[Vandanavishnu0007a]

சுமார் 20 வருஷத்துக்கு முன்னாடி வந்தனா எப்படி இருந்தாங்களோ.. அந்த கால கட்டங்களோட நினைவுகள் மட்டும் தான் இப்போ வந்தனாவுக்கு இருக்கும்..

அதாவது விளக்கமா சொல்லணும்னா.. கோபாலுக்கும் வந்தனாவுக்கும் கல்யாணம் ஆச்சு இல்லையா.. அந்த நாள்ல இருந்து தான் இப்போ இருக்க வந்தனா மனநிலை இருக்கு..

தனக்கு இவ்வளவு பெரிய வயது வந்த மகன் விஷ்ணு இருப்பதோ.. கோபால் இப்படி செத்து போனதோ அவங்களுக்கு கொஞ்சம் கூட தெரியாது..

அப்படி ஒரு விஷயம் இதுவரை அவங்க வாழ்ந்து வந்த நாட்கள் கூட அவங்களுக்கு நியாபகம் சுத்தமா இல்லாம போயிடுச்சி..

இந்த வியாதி குணமடைய நீங்க எல்லாம் இத்தனை சொந்தகாரங்களும் ஒத்துழைச்சா தான் வந்தனாவை நார்மல் நிலைமைக்கு கொண்டு வர முடியும்.. இல்லைனா அவங்க உயிருக்கே பெரிய ஆபத்து.. என்று டாக்டர் ஒரு பெரிய குண்டை தூக்கி போட..

ஐயோ.. இப்போ வந்தனா குணம் அடைய நாங்க என்ன வேணாலும் செய்ய தயாரா இருக்கோம் டாக்டர்.. என்ன பண்ணனும்னு மட்டும் நீங்க சொல்லுங்க என்று அனைவரும் கோரஸாக டாக்டரை இன்னும் நெருங்கி கேட்க..

வந்தனா இப்போ 20 வருஷத்துக்க முன்னாடி இருந்த மனநிலையில தான் இருக்காங்க.. அதனால நீங்க அத்தனை பேரும் 20 வருஷத்துக்கு முன்னாடி எப்படி எல்லாம் இருந்தீங்களோ அதே மனநிலையோட வந்தனாகிட்ட பழகணும் பேசணும்.. முடிஞ்சா உங்க எல்லா மேக் அப்பையும் நல்லா இளமையா மாத்திக்கங்க.. எல்லாம் உங்க தலையில இருக்க சின்ன சின்ன நரைமுடிக்கு டை அடிச்சிக்கங்க..

அப்போ 20 வருஷத்துக்கு முன்னாடி வந்தனாகிட்ட நீங்க எப்படி எப்படி நடந்துகிட்டீங்களோ.. அதை அப்படியே கண்டிணியூ பண்ற மாதிரி பார்த்துக்கங்க.. அப்போ தான் வந்தனாவுக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமா குணம் அடைஞ்சி.. இப்போ தற்கால நிலைக்கு அவங்க மனநிலை மாற ஆரம்பிக்கும்..

நான் குடுக்குற மருந்தையும் யாராவது அவங்க கூடவே இருந்து அவங்களுக்கு தெரியாமலே சாப்பாட்ல கலந்தோ.. அவங்க குடிக்கிற காபி அல்லது ஜூஸ்ல கலந்தோ.. அவங்களுக்கு குடுத்துட்டே இருக்கணும்..

அவங்களுக்கு இப்போ நடக்குற இந்த நாடகம் கொஞ்சம் கூட சந்தேகம் வராத அளவிற்கு பார்த்துக்கணும்.. அது தான் ரொம்ப முக்கியம்..

ஒரு துளி அளவு.. நீங்க எல்லாம் யாராவது நடிக்கிறீங்கனு வந்தனாவுக்கு தெரிஞ்சு போச்சுன்னா.. அவங்க நிலை இப்போ இருக்க நிலையை விட இரட்டிப்பான ஆபத்துல போய் முடிஞ்சிடும். என்று சொல்ல..

வந்திருந்த சொந்தகாரர்கள் அனைவரும் இந்த நாடகத்துக்கு தங்கள் முழு மனதோடு ஒற்றுக் கொண்டார்கள்..

