Incest அன்புள்ள அம்மா

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 9:

கதவில் பட்ட விரல்களின் அதிர்வு, தேவயானியின் நெஞ்சுக் கூட்டிற்குள் இடியாக இறங்கியது. தரையில் சுவரோரம் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்த அவளது உடல் அப்படியே விறைத்துப் போனது.

​அவளது உதடுகள் நடுக்கத்தில் லேசாகத் திறந்தன. கண்கள் பயத்தில் அகல விரிந்து, மூடிய மரக்கதவின் தாழ்ப்பாளையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. மழையில் நனைந்த தலைமுடி கலைந்து, அவளது கன்னங்களில் ஈரமாக ஒட்டியிருந்தது. மார்பில் கிடந்த பச்சை நிறப் புடவையின் முந்தானை நெகிழ்ந்து, அவளது அடிவயிற்றின் நடுக்கத்தை அப்பட்டமாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.
​கதவுக்குப் பின்னாலிருந்து மீண்டும் அந்தச் சத்தம் கேட்டது.

​'தொக்... தொக்...'

​தேவயானி : (தொண்டை வறண்டு, மிக மெல்லிய முணுமுணுப்பாக) "யா... யாரு அங்கே? சுமன்... நீயாப்பா?"

​அவள் குரல் வெளியே கேட்காத அளவுக்கு மிகவும் பலவீனமாக, பயத்தின் உச்சத்தில் உடைந்து ஒலித்தது. கைகளால் தரையை பலமாக அழுத்திக் கொண்டு மெல்ல எழுந்து நிற்க முயன்றாள். ஆனால் அவளது முழங்கால்கள் நடுங்கி மீண்டும் தளர்ந்தன.

​கதவின் வெளிப்பக்கத்திலிருந்து ஒரு கனத்த மூச்சுக்காற்றின் சத்தம் கேட்டது. அது ராஜ் இல்லை என்பது தேவயானிக்கு நன்றாகவே புரிந்தது. ராஜ் கதவைத் தட்டினால் உரத்த குரலில் 'தேவயானி, கதவைத் திற' என்று கூப்பிடுவார். ஆனால் இந்த மெல்லிய, நாகரீகமான, அதே சமயம் அழுத்தமான தட்டுதல்... அது சுமனுடையது மட்டுமே!

​சுமன் : (கதவோரம் தன் முகத்தை வைத்து, தாழ்ந்த குரலில்) "அம்மா... கதவைத் திறங்கம்மா... நான் தான்..."
​சுமனின் குரல் கதவின் மரக்கட்டையைத் தாண்டி அவளது செவிகளில் விழுந்ததும், தேவயானியின் உடம்பில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது.

​மரத்தடியில் தன் உடலோடு உடலாக உரசிய அதே மகனின் குரல்! பைக்கில் வரும்போது தன் மார்பின் சூட்டை தன் முதுகில் தாங்கிய அதே வாலிபனின் குரல்!

​தேவயானி தன் நெஞ்சில் கையை வைத்துக்கொண்டாள். அவளது இதயத் துடிப்பு நிமிடத்திற்கு நூறு முறைக்கு மேல் அடித்தது. தன் மகனை எப்படி நேருக்கு நேர் சந்திப்பது? அவனது கண்களை எப்படிப் பார்ப்பது? அவனிடம் என்ன பேசுவது?

​தேவயானி : (உள் குரலில் கதறியபடி) 'கடவுளே... இவன் எதுக்கு இப்போ என் அறைக்கு முன்னாடி வந்து நிக்கிறான்? அந்த மரத்தடியில நடந்ததை பத்தி பேசப் போறானா? இல்ல... இல்ல... என்னால அவன் முகத்தைப் பார்க்கவே முடியாதே!'

​சுமன் : (மீண்டும் மெதுவாக, ஆனால் உறுதியான தொனியில்) "அம்மா... கதவை லாக் பண்ணியிருக்கீங்க... கதவைத் திறங்க. உங்ககிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும்."

​தேவயானி சுவரைப் பிடித்துக்கொண்டு மெதுவாக எழுந்து நின்றாள். அவளது சேலையை அவசர அவசரமாகச் சரிசெய்து, மார்பையும் தோளையும் இறுக்கமாகப் போர்த்திக் கொண்டாள். அவளது கைகள் நடுங்கிக் கொண்டே இருந்தன.

