[Vinothvk]

அப்பா இன்னமும் கண் திறக்க வில்லை. பாட்டி தான் அவரை கவனித்து வந்தார். அம்மா வீட்டில் சமைத்து குடிக்க நான் பாட்டிக்கு டிரஸ், உணவு குடுத்து விட்டு வயல் நிலங்களை பார்த்து கொண்டேன்....

சிறிது நாட்கள் கழித்து அவர் கண்கள் திறக்க இத்தனை நாட்கள் பாட்டி கால் செய்து கூறினால். நானும் அம்மாவும் வண்டி எடுத்து கொண்டு ஹாஸ்பிடல் சென்று பார்த்தேன் அப்போ டாக்டர் அப்பாவிடம் பேசி கொண்டு இருந்தார்..

எங்களை பார்த்ததும் அப்பாவை ரெஸ்ட் எடுக்க சொல்லிட்டு வெளிய வந்தவர். சாரி சர் உங்க அப்பா கு பழைய நினைவு வர வாய்ப்பு இல்லை அதனால் அவருக்கு முதலில் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமா சொல்லி புரிய வைக்கணும் அண்ட் அவர ரொம்ப டென்ஷன் படுத்தாதீர்கள் ரொம்ப சாஃப்ட் ஆஹ டீல் பண்ணுங்க னு சொல்லி கிளம்பினர்..

நானு‌ம் அம்மாவும் உள்ளே போக பாட்டி அப்பாவின் பேசி கொண்டு இருந்தாள். எங்களை பார்த்ததும் யாரு இவங்க னு அப்பா கேட்க்க..

கண்களை முந்தானையை வைத்து துடைத்து விட்டு இவன் நம்ம பையன் விக்கி அவ நம்ம மருமக விமலா னு சொல்ல புதிதாக வருபவரை அறிமுகம் செய்ததது போல ஹூ வாப்பா வந்து உட்காரு னு அப்பா என்ன கூர பின் எனக்கு பின்னால் இருந்த அம்மாவை வாம்மா மருமகளே எப்படி இருக்க னு கேட்க்க.. அம்மா சற்றும் சளைக்காமல் நல்ல இருக்கேன் மாமா உங்க பையன் என்ன நல்லா வச்சி இருகார்.....

நால்வரும் எதையோ பேசி விட்டு நானும் அம்மாவும் டாக்டர் பார்த்து விட்டு வீடு சென்றோம்..

பின் இரண்டு நாள் கழித்து அப்பா டிஸ்சார்ஜ் செய்ய பட்டார்...

வீட்டின் சூழ்நிலை இப்படி இருக்க ஊரில் இருந்த அனைவரும் வந்து அப்பாவை குசலம் விசாரித்து விட்டு உங்க மகன் நீங்க இல்லாத அப்பா நம்ம நிலத்த நல்லா பார்த்துக்கிறான் னு பெருமை புகழ் பாட அவரும் எதையோ சாதித்த சந்தோஷத்தில் மனநிறைவுடன் பெட் இல் படுத்து இருக்க பாவம் அம்மா தான் அவள் வயிற்றில் எங்கள் குழந்தை நிற்க வில்லை னு அவ்வப்போது கண்ணீர் விட்டுக்கொண்டு இருந்தாள்...

அவளை தேற்ற கோவில் குளம் னு கூட்டி சென்ற. அப்படி தான் ஒரு நாள் கோவில் சென்று பிரகாரம் சுற்ற அங்க ஒரு சித்தன் இருந்தான் அங்கு கோவில் கு வருபவர்கள் அவனை வணங்கி சென்றனர். அம்மா கண்ணீர் உடன் சாமி கும்பிட்டு பிரகாரம் சுற்ற..

ஏய் இங்க வா என்றது ஒரு குரல்...

இருவரும் குரல் வந்த திசை பார்க்க அந்த சித்தன் தான்..

ரெண்டு பேரும் தான் இங்க வாங்க..