பெரியம்மா தான் முதலில் சரி.. என் தங்கச்சி நல்லதுக்காக முதல்ல என் தலைக்கு டை அடிச்சிக்கிறேன்.. என்று உடனே ஒற்றுக் கொண்டாள்.. அவளுடைய மகன் மருமகளும் பெரியம்மாவுக்கு கண்டிப்பா துணையாக லீவு போட்டு இங்கேயே இந்தியாவுலேயே இருந்து வந்தனா சித்தி நன்றான பிறகு மலேசியா திரும்புவோம் என்று உறுதி செய்தார்கள்..

திருச்சியில் வந்திருந்து அத்தை குடும்பமும் ஓகே என்றார்கள்..

நெய்வேலிக்காரி சித்தி தான் கொஞ்சம் யோசித்தாள்.. நெய்வேலிக்காரி எப்போவும் ராங்கிக்காரி என்றே அந்த குடும்பத்தில் சொல்லிக்கொள்வார்கள்..

இப்படி மூத்தார் பொண்டாட்டிக்காக தான் ஏன் நடிக்க வேண்டும் என்று கொஞ்சம் யோசித்தாள்.. ஆனால் கோபாலின் தம்பி (விஷ்ணுவின் சித்தப்பா) தான் அவளை தனியாக கூட்டிட்டு போய் கைல கால்ல விழுந்து.. தன் அண்ணன் குடும்பத்துக்காக தன் அண்ணியின் விரைவான மனநோய் நீங்குவதற்காகவும் உதவ வேண்டும் என்று கெஞ்சி நெய்வேலி சித்தியை ஒத்துக்க வைத்தார்..

அனைவரும் இப்போது முழுமனதோடு ஓகே என்ற மனநிலைக்கு வந்து விட்டார்கள்..

டாக்டர் வசந்தியும்.. உங்க எல்லாருடைய 20 வருட மேக் அப் விஷயத்தையும் தனக்கு தெரிந்து ஒரு பியூட்டி பார்லர் நண்பி பார்த்துக் கொள்வாள் என்று உறுதி கொடுத்தாள்..

அனைவருக்கு வந்தனா குணமானால் போதும் என்ற ஒரே ஒற்றுமையான மனநிலை தான் இருந்தது..

டக் டக் என்று பியூட்டி பார்லர் ஆட்களை அந்த பங்களாவுக்கே அவசர அவசரமாக வரவழைத்து அனைவரின் கெட்டப்பையும் 20 வருடங்களுக்கு முன்பாக இருந்தது போல டை அடித்து இளமையாக மாற்றப்பட்டார்கள்..

20 வருடங்களுக்கு முன்பு பிறக்காத குழந்தைகள் (இப்போது எல்லாம் தடி மாடுகள் போல வளர்ந்து விட்டார்கள்) அனைவரையும் சும்மா கெஸ்ட் ரோல் மாதிரி மட்டும் பண்ணா போதும்.. யாரும் யாரையும் அம்மா அப்பா என்றோ.. சொந்தங்கள் என்றோ கூப்பிட்டு காட்டிக் கொள்ள வேண்டாம் என்று டாக்டர் வசந்தி ரொம்ப ஸ்டிரிக்ட்டாக சொல்லி விட்டாள்..

இதில் ரொம்ப ரொம்ப முக்கியம்.. வந்தனாவுக்கும் கோபாலுக்கும் பிறந்த விஷ்ணு இந்த நாடக கதைக்குள்ளே கண்டிப்பாக வரவே கூடாது என்று சொல்லி விட்டாள் டாக்டர்...

அனைவரும் இப்போது 20 வருட இளமைக்கு மாறி இருந்தார்கள்.. ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து ரொம்ப ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.. சந்தோஷப்பட்டார்கள்..

ஏதோ அனைவரும் உண்மையிலேயே 20 வருடங்களுக்கு முன்பாக சென்று விட்டது போல தங்களுக்குள் வயது குறைந்து.. உண்மையிலேயே சிறு வயது இளமை காலத்தில் இருப்பது போல கருதி.. ரொம்ப குறும்புதனமாகவும்.. புள்ளரிக்கும் பூரிப்பிலும் இருந்தார்கள்..

