Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[intrested]

கார்த்தி

[intrested]

பவித்ரா in charge

[intrested]

Pls click second image to play

[intrested]

பிரதர் அப்டேட் ப்ளீஸ்
இன்னைக்கு வரும் னு நினைக்கிறன்

[yazhiniram]

---------------
Part 314:
---------------

"ஆமா..."

நான் அந்த வார்த்தையைச் சொன்னேன்!

"ஆமா கார்த்திக்..."

நான் அவர் கண்களை விட்டு என் பார்வையை விலக்காம... மெதுவா முணுமுணுத்தேன்.

"நான்..."

"நான் கவனிச்சேன் அதை."

நான் அந்த வார்த்தைகளை சொன்ன அந்த எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட மொத்த உடம்பும்... ஒரு நிமிஷம் உறைஞ்சு போச்சு!

அவரோட மூச்சுக்காத்து நின்னுருச்சு.

அவரு கண்கள்... நம்ப முடியாத ஒரு ஷாக்லயும் அகலமா விரிஞ்சுது.

'தன் பொண்டாட்டி... அவனோட உடம்புல வந்த அந்த மாற்றத்தை நோட்டீஸ் பண்ணிருக்கா!'

இது ... அவருக்குள்ள ஒரு பெரிய வெடிகுண்டு மாதிரி வெடிச்சுது.

அடுத்த செகண்ட்...

கார்த்திக்கோட உடம்புல இருந்த ஒவ்வொரு நரம்பும் டைட் ஆச்சு.

ஒரு ஸ்ப்ரிங் மாதிரி அவரோட உடம்பு முறுக்கேறுச்சு.

"ச்வாக்!"

அவரு தன் இடுப்பைப் ... போர்ஸா முன்னாடி தள்ளுனாரு!

அவர் சுண்ணி... என் புண்டைக்குள்ள வேகமா உள்ள போச்சு.

"ஆஆஆஆஹ்ஹ்... கார்த்திக்!"

நான் அந்த சடன் போர்ஸ்ல, என் தலையைச் சிலுப்பி, பெட்ல பின்னாடி சாய்ச்சு சத்தமா முனகுனேன்.

கார்த்திக் கம்ப்ளீட்டா மாறிட்டாரு.

அவரு என்னைய ஓக்குற ஸ்பீடு... அதிகமாச்சு!

"சப்... சப்... சப்... சப்..."

அவரு இடுப்பு, முன்னாடியும் பின்னாடியும் வேகமா இடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு முகத்துல ஆக்ரோஷம்.

அவரு தன் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டு, ஓக்க ஆரம்பிச்சாரு.

"எ... எப்படி இருந்துச்சு பவி?"

அவரு மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே... ஓக்குற ஸ்பீடை கொஞ்சமும் குறைக்காம...

என்னை உத்துப் பாத்துக்கிட்டே கேட்டாரு.

"ஹவ் வாஸ் இட்?"

அவரு வாயில இருந்து வந்த அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும்...

என் மனசுக்குள்ள நான் சத்தமாச் சிரிச்சேன்.

'கார்த்திக்... என்ன வார்த்தை கேக்குறீங்க நீங்க?'

'எப்படி இருந்துச்சுன்னா... என்ன மீன் பண்றீங்க?'

'அது எவ்ளோ பெருசா இருந்துச்சுனு கேக்குறீங்களா?'

'இல்ல... அவனோட சுண்ணி என் புண்டைக்குள்ள போனப்போ, அந்த சுகம் எப்படி இருந்துச்சுனு கேக்குறீங்களா?'

'நீங்க கேக்குற இந்த வார்த்தையில... எவ்ளோ அர்த்தம் இருக்குனு உங்களுக்குத் தெரியுமா கார்த்திக்?'

நான் என் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டு, எந்த ஒரு ரியாக்‌‌ஷனும் காட்டாம அமைதியா இருந்தேன்.

நான் அவரை உத்துப் பாத்துக்கிட்டு... ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி குழப்பமா ஆக்ட் பண்ணேன்.

"என்ன..."

"என்ன மீன் பண்றீங்க கார்த்திக்?"

நான் முனகல்களுக்கு நடுவுல... இன்னசென்ட்டா கேட்டேன்.

"எப்படி இருந்துச்சுன்னா... உச்... எனக்கு ஒண்ணும் புரியல கார்த்திக்."

நான் அவர் மூஞ்சியப் பாத்து, பிளேஃபுல்லா அந்த கேள்வியைத் திருப்பிப் போட்டேன்.

நான் அப்படி கேட்டதும் தான்... கார்த்திக்குத் தான் கேட்ட கேள்வியோட தப்பு புரிஞ்சுது.

அவரு முகம் வெளிறிப் போச்சு.

'அடப்பாவமே... அவசரத்துல தப்பான வார்த்தையைக் கேட்டுட்டோமே'னு அவரு ஈகோ அடிபட்டுச்சு.

அவரு உடனே தன் தலையைச் சிலுப்பிக்கிட்டாரு.

"இல்ல பவி... நோ..."

அவரு தன்னைத் திருத்திக்கிட்டாரு.

"நான் அப்படி கேக்கல பவி..."

"அவனுக்கு... அவனுக்கு எப்படி ஆச்சுனு கேட்டேன்!"

"ஹவ் இஸ் தட்?"

"அவன் உடம்புல... அந்த சேஞ்ச் எப்படி ஆச்சுனு சொல்லு பவி!"

அவரு இப்போ வார்த்தைகளை கவனமா, ஆனா அதே வெறியோட மாத்திக் கேட்டாரு.

நான் அவர் முகத்தையே ரசிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

'சரி கார்த்திக்... நீங்க அவ்ளோ டெஸ்பரேட்டா கேக்குறீங்க.'

'உங்களுக்கு நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா, ஒவ்வொரு ட்ராப்-ஆ உங்க மண்டைக்குள்ள ஏத்துறேன்.'

நான் என் கண்களை லேசா கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

நான் என் முகத்துல கவலையையும், குற்ற உணர்ச்சியையும் கொண்டு வந்தேன்.

"கார்த்திக்..."

நான் சாஃப்ட்டா, ஒரு நடுக்கத்தோட முணுமுணுத்தேன்.

"ப்ளீஸ் கார்த்திக்... நான் சொல்றதக் கேட்டு..."

"என்னைய... என்னைய ஒரு மோசமான பொண்ணுன்னு நெனச்சுக்காதீங்க கார்த்திக்."

நான் என் விக்டிம் கார்டை மறுபடியும் ஸ்ட்ராங்கா இறக்குனேன்.

"எனக்கு... எனக்கு நிஜமாவே இதெல்லாம் எப்படின்னு தெரியல கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும்... கார்த்திக் என் இடுப்பை இன்னும் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டாரு.

"இல்ல பவி... நோ..."

அவரு ஓக்கிற ஸ்பீடை மெயின்டெய்ன் பண்ணிக்கிட்டே, என்னையச் சமாதானப்படுத்துனாரு.

"நான் உன்னையத் தப்பா நெனைக்க மாட்டேன் பவி... சொல்லு."

"உனக்கு என்ன ஃபீல் ஆச்சோ, அதை எங்கிட்ட மறைக்காம சொல்லு பவி."

அவரு என்னைய அர்ஜ் பண்ணாரு.

"நான் உங்களுக்கு முன்னாடியே சொன்னேன்ல கார்த்திக்?"

நான் கதையை மறுபடியும் அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

"நான் கம்ப்ளீட்டா எந்த துணியும் இல்லாம..."

"அம்மணமா..."

"அவரோட நெஞ்சு மேல படுத்துருந்தேன்னு சொன்னேன்ல கார்த்திக்?"

நான் அந்தப் பொசிஷனை, அவர் கிட்ட சொன்னேன்.

கார்த்திக்... தன் கண்களை மூடிக்கிட்டு, சத்தமா எச்சிலை முழுங்குனாரு.

அவரு இடுப்பு இடிக்குற ஸ்பீடு இன்னும் கொஞ்சம் எகிறிச்சு.

"ஆமா பவி... சொல்லு... அப்புறம்?"

"நான் அவர் நெஞ்சு மேல அப்படி ஃபிளாட்டாப் படுத்துருக்கும்போது..."

"எங்க ரெண்டு பேரோட உடம்பும்... க்ளோஸா, டைட்டா ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சுனு நான் சொன்னேன்ல?"

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் ஸ்லோவா, அழுத்திச் சொன்னேன்.

"அப்படி ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கும்போது..."

"நான் கவனிச்சேன் கார்த்திக்."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, நான் சொல்லப் போறதைக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாரு.

"என்னோட தொடையில..."

"என்னோட வலது தொடையில..."

"ஏதோ ஒண்ணு..."

"ஹார்டா... சூடா..."

"என் ஸ்கின் மேல... அழுத்தி இடிக்கிற மாதிரி எனக்குப் ஃபீல் ஆச்சு கார்த்திக்."

நான் எக்ஸாக்ட்டா... அவனோட சுண்ணி என் மேல பட்ட மாதிரி, அந்த ஃபீலிங்கை விவரிச்சேன்!

கார்த்திக் இதைக் கேட்ட எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

அவரு தொண்டையில இருந்து ஒரு சத்தமான முனகல் வந்துச்சு.

"ஆஆஆஹ்ஹ்... ம்ம்ம்!"

அவரு கண்கள் செக்கச்செவேல்னு மாறிடுச்சு.

'தன் பொண்டாட்டியோட தொடையில... ஒரு வாட்ச்மேனோட சுண்ணி பட்டுருக்கு!'

இந்த விஷுவல்... கார்த்திக்கோட கர்வத்தை அப்படியே உடைச்சு நொறுக்கிடுச்சு!

