Adultery తడిసిన నైటీ

[Venrao]

ఎక్ససులెంట్

[appalapradeep]

Super

[Thimmappa]

ముగ్గురం మంచం మీదనే ఉన్నాం. స్వాతి లేచి కూర్చుంది. నా వైపు చూసింది.
“రాహుల్… ఒకటి అడగాలి. ఆలోచించి చెప్పు.”
“అడుగు” అన్నాను.
స్వాతి మెల్లగా అన్నది:
“మా చెల్లిని పెళ్లి చేసుకుంటావా?”
నేను ఆశ్చర్యపోయాను.
“ఎందుకు ఇలా అడుగుతున్నావ్?”
స్వాతి చెప్పింది:
“వేరే వాళ్లు వస్తే ఇబ్బంది అవుతుంది.
నా చెల్లెలు అయితే ఓకే.
అంతే. తెలుసు కదా.”
గదిలో కాస్త నిశ్శబ్దం అయింది.
అప్పుడు మేఘన మెల్లగా మాట్లాడింది.
“బావ…” అని నన్ను పిలిచింది.
నేను ఆమె వైపు చూశాను.
మేఘన నా కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నది:
“నాకైతే ఇష్టమే.
నేను ఒప్పుకుంటున్నాను.”
స్వాతి ఆమె వైపు చూసింది.
మేఘన కూడా స్వాతి వైపు చూసి తల ఊపింది.
ఇప్పుడు ఇద్దరూ నా వైపు చూస్తున్నారు.
సమాధానం కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు.గదిలో నిశ్శబ్దం మరింత పెరిగింది. స్వాతి నా ముఖం చూస్తోంది. మేఘన కూడా చూస్తోంది. ఇద్దరి చూపులూ నా మీదే ఉన్నాయి.
నేను ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.
కొన్ని సెకన్లు ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాను.
“స్వాతి… మేఘన…” అని మెల్లగా పిలిచాను.
స్వాతి “చెప్పు” అన్నది.
నేను ఇద్దరినీ చూస్తూ అన్నాను:
“నేను ఇప్పుడు ఏమి చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు.
ఇదంతా ఒక్కసారిగా జరుగుతోంది.
పెళ్లి అనే మాట… నేను ఇంత తొందరగా ఆలోచించలేకపోతున్నాను.”
మేఘన మెల్లగా అడిగింది:
“అంటే… ఒప్పుకోవడం లేదా?”
నేను తల ఊపాను.
“ఒప్పుకోవడం లేదు అని కాదు.
కానీ… ఇప్పుడే సమాధానం చెప్పాలంటే నాకు సమయం కావాలి.
ఇద్దరినీ నేను నెరవేర్చలేను అని అనుకోవద్దు.
కానీ పెళ్లి విషయం… కాస్త ఆలోచించనివ్వండి.”
స్వాతి నిట్టూర్పు విడిచింది.
“సరే. ఆలోచించు.
కానీ ఎక్కువసేపు ఆలోచించకు రాహుల్.
వేరే వాళ్లు వచ్చేలోపు… నిర్ణయం తీసుకో.”
మేఘన నా చేయి పట్టుకుంది.
“బావ… నేను ఒప్పుకున్నాను.
నాకు ఇష్టమే.
మీరు ఒప్పుకుంటే… నేను సిద్ధం.”
స్వాతి లేచి నిలబడింది.
“ఇప్పుడు ఇంకేమీ మాట్లాడద్దు.
రేపు మళ్లీ మాట్లాడుకుందాం.
అన్నయ్య రావడానికి టైమ్ అయింది.”
ఆమె తన బట్టలు సరిచేసుకుంది.
