[Ravikanth]

யாழினி bro, நீங்க best நான் best என்ன comment-னா, நீங்க அந்த character-ஐ okay அந்த security-ஐ மட்டும்தான் plan பண்ணிருக்கீங்க. So அது அவங்க husband-கிட்ட சொல்ற மாதிரி seduce பண்ற மாதிரி சொல்லிருந்தீங்கல்ல. But இது அதே line-ல கொண்டு போங்க. அதுதான் நல்லா இருக்கும். அது next level-ல. Different அவங்க அந்த husband-உடைய அந்த cocktail-க்கு இப்ப வந்து வெளிய வந்துருச்சுல்ல. So அதை வச்சு different characters கொண்டு போனா நல்லா இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். Different characters.

[Shajith]

யாழினிராம் அவர்களுக்கும், இந்தக் கதையைத் தொடர்ந்து வாசித்துக் கொண்டிருக்கும் வாசகர்களுக்கும் என்னுடைய சில கருத்துகளைப் பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

முதலில், கதாசிரியர் அவர்களே, நீங்கள் கதையின் ஆரம்பத்திலேயே இந்தக் கதையை எதற்காக எழுதுகிறீர்கள் என்பதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள். பெண்களின் உணர்வுகள், அவர்களுடைய மனநிலைகள், ஆசைகள், எதிர்பார்ப்புகள், உறவுகளுக்குள் ஏற்படும் உளவியல் மாற்றங்கள் ஆகியவற்றைப் பெண்களின் பார்வையில் சொல்ல வேண்டும் என்பதுதான் உங்கள் எழுத்தின் நோக்கமாக இருந்தது. கதையை Slow Build முறையில் நகர்த்துவதாகவும் குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள்.

அந்த முன்னுரையைப் படித்த பிறகுதான் நான் கதையை வாசிக்கத் தொடங்கினேன். எனவே கதையின் ஆரம்ப நோக்கம் என்னவென்பது எனக்குத் தெரியும். மேலும், இது ஒரு கற்பனைக் கதை என்பதையும் நான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன். இதை எங்கும் உண்மைச் சம்பவம் என்று நான் கூறியதில்லை. கற்பனை என்பது எழுத்தாளருக்கு எல்லையற்ற சுதந்திரத்தைக் கொடுக்கலாம். ஆனால் அந்தக் கற்பனைக்குள்ளும் கதாபாத்திரங்களின் இயல்பு, மனநிலை, சம்பவங்களின் தொடர்ச்சி, கதையின் நோக்கம் ஆகியவற்றை வாசகர்கள் மதிப்பீடு செய்யக்கூடாது என்று எந்த விதியும் இல்லை.

ஆனால், ஒரு குறிப்பிட்ட கட்டத்திற்குப் பிறகு கதை வேறு திசையில் பயணிக்கத் தொடங்கியதை என்னால் உணர முடிந்தது. குறிப்பாக ராஜ் போன்ற கதாபாத்திரங்களின் வருகைக்குப் பிறகு கதையின் இயல்பான ஓட்டம் மாறுகிறது என்றும், கதையின் நகர்வு மந்தமாகிறது என்றும் நான் ஆரம்பத்திலேயே பலமுறை குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். அது வெறுமனே குறை சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காக எழுதப்பட்ட கருத்து அல்ல. ஆரம்பத்தில் உருவாக்கப்பட்ட பவித்ராவுக்கும் பின்னர் எழுதப்பட்ட பவித்ராவுக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தைச் சுட்டிக்காட்டவே அப்படிக் குறிப்பிட்டேன்.

அப்போது என்னுடைய கருத்துகளுக்கு மற்ற வாசகர்களிடமிருந்து கிடைத்த பதில்கள் என்னவென்று நினைத்துப் பாருங்கள்.

நான் கார்த்திக்கின் ரசிகன் என்றும், கதாசிரியரைத் தேவையில்லாமல் தூண்டுகிறேன் என்றும், என்னுடைய கருத்துகள் வாந்தி என்றும், நான் ஒரு 'Spam Maker' என்றும் பல்வேறு விதமான விமர்சனங்களும் தனிப்பட்ட தாக்குதல்களும் முன்வைக்கப்பட்டன.

ஒரு கதையைப் படித்துவிட்டு அதன் நிறை, குறைகளைப் பற்றி விவாதிப்பதற்குக்கூட இவ்வளவு எதிர்ப்புகள் வர வேண்டுமா?

ஒருவர் ஒரு கதையைப் பாராட்டினால் மட்டும்தான் அவர் உண்மையான வாசகரா? கதையில் ஏற்படும் மாற்றங்களைச் சுட்டிக்காட்டினால் அவர் கதாசிரியரின் எதிரியாகிவிடுவாரா?

இங்கே இன்னொரு விஷயத்தையும் வெளிப்படையாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

சில வாசகர்களின் கருத்துகளைப் பார்க்கும்போது, 'கதை படிச்சோமா, கை அடிச்சோமா, நம்ம வேலையைப் பார்த்தோமா?' என்ற மனநிலையில்தான் அவர்கள் கதையை அணுகுகிறார்களோ என்ற கேள்வி எழுகிறது. அது அவரவர் தனிப்பட்ட விருப்பம். அதில் எனக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. ஆனால் இந்த இணையதளத்திற்கு வருகிற ஒவ்வொரு வாசகரும் ஒரே நோக்கத்துடன்தான் வருகிறார்கள் என்று எப்படி முடிவு செய்கிறீர்கள்?

இது காமக்கதைதான், கற்பனைக் கதைதான். அதை நான் மறுக்கவில்லை. ஆனால் காமக்கதை என்றாலே அதில் காமத்தைத் தவிர வேறு எதையும் வாசிக்கவோ, விவாதிக்கவோ கூடாது என்று அர்த்தமா?

ஒரு பாடலைக் கேட்பவர்கள் அனைவரும் அதன் இசையை மட்டும்தான் ரசிக்கிறார்களா? சிலர் அதன் வரிகளை ரசிக்கிறார்கள்; சிலர் அதன் பின்னணியில் இருக்கும் உணர்வுகளை ரசிக்கிறார்கள். ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்ப்பவர்களும் அப்படித்தான். சிலர் பொழுதுபோக்கிற்காகப் பார்க்கிறார்கள்; சிலர் கதைக்காகப் பார்க்கிறார்கள்; சிலர் கதாபாத்திரங்களின் உளவியலை ஆராய்கிறார்கள். அதேபோல ஒரு கதையை அணுகுவதிலும் பல்வேறு பார்வைகள் இருக்கலாம் அல்லவா?

எல்லா வாசகர்களும் ஒரே மாதிரியாக ரசிக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பது எப்படி நியாயமாகும்?

கதை படித்துவிட்டு அடுத்த காட்சிக்காகக் காத்திருப்பது ஒரு வகையான வாசிப்பு அனுபவம். ஆனால் கதையின் உள்ளடக்கத்தை உள்வாங்கி, கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையைப் புரிந்துகொண்டு, எழுத்தாளரின் கற்பனை உலகத்திற்குள் நம்மையும் பயணிக்கச் செய்து, அதில் எழும் கேள்விகளையும் முரண்பாடுகளையும் விவாதிப்பது இன்னொரு வகையான வாசிப்பு அனுபவம்.

இரண்டாவது வகையான வாசிப்புக்கு இடமில்லையா என்பதுதான் என்னுடைய கேள்வி.

நான் இதற்கு முன்பும் பலமுறை குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். கதை படித்தோமா, கை அடித்தோமா என்ற நோக்கத்திலேயே வாசிக்க விரும்புபவர்கள் அதற்கேற்ற திரைப்படங்களையும், காமக்கதைப் புத்தகங்களையும் வாசிக்கலாம். அதில் யாருக்கும் எந்தத் தடையும் இல்லை. நானே பல திரைப்படங்களையும், நாவல்களையும், காமக்கதை நூல்களையும் எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். ஆனால் அதனால் எல்லா வாசகர்களும் அதே நோக்கத்துடன்தான் ஒரு கதையை வாசிக்கிறார்கள் என்று நினைத்துவிடக் கூடாது.

ஒரு உணவகத்திற்குச் செல்பவர்கள் அனைவரும் பசியைத் தீர்த்துக்கொள்வதற்காக மட்டும்தான் செல்கிறார்களா? சிலர் உணவின் சுவைக்காகச் செல்கிறார்கள்; சிலர் அதன் தயாரிப்பு முறைக்காகச் செல்கிறார்கள். அதேபோல ஒரு படைப்பின் மதிப்பு அதன் வெளிப்படையான உள்ளடக்கத்தில் மட்டும் முடிந்துவிடுவதில்லை.

ஒரு படைப்பை வாசிப்பது என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல; சில நேரங்களில் அது நம்முடைய சிந்தனையை விரிவுபடுத்தவும், மனிதர்களின் மனநிலைகளைப் புரிந்துகொள்ளவும் உதவும்.