அவரு என்னைய வெறித்தனமா ஓத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

நான் அவர் முகத்தையே பாத்துக்கிட்டு...

எந்த ஒரு ரியாக்‌ஷனும் காட்டாம...

"அவ்வளவு தான் கார்த்திக்."

நான் கேஷுவலா, அந்த சென்டென்ஸை முடிச்சேன்.

"தட்ஸ் ஆல் கார்த்திக்."

"எனக்கு அவ்ளோ தான் ஃபீல் ஆச்சு."

நான் அப்படிச் சொன்ன அடுத்த செகண்ட்...

கார்த்திக்கோட மூஞ்சியில இருந்த வெறி... ஆக்ரோஷம்...

எல்லாமே அப்படியே நின்னுருச்சு.

அவரு முகத்துல ஏமாற்றம் வந்து உட்கார்ந்துக்கிச்சு.

"அ... அவ்வளவு தானா?"

அவரு குரல் இப்போ ஒரு மாதிரி உடைஞ்சு, லோ-வா வெளிய வந்துச்சு.

அவரு என்னைய ஓக்கிற ஸ்பீடு... குறைஞ்சுருச்சு.

அந்த மெஷின் மாதிரி இடிச்சுக்கிட்டு இருந்த இடுப்பு... இப்போ ஸ்லோவா, பவர் இல்லாம முன்னாடியும் பின்னாடியும் வந்துச்சு.

"தட்ஸ் ஆல்?"

அவரு என்னைய பரிதாபமாப் பாத்தாரு.

அவரு மனசுக்குள்ள... 'அவ்வளவு தானா? இன்னும் ஏதாவது நடந்திருக்குமே? இன்னும் டீடைல்ஸ் வருமேனு' எதிர்பார்ப்பு இருந்துச்சு.

நான் திடீர்னு கட் பண்ணதும்... அவரோட மொத்த மூடும் அப்படியே டிராப் ஆகிடுச்சு.

எனக்குள்ள... என் புண்டைக்குள்ள...

அவ்ளோ நேரமா இருந்த சுண்ணி...

இப்போ லேசா... அதோட ஹார்ட்னஸ்ஸை இழக்குறதை என்னால கிளியரா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது!

'ஐயோ கார்த்திக்!'

என் மனசுக்குள்ள ஒரு அலாரம் அடிச்சுது.

'என்ன கார்த்திக் நீங்க? அதுக்குள்ள மூட் அவுட் ஆகிட்டீங்க?'

'நான் ஜஸ்ட் உங்களை டீஸ் பண்ணத் தான் அப்படிச் சொன்னேன்...'

'நீங்க நிஜமாவே சுருங்கிட்டீங்களே!'

எனக்குள்ள இப்போ தவிப்பு வந்துச்சு.

ஏன்னா... எனக்கு இப்போ நிஜமாவே மூட்ல இருந்துச்சு.

பிரகாஷோட சுண்ணியப் பத்தி நெனச்சது...

இவர் கிட்ட இந்த கதை எல்லாம் பில்டப் பண்ணுனது...

இது எல்லாமே சேர்ந்து... என்னை, ஹார்னியா ஆக்கி இருந்துச்சு.

என் புண்டைல மதனநீர் ஈரமா வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

இப்போ இந்த நிமிஷம்... எனக்கு ஒரு சுண்ணி உள்ள இடிச்சுக்கிட்டே இருக்கணும்.

எனக்கு அந்த சுகம் இப்போ தேவையா இருந்துச்சு.

ஆனா கார்த்திக்... அவரோட மூளைக்குத் தீனி கிடைக்கலனு... இப்போ சாஃப்ட் ஆக ட்ரை பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு.

'இல்ல கார்த்திக்... நீங்க இப்போ நிப்பாட்டக் கூடாது.'

'நீங்க என்னை ஓத்துக்கிட்டே ஆகணும்.'

'அதுக்கு நான் உங்களுக்கு என்ன பிடிக்குமோ... அதைத் தீனியாப் போட்டே ஆகணும்.'

அவரை மறுபடியும் உசுப்பேத்த... அவரை என் கண்ட்ரோல்க்குள்ள கொண்டு வர முடிவு பண்ணேன்.

நான் பெட்ல இருந்து என் உடம்பை லேசா மேல தூக்குனேன்.

என் ரெண்டு கைகளையும் நீட்டி...

அவரோட கழுத்தைச் சுத்தி... டைட்டா லாக் பண்ணிக்கிட்டேன்.

நான் அவரை அப்படியே புல் பண்ணி... என் நெஞ்சோடு சேர்த்துப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவரோட முகம்... இப்போ என் முகத்துக்கு க்ளோஸா வந்துருச்சு.

அவரோட சூடான மூச்சுக்காத்து என் உதடுகள் மேல பட்டுச்சு.

நான் என் முகத்தை லேசாத் திருப்பி...

என் உதடுகளை... அவரோட காதுக்கு எக்ஸாக்ட்டா பக்கத்துல கொண்டு போனேன்.

என் உதடுகள் அவர் காது மடல்ல லேசா உரச...

"நோ கார்த்திக்..."

நான் அவர் காதுக்குள்ள மூச்சை விட்டுக் கிசுகிசுத்தேன்.

"அது மட்டும் இல்ல கார்த்திக்..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் ஸ்லோவா, இழுத்துச் சொன்னேன்.

"தட்ஸ் நாட் ஆல்..."

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்ன அந்த எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக் உடம்பு... என் கைகளுக்குள்ள ஜர்க் ஆச்சு!

அவரோட கழுத்து நரம்புகள் எல்லாம் புடைச்சுக்கிச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள... லேசாச் சாஃப்ட் ஆக ட்ரை பண்ணிக்கிட்டு இருந்த சுண்ணி...

திடீர்னு... ஒரு ஷாக் அடிச்ச மாதிரி...

"தக்... தக்... தக்..."னு வயலன்ட்டாத் துடிச்சு...

மறுபடியும்... விறைச்சுக்கிச்சு!

அது ஹார்டா, எனக்குள்ள பிரஸ் பண்ணுனத... என்னால கிளியரா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

கார்த்திக்... என் நெஞ்சுல இருந்து தன் முகத்தை மேல தூக்குனாரு.

அவரு கண்கள்... இப்போ ஆசைலயும், கியூரியாசிட்டியிலயும் ஏதோ மாதிரி விரிஞ்சு கிடந்துச்சு.

"வேற... வேற என்ன பவி?"

"சொல்லு பவி... எல்லாத்தையும் சொல்லு..."

அவரு என்னையப் பாத்து, ஏதோ உசுரைக் கையில பிடிச்சுக்கிட்டுக் கெஞ்சுற மாதிரி கேட்டாரு!

'உங்க பொண்டாட்டிய வேற ஒருத்தன் என்ன பண்ணான்னு கேக்குறதுக்கு இவ்ளோ வெறியா கார்த்திக்?'

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு, என் மனசுக்குள்ள ரசிச்சுச் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

'ஓகே கார்த்திக்... உங்களுக்கு முழு டீடைல்ஸ் வேணுமா?'

'நான் சொல்றேன்... எல்லாத்தையும் சொல்றேன்.'

'ஆனா ஆஸ் யூசுவல்... என்னோட ஸ்டைல்ல... ஃபேப்ரிகேட் பண்ணி... உங்களுக்கு ஏத்த மாதிரி சுத்தி வளைச்சுச் சொல்றேன்.'

நான் என் மைண்ட்க்குள்ள, அடுத்தக் கதையை ஸ்பீடா ரெடி பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் என் முகத்தை அவர் முகத்துல இருந்து லேசாப் பின்னாடி இழுத்தேன்.

நான் அவர் கண்களை நேராப் பாத்தேன்.

என் கண்கள்ல... எந்த ஒரு கள்ளமும் கபடமும் இல்லாத... இன்னசென்ஸைக் கொண்டு வந்தேன்.

ஒரு சின்னப் பொண்ணு, தப்புப் பண்ணிட்டுப் பயப்படுற மாதிரி... நான் என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"நிஜமாவே..."

நான் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா கேட்டேன்.

"நிஜமாவே... நான் எல்லாத்தையும் உங்களுக்குச் சொல்லணுமா கார்த்திக்?"

நான் அவரை டெஸ்ட் பண்ணேன்.

கார்த்திக் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம, தலையாட்டுனாரு.

"ஆமா பவி... ஆமா... சொல்லு!"

"நீங்க..."

நான் என் பார்வையை லேசாப் பரிதாபமா மாத்துனேன்.

"நீங்க என்னைய... வெறுத்துட மாட்டீங்கல கார்த்திக்?"

"நான் சொல்றதைக் கேட்டுட்டு... என்னையத் தப்பா நெனச்சு, என்னைய விட்டுட்டுப் போயிட மாட்டீங்கல?"

நான் ஒரு ஐடியல், பயந்த பொண்டாட்டி மாதிரி செக் பண்ணேன்.

கார்த்திக் இதைக் கேட்டதும், பதறிப் போனாரு.

அவரு தன் ரெண்டு கைகளாலயும் என் முகத்தை அன்பா, ஆசையோட பிடிச்சுக்கிட்டாரு.

"நோ பவி... நோ!"

அவரு என் கண்ணைப் பாத்து உறுதியாச் சொன்னாரு.

"நான் உன்னைய எப்பவும் வெறுக்க மாட்டேன் பவி."

"நீ எங்கிட்ட இவ்ளோ உண்மையா... எல்லாத்தையும் மறைக்காம சொல்ற பாத்தியா?"

"அதுக்காகவே..."

"நான் உன்னைய இன்னும் அதிகமாத் தான் பவி லவ் பண்றேன்!"