మేఘన కూడా లేచి దుస్తులు వేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది.
నేను మంచం మీదనే కూర్చొని ఉన్నాను.
వాళ్లిద్దరి మాటలు చెవుల్లో మార్మోగుతున్నాయి.
పెళ్లి.
మేఘన.
స్వాతి.
ఒకే విషయం మూడు వైపుల నుంచి నన్ను నొక్కుతోంది.మరుసటి రోజు సాయంత్రం.
అన్నయ్య టీ తాగుతూ హాలులో కూర్చొని ఉన్నాడు. మేఘన గదిలో ఉంది. నేను కూడా అక్కడే ఉన్నాను. స్వాతి అన్నయ్య పక్కన కూర్చుంది.
కొంతసేపు మౌనంగా ఉంది.
తర్వాత స్వాతి మెల్లగా అన్నది:
“విక్రం… ఒకటి మాట్లాడాలి.”
అన్నయ్య టీ కప్పు పక్కన పెట్టి చూశాడు.
“ఏమిటి?”
స్వాతి కాస్త ఆగి, నా వైపు ఒకసారి చూసి, మళ్లీ అన్నయ్య వైపు చూసింది.
“మా చెల్లి మేఘన కదా…
ఆమెకి పెళ్లి చూస్తున్నారు.
నాకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది.”
అన్నయ్య “ఏమిటి?” అని అడిగాడు.
స్వాతి మెల్లగా అన్నది:
“మా చెల్లిని…
మీ తమ్మునికి ఇద్దామా?”
అన్నయ్య ఆశ్చర్యంగా నన్ను చూశాడు.
నేను కూడా ఆశ్చర్యంగా స్వాతి వైపు చూశాను.
“రాహుల్‌కి మేఘననా?” అని అన్నయ్య అడిగాడు.
స్వాతి తల ఊపింది.
“అవును.
ఇద్దరూ ఇంట్లోనే ఉన్నారు.
మేఘన కూడా రాహుల్‌ని ఇష్టపడుతుందని నాకు అనిపిస్తోంది.
నువ్వు ఏమనుకుంటున్నావ్?”
అన్నయ్య కాస్త ఆలోచించాడు.
నన్ను చూశాడు.
“రాహుల్… నీకు ఏమనిపిస్తోంది?”
నేను ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాను.
స్వాతి నా వైపు చూస్తూనే ఉంది.
అన్నయ్య మళ్లీ అన్నాడు:
“ఆలోచించు.
మేఘన మంచి అమ్మాయి.
నీకు ఒప్పు అనిపిస్తే చెప్పు.”
స్వాతి మెల్లగా నవ్వింది.
కానీ ఆ నవ్వులో ఏదో దాచుకున్న భావం ఉంది.అన్నయ్య నన్ను చూస్తూ అన్నాడు:
“రాహుల్… నీకు ఏమనిపిస్తోంది? మేఘన విషయం.”
నేను అన్నాను:
“అన్నయ్య… ఇది ఒక్కసారిగా వచ్చిన విషయం. నేను ఇంత తొందరగా ఏమీ చెప్పలేను.”
అన్నయ్య తల ఊపాడు.
“ఆలోచించు. మేఘన మంచి అమ్మాయి. నా చిన్న అత్తయ్య కూతురు కదా. ఇంట్లోనే పెళ్లి అయితే బాగుంటుంది. నీకు ఇష్టం లేకపోతే బలవంతం లేదు.”రాత్రి 9:30.
అన్నయ్య గదిలో ఉన్నాడు. మేఘన హాలులో ఫోన్ చూస్తోంది. స్వాతి నన్ను చూసి సైగ చేసింది. నేను ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాను.
“నిర్ణయం తీసుకున్నావా?” అని మెల్లగా అడిగింది.
నేను కాస్త ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.
“ఒప్పుకుంటున్నాను.”