'வாசிப்பது என்பது பக்கங்களைக் கடப்பதல்ல; அந்தப் பக்கங்களுக்குள் இருக்கும் சிந்தனைகளைக் கடந்து செல்வது.'

நான் என்னுடைய கருத்துகளைப் பதிவு செய்தபோது வெறுமனே கதை மெதுவாகச் செல்கிறது என்று மட்டும் சொல்லவில்லை. பல நாவல்கள், சிறுகதைகள், காமக்கதை நூல்கள், திரைப்படங்கள் போன்றவற்றிலிருந்து எடுத்துக்காட்டுகளைக் குறிப்பிட்டு, கதையின் போக்கு எங்கே மாறுகிறது, கதாபாத்திரங்களின் இயல்பில் என்ன மாற்றம் ஏற்படுகிறது, சம்பவங்கள் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று தொடர்புபடுகின்றன என்பதையெல்லாம் விளக்க முயன்றிருக்கிறேன்.

கதாசிரியர் அவர்களே, நீங்களே பலமுறை வாசகர்களிடம் ஆக்கப்பூர்வமான கருத்துகளைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள். எந்தக் கதாபாத்திரம் பிடித்திருக்கிறது, எந்தச் சம்பவம் பிடிக்கவில்லை, எந்த இடத்தில் கதை உங்களைப் பாதித்தது, எந்த இடத்தில் கதையின் நகர்வு சரியாக இல்லை, கதாபாத்திரங்களின் முடிவுகளை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள் என்று பல கேள்விகளைக் கேட்டிருக்கிறீர்கள்.

ஆனால் இன்றுவரை நான் கவனித்தவரையில், அந்தக் கேள்விகளுக்குப் பொருத்தமான, ஆழமான விவாதங்கள் அதிகமாக உருவாகவில்லை. பெரும்பாலான கருத்துகள் அடுத்ததாக என்ன சம்பவம் நடக்க வேண்டும், யாருடன் யாரைச் சேர்க்க வேண்டும், எங்கே மாற்ற வேண்டும் என்பதிலேயே சுற்றிக்கொண்டிருக்கின்றன.

இது என்னுடைய தனிப்பட்ட கவனிப்பு. எல்லா வாசகர்களையும் ஒரே அளவுகோலில் மதிப்பிடுகிறேன் என்று எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம். ஆனால் ஒரு கதையைப் பற்றி ஆழமாக விவாதிக்க விரும்பும் வாசகர்களுக்கும் இந்தத் தளத்தில் இடம் இருக்க வேண்டும் என்பதுதான் என்னுடைய எதிர்பார்ப்பு.

இன்னொரு விஷயம் என்னுடைய வாசிப்பு அனுபவத்தில் தொடர்ந்து உறுத்தியிருக்கிறது.

கதையின் உளவியல் மாற்றங்கள், கதாபாத்திரங்களின் முடிவுகள், சம்பவங்களின் பொருள் ஆகியவற்றை அடிப்படையாக வைத்து நான் சில கேள்விகளைக் கேட்டபோது, அவற்றுக்கு யாழினிராம் அவர்களிடமிருந்து எதிர்பார்த்த தெளிவான பதில்கள் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் கதாபாத்திரங்களைப் பற்றிய ஆபாசமான விமர்சனங்கள் அல்லது வேறு விதமான கருத்துகள் வரும்போது பதில்கள் கிடைப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன்.

இது ஏன் என்ற கேள்வி எனக்குள் எழுந்தது.

ஒரு கதாசிரியரிடம் வாசகன் கேட்கக்கூடிய மிக முக்கியமான கேள்வி, அந்தக் கதையின் உள்ளடக்கத்தைப் பற்றிய கேள்விதான். ஒரு கதாபாத்திரம் ஏன் அப்படி நடந்துகொண்டது? அந்தச் சம்பவத்தின் பின்னால் இருக்கும் உளவியல் என்ன? ஆரம்பத்தில் உருவாக்கிய குணாதிசயத்திலிருந்து அந்தக் கதாபாத்திரம் ஏன் விலகியது? இத்தகைய கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதுதானே ஒரு ஆரோக்கியமான இலக்கிய விவாதமாக இருக்க முடியும்?

என்னுடைய விமர்சனங்களை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயம் உங்களுக்கு இல்லை. ஆனால் அவற்றைப் பற்றிய கேள்விகளுக்கு ஒரு விளக்கம் அளிப்பது வாசகனுக்கும் எழுத்தாளருக்கும் இடையிலான ஆரோக்கியமான உரையாடலாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

இதுபோன்ற அனுபவங்களும், தொடர்ந்து வந்த தனிப்பட்ட தாக்குதல்களும் சேர்ந்து, அந்தக் கதையில் கருத்துப் பதிவு செய்வதையே நான் நிறுத்துவதற்குக் காரணமாக அமைந்தன. நான் முன்பு எழுதியிருந்த என்னுடைய கமெண்ட்டுகளையும் நீக்கிவிட்டேன்.

என்னைப் பொறுத்தவரை, ஒரு படைப்பைப் பற்றிய விவாதம் என்பது படைப்பைச் சுற்றியே இருக்க வேண்டும்; படைப்பைப் பற்றிப் பேசுபவரின் தனிப்பட்ட அடையாளத்தைச் சுற்றி அல்ல.

'கருத்தை எதிர்க்கலாம்; கருத்துச் சொன்னவரின் உரிமையை அவமதிக்கக் கூடாது.'

ஒருவர் விமர்சனம் செய்கிறார் என்றால் அவர் எதிரி என்று அர்த்தமில்லை. ஒரு மருத்துவர் நோயைக் கண்டறிந்து சொல்வது நோயாளியை அவமதிப்பதற்காக அல்ல; அதேபோல ஒரு வாசகன் கதையின் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுவது எழுத்தாளரைத் தாழ்த்துவதற்காக அல்ல.

இப்போது நீங்கள் வெளியிட்டுள்ள கருத்தைப் படித்தேன். Part 107-க்குப் பிறகு கதையின் திசை உங்களுக்கே பிடிக்கவில்லை என்றும், பவித்ராவை நீங்கள் கொண்டு செல்லும் விதம் உங்களுக்கே திருப்தியளிக்கவில்லை என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள்.

உண்மையைச் சொல்லப்போனால், நான் ஆரம்பத்திலிருந்தே சுட்டிக்காட்டி வந்த மாற்றத்தை இப்போது நீங்களே உணர்ந்திருப்பது எனக்கு ஆச்சரியமாக இல்லை.

ஏனென்றால் நான் அப்போதே அதைத்தான் சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன்.

ஆரம்பத்தில் இருந்த பவித்ராவின் மனப்போராட்டங்கள், தயக்கங்கள், உணர்வுகள், முடிவுகளுக்குப் பின்னால் இருந்த காரணங்கள் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்து எழுதுவீர்கள் என்று எதிர்பார்த்தேன். ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் கதாபாத்திரத்தின் உளவியல் வளர்ச்சியைவிடச் சம்பவங்களுக்கும் திருப்பங்களுக்கும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுவதாக எனக்குத் தோன்றியது.

ஒரு கதாபாத்திரம் தவறு செய்வது பிரச்சினையல்ல. அந்தத் தவறுக்குப் பின்னால் இருக்கும் மனநிலையையும், அதன் விளைவுகளையும், அவளுடைய உள்ளார்ந்த போராட்டங்களையும் எழுத்தாளர் நம்பும்படியாகச் சித்தரிக்கிறாரா என்பதுதான் முக்கியம்.

ஒரு கதாபாத்திரம் மாறலாம்; ஆனால் அந்த மாற்றத்திற்குப் பின்னால் ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் அது கதாபாத்திரத்தின் வளர்ச்சியாக இல்லாமல், கதையின் தேவைக்காக அதன் இயல்பை மாற்றியமைப்பதாகிவிடும்.

'விதைத்தது ஒன்று; விளைந்தது வேறொன்று என்றால், இடையில் என்ன நடந்தது என்று கேட்பது தவறல்ல.'

சமீபத்தில் கூட, நீங்கள் உங்களுடைய விருப்பத்தின் அடிப்படையில் கதையை எழுதுகிறீர்களா அல்லது வாசகர்களின் தொடர்ச்சியான கோரிக்கைகளுக்கு ஏற்பக் கதையை நகர்த்துகிறீர்களா என்ற சந்தேகத்தை நேரடியாகவே பதிவு செய்திருந்தேன். அதற்கும் எனக்கு எதிர்பார்த்த தெளிவான விளக்கம் கிடைக்கவில்லை.

ஒரு எழுத்தாளர் வாசகர்களின் கருத்துகளைக் கேட்பதில் தவறில்லை. ஆனால் வாசகர்களின் விருப்பம் மட்டுமே கதையின் திசையைத் தீர்மானிக்கத் தொடங்கினால், எழுத்தாளரின் ஆரம்பக் கற்பனை எங்கே போகும்?

