10-11-2018, 12:05 AM
57.2
యశోదానా పక్కకు వచ్చి కుచోంది. తన మోకాలు నా మోకాలికి అనిచ్చి కుచోంది , పలుచని లంగాలో తన బలిసిన తొడలు లీలగా కనబడ సాగాయి. ఏపుగా ఎదిగిన తన సన్నులు జాకేట్లోంచి దూకడానికి సిద్దమైన జోద్దేద్దుల్లా ఉన్నాయి. ఇటు పక్క రమణి తన చేతితో నా చేతి మీద ఎదో గీతాలు గియ సాగింది, అసలు ఏమి గిస్తోందొ అర్తం కాలేదు. మిగిలిన అందరు ఉస్తహంగా ఆడుతున్నారు, నేను రమణి చేతి వేళ్ళతో ఆడుతూ అప్పుడప్పుడు టవల్ పక్కకి పాస్ చేస్తూ మిగతా వారితో కలిసి పోసాగాము. ఓ 20 నిమిషాలు అట సాగేకొద్ది అక్కడ వాతావరణంలో మార్పు రాసాగింది. ఉన్నట్లు ఉంది ఈదురు గాలులు డానికి తోడూ ఉరుములు మెరుపులు రా సాగాయి.
అవాతావరణం చూసి రాజి వాళ్ళ అమ్మ "ఇక ఆడింది చాల్లే ఇంట్లోకి పదండి పెద్ద గాలీ వానా వచ్చేటట్లు వున్నాయి" అంటూ అందరిని కిందకు రమ్మంటు తన పైన ఉన్న బట్టలు తీసుకోని వెళ్ళింది. ఒకరి వెనుక ఒకరు కిందకు దిగ సాగారు. అందరు దిగారు నా ముందు రమణి నా వెనుక యశోదా నేను మద్యలో దిగుతుండగా కళ్ళు బైర్లు కమ్మేతట్లు మెరుపు మెరిసింది. ఆ మెరుపులో మా ముందు వున్న వాళ్ళు నడవ దిగేసి ఇంట్లకి వెళ్లారు. ఆ మెరుపు మా కళ్ళు బెర్లు కమ్మగా ఓ నిమిషం అక్కడే నిలబడి పోయాము , మెరుపు వెంటనే గుండే లదిరేతట్లు ఉరుము ఉరిమింది. ఆ సౌండ్ కు ముందు నుంచి రమణి , వెనుక నుంచి యశోదా ఇద్దరు నన్ను వాటేసుకొని తన రొమ్ములను నాకేసి అదిమి పెడుతూ తమ చేతులతో బందీని చేసేసారు. ఓ చేయి ముందు , మరో చేయి వెనుక వేసి ఇద్దరినీ సముదాఇస్తూ, "ఇక భయం లేదు పదండి అంటూ " ముందు రమణిని మెట్లు దింపుతూ వెనుక యశోదా తన శరిరాన్ని నాకేసి నొక్కి పట్టి కిందకు దిగ సాగింది. పైన మేసిసిన మెరుపు దెబ్బకు ఊర్లో transformer లో fuse ఎగిరి పోయి ఊరంతా చీకటి అలుము కుంది.
ముందే వెళ్ళిన రాజి వాళ్ళ అమ్మ ఇంట్లో దీపం వెలిగించింది మేము లోపలి వచ్చే కొద్దీ. "ఈ మబ్బులో నువ్వు ఇంటికి ఏమి వెళతావు ఇక్కడో బొంచేయి , తగ్గితే వేలుదువుగాని" అంది రాజీ వాళ్ళ అమ్మ. లాంతరు వెలుతురులో అందరు కూచొని బొంచేసాము. గాలి తగ్గింది కాని మెరుపులు , ఉరుములూ తగ్గలేదు , ఉరిమినప్పుడల్లా నా పక్కనే కూచొన్న రమణి నా చేయి గట్టిగా పట్టేసుకొంటుంది. లాంతరు మసకలో అది కనబడ లేదు ఎవ్వరికీ , ఓ పక్క యశోదాకుడా ఆ ఉరుములకు భయపడ సాగింది.
