Incest அன்புள்ள அம்மா

[sexluver_007]

Ahaa aduthu Sema scene irukum polaye

[yscienced]

super,waiting for next scene

[Amma Pasam]

Good update bro

[Thamizh13]

Super nanba continue

[Shajith]

“அன்புள்ள அம்மா” — அத்தியாயம் 1 முதல் 14 வரை…
கதாசிரியர்: Devayani Rasigan

ஒரு கதையின் முதல் சில அத்தியாயங்களே அதன் பயணத்தைத் தீர்மானித்து விடும் என்பார்கள். அந்த வகையில் “அன்புள்ள அம்மா” கதையின் முதல் 14 அத்தியாயங்களைப் படித்து முடித்தபோது, இது ஒரே கோட்டில் செல்லும் சாதாரண குடும்பக் கதை அல்ல… ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் ஒரு புதிய மனக்கதவைத் திறந்து, அடுத்த அறைக்குள் வாசகனை அழைத்துச் செல்லும் உளவியல் பயணம் என்ற உணர்வு ஏற்பட்டது.

முதல் அத்தியாயத்தைப் பார்க்கும்போது, கதை மிகவும் இயல்பான குடும்பச் சூழலில் தொடங்குகிறது. தேவயானி, ராஜ், சுமன், சகோதரிகள், நண்பர்கள் என்று ஒரு குடும்பத்தின் அன்றாட வாழ்க்கையை நிதானமாக அறிமுகப்படுத்தியிருப்பது பின்னர் வரப்போகும் புயலுக்கு ஒரு அமைதியான பின்னணியை உருவாக்குகிறது.

“புயலுக்கு முன் கடல் அமைதியாக இருக்கும்” என்பதுபோல, முதல் அத்தியாயத்தின் இயல்பான குடும்பச் சூழலுக்குப் பின்னால் இவ்வளவு பெரிய பிரச்சனை காத்திருக்கிறது என்பதை அப்போது வாசகர் எதிர்பார்க்க முடியாது. அந்த அமைதிதான் பின்னர் வரும் சம்பவங்களின் தாக்கத்தை இன்னும் அதிகப்படுத்துகிறது.

இரண்டாவது அத்தியாயத்தில் வரும் மர்மமான நபரின் மிரட்டல் கதையின் முதல் பெரிய திருப்பம். ஒரு தாயின் மனதில் இருக்கும் மிகப்பெரிய பலவீனம் எது என்றால், அது தன் பிள்ளைகளைப் பற்றிய பயம். அந்த இடத்தில்தான் தேவயானியின் பாத்திரம் உண்மையாகத் தொடங்குகிறது.

“தாயின் மனம் தன் பிள்ளைக்காக ஆயிரம் துண்டாகும்” என்று சொல்வார்கள். தேவயானி சந்திக்கும் அச்சுறுத்தலிலும் அதுதான் தெரிகிறது. அவளுக்குத் தன்னைப் பற்றிய பயத்தைவிட, மகளைப் பற்றிய பயம்தான் அதிகமாகிறது. அந்த ஒரு மனநிலையை கதாசிரியர் இன்னும் கொஞ்சம் நீட்டி எழுதியிருந்தால், தேவயானியின் உள்ளுக்குள் நடக்கும் போராட்டம் வாசகருக்கு இன்னும் ஆழமாகப் புரிந்திருக்கும்.

அவள் ஏன் அந்த ஆபத்தான இடத்திற்குச் செல்கிறாள்?
அவள் மனதில் அந்த நேரத்தில் என்னென்ன எண்ணங்கள் ஓடின?
“நான் போகாமல் இருந்தால் என் மகளுக்கு என்ன ஆகும்?” என்ற பயம் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தது?

இவற்றை இன்னும் இரண்டு மூன்று பத்திகள் விரிவாகக் கொடுத்திருந்தால், அந்தக் காட்சியின் உணர்ச்சி எடை இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.

“பிள்ளையைப் பெற்றவள் பாறையையும் தூக்கும்” என்பதுபோல, தாய்மை சில நேரங்களில் மனிதனை தன் இயல்பான பயத்தையே மறக்கச் செய்கிறது.

மூன்றாவது, நான்காவது அத்தியாயங்களில் மர்மமும் அச்சமும் மேலும் அதிகரிக்கும்போது, தேவயானியின் நிலை ஒரு தனிப்பட்ட பிரச்சனையாக இல்லாமல், குடும்பத்தின் மொத்த பாதுகாப்பு குறித்த பிரச்சனையாக மாறுகிறது. இங்கேதான் கதையின் இருண்ட பக்கம் தொடங்குகிறது.

அந்த இடத்தில் கதாசிரியர் தேவயானியின் மனநிலையை இன்னும் விரிவாக ஆராய்ந்திருக்கலாம். வெளியில் அமைதியாக நடந்து கொண்டாலும், உள்ளுக்குள் உடைந்து கொண்டிருக்கும் ஒருவரின் மனதை எழுதுவதற்கு நிறைய வாய்ப்பு இருந்தது.

“வெளியில் சிரிப்பவன் உள்ளுக்குள் அழுவதில்லை என்று யார் சொன்னது?”

சில வலிகளுக்கு சத்தம் இருக்காது.
சில பயங்களுக்கு கண்ணீர் இருக்காது.
சில அவமானங்களை மனிதன் தன்னுடைய நிழலுக்குக் கூட சொல்ல முடியாது.

அந்த அமைதியான வலியை இன்னும் கொஞ்சம் நீட்டி எழுதியிருந்தால், தேவயானி ஒரு கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், ஒரு உணர்வாகவே வாசகருக்குள் பதிந்திருப்பாள்.

ஐந்தாவது அத்தியாயத்தில் சுமன் தன் தாயைத் தேடி ஓடி வந்து, அவளை அந்தச் சூழ்நிலையிலிருந்து மீட்கும் தருணம் கதையின் இன்னொரு முக்கியமான திருப்பம். இதுவரை குடும்பத்தில் ஒரு மகனாக இருந்த சுமன், அந்த நொடியில் தாயின் பாதுகாவலனாக மாறுகிறான்.

“ஆபத்தில் உதவியவனே உண்மையான உறவு” என்பார்கள்.

யோகிபாபு பார்த்த விஷயம், சுமனின் சந்தேகம், சிவப்பு பைக், சேதமடைந்த தடயம், பின்னர் காவல்துறையை நோக்கிச் செல்லும் பாதை—இவை அனைத்தும் கதைக்கு ஒரு விசாரணைத் தன்மையை உருவாக்குகின்றன.

குறிப்பாக சிவப்பு பைக் பற்றிய சிறிய தடயத்தை பின்னர் கதையின் விசாரணை ஓட்டத்தில் பயன்படுத்திய விதம் நன்றாக இருந்தது.

“சிறு துளி பெருவெள்ளம்” என்பதுபோல, கதையில் சிறியதாகத் தோன்றும் ஒரு தகவல்கூட பின்னர் பெரிய விளைவுக்கான கதவாக மாறுகிறது.

ஆறாவது அத்தியாயத்தில் காவல் நிலையத்தில் தேவயானி அடையாளம் காணும் பகுதி கதையின் பரபரப்பை இன்னும் உயர்த்துகிறது. அங்கே அவளுக்கு இருந்த பயமும், அவமானம் பற்றிய தயக்கமும், குடும்பம் என்ன நினைக்கும் என்ற அச்சமும் மிகவும் முக்கியமான மனநிலைகள்.

இங்கே ஒரு சிறிய கருத்து மட்டும் சொல்ல வேண்டும்.

காவல் நிலையக் காட்சியை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாக எழுதியிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.

காவலரின் கேள்விகள், தேவயானியின் தயக்கம், அவள் அந்த மனிதனைப் பார்க்கும் முதல் நொடி, “இவன்தானா?” என்ற மனப்போராட்டம், சுமன் அருகில் இருப்பதால் கிடைக்கும் சிறிய நம்பிக்கை—இவற்றை இன்னும் விரிவாகக் கொடுத்திருந்தால் அந்தக் காட்சி வாசகரின் மனதில் இன்னும் நீண்ட நேரம் நின்றிருக்கும்.

“உண்மைக்கு தாமதம் இருக்கலாம்; ஆனால் வழி இருக்கும்” என்பதுபோல, அங்கே கதை ஒரு புதிய பாதைக்கு திரும்புகிறது.

அதற்குப் பிறகு மழையில் சுமனும் தேவயானியும் வீடு திரும்பும் பகுதி கதையின் மனநிலையை மீண்டும் மாற்றுகிறது. வெளியில் மழை பெய்கிறது; ஆனால் கதாபாத்திரங்களின் உள்ளே வேறு ஒரு புயல் உருவாகிறது.

இங்கே இயற்கையை கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையோடு இணைத்து இன்னும் கொஞ்சம் எழுதியிருந்தால் அழகாக இருந்திருக்கும்.

மழை என்பது இங்கே வெறும் மழையாக இல்லாமல்,
கழுவ முடியாத நினைவுகளின் அடையாளமாகவும்,
மறைக்க முடியாத உணர்வுகளின் பின்னணியாகவும்,
கதாபாத்திரங்களின் குழப்பமான மனநிலையின் பிரதிபலிப்பாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.

“மழை பெய்தால் மண் நனைவது போல, நினைவு வந்தால் மனமும் நனையும்.”

ஏழாவது, எட்டாவது அத்தியாயங்களில் கதை வெளிப்புற பிரச்சனையிலிருந்து கதாபாத்திரங்களின் உளவியல் உலகத்துக்குள் நுழைகிறது. இதுதான் கதையின் மிகவும் நுணுக்கமான பகுதி.

தேவயானியின் மனக்குழப்பம், குற்ற உணர்வு, பயம், தன்னையே புரிந்துகொள்ள முடியாத நிலை போன்றவற்றை கதாசிரியர் எடுத்துச் செல்லும் விதம் கதையின் உளவியல் பரிமாணத்தை அதிகரிக்கிறது.

ஆனால் இதுபோன்ற முக்கியமான மனமாற்றங்களை சில இடங்களில் சம்பவங்களின் வேகத்துக்குள் சுருக்கிவிடாமல், “எதனால் இந்த எண்ணம் உருவானது?” “அந்த எண்ணத்தை எதிர்க்க அவள் என்ன முயன்றாள்?” “அவளுடைய மனதில் தாய்மை, குற்ற உணர்வு, பயம் ஆகியவை எப்படி மோதின?” என்பதை இன்னும் விரிவாகக் காட்டியிருந்தால் கதை இன்னும் வலிமையாக இருந்திருக்கும்.

“மனதை வெல்வது உலகத்தை வெல்வதைவிட கடினம்.”

ஒன்பதாவது அத்தியாயத்தில் கதவு, சுமன், ராஜின் எதிர்பாராத வருகை போன்றவை மீண்டும் கதையை ஒரு பதற்றமான நிலைக்குக் கொண்டு செல்கின்றன. இங்கே “கதவு” என்பதே ஒரு நல்ல குறியீடாக மாறுகிறது.