​அடிமேல் அடி வைத்து கதவை நோக்கி நடந்தாள். ஒவ்வொரு அடியும் அவளுக்கு நரக வேதனையாக இருந்தது. கதவின் தாழ்ப்பாளைத் தொட அவளது கை விரல்கள் தயங்கின. பித்தளைத் தாழ்ப்பாள் அவளது விரல் நுனியில் சில்லென்று பட்டது.

​தேவயானி : (கதவைத் திறக்காமல், கதவோரம் சாய்ந்தபடி) "சுமன்... எனக்கு... எனக்கு உடம்பு முடியலப்பா... கொஞ்சம் தலை வலிக்குது. அப்புறம் பேசலாமே..."

​சுமன் : (வெளியே சற்று நேரம் மௌனமாக நின்றுவிட்டு) "அம்மா... ராஜ் அப்பா ஹாலில் இல்ல... அவர் வெளியே கடைக்கு போயிருக்கார். தயவுசெஞ்சு கதவைத் திறங்க. நான் உங்ககிட்ட பேசியே ஆகணும்."

​ராஜ் வீட்டில் இல்லை என்ற வார்த்தை தேவயானியின் பயத்தை இரட்டிப்பாக்கியது. வீட்டில் வேறு யாருமில்லை! இந்தத் தனிமையில், இந்த அடைபட்ட அறைவாசலில் சுமனை எதிர்கொள்வது அவளுக்கு மிகப்பெரிய உளவியல் போராட்டமாக மாறியது.

​சுமனின் உடலில் அடிக்கும் வியர்வை மற்றும் மைல்ட் பாடி ஸ்ப்ரே வாசம், தேவயானியின் ஈரக் கூந்தலின் மல்லிகைப் பூ வாசம்.
​தேவயானி நடுங்கும் கைகளால் தாழ்ப்பாளை மெல்ல உயர்த்தினாள். 'கீச்' என்ற மெல்லிய சத்தத்துடன் கதவு லேசாகத் திறந்தது.
​அவள் கதவை முழுமையாகத் திறக்கவில்லை. கதவின் இடுக்கில் பாதி முகம் மட்டும் தெரியும்படி நின்று கொண்டு, சுமனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.
​எதிரே சுமன் நின்றிருந்தான். அவன் சட்டையின் மேல் பொத்தான்கள் இரண்டும் கழற்றப்பட்டிருந்தன. அவனது தலைமுடி இன்னும் லேசான ஈரத்துடன் கலைந்திருந்தது. அவனது கண்கள் தேவயானியின் கலங்கிய முகத்தையும், அவளது சிவந்த கண்களையும், கசங்கிய சேலையையும் ஊடுருவிப் பார்த்தன.

​தேவயானி அவனது பார்வையை எதிர்கொள்ள முடியாமல் உடனே தன் பார்வையைக் கீழே திருப்பிக் கொண்டாள். அவளது தாடை நரம்புகள் துடித்தன.

​தேவயானி : (தடுமாற்றத்துடன்) "என்ன... என்னப்பா சுமன்? என்ன வேணும்? அப்பா வெளியே போயிருக்காரா?"

​சுமன் கதவின் மரச்சட்டத்தில் தன் கையை வைத்தான். அவனது விரல்கள் கதவை லேசாகத் தள்ளி அகலப்படுத்த முயன்றன. ஆனால் தேவயானி கதவைப் பிடித்துக்கொண்டு உள்ளேயே நின்றாள்.

​சுமன் : (மிகவும் தாழ்ந்த, கண்டிப்பும் பாசமும் கலந்த குரலில்) "அம்மா... முதல்ல அமைதியா இருங்க. ஏன் இப்படி நடுங்குறீங்க? கண்ணெல்லாம் சிவந்திருக்கு... அழுதுட்டு இருந்தீங்களா?"

​தேவயானி : (தலையை வேகமாக ஆட்டி) "இல்ல... இல்லப்பா... கண்ணுல தூசி விழுந்திடுச்சு... வேற ஒன்னுமில்ல... நீ... நீ ஏன் இப்போ வந்த?"

​சுமன் தன் தாயின் பொய்களை எளிதாகக் கண்டுபிடித்துவிட்டான். அவளது முகத்தில் தெரியும் குற்ற உணர்ச்சியும், மரத்தடி நினைவுகளின் தாக்கம் தந்த பயமும் அவனுக்கு நன்றாகவே புரிந்தது. அவன் சற்று முன்னால் நகர்ந்து, தேவயானியின் மிக அருகில் வந்தான்.

