24-12-2024, 10:35 PM
'మంచిది. అన్వేషికి తోక అడ్డం పెడితే ఆగుతాడా' జాలిగా చూశాడు బాబా.
కోతి బయలుదేరింది. తల్లి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
'నీకోసం కళ్ళలో ప్రాణాలు పెట్టుకుని ఎదురుచూసే తల్లి వుందని మరవద్దు నాయనా' అని బిడ్డను ఆప్యాయంగా కౌగలించుకుని సాగనంపింది.
మనుషుల పొలిమేరల్లోకి అడుగు పెట్టగానే కోతి మెడకు ఉచ్చుపడింది.
ఎదురుగా ఒక మనిషి ప్రత్యక్షమై 'నేను నీ యజమానిని. పిల్లిమొగ్గలు వెయ్యి' అని దుడ్డుకర్రతో నాలుగు దెబ్బలు వేశాడు.
కోతికేమీ అర్ధం కాలేదు. 'అయ్యా. నేను కోతిని కదా. పిల్లిమొగ్గలు ఎలా వేసేది' అని అడిగింది.
'అయితే కోతి మొగ్గలేవెయ్' అని దుడ్డుకర్రతో ఈసారి రెండే కొట్టాడు. ఆ దెబ్బలు తప్పించుకోడానికి కోతి నాలుగుసార్లు పైకి కిందకి ఎగిరింది.
అతను కోతిని తీసుకుని వీధుల్లో మొగ్గలు వేయించి డబ్బులు వసూలు చేసుకుని ఇంటికి బయలుదేరాడు.
ఇంట్లో కోతికి కాస్త తిండి పెట్టాడు. తానూ తిని గుర్రుపెట్టి నిద్రపోయాడు. కోతి తప్పించుకోవాలని చూసింది కాని, దానివల్ల కాలేదు. తెల్లారింది కోతిని వీధిలోకి తీసుకొచ్చాడు. రకరకాల గెంతులేయించాడు. దవడలో డబ్బులు పెట్టుకోవడం నేర్పించాడు. రోజూ బతకడానికి సరిపడా తిండిపెట్టేవాడు. క్రమం తప్పకుండా దుడ్డుకర్రతో నాలుగు దెబ్బలు కొట్టేవాడు.
"ఎందుకయ్యా ఊరికే కొడతావు. మీలాగే నాది కూడా ప్రాణమే కదా. నొప్పి అందరికీ ఒకటే కదా' అని అడిగింది కోతి.
"ఈ ప్రపంచం దుడ్డుకర్రతో తప్ప మరోలా మాట వినదని అనుభవంతో తెలుసుకున్నాను. అయినా నీ మాటలను వింటూ ఉంటే నువ్వు దయకు పాత్రురాలిలా కనిపిస్తున్నావు" అంటూ రెండు దెబ్బలు మాత్రమే వేశాడు.
కొద్ది రోజులు గడిచాయి. కోతి ఎన్ని గంతులేసినా డబ్బులు రాలడం లేదు. బతకడానికి మనుషులే రకరకాల గంతులేస్తుంటే ఇక కోతినెవరు పట్టించుకుంటారు?
యజమానికి నీరసమొచ్చింది. కోతికి తిండి తగ్గించాడు. దెబ్బలు పెంచాడు.
ఒకరోజు ఎన్ని వీధులు తిరిగినా డబ్బులు రాలేదు. యజమాని కాసేపు ఆలోచనలో పడ్డాడు.
"ఇహ లాభం లేదు. జనంతో హాస్యం చచ్చిపోయింది. కాసింత కరుణ రసం ప్రదర్శించక తప్పదు" అన్నాడు. కోతి అనుమానంగా చూసింది.
"చూడు మిత్రమా! ఇది పాపిష్టిలోకం. కళ్ళున్నాయి కాబట్టి దీన్ని చూడక తప్పదు. నేనెలాగూ ఈ బాధని భరిస్తున్నాను. ఈ లోకాన్ని చూడ్డం నీకంత అవసరమంటావా?"
అన్నాడు యజమాని.
కోతి అయోమయంగా చూసింది.