வாசகர்களின் கருத்துகளைக் கேட்பது வேறு; வாசகர்களின் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப கதையின் அடிப்படைத் தன்மையையே மாற்றுவது வேறு.

'காற்று எந்தப் பக்கம் வீசுகிறதோ அந்தப் பக்கம் திரும்பும் மரமாக இல்லாமல், தன்னுடைய வேர்களை மறக்காத மரமாக ஒரு படைப்பு இருக்க வேண்டும்.'

இப்போது நீங்கள் மூன்று முடிவுகளைப் பற்றி யோசிப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். கதையை நிறுத்தலாம், Part 107-லிருந்து மறுபடியும் எழுதலாம் அல்லது புதிய கதையைத் தொடங்கலாம் என்று கூறியுள்ளீர்கள்.

என்னுடைய கருத்து என்னவென்றால், நீங்கள் எந்த முடிவை எடுத்தாலும் அது முழுக்க முழுக்க உங்களுடைய உரிமை. கதையை நிறுத்தினாலும் எனக்கு எந்த மாற்றுக் கருத்தும் இல்லை. புதிய கதையைத் தொடங்கினாலும் வரவேற்கிறேன். Part 107-லிருந்து மறுபடியும் எழுதினாலும் அதுவும் நல்ல முடிவாக இருக்கலாம்.

ஏனென்றால் ஒரு எழுத்தாளருக்கு அவருடைய படைப்பின் மீது ஆர்வமும் திருப்தியும் இருக்க வேண்டும். விருப்பமில்லாமல் எழுதப்படும் கதையைத் தொடர்ந்து எழுத வேண்டிய கட்டாயம் யாருக்கும் இல்லை.

ஒரு பழமொழி சொல்வார்கள்: 'குற்றம் பார்க்கின் சுற்றம் இல்லை.' அதேபோல் ஒரு படைப்பின் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டுபவர்களையே எதிரிகளாகப் பார்க்கத் தொடங்கினால், அந்தப் படைப்பின் உண்மையான பலவீனங்களை உணர்ந்து திருத்திக்கொள்ளும் வாய்ப்பும் இல்லாமல் போய்விடும்.

என்னுடைய விமர்சனங்களை 'Spam Maker', 'கார்த்திக்கின் ரசிகன்' போன்ற பெயர்களுக்குள் அடைத்துவிடுவது மிகவும் எளிது. ஆனால் அந்த விமர்சனங்களுக்குள் நான் முன்வைத்த கேள்விகளுக்குப் பதிலளிப்பதுதான் உண்மையான விவாதமாக இருக்கும்.

'கண்ணாடி முகத்தைக் காட்டும்; முகத்தில் இருக்கும் குறையை கண்ணாடி உருவாக்குவதில்லை.'

எனவே என்னுடைய கருத்துகளால் யாருடைய மனமும் புண்பட்டிருந்தால், அது என்னுடைய நோக்கம் அல்ல என்பதைத் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன். அதே நேரத்தில், விமர்சனங்களை விமர்சனங்களாகவே எதிர்கொள்ளும் மனப்பக்குவமும் வாசகர்களிடமும் எழுத்தாளர்களிடமும் இருக்க வேண்டும்.

நான் ஒரு கதையைப் படிக்கும்போது அதை விருப்பத்துடன்தான் படிக்கிறேன். கஷ்டப்பட்டு வாசிக்க வேண்டிய அவசியம் யாருக்கும் இல்லை. ஒரு படைப்பு நம்மை ஈர்க்க வேண்டும்; சிந்திக்க வைக்க வேண்டும்; சில நேரங்களில் நம்முடைய எண்ணங்களையே கேள்விக்குள்ளாக்க வேண்டும். அதற்காகத்தான் வாசிப்பு.

ஒரு படைப்பை ரசிப்பது மட்டுமே வாசிப்பின் நோக்கம் என்றால், விமர்சனம் என்ற ஒன்று இலக்கிய உலகில் தேவையற்றதாகிவிடும்.

எனவே, யாழினிராம் அவர்களே, நீங்கள் எந்த முடிவை எடுத்தாலும் மனநிறைவுடன் எடுங்கள். உங்கள் எழுத்து, உங்கள் கற்பனை, உங்கள் கதை. அதில் எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை.

ஆனால் ஒரு வாசகனாக நான் ஆரம்பத்திலேயே எழுப்பிய கேள்விகள் இன்று உங்கள் சொந்தக் கருத்துகளிலும் எதிரொலிப்பதைப் பார்க்கும்போது, அந்தக் கேள்விகள் முற்றிலும் ஆதாரமற்றவை அல்ல என்பதை மட்டும் சொல்ல விரும்புகிறேன்.

இனிமேல் யாருடைய கருத்தையும் மாற்றுவதற்காகவோ, என்னுடைய வாசிப்பு அனுபவத்தை நிரூபிப்பதற்காகவோ நான் எழுத விரும்பவில்லை. ஒரு படைப்பைப் பாராட்டவும் விமர்சிக்கவும் வாசகருக்கு சமமான உரிமை இருக்கிறது என்பதை மட்டும் நினைவுபடுத்த விரும்புகிறேன்.

ஒரு படைப்பின் வெற்றி அதற்குக் கிடைக்கும் பாராட்டுகளால் மட்டுமல்ல; அதன் குறைகளைப் பற்றிப் பேசும் அளவுக்கு அது வாசகர்களிடம் சிந்தனையைத் தூண்டியிருக்கிறதா என்பதாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

இறுதியாக, கதாசிரியருக்கும், இந்தக் கதையை வாசிக்கும் அனைவருக்கும் என்னுடைய தீபாவளி நல்வாழ்த்துகள்.

இனிய தீபாவளி நல்வாழ்த்துகள்! ❤️

[Tamil reader]

யாழினிராம் அவர்களுக்கு, வணக்கம்!

302, 303, 304, 305 ஆகிய நான்கு பகுதிகளையும் தொடர்ந்து படிக்கும்போது, பவித்ரா தனது அனுபவங்களை கார்த்திக்கிடம் விவரிக்கும் விதத்திலும், அவற்றைக் கேட்கும் கார்த்திக்கின் மனநிலையிலும் படிப்படியாக மாற்றங்கள் ஏற்படுவதைப் பார்க்க முடிகிறது. குறிப்பாக, ஒரே சம்பவத்தைப் பற்றிய புதிய தகவல்கள் வெளிவரும்போதெல்லாம் கார்த்திக்கின் புரிதல் மாறுவதும், பவித்ரா அந்த மாற்றத்தை உணர்ந்து தனது உரையாடலைத் தொடர்ந்து நகர்த்துவதும் கதையின் முக்கியமான அம்சங்களாக இருக்கின்றன.

இருப்பினும், இந்த நான்கு பகுதிகளையும் தனித்தனியாக ஆராயும்போது, சில இடங்களில் எழுத்தின் சிறப்பும், சில இடங்களில் இன்னும் ஆழப்படுத்தியிருக்கக்கூடிய உளவியல் அம்சங்களும் தென்படுகின்றன.

302ஆம் பகுதி — மருத்துவக் காரணங்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உளவியல் முரண்பாடு

302ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது வயிற்றுப் பகுதியில் பிரகாஷ் செய்த செயல்களை விவரிக்கும்போது, கார்த்திக்கின் பகுத்தறிவுக்கும் அவனுடைய ஆர்வத்துக்கும் இடையில் ஏற்படும் முரண்பாடு நன்றாக வெளிப்படுகிறது. பிரகாஷ் முன்வைக்கும் மருத்துவக் காரணங்கள் சந்தேகத்திற்குரியவையாக இருந்தாலும், அவற்றை முழுமையாக நிராகரிக்காமல் கார்த்திக் தனக்குச் சாதகமாக ஏற்றுக்கொள்ள முயல்வது கதையின் உளவியல் சார்ந்த முக்கிய அம்சமாக இருக்கிறது.

குறிப்பாக, கார்த்திக்கின் பகுத்தறிவு ஒரு பக்கம் கேள்வி எழுப்புவதும், மறுபக்கம் அவனுடைய தனிப்பட்ட ஆர்வம் அந்தக் கேள்விகளைப் பின்னுக்குத் தள்ளுவதும் கவனிக்கத்தக்கது. இங்கே கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை வெளிப்படுத்துவதில் எழுத்தாளர் எடுத்திருக்கும் முயற்சி பாராட்டத்தக்கது.

