18-02-2026, 12:33 PM
ఓ రెండు నిమిషాల పాటు సాగింది మా ఇద్దరి కార్చు కోవడం. తన శరీరం బిగుతనం తగ్గగానే తను అలాగే పరుపు మీద పడుకోండి పోయినది. తన పూకు లోంచి జారిన నా మొడ్డ మెత్తబడుతూ ఉంటే తన పక్కనే పడుకోండి పోయాను.
ఓ 30 నిమిషాల పాటు సేద తీరిన తరువాత తను రెడీ అయ్యి వెళ్ళింది. తను వెళ్ళిన మరో 20 నిమిషాలకు నేను కూడా రెడీ అయ్యి కిందకు బ్రేక్ ఫాస్ట్ కి వెళ్ళి తినేసి బ్యాంక్ వైపు బయలు దేరాను.
బ్యాంక్ ఉన్న వీడి చేరుకునే సరికి దాదాపు 10.30 కా వస్తు ఉంది. డైరెక్ట్ గా బ్యాంక్ లోకి వెళ్ళకుండా ఆ చుట్టూ పక్కల కొద్దిగా ఏదైనా సమాచారం దొరుకుతుంది ఏమో అని బ్యాంక్ కి కొద్దిగా దూరంగా ఉన్న టీ కొట్టులో టీ ఆర్డర్ చేసి అతని దగ్గరే ఓ సిగరెట్ తీసుకొని వెలిగిస్తూ పక్కన చూశాను.
ఓ చిన్న చెప్పుల బడ్డీ కొట్టు అందులో ఓ అబ్బాయి కూచుని ఉన్నాడు. మాటలు కలుపుతూ
“ఇక్కడ ఎన్ని రోజుల నుంచి ఉన్నావు”
“దాదాపు రెండు సంవత్సరాలు అవుతుంది సర్”
“ఎలా ఉంది బిజినెస్?”
“పరవా లేదు సర్ , కానీ ఈ కొత్త కొత్త shops వచ్చి కొద్దిగా డల్ గా ఉంది , నెట్టుకొస్తున్నా”
బ్యాంక్ వారి సౌజన్యం తో అని ఉన్న బోర్డు చూసి, “ఈ బ్యాంక్ లోన్ ఇచ్చింది షాప్ పెట్టుకోవడానికి”
“అవును సర్, వికలాంగుల సహాయం కింద నాకు ఈ షాప్ ఇచ్చారు, చిన్నప్పుడు పోలియో సోకి నా కాలు పడిపోయింది” అన్నాడు తన కుడి కాలు వైపు చూపిస్తూ.
“నా పేరు శివా, ఇంతకు నీ పేరు”
“సంజయ్ సర్”
“ఈ ఊరికి కొత్తగా వచ్చరా మీరు”
“ఆ బ్యాంక్ లో కొద్దిగా పని ఉంది వచ్చా, ఒక వారం పది రోజుల కిందట నుంచి ఈ బ్యాంక్ ముందు ఏమైనా కొత్తగా అనిపించే విషయాలు ఏమైనా గమనించావా?”
“కొత్తగా అంటే సర్”
“అంటే మామూలు గా జరిగే పనులు కాకుండా”
“ఏమో సర్ అంత గా ఏం అనిపించ లేదే”
“టీ తాగుతావా” అంటూ ఇంకో టీ చెప్పాను.