அவரு அப்படிச் சொன்னதும்...

அவரு இடுப்பு... மறுபடியும் ஸ்பீடுக்குப் போச்சு.

"ச்வாக்... ச்வாக்... ச்வாக்..."

அவரு முன்னாடிய விட இன்னும் வெறித்தனமா, எனக்குள்ள ஆரம்பிச்சாரு.

நான் அவர் இடிக்குற சுகத்துல... கண்களை மூடி முனகுனேன்.

"ஆஆஆஹ்... கார்த்திக்... உச்..."

நான் ஒரு ஆழமான மூச்சை உள்ள இழுத்து விட்டேன்.

'சரி கார்த்திக்... கேளுங்க.'

நான் என் கண்களைத் திறந்து, நேரா அவர் கண்களுக்குள்ள லாக் பண்ணேன்.

"நான்..."

நான் என் கதையை ஆரம்பிச்சேன்.

"நான் அத எப்ப நோட்டீஸ் பண்ணேன்னா கார்த்திக்..."

"நான் அவர் மேல அம்மணமாப் படுத்திருந்தப்போ மட்டும் இல்ல..."

நான் ஒரு பெரிய சஸ்பென்ஸை உருவாக்குனேன்.

"நான் அத... ஃபர்ஸ்ட் ஃபர்ஸ்ட்..."

"நாம அந்த சர்வீஸ் ரூம்க்குப் போனோம்ல கார்த்திக்?"

நான் அந்த இன்சிடென்ட்டோட ஆரம்பப் புள்ளிக்கு அவரை அழைச்சுக்கிட்டுப் போனேன்.

"அந்த ரூம்க்குள்ள நான் ஃபர்ஸ்ட் நுழையும்போதே..."

"அப்பவே நான் அத நோட்டீஸ் பண்ணிட்டேன் கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் புருவம் சுருங்குச்சு.

"அப்பவேவா?" அவரு அதிர்ச்சியோட கேட்டாரு.

"ஆமா கார்த்திக்..."

நான் வார்த்தைகளை நிதானமா, ஒவ்வொரு இன்ச்-ஆ வெளிய தள்ளுனேன்.

"நாங்க அந்த ரூம்க்குள்ள போனப்போ..."

"எதுவுமே நடக்குறதுக்கு முன்னாடி..."

"என்னோட டிரஸ்ஸை எல்லாம் கழட்டுறதுக்கு ரொம்ப நேரத்துக்கு முன்னாடியே..."

நான் ஒரு பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, நான் சொல்லப் போற ஷாக்கிங் வார்த்தைக்காக வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு.

"அப்பவே..."

"அவரோட யூனிஃபார்ம் பேன்ட்ல..."

"பேன்ட்க்கு முன்னாடி..."

"ஒரு சின்ன... டென்ட் மாதிரி..."

நான் என் கைகளை வெச்சு, அந்த ஷேப்பை லேசா காமிச்சேன்.

"ஒரு வீக்கம்... ஒரு டென்ட் மாதிரி இருந்துச்சுங்க கார்த்திக்!"

நான் அத... அவர் மூஞ்சில அடிச்ச மாதிரிச் சொன்னேன்!

நான் அப்படிச் சொல்லி முடிச்சேன்.

சொல்லிட்டு... எந்த ஒரு எக்ஸ்பிரஷனும் இல்லாம, அமைதியா அவர் கண்ணையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்...

[yazhiniram]

--------------
Part 315:
--------------

சொல்லிட்டு... எந்த ஒரு எக்ஸ்பிரஷனும் இல்லாம, அமைதியா அவர் கண்ணையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் சொன்ன அந்த வார்த்தை... 'ஒரு டென்ட் மாதிரி இருந்துச்சு!'

அந்த இமேஜினேஷன்... கார்த்திக்குள்ள ஒரு புயலையே உருவாக்குனதை என்னால அவர் கண்கள்ல கிளியரா பாக்க முடிஞ்சுது.

அவரோட இடுப்பு... எனக்குள்ள இருந்த அவரோட சுண்ணி... அப்படியே ஒரு செகண்ட் எந்த மூவ்மென்ட்டும் இல்லாம நின்னுருச்சு.

அவரு மூச்சுக்காத்து சூடா என் முகத்துல பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு கண்கள்ல குழப்பம், ஆசை, அதிர்ச்சினு ஏகப்பட்ட எக்ஸ்பிரஷன்ஸ் ஒரே நேரத்துல ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"நீ..."

"நீ... ஃபர்ஸ்ட்லயே... ஸ்டார்ட்டிங்லயே அதை நோட்டீஸ் பண்ணிட்டியா?"

அவரு என்னைய நம்ப முடியாம பாத்துக்கிட்டே கேட்டாரு.

கேட்டுட்டு, உடனே அவரு புருவத்தை டைட்டா சுருக்கிக்கிட்டாரு.

"ஆனா..."

"ஆனா நீ இப்போ கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி, எங்கிட்ட கேம் பிளே பண்ணியே பவி?"

"உனக்கு எதுவுமே தெரியாது... நீ எதையும் பாக்கலனு இன்னசென்ட்டா சொன்னியே!"

"எங்கிட்டயே நடிக்கிறியா நீ?"

அவரு குரல்ல ஒரு சின்ன கோபமும், அதே சமயம் ஒரு கியூரியாசிட்டியும் இருந்துச்சு.

அவரு அப்படி கேட்டதும்... நான் என் முகத்துல ஒரு சின்ன சிரிப்பைக் கொண்டு வந்தேன்.

ரொம்ப அழகான, எந்த கள்ளமும் இல்லாத... நேச்சுரலான சிரிப்பு.

நான் அவர் கழுத்தைச் சுத்தி இருந்த என் கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் டைட் ஆக்கிக்கிட்டேன்.

"ஐயோ கார்த்திக்..."

நான் கொஞ்சலா, ஒரு செல்லக் கோபத்தோட கேட்டேன்.

"இதை எப்படி கார்த்திக் ஒரு பொண்ணு ஓப்பனா வெளிய சொல்ல முடியும்?"

"அதுவும் புருஷன்கிட்ட போய்... ஏங்க, நான் அந்த வாட்ச்மேன் பேன்ட்க்கு முன்னாடி இருந்த வீக்கத்தை ரசிச்சுப் பாத்தேன்னு சொல்ல முடியுமா?"

நான் அவர் கண்ணைப் பாத்து அவ்ளோ கியூட்டா கேட்டேன்.

"கார்த்திக்..."

"எல்லா பொண்ணுங்களும் அப்படித்தான் கார்த்திக்."

"நாங்க வெளிய பாக்க இன்னசென்ட்டா, எதையும் கவனிக்காத மாதிரி ஒரு முகமூடி போட்டுக்கிட்டு இருப்போம்."

"ஆனா நிஜம் என்னன்னா..."

"நாங்க எல்லாத்தையும் நோட்டீஸ் பண்ணுவோம்... மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு செகண்ட்ல ஸ்கேன் பண்ணிடுவோம்."

"ஆனா அதை வெளிய மட்டும் காட்டிக்கவே மாட்டோம்."

"அவ்ளோ தான்."

நான் பொண்ணுங்களோட சைக்காலஜியை... சிம்பிளா, ஆனா அவருக்குப் புரியுற மாதிரி அவருக்குக் கத்துக்கொடுத்தேன்.

அவரு எந்த பதிலும் சொல்லாம... என் முகத்தையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவருக்குள்ள... நான் சொன்ன அந்த 'டென்ட்' இமேஜ் இன்னும் ஓடிக்கிட்டு இருக்குனு எனக்கு நல்லாத் தெரிஞ்சுது.

"ஆனா கார்த்திக்..."

நான் என் அடுத்த மாஸ்டர் ஸ்ட்ரோக்கை இறக்க ரெடி ஆனேன்.

"வெயிட் பண்ணுங்க கார்த்திக்..."

"நான் அந்த டென்ட்டை நோட்டீஸ் பண்ணது உண்மை தான்..."

"ஆனா... அந்த நிமிஷத்துல... நீங்க இப்போ நினைச்சுக்கிட்டு இருக்கிற மாதிரி தப்பா நான் எதையும் நினைக்கல கார்த்திக்."

நான் என் கண்கள்ல ஒரு ஏமாற்றத்தையும், இன்னசென்ஸையும் கொண்டு வந்தேன்.

கார்த்திக் உடனே ஒரு மாதிரி குழப்பமா என் கண்ணைப் பாத்தாரு.

"பின்ன..."

"பின்ன என்ன நினைச்ச பவி?"

அவரு ஆர்வமா கேட்டாரு.

நான் ஒரு நிமிஷம் என் பார்வையைக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்...

ஒரு மாதிரி வெட்கப்படுற மாதிரி ஆக்ட் பண்ணேன்.

"நான் என்ன நினைச்சேன்னா கார்த்திக்..."

"நான் நிஜமாவே என்ன நினைச்சேன்னா..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, அவ்ளோ ஸ்லோவா சொன்னேன்.

"அவரு... அவர் பேன்ட் பாக்கெட்ல... ஒரு பெரிய டார்ச் லைட் வெச்சிருக்கார்னு தான் கார்த்திக் நினைச்சேன்!"

நான் அந்த வார்த்தையைச் சொன்னதும்... என் மனசுக்குள்ள நான் விழுந்து விழுந்து சிரிச்சேன்.

'எப்படி பவி உன்னால இவ்ளோ பெரிய பொய்யை, ஸ்ட்ராங்கா அவர் முகத்தைப் பாத்துச் சொல்ல முடியுது?'னு எனக்கே என் மேல ஒரு பெரிய ஆச்சரியம் வந்துச்சு.

