Adultery "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు"

[anaamika]

Update – 30


సింధు : హలో, ఎలా ఉన్నారు మీరు ?

నేను : బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు ఎలా ఉన్నావు ?

సింధు : నేను కూడా బాగానే ఉన్నాను.

నేను : కోమలి ఎక్కడ ఉంది ?

సింధు : నా వెంటే ఉంది. తీసుకో, మాట్లాడు.

కోమలి : హలో, మీరు ఎక్కడ ఉన్నారు ? మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : కోమలి రిలాక్స్ గా వుండు. నేను ఇక్కడే ఉన్నాను. బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు నిశ్చింతగా ఉండు. ఒకటి, రెండు రోజుల్లో నువ్వు స్వేచ్చాజీవివి అవుతావు.

కోమలి : నిజంగానేనా ?

నేను : ఆ. నీ యజమాని రావాల్సి వుంది. ఆతను రాగానే, నువ్వు స్వేచ్చని పొందుతావు.

కోమలి : నేను జీవితాంతం మీకు కృతజ్ఞురాలిగా ఉంటాను. మీకు దాసురాలిగా ఉంటాను.

నేను : నువ్వు బాధపడకు. ఓకే ? నీ గురించి నువ్వు జాగ్రత్త తీసుకో. బై.

కోమలి : థాంక్యూ, బై.

ఆ తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను. అప్పుడే రూములోకి మోహిని వచ్చింది. నేను తనని చూశాను.

నేను : వావ్ యార్, నువ్వు ఎలా కనిపిస్తున్నావో తెలుసా ? బాంబ్ లాగా ఉన్నావు.

మోహిని : బాగా చూసుకోండి. ఎక్కడైనా ఏమైనా లోపం ఉందా ? చెప్పండి ?

నేను : (తన రొమ్ములని చూస్తూ) లోపం అయితే ఏమీ కనిపించడం లేదు. కానీ నిన్ను చూసాక నాకు దాహం వేస్తోంది.

మోహిని : అయితే నేను మీకు మంచి నీళ్లు తీసుకొస్తాను.

నేను : ఈ దాహం ఆ నీళ్లతో తీరదు.

మోహిని : (నవ్వుతూ) అయితే మీ దాహం దేనితో తీరుతుంది ?

నేను : (తన రొమ్ములని చూస్తూ) ఈ దాహం పాలు తాగితే తీరుతుంది.

మోహిని : (సిగ్గుపడుతూ) మీరు చాలా గలీజుగా అయిపోయారు.

నేను : నువ్వేమో చాలా అందంగా అయిపోయావు.

మోహిని : నేను ముందు అందంగా లేనా ?

నేను : ముందు నేను గమనించలేదు కదా.

మోహిని : అయితే ఇప్పుడు బాగా చూసుకున్నారా ?

నేను : చూశాను, కానీ పూర్తిగా చూడలేదు.

మోహిని : (తిరుగుతూ) అయితే, పూర్తిగా చూడండి.

నేను తన గుద్దని చూస్తూనే ఉండిపోయాను. తను ఫిట్టింగ్ కమీజ్ సల్వార్ వేసుకుని ఉంది. దాంతో తన శరీరంలోని ప్రతి భాగం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

నేను : (తన గుద్దని చూస్తూ) నువ్వు వెనుక నుండి కూడా చాలా అందంగా ఉన్నావు.

తను నిటారుగా నిలబడి వెంటనే అడిగింది :

మోహిని : వెనుక ఎక్కడ ?

నేను : నువ్వే అర్థం చేసుకో.

మోహిని : (సిగ్గుపడుతూ) మీరు నిజంగానే గలీజ్ అయిపోయారు. వెనుక కూడా ఎవరైనా చూస్తారా ఏంటి ?

నేను : నేను చూస్తాను. మరోసారి తిరుగుతావా ?

నేను తన దగ్గరికి వెళ్లడం మొదలుపెట్టాను.

