[kamal kishan]

నేను రెండు రోజులు కనపడకపోయినా డాడీవాళ్ళు ఏమనలేదు. నేను వివరణ ఇచ్చాను. పరిమళ ఆంటీ కనిపించలేదు.

అమ్మని అదే అడిగాను. వాళ్ళ ఊర్లో ఫంక్షన్ ఉందటలే....ఐదు రోజుల్లో వచ్చేస్తుంది అంది.
ఆంటీకి ఫోన్ చేశాను. ఎత్తలేదు రెండోసారి వాళ్ళ అక్క ఫోన్ ఎత్తింది. ఫంక్షన్ ఏంటని అడిగితే వాళ్ళ అక్క మూసిముసి నవ్వులు నవ్వుతూ “పుంసవనం పిల్లాడా.....” అంది.
అంటే ఏంటో మనకు తెలియదు. వెంటనే లావణ్యకీ ఫోన్ చేశాను కళ్యాణి వాళ్ళ అక్క మీకు తెలుసు కదా....?! డా|| నీతూ కళ్యాణి డెలివేరికి హెల్ప్ చేసింది కదా....
ల్యాండ్ లైన్ ఎవ్వరో ఎత్తారు. మాట్లాడలేదు.
“హలో” అనగానే.......................కెవ్వున గట్టిగా అరిచింది.
తను కళ్యాణి “కమల్, ఎక్కడున్నావ్?” అంటూ ఆనందంగా అడిగింది.
“ఇప్పుడే కాలేజ్ కి బయలుదేరాను”.
“అవును ఎందుకు ఫోన్ చేశావ్?”
“మీ అక్క లేదా?!”
“మా అక్కా?! తను ఎందుకు?” గొంతులో అయిష్టం తొంగిచూస్తుండగా అడిగింది.
“పుంసవనం అంటే ఏంటో అడుగుదామని”
“అంతేనా...4 నెలలు నిండిన తరువాత చేస్తారు”
“ఏం చేస్తారు.  పడుకోబెట్టి చేస్తే పొట్ట అడ్డం వస్తుంది కదా.....?” ఆశ్చర్యంగా అడిగాను.
“అది చేస్తే వచ్చేది కడుపు, కడుపు వచ్చాక ఆ బిడ్డ రక్షణకోసం చేసే శాంతి ప్రక్రియ, అంతే కానీ నీలాగా తొడల మధ్యన చేసేది కాదు. ఎప్పుడు చూడు అదే లొల్లి” విసుగు, సిగ్గూ కలిసిన స్వరంతో అంది.
“థాంక్ యు, నీకు చాలా తెలుసే.......”
“మా అక్కకు చేశాం కదా....అందుకే నాకు అన్నీ తెలుసు” గొప్పగా అంది.
“నిజంగానా......?! నీ దాంట్లో నేను చేశాను కదా?! మరి నీకు కడుపు రాలేదే.....?!”
“ఒకసారి చేస్తే వచ్చేస్తుందా?”
“ఫైవ్ టైమ్స్ చేశాగా...!!!”
“నాకు సేఫ్ పీరియడ్లో చేశావ్......ఎలా వస్తుంది?”
“సేఫ్ పీరియడా?! ఎన్ని సార్లు చేసినా కడుపు రాదా?!”
“సేఫ్ పీరియడ్లో ఎన్ని సార్లు వేసినా కడుపు రాదు”
“అవును నువ్వు కాలేజ్కి రావట్లేదా?”
“ఇంట్లో ఎవ్వరూ లేరు. నేను ఒక్కదాన్నే.......మా అమ్మా వాళ్ళు ఊరేళ్ళారు రేపటికి కానీ రారు”
“ఎవ్వరూ లేరా?సరే నేను నిన్ను పిక్ అప్ చేసుకొనా”
“అమ్మా......., ఆశ, రాత్రి మా అక్కా బావా వస్తున్నారు
“ఇంతలో ఆశ పెట్టి అంతలో తుస్సుమనిపించావ్....నీకే ఆశకంటి కురుపు అవుతుంది”.
“ఆశ పెట్టానా? నేనా?!. ముందు కాలేజీకి బయలుదేరు. పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలు పెట్టుకోకుండా కాలేజ్కి బయలుదేరి క్లాస్సులకి అటండ్ అవ్వు”
“కాలేజ్ కె బయలుదేరితేనే....నువ్వే లేని పోనీ ఆశాలన్నీ పెట్టావ్”
“చూడమ్మా పిల్లాడు ఎలా మాట్లాడుతున్నాడో....కొంచమైనా సిగ్గు లేకుండా....”
“అమ్మో, సిగ్గు పడితే నీలాంటి అందగత్తెను ఎలా వేసుకోగలను”
“అబ్బో నీకు అందంగా కూడా కనపడుతున్నానా?! మీ మగాళ్లు ఎప్పుడైనా ముఖం చూస్తే కదా అందంగా ఉన్నానో అసహాయంగా ఉన్నానో తెలిసేది”
“ఐ థింక్ యు ఆర్ రైట్, నేను నీ ముఖం ఎప్పుడూ చూడలేదనుకో ఇప్పుడు చూపించచ్చుగా”
“ముఖం ఒక్కటీ చాలా ఇంకేమన్నా చూపించాలా?”
“ముఖమూ, చక్రాల్లాంటి నీ కళ్ళూ..,కిలకిల మని నవ్వే నీ పెదాలూ., కొటేసినట్లుండే ముక్కూ..., పోనీ టైల్ వేసిన జడ, చిన్ని నోరూ., ఆ నోట్లో నా మొడ్డ పెడితే నువ్వు ఐస్ క్రీమ్ చీకినట్లు చీకుతావుగా....ఆ నోటి కింద చిన్ని గడ్డం, కిందుగా వస్తే కుదురైన మెడ, దాని కింద నీ.....నీ”
“ఆ చాలు చాలు ఇంకా కిందకి వెళ్ళకు అక్కడ అన్నీ పర్వతాలూ, గుట్టలు”
“రెండు పర్వతాల మధ్య నుండీ సూర్యునిలా వెలిగిపోతున్న నీ ముఖాన్ని చూడద్దా?!”
“అబ్బో, అయ్యగారికి కవిత్వం కూడా వస్తుందే.....!”
“అంతంత పెద్ద పెద్ద పర్వతాలు నేను ఎప్పుడూ ఎక్కలేదు. ఒకసారి ట్రై చెయ్యనా?!”
“జారీ పడితే ఎక్కడో పడతావ్”
“ఒకసారి పడ్డాను. పెద్ద లోయ దానిలోకి వెళ్ళగానే కండలు తిరిగిన రాక్షసులు చెరో పక్కా పట్టుకుని నిలువునా తడిపేసేవి”
“అప్పటికీ ఇప్పటికీ పర్వతాలు పెరిగిపోయ్యాయమ్మా......నువ్వు తట్టుకోలేవులే.....మీ నీతూ ఉందిగా తనయితే కరెక్ట్”
“అనవసరంగా దాన్నెందుకు గుర్తు చేస్తావ్.....?!”
“గుర్తు చేస్తే ఏం?”
“మనసు లాగేస్తుంది కళ్యాణీ...”
“ఛీ నీకు సిగ్గు లేదు. వెళ్ళు దాని దగ్గరకే వెళ్ళు” అంటూ ఫోన్ పెట్టేసింది.
నేను మళ్ళీ ఫోన్ చేయలేదు. బండి స్టార్ట్ చేసి కాలేజీకి వచ్చేశాను.