ஓகே நான் இப்போ வந்தனாவை இங்கே ஹாலுக்கு மெல்ல கூட்டிட்டு வரப்போறேன்.. அவங்களுக்கு யார் யாரை எல்லாம் அடையாளம் தெரியுதுன்னு டெஸ்ட் பண்ணி பார்க்கலாம் என்று சொல்லி வந்தனா ரூம் சென்று டாக்டர் வசந்தி வந்தனாவை அழைத்து வந்தாள்..

இப்போது வந்தனா கொஞ்சம் கலைந்து இருந்த தலை முடி எல்லாம் அலங்கரித்து.. ஒரு சின்ன சிம்பிள் மேக்கப்பில்.. சிக்கென்ற புடவை ஜாக்கெட்டில்.. கொஞ்சம் எடுப்பான கவர்ச்சியுடன் ஹாலுக்கு அழைத்து வரப்பட்டாள்..

அனைத்து சொந்தக்காரங்களையும் பார்த்த வந்தனா.. அக்கா.. ஏய் நெய்வேலிக்காரி கனகா.. ராமராஜன் கொழுந்தனாரே.. திருச்சி மல்லிகா.. செல்வி.. மாமா என அனைவர் பெயரையும் சரியாக சொல்லி அடையாளம் கண்டு கொண்டாள்..

பின்ன சும்மாவா எல்லாம் 20 வருடங்களுக்கு முன்பிருந்த மேக்கப்பில் அல்லவா இருந்தார்கள்..

என்னாட கல்யாணத்துக்கு வந்து.. என்னையும் என் புருஷன் கோபாலையும் வாழ்த்தியதற்கு உங்க அனைவருக்கும் எப்படி நன்றி சொல்றதுன்னே தெரியல.. அதுமட்டும் இல்லமா.. இந்த கல்யாண வீடு.. எனக்கு கொரைஞ்சது ஒரு மாசமாவது கல கலன்னு எந்த சொந்தகாரங்களும் அவங்க அவங்க ஊருக்கு போகாம எங்க கூடயே இருக்கணும்னு ரொம்ப ரொம்ப கேட்டுக்குறேன்.. எல்லா செலவையும் நானும் என் புது புருஷன் கோபாலும் முழுக்க முழுக்க ஏற்றுக்குறோம்..

இதை நாங்க எங்களோட பர்ஸ்ட் நைட் அன்னைக்கே முடிவும் பண்ணிட்டோம்..

என் புருஷன் கோபால் தான் இந்த ஐடியாவே குடுத்தாரு.. அக்கா.. என்ன தான் உன் புருஷன் என் அத்திம்பேர்.. மலேசியாவுல பெரிய பிஸ்னஸ் பண்ணிட்டு இருந்தாலும்.. இப்படி மச்சினிச்சி கல்யாணத்துக்கு வராம இருந்தது என்னால ஏத்துக்கவே முடியலக்கா என்று செல்லமாக கோபாம் கொண்டாள்..

பெரியம்மா விதவை ஆகி பல வருடம் ஆகிறது.. அவள் புருஷனின் பிஸ்னஸை தான் இப்போது அவளுடைய மகனும் மருமகளும் மலேசியாவில் பார்த்து தொடர்ந்து நடத்திக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்...

பெரியம்மா பேந்த பேந்த முழித்தாள்..

டாக்டர் வசந்தி.. டக் என்று பெரியம்மா கால்லை மிதித்தாள்..

ஆஆ.. என்று கத்திய பெரியம்மா சுதாரித்துக் கொண்டு.. ஆமா.. ஆமா.. வந்தனா.. எனக்கு கூட என் புருஷன் மேலே கோபம் தான் வரட்டும்.. வரட்டும்.. லீவுல வருவருல்ல.. அப்போ நாக்க பிடிங்கிக்கிற மாதிரி கேள்வி கேட்கலாம்.. கொழுந்தியா கல்யாணத்துக்கு வர்றாம அப்படி என்ன மலேசியாவுல பிஸினஸ்னு.. என்று நடிக்க ஆரம்பித்தாள்..

வந்தனா அடுத்து அடுத்து.. திருச்சி அத்தை குடும்பத்தார்.. மற்றும் நெய்வேலிகாரி சித்தி சித்தப்பா குடும்பத்தாரேடெல்லாம் சகஜமாக அப்போது 20 வருடங்களுக்கு முன்பு தன் திருமணத்திற்கு வந்திருந்த போது எப்படி பேசினாளோ.. அதே கண்டிணியூட்டியோடு பேசினாள்..