​அவன் உடலின் சூடும், அவனது ஆண்மை நிறைந்த வாசமும் மீண்டும் தேவயானியின் நாசியைத் தொட்டது. அவளது அடிவயிற்றில் மீண்டும் ஒரு சிறிய கூச்சமும் சிலிர்ப்பும் மின்னல் போலப் பாய்ந்தது. அவள் உடனே அரை அடி பின்னுக்கு நகர்ந்தாள்.

​சுமன் : (அவளது பயத்தைப் புரிந்து கொண்டு, குரலைக் கூர்மையாக்கி) "அம்மா... நான் சொல்றத நல்லாக் கேளுங்க. அந்த நெடுஞ்சாலை மரத்தடியில நடந்ததை பத்தியோ... இல்ல அதுக்கு முன்னாடி நடந்த அந்த மர்ம மனிதன் சம்பவத்தைப் பத்தியோ... நீங்க யாரிட்டயும் மூச்சு விடக்கூடாது. முக்கியமா ராஜ் அப்பாக்கிட்ட எதுவும் சொல்லக் கூடாது!"

​தேவயானி அதிர்ச்சியுடன் நிமிர்ந்து சுமனின் கண்களைப் பார்த்தாள். அவனது குரலில் இருந்த அந்த உறுதியும், தன்னை பாதுகாப்பதைப் போன்ற கண்டிப்பும் அவளை வியப்பில் ஆழ்த்தியது.

​தேவயானி : "சுமன்... அது... அது வந்து..."

​சுமன் : (அவள் சொற்களைத் தடுத்து) "அம்மா, நான் சொல்றதைப் புரிஞ்சுக்கோங்க. அப்பாக்கிட்ட இதைப் பத்திப் பேசினா தேவையில்லாத சந்தேகங்கள் வரும். குடும்பத்துல பெரிய பிரச்சனை ஆகும். அந்த மரத்தடியில ஒதுங்கினது தற்செயலா நடந்த மழை அசம்பாவிதம்... அவ்வளவுதான். அதை மனசுல போட்டு குழப்பிக்காதீங்க."

​அவன் 'தற்செயலா நடந்த மழை அசம்பாவிதம்' என்று சொன்னாலும், அவனது கண்கள் தேவயானியின் நனைந்த இடுப்பு மடிப்புகளையும், அவளது மார்பில் ஒட்டியிருந்த சேலையையும் ஒரு கணம் பார்த்து மீண்டன. அந்தப் பார்வையில் ஒரு ரகசிய உடன்பாடும், அடக்கப்பட்ட ஈர்ப்பும் மறைந்திருந்தது.

​தேவயானி : (உதடுகளைக் கடித்தபடி, குரல் தழுதழுக்க) "சுமன்... நாம... நாம பண்ணது தப்புப்பா... நான் உன் அம்மா... நீ என் பையன்... எனக்கு பயமா இருக்குடா..."

​சுமன் அவளது தோளைத் தொடக் கையை உயர்த்தினான். ஆனால் தேவயானி சட்டென்று பின்வாங்கியதைப் பார்த்து, கையை மெதுவாகக் கீழே இறக்கிக் கொண்டான்.

​சுமன் : (அமைதியான, திடமான குரலில்) "அம்மா! தேவையில்லாம எதையும் யோசிச்சு உடம்பைக் கெடுத்துக்காதீங்க. எது நடந்தாலும் நான் பார்த்துக்கிறேன். நீங்க இயல்பா இருங்க. இப்போ போய் முகத்தைக் கழுவிட்டு வாங்க. அப்பா வந்துடப்போறாரு."

​சுமனின் அந்த ஆளுமைமிக்க பேச்சு, தேவயானியின் குழப்பமான மனதிற்கு ஒரு சிறிய ஆறுதலைத் தந்தாலும், தாய்-மகன் இடையே உருவான அந்த புதிய ரகசியப் பிணைப்பு (Secret Bonding) அவளது மனசாட்சியை மேலும் அழுத்தத் தொடங்கியது.

​ .
​சுமன் இன்னும் தேவயானியின் அறை வாசலில் நின்று அவளிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தான். தேவயானி கதவோரம் நின்று அவனைப் பார்த்துத் தலையசைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
​அப்போது... வீட்டின் பிரதான கதவின் தாழ்ப்பாள் திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது!