మోహిని : ఎందుకు ? ఒకసారి చూపించాను కదా.

నేను : సరిగా చూడలేదు.

మోహిని : (నవ్వుతూ) అది మీ తప్పు.

నేను : మరోసారి అవకాశం ఇవ్వు, ప్లీజ్.

మోహిని : (నవ్వుతూ) మళ్ళీ ఎప్పుడైనా. ఇప్పుడు ఎవరైనా వస్తారు.

నేను : ఓకే మహారాణీ.

ఇంతలో హేమ, సుమ, నైనా లు కూడా వచ్చారు. ఆ నలుగురు అప్సరసల్లా కనిపిస్తున్నారు.

నేను : ఈరోజు సిటీలో పరిస్థితులు పాడు అయ్యేలా వున్నాయనుకుంటా.

సుమ : ఎందుకు ? ఏం అయింది ? పరిస్థితులు ఎందుకు పాడు అవుతాయి ?

నేను : ఇంత అందమైన అమ్మాయిలు బయటకి వెళితే, జనాలు చూసి గాయపడతారు.

వాళ్ళు అందరూ సిగ్గుపడడం మొదలుపెట్టారు. నైనా అందరికంటే స్పెషల్ గా కనిపిస్తోంది. ఇంతలో ఆంటీ వస్తున్న శబ్దం వచ్చింది. ఆమె హేమ, సుమ లని పిలుస్తోంది. వాళ్ళు ఇద్దరూ వెళ్లారు. ఆ తర్వాత మోహిని  కూడా వెళ్లింది. ఇప్పుడు రూములో నేను ఇంకా నైనా ఉన్నాము.

నైనా : థాంక్యూ రాహుల్. మీరు చాలా మంచివారు.

నేను : దేనికి థాంక్స్ ? నువ్వు నన్ను మంచివాడిగా భావించినందుకు థాంక్యూ.

నైనా : మీరు మా కుటుంబం కోసం ఇంత చేశారు కదా, అందుకే.

నేను : నేను ఏమీ చేయలేదు. నువ్వు అకారణంగా నాకు క్రెడిట్ ని ఇస్తున్నావు.

ఒక్క క్షణం ఆగి అన్నాను.

నేను : నువ్వు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు. వెరీ నైస్. ఇలాగే ఉండు. చాలా బాగా కనిపిస్తావు.

నైనా : థాంక్స్.

ఆ తర్వాత తను నా దగ్గరికి వచ్చి నన్ను కౌగిలించుకుంది. తిరిగి లోపలికి వెళ్లింది. నేను తనని చూస్తూనే ఉండిపోయాను.

ఆ తర్వాత సోమేశ్ రూములోకి వచ్చాడు. అంకుల్, ఆంటీ కూడా.

ఆంటీ : నేను కిరణ్ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లి వాళ్ళని తీసుకొస్తాను.

సోమేశ్ : సరే అమ్మా, నువ్వు వెళ్ళు. వాళ్ళ అమ్మ దగ్గర పర్మిషన్ కూడా తీసుకో.

ఆంటీ వెళ్లింది. ఆ తర్వాత ఆ నలుగురు కూడా రూములోకి వచ్చారు. మేము అందరం బయటికి వచ్చాము.

మేము బయటికి రాగానే కిరణ్ ఇంకా హినా కూడా బయటికి వచ్చారు.

ఇప్పుడు మేము మొత్తం 10 మందిమి ఉన్నాము.

సోమేశ్ : నా కారులో ఎవరెవరు కూర్చుంటారు ?

సోమేశ్ తండ్రి : నేను నా కొడుకు కొత్త కారులో కూర్చుంటాను.

ఆయన ముందు కూర్చున్నాడు. ఆంటీ కూడా తమ కొడుకు కారులోనే కూర్చుంది. ఆ తర్వాత నైనా, సుమ లు కూడా సోమేశ్ కారులోనే కూర్చున్నారు.

