Adultery "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు"

[anaamika]

Update – 44


కోమలి : మాట్లాడండి.

నేను మౌనంగానే ఉండిపోయాను.

కోమలి : మీరు మాట్లాడడానికి అనుమతి ఉంది.

నేను : ఏం అనుమతి ?

కోమలి : మీరు ఏది చెప్పాలనుకుంటున్నారో దానికి.

నేను : నేను ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నాను ?

కోమలి : నాకు సిగ్గుగా ఉంది. ప్లీజ్. మీకు అనుమతి ఉంది, అంతే.

నేను : నోటితో చెప్పకపోతే, దేనికి అనుమతి ఉందో నేను ఎలా అర్థం చేసుకుంటాను ?

తను నా మనసులోని విషయాన్ని అర్థం చేసుకుంది. ఆ తర్వాత తను ఏమీ మాట్లాడలేదు. నా చేతులని పట్టుకుని తన రొమ్ముల మీద పెట్టుకుని నొక్కింది.

నేను తన రొమ్ములని పట్టుకున్నాను. వావ్ ! తన రొమ్ములు చాలా అద్భుతంగా అనిపించాయి. నేను మత్తులోకి వెళ్ళిపోయాను. ఆ తర్వాత నేను తన తలని పైకి జరిపి, పెదాలని చీకడం మొదలుపెట్టాను. తోడుగా తన రొమ్ములని కూడా నొక్కుతున్నాను. తను వేడెక్కుతోంది. కొద్దిసేపటి తర్వాత నేను ఆగిపోయాను.

మేము అలాగే పడుకున్నాము. కొద్దిసేపటి తర్వాత...

కోమలి : ఒక విషయం అడగనా ?

నేను : ఆ, అడుగు.

కోమలి : నేను అదృష్టవంతురాలుగా ఉండలేనా ?

తన మాట విని నేను వెంటనే తన ముఖం వైపు చూశాను. తన కళ్లు నా కళ్ళతో కలిసాయి. ఆమె తన ముఖాన్ని నా ఛాతీలో దాచుకుంది.

నేను : నువ్వు కోరుకుంటున్నావా ?

కోమలి : హ్మ్మ్.

నేను : ఓకే. నేను నీకు అందరికంటే స్పెషల్ గా సంతోషాన్ని ఇస్తాను. అయితే నువ్వు ఓపిక పట్టాలి.

తను నా మాట విని సంతోషపడింది. నా పెదాలని ముద్దు పెట్టుకుంది. ఆ తర్వాత మేము అలా పడుకునే ఒకరి చేతుల్లో ఒకరం నిద్రపోయాము. ఎంత టైం అయిందో తెలియదు. తలుపు దగ్గర శబ్దం వచ్చింది. నాకు మెలకువ వచ్చింది. కోమలి నా చేతుల్లో నిద్రపోతోంది. నేను తనని పక్కకి జరిపి చెప్పాను.

నేను : ఎవరు ? లోపలికి రండి.

పనిమనిషి : అమ్మగారు అంటున్నారు, 7 గంటలు అయింది. ఇంకా రెడీ అవరా అని ?

నేను : ఓకే. నువ్వు వెళ్లు. నేను రెడీ అవుతాను.

ఆ తర్వాత ఆమె వెళ్లిపోయింది. నేను కోమలిని లేపాను. తను లేచింది. లేచి నిలబడింది. నేను తనని నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను.

నేను : నీ కౌగిలిలో ఉన్నంత ప్రశాంతత నాకు ఎక్కడా దొరకలేదు.

కోమలి : నాకు కూడా మీ చేతుల్లో అలాగే ఉంటుంది.