ஆனா கார்த்திக்...

அவரோட ரியாக்‌ஷன் பாக்க ஃபன்னியா இருந்துச்சு.

"டார்ச்... டார்ச் லைட்டா?"

அவரு குரல் அப்படியே உடைஞ்சு, ஒரு மாதிரி விசித்திரமா வெளிய வந்துச்சு.

அவரு மூஞ்சி... 'என்னடி சொல்ற நீ?' அப்படிங்குற மாதிரி கொஸ்டின் மார்க்கா மாறிடுச்சு.

நான் சீரியஸாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"அது பாக்க... ரொம்ப பெருசா... ரொம்ப நீளமான ஒரு டார்ச் லைட் மாதிரி தான் கார்த்திக் இருந்துச்சு."

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் லேசா விரிச்சு... பிரகாஷோட மான்ஸ்டர் சுண்ணி சைஸை... டார்ச் லைட்னு சொல்லிக் கார்த்திக் கண்ணுக்கு முன்னாடி காமிச்சேன்.

"எனக்கு... எனக்கு அப்போ அந்த உண்மை தெரியாது கார்த்திக்."

நான் பாவமாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... ஒரு நிமிஷம் என்னையே நம்ப முடியாத மாதிரி பாத்தாரு.

ஒரு 26 வயசு பொண்டாட்டி... ஒரு ஆம்பளையோட சுன்னி வீக்கத்தை பாத்துட்டு, அது டார்ச் லைட்னு நினைச்சேன்னு சொல்றதை... அவரால ஜீரணிக்கவே முடியல.

ஆனா... அவரோட மூளை... இந்த இன்னசென்ஸை அவ்ளோ ரசிச்சுது!

'என் பொண்டாட்டி சுத்தமானவ... அவளுக்கு ஆண் உடம்புல நடக்குற மாற்றம் கூட தெரியல!'

இந்த ஒரு நினைப்பு... அவரை மறுபடியும் ஃபயர் ஆக்கிடுச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள... லேசா சாஃப்ட் ஆகி இருந்த சுண்ணி... மறுபடியும் விறைக்க ஆரம்பிச்சதை என்னால கிளியரா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

"ம்ம்ம்..."

கார்த்திக் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு முனகல் சத்தம் வந்துச்சு.

அவரு இடுப்பு மறுபடியும் வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சுது.

"ச்வாக்... ச்வாக்..."

இந்த முறை எந்த ஒரு வெறித்தனமும் இல்லாம... மெதுவா, எனக்குள்ள இடிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

"அப்புறம்... அப்புறம் என்ன ஆச்சு பவி?"

அவரு என்னையச் சொல்லச் சொல்லி அவ்ளோ கெஞ்சுனாரு.

"சொல்லு பவி... டெல் மீ மோர்."

அவரு இடிக்கிற அந்த ஸ்லோவான, ஆழமான மூவ்மென்ட்... என் உடம்புக்குள்ள ஒரு பெரிய கரண்ட்டை பாஸ் பண்ணுச்சு.

"ஆஆஆஹ்... ம்ம்ம்... கார்த்திக்!"

நான் கண்களை மூடி, அவ்ளோ செக்ஸியா முனகுனேன்.

"அப்புறம்..."

"அப்புறம்... என் முட்டியில அடிபட்டு..."

"அவரு எனக்கு ஹெல்ப் பண்றேன்னு சொல்லி, என்னோட பேன்ட்டை கழட்டுனார்ல கார்த்திக்?"

நான் அந்த சீனை மறுபடியும் அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி ரீ-க்ரியேட் பண்ணேன்.

"ஆமா..." கார்த்திக் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே சொன்னாரு.

"என் பேன்ட்டை கழட்டிட்டு... அவரு என் ரெண்டு கால்களுக்கு நடுவுல வந்து மண்டியிட்டு உக்காந்தார்ல?"

நான் சொல்லச் சொல்ல... கார்த்திக்கோட ஸ்பீடு கொஞ்சம் கொஞ்சமா அதிகமாக ஆரம்பிச்சுது.

"அப்போ..."

"அவரு எனக்கு அவ்ளோ க்ளோஸா வந்து உக்காந்தப்போ..."

"நான் மறுபடியும் அந்த டென்ட்டைப் பாத்தேன் கார்த்திக்!"

நான் என் கண்களை விரிச்சு, அந்த ஷாக்கை அவர் முன்னாடி காமிச்சேன்.

"அது... அது ஸ்ட்ரைட்டா..."

"அவரோட யூனிஃபார்ம் பேன்ட்டை முட்டிக்கிட்டு... அவ்ளோ ரிஜிடா..."

"விறைப்பா நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த 'விறைப்பா'ங்குற வார்த்தையை அழுத்திச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் தொண்டைக்குள்ள எச்சிலை முழுங்குனாரு.

அவரு சுண்ணி என் புண்டைக்குள்ள ஹார்டா இடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"எனக்குள்ள... அப்போ பெரிய குழப்பம் கார்த்திக்!"

நான் இன்னசென்ட்டா, ஒரு சின்னக் குழந்தை மாதிரி என் முகத்தை வெச்சுக்கிட்டேன்.

"நான் என்ன நினைச்சேன்னா..."

"அவரு எனக்கு முன்னாடி கீழ பாக்குறதுக்காக..."

"அவரோட மொபைல் போனை எடுத்து, அதுல இருக்கிற ஃபிளாஷ் லைட்டை ஆன் பண்ணார்ல கார்த்திக்?"

கார்த்திக் ஆமாம்னு தலையாட்டுனாரு.

"அவரு அப்படி போன் லைட்டை ஆன் பண்ணப்போ..."

"நான் மனசுக்குள்ள நினைச்சுக்கிட்டேன்..."

"இவரு தான் தன் பேன்ட் பாக்கெட்ல பெரிய, நீளமான ஒரு டார்ச் லைட்டை வெச்சிருக்காரே?"

"அப்புறம் ஏன் அதை எடுத்து யூஸ் பண்ணாம... இந்த சின்ன மொபைல் போன் லைட்டை யூஸ் பண்றார்?"

"அப்படினு எனக்குள்ள ஒரு குழப்பம் ஓடிக்கிட்டே இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் இந்த லாஜிக்கை சொன்னப்போ... கார்த்திக் மூஞ்சியைப் பாக்கணுமே!

அவரு உடம்பு மொத்தமும் ஒரு நிமிஷம் சிலிர்த்துப் போச்சு.

அவரு உதடுகள் லேசாத் துடிச்சுது.

தன் பொண்டாட்டியோட புண்டையை வாட்ச்மேன் க்ளோஸா, போன் லைட் அடிச்சுப் பாக்குறப்போ...

அவளோட கவனம் அவனோட சுண்ணி மேல இருந்துருக்கு!

ஆனா அதை அவ 'டார்ச் லைட்'னு நினைச்சு ஏமாந்துருக்கா!

இந்த ஒரு நினைப்பு... கார்த்திக்கை ஒரு பைத்தியம் மாதிரி ஆக்கிடுச்சு.

அவரு இடுப்போட மூவ்மென்ட்ஸ் இப்போ ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான ரிதம்க்கு வந்துருச்சு.

"சப்... சப்... சப்... சப்..."

அவரு வெறியோட, என் கண்ணையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு என்னைய ஓத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"அவரு என் அங்க டீப்பா செக் பண்ணப்போவும் சரி..."

"என் குண்டியைக் கையில பிடிச்சு பிசைஞ்சப்போவும் சரி..."

"அவரு செஞ்ச ஒவ்வொரு மூவ்மென்ட்லயும்..."

"அந்த பேன்ட்க்கு முன்னாடி இருந்த டென்ட்... கிளியரா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் எந்த ஒரு டீடைலையும் விடாம, அவர் மூளைக்குள்ள ஒரு படமா ஓட விட்டேன்.

"ஆனா நான் நிஜமாவே சொல்றேன் கார்த்திக்..."

"நான் கடைசி வரைக்கும்... அது ஒரு டார்ச் லைட்னு தான் கார்த்திக் முழுசா நம்புனேன்!"

நான் சத்தியம் பண்ற மாதிரிச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் இப்போ முழுசா அந்த போதையில லாக் ஆகிட்டாரு.

அவரு என் உதடுகளை நோக்கி லேசா குனிஞ்சாரு.

அவரு சூடான மூச்சுக்காத்து என் உதடுகள் மேல பட்டுச்சு.

"அப்புறம்..."

"அப்புறம் கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு தான் கார்த்திக்..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் என்னைப் பாத்து அவ்ளோ தவிப்போட காத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"அப்புறம் தான் எனக்கு ஒரு உண்மை புரிஞ்சுது கார்த்திக்!"

"அவரு..."

நான் என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"அவரு... அந்த யூனிஃபார்ம்க்குள்ள..."

"எந்த ஒரு உள்ளாடையும்... எந்த ஒரு இன்னர்ஸும் போடலனு எனக்குப் புரிஞ்சுது கார்த்திக்!"

நான் இந்த ஒரு பாம்-ஐ அவர் மூஞ்சில தூக்கிப் போட்டேன்!

கார்த்திக் கண்கள் அதிர்ச்சியில அப்படியே விரிய...

அவரோட இடுப்பு இடிக்குற ஸ்பீடு நின்னுருச்சு.

"உ... உனக்கு எப்படித் தெரியும்?"

அவரு குரல் அவ்ளோ அர்ஜென்ட்டா... அவ்ளோ பதட்டமா வெளிய வந்துச்சு.

"ஹவ் டூ யூ நோ தட் பவி?"

அவரு என் தோள்பட்டையை அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டு கேட்டாரு.