ఇప్పుడు నా కారులో ముందు మోహిని, వెనక హేమ, కిరణ్, హినా లు కూర్చున్నారు.

నా కారులో డ్రైవర్ వెనుక సీటు ఇద్దరిది. దాని వెనుక చిన్నవి 4 సీట్లు. హినా వెనుక కూర్చుంది. తను కూడా చాలా అద్భుతంగా వుంది.

ఆ తర్వాత మేము అందరం బయలుదేరాము. దారిలో నాకు ఒక అల్లరి ఆలోచన వచ్చింది. వెంటనే నేను హేమ సీటు బటన్ ని నొక్కాను. అప్పుడు మసాజర్ ఆన్ అయింది.

హేమ : ఏం అవుతోంది ? ఓహ్ గాడ్ ! ఎంత మజాగా ఉంది ! ఓహ్ యస్ ! వావ్ !

కిరణ్ : ఏమైంది హేమ ? నీ ఒంట్లో బాగానే ఉందా ?

ఇంతలో నేను కిరణ్ సీటు బటన్ ని కూడా నొక్కాను.

కిరణ్ : ఓహ్ గాడ్ ! ఏం అవుతోంది ? ఓహ్ అద్భుతం ! మజా వస్తోంది ! వావ్ యార్, ఇది మజా కారు కదా !

ఆ తర్వాత నేను ఇద్దరి బటన్ లని ఆఫ్ చేశాను.

హేమ : ఎందుకు ఆఫ్ చేశారు ? ఎంత మజా గా అనిపించింది !

కిరణ్ : ఆ యార్ రాహుల్, ఆన్ చేయండి ప్లీజ్.

మోహిని : మీరు మజా చేయడానికి కారులో కూర్చున్నారా ? రాహుల్, నా సీటు బటన్ ని ఆన్ చేయండి. వాళ్ళని వదిలేయండి.

హేమ : ఎందుకు ? మేము ఎందుకు మజా చేయకూడదు ?

నేను : ఎవరూ మజా చేసుకోకండి. లేకపోతే బట్టలు పాడవుతాయి.

నా మాట ఒక్క హినా కి తప్ప అందరికీ అర్థమైంది. వాళ్ళు సిగ్గుపడడం మొదలుపెట్టారు. నేను కారు ని నడుపుతూనే ఉన్నాను. కొద్దిసేపట్లో మేము హోటల్ కి చేరుకున్నాము. అందరూ నవ్వుతూ, జోకులు వేసుకుంటున్నారు. భోజనం కూడా ఆర్డర్ చేశారు. నా సెల్ కి కిరణ్ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. తను టేబుల్ కింద సెల్ ని దాచి కాల్ చేసింది.

నేను : మీరు అందరూ కూర్చోండి. నేను కాల్ చేసి వస్తాను.

అక్కడి నుండి బయటికి వచ్చి నా కారు దగ్గర నిలబడ్డాను. ఆ తర్వాత నేను కిరణ్ కి కాల్ చేశాను.

నేను : హలో, ఏమైంది ?

కిరణ్ : హలో నాన్నా, మీ గొంతు వినిపించడం లేదు. ఏంటి ? ఒక్క నిమిషం, నేను బయటికి వచ్చి మాట్లాడతాను.

కిరణ్ డ్రామా చేసి బయటికి వచ్చింది. నా కారుని వెతికి దాన్ని చూసి అక్కడికి వచ్చింది. మేము కారు వెనుక వైపున ఉన్నాము. హోటల్ లో నుండి మమ్మల్ని ఎవరూ చూడలేరు.

నేను : ఏంటి విషయం బేటీ ?

కిరణ్ : హా హా హా, పిచ్చొడా, అలా నేను డ్రామా చేశాను. నేను మిమ్మల్ని కౌగిలించుకోవాలి అనిపించింది.

నేను : కేవలం కౌగిలించుకుంటావా ?

