10-01-2026, 02:26 AM
சரக்கையும் தம்மையும் அவசர அவசரமாக முடித்துக் கொண்டு வாயை நன்றாக கொப்பளித்து தண்ணீர் குடித்து வீட்டுக்கு முன்பாக இருக்கும் மரத்தில் பறித்த கொய்யாப் பழம் ஒன்றை கடித்துச் சுவைத்துக் கொண்டு ரஞ்சித் கதவைத் தள்ளி உள்ளே போய் கதவைச் சாத்தி தாழிட்டான்.
“ஸாரி பிரேமா.. ஒரே ஒரு தம்மடிச்சேன். அந்த வாசம் வரக்கூடாதுனுதான் கொய்யாப் பழம் சாப்பிடறேன். இந்தா நீ ஒரு வாய் கடிச்சுக்கோ” என்று கடிக்காத பக்கத்தை அம்மாவின் வாயருகே கொண்டு போனான்.
கிச்சனில் இருக்கும் தன் அம்மாவைப் பார்த்து விட்டு வாய் காற்றை ஊதிக் கொண்டு கிச்சனுக்குப் போனான்.
“பிரேமா”
அவனை திரும்பிப் பார்த்து மூக்கு விடைக்க முறைத்தாள் அம்மா.
“எங்கடா போன எருமை மாடே?”
“இங்கதான்.. ஆபீஸ் ரூம்வரை ஒரு சின்ன வேலை..” புன்னகை காட்டினான்.
“சொல்லிட்டு போறதுக்கு என்ன கேடு..”
“ஏன் பிரேமா.. என்னாச்சு. இப்படி டென்ஷனாகிட்ட?”
“உன்னை கூப்பிட்டு கூப்பிட்டு காணம்னு பெட்ரூம்ல பாத்துட்டு அங்கயும் இல்லேனு கதவை தெறந்து வெளிய பாத்தா.. ப்ப்பா.. இந்த சினிமாவுல திகில் படத்துல காட்ற மாதிரி அப்படி ஒரு பயமா இருக்குது. கதவை சாத்திட்டு ஒடியாந்துட்டேன்” என்று சிரித்தபடி சொன்னாள்.
“ஹாஹா“ என்று அம்மாளின் தோளைத் தொட்டுச் சிரித்தான் ரஞ்சித். “பயந்துட்டியா?”
“பின்ன பயமா இருக்காதா.? கதவை தொறந்து பாரு.. எப்படி சத்தம் வருதுன்னு”
“நான் இப்பதான் வெளிய இருந்து வரேன். எனக்கு ஒரு பயமும் கிடையாது. இந்த மலைக் காட்டுச் சத்தம் எல்லாம் எனக்கு பழகிப் போச்சு”
“இப்படியாடா இருக்கும். ஒரே திகிலா.. குயோனு இருக்கு. அய்யோடியாத்தா.. அது என்ன சத்தம் ஏதோ ஒரு மிருகம் கத்தற மாதிரி.. காச்சு மூச்சுனு கூகூனு கேக்குது?” சற்றே குரலை ஏற்ற இறக்கம் செய்து பேசினாள்.
“அதுவா.. அது மந்தி. நைட்ல அதுக அப்படித்தான் கத்தும். அதுகள வேட்டையாட செந்நாய் மாதிரி ஏதாவது மிருகங்கள் வந்தா அது ஒரு மாதிரியா சத்தம் போடும். அப்பப்போ கூகைனு சொல்ற ஆந்தைகளும் கொரங்கும்கூட கத்தும்”
“இப்படித்தான் இருக்குமா டெய்லியும்?”
“ஆமா. ரெண்டு நாள் போனா உனக்கும் பழகிரும். அப்பறம் பயம் வராது”
“போடா.. எனக்கு ஒன்னுக்கே வந்துரும்”
“அய்யே.. ஒன்னுக்கு வந்துருச்சா இப்ப?”
“அதுக்குள்ள பயந்து கதவை சாத்திட்டு ஒடியாந்துட்டேன். இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் நின்றுந்தேன்.. அவ்ளோதான். பாவாடைய ஈரம் பண்ணிருப்பேன்”
“பாவாடைய ஈரம் பண்ணியிருப்பியா? அய.. அப்ப ஜட்டி போடலியா நீ?” என்று கிண்டலாகச் சிரித்தான்.
“இப்ப அது ரொம்ப முக்கியம் பாரு” அவள் அவனை முறைத்தாள்.
அவள் கன்னச் சதையை கிள்ளினான் ரஞ்சித்.
“ஏய்.. சொல்லுடி பிரேமா. நெஜமா நீ இப்ப ஜட்டி போடலியா?”
“என்னடா புதுசா இப்படி கேக்கற?” லேசாக கூச்சப் பட்டாள் பிரேமா.
“சொல்லு பிரேமா. நீ எப்பவும் ஜட்டி போடுவதான?”
“போடுவேன்டா”
“அப்ப இன்னிக்குத்தான் போடலையா?”
“ம்”
“ஏன்?”
“அங்கிருந்து வரப்ப போட்டுட்டுதான் வந்தேன். இப்பதான் கொஞ்சம் முன்னால கழட்டிட்டேன். ஆமா என்னடா வாசம் இது? தனியா போயி தம்மடிச்சுட்டு வந்தியா?” அவனிடமிருந்து வரும் வாசத்தை கவனித்துக் கேட்டாள்.
“ஸாரி பிரேமா.. ஒரே ஒரு தம்மடிச்சேன். அந்த வாசம் வரக்கூடாதுனுதான் கொய்யாப் பழம் சாப்பிடறேன். இந்தா நீ ஒரு வாய் கடிச்சுக்கோ” என்று கடிக்காத பக்கத்தை அம்மாவின் வாயருகே கொண்டு போனான்.
செங்காச்சி
https://xossipy.com/thread-13918.html
தாய் மடி சொர்க்கம்
https://xossipy.com/thread-71855.html
செம்மலர்
https://xossipy.com/thread-69890.html
https://xossipy.com/thread-13918.html
தாய் மடி சொர்க்கம்
https://xossipy.com/thread-71855.html
செம்மலர்
https://xossipy.com/thread-69890.html


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)