Thriller ஒரு பத்தினியின் தனிமை இரு குற்றவாளிகளின் இனிமை

[Blacktail]

இருவரும் போட்டி போட்டு என் வாயிலும் புழையிலும் புணர்ந்தனர், ஒரு கட்டத்திற்க்கு மேல் அவர்கள் உச்சம் நெருங்குவதை அவர்களின் முனகலை வைத்து கணித்தேன்.


"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்....ஆஆஆஆஆஆஆஹஹஹஹஹஹஹ்ஹ்” தவமணி  பூலை உறுவி கனமான, விந்துகளை என்  புழையின் மேல் தெளித்தான், அவன் முடித்ததும் தன் கையைத் தாழ்த்தி என் பெண்மைக்காம்பைக் கிள்ளினான்.

"ஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ…ஆஆஆஆஆ…..” என் வாயில் இருக்கும் ஃபாஹிம் சுண்ணியை விலக்கி பெரும் வலியில் கத்தினேன், தன் விரலை உள்ளே திணித்து, என் உணர்திறன் வாய்ந்த ஜீ ஸ்பாட்டை பிடித்தான், நான் இன்னும் சத்தமாக கதறினேன்.

அதே நேரத்தில் அவனது விறைக்கப்பட்ட ஆண்குறி கோபமாக விடைத்துக் காணப்பட்டது.  அவன் என் தலையைப் பிடித்து வாய்க்குள் மீண்டும் சொருக ஆரம்பித்தான், அவன் சுன்னி என் தொண்டையை அடைத்தது.

“இவ நம்ம துப்பாக்கியால சாகமாட்டா போல, நம்ம சுன்னியால குத்து வாங்கியே சாவ நினைக்குறேன்.” கேலியாக ஃபஹிம் சொன்னான்.



“காலையில் அவ அடங்காம துள்ளிக் குதிச்சுட்டு இருந்தா, இப்போ நமக்கு ஒத்துழைச்சு, நல்லா ஊம்ப கத்துக்கிட்டாள். என்னோட விந்தை சிக்கிரம் வெளிய வர வச்சிட்டா , தேவிடியா முண்டை?” தவமணி உணர்ச்சி பொங்கி உறுமினான். என்னை  மிகவும் மோசமாக, வஞ்சப்பதை என்னால் ஏதும் எதிர்த்து பதிலளிக்க முடியவில்லை.

 

“ஒரு பொண்ண ஓத்து அவளை திருப்திபடுத்திட்டா போதும், எப்பேர்பட்ட பொண்ணா இருந்தாலும் அவளுக்குள்ள கண்டிப்பா இருக்குற தேவிடியாத்தனம் வெளிவரும்” என்று தவமணி சொன்னான். அதை கேட்டு இருவரும் என்னைப் பார்த்து சிரித்தனர்.

 

அவன் சொன்ன வார்த்தைகள் மனதுக்குள் சுழன்று சுழன்று என்னை நசுக்கின. அவமானம் என்னை முழுவதும் முறுக்கி எறிந்தது. என்னை பற்றி நினைத்தாலே எனக்குள் அருவருப்பு நிரம்பியது. சில மணி நேரங்களுக்கு முன் நடந்த அனைத்தையும் அமைதியாக சகித்துக்கொண்ட நான், அதற்குப் பரிசாக பெற்றது இழிவும் அவமதிப்பு வன்புணர்வு. என்னை விலைமாதுவுடன் ஒப்பிட்டு என்னைச் சிதைத்தார்கள்.

 

அந்த நிமிடம் குற்றவுணர்ச்சி என் மார்பை அழுத்தியது. நான் ஏன் அமைதியாக இருந்தேன்? என்ற கேள்வி மனதை கிழித்தது. அதே நேரத்தில் அடங்காத குருகுருப்பு உள்ளுக்குள் கொந்தளித்தது. அந்த உணர்ச்சியின் அழுத்தத்தில் இனி சகிக்க முடியாது என்று முடிவு செய்தேன்.

 

ஃபாஹிமை தள்ளி விட்டு எதிர்த்தேன். அது என் பயத்தின் எதிர்ப்பாக இருந்தது, என் சிதைந்த சுயமரியாதையின் கடைசி முயற்சியாக. ஆனால் என் எதிர்ப்பே அவனுக்குள் இருந்த வெறியை மேலும் தூண்டியது. மனிதநேயமற்ற ஆவேசத்தில் அவன் கைகளை பிடித்து  இன்னும் தீவிரமாக அசைந்தான், நான் முழுமையாக சிக்கி சீரழிந்தேன், அவமானத்திலும், குற்றவுணர்ச்சியிலும், என்னை நான் இழந்தேன்.





