[Deep_Lover]

அம்மா மெதுவாக தன் கால்களை மடக்கி தொடைகளை விரிப்பதை உணர முடிந்தது. என் கால்கள் அம்மாவின் தொப்புளுக்கு கீழ் வரைத்தான் இருந்தது.

பூமியின் புவியிர்ப்பு விசையின் சக்தியை விட பன்மடங்கு இயர்ப்பு விசையுடையது பெண்களின் தொடையிடுக்கு பகுதி என்பதை உணர்ந்த தருணம்.

நான் மெல்ல அம்மாவின் தொடையிடுக்கை நோக்கி வழுக்கினேன்.

“அம்மா கீழே பூதம் இருக்கும்மா. அது என்னை சாப்பிட்டிரும்மா...” என்று ஆழமான தூக்க கலக்கத்திலும் உலறினேன். என்னையறியாமல் பயத்தினால் திடுக்கென்று உடல் உதறியது.

“அம்மா பயமா இருக்கும்மா.” என்றப்படி முலைகளை பிடித்து மேலேறி வழுக்கவதை நிறுத்தினேன்.

“என்னடா பயம்.” என்றாள் அம்மா.

“கீழே உன் தொடை நடுவே பெரிய பூதம் இருக்கும்மா.” என்றேன் பயத்துடன்.

அம்மா திடுக்கிட்டப்படி, “அங்கே பூதமெல்லாம் கிடையாதுடா.” என்றாள் குழந்தைக்கு என்ன பதில் சொல்வது என்று தெரியாமல்.

“இல்லேம்மா கீழே கறுப்பா ஒரு பெரிய பூதம் ஒன்னு இருக்கும்மா, அதை என்னை கடிச்சிரும்... நீங்க காலை விரிக்காம காலை ரெண்டும் சேர்த்து வெச்சுக்குங்க...இல்லேன்னா அந்த பூதம் என்னை இழுத்துப் போட்டு சாப்பிட்டிரும்.” என்றேன் பயத்துடன்.

நான் ஏதோ சிறுப்பிள்ளைத்தனம் பயத்துடன் சொன்னது, உள்ளர்த்ததுங்கள் கொண்ட வார்த்தைகள் என்பது அப்போது அம்மாவுக்கு தெரிந்திருக்கும், எனக்கு பிற்பாடுதான் தெரிந்தது பெண்களின் பிறப்புறுப்பு ஒரு மாபெரும் பசிக்கொண்ட பூதம் என்பது. அது யாரைவேண்டுமானாலும், எதை வேண்டுமானாலும் சாப்பிடும் பூதம்.

அந்த பூதத்திற்கு முன்னால் தாய் மகன் பாசமெல்லாம் ஓன்றுமேயில்லை. அதற்கு எல்லாமே ஒன்றுதான்.

ஆனால், அம்மாவின் அப்போதைய நிலைமையே வேறு. பெற்றத்தாயின் பிறப்புறுப்பே தன் மகனுக்கும் தனக்கும் பூதமாக இருப்பதை அறிந்திருந்தாள்.

மெல்ல அம்மா தன் இருகைகளால் என் முகத்தைப் தன் மொத்த அன்பை வெளிப்படுத்தி பிடித்து இழுத்து முத்தமிட்டாள். என்னை ரகசிய பார்வையுடன் பார்த்தாள். அம்மா அப்போதுதான் தன் இடது கையை கீழே கொளகொளவென்று ஏதோ இன்பமாக வேலைச் செய்து மேலே கொண்டு வந்து என் முகத்த்தை பிடித்திருந்தாள். விரல்களெல்லாம் பிசுபிசுவென்றிருந்தது. ஏதோ எண்ணெயில் முக்கி எடுத்தாற்ப்போல பளபளவென்று அழகாக இருந்தது. அதன் வாசனை இன்பம் உலகத்தில் சுவாசிக்க கிடைக்காது.

அடுத்து நான் செய்த காரியம்...

என்னை எது உந்தச் செய்தது என்று தெரியவில்லை. ஏன் செய்தேன் என்று தெரியவில்லை. ஆனால் என் மனமும் உடலும் செய்யத் தூண்டியது.

