Adultery કાંતા

[SexyHansaKaki]

રસોડામાં બંને વચ્ચે ચાલેલા એ મીઠા અટકચાળા અને પ્રેમભર્યા ઠપકા પછી માધવ અને કાંતાના હૃદય વચ્ચેનું અંતર સાવ ભૂંસાઈ ગયું હતું. રત્ના જ્યારે વાડામાંથી રસોડામાં પાછી આવી, ત્યારે એણે બંનેના ચહેરા પર છવાયેલી હળવાશ અને પ્રેમની ચમક જોઈ લીધી. અનુભવી સ્ત્રી તરીકે રત્ના સમજી ગઈ કે આ બેયને શાંતિથી વાત કરવા મળે એ માટે કંઈક કરવું પડશે.

માધવ અને કાંતા આખી રાત કોઈની અડચણ વગર, શાંતિથી એકબીજાના મનની વાત કરી શકે અને પોતાનો વિરહ ઓગાળી શકે, તે માટે રત્નાએ ઘરના ઉપરના માળે આવેલા એકાંત ઓરડામાં ખાસ વ્યવસ્થા કરી આપી. એણે સાફસફાઈ કરીને એક મોટા ખાટલામાં પથારી તૈયાર કરી દીધી.

જ્યારે માધવ ઉપરના ઓરડામાં ગયો, ત્યારે રત્નાએ કાંતાને રસોડાના ખૂણામાં રોકી લીધી. કાંતા પોતાના ભરાવદાર અને કસાયેલા શરીર પર સાડીનો પાલવ સરખો કરતી ઉભી હતી. એના ગાલ પર હજીય માધવની વાતોની શરમાળ લાલી છવાયેલી હતી.

રત્નાએ કાંતાના બંને હાથ પોતાના હાથમાં લીધા અને એની આંખોમાં આંખ પરોવીને ગંભીર પણ પ્રેમસભર અવાજે શિખામણ આપી:

"કાંતા... સાંભળ! મેં ઉપરના ઓરડામાં તમારા બંને માટે એક જ ખાટલામાં પથારી કરી દીધી છે. માધવ તારી વાટ જોઈ રહ્યો હશે. તું હવે તારા આ મર્યાદાના અને ભૂતકાળના નકામા ડરને બાજુ પર મૂકી દેજે."

કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. "પણ રત્ના..."

"કંઈ પણ પણ-બણ નહીં!" રત્નાએ કાંતાના ચહેરાને ઉંચો કરીને મક્કમતાથી કહ્યું. "માધવ ૨૨ વરસનો નવજુવાન છોકરા જેવો પ્રેમી છે અને તારા પર મરી મટે છે. આટલા દિવસોના વિરહ પછી જો આજે રાતે માધવને તને ચોદવાનું મન થાય, તો ભૂલથી પણ એને ના ના પાડતી! એ તારો ધણી છે અને તને સાચો પ્રેમ કરે છે. તારા આ ભરાવદાર શરીર પર અને તારી ખુશીઓ પર હવે માત્ર માધવનો હક છે. તારા મનનો બધો જ સંકોચ છોડીને તારી જાતને એને સોંપી દેજે.

રત્નાની આ શિખામણે કાંતાના હૃદયમાં અનોખી સિરહન જગાડી દીધી. કાંતા જાણતી હતી કે રત્નાની વાત સાચી હતી.

કાંતાએ ધીમેથી માથું હલાવીને સંમતિ આપી. એણે પોતાની સાડીનો પાયલ સરખો કર્યો અને ધડકતા હૃદયે લાકડાના દાદર ચડીને ઉપરના એ એકાંત ઓરડા તરફ આગળ વધી, જ્યાં માધવ એની વાટ જોઈ રહ્યો હતો.



દાદરો ચડતાં કાંતાના હૃદયના ધબકારા અસહ્ય ગતિથી વધી રહ્યા હતા. કમળાએ નીચે આપેલી શિખામણ અને પોતાની અંદર જાગેલી ઈચ્છાઓ વચ્ચે ૪૮ વર્ષની આ આધેડ સ્ત્રીના પગલાં માધવના ખાટલા તરફ આગળ વધી રહ્યાં હતાં. ઓરડાની લાઈટના પીળા અંજવાળામાં કાંતા ખાટલાની સાવ નજીક જઈને ચૂપચાપ ઉભી રહી ગઈ. એના પરિપક્વ અને ભરાવદાર શરીર પર સાડીનો પાલવ સજ્જ હતો, પણ આંખોમાં અપાર શરમ અને પ્રેમ છવાયેલાં હતાં.

માધવ ખાટલામાં ચત્તો પડ્યો હતો. કાંતાને જોતાં જ એના ચહેરા પર વહાલભર્યું સ્મિત આવી ગયું.

"એ કાંતાડી..." માધવે પોતાના ઘેરા અવાજે હળવો કટાક્ષ કરતાં કહ્યું "આટલી બધી વાર કેમ લગાડી? હું ક્યારનો અહીં એકલો તારી વાટ જોઈ રહ્યો છું. આખો દિવસ જાનની દોડધામમાં મને ખૂબ થાક લાગ્યો છે."

માધવના મોઢેથી થાકની વાત સાંભળતાં જ કાંતાના હૃદયમાં રહેલી મમતા અને પ્રેમ ઉભરાઈ આવ્યા. એણે તરત જ પોતાનો સંકોચ બાજુ પર મૂક્યો અને ખાટલાની પાંગથના ભાગે બેસી ગઈ. કાંતાએ પોતાના નાજુક અને ભરાવદાર હાથ વડે માધવના પગ પકડી લીધા અને હળવે હળવે એના પગ દબાવવા લાગી.

"આખો દિવસ દોડધામ કરી છે એટલે થાક તો લાગે જ ને..." કાંતાએ અત્યંત મીઠા અને આત્મીય અવાજે કહ્યું "તમે શાંતિથી સૂઈ જાવ, હું તમારા પગ દબાવી આપું છું."

માધવે થોડીવાર શાંતિથી કાંતાના હાથનો મુલાયમ સ્પર્શ અનુભવ્યો. પણ પછી એણે હળવેથી પોતાના પગ ખેંચી લીધા. માધવે ખાટલામાં થોડી જગ્યા કરી અને કાંતાનો હાથ પકડીને કહ્યું "હવે પગ દબાવવાનું બંધ કર, કાંતાડી. તું પણ આખો દિવસ ભૂખી રહીને થાકી ગઈ છે. ચાલ, મારી જોડે આ ખાટલામાં સૂઈ જા."

માધવની આ માંગણી સાંભળતાં જ કાંતાની આંખો શરમથી પહોળી થઈ ગઈ. એણે ઓરડાની તેજ લાઈટ તરફ જોયું.

"ના... ના, માધવ!" કાંતાએ ગભરાઈને અને શરમાઈને સાડીનો પાલવ છાતી પર કસતાં કહ્યું "લાઈટ ચાલુ છે. અજવાળામાં મારાથી તમારી જોડે ખાટલામાં કેમ ઉંઘાય? કોઈ આવી જાય કે બારીમાંથી જોઈ લે તો મારી આબરૂનું શું થાય? લાઈટ ચાલુ હશે ત્યાં સુધી હું ખાટલામાં નથી આવવાની."

"અરે... લાઈટમાં શું વાંધો છે?" માધવે થોડીક ખીજ કરતાં કહ્યું.

"તમને મારા સમ છે, માધવ!" કાંતાએ તરત જ પોતાના સમ આપી દીધા. "લાઈટ બંધ કરો તો જ હું ખાટલા પાસે આવીશ, નહિંતર હું નીચે જ સૂઈ જઈશ."



કાંતાએ આપેલા સમ સાંભળીને માધવ હસી પડ્યો. એ કાંતાની આટલી બધી શરમ અને એના પ્રેમ પર આફરીન થઈ ગયો. માધવ ખાટલામાંથી ઉભો થયો, દીવાલ પાસે જઈને ઓરડાની સ્વિચ પાડીને લાઈટ બંધ કરી દીધી.



ઓરડામાં લાઈટ બંધ થતાં જ ગાઢ અંધારું છવાઈ ગયું હતું. બારીના કાચમાંથી ચળાઈને આવતો ચાંદનીનો આછો અને શીતળ પ્રકાશ પથારી પર પથરાઈ રહ્યો હતો. કાંતા ગભરાતી અને શરમાતી ધીમા પગલે ખાટલા પાસે આવી. એનું હૃદય છાતીના પિંજરાને તોડીને બહાર આવી જશે એટલી ગતિથી ધડકી રહ્યું હતું. સંકોચ અને લાજશરમના માર્યા કાંતા ખાટલાની એક ધાર પર ઉંધી સૂઈ ગઈ. એણે પોતાની સાડી આખા શરીર પર ઢાંકી દીધી હતી અને માધવ તરફ પીઠ કરી દીધી હતી.

માધવે અંધારામાં કાંતાના મદમસ્ત અને ભરાવદાર શરીરના આ આકારને જોયો. એ કાંતાની સાવ નજીક સરક્યો અને એના કસાયેલા ખભા પર પોતાનો હાથ હળવેકથી મૂક્યો.

"કાંતાડી... આમ ઉંધી કેમ સૂઈ ગઈ?" માધવે એના કાન પાસે મોં લાવીને અત્યંત ઘેરા અને પ્રેમસભર અવાજે કહ્યું. "ચાલ, સીધી થા. આમ મારાથી મોં છુપાવીને ક્યાં સુધી ભાગીશ?"

કાંતા અંધારામાં ચૂપચાપ પડી રહી. એના શ્વાસોચ્છવાસ ઝડપી ચાલી રહ્યા હતા. માધવે એને પ્રેમથી પંપાળી, એના વાંસા પર વહાલથી હાથ ફેરવ્યો અને ઘણી વાર સમજાવી ત્યારે માંડ કાંતા ધીમે રહીને સીધી થઈ.

ચાંદનીના ઝાંખા અંજવાળામાં કાંતાની આંખો ઓરડાની છત તરફ તાકી રહી હતી. એના ઘઉંવર્ણા ચહેરા પર શરમ, અધીરાઈ અને પસ્તાવાના મિશ્રિત ભાવો હતા. પતિના અવસાન પછી લાંબા સમય સુધી કાંતાનું આ કસાયેલું અને ભરાવદાર શરીર પુરુષના આદરપૂર્વકના સ્પર્શ માટે ઝૂરતું હતું. વિધવા જીવનના કાળઝાળ દહાડાઓ પછી આજે પહેલીવાર કોઈ પુરુષની ગરમાહટ એની સાવ નજીક હતી.

આ વિચાર માત્રથી કાંતાનો આખોય દેહ અંદરથી ધ્રૂજી રહ્યો હતો. એની કાયામાં એક અનોખી સિરહન દોડી ગઈ. કાંતાના મોઢામાંથી એક પણ શબ્દ નીકળી શકતો નહોતો. એની વાણી જાણે સાવ હરાઈ ગઈ હતી.



પરંતુ એના મનની બધી જ મર્યાદાઓ અને ભૂતકાળના ડર આ ક્ષણે સાવ ઓગળી ચૂક્યા હતા. કાંતાએ સંકોચના તમામ બંધનો તોડી નાખ્યાં. એણે પોતાના બંને હાથ લંબાવીને માધવની ગરદન અને છાતીને વળગાડી દીધા. કાંતાએ માધવને અત્યંત સજ્જડ રીતે પોતાની બાથમાં ભરી લીધો.



કાંતાના સજ્જડ આલિંગને બંનેના શ્વાસોચ્છવાસને સાવ એક કરી દીધા હતા. માધવના હૃદયમાં કાંતાના આ અણધાર્યા સમર્પણથી એક અનોખો આવેગ અને વહાલનો સાગર ઉછળી રહ્યો હતો. કાંતાએ પોતાની બંને હાથની બાહો વડે માધવને એ રીતે ભીંસી રાખ્યો હતો જાણે વર્ષોનો વિરહ અને ડર આ એક જ ક્ષણે સાવ અદ્રશ્ય થઈ જવા માંગતો હોય.

માધવે હળવેથી પોતાના હાથ કાંતાના કામણગારા વાંસા પર ફેરવ્યા. કાંતાના ભરાવદાર શરીરની ગરમાહટ સાડીના પાતળા કાપડમાંથી પણ માધવના હાથને સ્પર્શી રહી હતી. માધવે કોઈ પણ ઉતાવળ વગર, સાવ કોમળતાથી કાંતાના કમર પર ખોંસી રાખેલા સાડીના છેડાને સ્પર્શ કર્યો.

એણે હળવેથી સાડીનો પાલવ ખેંચવાનું શરૂ કર્યું. કાંતાએ વિરોધ ન કર્યો, પણ એનું પુખ્ત શરીર અંદરથી વધુ જોરથી ધ્રૂજી ઉઠ્યું. માધવે ધીમે ધીમે કાંતાની આખી સાડી ખેંચીને શરીર પરથી અલગ કરી નાખી અને એને ખાટલાની નીચે સરકાવી દીધી.

હવે ચાંદનીના આછા પ્રકાશમાં કાંતા માત્ર પોતાના ચણિયા અને બ્લાઉઝમાં માધવની સાવ નજીક પડી હતી. ૪૮ વર્ષની ઉંમરે, વરસોના આકરા વૈધવ્ય પછી, પહેલી વખત પોતાનું આ પરિપક્વ અને ભરાવદાર શરીર આ રીતે કોઈ પુરુષ સામે ખુલ્લું થતાં કાંતાના મનની અંદર શરમનું તોફાન ઉભું થઈ ગયું.

કાંતાની આંખોમાંથી દડ દડ કરતાં અશ્રુના બુંદ સરી પડ્યાં. એણે પોતાના બંને હાથ વડે પોતાનો ચહેરો ઢાંકી દીધો.

"માધવ..." કાંતાનો અવાજ રડમસ અને સાવ કાંપતો હતો. એ માધવની છાતીમાં મોં છુપાવવાનો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરતી રડતાં રડતાં બોલી "મને... મને બહુ જ શરમ આવે છે! મેં મારી આખી જિંદગીમાં ક્યારેય આ રીતે કોઈની સામે..."

કાંતાના શબ્દો રડવાના કારણે ગળામાં જ અટકી ગયા. એનું કસાયેલું શરીર શરમ અને સંકોચના અસહ્ય આવેગથી પથારીમાં થરથરી રહ્યું હતું.

માધવે કાંતાના ગાલ પર વહેતા આંસુને પોતાની આંગળીઓ વડે લૂછ્યા. એણે કાંતાના હાથને ચહેરા પરથી હટાવીને પોતાના હાથમાં લીધા અને એની આંખોમાં જોયું.



"કાંતાડી..." માધવે સાવ ધીમા અને આશ્વાસનભર્યા અવાજે કહ્યું "તારે મારી સામે શરમાવાની કે ગભરાવાની કોઈ જરૂર નથી. આ કોઈ પાપ નથી, આ મારો તારા પ્રત્યેનો સાચો અને નિર્મળ પ્રેમ છે."



સાડી ઉતરી ગયા પછી બ્લાઉઝ અને ચણિયામાં રહેલી કાંતાની આંખોમાંથી વહેતાં અશ્રુઓને માધવે લૂછ્યાં ત્યારે કાંતાના મનમાં છવાયેલો ભય ધીમે ધીમે અનોખી મર્યાદા અને માનમાં ફેરવાઈ ગયો. ૨૨ વર્ષનો માધવ એના સ્ત્રીત્વને જે આદર આપી રહ્યો હતો, તેનાથી કાંતાના હૃદયમાં માધવ પ્રત્યેની ઈજ્જત અને પ્રેમ બેવડાઈ ગયા હતા.

કાંતાએ પોતાના ધ્રૂજતા હાથ લંબાવીને માધવની ગરદન ફરતે ભીંસી લીધા. એણે માધવની આંખોમાં સીધું જોયું. એના ચહેરા પર શરમ સાથે એક અત્યંત ગંભીર અને ભાવુક લાગણી છવાયેલી હતી.

"માધવ..." કાંતાએ અત્યંત ધીમા, કાંપતા પણ મક્કમ અવાજે કહ્યું "તમને ખોટું ના લાગે તો... મારી એક ઈચ્છા છે."

માધવે કાંતાના માથા પર હાથ ફેરવતાં પ્રેમથી પૂછ્યું "બોલ, મારી કાંતાડી. તારી કંઈ ઈચ્છા છે?"

કાંતાએ ઉંડો શ્વાસ લીધો. એનું ભરાવદાર શરીર માધવની છાતી સાથે અડેલું હતું. એણે ડરતાં ડરતાં પણ પોતાના મનની વાત કરી :

"માધવ, આપણો આ સંબંધ કોઈ વાસના કે ચોરીછૂપીનો ખેલ નથી. તમે મને તમારો સાચો પ્રેમ આપ્યો છે અને મેં તમને મારા આદમી માન્યા છે. જો તમને ખોટું ના લાગે તો... મારી એવી ઈચ્છા છે કે આપણે આપણી જિંદગીનો આ પહેલો શારીરિક મેળાપ કોઈ બીજાના ઘરમાં કે કોઈના પારકા ખાટલામાં ના કરીએ. આપણા પોતાના ઘરમાં, આપણા બેડરૂમમાં અને આપણા પોતાના બેડ પર જ પહેલીવાર એકબીજામાં સમાઈએ. હું નથી ઈચ્છતી કે આપણું આટલું પવિત્ર મિલન આ રીતે કોઈના ઘરમાં ઉતાવળે થાય."

કાંતાના આ શબ્દો સાંભળીને માધવ ક્ષણવાર માટે અવાચક થઈ ગયો. કાંતાની આ માંગણીમાં કોઈ નકાર નહોતો, પણ પોતાના પ્રેમની ગરિમા અને સન્માન સાચવવાની એક ભારતીય સ્ત્રીની પવિત્ર ભાવના હતી. એ પોતાના પ્રથમ મિલનને કોઈ ચોરીછૂપીનો પ્રસંગ બનાવવા નહોતી માગતી, પણ પોતાના ઘરના સન્માનજનક વાતાવરણમાં સમર્પિત કરવા માગતી હતી.

માધવનું દિલ કાંતા પ્રત્યેના આદરથી ભરાઈ આવ્યું. એણે કાંતાના ખભાને વહાલથી દબાવ્યા અને એના કપાળમાં એક ગાઢ, મીઠું ચુંબન અંકિત કરી દીધું.


"તારી વાત સાવ સાચી છે, કાંતા" માધવે પ્રેમભર્યા અવાજે કહ્યું. "મને કોઈ ઉતાવળ નથી. આપણું મિલન આપણા પોતાના ઘરમાં જ થશે."

[SexyHansaKaki]

[SexyHansaKaki]

માધવે કાંતાનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો. એની આંખોમાં આ વખતે કોઈ અધીરાઈ કે પજવણી નહોતી, પણ એક જવાબદાર અને સમર્પિત પુરુષની મક્કમતા હતી.

"કાંતા..." માધવે સાવ ધીમા પણ દ્રઢ અવાજે કહ્યું, " હવે હું વધારે સમય તારી વાટ જોઈ શકું એમ નથી. આ સમાજ, આ મહેણાં અને આ અધીરાઈનો કાયમી ઉકેલ લાવવાનો સમય આવી ગયો છે."
કાંતાએ આશ્ચર્ય અને આશા ભરેલી નજરે માધવ સામે જોયું.
"ચાર દિવસ પછી આપણે મંદિરમાં પરણી જઈશું" માધવે પોતાનો મક્કમ નિર્ણય સંભળાવ્યો. "તારી બહેનપણી કમળા, એનો ઘરવાળો અને તારા ઘરડાં બા-બાપુજીની સાક્ષીએ લગ્ન થશે. કોઈ ભભકો નહીં, બસ સાદગીથી તારી સાથે અગ્નિની સાક્ષીએ ફેરા ફરીશ."
માધવના મોઢેથી લગ્નની આટલી મોટી વાત સાંભળીને કાંતાની આંખોમાંથી હરખનાં આંસુ ફૂટવા લાગ્યાં. ૪૮ વર્ષની આધેડ વિધવા સ્ત્રીને સમાજના મહેણાંમાંથી ઉગારીને પોતાની ઘરવાળીનો દરજ્જો આપવા માધવ તૈયાર હતો.
"અને હા, કાંતા..." માધવે કાંતાના ચહેરાને પંપાળતાં પંપાળતાં કહ્યું "લગ્ન પછી તારા ઘરડાં બા-બાપુજી પણ આપણી સાથે જ આપણા નવા ઘરમાં રહેશે. તારે હવે ફેક્ટરીમાં સાફસફાઈની મજૂરી કરવા જવાની કોઈ જરૂર નથી. તું ઘરે રહીને શાંતિથી બા-બાપુજીને સાચવજે અને ઘર સંભાળજે. બાકીની બધી જ જવાબદારી હવેથી મારી રહેશે."
આ શબ્દો સાંભળીને કાંતાનું હૃદય ભરાઈ આવ્યું. જે સમાજે એને માત્ર વાસનાની નજરે જોઈ હતી અને જે સસરા-જેઠે એને હેરાન કરીને કાઢી મૂકી હતી, તે દુનિયા સામે માધવ એના અને એના ઘરડાં મા-બાપ માટે મજબૂત આશ્રય બનીને ઉભો હતો.

માધવના પ્રેમભર્યા સ્પર્શ અને આશ્વાસને કાંતાના હૃદય પર લાગેલા વર્ષો જૂના કેટલાય ઘા પર મલમ લગાડી દીધો હતો. ભૂતકાળનું એ તોફાન શમી જતાં જ, અંધારાની ઓટમાં કાંતાના સ્ત્રીસહજ વહાલ અને નખરાં ફરી જાગી ઉઠ્યાં.
કાંતાએ માધવના ગાલ પર હળવેથી લાડમાં એક થપ્પડ ચોડી દીધી! એની આ થપ્પડમાં ક્રોધ નહોતો, પણ પ્રેમમાં ભળેલો મીઠો અધિકાર હતો.
એણે પોતાના હાથ વડે માધવની છાતી પર હળવો મુક્કો માર્યો અને ચહેરા પર શરમાળ સ્મિત સાથે, નખરાળા અવાજે પૂછ્યું:
"માધવ... સાચું સાચું બોલજો, તમને મારામાં એવું તો શું ગમી ગયું કે તમે આટલા બધા મારી પાછળ ઘેલા થઈ ગયા છો? હું ૪૮ વરસની આધેડ ઉંમરની વિધવા બાઈ છું! મારી કમર અને શરીર પર ઉંમરની કરચલીઓ અને પરિપક્વતા દેખાય છે. એવું તો શું છે મારામાં કે એક ઝૂંપડપટ્ટીમાં રહેતી ગરીબ સાફસફાઈવાળી બાઈ પર તમારી દાનત આમ બગડી ગઈ?"
કાંતાએ પોતાના સાડીના પાલવને છાતી પર કસતાં, માધવની આંખોમાં આંખ પરોવીને કટાક્ષ કર્યો:
"શું હું કોઈ સ્વર્ગમાંથી ઉતરેલી અપ્સરા રંભા છું? ફેક્ટરીમાં અને શહેરમાં કેટલીય કુંવારી, જુવાન અને રૂપાળી છોકરીઓ રખડે છે. તો પછી આ ગરીબ વિધવા કાંતાની કાયા પાછળ તમે શા માટે તમારા હોશકોશ ખોઈ બેઠા છો?"
કાંતાના આ રમુજી, શરમાળ અને આગ્રહભર્યા પ્રશ્નો સાંભળીને અંધારામાં માધવના ચહેરા પર અદભુત, ઘેરી ચમક આવી ગઈ. એણે કાંતાના લાડભર્યા થપ્પડ વાળા હાથને પકડી લીધો અને પોતાના હોઠ પર ચાંપી દીધો.

માધવ જાણતો હતો કે કાંતાનો આ પ્રશ્ન કોઈ શંકા નહોતી, પણ એક સ્ત્રી તરીકે પોતાના મનગમતા પુરુષના મોઢેથી પોતાની સુંદરતા અને પોતાના શરીરની પ્રશંસા સાંભળવાની સહજ ઈચ્છા હતી. ઓરડાના અંધારા વાતાવરણમાં માધવના ઉત્તરની વાટ જોતી કાંતાની છાતી અસહ્ય ગતિથી ધડકી રહી હતી.

માધવે એના કોમળ હાથને હોઠે ચાંપ્યા પછી, ક્ષણવારનો પણ વિલંબ કર્યા વગર કાંતાને હળવેથી પોતાની હેઠે દબાવી દીધી.
માધવના આ મજબૂત, ૨૨ વર્ષના જુવાન કાયાના ભાર નીચે ૪૮ વર્ષની કાંતાનું પરિપક્વ અને કસાયેલું શરીર દબાઈ ગયું. માધવે પોતાના હાથ વડે કાંતાના બંને ભરાવદાર બાવડાં જોરથી દબાવી રાખ્યાં. કાંતાની આંખો શરમ અને આશ્ચર્યથી પહોળી થઈ ગઈ, પણ એણે કોઈ વિરોધ ન કર્યો. એના શ્વાસોચ્છવાસ માધવના મોંની ગરમાહટથી ભરાઈ ગયા.
માધવે કાંતાના ચહેરાની સાવ નજીક પોતાનું મોં લાવીને, ઘેરા અને કામાતુર પણ સચ્ચાઈભર્યા અવાજે કહ્યું:
"કાંતાડી... જો સાચું કહું ને, તો શરૂઆતમાં જ્યારે તું શરૂઆતમાં ફેક્ટરીમાં કામ કરતી હતી ત્યારે હું તને મારી માની નજરે જ જોતો હતો. પણ જેમ જેમ દિવસો વીતતા ગયા, તેમ તેમ તારા આ ઘાટીલા શરીરની અદાઓએ મારો હોશ છિનવી લીધો. તારી આ ટાઈટ અને ભરાવદાર છાતી, આ પાતળી કમર અને ચાલતી વખતે લચકમચક થતા કૂલાએ મારી ઉંઘ હરામ કરી નાંખી હતી!"
માધવના મોઢેથી આટલી સીધી અને નગ્ન સચ્ચાઈ સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો, પણ એનું હૃદય માધવની આ નિખાલસતા પર આફરીન થઈ ગયું.
માધવે કાંતાના બાવડાં પર પોતાની પકડ થોડી વધુ મજબૂત કરી અને આગળ કહ્યું :
"તારું આ રૂપ અને કસાયેલી કાયા જ તારી દુશ્મન બની ગઈ હતી, કાંતાડી! મને દરરોજ અંદરથી ખૂબ જ બીક લાગતી હતી કે આટલી રૂપાળી અને ભરાવદાર શરીરવાળી વિધવા સ્ત્રી ક્યાંક કોઈ નીચ અને બદમાશ પુરુષના હાથોમાં ના સપડાઈ જાય! મને સતત ચિંતા થતી હતી કે તારી ગરીબી, લાચારી અને વિધવા હોવાની મજબૂરીનો દુરુપયોગ કરીને ફેક્ટરીનો કે ઝૂંપડપટ્ટીનો કોઈ હેવાન તારી ઈજ્જત સાથે ખિલવાડ કરશે તો?"
માધવે કાંતાની આંખોમાં આંખ પરોવીને અત્યંત ગંભીર અને મક્કમ અવાજે ઉમેર્યું:
"એ જ દિવસે મેં મનોમન નક્કી કરી લીધું હતું કે હું તને કોઈપણ ભોગે, ગમે એ કિંમતે મારી બનાવીને જ રહીશ! એકવાર તું મારી ઘરવાળી બની જઈશ, તારા સેંથામાં મારા નામનું સિંદૂર પૂરાઈ જશે, પછી કોઈ પુરુષની હિંમત નહીં થાય કે તારી તરફ ખરાબ નજરે પણ જોઈ શકે. હું તને ભોગવીશ પણ તને સમાજમાં મારી પત્નીનો દરજ્જો આપીને."
કાંતાની આંખોમાંથી ખુશી અને સમર્પણના અશ્રુ ફૂટવા લાગ્યાં. જે કાયા માટે આખી દુનિયા એની વાસના સંતોષવા પાછળ પડી હતી, તે જ કાયાને સાચવવા અને માન આપવા માટે આ ૨૨ વર્ષનો જુવાન પોતાનું સર્વસ્વ આપવા તૈયાર હતો.

માધવે હળવેથી પોતાની હેઠે દબાયેલી કાંતાના ભરાવદાર ચહેરાને પોતાના હાથમાં લીધો અને એના ગાલ પર વહાલભરી કિસ કરી.
"કાંતાડી..." માધવે ચહેરા પર એક અનોખી ચમક લાવતાં અત્યંત ઉત્સાહથી કહ્યું, "ચાર દિવસ પછી જ્યારે મંદિરમાં આપણાં લગ્ન થાય, ત્યારે હું તને સાવ એ જ રૂપમાં અને એવાં જ ગામઠી કપડાંમાં દુલ્હન બનેલી જોવા માગું છું, જ્યારે તું વરસો પહેલાં પહેલીવાર દુલ્હન બની હતી. મને એ જૂના ગામઠી સાજ-શણગારમાં તારો આ પરિપક્વ કાયા બહુ રૂડી લાગશે."
માધવે કાંતાના ચહેરાની સાવ નજીક મોં લાવીને કૂતુહલથી પૂછ્યું, "મને કહે તો ખરી, એક સાચી ગામઠી દુલ્હનનો અસલી પોશાક કેવો હોય? અને એવાં ક્યાં ઘરેણાં હોય જે એના રૂપને દીપાવે?"
માધવના આ નિર્દોષ અને વહાલભર્યા પ્રશ્ન સાંભળીને કાંતાના ગાલ પર ફરી શરમની ઘેરી લાલી છવાઈ ગઈ. ૪૮ વર્ષની ઉંમરે ફરી એકવાર દુલ્હન બનવાની વાત સાંભળીને એનું ભરાવદાર શરીર હળવેથી ધ્રૂજી ઉઠ્યું. એણે સાડીનો પાલવ છાતી પર સરખો કર્યો અને માધવની ગરદનમાં મોં પરોવીને શરમાતાં, ધીમા અવાજે જવાબ આપ્યો:
"અરે... માધવ! આ ઉંમરે મને આવી દુલ્હન બનાવવાની વાતો કરતાં તમને જરાય શરમ નથી આવતી? પણ જો તમારે જાણવું જ હોય તો સાંભળો..."
કાંતાએ અંધારામાં માધવની છાતી પર આંગળીઓ ફેરવતાં જૂના દિવસોની યાદમાં ખોવાઈને કહ્યું, "અમારા ગામડામાં સાચી દુલ્હન પરંપરાગત બાંધણી કે ઘરચોળું પહેરે. એ પણ લાલ અને લીલા રંગના સમન્વયવાળું, જેના પર રેશમની રૂડી કસબી ભરતકામની કિનારી અને ચાંદીના તારનું ઝરીકામ હોય. ચણિયા-ચોળી પર કાચનાં આભલાં જડેલા હોય જે દીવાના અંજવાળે ઝળહળી ઊઠે."
ઘરેણાંની વાત કરતાં કાંતાનો અવાજ વધુ મીઠો અને શરમાળ થઈ ગયો:
"અને ઘરેણાંમાં... માથે સુંદર દામણી કે ટીકો, કાનોમાં ઝૂલતાં ઝુમ્મર, ગળામાં પરંપરાગત ચાંદીની હાંસડી  અને હાથમાં લાલ ચૂડા સાથે કલાઈ પર રણકતી કાચની બંગડીઓ હોય. નાકમાં નાની નથડી હોય અને કમર પર ભરાવદાર શરીરને કસી રાખતો ચાંદીનો કંદોરો બાંધવામાં આવે. પગમાં ઝાંઝર અને કડાં, પગની આંગળીઓમાં વીંછિયા... બસ, આ જ એક સાચી ગુજરાતી દુલ્હનની ઓળખ છે."
કાંતાએ માધવની આંખોમાં જોઈને શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. "વરસો પહેલાં હું આ જ સજાવટમાં દુલ્હન બની હતી, માધવ... પણ આજે આ પાકી ઉંમરે શું આ બધું મારા પર શોભશે?"

માધવે કાંતાની કમર પર હાથ કસીને એને પોતાની વધુ નજીક ખેંચી લીધી અને દ્રઢ અવાજે કહ્યું  "તારા આ પરિપક્વ અને કસાયેલા શરીર પર આ જ ગામઠી સજાવટ સોનામાં સુગંધ બનીને ભળશે, મારી કાંતાડી! હું તને આ જ રૂપે મંદિરમાં મારી ધર્મપત્ની બનાવીશ."

માધવના મોઢેથી ગામઠી શણગાર સજીને દુલ્હન બનવાની વાત સાંભળીને ૪૮ વર્ષની કાંતાનું પરિપક્વ દિલ અંદરથી સાવ રોમાંચિત થઈ ઉઠ્યું હતું. પણ એક સ્ત્રી સહજ સંકોચ અને ઉંમરની મર્યાદા વચ્ચે એની અંદરની શરમ ફરી જાગી ઉઠી. એણે પોતાના ભરાવદાર શરીરને માધવની કાયા સાથે વધુ ભીંસી દીધું.
"હાય રામ!" કાંતાએ અત્યંત નખરાળા, શરમાળ અને રડમસ અવાજે ગાલ પર લાલી લાવીને કહ્યું, "મને તો અત્યારથી જ વિચાર કરીને શરમ આવે છે, માધવ! મારી ૪૮ વરસની આ પાકટ ઉંમરે શું મારે તમારા માટે આ બધો સોળે શણગાર સજવો પડશે? આ માથે ટીકો, નાકમાં નથણી અને કમરે ચાંદીનો કંદોરો... લોકો જોશે તો શું કહેશે? એમ નહીં થાય કે આ આધેડ વયની વિધવાને કેવો ચસકો ઉપડ્યો છે!"
કાંતાએ પોતાના હાથ માધવની ગરદન પરથી હળવેથી સરકાવીને, કરુણ અને આજીજીભરી નજરે અંધારામાં માધવ સામે જોયું.
"માધવ... મારી એક વાત માનો ને!" કાંતાએ ધીમા અવાજે કહ્યું, "હું કોઈ ચમકધમકવાળું ઘરચોળું કે ભારે ઘરેણાં નથી પહેરવા માગતી. હું એકદમ સાદી, મરૂન કે ગુલાબી સાડી પહેરીને તમારી સાથે ફેરા ફરૂં  તો ના ચાલે? મારે કોઈ દેખાડો નથી કરવો. મારે તો બસ અગ્નિની સાક્ષી તમારો હાથ પકડવો છે. આટલી ઉંમરે દુલ્હન બનતાં મને સાચે જ બહુ શરમ આવે છે!"
કાંતાના આ મીઠા નખરાં, એનો બાળસહજ સંકોચ અને એની શરમાળ આંખો અંધારામાં ચાંદનીના પ્રકાશમાં ચમકી રહી હતી.

માધવે હસીને કાંતાના ચહેરા પરથી હાથ હટાવ્યા અને એની આંખોમાં આદરપૂર્વક જોઈને કહ્યું, "તારા આ સંકોચ અને શરમમાં જ તો તારું અસલી સુંદર રૂપ છુપાયેલું છે, કાંતાડી! તને ગામઠી ઘરચોળું સરસ લાગશે... મારી નજરે તો તું જ આ દુનિયાની સૌથી રૂપાળી દુલ્હન બનીશ."

માધવે કાંતાની શરમાળ અને ચમકતી આંખોમાં સીધું જોઈને સાવ ઘેરા, આગ્રહભર્યા અને દિલના ઉંડાણમાંથી નીકળતા અવાજે કહ્યું:
"કાંતા... તું ભલે ૪૮ વરસની હોય કે તારા મનમાં આટલો સંકોચ હોય, પણ એક વાત કેમ ભૂલી જાય છે? તારા માટે આ ભલે બીજી વારનાં લગ્ન હોય, પણ મારા તો આ જિંદગીમાં પહેલી જ વખત લગ્ન થઈ રહ્યાં છે! મારી ઉંમર ૨૨ વરસની છે અને મેં મારી ધર્મપત્ની તરીકે તને પસંદ કરી છે. શું મારાં આ લગ્નનાં કોઈ અરમાન ન હોય?"
માધવના મોઢેથી 'મારા લગ્ન' શબ્દો સાંભળતાં જ કાંતાનું હૃદય એક ક્ષણ માટે થંભી ગયું. એની આંખોમાં આશ્ચર્ય અને માધવના પ્રેમ પ્રત્યેની કૃતજ્ઞતા ઉભરાઈ આવી.
માધવે કાંતાના ગાલ પર પોતાની આંગળીઓ ફેરવતાં આગળ કહ્યું:
"મારે તને સાવ સાદી નથી જોવી, મારી કાંતાડી! મારે તને એ જ પરંપરાગત ગામઠી પહેરવેશમાં સોળે શણગાર સજેલી જોવી છે. તારા આ પરિપક્વ અને કસાયેલા શરીર પર મારે પોતાના હાથે તારા ગળામાં મંગળસૂત્ર પહેરાવવું છે. તારી ભરાવદાર કેડ પર ચાંદીનો કંદોરો કસેલો જોવો છે. તારા ગોરા અને મજબૂત પગમાં રણકતાં ઝાંઝર અને ચાંદીના કડાં જોવાં છે... અને તારા આ બંને હાથ તથા પગમાં મારા નામની ઘેરી મહેંદી રચાયેલી જોવી છે."
માધવે કાંતાની છાતી સાથે પોતાની છાતી ભીંસીને અત્યંત કાકલૂદીભર્યા અવાજે પૂછ્યું:
"બોલ, મારી કાંતાડી... મારી ખુશી માટે, મારા આ અરમાનો પૂરા કરવા માટે તું મારા માટે આટલુંય નહીં કરે? શું તું તારા આ માધવની આટલી નાની ઈચ્છા પણ પૂરી નહીં કરે?"
માધવના આ આત્મીય પ્રશ્ને કાંતાના મનની બધી જ શરમ અને સંકોચનો કિલ્લો એક જ ક્ષણમાં તોડી પાડ્યો. એક કુંવારો છોકરો ૪૮ વર્ષની વિધવાને આટલો આદર અને પ્રેમ આપી રહ્યો હતો, તેના અરમાનો તોડવાની હિંમત કાંતામાં ક્યાંથી હોય?
કાંતાની આંખોમાંથી હરખ અને પ્રેમશક્તિના આંસુ વહી નીકળ્યાં. એણે માધવની ગરદનને સજ્જડ રીતે વળગાડી દીધી અને એના કાન પાસે મોં લાવીને ધ્રૂજતા, શરમાળ અવાજે કહ્યું:

"હું કરીશ, માધવ... તમે કહો એમ જ કરીશ! તમારા આ લગ્નના એકેય અરમાન હું અધૂરા નહીં રહેવા દઉં. તમે જેમ કહેશો તેમ સોળે શણગાર સજીને, તમને ગમે છે એવી ગામડિયણ દુલ્હન બનીશ."

૨૨ વર્ષના તડપતા માધવના લોહીમાં અચાનક જ એક તીવ્ર કામુકતા અને વિરહનો ઉકળાટ જાગી ઉઠ્યો.
એણે કાંતાને પોતાની નીચે સજ્જડ ભીંસી લીધી. બંનેના શ્વાસોચ્છવાસ એકબીજાના ચહેરા પર અથડાવા લાગ્યા. માધવે કાંતાના કસાયેલા ખભા અને કમર પર પોતાની પકડ કસીને અત્યંત ઘેરા, કામુક અને આગ્રહભર્યા અવાજે કહ્યું:
"કાંતાડી... જો એક વાત સાંભળી લે! મેં મારી આખી જિંદગીમાં આજ સુધી કોઈ પણ બીજી સ્ત્રી તરફ ખરાબ નજરે જોયું નથી કે નજર બગાડી નથી. મારો પહેલો અને છેલ્લો પ્રેમ માત્ર તું જ છે. પણ આ લગ્ન પછી... તારે મને અઢળક પ્રેમ આપવો પડશે! મારી ૨૨ વરસની આ જવાનીનો બધો જ ઉકળાટ તારા આ ભરાવદાર શરીરે શાંત કરવો પડશે."
માધવે કાંતાની આંખોમાં સીધું જોઈને આગળ ઉમેર્યું:
"જો લગ્ન પછી હું તને આખી આખી રાત ચોદવાનું કહું, આખી રાત તને મારી બાહોંમાં કસી રાખવાનું કહું... તો તું મને ક્યારેય ના નહીં પાડે! બોલ, તું મને આ વચન આપે છે?"
માધવના મોઢેથી આટલો તીવ્ર કામુક આવેગ અને સીધી માંગણી સાંભળીને ૪૮ વર્ષની કાંતાના શરીરમાંથી એક અનોખી મધુર ધ્રુજારી પસાર થઈ ગઈ. એના ગાલ શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયા. પણ માધવની આ માંગણીમાં કોઈ અહંકાર નહોતો, એના નિર્મળ અને અણમોલ પ્રેમની તરસ હતી.
કાંતાએ પોતાના બંને હાથ લંબાવીને માધવના ચહેરાને પંપાળ્યો. એણે હળવેથી આગળ નમીને માધવના ચળકતા કપાળ પર અત્યંત વહાલભર્યું ચુંબન અંકિત કરી દીધું.
કાંતાએ માધવની આંખોમાં પોતાની આત્મિયતા અને સમર્પણ છલકાવતાં, ધીમા અને મૃદુ અવાજે કહ્યું:
"માધવ... તમે મારા મનથી માનેલા પુરુષ છો, મારા ધણી છો. હવેથી મારો આ આખોય દેહ, મારું આ શરીર અને મારો આત્મા માત્ર તમારા જ છે. લગ્ન પછી જ્યારે પણ તમારું મન થાય, જે સમયે મન થાય, ત્યારે તમે મારી સાથે જે કરવું હોય એ કરજો. હું તમારી ઘરવાળી બનીને તમારો દરેક આવેગ ઝીલવા તૈયાર છું."
કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી અને આગળ અત્યંત સમર્પિત અવાજે ઉમેર્યું:

"અને સાંભળો, માધવ... જો ક્યારેક થાકના કારણે કે મારી શરમના કારણે હું તમને ભૂલથી ના પણ પાડું ને... તોય તમારે મારી કોઈ ના વાત સાંભળવાની નથી! તમારે તમારી મર્દાનગી અને હકથી બળજબરી કરીને પણ મારી સાથે જે કરવું હોય એ કરી લેવાનું. કાંતા પર હવે પૂરેપૂરો હક માત્ર તમારો જ છે."

માધવના મોઢેથી ચોદવાની તીવ્ર ઈચ્છા સાંભળ્યા પછી અને પોતાના સંપૂર્ણ સમર્પણનું વચન આપ્યા બાદ, કાંતાના ૪૮ વર્ષના કસાયેલા અને ભરાવદાર શરીરમાં એક અદભુત રોમાંચ જાગી ઉઠ્યો હતો. વરસોના આકરા વિધવાપણા અને પુરુષવિહીન જીવન પછી, ૨૨ વર્ષના જુવાન પ્રેમીનો આટલો ગરમ સ્પર્શ, એનો આદર અને કામુક પ્રેમભરી વાતો કાંતાના સ્ત્રીત્વને મૂળમાંથી ઢંઢોળી રહ્યા હતા.
માધવે જ્યારે કાંતાને પોતાની નીચે કસીને દબાવી રાખી હતી, ત્યારે જ માધવના શરીરના ગરમાવા અને એની પ્રેમભરી વાતોના ઘેરા અહેસાસથી કાંતાની ભોસ ક્યારનીય ભીની થઈ ચૂકી હતી. એના મન અને દેહમાં વિરહનો ઉકળાટ શમવા માટે આતુર બની રહ્યો હતો.
માધવની હેઠે દબાયેલી પડી પડી કાંતાનું આખુંય ભરાવદાર શરીર અચાનક તીવ્રતાથી ધ્રૂજવા લાગ્યું. એના શ્વાસોચ્છવાસ અત્યંત ઝડપી બની ગયા અને એણે માધવની પીઠ પાછળ પોતાના હાથ વધુ જોરથી ભીંસી લીધા. માધવે કોઈ શારીરિક સીમા ઓળંગી નહોતી કે કોઈ ઉતાવળ કરી નહોતી, છતાં માત્ર માધવના સાચા પ્રેમ, એના સ્પર્શ અને એની કાયાના ભાર માત્રથી જ કાંતા ધ્રુજતા શરીરે માધવની હેઠે પડી પડી જ ચરમસીમાએ પહોંચી ગઈ, એની ભોસનું પાણી છૂટી ગયું!
કાંતાના કસાયેલા શરીરની આ અણધારી ધ્રુજારી, આહ અને આખી કાયાનો શિથિલ થઈ જવાનો અહેસાસ થતાં જ માધવને તુરંત જ બધી વાતનો અંદાજ આવી ગયો. ૨૨ વર્ષનો માધવ કાંતાની આ સ્થિતિ જોઈને અંદરથી રોમાંચિત થઈ ગયો. એના ચહેરા પર એક રમુજી અને કામુક સ્મિત તરી આવ્યું.
માધવે કાંતાના કાન પાસે પોતાનું મોં લાવીને, અંદરોઅંદર હસતાં હસતાં કાંતાની મીઠી મજાક ઉડાવી:
"હાય રે મારી કાંતાડી! હજી તો મેં તને સરખી રીતે અડ્યો પણ નથી, હજી તો આપણાં લગ્ન પણ નથી થયાં અને સાવ મારી વાતો સાંભળીને જ તારી બોસનું તો પાણી નીતરી ગયું ? હજી તો મેં કંઈ કર્યું જ નથી ત્યાં જ તારા આ હાલ થઈ ગયા! લગ્ન પછી જ્યારે હું આખી રાત તને ચોદીશ ત્યારે તારું શું થશે, મારી રાણી?"
માધવની આ મશ્કરી સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. ૪૮ વર્ષની આ સ્ત્રી પોતાના જ આ અણધાર્યા સ્ત્રીસહજ આવેગથી સાવ શરમાઈ ગઈ. એણે લજ્જાના માર્યા માધવની છાતીમાં પોતાનું મોં છુપાવી દીધું અને પોતાના બંને હાથ વડે માધવને હળવેથી પાછળ ધકેલવાનો નિષ્ફળ પ્રયાસ કરતી બોલી:

"અરેરે... માધવ! બસ કરો હવે... તમને કંઈ વાતની મજાક ઉડાવવી એનું ભાન જ નથી! મને બહુ શરમ આવે છે, મારે નહોતું કરવું પણ એની મેળે થઈ ગયું!"
ચરમસીમાના અહેસાસ અને માધવની મીઠી મજાક પછી કાંતાનો શરમાળ ચહેરો માધવની છાતીમાં જ છુપાયેલો હતો. ૨૨ વર્ષના કસાયેલા માધવના શરીરનો આખોય ભાર ૪૮ વર્ષની કાંતાના ભરાવદાર શરીર પર હતો.
થોડી ક્ષણો પછી કાંતાએ ધીમેથી માધવની ગરદન ફરતે પોતાના હાથ લપેટી લીધા. એણે શ્વાસ હેઠો મૂકતાં, વહાલભર્યા અવાજે કહ્યું:
"માધવ... હવે તમારા આ મજબૂત શરીરનો મને બહુ ભાર લાગે છે. હવે તમે મારી હેઠે સીધા સૂઈ જાઓ અને મને તમારી ઉપર સૂવા દો... સવાર સુધી મને તમારી છાતી પર માથું ઢાળીને પડી રહેવા દો."
માધવે હસીને કાંતાની વાત માની લીધી. એ હળવેથી પથારીમાં સીધો ચત્તાપાટ સૂઈ ગયો અને કાંતાને પોતાની છાતી પર સરકાવી લીધી. કાંતાએ પોતાનું મુખ માધવના ગળા પાસે ટેકવી દીધું.
માધવે કાંતાના ખુલ્લા વાંસા પર વહાલથી હાથ ફેરવતાં યાદ અપાવ્યું "કાંતા... કાલે સવારે આપણે વહેલા ઉઠીને અહીંથી શહેર જવા નીકળી જવાનું છે. ચાર દિવસ પછી આપણાં લગ્ન છે, એટલે શહેરમાં જઈને ઘણી તૈયારીઓ પણ કરવાની છે."
કાંતાએ માધવની છાતી પરથી માથું ઉંચું કરીને સાહજિકતાથી જવાબ આપ્યો "હા, સાચી વાત છે... આપણે બેયને ફેક્ટરીએ નોકરીએ પણ સમયસર જવાનું છે ને! રજાઓ તો કંઈ એમ ને એમ મળે નહીં."
કાંતાના મોઢેથી હજીય 'ફેક્ટરીએ નોકરીએ જવાની' વાત સાંભળીને માધવ સહેજ ગુસ્સે થયો. એણે કાંતાની પાતળી અને ભરાવદાર કમર પર જોરથી ચૂંટલો ખણી લીધો!
"ઓય... માધવ!" કાંતાના મોઢામાંથી ચૂંટલો ભરવાથી મીઠી ચીસ નીકળી ગઈ.
માધવે કાંતાની કમર પરથી પોતાની પકડ વધુ કસીને, રોષ અને વહાલભરેલી ગાળ બોલતાં કહ્યું:
"ભોસમારીની... તને કેટલી વાર કહેવું કે હવે તારે ફેક્ટરીએ સાફસફાઈની મજૂરી કરવા જવાની કોઈ જરૂર નથી! તું હવે મારી ઘરવાળી બનવા જઈ રહી છે એ વાત તું વારંવાર ભૂલી કેમ જાય છે? હવેથી તારે મારૂં ઘર સાચવવાનું છે."

માધવનો આ હકપૂર્વકનો ગાળ અને પ્રેમભર્યો ગુસ્સો સાંભળીને કાંતાની આંખો ફરી ભરાઈ આવી. જે સમાજે એને માત્ર મજૂરણ ગણી હતી, ત્યાં આ છોકરો એને પોતાની રાણી બનાવીને ઘરમાં બેસાડવા માગતો હતો. કાંતાએ માધવની ગરદનને વળગીને એના ગાલ પર વહાલભર્યા ચુંબનોની ઝડી વરસાવી દીધી.

કાંતાએ માધવની છાતી પર પોતાની આંગળીઓ ફેરવતાં અને મનમાં ને મનમાં જૂની વાતો સંભારીને મીઠી મીઠી વાતો મમળાવવા લાગી.
"હાય રામ... જિંદગીના ખેલ પણ કેવા વિચિત્ર છે!" કાંતાએ માધવના કાન પાસે મોં લાવીને મનોમન કહ્યું, "મને ક્યાંય સપનેય ખબર હતી કે જે ફેક્ટરીમાં કાલ સુધી ૨૨ વરસનો છોકરો મને 'માસી માસી' કહીને બોલાવતો હતો અને મારી ખબરઅંતર પૂછતો હતો... એ જ છોકરો એક દિવસ મારો ધણી બનીને મને એની ધર્મપત્ની અને ઘરવાળી બનાવી દેશે!"
કાંતાએ માધવની ગરદન પર પોતાના કસાયેલા હાથની પકડ થોડી વધુ મજબૂત કરી અને વહાલભર્યા અવાજે મનોમન આગળ કહ્યું:
"મને બધી જ ખબર પડે છે, માધવ... હવેથી રોજ સવાર-સાંજ તમારા માટે મારા પોતાના હાથે તાજું, ગરમાગરમ જમવાનું બનાવીને ખવડાવીશ. અને મને એ પણ ખબર છે કે એ તાકાત તમે રોજ રાતે મારી સાથે આખી આખી રાત મને ચોદવામાં જ વાપરવાના છો! તમે મને એક પણ રાત માટે કોરી નહીં રહેવા દો... રોજ રાતે મારી ભોસને તમારા વીર્યથી તરબોળ કરી નાંખશો અને મારી દેહની બધી પ્યાસ બુઝાવી દેશો."
આટલું બોલતાં જ કાંતા મનોમન શરમથી થોડી લજ્જાસ્પદ થઈ ગઈ, પણ એની આંખોમાં ભવિષ્યનું એક અત્યંત સુંદર ચિત્ર ઉપસી આવ્યું. એણે માધવની છાતી પર પોતાનો ચહેરો વધુ ભીંસી દીધો અને મનમાં જાગેલી એક પવિત્ર આશા હતી:

"માધવ... મને તો અંદરથી પૂરો ભરોસો છે કે આવતા વરસે તો મારે આ  ખોળામાં તમારો નાનકડો, રૂડો-રૂપાળો બાબલો રમતો હશે! ૪૮ વરસની આ કાયાને તમે મા બનવાનું સુખ આપશો અને આપણા આ પવિત્ર પ્રેમની છાપ આખા ઘરમાં કિલકારીઓ કરતી હશે..."

અંધારા ઓરડામાં પ્રેમ, સમર્પણ અને ભવિષ્યના સપનાઓની અદ્ભુત ક્ષણો વિતાવ્યા પછી માધવ અને કાંતા બંને વહેલી સવારે ખાટલામાંથી ઉભાં થયાં. રાતભરના થાક પછી પણ બંનેના ચહેરા પર એક અનોખી તાજગી અને પરસ્પર પ્રીતનો નિખાર છવાયેલો હતો.
બંને જણ સવારે શહેર પાછા જવાની તૈયારી કરી દીધી.
કાંતાની બહેનપણી રત્ના રસોડામાં ચા બનાવી રહી હતી. એણે આ બંનેના ચહેરા પર છવાયેલી ચમક જોઈને જ સમજી લીધું કે આ રાતે બંનેના હૃદયને સાવ એક કરી દીધા છે. રત્નાએ ગરમાગરમ ચાની વાટકીઓ માધવ અને કાંતા સામે ધરી.
ચા પીધા પછી, જ્યારે બંને શહેર તરફ જવા માટે નીકળવા લાગ્યાં, ત્યારે કમળાએ માધવની નજીક આવીને અત્યંત ગંભીર અને મોટી બહેન જેવા અધિકાર સાથે કહ્યું:
"સાંભળો, માધવ... તમે હવે મારી કાંતાને સાચો આશરો આપ્યો છે. પણ મારી એક વાત કાન ખોલીને સાંભળી લેજો. આજે ઘરે પહોંચીને, સાંજે જ તમારે કાંતાનાં બા-બાપુજી પાસે જઈને તમારા લગ્નની ચોખ્ખી વાત કરી દેવાની છે!"
માધવે રત્ના સામે ધૈર્યથી જોયું.
રત્નાએ આગળ મક્કમ અવાજે ઉમેર્યું: "હવે તમારે વધારે વાટ જોવાની કે સમય બગાડવાની જરૂર નથી. કાંતાએ આખી જિંદગી બહુ દુઃખ વેઠ્યા છે. તમે આજે જઈને બા-બાપુજીને બધી વાત કરજો. જેવા એ રજા આપે એટલે બે દિવસ પછી તરત જ મંદિરે જઈને તમારાં લગ્ન કરાવી દેવાના છે. આમાં હવે વધારે વખત બગાડવાનો નથી!"
રત્નાની આ વાત સાંભળીને કાંતાએ લજ્જાથી નજરો નીચી કરી લીધી. પણ માધવે કમળાના હાથ પર હાથ મૂકીને મક્કમતાથી કહ્યું:
"તમે ચિંતા ન કરો, રત્ના. હું આજે જ સાંજે બા-બાપુજીને મળીને બધી વાત કહી દઈશ. એમની રજા મળતાં જ ચાર દિવસની અંદર કાંતા મારી ઘરવાળી બનીને મારી સાથે હશે."

રત્નાના ચહેરા પર સંતોષનું સ્મિત આવી ગયું. રત્ના અને તેના પતિને મળીને, માધવ અને કાંતા એકબીજાની સાથે સવારના આહ્લાદક વાતાવરણમાં શહેર જવા માટે નીકળી પડ્યાં.

એ સાંજે માધવ પાકા નિશ્ચય સાથે કાંતાના ઘરે પહોંચ્યો. ઝૂંપડપટ્ટીના એ નાના, ઓરડા જેવા ઘરમાં કાંતાના હાથે બનેલી તાજી રસોઈની સોડમ આવી રહી હતી. કાંતા રસોડાના ખૂણામાં બેસીને રોટલા ઘડી રહી હતી. એના ભરાવદાર શરીર પર સુંદર સાડી લપેટેલી હતી અને ગરમીના કારણે એના ચહેરા પર પરસેવાના ટીપાં ચમકી રહ્યા હતા. માધવને જોઈને કાંતાની આંખોમાં શરમાળ હરખ છવાઈ ગયો.
માધવ આદરપૂર્વક કાંતાના ઘરડાં બા-બાપુજીના પગે લાગ્યો.. કાંતાએ બા-બાપુજી અને માધવને ગરમાગરમ રસોઈ પીરસી.
જ્યારે બધા જમવા બેઠા, ત્યારે માધવે પોતાના હાથમાં રહેલો કોળિયો થાળીમાં પાછો મૂક્યો અને અત્યંત ગંભીર તથા નમ્ર અવાજે વાતની શરૂઆત કરી:
"બાપુજી... બા... મારે આજે તમને ખાસ મહત્વની વાત કરવી છે. હું અને કાંતા એકબીજાને પસંદ કરીએ છીએ. તમને વાંધો ના હોય તો હું કાંતા સાથે લગ્ન કરવા માગું છું."
અણધાર્યા શબ્દો સાંભળીને કાંતાના બાપુજીના હાથ જમતાં જમતાં  થંભી ગયા. રસોડામાંથી કાંતાએ શરમ અને ધડકતા હૃદય સાથે નજરો નીચી કરી લીધી.
કાંતાના બાપુજીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો અને ચિંતાતુર અવાજે થોડોક વિરોધ દર્શાવતાં કહ્યું, "માધવ... તું આ શું બોલે છે? તું માંડ ૨૨ વરસનો નવજુવાન છે અને મારી કાંતા ૪૮ વરસની આધેડ વિધવા બાઈ છે! તારી અને એની ઉંમરમાં જમીન-આસમાનનો તફાવત છે. આ સમાજ શું કહેશે? તમે આ ઉંમરના તફાવતમાં ક્યાં સંસાર માંડવા જાઓ છો? આપણા સમાજ પણ અલગ છે."
ત્યાં જ પાસે બેઠેલાં કાંતાના ઘરડાં બા પણ ચિંતાતુર અવાજે માધવ સામે જોઈને બોલ્યાં:
"માધવ, તારી વાત સાચી હશે... પણ મા તરીકે મને બહુ બીક લાગે છે. હાલ તો મારી કાંતા દેખાવમાં ભરાવદાર અને રૂડી-રૂપાળી છે એટલે તને ગમે છે. પણ પાંચ-સાત વરસ પછી જ્યારે એનું આ રૂપ ઓસરી જશે, એના શરીર પર ઘડપણની કરચલીઓ પડી જશે અને તું સાવ જુવાન હશે... ત્યારે જો તારું મન બદલાઈ જાય અને તું મારી દીકરીને તરછોડી દે તો? એણે આખી જિંદગી દુઃખ જ વેઠ્યા છે, પછી એ આ ઉંમરે ક્યાં જશે?"

એક મા-બાપ તરીકે પોતાની આધેડ દીકરીના ભવિષ્યની આ ચિંતા સાવ વ્યાજબી હતી. ઓરડામાં એક ગંભીર શાંતિ છવાઈ ગઈ. કાંતા રસોડામાંથી આતુર નજરે માધવ સામે જોઈ રહી કે માધવ એના મા-બાપના આ ભય અને શંકાનો શું જવાબ આપે છે.
માધવે શાંત અવાજે એ બંને વડીલોની સામે જોઈને કહ્યું:
"બાપુજી... બા... તમારી ચિંતા સાવ સાચી છે. પણ તમે મારી વાત વિશે જરાક ધ્યાનથી સાંભળો. કાંતા આ દુનિયામાં એકલી અને વિધવા છે, તો હું પણ આ દુનિયામાં સાવ અનાથ છું! મારેય કોઈ મા-બાપ કે પરિવાર નથી. ભગવાને જ મને અને કાંતાને એકબીજા માટે કદાચ સર્જ્યા છે. હું તમને ખાતરી આપું છું કે હું મારી આખી જિંદગી કાંતાને માત્ર મારી પત્ની તરીકે જ નહીં, પણ મારા ઘરની લક્ષ્મી બનાવીને પૂરા સન્માન સાથે સાચવીશ."
માધવે કાંતાના બા-બાપુજી આગળ ભાવુક થઈને ઉમેર્યું:
"અને બા... તમે એવું કેમ વિચારો છો કે હું કાંતાનું રૂપ જોઈને એની પાછળ ઘેલો થયો છું? રૂપ તો આજે છે ને કાલે જતું રહેશે, પણ કાંતાનું મન અને એનો સાદગીભર્યો સ્વભાવ ક્યારેય ઓસરવાનો નથી. પાંચ-સાત વરસ પછી જ નહીં, હું ક્યારેય કાંતાનો સાથ નહીં છોડું. લગ્ન પછી અમે તમને અમારી સાથે જ રાખવાના છીએ. હું અને કાંતા એક થઈને તમારા ઘડપણની લાકડી બનીશું અને આખી જિંદગી તમારી સેવા કરીશું."
માધવે રસોડાની દિશામાં જોઈને, જ્યાં કાંતા અશ્રુભીની આંખોથી ઉભી હતી, અત્યંત મક્કમ અને આત્મીય અવાજે આખરી શબ્દો કહ્યા:
"હવે અમે બંને એકબીજા વગર જીવી શકીએ એમ નથી, બાપુજી! જો તમે અમને આશીર્વાદ નહીં આપો તો અમારો આત્મા રોઈ ઉઠશે. તમે સંકોચ છોડી દો અને તમારી દીકરીનો હાથ મારા હાથમાં સોંપી દો."
માધવના આ નિખાલસ અને શુદ્ધ હૃદયના સાચા શબ્દો સાંભળીને કાંતાના ઘરડાં બા-બાપુજીના દિલમાં છવાયેલો બધો જ ભય અને શંકા ઓગળી ગયાં. બાની આંખોમાંથી હરખના આંસુ વહેવા લાગ્યાં. બાએ માધવના માથા પર હાથ મૂકીને ગદગદ અવાજે કહ્યું, "માધવ... આજે મારી કાંતાને સાચો સહારો અને અમને દીકરો મળી ગયો! ભગવાન તમારી જોડીને કાયમ સુખી રાખે."

રસોડામાંથી કાંતાએ પોતાના મોં પર પાલવ ઢાંકીને અશ્રુભરી આંખો સાથે માધવ સામે જોયું. એનું હૃદય પોતાના મનના માણીગર પર આફરીન થઈ ગયું હતું.

બા-બાપુજીની સંમતિ મળતાં જ ઓરડામાં છવાયેલો ભારેખમ અસંજસ અને ચિંતાનો માહોલ એકાએક હળવોફૂલ થઈ ગયો. કાંતાના ઘરડાં મા-બાપના ચહેરા પર પોતાની દીકરીના સુરક્ષિત ભવિષ્યની સંતોષભરી ચમક છવાઈ ગઈ હતી.
માધવે બાને કહ્યું :
"બા... આપણે કોઈ મોટો ભપકો કે સમાજનો નકામો દેખાડો નથી કરવો. આમેય આ સમાજે આપણને ક્યારેય સુખ નથી આપ્યું. એટલે અમે બે દિવસ પછી નજીકના જ મંદિરમાં સાવ સાદગીથી લગ્ન કરીશું. ત્યાં માત્ર તમે બંને, રત્ના અને એમના પતિ હાજર રહેશે."
માધવે રસોડાના દરવાજે શરમાઈને ઉભેલી કાંતા તરફ એક પ્રેમભરી નજર નાખી અને કહ્યું:
"કાલે સવારે જ હું અને કાંતા બજારમાં જઈને લગ્ન માટેની બધી ખરીદી કરી લાવીશું. કાંતાને માટે જરૂરી હોય એની ખરીદી, બા-બાપુજી માટે નવાં કપડાં અને બીજું બધું... બધું જ કાલે અમે સાથે મળીને નક્કી કરી લઈશું."
માધવના આ જવાબદાર આયોજન સાંભળીને બાએ કહ્યું, "માધવ દીકરા, તું જે કરે એમાં અમારો રાજીપો છે. મારી દીકરીના નસીબ ઉઘડી ગયા કે તારા જેવો ભોળો અને રૂપાળો ધણી મળ્યો."

રસોડામાં ઉભેલી ૪૮ વર્ષની કાંતાનું દિલ હરખથી ઉભરાઈ રહ્યું હતું. કાલે સવારે પોતાના થનાર પતિ સાથે બજારમાં જઈને પોતાના જ લગ્નની ખરીદી કરવા જવાનો વિચાર જ એના શરીરમાં રોમાંચની નવી લહેર દોડાવી રહ્યો હતો. કાલ સુધી જે સ્ત્રી પોતાની ગરીબી અને વિધવાપણાના બોજ નીચે દબાયેલી હતી, તે જ કાંતા હવે માધવની દુલ્હન બનવા માટેના શણગાર પસંદ કરવાની હતી.

[SexyHansaKaki]

સવારનો નવશેકો તડકો ઝૂંપડપટ્ટીની ગલીઓ પર પથરાયો ત્યારે કાંતાએ પોતાની જાતને તૈયાર કરી લીધી હતી. કાલ રાતના હરખ પછી એના ચહેરા પર એક અનોખી લાલિમા અને સ્ત્રીસહજ નઝાકત છવાયેલી હતી. માધવ પણ સમયસર એના ઘરે પહોંચી ગયો. બંને જણાં બા-બાપુજીની રજા લઈને લગ્નની ખરીદી કરવા માટે શહેરના મુખ્ય બજાર તરફ નીકળ્યાં.

તેઓ શહેરની ભરચક બજારમાં પહોંચ્યાં, લોકોની અવરજવર અને દુકાનોની રોશની વચ્ચે કાંતાના મનમાં થોડોક સંકોચ જાગ્યો. પોતાની ૪૮ વર્ષની ઉંમર અને ૨૨ વર્ષના જુવાન માધવ સાથે ચાલતી વખતે સમાજની નજરોનો ડર એના મનમાં ડોકિયાં કરવા લાગ્યો.
કાંતા કંઈ વિચારે એ પહેલાં જ માધવે બજારના વાહનો અને ભીડ વચ્ચે મર્દાનગી અને નિર્મળ પ્રેમથી કાંતાનો હાથ પોતાના હાથમાં મજબૂતીથી પકડી લીધો.
માધવની આ પકડમાં કોઈ સંકોચ નહોતો પણ આખા બજાર અને સમાજ સામે પોતાની ઘરવાળીને સાચવવાનો ગર્વ હતો. ૪૮ વર્ષની કાંતાનો હાથ પકડીને ૨૨ વર્ષનો નવજુવાન માધવ છાતી કાઢીને બજારની વચોવચ ચાલી રહ્યો હતો.
કાંતાનું દિલ ધડકી ઊઠ્યું. એણે લજ્જાથી નીચી નજરે માધવ તરફ જોયું અને સાડીનો પાલવ સરખો કરતાં ધીમેથી કહ્યું:
"માધવ... આ આખું બજાર આપણી તરફ જોઈ રહ્યું છે. લોકો શું વિચારશે? મારો હાથ છોડો ને, હું તમારી પાછળ જ ચાલું છું."
માધવે કાંતાના હાથ પર પોતાની પકડ થોડી વધુ કસી અને મક્કમ અવાજે કહ્યું:
"જોવા દે આખા બજારને અને આખા સમાજને, કાંતાડી! હું કોઈ ચોરી નથી કરી રહ્યો. હું મારી થનાર ઘરવાળીનો હાથ પકડીને ચાલી રહ્યો છું. હવેથી આ આખી જિંદગી તારો આ હાથ મારા હાથમાં જ રહેશે, તારે કોઈનીય નજરથી ડરવાની જરૂર નથી."
માધવના આ શબ્દોએ કાંતાના મનમાંથી વણજોઈતો બધો જ સંકોચ ઓગાળી નાખ્યો. એણે માધવના હાથની ગરમાહટમાં પોતાની આંગળીઓ પરોવી દીધી અને ગર્વથી પોતાના આદમીની સાથે કદમ મિલાવવા લાગી.
બંને જણાં ઝવેરીને ત્યાં પહોંચ્યાં. માધવે ઝવેરી સામે જોઈને કહ્યું "ભાઈ, મારી વાઈફ માટે અસલી પરંપરાગત ગામઠી ઘરેણાં બતાવો... ગળામાં પહેરવાનું મંગળસૂત્ર, કેડનો ચાંદીનો ભરાવદાર કંદોરો, પગના રણકતા ઝાંઝર અને ચાંદીના કડાં!"
કાંતા શરમાઈને માધવની પાછળ સંતાવાનો પ્રયાસ કરતી રહી પણ માધવે જાતે જ એના કાન માટે ઝુમખાં અને ગળા માટે મંગળસૂત્ર પસંદ કર્યું. ત્યારબાદ તેઓ કપડાંની દુકાને ગયા, જ્યાં માધવે કાંતા માટે સુંદર રેશમી ગુલાબી આભલાં ભરેલી ચણિયાચોળી અને બા-બાપુજી માટે નવાં કપડાં ખરીદ્યાં.

કપડાં અને ઘરેણાંની ખરીદી પતી ગયા પછી માધવ કાંતાનો હાથ પકડીને બજારના એક આધુનિક અને જાણીતા અંડરગાર્મેન્ટસ્ શોરૂમ તરફ વળ્યો.
દુકાનમાં પ્રવેશતાં જ રંગબેરંગી અને સુંદર ડિઝાઇનવાળાં સ્ત્રીનાં આંતરવસ્ત્રો જોઈને ૪૮ વર્ષની કાંતાના પગ એક ક્ષણ માટે થંભી ગયા. એનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. ફેક્ટરીમાં કામ કરતી વખતે અને ગરીબીના દિવસોમાં કાંતાએ આખી જિંદગી સાદાં અને સસ્તાં કપડાં જ પહેર્યા હતા.
માધવે દુકાનમાં કામ કરતી એક જુવાન સેલ્સગર્લ સામે જોઈને સાવ મર્દાનગીભર્યા અને રોફથી કહ્યું "મારી વાઈફ માટે એકથી એક ચડિયાતા કલરફૂલ, લાલ અને ગુલાબી રંગના બેસ્ટ ક્વોલિટીના ફેન્સી બ્રા અને પેન્ટી બતાવો. સાઈઝ એકદમ પરફેક્ટ હોવી જોઈએ."
સેલ્સગર્લે કાંતાના પરિપક્વ, કસાયેલા અને ભરાવદાર શરીર પર એક નજર નાખી અને એકથી એક ચડિયાતી લાલ, ગુલાબી, કાળી અને રંગબેરંગી મોંઘી સિલ્કની ૧૫ જોડ બ્રા અને પેન્ટી કાઉન્ટર પર ગોઠવી દીધી.
માધવે જરાય અચકાટ વગર એ બધી જ ૧૫ જોડીઓ પેક કરવાનો ઓર્ડર આપી દીધો. આટલી બધી મોંઘી અને ફેન્સી બ્રા-પેન્ટી જોઈને કાંતાએ અંદરથી ધ્રૂજીને માધવનો હાથ પકડ્યો અને એના કાન પાસે મોં લાવીને શરમાતા ધીમેથી કહ્યું:
"અરે... માધવ! તમારું મગજ તો નથી ફરી ગયું ને? આટલી બધી મોંઘી અને આવા રંગબેરંગી વસ્તુની આ ઉંમરે મારે શું જરૂર? હું સાવ સાદા કપડાં પહેરું છું એ જ બરાબર છે. આટલા બધા પૈસા બગાડવાની અને આવી ખરીદી કરવાની કોઈ જરૂર નથી, ના પાડી દો!"
કાંતા ભલે મોઢેથી ના પાડતી હતી પણ એના મનની અંદર એક ગુપ્ત સચ્ચાઈ છુપાયેલી હતી. કાંતાને સારી રીતે ખબર હતી કે ૨૨ વરસનો આ તડપતો માધવ જ્યારે પરણ્યા પછી રાતે પોતાને ચોદશે ત્યારે પ્રેમ અને કામુકતાના આવેગમાં એ એની કેટલીય બ્રાના હૂક અને પટ્ટીઓ જોરથી ખેંચીને તોડી નાંખવાનો છે! એટલે આટલી બધી જોડીઓ ખરીદવી એ માધવની અગમચેતી જ હતી.
કાંતાને શરમાતી અને ના પાડતી જોઈને કાઉન્ટર પર ઉભેલી એ સેલ્સગર્લ છોકરી હસી પડી. એણે કાંતા સામે જોઈને અત્યંત મીઠી અને રમુજી મજાક કરતાં કહ્યું:
"અરે કાકી... તમે શા માટે ના પાડો છો? આજના જમાનામાં ૪૮ વરસની ઉંમરે પણ તમારો આ જુવાન અને હેન્ડસમ હસબન્ડ તમને આવી રંગબેરંગી અને સેક્સી કપડાંમાં જોવા માગે છે, તમને આટલો પ્રેમ કરે છે... તો તમે તો બહુ નસીબદાર છો! નહીંતર આ ઉંમરે તો હસબન્ડ પૂછતા પણ નથી. સાહેબ જે લઈ આપે છે એ છાનામાના લઈ લો અને પહેરીને સરને ખુશ રાખો!"
દુકાનદાર છોકરીની આ સીધી અને મીઠી મજાક સાંભળીને કાંતા સાવ પાણી પાણી થઈ ગઈ. એણે લજ્જાથી પોતાની આંખો નીચી કરી લીધી અને સાડીનો પાલવ મોં પર દાબી દીધો.

માધવે હસીને પૈસા ચૂકવી દીધા અને ૧૫ જોડ મોંઘા રંગીન વસ્ત્રોનું પેકેટ હાથમાં લઈને કાંતાનો હાથ પકડીને દુકાનની બહાર નીકળી ગયો. ખરીદીની આ પળો બંનેના દિલમાં આવનારી સુહાગરાતના ઘેરા અરમાનો જગાવી રહી હતી.

નવા કપડાં, સોના-ચાંદીનાં ઘરેણાં અને ખાસ કરીને માધવે પ્રેમથી અપાવેલા એ ૧૫ જોડ રંગબેરંગી બ્રા-પેન્ટીના પેકેટ સામે ખૂણામાં જોઈને ૪૮ વર્ષની કાંતાનું પરિપક્વ શરીર અંદરથી રીતસર ઉકળી રહ્યું હતું. પથારીમાં સૂતેલી કાંતાને રાતભર ઊંઘ જ ન આવી, એ આખી રાત ખાટલામાં પડખાં જ ફેરવતી રહી.
વિધવા થયા પછી વર્ષો સુધી જે ભૂખ અને તડપ એણે મન અને તન અંદર દાબી રાખી હતી, તે આજે માધવના સાચા પ્રેમ અને નજીક આવતા લગ્નના અહેસાસથી જ્વાળામુખી બનીને ફાટી નીકળવા માંગતી હતી.
અંધારા ઓરડામાં પથારીમાં આળોટતી કાંતા પોતાની જાત સાથે, પોતાની તડપતી ભોસને જાણે એકાંતમાં ઠપકો આપતી હોય એમ ઘેરા, ધ્રૂજતા અવાજે મનમાં ને મનમાં કહેવા લાગી:
"હાય રે રાંડ... તે મને રાતોની રાતો તડપાવી છે! કેટલીય વખત તું જ કોઈ પુરુષ સાથે ચોદાવા માટે પોકારી પોકારીને મારા કાન ફાડી નાંખતી હતી. તું જ મને કોઈ પારકા આદમી સાથે આડા સંબંધ રાખવાના કે ભૂલ કરી બેસવાના નબળા વિચારો કરાવતી હતી... પણ મેં મારી આબરુ સાચવી રાખી."
કાંતા પોતાના બંને હાથ વડે પેટ અને જાંઘો પર ફેરવીને અનોખી મધુર લજ્જા સાથે આગળ બબડી : 
"હવે સાંભળી લે! હવે તને મારો ૨૨ વરસનો જુવાન ઘરવાળો જ એની સજા આપશે! માધવ એના મોટા લંડ વડે તારી આટલા વરસોની બધી જ ભૂખ ભાંગી નાંખશે. એ તારા પર સહેજ પણ દયા ખાધા વગર તને રોજ રાતે એવા ગોદા મારીને રાતીચોળ કરી નાખશે કે તારી બધીય ચળ અને ઉકળાટ કાયમ માટે શાંત થઈ જશે."

આટલું વિચારતાં જ કાંતાના આખા ભરાવદાર શરીરમાંથી રોમાંચની ઘેરી લહેર પસાર થઈ ગઈ. એના શ્વાસોચ્છવાસ અત્યંત ઝડપી બની ગયા. કાંતા ખાટલામાં રીતસર આળોટવા લાગી. એ પથારીમાં ઉંધી પડી ગઈ, એણે ઓશિકાને છાતી અને પેટ નીચે કસીને દાબી દીધું, જાણે માધવ પોતે જ એને ઉંધી પાડીને પાછળથી એને ચોદી રહ્યો હોય!

આખી રાતની કામુક કલ્પનાઓ અને તડપના ઉકળાટ પછી સવારનો સોનેરી તડકો આંગણામાં પથરાયો. લગ્નના હવે માત્ર બે જ દિવસ બાકી રહ્યા હતા, તેથી ઘરમાં તૈયારીઓનો ધમધમાટ શરૂ થઈ ગયો હતો.
કાંતાએ વહેલી સવારે નાહી-ધોઈને પરવારી લીધું. એણે પોતાની સૌથી ખાસ અને દુઃખના દિવસોની બહેનપણી એવી રત્નાને ખાસ કહેણ મોકલાવી દીધું:
"રત્ના... હવે ઘડીઓ ગણાય છે! પરમદિવસે સાંજે નજીકના મંદિરે આપણાં લગ્ન છે. તારે અને તારા ઘરવાળાએ સમયસર પહોંચી જવાનું છે. તારી હાજરી વગર મારી આ નવી શરૂઆત અધૂરી રહેશે."
રત્નાએ પણ હરખભેર હા પાડી અને પોતાની બહેનપણીના સુખી સંસાર માટેના મનોરથ પૂરા થતા જોઈને અંદરથી હરખાઈ ગઈ.
માધવે પણ પોતાના શહેરમાં આવેલા બે માળના મકાનમાં બધી ગોઠવણ કરી દીધી હતી. ૨૨ વર્ષનો માધવ જવાબદાર ગૃહસ્થની જેમ દરેક વિગતનું ધ્યાન રાખી રહ્યો હતો.
માધવે નીચે આવેલા બે રૂમ કાંતાના ઘરડાં બા અને બાપુજી માટે એકદમ સરસ રીતે તૈયાર કરી દીધા. વડીલોને ઉંમરના કારણે સીડીઓ ચડવી-ઉતરવી ના પડે અને ઘડપણમાં શાંતિથી રહી શકે તે માટે નીચે જ બધી સુવિધાઓ હતી.
અને પોતાના તથા કાંતા માટે... માધવે ઉપરના માળનો મોટો રૂમ પસંદ કર્યો હતો. એકાંત, શાંતિ અને બંનેના અંગત મિલન માટે ઉપરનો રૂમ સાવ અલગ અને સુરક્ષિત હતો.
માધવે ઉપરના રૂમમાં નવો મજબૂત બેડ, સુંદર પડદા અને નવી ગાદી-તકિયા ગોઠવી દીધા. એને ખબર હતી કે લગ્ન પછી આ જ ઓરડામાં એણે કાંતા સાથે પોતાની સુહાગરાતના અરમાનો પૂરા કરવાના હતા અને આખી રાત પોતાની ઘરવાળીને બાહોમાં કસી રાખવાની હતી.
સાંજ પડતાં જ માધવ કાંતાના ઘરે પહોંચ્યો અને એણે બા-બાપુજી તથા કાંતાને ઘરની આ બધી ગોઠવણ વિશે કહ્યું.
"બાપુજી..." માધવે નમ્રતાથી કહ્યું, "નવા ઘરમાં તમારા બંને માટે નીચેના બે રૂમ છે, જેથી તમને કોઈ તકલીફ ના પડે. હું તથા કાંતા ઉપરના માળે રહીશું."

માધવની આ કોઠાસૂઝ અને પોતાના મા-બાપ પ્રત્યેનો આટલો આદર જોઈને કાંતાની આંખો ફરી ભરાઈ આવી.

કાંતા માધવ અને મા-બાપ માટે ચા બનાવી રહી હતી. માધવે ઘરની ગોઠવણ વિશે વાત પૂરી કરી તે પછી બા-બાપુજી પોતાની વાતોમાં મગ્ન હતાં.
કાંતાના ભરાવદાર શરીરના વાંસા અને કમરનો સુંદર વળાંક જોઈને માધવથી હવે પોતાનો આવેગ રોકી શકાયો નહીં. એ છાનોમાનો સરકીને એકાંત ખૂણામાં કાંતાની સાવ નજીક આવીને ઉભો રહી ગયો.
બા-બાપુજીની નજર ના પડે એ રીતે, માધવે પાછળથી આવીને કાંતાની કમર પર હાથ મૂક્યો અને એનો હાથ હળવેથી મરડ્યો. ૨૨ વર્ષના તડપતા માધવના ગરમ શ્વાસોચ્છવાસ કાંતાના ખુલ્લા ગળા પર અથડાવા લાગ્યા.
માધવે કાંતાના કાન પાસે પોતાનું મોં લાવીને, કામુક અને અધીરા અવાજે કહ્યું:
"કાંતાડી... હવે મારાથી જરાય નથી રહેવાતું, મારી રાણી! અંદર એવો ઉકળાટ જાગ્યો છે કે એમ થાય છે કે હાલ ને હાલ અહીં જ તને ઉભાં ઉભાં , તારો આ ઘાઘરો ઉંચો કરીને તારી ભોસમાં મારો લંડ ઘાલી દઉં! તારા આ રૂપ અને કાયાએ મને સાવ ઘેલો બનાવી દીધો છે."
માધવના મોઢેથી અધીરો કામુક આવેગ સાંભળીને ૪૮ વર્ષની કાંતાના શરીરમાંથ મીઠી ધ્રુજારી પસાર થઈ ગઈ.
કાંતાએ હળવેથી પાછળ ફરીને બા-બાપુજી તરફ નજર નાંખી અને પછી માધવની અધીરી આંખોમાં જોઈને પોતાના હાથ વડે માધવના ગાલ પર પ્રેમથી હાથ ફેરવ્યો.
કાંતાએ માધવની આંખોમાં આત્મિયતા અને રેશમી શાંતિ છલકાવતાં ધીમા, શરમાળ અવાજે કહ્યું:
"હાય ભગવાન... માધવ! થોડી તો ધરપત રાખો! બા-બાપુજી બહાર બેઠા છે અને તમને આવી ઉતાવળ ઉપડી છે? હવે બસ કાલનો એક જ દિવસ વચ્ચે છે. પરમ દિવસે સાંજે જ્યારે આપણા મંગળફેરા ફેરવાઈ જશે પછી તો આ આખોય દેહ અને આ કાયા કાયમ માટે તમારી જ થઈ જવાની છે ને!"
કાંતાએ માધવના હાથ પર પોતાની પકડ થોડી કસીને આગળ વહાલથી ઉમેર્યું:
"પછી તો હું તમારી ઘરવાળી બનીને તમારી સાથે જ રહેવાની છું. પછી તમે જેમ ચાહો તેમ, જેટલી વાર ચાહો તેટલી વાર મને બાથમાં ભરીને તમારો બધાય અરમાન પૂરો કરજો. પણ અત્યારે થોડી ધીરજ ધરો, મારા ધણી!"

કાંતાની આ મીઠી સમજાવટ અને ગાલ પરના વહાલભર્યા સ્પર્શે માધવના હૃદયને ટાઢક આપી.

[Hansamadhav]

જે દિવસની આતુરતાથી બેય જણાં વાટ જોઈ રહ્યાં હતાં, એ દિવસ આવી ગયો હતો. આખા વાતાવરણમાં જાણે હરખની હેલી છવાયેલી હતી.

૪૮ વર્ષની કાંતા આજે સવારે વહેલી ઉઠી ગઈ હતી. એના મનમાં એક તરફ ૨૨ વર્ષના માધવની ધર્મપત્ની બનવાનો અપાર આનંદ હતો, તો બીજી તરફ આવનારી રાતના મિલનની એક તીવ્ર કામુક ધ્રુજારી હતી.
કાંતા બાથરૂમમાં ગઈ. બાથરૂમમાં બંધ બારણે, કાંતાએ રેઝર વડે પોતાની ભોસની આજુબાજુના બધા જ વાળ સાફ કરવાનું શરૂ કર્યું. એનો દેહ આજે માધવના સમર્પણ માટે આતુર હતો.
જ્યારે એ પોતાના એ ભોસના વાળ કાઢી રહી હતી, ત્યારે જ એના મનમાં માધવનો ચહેરો, એનો સ્પર્શ અને ગઈકાલે રસોડામાં માધવે આપેલી કામુક ધમકી યાદ આવી ગઈ :"હાલ ને હાલ તારો ઘાઘરો ઉંચો કરીને તારી ભોસ ચોદી લઉં..."
માધવના આ અધીરા શબ્દો અને એના કસાયેલા શરીરના ભારનો વિચાર આવતાં જ કાંતાના આખા શરીરમાંથી રોમાંચની અદભુત લહેર પસાર થઈ ગઈ. ૨૨ વર્ષનો જુવાન ધણી આજે રાતે એના આ દેહ પર પોતાનો મર્દાની હક જમાવવાનો હતો.
આ વિચાર માત્રથી જ કાંતાની ભોસમાંથી પાણી નીતરી ગયું. એનું આખુંય શરીર બાથરૂમમાં દીવાલને ટેકે ઉભાં ઉભાં જ તીવ્રતાથી ધ્રૂજવા લાગ્યું. માધવના માત્ર કાલ્પનિક સ્પર્શ અને સુહાગરાતના અહેસાસથી જ કાંતા શ્વાસ હેઠો મૂકીને ચરમસીમાએ પહોંચી ગઈ!
એણે દીવાલ પર હાથ ટેકવીને પોતાના શ્વાસોચ્છવાસ હળવા કર્યા. એની આંખો શરમ અને હરખથી ભરાઈ આવી.
"હાય રે માધવ..." કાંતાએ મનમાં જ પોતાના ગાલ પર પરસેવો લૂછતાં બબડી "તમારા વિચારોમાં જ મારી આ દશા થઈ જાય છે, તો આજે રાતે તમારા હાથમાં આવ્યા પછી મારી શું હાલત થશે!"

નાહી-ધોઈને સ્વચ્છ થઈને બહાર આવેલી કાંતાના ચહેરા પર એક અનોખી ઉર્જા ચમકી રહી હતી. સમયસર એની ખાસ બહેનપણી રત્ના પણ પોતાના ઘરવાળા સાથે પહોંચી ગઈ હતી. રત્નાએ હરખભેર કાંતાને ઓરડામાં લઈ જઈને અંદરથી બારણું બંધ કર્યું અને માધવે પ્રેમથી અપાવેલાં લગ્નના સુંદર વસ્ત્રો તથા શણગારની થેલીઓ ખોલી. રત્નાએ કાંતાને ગુલાબી રંગની અને આભલાં ભરેલી રેશમી ચણિયાચોળી પહેરાવવાનું શરૂ કર્યું.
જ્યારે રત્નાએ કાંતાને ખાસ ડિઝાઇન કરાવેલી ડીપનેક ચોળી પહેરાવીને, ચોળીની પાછળની કસો તંગ કરી.
"ઓહ... રત્ના!... મારી છાતી આ તંગ ચોળીમાં સાવ પીસાતી હોય એવું લાગે છે. મને તો શ્વાસ લેવામાંય તકલીફ પડે છે! આ માધવે પણ આટલી બધી તંગ ચોળી શું કામ લેવડાવી હશે? એને કંઈ ભાન જ નથી પડતું!"
કમળાએ મોટેથી હસી પડીને કાંતાના ગાલ પર હળવી થાપટ મારી:

"અરે મારી ભોળી કાંતાડી! એ માધવ સાવ હોશિયાર છે. એને ખબર છે કે એની ઘરવાળીના ભરાવદાર શરીર પર આવી કસાયેલી ચોળી જ શોભશે! અને રાતે જ્યારે એ પોતાની બાહોંમાં તને ભીંસશે, ત્યારે ચોળીની કસો છોડવાની મજા જ કંઈક અલગ આવશે. તું છાનીમાની ઉભી રહે!"
રત્ના પોતે જ ઘડીભર કાંતાના આ નિખારને જોઈને દંગ રહી ગઈ! એ ડીપનેક ચોળીના ખુલ્લા ગળામાંથી કાંતાના પરિપક્વ, કસાયેલા અને મોટા સ્તનોની ઘાટી સાફ દેખાઈ રહી હતી.

રત્ના જ્યારે કાંતાની કમરે ઘાઘરાનું નાડું બાંધી રહી હતી, ત્યારે કાંતાએ અચાનક શરમાઈને, ધીમેથી રત્નાનો હાથ પકડી લીધો અને કહ્યું:
"એ રત્ના... ઘાઘરાનું નાડું એકદમ ટાઈટ બાંધજે હોં! સહેજ પણ ઢીલું ના રહેવું જોઈએ."
કમળાએ આશ્ચર્યથી કાંતા સામે જોયું અને પછી એના ચહેરા પર એક રમુજી સ્મિત આવી ગયું. કમળાએ કાંતાની કમર પર નાડું કસતાં મસ્તીભર્યા અવાજે કહ્યું:

"હાય રે કાંતા! આટલી ઉંમરેય તારો આટલો સંકોચ? અને આટલું ટાઈટ નાડું બંધાવે છે... તોય તારા ૨૨ વરસના અધીરા ધણી માધવથી એ ક્યાં સુધી બચવાનું છે? એ તો રાતે એક જ આંચકે બધુંય છોડી નાંખશે!"
કાંતાનું સ્ત્રીત્વ આજે પૂરેપૂરી ખીલેલી કળી જેવું શોભતું હતું. ૪૮ વર્ષની કાંતાનું ભરાવદાર અને પરિપક્વ શરીર એ રેશમી ચણિયાચોળીમાં સાક્ષાત લક્ષ્મી સમાન શોભી રહ્યું હતું.
કાંતાના આ ભરાવદાર ઉરોજ અને સ્તનોની ઝલક જોઈને રત્નાના ચહેરા પર એક રમુજી અને મીઠી મજાક ભરેલું સ્મિત તરી આવ્યું. એણે કાંતાના ખભા પર હાથ મૂકીને, આંખ મારતાં ખીજવીને કહ્યું:
"હાય રે મારી કાંતાડી! અરે વાહ... તારા આ રૂપ અને કાયા આગળ તો કોઈ 18 વરસની છોકરી પણ ઝાંખી પડે! અલ્યા ફેક્ટરીમાં કામ કરતી વખતે જો તારા આ મોટા મોટા બોબલા બ્લાઉઝ અને સાડીમાં સરખા ઢાંકી રાખ્યા હોત ને... તો આજે આ ૪૮ વરસની ઉંમરે તારે ૨૨ વરસના જુવાન માધવની ઘરવાળી ના બનવું પડ્યું હોત! આ તારા કસાયેલા અને મોટા બોબલાની ઘાટી જોઈને જ પેલો માધવ તારા પર ઘેલો થયો છે ને!"
રત્નાની લુચ્ચી ખીજવણી સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. એણે તરત જ ગુલાબી પારદર્શી ઓઢણી પોતાના હાથમાં લઈને પોતાના સ્તનો અને ગળાની ઘાટી પર સરખી ઢાંકી દીધી.
કાંતાએ લજ્જાથી નજરો નીચી કરી, શરમાતાં રત્નાને હળવો ધક્કો મારતાં કહ્યું:
"અરે... રત્ના! શું કામ હેરાન કરે છે?

રત્નાએ કાંતાના ભરાવદાર શરીર પર માધવે હોંશે હોંશે ખરીદેલાં ઘરેણાં એક પછી એક સજાવવાનું શરૂ કર્યું.
સૌપ્રથમ કમળાએ કાંતાના નમણા નાકમાં સોનાની નાજુક નથણી પહેરાવી, જેનાથી કાંતાના ચહેરા પર એક અનોખી સ્ત્રીસહજ લજ્જા ઉભરી આવી. ત્યારબાદ ગળામાં ચમકતો હીરાનો હાર અને લાંબી સોનાની ચેઇન પહેરાવતાં જ કાંતાની ગોરી અને ભરાવદાર છાતી સોનાની રોશનીથી જાણે ઝળહળી ઉઠી.
રત્નાએ કાંતાની કસાયેલી અને મજબૂત બાવડાં પર ચળકતા બાજુબંધ બાંધ્યા. પછી એણે કાંતાના બંને હાથમાં લાલચટ્ટક લગ્નનો ચૂડો અને એની વચ્ચે કાચની રણકતી લીલી-લાલ બંગડીઓ પહેરાવી દીધી. હાથમાં મહેંદીનો ઘેરો રંગ અને બંગડીઓનો રણકાર ઓરડામાંઅનોખો રોમાંચ જગાડી રહ્યો હતો.
હવે વારો હતો કેડનો. રત્નાએ કાંતાની પાતળી કમર પર ચાંદીનો  કંદોરો કસીને બાંધી દીધો, જે કાંતાની કમરના વળાંકો પર જાણે બરાબર ફીટ બેસી ગયો. આખરે કાંતાના ગોરા અને સુડોળ પગમાં ચાંદી કડલાં અને રણકતાં ઝાંઝર પહેરાવી દીધાં. કાંતા જેવું જરાક હલી કે ઝાંઝરનો છમ છમ અવાજ આખા ઓરડામાં ગૂંજી ઉઠ.
સોળે શણગાર સજીને જ્યારે ૪૮ વર્ષની કાંતા ઉભી થઈ, ત્યારે રત્ના ઘડીભર માટે એને બસ જોતી જ રહી ગઈ. રત્નાની આંખો આશ્ચર્યથી પહોળી થઈ ગઈ.
રત્નાએ કાંતાના ચહેરા પરથી નજર ઉતારતાં, પોતાના બેઉ હાથ વડે ટચકા ફોડીને ભાવુક અવાજે કહ્યું:
"હાય રે કાંતાડી! આજ તો તું ઓળખાતી જ નથી! હું કોઈ કવિતા નથી ભણી, પણ તને જોઈને એમ જ થાય છે કે તું મનુષ્યલોકની બાઈ નથી, પણ સાચે જ સ્વર્ગમાંથી પૃથ્વી પર ઉતરેલી અપ્સરા રંભા લાગે છે! તારો આ શણગાર અને તારું આ રૂપ જોઈને તો માધવ પોતાનું ભાન ભૂલી જશે!"
બહેનપણીના મોંઢેથી આટલા વખાણ સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ ગુલાબી થઈ ગયો. એણે લજ્જાથી પોતાની નજરો નીચી કરી લીધી.

માધવને ગમતા ગામઠી સોળે શણગાર આજે કાંતાના શરીર પર પૂર બહારમાં ખીલી ઉઠ્યો હતા.

સોળે શણગાર સજીને ઉભેલી કાંતાનું રૂપ જોઈને રત્નાએ જ્યારે એની નજર ઉતારી રહી હતી ત્યારે કાંતાના ચહેરા પર શરમ અને અંદર ચાલી રહેલા કામુક ઉકળાટની રેખાઓ સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી. બહારથી અપ્સરા સમી દેખાતી ૪૮ વર્ષની કાંતા અંદરથી માધવના પ્રેમ અને સુહાગરાતના વિચારોથી સાવ ઉકળી રહી હતી.
કાંતાએ પોતાના હાથમાં પહેરેલા લાલ ચૂડલા અને બંગડીઓને રમાડતાં, અત્યંત ધ્રૂજતા અને શરમાળ અવાજે રત્નાના કાન પાસે મોં લાવીને કહ્યું:
"એ રત્ના... તું તો મને અપ્સરા કહે છે પણ તને મારી અંદરની દશાની ક્યાં ખબર છે? સવારનું મારી ભોસમાંથી એકધારૂં પાણી નીતરી રહ્યું છે! અત્યારે પણ તું જે ઘાઘરાનું નાડું ટાઈટ બાંધતી હતી ને, ત્યારેય મારી અંદર પહેરેલી પેન્ટી સાવ ભીની થઈ ગઈ છે."
આટલું બોલતાં જ કાંતાની આંખો શરમથી ઝૂકી ગઈ પણ મનની અંદર છવાયેલો આવેગ રોકાતો નહોતો. એણે રત્નાનો હાથ પોતાના પેટ પર મૂકીને આગળ કહ્યું:
"હું તને હવે કઈ રીતે કહું રત્ના... સવારની હું જ્યારે નાહવા ગઈ અને માધવના વિચારો આવ્યા, ત્યાંથી લઈને અત્યાર સુધીમાં તો હું બસ એના વિચારોમાં ને વિચારોમાં જ બે-બે વખત નીતરી ગઈ છું! એ જુવાન પુરુષના સ્પર્શ અને એના મર્દાની શરીરનો વિચાર આવતાં જ મારો આખોય દેહ પાણી પાણી થઈ જાય છે."
કાંતાની આવી અત્યંત અંગત, ખુલ્લી અને વાસનાભરી કબૂલાત સાંભળીને રત્ના ક્ષણભર માટે દંગ રહી ગઈ! પછી એણે મોં પર હાથ મૂકીને હસી પડતાં કહ્યું:

"હાય હાય કાંતા! લગ્ન મંડપે પહોંચતા પહેલાં જ તારી આ દશા છે? તારો ૨૨ વરસનો ધણી હજી તો તારી સામે આવ્યો પણ નથી અને તું બસ એના વિચારોમાં જ બે વાર નીતરી ગઈ? આજ રાતે જ્યારે માધવ તને ઉપરના માળે લઈ જશે, ત્યારે તારું શું થશે રાંડ!"

માધવે મોકલેલી ગાડી બારણે ઉભી હતી. બધાં ફટાફટ મંદિરે પહોંચ્યા.

કાંતા લગ્ન સ્થળે આવતી જ હતી એના પગના ઝાંઝરનો રણકાર સંભળાયો, માધવની નજર એના પર સ્થિર થઈ ગઈ.
માધવે જ્યારે કાંતાને જોઈ, ત્યારે ઘડીભર માટે એ શ્વાસ લેવાનુંય ભૂલી ગયો! ૪૮ વર્ષની કાંતા પરંપરાગત ગુલાબી ચણિયાચોળીમાં, સોનાના નેકલેસ, બાજુબંધ, નાકમાં નથણી, હાથમાં લાલ ચૂડો અને કમરે ચાંદીના કંદોરા સાથે સાચે જ કોઈ અપ્સરા સમી શોભી રહી હતી. એનું ભરાવદાર શરીર અને સોળે શણગાર સજ્જ જાજરમાન રૂપ જોઈને ૨૨ વર્ષનો માધવ સાવ આશ્ચર્યચકિત અને મુગ્ધ થઈ ગયો! એની આંખો કાંતાના આ રૂપ પરથી ખસતી જ નહોતી.
કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. માધવ અંદરથી મનોમન ગર્વ અનુભવી રહ્યો હતો કે આ જાજરમાન રૂપની સ્વામિની હવે ઘડીઓમાં એની ઘરવાળી બનવાની હતી.
પંડિતજીએ શાસ્ત્રોક્ત વિધિ મુજબ મંત્રોચ્ચાર શરૂ કર્યા: પંડિતજીએ માધવ અને કાંતા પાસે પવિત્ર જળ અને અક્ષતથી સંકલ્પ કરાવ્યો. કાંતાના બા-બાપુજીએ આંખોમાં હરખના આંસુ સાથે પોતાની દીકરીનો હાથ માધવના હાથમાં સોંપીને કન્યાદાનની પવિત્ર વિધિ પૂરી કરી. અગ્નિદેવની સાક્ષીએ માધવ અને કાંતાએ એકબીજાનો હાથ પકડીને પવિત્ર મંગળફેરા ફર્યા. અગ્નિની પ્રદક્ષિણા કરતી વખતે કાંતાના ઝાંઝરનો રણકાર આખા મંડપમાં ગૂંજી રહ્યો હતો. માધવે અત્યંત આદર અને અધિકાર સાથે કાંતાના ગળામાં મંગળસૂત્ર પહેરાવ્યું અને એના સેંથામાં સિંદૂર પૂરી દીધું.
પંડિતજીએ મંત્રોચ્ચાર સાથે વિવાહસંપન્ન થવાની ઘોષણા કરી "અગ્નિ અને ભગવાનની સાક્ષીએ માધવ અને કાંતા હવે જન્મજન્માંંતરના પતિ-પત્ની છે."

માધવ અને કાંતાએ પંડિતજી અને બા-બાપુજીના ચરણ સ્પર્શ કરીને આશીર્વાદ લીધા. રત્નાએ હરખભેર બંને પર ફૂલો ફેંક્યા. ૪૮ વર્ષની વિધવા કાંતા હવે પૂરા સન્માન સાથે ૨૨ વર્ષના જુવાન માધવની પરણિતા અને અખંડ સૌભાગ્યવતી બની ચૂકી હતી.

મંદિરે લગ્નની પવિત્ર વિધિ પૂર્ણ થઈ ત્યાં જ આકાશમાં કાળાડિબાંગ વાદળો ઘેરાઈ આવ્યાં અને ધોધમાર વરસાદ તૂટી પડશે એવું લાગતું હતું. મેઘરાજા પણ જાણે આ પવિત્ર મિલનના વધામણાં કરી રહ્યા હોય તેમ ચારેય તરફ ઠંડા પવન અને વરસાદની સરવાણી થવાની હોય એવું લાગતું હતું.
વરસાદનું વાતાવરણ હોવાથી લગ્ન પત્યા પછી માધવ, કાંતા, કાંતાના બા-બાપુજી અને રત્ના તથા એનો પતિ બધાં જ માધવના  ઘરે આવી ગયાં.
માધવે નીચેના રૂમમાં કાંતાના ઘરડાં બા-બાપુજી માટે અગાઉથી જ વ્યવસ્થા કરી દીધી હતી.
રત્ના પોતાની બહેનપણી કાંતાનો હાથ પકડીને ઉપરના માળે લાવી. ઉપરનો ઓરડો મધમીઠા ફૂલોની સુવાસ અને સુહાગરાતની સેજથી સજાવેલો હતો. બેડ ઉપર સફેદ ચાદર પર ગુલાબની પાંખડીઓ બિછાવેલી હતી, બેડની ચારેતરફ ગલગોટાની હારો લટકતી હતી. રત્નાએ કાંતાને એ સુહાગરાતની સેજ પર બેસાડી.
કાંતાના હાથમાં હજીય લગ્નનો લાલ ચૂડો અને સોના-ચાંદીના દાગીના ચમકી રહ્યા હતા. ૪૮ વર્ષની ઉંમર હોવા છતાં, આજે પહેલીવાર આટલા મોટા અને સુંદર ઘરમાં પોતાના ૨૨ વર્ષના પતિની સુહાગરાતની સેજ પર બેસતાં કાંતાનું હૃદય ધડકી રહ્યું હતું.
જ્યારે રત્ના કાંતાને સેજ પર બેસાડીને રૂમમાંથી દરવાજો બહાર જવા લાગી, ત્યારે કાંતાના મનમાં એકાએક અજાણ્યો સંકોચ અને ગભરાટ જાગ્યો. એણે તુરંત જ ઉભી થઈને રત્નાનો હાથ પકડી લીધો અને કાંપતા અવાજે કહ્યું:
"એ... રત્ના! તું અત્યારે ક્યાં જાય છે? ઉભી રહે ને!"
રત્નાએ હસીને કહ્યું, "અરે કાંતાડી! હવે તારો ઘરવાળો થોડી વારમાં ઉપર આવશે. આ તમારી સુહાગરાતની રાત છે, મારે હવે અહીં ના રોકવાય."
કાંતાએ શરમાઈને, આંખોમાં આજીજી સાથે કહ્યું:
"અરે રત્ના, તું સમજ ને! મારા માટે આ બધું સાવ નવું છે. કાલ સુધી હું ઝૂંપડા જેવા ઘરમાં રહેતી હતી અને આજે આટલા મોટા ઘરમાં, આટલા શણગાર સાથે... મને અંદરથી બહુ ગભરાટ થાય છે અને બધું નવું નવું લાગે છે. બહાર જો કેટલો ધોધમાર વરસાદ પડે એવું  વાતાવરણ છે! તું અને તારો ઘરવાળો આજે રાતે અહીં જ રોકાઈ જાઓ. તમે નીચેના રૂમમાં સૂઈ જજો, તો મનેય અંદરથી નિરાંત રહે અને હિંમત રહે!"
રત્નાએ પોતાની બહેનપણીના ચહેરા પરનો નિર્દોષ સંકોચ અને ગભરાટ જોયો. બહાર ખરેખર ધોધમાર વરસાદ તૂટી પડવાનો હોય એવું લાગતું હતું. રત્નાએ કાંતાના માથે હાથ ફેરવ્યો અને હસીને કહ્યું:
"સારું મારી અપ્સરા! તું ચિંતા ન કર. હું અને મારો ધણી આજે અહીં જ રોકાઈ જઈએ છીએ. હવે તું છાનીમાની અહીં સેજ પર બેસ અને તારા માધવની વાટ જો!"

રત્ના કાંતાને આશ્વાસન આપીને નીચે ગઈ અને બધાં માટે જમવાની ગોઠવણ કરવા લાગી.

 ધીમી ધારે વરસાદની શરૂઆત થઈ અને ધીમો પવન પણ ફૂંકાવા લાગ્યો. માધવ, બા-બાપુજી, રત્ના અને એના પતિએ જમી લીધું.

રત્ના કમળા માટે જમવાનું લઈને ઉપરના રૂમમાં ગઈ. રૂમના પ્રકાશમાં સુહાગરાતની સેજ પર સોળે શણગાર સજીને બેઠેલી કાંતા ધડકતા હૃદયે માધવના આવવાની જાણે વાટ જોઈ રહી હતી. કમળાએ થાળી બેડ પાસેના ટેબલ પર મૂકી અને કાંતાને જમવા માટે કહ્યું.
કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી અને હાથ વડે ના પાડતાં ધીમેથી કહ્યું:
"રત્ના... તું થાળી પાછી લઈ જા ને! મારા પેટમાં તો અત્યારે બસ વળ આવે છે. મને જરાય ભૂખ નથી લાગી. માધવ રૂમમાં આવશે, એના વિચારમાં જ મારું પેટ ભરાઈ ગયું છે."
કાંતાની આ શરમાળ ના સાંભળીને રત્નાના ચહેરા પર અનુભવી સ્મિત આવી ગયું. રત્નાએ વહાલભરી રમુજી શૈલીમાં કહ્યું:
"એ કાંતાડી! છાનીમાની થોડુંક ખાઈ લે, મારી રાણી! અત્યારે તને ભલે ભૂખ ના લાગતી હોય, પણ યાદ રાખજે... આજે તારી સુહાગરાત છે! આજે આખી આખી રાત તારો જુવાન ધણી તારી ઉપર ચડીને તને ચોદવાનો છે!"
રત્નાએ કાંતાના ગાલ પર હળવી ટપલી મારીને આગળ ઉમેર્યું:
"એ તને છોડવાનો નથી. જ્યારે અડધી રાતે ચોદાવી ચોદાવીને તારા આખુંય શરીર નીતરી જશે અને થાકી જશે, ત્યારે તને કડાકાભેર ભૂખ લાગશે! પછી અડધી રાતે જમીશ? એટલે અત્યારે થોડુંક જમી લે, એટલે તારામાં એ જુવાન પુરુષની મરદાનગી ઝીલવાની તાકાત રહે!"
બહેનપણીની આવી સાવ ઉઘાડી અને સચોટ વાત સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. એણે લજ્જાથી રત્ના સામે જોયું અને પછી ધીમેથી એક-બે બટકાં ખાધું.

રત્ના ઉપરના માળેથી નીચે આવી ત્યારે માધવ રસોડા પાસે ઉભો રહીને પાણી પી રહ્યો હતો. રત્નાએ માધવને ઈશારો કરીને ઓસરીના એકાંત ખૂણામાં બોલાવ્યો. ઝરમર વરસાદ પડતો જ હતો.
રત્નાએ આસપાસ નજર કરીને જોઈ લીધું કે બા-બાપુજી કે એનો પતિ નજીકમાં નથી, પછી માધવની સાવ નજીક આવીને અત્યંત ગંભીર અને ખુલ્લા મને શિખામણ આપવાનું શરૂ કર્યું :
"સાંભળો, માધવ... થોડીક વાર પછી તમે ઉપર જઈ રહ્યા છો ત્યારે મારી વાત કાન ખોલીને સાંભળી લો. કાંતાનું શરીર કોઈ સામાન્ય બાઈ જેવું નથી, એ મહેનત-મજૂરી કરીને કસાયેલું છે. ભલે એની ઉંમર આધેડ રહી, પણ એના શરીરમાં તાકાત અને ઈચ્છાઓ તો કોઈ અઢાર વરસની છોકરી જેવાં જ ધસમસતાં છે."
માધવે રત્નાની વાત સાંભળીને ગંભીરતાથી માથું હલાવ્યું.
રત્નાએ આગળ સચોટ અને દેશી શૈલીમાં ઉમેર્યું : "મારા ઘરવાળા તો મારી સાથે બે મિનિટ કરે તોય મને સંતોષ થઈ જાય છે, પણ આપણી આ કાંતાડીનું એવું નથી! આટલા વરસોથી એણે પોતાની અંદર જે ભૂખ દાબી રાખી છે, એ સાવ નાનીસૂની નથી. તમારું એની અંદર જાય, પછી અડધો કલાક સુધી એને સરખી રીતે શ્વાસ પણ ના લેવા દેતા! એ પીડાથી રડે, કણસે કે બૂમો પાડે... તોય એના પર સહેજ પણ દયા ના ખાતા."
રત્નાએ માધવના ખભા પર હાથ મૂકીને મક્કમતાથી કહ્યું : "આજે તમારી મર્દાનગી એની સામે સાબિત કરી દેજો. એને એવો સંતોષ આપજો કે આખી જિંદગી એના મનમાં કોઈ બીજા પુરુષનો વિચાર સુદ્ધાં ના આવે!"

માધવે રત્ના સામે જોઈને મરક મરક હસીને કહ્યું "તમે ચિંતા ન કરો, કાંતાને આજે ખબર પડી જશે કે મરદ કોને કહેવાય."

રત્ના કેશર અને બદામ નાખેલો ગરમાગરમ દૂધનો ગ્લાસ લઈને ટ્રેમાં મૂકીને ફરીથી સીડીઓ ચડીને ઉપરના રૂમમાં માં પહોંચી.
રત્નાએ બેડની નજીકના ટેબલ પર ગરમ દૂધનો ગ્લાસ મૂક્યો. દૂધમાંથી નીકળતી વરાળ જોઈને કાંતાએ શરમાતી આંખોથી રત્ના સામે જોયું.
રત્નાએ કાંતાના માથા પરનો ઘૂંઘટ થોડો સરખો કર્યો, એના ખભા પર વહાલથી હાથ મૂક્યો અને કાંતાના કાન પાસે લાવીને કહ્યું:
"લે મારી રાણી! આ ગરમાગરમ દૂધ તારા ધણીને પાઈ દેજે. હવે હું નીચે જાવ છું અને તારા માધવને ઉપર મોકલું છું!"
આટલું બોલીને રત્નાએ કાંતા સામું મરક મરક હસીને જોયું અને બહાર નીકળી ગઈ.

રત્ના જતાં જ કાંતાનો શ્વાસ અધ્ધર થઈ ગયો. ટેબલ પર મૂકેલા દૂધના ગ્લાસમાંથી વરાળ ઉડી રહી હતી અને ૪૮ વર્ષની કાંતાના શરીરમાંથી મધુર ધ્રુજારી પસાર થઈ રહી હતી.

[Hansamadhav]

જે દિવસની આતુરતાથી બેય જણાં વાટ જોઈ રહ્યાં હતાં, એ દિવસ આવી ગયો હતો. આખા વાતાવરણમાં જાણે હરખની હેલી છવાયેલી હતી.

૪૮ વર્ષની કાંતા આજે સવારે વહેલી ઉઠી ગઈ હતી. એના મનમાં એક તરફ ૨૨ વર્ષના માધવની ધર્મપત્ની બનવાનો અપાર આનંદ હતો, તો બીજી તરફ આવનારી રાતના મિલનની એક તીવ્ર કામુક ધ્રુજારી હતી.
કાંતા બાથરૂમમાં ગઈ. બાથરૂમમાં બંધ બારણે, કાંતાએ રેઝર વડે પોતાની ભોસની આજુબાજુના બધા જ વાળ સાફ કરવાનું શરૂ કર્યું. એનો દેહ આજે માધવના સમર્પણ માટે આતુર હતો.
જ્યારે એ પોતાના એ ભોસના વાળ કાઢી રહી હતી, ત્યારે જ એના મનમાં માધવનો ચહેરો, એનો સ્પર્શ અને ગઈકાલે રસોડામાં માધવે આપેલી કામુક ધમકી યાદ આવી ગઈ :"હાલ ને હાલ તારો ઘાઘરો ઉંચો કરીને તારી ભોસ ચોદી લઉં..."
માધવના આ અધીરા શબ્દો અને એના કસાયેલા શરીરના ભારનો વિચાર આવતાં જ કાંતાના આખા શરીરમાંથી રોમાંચની અદભુત લહેર પસાર થઈ ગઈ. ૨૨ વર્ષનો જુવાન ધણી આજે રાતે એના આ દેહ પર પોતાનો મર્દાની હક જમાવવાનો હતો.
આ વિચાર માત્રથી જ કાંતાની ભોસમાંથી પાણી નીતરી ગયું. એનું આખુંય શરીર બાથરૂમમાં દીવાલને ટેકે ઉભાં ઉભાં જ તીવ્રતાથી ધ્રૂજવા લાગ્યું. માધવના માત્ર કાલ્પનિક સ્પર્શ અને સુહાગરાતના અહેસાસથી જ કાંતા શ્વાસ હેઠો મૂકીને ચરમસીમાએ પહોંચી ગઈ!
એણે દીવાલ પર હાથ ટેકવીને પોતાના શ્વાસોચ્છવાસ હળવા કર્યા. એની આંખો શરમ અને હરખથી ભરાઈ આવી.
"હાય રે માધવ..." કાંતાએ મનમાં જ પોતાના ગાલ પર પરસેવો લૂછતાં બબડી "તમારા વિચારોમાં જ મારી આ દશા થઈ જાય છે, તો આજે રાતે તમારા હાથમાં આવ્યા પછી મારી શું હાલત થશે!"

નાહી-ધોઈને સ્વચ્છ થઈને બહાર આવેલી કાંતાના ચહેરા પર એક અનોખી ઉર્જા ચમકી રહી હતી. સમયસર એની ખાસ બહેનપણી રત્ના પણ પોતાના ઘરવાળા સાથે પહોંચી ગઈ હતી. રત્નાએ હરખભેર કાંતાને ઓરડામાં લઈ જઈને અંદરથી બારણું બંધ કર્યું અને માધવે પ્રેમથી અપાવેલાં લગ્નના સુંદર વસ્ત્રો તથા શણગારની થેલીઓ ખોલી. રત્નાએ કાંતાને ગુલાબી રંગની અને આભલાં ભરેલી રેશમી ચણિયાચોળી પહેરાવવાનું શરૂ કર્યું.
જ્યારે રત્નાએ કાંતાને ખાસ ડિઝાઇન કરાવેલી ડીપનેક ચોળી પહેરાવીને, ચોળીની પાછળની કસો તંગ કરી.
"ઓહ... રત્ના!... મારી છાતી આ તંગ ચોળીમાં સાવ પીસાતી હોય એવું લાગે છે. મને તો શ્વાસ લેવામાંય તકલીફ પડે છે! આ માધવે પણ આટલી બધી તંગ ચોળી શું કામ લેવડાવી હશે? એને કંઈ ભાન જ નથી પડતું!"
કમળાએ મોટેથી હસી પડીને કાંતાના ગાલ પર હળવી થાપટ મારી:

"અરે મારી ભોળી કાંતાડી! એ માધવ સાવ હોશિયાર છે. એને ખબર છે કે એની ઘરવાળીના ભરાવદાર શરીર પર આવી કસાયેલી ચોળી જ શોભશે! અને રાતે જ્યારે એ પોતાની બાહોંમાં તને ભીંસશે, ત્યારે ચોળીની કસો છોડવાની મજા જ કંઈક અલગ આવશે. તું છાનીમાની ઉભી રહે!"
રત્ના પોતે જ ઘડીભર કાંતાના આ નિખારને જોઈને દંગ રહી ગઈ! એ ડીપનેક ચોળીના ખુલ્લા ગળામાંથી કાંતાના પરિપક્વ, કસાયેલા અને મોટા સ્તનોની ઘાટી સાફ દેખાઈ રહી હતી.

રત્ના જ્યારે કાંતાની કમરે ઘાઘરાનું નાડું બાંધી રહી હતી, ત્યારે કાંતાએ અચાનક શરમાઈને, ધીમેથી રત્નાનો હાથ પકડી લીધો અને કહ્યું:
"એ રત્ના... ઘાઘરાનું નાડું એકદમ ટાઈટ બાંધજે હોં! સહેજ પણ ઢીલું ના રહેવું જોઈએ."
કમળાએ આશ્ચર્યથી કાંતા સામે જોયું અને પછી એના ચહેરા પર એક રમુજી સ્મિત આવી ગયું. કમળાએ કાંતાની કમર પર નાડું કસતાં મસ્તીભર્યા અવાજે કહ્યું:

"હાય રે કાંતા! આટલી ઉંમરેય તારો આટલો સંકોચ? અને આટલું ટાઈટ નાડું બંધાવે છે... તોય તારા ૨૨ વરસના અધીરા ધણી માધવથી એ ક્યાં સુધી બચવાનું છે? એ તો રાતે એક જ આંચકે બધુંય છોડી નાંખશે!"
કાંતાનું સ્ત્રીત્વ આજે પૂરેપૂરી ખીલેલી કળી જેવું શોભતું હતું. ૪૮ વર્ષની કાંતાનું ભરાવદાર અને પરિપક્વ શરીર એ રેશમી ચણિયાચોળીમાં સાક્ષાત લક્ષ્મી સમાન શોભી રહ્યું હતું.
કાંતાના આ ભરાવદાર ઉરોજ અને સ્તનોની ઝલક જોઈને રત્નાના ચહેરા પર એક રમુજી અને મીઠી મજાક ભરેલું સ્મિત તરી આવ્યું. એણે કાંતાના ખભા પર હાથ મૂકીને, આંખ મારતાં ખીજવીને કહ્યું:
"હાય રે મારી કાંતાડી! અરે વાહ... તારા આ રૂપ અને કાયા આગળ તો કોઈ 18 વરસની છોકરી પણ ઝાંખી પડે! અલ્યા ફેક્ટરીમાં કામ કરતી વખતે જો તારા આ મોટા મોટા બોબલા બ્લાઉઝ અને સાડીમાં સરખા ઢાંકી રાખ્યા હોત ને... તો આજે આ ૪૮ વરસની ઉંમરે તારે ૨૨ વરસના જુવાન માધવની ઘરવાળી ના બનવું પડ્યું હોત! આ તારા કસાયેલા અને મોટા બોબલાની ઘાટી જોઈને જ પેલો માધવ તારા પર ઘેલો થયો છે ને!"
રત્નાની લુચ્ચી ખીજવણી સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. એણે તરત જ ગુલાબી પારદર્શી ઓઢણી પોતાના હાથમાં લઈને પોતાના સ્તનો અને ગળાની ઘાટી પર સરખી ઢાંકી દીધી.
કાંતાએ લજ્જાથી નજરો નીચી કરી, શરમાતાં રત્નાને હળવો ધક્કો મારતાં કહ્યું:
"અરે... રત્ના! શું કામ હેરાન કરે છે?

રત્નાએ કાંતાના ભરાવદાર શરીર પર માધવે હોંશે હોંશે ખરીદેલાં ઘરેણાં એક પછી એક સજાવવાનું શરૂ કર્યું.
સૌપ્રથમ કમળાએ કાંતાના નમણા નાકમાં સોનાની નાજુક નથણી પહેરાવી, જેનાથી કાંતાના ચહેરા પર એક અનોખી સ્ત્રીસહજ લજ્જા ઉભરી આવી. ત્યારબાદ ગળામાં ચમકતો હીરાનો હાર અને લાંબી સોનાની ચેઇન પહેરાવતાં જ કાંતાની ગોરી અને ભરાવદાર છાતી સોનાની રોશનીથી જાણે ઝળહળી ઉઠી.
રત્નાએ કાંતાની કસાયેલી અને મજબૂત બાવડાં પર ચળકતા બાજુબંધ બાંધ્યા. પછી એણે કાંતાના બંને હાથમાં લાલચટ્ટક લગ્નનો ચૂડો અને એની વચ્ચે કાચની રણકતી લીલી-લાલ બંગડીઓ પહેરાવી દીધી. હાથમાં મહેંદીનો ઘેરો રંગ અને બંગડીઓનો રણકાર ઓરડામાંઅનોખો રોમાંચ જગાડી રહ્યો હતો.
હવે વારો હતો કેડનો. રત્નાએ કાંતાની પાતળી કમર પર ચાંદીનો  કંદોરો કસીને બાંધી દીધો, જે કાંતાની કમરના વળાંકો પર જાણે બરાબર ફીટ બેસી ગયો. આખરે કાંતાના ગોરા અને સુડોળ પગમાં ચાંદી કડલાં અને રણકતાં ઝાંઝર પહેરાવી દીધાં. કાંતા જેવું જરાક હલી કે ઝાંઝરનો છમ છમ અવાજ આખા ઓરડામાં ગૂંજી ઉઠ.
સોળે શણગાર સજીને જ્યારે ૪૮ વર્ષની કાંતા ઉભી થઈ, ત્યારે રત્ના ઘડીભર માટે એને બસ જોતી જ રહી ગઈ. રત્નાની આંખો આશ્ચર્યથી પહોળી થઈ ગઈ.
રત્નાએ કાંતાના ચહેરા પરથી નજર ઉતારતાં, પોતાના બેઉ હાથ વડે ટચકા ફોડીને ભાવુક અવાજે કહ્યું:
"હાય રે કાંતાડી! આજ તો તું ઓળખાતી જ નથી! હું કોઈ કવિતા નથી ભણી, પણ તને જોઈને એમ જ થાય છે કે તું મનુષ્યલોકની બાઈ નથી, પણ સાચે જ સ્વર્ગમાંથી પૃથ્વી પર ઉતરેલી અપ્સરા રંભા લાગે છે! તારો આ શણગાર અને તારું આ રૂપ જોઈને તો માધવ પોતાનું ભાન ભૂલી જશે!"
બહેનપણીના મોંઢેથી આટલા વખાણ સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ ગુલાબી થઈ ગયો. એણે લજ્જાથી પોતાની નજરો નીચી કરી લીધી.

માધવને ગમતા ગામઠી સોળે શણગાર આજે કાંતાના શરીર પર પૂર બહારમાં ખીલી ઉઠ્યો હતા.

સોળે શણગાર સજીને ઉભેલી કાંતાનું રૂપ જોઈને રત્નાએ જ્યારે એની નજર ઉતારી રહી હતી ત્યારે કાંતાના ચહેરા પર શરમ અને અંદર ચાલી રહેલા કામુક ઉકળાટની રેખાઓ સ્પષ્ટ દેખાઈ રહી હતી. બહારથી અપ્સરા સમી દેખાતી ૪૮ વર્ષની કાંતા અંદરથી માધવના પ્રેમ અને સુહાગરાતના વિચારોથી સાવ ઉકળી રહી હતી.
કાંતાએ પોતાના હાથમાં પહેરેલા લાલ ચૂડલા અને બંગડીઓને રમાડતાં, અત્યંત ધ્રૂજતા અને શરમાળ અવાજે રત્નાના કાન પાસે મોં લાવીને કહ્યું:
"એ રત્ના... તું તો મને અપ્સરા કહે છે પણ તને મારી અંદરની દશાની ક્યાં ખબર છે? સવારનું મારી ભોસમાંથી એકધારૂં પાણી નીતરી રહ્યું છે! અત્યારે પણ તું જે ઘાઘરાનું નાડું ટાઈટ બાંધતી હતી ને, ત્યારેય મારી અંદર પહેરેલી પેન્ટી સાવ ભીની થઈ ગઈ છે."
આટલું બોલતાં જ કાંતાની આંખો શરમથી ઝૂકી ગઈ પણ મનની અંદર છવાયેલો આવેગ રોકાતો નહોતો. એણે રત્નાનો હાથ પોતાના પેટ પર મૂકીને આગળ કહ્યું:
"હું તને હવે કઈ રીતે કહું રત્ના... સવારની હું જ્યારે નાહવા ગઈ અને માધવના વિચારો આવ્યા, ત્યાંથી લઈને અત્યાર સુધીમાં તો હું બસ એના વિચારોમાં ને વિચારોમાં જ બે-બે વખત નીતરી ગઈ છું! એ જુવાન પુરુષના સ્પર્શ અને એના મર્દાની શરીરનો વિચાર આવતાં જ મારો આખોય દેહ પાણી પાણી થઈ જાય છે."
કાંતાની આવી અત્યંત અંગત, ખુલ્લી અને વાસનાભરી કબૂલાત સાંભળીને રત્ના ક્ષણભર માટે દંગ રહી ગઈ! પછી એણે મોં પર હાથ મૂકીને હસી પડતાં કહ્યું:

"હાય હાય કાંતા! લગ્ન મંડપે પહોંચતા પહેલાં જ તારી આ દશા છે? તારો ૨૨ વરસનો ધણી હજી તો તારી સામે આવ્યો પણ નથી અને તું બસ એના વિચારોમાં જ બે વાર નીતરી ગઈ? આજ રાતે જ્યારે માધવ તને ઉપરના માળે લઈ જશે, ત્યારે તારું શું થશે રાંડ!"

માધવે મોકલેલી ગાડી બારણે ઉભી હતી. બધાં ફટાફટ મંદિરે પહોંચ્યા.

કાંતા લગ્ન સ્થળે આવતી જ હતી એના પગના ઝાંઝરનો રણકાર સંભળાયો, માધવની નજર એના પર સ્થિર થઈ ગઈ.
માધવે જ્યારે કાંતાને જોઈ, ત્યારે ઘડીભર માટે એ શ્વાસ લેવાનુંય ભૂલી ગયો! ૪૮ વર્ષની કાંતા પરંપરાગત ગુલાબી ચણિયાચોળીમાં, સોનાના નેકલેસ, બાજુબંધ, નાકમાં નથણી, હાથમાં લાલ ચૂડો અને કમરે ચાંદીના કંદોરા સાથે સાચે જ કોઈ અપ્સરા સમી શોભી રહી હતી. એનું ભરાવદાર શરીર અને સોળે શણગાર સજ્જ જાજરમાન રૂપ જોઈને ૨૨ વર્ષનો માધવ સાવ આશ્ચર્યચકિત અને મુગ્ધ થઈ ગયો! એની આંખો કાંતાના આ રૂપ પરથી ખસતી જ નહોતી.
કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી. માધવ અંદરથી મનોમન ગર્વ અનુભવી રહ્યો હતો કે આ જાજરમાન રૂપની સ્વામિની હવે ઘડીઓમાં એની ઘરવાળી બનવાની હતી.
પંડિતજીએ શાસ્ત્રોક્ત વિધિ મુજબ મંત્રોચ્ચાર શરૂ કર્યા: પંડિતજીએ માધવ અને કાંતા પાસે પવિત્ર જળ અને અક્ષતથી સંકલ્પ કરાવ્યો. કાંતાના બા-બાપુજીએ આંખોમાં હરખના આંસુ સાથે પોતાની દીકરીનો હાથ માધવના હાથમાં સોંપીને કન્યાદાનની પવિત્ર વિધિ પૂરી કરી. અગ્નિદેવની સાક્ષીએ માધવ અને કાંતાએ એકબીજાનો હાથ પકડીને પવિત્ર મંગળફેરા ફર્યા. અગ્નિની પ્રદક્ષિણા કરતી વખતે કાંતાના ઝાંઝરનો રણકાર આખા મંડપમાં ગૂંજી રહ્યો હતો. માધવે અત્યંત આદર અને અધિકાર સાથે કાંતાના ગળામાં મંગળસૂત્ર પહેરાવ્યું અને એના સેંથામાં સિંદૂર પૂરી દીધું.
પંડિતજીએ મંત્રોચ્ચાર સાથે વિવાહસંપન્ન થવાની ઘોષણા કરી "અગ્નિ અને ભગવાનની સાક્ષીએ માધવ અને કાંતા હવે જન્મજન્માંંતરના પતિ-પત્ની છે."

માધવ અને કાંતાએ પંડિતજી અને બા-બાપુજીના ચરણ સ્પર્શ કરીને આશીર્વાદ લીધા. રત્નાએ હરખભેર બંને પર ફૂલો ફેંક્યા. ૪૮ વર્ષની વિધવા કાંતા હવે પૂરા સન્માન સાથે ૨૨ વર્ષના જુવાન માધવની પરણિતા અને અખંડ સૌભાગ્યવતી બની ચૂકી હતી.

મંદિરે લગ્નની પવિત્ર વિધિ પૂર્ણ થઈ ત્યાં જ આકાશમાં કાળાડિબાંગ વાદળો ઘેરાઈ આવ્યાં અને ધોધમાર વરસાદ તૂટી પડશે એવું લાગતું હતું. મેઘરાજા પણ જાણે આ પવિત્ર મિલનના વધામણાં કરી રહ્યા હોય તેમ ચારેય તરફ ઠંડા પવન અને વરસાદની સરવાણી થવાની હોય એવું લાગતું હતું.
વરસાદનું વાતાવરણ હોવાથી લગ્ન પત્યા પછી માધવ, કાંતા, કાંતાના બા-બાપુજી અને રત્ના તથા એનો પતિ બધાં જ માધવના  ઘરે આવી ગયાં.
માધવે નીચેના રૂમમાં કાંતાના ઘરડાં બા-બાપુજી માટે અગાઉથી જ વ્યવસ્થા કરી દીધી હતી.
રત્ના પોતાની બહેનપણી કાંતાનો હાથ પકડીને ઉપરના માળે લાવી. ઉપરનો ઓરડો મધમીઠા ફૂલોની સુવાસ અને સુહાગરાતની સેજથી સજાવેલો હતો. બેડ ઉપર સફેદ ચાદર પર ગુલાબની પાંખડીઓ બિછાવેલી હતી, બેડની ચારેતરફ ગલગોટાની હારો લટકતી હતી. રત્નાએ કાંતાને એ સુહાગરાતની સેજ પર બેસાડી.
કાંતાના હાથમાં હજીય લગ્નનો લાલ ચૂડો અને સોના-ચાંદીના દાગીના ચમકી રહ્યા હતા. ૪૮ વર્ષની ઉંમર હોવા છતાં, આજે પહેલીવાર આટલા મોટા અને સુંદર ઘરમાં પોતાના ૨૨ વર્ષના પતિની સુહાગરાતની સેજ પર બેસતાં કાંતાનું હૃદય ધડકી રહ્યું હતું.
જ્યારે રત્ના કાંતાને સેજ પર બેસાડીને રૂમમાંથી દરવાજો બહાર જવા લાગી, ત્યારે કાંતાના મનમાં એકાએક અજાણ્યો સંકોચ અને ગભરાટ જાગ્યો. એણે તુરંત જ ઉભી થઈને રત્નાનો હાથ પકડી લીધો અને કાંપતા અવાજે કહ્યું:
"એ... રત્ના! તું અત્યારે ક્યાં જાય છે? ઉભી રહે ને!"
રત્નાએ હસીને કહ્યું, "અરે કાંતાડી! હવે તારો ઘરવાળો થોડી વારમાં ઉપર આવશે. આ તમારી સુહાગરાતની રાત છે, મારે હવે અહીં ના રોકવાય."
કાંતાએ શરમાઈને, આંખોમાં આજીજી સાથે કહ્યું:
"અરે રત્ના, તું સમજ ને! મારા માટે આ બધું સાવ નવું છે. કાલ સુધી હું ઝૂંપડા જેવા ઘરમાં રહેતી હતી અને આજે આટલા મોટા ઘરમાં, આટલા શણગાર સાથે... મને અંદરથી બહુ ગભરાટ થાય છે અને બધું નવું નવું લાગે છે. બહાર જો કેટલો ધોધમાર વરસાદ પડે એવું  વાતાવરણ છે! તું અને તારો ઘરવાળો આજે રાતે અહીં જ રોકાઈ જાઓ. તમે નીચેના રૂમમાં સૂઈ જજો, તો મનેય અંદરથી નિરાંત રહે અને હિંમત રહે!"
રત્નાએ પોતાની બહેનપણીના ચહેરા પરનો નિર્દોષ સંકોચ અને ગભરાટ જોયો. બહાર ખરેખર ધોધમાર વરસાદ તૂટી પડવાનો હોય એવું લાગતું હતું. રત્નાએ કાંતાના માથે હાથ ફેરવ્યો અને હસીને કહ્યું:
"સારું મારી અપ્સરા! તું ચિંતા ન કર. હું અને મારો ધણી આજે અહીં જ રોકાઈ જઈએ છીએ. હવે તું છાનીમાની અહીં સેજ પર બેસ અને તારા માધવની વાટ જો!"

રત્ના કાંતાને આશ્વાસન આપીને નીચે ગઈ અને બધાં માટે જમવાની ગોઠવણ કરવા લાગી.

 ધીમી ધારે વરસાદની શરૂઆત થઈ અને ધીમો પવન પણ ફૂંકાવા લાગ્યો. માધવ, બા-બાપુજી, રત્ના અને એના પતિએ જમી લીધું.

રત્ના કમળા માટે જમવાનું લઈને ઉપરના રૂમમાં ગઈ. રૂમના પ્રકાશમાં સુહાગરાતની સેજ પર સોળે શણગાર સજીને બેઠેલી કાંતા ધડકતા હૃદયે માધવના આવવાની જાણે વાટ જોઈ રહી હતી. કમળાએ થાળી બેડ પાસેના ટેબલ પર મૂકી અને કાંતાને જમવા માટે કહ્યું.
કાંતાએ શરમાઈને નજરો નીચી કરી લીધી અને હાથ વડે ના પાડતાં ધીમેથી કહ્યું:
"રત્ના... તું થાળી પાછી લઈ જા ને! મારા પેટમાં તો અત્યારે બસ વળ આવે છે. મને જરાય ભૂખ નથી લાગી. માધવ રૂમમાં આવશે, એના વિચારમાં જ મારું પેટ ભરાઈ ગયું છે."
કાંતાની આ શરમાળ ના સાંભળીને રત્નાના ચહેરા પર અનુભવી સ્મિત આવી ગયું. રત્નાએ વહાલભરી રમુજી શૈલીમાં કહ્યું:
"એ કાંતાડી! છાનીમાની થોડુંક ખાઈ લે, મારી રાણી! અત્યારે તને ભલે ભૂખ ના લાગતી હોય, પણ યાદ રાખજે... આજે તારી સુહાગરાત છે! આજે આખી આખી રાત તારો જુવાન ધણી તારી ઉપર ચડીને તને ચોદવાનો છે!"
રત્નાએ કાંતાના ગાલ પર હળવી ટપલી મારીને આગળ ઉમેર્યું:
"એ તને છોડવાનો નથી. જ્યારે અડધી રાતે ચોદાવી ચોદાવીને તારા આખુંય શરીર નીતરી જશે અને થાકી જશે, ત્યારે તને કડાકાભેર ભૂખ લાગશે! પછી અડધી રાતે જમીશ? એટલે અત્યારે થોડુંક જમી લે, એટલે તારામાં એ જુવાન પુરુષની મરદાનગી ઝીલવાની તાકાત રહે!"
બહેનપણીની આવી સાવ ઉઘાડી અને સચોટ વાત સાંભળીને કાંતાનો ચહેરો શરમથી સાવ લાલચોળ થઈ ગયો. એણે લજ્જાથી રત્ના સામે જોયું અને પછી ધીમેથી એક-બે બટકાં ખાધું.

રત્ના ઉપરના માળેથી નીચે આવી ત્યારે માધવ રસોડા પાસે ઉભો રહીને પાણી પી રહ્યો હતો. રત્નાએ માધવને ઈશારો કરીને ઓસરીના એકાંત ખૂણામાં બોલાવ્યો. ઝરમર વરસાદ પડતો જ હતો.
રત્નાએ આસપાસ નજર કરીને જોઈ લીધું કે બા-બાપુજી કે એનો પતિ નજીકમાં નથી, પછી માધવની સાવ નજીક આવીને અત્યંત ગંભીર અને ખુલ્લા મને શિખામણ આપવાનું શરૂ કર્યું :
"સાંભળો, માધવ... થોડીક વાર પછી તમે ઉપર જઈ રહ્યા છો ત્યારે મારી વાત કાન ખોલીને સાંભળી લો. કાંતાનું શરીર કોઈ સામાન્ય બાઈ જેવું નથી, એ મહેનત-મજૂરી કરીને કસાયેલું છે. ભલે એની ઉંમર આધેડ રહી, પણ એના શરીરમાં તાકાત અને ઈચ્છાઓ તો કોઈ અઢાર વરસની છોકરી જેવાં જ ધસમસતાં છે."
માધવે રત્નાની વાત સાંભળીને ગંભીરતાથી માથું હલાવ્યું.
રત્નાએ આગળ સચોટ અને દેશી શૈલીમાં ઉમેર્યું : "મારા ઘરવાળા તો મારી સાથે બે મિનિટ કરે તોય મને સંતોષ થઈ જાય છે, પણ આપણી આ કાંતાડીનું એવું નથી! આટલા વરસોથી એણે પોતાની અંદર જે ભૂખ દાબી રાખી છે, એ સાવ નાનીસૂની નથી. તમારું એની અંદર જાય, પછી અડધો કલાક સુધી એને સરખી રીતે શ્વાસ પણ ના લેવા દેતા! એ પીડાથી રડે, કણસે કે બૂમો પાડે... તોય એના પર સહેજ પણ દયા ના ખાતા."
રત્નાએ માધવના ખભા પર હાથ મૂકીને મક્કમતાથી કહ્યું : "આજે તમારી મર્દાનગી એની સામે સાબિત કરી દેજો. એને એવો સંતોષ આપજો કે આખી જિંદગી એના મનમાં કોઈ બીજા પુરુષનો વિચાર સુદ્ધાં ના આવે!"

માધવે રત્ના સામે જોઈને મરક મરક હસીને કહ્યું "તમે ચિંતા ન કરો, કાંતાને આજે ખબર પડી જશે કે મરદ કોને કહેવાય."

રત્ના કેશર અને બદામ નાખેલો ગરમાગરમ દૂધનો ગ્લાસ લઈને ટ્રેમાં મૂકીને ફરીથી સીડીઓ ચડીને ઉપરના રૂમમાં પહોંચી.
રત્નાએ બેડની નજીકના ટેબલ પર ગરમ દૂધનો ગ્લાસ મૂક્યો. દૂધમાંથી નીકળતી વરાળ જોઈને કાંતાએ શરમાતી આંખોથી રત્ના સામે જોયું.
રત્નાએ કાંતાના માથા પરનો ઘૂંઘટ થોડો સરખો કર્યો, એના ખભા પર વહાલથી હાથ મૂક્યો અને કાંતાના કાન પાસે લાવીને કહ્યું:
"લે મારી રાણી! આ ગરમાગરમ દૂધ તારા ધણીને પાઈ દેજે. હવે હું નીચે જાવ છું અને તારા માધવને ઉપર મોકલું છું!"
આટલું બોલીને રત્નાએ કાંતા સામું મરક મરક હસીને જોયું અને બહાર નીકળી ગઈ.

રત્ના જતાં જ કાંતાનો શ્વાસ અધ્ધર થઈ ગયો. ટેબલ પર મૂકેલા દૂધના ગ્લાસમાંથી વરાળ ઉડી રહી હતી અને ૪૮ વર્ષની કાંતાના શરીરમાંથી મધુર ધ્રુજારી પસાર થઈ રહી હતી.