இதற்கு முன், நான் அவர்களை நேரடியாகத் தடுத்தாலும்; மறைமுகமாக அனுமதித்திருந்தேன். ஆனாலும் உள்ளுக்குள் ஒரு சிறிய எதிர்ப்பு எப்போதும் இருந்தது. என் எதிர்ப்புக்கு கிடைத்த பதில் வன்புணர்வு, உடலில் பதிந்த காயங்களும், மனதில் விழுந்த அடிகளும் அதற்கு சாட்சியாக இருந்தன. ஒவ்வொரு முறையும், எதிர்த்தால் இதுதான் முடிவு என்று எனக்கே நான் கற்றுக்கொள்ள வைத்தார்கள்.

 

இப்போது  அந்த எதிர்ப்பை குறைக்கும்போது, என்னை அவர்களின் பாலியல் அடிமை போல் நடத்தி அடிபணியச் செய்தார்கள். அவர்கள் என்னை  சுயமரியாதை கொண்ட ஒருவராக பார்க்கவில்லை ஒரு காமப்பொருளாக நடத்தினார். அதில் என்னையே இழந்து, அவர்களின் கட்டளைகளுக்குள் சுருங்கிப் போனேன். அந்த அடிபணிதல், எனக்கு விருப்பமில்லை என்றாலும், உயிர்வாழ்வதற்கான ஒரு நாடகமாக மாறியது.

 

என் மனம் தொடர்ந்து ஒரு பொய்யைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது: இதெல்லாம் தப்பிக்கத்தான். இந்தச் சோதனையிலிருந்து உயிரோடு வெளியே வருவதற்காகவே நான் என்னை மாற்றிக்கொண்டேன். அது உண்மையல்ல என்பதையும், அந்த முகமூடியை விரைவில் கழற்றி எறிந்து இதிலிருந்து மீண்டு வெளியே வரவேண்டும் என்பதையும் மட்டும் மனதுக்குள் பிடித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

 

ஃபாஹிம் என் முலைக்காம்பை பிடித்து திருகினான், என் வாயில் பலமாக குத்தி குத்தி புணர்ந்தான், அவனுக்கு உச்சக்கட்டம் நெருங்க நெருங்க அவன்  உடல் படபடவென்று நடுங்கியது, விரைவில் தன் விந்துவை வெளியெற்ற போறான் என்று கணித்தேன்.

“ஆஹாஹா….ஆஆஆஹ்….” அவன் உடல் உச்சக்கட்டத்திலிருந்து நடுங்கியபோது சத்தமாக முனகினான். ஃபாஹிமின் ஆண்குறி என் வாயிலிருந்து உருவி என் முகத்தில் விந்தை  தெளித்தான். அவனது கெட்டியான விந்து என் கண்ணை மறைத்தது.

அவன் முடித்து விலகியதும், இதைப் பார்த்த தவமணி  என் இடுப்பை பிடித்து என்னைப் புரட்டினான், என் கால்களை வரித்து என் மேல் வந்தான். அவன் கடந்த முறை அடைந்த உச்சக்கட்டத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் அவன் சுன்னி விறைத்தது. எனக்கு ஒரு கணம் கூட ஓய்வு கொடுக்கவில்லை என்னை பின்னால் இருந்து  சுன்னியை ஏத்தி புணர்ந்தான். முன்பை விட ஆழமாக மட்டும்மில்லாமல் வேகமாகவும் சேர்த்து புணர்ந்தான்.

இந்த நிலையில் எனக்கு இன்பம் அனுபவிக்க மனமில்லை. உடல் இங்கே இருந்தாலும், மனம் முழுவதும் உயிர்வாழ்வதற்கான ஒரு வெறுமையான சகிப்புத்தன்மையோடு இருந்தேன். அந்த நொடிகளில், என் கணவரின் முகம் தான் மனக்கண்ணில் திரும்பத் திரும்ப தோன்றியது. அவர் நினைவு என் மார்பை அழுத்த, அவரிடம் மன்னிப்பை மனதுக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன். நான் தவறவில்லை என்று என்னையே சமாதானப்படுத்த முயன்றாலும், குற்றவுணர்ச்சி ஒரு நிழலாக என்னை விட்டுச் செல்லவில்லை.