ఆ తర్వాత నేను తనని ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాను. కొద్దిసేపు ముద్దు పెట్టుకుని నేను తనని వదిలిపెట్టి వాష్ రూములోకి వెళ్లాను. కోమలి తన రూముకి వెళ్లిపోయింది. నేను రెడీ అయ్యాను. రూములోకి వచ్చి సెల్ ని చూశాను. ఏదో తెలియని నంబర్ నుండి కాల్ వస్తోంది. ఈలోగా కోమలి కూడా అక్కడికి వచ్చింది. నేను కాల్ ని అటెండ్ చేశాను.

నేను : హలో.

తెలియని మనిషి : హలో సార్. మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : నేను బాగానే ఉన్నాను. మీరు ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు ?

నా మాట విని కోమలి వెంటనే దగ్గరికి వచ్చి తన చెవిని ఫోన్ కి ఆనించింది.

తెలియని మనిషి : సార్, నేను ఎస్-గర్ల్. నిన్న మాల్లో... మీకు జ్ఞాపకం ఉందా ?

నేను : ఓహ్, నువ్వా ! ఎలా ఉన్నావు ? ఏంటి విషయం ?

ఎస్-గర్ల్ : ఏమీ లేదు సార్. ఊరికే కాల్ చేశాను.

నేను : ఈ నంబర్ నీదేనా ?

ఎస్-గర్ల్ : కాదు సార్. ఇది మాల్ నంబర్. నా దగ్గర సెల్ ఫోన్ లేదు.

నేను : ఓకే. ఈరోజు నేను లండన్ వెళుతున్నాను. తిరిగి వచ్చాక నీతో మాట్లాడతాను. ఓకే ?

ఎస్-గర్ల్ : మీరు ఎప్పుడు తిరిగి వస్తారు ?

నేను : నేను 20 రోజుల్లో తిరిగి వస్తాను.

ఎస్-గర్ల్ : ఓహ్ ఓకే సార్. హ్యావ్ ఏ సేఫ్ జర్నీ. తర్వాత మాట్లాడదాం.

నేను : ఓకే, బై.

ఎస్-గర్ల్ : బై సార్.

కోమలి చెవిని జరిపి గట్టిగా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

కోమలి : హాహాహాహాహా.

నేను కూడా తనని చూసి నవ్వాను.

నేను : హాహాహాహాహా.

ఆ తర్వాత మేము మా నవ్వులని ఆపాము.

కోమలి : నేను మీతో ఏం చెప్పాను ?

నేను : (కోమలిని నా చేతుల్లోకి తీసుకుని ముద్దు పెట్టి చెప్పాను) యు ఆర్ టూ స్మార్ట్.

కోమలి : థాంక్స్.

నేను : కోమలి, నా తోటి ఇంతమంది అమ్మాయిలు ఉంటే నీకు బాధగా ఉండదా ?

కోమలి : నాకు మీ తోడు దొరికింది. అది నా అదృష్టం. రెండవ విషయం ఏంటంటే, సింధు ని చూసిన తరువాత నాకు అనిపించింది, మీతో ఎక్కువ మంది అమ్మాయిలు ఉంటే నా జీవితం మామూలుగానే ఉంటుంది. లేకపోతే...

తను మౌనంగా ఉండిపోయింది.

నేను : నీకు ఏమీ అవనివ్వను. నువ్వు నాకు అందరికంటే స్పెషల్. నువ్వు చెప్పావంటే, నేను అందరినీ వదిలేస్తాను. ఎవరి వైపు చూడను.

కోమలి : వద్దు. వద్దు. నాకు మీకు సంబంధించిన ప్రతి విషయం ప్రియమైనది.

నేను : థాంక్స్.

ఆ తర్వాత నేను తన పెదాలని ముద్దుపెట్టుకున్నాను. తనని నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. కొద్దిసేపటి తర్వాత...

కోమలి : రెడీ అవరా ? టైం చూడండి. 8 గంటలు కావస్తోంది.

ఆ తర్వాత నేను పంతులు గారికి కాల్ చేశాను.

నేను : హలో పంతులు గారు.

