Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[DoctorDoom]

Story super ha iruku vera level

[sarit11]

New thread post pana mudila yen Yaruku achi theriuma

Intha mathiri error varuthu...what's going on.. therichavanga solunga

https://pixhost.to/show/6610/789388367_s...130411.png

my dear friend

use "Quick Reply" Box , bottom of the page

server side problem , taking time to resolve

until the problem is solved , All are posting the way

[Shajith]

இந்தப் பகுதிகளில் பவித்ரா கார்த்திக்கிடம் ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் விவரிக்கும் விதமும், அதைக் கேட்கும்போது கார்த்திக்குள் ஏற்படும் தவிப்பும் ஆர்வமும் நன்றாக வெளிப்பட்டிருக்கிறது. பிரகாஷின் செயல்பாடுகளையும், அவரது அணுகுமுறையில் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் பவித்ரா விவரிக்கும் விதம் காட்சிகளுக்கு உயிரூட்டுகிறது. குறிப்பாக, பவித்ரா தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும் விதமும், கார்த்திக்கின் மனநிலை மாறிக்கொண்டே இருப்பதும் கதையை அடுத்த கட்டத்திற்குக் கொண்டு செல்கிறது. மூவரின் உணர்வுகளையும் அவரவர் நிலையில் இருந்து வெளிப்படுத்தியிருப்பது இந்தப் பகுதிகளின் சிறப்பு. அருமையான பதிவு! அடுத்த பகுதியை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கிறோம். தொடர்ந்து எழுதுங்கள்!

[news.doctor123]

கார்த்தி, இன்னும் ஏன்டா அந்த எச்சில் முலையையும் புண்டையையும் நக்காமல் இருக்க.. கதைக்கேட்டு திட்டு வாங்கி அவள் காலில் விழுந்து கெஞ்சி நக்கி சுவைக்க வேண்டாமா ?? இன்னும் நிறைய வேண்டும்மென கதற வேண்டாமா .. பவியும் கொஞ்சம் துப்பினால் straight to heaven..

காலடியலிருந்து அவள் புண்டையில் ஒழுகும் அந்த அவனின் அமிர்தத்தை நக்கி உறிய வேண்டாமா.. fandom to core ..Pavi’s humiliation words are taking to heavily world and Karthik keep decorating Pavi for Gautam

[xbiilove]

Inimel prakash kanjiya kaluvama vandhu indha potta thevidiya payyana nakka vidalam. Unmaiyana ambala kanjiya kudida badu nu sollalam. Inimel karthik sunni pavi pundaikul poga vidave koodathu. Avana neeye kai adichi vadichiko nu solli asingapaduthanum. Unakku porantha potta payyan Nalaiku innoruthi kudiya kedukka poran adhukku munnadi andha saniyana operation panni pombalaya mathidanum nu sollanum.

[yazhiniram]

---------------
Part 304:
---------------

"அவரு முழுசா... கம்ப்ளீட்டா ஒரு வேற ஒரு ஆளா மாறிட்டாரு!."

இந்த உண்மையை நான் மனசுக்குள்ள ரியலைஸ் பண்ண அந்த நிமிஷம்...

எனக்குள்ள ஒரு பவர் வந்த மாதிரி ஃபீல் ஆச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் சொன்ன ஹானஸ்ட்டான கன்ஃபெஷன்... 'எனக்கு அது ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு'ங்குற வார்த்தை...

கார்த்திக்குள்ள ஒரு ஷாக் வேவ் மாதிரி அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட வாய் திறந்துருந்துச்சு, ஆனா வார்த்தைகள் எதுவும் வரல.

அவரோட சுண்ணி, விறைச்சுப் போய், என் தொடையில பலமா இடிச்சுக்கிட்டு நின்னதை நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் இந்த அமைதியை உடைக்க முடிவு பண்ணேன்.

நான் இன்னும் அவரை உத்து பாத்தேன்.

"அந்தப் பத்து நிமிஷத்துக்கு அப்புறம்..."

நான் என் குரலை இயல்பா, கதையைத் தொடர்ற மாதிரி மாத்திக்கிட்டேன்.

நான் அந்த 'பத்து நிமிஷம்'ங்குற வார்த்தையை கேஷுவலாச் சொன்னதும்...

கார்த்திக் அப்படியே யோசிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

'பத்து நிமிஷமா?'

'ஒரு வாட்ச்மேன்... தன் பொண்டாட்டியோட மார்பகங்களை...'

'பத்து நிமிஷம் விடாமச் சக் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தானா?'

இந்த நெனப்பு கார்த்திக்கை விறைக்க வெச்சுது.

அவரு கண்கள் பிதுங்கி, தவிப்போட என்னைப் பாத்தாரு.

"ப... பத்து நிமிஷமா?"

அவரு குரல் கடைசியா வெளிய வந்துச்சு.

"பத்து நிமிஷம்... அவன் அதைதபண்ணானா பவி?"

அவரு அந்த டைம் ஃப்ரேமை நம்ப முடியாமத் தவிச்சாரு.

"நீ... நீ சொன்ன மாதிரி..."

அவரு வார்த்தைகளை முழுசாச் சொல்லக் கூடக் கஷ்டப்பட்டாரு.

"உன்னோட ரெண்டு பூப்ஸ்-ஐயும்... அவன் மாத்தி மாத்தி..."

"ஒண்ண சக் பண்ணி... இன்னொன்ன கையால பிசைஞ்சு..."

"அப்படி... அப்படி மாத்தி மாத்திப் பிளே பண்ணானா?"

அவரு என்னைய டெஸ்பரேட்டா, கியூரியாசிட்டியோட கேட்டாரு.

நான் உடனே எந்தப் பதிலும் சொல்லல.

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து லேசா விலக்கிக்கிட்டேன்.

கீழ என் மடியைப் பாத்துக்கிட்டேன்.

என் முகத்துல... பெரிய கூச்சத்தைக் கொண்டு வந்தேன்.

என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

ஒரு சின்னப் பொண்ணு வெட்கப்படுற மாதிரி...

நான் ரொம்ப மெதுவா... என் தலையை மேலயும் கீழயும் ஆட்டுனேன்.

எந்த வார்த்தையும் இல்லாம, ஒரு ஷையான நாட் மூலமா ஆமான்னு சொன்னேன்.

நான் அப்படி வெட்கப்பட்டதப் பாத்ததும்...

கார்த்திக் நெஞ்சு ஏறி இறங்குச்சு.

தன் பொண்டாட்டி... வேற ஒருத்தன் குடுத்த சுகத்தை நெனச்சு, தன் முன்னாடியே வெட்கப்படுறா!

இது அவரோட விறைப்பை இன்னும் இரும்பாட்டமாக்குச்சு.

"உனக்கு... உனக்கு எப்பிடிப் பவி தெரியும்?"

அவரு குரல்ல சந்தேகம், தவிப்பு இருந்துச்சு.

"அவன் பத்து நிமிஷம் தான் பண்ணான்னு உனக்கு எப்பிடித் தெரியும்?"

"நீ... ந .. அந்த சிச்சுவேஷன்ல... நீ எப்பிடி டைம் நோட் பண்ண?"

அவரு குழப்பமா ஆனா லாஜிக்கா ஒரு கேள்வியைக் கேட்டாரு.

நான் என் கண்களை லேசா மேல தூக்கி, அவர் முகத்தைப் பாத்தேன்.

நான் கேஷுவலா... ஒரு மாதிரி கிறக்கமாப் பதில் சொன்னேன்.

"எனக்கு... எனக்கு எக்ஸாக்ட்டாத் தெரியல கார்த்திக்."

நான் என் தோள்பட்டையை லேசா உலுக்கிக்கிட்டேன்.

"அந்த ரூம்க்குள்ள... அந்தத் தரைல..."

"அவர் அப்படி என்னையப் பிசைஞ்சு, சக் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தப்போ..."

"நான் நிஜமாவே டைம்-ஐ கம்ப்ளீட்டா லாஸ்ட் பண்ணிட்டேன் கார்த்திக்."

"எனக்கு இந்த உலகத்துல என்ன நடக்குதுன்னே தெரியல."

"அது ஒரு பத்து நிமிஷமா இருக்கலாம்..."

"இல்ல... அதைவிடக் கம்மியா இருக்கலாம்..."

"இல்லனா..."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"இல்லனா... அதைவிட ரொம்ப அதிகமா கூட இருக்கலாம் கார்த்திக்."

நான் அந்த 'அதிகமா இருக்கலாம்'ங்குற வார்த்தையை அழுத்திச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு என்னைப் பாத்தாரு.

"எனக்குத் தெரிஞ்சதெல்லாம் ஒண்ணு தான் கார்த்திக்..."

"அவர் ரொம்ப நேரம்... அவ்ளோ நேரம் என்னைய விடாம அப்படி பண்ணுனாரு."

"நான் அவ்ளோ நேரம் அந்தச் சுகத்துல மிதந்துக்கிட்டு இருந்தேன்."

"அது மட்டும் தான் கார்த்திக் எனக்குத் தெரியும்."

நான் ஹானஸ்ட்டா, என் நிலைமையை அவர் மூஞ்சில அடிச்ச மாதிரிச் சொன்னேன்.

"அவர்... ஃபைனலா நிப்பாட்டுனாருங்க கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் அந்த ஷாக்ல இருந்து முழிச்சு, நிஜ உலகத்துக்கு வந்தாரு.

அவரு மூச்சை 'ஹூப்'னு உள்ள இழுத்தாரு.

"நி... நிப்பாட்டிட்டானா?"

அவரு குரல், ஒரு மாதிரி ஏமாற்றமும் நிம்மதியும் கலந்த மாதிரி வந்துச்சு.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"அவர் என்னோட மார்பகங்கள்ல இருந்து தன் முகத்தை கஷ்டப்பட்டு விலக்கிக்கிட்டாரு."

நான் தத்ரூபமா விவரிச்சேன்.

"அவர் முகம் விலகும்போது... என ஸ்கின் மேல... அவர் எச்சிலோட ஈரம்... சில்லுனு பட்டுச்சு கார்த்திக்."

நான் சொல்லச் சொல்ல, கார்த்திக் தன் பற்களை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டாரு.

"அவர் தன் கையாலேயே, தன் வாயை அவ்ளோ வேகமாத் துடைச்சுக்கிட்டாரு."

"அவரோட மூச்சுக்காத்து... ஏதோ பத்து கிலோமீட்டர் ஓடி வந்த மாதிரி, சத்தமா, 'ஹூப்... ஹூப்...'னு வந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"அவர் முகம் முழுக்க அவ்ளோ வியர்வை."

நான் பிரகாஷோட எக்ஸாஸ்ட் ஆன நிலைமையை அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

"அவர் என்னைப் பாத்து, அவ்ளோ மூச்சு வாங்குற குரல்ல சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'மேடம்... இந்த ஹெல்ப் பண்றது... ஹெவியான பிஸிக்கல் வொர்க் மேடம்...'"

"அப்படின்னு அவர் சொல்லிக்கிட்டே..."

"அப்படியே அந்த சிமெண்ட் தரைல... எனக்குப் பக்கத்துலயே... தொபக்கடீர்னு ஃபிளாட்டாப் படுத்துட்டாருங்க கார்த்திக்!"

நான் வாட்ச்மேன் அப்படியே கொலாப்ஸ் ஆகிப் படுத்ததை கேஷுவலாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், பெருமூச்சு விட்டாரு.

அவரு முகம் இப்போ லேசா ரிலாக்ஸ் ஆச்சு.

"ஆஃப் கோர்ஸ்..."

கார்த்திக் உறுதியா, என்னைய நம்ப வைக்கிற மாதிரி முணுமுணுத்தாரு.

"அவன் கண்டிப்பா டயர்ட் ஆகித் தான் பவி இருப்பான்."

"அவன் உனக்கு எவ்ளோ பெரிய... எவ்ளோ இன்டென்ஸான பிஸிக்கல் ட்ரீட்மென்ட் குடுத்துருக்கான்!"

அவரு இப்போ பிரகாஷோட செயலுக்கு, அங்கீகாரத்தையே குடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டாரு!

"உன் மேல பிரஷர் குடுத்து... உன்னோட அந்த இடத்துல எல்லாம் அவ்ளோ நேரம் ஓரல் செக் பண்ணி..."

"தொடர்ந்து ஒரு முப்பது-நாப்பது நிமிஷத்துக்கு மேல... உனக்காக அவன் அவ்ளோ மெனக்கெட்டுருக்கான்."

"அவன் கண்டிப்பா கம்ப்ளீட்டா எக்ஸாஸ்ட் ஆகித் தான் இருப்பான் பவி."

கார்த்திக் சீரியஸா, ஒரு வாட்ச்மேன் தன் பொண்டாட்டிய நக்கி, பிசைஞ்சு, விரல் போட்டதை...

ஒரு 'ஹார்ட் வொர்க்'னு சொல்லி அவனுக்காகப் பரிதாபப்பட்டாரு!

நான் மனசுக்குள்ள விழுந்து விழுந்து சிரிச்சேன்.

'உங்களோட இந்த லாஜிக் இருக்கே... அதுக்கு ஆஸ்கார் அவார்டே குடுக்கலாம்.'

'உங்க மைண்ட், உங்களை எவ்ளோ பெரிய முட்டாளா ஆக்கிருக்குனு பாருங்க.'

ஆனா நான் வெளிய இன்னசென்ட்டா, அவர் சொல்றதை ஏத்துக்கிற மாதிரி மெதுவாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"நீங்க சொல்றது கரெக்ட் தான்."

"அவர் பாக்கவே டயர்டா... பாவம் மாதிரி இருந்தாரு."

நான் பிரகாஷ் மேல எனக்கு இருந்த 'பரிதாபத்தை' அவருக்குக் காட்டுனேன்.

"அவர் அப்படித் தரைல படுத்து, சத்தமா மூச்சு வாங்குறதைப் பாத்ததும்..."

"நான் மெதுவா என் தலையைத் திருப்பி, அவரைப் பாத்தேன் கார்த்திக்."

"பாத்துட்டு, அக்கறையாக் கேட்டேன்..."

"'நீங்க நல்லா இருக்கீங்களா பிரகாஷ்? உங்களுக்கு ஒண்ணும் இல்லையே?'"

"'என்னோட உடம்பு இப்போ ஓகேவா? ட்ரீட்மென்ட் எல்லாம் முடிஞ்சுதா?'னு நான் இன்னசென்ட்டாக் கேட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என்னைய ஒரு கள்ளங்கபடமில்லாத பேஷண்ட் மாதிரி ப்ரொஜெக்ட் பண்ணேன்.

நான் ஒரு சின்ன பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் இப்போ பெட்ல எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் க்ளோஸா லீன் ஆகி வந்தாரு.

அவரோட மூச்சுக்காத்து என் உதட்டுல பட்டுச்சு.

"அ... அவன் என்ன சொன்னான் பவி?"

அவரு அவ்ளோ தவிப்போட கேட்டாரு.

"நான் அப்படிப் பரிதாபமாக் கேட்டதும்..."

அவர்... மெதுவா... தன்னோட தலையை லேசாத் திருப்பி...

என் முகத்தைப் பாத்தாரு கார்த்திக்.

அவர் என் முகத்தைப் பாத்து, அழகா ஒரு ஸ்மைல் பண்ணாரு கார்த்திக்..

அவர் சிரிச்சுக்கிட்டே... மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே எங்கிட்ட சொன்னாரு...

"யூ ஆர் குட் மேடம்..."

"இப்போ உங்க உடம்பு பூரா நான் கம்ப்ளீட்டா செக் பண்ணிட்டேன்... ஒரு இடத்தை தவிர..."

"உங்களுக்கு நிஜமாவே ஒரு ப்ரோப்ளேமும் இல்ல."

"நீங்க கவலைப்படத் தேவையில்லை..."

அப்படின்னு அவர் சொன்னாருங்க கார்த்திக்.

ஆனா... அவர் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டதும்...

எனக்குள்ள ஷாக் கார்த்திக்.

நான் என் கண்களை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டு...

அவரை குழப்பமாப் பாத்தேன்.

"என்ன... என்ன பிரகாஷ் சொல்றீங்க?"

"எனக்கு ஒரு ப்ராப்ளமுமே இல்லையா?"

"அப்படின்னா... அப்படின்னா நீங்க என்ன மீன் பண்றீங்க பிரகாஷ்?"னு நான் கன்பியூஸ்டாக் கேட்டேன் கார்த்திக்.

நான் அப்படிப் கேட்டதும்...

அவர் ரொம்ப கேஷுவலா, அவ்ளோ கூலா ஒரு பதில் சொன்னாருங்க கார்த்திக்.

"ஆமா மேடம்... அதத் தான் நான் சொல்றேன்."

"நான் உங்க உடம்புல... உங்களுக்கு முன்னாடியும் சரி... பின்னாடியும் சரி..."

"உங்க நெஞ்சுப் பகுதி, உங்க வயிறு, உங்க லோயர் பாடினு..."

"எல்லா இடத்துலயும் நான் டீப்பாச் செக் பண்ணேன்ல?"

"ஆனா... உண்மையச் சொல்லணும்னா..."

"உங்களுக்கு அந்த எந்த இடத்துலயும்... எந்த ப்ராப்ளமும் இல்ல மேடம்."

"நீங்க விழுந்தப்போ, அந்த இடங்கள்ல எந்த ஒரு இம்பாக்ட்டும் ஆகல."

"அங்க ப்ராப்ளம் இல்லவே இல்ல மேடம்."

"நான் ஜஸ்ட் நீங்க விழுந்த விதத்தை வெச்சு... அப்படி ஆகியிருக்குமோனு ஒரு கெஸ் தான் பண்ணேன்."

"அதை கன்ஃபார்ம் பண்ணிக்கத் தான்..."

"நான் உங்களை இவ்ளோ நேரம் இப்படி செக் பண்ணேன் மேடம்..."

அப்படின்னு... அவர் சாதாரணமாக் கூலா சொல்லிட்டாருங்க கார்த்திக்!

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்ன அந்த செகண்ட்!

கார்த்திக்... மூளைக்குள்ள... ஒரு பயங்கரமான புயல் அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லையா?'

'ஜஸ்ட் ஒரு கெஸ் தானா?'

'கிராஸ் செக் பண்றதுக்காகத் தான் அவன் அவ்ளோ நேரம் என் பொண்டாட்டிய அம்மணமாக்கி நக்குனானா?'

இந்த உண்மையை... அவரால கொஞ்சம் கூட அக்செப்ட் பண்ணிக்க முடியல.

அவரோட முகம் ஷாக்லயும், கோபத்துலயும, ஏமாற்றத்துலயும் அப்படியே வெளிறிப் போச்சு.

"ப... பவி..."

அவரு வார்த்தைகளை ஃபார்ம் பண்ண அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டாரு.

"என்ன... என்ன பவி சொல்ற நீ?"

"அவன்... அவன் ஜஸ்ட் கெஸ் பண்ணேன்னு சொன்னானா?"

"உனக்கு அங்க எந்தப் ப்ராப்ளமுமே இல்லையானு கன்ஃபார்ம் பண்ணிக்கத் தான்..."

"அவன் இதெல்லாம் பண்ணானா?"

அவரு தவிப்போட, என்னைய கேட்டாரு.

"அப்படி எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லாதப்போ..."

"எதுக்கு பவி அவன் இவ்ளோ நேரம் உன்னைய அப்படிச் செக் பண்ணான்?"

"ஜஸ்ட் ஒரு கெஸ்ஸுக்காக... ஒருத்தன் இப்படி எல்லாமே பண்ணுவானா பவி?"

அவரு டெஸ்பரேட்டா... கேட்டாரு.

'ஏன் அவன் அப்படிப் பண்ணான்?'னு அவருக்கு நல்லாவே தெரியும்.

ஒரு ஆம்பளையா, அவனோட இன்டென்ஷன் என்னனு கார்த்திக்குக்குப் புரியும்.

ஆனா... தன் பொண்டாட்டி வாயாலயே, அதுக்கான ஒரு பொய்யான ஜஸ்டிஃபிகேஷனைக் கேட்டு...