యశోదానా పక్కకు వచ్చి కుచోంది. తన మోకాలు నా మోకాలికి అనిచ్చి కుచోంది , పలుచని లంగాలో తన బలిసిన తొడలు లీలగా కనబడ సాగాయి. ఏపుగా ఎదిగిన తన సన్నులు జాకేట్లోంచి దూకడానికి సిద్దమైన జోద్దేద్దుల్లా ఉన్నాయి. ఇటు పక్క రమణి తన చేతితో నా చేతి మీద ఎదో గీతాలు గియ సాగింది, అసలు ఏమి గిస్తోందొ అర్తం కాలేదు. మిగిలిన అందరు ఉస్తహంగా ఆడుతున్నారు, నేను రమణి చేతి వేళ్ళతో ఆడుతూ అప్పుడప్పుడు టవల్ పక్కకి పాస్ చేస్తూ మిగతా వారితో కలిసి పోసాగాము. ఓ 20 నిమిషాలు అట సాగేకొద్ది అక్కడ వాతావరణంలో మార్పు రాసాగింది. ఉన్నట్లు ఉంది ఈదురు గాలులు డానికి తోడూ ఉరుములు మెరుపులు రా సాగాయి.
అవాతావరణం చూసి రాజి వాళ్ళ అమ్మ "ఇక ఆడింది చాల్లే ఇంట్లోకి పదండి పెద్ద గాలీ వానా వచ్చేటట్లు వున్నాయి" అంటూ అందరిని కిందకు రమ్మంటు తన పైన ఉన్న బట్టలు తీసుకోని వెళ్ళింది. ఒకరి వెనుక ఒకరు కిందకు దిగ సాగారు. అందరు దిగారు నా ముందు రమణి నా వెనుక యశోదా నేను మద్యలో దిగుతుండగా కళ్ళు బైర్లు కమ్మేతట్లు మెరుపు మెరిసింది. ఆ మెరుపులో మా ముందు వున్న వాళ్ళు నడవ దిగేసి ఇంట్లకి వెళ్లారు. ఆ మెరుపు మా కళ్ళు బెర్లు కమ్మగా ఓ నిమిషం అక్కడే నిలబడి పోయాము , మెరుపు వెంటనే గుండే లదిరేతట్లు ఉరుము ఉరిమింది. ఆ సౌండ్ కు ముందు నుంచి రమణి , వెనుక నుంచి యశోదా ఇద్దరు నన్ను వాటేసుకొని తన రొమ్ములను నాకేసి అదిమి పెడుతూ తమ చేతులతో బందీని చేసేసారు. ఓ చేయి ముందు , మరో చేయి వెనుక వేసి ఇద్దరినీ సముదాఇస్తూ, "ఇక భయం లేదు పదండి అంటూ " ముందు రమణిని మెట్లు దింపుతూ వెనుక యశోదా తన శరిరాన్ని నాకేసి నొక్కి పట్టి కిందకు దిగ సాగింది. పైన మేసిసిన మెరుపు దెబ్బకు ఊర్లో transformer లో fuse ఎగిరి పోయి ఊరంతా చీకటి అలుము కుంది.
ముందే వెళ్ళిన రాజి వాళ్ళ అమ్మ ఇంట్లో దీపం వెలిగించింది మేము లోపలి వచ్చే కొద్దీ. "ఈ మబ్బులో నువ్వు ఇంటికి ఏమి వెళతావు ఇక్కడో బొంచేయి , తగ్గితే వేలుదువుగాని" అంది రాజీ వాళ్ళ అమ్మ. లాంతరు వెలుతురులో అందరు కూచొని బొంచేసాము. గాలి తగ్గింది కాని మెరుపులు , ఉరుములూ తగ్గలేదు , ఉరిమినప్పుడల్లా నా పక్కనే కూచొన్న రమణి నా చేయి గట్టిగా పట్టేసుకొంటుంది. లాంతరు మసకలో అది కనబడ లేదు ఎవ్వరికీ , ఓ పక్క యశోదాకుడా ఆ ఉరుములకు భయపడ సాగింది.