పంతులు గారు : హలో రాహుల్ బాబూ. మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : నేను బాగానే ఉన్నాను. మీరు డాక్యుమెంట్లతో ఎయిర్ పోర్ట్ కి రాగలరా? నాకు ఆలస్యం అవుతుంది.

పంతులు గారు : అలాగే, నేను వస్తాను. టైమింగ్ మీకు తెలుసు కదా.

నేను : హా. ఓకే, బై.

పంతులు గారు : బై.

ఆ తర్వాత నేను, కోమలి కలిసి త్వరత్వరగా బ్యాగ్ లని ప్యాక్ చేశాము. రూములోనుండి బయటికి వచ్చాము. టీవీ లాంజ్లో అమ్మ కూర్చుని ఉంది.

నేను : హలో అమ్మా.

అమ్మ : హలో బేటా. తయారవడం అయిందా ? నీ బ్యాగ్ ఎక్కడ ?

నేను : అమ్మా, అది రూములో ఉంది.

ఆ తర్వాత మేము మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము. ఆ తర్వాత భోజనం చేశాము. నాన్న కూడా వచ్చారు. నాకు కొన్ని విషయాలు చెప్పారు. ఈలోగా సోమేశ్ కూడా వచ్చాడు.

సోమేశ్ : హలో ఎవ్రీవన్.

అందరూ హలో అన్నారు.

నాన్న : ఎలా ఉన్నావు సోమేశ్ బేటా ?

సోమేశ్ : అంకుల్, బాగానే ఉన్నాను. మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నాన్న : దేవుడి కృప బేటా.

అమ్మ : నువ్వు మీ అమ్మని తీసుకుని రాలేదా ? తనని కలిసి ఎంత కాలం అయిందో కదా.

సోమేశ్ : ఆంటీ, త్వరలోనే అందరినీ కలవడానికి తీసుకొస్తాను.

అమ్మ : ఓకే బేటా.

సోమేశ్ : ఆ రాహుల్, రెడీ అయ్యావా ?

నేను : ఆ, రెడీగానే ఉన్నాను.

అప్పుడు 9 గంటలు అవుతోంది. నేను పనిమనిషిని పిలిచాను. కోమలి, నేను రూములోకి వెళ్లాము. పనిమనిషి కూడా మా వెనుకనే వచ్చాడు. నేను ఆతనికి బ్యాగ్, ఫైల్స్ తీసుకెళ్లామని చెప్పాను. ఆతను తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు. ఆ తర్వాత నేను, కోమలి ఒకరినొకరు చూసుకున్నాము. తన ముఖం ఏడుస్తున్నట్లుగా మారుతోంది. నేను తనని కౌగిలించుకున్నాను.

నేను : నువ్వు విచారంగా ఉండకు నా ప్రాణం. నేను వెంటనే వచ్చేస్తాను. నువ్వు ఒంటరిగా వుండవు. అమ్మ నీతో ఉంది కదా.

కోమలి నన్ను గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆ తర్వాత నేను తనతో అన్నాను :

నేను : కోమలి, ఆలస్యం అవుతోంది. ఈసారికి వెళ్లనివ్వు. ఇకముందు ఎప్పుడైనా ఎక్కడికైనా వెళ్లాల్సి వస్తే, నిన్ను కూడా తీసుకెళతాను. ఓకే ?

కోమలి : పక్కా నా ?

నేను : ఆ, పక్కా.

ఆ తర్వాత మేము ముద్దు పెట్టుకున్నాము. కొద్దిసేపు ముద్దు పెట్టుకున్న తర్వాత మేము రూమ్ లో నుండి బయటికి వచ్చాము.

అమ్మ కోమలి ముఖాన్ని చూసి, కోమలి నేను వెళుతున్నానని విచారంగా ఉందని అర్థం చేసుకుంది.

అమ్మ : కోమలి, ఇక్కడికి రా బేటా.

కోమలి : అలాగే అమ్మా.