​'கிரீச்... படாக்!'

​தேவயானியின் நெஞ்சு திடுக்கிட்டது. சுமன் சட்டென்று திரும்பி ஹாலைப் பார்த்தான். இருவரும் ஒரு கணம் உறைந்து போயினர்.

​ராஜ் கையிலிருந்த ஒரு பிளாஸ்டிக் பையுடன் உள்ளே நுழைந்தார். அவனது காலணிகளைக் கழற்றி ஓரமாகப் போட்டவர், ஹாலின் நடுவே நின்று தன் சட்டையின் மேல் பொத்தானைக் கழற்றினார்.

​ராஜ் : (உரத்த குரலில்) "தேவயானி! சுமன்! எங்கேப்பா இருக்கீங்க ரெண்டு பேரும்?"

​சுமன் நொடிப் பொழுதில் தன்னைச் சமாளித்துக் கொண்டான். தேவயானியைப் பார்த்து ஒரு எச்சரிக்கைப் பார்வையை வீசிவிட்டு, இயல்பாக நடப்பது போல ஹாலை நோக்கி நடந்தான்.

​சுமன் : (சாதாரணமாக) "இதோ இருக்கேன் அப்பா... அம்மாவுக்குத் தலைவலின்னு சொன்னாங்க, அதான் மாத்திரை எதுவும் வேணுமான்னு கேட்க வந்தேன்."

​தேவயானி தன் அறைக்குள் இருந்து மெதுவாக வெளியே வந்தாள். அவளது முகம் இன்னும் வெளுத்துத் தான் இருந்தது. ஆனால் தன் கணவன் முன் தன் நடுக்கத்தைக் காட்டக் கூடாது என்பதில் தீவிரமாக இருந்தாள். முந்தானையை நன்றாக இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டு ஹாலிற்கு வந்தாள்.

​ராஜ் தன் மனைவியைப் பார்த்தார். அவளது கலங்கிய கண்களும், கலைந்த தலைமுடியும் அவருக்குச் சற்று விசித்திரமாகத் தெரிந்தன.

​ராஜ் : (நெற்றியைச் சுருக்கி, தேவயானியின் அருகில் வந்து) "என்ன தேவயானி... உடம்பு சரியில்லையா? முகம் ஒரு மாதிரியா இருக்கு? மழையில நனைஞ்சதுல காய்ச்சல் எதுவும் அடிக்குதா என்ன?"

​ராஜ் தன் கையை நீட்டி தேவயானியின் நெற்றியைத் தொட்டுப் பார்க்க முயன்றார்.

​அந்த வினாடி... தேவயானி அறியாமல் ஒரு அடி பின்னுக்கு நகர்ந்தாள்!
​தன் கணவனின் கரங்கள் தன் நெற்றியைத் தொடுவதைக் கூட அவளால் தாங்க முடியவில்லை. சுமனின் தொடுதலும், அவன் உடலின் நெருக்கமும் இன்னும் தன் உடலில் பதிந்திருக்கும் போது, தன் கணவன் தன்னைத் தொடுவது அவளுக்குப் பெரும் குற்ற உணர்ச்சியைக் கொடுத்தது.

​ராஜ் வியப்புடன் தன் கையை இறக்கினார்.

​ராஜ் : "என்ன தேவயானி... என்னாச்சு? ஏன் இப்படி பயந்து விலகுற?"

​தேவயானி : (தடுமாறி, குரலைச் சரிசெய்து) "இ... இல்லங்க... ஒன்னுமில்லை. உடம்பெல்லாம் ஒரே வேர்வை... அதான் தொடாடீங்கன்னு... தலை கொஞ்சம் கனமா இருக்கு, வேற ஒன்னுமில்லைங்க..."

​சுமன் ஓரமாக நின்று தன் தந்தையின் முகத்தையும், தாயின் தடுமாற்றத்தையும் கூர்மையாகக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது தாடை நரம்புகள் இறுக்கமடைந்தன. சூழல் கைமீறிப் போய்விடுமோ என்ற ஆபத்தை அவன் உணர்ந்தான்.

​சுமன் : (குறுக்கிட்டு) "ஆமா அப்பா... மழையில நல்லா நனைஞ்சுட்டாங்கல்ல... அதான் தலைபாரம். அம்மா போய் கொஞ்சம் நேரம் தூங்கி எழுந்தா சரியாயிடும். நீங்க போய் கை கால் கழுவிட்டு வாங்க, நான் டீ போட்டுத் தர்றேன்."