ஆனால், பவித்ரா முதலில் பயத்தையும் எதிர்ப்பையும் வெளிப்படுத்திவிட்டு, பின்னர் அமைதியாகிவிடும் இடங்களில் அவளுடைய மனநிலை மாற்றத்திற்கான காரணத்தை இன்னும் ஆழமாக விவரித்திருக்கலாம். அவள் பிரகாஷின் விளக்கத்தை உண்மையென நம்புகிறாளா, சூழ்நிலையால் குழப்பமடைகிறாளா அல்லது கார்த்திக்கின் எதிர்வினையைக் கவனித்து தனது பேச்சை அமைத்துக்கொள்கிறாளா என்பதைச் சிறிய குறிப்புகள் மூலம் வெளிப்படுத்தியிருந்தால், இந்தப் பகுதியின் உளவியல் தாக்கம் அதிகரித்திருக்கும்.

இந்த இடத்தில் ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டையும் கவனிக்க வேண்டும். ஒரு கதாபாத்திரம் மருத்துவக் காரணத்தை முன்வைப்பது என்பது வேறு; அந்தக் காரணம் மருத்துவ ரீதியாக உண்மையானது என்பது வேறு. எனவே, கதையில் வரும் மருத்துவ விளக்கங்களை உண்மையான மருத்துவத் தகவல்களாக வாசகர்கள் எடுத்துக்கொள்ளாத வகையில் எழுதியிருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

இந்த வகையில், Gone Girl திரைப்படத்தை ஒரு கருப்பொருள் சார்ந்த ஒப்பீடாகக் குறிப்பிடலாம். அந்தத் திரைப்படத்தில் தகவல்களை வெளிப்படுத்தும் விதமும், மற்றவர்களின் நம்பிக்கையைத் தங்களுக்குச் சாதகமாக மாற்ற முயலும் விதமும் கதையின் உளவியல் சார்ந்த பதற்றத்தை உருவாக்குகின்றன. அதேபோல், பவித்ரா என்ன சொல்கிறாள் என்பதுடன், அவள் அதை ஏன் அப்படிச் சொல்கிறாள் என்பதையும் இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படுத்தியிருந்தால், 302ஆம் பகுதி வலுவான உளவியல் சித்தரிப்பாக அமைந்திருக்கும்.

303ஆம் பகுதி — முந்தைய பகுதியிலிருந்து ஏற்படும் முக்கியமான மாற்றம்

302ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது பயத்தையும் எதிர்ப்பையும் விவரிக்கிறாள். பிரகாஷ் மருத்துவக் காரணங்களை முன்வைப்பதும், அவற்றைக் கேட்டு கார்த்திக் அவற்றைத் தனக்குச் சாதகமாகப் புரிந்துகொள்ள முயல்வதும் அந்தப் பகுதியின் மையமாக இருக்கின்றன.

ஆனால், 303ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது மார்பகங்களைத் தொடவும் மசாஜ் செய்யவும் பிரகாஷை அனுமதித்ததாக வெளிப்படையாகக் கூறுகிறாள். இதனால், முந்தைய பகுதியில் இருந்த பயம் மற்றும் எதிர்ப்பிலிருந்து, கார்த்திக்கிடம் ஒரு முக்கியமான தகவலை ஒப்புக்கொள்ளும் நிலைக்கு உரையாடல் நகர்கிறது.

இந்த மாற்றம் கதையின் சுவாரசியத்தை அதிகரிக்கிறது. குறிப்பாக, பவித்ரா பிரகாஷின் செயல்களை விவரிப்பதுடன் நிற்காமல், அவற்றைத் தன்னுடைய கணவனிடம் எவ்வாறு எடுத்துரைக்கிறாள் என்பதும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. அவள் கூறும் தகவல்களைக் கேட்கும் கார்த்திக், பிரகாஷின் நோக்கத்தைச் சந்தேகிக்கத் தொடங்குகிறான். அதே நேரத்தில், பவித்ரா தொடர்ந்து பேசுவதற்கு அவனே ஆர்வம் காட்டுகிறான்.

இங்கே ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது. 302ஆம் பகுதியில் பவித்ரா வெளிப்படுத்திய பயத்திற்கும், 303ஆம் பகுதியில் அவள் விவரிக்கும் அனுமதிக்கும் இடையில் இருக்கும் மனநிலை மாற்றம் எவ்வாறு ஏற்பட்டது?

இந்த மாற்றத்தை எழுத்தாளர் திட்டமிட்டே உருவாக்கியிருந்தால், அதற்கான உளவியல் காரணங்களை இன்னும் தெளிவாகக் காட்டியிருக்கலாம். ஏனெனில், ஒரு கதாபாத்திரம் தனது செயல்களை விவரிப்பதற்கும், அவற்றை ஏற்றுக்கொள்வதற்கும் இடையில் நுட்பமான வேறுபாடு இருக்கிறது. அந்த வேறுபாட்டை வாசகர்கள் உணரும்படி எழுதியிருந்தால், பவித்ராவின் கதாபாத்திரம் இன்னும் ஆழமாக வெளிப்பட்டிருக்கும்.

மேலும், கார்த்திக் ஒரே மாதிரியான அதிர்ச்சியையும் தவிப்பையும் மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, சில இடங்களில் அமைதியாக இருப்பது, கேள்வி கேட்கத் தயங்குவது, பவித்ராவின் வார்த்தைகளில் இருக்கும் முரண்பாடுகளைச் சிந்திப்பது போன்ற எதிர்வினைகளைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம்.

இதற்குப் பொருத்தமான எடுத்துக்காட்டாக Rebecca என்ற நாவலைக் குறிப்பிடலாம். இதன் ஆசிரியர் டாப்னி டு மொரியே (Daphne du Maurier). இந்த நாவலில் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைகள், சந்தேகங்கள், மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் ஆகியவை கதையின் போக்கில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. அதேபோல், பவித்ராவின் வெளிப்படையான பேச்சுக்கும் அவளுடைய உள்ளார்ந்த நோக்கத்திற்கும் இடையில் இருக்கும் வேறுபாட்டை நுட்பமாக வளர்த்திருந்தால், வாசகர்களின் ஆர்வம் மேலும் அதிகரித்திருக்கும்.

304ஆம் பகுதி — பவித்ராவின் ஒப்புதலும் கார்த்திக்கின் மாறும் அணுகுமுறையும்

303ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது செயல்களை அனுமதித்ததாகக் கூறுவதும், அதற்குப் பின்னால் இருந்ததாக அவள் விவரிக்கும் காரணங்களும் முன்னிலையாகின்றன. ஆனால், 304ஆம் பகுதியில் அவளுடைய உரையாடல் வேறு ஒரு நிலையை அடைகிறது.

குறிப்பாக, நடந்த அனுபவம் தனக்குப் பிடித்திருந்ததாகப் பவித்ரா வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்வதும், பத்து நிமிடங்கள் என்ற கால அளவைப் பற்றிக் கார்த்திக் கேள்வி எழுப்புவதும் கதையின் போக்கில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாக இருக்கின்றன.

303ஆம் பகுதியில் கார்த்திக், பிரகாஷின் செயல்கள் தவறானவையாக இருக்கக்கூடும் என்று சந்தேகிக்கிறான். ஆனால், 304ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும்போது, அந்தச் சந்தேகத்தைத் தாண்டி அவளுடைய அனுபவத்தைப் பற்றிய விவரங்களைத் தெரிந்துகொள்ள அவன் ஆர்வம் காட்டுகிறான்.

இந்த மாற்றத்தை எழுத்தாளர் நன்றாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக, பவித்ரா கூறும் ஒரு சிறிய தகவல்கூட கார்த்திக்கின் மனநிலையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதை விவரித்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

இருப்பினும், இங்கே ஒரு நுட்பமான விஷயத்தை இன்னும் ஆழமாகக் கையாண்டிருக்கலாம். 303ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது செயல்களை அனுமதித்ததாகக் கூறுகிறாள்; 304ஆம் பகுதியில் அவள் தனது அனுபவத்தைப் பற்றிய விருப்பத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறாள். இந்த இரண்டு நிலைகளும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவையாக இருந்தாலும், அவை ஒரே பொருளைக் கொண்டவை அல்ல. ஒரு செயலை அனுமதிப்பதும், அந்த அனுபவத்தை விரும்பியதாகக் கூறுவதும் வெவ்வேறு மனநிலைகளைக் குறிக்கலாம்.

எனவே, பவித்ராவின் உணர்வுகள் எவ்வாறு மாறுகின்றன என்பதையும், அவள் அந்த அனுபவத்தை இப்போது எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறாள் என்பதையும் இன்னும் விரிவாக விவரித்திருந்தால், இந்தப் பகுதியின் தாக்கம் அதிகரித்திருக்கும்.

அதேபோல், பத்து நிமிடங்கள் என்ற கால அளவைப் பற்றி பவித்ரா தெளிவாகத் தெரியாது என்று கூறுவது கதாபாத்திரத்தின் உணர்வுநிலையை வெளிப்படுத்தும் முயற்சியாக இருக்கலாம். இருப்பினும், அந்தக் கால அளவு குறித்த கார்த்திக்கின் கேள்விகளுக்கும் பவித்ராவின் பதில்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பை இன்னும் இயல்பாக அமைத்திருந்தால், உரையாடலின் நம்பகத்தன்மை அதிகரித்திருக்கும்.

