[sarit11]

 

...హఠార్తుగా బైటపడ్డ ఆవిడ చనుకట్టు మీంచి చూపు తిప్పుకొలేకపోయా సంధ్యా ఓ క్షణం...సైజులో నీ ...వా...టి...తో కాంపిటీషన్ కి రాకపోయినా , బింకాలకి తక్కువేం కాదు , నిపుల్సు దగ్గరకొచ్చేసరికి ఆవిడవే పై చేయి... బ్రాసియర్ లేని తెల్లటి జాకెట్లోంచి ముదురు గులాబీ రంగు నిపుల్స్ కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తూండడంతో ...అలా... చూస్తూ ఉండిపోయాను...ఆవిడ పైట సర్దుకునేదాకా!... ఇంతలో మరో జల్లు చొరబడ్డంతో ఒంటిమీద సోయొచ్చి , గబగబా లేచెళ్ళి , కిటికీల తలుపులు మూసి వెనక్కి తిరిగేసరికి ,
అప్పటిదాకా నా కదలికల్ని కన్నార్పకుండా చూస్తూన్న ఆవిడతో , నా కళ్ళు కలిసే సరికి , ఎందుకో!... ఒళ్లంతా కదిలిపోయేలా వణికి , కనురెప్పలు వాల్చుకుంటూ పైట నిండుగా కప్పుకుని ఎఱ్ఱబడ్డ బుగ్గల్తో , తెల్లటి పాదాలు సోఫా సీట్ మీదెట్టుకుని , ముడుచుకుపోయి కూర్చుండిపోయింది...’
అంటూ కళ్ళుమూసుకుని ,ఓ లిప్త ఆ సీను గుర్తు చేసుకుని... ఆ పైన గుండెల నిండా గాలిపీల్చుకుని , ‘ ...ఆ క్షణానికి ఆవిడ పక్కన చేరి దగ్గరకి వాటిని నిమరాలనిపించిందంటే నమ్ము సంధ్యా!... ’అన్నాడే వికాస్...
...ఒళ్లు మండిపోయిందనుకో , తన మైమరుపు చూసేసరికి...ఒక్క ఉదుటునెళ్ళి ఆవిడ కాళ్లట్టుకున్నావా? ’ అంటూ గిల్లేశానే!... అని ఆగాను ఊపిరి తిప్పుకోడానికి...
...‘ అంత అందగత్తా ఆవిడ!...’ అంది వకుళ ఓదార్పుగా...
...చెప్పుకోదగ్గ అందం కాదుగానీ , పర్లేదు... , తెల్లతోలు...పల్చటి మనిషి , చిన్ని ముక్కు , పెద్ద కళ్లు ,లక్కపిడత లాంటి బుల్లి నోరూ , ఎఱ్ఱటి ,పల్చటి పెదాలూ , బత్తాయి పళ్ల సైజు ...అ...వీ!... ...అప్పటికింకా ఇంకా పిల్లలు లేకపోవడంతోనో...పెద్దగా వాడకం లేకపోవడం వల్లో,... బిగువులు సడల్లేదు... అంతే! ...అన్నాను ...
... కించిత్తు ఈర్ష్య నా గొంతులో తొంగిచూసిందేమో!... ‘...అటువంటప్పుడు మళ్ళీ మీటింగెందుకేర్పాటు చేశావ్!?...’ అందది...
...ఇంకా తట్టలేదా కారణం?... అన్నాను , కొంటెగా కన్ను గీటి...
... అర్థమైందిలే!...ఏవన్నాడేంటీ వికాస్’ అంది వకుళ...
‘...ఎలాగో మనస్సునదుపుచేసుకుని ,నా బట్టలారేసిన గదివైపో అడుగేశాను...ఇక బైల్దేరుతా!... అంటూ ’... అన్నాడు... ఊఁ...కొట్టాను...కానీమన్నట్లు...