“కొద్దిగా బాత్రూమ్ కి వెళ్ళి వస్తాను సర్ ,మీరు కొద్దిగా కొట్టును చూస్తూ ఉండండి టీ తరువాత వచ్చి తాగు తా” అంటూ చేతి కర్ర సాయంతో కొట్టు లోంచి బయటకు వచ్చాడు. ఆ కొట్టుకు కొద్ది దూరం లో పబ్లిక్ టాయ్లెట్ ఉంది. తను కట్టే సాయంతో అటు వైపు వెళ్ళాడు. తను వచ్చిన దారిలో నుంచే కొట్టు లోనకు వెళ్ళాను. చిన్న కొట్టు అందంగా అమర్చుకున్నాడు. అది ఓ చెప్పుల దుకాణం, తను అక్కడ చెప్పులు repair కూడా చేస్తూ ఉన్నట్లు ఉన్నాడు. అక్కడ సామానులు అన్నీ ఉన్నాయి. పక్కనే బ్యాంక్ వాళ్ళు సాయంతో అన్న చిన్న బోర్డు కూడా ఉంది. నేను కొట్టు గమనిస్తూ ఉండగా చాయ్ వాలా అక్కడికే చాయ్ ని తెచ్చి ఇచ్చాడు. అది తాగుతూ ఉండగా ఓ అమ్మాయి కాళ్లు ఈడ్చు కొంటూ కొట్టు ముందుకు వచ్చి “ఏయ్ , ఇదిగో ఇది తెగిపోయింది , కొద్దిగా అతికించి ఇస్తావా” అంది మొహం చిరాకుగా పెట్టి. ఓ 25 లేదా 26 మధ్యలో ఉంటుంది వయస్సు. ఆస్తులు అన్నీ బాగానే ఉన్నాయి సన్నగా పొడుగ్గా ఉంది. టైట్ చుడిదార్ వేసుకొని ఉంది, ఆ బిగుతనం వళ్ళ తన శరీరపు అందాలన్నీ కొట్టొచ్చి నట్లు కనిపిస్తూ ఉన్నాయి.
“మేడమ్ కొద్దిగా ఇటు ఇస్తారా” అన్నాను
“బయటకు వచ్చి తీసుకో లేవా, నీకు పని ఇచ్చే దె కాకుండా, వాటికి పూల మాల వేసి నీ చేతికి ఇవ్వాలా ఏంటి” అంది కొద్దిగా కోపంగా.
సగం తాగిన టీ ని పక్కన పెట్టి బయటకు వెళ్ళి తన రెండు చెప్పులు లోపలికి తీసుకొని వచ్చాను. కుడి కాలు చెప్పు సపోర్ట్ గా ఉన్న తాడు తెగిపోయింది. బొటన వెలికి , ఆ తరువాత వెలికి మద్య న గ్రిప్ కోసం చెప్పు లోపలకు దూర్చి చెప్పుకు సపోర్ట్ గా అదే లెదర్ తో చేసిన బెల్ట్ , లేదా తాడు అది చెప్పు లోంచి ఊడి పోయి బయటకు వచ్చింది, ఊరిలో అయితే సాధారణంగా పిన్నీసులు పెట్టుకొని చిన్నగా ఏదో విధంగా ఇంటికి చేరుకొని ఆ తరువాత దాన్ని repair కి ఇస్తారు , కానీ ఇక్కడ ఈ టౌన్ పాపాలకు పిన్నీసులు ఎక్కడ ఉంటాయి. షాప్ కి దగ్గరలోనే తెగిపోయినట్లు ఉంది, అందుకే ఈడ్చు కొంటూ వచ్చింది, లేదంటే ఆ చెప్పులు అక్కడే పడేసి ఏ ఆటో నో ఎక్కి షాప్ కి వెళ్ళి కొత్తవి కొనుక్కొనేది, లేదంటే ఆ చెప్పులు కొత్తవి అయినా అయి ఉండాలి అందుకే పడేయ కుండా repair కి తీసుకొని వచ్చింది.
నేనేం చెప్పులు repair చేసేవాన్ని కాదు అయినా కొద్దిగా కామన్ సెన్స్ ఉపయోగించి, ఓ చిన్న కుట్టుతో దానిని కుట్టవచ్చు చిన్న మేకు కొట్టి దాని సెట్ చేయవచ్చు అనుకొంటూ , మేకు కొడితే అది కాలుకు కుచ్చు కొంటుంది , దారం తో కుడితే సరిపోతుంది అని అక్కడ ఉన్న పని ముట్లు ఉపయోగించి ఓ రెండు కుట్లు వేసి ఇచ్చాను వాటిని కాలికి వేసుకొని చూసి , “బాగానే కుట్టావే, ఇంతకీ ఎంత ఇవ్వాలి” అంది తన పర్స్ తీస్తూ.