స్వాతి కళ్లు వెరిగించింది.
“నిజంగానా?”
“అవును. మేఘనను పెళ్లి చేసుకుంటాను” అన్నాను.
స్వాతి కొన్ని సెకన్లు నన్ను చూస్తూ ఉంది. తర్వాత తల ఊపింది.
“సరే. అన్నయ్యతో చెప్పు.”
మేము హాలులోకి వెళ్లాం. మేఘన కూడా లేచి వచ్చింది. అన్నయ్యను పిలిచాం.
అన్నయ్య వచ్చి కూర్చున్నాడు.
“ఏమిటి?”
నేను అన్నాను:
“అన్నయ్య… మేఘన విషయంలో నేను ఆలోచించాను.
నేను ఒప్పుకుంటున్నాను. మేఘనను పెళ్లి చేసుకుంటాను.”
మేఘన ముఖంలో నవ్వు వచ్చింది.
అన్నయ్య కూడా నవ్వి నా భుజం మీద చేయి పెట్టాడు.
“బాగుంది రాహుల్.
మంచి నిర్ణయం తీసుకున్నావ్.
మేఘన, నీకు ఒప్పా?”
మేఘన తల ఊపింది.
“ఒప్పు మామయ్య.”
స్వాతి నా వైపు చూసింది.
ఆమె ముఖంలో నవ్వు ఉంది, కానీ కళ్లలో ఏదో మరో భావం కనిపించింది.
అన్నయ్య అన్నాడు:
“అయితే సరే. పిన్నితో మాట్లాడి పెళ్లి మాట్లాడుకుందాం.”
మేఘన నా వైపు చూసి మెల్లగా నవ్వింది.
స్వాతి కూడా నవ్వింది.
కానీ ఆ నవ్వులో ఏదో దాచుకున్న బాధ కనిపించిందిఅన్నయ్య గదిలో నిద్రపోతున్నాడు. రాహుల్ తన గదిలో ఉన్నాడు. స్వాతి హాలులో కూర్చొని ఉంది. మేఘన ఆమె దగ్గరకు వచ్చి కూర్చుంది.
“అక్కా…” అని మెల్లగా పిలిచింది.
స్వాతి ఆమె వైపు చూసింది.
“ఏమిటి మేఘన?”
మేఘన చేతులు కలిపి, కాస్త నవ్వి అన్నది:
“థాంక్స్ అక్కా.
నువ్వు రాహుల్ బావని నాకు ఇచ్చేసావ్. నేను మరిచిపోను.”
స్వాతి ఏమీ మాట్లాడలేదు. కేవలం తల ఊపింది.
మేఘన కాస్త దగ్గరగా జరిగి, మెల్లగా అన్నది:
“ఇంకో విషయం చెప్పాలి.
నేను రాహుల్‌ని పెళ్లి చేసుకున్న తర్వాత కూడా…
నువ్వు దూరంగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
అతను ఇతరులతో కలిసి పడుకుంటాడు.
నీతో కూడా.
ఇది నేను సంతోషంగానే చెప్తున్నాను.
ఇప్పుడు నీకు… అది డిలీట్ చేయాలి.”
స్వాతి కళ్లు వెరిగించింది.
“అది అంటే…?”
మేఘన ఫోన్ తీసి, ఏదో ఒక ఫైల్ చూపించింది.
“ఇంకా ఒక కాపీ ఉంది.
ఇప్పుడు నీ ముందు డిలీట్ చేస్తున్నాను.”
ఆమె డిలీట్ నొక్కింది.
“పోయింది. ఇక ఏమీ లేదు.”
స్వాతి కొన్ని సెకన్లు ఆమెను చూస్తూ ఉంది.
మేఘన నవ్వి, స్వాతి చేయి పట్టుకుంది.
“అక్కా… ఇప్పుడు మనం ముగ్గురం.
దాచుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.
రాహుల్ నీవాడు కూడా. నావాడు కూడా.”
స్వాతి ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కేవలం మేఘన చేయి పట్టుకుని ఉంది.