... ‘ మీ బట్టలిప్పుడప్పుడే ఆరవ్ ... పైగా వర్షం పెద్దదైంది... అందావిడ సన్నగా... ...చివుక్కున వెనక్కి తిరిగి ఆవిడ వైపు చూశాను... ఆ మాట విని...
...ఈసారావిడ వెంటనే చూపులు విడదీసుకోలేదు...ఓ అరక్షణం ప్రసన్నం గా చూసి , ఆపైన కనురెప్పలు వాల్చుకుంటూ పెదాలు విడీ విడనట్టుగా , సన్నగా నవ్వింది...ఇంకేముందీ!...’ అంటూ తనూ కొంటెగా నవ్వాడే వికాస్... అన్నాను...
...‘... అంటే!... అక్కడితో ...డా...ష్ ...డా...ష్!...డా...షేనా!?....’ అంది వకుళ

... అంత తేలిగ్గా వదుల్తానేంటీ?!...ఊఁ...ఏం చేశావేంటీ ఆపైన!?...’ అన్నాను...
...‘...ఏవుందీ!... పేము సోఫాలో ముడుచుకుని కూర్చున్నావిడ తొడలకిందో చేయి దూర్చగానే , నా మెడ చుట్టూ తన చేతుల్ని చుట్టేసి పైకి లేచింది...వెంటనే పిరుదులకింద మరో చేయి దూర్చి...ఆవిడ్నలాగే ఎత్తుకుని నా బట్టలారేసిన గది వైపు దారి తీస్తూంటే...మా బెడ్రూం...అటూ!... అంటూ నా చెవిదగ్గరనోరెట్టి కువకువలాడింది , నా భుజాల్నీ , దండల్నీ నిమురుతూ...’ అంటూ నావైపు చూశాడు , ఇంకా చెప్పనా?...చాలా!?... అన్నట్లు...
...ఊఁ...కానీ!...నాకన్ని వివరాలూ కావాలి... అన్నాను...తన గుండెలమీంచి పైకి లేచి , ఎడం చేతి మీదానుకుని ,తన మొహంలోకి చూస్తూ...
...‘...ఓకే!...నీ ముచ్చటని నేనెందుకు కాదంటానూ!...’ అని ...ఆవిడామాటనగానే వాళ్ళ బెడ్ రూం లోకెళ్లిపోయి , తనని మంచం మీద వెలకిలా పడేసి , పైట దిగలాగేస్తూ మీదడిపోయి ’... అంటూ అప్పటిదాకా వెలకిలా పడుకుని మాట్లాడుతూన్నవాడల్లా అమాంతం పైకి లేచి...నన్నమాంతం వెలకిలా తోసేస్తూ మీదడిపోయి , అందుబాటులో కొచ్చిన, నా చను మొనని నోట్లోకి పీల్చుకుని పళ్ల మధ్య అటూ ఇటూ తిప్పుతూ...
‘...ఇలాగే ఆవిడ మీదడిపోయి పల్చటి బ్లౌజుని చీల్చుకొచ్చే స్తాయా!...అన్నట్లుగా ఉన్న చనుమొనల్లో ఓదాన్ని , బ్లౌజుమీంచే నోట్లోకి పీల్చుకుని పళ్ల మధ్య అటూ ఇటూ తిప్పుతూనే... ... మరో దాన్ని...కాసేపు మెలిపెట్టి , ఆపైన ప్లేసులు మార్చి ...అదే...ప....ని... మళ్ళీ,మళ్ళీ చేశా సంధ్యా... ఏమాటకామాటే చెప్పుకోవాలి... మనిషి చూడడానికి బక్కపలచగా ఉన్నా , స్థనాలు మాత్రం చేతికి నిండుగా...పొంకంగా , బింకంగా ఉన్నాయ్! ... అంతేకాదు!...ఆవిడ చనుమొనలు నీవాటికన్నా పొడుగు కూడానూ!...’
...అంటూ నా...వా...టి...కీ అదే సన్మానం చేస్తూ ఉండిపోయాడే....