சட்டென்று முகத்தை திருப்பி அம்மாவின் இடது கையின் நடுவிரலை வாயால் கவ்வி முழுமையா உள்ளிழுத்து சப்பத் தொடங்கினேன்

அதன் சுவை என் உடலில் மின்சாரம் பாய்ச்சியது. ஏதோ என் உயிர் பசிக்கு உணவாக இருக்கும் திராவகம் போலிருந்தது. இப்போது நினைத்தால், உலகத்தில் உற்பத்தியாகும் அனைத்துவித விலையுர்ந்த மதுவகைகள் அதற்கு ஈடாகாது.

ஒரு வினாடி அம்மாவுக்கு என்ன நடக்கின்றது என்று தெரியவில்லை. நான் என்னையே மெய்மறந்து அம்மாவின் விரலை சப்பிக் கொண்டிருந்தேன். எண்ணெய் பிசுபிசுப்பு கரைந்து என் வாய் வழியே எச்சிலுடன் உன் உடலுக்குள் சென்றுக் கொண்டிருந்தது.

தான் செய்த தப்பை அம்மா அப்போதுதான் உணர்ந்திருப்பாள் போல. பாசயுணர்வால் கீழே தொடையிருக்கில் வேலைச்செய்துக் கொண்டிருந்த தன் விரலை தொடைக்காமல் எடுத்து வந்து என் முகத்தைப் பற்றி விட்டாள்.

அம்மாவின் முகம் கோணிவிட்டது.

சட்டென்று என் பிஞ்சு வாயிலிருந்து தன் விரலை எடுத்தவள், தன் நெற்றியை நச்சென்று என்று பலமாக அடித்து, “ச்ச்சே என்ன வேலை பண்ணிட்டேன்.” என்று சலித்தப்படி, “என்னடா வினித் பண்றே.” என்று கேட்டாள்.

“இல்லம்மா, எனக்கு அதை சப்பனும் ஆசை வந்திருச்சும்மா.”

”அப்படியெல்லாம் செய்யக் கூடாது, அது அசிங்கம்.” என்றாள் அம்மா.

“அசிங்கமா அது எங்கிருந்து வந்திருச்சும்மா...” எனக் கேட்டேன்.

அம்மா பதில் சொல்ல முடியாமல் திக்குமுக்காடினாள். எப்படியோ சுதாரித்துக் கொண்டு, “கீழே பூதம் இருக்குன்னு நீ சொன்னேல்ல, அந்த பூதத்தின் எச்சில் தாண்ட இது. இதையெல்லாம் சப்பக் கூடாது.” என்று என்னை கட்டிப்பிடித்த பலத்த யோசனையுடன் என்னை இறுக்கமாக அரவணைத்தாள்.

நீண்ட நேரம் மவுனமாக இருந்தோம்.

அம்மா ஒரு முடிவுக்கு வந்துவிட்டவள் போல, அவளின் உடலில் ஒரு தளர்வு ஏற்பட்டது. அதுவரை கட்டிப்போட்டு நிலைக்கொலைய வைத்த ஏதோ ஒன்று அவளை விட்டு விலகியதைப் போலிருந்தது. ஆசுவாசம் ஏற்பட்டதை உணர் முடிந்தது.

அம்மா எல்லா கட்டுக்களையும் திமிறி உடைத்து தன்னை விடுவிட்டு கொண்ட ஒரு பறவையாக மாறிவிட்டதை இப்போது உணரமுடிந்தது.

“இன்னும் ஒரு நைட்டுதானே. என்ன நடந்தாலும் நடக்கட்டும்.” என்று தனக்கு தானே ஆறுதல் சொன்னாள்.

“என்ன சொல்றீங்கம்மா...” நான் புரியாமல் கேட்டேன்.

சிறிது யோசித்த அம்மா, “இன்னிக்கு நைட் அப்பா வர்றாருடா வினித்...” என்றாள்.

“ஐ...” என்று சந்தோஷமாக கத்தி நான் குலுங்க அம்மாவின் உடலும் என்னோடு சேர்த்து குலுங்கியது.