இந்தப் பகுதியில் Unfaithful திரைப்படத்தை எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிடலாம். அந்தத் திரைப்படம் திருமண உறவுக்குள் உருவாகும் ஈர்ப்பு, நம்பிக்கைச் சிக்கல் மற்றும் அதனால் ஏற்படும் மனநிலை மாற்றங்களை மையமாகக் கொண்டது. இங்கும் பவித்ராவின் ஒப்புதல் கார்த்திக்கின் மனநிலையை மாற்றுகிறது; அவனுடைய எதிர்வினைகள் அவர்களுடைய உறவின் தன்மையைப் பற்றிய கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

இந்த ஒப்பீட்டின் நோக்கம் இரண்டு கதைகளும் ஒன்றே என்று கூறுவதல்ல. உறவுகளுக்குள் ஏற்படும் மாற்றங்களை வெளிப்படுத்தும்போது, கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளையும் அவற்றின் விளைவுகளையும் இணைத்துக் காட்டுவது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதையே சுட்டிக்காட்டுகிறேன்.

305ஆம் பகுதி — நிம்மதியிலிருந்து மீண்டும் சந்தேகத்திற்குச் செல்லும் கதை

304ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது அனுபவத்தைப் பற்றிய ஒப்புதலை வெளிப்படுத்திய பிறகு, கார்த்திக் அவள் கூறும் விவரங்களைக் கேட்பதில் அதிக ஆர்வம் காட்டுகிறான். ஆனால், 305ஆம் பகுதியில் கதை மீண்டும் ஒரு புதிய திருப்பத்தை அடைகிறது.

பிரகாஷ் சோர்வடைந்து ஓய்வெடுப்பதாகவும், பவித்ரா அங்கிருந்து எழுந்து செல்ல முயற்சிக்கும்போது அவளைத் தடுத்து இன்னும் ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று கூறுவதாகவும் அவள் விவரிக்கிறாள். இதனால், பிரகாஷின் நோக்கம் என்ன என்ற கேள்வி மீண்டும் எழுகிறது.

இங்கே எழுத்தாளர் பயன்படுத்தியிருக்கும் உத்தி கவனிக்கத்தக்கது. கார்த்திக் ஒரு கட்டத்தில் சம்பவம் முடிந்துவிட்டதாக நினைத்து நிம்மதியடைகிறான். ஆனால், பவித்ரா அடுத்த தகவலைக் கூறும்போது அவனுடைய நிம்மதி மீண்டும் சந்தேகமாக மாறுகிறது.

இந்தத் திருப்பம் வாசகர்களின் ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்க உதவுகிறது. குறிப்பாக, பவித்ரா ஒவ்வொரு தகவலையும் ஒரே நேரத்தில் வெளியிடாமல், கார்த்திக்கின் எதிர்வினையைப் பார்த்து அடுத்த தகவலைக் கூறும் விதம் கதையின் உரையாடல் சார்ந்த உத்தியாக அமைந்திருக்கிறது.

ஆனால், 304ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது அனுபவத்தை விரும்பியதாகக் கூறிய பிறகு, 305ஆம் பகுதியில் மீண்டும் பயத்தையும் எதிர்ப்பையும் விவரிக்கும் இடத்தில் ஒரு முக்கியமான உளவியல் வேறுபாடு உருவாகிறது.

ஒரு அனுபவத்தின் சில அம்சங்களை விரும்பியதாகக் கூறுவது, அந்தச் சூழ்நிலையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் சம்மதித்ததாகப் பொருள்படாது. எனவே, பவித்ராவின் உணர்வுகளுக்கும் அவள் வெளிப்படுத்தும் எதிர்ப்புக்கும் இடையில் இருக்கும் வேறுபாட்டை எழுத்தாளர் தெளிவாகக் காட்டியிருந்தால், கதாபாத்திரத்தின் மனநிலை இன்னும் நம்பகமாக வெளிப்பட்டிருக்கும்.

அதேபோல், பிரகாஷ் அவளைத் தடுத்து ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று கூறும் இடத்தில், அவனுடைய செயல்கள் உண்மையான அக்கறையா அல்லது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தும் முயற்சியா என்ற கேள்வி எழுகிறது. இந்த இரண்டிற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை வாசகர்கள் ஆராயக்கூடிய வகையில் அமைத்திருப்பது கதையின் சுவாரசியமான அம்சமாக இருக்கிறது.

இருப்பினும், பிரகாஷின் நோக்கத்தைப் பற்றிய இந்தக் கேள்வி இன்னும் வலுவாக அமைய, அவனுடைய செயல்களுக்கும் அவன் கூறும் காரணங்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகளைச் சற்று விரிவாகக் காட்டியிருக்கலாம்.

இதற்கான ஒரு கருப்பொருள் சார்ந்த எடுத்துக்காட்டாக The Girl on the Train என்ற நாவலைக் குறிப்பிடலாம். இதன் ஆசிரியர் பவுலா ஹாக்கின்ஸ் (Paula Hawkins). இந்த நாவலில் கதாபாத்திரங்களின் பார்வைகள், அவர்களின் புரிதல்கள் மற்றும் வெளிப்படும் தகவல்களின் அடிப்படையில் வாசகர்களின் எண்ணங்கள் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். அதேபோல், 305ஆம் பகுதியில் பவித்ரா கூறும் புதிய தகவல்கள், பிரகாஷின் நோக்கத்தைப் பற்றிய வாசகர்களின் புரிதலை எவ்வாறு மாற்றுகின்றன என்பதற்கு இன்னும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கலாம்.

நான்கு பகுதிகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது

302ஆம் பகுதியில் சந்தேகத்திற்குரிய மருத்துவக் காரணங்களை கார்த்திக் எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்ள முயல்கிறான் என்பது முன்னிலையாகிறது.

303ஆம் பகுதியில், பவித்ரா தனது செயல்களை அனுமதித்ததாகக் கூறுவதால், அவளுடைய மனநிலை பற்றிய கேள்விகள் அதிகரிக்கின்றன.

304ஆம் பகுதியில், தனது அனுபவத்தை விரும்பியதாக அவள் ஒப்புக்கொள்வதால், கார்த்திக்கின் ஆர்வமும் அவனுடைய அணுகுமுறையும் மாறுகின்றன.

305ஆம் பகுதியில், பிரகாஷ் அவளைத் தடுத்து ஓய்வெடுக்கச் சொல்வதாகப் பவித்ரா விவரிப்பதால், முன்பு ஏற்பட்ட நிம்மதி மீண்டும் சந்தேகமாக மாறுகிறது.

இப்படிப் பார்த்தால், ஒவ்வொரு பகுதியும் அடுத்த பகுதிக்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கும் வகையில் அமைந்திருக்கிறது. அதே நேரத்தில், பவித்ராவின் மனநிலை மாற்றங்கள் எதனால் ஏற்படுகின்றன என்பதையும், கார்த்திக்கின் சந்தேகங்கள் எவ்வாறு மாறுகின்றன என்பதையும் இன்னும் நுட்பமாக விவரித்திருந்தால், இந்த நான்கு பகுதிகளின் தொடர்ச்சி மேலும் வலுவாக இருந்திருக்கும்.

இதற்குத்தான் “அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு” என்ற பழமொழி பொருந்துகிறது. கார்த்திக்கின் அதிர்ச்சி, தவிப்பு, கேள்விகள் போன்ற எதிர்வினைகளைத் தொடர்ந்து விவரிப்பதைவிட, முக்கியமான தருணங்களில் அவற்றைத் தீவிரமாக வெளிப்படுத்தியிருந்தால் அவற்றின் தாக்கம் அதிகரித்திருக்கும்.

அதேபோல், “ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்” என்ற பழமொழியைப் போல, இந்த நான்கு பகுதிகளிலேயே கதையின் முக்கியமான உளவியல் அம்சங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. பவித்ராவின் உரையாடல் திறன், கார்த்திக்கின் மாறும் மனநிலை, பிரகாஷின் செயல்களுக்குக் கூறப்படும் காரணங்கள் ஆகியவை கதையின் அடுத்த கட்டத்திற்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகின்றன.

மொத்தத்தில், இந்த நான்கு பகுதிகளின் சிறப்பு, நிகழ்வுகளை மட்டும் விவரிப்பதில் இல்லை; அவற்றைச் சொல்லும் விதம் மற்றொரு கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதையும் காட்டுவதில் இருக்கிறது. இந்த அம்சத்தைத் தொடர்ந்து வளர்த்தெடுத்தால், கதையின் உளவியல் பரிமாணம் இன்னும் சிறப்பாக அமையும்.