​ராஜ் தன் மகனைப் பார்த்துத் தலையசைத்தார். அவனுக்குத் தன் குடும்பத்தின் மீது இருக்கும் அக்கறையைக் கண்டு மனதிற்குள் பெருமைப்பட்டுக் கொண்டார்.

​ராஜ் : "சரிப்பா சுமன்... நீயும் நனைஞ்சிருக்க, பாத்துக்கோ. தேவயானி, நீ போய் படுத்துக்கோ... சமையல் வேலையெல்லாம் அப்புறம் பாத்துக்கலாம்."

​ராஜ் சமையலறையை நோக்கி நடக்க, தேவயானி சுமனை ஒருமுறை ஏறிட்டாள். சுமனின் பார்வையில், 'நான் நிலைமையைச் சமாளித்துவிட்டேன்' என்ற ஒரு வெற்றி மிதப்பும், 'ஜாக்கிரதையாக இரு' என்ற எச்சரிக்கையும் கலந்திருந்தது.
​தேவயானி எதுவும் பேசாமல் தன் அறைக்குத் திரும்பினாள். அவளது இதயம் இன்னும் படபடவென்று அடித்துக் கொண்டிருந்தது.

​ நனைந்த துணிகளின் உஷ்ணமான ஈரம், குளியலறை ஃபினாயில் வாசம்.
​அறைக்குள் நுழைந்த தேவயானி கதவை மெல்ல மூடித் தாழ்ப்பாளிட்டாள். இம்முறை தாழ்ப்பாளிடும் போது அவளது கைகளில் ஒருவித வெறித்தனமான அழுத்தம் இருந்தது.
​வீட்டில் ராஜ் இருக்கிறார். சுமன் இருக்கிறான். ஆனால் தேவயானியின் மனதிற்குள் ஒரு பெரும் நரக நெருப்பு எரிந்து கொண்டிருந்தது.

​தன் உடலில் படிந்திருக்கும் சுமனின் தொடுதலின் தடம், அவனது வியர்வை வாசம், அவனது ஆண்மையின் சூடு... இவை அனைத்தையும் தன் உடலிலிருந்து உடனடியாக அகற்றி எறிய வேண்டும் என்ற வெறி அவளுக்குள் எழுந்தது.

​தேவயானி : (தன்னிச்சையாகத் தன் தோள்களையும் இடுப்பையும் தேய்த்தபடி) "சீ... இந்த உடம்பு அழுக்காயிடுச்சு... என் மகனோட தொடுதல் இந்த உடம்புல ஒட்டியிருக்கு... இதை நான் கழுவியே ஆகணும்! இந்த அருவருப்பை நான் போக்கியே ஆகணும்!"

​அவள் தன் சேலையின் முந்தானையைக் கழற்றிப் போட்டாள். கசங்கிய பச்சை நிறச் பட்டுச் சேலை தரையில் சுருண்டு விழுந்தது. அதைத் தொடர்ந்து அவளது பாவாடையையும், உடலோடு ஒட்டிப்போயிருந்த ஜாக்கெட் (Blouse)-ஐயும் கழற்றினாள்.

​கண்ணாடியின் முன் நின்றாள்.
​அவளது பருத்த, கனிந்த மார்பகங்கள், அகன்ற இடுப்பு மடிப்புகள், தொப்புள் குழி... எல்லாமே கண்ணாடியில் தெரிந்தன. மரத்தடியில் சுமனின் கைகள் உரசிய அந்த இடுப்புப் பகுதியில் லேசான சிவந்த தடம் இருப்பது போல அவளுக்குத் தோன்றியது.

​அவளது கண்கள் மீண்டும் கலங்கின.

​தேவயானி : (தன் இடுப்பைக் கைகளால் பலமாகக் கீறித் தேய்த்தபடி) "போயிடு... இந்தத் தடம் போயிடு... நான் ஒரு பத்தின பொம்பளை... என் புருஷனுக்கு மட்டுமே சொந்தமானவ... நான் ஏன் இப்படி ஆனேன்?"