“ఓ 50 రూపాయులు ఇవ్వండి” అన్నాను.
మాట్లాడ కుండా పర్స్ లోంచి 50 రూపాయులు ఇచ్చి వెళ్ళింది.
చల్లారి పోయిన టీని రిటర్న్ చేసి , ఫ్రెష్ గా ఇంకో టీ పెట్టమని చెప్పాను, ఈ లోపున ఆ సంజయ్ వచ్చాడు, వస్తూనే “సార్ మీరు అడిగిన దానికి ఆలోచిస్తూ ఉంటే ఓ చిన్న విషయం గమనించాను ఈ వీడిలో బ్యాంక్ దగ్గర, నాలుగు రోజుల కిందట ఓ వ్యాను బ్యాంక్ ఎదురుగా నిలబడి ఉంది , దానిని ఇంతకు ముందు అక్కడ చూడ లేదు. ఓ రెండు రోజులు పాటు అక్కడే ఉన్నది, 10 గంటలకు వచ్చి సాయంత్రం నేను వెళ్ళిన తరువాత వెళుతుంది అనుకుంటా , నేను ఇంటికి సాధారణంగా 7 గంటలకు వెళతాను. అప్పటికి కూడా అక్కడే ఉండేది , ఆ రెండు రోజుల తరువాత మరెప్పుడు దాన్ని అక్కడ చూడలేదు.
నేను ఆర్డర్ చేసిన టీలు వచ్చాయి, తనకి ఒకటి ఇచ్చి, టీని తాగుతూ. “ఆ వ్యాన్ లోంచి ఎవరైనా దిగడం కానీ ఎక్కడం కానీ చూశావా?”
“లేదు సారు, అందు లోంచి ఎటువంటి జనాలను చూడలేదు.”
అక్కడా తెలుసుకోవాల్సిన ది ఏమీ లేదని, చెప్పులు కుట్టినందుకు ఇంతకు ముందు ఆ అమ్మాయి ఇచ్చిన 50 తనకి ఇచ్చి బ్యాంక్ లోకి నడిచాను.
ఓ 30 నిమిషాల పాటు సేద తీరిన తరువాత తను రెడీ అయ్యి వెళ్ళింది. తను వెళ్ళిన మరో 20 నిమిషాలకు నేను కూడా రెడీ అయ్యి కిందకు బ్రేక్ ఫాస్ట్ కి వెళ్ళి తినేసి బ్యాంక్ వైపు బయలు దేరాను.
బ్యాంక్ ఉన్న వీడి చేరుకునే సరికి దాదాపు 10.30 కా వస్తు ఉంది. డైరెక్ట్ గా బ్యాంక్ లోకి వెళ్ళకుండా ఆ చుట్టూ పక్కల కొద్దిగా ఏదైనా సమాచారం దొరుకుతుంది ఏమో అని బ్యాంక్ కి కొద్దిగా దూరంగా ఉన్న టీ కొట్టులో టీ ఆర్డర్ చేసి అతని దగ్గరే ఓ సిగరెట్ తీసుకొని వెలిగిస్తూ పక్కన చూశాను.
ఓ చిన్న చెప్పుల బడ్డీ కొట్టు అందులో ఓ అబ్బాయి కూచుని ఉన్నాడు. మాటలు కలుపుతూ
“ఇక్కడ ఎన్ని రోజుల నుంచి ఉన్నావు”
“దాదాపు రెండు సంవత్సరాలు అవుతుంది సర్”
“ఎలా ఉంది బిజినెస్?”