ஒரு கதவு திறந்தால் உண்மை வெளியில் வரும்.
ஒரு கதவு மூடப்பட்டால் ரகசியம் உள்ளே இருக்கும்.

அந்த வகையில் இந்தக் கதையில் கதவு ஒரு சாதாரண பொருளாக இல்லாமல், உண்மைக்கும் மறைப்புக்கும் நடுவிலான எல்லையாக தொடர்ந்து பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது என்று வாசிக்க முடிகிறது.

“மறைத்தது முளைக்கும்; புதைத்தது ஒருநாள் வெளிவரும்.”

பத்தாவது முதல் பன்னிரண்டாவது அத்தியாயங்கள் வரையில் கதை மிகவும் சிக்கலான உளவியல் பகுதிக்குள் செல்கிறது. இங்கே கதாசிரியர் கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை எழுத முயன்றிருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. ஆனால் இதுபோன்ற இடங்களில் சம்பவத்தை மட்டும் முன்னேற்றுவதைக் காட்டிலும், அதன் விளைவாக உருவாகும் குற்ற உணர்வு, பயம், மனச்சாட்சி, குழப்பம், குடும்ப உறவுகளின் உடைதல் ஆகியவற்றுக்கு இன்னும் அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்திருந்தால் கதையின் இலக்கியத் தரம் மேலும் உயர்ந்திருக்கும்.

“தவறு செய்வது மனிதம்; தவறை உணர்வது மனசாட்சி; தவறிலிருந்து திரும்புவது மனிதனின் உயரம்.”

இந்தக் கதையின் அடுத்த கட்டத்தில் வாசகர் கேட்கத் தொடங்கும் கேள்வி “அடுத்து என்ன நடக்கும்?” என்பது மட்டும் இல்லை.

“இந்த சம்பவங்களுக்குப் பிறகு இந்தக் குடும்பம் எப்படி மாறப் போகிறது?”

அதுதான் கதையின் உண்மையான பலமாக மாறுகிறது.

பதிமூன்றாவது, பதினான்காவது அத்தியாயங்களில் ராஜ் மிக அருகில் வந்து நிற்கும் தருணங்கள் கதையின் suspense-ஐ உச்சத்துக்கு கொண்டு செல்கின்றன. கதவைத் திறக்கப் போகும் அந்தச் சில நொடிகளில் கதையின் முழு பதற்றமும் ஒன்று சேர்கிறது.

அந்த இடங்களில் நேரத்தை மெதுவாக்கி எழுதும் முயற்சி நன்றாக இருந்தது.

“உயிர் போகும் நேரத்தில் ஒரு நொடியும் ஒரு யுகம்.”

அந்த ஒரு நொடியின் பயம், இதயத்துடிப்பு, கதவு திறக்குமா இல்லையா என்ற எதிர்பார்ப்பு ஆகியவை வாசகரையும் அந்த அறைக்குள் நிறுத்திவிடுகின்றன.

அதே நேரத்தில், இந்தக் கதையின் அடுத்த பதிப்புகளில் மிகவும் தீவிரமான உடல் சார்ந்த விவரங்களை குறைத்து, மனநிலையின் தாக்கம், குற்ற உணர்வு, குடும்ப ரகசியத்தின் சுமை, உண்மை வெளிவந்தால் ஏற்படும் விளைவுகள் ஆகியவற்றை அதிகமாக முன்னிலைப்படுத்தினால் கதை இன்னும் ஆழமான உளவியல் படைப்பாக மாறும் என்று தோன்றுகிறது.

ஏனென்றால் சில விஷயங்களை விரிவாகச் சொல்ல வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

“சொல்லாமல் சொல்லுவது தான் சொல்லின் அழகு.”

வாசகரின் கற்பனைக்கு இடம் கொடுத்தால் சில காட்சிகள் இன்னும் வலிமையாக மனதில் பதியும்.

மேலும், தேவயானியின் கடந்த காலம், ராஜுடன் அவளுடைய உறவு எப்படி உருவானது, சுமனுடன் அவளுடைய தாய்–மகன் பந்தம் முன்பு எப்படி இருந்தது, குடும்பத்தில் ஒவ்வொருவருடனும் அவளுடைய உணர்ச்சி தொடர்பு எப்படி இருந்தது போன்ற பின்னணிகளை இடையிடையே சிறிய நினைவுக் காட்சிகளாகக் கொடுத்திருந்தால், பின்னர் வரும் மனமாற்றங்களின் தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.

“வேர் ஆழமாக இருந்தால் தான் மரம் உயரமாக நிற்கும்.”

அதேபோல் கதாபாத்திரத்தின் பின்னணி ஆழமாக இருந்தால் தான் அதன் தற்போதைய போராட்டமும் வாசகருக்கு அதிகமாகப் புரியும்.

மொத்தமாகப் பார்க்கும்போது, முதல் 14 அத்தியாயங்களில் கதையின் மிகப்பெரிய பலம் திருப்பங்களை உருவாக்கும் திறனும், ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தின் முடிவிலும் அடுத்த பகுதியைத் தெரிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தை உருவாக்குவதும் தான்.

முதல் அத்தியாயத்தில் இருந்த குடும்ப அமைதி…

அதற்குப் பிறகு வந்த மர்மம்…

அச்சுறுத்தல்…

தேவயானியின் மனப்போராட்டம்…

சுமனின் தலையீடு…

காவல் நிலையம்…

விசாரணையின் தடயங்கள்…

மழையில் திரும்பும் பயணம்…

மறைக்கப்பட்ட மனக்குழப்பங்கள்…

ராஜின் எதிர்பாராத வருகைகள்…

கதவின் மறுபுறம் நிற்கும் உண்மை…

இவை அனைத்தும் படிப்படியாக கதையை ஒரு உச்சநிலைக்கு கொண்டு வந்திருக்கின்றன.

“அவசரத்தில் எடுத்த முடிவு ஆயுள் முழுவதும் நிழலாகலாம்” என்பதுபோல, இந்தக் கதாபாத்திரங்கள் எடுக்கும் ஒவ்வொரு முடிவும் அடுத்த அத்தியாயத்துக்கு ஒரு புதிய விளைவை உருவாக்குகிறது.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயம் — இந்தக் கதையின் தலைப்பு “அன்புள்ள அம்மா” என்பதால், அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களில் “அன்பு” என்ற வார்த்தையின் உண்மையான அர்த்தத்தை இன்னும் ஆழமாக ஆராய்ந்தால் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கும்.

அன்பு என்றால் பாதுகாப்பா?
தியாகமா?
பாசமா?
பொறுப்பா?
அல்லது சில நேரங்களில் மனிதன் தன்னையே இழக்கச் செய்யும் உணர்வா?

இந்தக் கேள்விகளுக்கு கதை நேரடியாக பதில் சொல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் செயல்களின் மூலம் வாசகரை யோசிக்க வைத்தால் தலைப்புக்கும் கதைக்கும் இன்னும் வலுவான தொடர்பு உருவாகும்.

“அன்பு இருக்கும் இடத்தில் பொறுப்பும் இருக்க வேண்டும்; இல்லையென்றால் அன்பே சுமையாக மாறிவிடும்.”

முதல் 14 அத்தியாயங்களுக்குப் பிறகு, எனக்குத் தோன்றுவது ஒன்று மட்டும்தான்—

இந்தக் கதை இப்போது சம்பவங்களை மட்டும் சொல்லும் நிலையில் இல்லை.
கதாபாத்திரங்களின் மனதைத் திறந்து பார்க்க வேண்டிய கட்டத்தை அடைந்துவிட்டது.

அடுத்த அத்தியாயங்களில் வெளியில் நடக்கும் சம்பவங்களைப் போலவே, ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தின் உள்ளே நடக்கும் போராட்டத்தையும் அதிகமாக எழுதினால், இந்தக் கதை இன்னும் கனமான உணர்வையும் நீண்டநாள் நினைவையும் ஏற்படுத்தும்.

“கதை நீளத்தால் பெரியதாகாது; கதாபாத்திரங்களின் ஆழத்தால் பெரியதாகும்.”

அந்த ஆழத்துக்கான விதைகள் இந்த முதல் 14 அத்தியாயங்களிலேயே இருக்கின்றன.

ஒரு பக்கம் மர்மம்…
ஒரு பக்கம் குடும்பம்…
ஒரு பக்கம் பயம்…
ஒரு பக்கம் மனக்குழப்பம்…
மற்றொரு பக்கம் வெளிவராமல் அடைக்கப்பட்ட உண்மைகள்…

“முடிச்சு இருக்கும் இடத்தில்தான் கதையின் சுவாரஸ்யம் இருக்கும்.”

அந்த முடிச்சுகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்க்கும் பொறுப்பு இனி வரும் அத்தியாயங்களுக்கு இருக்கிறது.

மொத்தத்தில், Devayani Rasigan அவர்களின் “அன்புள்ள அம்மா” முதல் 14 அத்தியாயங்களிலேயே வாசகருக்கு பல கேள்விகளை எழுப்பியிருக்கிறது. சில இடங்களில் வேகம் அதிகமாகிறது; சில முக்கியமான மனநிலைகள் இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாகப் பேசப்பட்டிருக்கலாம்; சில காட்சிகளில் வெளிப்புற விவரங்களைக் குறைத்து உளவியல் உணர்வுகளை அதிகப்படுத்தினால் கதையின் தாக்கம் இன்னும் உயரலாம்.

ஆனால் அதே நேரத்தில், “அடுத்து என்ன?” என்ற ஆர்வத்தை தொடர்ந்து வைத்திருப்பது இந்தத் தொடரின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம்.

“நல்ல கதை வாசிப்பை முடிக்காது; வாசித்த பிறகும் மனதில் தொடரும்.”

அந்த வகையில் முதல் 14 அத்தியாயங்களுக்குப் பிறகும் இந்தக் கதையின் அடுத்த பக்கத்தைத் திறக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வம் இருக்கிறது.

கதாசிரியர் Devayani Rasigan அவர்களுக்கு வாழ்த்துகள்.
கதையின் அடுத்த கட்டங்களில் சம்பவங்களைவிட மனங்களின் குரலுக்கும், கதாபாத்திரங்களின் உளவியல் பயணத்துக்கும் இன்னும் கொஞ்சம் அதிக இடம் கிடைத்தால், இந்தக் கதை இன்னும் ஆழமான வாசிப்பு அனுபவமாக மாறும்.

கதை தொடரட்டும்…
முடிச்சுகள் அவிழட்டும்…
மனங்களுக்குள் மறைந்திருக்கும் உண்மைகள் வெளிச்சத்துக்கு வரட்டும்.

[Amma Pasam]

Waiting for your update

[yscienced]

Waiting for update

[Lashabhi]

Ippadi rasichu write pannra writers miga kuraivu, especially in this website naan paartha varaikum, , romantic sex between mom and son, dialogue delivery vaerra level bro nee, waiting for next update.

[ratimom]

கதை மிக நன்றாக எழுதப்பட்டுள்ளது. அடுத்த பதிவிற்காகக் காத்திருக்கிறேன்.