"నా మాట అర్ధం చేసుకో. ఆకలితో చావడం కంటే అంధురాలిగా బతకడంలో తృప్తి వుంది. జనంది జాలి గుండె. గుడ్డికోతిని చూస్తే తెగ ధర్మం చేస్తారు. నీకు కళ్ళు తీసేస్తాను నొప్పిలేకుండా" మోహంలో ఎలాంటి భావం లేకుండా చెప్పాడు యజమాని.
కోతి అసహ్యంగా చూసింది.
"నువ్వసలు మనిషివేనా?"
"మనిషిని కాబట్టే ఇలాంటి ఆలోచన వచ్చింది. నువ్వు జంతువ్వి. నీ బుర్ర ఎప్పుడైనా ఇలా పనిచేసిందా?"
ఈలోగా పెద్ద శబ్దం వినిపించింది. జనమంతా పారిపోతున్నారు. హాహాకారాలు, ఆర్తనాదాలు.
యజమాని భయభ్రాంతుడై "మిత్రమా! ఈ లోకాన్ని చూసే అవకాశాన్ని నీకిస్తున్నాను. సెలవ్" అంటూ పారిపోయాడు.
కోతికి ఎటు పారిపోవాలో అర్ధం కాలేదు.
ఎటు చూసినా పరిగెత్తుతున్న జనం. పారిపోలేని పిల్లలు నలిగిపోతున్నారు. పెట్రోల్ కంపు, మనుషులు కాలుతున్న వాసన. ఆడవాళ్ళు చంటిపిల్లల్ని గుండెలకు హత్తుకుని పిచ్చెక్కినట్టు అరుస్తున్నారు. పడిపోతున్నారు. కాలిపోతున్నారు.
కోతిని నలుగురు వ్యక్తులు చుట్టుముట్టారు.
"ఎవర్నువ్వు? హిందువా? ముస్లిమా?"
కోతి వింతగా చూసింది.
"నేను కోతిని" వణుకుతూ చెప్పింది.
కోతి బయలుదేరింది. తల్లి కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.
'నీకోసం కళ్ళలో ప్రాణాలు పెట్టుకుని ఎదురుచూసే తల్లి వుందని మరవద్దు నాయనా' అని బిడ్డను ఆప్యాయంగా కౌగలించుకుని సాగనంపింది.
మనుషుల పొలిమేరల్లోకి అడుగు పెట్టగానే కోతి మెడకు ఉచ్చుపడింది.
ఎదురుగా ఒక మనిషి ప్రత్యక్షమై 'నేను నీ యజమానిని. పిల్లిమొగ్గలు వెయ్యి' అని దుడ్డుకర్రతో నాలుగు దెబ్బలు వేశాడు.
కోతికేమీ అర్ధం కాలేదు. 'అయ్యా. నేను కోతిని కదా. పిల్లిమొగ్గలు ఎలా వేసేది' అని అడిగింది.
'అయితే కోతి మొగ్గలేవెయ్' అని దుడ్డుకర్రతో ఈసారి రెండే కొట్టాడు. ఆ దెబ్బలు తప్పించుకోడానికి కోతి నాలుగుసార్లు పైకి కిందకి ఎగిరింది.
అతను కోతిని తీసుకుని వీధుల్లో మొగ్గలు వేయించి డబ్బులు వసూలు చేసుకుని ఇంటికి బయలుదేరాడు.
ఇంట్లో కోతికి కాస్త తిండి పెట్టాడు. తానూ తిని గుర్రుపెట్టి నిద్రపోయాడు. కోతి తప్పించుకోవాలని చూసింది కాని, దానివల్ల కాలేదు. తెల్లారింది కోతిని వీధిలోకి తీసుకొచ్చాడు. రకరకాల గెంతులేయించాడు. దవడలో డబ్బులు పెట్టుకోవడం నేర్పించాడు. రోజూ బతకడానికి సరిపడా తిండిపెట్టేవాడు. క్రమం తప్పకుండా దుడ్డుకర్రతో నాలుగు దెబ్బలు కొట్టేవాడు.
"ఎందుకయ్యా ఊరికే కొడతావు. మీలాగే నాది కూడా ప్రాణమే కదా. నొప్పి అందరికీ ఒకటే కదా' అని అడిగింది కోతి.