யாழினிராம் அவர்களே, வாசகர்களின் ஆர்வத்தைத் தொடர்ந்து தக்கவைக்கும் வகையில் கதையை நகர்த்திவரும் உங்களுடைய முயற்சிக்கு வாழ்த்துகள்! வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்புகளைக் கருத்தில் கொள்வது முக்கியம்தான். அதே நேரத்தில், கதாபாத்திரங்களின் இயல்பையும், நீங்கள் ஏற்கெனவே திட்டமிட்ட கதையின் பாதையையும் பாதுகாத்து எழுதும்போது, கதையின் தனித்துவம் இன்னும் சிறப்பாக வெளிப்படும்.

பவித்ராவின் உண்மையான நோக்கம் என்ன, கார்த்திக் தனது சந்தேகங்களையும் ஆர்வத்தையும் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளப்போகிறான், பிரகாஷின் செயல்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் காரணங்கள் அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் எவ்வாறு வெளிப்படப்போகின்றன என்ற எதிர்பார்ப்பு இருக்கிறது.

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்! கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைகளையும் உறவுகளின் மாற்றங்களையும் இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படுத்துவீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

அடுத்த பகுதிகளுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்!


combo list duplicate remover

[Tamil reader]

Sorry update vathathala etho touch panni send agiruchu

[Tamil reader]

Yaaro oruthi
Shajith
Neengal rendu perum aasiriyarai nalla kolapi
Vittuvidungal
Vazhthugal

[Tamil reader]

நண்பர்களே மன்னிக்கவும் xossipy அப்டேட் வந்ததால் தெரியாமல் கைபட்டு பெரிய மெசேஸ் வந்துவிட்டத்து மன்னிக்கவும்

ஆசிரியர் கவனத்திருக்கு நீங்கள்
யார்ரோ ஒருத்தி
Sahjith
இவர்களின் சொற்களின் கூட்டிற்கு நீங்கள் மனது மாறிவிட்டீர்கள் என்று நினைக்கிறன்
தயவுசெய்து கதையின் போக்கை மாற்றவேண்டாம் தயவு செய்து
அப்படியே தொடருங்கள்

[yazhiniram]

Okay, Got it. நீங்க எல்லாரும் கதையைத் தொடர்ந்து எழுதச் சொல்றதால, தொடர்ந்து எழுதுறேன்.

கதையோட engagement குறைஞ்சிடுச்சுன்னு நினைச்சதாலதான் இந்த direction-க்கு போனேன். ஆனா, உங்கள்ல நிறைய பேருக்கு இந்தக் கதையோட direction பிடிச்சிருக்கு, தொடர்ந்து எழுதணும்னும் விரும்புறீங்கன்னு இப்போ புரியுது. அதனால, மேலே சொன்ன சில limits-ஓட கதையைத் தொடரலாம்னு முடிவு பண்ணியிருக்கேன்.

ஆனா, இனிமேல் Raj, Velu சம்பந்தப்பட்ட portions வராது. கதை Pavi, Prakash, Karthik இந்த மூணு characters-ஐ மையப்படுத்தித்தான் போகும். தயவுசெய்து யாரும் Raj, Velu characters-ஐ மறுபடியும் கொண்டு வரச் சொல்லாதீங்க.

Velu character வர வாய்ப்பு இருக்கு. ஆனா, அவரோட characterisation மாறியிருக்கும். அதனால் பழைய Velu-வை எதிர்பார்க்காதீங்க.

**இன்னொரு விஷயம்:**

இந்தக் கதையை வைத்து ஒரு Visual Novel (English version) உருவாக்க ஆரம்பிச்சிருக்கேன். இதை tester-ஆ இருந்து try பண்ணிப் பார்க்க யாருக்காவது விருப்பம் இருந்தா, எனக்கு DM பண்ணுங்க. Visual Novel-ஐ உங்களோட share பண்றேன்.

இப்போதைக்கு Android-ல play பண்ண முடியாது. PC அல்லது Mac தேவைப்படும்.

**மத்தபடி, அடுத்த updates எல்லாம் தீபாவளிக்கு அப்புறம், ஒரு இரண்டு வாரம் கழிச்சுதான் வரும். இப்போ vacation-ல இருக்கேன். அதுவரைக்கும் என் தரப்பிலிருந்து வேற எந்த reply-உம் இருக்காது.**

Bye guys! Happy Diwali!

[Tamil reader]

ரொம்ப நன்றி யாழினிராம் சார்

[Shajith]

நண்பர்களே மன்னிக்கவும் xossipy அப்டேட் வந்ததால் தெரியாமல் கைபட்டு பெரிய மெசேஸ் வந்துவிட்டத்து மன்னிக்கவும்

ஆசிரியர் கவனத்திருக்கு நீங்கள்
யார்ரோ ஒருத்தி
Sahjith
இவர்களின் சொற்களின் கூட்டிற்கு நீங்கள் மனது மாறிவிட்டீர்கள் என்று நினைக்கிறன்
தயவுசெய்து கதையின் போக்கை மாற்றவேண்டாம் தயவு செய்து
அப்படியே தொடருங்கள்

நண்பரே, முதலில் மற்றவர்கள் எழுதும் கருத்துகளை முழுமையாகப் படித்துப் புரிந்துகொள்ளப் பழகுங்கள். அரைகுறையாகப் படித்துவிட்டு வந்து அறிவுரை சொல்ல வேண்டாம்.

பவித்ரா யாருடன் சேர வேண்டும், யாருடன் ஓடிப்போக வேண்டும், யாரைக் கொல்ல வேண்டும், அடுத்ததாக என்னென்ன பாலியல் காட்சிகள் வர வேண்டும் என்று தொடர்ந்து கோரிக்கைகள் வைப்பதெல்லாம் உங்களுக்கு ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய கருத்துகளாக இருக்கலாம். ஆனால் கதையின் ஆரம்ப நோக்கம், கதாபாத்திரங்களின் உளவியல், எழுத்தின் தரம் பற்றிப் பேசினால் மட்டும் ஆசிரியரைக் குழப்புகிறோம் என்று சொல்கிறீர்கள்.

அப்படியென்றால் உங்களுடைய பார்வையில் கதையை மதிப்பிடுவதற்கான அளவுகோல் என்ன? உங்களுடைய எதிர்பார்ப்புகளைப் பூர்த்தி செய்யும் கருத்துகள் மட்டும்தான் சரியான கருத்துகளா?

இது காமக்கதையாக இருந்தாலும் அதற்கென்று ஒரு கதைநியாயம் வேண்டும். ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தையும் பாலியல் காட்சிகளுக்கான எதிர்பார்ப்பாக மட்டுமே அணுகுவது வாசிப்பு விமர்சனம் அல்ல.

நீங்கள் எதற்காக இந்தத் தளத்திற்கு வருகிறீர்கள் என்பது உங்கள் தனிப்பட்ட விருப்பம். ஆனால் உங்களுடைய விருப்பத்தையே ஒட்டுமொத்த வாசகர்களின் வாசிப்பு நோக்கமாக நினைத்துக்கொள்ளாதீர்கள்.

மற்றவர்களை விமர்சிப்பதற்கு முன்பு, அவர்கள் எழுதியிருப்பதைப் புரிந்துகொள்ளும் பொறுமையாவது இருக்கட்டும்!

[intrested]

Shajith matrum yaaro oruthi pondror vimarsanam endraal thani ilakanam vaithu ullanar..

ஆசிரியர் அவர்களே game40it போன்றோர் தங்கள் கதைகளை தங்கள் முடிவுகளை மனதில் வைத்து அதை இறுதியாக வாசகர்கள் விரும்பும் படியும் முடிப்பர்..

சிலர் பக்கம் பக்கம் ஆக விமர்சனம் செய்தாலும் அதில் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என புரிவதில்லை..

உங்கள் பதிவுக்கு பாராட்டும் அடுத்த நகர்வு எப்படி இருக்கலாம் என்பதும் ஒவொருவர் விருப்பம்..

இவர்கள் யாருடனாவது வம்பு செய்வதும் பின் அது நீட்சி அடைவதும் இந்த கதையில் அதிகம் நடந்து உள்ளது..

ஒரு அடேலிட்ரி கதை முடிவு எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்.. தவறு செய்ய ஆரம்பித்து விட்டு அதில் நியாயம் தேடுவது என்ன கொள்கை..


எங்களுக்கு நீங்க தொடர்ந்து எழுதி முடியுங்கள்.. அதுவே நாங்கள் உங்களிடம் வைக்கும் ஒரே கோரிக்கை..

[Shajith]

Shajith matrum yaaro oruthi pondror vimarsanam endraal thani ilakanam vaithu ullanar..

ஆசிரியர் அவர்களே game40it போன்றோர் தங்கள் கதைகளை தங்கள் முடிவுகளை மனதில் வைத்து அதை இறுதியாக வாசகர்கள் விரும்பும் படியும் முடிப்பர்..

சிலர் பக்கம் பக்கம் ஆக விமர்சனம் செய்தாலும் அதில் என்ன சொல்ல வருகிறார்கள் என புரிவதில்லை..