அம்மா என்னை நேருக்கு நேராக என் முகத்தை அவள் முகத்துக்கு கொண்டு வந்தாள். அது அம்மாவின் உயிருடன் கட்டிப் போடுவதைப் போல ஒரு உணர்வு ஏற்பட்டது. என்னை அம்மாவின் அடிமையாக்கியது என்று பிற்பாடு புரிந்தது.

என்னை தைரியமாக அம்மா பார்த்தாள். ஒரு நாயை அதன் உரிமையாளர் கட்டுப்படுத்தி பயற்ச்சியளிப்பதைப் போலிருந்தது அம்மாவின் பாவனை.

“அம்மாவுக்கு இனிமே நீ நல்ல ஃபிரண்டு...சரியா...” என்றாள்.

“சரிம்மா...” என்றேன் உற்சாகமாக.

என் கண்களை ஊடுறுவி பார்த்தப்படி, “அப்பா வருவாரு...அப்பா வந்தவுடன் அம்மாவை என்ன பண்ணனாலும் நீ பயப்படக் கூடாது.” என்றாள்.

“சரிம்மா...” என்றேன் தைரியாமாக.

”அம்மா தொடையிடுக்குல ஒரு பூதமிருக்குல்ல...அந்த பூதத்தை அப்பா அடுக்குவாறு...அப்படி அப்பா செய்யிறப்போ நீ பயப்படக்கூடாது...”

“சரிம்மா...”

“அப்பா அம்மாவை அடிக்கற மாதிரி இருக்கும்...அப்பாவும் அம்மாவும் சண்டை போடற மாதிரியெல்லாம் இருக்கும்...அதெல்லாம் நீ பார்த்து பயப்படக்கூடாது...”

“சரிம்மா...”

“அந்த பூதத்தை அடக்க நான் எப்படி இப்ப அம்மா ஓட்டுத் துணியில்லாம உன் முன்னாடி இருக்கனோ... அப்படி அப்பா முன்னாடி இருக்க வேண்டிவரும்...”

“ம்ம்ம்ம்...” என் இதயம் என்னையறியாமல் திடும்திடும் என அடிக்க தொடங்கியது. உடல் வியர்த்து கொட்டியது.

“என்னடா...அப்பா முன்னாடி நான் அம்மணமா இருக்க கூடாதா?.” என்று அம்மா கேட்டாள்.

அம்மா என்னிடம் கெஞ்சுவதைப் போலிருந்தது. அந்த வயதிலும் எனக்கு புரிந்தது. அம்மாவின் நிர்வாணத்தை பார்க்க யாருக்கும் உரிமையில்லையென்று. எனக்கும் உரிமையில்லை என்றுத் தெரியும். ஆனால் அந்த வயதில் அப்பாவிடம் அம்மா நிர்வாணமாக இருப்பது பிடிக்கவில்லை. ஆனாலும் அம்மா கெஞ்சுகிறாள்.

“நீங்க என்ன செய்தாலும் எனக்கு சரிதாம்மா...” என்றேன்.

பரிதவித்துப் போயிருந்த அம்மா முகத்தில் ஒரு ஆறுதல்.

”என் செல்ல பையன்.” என்று அம்மா என் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, “ இன்னிக்கு நைட் அப்பா வந்தபிறகு அம்மா கண்ண மூடச் சொன்னா கண்ணை திறக்காம மூடிரனும்...சரியா...என்ன நடந்தாலும் கண்ணை திறந்து பார்க்க கூடாது...சரியா...” என்றாள்.

“சரிம்மா...” என்றேன் நான் திருப்பி அம்மாவின் நெற்றியில் முத்தமிட்டேன்.

அம்மா மேலும் தன் முலைகளில் என்னை அழுத்தினாள்.

“இனிமே அம்மாவுக்கு நீதாண்ட ஃபிரண்டு எல்லாமே...உலகத்துல யாரும் எனக்கு வேண்டாம்...”

“சரிம்மா...” என்றேன் அம்மாவின் அன்பில் அமிழ்ந்து.