சுமன் தன் அம்மாவை உடல்ரீதியாக ஆதிக்கம் செலுத்துவதையும், தேவயானி விருப்பமின்றி அதற்குப் பணிந்து போவதையும் காண ஆவலாக உள்ளேன்.

சுமன் கட்டாயப்படுத்தி தேவயானியுடன் உடலுறவு கொள்வதைப் பார்க்க விரும்புகிறேன்.    

[flamingopink]

நண்பா தொடரவும்
ஆவலுடன் சுமனுக்காக காத்திருக்கிறேன்
தேவயானியின் அடங்கா காமமும்
சுமனின் ஆண் வேட்கையும் ,
கலந்த காம களியாட்டத்தை
படிக்க ஆவலாக உள்ளது

[yscienced]

Pls update it has been while no update

[Actress fan]

கதை நன்றாக உள்ளது தொடரவும்

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 15
​மாலை நேரத்தின் மெல்லிய வெளிச்சம் படுக்கையறையின் சன்னல் திரைகளை ஊடுருவி, சுவர்களில் நிழல் சித்திரங்களைத் தீட்டிக்கொண்டிருந்தது. அறையின் கதவு லேசாகச் சாத்தப்பட்டிருக்க, வெளியே ஹாலில் ராஜ் தன் அலுவலக மேலதிகாரியிடம் போனில் தீவிரமாகப் பேசிக்கொண்டிருக்கும் உரையாடல் தெளிவற்று, மெல்லிய முணுமுணுப்பாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.

​ஆனால், அந்த படுக்கையறைக்குள்ளோ முற்றிலும் வேறொரு உலகம் உருவெடுத்திருந்தது. காலத்தின் நகர்வே உறைந்துபோனது போன்றதொரு கொடூரமான, காமம் ததும்பும் சூழல் நிலவியது.
​தேவயானியின் படுக்கையில் சாய்ந்திருந்த நிலைக்கு மிக அருகில், அவளது சொந்த மகன் சுமன் நின்றுகொண்டிருந்தான். அவனது ஆடை தளர்ந்து, மேலாடை கலைந்திருந்தது. அவனது ஆறரை அங்குல நீளமுள்ள, நரம்புகள் புடைத்த, கொதிக்கும் விறைப்புடன் கூடிய ஆண்மை தேவயானியின் முகத்திற்குச் சரியாக அரை அடி தூரத்தில், அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டுத் துடித்தது!

​அவனது விறைத்த உறுப்பிலிருந்து லேசான கசிவும், அதீத வெப்பமும் வெளிப்பட்டு அந்தச் சிறிய இடைவெளியின் காற்றையே சூடேற்றின.

​தேவயானியின் கண்கள் பேரதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அவளது மூச்சுக்காற்று தொண்டையிலேயே உறைந்துபோனது. இதயம் மார்புக்கூட்டை பிளந்துகொண்டு வெளியே வந்துவிடும் என்பது போல் வேகமாக அடித்தது. தன் பெற்ற மகனின் விறைத்த உறுப்பை இவ்வளவு அருகில், வெளிப்படையாகக் காண்பது அவளது வாழ்க்கையிலேயே இதுவே முதல் முறை!

​அவளது பார்வையில் பேரதிர்ச்சி, எல்லை மீறிய தவிப்பு, கூச்சம் மற்றும் தவிர்க்க இயலாத ஒருவித தார்மீக அச்சம் என அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் வெளிப்பட்டன.

​சுமனின் கண்கள் காம வெறியாலும் அடக்க முடியாத ஆசையாலும் சிவந்திருந்தன. அவன் தேவயானியின் முகத்தில் உறைந்திருந்த அதிர்ச்சியையும், அவளது உதடுகளின் நடுங்கிய அசைவையும் உற்றுப் பார்த்தான்.

​சுமன் சற்றும் தயங்காமல், தேவயானியின் நடுங்கும் வலது கரத்தைப் பற்றித் தன் இரு விரல்களால் தூக்கினான். அவளது கையின் நடுக்கம் அவனுக்கும் தெளிவாக உணர்ந்தது. அவன் தேவயானியின் கையைத் தன் விறைத்த, சூடான ஆண்மையின் மீது கொண்டு போய் வைத்தான்!

​தேவயானி: "சு... சுமன்...!"

​தேவயானியின் குரல் நடுக்கத்துடன், மிகவும் மெலிதாக வெளிப்பட்டது. அவளது குரலில் கெஞ்சலும், தவிப்பும் கலந்திருந்தன.

​ஆனால், தேவயானியின் மென்மையான உள்ளங்கை, தன் மகனின் கொதிக்கும் ஆண்மை உறுப்பை இறுக்கமாகப் பற்றியது! அவளது விரல்கள் தன்னிச்சையாகச் சுமனின் விறைத்த உறுப்பைச் சுற்றி வளைத்து இறுக்கிப் பிடித்தன.

​தன் மகனின் உறுப்பிலிருந்து பாய்ந்த அந்த அதிகப்படியான சூடு, தேவயானியின் உள்ளங்கை வழியாக அவளது நரம்புகளில் மின்சாரம் போல் பாய்ந்தது. அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு விசித்திரமான சிலிர்ப்பு பரவியது.

​சுமன்: "அம்மா..."

​சுமனின் குரல் தாழ்வாக, காமத்தின் உச்சக்கட்டக் கிளர்ச்சியுடன் வெளிப்பட்டது.

​தேவயானி தன் கையைத் திரும்பப் பெற முயன்றாள். ஆனால் அவளது உடல் அவளது கட்டுப்பாட்டை மீறிச் செயல்பட்டது. கையை விலக்க வேண்டிய மனதின் தார்மீகக் கட்டளையை, அவளது உடலின் இச்சை அலட்சியம் செய்தது. தன் மகனின் விறைத்த உறுப்பைக் கையில் ஏந்தியபடி, செய்வதறியாது, பயத்திலும் கூச்சத்திலும், கட்டுப்படுத்த முடியாத இச்சையிலும் உறைந்துபோய் நின்றாள் தேவயானி!

​சுமன் அவளது முகத்திற்கு இன்னும் நெருக்கமாகக் குனிந்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று தேவயானியின் கன்னங்களில் சூடாகப் பட்டது.

​சுமன்: "அம்மா... உனக்கு இது எப்படி இருக்குன்னு தெரியுமா? உன் கை பட்டதும் என் பூலு இன்னும் எவ்ளோ கெட்டியா, கொதிப்பா மாறுதுன்னு பாரேன் அம்மா..."

​தேவயானி: "சுமன்... வேணாம் டா... வெளியே... உங்க அப்பா போன் பேசிட்டு இருக்காரு... யாராவது பாத்துட்டா..."

​சுமன்: "அப்பா போன்ல பிஸியா இருக்காரு அம்மா... அவருக்கு எதுவும் தெரியாது. நீ ஏன் கையை விலக்காம இன்னும் இப்படி இறுக்கிப் பிடிச்சிருக்க? உனக்கும் இது பிடிச்சிருக்குதானே?"

​தேவயானி: "இல்ல டா... சீ... நான் உன் அம்மா டா... என்னால இது..."

​சுமன்: "அம்மான்னு சொல்லாத அம்மா... இப்போ என் பூலு உன் கையில் இருக்கு. அதை நீ உணர்றியா? எவ்ளோ தடிமனா, நரம்பெல்லாம் புடைச்சுத் துடிக்குதுன்னு பாரு. உன் கை பட்டு இது இன்னும் பெருசாகுது..."

​சுமனின் வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் தேவயானியின் காதுகளில் தேனாகப் பாய்ந்தாலும், குற்ற உணர்ச்சியின் முள் அவளது இதயத்தைக் குத்தியது. ஆனால், அவளது உள்ளங்கை சுமனின் விறைத்த பூலின் துடிப்பை அணுஅணுவாக உணர்ந்துகொண்டிருந்தது.

​சுமன் தன் கையால் தேவயானியின் கையை மேலும் அழுத்தமாகத் தன் உறுப்பின் மீது அமுக்கினான். தேவயானியின் விரல்கள் சுமனின் விறைத்த பூலின் மகுடப் பகுதியைத் தொட்டன. அங்கே இருந்த மெல்லிய கசிவு அவளது விரல்களில் பிசுபிசுப்பாகப் ஒட்டியது.

​தேவயானி: "சுமன்... ஆஹ்... தயவுசெய்து..."

​சுமன்: "சொல்லு அம்மா... என் பூலு உனக்கு சூடா இருக்கா? எவ்ளோ நீளமா இருக்குனு உன் கையால அளந்து பாரேன்..."

​வெளியே ராஜின் குரல் மெல்ல ஓய்வது போல் கேட்டது. போன் உரையாடல் முடியப்போகிறது என்ற அச்சம் தேவயானியின் நெஞ்சில் பீதியை உருவாக்கியது. ஆனால், சுமனின் விடாப்பிடியான அணைப்பும், அவனது விறைத்த ஆண்மையின் தொடுதலும் தேவயானியை முற்றிலும் அடிமைப்படுத்தியிருந்தன.

​சுமன் தன் தாய் தேவயானியின் கண்களை நேருக்கு நேராகப் பார்த்தான். அவளது கலங்கிய கண்கள், சிவந்த உதடுகள், கலைந்த ஆடை என அனைத்தும் அவனது காமக் கனலை மேலும் விசிறி விட்டன.

​சுமன்: "அம்மா, என் பூலை உன் கையில புடிச்சிருக்கிறது உனக்கு எவ்ளோ சுகமா இருக்குனு உன் மூச்சுக்காற்றே சொல்லுது அம்மா... இதைப்பற்றி நீ என்ன நினைக்கிறனு எனக்கு இப்பவே சொல்லியாகணும்..."

​அறையின் மெல்லிய வெளிச்சத்தில், பெற்ற மகனின் விறைத்த பூலைத் தன் கையில் ஏந்தியபடி, குற்ற உணர்ச்சிக்கும் இச்சைக்கும் இடையே தவிக்கும் தேவயானியின் முகத்தைப் பார்த்தபடி சுமன் நின்றிருக்க,



சுமனின் உடல் சூடு தேவயானியின் அருகில் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. அவனது மூச்சுக்காற்று தேவயானியின் கன்னங்களைச் சுட்டுப் பொசுக்கியது.
​சுமனின் விறைத்த பூல் தேவயானியின் முகத்திற்கு மிக அருகில், அவளது உதடுகளின் எல்லைக்கு நேராக உயர்த்தப்பட்டிருந்தது. இருபத்து இரண்டு வயது இளைஞனின் உடலின் முழு இச்சையும், அந்த உறுப்பின் நரம்புகள் புடைத்த கொதிக்கும் தோற்றத்தில் வெளிப்பட்டது.

தேவயானி தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டிருந்தாள். அவளது இமைகள் பயத்தாலும், அதே சமயம் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு விசித்திரமான காமக் கிளர்ச்சியாலும் படபடவென அடித்துக் கொண்டன. அவள் அணிந்திருந்த வெள்ளைச் சேலையும் ஜாக்கெட்டும் முந்தைய போராட்டங்களால் கலைந்து போயிருந்தன. அவளது மார்பின் ஏற்ற இறக்கம் வேகமாக இருந்தது. அவள் வாயைத் திறக்கவோ, அல்லது தலைதுவட்டவோ முடியாதபடி மனசு ஒரு பெரும் முடக்கத்தில் உறைந்து போயிருந்தது.