[Nani666]

Nice update andi

[murali1978]

Super update

[hemu4u]

Good update

[utkrusta]

Good update

[Paty@123]

One in two story and maybe consequences also, leading to inconvenience to Rahul,good update plz

[BR0304]

Nice update

[Thimmappa]

అన్నయ్య ఆఫీసుకి వెళ్లిన తర్వాత ఇల్లు నిశ్శబ్దంగా ఉంది. రాహుల్ తన గదిలో ఉన్నాడు. స్వాతి వంటగదిలో ఉంది. మేఘన అక్కడికి వచ్చింది.
కొంతసేపు మౌనంగా ఉంది.
తర్వాత మేఘన మెల్లగా అన్నది:
“అక్కా… నేను ఒకటి అడగాలి. నిజం చెప్పు.”
స్వాతి ఆమె వైపు చూసింది.
“ఏమిటి?”
మేఘన దగ్గరగా వచ్చి, మెల్లగా అడిగింది:
“నువ్వు మనస్ఫూర్తిగా ఒప్పుకున్నావా?
లేదా… పరిస్థితి మూలంగా ఒప్పుకున్నావా?”
స్వాతి ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కళ్లు కాస్త తగ్గించుకుంది.
మేఘన కొనసాగించింది:
“నాకు తెలుసు. నువ్వు రాహుల్‌ని ఇంకా కోరుకుంటున్నావ్.
నేను చూశాను. నువ్వు అతన్ని ఎలా చూస్తావో, అతను నిన్ను ఎలా తాకుతాడో… అంతా నాకు తెలుసు.
కాబట్టి నిజం చెప్పు.
నువ్వు మనస్ఫూర్తిగా ఒప్పుకుంటేనే… నేను పెళ్లి చేసుకుంటాను.
లేదంటే నేను వెనక్కి తగ్గుతాను.”
స్వాతి తల ఎత్తి మేఘనను చూసింది.
“నువ్వు… అలా అంటున్నావా?”
మేఘన నవ్వి, స్వాతి చేయి పట్టుకుంది.
“అవును.
నేను రాహుల్‌ని కావాలనుకుంటున్నాను.
కానీ నువ్వు లేకుండా కాదు.
ముగ్గురం కలిసి ఉండాలి.
నువ్వు మనస్ఫూర్తిగా ఒప్పుకుంటేనే ఈ పెళ్లి జరుగుతుంది.
లేదంటే… నేను దూరం జరుగుతాను.”
స్వాతి కళ్లలో ఏదో మార్పు వచ్చింది.
మేఘన ఇంకా మెల్లగా అన్నది:
“నువ్వు అతన్ని కోరుకునే విధంగా… నేను కూడా కోరుకుంటున్నాను.
అతను నిన్ను తాకినట్టు నన్ను కూడా తాకాలి.
నువ్వు ఒప్పుకుంటే… అలాగే ఉంటుంది.”
స్వాతి చాలాసేపు మౌనంగా ఉంది.
తర్వాత మెల్లగా తల ఊపింది.
“ఒప్పుకుంటున్నాను… మనస్ఫూర్తిగా.”
మేఘన నవ్వి, స్వాతిని కౌగలించుకుంది.
“అప్పుడు ఇక భయం లేదు అక్కా.
ముగ్గురం కలిసి ఉందాం.”మరుసటి రోజు ఉదయం.
విక్రం టీ తాగుతూ కూర్చొని ఉన్నాడు. స్వాతి పక్కనే ఉంది. మేఘన కూడా వచ్చి కూర్చుంది. నేను కూడా అక్కడే ఉన్నాను.
విక్రం అన్నాడు:
“రాహుల్ ఒప్పుకున్నాడు కదా. ఇప్పుడు మేఘన తల్లితో మాట్లాడాలి.”
మేఘన తల ఊపింది.
“చేయండి మామయ్య.”
విక్రం ఫోన్ తీసి కాల్ చేశాడు. స్పీకర్ మీద పెట్టాడు.
“అత్త… నేను విక్రం.
ఒక మంచి విషయం చెప్పాలి.
మేఘనకి పెళ్లి మాట్లాడుకుందామనుకుంటున్నాం.
వరుడు మా తమ్ముడు రాహుల్.”
అవతలి నుంచి మేఘన తల్లి గొంతు వినిపించింది.
“నిజంగానా? రాహుల్‌నా? బాగుంది. మేఘన ఒప్పుకుందా?”
మేఘన ఫోన్ దగ్గరకు వచ్చి అన్నది:
“ఒప్పుకున్నాను అమ్మ.”
మేఘన తల్లి సంతోషంగా మాట్లాడింది.
“అయితే సరే. త్వరలో వచ్చి మాట్లాడుకుందాం.”
ఫోన్ కాల్ అయిన తర్వాత విక్రం నవ్వి అన్నాడు:
“ఇక పెళ్లి ఖాయం. రాహుల్, మేఘన… శుభాకాంక్షలు.”
మేఘన నా వైపు చూసి నవ్వింది.
స్వాతి కూడా నవ్వింది.ముగ్గురం ఇంకా మంచం మీదనే పడుకుని ఉన్నాం. శరీరాలు అలసిపోయి ఉన్నాయి. మేఘన నా ఎడమ వైపు, స్వాతి కుడి వైపు పడుకుని ఉన్నారు.
కొంతసేపు నిశ్శబ్దం తర్వాత స్వాతి మెల్లగా లేచి కూర్చుంది. నా ముఖం చూసింది. మేఘన వైపు కూడా చూసింది.
“నేను ఒకటి చెప్పాలి” అని మెల్లగా అన్నది.
మేము ఇద్దరం ఆమె వైపు చూశాం.
స్వాతి ఊపిరి పీల్చుకుని, నిదానంగా అన్నది:
“ఇప్పుడు నేను మనస్ఫూర్తిగా ఒప్పుకుంటున్నాను.
ముందు భయం ఉండేది. అసూయ ఉండేది.
కానీ ఇప్పుడు… లేదు.
మేఘన, నువ్వు చెప్పింది నిజమే.
ముగ్గురం కలిసి ఉండవచ్చు.
రాహుల్ నీవాడు కూడా, నావాడు కూడా.
నేను దూరం జరగను.
నువ్వు కూడా దూరం జరగకు.
ఇలాగే ఉందాం.”
మేఘన లేచి కూర్చుని, స్వాతి చేయి పట్టుకుంది.
“అక్కా… నిజంగానేనా?”
స్వాతి నవ్వింది. ఈసారి ఆ నవ్వు మనస్ఫూర్తిగా ఉంది.
“అవును.
మనస్ఫూర్తిగా.
నేను ఇక భయపడను.
ముగ్గురం కలిసి ఉందాం.”
ఆమె నా వైపు తిరిగి చూసింది.
“రాహుల్… నువ్వు కూడా విన్నావ్ కదా.
నేను ఒప్పుకున్నాను. పూర్తిగా.”
నేను ఆమె చేయి పట్టుకున్నాను.
మేఘన కూడా నా మరో చేయి పట్టుకుంది.
స్వాతి మేఘనను చూసి అన్నది:
“పెళ్లి జరపు.
నేను సంతోషిస్తాను.
ఎందుకంటే… ఇప్పుడు నాకు అర్థమైంది.
మనం ముగ్గురం కలిసి ఉంటేనే బాగుంటుంది.”
మేఘన స్వాతిని కౌగలించుకుంది.
స్వాతి కూడా ఆమెను గట్టిగా కౌగలించుకుంది.
గదిలో ఆ రోజు మొదటిసారిగా…
ముగ్గురి మధ్యా నిజమైన ప్రశాంతత కనిపించిందిరెండు వారాల తర్వాత.
పెళ్లి రోజు వచ్చేసింది.
చిన్నగా, కుటుంబంతో కలిసి పెళ్లి జరిగింది.
విక్రం, స్వాతి, మేఘన తల్లి, ఇంకా కొందరు బంధువులు ఉన్నారు.
రాహుల్ మేఘనను మాణిక్యం వేసి, తాళి కట్టాడు.
స్వాతి పెళ్లిలో ముందు వరసలో కూర్చుని ఉంది.
ఆమె ముఖంలో నవ్వు ఉంది.
మనస్ఫూర్తిగా సంతోషిస్తున్నట్టు కనిపించింది.
పెళ్లి అయిన తర్వాత రాత్రి.
కొత్తగా పెళ్లైన జంటగా రాహుల్, మేఘన గదిలోకి వెళ్లారు.
స్వాతి కూడా కొంతసేపు తర్వాత ఆ గదిలోకి వచ్చింది.
ముగ్గురం ఆ రాత్రి కలిసి ఉన్నారు.
ఎవరూ దాచుకోలేదు.
ఎవరూ భయపడలేదు.
మూడు నెలల తర్వాత
ఒక ఉదయం.
స్వాతి వంటగదిలో నిలబడి ఉంది. ముఖం కాస్త పాలిపోయి ఉంది.
మేఘన ఆమెను చూసి అడిగింది:
“అక్కా… బాగా లేవా?”
స్వాతి తల ఊపి, మెల్లగా అన్నది:
“నాకు… ఏదో అనిపిస్తోంది.
వాంతులు వస్తున్నాయి.
డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్లాలనుకుంటున్నాను.”
మేఘన ఆమెను తీసుకెళ్లింది.
రాహుల్ కూడా వెళ్లాడు.
టెస్ట్ రిజల్ట్ వచ్చాక
డాక్టర్ చెప్పాడు:
“మీరు ప్రెగ్నెంట్.
రెండు నెలలు అయింది.”
స్వాతి షాక్ అయింది.
మేఘన కళ్లు వెరిగించింది.
రాహుల్ ముఖం మారిపోయింది.
ముగ్గురం ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
స్వాతి మెల్లగా అన్నది:
“ఇది… రాహుల్ బిడ్డ.”
మేఘన కాస్త ఆగి, తర్వాత స్వాతి చేయి పట్టుకుంది.
“అక్కా… భయపడకు.
ముగ్గురం కలిసి ఉన్నాం కదా.
ఈ బిడ్డను కూడా కలిసి చూసుకుందాం.”
స్వాతి కళ్లు తడిగా ఉన్నాయి.
కానీ తల ఊపింది.

[Paty@123]

Good update

[Nani666]

Nice update andi

[appalapradeep]

Super update

[hemu4u]

Good update

[murali1978]

Nice update

[utkrusta]

Nice update