நான் உடனே என் பார்வையை அவர் கண்கள்ல இருந்து விலக்கி, பக்கத்துல திருப்புனேன்.

நான் அன்கம்ஃபர்டபிளா ஃபீல் பண்ற மாதிரி ஆக்ட் பண்ணேன்.

"அது... எனக்கு முதல்ல தெரியாது கார்த்திக்."

நான் தயங்கித் தயங்கி, வார்த்தைகளை முழுங்கிக்கிட்டே சொன்னேன்.

நான் எந்த அளவுக்குத் தயங்குறேனோ... அந்த அளவுக்கு அவரோட ஆர்வம் எகிறும்னு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.

"ஆனா..."

நான் அவரைப் பாக்காமலேயே முணுமுணுத்தேன்.

"கார்த்திக்..."

நான் மறுபடியும் என் பார்வையை அவர் மேல கொண்டு வந்தேன்.

"ப்ளீஸ் கார்த்திக்..."

"நீங்க நிஜமாவே நான் இதைச் சொல்லணும்னு நினைக்கிறீங்களா?"

"நான் வேணா இதோட நிப்பாட்டிக்கவா கார்த்திக்?"

நான் பாவமா, ஒரு குற்ற உணர்ச்சியோட அவரைக் கேட்டேன்.

"ப்ளீஸ் கார்த்திக்... எனக்கு இதுக்கு மேல சொல்றதுக்கு... கூச்சமா... ஒரு மாதிரி தப்பா இருக்கு கார்த்திக்."

நான் என் விக்டிம் கார்டை ஸ்ட்ராங்கா பிளே பண்ணேன்.

கார்த்திக் இதை கேட்டதும் பைத்தியம் ஆயிட்டாரு.

அவரு மறுபடியும் எனக்குள்ள ஆழமா, வெறித்தனமா இடிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

"ச்வாக்... ச்வாக்... ச்வாக்!"

"கண்டின்யூ பவி!"

அவரு அதிகாரமா, ஆனா அதே சமயம் ஒரு கெஞ்சலோட சொன்னாரு.

"ப்ளீஸ் பவி... நிப்பாட்டாத..."

"ப்ளீஸ் டோன்ட் ஸ்டாப்!"

"உனக்கு எப்படி அது தெரிஞ்சுதுனு மட்டும் சொல்லு பவி."

அவரு என்னைய டெஸ்பரேட்டா கெஞ்சுனாரு.

அவரு இடிக்குற மூவ்மென்ட்ல... எனக்கு நிஜமாவே செம்ம மூட் ஏறிடுச்சு.

"ஆஆஆஆஹ்ஹ்... உச்... கார்த்திக்!"

நான் சத்தமா, செக்ஸியா ஒரு பெரிய முனகலை வெளிய விட்டேன்.

நான் என் உடம்பை லேசா வளைச்சு, அவர் இடிக்குறதுக்கு ஏத்த மாதிரி என் இடுப்பை மேல தூக்கிக் குடுத்தேன்.

"நான்..."

"அவரு... அவரு என்னை அப்படியே பிடிச்சு இழுத்து..."

"அவர் நெஞ்சு மேல... அவர் உடம்பு மேல என்னைப் படுக்க வெச்சார்ல கார்த்திக்?"

நான் ஃபைனல் சீனுக்கு அவரைக் கொண்டு வந்தேன்.

நான் ஒரு சின்ன பாஸ் விட்டேன்.

"நோ கார்த்திக்..."

நான் லேசா என் தலையை ஆட்டிக்கிட்டே சொன்னேன்.

"இதை வெளிய சொல்றதுக்கே... எனக்கு அசிங்கமா... ரொம்ப மோசமா ஃபீல் ஆகுது கார்த்திக்."

நான் அவரை இன்னும் கொஞ்சம் தவிக்க விட்டேன்.

கார்த்திக் இப்போ தன் கண்ட்ரோலை கம்ப்ளீட்டா இழந்துட்டாரு.

அவரு இடிக்குற ஸ்பீடு... ஃபாஸ்ட்டா, ஹார்டா மாறிடுச்சு.

"ஆஆஹ்... பவி... ப்ளீஸ்!"

அவரு இடிச்சுக்கிட்டே, மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே கெஞ்சுனாரு.

"சொல்லு பவி... உனக்கு எப்படித் தெரிஞ்சுதுனு சொல்லு!"

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

நான் அவர் கழுத்தை டைட்டா கட்டிக்கிட்டேன்.

"நான் ஃபீல் பண்ணேன் கார்த்திக்!"

நான் எமோஷனலா... அழுகையோட சொல்ற மாதிரி, சத்தமாச் சொன்னேன்.

"ஐ ஃபெல்ட் இட்!"

"நான் அவர் உடம்பு மேல... கம்ப்ளீட்டா ஃபிளாட்டாப் படுத்திருந்தப்போ..."

"என் உடம்புல எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம... என் வெறும் உடம்பு, அவர் யூனிஃபார்ம் மேல உரசிகிட்டு இருந்தப்போ..."

"நான் அதை என் உடம்புல ஃபீல் பண்ணேன் கார்த்திக்!"

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் அவ்ளோ ஆழமா, அவர் மூளைக்குள்ள ஏத்துனேன்.

"அது... அவரோட பேண்ட்டோட சேர்த்து..."

"அது அவ்ளோ ஹார்டா..."

"அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா..."

"நேரா... என்னோட வயித்துல..."

"எந்த கேப்பும் இல்லாம... என்னோட ஸ்கின்ல..."

"அழுத்துனதை... நான் கிளியரா ஃபீல் பண்ணேன் கார்த்திக்!"

நான் அந்த மான்ஸ்டர் சுண்ணி... என் மேல உரசுன அந்த ஃபீலை... பச்சையா, ஆனா கியூட்டா அவர்கிட்ட விவரிச்சேன்.

கார்த்திக் உடம்பு என் மேல நடுக்கத்தோட அதிர்ந்துச்சு.

அவரு என்னைய ஓக்குறதையே ஒரு நிமிஷம் நிப்பாட்டிட்டாரு.

அவரு கண்கள் அகலமா விரிஞ்சுச்சு.

"ஆனாலும்..."

நான் உடனே முந்திக்கிட்டேன்.

"ஆனாலும் கார்த்திக்..."

"அது என் வயித்துல ஹார்டா அழுத்துனப்போ கூட..."

"நான் அப்பவும்... அது அந்த பெரிய டார்ச் லைட்னு தான் கார்த்திக் நினைச்சேன்."

நான் என் அந்த டார்ச் லைட் பொய்யை விடாம பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

கார்த்திக் என்னைய ஆழமா உத்துப் பாத்தாரு.

அவரு மூச்சுக்காத்து ஒரு புயல் மாதிரி வந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"அது..."

"அது நிஜமாவே ஒரு டார்ச் லைட்டா பவி?"

அவரு என்னைய அவ்ளோ பரிதாபமா... ஒரு குழந்தை மாதிரி கேட்டாரு.

அவரு அப்படி கேட்டதும்... நான் எந்த அவசரமும் இல்லாம...

ஸ்லோவா... பொறுமையா... என் தலையை லேசா இடது பக்கமும் வலது பக்கமும் ஆட்டுனேன்.

'இல்ல'ங்குறத... நான் என் செய்கையிலயே அவருக்குப் புரிய வெச்சேன்.

"நோ கார்த்திக்..."

நான் சாஃப்ட்டா, ஒரு கிசுகிசுப்பா முணுமுணுத்தேன்.

"இல்ல கார்த்திக்."

நான் அவர் கண்ணையே நேராப் பாத்துக்கிட்டு... அந்த ஃபைனல் உண்மையை உடைச்சேன்.

"ஒரு மெட்டல் டார்ச் லைட்னா..."

"அது எப்பவுமே தொடுறதுக்கு ரொம்பச் சில்லுனு இருக்கும் கார்த்திக்."

நான் என் பார்வையை அவர் உதடுகள் மேல கொண்டு போனேன்.

"ஆனா..."

"அப்போ... என் வயித்து மேல..."

"ஹார்டா அழுத்தி... உரசிகிட்டு இருந்த அந்த விஷயம்..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

"ரொம்ப..."

"ரொம்பச் சூடா இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

[yazhiniram]

--------------
Part 316:
--------------

"ரொம்பச் சூடா இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த வார்த்தைகளை... மெதுவா... ஒவ்வொரு எழுத்தா அவர் காதுக்குள்ள கிசுகிசுத்தேன்.

"ஒரு மெட்டல் டார்ச் லைட்-னா... அது எவ்ளோ சில்லுனு இருக்கும்னு எனக்குத் தெரியும் கார்த்திக்."

நான் அவர் கழுத்தைச் சுத்தி இருந்த என் கைகளை இன்னும் கொஞ்சம் டைட் ஆக்கிக்கிட்டேன்.

"ஆனா..."

"என் வயித்து மேல... எந்த கேப்பும் இல்லாம..."

"நேரடியா... அவ்ளோ வெயிட்டா அழுத்துன அந்த விஷயம்..."

நான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டேன்.

"அது... சூடா... என் ஸ்கின் மேல பட்டுச்சு கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன அந்த எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட உடம்பு... என் மேல அப்படியே உறைஞ்சு போச்சு..

அவரு கண்கள்... நம்ப முடியாத ஒரு ஷாக்லயும், கியூரியாசிட்டியிலயும் அகலமா விரிஞ்சுது.

'சூடா இருந்துச்சு!'

இந்த ஒரு வார்த்தை... கார்த்திக்குள்ள ஏகப்பட்ட விஷுவல்ஸை ஓட விட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவரு தொண்டையில எச்சில் முழுங்குற சத்தம்... கிளியரா, சத்தமா கேட்டுச்சு.