இருவரும் அவனிடம் சென்று நிற்க...

என்ன சாமி கிட்ட சொன்னியா குழந்தை வேணும்னு..

அவள் கண்கள் விரித்து பார்க்க அ ஆ ஆமா சாமி உங்களுக்கு எப்படி..

எல்லாம் எனக்கு தெரியும்... ஹம் ஹம் ஹம்..

இவ உன் புள்ள தான..

ஆமா சாமி..

இப்போ...

இப்பவும் என் மகன் தான் சாமி..

அது எப்படி மா முடியும் இவன் கிட்ட இருந்து புள்ள பெத்துக்க பார்த்த எப்படி புள்ள கிடைக்கும்...

சாமி... புரியாமல்..

இவன கல்யாணம் பன்னி பெத்துக்க புள்ள கிடைக்கும்...இப்போ வரை இவன் உனக்கு மகன் னு நீ மனசுல வச்சி வாழ்த்துட்டு இருக்க, இவன புருஷனா பாரு நல்லதே நடக்கும் னு சொல்லி அனுப்பி வைத்தார்..

அன்றில் இருந்து அம்மாவின் நடவடிக்கை மாற ஆரம்பித்தது..

இதற்க்கு பின் அப்பாவின் உடல் நிலை சரி ஆக ஆரம்பித்தது. என்னதான் உடல் நிலை சரி ஆனாலும் அவரின் மனநிலை சரி ஆகவில்லை அதனால் நான், பாட்டி, அப்பா அம்மா நால்வரும் ஊரில் இருந்த வீட்டை காலி செய்து சென்னையில் இருக்கும் எங்கள் வீட்டிற்கு செல்ல முடிவு செய்தோம்....

இனி அப்பாவை பொருத்தவரை அவர் அம்மா தான் அவர் மனைவி. நான் எப்பவும் போல அவர் மகன் ஆனால் என் அம்மா இனி என் மனைவி ஆனால் அம்மாவை முழுசா அடைய என்ன செய்ய னு யோசிக்க பாட்டி அதற்க்கு உதவி செய்தாள்..

வீட்டைவிட்டு கிளம்பி கார் எடுத்து கொண்டு சென்னை நோக்கி நகர செல்லும் வழியில் ஒரு கோவில் இருந்ததது அது மிகவும் பழைமை வாய்த கோவில் அங்கே கல்யாணம் செய்து கொள்ளும் தம்பதியர்கள் வாழ்க்கை முழுக்க எந்த பிரச்சனை இல்லாமல் ஒன்றாக இருப்பார் என்பது அந்த ஊர் ஐதீகம்..

பாட்டி அந்த கோவில் வந்தது கார் நிப்பாட்ட சொல்ல. கிடு கிடு என இறங்கி கோவில் உள்ளே சென்று வந்தாள். வந்தவள் எங்கள் மூவரையும் கூப்பிட்டு உள்ளே அழைத்து சென்றால். பின் ஐயர் ஆரத்தி தட்டை எடுத்து வர அதில் இரண்டு தாலி. சாமி கும்பிட்டு பாட்டி அப்பாவிடம்..

என்னங்க உங்களுக்கு அடிப்பதும் என் தாலிய காணிக்கையா குடுத்துட்ட இப்போ எனக்கு புது தாலி கட்டுங்க னு சொல்ல ஐயர் மந்திரம் சொல்ல அப்பா பாட்டி சொன்ன படி தாலி கட்டினார்... பின் இன்னொரு தாலி என்னிடம் குடிக்க.. இதற்கென காத்திருந்த நான் அம்மா கழுத்தில் தாலி கட்டினேன். பின் மூவரும் சாமி காலில் வணங்கி மீண்டும் காரில் ஏற. அப்பா பாட்டி முன் வரிசையில், நான் அம்மா பின் வரிசையில் அமர. கார் சென்னை நோக்கி பறந்தது...

அடுத்து எங்கள் நால்வருக்கும் முதல் இரவு...