కిరణ్ : ఇప్పుడైతే అంతే చేయగలను. మేకప్ పాడైతే అందరూ డౌట్ పడతారు.

నేను : ఓకే, రా, కౌగిలించుకో.

ఆ తర్వాత మేము కౌగిలించుకున్నాము. నేను తన పెద్ద పిర్రలని నొక్కి, తన మెడ మీద ముద్దు లు పెట్టడం మొదలుపెట్టాను. ఆ తర్వాత నేను తన రొమ్ములని నొక్కి అన్నాను :

నేను : ఇక్కడ కూడా మేకప్ వేసావా ఏంటి ?

తనకి నా మాట అర్థమైంది. వెంటనే తన కమీజ్ ని పైకి జరిపి, తన రొమ్ములని బ్రా లో నుండి బయటికి తీసింది. నేను తన ధైర్యాన్ని మెచ్చుకున్నాను. తన రొమ్ములని చీకడం మొదలుపెట్టాను. రెండు రొమ్ములని చీకిన తర్వాత ముందుగా నేను లోపలి వెళ్ళాను. ఆ తర్వాత తను బట్టలు సరిచేసుకుని లోపలికి వచ్చింది.

ఆ తర్వాత మేము భోజనం చేశాము. హోటల్ నుండి బయలుదేరి ఇంటి వైపు డ్రైవ్ చేయడం మొదలుపెట్టాము. కొద్దిసేపట్లో మేము సోమేశ్ ఇంటి దగ్గర ఉన్నాము. కారు లో నుండి దిగి అందరూ ఒకరి తర్వాత ఒకరు ఇంట్లోకి వెళ్లారు. కిరణ్ ఇంకా హినా కూడా తమ ఇంటి వైపు వెళ్లడం మొదలుపెట్టారు. నేను కొద్దిసేపు సోమేశ్ తో వుండి  ఇంటికి వచ్చాను.

ఇంటికి చేరుకుని నేను ఫ్రెష్ అయ్యాను. అప్పుడు రాత్రి 2 గంటలు అవుతోంది. నేను మంచం మీద పడుకున్నాను. కొద్దిసేపు పడుకున్న తర్వాత ఒక తెలియని నంబర్ నుండి కాల్ వచ్చింది.

నేను : హలో, ఎవరు ?

తెలియని వ్యక్తి : నేను ఎవరినో గుర్తుపట్టండి.

నేను : నువ్వు తప్పకుండా రమ్య అయి ఉంటావు.

రమ్య : మీరు ఎలా గుర్తుపట్టారు ?

నేను : జస్ట్ గుర్తుపట్టాను. చెప్పు, నువ్వు ఎలా ఉన్నావు ?

రమ్య : బాగానే ఉన్నాను. మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : నేను కూడా బాగానే ఉన్నాను. రుక్మిణి వదిన గురించి చెప్పు, తను ఎలా ఉంది ?

రమ్య : అక్క బాగానే ఉంది. తను ఈరోజు తమ ఇంటికి వెళ్లింది.

నేను : తను రెండు రోజుల కోసమే వచ్చింది కదా ?

రమ్య : అవును, కానీ వాళ్లకి ఏదో పని పడింది. అన్నయ్య కాల్ చేశాడు. తను వెళ్లిపోయింది.

నేను : ఓకే.

రమ్య : మీరు ఏం చేస్తున్నారు ?

నేను : ఇప్పుడే వచ్చి పడుకున్నాను.

ఒక్క క్షణం ఆగి అడిగాను.

నేను : నువ్వు ఏం చేస్తున్నావు ?

రమ్య : నేను నిన్న రాత్రి జరిగిన దాని గురించి ఆలోచిస్తున్నాను.

నేను : మాంచి మూడ్ లో వున్నట్లున్నావు.

రమ్య : మూడ్ లోనే ఉన్నాను, కానీ ఇప్పుడు ఏమీ చేయలేను.