"சூ... சூடாவா?"

அவரு என்னையப் பாத்து, அந்த வார்த்தையை நம்ப முடியாம ரிப்பீட் பண்ணாரு.

"ஆமா கார்த்திக்..."

நான் என் பார்வையை அவர் கண்கள்ல இருந்து விலக்காம, இன்னசென்ட்டாத் தலையாட்டுனேன்.

"அந்த இன்டென்ஸ் ஆன ஹீட்... அந்த சூடு..."

"என் வயித்துல இருக்குற ஸ்கின் மேல பட்ட அந்த நிமிஷம் தான் கார்த்திக்..."

நான் ஒரு பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் நான் சொல்லப் போறதைக் கேட்கத் துடிச்சாரு.

"அந்த நிமிஷம் தான் கார்த்திக்... எனக்கு ஃபைனலா ஒரு ரியலைசேஷன் வந்துச்சு."

"அவரு..."

"அவரு அந்த யூனிஃபார்ம் பேன்ட்க்கு உள்ள..."

"எந்த ஒரு உள்ளாடையும் போடலங்குற அந்த உண்மை..."

"அப்போ தான் கார்த்திக் எனக்கு முழுசாப் புரிஞ்சுது!"

நான் இந்த ஃபைனல் பாம்-ஐ அவர் மூஞ்சில தூக்கிப் போட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும்...

"ஆஆஆஹ்ஹ்... ம்ம்ம்!"

கார்த்திக் தொண்டையில இருந்து ஒரு சத்தமான, மிருகத்தனமான முனகல் வெளிய வந்துச்சு!

'எந்த உள்ளாடையும் போடல!'

'அவனோட சுண்ணி... எந்த தடையும் இல்லாம...'

'நேரடியா... தன் பொண்டாட்டியோட வயித்து மேல உரசிருக்கு!'

இந்த நிஜம்...

இந்த ரியாலிட்டி...

கார்த்திக்கோட அத்தாரிட்டியை அப்படியே தரமட்டமா உடைச்சு நொறுக்கிடுச்சு.

ஆனா...

அதே நிஜம் தான்... அவரோட ஆசையை நூறு மடங்கு உசுப்பேத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அடுத்த செகண்ட்...

கார்த்திக்கோட இடுப்பு... மறுபடியும் வயலன்ட்டா வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சுது.

"ச்வாக்... ச்வாக்... ச்வாக்!"

அவரு இப்போ முன்னாடிய விட... வெறித்தனமா, ஆக்ரோஷமா என் புண்டைக்குள்ள இடிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

அவரு ஒவ்வொரு இடியும்... ஏதோ என்னைய ரெண்டாப் பிளக்கப் போற மாதிரி போர்ஸா இருந்துச்சு.

"ஆஆஆஹ்... க... கார்த்திக்... உச்!"

நான் அவர் இடிக்குற போர்ஸ்ல... என் தலையைச் சிலுப்பி முனகுனேன்.

கார்த்திக் முகம் முழுக்க வியர்வை.

அவரு மூச்சுக்காத்து ஒரு புயல் மாதிரி என் முகத்துல அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு கண்கள் செக்கச்செவேல்னு மாறி, என்னையே பசியோட பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே ரசிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு... என் மனசுக்குள்ள சத்தமாச் சிரிச்சேன்.

‘கார்த்திக்….'

'அவன் சுண்ணி என் மேல பட்டுச்சுனு தெரிஞ்சதுமே... உங்களுக்கு இவ்ளோ வெறி வருதா?'

'அவன் எனக்கு கொடுத்த சுகத்தை பத்தி தெரிஞ்சா... நீங்க என்ன ஆவிங்க?'

நான் என் மனசுக்குள்ள ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன்.

'சரி கார்த்திக்... நீங்க இவ்ளோ டெஸ்பரேட்டா இருக்கீங்க.'

'உங்களோட இந்த மூடை... உங்களோட ஆசையை...'

'அதோட மேக்ஸிமம் லிமிட்டுக்கு நான் கொண்டு போகப் போறேன்.'

'உங்களை முழுசா அழிக்கப் போறேன் கார்த்திக்.'

நான் என் பிளானை ரெடி பண்ணேன்.

நான் என் முகத்துல... ஒரு விதமான மயக்கத்தையும், ஃபீலையும் கொண்டு வந்தேன்.

என் கண்களை... பாதி மூடின மாதிரி... ஒரு ட்ரீமியான லுக்கிற்கு மாத்துனேன்.

"கார்த்திக்..."

நான் ஹஸ்கியா, போதையில மிதக்குற மாதிரி முணுமுணுத்தேன்.

என் குரல்ல இருந்த மார்க்கமான ஃபீல்... கார்த்திக்கை இன்னும் வெறியாக்குச்சு.

"அது..."

நான் என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"அது... அவ்ளோ பெருசா இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த 'பெருசு'ங்குற வார்த்தையை... இழுத்து, ரசிச்சுச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் உடம்பு என் மேல அப்படியே அதிர்ந்துச்சு.

அவரு இடிக்குற இடி... ஒரு செகண்ட் தடுமாறிச்சு.

"பெ... பெருசாவா?"

அவரு ஏதோ மூச்சுத் திணறல் வந்த மாதிரி கேட்டாரு.

"ஆமா கார்த்திக்..."

நான் கண்களைப் பாதி மூடிக்கிட்டே, அந்த இமேஜினேஷன்ல மிதக்குற மாதிரி ஆக்ட் பண்ணேன்.

"அது நிஜமாவே... அவ்ளோ பெருசா இருந்துச்சு."

"நான் என் வயித்துல ஃபீல் பண்ணும்போது..."

"அது ஏதோ இரும்பு ராடு மாதிரி... கனமா..."

"வெயிட்டா... என்னோட வயித்து மேல அழுத்துச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்த 'வெயிட்'டை அவர் மூளைக்குள்ள ஏத்துனேன்.

"அந்த அளவுக்கு வெயிட்டான... ஹார்டான ஒரு விஷயம்..."

"எப்படி ஒருத்தருக்கு இருக்க முடியும்னு எனக்கு அப்போ புரியவே இல்ல கார்த்திக்."

நான் என் இன்னசென்ஸ் மாஸ்க்கை மறுபடியும் மாட்டிக்கிட்டேன்.

"அதனால தான் கார்த்திக்..."

"நான்... அதை ஒரு டார்ச் லைட்னு தப்பா நினைச்சுக்கிட்டேன்."

நான் கியூட்டா, குழந்தை மாதிரி ரீசன் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... என்னையவே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவரு சுண்ணி என் புண்டைக்குள்ள... இப்போ முழுசா விறைச்சு, துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா... அது எவ்ளோ விறைச்சாலும்...

அவரோட =5 இன்ச் சைஸ்... எனக்குள்ள ஏமாற்றத்தைத் தான் குடுத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் மனசுக்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

'கார்த்திக்... நீங்க எவ்ளோ தான் கஷ்டப்பட்டு இடிச்சாலும்...'

'உங்க சைஸ்... அவனோட மான்ஸ்டர் முன்னாடி ஒண்ணுமே இல்ல கார்த்திக்.'

'நீங்க உள்ள இடிக்கிற ஒவ்வொரு தடவையும்... எனக்கு அவனோட தடிமன் தான் ஞாபகத்துக்கு வருது.'

ஆனா வெளிய... நான் என் கதையை விடாமத் தொடர்ந்தேன்.

"அதுவும் கார்த்திக்..."

நான் ஒரு பெரிய சஸ்பென்ஸை உருவாக்குனேன்.

"அது சாதாரண டார்ச் லைட் சைஸ் இல்ல கார்த்திக்."

"அந்தப் பழைய காலத்துல எல்லாம்..."

"ஊர்ல, விவசாயம் பண்றவங்க வெச்சிருப்பாங்களே..."

நான் என் கைகளால... ஒரு பெரிய சைஸை காத்துல வரைஞ்சு காமிச்சேன்.

"ரொம்பப் பெருசா... ரொம்ப நீளமா... சில்வர் கலர்ல ஒரு பெரிய டார்ச் லைட் இருக்குமே கார்த்திக்?"

"அதுக்குள்ள... தடிமனா... மூணு பெரிய பேட்டரி செல் போடுவாங்களே?"

நான் அந்த பேட்டரி செல்-ஐ கிளியரா மென்ஷன் பண்ணேன்!

நான் அப்படிச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்...

கார்த்திக் கண்கள் பிதுங்கி வெளிய வர்ற மாதிரி விரிஞ்சுது!

"பே... பேட்டரி செல்லா?"

அவரு குரல் உடைஞ்சு, ஒரு மாதிரி வந்துச்சு.

"ஆமா கார்த்திக்!"

நான் இன்னசென்ட்டா, சீரியஸாத் தலையாட்டுனேன்.

"அந்த மாதிரி... மூணு தடிமனான பேட்டரி செல் போட்ட ஒரு பெரிய டார்ச் லைட்..."

"அது கனமா, எவ்ளோ வெயிட்டா இருக்குமோ..."

"எக்ஸாக்ட்டா... அதே வெயிட் தான் கார்த்திக், எனக்கு என் வயித்துல ஃபீல் ஆச்சு!"

நான் முட்டாள்தனமான, அனாலஜியை அவர் மூஞ்சில அடிச்சேன்!

கார்த்திக்... அப்படியே ஃப்ரீஸ் ஆகிட்டாரு.

அவரு இடிக்குறது நின்னுருச்சு.

அந்தப் பெட்ரூம்ல ஒரு அமைதி.