 

தவமணி என் இடுப்பை பிடித்து அசுரத்தனமான வேகத்தில்  என்னை  புணர்ந்தான். என் புண்டை வலியோடு சேர்ந்து உடலின் ஆழத்தில் ஏற்பட்ட வேதனையும் என்னை முழுமையாக உடைத்தது. அந்த வலி இன்பத்தின் எதிர்ப்புறம் அல்ல; அது அவமானத்தின், அச்சத்தின், சிதைவு உணர்வின் தொடர்ச்சியாக இருந்தது. மனமும் உடலும் ஒரே நேரத்தில் களைந்து, நான் என்னையே தாங்கிக்கொள்ள முடியாத நிலையில் இருந்தேன்.

 

"ஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ ஹ்ஹ்ஹ்ஹ....." நான் கண்ணீர் விட்டு அலறினேன். குப்புற படுத்திருந்த நிலையில் நான் துடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஃபாஹிம் என் முன்னாடி வந்து தன் ஆண்குறியை என் வாய்க்குள் விட, நான் ஏதுவும் அசை போடாமல் கதறிக் கொண்டிருந்தேன்.

தவமணி என் முதுகில் படுத்தான், அவன் பெரிய எடையை என் மென்மையான உடலில் அவன் உடலின் பாரம் அசௌகரியமாக உணரந்தேன்.

 

அவன் இடுப்பை தூக்கி சுன்னியை முழுவதுமாக உருவி, திடீரென்று உந்துதலால் அவன் ஆண்குறி  முழுவதுமாக என் உள்ளே இறக்கி எம்பி குதித்து மீண்டும் மீண்டும் உள்ளே சொருகி என் புண்டையை கிழித்தான்.

"ஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ..." அவன் என்னுள்ளே சொருகும்போது, நான் கண்ணீர்விட்டு அலறினேன். அவன் தொடர்ந்து வேகமாகவும் பலமாகவும் புணர்ந்தான்.

தொடர் தாக்குதலால் எனக்கு மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டது, நான் விரைவாக ஃபஹிமை தள்ளிவிட்டேன். அவன் நிலைத் தடுமாறி கீழே சரிந்தான், என் வாய் அவன் பூலிடமிருந்து விடுதலை பெற்றதும். நான் திக்கி, ஆழமாக மூச்சிறைக்கத் தொடங்கினேன், காற்றே போதாதது போல மார்பு இறுக்கி வந்தது. ஒவ்வொரு மூச்சும் போராட்டமாக மாற, உடல் நடுங்கியது; மனம் தன்னைத் தானே காப்பாற்ற முயன்று சிதறிக்கொண்டிருந்தது. அந்த நொடிகளில், அழுகையா மூச்சா என்று வேறுபடுத்த முடியாத ஓசைகளுக்குள் நான் சிக்கிக் கொண்டேன்.

 

ஃபாஹிம் கண்ணில் ஆத்திரம் கட்டுப்பாட்டை இழந்த வெறியின் வெளிப்பாடோடு திடீரென எழுந்து நின்றான்.  அந்த பார்வை என்னை உறைய வைத்தது. இனி என்ன நடக்கும் என்ற பயம், சொல்ல முடியாத அளவுக்கு மனதை இறுக்கியது. என் மீண்டும் அருகில் வந்து, என் தலையை பிடித்து தூக்கி நிமிர்த்தி தனது ஆண்குறியை பிடித்து, ஆத்திரத்துடன் வாய்க்குள் தள்ளினான்.

 
"பளார்....பளார்.....பளார்....." என் முலையை அறைந்துக்கொண்டே தன் சுன்னியால் என் வாயில் இடித்தான்.

நான் கண்களை மூடிக்கொண்டு என் தலையை பின் வாங்கினேன், அவன் அதை உணர்ந்து என் பின்னந்தலையை பிடித்து, அவனது ஆண்குறியை என் வாய்குள் ஆழமாக தள்ளினான், அவன் பூலின் மொட்டு என் தொண்டைக் குழாயை அடைத்தது. சில நிமிடங்களுக்கு பிறகு அவனது சுன்னி மெதுவாக வெளியே நழுவியது. அப்போ தான் எனக்கு உயிர் வந்தது போல் இருந்தது. இவ்ளோ நடந்தும் என் பெண்குறியின் மீதான தாக்குதல் மட்டும் நிற்க்கவில்லை.