உங்கள் பதிவுக்கு பாராட்டும் அடுத்த நகர்வு எப்படி இருக்கலாம் என்பதும் ஒவொருவர் விருப்பம்..

இவர்கள் யாருடனாவது வம்பு செய்வதும் பின் அது நீட்சி அடைவதும் இந்த கதையில் அதிகம் நடந்து உள்ளது..

ஒரு அடேலிட்ரி கதை முடிவு எப்படி வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்.. தவறு செய்ய ஆரம்பித்து விட்டு அதில் நியாயம் தேடுவது என்ன கொள்கை..


எங்களுக்கு நீங்க தொடர்ந்து எழுதி முடியுங்கள்.. அதுவே நாங்கள் உங்களிடம் வைக்கும் ஒரே கோரிக்கை..

முதலில் ஒன்றைப் புரிந்துகொள்ளுங்கள். கதையின் தொடக்கத்திலேயே கதாசிரியர் யாழினி ராம், இந்தக் கதையை எந்த நோக்கத்தில், எந்தப் பாதையில் கொண்டு செல்லப்போகிறார் என்பதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அந்த அறிமுகத்தைப் படித்துவிட்டுத்தான் நான் கதையைப் படிக்கத் தொடங்கினேன்.

ஆரம்பத்தில் கதாசிரியர் குறிப்பிட்டிருந்த அந்த நோக்கத்திற்கும், பின்னர் கதை சென்றுகொண்டிருந்த பாதைக்கும் இடையில் 107-வது பாகத்திலேயே மாற்றம் இருப்பதாக நான் உணர்ந்தேன். அதைத்தான் அன்றிலிருந்து என்னுடைய கருத்துகளிலும் விமர்சனங்களிலும் தொடர்ந்து சுட்டிக்காட்டி வருகிறேன். கதையின் ஆரம்பத்தில் நீங்கள் சொன்ன நோக்கம் என்ன? பின்னர் கதை ஏன் இந்தத் திசையில் மாறியது? என்பதுதான் நான் கதாசிரியரிடம் எழுப்பிய கேள்வி.

அந்தக் கேள்விகளுக்குக் கதாசிரியர் பதில் சொல்லப் போகிறார். நான் உங்களிடம் பதில் கேட்கவில்லை. என்னுடைய விமர்சனத்துக்கு நீங்கள் விளக்கம் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் கேட்கவில்லை. அப்படியிருக்கும்போது, தேவையில்லாமல் என்னுடைய கமெண்ட்டுக்குள் வந்து, 'உங்கள் விமர்சனத்துக்குத் தனி இலக்கணம் இருக்கிறது, நீளமாக எழுதுகிறீர்கள், புரியவில்லை' என்று சொல்வதன் அவசியம் என்ன?

உங்களுக்குப் புரியவில்லை என்றால் விட்டுவிட்டுப் போக வேண்டியதுதானே! புரியாத கமெண்ட்டுக்கு எதற்காகப் பதில் கொடுக்கிறீர்கள்? பதில் கொடுக்க வருவதற்கு முன்பு, நான் என்ன எழுதியிருக்கிறேன் என்பதை முழுமையாகப் படித்துப் புரிந்துகொள்ள வேண்டாமா?

நீங்களே அடிக்கடி 'கதை படித்தோமா, கை அடித்தோமா?' என்றும், 'இன்று நான்கு முறை கை அடித்துவிட்டேன்' என்றும் கமெண்ட் போடுகிறீர்கள். அது உங்கள் விருப்பம். உங்கள் வாசிப்பு முறை. அதில் எனக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை. ஆனால், அதுதான் எல்லோருடைய வாசிப்பு முறையாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைக்காதீர்கள்.

உங்களுக்கு அந்த வேலையில் விருப்பம் இருந்தால் தொடர்ந்து செய்யுங்கள். ஒரு நாளைக்கு நான்கு முறை, ஐந்து முறை என்று எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் செய்யுங்கள். அதைப் பற்றி நான் கேள்வி கேட்கவில்லை. ஆனால் நான் கதையின் நோக்கம், கதையின் போக்கு, கதாபாத்திரங்களின் மாற்றம் என்று கதையைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்பும்போது, தேவையில்லாமல் இடையில் வந்து என் விமர்சனத்தைப் பற்றிக் கருத்துச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் உங்களுக்கு இல்லை.

என்னுடைய கேள்வி கதாசிரியருக்கு. அதற்குப் பதில் சொல்ல வேண்டியது கதாசிரியர். உங்களுக்குப் புரியவில்லை என்றால் அமைதியாகக் கடந்து செல்லுங்கள். புரியாத கருத்துக்குள் நுழைந்து விமர்சனம் செய்ய வேண்டாம். உங்கள் வாசிப்பை நீங்கள் தொடருங்கள்; என்னுடைய வாசிப்பையும் விமர்சனத்தையும் நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.

[yazhiniram]

@yarooruthi and @shajith, இதைப் பற்றி ஏற்கனவே தனிப்பட்ட முறையில் சொல்லியிருக்கேன். Comments-ஐ முடிந்தவரை 5 வரிகளுக்குள் சுருக்கமாக வைக்க முயற்சி பண்ணுங்க. அப்படி முடியலன்னா, comment பண்ணாம இருந்தாலும் பரவாயில்லை.

சில comments தேவையில்லாத விவாதங்களை உருவாக்கி, மற்ற வாசகர்களுக்கும் சிரமத்தை ஏற்படுத்துது. Support பண்ற நோக்கத்துல போடுற comments கூட சில நேரங்களில் தேவையில்லாத discussion-ஆ மாறிடுது. அதனால், இனிமேல் இதைக் கொஞ்சம் கவனத்துல வச்சுக்கோங்க. உண்மையான support என்பது தேவையில்லாத விவாதங்களைத் தவிர்ப்பதும்தான்.

[Gilmalover]

intrestedபுருஷன் அனுமதி கொடுத்தும் செய்வது எப்படி கேரக்டர் பாதிக்கும்..

10 பக்கம் கொஞ்சம் கொஞ்சம் கொண்டு போய் ஒரு மூகோண காதல் கதை போல முடியுங்க.. பிரகாஷ் அவளை தேவதை போல பாக்குறான்.

So தப்பு இல்ல..

Andha karthik potta naaya konnutu illa divorce pannitu thevidiyava thevathai ya paakura prakash kalyanam pannikalame

[Shajith]

@yarooruthi and @shajith, இதைப் பற்றி ஏற்கனவே தனிப்பட்ட முறையில் சொல்லியிருக்கேன். Comments-ஐ முடிந்தவரை 5 வரிகளுக்குள் சுருக்கமாக வைக்க முயற்சி பண்ணுங்க. அப்படி முடியலன்னா, comment பண்ணாம இருந்தாலும் பரவாயில்லை.

சில comments தேவையில்லாத விவாதங்களை உருவாக்கி, மற்ற வாசகர்களுக்கும் சிரமத்தை ஏற்படுத்துது. Support பண்ற நோக்கத்துல போடுற comments கூட சில நேரங்களில் தேவையில்லாத discussion-ஆ மாறிடுது. அதனால், இனிமேல் இதைக் கொஞ்சம் கவனத்துல வச்சுக்கோங்க. உண்மையான support என்பது தேவையில்லாத விவாதங்களைத் தவிர்ப்பதும்தான்.

யாழினி ராம், என்னுடைய கமெண்ட்கள் நீளமாக இருக்கின்றன என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். அதைச் சுட்டிக்காட்டுவதில் தவறில்லை. ஆனால் நான் இரண்டு வரிகளில் கருத்து எழுதினாலும், பத்து வரிகளில் எழுதினாலும் சிலருக்கு ஏன் இவ்வளவு எரிச்சல் வருகிறது என்பது புரியவில்லை. என்னுடைய கமெண்ட்களில் அப்படி என்ன தவறு இருக்கிறது? நான் எந்த இடத்தில் கதையைக் குழப்பியிருக்கிறேன் என்று தெளிவாகச் சொல்ல முடியுமா?

என்னுடைய கருத்துகள் கதாசிரியரைக் குழப்புவதாகச் சொல்கிறார்கள். எந்த கமெண்ட்டில் நான் கதையைக் குழப்பியிருக்கிறேன் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுங்கள். நீங்களே கதாசிரியராக எனக்குப் பதில் சொல்லுங்கள். நான் தவறு செய்திருந்தால் அதற்கான விளக்கத்தைக் கேட்டுவிட்டு என்னைக் கண்டித்தாலும் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்.

ஆனால் நான் கதையைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்புவதையே குழப்பம் என்று சொல்வது எப்படி நியாயமாகும்? நான் நீங்கள் எழுதிய கதையில்தான் கேள்வி கேட்கிறேன்; கதைக்கு சம்பந்தமில்லாத விஷயங்களைப் பேசவில்லை.