“పరవా లేదు సర్ , కానీ ఈ కొత్త కొత్త shops వచ్చి కొద్దిగా డల్ గా ఉంది , నెట్టుకొస్తున్నా”
బ్యాంక్ వారి సౌజన్యం తో అని ఉన్న బోర్డు చూసి, “ఈ బ్యాంక్ లోన్ ఇచ్చింది షాప్ పెట్టుకోవడానికి”
“అవును సర్, వికలాంగుల సహాయం కింద నాకు ఈ షాప్ ఇచ్చారు, చిన్నప్పుడు పోలియో సోకి నా కాలు పడిపోయింది” అన్నాడు తన కుడి కాలు వైపు చూపిస్తూ.
“నా పేరు శివా, ఇంతకు నీ పేరు”
“సంజయ్ సర్”
“ఈ ఊరికి కొత్తగా వచ్చరా మీరు”
“ఆ బ్యాంక్ లో కొద్దిగా పని ఉంది వచ్చా, ఒక వారం పది రోజుల కిందట నుంచి ఈ బ్యాంక్ ముందు ఏమైనా కొత్తగా అనిపించే విషయాలు ఏమైనా గమనించావా?”
“కొత్తగా అంటే సర్”
“అంటే మామూలు గా జరిగే పనులు కాకుండా”
“ఏమో సర్ అంత గా ఏం అనిపించ లేదే”
“టీ తాగుతావా” అంటూ ఇంకో టీ చెప్పాను.
“కొద్దిగా బాత్రూమ్ కి వెళ్ళి వస్తాను సర్ ,మీరు కొద్దిగా కొట్టును చూస్తూ ఉండండి టీ తరువాత వచ్చి తాగు తా” అంటూ చేతి కర్ర సాయంతో కొట్టు లోంచి బయటకు వచ్చాడు. ఆ కొట్టుకు కొద్ది దూరం లో పబ్లిక్ టాయ్లెట్ ఉంది. తను కట్టే సాయంతో అటు వైపు వెళ్ళాడు. తను వచ్చిన దారిలో నుంచే కొట్టు లోనకు వెళ్ళాను. చిన్న కొట్టు అందంగా అమర్చుకున్నాడు. అది ఓ చెప్పుల దుకాణం, తను అక్కడ చెప్పులు repair కూడా చేస్తూ ఉన్నట్లు ఉన్నాడు. అక్కడ సామానులు అన్నీ ఉన్నాయి. పక్కనే బ్యాంక్ వాళ్ళు సాయంతో అన్న చిన్న బోర్డు కూడా ఉంది. నేను కొట్టు గమనిస్తూ ఉండగా చాయ్ వాలా అక్కడికే చాయ్ ని తెచ్చి ఇచ్చాడు. అది తాగుతూ ఉండగా ఓ అమ్మాయి కాళ్లు ఈడ్చు కొంటూ కొట్టు ముందుకు వచ్చి “ఏయ్ , ఇదిగో ఇది తెగిపోయింది , కొద్దిగా అతికించి ఇస్తావా” అంది మొహం చిరాకుగా పెట్టి. ఓ 25 లేదా 26 మధ్యలో ఉంటుంది వయస్సు. ఆస్తులు అన్నీ బాగానే ఉన్నాయి సన్నగా పొడుగ్గా ఉంది. టైట్ చుడిదార్ వేసుకొని ఉంది, ఆ బిగుతనం వళ్ళ తన శరీరపు అందాలన్నీ కొట్టొచ్చి నట్లు కనిపిస్తూ ఉన్నాయి.
“మేడమ్ కొద్దిగా ఇటు ఇస్తారా” అన్నాను
“బయటకు వచ్చి తీసుకో లేవా, నీకు పని ఇచ్చే దె కాకుండా, వాటికి పూల మాల వేసి నీ చేతికి ఇవ్వాలా ఏంటి” అంది కొద్దిగా కోపంగా.