​தேவயானி: "சுமன்... வேண்டா..."

​என்ற அந்த வார்த்தை அவளது தொண்டைக்குள்ளேயே மூழ்கியது. உதடுகள் வெளிப்படையாக ஒலிக்கத் திராணியின்றி முணுமுணுப்பாக மட்டுமே வெளியேறியது. சுமனின் கண்கள் அந்தத் தருணத்தில் எதையும் யோசிக்கும் நிலையில் இல்லை.
அவனது அகத்திற்குள் எரிந்த காமத் தீ தாயின் மீதான பாசத்தையும் மீறி விஸ்வரூபமாக வளர்ந்திருந்தது. அவன் தன் கைகளால் தேவயானியின் தோள்களை மென்மையாக, ஆனால் உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டான். அந்தத் தொடுதலில் இருந்த பிடிமானம் தேவயானியை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. அவள் உடலின் அத்தனை சத்திகளும் சோர்ந்து போயின. எதிர்ப்பதற்கான எந்தத் துடிப்பும் அவளிடம் எஞ்சவில்லை.

​அறைக்குள் வீசிய மெல்லிய காற்று கூட அந்தத் தருணத்தின் சூட்டைத் தணிக்கப் போதுமானதாக இல்லை. சுமன் தன் விறைப்புமிக்க உறுப்பின் முனையால் தேவயானியின் மென்மையான உதடுகளில் மெல்லத் தடவினான். அந்த உரசுதல் தேவயானியின் உடல் முழுவதிலும் ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலை ஏற்படுத்தியது. அவளது கண்கள் திறக்கப்படாமலேயே, அந்தத் தொடுகையின் குளிர்ச்சியும் வெம்மையும் கலந்த உணர்வை அவளது நரம்புகள் கிரகித்துக் கொண்டன. சுமனின் கை விரல்கள் தேவயானியின் தலைமுடியைக் கோதி விட்டன. அந்த அன்னோன்யமான, அதே சமயம் எல்லை மீறிய தொடுதல் தாயும் மகனும் என்ற புனிதமான கோட்டை மெல்ல மெல்லத் தகர்த்துக் கொண்டிருந்தது.

​தேவயானியின் உதடுகள் நடுங்கின. அவள் தன் பற்களால் கீழ் உதட்டைக் கடித்துக் கொண்டு அந்த இச்சையின் தீவிரத்தை உள்வாங்க முயன்றாள். சுமனின் மூச்சுக்காற்று நேரடியாக அவளது முகத்தில் பட்டுத் தெறித்தது.

​சுமன்: "அம்மா..."

​என்று அவன் மிக மெல்லிய குரலில் அழைத்தான். அந்த அழைப்பில் ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. தாயின் மீது அவன் கொண்டிருந்த எல்லையற்ற பாசம், இப்போது உடலின் பசியோடு கலந்து ஒரு விவரிக்க முடியாத வடிவத்தை எடுத்திருந்தது. தேவயானி அந்த விளிவைக் கேட்டதும் உடல் சிலிர்த்துப் போனாள். அவள் தன் கண்களைத் திறந்து சுமனின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அந்த இருபத்து இரண்டு வயது இளைஞனின் முகத்தில் இருந்த தீவிரமும், கோரிக்கையும் அவளது நெஞ்சில் ஒரு பெரும் பாரத்தை இறக்கின.


​தேவயானி: "சுமன்... வெளிய... உங்க ... அப்பா இருக்காங்க..."

​அவள் தளர்ந்த குரலில் எச்சரித்தாள். ஆனால் அந்த எச்சரிக்கையில் எந்த உறுதியும் இருக்கவில்லை. அது வெறும் சடங்குக்காகச் சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகள் போலத்தான் ஒலித்தது. சுமன் அதைத் பொருட்படுத்தவே இல்லை. அவன் தன் உறுப்பின் முனையால் தேவயானியின் உதடுகளை மீண்டும் ஒருமுறை மென்மையாகத் தடவினான். அந்தச் ஸ்பரிசம் தேவயானியின் கட்டுப்பாட்டை முழுமையாகச் சிதைத்தது. அவளது கைகள் தானாகவே உயர்ந்தன. சுமனின் தோள்களைப் பற்ற முயன்றன. ஆனால் விரல்கள் நடுங்கியதால் அவனால் முழுமையாகப் பற்ற முடியவில்லை.


​மௌனம் அந்த அறையை ஆக்கிரமித்திருந்தது. தேவயானி எதையும் பேசாமல், கண்களை மூடியபடி அமைதியாக நிலைகுலைந்து நின்றாள். தாயின் அந்த மௌனம் சுமனுக்கு ஒரு அனுமதியாக மாறியது. அவனது மனசுக்குள் எழுந்த தார்மீகக் கேள்விகள் அத்தனையும் அந்த உடல் வெப்பத்தில் கரைந்து போயின. தேவயானி தன் எதிர்ப்பை முழுமையாக வெளிப்படுத்தாமல் தவித்த அந்தத் தருணம், உறவின் அடுத்த கட்டத்திற்கான எல்லையைத் திறந்து விட்டது. அவள் ஒரு தாய் என்ற தனது அடையாளத்தை மறந்து, ஒரு பெண்ணாக அந்த இச்சைக்கு முன்னால் மண்டியிடும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தாள்.

​வெளியே ஹாலில் ராஜின் குரல் போன் மூலமாக ஏதோ ஒரு அலுவலகப் பிரச்சினையைப் பற்றி விவாதிப்பது மங்கலாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. அந்த உலகத்திலிருந்து இவர்கள் இருவரும் முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு இருண்ட, அந்தரங்க உலகத்திற்குள் நுழைந்திருந்தனர். தேவயானியின் மனம் ஆயிரம் துண்டுகளாக உடைந்து சிதறியது. 'நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன்? பெற்ற மகனுடன்...' என்ற குற்ற உணர்ச்சி ஒரு பக்கம் அவளது ஆன்மாவை அறைந்தது. ஆனால் மறுபுறம், அந்த இளம் உடலின் நெருக்கம் அவள் உடலுக்குள் நீண்ட நாட்களாகத் தேங்கிக் கிடந்த ஏதோ ஒரு ஏக்கத்தைத் தீர்ப்பது போலவும் இருந்தது.
​சுமன் தன் பூலின் முனையால் தேவயானியின் உதடுகளை மென்மையாகத் தள்ளிக் குத்தினான். அந்த அழுத்தம் படிப்படியாக அதிகரித்தது. தேவயானியின் உதடுகள் லேசாகத் திறந்தன. அந்தத் திறப்பு அவளது சுயக்கட்டுப்பாட்டின் இறுதி வீழ்ச்சியைக் குறித்தது. சுமனின் கண்கள் காமவெறியில் சிவந்திருந்தன. அவன் தேவயானியின் முகத்தைப் பார்த்தான். தாயின் முகம் வெட்கமும், பயமும், எல்லையற்ற தாபமும் கலந்து ஒரு விசித்திரமான அழகைப் பெற்றிருந்தது.

​சுமனின் விறைத்த உறுப்பின் முனை தேவயானியின் மூடிய உதடுகளின் நடுவே அழுத்தி அவற்றைப் பிளக்கத் தொடங்கும் அந்த கிராஃபிக் தருணம் அறையின் காற்றை உறைந்து போகச் செய்தது. தேவயானி தன் தலையைச் பின்னால் சாய்க்க முயன்றாள். ஆனால் சுமனின் வலுவான கைகள் அவளது தலையைப் பின்னால் இருந்து தாங்கிப் பிடித்து, அந்த நெருக்கத்தை அவளுக்குள் திணித்தன. உறுப்பின் முனை தேவயானியின் உதடுகளைப் பிளந்து, அவளது வாயின் உள்ளே மெல்ல ஊடுருவத் தொடங்கியது.

​தேவயானி: "ம்ம்ம்..."

​என்ற ஒரு திணறல் சத்தம் அவள் தொண்டையிலிருந்து வெளிப்பட்டது. அந்த உறுப்பின் சூடு அவளது உதடுகளிலும், வாய் பகுதியிலும் முழுமையாகப் பரவியது. உப்புச் சுவையும், ஆணின் வியர்வை வாசனையும் கலந்த அந்தச் சூழல் அவளுக்கு ஒரு கணத்திற்கு மயக்கத்தைத் தந்தது. அவளது முழங்கால்கள் நடுங்கின. அவள் கீழே சரிந்துவிடாமல் இருப்பதற்காகச் சுவரோ அல்லது கட்டிலோ பற்ற வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் சுமன் தன் உடலின் முழு பாரத்தையும் அவள் மீது சாய்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

​தார்மீக எல்லைகளுக்கும் உடல் உணர்வுகளுக்கும் இடையேயான அந்தப் போராட்டம் உச்சத்தை அடைந்தது. தேவயானி தன் பற்களுக்கு இடையில் அந்த உறுப்பை உணர்ந்தபோது, அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு பயங்கரமான நடுக்கம் பரவியது. இது பாவம், இது மீற முடியாத எல்லை என்று அவளது புத்தி எச்சரித்தது. ஆனால் அவளது உடலோ அந்தத் தொடுதலுக்கு அடிபணிந்து விட்டிருந்தது. சுமன் தன் இடுப்பை மெல்ல முன்னும் பின்னும் அசைத்தான். அந்த அசைவு தேவயானியின் உதடுகளுக்குள்ளும் வெளியேயும் அந்த உறுப்பின் இயக்கத்தை உறுதிப்படுத்தியது.
​
​உதடுகள் பிளக்கப்பட்டு, அந்த உறுப்பு உள்ளே செல்லச் செல்ல தேவயானிக்குள் ஏற்பட்ட உடல் நடுக்கம் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது. அவள் தன் கைகளால் சுமனின் முழங்கைகளைப் பற்றிக் கொண்டாள். அவளது நகங்கள் அவனது தோலில் அழுந்தின. அந்த முறையற்ற உறவு தரும் அதிர்ச்சியும், அதே சமயம் சொல்லித் தீராத காம சுகமும் அவளது மூளையை மந்தமாக்கின. அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் தானாக வழிந்து கன்னங்களில் இறங்கின. அந்தக் கண்ணீரும் காமமும் கலந்த கலவை அவளது முகத்தை ஒரு விசித்திரமான நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது.

​சுமன் தன் செயலின் தீவிரத்தில் தன்னைத் தானே இழந்திருந்தான். அவனுக்கு எதிரே நிற்பது தன் பெற்ற தாய் என்ற நினைவே அவனது மூளையில் இருந்து முற்றிலும் மறைந்து போயிருந்தது. அவன் ஒரு பெண்ணின் மீது கொண்ட வெறியோடு அந்த நிகழ்வைத் தொடர்ந்தான். தேவயானியின் உதடுகள் அந்த உறுப்பின் வடிவத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டன. அவள் தன் தொண்டையைச் செப்பனிட்டுக் கொண்டு அந்தத் தடையை மீற முயன்றாள்.