தன்னையே தான் ஏமாத்திக்க அவரோட மனசு அவ்ளோ தவிச்சுது!

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் ஒரு செகண்ட் கூட என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து விலக்கல.

நான் மனசுக்குள்ள சத்தமா சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் என் முகத்தை அவ்ளோ சீரியஸா மாத்திக்கிட்டேன்.

என் கண்களை விரிச்சு, ஆவேசமாத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்... ஆமா!"

"நான் உடனே இதே கேள்வியைத் தான் கார்த்திக் அவர்கிட்டயும் கேட்டேன்!"

நான் என் புருஷன் பக்கம் நிக்குற ஒரு நல்ல பொண்டாட்டி மாதிரி ஆக்ட் பண்ணேன்.

"எனக்கும் இதைக் கேட்டதும் அவ்ளோ கோபம் வந்துருச்சு."

"நான் அவரைப் பாத்து சத்தமாக் கேட்டேன்..."

"'எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லனு தெரிஞ்சும்... அப்புறம் எதுக்கு பிரகாஷ் இவ்ளோ நேரம் என்னைய இப்படிச் செக் பண்ணீங்க?'"

"'நான் இவ்ளோ நேரம் அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேனே... அதுக்கெல்லாம் என்ன அர்த்தம்?'னு நான் அவ்ளோ ஆவேசமாக் கேட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என் ரெசிஸ்டன்ஸை மறுபடியும் அவர் கண்ணுக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

கார்த்திக் என்னையப் பாத்தாரு.

"அ... அப்புறம்... அவன் என்ன சொன்னான் பவி?"

அவரு தவிப்போட கேட்டாரு.

"ஆனா கார்த்திக்..."

"நான் அப்படி கோபப்பட்டதும்..."

"அவர் முகத்துல கொஞ்சம் கூடப் பதற்றமே இல்ல."

"அவர் கூலா... ஆனா சீரியஸான டோன்ல எங்கிட்ட எக்ஸ்பிளைன் பண்ணாரு கார்த்திக்."

நானா கார்த்திக்-க டீஸ் பண்ண ஒரு கத ரெடி பண்ணேன்.

"அவர் என் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னாரு..."

"'மேடம்... நீங்க கீழ விழுந்தது ஒரு சாதாரண இம்பாக்ட் இல்ல...'"

"'அது ஒரு ஃபார்வர்ட் இம்பாக்ட்...'"

"'இந்த மாதிரி விழுகையில... சில சமயம் அப்போதைக்கு நமக்கு வலி தெரியாது.'"

"'நமக்கு எல்லாம் நார்மலா இருக்குற மாதிரித் தான் தோணும்...'"

"'ஆனா... உள்ளுக்குள்ள எல்லாம் டேமேஜ் ஆகி, சைலண்ட்டா லாக் ஆகியிருக்கும்.'"

"'அது ஒரு சின்ன கெஸ்ஸா இருந்தாலும்...'"

"'நான் அதை அப்படியே சாதாரணமாக் கடந்து போக முடியாது மேடம்.'"

"'எனக்கு ஒரு பர்சன்ட் டவுட் இருந்தாலும், நான் அதை முழுசாச் செக் பண்ணியே ஆகணும்.'"

"'அப்படி நான் செக் பண்ணாம, உங்களை அப்படியே எந்திரிச்சு நடக்க விட்டிருந்தா...'"

"'கண்டிப்பா... ஃபியூச்சர்ல உங்களுக்குப் பெரிய ப்ராப்ளம் வந்திருக்கும்.'"

"'நான் அவ்ளோ டீப்பா... அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு உங்களை க்ராஸ் செக் பண்ணதால தான்...'"

"'இப்போ உங்களுக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லனு என்னால அவ்ளோ உறுதியாச் சொல்ல முடியுது மேடம்'னு..."

"ஆனா, இன்னும் எனக்கு கொஞ்சம் டவுட் இருக்கு, நீங்க என்ன அல்லோவ் பண்ணலனு சொன்னாரு"

"அது, நான் அவரை என் ஆஸ்-ஹோல் ல விரல் விட விடலல, அதைத்தான் சொல்லிருக்காரு"

"சோ. அவர் அவ்ளோ ப்ரொபஷனலா... எனக்காகத் தான் இதெல்லாம் பண்ணாருங்குற மாதிரிச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் சும்மா இந்த 'ப்ரிவென்ஷன் இஸ் பெட்டர் தென் கியூர்' லாஜிக்கை...

அவருக்குள்ள ஏத்துனேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் முகம் ஒரு மாதிரி சுருங்குச்சு.

அவரு லாஜிக்கல் மூளை ஒரு செகண்ட் யோசிச்சுது.

'ஒரு வாட்ச்மேன்... ஒரு பர்சன்ட் டவுட்டுக்காக... என் பொண்டாட்டிய அம்மணமாக்கிப் பத்து நிமிஷம் நக்குவானா?'

ஆனா... அவரோட பேட் மூளை...

இந்த எக்ஸ்கியூஸை ஆசையா, பசியோட அக்செப்ட் பண்ணிக்கிச்சு.

ஏன்னா, தன் பொண்டாட்டிய வேற ஒருத்தன் அனுபவிச்சதை அவர் ரசிக்கணும்னா...

இந்த மாதிரி முட்டாள்தனமான ரீசன் அவருக்குத் தேவைப்பட்டுச்சு.

"அவர்... அவர் சொன்ன அந்த எக்ஸ்கியூஸ்..."

நான் என் குரல்ல இன்னசென்ஸைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அது கேக்குறதுக்கு... எனக்கு லாஜிக்காத் தான் கார்த்திக் பட்டுச்சு."

"அவர் நிஜமாவே என்னோட சேஃப்டிக்காகத் தான் இவ்ளோ தூரம் போயிருக்காருனு எனக்குத் தோணுச்சு."

நான் ஒத்துக்கிட்டேன்.

"அவர் எங்கிட்ட உறுதியா, கடைசியாச் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'உங்க முழங்கால்ல இருக்குற... அந்தச் சின்னச் சின்னச் சிராய்ப்புகளைத் தவிர...'"

"'வேற எந்த ஒரு ப்ராப்ளமும், ஸ்ப்ரெயினும் உங்க உடம்புல இல்லவே இல்ல மேடம்.'"

"'யூ ஆர் பெர்ஃபெக்ட்லி ஃபைன்'னு அவர் அவ்ளோ கிளியரா எனக்குக் கன்ஃபார்ம் பண்ணாருங்க கார்த்திக்."

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லிட்டு...

ஒரு பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் இப்போ எதையோ ப்ராசஸ் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவர் வாயைத் திறந்து, பிரகாஷ் பண்ணது தப்பு, அவன் அட்வான்ட்டேஜ் எடுத்தான் அப்படி, இப்படினு, அதோட லாஜிக்கை பிரேக் பண்ணி ஏதோ கேள்வி கேக்க வந்தாரு.

ஆனா... அவர் பேசுறதுக்கு முன்னாடியே...

அவரோட எண்ணத்தை முழுசா அழிக்க நான் முந்திக்கிட்டேன் கார்த்திக்!

நான் என் முகத்தை எமோஷனலா மாத்திக்கிட்டேன்.

"பாத்தீங்களா கார்த்திக்..."

நான் என் குரல்ல ஒரு ஆச்சரியத்தையும், ஒரு குற்ற உணர்ச்சியையும் ஒண்ணாச் சேர்த்துக் கேட்டேன்.

"நீங்க இப்போ... ஜஸ்ட் ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சுப் பாருங்களேன்..."

நான் அவரை ஒரு எமோஷனல் டிராப்க்குள்ள தள்ளுனேன்.

"அந்தப் பிரகாஷ்... நிஜமாவே எவ்ளோ நல்ல மனுஷன் கார்த்திக்!"

"அவர் ஜஸ்ட் நம்ம அபார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேன் தான்..."

"ஆனா..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, அவர குத்துற மாதிரி அழுத்திச் சொன்னேன்.

"நான் கீழ விழுந்தப்போ... என்னோட முழங்கால்ல பட்ட அந்தச் சின்னச் சிராய்ப்புக்காக..."

"அவர் என் மேல எவ்ளோ அக்கறை எடுத்துக்கிட்டாரு பாத்தீங்களா கார்த்திக்?"

"என் உடம்புல வேற எங்கயாவது அடிபட்டுருக்குமோ..."

"எனக்கு உள்ளுக்குள்ள வேற ஏதாவது நரம்பு டேமேஜ் ஆகியிருக்குமோனு..."

"அவர் எவ்ளோ ஃபீல் பண்ணி, எனக்காகப் பயந்துருக்காரு!"

நான் பிரகாஷை ஒரு ஹீரோ ரேஞ்சுக்கு எலிவேட் பண்ணேன்.

"அது ஒரு சின்ன டவுட்டா இருந்தா கூட..."

"அதை அப்படியே சாதாரணமாக் கடந்து போகாம..."

"என்னை எப்படியாவது காப்பாத்தணும், எனக்கு எந்த வலியும் வரக் கூடாதுனு..."

"அவர் எனக்காக... எவ்ளோ பெரிய ட்ரீட்மென்ட்டைப் பண்ணிருக்காரு கார்த்திக்!"

"அந்தத் ட்ரீட்மென்ட் பண்ணி, அவர் கம்ப்ளீட்டா எக்ஸாஸ்ட் ஆகுற அளவுக்கு..."

"தன்னோட உடம்பையே வருத்திக்கிட்டு, அவ்ளோ நேரம் எனக்காகக் கஷ்டப்பட்டுருக்காரு!"

நான் அவன் பண்ணதுலம், ஒரு 'தியாகம்' மாதிரி சொன்னேன்.

"நீங்க முதலிலேயே சொன்னிங்கல கார்த்திக்?"

நான் அவரோட பழைய வார்த்தைகளை எடுத்து, அவருக்குச் செக் வெச்சேன்.

"அவர் எனக்கு ஒரு குட் பிரெண்ட் தான்..."

"அவரை நீங்க தப்பா நெனைக்க மாட்டீங்க..."

"அவர் என்ன பண்ணாலும், அது ஒரு நல்ல இன்டென்ஷன்ல தான்னு நீங்க புரிஞ்சுக்குவீங்கனு..."

"நீங்க தானே கார்த்திக் எங்கிட்ட பிராமிஸ் பண்ணீங்க?"

நான் நியாயமா, ஒரு இன்னசென்ட்டான பொண்டாட்டியா அவர் கண்ணைப் பாத்துக் கேட்டேன்.

"இப்போ பாருங்க கார்த்திக்..."

"அவர் நிஜமாவே... எந்த ஒரு கெட்ட எண்ணமும் இல்லாம..."

"என்னோட சேஃப்டிக்காகத் தான் இவ்ளோ நேரம் என்னைய டெஸ்ட் பண்ணி, எனக்காகப் பெரிய ஹெல்ப் பண்ணிருக்காரு."

"அவர் ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான, ட்ரூ ஃப்ரெண்டா நடந்துக்கிட்டாரு கார்த்திக்!"

நான் கார்த்திக்கோட குற்ற உணர்ச்சியை அவ்ளோ அழகா ட்ரிகர் பண்ணேன்.

நான் ஒரு விக்டிம் மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டே...

என் உடம்பை வெறித்தனமா அனுபவிச்சவனை... ஒரு ஹீரோவா... ஒரு நல்ல நண்பனா மாத்துனேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும்...

அவரு அப்படியே சிலையாய் ஃப்ரீஸ் ஆகிட்டாரு.

அவரு மைண்ட் இப்போ முழுசா, கம்ப்ளீட்டா ஆஃப் ஆகிடுச்சு.

தன் பொண்டாட்டி இன்னசென்ட்டா, ஒரு வாட்ச்மேனை 'நல்லவன்'னு சொல்றதைக் கேட்டு...

அவளோட லாஜிக்கை உடைக்க முடியாம, அவரோட ஈகோ செத்துப் போச்சு.

அதே நேரத்துல...

அவளோட உடம்பை அவன் அனுபவிச்சிருக்கானேங்குற கியூரியாசிட்டி...

அவரை ஒரு நரகத்துக்குள்ள தள்ளிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு மூச்சுக்காத்து இப்போ நார்மலுக்கு வர ஆரம்பிச்சுது.

'ஆமா... அவன் நல்ல இன்டென்ஷன்ல தான் இதெல்லாம் பண்ணிருக்கான்.'

'அவன் கெஸ் பண்ணிச் செக் பண்ணாலும்... அது பவியோட சேஃப்டிக்காகத் தான்.'

இந்த ஒரு பைத்தியக்காரத்தனமான முடிவுக்கு, அவரோட மைண்ட் ஆட்டோமேட்டிக்கா வந்துருச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் இப்படிச் சொல்லி முடிச்சதும்...

கார்த்திக்கோட உடம்புல இருந்த டென்ஷன் மொத்தமும் குறைய ஆரம்பிச்சுது.

அவரு தன் கண்களைப் பாதி மூடிக்கிட்டு...

ஒரு பெருமூச்சை வெளிய விட்டாரு.

'அப்பாடா... ஒரு வழியா அந்த வாட்ச்மேனோட செக்-அப் முடிஞ்சுருச்சு.'

'பவிக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல... எல்லாம் பெர்ஃபெக்ட் ஆயிடுச்சு.'

அவரோட மூளை இப்போ ஒரு நிம்மதியில மிதக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் அவர் முகத்துல வந்த ரிலீஃப்-ஐ... கூர்மையா வாட்ச் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தேன்.

'நீங்க நிம்மதியா இருக்கீங்களா கார்த்திக்?'

'இந்த நிம்மதியை... சுக்குநூறா உடைக்குறது தான் கார்த்திக் என்னோட அடுத்த வேலை.'

என் முகத்துல சந்தோஷத்தைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அவர் அப்படிச் சொன்னதைக் கேட்டதும்..."

"எனக்கு... எனக்கு அவ்ளோ ஹேப்பியா இருந்துச்சு கார்த்திக்! "

நான் என் குரல்ல ஒரு பெரிய நிம்மதியைக் கொண்டு வந்தேன்.

"நான் மனசுக்குள்ள பெருமூச்சு விட்டேன்."

"நான் நெனச்சேன்... அப்பாடா, எல்லாம் கம்ப்ளீட்டா முடிஞ்சுருச்சு."

நான் என்னோட பிளானை விவரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

"நான் உடனே... ஒரு செகண்ட் கூட வெயிட் பண்ணாம..."

"அந்தத் தரைல இருந்து, எந்திரிச்சு உக்கார ட்ரை பண்ணேன் கார்த்திக்."

கார்த்திக் உடனே வேகவேகமாத் தலையாட்டுனாரு.

"ம்ம் பவி... கரெக்ட்..."

அவரு சப்போர்ட்டிவ்வா முணுமுணுத்தாரு.

"எல்லாம் முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் அங்க எதுக்கு இருக்கணும்?"

"நீ எந்திரிச்சு உன் டிரஸ்ஸைப் போட்டுட்டு உடனே கிளம்ப வேண்டியது தான?"

அவரு ஒரு நல்ல, ப்ரொடெக்டிவ் ஆன புருஷனா எனக்கு அட்வைஸ் பண்ணாரு.

நான் அவர் கண்ணையே பாத்துக்கிட்டு, என் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"நான் அதுக்குத் தான் கார்த்திக் ட்ரை பண்ணேன்..."

"நான் எந்திரிச்சு உக்காந்து... தூக்கி வீசப்பட்டிருந்த என்னோட அந்த டீ-ஷர்ட்டை (t-shirt) எடுத்துப் போட்டுக்கிட்டு..."

"என் ட்ராக் பேண்ட்டையும் (track pants) மாட்டிக்கிட்டு..."

"அங்க இருந்து ஓடி... நேரா நம்ம வீட்டுக்கு வந்துரலாம்னு தான் கார்த்திக் நான் ஆசைப்பட்டேன்."

நான் என் நிலைமையை சொன்னேன்.

"ஆனா..."

"ஆனா கார்த்திக்..."

நான் அந்த வார்த்தையைச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்...

கார்த்திக்கோட முகம் மறுபடியும் ஃப்ரீஸ் ஆச்சு.

அவரு மூச்சுக்காத்து லேசாத் தடைபட்டுச்சு.

"நான் எந்திரிச்சு உக்காரலாம்னு... என் உடம்பை லேசா மூவ் பண்ண அந்த நிமிஷம்..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, சஸ்பென்ஸை உருவாக்குற மாதிரி வெளிய தள்ளுனேன்.

"அவர்..."

"அவர் தன் கையை நீட்டி..."

"என்னோட கையை... பிடிச்சு இழுத்துட்டாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் உடம்பு ஒரு பெரிய கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி தூக்கிப் போட்டுச்சு.

"கையைப் பிடிச்சு இழுத்தானா...?"

அவரு குரல், அதிர்ச்சியில வந்துச்சு.

"ஏன்? எதுக்கு இழுத்தான்?"

நான் என் முகத்துல பேனிக் ஆன எக்ஸ்பிரஷனைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அவர் என் கையை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு, சீரியஸாச் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'வெயிட் மேடம்...'"

"'நீங்க இப்போ எந்திரிச்சு உக்காரக் கூடாது..'"

"'நீங்க இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துக்கு எந்த அசைவும் இல்லாம இருக்கணும்.'"

"'அடுத்த ஒரு பத்து நிமிஷத்துக்கு... உங்களுக்கு ரெஸ்ட் தேவை மேடம்'னு அவர் அதாரிட்டேட்டிவ்வா ஆர்டர் போட்டாருங்க கார்த்திக்!".

கார்த்திக் கண்கள் விரிஞ்சுது.

"நான் பேனிக் ஆகிட்டேன் கார்த்திக்..."

"நான் அவரைப் பாத்து கத்துனேன்..."

"'நோ பிரகாஷ்! எனக்கு இப்போ எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல.'"

"'ஐ ஆம் கம்ப்ளீட்லி ஃபைன் நௌ... லெட் மீ கோ'னு நான் கெஞ்சுனேன் கார்த்திக்."

நான் என் ரெசிஸ்டன்ஸை மறுபடியும் சொன்னேன்.

"நான் அவ்ளோ கெஞ்சியும்..."

"அவர் என்னையப் போக விடல கார்த்திக்."

"அவர் மறுபடியும் தன்னோட அத்தாரிட்டியை என் மேல யூஸ் பண்ணாரு."

நான் இன்னொரு கதையை டீவீக் பண்ணி சொல்ல போறேன்.

"அவர் என் கண்ணைப் பாத்து சீரியஸா சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'மேடம்... வெளியில இருந்து பாக்குறப்போ உங்க உடம்பு ஓவர்-ஆல் ஃபைன்-ஆ தான் இருக்கு.'"

"'உங்களுக்கு இப்போதைக்கு எந்த ஸ்ப்ரெயினும் இல்ல... பெயினும் இல்ல.'"

"'ஆனா...'"

நான் பாஸ் விட்டேன்.

"'ஆனா... நான் அவ்ளோ நேரம் குடுத்த ட்ரீட்மென்ட்னால... உங்க ஸ்பைன்ல இருக்குற நரம்புகள் எல்லாம் இப்போ ரிலாக்ஸ் ஆகி, லூஸா இருக்கு மேடம்.'"

"'நீங்க இப்போ உடனே எந்திரிச்சு நடக்க ட்ரை பண்ணீங்கன்னா...'"

"'அந்த மசில்ஸ் எல்லாம் ஸ்னாப் ஆகி, ஒரு வேல ஸ்ப்ரெயின் வந்துரும்.'"

"'நீங்க வெயிட் பண்ணித் தான் ஆகணும்...'னு அவர் அவ்ளோ உறுதியாச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

"இப்போ அவரு என்ன படுக்கவும் விடல, நான் அப்படியே எந்திரிக்குற மாதிரியே இருந்தேன்"

நான் புது கதையை ஆரம்பிச்சேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் புருவம் கோபத்துலயும் குழப்பத்துலயும் சுருங்குச்சு.

"அப்படிச் சொன்னானா?"

அவரு குரல், ஒரு மாதிரிச் சந்தேகத்தோட வந்துச்சு.