అమ్మ తనని కౌగిలించుకుని చెప్పింది :

అమ్మ : బేటా, వాడు త్వరగానే వచ్చేస్తాడు. వచ్చిన వెంటనే నిన్ను ఆదిలాబాద్ కి తీసుకెళతాడు. ఓకే ? నువ్వు విచారంగా ఉండకు. సరేనా ?

కోమలి : అలాగే అమ్మా.

ఆ తర్వాత మేము అందరం బయటికి వచ్చాము. ఆ తర్వాత కారు దగ్గరికి వెళ్లాము. సోమేశ్ అందరికీ బై చెప్పి, డ్రైవర్ సీట్లో కూర్చున్నాడు. ఆ తర్వాత నేను అందరి దగ్గర అనుమతి తీసుకుని, కౌగిలించుకుని, కారులో కూర్చున్నాను. "బై బై" అని చేబుతుండగా మేము బయలుదేరాము. ఇంటి నుండి బయలుదేరి ఎయిర్ పోర్ట్ కి వెళ్లడం మొదలుపెట్టాము. కొద్దిసేపట్లో మేము ఎయిర్పోర్ట్ కి చేరుకున్నాము. కారు ని పార్కింగ్ చేశాము. ఆ తర్వాత నేను పంతులు గారికి కాల్ చేశాను. ఆతను ఎయిర్ పోర్ట్ లోనే ఉన్నాడు. మేము కిందికి దిగాము. సోమేశ్ ఎయిర్పోర్ట్ లో వున్న పోర్టల్ బాయ్ ని పిలిచాడు. ఆతను వచ్చాడు. సామాను ని ట్రాలీ మీద పెట్టాము. మేము లోపలికి నడవడం మొదలుపెట్టాము. కొన్ని అడుగులు నడిచిన తర్వాత నాకు రమ్య కనిపించింది. తన వెనుక పంతులు గారు ఉన్నారు. వాళ్ళతో పాటు మరో అమ్మాయి కూడా ఉంది. వాళ్ళు మా దగ్గరికి వచ్చారు.

పంతులు గారు : హలో రాహుల్ బాబూ.

నేను : హలో పంతులు గారు. మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

పంతులు గారు : బాగానే ఉన్నాను బాబూ. వీళ్ళు నా కూతుళ్లు. తను రమ్య. తను రీనా.

నేను : హలో గర్ల్స్.

వాళ్లిద్దరూ హలో అన్నారు. రమ్య నన్ను చూసి నవ్వుతోంది. తన చెల్లెలు రీనా ఓహ్... ఏం చెప్పను ! సినీ తారా లా వున్న బాంబు (బ్యూటిఫుల్ గర్ల్) తను కూడా. తన ఫిగర్ గురించి నేను మాటల్లో చెప్పలేను ! అంతే. ఆమె జీన్స్, ఇంకా టీ షర్ట్ వేసుకుని ఉంది. మంచి ఐటమ్ (హాట్ గర్ల్) లా కనిపించింది. ఆ తర్వాత మేము కొద్దిసేపు మాట్లాడుకున్నాము. అప్పుడు నేను వెళ్లాల్సిన ఫ్లైట్ ఒక గంట ఆలస్యంగా నడుస్తుందని అనౌన్స్మెంట్ వచ్చింది. మేము అక్కడే నిలబడి మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నాము. ఈలోగా సోమేశ్ సెల్ మోగింది. వాడు మాట్లాడి నా దగ్గరికి వచ్చాడు.

సోమేశ్ : యార్ రాహుల్, సైరా పిలుస్తోంది. తనకి ఏదో పని ఉంది.

నాకు కూడా జ్ఞాపకం వచ్చింది. నేను సైరా ని కలవలేదు, రుక్మిణి వదిన ని కూడా కలవలేదు.

నేను : ఓకే. అయితే వెళ్లు. ఇక నేను వెళ్లిపోతాను. ఓకే ? చేరుకున్నాక నీతో మాట్లాడతాను.