​அவள் தன் கைகளால் தன் உடலைத் தானே தண்டித்துக் கொண்டாள். நகங்கள் பட்டு அவளது இடுப்பில் சிவப்புத் கோடுகள் விழுந்தன.
​குளியலறையின் கதவைத் திறந்து உள்ளே நுழைந்தாள். பக்கெட்டில் நீரை நிரப்பக் குழாயைத் திருப்பினாள். தண்ணீர் சலசலவென்று பக்கெட்டில் விழத் தொடங்கியது.

​சில்லென்ற அந்தத் தண்ணீர் தன் உடலின் மீதும், மனதின் மீதும் இருக்கும் கொதிப்பைக் குறைக்கும் என்ற நம்பிக்கையில், தேவயானி குளிக்கத் தயாரானாள்.
.
​தேவயானி பிளாஸ்டிக் சொம்பால் சில்லென்ற தண்ணீரை மொண்டு தன் தலையில் ஊற்றினாள்.

​'சளக்!'

​சில்லென்ற நீர் அவளது தலைமுடியில் பட்டு, முகத்தின் வழியாக, கழுத்து வளைவுகளில் உருண்டு, அவளது பருத்த மார்பகங்களின் நடுவே வழிந்து கீழே இறங்கியது.

​அவள் கண்களை இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டாள். ஆனால், நீர் உடலை நனைக்க நனைக்க... நினைவுகள் அவளை மீண்டும் சுட்டெரித்தன!

​மரத்தடியின் ஈரம்... சுமனின் சூடான மூச்சுக்காற்று அவளது கழுத்தில் பட்டது... அவனது அகன்ற மார்பு தன் மீது அழுந்தியது... அவளது அடிவயிற்றில் பாய்ந்த அந்தத் தடுக்க முடியாத காமக் கிளர்ச்சி!

​தண்ணீர் ஊற்ற ஊற்ற, அந்த நினைவுகள் அழியாமல் மேலும் தெளிவாகின. அவளது உடல் சில்லென்ற நீரில் நனைந்தாலும், அவளது நரம்புகளுக்குள் ஒரு புதுவிதமான சூடு கொதித்தது. அவளது காம்புகள் விறைத்தன. அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய சுகமான வலி மீண்டும் தோன்றியது.

​தேவயானி : (கண்களை மூடி, தலையை ஆட்டியபடி) "வேண்டாம்... வேண்டாம்... கடவுளே! தண்ணி ஊத்தினாலும் அந்த உணர்ச்சி போகலையே... நான் என்ன செய்வேன்?"

​அவள் சோப்பை எடுத்துத் தன் உடம்பெங்கும் வெறித்தனமாகத் தேய்த்தாள். தன் மார்பிலும், இடுப்பிலும், தொடை இடுக்குகளிலும் சோப்பு நுரையை அள்ளிப் பூசி, அழுக்கைப்போக்குவது போலத் தேய்த்தாள். ஆனால் அவளது கைகளின் தொடுதலே அவளுக்கு சுமனின் தொடுதலை நினைவூட்டியது.
​அவள் மீண்டும் ஒரு சொம்பு தண்ணீரை முகத்தில் ஊற்றிக் கொண்டாள். கண்கள் நீரால் நிறைந்திருந்தன.
​அந்த வினாடி…

​குளியலறைக் கதவுக்கு வெளியே... மிக மிக மெல்லிய காலடிச் சத்தம் கேட்டது!

​'சலக்... சலக்...'

​யாரோ குளியலறை வாசலுக்கு வந்து நிற்கும் சத்தம்!

​தேவயானியின உடம்பில் இருந்த சோப்பு நுரை உறைந்தது. அவளது மூச்சு நின்றுபோனது. தலையிலிருந்து தண்ணீர் சொட்டுச் சொட்டாக வழிந்து அவளது இமைகளில் விழுந்தது.
​அவள் கண்களை மெதுவாகத் திறந்தாள்.

​குளியலறையின் மரக்கதவின் கீழே இருக்கும் சிறிய இடைவெளி வழியே... ஒரு ஜோடி கால்களின் நிழல் தெரியத் தொடங்கியது!

​அது ராஜின் கால்களா? அல்லது... சுமனா? அல்லது கதவைத் தட்டி எச்சரித்த அந்தப் புதிய ஆபத்தா?

​தேவயானி தண்ணீர் சொட்டும் முகத்துடன், பயத்திலும் அதிர்ச்சியிலும் உறைந்துபோய், குளியலறைக் கதவையே வெறித்துப் பார்த்தாள்!