'மூணு பெரிய பேட்டரி செல் போட்ட... பெரிய டார்ச் லைட்!'

இந்த இமேஜ்...

இந்தக் கம்பேரிசன்...

கார்த்திக்கோட மொத்த ஆண்மையையும் சுக்குநூறா உடைச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவருக்குள்ள இப்போ... பிரகாஷோட மான்ஸ்டர் சுண்ணியும்...

அவனோட கொட்டைகளும்...

கிளியரா, ஒரு ஹெச்டி விஷுவல் மாதிரி ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சுனு எனக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சுது.

இது... கார்த்திக்கை அப்படியே பைத்தியமாக்குச்சு.

அவரு மூச்சுக்காத்து ஏதோ ஆஸ்துமா பேஷண்ட் மாதிரி... கஷ்டப்பட்டு, சத்தமா வெளிய வந்துச்சு.

அவரு நெஞ்சு வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

அவரு முகம் கம்ப்ளீட்டா வெளிறிப் போச்சு.

அவரு இப்போ... தன் பார்வையை மெதுவா கீழ இறக்குனாரு.

எங்க ரெண்டு பேரோட உடம்பும் இணைஞ்சுருக்குற அந்த இடத்தைப் பாத்தாரு.

அவரோட 5 இன்ச் சுண்ணி... என் புண்டைக்குள்ள எந்த அளவுக்குப் போயிருக்குனு அவரு பாத்தாரு.

அவரு பாக்கும்போதே... அவரோட அந்தப் புருஷன்ங்குற கர்வம்...

எல்லாமே அப்படியே சரிஞ்சு விழுறதை என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

'உங்க சுண்ணி... அவனோட மான்ஸ்டர் முன்னாடி கியூட்டா இருக்குனு இப்போ உங்களுக்குப் புரியுதா கார்த்திக்?'

நான் மனசுக்குள்ள குரூரமாச் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

கார்த்திக்... ரொம்ப நேரம் அந்த இடத்தையே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவருக்குள்ள ஒரு போர் நடந்துக்கிட்டு இருக்குனு எனக்குத் தெரியும்.

ஒரு பக்கம்... தன் பொண்டாட்டிய ஒருத்தன் பெரிய சுண்ணியோட தொட்டுருக்கான்ங்குற ஷாக்.

இன்னொரு பக்கம்... அந்த மான்ஸ்டர் சைஸைப் பத்தித் தெரிஞ்சுக்கத் துடிக்குற ஆசை!

இந்த ரெண்டுக்கும் நடுவுல கார்த்திக் கம்ப்ளீட்டா அழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்தாரு.

மெதுவா...

அவரு தன் தலையை மறுபடியும் மேல தூக்குனாரு.

அவரு கண்கள்... இப்போ என்னைய நேராப் பாத்துச்சு.

அந்தக் கண்கள்ல... இப்போ கோபமோ, எந்த ஒரு அதிகாரமோ இல்ல.

அதுல இருந்தது... வெறும் பரிதாபமான, அடிமைத்தனமான தவிப்பு மட்டும் தான்.

அவரு முகம் ஒரு மாதிரி கூச்சத்துலயும், பொறாமையிலயும் சுருங்கிப் போயிருந்துச்சு.

"பவி..."

அவரு குரல் லோ-வா... வந்துச்சு.

அவரு உடம்பு லேசா நடுங்குறதை என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

நான் அவர் முகத்தையே... எந்த ரியாக்‌ஷனும் காட்டாம அமைதியாப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

'கேளுங்க கார்த்திக்...'

'உங்க நாக்கு நுனியில வந்து நிக்கிற அந்த வார்த்தையை... அந்தக் கேள்வியைக் கேளுங்க.'

நான் என் மனசுக்குள்ள ஆவலா வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்.

கார்த்திக்... தன் கீழ் உதட்டை பலமாக் கடிச்சுக்கிட்டாரு.

அவரு கண்கள்ல இப்போ ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான கியூரியாசிட்டி.

"பவி..."

அவரு மறுபடியும் திக்கித் திக்கிப் பேசுனாரு.

"அது..."

அவரு பாஸ் விட்டாரு.

அவரு முகம் பரிதாபமா... ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு.

"அது..."

அவரு தன் பொண்டாட்டியப் பாத்து... எந்த ஒரு புருஷனும் கேக்கக் கூச்சப்படுற...

அந்த ஃபைனலான... பொறாமை பிடிச்ச கேள்வியை...

டெஸ்பரேட்டா கேட்டாரு.

"அது... என்னோடத விட..."

அவரு கண்கள் என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"என்னோடத விட பெருசா இருந்துச்சா?"

[Gilmalover]

Ippovachum unnodathu kulantha kunji avanodathu kalutha sunni nu solvala illa adhu sonna hurt ayiduvan nu unnodathu vida sinnathu nu puluguvala.

[Losliyafan]

Ippo divorce ellam romba satharanam. Purusan thirupthi paduthalennu solliye divorce apply panranga. Appadi irukkum bothu 6 varushama manasukulla ivlo thuveshatha vachi kittu karthik kooda sernthu irukurathu avanoda echa kasukku thana.

[Losliyafan]

Monster sunni la ol vangina pundayila sinna sunniya vitta karthik sunni andavkulla vitta karandi mathiri entha oru oru grip pum illama thane irukkum appo avanukku etho thappu nadanthu irukku nu therinji irukkanume. Adhu kooda theriyamala oruthan perform panra mathiri act pannuvan.

[யாரோ ஒருத்தி]

@Losliyafan....இது ஒரு கற்பனைக் கதை. இதில் எழுத்தாளர் தனது கற்பனைக்கு ஏற்ப எந்தச் சம்பவத்தையும் எழுதலாம். அதில் தவறில்லை. ஆனால், கதையில் எழுதப்பட்ட ஒரு விஷயம் மருத்துவ ரீதியாகவும் சாத்தியமானது என்று வாதிடும்போதுதான் அறிவியல் உண்மைகளைப் பார்க்க வேண்டும்.

ஆணுறுப்பின் அளவை வைத்தோ, பெண்ணுறுப்பின் இறுக்கம் அல்லது தளர்வை வைத்தோ, ஒரு பெண்ணின் முந்தைய பாலியல் அனுபவத்தை உறுதியாகக் கண்டறிய முடியும் என்பது மருத்துவ ரீதியாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட உண்மை அல்ல. பெண்ணுறுப்பு இயல்பாக விரிந்து சுருங்கக்கூடிய தசை அமைப்பைக் கொண்டது. அதன் உணர்வும் இறுக்கமும் பல உடலியல் காரணிகளால் மாறுபடலாம்.

எனவே, கார்த்திக்குக்கு ஏதாவது வித்தியாசம் தெரிந்திருக்க வேண்டும்; அதனால் அவளுடைய கடந்தகால உறவை அவன் கண்டுபிடித்திருக்க வேண்டும் என்று கதையில் கற்பனையாக எழுதலாம். ஆனால், அப்படித்தான் மருத்துவ ரீதியாக நடக்கும் என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது.

கற்பனை என்பது எழுத்தாளரின் சுதந்திரம்; மருத்துவ உண்மை என்பது ஆதாரங்களால் நிரூபிக்கப்பட வேண்டியது. இரண்டையும் ஒன்றாகக் குழப்பாமல் விவாதிப்பதுதான் சரியான அணுகுமுறை. கதையை விமர்சிக்கலாம்; ஆனால் மருத்துவ அறிவியலுக்குப் பொருந்தாத கருத்துகளை மருத்துவ உண்மையாக முன்வைப்பது சரியல்ல.

[Losliyafan]

@யாரோ ஒருத்தி one of my doctor friend told the difference will be felt. It won't be satisfying on both sides as like in previous state. :)

[யாரோ ஒருத்தி]

@Losliyafan....Let me clarify this from a medical and scientific perspective.

Feeling a difference during sexual intercourse is one thing; claiming that this difference proves a woman's previous sexual history is entirely another. These two things should not be confused.

According to the World Health Organization (WHO), there is no known medical examination that can prove whether a woman has previously had vaginal intercourse. The American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) also states that physical examinations intended to determine a woman's sexual history have no scientific basis.

A systematic review published in Reproductive Health in 2017 examined 17 studies and concluded that hymen examination cannot reliably establish previous sexual intercourse. The review also explains that the vagina is a dynamic muscular canal whose size and shape vary with individual anatomy, hormonal factors, sexual arousal and other conditions. Vaginal laxity is not an established clinical indicator of previous sexual intercourse.

Sexual satisfaction also varies between individuals and depends on several physical and psychological factors. Therefore, neither a perceived difference in sensation nor a lack of satisfaction can, by itself, establish a woman's previous sexual history.

This is a fictional story, and the author is free to write whatever the plot requires. However, fictional events and established medical facts are two different things. A claim does not become a scientific fact simply because someone says that a doctor friend told them so.

[யாரோ ஒருத்தி]

[Losliyafan]

@யாரோ ஒருத்தி you seems to be fan of karthik. Be on his side. But truth is a truth and it can't change. Pavi has been telling karthik did not satisfied her since her first night. Suddenly hearing someone touched his wife his cock won't double it's size or his erection will not be there for hours. It's a complete joke. Think that your hero has turned a real man now. Ha ha.

[யாரோ ஒருத்தி]

@Losliyafan...நீங்கள் சொல்வதை உண்மை என்று ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டீர்கள் என்று கூறியதால்தான், நான் மருத்துவ ஆதாரங்களுடன் விளக்கமளித்தேன். ஆனால், நான் கொடுத்த விளக்கத்தையும் ஆதாரங்களையும் புரிந்துகொள்வதற்குப் பதிலாக, என்னைக் கார்த்திக்கின் ரசிகர் என்று முத்திரை குத்தியிருக்கிறீர்கள். அதற்கு நன்றி!