​தேவயானி: "சுமன்... போதும்... முடிகிறது..."

​என்று அவள் தளர்ந்த குரலில் முணுமுணுத்தாள். ஆனால் அவளது அந்த வார்த்தைகள் சுமனின் காதுகளில் விழவில்லை. அவனது வேகமும் இச்சையும் பலமடங்கு பெருகியிருந்தது. தேவயானியின் உடல் முழுவதும் மின்சாரம் பாய்ந்ததைப் போல சிலிர்த்துக் குலுங்கியது. அவளது மார்புச் சேலை விலகி, அந்தரங்கப் பகுதிகள் அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் மேலும் தெளிவாகத் தெரிந்தன.

​வெளியே ராஜ் போனில் பேசி முடித்துவிட்டு ஹாலில் நடமாடும் சத்தம் லேசாகக் கேட்டது. அந்தச் சத்தம் தேவயானியின் காதில் விழுந்தவுடன் அவளது உடலில் மரண பயம் மீண்டும் பற்றிக் கொண்டது. 'ஒருவேளை அவர் அறைக்குள் வந்துவிட்டால்...' என்ற அந்த அச்சம் அவளது ரத்த ஓட்டத்தை வேகப்படுத்தியது. ஆனால் சுமன் அந்தச் சூழலைத் துளியும் கவனிக்கவில்லை. அவன் தன் காமப் பெருருக்குள் முழுமையாக மூழ்கியிருந்தான்.

​தேவயானி தன் சுயநினைவை முழுமையாக இழந்து சுமனின் அந்தச் செயலுக்கு முற்றிலுமாக வழிவிட்டாள். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு, தன் எதிர்ப்பின் கடைசித் துளியையும் கைவிட்டாள். சுமன் தன் ஆண்மையின் சூட்டை தேவயானியின் முகத்திலும் உதடுகளிலும் முழுமையாக உணரச் செய்தான். அவனது மூச்சுக்காற்று சூறாவளியைப் போல வீசியது. தேவயானியின் தலைமுடி கலைந்து முகத்தை மூடியிருந்தது. அந்தப் படுக்கையறையின் சுவர்கள் அந்தத் தாய்-மகனின் இச்சைக் கூகூச்சலைக் கேட்டு உறைந்து நின்றன.
​
​சுமனின் விறைத்த பூலின் முனை தேவயானியின் உதடுகளை முழுமையாகப் பிளந்து உள்நோக்கிச் செல்லும் அந்த உச்சக்கட்ட

[Thamizh13]

Bro sema temptation plzzz continue

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 16:

பொசுக்கியது.

​தேவயானி தன் வாயைத் திறக்காமல் இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டு, சுமனின் விறைத்த பூலை எதிர்கொள்ள முடியாமல் தன் முகத்தை விலக்க முயன்றாள். முந்தைய அத்தியாயத்தில் சுமனின் விறைப்புமிக்க உறுப்பு தேவயானியின் உதட்டைப் பிளக்க முயன்ற அந்தத் தருணத்தின் நேரடித் தொடர்ச்சியாக இந்தச் சூழல் அமைந்திருந்தது. தேவயானியின் இமைகள் பயத்தாலும், அதே சமயம் கட்டுப்படுத்த முடியாத ஒரு விசித்திரமான காமக் கிளர்ச்சியாலும் படபடவென அடித்துக் கொண்டன. அவள் அணிந்திருந்த வெள்ளைச் சேலையும் ஜாக்கெட்டும் முந்தைய போராட்டங்களால் கலைந்து போயிருந்தன. அவளது மார்பின் ஏற்ற இறக்கம் வேகமாக இருந்தது. அவள் வாயைத் திறக்கவோ, அல்லது தலைதுவட்டவோ முடியாதபடி மனசு ஒரு பெரும் முடக்கத்தில் உறைந்து போயிருந்தது.

​தேவயானி: "சுமன்... வேண்டா...இது தப்புடா "

​என்ற அந்த வார்த்தை அவளது தொண்டைக்குள்ளேயே மூழ்கியது. உதடுகள் வெளிப்படையாக ஒலிக்கத் திராணியின்றி முணுமுணுப்பாக மட்டுமே வெளியேறியது. சுமனின் கண்கள் அந்தத் தருணத்தில் எதையும் யோசிக்கும் நிலையில் இல்லை. அவனது அகத்திற்குள் எரிந்த காமத் தீ தாயின் மீதான பாசத்தையும் மீறி விஸ்வரூபமாக வளர்ந்திருந்தது. அவன் தன் கைகளால் தேவயானியின் தோள்களை மென்மையாக, ஆனால் உறுதியாகப் பற்றிக் கொண்டான். அந்தத் தொடுதலில் இருந்த பிமானம் தேவயானியை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. அவள் உடலின் அத்தனை சக்திகளும் சோர்ந்து போயின. எதிர்ப்பதற்கான எந்தத் துடிப்பும் அவளிடம் எஞ்சவில்லை.
​

​அறைக்குள் வீசிய மெல்லிய காற்று கூட அந்தத் தருணத்தின் சூட்டைத் தணிக்கப் போதுமானதாக இல்லை. சுமன் தேவயானியின் இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றித் தன் உடலோடு இறுக்கமாக அழுத்தினான். அந்த நெருக்கம் தேவயானியின் உடல் முழுவதிலும் ஒரு மின்சாரப் பாய்ச்சலை ஏற்படுத்தியது. அவளது கண்கள் திறக்கப்படாமலேயே, அந்தத் தொடுகையின் குளிர்ச்சியும் வெம்மையும் கலந்த உணர்வை அவளது நரம்புகள் கிரகித்துக் கொண்டன. சுமனின் கை விரல்கள் தேவயானியின் தலைமுடியைக் கோதி விட்டன. அந்த அன்னோன்யமான, அதே சமயம் எல்லை மீறிய தொடுதல் தாயும் மகனும் என்ற புனிதமான கோட்டை மெல்ல மெல்லத் தகர்த்துக் கொண்டிருந்தது.

​தேவயானியின் உதடுகள் நடுங்கின. அவள் தன் பற்களால் கீழ் உதட்டைக் கடித்துக் கொண்டு அந்த இச்சையின் தீவிரத்தை உள்வாங்க முயன்றாள். சுமனின் மூச்சுக்காற்று நேரடியாக அவளது முகத்தில் பட்டுத் தெறித்தது. அவன் மிக மெல்லிய குரலில் தன் முணுமுணுப்பைத் தொடர்ந்தான்.

​சுமன்: "அம்மா..."

​என்று அவன் அழைத்த அந்த விளிவில் ஒரு ஏக்கம் இருந்தது. தாயின் மீது அவன் கொண்டிருந்த எல்லையற்ற பாசம், இப்போது உடலின் பசியோடு கலந்து ஒரு விவரிக்க முடியாத வடிவத்தை எடுத்திருந்தது. தேவயானி அந்த விளிவைக் கேட்டதும் உடல் சிலிர்த்துப் போனாள். அவள் தன் கண்களைத் திறந்து சுமனின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அந்த இருபத்து இரண்டு வயது இளைஞனின் முகத்தில் இருந்த தீவிரமும், கோரிக்கையும் அவளது நெஞ்சில் ஒரு பெரும் பாரத்தை இறக்கின.

​தேவயானி: "சுமன்... வெளிய...உங்க... அப்பா இருக்காங்க..."

​அவள் தளர்ந்த குரலில் எச்சரித்தாள். ஆனால் அந்த எச்சரிக்கையில் எந்த உறுதியும் இருக்கவில்லை. அது வெறும் சடங்குக்காகச் சொல்லப்பட்ட வார்த்தைகள் போலத்தான் ஒலித்தது. சுமன் அதைப் பொருட்படுத்தவே இல்லை. அவன் தன் இடுப்பை மேலும் இறுக்கி, தேவயானியின் பருத்த இடுப்பைத் தன் விறைத்த உறுப்பின் மீது நெருக்கமாக அழுத்தி, அவளது இறுக்கமான உதடுகளைத் தளர்த்த முயன்றான். அந்தச் ஸ்பரிசம் தேவயானியின் கட்டுப்பாட்டை முழுமையாகச் சிதைத்தது. அவளது கைகள் தானாகவே உயர்ந்தன. சுமனின் தோள்களைப் பற்ற முயன்றன. ஆனால் விரல்கள் நடுங்கியதால் அவனால் முழுமையாகப் பற்ற முடியவில்லை.

​
​மௌனம் அந்த அறையை ஆக்கிரமித்திருந்தது. தேவயானி எதையும் பேசாமல், கண்களை மூடியபடி அமைதியாக நிலைகுலைந்து நின்றாள். தாயின் அந்த மௌனம் சுமனுக்கு ஒரு அனுமதியாக மாறியது. அவனது மனசுக்குள் எழுந்த தார்மீகக் கேள்விகள் அத்தனையும் அந்த உடல் வெப்பத்தில் கரைந்து போயின. தேவயானி தன் எதிர்ப்பை முழுமையாக வெளிப்படுத்தாமல் தவித்த அந்தத் தருணம், உறவின் அடுத்த கட்டத்திற்கான எல்லையைத் திறந்து விட்டது. அவள் ஒரு தாய் என்ற தனது அடையாளத்தை மறந்து, ஒரு பெண்ணாக அந்த இச்சைக்கு முன்னால் மண்டியிடும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தாள்.

​வெளியே ஹாலில் ராஜின் குரல் போன் மூலமாக ஏதோ ஒரு அலுவலகப் பிரச்சினையைப் பற்றி விவாதிப்பது மங்கலாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தது. அந்த உலகத்திலிருந்து இவர்கள் இருவரும் முற்றிலும் வேறுபட்ட ஒரு இருண்ட, அந்தரங்க உலகத்திற்குள் நுழைந்திருந்தனர். தேவயானியின் மனம் ஆயிரம் துண்டுகளாக உடைந்து சிதறியது.

'நான் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேன்? பெற்ற மகனுடன்...'
என்ற குற்ற உணர்ச்சி ஒரு பக்கம் அவளது ஆன்மாவை அறைந்தது. ஆனால் மறுபுறம், அந்த இளம் உடலின் நெருக்கம் அவள் உடலுக்குள் நீண்ட நாட்களாகத் தேங்கிக் கிடந்த ஏதோ ஒரு ஏக்கத்தைத் தீர்ப்பது போலவும் இருந்தது.

​சுமனின் அழுத்தமான தொடுதலுக்கும் இச்சைக்கும் பணிந்து, தேவயானி தன் இறுக்கமான உதடுகளைத் தயக்கத்துடன் மெல்லத் திறந்தாள். அந்தத் திறப்பு அவளது சுயக்கட்டுப்பாட்டின் இறுதி வீழ்ச்சியைக் குறித்தது. சுமனின் கண்கள் காமவெறியில் சிவந்திருந்தன. அவன் தேவயானியின் முகத்தைப் பார்த்தான். தாயின் முகம் வெட்கமும், பயமும், எல்லையற்ற தாபமும் கலந்து ஒரு விசித்திரமான அழகைப் பெற்றிருந்தது.