"ఈ ప్రపంచం దుడ్డుకర్రతో తప్ప మరోలా మాట వినదని అనుభవంతో తెలుసుకున్నాను. అయినా నీ మాటలను వింటూ ఉంటే నువ్వు దయకు పాత్రురాలిలా కనిపిస్తున్నావు" అంటూ రెండు దెబ్బలు మాత్రమే వేశాడు.
కొద్ది రోజులు గడిచాయి. కోతి ఎన్ని గంతులేసినా డబ్బులు రాలడం లేదు. బతకడానికి మనుషులే రకరకాల గంతులేస్తుంటే ఇక కోతినెవరు పట్టించుకుంటారు?
యజమానికి నీరసమొచ్చింది. కోతికి తిండి తగ్గించాడు. దెబ్బలు పెంచాడు.
ఒకరోజు ఎన్ని వీధులు తిరిగినా డబ్బులు రాలేదు. యజమాని కాసేపు ఆలోచనలో పడ్డాడు.
"ఇహ లాభం లేదు. జనంతో హాస్యం చచ్చిపోయింది. కాసింత కరుణ రసం ప్రదర్శించక తప్పదు" అన్నాడు. కోతి అనుమానంగా చూసింది.
"చూడు మిత్రమా! ఇది పాపిష్టిలోకం. కళ్ళున్నాయి కాబట్టి దీన్ని చూడక తప్పదు. నేనెలాగూ ఈ బాధని భరిస్తున్నాను. ఈ లోకాన్ని చూడ్డం నీకంత అవసరమంటావా?"
అన్నాడు యజమాని.
కోతి అయోమయంగా చూసింది.
"నా మాట అర్ధం చేసుకో. ఆకలితో చావడం కంటే అంధురాలిగా బతకడంలో తృప్తి వుంది. జనంది జాలి గుండె. గుడ్డికోతిని చూస్తే తెగ ధర్మం చేస్తారు. నీకు కళ్ళు తీసేస్తాను నొప్పిలేకుండా" మోహంలో ఎలాంటి భావం లేకుండా చెప్పాడు యజమాని.
కోతి అసహ్యంగా చూసింది.
"నువ్వసలు మనిషివేనా?"
"మనిషిని కాబట్టే ఇలాంటి ఆలోచన వచ్చింది. నువ్వు జంతువ్వి. నీ బుర్ర ఎప్పుడైనా ఇలా పనిచేసిందా?"
ఈలోగా పెద్ద శబ్దం వినిపించింది. జనమంతా పారిపోతున్నారు. హాహాకారాలు, ఆర్తనాదాలు.
యజమాని భయభ్రాంతుడై "మిత్రమా! ఈ లోకాన్ని చూసే అవకాశాన్ని నీకిస్తున్నాను. సెలవ్" అంటూ పారిపోయాడు.
కోతికి ఎటు పారిపోవాలో అర్ధం కాలేదు.
ఎటు చూసినా పరిగెత్తుతున్న జనం. పారిపోలేని పిల్లలు నలిగిపోతున్నారు. పెట్రోల్ కంపు, మనుషులు కాలుతున్న వాసన. ఆడవాళ్ళు చంటిపిల్లల్ని గుండెలకు హత్తుకుని పిచ్చెక్కినట్టు అరుస్తున్నారు. పడిపోతున్నారు. కాలిపోతున్నారు.
కోతిని నలుగురు వ్యక్తులు చుట్టుముట్టారు.
"ఎవర్నువ్వు? హిందువా? ముస్లిమా?"
కోతి వింతగా చూసింది.
"నేను కోతిని" వణుకుతూ చెప్పింది.
ఇతర ధారావాహికాలు
నల్లమల నిధి రహస్యం
___________________________________________
ఎందరో మహానుభావులు, అందరికీ వందనములు
మా తెలుగు తల్లికి మల్లె పూదండ
నల్లమల నిధి రహస్యం
___________________________________________
ఎందరో మహానుభావులు, అందరికీ వందనములు

మా తెలుగు తల్లికి మల్లె పూదండ