"சரி, பத்து நிமிஷம் ரெஸ்ட் எடுக்கணும்னா... உன்னை அப்படியே தரைல படுக்க விட்டிருக்கலாமே?"

"அவன் ஏன் உன்னைத் தடுத்தான்?"

அவரு அவ்ளோ ஷார்ப்பா, ஒரு கரெக்ட்டான கேள்வியைக் கேட்டாரு.

கார்த்திக்... இருங்க சொல்றேன்'னு மனசுக்குள்ள சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் இன்னசென்ட்டாத் தலையாட்டுனேன்.

"நான் அதத் தான் கார்த்திக் நெனச்சேன்..."

"நானும் அவரை அதத் தான் கேட்டேன்."

"ஆனா... அவர் எங்கிட்ட என்ன சொன்னாரு தெரியுமா கார்த்திக்?"

நான் என் குரலை மறுபடியும் ஒரு சீரியஸான டோனுக்கு மாத்திக்கிட்டேன்.

"'மேடம்... இந்தச் சிமெண்ட் தரை ரொம்ப ஸ்ட்ரைட்டா, ஹார்டா இருக்கு.'"

"'உங்களோட ஸ்பைன் இப்போ ரிலாக்ஸ்டா இருக்கு... அதுக்கு இந்த ஹார்டான சர்பேஸ் இப்போ செட் ஆகாது.'"

"'உங்க ரிலாக்ஸ் ஆன நரம்புகளுக்கு... இப்போ ரெஸ்ட் எடுக்க, ஒரு வார்ம்-ஆன, அன்-ஈவனான சர்பேஸ் தான் மேடம் தேவை.'"

"'இல்லனா... இந்த காத்துல, சில்லுன்ங்கிற தரைல... அந்த நரம்புகள் எல்லாம் மறுபடியும் ஃப்ரீஸ் ஆகி லாக் ஆனாலும் ஆயிடும்'னு அவர் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் முகம் அப்படியே கன்பியூஸ் ஆகிடுச்சு.

"அன்-ஈவனா?"

அவரு குரல்ல குழப்பமும், புரியாத ஒரு தவிப்பும் இருந்துச்சு.

"அன்-ஈவன்னா... அவன் எதை மீன் பண்ணான் பவி?"

அவரு டெஸ்பரேட்டா என்னைய கேட்டாரு.

நான் என் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கண்களை அகலமா விரிச்சு, அந்தப் பயத்தை அவருக்குக் காமிச்சேன்.

"எனக்கு... எனக்குத் தெரியல கார்த்திக்..."

நான் வார்த்தைகளை திக்கித் திக்கி, கஷ்டப்பட்டு வெளிய தள்ளுனேன்.

"அவர் என்ன மீன் பண்றாருனு... நான் வாயைத் திறந்து அவர்கிட்ட கேக்குறதுக்குள்ள..."

"நான் ஏதோ ஒண்ணு சொல்லி, அவரைத் தடுக்குறதுக்கு முன்னாடியே..."

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, உசுரைக் கையில பிடிச்சுக்கிட்டுக் காத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"அவர்..."

"அவர் எந்திரிச்சு..."

"தன் ரெண்டு கைகளாலயும்..."

"என்னோட இடுப்பை..."

"பலமா, ஒரு க்ரிப்போட பிடிச்சாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அந்த ஆக்‌ஷனை போர்ஸா விவரிச்சேன்.

கார்த்திக் மூச்சை 'ஹூப்'னு உள்ள இழுத்து அடக்கிக்கிட்டாரு.

"அவர் அப்படி என் இடுப்பைப் பிடிச்சதும்..."

"ஒரே ஒரு ஸ்விஃப்ட் மோஷன்ல..."

"எந்த தயக்கமும் இல்லாம... வெறித்தனமா..."

"என்னோட முழு உடம்பையும்... சில்லுன்ங்கிற தரைல இருந்து..."

"அப்படியே... காத்துல... மேல தூக்குனாரு கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட முகம் ஷாக்லயும், வெறியிலயும் வெளிறிப் போச்சு.

"அவர்... அவர் என்னைய எதுவும் பண்ண விடல கார்த்திக்."

"நான் முழுசா அம்மணமா இருந்தேன்..."

"அவர் என்னைய காத்துல தூக்கி..."

"அப்படியே..."

"முழுசா அவரோட உடம்புக்கு மேல இழுத்தாரு கார்த்திக்..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, ஸ்லோவா... சொன்னேன்.

"அவர் கீழ மல்லாக்கப் படுத்துக்கிட்டு..."

"என்னைய... என் உடம்பை..."

"டைரக்டா... அவரோட உடம்புக்கு மேல... குப்புறப் படுக்க வெச்சாருங்க கார்த்திக்!"

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிச்ச செகண்ட்!

பெட்ரூம்ல ஒரு மயான அமைதி!

கார்த்திக்... வாய்... அப்படியே மெதுவாப் பொளந்து, அகலமாத் திறந்துருச்சு.

தன் பொண்டாட்டி... எந்த சின்ன நூலிழையும் இல்லாம, முழுசா அம்மணமா...

ஒரு வாட்ச்மேனோட உடம்புக்கு மேல... அவனோட மார்பு மேல... முழுசாப் படுத்துக்கிடக்கா!

இந்த இமேஜினேஷன்... கார்த்திக்க முழுசா ஒரு நரகத்துக்குள்ள தள்ளிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவரை அப்படியே விடப் போறது இல்ல.

நான் அந்த பிஸிக்கல் காண்டாக்ட்டை... இன்னும் முழுசா விவரிக்கப் போறேன்.

"கார்த்திக்..."

"நான் அப்படி அவர் மேல விழுந்தப்போ..."

"எந்த ஒரு சின்ன கேப்பும் இல்ல கார்த்திக்."

நான் என் மூச்சை வேகமா உள்ளிழுத்து விட்டேன்.

"என்னோட ரெண்டு மார்பகங்களும்... எந்த ஒரு துணியும் இல்லாம..."

"அவரோட நெஞ்சு மேல... அவ்ளோ அழுத்தமாப் பதிஞ்சு, நசுங்கிப் போச்சு கார்த்திக்."

"என்னோட வயிறு..."

"அவரோட சூடான வயிற்றுப் பகுதி மேல... அப்படியே ஃபிளாட்டா உரசிக் கிடந்துச்சு."

நான் ஒவ்வொரு பாடி பார்ட்டாச் சொன்னேன்.

"அதே மாதிரி..."

"என்னோட ரெண்டு நேக்கட்டான தொடைகளும்..."

"அவரோட தொடைகள் மேல... நெருக்கமா, டைட்டாப் பின்னிக்கிச்சு கார்த்திக்."

நான் ஒரு பாஸ் விட்டேன்.

"என்னோட மொத்த உடம்பும்... என்னோட ஸ்கின்... எவ்ரிதிங்..."

"முழுசா... கம்ப்ளீட்டா..."

"அவரோட அந்த உடம்பு மேல... டைரக்டா... ஃபிளாட்டா... அப்படியே பிரஸ் ஆகிக்கிடந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் இத, எந்த கூச்சமும் இல்லாம, பச்சையா அவர் மூஞ்சில அடிச்ச மாதிரிச் சொன்னேன்!

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்...

கார்த்திக்கிட்ட இருந்து முனகல் வெளிய வந்துச்சு!

'ஆஹ்... ஆஹ்...'

அவரோட சுண்ணி துடிச்சுக்கிட்டு நின்னது, இதை கேட்டு!

[yazhiniram]

--------------
Part 305:
--------------

"அவர் என்னைய... முழுசா அவர் மேல இழுத்துப் போட்ட எக்ஸாக்ட் செகண்ட் கார்த்திக்..."

நான் ஒரு நடுக்கத்தோட பேச ஆரம்பிச்சேன்.

நான் வார்த்தைகளை பேசும்போது... கார்த்திக்கோட கண்கள் பிதுங்கி, விரிஞ்சு என்னையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"நான்... நான் அவ்ளோ பேனிக் ஆகிட்டேன் கார்த்திக்."

"எனக்கு என்னவோ மாதிரி ஆயிடுச்சு."

"எந்த துணியும் இல்லாம... அம்மணமா... நான் அவர் மேல படுத்து இருக்கேங்குற ரியலைசேஷன்..."

"என் உடம்பை உறைஞ்சு போக வெச்சுது கார்த்திக்."

நான் என் கைகளை என் நெஞ்சு மேல வெச்சு, இன்னசென்ட்டா அந்தப் பயத்தை அவருக்கு சொன்னேன்.

"நான் உடனே... ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்காம..."

"என்னோட ரெண்டு கைகளையும் அவர் நெஞ்சு மேல வெச்சு... அவரை பலமாப் பிடிச்சுத் தள்ளுனேன் கார்த்திக்."

நான் என் ரெசிஸ்டன்ஸை... என்னோட பத்தினி இமேஜை மறுபடியும் அவர் கண்ணுக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

"நான் பயத்தோட, ஆவேசமா கத்துனேன்..."

"'என்னைய விடுங்க பிரகாஷ்! என்ன பண்றீங்க நீங்க? லீவ் மீ!'னு நான் சத்தம் போட்டேன் கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் மூச்சை 'ஹூப்'னு உள்ள இழுத்தாரு.

அவரு முகம் ஒரு டென்ஷன்ல சுருங்குச்சு.

'அப்பாடா, பவி அவனை தள்ளுனா'ங்குற ஒரு சின்ன நிம்மதி அவருக்குள்ள வந்துச்சு.

ஆனா... நான் அவரை அவ்ளோ ஈஸியா நிம்மதியாக விடப் போறது இல்ல.

"ஆனா கார்த்திக்..."

நான் என் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"அவரோட அந்த யூனிஃபார்ம்..."

"அவர் போட்டுருந்த ஷர்ட்...பேண்ட்..."

"அதோட ஃபேப்ரிக்... என்னோட அந்த மென்மையான, ஸ்கின் மேல படும்போது..."

நான் வார்த்தைகளை ஸ்லோவா, ஒவ்வொரு இன்ச்-ஆ சொன்னேன்.

"அது... அது சொரசொரப்பா... ரஃப்-ஆ இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"அந்தத் துணி என் வயித்துலயும், என் மார்பகங்கள்லயும் பட்டு... என்னைய ஸ்க்ராட்ச் பண்ணுற மாதிரி இருந்துச்சு."

நான் எவ்ளோ புளுக முடியுமோ அவ்ளோ புளுகிட்டு இருந்தேன்.

"எனக்கு அன்கம்ஃபர்டபிளா... அசிங்கமா இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"என் உடம்பு முழுசா... ஏதோ எக்ஸ்போஸ் ஆகிக் கிடக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்."

"நான் மறுபடியும் அவர்கிட்ட கெஞ்சுனேன்... 'ப்ளீஸ், என்னையப் போக விடுங்க... லெட் மீ கோ'னு சொன்னேன் கார்த்திக்."

நான் என் நிலைமையை பரிதாபமா, ஹெல்ப்லெஸ் மாதிரிச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் நெஞ்சு வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

தன் பொண்டாட்டியோட சாஃப்ட்டான உடம்பு...

ஒரு வாட்ச்மேனோட யூனிஃபார்ம் மேல உரசிக் கிடக்கு!

"அ... அவன்... அவன் உன்னை விடலயா பவி?"

அவரு குரல் தவிப்போட, அடித் தொண்டையில இருந்து உடைஞ்சு வந்துச்சு.

"நீ அவ்ளோ தூரம் கேட்டும்... அவன் உன்னைப் போக விடலயா?"

அவரு இப்போ கோபப்படல... ஒரு மாதிரி, அடுத்தது என்ன ஆச்சுனு தெரிஞ்சுக்கத் துடிச்சாரு.

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுக்குள்ள வெச்சு உத்து பாத்தேன்.

ரொம்ப மெதுவா... என் தலையை இடது பக்கமும் வலது பக்கமுமா ஆட்டுனேன்.

"இல்ல கார்த்திக்..."

நான் சாஃப்ட்டா, எந்த ஒரு எமோஷனும் இல்லாமச் சொன்னேன்.

"அவர் என்னைய விடல."

"நான் அப்படி அவரைப் பிடிச்சுத் தள்ளும்போது..."

"அவர் தன்னோட ரெண்டு கைகளையும் கொண்டு வந்து..."

" என்னோட இடுப்பை (waist)..."

"இறுக்கமா... ஒரு மாதிரி கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கிட்டாரு கார்த்திக்."

"அவர் என்னைய ஒரு இன்ச் கூட மூவ் பண்ண விடல."

"அவர் கீழ படுத்துக்கிட்டே, தன் முகத்தை லேசாத் தூக்கி... என் கண்களை சீரியஸாப் பாத்தாருங்க கார்த்திக்."

"அவர் கண்ணுல எந்த தப்பான எண்ணமும் இல்ல... அவ்ளோ அக்கறை... அவ்ளோ கன்செர்ன் இருந்துச்சு."

நான் பிரகாஷை மறுபடியும் ஒரு நல்லவன் ஆக்கினேன்.

"அவர் என் கண்ணைப் பாத்து உறுதியாச் சொன்னாரு..."

"'மேடம்... ப்ளீஸ், என்னைய நம்புங்க... ட்ரஸ்ட் மீ.'"

"'நான் உங்கள ஒன்னும் பண்ண மாட்டேன்.'"

"'இது உங்க உடம்புக்கு இப்போ ரொம்ப ரொம்ப நல்லது மேடம்...'"

"'உங்க ஸ்பைன் இப்போ லூஸா இருக்கு... அதை மறுபடியும் ஸ்டெபிலைஸ் பண்ணி...'"

"'அந்த நரம்புகளுக்கு ஒரு நல்ல ரெஸ்ட் குடுக்கணும்னா...'"

"'இது ஒண்ணு தான் மேடம் வழி... இது தவிர வேற வழியே இல்லை'னு அவர் எக்ஸ்பிளைன் பண்ணாருங்க கார்த்திக்!"

நான் ஏதோ புதுசா ஒண்ணா அவுத்து விட்டேன்...

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டு, லேசாத் தன் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டாரு.

அவரு நல்ல மைண்ட் இதை அக்செப்ட் பண்ணக் கஷ்டப்பட்டாலும்... அவரோட கேட்ட மைண்ட் இதை ஆசையா நம்புச்சு.

நான் பாஸ் பண்ணேன்.

நான் பெட்ல அவருக்கு இன்னும் கொஞ்சம் க்ளோஸா நகர்ந்து போனேன்.

என் முகத்தை அவரோட முகத்துக்கு அவ்ளோ கிட்ட கொண்டு போனேன்.

"கார்த்திக்..."

"நான்... நான் அவ்ளோ க்ளோஸ்ல... அவரோட கண்களுக்குள்ளேயே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன் கார்த்திக்."

நான் அந்த ஐ-கான்டாக்ட்டை விவரிச்சேன்.

"அவரோட பார்வையில... எவ்ளோ ஒரு பிடிவாதம், எவ்ளோ ஒரு டிடெர்மினேஷன் இருந்துச்சுனு எனக்குத் தெளிவாப் புரிஞ்சுது."

"அவர் கண்டிப்பா என்னைய விடப் போறது இல்லனு நான் ரியலைஸ் பண்ணிட்டேன்."

"அதும் இல்லாம கார்த்திக்..."

"அந்த ரூம் சில்லுனு இருந்துச்சு... நான் கம்ப்ளீட்டா எக்ஸாஸ்ட் ஆகிப் போயிருந்தேன்."

"என் உடம்புல துளியூண்டு எனர்ஜி கூட இல்ல... நான் வெடவெடனு நடுங்கிக்கிட்டு இருந்தேன்."

நான் என் ரீசனை லாஜிக்கா பில்ட் பண்ணேன்.

"அதனால..."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"நான் ஃபைனலா... கிவ் அப் பண்ணிட்டேன் கார்த்திக்."

நான் அந்த 'சரணடைஞ்ச' வார்த்தையை... எந்த ஒரு குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லாம அவர்கிட்ட சொன்னேன்.

"நீ... நீ கிவ் அப் பண்ணிட்டியா?"

அவரு குரல் திக்கித் திக்கி, ஒரு மாதிரி அதிர்ச்சியில வந்துச்சு.

"அவன் மேலேயே... நீ படுத்துக்கிட்டியா பவி?"

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுக்குள்ள அவ்ளோ ஆழமாப் பாத்துகிட்டே...

ரொம்ப மெதுவாத் தலையாட்டுனேன்.

"நான் அவர்கிட்ட ஃபைட் பண்றதை நிப்பாட்டிட்டேன் கார்த்திக்."

"என்னோட உடம்புல இருந்த டென்ஷன்... இறுக்கத்தை எல்லாம் ரொம்ப மெதுவா ரிலாக்ஸ் பண்ணேன்."

நான் ஒவ்வொரு ஆக்‌ஷனா, ஸ்லோ மோஷன்ல விவரிச்சேன்.

"நான் அப்படி ரிலாக்ஸ் பண்ணதும்..."

"என்னோட முழு உடம்போட வெயிட்டும்).."

"எந்த ஒரு கேப்பும் இல்லாம... கம்ப்ளீட்டா..."

"டைரக்டா... அவரோட உடம்பு மேல... அப்படியே சாய்ஞ்சு செட்டில் ஆச்சு கார்த்திக்."

நான் சொல்லச் சொல்ல... கார்த்திக் மூச்சுக்காத்து சத்தமா 'ஸ்ஸ்ஸ்'னு வெளிய வந்துச்சு.

"அவரோட நெஞ்சு வார்ம்-ஆ, சூடா இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"நான்..."

நான் என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"நான் என்னோட கன்னத்தை... அவரோட ஷர்ட் மேல..."

"அவரோட நெஞ்சோட நெஞ்சா... அப்படியே சாஃப்ட்டா வெச்சு... ரெஸ்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சேன் கார்த்திக்!"

நான் இது... ஒரு வாட்ச்மேன் நெஞ்சுல என் கன்னத்தை வெச்சுப் படுத்துருக்கிற சீனை...

எந்த கூச்சமும் இல்லாம அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி வரைஞ்சு காட்டுனேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட முகம் அப்படியே ஃப்ரீஸ் ஆச்சு.

தன் பொண்டாட்டி... இன்னொருத்தன் நெஞ்சுல சாஞ்சு, அவனுக்கு முழுசாச் சரணடைஞ்சுட்டா!

"அ... அப்புறம்?"

அவரு குரல் அர்ஜென்ட்டா, அவராலயே தன்னை நிப்பாட்ட முடியாத அளவுக்கு வந்துச்சு.

"அப்புறம்... அப்புறம் என்ன ஆச்சு பவி?"

அவரு டெஸ்பரேட்டாக் கேட்டாரு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

"நான்... நான் அவர் நெஞ்சுல சாஞ்சு, என் உடம்பை ரிலாக்ஸ் பண்ணத் தான் ட்ரை பண்ணேன் கார்த்திக்."

"ஆனா..."

"உங்களுக்குத் தெரியுமானு தெரியல கார்த்திக்?"

நான் கேஷுவலா, ஒரு இன்னசென்ட்டான கேள்வியைக் கேட்டேன்.

"நான்... அவரை விடக் கொஞ்சம் உசரம் கார்த்திக்."

நான் அந்த ஹைட் டிஃபரன்ஸை உள்ள கொண்டு வந்தேன்.

கார்த்திக் புருவம் லேசாச் சுருங்குச்சு.

"அவர் கொஞ்சம் குட்டையான ஆளு தானே கார்த்திக்?"

"அதனால... நான் அவரோட நெஞ்சுப் பகுதியில என் முகத்தை வெச்சுப் படுத்துருந்தாலும்..."

"என்னோட கால்கள்... என்னோட முழங்காலுக்குக் கீழ இருக்குற பகுதி..."

"அது அவர் உடம்புக்குள்ள அடங்கல கார்த்திக்."

நான் அந்தப் பொசிஷனை அவ்ளோ கிளியரா எக்ஸ்பிளைன் பண்ணேன்.

"என்னோட கால்கள்... அந்தச் சிமெண்ட் தரைல தான்... டச் ஆகிக்கிட்டு இருந்துச்சு."

