[Vandanavishnu0007a]

ரமேஷ் சொன்னது போல டில்லி குளிர் தாங்க முடியாமல் தான் அப்படி துள்ளி குதித்தாள்

அந்த கம்பிளி பெட்ஷீட்டையும் மீறி தரையில் இருந்த ஜில் அவள் குண்டியில் பட்டதும் துள்ளி குதித்து எழுந்தாள்

என்ன ஆச்சி புவனா.. நான் சொன்ன மாதிரி ஜில் னு இருக்கா.. என்று நக்கலாக கேட்டான் ரமேஷ்

ஆமாங்க.. என்றாள் என்ன செய்வது என்று புரியாமல்

பேசமா படுக்கைக்கு வாங்க.. ஒன்னாவே படுத்துக்கலாம்.. என்றான்

ஐயோ ரமேஷ் வேண்டாம்.. ரிஷப்ஷன்க்கு போன் பண்ணி வேற ரூம் கேட்டு பாருங்களேன்.. என்றாள்

என்ன புவனா நீங்க.. அதன் கீழ இருக்கும்போதே சொல்லிட்டாங்கல்ல.. இந்த அன் டைம்ல வேற ரூம் கிடைக்காதுன்னு..

இன்னைக்கு ஒரு ராத்திரி தானே.. கொஞ்சம் அட்ஜர்ஸ்ட் பண்ணி படுத்துக்கங்க..

புவனா யோசித்தாள்

இந்த குளிருக்கு கண்டிப்பாக தரையில் படுக்க முடியாது..

பயண களைப்பு வேறு அவள் கண்களை சொக்க வைத்தது..

வேறு வழி இல்லாமல் படுக்கையில் ஏறி படுத்தாள்

உஷாராக ரமேஷுக்கு தனக்கும் இடையே ஒரு பெரிய தலையணையை நடுவில் போட்டாள்

இந்த தலைகாணியா ரமேஷிடம் இருந்து தன்னை காப்பாத்த போகிறது என்றும் பயந்தாள்

லைட் ஆப் பண்ணிடவா புவனா.. என்றான் ரமேஷ்

ம்ம்.. நைட் லேப் ஆன் ல இருக்கட்டும்.. மெய்ன் லைட் ஆப் பண்ணிடுங்க.. என்றாள்

ரமேஷ் படுக்கையைவிட்டு எழுந்தான்

மெய்ன் லைட்டை ஆப் பண்ணன்

அந்த ரூம் கும்மிருட்டானது..

ஏய் ரமேஷ்.. நைட் லேம்ப் போடுங்க.. என்று இருட்டில் கத்தினாள் புவனா..

ஆனால்

தொடரும் 38