முதலில் ஒன்றைத் தெளிவுபடுத்த விரும்புகிறேன். நான் கார்த்திக்கின் ரசிகரும் இல்லை, பவித்ராவின் ரசிகரும் இல்லை, பிரகாஷின் ரசிகரும் இல்லை. நான் ரசிகராக இருப்பது யாழினி ராம் அவர்களின் எழுத்துகளுக்கு மட்டுமே. கதாபாத்திரங்களைப் பிடித்திருப்பதும், ஒரு கருத்தை மருத்துவ ரீதியாக ஆராய்வதும் இரு வேறு விஷயங்கள்.

நீங்கள் உங்கள் மருத்துவர் நண்பர் இதுபற்றிச் சொன்னதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள். அவர் உண்மையிலேயே மருத்துவத் துறையைச் சேர்ந்தவராக இருந்தால், அவரிடம் இந்த விஷயத்தை விரிவாகக் கேட்டுத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். குறிப்பாக, உடலுறவின்போது ஏற்படும் உணர்வுகளை மட்டும் வைத்து ஒரு பெண்ணின் முந்தைய பாலியல் அனுபவத்தை எவ்வாறு உறுதிப்படுத்த முடியும் என்பதையும், அதற்குப் பின்னால் உள்ள மருத்துவ விளக்கத்தையும் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ளுங்கள். அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்வதற்கு நான் தயாராக இருக்கிறேன்.

அதற்குப் பிறகும் உங்களுக்கு என்னுடைய விளக்கத்தில் சந்தேகம் இருந்தால், என் கமெண்ட் பாக்ஸில் தொடர்ந்து விவாதிப்பதைத் தவிர்க்கலாம். நீங்கள் தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கு மெசேஜ் செய்தாலும், உங்கள் சந்தேகங்களைத் தெளிவுபடுத்தவும், மருத்துவ உண்மைகளைப் பற்றி விவாதிக்கவும் நான் தயாராக இருக்கிறேன்.

ஒரு கருத்தை எதிர்ப்பதற்காக ஒருவரைக் குறிப்பிட்ட கதாபாத்திரத்தின் ரசிகர் என்று முத்திரை குத்துவதற்குப் பதிலாக, அந்தக் கருத்தின் உண்மைத்தன்மையை ஆராய்வதே அறிவார்ந்த அணுகுமுறை.

[Losliyafan]

Kadhai eppadi vemnalum kondu ponga. Site pora nelamaiya partha seekiram end card potruvanga pola. Adhuku munnadi inda kadhai mudiyuma nu teriyala seekiram unga hero va jeyikka vachi, pondattiya thirupthi padutha vachi.. ungala mathiri ambala indha ulagathuleye illa nu solla vachi.. Bn paviku innoru kulanthaya kodukka vainga

[yazhiniram]

சரி நண்பர்களே, கதை இழுவையா இருக்கு, boring-ஆ இருக்கு, எப்பத்தான் முடிப்பீங்க, thread-ஐ வேற வீணாக்குறீங்கன்னு ஒவ்வொரு 20 part-க்கும் யாராவது ஒருத்தர் வந்து சொல்லிட்டே இருக்கீங்க. இப்போ LosliaFan அதையே சொல்லியிருக்காரு. கதை எப்படி போகுதுன்னு விமர்சிக்கிறதை நான் தப்புன்னு சொல்லல. ஆனா, திரும்பத் திரும்ப அதே complaint-ஐ சொல்லிட்டு, கதையை இழுவைன்னும் சலிப்பா இருக்குன்னும் சொல்றப்போ, நானும் ஒரு விஷயத்தை யோசிக்க வேண்டியிருக்கு.

**யாருக்குமே தேவையில்லாத, இழுவையா இருக்கிற, boring-ஆ இருக்கிற கதையை நான் எதுக்கு என் நேரத்தையும் உழைப்பையும் செலவு பண்ணி இங்க post பண்ணிக்கிட்டு இருக்கணும்?** அதுவும் பல வருஷம் ஆனாலும் முடியுமான்னு தெரியலன்னு வேற கவலைப்படுறீங்க. கதையை ரசிக்கிறதைவிட, அது எப்போ முடியும்னுதான் சில பேருக்கு அதிகக் கவலையா இருக்கு போல!

அதனால, இனிமேல் இங்க public-ஆ கதை post பண்ணுறதை நிறுத்திட்டு, உண்மையிலேயே படிக்க விருப்பம் இருக்கிறவங்க கேட்டா மட்டும் DM-ல share பண்ணலாமான்னு யோசிக்கிறேன். அப்போ thread-ஐ வீணாக்குற பிரச்சினையும் இருக்காது, கதை இழுவைன்னு திரும்பத் திரும்பச் சொல்ல வேண்டிய அவசியமும் இருக்காது. எல்லாருக்கும் நிம்மதி!

கதை நிறுத்தாதீங்க, தொடர்ந்து எழுதுங்கன்னு சொல்றவங்க நிறைய பேர் இருக்கீங்க. உங்க ஆதரவை நான் மதிக்கிறேன். ஆனா, கதை post ஆகும்போது தொடர்ந்து வர்றது பெரும்பாலும் இழுவை, boring, எப்போ முடிப்பீங்கங்கிற complaint-கள்தான். நான் கதை நிறுத்தப் போறேன்னு சொன்னா மட்டும், நிறுத்தாதீங்க, தொடர்ந்து எழுதுங்கன்னு சொல்றீங்க. **நான் நிறுத்தப் போறேன்னு சொன்னா மட்டும் வந்து தடுக்கிறீங்க; ஆனா, தொடர்ந்து எழுதுறப்போ வர்ற இந்த மாதிரியான எதிர்மறையான comments-ஐப் பார்த்தா, எழுதுறதையே நிறுத்திடலாம்னுதான் தோணுது.** இதை நான் எத்தனை தடவைதான் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கிறது?

இங்க கதை post பண்ணுறது என்னோட விருப்பம்தான். அதுக்காக என் நேரத்தை செலவு பண்ணி எழுதுறேன். ஆனா, ஒவ்வொரு தடவையும் கதை post பண்ணும்போது இப்படி வெறுப்பான comments-ஐப் பார்த்துக்கிட்டு, அதுக்குப் பதில் சொல்லிக்கிட்டு, மனசையும் கெடுத்துக்கிட்டு, மறுபடியும் அடுத்த part எழுதிப் போடணும்னு எனக்கு என்ன அவசியம் இருக்கு? ஒரு கட்டத்துக்கு மேல எழுதுற ஆர்வமே போயிடுது. அதைத்தான் இப்போ உணர்ந்திருக்கேன்.

அதனால, இதையெல்லாம் பார்க்கும்போது public-ஆ post பண்ணுறதை நிறுத்திட்டு, உண்மையிலேயே கதையைப் படிக்க விரும்புறவங்களுக்கு மட்டும் DM-ல share பண்ணுறதுதான் நல்ல முடிவோன்னு தோணுது. அப்போ படிக்க விருப்பம் இருக்கிறவங்களும் படிக்கலாம்; கதை இழுவைன்னு நினைக்கிறவங்களுக்கும் என் posts-ஐப் பார்க்க வேண்டிய அவசியம் இருக்காது.

**நிறுத்தாதீங்கன்னு சொல்றவங்க, நான் public-ஆ post பண்ணுறதை நிறுத்தின பிறகு மட்டும் வந்து ஏன் நிறுத்தினீங்கன்னு கேட்காதீங்க.** தொடர்ந்து எழுதுறதுக்கு முன்னாடி, இப்படி வர்ற comments-ஐயும் நான் எப்படிப் பார்க்கிறேன்னும் புரிஞ்சுக்கணும்.

நன்றி, LosliaFan! உங்க கருத்து இந்த முடிவைப் பத்தி யோசிக்க வச்சிருக்கு. தொடர்ந்து கதை எழுதுறதுக்கு ஆதரவைவிட, கதை இழுவை, boring, thread வீணாகுதுன்னு வர்ற comments-தான் அதிகமா இருக்கும்போது, இந்த public thread-ல தொடர்ந்து post பண்ண வேண்டுமா, இல்ல உண்மையிலேயே படிக்க விரும்புறவங்களுக்கு மட்டும் DM-ல share பண்ணலாமான்னு யோசிக்க வேண்டியிருக்கு. **இப்படி தொடர்ந்து வர்ற comments-ஐப் பார்க்கும்போது, public-ஆ post பண்ணுறதை நிறுத்துறதுதான் சரியான முடிவோன்னு தோணுது.**

[Tamil reader]

Yazhiniram sir please yaaro oruthi. Loudlyafan irundum thollaigali utharithallngal neengal kathaiku arasan
Yaaro oruthi loudlyafan block pannunga please

[யாரோ ஒருத்தி]

@Tamil reader....நண்பா, நீயெல்லாம் கதை படிச்சோமா, கை அடிச்சோமான்னு இருக்க வேண்டிய ஆளு! நான் என்னுடைய கமெண்ட்ல கதை ஆசிரியரை எங்கே குறை சொல்லியிருக்கேன்? கதையைப் பத்தி என்ன குறை சொல்லியிருக்கேன்? எதையும் முழுசா படிச்சுப் புரிஞ்சுக்காம, அரைகுறையா படிச்சிட்டு வந்து கமெண்ட் போடாத நண்பா! நீங்க என்ன சொல்ல வர்றீங்கன்னே எனக்குப் புரியல. தயவுசெய்து போ நண்பா, போ… போய் கதையைப் படிச்சோமா, கை அடிச்சோமான்னு உன் வேலையைப் பாரு!