​சுமனின் விறைத்த பூலின் முனை தேவயானியின் திறந்த உதடுகளுக்குள் ஊடுருவத் தொடங்கும் அந்த கிராஃபிக் தருணம் அறையின் காற்றை உறைந்து போகச் செய்தது. தேவயானி தன் தலையைச் பின்னால் சாய்க்க முயன்றாள். ஆனால் சுமனின் வலுவான கைகள் அவளது தலையைப் பின்னால் இருந்து தாங்கிப் பிடித்து, அந்த நெருக்கத்தை அவளுக்குள் திணித்தன. உறுப்பின் முனை தேவயானியின் உதடுகளைப் பிளந்து, அவளது வாயின் உள்ளே மெல்ல ஊடுருவத் தொடங்கியது.

​சுமன் தேவயானியின் காது அருகில் மெலிதாக, "I love you அம்மா" என்று முணுமுணுத்துக்கொண்டே, தன் நரம்புகள் புடைத்த விறைத்த பூலை அவளது எச்சில் நனைந்த உதடுகளின் வழியே உள்ளே செலுத்தினான்.

​தேவயானி: "ம்ம்ம்..."

​என்ற ஒரு திணறல் சத்தம் அவள் தொண்டையிலிருந்து வெளிப்பட்டது. அந்த உறுப்பின் சூடு அவளது உதடுகளிலும், வாய் பகுதியிலும் முழுமையாகப் பரவியது. உப்புச் சுவையும், ஆணின் வியர்வை வாசனையும் கலந்த அந்தச் சூழல் அவளுக்கு ஒரு கணத்திற்கு மயக்கத்தைத் தந்தது. அவளது முழங்கால்கள் நடுங்கின. அவள் கீழே சரிந்துவிடாமல் இருப்பதற்காகச் சுவரோ அல்லது கட்டிலோ பற்ற வேண்டும் போலிருந்தது. ஆனால் சுமன் தன் உடலின் முழு பாரத்தையும் அவள் மீது சாய்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

​உணர்ச்சிப் பெருக்கிற்கும் குற்ற உணர்ச்சிக்கும் இடையேயான அந்தப் போராட்டம் உச்சத்தை அடைந்தது. தேவயானி தன் பற்களுக்கு இடையில் அந்த உறுப்பை உணர்ந்தபோது, அவளது உடல் முழுவதும் ஒரு பயங்கரமான நடுக்கம் பரவியது. இது பாவம், இது மீற முடியாத எல்லை என்று அவளது புத்தி எச்சரித்தது. ஆனால் அவளது உடலோ அந்தத் தொடுதலுக்கு அடிபணிந்து விட்டிருந்தது. சுமன் தன் இடுப்பை மெல்ல முன்னும் பின்னும் அசைத்தான். அந்த அசைவு தேவயானியின் உதடுகளுக்குள்ளும் வெளியேயும் அந்த உறுப்பின் இயக்கத்தை உறுதிப்படுத்தியது.
​
​உதடுகள் பிளக்கப்பட்டு, அந்த உறுப்பு வாய்க்குள் ஆழமாகச் செல்லச் செல்ல தேவயானிக்குள் ஏற்பட்ட உடல் நடுக்கம் வார்த்தைகளால் விவரிக்க முடியாதது. அவளது தொண்டை அடைத்து, கண்கள் சொருகின. அவள் தன் கைகளால் சுமனின் முழங்கைகளைப் பற்றிக் கொண்டாள். அவளது நகங்கள் அவனது தோலில் அழுந்தின. அந்த முறையற்ற உறவு தரும் அதிர்ச்சியும், அதே சமயம் சொல்லித் தீராத காம சுகமும் அவளது மூளையை மந்தமாக்கின. அவள் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் தானாக வழிந்து கன்னங்களில் இறங்கின. அந்தக் கண்ணீரும் காமமும் கலந்த கலவை அவளது முகத்தை ஒரு விசித்திரமான நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது.

​சுமன் தன் செயலின் தீவிரத்தில் தன்னைத் தானே இழந்திருந்தான். அவனுக்கு எதிரே நிற்பது தன் பெற்ற தாய் என்ற நினைவே அவனது மூளையில் இருந்து முற்றிலும் மறைந்து போயிருந்தது. அவன் ஒரு பெண்ணின் மீது கொண்ட வெறியோடு அந்த நிகழ்வைத் தொடர்ந்தான். தேவயானியின் உதடுகள் அந்த உறுப்பின் வடிவத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டன. அவள் தன் தொண்டையைச் செப்பனிட்டுக் கொண்டு அந்தத் தடையை மீற முயன்றாள்.

​தேவயானி: "சுமன்... போதும்... ..."

​என்று அவள் தளர்ந்த குரலில் முணுமுணுத்தாள். ஆனால் அவளது அந்த வார்த்தைகள் சுமனின் காதுகளில் விழவில்லை. அவனது வேகமும் இச்சையும் பலமடங்கு பெருகியிருந்தது. தேவயானியின் உடல் முழுவதும் மின்சாரம் பாய்ந்ததைப் போல சிலிர்த்துக் குலுங்கியது. அவளது மார்புச் சேலை விலகி, அந்தரங்கப் பகுதிகள் அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் மேலும் தெளிவாகத் தெரிந்தன.

​
​வெளியே ராஜ் போனில் பேசி முடித்துவிட்டு ஹாலில் நடமாடும் சத்தம் லேசாகக் கேட்டது. அந்தச் சத்தம் தேவயானியின் காதில் விழுந்தவுடன் அவளது உடலில் மரண பயம் மீண்டும் பற்றிக் கொண்டது. 'ஒருவேளை அவர் அறைக்குள் வந்துவிட்டால்...' என்ற அந்த அச்சம் அவளது ரத்த ஓட்டத்தை வேகப்படுத்தியது. ஆனால் சுமன் அந்தச் சூழலைத் துளியும் கவனிக்கவில்லை. அவன் தன் காமப் பெருருக்குள் முழுமையாக மூழ்கியிருந்தான்.

​தேவயானி தன் சுயநினைவை முழுமையாக இழந்து சுமனின் அந்தச் கட்டுப்பாட்டிற்குள் முற்றிலுமாக அடங்கினாள். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு, தன் எதிர்ப்பின் கடைசித் துளியையும் கைவிட்டாள். சுமன் தன் இடுப்பை மென்மையாக அசைத்துத் தன் இயக்கத்தைத் தொடங்க, தேவயானி அதைத் தாங்கிக் கொள்ளும் விதமாகத் தன் உடலை முழுமையாக அவனுக்கு அர்ப்பணித்தாள். அவனது மூச்சுக்காற்று சூறாவளியைப் போல வீசியது. தேவயானியின் தலைமுடி கலைந்து முகத்தை மூடியிருந்தது. அந்தப் படுக்கையறையின் சுவர்கள் அந்தத் தாய்-மகனின் இச்சைக் கூகூச்சலைக் கேட்டு உறைந்து நின்றன.

​சுமன் தன் காதலை வெளிப்படுத்தியபடியே தேவயானியின் வாயில் தன் விறைத்த உறுப்பை முழுமையாகச் செலுத்தும் உச்சக்கட்டக் காட்சியுடன் இந்த அத்தியாயம் நிறைவடைகிறது. அறையின் மங்கலான வெளிச்சத்தில் இருவரும் ஒன்றோடு ஒன்று பிணைந்திருக்கும் நெருக்கமான கோலம் அந்தத் தருணத்தின் விபரீதத்தைக் காட்டியது. தேவயானி தன் எதிர்ப்பை முற்றிலும் கைவிட்டு, அந்தத் தடை மீறிய உறவின் ஆழத்திற்குள் மூழ்கத் தொடங்கினாள். இந்தத் தடை மீறிய உறவின் அடுத்த கட்ட நகர்வு என்னவாகும் என்ற தவிப்புடன் இருக்கிறாள்.

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 17:

சூழ்ந்திருந்தது. சுமன் தன் விறைத்த உறுப்பின் இயக்கத்தை நிறுத்தாமல், தேவயானியின் உமிழ்நீரும் சூடும் அந்த உறுப்பில் படியுமாறு மிக நெருக்கமாக அசைத்துக் கொண்டிருந்தான்.
​
​அறைக்குள் வீசிய மெல்லிய காற்று கூட அந்தத் தருணத்தின் சூட்டைத் தணிக்கப் போதுமானதாக இல்லை. சுமன் தேவயானியின் இடுப்பைப் பலமாகப் பற்றி தன் உடலோடு இறுக்கமாக அழுத்தினான். அந்தத் தொடுதலில் இருந்த பிடிமானம் தேவயானியை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது. அவள் உடலின் அத்தனை சக்திகளும் சோர்ந்து போயின. எதிர்ப்பதற்கான எந்தத் துடிப்பும் அவளிடம் எஞ்சவில்லை. சுமன் தன் இடுப்பை மென்மையாக அசைத்துத் தன் இயக்கத்தைத் தொடர, தேவயானி அதைத் தாங்கிக் கொள்ளும் விதம் முற்றிலும் மாறியிருந்தது.

​அவள் தன் சுயநினைவை முழுமையாக இழந்து சுமனின் அந்தச் செயலுக்கு முற்றிலுமாக வழிவிட்டாள். அவள் கண்களை மூடிக்கொண்டு, தன் எதிர்ப்பின் கடைசித் துளியையும் கைவிட்டாள். சுமன் தன் ஆண்மையின் சூட்டை தேவயானியின் முகத்திலும் உதடுகளிலும் முழுமையாக உணரச் செய்தான். அறையில் அவர்களின் மூச்சுவாங்கும் சத்தம் மட்டுமே அந்த மௌனத்தைக் கிழித்துக் கொண்டு கேட்டுக் கொண்டிருந்தது.
​
​வெளியே ராஜ் போனில் பேசி முடித்துவிட்டு ஹாலில் நடமாடும் சத்தம் லேசாகக் கேட்டது. அந்தச் சத்தம் தேவயானியின் காதில் விழுந்தவுடன் அவளது உடலில் மரண பயம் மீண்டும் பற்றிக் கொண்டது. 'ஒருவேளை அவர் அறைக்குள் வந்துவிட்டால்...' என்ற அந்த அச்சம் அவளது ரத்த ஓட்டத்தை வேகப்படுத்தியது. ஆனால் சுமன் அந்தச் சூழலைத் துளியும் கவனிக்கவில்லை. அவன் தன் காமப் பெருருக்குள் முழுமையாக மூழ்கியிருந்தான்.

​ரகசிய உறவு வெளிப்பட்டுவிடுமோ என்ற பயத்திற்கும், தன் மகனின் உடலின் மீது கொண்ட விலக்க முடியாத இச்சைக்கும் இடையே தேவயானியின் மனம் ஆயிரம் துண்டுகளாக உடைந்து சிதறியது. அவளது தவிப்பும் பதற்றமும் அதிகரித்தாலும், உடல் மட்டும் அந்த சுகத்தில் சிலிர்த்துக் குலுங்கிக் கொண்டிருந்தது.
​
​சுமனின் வேகம் மற்றும் நெருக்கம் உச்சத்தை நோக்கி அதிகரித்தது. அவனுக்கு எதிரே நிற்பது தன் பெற்ற தாய் என்ற நினைவே அவனது மூளையில் இருந்து முற்றிலும் மறைந்து போயிருந்தது. அவன் ஒரு பெண்ணின் மீது கொண்ட வெறியோடு அந்த நிகழ்வைத் தொடர்ந்தான். தேவயானியின் உதடுகள் அந்த உறுப்பின் வடிவத்தை முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டன.