"அந்தத் தரைல இருந்த குளிர்... என்னோட முழங்கால் வழியா என் உடம்புக்குள்ள ஏறிக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் சில்லுன்ங்கிற ஃபீலிங்கை அவர் கிட்ட சொன்னேன்.

கார்த்திக் இதைக் கேட்டு, மெதுவாத் தலையாட்டுனாரு.

அவருக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு... நான் ஏன் அன்கம்ஃபர்டபிளா இருந்தேன்னு.

"நான் அந்த காத்துலயும், அந்தத் தரைல பட்டுக்கிட்டு இருந்த குளிருலயும்..."

"மறுபடியும் வெடவெடனு நடுங்க ஆரம்பிச்சுட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என்னோட அந்த நடுக்கத்தை விவரிச்சேன்.

"நான் அப்படி நடுங்குறதை... நோட்டீஸ் பண்ணிட்டாரு கார்த்திக்."

நான் பிரகாஷோட அடுத்த மூவ்க்கு என்ன யோசிச்சு வெச்சுருக்கனோ அத உள்ள கொண்டு வரப் போறேன்.

"அவர் என்னைய க்ளோஸா வாட்ச் பண்ணிக்கிட்டு இருந்துருக்காரு."

"அவர் என் காதுகிட்ட மெதுவாச் சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"'மேடம்... உங்க லோயர் பாடி இன்னும் அந்தத் தரைல தான் இருக்கு.'"

"'அது வழியா உங்க உடம்போட ஹீட் எல்லாம் லாஸ் ஆகிக்கிட்டு இருக்கு மேடம்.'"

"'உங்க பேக் மசில்ஸை நான் கரெக்ட்டா அட்ஜஸ்ட் பண்ணனும்னா... எனக்கு ஃபுல் பாடி கான்டாக்ட் தேவை மேடம்.'"

"'நீங்க முழுசா என் மேல இருந்தா தான் வார்ம்-ஆ இருக்கும்'னு அவர் எக்ஸ்பிளைன் பண்ணாருங்க கார்த்திக்."

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு என்னைப் பாத்தாரு.

"அப்படிச் சொல்லிட்டு..."

"அவர்... சும்மா இருக்கல கார்த்திக்."

"அவர் என்னோட இடுப்பை... மறுபடியும் பலமாப் பிடிச்சுக்கிட்டாரு."

நான் அந்த ஆக்‌ஷனை போர்ஸா விவரிச்சேன்.

"பிடிச்சு..."

"அவர் கீழ படுத்துக்கிட்டே..."

"என்னோட முழு உடம்பையும்... தரைல இருந்து..."

"அப்படியே மேல... அவரோட உடம்பை நோக்கி... ஸ்ட்ராங்காப் புல் பண்ணாரு கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட முகம் ஷாக்லயும், வெறியிலயும் செவந்து போச்சு.

"மேல... இழுத்தானா?"

"அவன் உன்னை... உன்னை மேல இழுத்தானா பவி?"

நான் மெதுவா, எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாமத் தலையாட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

"அவர் என்னைய... அவரோட உடம்பு மேலேயே வெச்சு..."

"போர்ஸா... ஸ்லைட் பண்ணி மேல இழுத்தாருங்க."

நான் அந்த 'ஸ்லைடிங்' ஃபீலிங்கை விவரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

"எந்த துணியும் இல்லாத என் வயிறு... என் மார்பகங்கள்..."

"எல்லாமே... அவரோட யூனிஃபார்ம் மேல..."

"அவ்ளோ அழுத்தமா உரசிக் கிழிச்சுக்கிட்டு... அப்படியே மேல ஏறுச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த ஃபிரிக்‌ஷனை சொன்னேன்.

கார்த்திக் தன் பற்களை பலமாகக் கடிச்சுக்கிட்டாரு.

அவரோட மூச்சுக்காத்து ஒரு புயல் மாதிரி 'ஸ்ஸ்ஸ்'னு வெளிய வந்துச்சு.

"அவர் அப்படி என்னைய மேல இழுத்ததும்..."

"இப்போ..."

"என்னோட முழங்கால்கள்... அந்த தரைல இருந்து மேல தூக்கப்பட்டுருச்சு கார்த்திக்."

"என் கால் விரல்கள் மட்டும் தான்... அந்தத் தரைல லேசா டச் ஆகிக்கிட்டு இருந்துச்சு."

நான் அந்த புதுப் பொசிஷனை, அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி கிளியரா வரைஞ்சேன்.

"ஆனா கார்த்திக்..."

நான் ஒரு சஸ்பென்ஸை உருவாக்குனேன்.

"அவர் என்னைய அவ்ளோ உசரத்துக்கு மேல இழுத்ததால..."

"இப்போ... ஒரு விஷயம் நடந்துருச்சு கார்த்திக்."

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, "என்ன... என்ன ஆச்சு பவி?"னு கேட்டாரு.

"அவர் என்னைய மேல இழுத்ததும்..."

"உடனே..."

"என்னோட முகமும்... அவரோட முகமும்..."

"எக்ஸாக்ட்டா... ஒரே நேர்க்கோட்டுல (exactly aligned)... பெர்ஃபெக்ட்டா அலைன் ஆகிடுச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த 'ஃபேஸ்-டு-ஃபேஸ்' பொசிஷனை அவ்ளோ தத்ரூபமாச் சொன்னேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் அப்படியே ஸ்பீச்லெஸ்ஸா உறைஞ்சு போயிட்டாரு.

"என்னோட சாஃப்ட்டான வயிறும், தொடைகளும்... அவரோட யூனிஃபார்ம் மேல உரசிக் கிடக்குறது எனக்கு அன்கம்ஃபர்டபிளாத் தான் கார்த்திக் இருந்துச்சு."

"நான் கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிப் படுக்க ட்ரை பண்ணேன்."

"ஆனா..."

நான் என் மூச்சை வேகமா உள்ளிழுத்து விட்டேன்.

"இப்போ... எனக்கும் அவருக்கும் நடுவுல... ஒரு இன்ச் கேப் கூட இல்ல கார்த்திக்."

நான் ஜீரோ டிஸ்டன்ஸை விவரிச்சேன்.

"என்னோட கண்கள்..."

"என்னோட மூக்கு..."

"என்னோட உதடுகள்..."

"எல்லாமே..."

"அப்படியே டைரக்டா... அவரோட அந்த முகத்துக்கு மேல... எக்ஸாக்ட்டா ஹவர் ஆகிக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த இன்டிமஸியை, எந்த ஒரு ஃபில்டரும் இல்லாம ஓப்பனாசொன்னேன்.

நான் இப்படிச் சொல்லி முடிச்சதும்...

கார்த்திக் தன் பொண்டாட்டி, முழுசா அம்மணமா, ஒரு வாட்ச்மேன் உடம்பு மேல உரசிக் கிடக்கிறதும் பத்தாம...

இப்போ அவ முகம், அவனோட முகத்துக்கு க்ளோஸா, மூச்சுக்காத்து படுற தூரத்துல இருக்கு!

இந்த நெனப்பு கார்த்திக்கைப் பைத்தியமாக்கிச்சு.

நான் அவரை அப்படியே விடப் போறது இல்ல.

"நான் அப்படி... காத்துல... அவர் முகத்துக்கு மேல ஹவர் ஆகிக்கிட்டு இருக்கும்போது..."

"எனக்கு அன்கம்ஃபர்டபிளா இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"ஆனா அவர்..."

"அவர் என்னோட கண்களுக்குள்ள... ஆழமா, ஊடுருவிப் பாத்தாரு கார்த்திக்."

நான் பிரகாஷோட பார்வையை விவரிச்சேன்.

"அவர் என்னைப் பாத்து, அமைதியான... ஆனா சீரியஸான குரல்ல சொன்னாரு..."

இப்போதான் கிளைமேக்ஸ் வரப்போகுது.

"'மேடம்... நீங்க லாஸ்ட் முப்பது நிமிஷமா... குளிர் தரைல படுத்துக்கிடந்தீங்க.'"

"'நீங்க கீழ விழுந்த இம்பாக்ட்டும், இப்போ உங்களுக்கு வந்த பேனிக்கும் சேர்ந்து...'"

"'உங்க உடம்புக்குள்ள இருக்குற நரம்புகளை ஒருவேளை ஸ்பாஸம் ஆக வெச்சுருக்கும் மேடம்.'"

நான் அப்படி ஒரு பொய்யை பெர்ஃபெக்ட்டாச் சொன்னேன்.

"'இதைச் சரி பண்ண... வெறும் மேலாப்புல குடுக்குற ஹீட் பத்தாது மேடம்.'"

"'உங்க இன்னர் பார்ட்ஸ்... உங்க உள்ளுறுப்புகளை எல்லாம் காம் பண்ணனும்னா...'"

"'உங்களுக்கு டைரக்ட் ஹீட் தேவை மேடம்.'"

"'அப்பதான் உங்களை ரிலாக்ஸ் பண்ண முடியும் இப்போ'னு அவர் உறுதியா, என் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அந்த 'டைரக்ட் ஹீட்'ங்குற வார்த்தையை, ஒரு பாம் மாதிரி அவருக்குள்ள தூக்கிப் போட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட முகம் அப்படியே சுருங்குச்சு.

அவரு நல்ல மனசுக்கும், அவரோட கெட்ட மனசுக்கும் நடுவுல ஒரு பெரிய போர் நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'டைரக்ட் ஹீட்டா? இன்னர் பார்ட்ஸா?'

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவர் மூளை இப்போ ஸ்பீடா வேலை செஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

இந்த வார்த்தைகளுக்குப் பின்னாடி இருக்குற அர்த்தம்... கார்த்திக்குக்குப் பெர்ஃபெக்ட்டாப் புரிஞ்சுடுச்சு!

அவரு உடம்பு ஒரு கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி தூக்கிப் போட்டுச்சு.

அவரு என்னையப் பாக்குற பார்வையில... ஒரு அவசரம் இருந்துச்சு.

"பவி... சொல்லு!"னு என்னைய அவசரப்படுத்துற மாதிரி அவர் உடம்பு தவிச்சுத் துடிச்சுது.

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுக்குள்ள இன்னும் ஆழமா இறக்கினேன்.

'உங்க மூளை இப்போ எங்க போயிட்டு இருக்குனு எனக்கு நல்லாவே தெரியுது.'

என் மனசுக்குள்ள ஒரு கொண்டாட்டம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'டைரக்ட் ஹீட்'னு நான் பிரகாஷ் சொன்னமாதிரி சொன்னதும்...

உங்க மனசுக்குள்ள இப்போ என்ன ஓடுதுனு நான் அப்பட்டமாப் படிச்சுட்டேன் கார்த்திக்.

'உள்ள உறுப்புகளுக்குச் சூடு குடுக்கணும்... அப்படின்னா...?'

'பிரகாஷ்... தன் சுண்ணியை... என் புண்டைக்குள்ள விட்டு...'

'ஆழமா எனக்குள்ள உரசி சூடு பண்ணப் போறான்னு நீங்க நெனைக்கிறீங்க... கரெக்ட்டா கார்த்திக்?'

'என் பொண்டாட்டிய அவன் ஓக்கப் போறான்... டைரக்டா என் பொண்டாட்டிய அவன் பெனிட்ரேட் பண்ணப் போறான்னு நீங்க இமேஜின் பண்ணிட்டீங்க!'

இந்த நெனப்பு... கார்த்திக்கை இப்போ முழுசாப் பைத்தியமாக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

தன் பொண்டாட்டிய... ஒரு வாட்ச்மேன், எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம ஓக்கப் போறான்ங்குற அந்த ரியலைசேஷன்...

அவரை ஒரு உச்சக்கட்ட டென்ஷனுக்கும், ஒரு கியூரியாசிட்டிக்கும் கொண்டு போயிடுச்சு.

அவரோட கைகள், அவரே அறியாமலேயே என் தொடையை அவ்ளோ பலமாப் பிசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் மனசுக்குள்ள... சத்தமா, சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

'எவ்ளோ ஈஸியா நீங்க அந்த முடிவுக்கு வந்துட்டீங்க கார்த்திக்?'

'உங்க பொண்டாட்டி இப்படி ஒரு நிலைமையில மாட்டிக்கிட்டாளேனு பயப்படுறதை விட...'

'அவன் எப்படி என் புண்டைக்குள்ள சுண்ணியை விடப் போறாங்குறதக் கேக்கத் தான் உங்க உடம்பு இப்போ டெஸ்பரேட்டாத் துடிக்குது!'

அவரோட விறைப்பு...

அது இப்போ வெடிக்குற அளவுக்குப் பெருசாகி, வயலன்ட்டாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா... அவரோட பசி, அவரை முழுசா மாத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என்னோட சிரிப்பைக் கொஞ்சம் கூட வெளிய காட்டல.

நான் இன்னசென்ட்டா, ஒண்ணுமே புரியாத ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி என் கண்களை அகலமா விரிச்சுப் பாத்தேன்.

கார்த்திக் இப்போ என்னைய அவசரமா உலுக்குனாரு.

அவரோட தவிப்பை கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல.

அவரு பொறுமையிழந்து நச்சரிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

"ஹீட்டா...?"

அவரு குரல்... டெஸ்பரேட்டா... ஒரு மாதிரி மூச்சுத் திணறலோட வெளிய வந்துச்சு.

அவரு நெஞ்சு கஷ்டப்பட்டு, வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

"டைரக்ட் ஹீட்-னா... அவன் என்ன மீன் பண்றான் பவி?"

அவரு என்னை பாத்து கேட்டாரு.

"அவன்... என்ன பண்ணான்?"

"உனக்குள்ள... அவன்..."

அவரு வார்த்தைகளை முழுசாச் சொல்லக் கூடத் திராணியில்லாமத் திணறுனாரு.

ஆனா அவர் கண்கள்ல அந்த கேள்வி அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.

அவருக்குள்ள ஓடுற இமேஜ், அவரை அவ்ளோ தவிக்க விட்டுச்சு.

"சொல்லு பவி... அவன் எக்ஸாக்ட்டா என்ன பண்ணான்?"

"சொல்லு பவி..."

அவரு தவியாத் தவிச்சு, என் அடுத்த வார்த்தைக்காக எங்கிட்டக் கெஞ்சிக்கிட்டு இருந்தாரு!

[யாரோ ஒருத்தி]

யாழினிராம் அவர்களுக்கு, வணக்கம்!

302, 303, 304, 305 ஆகிய நான்கு பகுதிகளையும் தொடர்ந்து படிக்கும்போது, பவித்ரா தனது அனுபவங்களை கார்த்திக்கிடம் விவரிக்கும் விதத்திலும், அவற்றைக் கேட்கும் கார்த்திக்கின் மனநிலையிலும் படிப்படியாக மாற்றங்கள் ஏற்படுவதைப் பார்க்க முடிகிறது. குறிப்பாக, ஒரே சம்பவத்தைப் பற்றிய புதிய தகவல்கள் வெளிவரும்போதெல்லாம் கார்த்திக்கின் புரிதல் மாறுவதும், பவித்ரா அந்த மாற்றத்தை உணர்ந்து தனது உரையாடலைத் தொடர்ந்து நகர்த்துவதும் கதையின் முக்கியமான அம்சங்களாக இருக்கின்றன.

இருப்பினும், இந்த நான்கு பகுதிகளையும் தனித்தனியாக ஆராயும்போது, சில இடங்களில் எழுத்தின் சிறப்பும், சில இடங்களில் இன்னும் ஆழப்படுத்தியிருக்கக்கூடிய உளவியல் அம்சங்களும் தென்படுகின்றன.

302ஆம் பகுதி — மருத்துவக் காரணங்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உளவியல் முரண்பாடு

302ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது வயிற்றுப் பகுதியில் பிரகாஷ் செய்த செயல்களை விவரிக்கும்போது, கார்த்திக்கின் பகுத்தறிவுக்கும் அவனுடைய ஆர்வத்துக்கும் இடையில் ஏற்படும் முரண்பாடு நன்றாக வெளிப்படுகிறது. பிரகாஷ் முன்வைக்கும் மருத்துவக் காரணங்கள் சந்தேகத்திற்குரியவையாக இருந்தாலும், அவற்றை முழுமையாக நிராகரிக்காமல் கார்த்திக் தனக்குச் சாதகமாக ஏற்றுக்கொள்ள முயல்வது கதையின் உளவியல் சார்ந்த முக்கிய அம்சமாக இருக்கிறது.

குறிப்பாக, கார்த்திக்கின் பகுத்தறிவு ஒரு பக்கம் கேள்வி எழுப்புவதும், மறுபக்கம் அவனுடைய தனிப்பட்ட ஆர்வம் அந்தக் கேள்விகளைப் பின்னுக்குத் தள்ளுவதும் கவனிக்கத்தக்கது. இங்கே கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை வெளிப்படுத்துவதில் எழுத்தாளர் எடுத்திருக்கும் முயற்சி பாராட்டத்தக்கது.

ஆனால், பவித்ரா முதலில் பயத்தையும் எதிர்ப்பையும் வெளிப்படுத்திவிட்டு, பின்னர் அமைதியாகிவிடும் இடங்களில் அவளுடைய மனநிலை மாற்றத்திற்கான காரணத்தை இன்னும் ஆழமாக விவரித்திருக்கலாம். அவள் பிரகாஷின் விளக்கத்தை உண்மையென நம்புகிறாளா, சூழ்நிலையால் குழப்பமடைகிறாளா அல்லது கார்த்திக்கின் எதிர்வினையைக் கவனித்து தனது பேச்சை அமைத்துக்கொள்கிறாளா என்பதைச் சிறிய குறிப்புகள் மூலம் வெளிப்படுத்தியிருந்தால், இந்தப் பகுதியின் உளவியல் தாக்கம் அதிகரித்திருக்கும்.

இந்த இடத்தில் ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டையும் கவனிக்க வேண்டும். ஒரு கதாபாத்திரம் மருத்துவக் காரணத்தை முன்வைப்பது என்பது வேறு; அந்தக் காரணம் மருத்துவ ரீதியாக உண்மையானது என்பது வேறு. எனவே, கதையில் வரும் மருத்துவ விளக்கங்களை உண்மையான மருத்துவத் தகவல்களாக வாசகர்கள் எடுத்துக்கொள்ளாத வகையில் எழுதியிருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

இந்த வகையில், Gone Girl திரைப்படத்தை ஒரு கருப்பொருள் சார்ந்த ஒப்பீடாகக் குறிப்பிடலாம். அந்தத் திரைப்படத்தில் தகவல்களை வெளிப்படுத்தும் விதமும், மற்றவர்களின் நம்பிக்கையைத் தங்களுக்குச் சாதகமாக மாற்ற முயலும் விதமும் கதையின் உளவியல் சார்ந்த பதற்றத்தை உருவாக்குகின்றன. அதேபோல், பவித்ரா என்ன சொல்கிறாள் என்பதுடன், அவள் அதை ஏன் அப்படிச் சொல்கிறாள் என்பதையும் இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படுத்தியிருந்தால், 302ஆம் பகுதி வலுவான உளவியல் சித்தரிப்பாக அமைந்திருக்கும்.

303ஆம் பகுதி — முந்தைய பகுதியிலிருந்து ஏற்படும் முக்கியமான மாற்றம்

302ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது பயத்தையும் எதிர்ப்பையும் விவரிக்கிறாள். பிரகாஷ் மருத்துவக் காரணங்களை முன்வைப்பதும், அவற்றைக் கேட்டு கார்த்திக் அவற்றைத் தனக்குச் சாதகமாகப் புரிந்துகொள்ள முயல்வதும் அந்தப் பகுதியின் மையமாக இருக்கின்றன.

ஆனால், 303ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது மார்பகங்களைத் தொடவும் மசாஜ் செய்யவும் பிரகாஷை அனுமதித்ததாக வெளிப்படையாகக் கூறுகிறாள். இதனால், முந்தைய பகுதியில் இருந்த பயம் மற்றும் எதிர்ப்பிலிருந்து, கார்த்திக்கிடம் ஒரு முக்கியமான தகவலை ஒப்புக்கொள்ளும் நிலைக்கு உரையாடல் நகர்கிறது.