ஃபாஹிம் என்னை நிமிர்த்தி மார்பகங்களை நோக்கித் தலையைத் தாழ்த்தி, என் முலைக்காம்புகளை அவன் வாயால் பிடிக்க முயன்றான். தவமணி சுன்னியின் தாக்குதலால் மேலும் கீழும் அசைந்தது, நான் என் மார்பகத்தை கைகளால் மறைத்து கண்களை மூடி மூச்சைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தேன். இவ்வளவு குறுகிய நேரத்திலும், நான் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தேன்.

இந்த தருணம், அதை சொதிக்க ஃபாஹிம் என் கைகளை வழுக்கட்டாயமாக முறுக்கி குனிந்து  ஒரு மார்பகத்திலிருந்து மற்ற மார்பகத்திற்கு மாறி, அவற்றை உறிஞ்சி, நக்கி, கடித்தான். இதனால் என் பெண்மை தூண்டப்பட்டு தவமணியின் ஆண்குறி எளிதாக எனக்குள் இழுத்தது.

ஃபாஹிம் என் மார்பகத்திலிருந்து தன் வாய்யை எடுத்த பிறகு அவன் என்னைப் பார்த்தான். நான் அவன் மீது பார்வையைப் பொருத்தினேன், அவன் என் முகம் இன்பவேதனையில் தவிப்பதைப் பார்த்து அவனது முகத்தில் கேலிப் புன்னகையைக் கண்டேன். அவன் கருமையான உதடுகளுக்குப் பின்னால், அவனது வளைந்த, கறை படிந்த பற்கள் தெரிந்தன.

 

தவமணியின் தொடர் புணர்ந்த விளைவினால், எனக்கு உச்சம் எற்பட்டு மூளை மங்கச் செய்தது.

 

"ஹஹஹஹஹஹஹஹஹா....ஹாங்ங்ங்" நான் வாய் விட்டு முனகினேன்

"நம்ம இவள ஒத்து விந்து வரதுக்குள்ள், இவ புண்டை பல தடவ வெடிச்சுறுது" கேலிக்கூத்தாக தவமணி சொன்னான்.

"அவ புருசன் சரியா ஒக்க மாட்டான் போல? இதுக்கே இப்படினா இன்னும் பல வித்தை இருக்கு" ஃபாஹிம் தவமணியிடம் சொன்னான்.

"அவன் முழுசா ஐந்து நிமிஷம் உன்னை ஓத்துருக்கானா?"அவன் கிண்டலாக என்னிடம் கேட்டான். அந்தக் கேள்விகளில் இழிவு மட்டும் நிரம்பியிருந்தது. ஒவ்வொரு சொல்லும் என்னை மேலும் சிறிது சிறிதாகச் சிதைத்தது, நான் பதில் சொல்ல மறுத்தேன். நான் தலையைத் திருப்பிக் கொண்டு, மௌனத்தை மட்டும் என் கடைசி கவசமாகப் பிடித்துக் கொண்டேன். அந்த மௌனம் என் பலவீனம் அல்ல; என்னிடம் மீதமிருந்த ஒரே எதிர்ப்பாக இருந்தது.

"சரியான ரோசக்காரத் தேவிடியாவா இருப்பா போல..." ஃபாஹிம் தொடர்ந்து கேலி செய்தான்.

"உன் வாழ்க்கையில முதல் தடவையா பெரிய சுன்னியால ஓல் வாங்கிருக்க, இல்லையா?" ஃபாஹிம் ஏளனமாக கேட்டான்.


"இனி உன் புருசனோட சின்ன சுன்னியால உனக்கு சுகம் கிடைக்கபோறது இல்லை. இனி எங்கள மாதிரி பெரிய தடிமனான சுன்னிக்கிட்ட மட்டுமே உனக்கு சுகம் கிடைக்கும்." என்று சொல்லி தவமணி தனது தாக்குதலைத் தொடர்ந்தான்.