​சுமனின் உடலில் விந்து வெளிவரும் தருணம் நெருங்கியது. அந்த உச்சக்கட்ட உணர்ச்சியின் தீவிரத்தில், அவன் தன் விந்தைக் கஞ்சியை வெளியில் விடாமல் வாயிலேயே அடக்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் தன் இயக்கத்தை திடீரென மாற்றினான். அவனது மூச்சுக்காற்று சூறாவளியைப் போல வீசியது. தேவயானி மூச்சுத் திணறி கண்களில் நீரோடு சுமனின் தோள்களை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு நின்றாள்.

​
​சுமன் தன் விந்து வெளிப்படும் அந்த விநாடியில் விழிப்புடன் செயல்பட்டு, தன் கஞ்சியை வெளியே விடாமல் தன் உறுப்பைத் தேவயானியின் வாயிலிருந்து மெல்ல வெளியே எடுத்தான். அவனது உறுப்பிலிருந்து கசிந்த உமிழ்நீரும் விந்தின் எச்சமும் தேவயானியின் உதடுகளில் பளபளத்தன. தேவயானி தன் தொண்டையைச் செப்பனிட்டுக் கொண்டு, தளர்ந்த கண்களுடன் மூச்சு வாங்க நின்றாள்.

​அந்த நிகழ்வு தந்த அதிர்ச்சியும் குற்ற உணர்ச்சியும் ஒருபுறம் இருக்க, அடுத்தகட்டமாக என்ன நடக்கப் போகிறது என்ற அச்சமும் எதிர்பார்ப்பும் அவளது முகம் முழுவதும் நிழலாடியது. சுமனின் முகத்தில் இருந்த காம வெறியும் ஆசையும் கொஞ்சமும் குறையவில்லை. அவன் தன் அடுத்த கட்டச் செயலுக்கான தயாரிப்புக்கு மாறினான்.



​அறைக்குள் நிலவிய அந்த அடர்ந்த மௌனத்தில், சுமன் தேவயானியைத் தன் கைகளில் அணைத்துக் கொண்டு மென்மையாகப் படுக்கையின் மீது சாய்க்கும் சூழல் உருவானது. தாய் என்ற எல்லையை முற்றிலும் கடந்து, அவளுடன் ஒரு முழுமையான காம உறவுக்குச் செல்லும் அடுத்த கட்ட நகர்வு அதுவாக இருந்தது.
​தேவயானி தன் கால்கள் நடுங்க, படுக்கையின் விளிவில் தளர்ந்து சாய்ந்தாள்.

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 18

தேவயானி படுக்கையின் மெத்தையில் மெல்ல வீழ்ந்து கிடந்தாள். அவளது கண்கள் பயத்திலும், தவிர்க்க முடியாத காமக் கிளர்ச்சியிலும் அகல விரிந்திருந்தன. உடம்பெல்லாம் நடுங்கியது. அவளது உடலின் மீது சுமன் தன் முழு எடையையும் செலுத்தி, மெல்லப் படர்ந்திருந்தான்.
அவன் மேலாடை கலைந்த நிலை, தேவயானியின் நெஞ்சில் அழுத்தமாகப் பதிந்தது. அவள் மூச்சுக்காற்று வேகமாக ஏறி இறங்கியது. தாய்மைக்கும், இச்சைக்கும் இடையே அவளது மனசு நரக வேதனை அடைந்தது. ஆனால், சுமனின் உடலின் தீக் கொதிப்பு அவளது அத்தனைத் தற்காப்பு அரண்களையும் தவிடுபொடியாக்கியது. சுமனின் கரங்கள் தேவயானியின் தோள்களை இறுக்கித் தழுவியிருந்தன. அவளது சேலையின் தலைப்பு ஏற்கனவே நழுவித் தரையில் சரிந்திருக்க, பச்சை நிற ஜாக்கெட்டின் இறுக்கத்தில் அவளது மார்பகம் சுமனின் நெஞ்சில் நசுங்கியது.

சுமன்: "அம்மா..."

தேவயானி: "சு... சுமன்... வேணாம்டா... ராஜ் ஹால்ல இருக்கார்... யாராவது வந்துடப் போறாங்கடா..."

சுமன்: "அம்மா... பேசாதீங்கம்மா... எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்குது..."

சுமன் தன் உதடுகளை தேவயானியின் கழுத்துவளைவில் ஆழமாகப் பதித்தான். அவளது தாலிக் கொடி தங்கியிருந்த தோள்பட்டையில் அவன் உதடுகள் சூடாக உரசியபோது, தேவயானிக்கு உடல் முழுவதும் மின்சாரம் பாய்ந்தது போல இருந்தது. அவளது கைகள் அவனைத் தள்ளிவிட முயன்றன. ஆனால், அந்தத் தள்ளுதலில் எந்த ஒரு பலமும் இல்லை; மாறாக அது அவனை இன்னும் தன்னோடு சேர்த்து அணைப்பது போல அமைந்தது.

அறையின் மூளையில் இருந்த மின்விசிறி சுழலும் மெல்லிய சத்தத்தைத் தவிர, இருவரின் மூச்சு வாங்கும் ஒலியும், படுக்கை விரிப்பின் உரசல் சத்தமும் மட்டுமே அங்கே நிறைந்தது. ஹாலில் ராஜ் ஏதோ செய்தி பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போன்ற லேசான சத்தம் தூரத்தில் கேட்டது. அந்த பயமே தேவயானியின் நரம்புகளில் காமத் தீயை இன்னும் அதிகமாகக் மூட்டியது. தன் மகனின் ஆண்மை நிறைந்து தவிக்கும் உடல் தன் மீது முழுமையாகப் படர்ந்திருக்க, தேவயானியால் அதற்கு மேல் தன் இச்சையைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.


மௌனம் அந்த அறையை முழுமையாக ஆக்கிரமித்தது. பேச்சற்ற அந்தச் சூழலில், இருவரின் மூச்சுக்காற்றின் வெப்பமும், உடல்களின் தவிப்பும் மட்டுமே உரையாடிக்கொண்டன. தேவயானி தன் எதிர்ப்பின் கடைசித் துளியையும் மெல்ல மெல்லக் கைவிட்டாள். அவளது கண்கள் அரை மயக்கத்தில் மூடித் திறந்தன. தாய் என்ற புனிதமான பந்தம், அடங்காத காம உறவாக முழுமையாக உருமாறும் அந்தத் தருணத்தை அவளால் தடுக்க முடியவில்லை.

சுமன் மெல்ல நகர்ந்து தேவயானியின் முகத்தைப் பார்த்தான். அவளது கன்னங்கள் சிவந்து போயிருந்தன. உதடுகள் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தன. அவன் தன் கரங்களை மெதுவாகக் கீழே இறக்கி, தேவயானியின் சேலையின் மடிப்புகளைப் பற்றினான். நனைந்ததும் கசங்கியதுமான அந்தப் புடவை அவளது இடுப்பிலிருந்து மெல்ல விலகத் தொடங்கியது.

சுமன்: "அம்மா... உங்களை என்னால விட்டுத்தர முடியாதும்மா..."
தேவயானி: "ஆஹ்... சுமன்... என்னடா பண்ற... விடுடா..."

சுமன் அவளது சொற்களைப் பொருட்படுத்தாமல், சேலையை முழுமையாக உருவி ஓரமாகத் தள்ளினான். இப்போது தேவயானி மெரூன் நிற உள்பாவாடையுடனும், பச்சை நிற ஜாக்கெட்டுடனும் படுக்கையில் கிடந்தாள். அவளது வெற்று இடுப்புப் பகுதி மாலையின் மங்கலான வெளிச்சத்தில் பளிச்சிட்டது. தொப்புள் குழி ஆழமாக, அவளது வேகமான மூச்சுக்கு ஏற்ப ஏறி இறங்கியது.

சுமனின் விரல்கள் தேவயானியின் இடுப்பு மடிப்புகளில் ஊடுருவின. அவனது கை பட்டதும் தேவயானியின் வயிறு உள்ளே இழுபட்டது. ஒரு தாயாகத் தன் மகனுக்கு வழிவிடுகிறோம் என்ற குற்ற உணர்ச்சி ஒருபுறம் கொதித்தாலும், அவளது உடல் அந்தத் தொடுதலின் சுகத்தில் உருகத் தொடங்கியது. சுமன் அவளது இடுப்புச் சதையை மென்மையாகப் பிசைந்தான்.
தேவயானியின் கரங்கள் படுக்கை விரிப்பை இறுக்கமாகப் பற்றின. அவளது கால்கள் லேசாக நடுங்கின. வெளியில் ராஜ் இருக்கும் அந்தச் சூழல், அறையின் கதவு பூட்டப்படாத அந்த ஆபத்து, எல்லாமே அவர்களின் காமக் கிளர்ச்சியை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றது. சுமன் தன் உடலை தேவயானியின் தொடை இடுக்குகளுக்கு நடுவே இன்னும் நெருக்கமாகப் பொருத்தினான்.


ஹாலில் ராஜ் நாற்காலியை நகர்த்தும் சத்தம் மெலிதாகக் கேட்டது. அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் தேவயானியின் இதயம் தொண்டைக்குழியில் வந்து அடித்தது. அறையின் கதவு லேசாகச் சாத்தப்பட்டு மட்டுமே இருந்தது. யாராவது ஒரு சிறிய தள்ளு தள்ளினால் கூட கதவு திறந்துவிடும். இந்த உச்சக்கட்ட பயம் அவர்களின் நரம்புகளில் ஒரு புதுவிதமான வெறியைத் தூண்டியது.

சுமன் தன் கைகளை தேவயானியின் ஜாக்கெட்டின் மீது வைத்தான். அவளது பருத்த மார்பகங்களை ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்து இறுக்கமாக அழுத்தினான். தேவயானியின் உதடுகளிலிருந்து மெல்லிய முனகல் வெளிப்பட்டது. அதை அவள் உடனடியாகத் தன் கையால் பொத்திக் கொண்டாள்.

தேவயானி: "ம்ம்ம்... சுமன்... மெதுவாடா... வெளிய அப்பா இருக்கார்..."

சுமன்: "இருக்கட்டும்மா... எனக்கு எதுவும் தெரியாது... நீங்க எனக்கு வேணும்..."

தேவயானி நடுங்கினாள். ஆனால் சுமன் அதைத் துளியும் பொருட்படுத்தவில்லை. தன் காம வெறியில் அவன் மேலும் தீவிரமானான். தேவயானியின் மேனி முழுவதும் வியர்வைத் துளிகள் பூத்தன. அவளது உடலின் சூடு சுமனை இன்னும் பித்தனாக்கியது.