“அம்மாவுக்கு என்ன நடந்தாலும் நீ மறந்திடனும்....யார் கிட்டேயும் சொல்லக்க்கூடாது...அம்மா மேலே பிராமிஸ் பண்ணு...” என்று என்னை உற்று நோக்கினாள்.

“பிராமிஸ் அம்மா...” என்றேன்.

என்ன நடந்தாலும் யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன் என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டேன்.

“ஐ லவ் யூ வினித்...” என்றாள் அம்மா.

“ஐ லவ் யூ மம்மி...” என்றேன்.

அந்த நிமிடத்தில் அம்மாவின் எல்லைகள் தகர்ந்துவிட்டதாக உணர்ந்தேன். அவளின் ரகசிய உலகத்துக்குள் புகுந்துவிட்டதாக ஒரு எண்ணம்.

அம்மா மெதுவாக கால்களை நீட்டி தன் பெருத்த தொடைகளை ஓன்றொடொன்று சேர்த்து தொடையிடுக்கு பிரதேசத்தை மூடினாள். எனக்கு பூதத்தை பற்றிய பயம் விலகியது. அம்மா மெல்ல அசைய, அவளின் மாமிச முலையின் அதிர்வலை தாலாடினால் தூக்கம் என்னை ஆட்கொண்டது. ஆழ்ந்த தூக்கத்தை அடைய ஒரு சில வினாடிகள் இருக்கும்.

“எனக்கு இன்னொரு ஆம்பளை நீதாண்டா...” என்று சொல்வது கேட்டது.

கொஞ்சம் நேரத்திற்கு பிறகு அம்மாவின் விசும்பல் சத்தம் கேட்டது.

”கடவுளே நான் செய்வது சரியா தப்பா என்று தெரியாது. பாவமா என்று தெரியாது. சரியா தப்பான்னு சொல்ற என் புருசனே இதை சரின்னு நினைச்சு விரும்புறாரு. என்னாலும் என் உணர்ச்சிகளை கட்டுப்படுத்தமுடியல. இது மாபாதக பாவமாக இருந்தா, அதற்கு தண்டனையா இருக்கும் நரக வேதனையை தாங்கும் சக்தி எனக்கு தா கடவுளே. இந்த ஒரு இரவு கடந்தா போதும். இதற்கு ஒரு முடிவு கட்டிவிடுவேன்.” என்று அம்மா அழுது புலம்புவது கேட்டது.

கொஞ்ச நேரம் கழித்து, “தெய்வமே, எனக்கு என் புருசன் தான் எல்லாம். அவருடைய ஆசை ஆனந்தம் தான் எல்லாம். அவருடையே சந்தோஷம் தான் என் சந்தோஷம். என்னை மன்னிச்சுடு.” என்று அம்மா அழுவது கேட்டது.

அம்மா எதற்கு அழுகிறாள் என்று தெரியவில்லை எழுந்து ஆறுதல் சொல்ல முயன்றேன். தூக்கம் என்னை விடாமல் ஆழத்திற்கு இழுத்துச் சென்றது.

அம்மா மறுபடியும் கால்களை மடக்கி தொடைகளை அகலமாக விரிப்பதை உணர முடிந்தது. பூத பயத்தை தூக்கம் போக்கிக் கொண்டிருந்தது. என்னுடல் தானாகவே அம்மாவின் தொடையிடுக்குக்கு நழுவிச் சென்றுக் கொண்டிருந்தது.

தூக்கத்தில் என்னையே மறந்த தருணத்தில், எங்கேயோ என்னுடல் அம்மாவின் தொடையிடுக்கில் சிக்கியிருப்பதையும் அடிவயிற்றில் சூடான தண்ணீர் பிசுபிசுத்து ஓட்டுவதையும் அம்மாவின் பெரிய தடிமனான தொடைகள் என்னை கிடுக்கிப்பிடியாக பிடித்துக் கொள்வதையும் உணர்ந்தேன்.

அம்மாவின் உடலுடன் என்னுடலும் எங்களிருவரின் ஆனாமவின் பிணைப்பை பிரிக்கமுடியாதாக்கிய இறவு என்பதை இப்போது எனக்கு புரிந்தது.

அதன் பிறகு ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் விழுந்தேன்.

-----------தொடரும்