ஐயோ.. உங்க கிட்ட பேசிட்டே பாருங்க.. உள்ளே படுதிருக்க என் புருஷனை எழுப்பி விட மறந்துட்டேன்..

இன்னைக்கு எல்லாம் குடும்பத்தோட நம்ம குழதெய்வம் மலைகோயிலுக்கு போகனும் சீக்கிரம் எழுப்பி விடுன்னு சொன்னார்.. நான் பாருங்க.. ஒரு பையித்தியகாரிச்சி.. நான் மட்டும் எழுந்து வந்து உங்ககிட்ட பேசிட்டு இருக்கேன்.. என்று சொல்லி வந்தனா தன் ரூமுக்குள் திரும்பி உள் செல்ல முற்பட..

அங்கு நின்று கொண்டிருந்த இருபது முப்பது சொந்தகாரங்களும் ஐயோ.. வந்தனா என்று ஒரே வார்த்தையில் கோரசாக கத்தினார்கள்..

இதை பார்த்த வந்தனா திடுக்கிட்டு திரும்பினாள்.. என்ன ஆச்சி உங்களுக்கு எல்லாம்..

அனைவரும் திரு திரு என்று முழித்தார்கள்..

எல்லோரும் சரியாக அவர் அவர் கேரக்டரில் 20 வருட முன்னால் மேக் அப் போட்டவர்கள் சரியாக நடித்துக் கொண்டிருந்தாலும்..

கோபால் கேரக்டரை மறந்தே போய் விட்டார்கள்..

கோபாலை தான் இடுகாட்டில் சென்று எரித்து விட்டார்களே.. அனைவரும் ஒரு பத்து நிமிடம் ஒருவரை ஒருவர் பார்து கொண்டு திரு திரு என்று முழித்துக் கொண்டு நிற்க.. டாக்டர் வசந்தி யோசிக்க ஆரம்பித்தாள்..

வந்தனா.. கோபால் கொஞ்ச நேரம் தூங்கட்டும்மா.. அவரை இப்போ டிஸ்டர்ப் பண்ணாத.. நீ.. இந்த கல்யாணத்துக்கு வந்த குட்டி பசங்களை எல்லாம் பக்கத்துல இருக்க பார்க்குல கூட்டிட்டு போய் கொஞ்ச நேரம் விளையாடிட்டு இரு..

நீ புது பொண்ணு இல்லையா... அதனால கொஞ்சம் சின்ன குழந்தைகளோட விளையாடிட்டு இரு..

நாங்க கோபாலை ரெடி பண்ணிட்டு குழ தெய்வ கோயிலுக்கு புறப்படும் போது கூப்பிடுறோம்.. என்று சொல்லி அவளை அங்கிருந்த மழலை பட்டாளத்துடன் பார்க்கிற்கு அணுப்பி வைத்தாள்..

ஐயோ டாக்டர்.. வந்தனாவுக்கு சந்தேகம் வராதபடி எல்லாம் சரியாதானே போய்கிட்டு இருந்தது.. இந்த கோபால் விஷயத்தை சுத்தமா மறந்துட்டோமே.. இப்போ கோபாலுக்கு நாம எங்கே போறது.. என்று அனைவரும் கோரசாக கேட்க..

டாக்டர் வசந்தி தன் அழகிய முட்டை கண்களை உருட்டி உருட்டி யோசித்தாள்.. சொந்தகாரர்கள் ஒவ்வொருவரையாக பார்த்துக் கொண்டே வந்தாள்.. எனக்கு தான் இந்த கதைக்கும் எனக்கும் சம்மந்தமே இல்லையே என்பது போல ஒரு மூளையில் நின்று கொண்டிருந்தாள் விஷ்ணு..

டேய் விஷ்ணு கண்ணு.. இங்க வாடா செல்லம் என்று அழைத்தாள் டாக்டர் வசந்தி..

விஷ்ணு.. இப்போது தான் +1 போகும் தருவாயில் மொழு மொழு என்று மீசை கூட முளைக்காத பால் வடியும் முகத்துடன் இருந்தான்..