...ఓ రెండు నిముషాలు భరించి ... ఏయ్!... ఏంచేశావో చెప్పమన్నాకానీ ...చే...సి... చూపించమన్లేదు... అని కసురుతూ తన జుత్తట్టుకుని పైకి లేవదీశానే!...అప్పుడేమన్నాడో తెలుసా!?...అంటూ చెప్పేదాపి వకుళ మొహంలోకి చూశాను...
‘... గబగబా చెప్పవే నాటకాలాపీ!...’అంటూ కస్సుమందది...
...నేను వికాస్ ని జుత్తట్టుకుని పైకి లేపగానే ... ‘... నువ్వైతే మొగుడన్న అభిమానం కూడా లేకుండా , నా జుత్తు పీకేస్తూ పైకి లేవదీశావ్ కానీ , ఆవిడ మాత్రం నా జుత్తులోకి సుతారంగా వేళ్ళు జొనిపి దువ్విందే తప్ప వారించలేదు...’ అని ఫిర్యాదు చేశాడే!...
...ఆ ప...ని... ఆవిడకి కొత్తైఉంటుంది... అంచేతే ఊరుకున్నట్లుంది... నాలుగురోజులు పోయాక , నీ చెంపలు వాయించి విడిపించు కునుంటుంది... అన్నాను...
...నిజమే!... అదే జరిగింది సుమా! ... కానీ ఆ రాత్రి మాత్రం వారించలేదు... కాసేపట్లో ఆవిడ చనుమొనలు ఉబ్బి , పెదాలకి నిండుగా తయారయ్యాయి... ఇక ఆపుకోలేక ... బ్లౌజు మీంచే వాటిని ముని పళ్లతో చిన్నగా కొరకడం మొదలెట్టా...’
...అంటూ వికాస్ నా చనుమొనల్నీ కొరికేస్తూంటే... ఎహ్!... ఛీ!...ఆగు...నైటీ చిరుగుతుంది... అంటూ తనమొహాన్ని పైకెత్తి , నైటీని గుబ్బలమీదనుంచి పక్కకి తప్పించి... ఊఁ... అన్నానే వకూ!... ఇక కానీ!... అన్నట్లుగా...
...నువ్విలా తిట్టావ్ కానీ ఆవిడ మాత్రం... ఏ...య్....ఇష్ష్... ఏంటిదీ!?...నూకాలమ్మ అడుగుతుంది కూడానూ... అందావిడ , జుత్తు దువ్వుతూ నన్ను వారించడానికి విఫలప్రయత్నం చేస్తూ...
...దానికేం పనీ?... ఐనా ఏవడుగుతుందేంటీ??...అన్నానే తప్ప నా పని మానలేదు సంధ్యా!...
...దాని సిగ్గుమాలిన మాటలు చెప్పలేనుబాబూ!...పైగా దాని కంట బడితే కొంపలు ములుగుతాయి కూడానూ! ... అని బ్రతిమాలుతూ నన్ను పైకి లాక్కుందే తప్ప , నూకాలమ్మ కామెంట్సు చెప్పలేదావిడ... ...పోనీ నువ్వుచెప్పు...ఎందుకూ కొంపలు ములగడం ??...’ అంటూ నా మొహంలోకి చూశాడు...