இந்த மாற்றம் கதையின் சுவாரசியத்தை அதிகரிக்கிறது. குறிப்பாக, பவித்ரா பிரகாஷின் செயல்களை விவரிப்பதுடன் நிற்காமல், அவற்றைத் தன்னுடைய கணவனிடம் எவ்வாறு எடுத்துரைக்கிறாள் என்பதும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. அவள் கூறும் தகவல்களைக் கேட்கும் கார்த்திக், பிரகாஷின் நோக்கத்தைச் சந்தேகிக்கத் தொடங்குகிறான். அதே நேரத்தில், பவித்ரா தொடர்ந்து பேசுவதற்கு அவனே ஆர்வம் காட்டுகிறான்.

இங்கே ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது. 302ஆம் பகுதியில் பவித்ரா வெளிப்படுத்திய பயத்திற்கும், 303ஆம் பகுதியில் அவள் விவரிக்கும் அனுமதிக்கும் இடையில் இருக்கும் மனநிலை மாற்றம் எவ்வாறு ஏற்பட்டது?

இந்த மாற்றத்தை எழுத்தாளர் திட்டமிட்டே உருவாக்கியிருந்தால், அதற்கான உளவியல் காரணங்களை இன்னும் தெளிவாகக் காட்டியிருக்கலாம். ஏனெனில், ஒரு கதாபாத்திரம் தனது செயல்களை விவரிப்பதற்கும், அவற்றை ஏற்றுக்கொள்வதற்கும் இடையில் நுட்பமான வேறுபாடு இருக்கிறது. அந்த வேறுபாட்டை வாசகர்கள் உணரும்படி எழுதியிருந்தால், பவித்ராவின் கதாபாத்திரம் இன்னும் ஆழமாக வெளிப்பட்டிருக்கும்.

மேலும், கார்த்திக் ஒரே மாதிரியான அதிர்ச்சியையும் தவிப்பையும் மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, சில இடங்களில் அமைதியாக இருப்பது, கேள்வி கேட்கத் தயங்குவது, பவித்ராவின் வார்த்தைகளில் இருக்கும் முரண்பாடுகளைச் சிந்திப்பது போன்ற எதிர்வினைகளைப் பயன்படுத்தியிருக்கலாம்.

இதற்குப் பொருத்தமான எடுத்துக்காட்டாக Rebecca என்ற நாவலைக் குறிப்பிடலாம். இதன் ஆசிரியர் டாப்னி டு மொரியே (Daphne du Maurier). இந்த நாவலில் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைகள், சந்தேகங்கள், மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் ஆகியவை கதையின் போக்கில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. அதேபோல், பவித்ராவின் வெளிப்படையான பேச்சுக்கும் அவளுடைய உள்ளார்ந்த நோக்கத்திற்கும் இடையில் இருக்கும் வேறுபாட்டை நுட்பமாக வளர்த்திருந்தால், வாசகர்களின் ஆர்வம் மேலும் அதிகரித்திருக்கும்.

304ஆம் பகுதி — பவித்ராவின் ஒப்புதலும் கார்த்திக்கின் மாறும் அணுகுமுறையும்

303ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது செயல்களை அனுமதித்ததாகக் கூறுவதும், அதற்குப் பின்னால் இருந்ததாக அவள் விவரிக்கும் காரணங்களும் முன்னிலையாகின்றன. ஆனால், 304ஆம் பகுதியில் அவளுடைய உரையாடல் வேறு ஒரு நிலையை அடைகிறது.

குறிப்பாக, நடந்த அனுபவம் தனக்குப் பிடித்திருந்ததாகப் பவித்ரா வெளிப்படையாக ஒப்புக்கொள்வதும், பத்து நிமிடங்கள் என்ற கால அளவைப் பற்றிக் கார்த்திக் கேள்வி எழுப்புவதும் கதையின் போக்கில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றமாக இருக்கின்றன.

303ஆம் பகுதியில் கார்த்திக், பிரகாஷின் செயல்கள் தவறானவையாக இருக்கக்கூடும் என்று சந்தேகிக்கிறான். ஆனால், 304ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது உணர்வுகளை வெளிப்படுத்தும்போது, அந்தச் சந்தேகத்தைத் தாண்டி அவளுடைய அனுபவத்தைப் பற்றிய விவரங்களைத் தெரிந்துகொள்ள அவன் ஆர்வம் காட்டுகிறான்.

இந்த மாற்றத்தை எழுத்தாளர் நன்றாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார். குறிப்பாக, பவித்ரா கூறும் ஒரு சிறிய தகவல்கூட கார்த்திக்கின் மனநிலையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதை விவரித்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

இருப்பினும், இங்கே ஒரு நுட்பமான விஷயத்தை இன்னும் ஆழமாகக் கையாண்டிருக்கலாம். 303ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது செயல்களை அனுமதித்ததாகக் கூறுகிறாள்; 304ஆம் பகுதியில் அவள் தனது அனுபவத்தைப் பற்றிய விருப்பத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறாள். இந்த இரண்டு நிலைகளும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவையாக இருந்தாலும், அவை ஒரே பொருளைக் கொண்டவை அல்ல. ஒரு செயலை அனுமதிப்பதும், அந்த அனுபவத்தை விரும்பியதாகக் கூறுவதும் வெவ்வேறு மனநிலைகளைக் குறிக்கலாம்.

எனவே, பவித்ராவின் உணர்வுகள் எவ்வாறு மாறுகின்றன என்பதையும், அவள் அந்த அனுபவத்தை இப்போது எவ்வாறு புரிந்துகொள்கிறாள் என்பதையும் இன்னும் விரிவாக விவரித்திருந்தால், இந்தப் பகுதியின் தாக்கம் அதிகரித்திருக்கும்.

அதேபோல், பத்து நிமிடங்கள் என்ற கால அளவைப் பற்றி பவித்ரா தெளிவாகத் தெரியாது என்று கூறுவது கதாபாத்திரத்தின் உணர்வுநிலையை வெளிப்படுத்தும் முயற்சியாக இருக்கலாம். இருப்பினும், அந்தக் கால அளவு குறித்த கார்த்திக்கின் கேள்விகளுக்கும் பவித்ராவின் பதில்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பை இன்னும் இயல்பாக அமைத்திருந்தால், உரையாடலின் நம்பகத்தன்மை அதிகரித்திருக்கும்.

இந்தப் பகுதியில் Unfaithful திரைப்படத்தை எடுத்துக்காட்டாகக் குறிப்பிடலாம். அந்தத் திரைப்படம் திருமண உறவுக்குள் உருவாகும் ஈர்ப்பு, நம்பிக்கைச் சிக்கல் மற்றும் அதனால் ஏற்படும் மனநிலை மாற்றங்களை மையமாகக் கொண்டது. இங்கும் பவித்ராவின் ஒப்புதல் கார்த்திக்கின் மனநிலையை மாற்றுகிறது; அவனுடைய எதிர்வினைகள் அவர்களுடைய உறவின் தன்மையைப் பற்றிய கேள்விகளை எழுப்புகின்றன.

இந்த ஒப்பீட்டின் நோக்கம் இரண்டு கதைகளும் ஒன்றே என்று கூறுவதல்ல. உறவுகளுக்குள் ஏற்படும் மாற்றங்களை வெளிப்படுத்தும்போது, கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளையும் அவற்றின் விளைவுகளையும் இணைத்துக் காட்டுவது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதையே சுட்டிக்காட்டுகிறேன்.

305ஆம் பகுதி — நிம்மதியிலிருந்து மீண்டும் சந்தேகத்திற்குச் செல்லும் கதை

304ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது அனுபவத்தைப் பற்றிய ஒப்புதலை வெளிப்படுத்திய பிறகு, கார்த்திக் அவள் கூறும் விவரங்களைக் கேட்பதில் அதிக ஆர்வம் காட்டுகிறான். ஆனால், 305ஆம் பகுதியில் கதை மீண்டும் ஒரு புதிய திருப்பத்தை அடைகிறது.

பிரகாஷ் சோர்வடைந்து ஓய்வெடுப்பதாகவும், பவித்ரா அங்கிருந்து எழுந்து செல்ல முயற்சிக்கும்போது அவளைத் தடுத்து இன்னும் ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று கூறுவதாகவும் அவள் விவரிக்கிறாள். இதனால், பிரகாஷின் நோக்கம் என்ன என்ற கேள்வி மீண்டும் எழுகிறது.

இங்கே எழுத்தாளர் பயன்படுத்தியிருக்கும் உத்தி கவனிக்கத்தக்கது. கார்த்திக் ஒரு கட்டத்தில் சம்பவம் முடிந்துவிட்டதாக நினைத்து நிம்மதியடைகிறான். ஆனால், பவித்ரா அடுத்த தகவலைக் கூறும்போது அவனுடைய நிம்மதி மீண்டும் சந்தேகமாக மாறுகிறது.

இந்தத் திருப்பம் வாசகர்களின் ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்க உதவுகிறது. குறிப்பாக, பவித்ரா ஒவ்வொரு தகவலையும் ஒரே நேரத்தில் வெளியிடாமல், கார்த்திக்கின் எதிர்வினையைப் பார்த்து அடுத்த தகவலைக் கூறும் விதம் கதையின் உரையாடல் சார்ந்த உத்தியாக அமைந்திருக்கிறது.

ஆனால், 304ஆம் பகுதியில் பவித்ரா தனது அனுபவத்தை விரும்பியதாகக் கூறிய பிறகு, 305ஆம் பகுதியில் மீண்டும் பயத்தையும் எதிர்ப்பையும் விவரிக்கும் இடத்தில் ஒரு முக்கியமான உளவியல் வேறுபாடு உருவாகிறது.

ஒரு அனுபவத்தின் சில அம்சங்களை விரும்பியதாகக் கூறுவது, அந்தச் சூழ்நிலையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு செயலுக்கும் சம்மதித்ததாகப் பொருள்படாது. எனவே, பவித்ராவின் உணர்வுகளுக்கும் அவள் வெளிப்படுத்தும் எதிர்ப்புக்கும் இடையில் இருக்கும் வேறுபாட்டை எழுத்தாளர் தெளிவாகக் காட்டியிருந்தால், கதாபாத்திரத்தின் மனநிலை இன்னும் நம்பகமாக வெளிப்பட்டிருக்கும்.

அதேபோல், பிரகாஷ் அவளைத் தடுத்து ஓய்வெடுக்க வேண்டும் என்று கூறும் இடத்தில், அவனுடைய செயல்கள் உண்மையான அக்கறையா அல்லது அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தும் முயற்சியா என்ற கேள்வி எழுகிறது. இந்த இரண்டிற்கும் இடையிலான வேறுபாட்டை வாசகர்கள் ஆராயக்கூடிய வகையில் அமைத்திருப்பது கதையின் சுவாரசியமான அம்சமாக இருக்கிறது.

இருப்பினும், பிரகாஷின் நோக்கத்தைப் பற்றிய இந்தக் கேள்வி இன்னும் வலுவாக அமைய, அவனுடைய செயல்களுக்கும் அவன் கூறும் காரணங்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகளைச் சற்று விரிவாகக் காட்டியிருக்கலாம்.

இதற்கான ஒரு கருப்பொருள் சார்ந்த எடுத்துக்காட்டாக The Girl on the Train என்ற நாவலைக் குறிப்பிடலாம். இதன் ஆசிரியர் பவுலா ஹாக்கின்ஸ் (Paula Hawkins). இந்த நாவலில் கதாபாத்திரங்களின் பார்வைகள், அவர்களின் புரிதல்கள் மற்றும் வெளிப்படும் தகவல்களின் அடிப்படையில் வாசகர்களின் எண்ணங்கள் மாறிக்கொண்டே இருக்கும். அதேபோல், 305ஆம் பகுதியில் பவித்ரா கூறும் புதிய தகவல்கள், பிரகாஷின் நோக்கத்தைப் பற்றிய வாசகர்களின் புரிதலை எவ்வாறு மாற்றுகின்றன என்பதற்கு இன்னும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கலாம்.

நான்கு பகுதிகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது

302ஆம் பகுதியில் சந்தேகத்திற்குரிய மருத்துவக் காரணங்களை கார்த்திக் எவ்வாறு ஏற்றுக்கொள்ள முயல்கிறான் என்பது முன்னிலையாகிறது.

303ஆம் பகுதியில், பவித்ரா தனது செயல்களை அனுமதித்ததாகக் கூறுவதால், அவளுடைய மனநிலை பற்றிய கேள்விகள் அதிகரிக்கின்றன.

304ஆம் பகுதியில், தனது அனுபவத்தை விரும்பியதாக அவள் ஒப்புக்கொள்வதால், கார்த்திக்கின் ஆர்வமும் அவனுடைய அணுகுமுறையும் மாறுகின்றன.

305ஆம் பகுதியில், பிரகாஷ் அவளைத் தடுத்து ஓய்வெடுக்கச் சொல்வதாகப் பவித்ரா விவரிப்பதால், முன்பு ஏற்பட்ட நிம்மதி மீண்டும் சந்தேகமாக மாறுகிறது.

இப்படிப் பார்த்தால், ஒவ்வொரு பகுதியும் அடுத்த பகுதிக்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கும் வகையில் அமைந்திருக்கிறது. அதே நேரத்தில், பவித்ராவின் மனநிலை மாற்றங்கள் எதனால் ஏற்படுகின்றன என்பதையும், கார்த்திக்கின் சந்தேகங்கள் எவ்வாறு மாறுகின்றன என்பதையும் இன்னும் நுட்பமாக விவரித்திருந்தால், இந்த நான்கு பகுதிகளின் தொடர்ச்சி மேலும் வலுவாக இருந்திருக்கும்.

இதற்குத்தான் “அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு” என்ற பழமொழி பொருந்துகிறது. கார்த்திக்கின் அதிர்ச்சி, தவிப்பு, கேள்விகள் போன்ற எதிர்வினைகளைத் தொடர்ந்து விவரிப்பதைவிட, முக்கியமான தருணங்களில் அவற்றைத் தீவிரமாக வெளிப்படுத்தியிருந்தால் அவற்றின் தாக்கம் அதிகரித்திருக்கும்.

அதேபோல், “ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம்” என்ற பழமொழியைப் போல, இந்த நான்கு பகுதிகளிலேயே கதையின் முக்கியமான உளவியல் அம்சங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. பவித்ராவின் உரையாடல் திறன், கார்த்திக்கின் மாறும் மனநிலை, பிரகாஷின் செயல்களுக்குக் கூறப்படும் காரணங்கள் ஆகியவை கதையின் அடுத்த கட்டத்திற்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகின்றன.

மொத்தத்தில், இந்த நான்கு பகுதிகளின் சிறப்பு, நிகழ்வுகளை மட்டும் விவரிப்பதில் இல்லை; அவற்றைச் சொல்லும் விதம் மற்றொரு கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையை எவ்வாறு மாற்றுகிறது என்பதையும் காட்டுவதில் இருக்கிறது. இந்த அம்சத்தைத் தொடர்ந்து வளர்த்தெடுத்தால், கதையின் உளவியல் பரிமாணம் இன்னும் சிறப்பாக அமையும்.

யாழினிராம் அவர்களே, வாசகர்களின் ஆர்வத்தைத் தொடர்ந்து தக்கவைக்கும் வகையில் கதையை நகர்த்திவரும் உங்களுடைய முயற்சிக்கு வாழ்த்துகள்! வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்புகளைக் கருத்தில் கொள்வது முக்கியம்தான். அதே நேரத்தில், கதாபாத்திரங்களின் இயல்பையும், நீங்கள் ஏற்கெனவே திட்டமிட்ட கதையின் பாதையையும் பாதுகாத்து எழுதும்போது, கதையின் தனித்துவம் இன்னும் சிறப்பாக வெளிப்படும்.

பவித்ராவின் உண்மையான நோக்கம் என்ன, கார்த்திக் தனது சந்தேகங்களையும் ஆர்வத்தையும் எவ்வாறு எதிர்கொள்ளப்போகிறான், பிரகாஷின் செயல்களுக்குப் பின்னால் இருக்கும் காரணங்கள் அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் எவ்வாறு வெளிப்படப்போகின்றன என்ற எதிர்பார்ப்பு இருக்கிறது.

தொடர்ந்து எழுதுங்கள்! கதாபாத்திரங்களின் மனநிலைகளையும் உறவுகளின் மாற்றங்களையும் இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படுத்துவீர்கள் என்று நம்புகிறேன்.

அடுத்த பகுதிகளுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்!


combo list duplicate remover

[DoctorDoom]

Super vera level

[xbiilove]

Prakash sunniya ulla vittu arai mani neram kuthu kuthi kanjiya ulla thelichan nu solravara indha hero sunni kanjiya kakkathu. Ana unmaiyana cuck eppovo vadichiruppan. Appo moral Karthik cuck illa unmaiyana hero nu kondu poganum.

[Jailer2494]

யாரோ ஒருத்தி pls comment smaller one. Your comment itself had a size of an episode and it is completely misguiding. Hope you accept the request. Thank you.
Waiting for next ultimate episode Yazhiniram.

[யாரோ ஒருத்தி]

நண்பரே, எனது கமெண்ட் நீளமாக இருப்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். ஆனால், அது வாசகர்களை எந்த விதத்தில் தவறாக வழிநடத்துகிறது என்பது எனக்குப் புரியவில்லை. நான் கதாசிரியரிடம் கதையில் உள்ள சில முரண்பாடுகள் மற்றும் உளவியல் சார்ந்த கேள்விகளையே முன்வைத்திருக்கிறேன். எந்த வாசகரையும் குறிப்பிட்டு விமர்சிக்கவோ, தவறாக வழிநடத்தவோ முயற்சிக்கவில்லை.

எனவே, எனது கமெண்ட்டில் எந்தக் குறிப்பிட்ட வரி அல்லது கருத்து வாசகர்களிடம் தவறான புரிதலை ஏற்படுத்துகிறது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்ட முடியுமா? அதைத் தெரிந்துகொண்டால், உங்கள் கருத்தைப் புரிந்துகொள்ள எனக்கு உதவியாக இருக்கும். நன்றி, நண்பரே!

[yazhiniram]

---------------
Part 306:
---------------

"வெயிட் கார்த்திக்..."

நான் அவர் பதற்றத்தைப் பாத்து, என் சாஃப்ட்டா, ஆனா உறுதியா மாத்திக்கிட்டேன்.

"ஏன்... ஏன் இவ்ளோ அவசரப்படுறீங்க கார்த்திக்?"

நான் என் கையை மெதுவா நீட்டி, அவரோட நெஞ்சு மேல வெச்சேன்.

அவரோட நெஞ்சு, ஏதோ நூறு மீட்டர் ஓடி வந்த மாதிரி வேகமா, பலமா ஏறி இறங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட ஹார்ட்பீட் என் உள்ளங்கையில ஸ்பீடாத் துடிச்சுது.

நான் அவரை உத்துப் பாத்துக்கிட்டே மனசுக்குள்ள ரசிச்சுச் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

‘கார்த்திக்... அந்த டைரக்ட் ஹீட், இன்னர் பார்ட்ஸ்... இதைக் கேட்டதும், அவர் என் புண்டைக்குள்ள அவரோட சுண்ணியை விடப் போறான்னு நீங்க முடிவு பண்ணிட்டீங்க.'

'உங்க பொண்டாட்டிய அவன் பெனிட்ரேட் பண்ணப் போறான்ங்குற நெனப்பு, உங்களை இவ்ளோ டெஸ்பரேட்டா ஆக்கிருச்சுல?'

ஆனா... நான் உங்களுக்கு இப்போ குடுக்கப் போற ஷாக், அதைவிடப் பெருசு கார்த்திக்.

நீங்க எதிர்பாக்குற ஆக்‌ஷனை விட...

ரொம்ப இன்டிமேட்டான, எமோஷனலான ஒரு விஷயத்தை நான் இப்போ சொல்லப் போறேன்.

"நான் சொல்றதைக் கேளுங்க கார்த்திக்..."