அவன் ஆபாசமாகப் பேசியதும், என்னைத் தொடர்ந்து பயமுறுத்தியதும், மனதை மட்டும் அல்ல,உடலையும் வஞ்சித்தது. என் உடலின் எதிர் விளைவு, என் பெண்மை உச்சைத்தை தொட்டது தான், அவர்கள் தன் அசிங்கமான பேச்சைத் தொடர்ந்தார்கள்..

“வாயை மூடுங்கடா, அய்யோக்கியங்களா!” அந்த வார்த்தைகள் என் வாயிலிருந்து தானாகவே வெடித்தன. தொடர்ந்து தொடர்ந்த அவமானம், நொடியொரு நொடியாக சேர்ந்து, என் பொறுமையின் எல்லையை உடைத்தது. பயம் இன்னும் இருந்தது; ஆனால் அதைக் கடந்து ஒரு எரிச்சல் எழுந்தது.



தவமணி என் எதிர்குரலை ஒரு பொருட்டாகவே எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. மாறாக, அது அவனுக்குள் இருந்த ஆவேசத்தை மேலும் தூண்டியது. அவன் திடீரென என் தலைமுடியைப் பிடித்து பின்னால் இழுத்தான். அந்த நொடியில், தலையில் ஒரு கூர்மையான வலி பாய்ந்தது. அதைத் தாங்க முடியாமல் நான் கத்தினேன். அது கோபத்தின் குரல் அல்ல, அச்சமும் வேதனையும் கலந்த ஒரு சிதைந்த அலறல்.



"ஏதோ நீ உண்மையான பத்தினி மாதிரி பேசுற?”

தவமணி கேலியுடன் சொன்னான். அதற்குப் பதிலாக அவர்கள் இருவரும் சிரித்தார்கள்.


தவமணி என் தலைமுடியை விடுவித்தான், அவன் பிடியிலிருந்து ஒரு கணம் விடுபட்டபோது, நான் அவனை முறைத்துப் பார்த்தேன். அந்தப் பார்வையில் பயம் மட்டும் இல்லை; இன்னும் அணையாத எதிர்ப்பின் தீப்பொறியும் இருந்தது. ஆனால் என் கோபம் அவனைத் தொடவே இல்லை. என் பார்வை அவனுக்கு விளையாட்டாக மட்டுமே தோன்றியது.

 

அடுத்த நொடி, அவன் காதோடு என் தலையைப் பிடித்து கன்னத்தில் நக்கினான். அவன் நாக்கின் வெப்பம் என் கன்னத்தில் உணர்ந்தேன், அவன் மீண்டும் என் தலைமுடியை பிடித்து பலமாக பின்னோக்கி இழுத்தான்.
 
பிறகு அவன் தலையை விட்டான். அடுத்த நொடியில், எந்த எச்சரிக்கையும் இல்லாமல், என்னைச் சோபாவின் மீது தள்ளினான். நான் எதிர்வினை கூட காட்ட முடியாமல், ஜடம் போலக் குப்புற விழுந்தேன். அவன் என் கால்களை வரித்து தன் ஆண்குறியை பிடித்து பெண்மையில் நுழைத்தான். என் மேல் சாய்ந்து தோள்களைப் பிடித்து அவன் ஆண்குறியால் ஓங்கிக் குதிக்க ஆரம்பித்தேன். எங்கள் பிறப்புறுப்புகள் மோதிய சத்தம் அறை முழுவதும் எதிரெழுந்தது. அந்த ஒலி என் நரம்புகளைப் பிளந்தது போல இருந்தது. உடனே நான் கண்களை இறுக்கமாக மூடி, காதுகளைப் பொத்திக்கொண்டேன்.

 
அவர்கள் இருவரும் ஏதோ பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். வார்த்தைகள் என் காதில் தெளிவாகப் படவில்லை; சத்தங்கள் மட்டும் மங்கலாக, தொலைவில் இருந்து வருவது போலக் கேட்டன. அந்தக் குழப்பத்துக்கிடையில், திடீரென்று அவன் செயல் நிறுத்தப்பட்டது. அந்த நிசப்தம் எனக்கு இன்னும் அச்சமூட்டியது. நான் மெதுவாக கண்களைத் திறந்தேன். ஃபாஹிம் இப்போது தவமணிக்கு அருகில் நின்றிருந்தான். என்ன நடக்க போது? என்ன திட்டம் தீட்டினார்கள்? என்று புரியாதபடியே, என் மனம் மீண்டும் ஒரு அச்சத்தில் இறுகியது.