டாக்டர் வசந்தி ஒரு ஒட்டு மீசை எடுத்து அவன் மூக்கிற்கு கீழே ஒட்டி.. விஷ்ணு கன்னத்தை பிடித்து அப்படியும் இப்படியுமாக திருப்பி ஏதோ சினிமா எடுக்கப்போகும் டைரக்டர் கதாநாயகியை ஆங்கிள் பார்ப்பது போல பார்த்தாள்

கோபால் முக ஜாடை உனக்கு அப்படியே இருக்குடா செல்லம் .. உன்னால மட்டும்தான்டா இப்போ உன் அம்மா உயிரை காப்பாத்த முடியும்.. என்றாள்

விஷ்ணு ஒன்றும் புரியாமல் டாக்டர் வசந்தியையே உற்று பார்த்தான்..

என்ன சொல்றீங்க டாக்டர் ஆண்டி.. என்று குழப்பத்துடன் கேட்டான்.

நான் தான் அம்மாவுக்கு குணம் ஆகும்வரை அவங்க கண்ணுலயே படக்கூடாது.. இந்த கதையிலேயே நான் வரக்கூடாது.. இந்த நாடகத்துல உனக்கு கேரக்டரே இல்லையேன்னு என்னை ஒதுக்கி வச்சிங்க.. இப்ப நான் வந்து இந்த கதையில எப்படி அம்மாவை காப்பத்த போறேன்.. என்று குழம்பி போய் அவள் அழகிய கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்தான்.. விஷ்ணு

நீ எப்படியாவது உன் அப்பாவா நடிக்கணும்டா..

கோபால் கேரக்டரை இந்த நாடகத்துல உன்னால மட்டும் தான்டா கண்ணு பண்ண முடியும் என்று அவன் தாடையை பிடித்து கெஞ்சி கேட்க...

என்ன வசந்தி சொல்ற.. அவன் சின்ன குழந்த வசந்தி.. அதுவும் வந்தனாவுக்கு அவன் மகன்.. அவன் எப்படி கோபால் மாதிரி அவன் அம்மாவுக்கே புருஷன் மாதிரி நடிக்க முடியும்.. உனக்கு என்ன பைத்தியமா பிடிச்சி இருக்கு.. என்று பெரியம்மா தான் கொஞ்சம் கோபமாக டென்ஷனாக கேட்டாள்..

எனக்கு பைத்தியம் பிடிக்கல.. ஆனா.. வந்தனா முழுசா பைத்தியம் ஆகாம இருக்க விஷ்ணு கோபாலா மாறினா தான் முடியும்.. என்று திட்டவட்டமாக ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாக டாக்டர் வசந்தி சொன்னாள்..

டிக் டிக் டிக்..
டிக் டிக் டிக்..
டிக் டிக் டிக்..

டிக் டிக் டிக்..
டிக் டிக் டிக்..
டிக் டிக் டிக்..

நேரம் கரைந்து கொண்டே இருந்தது.. சொந்தங்கள் அனைவரும் சிரிது நேரம் யோசித்தார்கள்.. டாக்டர் வசந்தி சொல்வது சரி என்றே பட்டது..

மற்ற அனைவரும் கை தட்டி அவர் அவர் சம்மதத்தை தெரிவித்தார்கள்..

நீ அப்பாவா நடிக்கணும்டா.. விஷ்ணு என்றாள் டாக்டர் வசந்தி

நான் அப்பாவா நடிக்கணுமா.. எனக்க ஒன்னும் புரியல டாக்டர் ஆண்டி.. என்று தன் ஒட்டு மீசையை தடவி பார்த்து ஒன்றும் புரியாமல் தலையை சொரிந்தபடி நின்றான்..

அவன் தலைக்குள் டாக்டர் வசந்தி சொன்ன வாக்கியங்கள் டமார் டமார் என்று மண்டையில் அடிக்க ஆரம்பித்தது..

நீ அப்பாவா நடிக்கணும்..
நீ அப்பாவா நடிக்கணும்..
நீ அப்பாவா நடிக்கணும்..

அம்மாவுக்கு கண்டிப்பாக குணம் ஆக வேண்டும் என்ற வெறியில் சரி நான் அப்பாவா நடிக்கிறேன் என்று ஒத்துக்கொண்டான் விஷ்ணு..