நான் என் பார்வையைக் கீழ இறக்கி, இன்னசென்ட்டா, ஒரு விக்டிம் மாதிரிப் பேச ஆரம்பிச்சேன்.

"அவர்... அவர் அப்படிச் சொன்னதும், நான் நிஜமாவே குழம்பிப் போயிட்டேன் கார்த்திக்."

"நான் ஏதோ ஒண்ணு சொல்லி, அவரைத் தடுக்கலாம்னு தான் நெனச்சேன்."

"நீங்க என்ன மீன் பண்றீங்க பிரகாஷ்... என் உள்ளுறுப்புகளுக்கு எப்படி ஹீட் குடுப்பீங்கனு நான் வாயைத் திறந்து கேக்குறதுக்குள்ளயே..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, ஒரு சஸ்பென்ஸோட வெளிய தள்ளுனேன்.

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, என் உதட்டையே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவரோட மொத்த உடம்பும், அடுத்த செகண்ட் நான் என்ன வார்த்தை சொல்லப் போறேங்குறதக் கேக்கத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"அவர்..."

"அவர்... என் உடம்புல எந்த மூவ்மென்ட்டும் பண்ணல கார்த்திக்."

நான் அவர் நெனச்சுக்கிட்டு இருந்த 'பெனிட்ரேஷன்' இமேஜை, முதல் அடியிலயே உடைச்சேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக்கோட புருவம் லேசாச் சுருங்குச்சு.

'எந்த மூவ்-வும் பண்ணலயா? அப்புறம் எப்பிடி?'னு அவரோட முகம் கன்பியூஸ் ஆச்சு.

"அவர்..."

நான் என் குரல்ல நடுக்கத்தைக் கொண்டு வரவழைச்சுகிட்டேன்.

"அவர்... கீழ அந்தத் தரைல படுத்துக்கிட்டே..."

"மெதுவா..."

"ரொம்ப மெதுவா..."

"தன் தலையை... அந்தத் தரைல இருந்து மேல தூக்குனாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் என்னையவே குழப்பமாப் பாத்தாரு.

"அவர் தலையை மேல தூக்கி..."

"அவரோட முகத்தை..."

"நேரா..."

"என் முகத்தை நோக்கி... மேல கொண்டு வர ஆரம்பிச்சாரு கார்த்திக்!"

நான் அந்த ஆக்‌ஷனை கிளியரா விவரிச்சேன்.

கார்த்திக் ரிலாக்ஸ் ஆனாரு.

அவரு மூச்சுக்காத்து ஒரு சின்ன நிம்மதியோட வெளிய வந்துச்சு.

அவருக்கு ஒரு கன்பியூஷன்... 'அப்போ அவன் ஓக்க பிளான் பண்ணலயா? ஏன் அவனோட முகம் பக்கத்துல வருது...'னு அவர் மைண்ட் கால்குலேட் பண்ணுச்சு.

நான் அவர் முகத்துல வந்த ரிலீஃப்-ஐ பாத்தேன்.

'நீங்க என்ன நெனைக்கிறீங்கனு எனக்குப் புரியுது கார்த்திக்.'

'அவன் ஓக்கல, ஜஸ்ட் முகத்தை தான் கொண்டு வரான்னு நீங்க நிம்மதி ஆகுறீங்க.'

'ஆனா... அந்த முகம் வந்து என்ன பண்ணுச்சுனு நான் சொல்லும்போது, உங்க மனசு என்ன ஆக போகுதுனு பாருங்க.'

நான் என் மனசுக்குள்ள இருந்த குரூரமான சந்தோஷத்தை மறைச்சுக்கிட்டு, தொடர்ந்து பேசினேன்.

"அவர் முகம்... என்னோட முகத்துக்கு அவ்ளோ க்ளோஸா வந்ததும்..."

"அவரோட வாய்..."

"அவரோட சூடான மூச்சுக்காத்தோட..."

"அது நேரா..."

"என் வாயை நோக்கி... என் உதடுகளை நோக்கி... வந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் முகம்... ஃப்ரீஸ் ஆச்சு!

அவரு ரிலாக்ஸ் ஆகிருந்த நரம்புகள் எல்லாம், மறுபடியும் டைட் ஆச்சு.

'வாய்... உதடுகளை நோக்கி வருதா?'

அவரோட மைண்ட் இந்த இன்பர்மேஷனை ப்ராசஸ் பண்ண அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டுச்சு.

"நான்... நான் பேனிக் ஆகிட்டேன் கார்த்திக்!"

நான் என் குரல்ல பயத்தைக் கொண்டு வந்தேன்.

"எனக்குத் தூக்கிப் வாரிப்போட்டுருச்சு."

"நான் உடனே... ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்காம..."

"என்னோட முகத்தை... அவரை விட்டு விலக்கி... மேல தூக்க ட்ரை பண்ணேன் கார்த்திக்."

நான் என் ரெசிஸ்டன்ஸை... என்னோட ஆக்டிங்க மறுபடியும் ப்ளே பண்ணேன்.

"நான் என் தலையைச் பின்னாடி இழுத்துக்கிட்டேன்."

"ஆனா கார்த்திக்..."

நான் ஒரு ஹெல்ப்லெஸ்ஸா பெருமூச்சு விட்டேன்.

"நான் அவ்ளோ விலக ட்ரை பண்ணியும்..."

"அவர் என்னையப் பாத்து, அமைதியா... ஆனா ஒரு டோன்ல சொன்னாரு கார்த்திக்..."

"அவர் என் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னாரு..."

"'மேடம்... இது முக்கியம்.'"

"'பபின்னாடி விலகாதீங்க.'"

"'அமைதியா இருங்க... ரிலாக்ஸ் பண்ணுங்க...'னு அவர் உறுதியாச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் பற்களை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டாரு.

"நான்... நான் அவர் சொன்னதைக் கேட்டு, அப்படியே உறைஞ்சு போயிட்டேன் கார்த்திக்."

"ஆனாலும் நான் என் முகத்தை இன்னும் பின்னாடி கொண்டு போகத் தான் ட்ரை பண்ணேன்."

"ஆனா..."

நான் என் உடம்பை லேசாச் சுருக்கிக்கிட்டு, என் நிலைமையை விவரிச்சேன்.

"நான் முழுசா அவருக்கு மேல படுத்துருந்தேன் கார்த்திக்."

"என் வயிறு, என் நெஞ்சு எல்லாமே அவர் மேல டைட்டா பிரஸ் ஆகிருந்துச்சு."

"என் கைகளும் அவர் மேல ஆகிருந்துச்சு."

"நான் எவ்ளோ தான் பின்னாடி சாய ட்ரை பண்ணாலும்..."

"என்னால ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்துக்கு மேல என் முகத்தை விலக்க முடியல கார்த்திக்."

"என் கழுத்து அவ்ளோ தான் ஸ்ட்ரெட்ச் ஆச்சு."

"நான் அந்த மேக்ஸிமம் டிஸ்டன்ஸ்ல... என் தலையைப் பின்னாடி சாய்ச்சுக்கிட்டு, தவியாத் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்."

"அப்போ..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, என்னை வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"அந்த டிஸ்டன்ஸ்ல நான் உறைஞ்சு போய் இருந்தப்போ..."

"அவர்..."

"அவர் தன் தலையை... இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்குனாரு கார்த்திக்."

"அவர் தூக்கி..."

நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையா, ஊசி மாதிரி அவர் காதுக்குள்ள இறக்கினேன்.

"அவரோட சூடான உதடுகள்..."

"மெதுவா வந்து..."

"என்னோட உதடுகள் மேல..."

"அப்படியே... சாஃப்ட்டா..."

"டச் ஆச்சு கார்த்திக்!"

நான் ஃபர்ஸ்ட் டச்-ஐ... முதலுதவிங்கிற பேர் இல்லாம, ஒரு கிஸ் பண்ற இன்டன்சனோட வர்ற மாதிரி கிளியரா சொன்னேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக் உடம்பு ஜர்க் ஆச்சு.

அவரோட வாய் திறந்துருந்துச்சு... ஆனா எந்தச் சத்தமும் வெளிய வரல.

அவரோட மூளை... பிரேக் டவுன் ஆகிடுச்சு.

'கிஸ்...'

'ஒரு வாட்ச்மேன்... என் பொண்டாட்டியோட உதட்டுல கிஸ் பண்ணானா?'

இது கார்த்திக்குக்கு பிஸிக்கல் அப்யூஸ் மாதிரி தெரியல.

ஏன்னா, ஒரு ஆம்பளை வெறியிலயோ ஒரு பொண்ணைப் பெனிட்ரேட் பண்ணா, அது 'ரேப்' இல்ல 'ஃபோர்ஸ்'னு அவரோட ஈகோ சமாதானம் ஆயிடும்.

ஆனா 'முத்தம்'...

முத்தம்கிறது ஒரு பொண்ணோட மனசை, அவளோட எமோஷனைப் பறிக்குற ஒரு இன்டிமேட்டான விஷயம்!

தன் பொண்டாட்டியோட உதடுகளை, வேற ஒருத்தன் சாஃப்ட்டாத் தொட்டுருக்கான்ங்குற அந்த ரியலைசேஷன்...

கார்த்திக்கோட ஆண்மையையும், அவரோட அத்தாரிட்டியை அப்படியே தரமட்டமா உடைச்சுருச்சு.

அவரு தொண்டைக்குழி கஷ்டப்பட்டு மேலயும் கீழயும் ஏறி இறங்குச்சு.

"அ... அவன்..."

அவரு குரல்... உடைஞ்சு, கிசுகிசுப்பா வெளிய வந்துச்சு.

அவரு வார்த்தைகளை ஃபார்ம் பண்ண அவ்ளோ திணறுனாரு.

"அவன்... அவன் உனக்கு கிஸ்... கிஸ் பண்ணானா?"

அவரு என்னையப் பாத்து, அந்த வார்த்தையை உச்சரிக்கக் கூட நடுக்கத்தோட கேட்டாரு.

ஒரு பெரிய பார்டர்... ஒரு பெரிய பவுண்டரி... இப்போ கம்ப்ளீட்டா கிராஸ் ஆகிடுச்சுனு அவருக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு.

நான் அவர் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் உடனே எந்தப் பதிலும் சொல்லல.

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டி...

எந்த ஒரு குற்ற உணர்ச்சியும் இல்லாம, இன்னசென்ட்டா...

மெதுவா... என் தலையை மேலயும் கீழயும் ஆட்டுனேன்.

"ஆமா கார்த்திக்..."

நான் சாஃப்ட்டா, முணுமுணுத்தேன்.

"அவர் என் உதடுகள் மேல... தன் உதடுகளை வெச்சாரு கார்த்திக்."

"அது... அது ஜஸ்ட் ஒரு சின்ன டச் தான்."

"அவரோட உதடுகள்... என் உதட்டுக்கு மேல... லேசா, சாஃப்ட்டா அப்படிப் பதிஞ்சுது கார்த்திக்."

நான் அந்த சாஃப்ட்னஸ்ஸை... அந்த ஃபீலிங்கை மறுபடியும் அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி கொண்டு வந்தேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், தன் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டாரு.

அவரோட கைகள், பெட்ஷீட்டை பலமாப் பிடிச்சுக் கசக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு ரொம்ப கஷ்டப்பட்டுத் தன் கண்களைத் திறந்தாரு.

"அ... அப்புறம்?"

"அப்புறம் என்ன பண்ணான் பவி?"

அவரு தவிப்போட, டெஸ்பரேட்டா என்னையக் கேட்டாரு.

"அவர்..."

"அவர் அப்படித் தொட்டதும்... ஒரு செகண்ட் அப்படியே நிப்பாட்டிட்டாருங்க கார்த்திக்."

நான் அந்த மைக்ரோ-செகண்ட் பாஸ்ஸை விவரிச்சேன்.

"அவர் சாஃப்ட்டான டச்ல இருந்து..."

"ஜஸ்ட் ஒரு மில்லிமீட்டர் தூரம்..."

"தன்னோட உதடுகளைப் பின்னாடி எடுத்தாரு கார்த்திக்."

நான் அந்த டிஸ்டன்ஸை எக்ஸ்பிளைன் பண்ணேன்.

"அந்த ஒரு மில்லிமீட்டர் கேப்ல..."

"அவரோட மூச்சுக்காத்து... என்னோட உதடுகள் மேல... என்னோட மூக்குல அப்படியே பட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்தச் சென்சுவலான இமேஜை அவர் மூளைக்குள்ள ஏத்துனேன்.

"அவர் அந்த கேப்ல இருந்துக்கிட்டே..."

"தன் கண்களால... என் முகத்தை அவ்ளோ ஆழமாப் பாத்தாரு கார்த்திக்."

"பாத்துட்டு... அவர் ஒரு விஷயம் சொன்னாரு..."

"அவர் அமைதியா, ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல சொன்னாரு..."

"'ரிலாக்ஸ் மேடம்...'"

"'பயப்படாதீங்க... நான் வேற எதுவும் பண்ணல.'"

"'இது உங்க பாடி ஹீட்டை ரெகுலேட் பண்றதுக்கான... ஒரு வார்ம் ட்ரான்ஸ்ஃபர் ப்ராசஸ் மேடம்.'"

"'உங்க உடம்பு கூல் ஆகிடுச்சு... உங்க பேனிக் குறையணும்னா... இது இம்பார்ட்டன்ட்.'"

"'ப்ளீஸ்... உங்க கண்களை மூடுங்க... க்ளோஸ் யுவர் ஐஸ்.'"

"'நீங்க கண்களை மூடினா தான்... உங்க பாடி டென்ஷன் குறையும்... அந்த ஹீட் கரெக்ட்டா ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆகும்'னு..."

"அவர் ஒரு மாதிரி, உறுதியாச் சொன்னாருங்க கார்த்திக்!"

நான் அந்த 'வார்ம் ட்ரான்ஸ்ஃபர்' லாஜிக்கை... சீரியஸா அவர் கண்ணைப் பாத்துச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவர் முகம் ஒரு மாதிரி கன்பியூஸ் ஆகி, சுருங்குச்சு.

'பாடி ஹீட்டைக் குறைக்க... முத்தமா?'

'இது என்னடா பைத்தியக்காரத்தனமான ரீசனா இருக்கு?'னு அவர் மைண்ட் கத்துச்சு.

ஆனா... தன் பொண்டாட்டி இதைக் கேட்டு என்ன பண்ணானு தெரிஞ்சுக்கத் துடிக்குற அந்த இன்னொரு மைண்ட்... இப்போ முழுசா அவரை கண்ட்ரோல் பண்ணிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"நான்..."

நான் என் முகத்தை, உலகத்துலயே ரொம்பப் பெரிய தப்பு பண்ணிட்ட ஒரு குற்றவாளி மாதிரி சுருக்கிக்கிட்டேன்.

என் பார்வையை அவர் கண்ணுல இருந்து விலக்கி, கீழ என் மடியைப் பாத்துக்கிட்டேன்.

நான் கிசுகிசுப்பா, நடுக்கத்தோட முணுமுணுத்தேன்.

"எனக்கு... எனக்கு ஏன் அப்படிலாம் தோணுச்சுனு எனக்குத் தெரியல கார்த்திக்."

"நான் ஏன் அவர் சொன்னதைக் கேட்டேன்னு எனக்கே புரியல."

நான் ஒரு ஹெல்ப்லெஸ்ஸான, இன்னசென்ட் ஆக்டிங்கைப் போட்டேன்.

"அந்தச் சிச்சுவேஷன்... அந்த இருட்டு... அந்தத் தரைல நான் கம்ப்ளீட்டா ட்ரெஸ் ஒண்ணுமில்லாம படுத்துருந்த அந்த நிலைமை..."

"இது எல்லாமே சேர்ந்து... என்னோட மைண்ட்டை நம்ப் ஆக்கிடுச்சு கார்த்திக்."

"என்னால எதுவுமே லாஜிக்கா யோசிக்க முடியல."

"எனக்கு... அவர் சொன்னது எல்லாம் உண்மையாத் தான் பட்டுச்சு."

நான் என் சரணடைதலுக்கு ஒரு எக்ஸ்கியூஸ் ரெடி பண்ணேன்.

"நான்..."

"நான் எந்த ஒரு மறுப்பும் சொல்லல கார்த்திக்."

"நான் அமைதியா..."

"என்னோட ரெண்டு கண்களையும்..."

"அப்படியே... மெதுவா... க்ளோஸ் பண்ணிட்டேன் கார்த்திக்."

நான் என் கண்களை மூடினதை ஒத்துக்கிட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் மூச்சை 'ஹூப்'னு உள்ள இழுத்து அடக்கிக்கிட்டாரு.

தன் பொண்டாட்டி... ஒரு வாட்ச்மேன் கிஸ் பண்ண வந்தப்போ... அவன்கிட்ட எந்த ஃபைட்டும் பண்ணாம...

அமைதியாத் தன் கண்களை மூடி, அவனுக்குக் கோ-ஆபரேட் பண்ணிருக்கா!

இந்த ரியலைசேஷன் கார்த்திக்கைப் பைத்தியமாக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"நான் அப்படி... என் கண்களை மூடின அந்த எக்ஸாக்ட் செகண்ட் கார்த்திக்..."

"எனக்கு... எனக்கு?"

"ஆனா... என்னோட சென்ஸ் ஆஃப் டச்... என்னோட உணர்வுகள்... இன்னும் ஷார்ப் ஆகிடுச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்த இருட்டுல நடந்ததை விவரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

"நான் என் கண்களை மூடினதும்..."

"எனக்கு... அவரோட கைகள் மூவ் ஆகுறது கிளியராப் ஃபீல் ஆச்சு கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் கண்களை விரிச்சு என்னைப் பாத்தாரு.

"அவரோட கைகள்... அவ்ளோ நேரமா என்னோட இடுப்பை பிடிச்சுருந்துச்சுல?"

"அந்தக் கைகள்..."

"இப்போ என்னோட இடுப்புல இருந்து ரிலீஸ் ஆச்சு கார்த்திக்."

"ரிலீஸ் ஆகி..."

"அவரோட ரெண்டு கைகளும்..."

"மெதுவா..."

"என்னோட முதுகுல (bare back)..."

"அப்படியே மேல... ஸ்லைட் ஆகி... உரசிக்கிட்டே மேல வர ஆரம்பிச்சுது கார்த்திக்!"

நான் அந்த டச்-ஐ அவ்ளோ தத்ரூபமாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், அவரோட கைகள் முன்னாடி வந்துச்சு.

அவரோட கைகள்... பெட்ல உக்காந்துருந்த என் இடுப்பைப் பலமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு!

அவரு நிஜத்துலயே, அந்த வாட்ச்மேன் பண்ண ஆக்‌ஷனை இப்போ என் மேல மிமிக் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு.

நான் அவர் தொடுறதை ரசிச்சுக்கிட்டே, என் கதையைத் தொடர்ந்தேன்.

"அவரோட கைகள்... கொஞ்சம் ரஃப்-ஆ, சொரசொரனு இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"ஆனா... என் முதுகு... என் ஸ்கின்... சாஃப்ட்டா, சில்க் மாதிரி இருந்துச்சு. உங்களுக்கு தெரியும்ல"

"அவரோட கைகள்... என்னோட சாஃப்ட்டான முதுகுல உரசிக் கிழிச்சுக்கிட்டு மேல ஏறுனப்போ..."

"என் உடம்பெல்லாம் ஏதோ கரண்ட் பாஸ் ஆகுற மாதிரி சிலிர்த்துக்கிச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்த ஃபீலிங்கை ஓப்பனாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் தன் பற்களை பலமாகக் கடிச்சுக்கிட்டாரு.

"அவரோட கைகள்... என்னோட முதுகு வழியா மேல வந்து..."

"என்னோட ரெண்டு தோள்பட்டைகளையும் ..."

"இறுக்கமா... ஒரு க்ரிப்போட பிடிச்சுக்கிச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்தப் பிடியை விவரிச்சேன்.

"அவர் அப்படிப் பிடிச்சு..."

"சும்மா இருக்கல கார்த்திக்."

"அவர் என்னைய..."

"என்னோட முழு உடம்பையும்..."

"இன்னும் பலமா... டைட்டா..."

