[Piriya s]

அதிகாலைப் பொழுது இன்பமாய் விடிந்தது. பிரேமா கண் விழித்தாள். 

போர்வைக்குள் அவளது அருமை மகன் அவளின் மார்பில் முகம் புதைத்துப் படுத்துக் கிடந்தான்.

அவளுக்கு எப்போதுமே அதிகாலையில் விழிப்பு வந்து விடும். அவள் வேலை பார்த்த வீட்டில் அந்த நேரத்திலேயே எழுந்து பழக்கம். 

அதே நேரத்தில் இப்போதும் விழித்தவள் மகனை அணைத்துக் கொண்டாள்.

இருவரும் உடலுறவு முடிந்து பாத்ரூம் சென்று சுத்தமாகி வந்து உடையணிந்து அதற்கு மேலாக ஸ்வெட்டர் அணிந்துதான் படுத்திருந்தனர். 

அவள் தன் பத்தினித் தன்மையை இழந்து போனதிலேயோ தன் மகனாலேயே புணரப் பட்டதிலேயோ அவளுக்கு துளியும் வருத்தமே இல்லை.

இந்த சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் மீதும் அவர்கள் சொல்லி வைத்திருக்கும் சொர்க்கம் நரகம் கதைகள் மீதும் அவளுக்கு எப்போதுமே அவ்வளவு பெரிய நம்பிக்கை இருந்ததில்லை. 

ஆனாலும் தான் பெற்ற மகனை பொத்திப் பொத்தி வளர்ப்பதாக நினைத்து அம்மாக் கோண்டுவாக்கி அவனுக்கு தாழ்வு மனப்பான்மையை உண்டாக்கி விட்டோமோ  என்கிற எண்ணம் மட்டும் அவளுக்குள் சிறு உறுத்தலாக இருந்தது.

அவளைப் பொறுத்தவரை அவன் சிறப்பாகத்தான் இரவு அவளைப் புணர்ந்திருந்தான். 

வாலிப முறுக்கில் இருக்கும் மகன் காம உணர்ச்சி ஏறிப் போய் அவளை கண்டபடி பேசி கசக்கிப் பிழிந்து திணற திணற அனுபவித்திருந்தான். 

அவன் முழுமையான ஒரு ஆண்பிள்ளைதான் என்பதில் அவளுக்கு துளியும் சந்தேகம் இல்லை. 

ஆனாலும் மற்ற பெண்களை நாடிப் போகாமல் பெற்ற தாயையே புணரும் அளவுக்கு அவன் தாழ்வு மனப்பான்மை கொண்டவனாக இருப்பதை அவளால் முழு மனதாக ஏற்றுக் கொள்ளவும் முடியவில்லை. 

படுக்கை விஷயத்தில் தனது ஆண்மையின் பலத்தையும் வீரத்தையும் அவன் தன்னிடமே காட்டியது மட்டுமே அவனது வளர்ப்பில் தப்பு என்கிற உணர்வை அவளுக்கு உண்டாக்கியது.

மனதளவில் பலவீனமான ஆண் பெண்கள் மட்டுமே இது போன்ற ஈனத்தனமான செயல்களில் ஈடுபட முடியும் என்று நம்பினாள்.

தன் மகனுக்காக என்றாலும் தானும் அந்த ஈனத் தனத்தை செய்திருப்பதை மறுக்க முடியாது. அதனால் தானும் ஒரு கோழைதான் என்று உணர்ந்தாள். 

கட்டிய கணவனை அடக்கி ஆளும் திறனோ அவனை அனுசரித்துப் போகும் மனோ பலமோ தனக்கு இல்லாமல் போனதால்தான் அவனைப் பிரிந்து வந்து மகனை இப்படி அம்மா கோண்டுவாக, எந்தப் பெண்ணையும் துணிந்து எதிர் கொள்ளும் மனோ பலம் அற்றவனாக வளர வைத்திருக்கிறோம் என்று நினைத்தாள்.

அதனாலேயே அவனுக்குள் தாழ்வு மனப்பான்மை உண்டாகி ஆண்மையின் வீரியம் சக்தி இழந்து போயிருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தாள். 

இன்னொரு வகையில் யோசித்துப் பார்த்தால் ஒரு பெண்ணை, தாலி கட்டிய மனைவியை சரியான ஆம்பளையாக எப்படி அணுகுவது என்று தெரியாமலே இவன் தன் மனைவியிடம் நடந்து கொண்டு அதனால்கூட அவளுக்கு இவனைப் பிடிக்காமல் போய் விட்டதோ என்றும் நினைத்தாள். 

பிரேமாவின் கணவனும் ஒரு வகையில் அப்படித்தான்.

அவன் ஒரு முரடன்தானே தவிர ஒரு பெண்ணாக மனைவியின் தேவை என்ன என்பதையே சுத்தமாக அறியாதவன். 

மனைவியாக இருந்தாலும் அவளும் ஒரு பெண்தானே, அவளுக்கும் ஆசாபாசங்களும் உணர்ச்சிகளும் இருக்குமே என்று சிறிது கூட யோசிக்கத் தெரியாத மூடன்.

மனைவி என்றால் அவள் கணவனது அடிமையாக மட்டுமே இருக்க வேண்டும், கணவன் காலால் இட்ட வேலைகளை தலையால் செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டவன் அவன். 

அவனைப் போல தன் மகனும் முரடனாக வளர்ந்து விடக் கூடாது என்றுதான் கணவனோடு சண்டை போட்டு பிரிந்து மகனை தனியாக அழைத்து வந்தாள். 

அப்படித்தான் அவனை வளர்க்கவும் செய்தாள். ஆனால் அதுவே அவனை இப்படி ஆண்மை பலமற்றவனாக மாற்றும் என்று அவள் நினைத்துக் கூட பார்த்திருக்கவில்லை.

மற்றபடி தன் மகன் நல்லவன்தான். அன்பானவன். பண்பாவனவன். கனிவானன். பெண்களை மதிக்கத் தெரிந்தவன்தான். ஆனால்.. மனைவியாக வரக்கூடிய பெண்ணுக்கு அது மட்டும் போதாதே. 

தான் பெற்ற மகனைப் பற்றி நினைக்க நினைக்க நெஞ்சு வெடித்து விடுவது போலாகி பெருமூச்சு பொத்துக் கொண்டு வந்தது பிரேமாவுக்கு. 

அவனுக்குள் இருக்கும் இந்த தாழ்வு மனப்பான்மையை போக்கி அவனை சராசரி ஆணாக வாழ வைத்தே ஆக வேண்டும் என்று மனதுக்குள் உறுதி கொண்டாள் பிரேமா.

அவனுக்கு பெண்ணின்பத்தின் சுவையை விதம் விதமாக ஊட்டிவிட வேண்டும். அம்மா வயதானவளாகி விட்டாள் அதற்கு பதிலாக இளம் பெண்கள் வேண்டும் என்று அவன் எண்ணம் மாற வேண்டும்.

ஒரு பெண்ணின் உறவு இல்லாமல் தூங்க முடியாது என்ற நிலைக்கு மாறினால்தான் அவன் உடனடியாக மருமணம் செய்து கொள்வான் என்று நினைத்தாள்.

பெண் சுக அனுபவங்களை அவன் தன்னிடமிருந்தே பெற்றுக் கொள்ளட்டும் என்று முடிவு செய்தாள்.