[Piriya s]

“யேய் லூசு. நீ ஒன்னும் தப்பு பண்ணல. என்னை ரொம்ப நல்லாத்தான் வளத்துருக்க. நான் படிச்சதை சொன்னேன்” சிரித்த முகமானான் ரஞ்சித். 

“ஹ்ம்.. நீ சொல்றதும் உண்மையாத்தான்டா தெரியுது. நான் பாத்தவரை அம்மா கோண்டு பசங்கள்ளாம் நீ சொல்றாப்லதான் இருக்காங்க. தைரியமான ஆம்பளையா வரதே இல்ல. எனக்குகூட இதை ஏதோ ஒரு டாக்டர் சொன்னதா யாரோ சொல்லியிருக்காங்க. அது இப்ப நீ சொன்னப்பறம்தான் எனக்கு நாபகத்துக்கு வருது” யோசனையுடன் சொன்னாள்.

“ம்.. ஆனா இது எல்லா அம்மா பசங்களுக்கும் இல்ல. இப்படியும் இருக்கும்னுதான் சொல்றாங்க” 

“ம்..” பெருமூச்சு விட்டு அவனை இறுக்கமாக அணைத்து அவன் கன்னத்தில் அழுத்தமாக முத்தம் கொடுத்தாள் பிரேமா. 

“நீ அப்படி ஆகிர கூடாதுடா. ஆம்பளையா வாழனும்”

“ம்” அவனும் அம்மாவை இறுக்கிக் கொண்டான். 

அவள் முலைகள் அவன் நெஞ்சில் அழுத்தமாகப் பதிந்து அவனுக்கு இதமான சுகத்தை அளித்தது.

“உனக்கு பொண்ணு ரெடியா இருக்கு. அவளை கல்யாணம் பண்ணிக்கோ. இப்படி ஒண்டிக் கட்டையா இருந்து வீணா போகாத.. ப்ளீஸ்”

“ஒருவேள அவகிட்டயும் நான் ஆம்பளைனு நிரூபிக்க முடியலேன்னா என்ன செய்வ?” ரஞ்சித் கேட்டான்.

“டேய் என்னடா பேசற? இப்படி பயந்து பேசாதடா.. எனக்கே கஷ்டமா இருக்கு” உண்மையாகவே அவன் பேச்சை கேட்டு மிகவும் கவலைப் பட்டாள் பிரேமா.

தான் பெற்று பாலூட்டி சீராட்டி வளர்த்த அருமை மகன் ஆண்மையற்றவனாக இருப்பான் என்பதை அவளால் நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியாது. 

அவன் அப்படி ஒன்றும் ஆண்மையற்றவனாக இருக்க முடியாது என்பதிலும் அவள் திடமாகவே இருந்தாள்.

“இல்ல பிரேமா.. எனக்குள்ள அப்படி ஒரு பயம் இருக்கத்தான் செய்யுது” என்று அவன் சொன்னது அவளை ஆடிப் போக வைத்தது.

“தப்புடா. என்ன பயம்? எதுக்கு பயம்? அப்படியே ஏதாவது இருந்தா வேணா டாக்டரை போய் பாக்கலாம்” உடனே அவனை ரெடி பண்ணியாக வேண்டும் என்று நினைத்தாள்.

“டாக்டரை என்னன்னு போய் பாக்கறது?”

“உனக்குள்ள இப்படி ஒரு பயம் இருக்குனு சொன்னா அதுக்கு தகுந்த மாதிரி ஏதாவது சொல்லுவாங்க. உன்னை ரெடி பண்ண ட்ரீட்மெண்ட் மாத்திரை மருந்துனு குடுப்பாங்க.  இப்பெல்லாம் அப்படி எவ்வளவோ வந்தாச்சு”

“ப்ச்.. சும்மாரு பிரேமா.. என்னை அப்செட் பண்ணாத..” லேசாக அசைந்தான்.

“அயோ.. இப்படி பேசறியேடா” என்று அங்கலாய்த்து அவனை இன்னும் இறுக்கமாக கட்டிப் பிடித்து அழுத்தமாக முத்தம் கொடுத்தாள் பிரேமா. “அம்மா இருக்கறவரை உன்னை ஆம்பளையா தோத்துப் போக விட மாட்டேன்”