"அவரோட நெஞ்சோட சேர்த்து... அவரோட நெஞ்சோட சேர்த்து..."

"அப்படியே ஹக் பண்ணி... இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டாரு கார்த்திக்!"

நான் அந்தத் தழுவலைச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்கோட கைகள்... என் இடுப்புல இருந்த பிடியை இன்னும் டைட் ஆக்குச்சு.

அவரு மூச்சுக்காத்து என் மூஞ்சில சுடச்சுடப் பட்டுச்சு.

"நான் அப்படி... எந்த கேப்பும் இல்லாம... கம்ப்ளீட்டா அவர் நெஞ்சோட லாக் ஆகிட்டேன் கார்த்திக்."

"அப்போ..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

"அப்போ... அவர் மறுபடியும் ஆரம்பிச்சாரு கார்த்திக்."

நான் அந்த ஃபைனல் மூவ்-ஐக் கொண்டு வரப் போறேன்.

"இந்த வாட்டி..."

"அவரோட முகம் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம முன்னாடி வந்துச்சு."

"அவரோட வாய்..."

"நேரா வந்து..."

"என்னோட வாய் மேல... என்னோட உதடுகள் மேல..."

"அப்படியே... முழுசா... கம்ப்ளீட்டா..."

"எந்த ஒரு கேப்பும் இல்லாமப் பதிஞ்சுது கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் தொண்டையில இருந்து ஒரு சத்தமா முனகல் வெளிய வந்துச்சு!

'ஆஹ்... ம்ம்ம்...'

"அவர்... அவர் இந்த வாட்டி... ஜஸ்ட் டச் பண்ணிட்டு நிப்பாட்டல கார்த்திக்."

"அவர் என் உதடுகளை... தன் உதடுகளால ஆழமாப் பிரஸ் பண்ணாரு."

"அவர் என்னைய டைட்டா, தன் நெஞ்சோட இறுக்கிக் கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு..."

"என் முகத்துக்கு... எந்த ஒரு எஸ்கேப்பும் இல்லாத அளவுக்கு..."

"போர்ஸா... ஆனா அதே சமயம் அவ்ளோ சாஃப்ட்டா..."

"என்னைய கிஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சாரு கார்த்திக்!"

நான் அந்த முத்தத்தை ஓப்பனாச் சொன்னேன்.

"நான்... நான் என்ன பண்றதுன்னே தெரியாம இருந்தேன்."

"ஆனா... அவரோட அந்தப் பிடி..."

"அவரோட வார்ம்-ஆன உதடுகள்..."

"அது... ஃபைனலா என்னோட முகத்தை... என்னை ஏதோ பண்ணிடுச்சு கார்த்திக்."

நான் என் சம்மதத்தை எந்த கூச்சமும் இல்லாம ஒத்துக்கிட்டேன்.

"என் உடம்பு, என் முகம். என் உதடுகள்... கம்ப்ளீட்டா கிவ் அப் பண்ணிடுச்சு."

"நான் எந்த ஒரு ஃபைட்டும் பண்ணல."

"நான் என் முகத்தை... ரிலாக்ஸ் பண்ணி..."

"அவரோட முகத்து மேல... அவரோட உதடுகள் மேல..."

"அப்படியே சாஞ்சு, ரெஸ்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சேன் கார்த்திக்."

நான் அந்த இமேஜை தத்ரூபமா அவர் கண்ணுக்கு முன்னாடி வரைஞ்சேன்.

"கார்த்திக்..."

நான் என் பார்வையை அவர் கண்ணுக்குள்ள ஆழமா லாக் பண்ணேன்.

"ஜஸ்ட் இமேஜின் பண்ணிப் பாருங்க கார்த்திக்..."

"நான்..."

"உங்க பவி..."

"எந்த துணியும் இல்லாம... கம்ப்ளீட்டா, முழுசா அம்மணமா..."

"பிரகாஷ் ஓட உடம்புக்கு மேல... அவரோட யூனிஃபார்ம் மேல... குப்புறப் படுத்துக்கிடந்து..."

"என் கண்களை முழுசா மூடிக்கிட்டு..."

"அவர்..."

"அவர் என் உதடுகளை... அவ்ளோ ஆழமா... அவ்ளோ சாஃப்ட்டா..."

"தொடர்ந்து முத்தம் குடுக்குறதை..."

"நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் சொல்லாம, அவரை தடுக்கமா... அலோ பண்ணேன் கார்த்திக்..."

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிச்சேன்.

சொல்லிட்டு... அப்படியே எந்த வார்த்தையும் பேசாம, அமைதியா உக்காந்துருந்தேன்.

என் கண்களை அவர் கண்ணுல இருந்து ஒரு செகண்ட் கூட நான் விலக்கல.

பெட்ரூம்ல... எந்த ஒரு சத்தமும் இல்ல.

அவரு... அப்படியே உறைஞ்சு போயிருந்தாரு.

தன் பொண்டாட்டி... ஒரு வாட்ச்மேனுக்குக் கீழ்ப்படிஞ்சு...

அம்மணமா அவன் மேல படுத்துக்கிடந்து... அவன் குடுக்குற முத்தத்தை எந்த மறுப்பும் இல்லாம ஏத்துக்கிட்டு, ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்திருக்கா.

இந்த ஒரு விஷுவல்...

கார்த்திக்குள்ள ஒரு பெரிய நியூக்ளியர் பாம் மாதிரி வெடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட சுண்ணி... இப்போ வெடிக்குற அளவுக்கு, வயலன்ட்டாத் துடிச்சுக்கிட்டு நின்னது!

அவரு கண்கள்... என்னையப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாலும்...

அவரு மைண்ட்... இப்போ முழுசா அந்த சர்வீஸ் ரூம்க்குள்ள, அந்தச் சிமெண்ட் தரைல, பிரகாஷோட உடம்பு மேல மிதந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரு முழுசா... கம்ப்ளீட்டா இந்த வலையில விழுந்துட்டாரு!

[yazhiniram]

--------------
Part 307:
--------------

கார்த்திக் எந்த ஒரு அசைவும் இல்லாம, அப்படியே உறைஞ்சு போயிருந்தாரு.

அவரோட கண்கள் என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தாலும்...

அவரோட மைண்ட் இப்போ இங்க இல்ல.

அது கம்ப்ளீட்டா அந்த சர்வீஸ் ரூம்க்குள்ள டிராவல் ஆகிடுச்சு.

அவருக்குள்ள இப்போ ஒரு சினிமா ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

தன் பொண்டாட்டி... எந்த துணியும் இல்லாம...

ஒரு வாட்ச்மேனோட உடம்பு மேல, கம்ப்ளீட்டா அம்மணமாப் படுத்துக்கிடக்குற அத விஷுவல்.

அவன் குடுக்குற முத்தத்தை, நான் எந்த ஒரு தடையுமில்லாம ரசிச்சு ஏத்துக்கிட்டு இருக்கேங்குற அந்த ரியலைசேஷன்.

இந்த ரெண்டுமே சேர்ந்து... கார்த்திக்கோட அத்தாரிட்டியை அப்படியே தரமட்டமா உடைச்சுருச்சு.

ஆனா... அதே சமயம்...

அவரோட ஆண்மையை... அவரோட ஆசைய... இது நூறு மடங்கு அதிகமாக்கிடுச்சு!

அவரோட நெஞ்சு, அவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட தாடை நரம்புகள் புடைச்சுக்கிட்டுத் துடிக்குறத நான் கிளியராப் பாத்தேன்.

அவரு தொண்டைக்குழி கஷ்டப்பட்டு மேலயும் கீழயும் ஏறி இறங்குச்சு.

அவரு தன் எச்சிலைக் கூட்டி முழுங்குறது எனக்குத் தெரிஞ்சுது.

‘கார்த்திக்...'

'உங்க நிலைமையைப் பாக்க எனக்கே ஒரு மாதிரி இருக்கு.'

'ஒரு பக்கம் உங்க பொண்டாட்டி வேற ஒருத்தன்கிட்ட மயங்குறாளேங்குற பொறாமை... இன்னொரு பக்கம், அந்த நினைப்பே உங்களுக்குத் தர்ற வெறி...'

'இந்த ரெண்டுக்கும் நடுவுல நீங்க எவ்ளோ தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கீங்கனு எனக்கு நல்லாவே புரியுது.'

நான் அவரைப் பாத்துக்கிட்டே ரசிச்சுச் சிரிச்சுக்கிட்டேன்.

ஆனா என் முகத்துல எந்த ஒரு ரியாக்‌ஷனும் காட்டல.

அவரை ரொம்ப நேரம் அந்த ஸ்டேட்ல விட எனக்கு மனசு வரல.

அவரை மறுபடியும் ரியாலிட்டிக்குக் கொண்டு வரணும்னு நெனச்சேன்.

நான் என் வலது கையை... தூக்கினேன்.

அவரோட நெஞ்சுல இருந்து... மெதுவா என் விரல்களால கீழ இறக்கினேன்.

அவரோட வயிறு... அவரோட தொப்புள்...

அப்படியே கீழ இறங்கி...

நேரா அவரோட பேன்ட்டுக்கு மேல...

அவரோட சுண்ணி விறைப்பா முட்டிக்கிட்டு நிக்குறதை நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் என் கையை கொண்டு போய்...

அவரோட சுண்ணியை... என் உள்ளங்கையால மெதுவா, ஆனா ஒரு சின்ன அழுத்தத்தோட மறுபடியும் பிடிச்சேன்.

நான் அப்படிப் பிடிச்ச செகண்ட்!

கார்த்திக் கண்கள் விரிஞ்சுது.

அவரு ரியாலிட்டிக்கு திரும்பி வந்தாரு.

அவரு என்னைய டெஸ்பரேட்டா, ஒரு தவிப்போட பாத்தாரு.

"அ... அப்புறம்?"

"நீ... நீ அப்புறம் என்ன பண்ண பவி?"

"என்ன... என்ன நடந்துச்சு?"

அவரு என்னையப் பாத்து, அந்த வார்த்தைகளை உச்சரிக்கக் கூட அவ்ளோ திணறுனாரு.

அவரோட கண்கள்ல ஒரு பெரிய எதிர்பார்ப்பு.

தன் பொண்டாட்டி இன்னும் என்னென்னலாம் பண்ணானு தெரிஞ்சுக்கத் துடிக்குற அந்த வெறி.

நான் என் கையை அவரோட சுண்ணி மேலயே வெச்சுக்கிட்டு...

என் முகத்தை இன்னசென்ட்டா, ஏதோ உலகத்துலயே ரொம்பப் பெரிய தப்பு பண்ணிட்ட ஒரு குற்றவாளி மாதிரி மாத்திக்கிட்டேன்.

என் கண்களை அகலமா விரிச்சு, ஒரு ஹெல்ப்லெஸ்ஸான பார்வையோட அவரைப் பாத்தேன்.

"எனக்கு... எனக்குத் தெரியல கார்த்திக்..."

நான் சாஃப்ட்டா, முணுமுணுத்தேன்.

என் குரல்ல நடுக்கம் இருக்குற மாதிரி ஆக்ட் பண்ணேன்.

"நான் என்ன பண்ணேன்னு எனக்கே புரியல..."

"நான் அப்படியே உறைஞ்சு போயிருந்தேன் கார்த்திக்."

நான் என் நிலைமையை அவருக்கு எக்ஸ்பிளைன் பண்ணேன்.

"என் உடம்புல எந்த அசைவும் இல்ல..."

"ஆனா..."

நான் ஒரு பெரிய பாஸ் விட்டேன்.

கார்த்திக் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு என்னையவே பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

"ஆனா... மெதுவா..."

"அவரோட சூடான நாக்கு..."

"அது... என்னோட உதடுகள் மேல... சாஃப்ட்டா உரச ஆரம்பிச்சுது கார்த்திக்!"

நான் அப்படிச் சொன்னதும் கார்த்திக் உடம்பு மறுபடியும் ஒரு சின்ன ஜர்க் ஆச்சு.

"அவர்... அவர் முத்தம் குடுத்துக்கிட்டே..."

"தன் நாக்கால என்னோட உதட்டைப் பிரிச்சு..."

"என் வாய்க்குள் நுழைக்க ட்ரை பண்ணிக்கிட்டு இருந்தாரு கார்த்திக்!"

நான் அந்த ஆக்‌ஷனை கிளியரா, சென்சுவலாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் தன் பற்களை பலமாகக் கடிச்சுக்கிட்டாரு.

அவரு தொண்டைக்குழி மறுபடியும் ஏறி இறங்குச்சு.

"நான்... நான் ஆரம்பத்துல என் வாயைத் திறக்கல கார்த்திக்."

நான் என் ஆக்டிங்கை மறுபடியும் உள்ள கொண்டு வந்தேன்.

"நான் என்னோட உதடுகளை டைட்டா... ரொம்ப இறுக்கமா மூடி வெச்சுருந்தேன்."

"நான் எந்த ஒரு ஸ்பேஸும் அவருக்குக் குடுக்கல."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் முகத்துல ஒரு நிம்மதி .

'அப்பாடா... இவ வாயைத் திறக்கல...'னு அவரு மனசு லேசாச் சமாதானம் ஆச்சு.

'கார்த்திக்... நீங்க இப்போ என்ன யோசிக்கிறீங்கனு எனக்குத் தெரியும்.'

'ஆனா நான் இன்னும் என் கேமை முடிச்சுக்கல.'

நான் என் குரலை இன்னும் கொஞ்சம் தவிப்பா மாத்திக்கிட்டேன்.

"ஆனா... அவர் விடல கார்த்திக்."

"அவர் தன்னோட நாக்கால... என் உதடுகளுக்கு நடுவுல..."

"தொடர்ந்து... ரொம்ப சாஃப்ட்டா, ஆனா ஒரு பிரஷரோட தள்ளிக்கிட்டே இருந்தாரு."

"எனக்கு ஒரு பக்கம் முச்சு முட்டுச்சு..."

நான் என் உடம்பை லேசா வளைச்சு, அந்தப் பேனிக் ஸ்டேட்டை விவரிச்சேன்.

"அதைவிடக் கொடுமை என்னன்னா கார்த்திக்..."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"நான்... நான் எந்தத் துணியும் இல்லாம... அம்மணமா அவர் மேல படுத்துருந்தேன்ல?"

"நான் அப்படிப் படுத்துருக்கும்போது..."

"அவர் மேல போட்டுருந்த யூனிஃபார்ம்..."

"அந்த வாட்ச்மேன் யூனிஃபார்ம்தான, அது ரஃப்-ஆ, ஒரு மாதிரி சொரசொரனு இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"அவர் ஒவ்வொரு வாட்டி மூச்சு விடும்போதும்..."

"அவரோட நெஞ்சு மேலயும் கீழயும் ஏறி இறங்குச்சு."

"அப்படி அவர் நெஞ்சு ஏறி இறங்கும்போதெல்லாம்..."

"அந்த யூனிஃபார்ம் துணி... என்னோட ஸ்கின் மேல..."

"என்னோட நெஞ்சுல... என்னோட முலைகள் மேல... என் வயிறுல..."

"அப்படியே உரசிக் கிழிச்சுக்கிட்டுப் போச்சு கார்த்திக்!"

"அந்த இருட்டுல... எனக்குப் ஒன்னும் தெரில ..."

"எனக்கு கீழ ஒரு ஆம்பளை..."

"என் உடம்புல படுற அந்த சொரசொரப்பான துணி..."

"என் உதட்டுல தள்ளிக்கிட்டு இருக்குற அவரோட நாக்கு..."

"இது எல்லாமே சேர்ந்து..."

"எனக்கு ஒரு பெரிய ஓவர்லோட் ஆக்கிடுச்சு கார்த்திக்!"

"எனக்கு மூச்சுத் திணற ஆரம்பிச்சுடுச்சு."

"என் மூளை வேலை செய்யல..."

"நான் எனக்குத் தெரியாமலயே..."

"என் மூச்சுக்காக..."

"நான் இறுக்கமா மூடியிருந்த உதடுகளை..."

"அப்படியே... மெதுவா... லேசாப் பிரிச்சேன் கார்த்திக்."

"நான் என் வாயை... லேசாத் திறந்தேன்."

நான் என்னோட சரணடைதலை ஒரு ஹெல்ப்லெஸ்ஸான ஆக்டிங்கோட சொன்னேன்.

சொல்லிக்கிட்டே...

என் கையில பிடிச்சுருந்த கார்த்திக்கோட சுண்ணியை...

அப்படியே சாஃப்ட்டா,... மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு ஸ்லோவான பிரஸ் குடுத்தேன்.

நான் அப்படிப் பிரஸ் பண்ணதும்...

கார்த்திக் முகம் அப்படியே ஒரு மாதிரி கன்வல்ஷன் ஆகுற மாதிரித் துடிச்சுது.

"என்னது?"

அவரு குரல் கொஞ்சம் சத்தமா வந்துச்சு.

அவரு கண்கள் விரிஞ்சு, என்னைய அவ்ளோ ஷாக்காப் பாத்தாரு.

"நீ... நீ அவனுக்கு முத்தம் குடுத்தியா பவி?"

அவரு என்னையப் பாத்து வெறியா, ஒரு கோபமும் தவிப்பும் கலந்த குரல்ல கேட்டாரு.

'நீ அவனுக்குத் திருப்பி முத்தம் குடுத்தியா?'ங்குற அந்தச் சந்தேகம் அவரைப் பைத்தியமாக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் உடனே என் தலையை 'இல்ல இல்ல'னு வேகமா ஆட்டுனேன்.

"இல்ல கார்த்திக்... இல்ல!"

"நான் இன்னும் அவருக்குத் திருப்பி முத்தம் குடுக்கல."

"நான் அப்படிப் பண்ணல..."

"எனக்கு அவ்ளோ மூச்சுத் திணறுச்சு... அதான் நான் மூச்சு விடுறதுக்காக என் வாயை லேசாத் திறந்தேன்."

நான் என் தரப்பு நியாயத்தை அவ்ளோ இன்னசென்ட்டாச் சொன்னேன்.

"ஆனா..."

நான் என் பார்வையைக் கீழ இறக்கினேன்.

"நான் அப்படி என் உதடுகளைப் பிரிச்சு... என் வாயை லேசாத் திறந்த அந்த எக்ஸாக்ட் செகண்ட்..."

"அவர்..."

"அவரோட சூடான நாக்கு..."

"எந்த ஒரு தடையுமில்லாம..."

"நேரா... என் வாய்க்குள்ள... என்னோட உதடுகளைத் தாண்டி..."

"அப்படியே வழுக்கிக்கிட்டு உள்ள நுழைஞ்சுடுச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்தப் பெனிட்ரேஷனை... அந்த நாக்கு உள்ள போனதை சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், தன் பற்களை பலமாகக் கடிக்க ஆரம்பிச்சாரு.

இது அவரை அப்படியே சுக்குநூறா உடைச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'கார்த்திக்... இதோட முடிஞ்சுருச்சுனு நெனைக்கிறீங்களா?'

'நீங்க இன்னும் நான் குடுக்கப் போற மெயின் டிஷ்ஷையே டேஸ்ட் பண்ணல.'

நான் என் குரலை... இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கினேன்.

அவ்ளோ கிசுகிசுப்பா, ஒரு டார்க் ஆன... ரொம்ப ரொம்ப முக்கியமான டீடைலை நான் இப்போ அவருக்குச் சொல்லப் போறேன்.

இது அவர் மூளையை எந்த அளவுக்கு டேமேஜ் பண்ணப் போகுதுனு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.

"அவரோட நாக்கு... என்னோட வாய்க்குள்ள நுழைஞ்சதும் கார்த்திக்..."

நான் நிதானமா, ஒவ்வொரு வார்த்தையா வெளிய சொன்னேன்.

"எனக்கு... எனக்கு ஒரு மாதிரி விசித்திரமான டேஸ்ட் வந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் என்னையக் குழப்பமாப் பாத்தாரு.

"விசித்திரமான டேஸ்ட்டா?"

"அது... அது நீங்க எனக்கு முத்தம் குடுக்கும்போது இருக்குற மாதிரி... ஒரு நார்மலான டேஸ்ட் இல்ல கார்த்திக்."

