22-12-2023, 07:15 PM
తను ఇంటి ముందు కుచోన్నారు, నన్ను చూడగానే, “ఏవో సరుకులు కొనాలి అంది అమ్మాయి, దానికి వెలుతున్నారా ? ” అన్నాడు నేను రెడీ అయ్యి రావడం చూసి
“అవునండి , ఎక్కడికి వెళ్ళాలో చెప్తారా , మాకు ఇక్కడ అంతా కొత్తే కదా”
“మా పెద్దది , ఇంట్లోనే ఉంది , దాన్ని పంపిస్తా లే , తనకు తెలుసు ఎక్కడ ఎం దొరుకుతాయి తనతో వెళ్ళండి” అంటూ తన పెద్ద కూతురు ఏకాంత ని పిలిచారు.
“సార్ వాళ్ళ తో వెళ్ళు , వాళ్లకు కావలసిన వి అన్నీ కొనివ్వము , వాళ్ళు మన ఉరికి కొత్త కదా”
“సరే నాన్నా , నేను డ్రెస్ మార్చు కొని వస్తా” అంటూ లోపలికి వెళ్ళింది.
పంజాబీ డ్రెస్ లో మా తో పాటు వచ్చింది, వాళ్ళకు తెలిసిన అటో ఉంటె అతన్ని పిలిచి మా పని అయ్యేంత వరకు మాతో ఉండమని చెప్పి , వాళ్ళకు తెలిసిన షాప్ కు తీసుకొని వెళ్ళింది.
భూపతి పాలెం టౌన్ కంటే తక్కువ , పల్లెటూరి కంటే ఎక్కువ, అక్కడ ఓ సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ , గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్ , ఓ డిగ్రీ కాలేజీ ఉన్నాయి.
మేము వెళ్ళింది సూపర్ మార్కెట్ లాంటి ఓ పెద్ద సైజు కిరాణా కొట్టు, అక్కడే మాకు కావాల్సినవి అన్నీ దొరికాయి. దొరకని వస్తువులు వల్లే తెప్పించారు. మేము సంసారం స్టార్ట్ చేయడానికి కావలసినవన్నీ దొరికాయి , ఓ చిన్న ట్రక్ లో లోడ్ చేసి వల్లే ఇంటికి పంపారు. కొన్న వాటికి డబ్బులు ఇచ్చి ఆటోలో ఇంటికి వచ్చాము.
“నువ్వు సర్దుకొంటు ఉండు , నేను టౌన్ లోకి వెళ్లి వస్తా” అని చెప్పి మేము వచ్చిన అటో లోనే బైక్ ను పార్సిల్ చేసిన ఆఫీస్ కు వెళ్లాను.
బైక్ తీసుకొని, మేము చేరాల్సిన కాలేజ్ వైపు వెళ్లాను, అందులో 1200 పిల్లలు ఉన్నారు , టీచర్స్ కుడా దాదాపు 50 మంది ఫైనే ఉన్నారు. నేను వెళ్లే సరికి కాలేజ్ క్లోజ్ చేసారు, పిల్లలు అప్పుడే వెళ్ళినట్లు ఉన్నారు , టీచర్స్ ఉన్నారు , నేను వెళ్లి కలవాల్సిన వాళ్ళను కలిశాను. కాలేజ్ ప్రిన్సిపాల్ నరసింహా రెడ్డి, నన్ను నేను పరిచయం చేసుకున్నాను. తన ఫ్రెండ్ నాగురించి ఫోన్ చేసాడు అని చెప్పాడు, మేము మాట్లాడుతూ ఉండగా , లోపలి కి ఓ వ్యక్తీ వచ్చాడు , సరిగ్గా నా వయసు ఉంటుంది. “సార్ నేను వెళుతున్నా , రేపు కలుద్దాం” అన్నాడు. నేను తన వైపు తిరిగే సరికి , నా వైపు చూస్తూ ఉండి పోయాడు.
“మోహన్ , ఇతను శివా , నేను చెప్పాగా మా ఫ్రెండ్ పంపాడు సిటీ నుంచి అంటూ , సార్ పేరు మోహన్ రెడ్డి” అంటూ నన్ను పరిచయం చేసాడు.
“శివా? మీ పూర్తి పేరు ఏంటి ? , మిమ్మల్ని ఎక్కడో చూసినట్లు ఉంది, మీ పేరు శివారెడ్డి కదూ? మీరు చిన్నప్పుడు గాలివీడు లో చదువుకున్నారు కదూ ?” అన్నాడు.
“అవును , నువ్వు మోహన్ , మోహన్ రెడ్డి , ప్రతాప్ రెడ్డి కొడుకు , ఆర వీడు కదూ మీది , రూల్ నెంబర్ 38 , నా ముందు బెంచి లో ఉండే వాడివి కాదు , నిన్ను ఇక్కడ ఎక్ష్పెక్త్ చేయలేదు రా మోహన్” అ అంటూ లేచి వాడితో చేతులు కలిపాను.
“సార్ వీడూ నేను కలిసి ఒకే కాలేజ్ లో చదువుకున్నాము , నేను ఇక్కడ పెళ్లి చేసుకొని ఇక్కడే ఉండి పోయాను , వీడు ఎదో సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీ లో జాబ్ చేస్తూ ఉన్నాడు అని చెప్పారు , ఇప్పుడు ఇక్కడ ఏంటి రా శివా?”
“అదో పెద్ద కథ లే , నీకు తరువాత చెప్తాను, తీరికగా?”
“మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి , నేను టీ పంపిస్తా” అంటూ ప్రిన్సిపాల్ రూమ్ లోంచి వెళ్ళాడు.
“అవునండి , ఎక్కడికి వెళ్ళాలో చెప్తారా , మాకు ఇక్కడ అంతా కొత్తే కదా”
“మా పెద్దది , ఇంట్లోనే ఉంది , దాన్ని పంపిస్తా లే , తనకు తెలుసు ఎక్కడ ఎం దొరుకుతాయి తనతో వెళ్ళండి” అంటూ తన పెద్ద కూతురు ఏకాంత ని పిలిచారు.
“సార్ వాళ్ళ తో వెళ్ళు , వాళ్లకు కావలసిన వి అన్నీ కొనివ్వము , వాళ్ళు మన ఉరికి కొత్త కదా”
“సరే నాన్నా , నేను డ్రెస్ మార్చు కొని వస్తా” అంటూ లోపలికి వెళ్ళింది.
పంజాబీ డ్రెస్ లో మా తో పాటు వచ్చింది, వాళ్ళకు తెలిసిన అటో ఉంటె అతన్ని పిలిచి మా పని అయ్యేంత వరకు మాతో ఉండమని చెప్పి , వాళ్ళకు తెలిసిన షాప్ కు తీసుకొని వెళ్ళింది.
భూపతి పాలెం టౌన్ కంటే తక్కువ , పల్లెటూరి కంటే ఎక్కువ, అక్కడ ఓ సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ , గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్ , ఓ డిగ్రీ కాలేజీ ఉన్నాయి.
మేము వెళ్ళింది సూపర్ మార్కెట్ లాంటి ఓ పెద్ద సైజు కిరాణా కొట్టు, అక్కడే మాకు కావాల్సినవి అన్నీ దొరికాయి. దొరకని వస్తువులు వల్లే తెప్పించారు. మేము సంసారం స్టార్ట్ చేయడానికి కావలసినవన్నీ దొరికాయి , ఓ చిన్న ట్రక్ లో లోడ్ చేసి వల్లే ఇంటికి పంపారు. కొన్న వాటికి డబ్బులు ఇచ్చి ఆటోలో ఇంటికి వచ్చాము.
“నువ్వు సర్దుకొంటు ఉండు , నేను టౌన్ లోకి వెళ్లి వస్తా” అని చెప్పి మేము వచ్చిన అటో లోనే బైక్ ను పార్సిల్ చేసిన ఆఫీస్ కు వెళ్లాను.
బైక్ తీసుకొని, మేము చేరాల్సిన కాలేజ్ వైపు వెళ్లాను, అందులో 1200 పిల్లలు ఉన్నారు , టీచర్స్ కుడా దాదాపు 50 మంది ఫైనే ఉన్నారు. నేను వెళ్లే సరికి కాలేజ్ క్లోజ్ చేసారు, పిల్లలు అప్పుడే వెళ్ళినట్లు ఉన్నారు , టీచర్స్ ఉన్నారు , నేను వెళ్లి కలవాల్సిన వాళ్ళను కలిశాను. కాలేజ్ ప్రిన్సిపాల్ నరసింహా రెడ్డి, నన్ను నేను పరిచయం చేసుకున్నాను. తన ఫ్రెండ్ నాగురించి ఫోన్ చేసాడు అని చెప్పాడు, మేము మాట్లాడుతూ ఉండగా , లోపలి కి ఓ వ్యక్తీ వచ్చాడు , సరిగ్గా నా వయసు ఉంటుంది. “సార్ నేను వెళుతున్నా , రేపు కలుద్దాం” అన్నాడు. నేను తన వైపు తిరిగే సరికి , నా వైపు చూస్తూ ఉండి పోయాడు.
“మోహన్ , ఇతను శివా , నేను చెప్పాగా మా ఫ్రెండ్ పంపాడు సిటీ నుంచి అంటూ , సార్ పేరు మోహన్ రెడ్డి” అంటూ నన్ను పరిచయం చేసాడు.
“శివా? మీ పూర్తి పేరు ఏంటి ? , మిమ్మల్ని ఎక్కడో చూసినట్లు ఉంది, మీ పేరు శివారెడ్డి కదూ? మీరు చిన్నప్పుడు గాలివీడు లో చదువుకున్నారు కదూ ?” అన్నాడు.
“అవును , నువ్వు మోహన్ , మోహన్ రెడ్డి , ప్రతాప్ రెడ్డి కొడుకు , ఆర వీడు కదూ మీది , రూల్ నెంబర్ 38 , నా ముందు బెంచి లో ఉండే వాడివి కాదు , నిన్ను ఇక్కడ ఎక్ష్పెక్త్ చేయలేదు రా మోహన్” అ అంటూ లేచి వాడితో చేతులు కలిపాను.
“సార్ వీడూ నేను కలిసి ఒకే కాలేజ్ లో చదువుకున్నాము , నేను ఇక్కడ పెళ్లి చేసుకొని ఇక్కడే ఉండి పోయాను , వీడు ఎదో సాఫ్ట్వేర్ కంపెనీ లో జాబ్ చేస్తూ ఉన్నాడు అని చెప్పారు , ఇప్పుడు ఇక్కడ ఏంటి రా శివా?”
“అదో పెద్ద కథ లే , నీకు తరువాత చెప్తాను, తీరికగా?”
“మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి , నేను టీ పంపిస్తా” అంటూ ప్రిన్సిపాల్ రూమ్ లోంచి వెళ్ళాడు.