சுமன் தேவயானியின் கழுத்து, தோள்பட்டை, முகம் என அத்தனை இடங்களிலும் தன் உதடுகளால் முத்தங்களைச் பொழிந்தான். தேவயானி தன் தலையைப் பின்னுக்குச் சாய்த்தாள். அவளது தாலிக் கொடி சுமனின் மார்பில் உரசியது. தாய்மைக்கும் காமத்திற்கும் இடையே நடந்த போராட்டத்தில் காமம் முழுமையாக வென்று விட்டது என்பதை தேவயானியின் உடல் மொழியே உணர்த்தியது. அவளது கால்கள் சுமனின் இடுப்பைச் சுற்றி வளைக்கத் துடித்தன.


சுமன் தன் இரண்டு கைகளாலும் தேவயானியின் இடுப்புப் பகுதியை இறுக்கிப் பிடித்தான். அவளது அகன்ற இடுப்புச் சதையைத் தன் விரல்களால் அழுத்திப் பிசைந்தபடி, அவளது மார்பகங்களை மீண்டுமொருமுறை பலமாக அழுத்தினான். தாய்மைக்கும் இச்சைக்கும் இடையேயான போராட்டம் தேவயானியின் மனதுக்குள் முழுமையாக உடைந்து நொறுங்கியது.
தேவயானி தன் கண்களை இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டாள். சுமனின் அத்தனை செயல்களுக்கும் அவள் முற்றிலும் அடிபணிந்தாள். அவளது மூச்சுக்காற்று சூடாக வெளிப்பட்டது.

சுமன் மெல்லக் கீழே நகர்ந்து, தேவயானியின் உள்பாவாடை நாடாவைப் பற்றினான். அவளது சேலை ஏற்கனவே விலகியிருக்க, அவளது இடுப்பு வரை உடலை நிர்வாணமாக்கும் அந்தத் திருப்பத்தை நோக்கி அவன் நகர்ந்தான். தேவயானியின் வெற்று வயிறு மற்றும் இடுப்பு மடிப்புகளில் சுமனின் சூடான கரங்கள் ஊடுருவின. அவளது மேனியின் உஷ்ணம் சுமனின் விரல்களைச் சுட்டது.

தேவயானி: "ஆஹ்... சுமன்... ஐயோ... என்னடா பண்ற..."

சுமன்: "அம்மா... உங்களை முழுசா பாக்கணும்மா..."

தேவயானியால் தடுக்கும் பலம் முற்றிலும் அற்றபோனது. அவளது தொப்புள் குழியைச் சுற்றி சுமன் தன் விரல்களால் வட்டமிட்டான். பிறகு தன் உதடுகளை அவளது வயிற்றில் பதித்தான். தேவயானி உடலை குறுக்கிக் கொண்டு, படுக்கை விரிப்பை மேலும் இறுக்கமாகப் பிடித்தாள்.

அவளது உடலின் ஒவ்வொரு நரம்பும் சுமனின் அணைப்பிற்காகத் துடித்தது. ராஜ் வெளியில் இருப்பது தெரிந்தும், எந்த நேரத்திலும் பிடிபடலாம் என்ற பயம் இருந்தும், அந்தத் தடை மீறிய ரகசிய உறவின் இன்பம் இருவரையும் முழுமையாக விழுங்கியது. தேவயானியின் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் சுமனின் விரல்களால் ஒவ்வொன்றாக நெகிழ்ந்தன.


தேவயானியின் உடல் சுகத்தின் எல்லைக்கே சென்று சிலிர்த்து நடுங்கியது. அவளது நரம்புகளில் ஒரு புதுவிதமான அதிர்வு பரவியது. இந்தத் தவறான உறவு எங்கே போய் முடியப் போகிறது என்ற நிம்மதியற்ற தவிப்பும், அதே சமயம் அடக்க முடியாத இச்சையின் சுகமும் அவளை ஒரே நேரத்தில் உலுக்கின.

தேவயானி தன் கைகளால் படுக்கை விரிப்பை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டு, தன் தலையை இருபுறமும் ஆட்டினாள். அவளது ஈரம் சொட்டும் கூந்தல் படுக்கையில் கலைந்து பரவியது.

தேவயானி: "சுமன்... இது... இது ரொம்ப தப்புடா... நாம என்ன பண்றோம்..."

சுமன்: "அம்மா... பேசாதீங்க... என்னை அனுபவிக்க விடுங்க..."

சுமன் தன் கால்களால் தேவயானியின் தொடைகளை மெல்ல விலக்கினான். அவளது வெண்மையான, பருத்த தொடைகளுக்கு இடையில் தன் உடலைப் பொருத்தினான். தேவயானியின் பாவாடையின் மடிப்புகள் மேலே சுருண்டன.
சுமனின் ஆண்மையின் விறைப்பும் சூடும் தேவயானியின் தொடைகளின் இடுக்கில் நேரடியாகப் பதிந்தது. அந்த உஷ்ணமான தொடுதல் தேவயானியை உச்சி முதல் பாதம் வரை நடுங்க வைத்தது. அவளது உதடுகளிலிருந்து 'ஆஹ்' என்ற மெல்லிய முனகல் வெளிப்பட்டது. தாய் மற்றும் மகன் இடையேயான ரகசிய உறவு இப்போது தடுக்க முடியாத, மீள முடியாத எல்லைக்குச் சென்றுவிட்டது.


அறையில் பதற்றம் உச்சத்தை எட்டியது. வெளியே ராஜ் ஹாலில் எழுந்து நடக்கும் சத்தம் திடீரெனக் கேட்டது. அவர் சமையலறை பக்கமோ அல்லது படுக்கையறை பக்கமோ நகர்கிறாரா என்று இருவருமே மூச்சை அடக்கிக் கொண்டு, காதுகொடுத்துக் கேட்டனர்.
தேவயானியின் கண்கள் பயத்தில் அகல விரிந்தன. சுமன் அப்படியே தேவயானியின் மீது அசையாமல் உறைந்து நின்றான். இருவரின் இதயத் துடிப்பும் ஒன்றுடன் ஒன்று போட்டி போட்டுக்கொண்டு வேகமாக அடித்தன.

ராஜ்: "தேவயானி... காபி எங்கே வச்சிருக்க?"

வெளியே ராஜின் குரல் கேட்டதும் தேவயானியின் தொண்டை அடைத்தது. ஆனால் சுமன் தன் பயத்தைக் கடந்து, தன் அடுத்த கட்டச் செயலுக்காகத் தயாரானான். அவன் தேவயானியின் காதருகே குனிந்தான்.

சுமன்: (கிசுகிசுப்பாக) "அம்மா... சத்தம் போடாதீங்க... அப்பா சமையலறைக்குத்தான் போறார்..."

தேவயானி தன் உதடுகளைக் கடித்துக்கொண்டு தலையசைத்தாள். சுமன் தேவயானியை இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டான். அவனது உடலின் சூடும், அவனது ஆண்மையின் துடிப்பும் தேவயானியின் இடுப்புப் பகுதியில் முழுமையாகப் பதிந்தது. தேவயானி தன் மகனின் தோள்களைத் தழுவி, அவனது அணைப்பில் தன்னை மறந்தாள். ஆபத்தின் விளிம்பில் நிற்கும் அந்த உணர்வே அவர்களின் காமத் தீயை மேலும் எரிய வைத்தது.

மங்கலான மாலை வெளிச்சத்தில், அந்தப் படுக்கையில் தாய் தேவயானியும் மகன் சுமனும் ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப் பிணைந்திருக்கும் கோலம் ரகசியக் காமத்தின் உச்சமாக விளங்கியது.
சுமன் தன் கரங்களை மெதுவாகக் கீழே கொண்டு சென்றான். தேவயானியின் மெரூன் நிற உள்பாவாடையின் ஓரத்தைப் பற்றினான். தேவயானி மூச்சை அடக்கிக் கொண்டு அவனையே பார்த்தாள். அவளது கண்களில் பயமும், தவிர்க்க முடியாத இச்சைக் கிளர்ச்சியும் கலந்திருந்தன.

சுமன் தேவயானியின் பாவாடையை மெல்ல மேலே உயர்த்தினான்.
துணி மெதுவாக மேலே நகர்ந்து, தேவயானியின் வெண்மையான, மிருதுவான தொடைகளை வெளிப்படுத்தியது. அவளது தொடை இடுக்குகளின் சூடும், பெண் உறுப்பின் ஈரமும் மங்கலான வெளிச்சத்தில் வெளிப்படத் தொடங்கியது. சுமன் தன் பார்வையை அங்கே பதித்தான். தேவயானி தன் தொடைகளை லேசாகக் குறுக்க முயன்றாள், ஆனால் சுமன் தன் கரங்களால் அவளது தொடைகளைப் பிடித்து அகலப்படுத்தினான்.

[flamingopink]

நண்பா படிக்கிற எங்களுக்கு திக் திக் னு இருக்கு
ஓர் அறையில் காமத்தின் வாசலில் நுழையும் அம்மாவும் மகனும்
அதில் அம்மா வெளியே தன் கணவன் உள்ளே மகனோடு காமத்தின் போராட்டத்தில்
உறவை கடந்து காமம் உடலை மெதுவாக ஆக்கிரமிக்கும் தருணங்கள்
அதன் போராட்டத்தின் ஊடே மகனின் அம்மா என்ற உறவ தாண்டி காமத்தின்
முழு உணர்வில் அம்மவின் மூன்று போராட்டங்கள்
கணவன் வெளியே, மகனுடனான காமத்தில்,,,அம்மா என்ற உணர்வை தாண்டி மகனுடன் மீள முடியாத
தவிற்க முடியாத காம ஆட்டத்திற்கு செல்வதை
படபட்ப்புடன் உங்கள் எழுத்தில் படிப்பது
ஆனந்தமாக உள்ளது
அதுவும் உங்களின் சொற்களின் தேர்வுகள் மிக சிறப்பு
தொடரவும் நண்பா
எங்கள் காத்திருப்புக்கு
மிக மகிழ்வான பதிவு
ஆனாலும் பக் பக் சீக்கிரம் ....மாட்டி கொள்ளாதீற்கள் என்றே நினைத்து
சுமன் தேவயானியின் முதல் ஓலை ரசிக்க காத்திருகிறோம்

[karthikhse12]

நண்பா இந்த மூன்று பதிவில் ஒவ்வொரு வரிகள் படிக்கும் போது த்ரில்லர் மற்றும் காமம் நிறைந்து எழுதியதற்கு மிக்க நன்றி.அதிலும் தேவயானி பெட்ரூமில் வைத்து சுமன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆசை தூண்டி அவனின் ஆண்குறி வாயில் வைத்து செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது.அந்த வாய் விளையாட்டு உச்சகட்ட சுமன் சாமர்த்தியமாக விந்து கட்டுபடுத்தி தேவயானி படுக்கை விழ வைத்து அவள் அங்கங்கள் இஞ்ச் இஞ்ச் ரசித்து சொல்லியது மிகவும் நேர்த்தியாக எதார்த்தமாக இருந்தது

[Thamizh13]

Erotic narration bro