நான் கார்த்திக்கையும் ப்ரகாஷயும் கம்பேர் பண்ணேன்.

"அது... ஒரு மாதிரி ரொம்ப வித்தியாசமான..."

"ஒரு மாதிரி மஸ்கியான, ஒரு ஸ்மெல்... ஒரு டேஸ்ட்..."

நான் என் முகத்தை லேசாச் சுளிச்சு, அந்த டேஸ்ட்டை விவரிச்சேன்.

"எனக்கு ஆரம்பத்துல அது என்ன டேஸ்ட்னு புரியல."

"ஆனா..."

நான் ஒரு மூச்சை உள்ள இழுத்து விட்டேன்.

"அடுத்த செகண்ட்... எனக்கு ஒரு விஷயம் ஞாபகம் வந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் என் கண்களை விரிச்சு, அவர் கண்ணுக்குள்ள ஆழமாப் பாத்தேன்.

"ஜஸ்ட் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி..."

"அதே தரைல... நான் என் கால்களை விரிச்சுப் படுத்துருக்கும்போது..."

"அவரோட முகமும்... அவரோட அந்த நாக்கும்..."

"எங்க இருந்துச்சுனு எனக்கு ஞாபகம் வந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த ஹிண்ட்டை கிளியரா அவருக்குக் குடுத்தேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், முகம் ஒரு மாதிரி வெளிறிப் போறத நான் பாத்தேன்.

"அவரோட நாக்கும்... அவரோட வாயும்..."

"கம்ப்ளீட்டா ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு கார்த்திக்."

"ஏன்னா... அவர் அவ்ளோ நேரமா என்னோட பிரைவேட் பார்ட்ஸை..."

"என் முன்னாடியும்... என் பின்னாடியும்..."

"நக்கிக்கிட்டு இருந்தாருல?"

நான் சொன்னேன்.

"அப்போ..."

"அவரோட வாய்க்குள்ள இருந்த டேஸ்ட்..."

"அது... வேற எதுவும் இல்ல கார்த்திக்."

"அது... என்னோட அந்த இடத்துல இருந்து வந்த டேஸ்ட்..."

"அப்புறம் அவரோட எச்சிலும் கலந்த... அந்த டேஸ்ட் தான் கார்த்திக்!"

நான் அந்த ரொம்ப தேவையே இல்லாத இன்பர்மேஷனை, அப்படியே ஒரு பெரிய பாம் மாதிரி தூக்கிப் போட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன செகண்ட்!

கார்த்திக் மூளை கம்ப்ளீட்டா ஷட் டவுன் ஆகிடுச்சு.

'தன் பொண்டாட்டியோட புண்டையையும், குண்டியையும் நக்குன ஒரு வாட்ச்மேன்...'

'வாய கூட கழுவாம, அப்படியே வந்து...'

'தன் பொண்டாட்டியோட வாய்க்குள்ள நாக்கை விட்டு முத்தம் குடுத்துருக்கான்!'

'தன் பொண்டாட்டி... அவளோட ஜூஸயே... இன்னொருத்தன் வாயில இருந்து டேஸ்ட் பண்ணிருக்கா!'

இந்த ஒரு ரியாலிட்டி...

கார்த்திக்கோட மொத்த உலகத்தையும் தலைகீழாத் திருப்பிப் போட்டுருச்சு.

அவரு தொண்டை ட்ரைஆகிடுச்சு.

அவரு எச்சிலை முழுங்கக் கூட முடியாம அவ்ளோ திணறுனாரு.

நான் அவர் முகத்தையே ரசிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

'உங்க மனசு இப்போ எந்த அளவுக்குக் கிழிஞ்சு தொங்குதுனு எனக்கு நல்லாவே தெரியுது.'

'ஆனா... உங்க சுண்ணி... அது எவ்ளோ விறைப்பா, என் கைக்குள்ள சூடாத் துடிக்குதுனு பாருங்க.'

நான் என் கைக்குள்ள இருந்த அவரோட சுண்ணியை, இன்னும் லேசாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

ரொம்ப நேர அமைதிக்குப் அப்புறம்...

கார்த்திக்... ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டுத் தன் உதடுகளைப் பிரிச்சாரு.

அவரு... ஒரு புருஷனா, ஒரு ஆம்பளையா எதை கேக்கக் கூடாதோ... அந்த கேள்வியை இப்போ கேக்க ரெடி ஆனாரு.

"உனக்கு..."

அவரு ஒவ்வொரு வார்த்தையா கஷ்டப்பட்டு கேட்டாரு.

"உனக்கு... அது..."

"உனக்கு அது பிடிச்சுருந்துச்சா பவி?"

அவரு என்னையப் பாத்து... பொறாமையும், அதே சமயம் அவ்ளோ ஆசையும் கலந்த ஒரு குரல்ல கேட்டாரு.

'அவனோட எச்சில்... உன் ஜூஸ் கலந்த அந்த முத்தம்... அது உனக்குப் பிடிச்சுருந்துச்சானு' கேக்குற அந்தத் தவிப்பு... அவர் கண்கள்ல கிளியராத் தெரிஞ்சுது.

நான்... உடனே பதில் சொல்லல.

நான் என் பார்வையைக் அவர் கண்ணுல இருந்து விலக்கினேன்.

நான் கீழ... அவரோட நெஞ்சைப் பாத்துக்கிட்டேன்.

என் முகத்துல... பெரிய குற்ற உணர்ச்சி இருக்குற மாதிரி...

நான் பண்ணது ரொம்ப ரொம்பத் தப்பான ஒரு விஷயம்ங்குற மாதிரி ஒரு எக்ஸ்பிரஷனை கொண்டு வந்தேன்.

நான் கவலையான பெருமூச்சை வெளிய விட்டேன்.

"ஆரம்பத்துல..."

நான் கிசுகிசுப்பா, ஒரு நடுக்கத்தோட முணுமுணுத்தேன்.

"ஆரம்பத்துல எனக்கு அது என்னனு புரியல கார்த்திக்."

நான் என் ஆக்டிங்கை மறுபடியும் ப்ளே பண்ணேன்.

"ஆனா..."

நான் என் குரல்ல ஒரு சின்னத் தயக்கத்தைக் கொண்டு வந்தேன்.

"அது என்ன டேஸ்ட்னு ரியலைசேஷன் வந்ததும்... நான் அப்படியே உறைஞ்சு போயிட்டேன் கார்த்திக்."

"அது அருவருப்பா... டர்ட்டியா எனக்குத் தோணியிருக்கணும்."

"நான் அவரைப் பிடிச்சுத் தள்ளி, முகம் சுளிச்சிருக்கணும்."

"ஆனா... ஆனா நான் அப்படிப் பண்ணல கார்த்திக்."

கார்த்திக் கண்கள் ஒரு பெரிய பசியோட என்னைப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"அவ்ளோ நேரமா... நான் கீழ விழுந்த வலி..."

"தரையோட குளிர்ச்சி... என்னோட நடுக்கம்..."

"இது எல்லாத்துக்கும் நடுவுல..."

"அவரோட சூடான முத்தம்... எனக்கு அவ்ளோ கம்ஃபர்ட்டிங்கா இருந்துச்சு கார்த்திக்."

நான் அந்த ஃபீலிங்கைப் பத்தி ஓப்பனாச் சொன்னேன்.

"அந்த மஸ்கியான டேஸ்ட்... அந்த எச்சிலோட வழுவழுப்பு..."

"என் பிரைவேட் பார்ட்ஸ் வாசனை... அது நாக்கு வழியா என் தொண்டைக்குள்ள போனப்போ..."

"அது என்னைய அருவருப்புக்கு பதிலா... வேற எங்கயோ கொண்டு போயிடுச்சு கார்த்திக்."

"நான்... நான் என்னோட கண்ட்ரோலை மீறி..."

"என் மனசுக்குப் பிடிக்கலனாலும்..."

"என்னோட உடம்பு..."

"அந்த முத்தத்தை... அந்த டேஸ்ட்டை..."

"நிஜமாவே... முழுசா ரசிக்க ஆரம்பிச்சுடுச்சு கார்த்திக்!"

நான் என் கண்களை மூடி, அந்த டேஸ்ட்டை மறுபடியும் ஃபீல் பண்ற மாதிரி என் நாக்கால என் உதட்டை லேசா ஈரமாக்கிக்கிட்டேன்.

"எனக்கு... எனக்கு அது நிஜமாவே பிடிச்சுருந்துச்சு கார்த்திக்!"

நான் உண்மையை... எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம ஒத்துக்கிட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்ன எக்ஸாக்ட் செகண்ட்!

கார்த்திக் கிட்ட இருந்து முனகல் சத்தம் வெளிய வந்துச்சு!

'ஆஆஆஹ்ஹ்... ம்ம்ம்ம்...'

அவரு தன் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டு, தலையைப் பின்னாடி சாய்ச்சாரு.

அவரோட சுண்ணி... என் கைக்குள்ள ஜர்க் ஆகி, வெடிக்குற அளவுக்கு விறைச்சு நிக்குது.

"நான் அந்த முத்தத்தை ரசிச்சுக்கிட்டு இருந்தப்போ..."

நான் என் கதையை அடுத்த கட்டத்துக்குக் கொண்டு போனேன்.

"அது... அவர் வெறும் முத்தத்தோட நிக்கல கார்த்திக்."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், கார்த்திக் தலையை நிமிர்த்தி என்னைப் பாத்தாரு.

"அவரோட கைகள்..."

"அவ்ளோ நேரமா என்னோட முதுகை, தோள்பட்டையை...டைட்டாப் பிடிச்சுருந்துச்சுல?"

"அந்தக் கைகள்..."

"இப்போ மெதுவா... கீழ இறங்க ஆரம்பிச்சுது கார்த்திக்."

நான் அந்த மூவ்மென்ட்டை விவரிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

"அவரோட கைகள்..."

"என்னோட முதுகு வழியா அப்படியே ஸ்லைட் ஆகி..."

"என்னோட இடுப்பைக் கடந்து..."

நான் ஒவ்வொரு இன்சா இறங்குனேன்.

கார்த்திக் என்னோட தொடையை... இப்போ அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டாரு.

அவரு விரல்கள் என் தொடைல பதியுற அளவுக்கு ஒரு பிரஷர்.

"அவரோட கைகள்..."

"நேரா... என்னோட குண்டி மேல போய்... முழுசாப் பதிஞ்சுது கார்த்திக்."

நான் அந்தப் பிடியைச் சொன்னேன்.

"அவர் என் குண்டியைத் தொட்டதும்..."

"அவரோட கைகளால..."

"என் குண்டி சதைகளை..."

"பலமா... ஒரு போர்ஸோட... அழுத்திப் பிடிச்சாரு கார்த்திக்!"

நான் அந்த ரஃப்-ஆன ஆக்‌ஷனைச் சொன்னேன்.

"அவர் போர்ஸா என் குண்டியை அழுத்துனதும்..."

"நான் கம்ப்ளீட்டா அவர் மேல படுத்துருந்தேன்ல?"

"அந்தப் பிரஷர்ல..."

"என் ரெண்டு முலைகளும்..."

"அவரோட நெஞ்சுல..."

"அந்த யூனிஃபார்ம் மேல..."

"அப்படியே சப்பையா... ஃப்ளாட்டா... பலமா நசுங்குச்சு கார்த்திக்!"

நான் அந்த இமேஜை... அந்த ஃபீலிங்கை கிளியராச் சொன்னேன்.

கார்த்திக்... இதைக் கேட்டதும், தன் ரெண்டு கண்களையும் இறுக்கமா மூடிக்கிட்டாரு.

"திடீர்னு என் முலைகள் மேல வந்த அந்த ஒரு பிரஷர்..."

"என் குண்டியை அவர் கைக்குள்ள பிசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்த பிடி..."

நான் என் குரலை அவ்ளோ செக்ஸியா, ஒரு ஃபீலிங்கோட முணுமுணுத்தேன்.

"இது ரெண்டும் சேர்ந்ததும்..."

"நான்... நான் கம்ப்ளீட்டா என் மைண்ட்டை இழந்துட்டேன் கார்த்திக்."

"எனக்குள்ள இருந்த எல்லாத் தடைகளும்... எல்லாப் பயமும்... அப்படியே உடைஞ்சு போச்சு."

"என்னால... என்னையவே கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல கார்த்திக்."

நான் பெருமூச்சு விட்டேன்.

"நான்..."

"நான் என் நாக்கை நீட்டி..."

"அவருக்கு..."

"நான் திருப்பி... ஆழமா முத்தம் குடுக்க ஆரம்பிச்சேன் கார்த்திக்!"

நான் இந்த வார்த்தைகளைச் சொல்லி முடிச்சேன்.

சொல்லிட்டு... அப்படியே அமைதியா அவரைப் பாத்துக்கிட்டு உக்காந்துருந்தேன்.

கார்த்திக்... கண்களைத் திறக்காம, தன் மூச்சை மட்டும் அவ்ளோ வேகமா இழுத்து விட்டுக்கிட்டு...

அப்படியே உறைஞ்சு போய்க் கிடந்தாரு...

[யாரோ ஒருத்தி]

அவள் இதயத்தின் மொழி – பாகங்கள் 306–307

அன்புள்ள யாழினி ராம் அவர்களுக்கு! ❤️

306–307ஆம் பகுதிகளில் பவித்ரா சொல்லும் ஒவ்வொரு புதிய தகவலும் கார்த்திக்கின் மனநிலையை எப்படிப் படிப்படியாக மாற்றுகிறது என்பதை அழகாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறீர்கள். குறிப்பாக, கார்த்திக் ஒரு கட்டத்தில் நிம்மதியடைவதும், அடுத்த நொடியே புதிய தகவலால் உறைந்து போவதும், அவனுடைய முகபாவனைகள் மற்றும் உடல்மொழி வழியாக வெளிப்படுவதும் சிறப்பு.

306ஆம் பகுதியில், பிரகாஷ் உடலுறவில் ஈடுபடப் போகிறான் என்று கார்த்திக் எதிர்பார்க்கும் நேரத்தில், சம்பவம் முத்தத்தை நோக்கித் திரும்புவது கதையின் முக்கியமான திருப்பமாக அமைந்துள்ளது. அந்த எதிர்பார்ப்பு மாற்றத்தை ஒரே நேரத்தில் வெளிப்படுத்தாமல், சிறு சிறு தகவல்களாகப் பவித்ரா சொல்வதும், ஒவ்வொரு தகவலுக்கும் கார்த்திக் எதிர்வினையாற்றுவதும் வாசிப்பில் ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்கிறது.

307ஆம் பகுதியில், கார்த்திக் அந்தச் சம்பவத்தை மனக்கண்ணில் கற்பனை செய்துகொண்டு தன்னை மறந்து நிற்கும் தருணமும், பவித்ரா அவனை மீண்டும் நிகழ்காலத்திற்குக் கொண்டுவந்து அடுத்த தகவலைச் சொல்லும் விதமும் குறிப்பிடத்தக்கவை. குறிப்பாக, அவன் மனதில் உருவாகும் பொறாமைக்கும் ஆர்வத்திற்கும் இடையிலான முரண்பாட்டை இன்னும் நுட்பமாக வளர்த்தெடுக்க நல்ல வாய்ப்பு இருக்கிறது.

எழுத்து நடையில், உரையாடல்களுக்கும் இடைவெளிகளுக்கும் நீங்கள் கொடுக்கும் முக்கியத்துவம் காட்சிகளுக்கு ஒரு காட்சிப்பூர்வமான தன்மையைத் தருகிறது. அதே நேரத்தில், கார்த்திக்கின் அதிர்ச்சி, தவிப்பு, மூச்சுத் திணறல் போன்ற எதிர்வினைகள் சில இடங்களில் மீண்டும் மீண்டும் வருவதால், முக்கியமான திருப்பங்களின் தாக்கம் சற்றுக் குறைய வாய்ப்புள்ளது. அவற்றைச் சில இடங்களில் சுருக்கி, கார்த்திக்கின் மௌனம், பார்வை மாற்றம், பேச முடியாமல் தடுமாறும் தருணங்கள் போன்றவற்றுக்கு அதிக இடம் கொடுத்திருந்தால் உணர்ச்சிகளின் தாக்கம் இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்கும்.

அதேபோல், பவித்ரா தனது அனுபவத்தை விவரிக்கும் விதத்தையும், அவளுடைய உண்மையான மனநிலையையும் வாசகர்கள் தனித்தனியாகப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் சில இடங்களில் கூடுதல் நுட்பத்துடன் எழுதியிருக்கலாம். அப்படிச் செய்தால் கதாபாத்திரங்களின் உளவியல் பரிமாணம் இன்னும் ஆழமாக வெளிப்படும்.

“சிறு துளி பெரு வெள்ளம்” என்பதுபோல, ஒவ்வொரு சிறிய தகவலையும் படிப்படியாக வெளிப்படுத்தி பெரிய மனநிலை மாற்றத்தை உருவாக்கும் உங்கள் உத்தி பாராட்டுக்குரியது. அதேபோல், “காற்றுள்ள போதே தூற்றிக்கொள்” என்பதுபோல, ஒரு கதாபாத்திரத்தின் மனநிலை மாறும் முக்கியமான தருணங்களைச் சரியாகப் பயன்படுத்தியிருக்கிறீர்கள். இந்த உத்தியை இன்னும் செம்மைப்படுத்தினால் அடுத்தடுத்த பகுதிகளின் தாக்கம் அதிகரிக்கும்.

மொத்தத்தில், சம்பவங்களை மட்டும் நகர்த்தாமல், ஒரு கதாபாத்திரத்தின் வார்த்தைகள் மற்றொரு கதாபாத்திரத்தின் மனதில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதையும் இணைத்து எழுதும் உங்கள் முயற்சி பாராட்டத்தக்கது. தேவையான இடங்களில் சுருக்கமும், உணர்ச்சிகள் வெளிப்படும் இடங்களில் நுணுக்கமும் சேர்ந்தால் இந்தக் கதை இன்னும் சிறப்பாக மிளிரும்.

யாழினி ராம் அவர்களே, உங்கள் தனித்துவமான எழுத்து நடைக்கும், வாசகர்களின் ஆர்வத்தைத் தொடர்ந்து தக்கவைக்க நீங்கள் எடுக்கும் முயற்சிக்கும் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்! ❤️ கதையின் அடுத்த திருப்பத்தில் பவித்ராவின் மனநிலையும் கார்த்திக்கின் எதிர்வினைகளும் எப்படிப் பரிணமிக்கப் போகின்றன என்பதை அறிய ஆவலுடன் காத்திருக்கிறேன். தொடர்ந்து எழுதுங்கள்! அடுத்த அப்டேட்டுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்!

[யாரோ ஒருத்தி]

[DoctorDoom]

நல்லா இருக்கு செம்ம மூட கெளப்புது

[harry9944]

who is this new reviewer யாரோ ஒருத்தி ( புளுத்தி ) again long review and pic, we dnt need this, now story is going fine and smooth, we dnt need anyone big review,we believe author and skills, we dnt need any third person review here. . it looks like someone version 2.0

[Nesamanikumar]

Now pavi need to explain the stamina of prakash body. How he controlled her weight on him. The tightness of his chest and cock under her. How her body reaction to the press of his cock on her pussy. Suddenly prakash open the zip and his cock hit her directly on pussy she touched it without her control and guided it inside. It touched the areas never known to her and filled her till cervix. She riding him and kissing him madly and pushed the boob to his mouth losing all control. Karthik will faint and dies in the bed due to cardiac arrest.

[intrested]

எப்படி இருந்துச்சு னு கார்த்தி கேட்க கேட்க பவி அவன்(கார்த்தி ) மார்பு காம்புகளை சுவைத்து தன் பணியாரத்தை கார்த்தி சுவைக்க வைத்து அதோட முத்தம் கொடுத்து அவன் குஞ்சியை குலுக்கி விட்டு ஊத்திய பாயசம் அவனையே டேஸ்ட் பண்ண வைத்து


இதெல்லாம் ஒரு சிறிய நேயர் விருப்பம்...
பதிவு உங்கள் விருப்பம்