(...ఆవిడ బ్లౌజు ...అ...క్క...డ... చిరిగిపోతే అది నీ ప్రతాపమే ...అని నూకాలమ్మ గ్రహించేస్తూంది...ఇక నాకు ఉప్పందడమే తరవాయి... అన్నాను)
‘...నాదీ అదే ప్రశ్న...’అంది వకుళ అడ్డొస్తూ
‘...వాళ్లకీ , నాకూ , మా అమ్మకీ నూకాలమ్మే పనిచేస్తూంది.......తను చాలా సెలక్టివ్ అని తెలుసుగా!...సుశీలా వాళ్ళు రాకముందు మా ఇద్దరికీ కాకుండా పక్కపేటలో మరోటి చేశేది...మా అమ్మ రికమెండేషన్తో , ఆ పని మరొకళ్లకప్పగించి సుశీలా వాళ్ళిల్లొప్పుకుంది...దాని లక్షణం తెలుసుగా!...ఇంటిదానిలా మెసులుతుంది...అన్నీ దానికే కావాలి... బెడ్ షీట్ల మీద మరకలెందుకయ్యాయో , బ్లౌజు కుట్లు..ఎందుకు పిగిలిపోయాయో , మరోచోట ఎందుకు చిరిగిపోయిందో ఇట్టే పట్టేస్తుంది...అదీ దాని టాలెంటు...
... నా బ్లౌజులు...అక్కడ చిరగడం చూసి వికాస్ దిక్కుమాలిన అలవాటు గ్రహించిందేమో!.... అమ్మాయ్ గోరూ
...అందుకే రాతిరి బాబుగారి పక్కన చేరేటపుడు జాకెట్టిప్పీసుకోవాలంటాను నాను...అని సలహా ఇచ్చిందోసారి... సుశీల బ్లౌజు అటువంటి దాని కంట బడితే ఇంకేముందీ!...అందరికీ టముకేయదుగానీ , నాకు గ్యారెంటీగా చెప్పుండేది... అని వివరించాను...
‘...ఒహ్!...నిజమే!...నీ సుశీలక్క ఇవన్నీ ఆలోచించిందంటే పెద్ద జాణే ఆవిడ... ఊఁ..ఏవన్నాడు వికాస్?!...’అంది వకుళ...
...నువ్వన్నమాటే అన్నాడులే!... కాకపోతే ...జాణ... అన్న మాట బదులు ...తెలివైందే!... అని అన్నాడులే!... ఆతరవాతేంచేశావ్?... అన్నాను...
‘... ఇదే!...’అంటూ ... ఇంకా ఊడకుండా మిగులున్న నా నైటీ హుక్స్ ని ఊడ దీయడం మొదలెట్టి... ‘... నువ్విలా కాజువల్ గా విప్పించుకుంటున్నావ్ కానీ ఆవిడ మాత్రం తెగ మొహమాట పడిపోయిందనుకో!...పైరెండెలాగో విప్పించుకుందిగానీ , ఆతరవాత మాత్రం , ప్రతొక్కదానికీ చేతులు అడ్డెట్టేసుకోడమే....కోపం నటిస్తూ లేచిపోబోయాను పక్కమీంచి... లేవనీయదే!...చేతులట్టుకుని మీదకి లాగేసుకుంటుంది...దాంతో ఆవిడకిలా అలవాటులేదని అర్థమైపోయి , బుజ్జగిస్తూ, అందినచోటల్లా ముద్దులెట్టేస్తూ , ఒక్కొక్కదాన్నీ విప్పేశా! ...కానీ అట్టడుగుది బాగా టైట్ గా ఉంది...ట్రై చేస్తూనే ఆవిడవైపు చూశా!... నా తంటాలు చూసి ముని పంటితో కిందిపెదవిని నొక్కిపట్టి నవ్వాపుకుంటూందే తప్ప ,ఏ మాత్రం కోఆపరేట్ చెయ్యలేదు... దాంతో ఒళ్లు మండి ,ఫాఠ్ఠ్... మనేలా తెంపేసి , జాకేట్టిప్పేయబోయా!...
...చాలదేంటీ! ... అంటూ నన్ను మీదికి లాక్కుంది తప్ప పూర్తిగా బ్లౌజిప్పించుకోలేదావిడ...’ అంటూ కళ్ళుమూసుకుని ఙ్ఞాపకాల్లోతేలిపోతూంటే .
...ఇంత డీటైల్డు వర్ణనలేమీ అక్కర్లేదుగానీ కధ కానీ!... అంటూ చూపుడు వేలితో తన బొడ్డులో పొడిచానే!...