సోమేశ్ : ఓకే. బై ఎవ్రీవన్.

వాడు నన్ను కౌగిలించుకుని వెళ్లిపోయాడు.

పంతులు గారు : రాహుల్ బాబూ, ఫ్లైట్ ఆలస్యం అయింది కదా. నేను తినడానికి ఏదైనా తీసుకొస్తాను.

ఆయన అక్కడినుండి వెళ్లిపోయాడు. ఆ తర్వాత రమ్య రీనా కి సైగ చేసింది. ఆమె కూడా పంతులు గారి వెనుకే వెళ్లిపోయింది.

రమ్య : దెంగుడు మాస్టర్, ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : బాగానే ఉన్నాను బంగారం. యార్, నీ చెల్లెలు ఎంత అద్భుతంగా వుంది ?

రమ్య : నువ్వు చాలా ఫాస్ట్ గా ఉన్నావు. తను ఇంకా కన్య (వర్జిన్) నే.

నేను : అయితే ఏంటి ? ఆమె పూకు లోకి మొడ్డ ఎప్పటికీ దూరదా ?

రమ్య : తన ఇష్టం. చేపించుకుంటుందో లేదో.

నేను : తనని నాకు సెట్ చెయ్యి.

రమ్య : అదంతా వదిలేయ్. ఇదిగో లిస్ట్. దీన్ని వదిన పంపించింది.

నేను : ఓహ్ ! నేను మర్చిపోయాను. వదిన నాకు చెప్పింది. సరే, నేను తనకి కాల్ చేస్తాను.

రమ్య : నా కోరిక సంగతి ఏంటి ?

నేను : అలాగే నాకు కూడా ఒక కోరిక వుంది.

రమ్య : మీ కోరిక ఏంటి ?

నేను : రీనా.

రమ్య : యార్, ఎలా కుదురుతుంది ?

నేను : నాకు హెల్ప్ చెయ్యి. నేను నీకు చేస్తాను.

రమ్య : ఓకే. నేను హెల్ప్ చేస్తాను. కానీ ముందు నా కోరిక.

నేను : ఓకే, డన్. వచ్చిన వెంటనే. ఓకే ?

రమ్య : ఓకే. ఇప్పుడు కొద్దిగా...... ప్లీజ్ ?

నేను : ఇక్కడ ? ఎలా ?

తన మనసులో ఒక ఐడియా వచ్చింది. తన బ్యాగ్ లో నుండి ఒక పేపర్ తీసి, దాన్ని తన రొమ్ముల్లో దాచుకుంది. ఈలోగా పంతులు గారు, రీనా ఇద్దరూ వచ్చారు. వాళ్ళు కోల్డ్ డ్రింక్ ఇంకా స్నాక్స్ తీసుకొచ్చారు.

పంతులు గారు : ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు ?

నేను : ఏమీ లేదు. చదువు గురించి అడుగుతున్నాను.

పంతులు గారు : హ్మ్మ్. చదువు విషయంలో ఈ ఇద్దరూ వేస్ట్. నా పెద్ద కూతురు మాత్రమే బాగా చదివేది. తను కాలేజీలో టాపర్ అయింది. అలాగే డాక్టర్ అయింది.

నేను : హ్మ్మ్, మంచిది.

రమ్య కోరిక గుర్తుకొచ్చింది.

నేను : పంతులు గారు, పాస్ పోర్ట్, టికెట్లు, ఫైల్స్ ఎక్కడ ఉన్నాయి ?

పంతులు గారు : (నాకు ఇస్తూ) ఈ బాగ్ లో ఉన్నాయి.

నేను అన్నీ చెక్ చేశాను.

నేను : పంతులు గారు, దీనిలో ఒక పేపర్ లేదు.

పంతులు గారు : నేను అన్నీ చూసే పెట్టాను. నాకు చూపించు.

ఆయన చెక్ చెయ్యడం మొదలుపెట్టాడు.