என்னுடைய கருத்துகள் உண்மையிலேயே கதையைக் குழப்புவதாகவோ, கதைக்கு சம்பந்தமில்லாததாகவோ இருந்தால் குறிப்பிட்டுக் காட்டுங்கள். அதற்குப் பதில் சொல்ல நான் தயாராக இருக்கிறேன். இல்லையென்றால், என்னுடைய கமெண்ட்களைப் பற்றிய பொதுவான குற்றச்சாட்டுகளைத் தவிர்த்து, தெளிவான விளக்கத்தைத் தாருங்கள்.

என்னுடைய கருத்துகள் உங்களுக்கோ மற்ற வாசகர்களுக்கோ ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாக இருந்தால், உங்கள் கதையைப் படிப்பதையும் கருத்துப் பதிவிடுவதையும் நான் நிறுத்திக்கொள்கிறேன். ஆனால் அதற்கு முன்பு, நான் எந்த இடத்தில் தவறு செய்திருக்கிறேன் என்பதைத் தெளிவாகத் தெரிந்துகொள்ள விரும்புகிறேன்.

[Tamil reader]

ஷாஜித் யாரோ ஒருத்தி நரெண்டு id யும்
ஒரு நபருடையாது என்பது தெளிவாக புரிகிறது தயவு செய்து குழப்பம் வேண்டாம்

[Thamizh13]

next update podu thalaiva waiting for your hot erotic update

[Thamizh13]

[intrested]

Shajith ரொம்ப சூடாக வேண்டாம்.. Ok

மேட்ச் நடக்கும் போது வக்காளி அடிச்சு ஆடுன்னு நாம சொல்லுவோம்..

அதுக்கு நேரடியாக அர்த்தம் யாரும் எடுத்துக்க மாட்டாஙக...

அடிச்சோம் அடிக்காம இருக்க முடியாது இதெல்லாம் sex கதைக்கு பொதுவா உற்சாகம் கொடுக்க கமெண்ட் போடுறது தான்..

அதுவே எல்லோரும் முழு வேலையா அலைய போறது இல்ல..

So உங்க லெவல் நீங்க தான் பெரிய ஆராய்ச்சி மற்றும் phd பட்டம் விமர்சனம் செய்வதில் என நினைத்து கொள்கிறேன்...

உங்களோட இன்டெண்ட்ராக்ட் வந்த அப்புறம் யாழினி ராம் கொஞ்சம் டிஸ்டர்ப் ஆகுறது எங்களுக்கு நல்லாவே தெரியுது..

கதை அவரோட
விருப்பம் அவரோட


விமர்சனம் பாராட்டு மட்டுமே..
ஏனனில் இங்கு அவருக்கு யாரும் பணம் தர போவது இல்லை..

எழுதிய கதை விரும்புகிறார்கள் என்பதே இங்கு எழுத்தாளற்கு வாசகர் தரும் பாராட்டுக்கள் மட்டுமே..

இந்த கதை என்னை கவர்ந்த ஒன்று..

[Shajith]

ஷாஜித்  யாரோ ஒருத்தி  நரெண்டு id யும்
ஒரு நபருடையாது என்பது தெளிவாக புரிகிறது தயவு செய்து குழப்பம் வேண்டாம்

நீங்கள் கதையைப் படிச்சு கை அடிக்க வந்த ஆளு. கதையைப் படிச்சீங்களா, கை அடிச்சீங்களா, அப்படின்னு போய்க்கிட்டே இருங்க. அதை விட்டுவிட்டு யார் எந்த ஐடியில் வருகிறார்கள் என்று தேவையில்லாத ஆராய்ச்சி எதற்கு?

கதையைப் பற்றி ஆராய்ந்து ஒரு ஆக்கப்பூர்வமான கருத்தையாவது பதிவு செய்திருக்கிறீர்களா? எப்பப் பார்த்தாலும் இவன் அங்க போய் நக்கணும், இவன் இங்க வந்து நக்கணும், இவன் அவனைக் கூட்டிட்டு ஓடணும், ஒருத்தன் மாடியிலிருந்து குதிச்சுச் சாகணும், இவள் தேவிடியா, அவன் பொட்டைன்னு தரக்குறைவான கமெண்ட் போடுவதைத் தவிர வேறு என்ன செய்கிறீர்கள்? உங்களுக்கெல்லாம் வேறு வேலையே இல்லையா?

முதலில் “யாரோ ஒருத்தி” என்னுடைய ஐடி என்பதற்கு என்ன Evidence இருக்கிறது? ஆதாரம் இருந்தால் காட்டிவிட்டுப் பேசுங்கள். இல்லையென்றால் தேவையில்லாத விவாதத்தை நிறுத்துங்கள்.

[Shajith]

Shajith ரொம்ப சூடாக வேண்டாம்.. Ok

மேட்ச் நடக்கும் போது வக்காளி அடிச்சு ஆடுன்னு நாம சொல்லுவோம்..

அதுக்கு நேரடியாக அர்த்தம் யாரும் எடுத்துக்க மாட்டாஙக...

அடிச்சோம் அடிக்காம இருக்க முடியாது இதெல்லாம் sex கதைக்கு பொதுவா உற்சாகம் கொடுக்க கமெண்ட் போடுறது தான்..

அதுவே எல்லோரும் முழு வேலையா அலைய போறது இல்ல..

So உங்க லெவல் நீங்க தான் பெரிய ஆராய்ச்சி மற்றும் phd பட்டம் விமர்சனம் செய்வதில் என நினைத்து கொள்கிறேன்...

உங்களோட இன்டெண்ட்ராக்ட் வந்த அப்புறம் யாழினி ராம் கொஞ்சம் டிஸ்டர்ப் ஆகுறது எங்களுக்கு நல்லாவே தெரியுது..

கதை அவரோட
விருப்பம் அவரோட


விமர்சனம் பாராட்டு மட்டுமே..
ஏனனில் இங்கு அவருக்கு யாரும் பணம் தர போவது இல்லை..

எழுதிய கதை விரும்புகிறார்கள் என்பதே இங்கு எழுத்தாளற்கு வாசகர் தரும் பாராட்டுக்கள் மட்டுமே..

இந்த கதை என்னை கவர்ந்த ஒன்று..

மேட்சில் “அடிச்சு ஆடு” என்றால் நேரடி அர்த்தம் எடுக்க மாட்டீர்கள்; கதைக்கான உற்சாகக் கமெண்ட்களையும் அப்படித்தான் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். அப்படியென்றால் உங்கள் கமெண்ட் மட்டும் உற்சாகம், மற்றவர்கள் கமெண்ட் மட்டும் பிரச்சினையா? உங்களுக்கு வந்தால் ரத்தம், அடுத்தவருக்கு வந்தால் தக்காளி சட்னியா?

PhD, பெரிய ஆராய்ச்சியாளர் பட்டமெல்லாம் நீங்கள்தான் எனக்குக் கொடுக்கிறீர்கள். நான் படித்தது, கேள்விப்பட்டதன் அடிப்படையில்தான் கருத்துச் சொல்கிறேன். யாரையும் தரக்குறைவாகப் பேசியதில்லை.

நீங்கள் கதையை ஆரம்பத்திலிருந்து படிப்பதாகச் சொல்கிறீர்கள். ஆனால் எழுத்தாளர் இந்தக் கதையை எதற்காக, என்ன நோக்கத்துடன் எழுதுகிறார் என்று அவரே விளக்கியிருப்பதையும் படித்தீர்களா? கதையை வாசிப்பது என்பது வரிகளை மட்டும் படிப்பதல்ல; அதன் நோக்கத்தையும் புரிந்துகொள்வதுதான்.

யாழினி ராம் ஏற்கெனவே என்னைக் கண்டித்துவிட்டார். அதனால் நானும் அமைதியாக இருக்கிறேன். ஆனால் திரும்பத் திரும்ப நீங்களும், “கதையைப் படிச்சோமா, கை அடிச்சோமா” என்ற மனநிலையில் இருக்கும் அந்தத் Tamil reader என் கமெண்ட்டையே பிடித்துக்கொண்டு சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். உங்களுக்கு வேறு வேலையே இல்லையா? என் கமெண்ட்டில் அப்படி என்னதான் பிரச்சினை? கதையைப் பற்றிப் பேசுவதை விட்டுவிட்டு என் கமெண்ட்டையே ஏன் இவ்வளவு ஆராய்ச்சி செய்கிறீர்கள்?

கதை அவருடையது, விருப்பமும் அவருடையது என்பதில் எனக்கும் மாற்றுக்கருத்தில்லை. நான் எங்கே எழுதாதீர்கள் அல்லது கதையை நிறுத்துங்கள் என்றேன்? இந்தக் கதை உங்களைக் கவர்ந்திருக்கலாம்; அதற்காக மற்றவர்களின் விமர்சனம் தவறாகிவிடாது. பாராட்டத் தெரிந்தவர்களுக்கு விமர்சனத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளும் பக்குவம் வேண்டும்.