సగం తాగిన టీ ని పక్కన పెట్టి బయటకు వెళ్ళి తన రెండు చెప్పులు లోపలికి తీసుకొని వచ్చాను. కుడి కాలు చెప్పు సపోర్ట్ గా ఉన్న తాడు తెగిపోయింది. బొటన వెలికి , ఆ తరువాత వెలికి మద్య న గ్రిప్ కోసం చెప్పు లోపలకు దూర్చి చెప్పుకు సపోర్ట్ గా అదే లెదర్ తో చేసిన బెల్ట్ , లేదా తాడు అది చెప్పు లోంచి ఊడి పోయి బయటకు వచ్చింది, ఊరిలో అయితే సాధారణంగా పిన్నీసులు పెట్టుకొని చిన్నగా ఏదో విధంగా ఇంటికి చేరుకొని ఆ తరువాత దాన్ని repair కి ఇస్తారు , కానీ ఇక్కడ ఈ టౌన్ పాపాలకు పిన్నీసులు ఎక్కడ ఉంటాయి. షాప్ కి దగ్గరలోనే తెగిపోయినట్లు ఉంది, అందుకే ఈడ్చు కొంటూ వచ్చింది, లేదంటే ఆ చెప్పులు అక్కడే పడేసి ఏ ఆటో నో ఎక్కి షాప్ కి వెళ్ళి కొత్తవి కొనుక్కొనేది, లేదంటే ఆ చెప్పులు కొత్తవి అయినా అయి ఉండాలి అందుకే పడేయ కుండా repair కి తీసుకొని వచ్చింది.
నేనేం చెప్పులు repair చేసేవాన్ని కాదు అయినా కొద్దిగా కామన్ సెన్స్ ఉపయోగించి, ఓ చిన్న కుట్టుతో దానిని కుట్టవచ్చు చిన్న మేకు కొట్టి దాని సెట్ చేయవచ్చు అనుకొంటూ , మేకు కొడితే అది కాలుకు కుచ్చు కొంటుంది , దారం తో కుడితే సరిపోతుంది అని అక్కడ ఉన్న పని ముట్లు ఉపయోగించి ఓ రెండు కుట్లు వేసి ఇచ్చాను వాటిని కాలికి వేసుకొని చూసి , “బాగానే కుట్టావే, ఇంతకీ ఎంత ఇవ్వాలి” అంది తన పర్స్ తీస్తూ.
“ఓ 50 రూపాయులు ఇవ్వండి” అన్నాను.
మాట్లాడ కుండా పర్స్ లోంచి 50 రూపాయులు ఇచ్చి వెళ్ళింది.
చల్లారి పోయిన టీని రిటర్న్ చేసి , ఫ్రెష్ గా ఇంకో టీ పెట్టమని చెప్పాను, ఈ లోపున ఆ సంజయ్ వచ్చాడు, వస్తూనే “సార్ మీరు అడిగిన దానికి ఆలోచిస్తూ ఉంటే ఓ చిన్న విషయం గమనించాను ఈ వీడిలో బ్యాంక్ దగ్గర, నాలుగు రోజుల కిందట ఓ వ్యాను బ్యాంక్ ఎదురుగా నిలబడి ఉంది , దానిని ఇంతకు ముందు అక్కడ చూడ లేదు. ఓ రెండు రోజులు పాటు అక్కడే ఉన్నది, 10 గంటలకు వచ్చి సాయంత్రం నేను వెళ్ళిన తరువాత వెళుతుంది అనుకుంటా , నేను ఇంటికి సాధారణంగా 7 గంటలకు వెళతాను. అప్పటికి కూడా అక్కడే ఉండేది , ఆ రెండు రోజుల తరువాత మరెప్పుడు దాన్ని అక్కడ చూడలేదు.
నేను ఆర్డర్ చేసిన టీలు వచ్చాయి, తనకి ఒకటి ఇచ్చి, టీని తాగుతూ. “ఆ వ్యాన్ లోంచి ఎవరైనా దిగడం కానీ ఎక్కడం కానీ చూశావా?”
“లేదు సారు, అందు లోంచి ఎటువంటి జనాలను చూడలేదు.”
అక్కడా తెలుసుకోవాల్సిన ది ఏమీ లేదని, చెప్పులు కుట్టినందుకు ఇంతకు ముందు ఆ అమ్మాయి ఇచ్చిన 50 తనకి ఇచ్చి బ్యాంక్ లోకి నడిచాను.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)