నేను : ఎందుకు ? మీ ఫామిలీ లో ఎవరెవరు ఉన్నారు ?

రమ్య : అమ్మ, నాన్న, ఇద్దరు అన్నయ్యలు, ఇద్దరు సోదరీమణులు ఉన్నారు. ఒకరు నాకంటే చిన్నది, ఒకరు నాకంటే పెద్దది. వాళ్లకి పెళ్లి అయింది. ఇంకా ఒక వదిన ఉంది.

నేను : గుడ్, నైస్. అందరూ ఏం చేస్తారు ? నాన్న ఇంకా అన్నయ్యలు ?

రమ్య : నాన్న ఒక కంపెనీలో మేనేజర్ గా ఉన్నారు. ఇద్దరు అన్నయ్యలు కూడా అదే కంపెనీలో ఉద్యోగం చేస్తారు.

నేను : నైస్. కంపెనీ పేరు ?

రమ్య : కంపెనీ పేరు ____.

నేను : హ్మ్మ్, నైస్. మిగతా వివరాలు నేను ఇస్తాను.

రమ్య : మీరు ఎలా ఇస్తారు ?

నేను : ఊరికే, నేను ఇస్తాను.

రమ్య : ఇంపాజిబుల్.

నేను : పందెం కాస్తావా ?

రమ్య : పందెం కాస్తాను. మీరు చెప్పలేకపోతే, మీరు నా కోరికని రేపే పూర్తి చేయాలి.

నేను : ఒకవేళ నేను చెబితే, నువ్వు నాకు ఒక సీల్డ్ ప్యాక్ ని ఇస్తావు.

రమ్య : నేను ఎలా ఇస్తాను ? లేదు, ఈ పందెం కాన్సిల్.

నేను : ఓకే, పందేన్ని వదిలేయ్. నేను ఊరకనే చెబుతాను.

రమ్య : ఓకే, చెప్పండి.

నేను : మీ నాన్న పేరు ఆంజనేయలు. అందరూ ఆయన్ని పంతులు గారు అని పిలుస్తారు.

రమ్య : మీకు అది ఎలా తెలుసు ?

నేను : మీ పెద్ద అన్నయ్య పేరు కైలాష్. చిన్న అన్నయ్య పేరు ఓంకార్.

రమ్య : వాట్ ? మీకు ఇదంతా ఎలా తెలుసు ? మీరు నన్ను ఫాలో అయ్యారా ఏంటి ?

నేను : లేదు.

రమ్య : (ఆలోచిస్తూ) ఓహ్, అదా సంగతి ! అక్క చెప్పి ఉంటుంది.

నేను : లేదు.

నేను : మీ అన్నయ్యకి జనవరి 7 న పెళ్లి అయింది. కరెక్టే కదా ?

రమ్య : ఓహ్ గాడ్ ! మీరే చెప్పండి, మీరు ఎవరు ? మీకు ఇదంతా ఎలా తెలుసు ?

నేను : మీ నాన్న ఇంకా అన్నయ్యలు ఏ కంపెనీలో ఉద్యోగం చేస్తారో, నేను ఆ కంపెనీకి యజమానిని.

రమ్య : ఏంటి ? నిజంగానేనా ? నేను నమ్మలేకపోతున్నాను.

నేను : నా పేరు నీకు తెలుసు కదా ?

రమ్య : అవును, రాహుల్ మీ పేరు.

నేను : అయితే మీ నాన్నని లేదా అన్నయ్యని అడుగు, కంపెనీకి యజమాని ఎవరు అని. నేను మీ అన్నయ్య రిసెప్షన్ కి కూడా వచ్చాను. పెళ్లి వీడియో ఉంటే చెక్ చేసుకో.

రమ్య : ఇప్పుడు చూడక తప్పదు.

నేను : ఓకే, నువ్వు చూసుకో. అప్పటివరకు నేను ఫ్రెష్ అయి వస్తాను.

ఆ తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను.