09-10-2026, 12:07 PM
(This post was last modified: 09-10-2026, 12:08 PM by venkujkc1984. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
వల్లీ వెళ్ళిపోయాక రవి తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకున్నాడు.
గోడకు ఆనుకుని నిలబడి, కళ్ళు మూసుకున్నాడు. రవి మంచం మీద కూర్చుని, తల రెండు చేతుల్లో పెట్టుకున్నాడు. ఈసారి నేను ఆగను. కానీ బలవంతం చేస్తే ఆమె మరింత దూరం అవుతుంది.
అతని మనసు తిరుగుతోంది. ఆమెను కోరుకుంటున్నాడు. ఆమెను తనది చేసుకోవాలనుకుంటున్నాడు. కానీ అదే సమయంలో ఆమెకు ఒక హామీ ఇవ్వాలని అనిపించింది. ఆమె భయపడుతున్నది అతని భవిష్యత్తు అని అతనికి అర్థమైంది.
నేను ఆమెను మళ్లీ వేడుకుంటాను.
ఈసారి గట్టిగా వాగ్దానం చేస్తాను.
చదువు, కెరీర్… అన్నీ సరిచేసుకుంటానని చెప్తాను.
ఒక్కసారి… ఆఖరిసారి అని అడుగుతాను.
ఆమె నమ్మేట్టు మాట్లాడతాను.
రవి కళ్ళు తెరిచాడు. ముఖంలో నిశ్చయం కనిపించింది. ఈసారి అతను కేవలం కోరికతో కాదు — ఒక ప్రణాళికతో ఆమె దగ్గరకు వెళ్తాను.
అదే సమయంలో వల్లీ గదిలో…
వల్లీ తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకుంది.
వెనక్కి తిరిగి తలుపు మీదనే నుదుటి ఆనించుకుని నిలబడింది. గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆమె శరీరం కాస్త వణుకుతోంది. రవి స్పర్శ గుర్తుకు వస్తోంది.
ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది.
మొదటిసారి అతను వెనుక వైపు నుంచి దగ్గరకు వచ్చి, తన చేతులు ఆమె నడుము మీద ఉంచిన క్షణం… ఆ మొదటి స్పర్శ… ఆ వేడి… ఆ ఒత్తిడి… ఆమె శరీరం ఇంకా మర్చిపోలేదు. అప్పుడు ఆమె ఎంతగా తోసిపుచ్చినా, ఆమె శరీరం మాత్రం ఆ స్పర్శను గుర్తు పెట్టుకుంది. ఇప్పుడు కూడా ఆమె నడుము మీద, వెనుక భాగం మీద ఏదో అదృశ్యమైన స్పర్శ తిరుగుతున్నట్టు అనిపించింది. ఆమె శరీరం మెల్లగా వణికింది.
వల్లీ నెమ్మదిగా మంచం దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చుంది. తల రెండు చేతుల్లో పెట్టుకుంది.
ఇదంతా ఎక్కడికి వెళ్తోంది…
ఆమె మనసు మళ్లీ రవి వైపు తిరిగింది. అతని కళ్ళల్లోని ఆ తీవ్రమైన చూపు, ఆమెను పట్టుకున్న గట్టి చేయి, అతని ముఖంలోని నిశ్చయం — అన్నీ గుర్తుకు వచ్చాయి. అతను ఇప్పుడు ఆగేలా లేడు. ఆమెకు అర్థమైంది.
ఆపై ఆమె ఆలోచనలు మరో వైపు మళ్లాయి.
రవి చదువు…
అతని భవిష్యత్తు…
అతను ఎగ్జామ్స్‌లో ఫెయిల్ అయ్యాడు. ఇప్పుడు ఇలా తన మీదే మనసు పెట్టుకుని ఉంటే… అతను మళ్లీ లేచి నిలబడగలడా? ఒకవేళ… ఒక్కసారి అతని కోరికను నెరవేర్చితే… అతను నిజంగా ప్రశాంతం అవుతాడేమో. మళ్లీ చదువు మీదకు దృష్టి పెడతాడేమో. తను చెప్పినట్టు మారతాడేమో.
వల్లీ తల ఎత్తి, గోడ వైపు చూసింది. గుండె ఇంకా బరువుగా కొట్టుకుంటోంది.
ఒక్కసారి…
ఆఖరిసారి…
అతను నిజంగా మారితే…
ఆమెకు తెలుసు ఇది సరైనది కాదు. ఇది తనను మరింత లోతుగా ఈ తప్పు దారిలోకి నెట్టేస్తుంది. కానీ ఆమె మనసులోని మరో భాగం… రవి భవిష్యత్తు పట్ల భయపడుతోంది. అతను ఇలానే కూరుకుపోతే తన వల్లనే అని అనిపిస్తుందేమోనని భయం.
కొన్ని నిమిషాలు గదిలో నిశ్శబ్దం నెలకొంది. వల్లీ కళ్ళు మూసుకుని, లోతైన నిట్టూర్పు విడిచింది.
చివరకు ఆమె మనసులో ఒక నిర్ణయం ఏర్పడింది.
సరే…
ఒక్కసారి…
ఆఖరిసారి అతని మాట నమ్మి చూస్తాను.
అతను మారితే… బాగుంటుంది.
మారకపోతే… అప్పుడు నేను గట్టిగా ఆపేస్తాను.
ఆమె కళ్ళు తెరిచింది. శరీరం ఇంకా కాస్త వణుకుతూనే ఉంది. కానీ ఆమె ముఖంలో ఇప్పుడు ఒక నిశ్చయం కనిపించింది. భయం, అపరాధం, ఇంకా ఏదో లోతైన అలసట కలిసి ఉన్నాయి. అయినా… ఆమె నిర్ణయం తీసుకుంది.
ఈ రాత్రి…
ఒక్కసారి…
అతని ఇష్టం.
అతను మారితే...
రెండు గదుల్లోనూ ఇద్దరి మనసులు వేర్వేరు దారుల్లో ప్రయాణించినా, చివరకు ఒకే చోటికి చేరుకున్నాయి.
గోడకు ఆనుకుని నిలబడి, కళ్ళు మూసుకున్నాడు. రవి మంచం మీద కూర్చుని, తల రెండు చేతుల్లో పెట్టుకున్నాడు. ఈసారి నేను ఆగను. కానీ బలవంతం చేస్తే ఆమె మరింత దూరం అవుతుంది.
అతని మనసు తిరుగుతోంది. ఆమెను కోరుకుంటున్నాడు. ఆమెను తనది చేసుకోవాలనుకుంటున్నాడు. కానీ అదే సమయంలో ఆమెకు ఒక హామీ ఇవ్వాలని అనిపించింది. ఆమె భయపడుతున్నది అతని భవిష్యత్తు అని అతనికి అర్థమైంది.
నేను ఆమెను మళ్లీ వేడుకుంటాను.
ఈసారి గట్టిగా వాగ్దానం చేస్తాను.
చదువు, కెరీర్… అన్నీ సరిచేసుకుంటానని చెప్తాను.
ఒక్కసారి… ఆఖరిసారి అని అడుగుతాను.
ఆమె నమ్మేట్టు మాట్లాడతాను.
రవి కళ్ళు తెరిచాడు. ముఖంలో నిశ్చయం కనిపించింది. ఈసారి అతను కేవలం కోరికతో కాదు — ఒక ప్రణాళికతో ఆమె దగ్గరకు వెళ్తాను.
అదే సమయంలో వల్లీ గదిలో…
వల్లీ తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకుంది.
వెనక్కి తిరిగి తలుపు మీదనే నుదుటి ఆనించుకుని నిలబడింది. గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆమె శరీరం కాస్త వణుకుతోంది. రవి స్పర్శ గుర్తుకు వస్తోంది.
ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది.
మొదటిసారి అతను వెనుక వైపు నుంచి దగ్గరకు వచ్చి, తన చేతులు ఆమె నడుము మీద ఉంచిన క్షణం… ఆ మొదటి స్పర్శ… ఆ వేడి… ఆ ఒత్తిడి… ఆమె శరీరం ఇంకా మర్చిపోలేదు. అప్పుడు ఆమె ఎంతగా తోసిపుచ్చినా, ఆమె శరీరం మాత్రం ఆ స్పర్శను గుర్తు పెట్టుకుంది. ఇప్పుడు కూడా ఆమె నడుము మీద, వెనుక భాగం మీద ఏదో అదృశ్యమైన స్పర్శ తిరుగుతున్నట్టు అనిపించింది. ఆమె శరీరం మెల్లగా వణికింది.
వల్లీ నెమ్మదిగా మంచం దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చుంది. తల రెండు చేతుల్లో పెట్టుకుంది.
ఇదంతా ఎక్కడికి వెళ్తోంది…
ఆమె మనసు మళ్లీ రవి వైపు తిరిగింది. అతని కళ్ళల్లోని ఆ తీవ్రమైన చూపు, ఆమెను పట్టుకున్న గట్టి చేయి, అతని ముఖంలోని నిశ్చయం — అన్నీ గుర్తుకు వచ్చాయి. అతను ఇప్పుడు ఆగేలా లేడు. ఆమెకు అర్థమైంది.
ఆపై ఆమె ఆలోచనలు మరో వైపు మళ్లాయి.
రవి చదువు…
అతని భవిష్యత్తు…
అతను ఎగ్జామ్స్‌లో ఫెయిల్ అయ్యాడు. ఇప్పుడు ఇలా తన మీదే మనసు పెట్టుకుని ఉంటే… అతను మళ్లీ లేచి నిలబడగలడా? ఒకవేళ… ఒక్కసారి అతని కోరికను నెరవేర్చితే… అతను నిజంగా ప్రశాంతం అవుతాడేమో. మళ్లీ చదువు మీదకు దృష్టి పెడతాడేమో. తను చెప్పినట్టు మారతాడేమో.
వల్లీ తల ఎత్తి, గోడ వైపు చూసింది. గుండె ఇంకా బరువుగా కొట్టుకుంటోంది.
ఒక్కసారి…
ఆఖరిసారి…
అతను నిజంగా మారితే…
ఆమెకు తెలుసు ఇది సరైనది కాదు. ఇది తనను మరింత లోతుగా ఈ తప్పు దారిలోకి నెట్టేస్తుంది. కానీ ఆమె మనసులోని మరో భాగం… రవి భవిష్యత్తు పట్ల భయపడుతోంది. అతను ఇలానే కూరుకుపోతే తన వల్లనే అని అనిపిస్తుందేమోనని భయం.
కొన్ని నిమిషాలు గదిలో నిశ్శబ్దం నెలకొంది. వల్లీ కళ్ళు మూసుకుని, లోతైన నిట్టూర్పు విడిచింది.
చివరకు ఆమె మనసులో ఒక నిర్ణయం ఏర్పడింది.
సరే…
ఒక్కసారి…
ఆఖరిసారి అతని మాట నమ్మి చూస్తాను.
అతను మారితే… బాగుంటుంది.
మారకపోతే… అప్పుడు నేను గట్టిగా ఆపేస్తాను.
ఆమె కళ్ళు తెరిచింది. శరీరం ఇంకా కాస్త వణుకుతూనే ఉంది. కానీ ఆమె ముఖంలో ఇప్పుడు ఒక నిశ్చయం కనిపించింది. భయం, అపరాధం, ఇంకా ఏదో లోతైన అలసట కలిసి ఉన్నాయి. అయినా… ఆమె నిర్ణయం తీసుకుంది.
ఈ రాత్రి…
ఒక్కసారి…
అతని ఇష్టం.
అతను మారితే...
రెండు గదుల్లోనూ ఇద్దరి మనసులు వేర్వేరు దారుల్లో ప్రయాణించినా, చివరకు ఒకే చోటికి చేరుకున్నాయి.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)
Nice fantastic marvelous update 