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 10:

மாலை 4:05.
​குளியலறைக் கதவின் கீழே தெரிந்த அந்த நிழலைக் கண்டு தேவயானியின் இதயம் தொண்டைக்குழி வரை எகிறி அடித்தது. ஆனால், வெளியே நின்றிருந்த காலடிகள் மெதுவாக நகர்ந்து ஹாலை நோக்கிச் செல்லும் சத்தம் கேட்ட பிறகுதான், அவளது உறைந்துபோன மூச்சு மெல்ல வெளிவந்தது.

​வெளியே சென்றது ராஜாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று அவள் மனதைத் தேற்றிக் கொண்டாள். ஆனால், அவளுக்குள் இருந்த பதற்றமும், கடந்த இரவின் மர்ம மனிதனின் அச்சமும், மதிய நேரத்தில் சுமனுடன் நெடுஞ்சாலை மரத்தடியில் நடந்த அந்தத் தடுக்க முடியாத உடல் உராய்வின் நினைவுகளும் அவளது மூளையை அடியோடு பிசைந்து கொண்டிருந்தன.

​தேவயானி தன் கலங்கிய கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டாள். உடம்பெல்லாம் நடுங்கியது.

​தேவயானி : (தன்னிச்சையாக முணுமுணுத்தபடி) "கடவுளே... என் மனசு ஏன் இப்படி அலையுது? உடம்பெல்லாம் ஒரே உஷ்ணமா எரியுதே... இந்த நினைவுகளை கழுவாம என்னால நிம்மதியா இருக்க முடியாது..."

​அவள் குழாயைத் திருப்பித் தண்ணீரைப் பக்கெட்டில் நிரப்பத் தொடங்கினாள். சலசலவென்று தண்ணீர் விழும் சத்தம் அந்தச் சிறிய குளியலறையை நிரப்பியது.
​அவளது மனக் குழப்பமும், கைகால்களில் இருந்த நடுக்கமும் அவளது கவனத்தைச் சிதறடித்தன. அவசரத்திலும், தாங்க முடியாத மன உளைச்சலிலும் குளியலறைக்குள் நுழைந்த தேவயானி, வழக்கமாகப் போடும் பித்தளைத் தாழ்ப்பாளைப் பூட்டத் தவறிவிட்டாள்!

​கதவு பூட்டப்படாமல், பிளாஸ்டிக் கதவின் ஓரம் லேசாக மரச்சட்டத்தில் உரசியபடி, அரை மில்லிமீட்டர் இடைவெளியில் சாதாரணமாக மூடி மட்டுமே இருந்தது. ஒரு சிறிய தள்ளல் பட்டால் போதும்... கதவு முற்றிலும் திறந்துவிடும் நிலையில் இருந்தது.
​அந்த ஆபத்தை உணராத தேவயானி, தன் உடலிலிருக்கும் உடைகளைக் கழற்றத் தொடங்கினாள்.

​தோளிலிருந்த நனைந்த முந்தானையை நழுவவிட்டாள். பச்சை நிறப் பட்டுச் சேலை சுருண்டு தரையில் விழுந்தது. தொடர்ந்து அவளது இறுக்கமான ஜாக்கெட் கொக்கிகளை நடுங்கும் விரல்களால் கழற்றினாள். பருத்த, கனிந்த மார் மடிப்புகள் விடுதலையாகி வெளிவந்தன. பாவாடையின் நாடாவை அவிழ்த்து, அதையும் கீழே நழுவவிட்டாள்.
​இப்போது அவள் தன் உடலில் ஒரு நூலிழை கூட இல்லாமல், முழு நிர்வாணமாகக் கண்ணாடியின் முன் நின்றாள்.

​சுமனின் கைகள் உரசிய இடுப்பு மடிப்பு, அவனது மார்பு அழுந்திய பருத்த முலைகள், உடலின் வளைவுகள்... எல்லாவற்றிலும் தண்ணீரை அள்ளி ஊற்றிக் கழுவ வேண்டும் என்ற வெறி அவளுக்குள் எழும்பியது. சொம்பை எடுத்து பக்கெட்டிலிருந்து சில்லென்ற நீரை மொண்டு, தன் தலையில் ஊற்றிக் கொண்டாள்.

​​தன் அறையில் கட்டிலில் படுத்துக் கொண்டிருந்த சுமனுக்குத் தூக்கம் வரவில்லை. கண்ணை மூடினால் மரத்தடியில் தன் தாய் தேவயானியின் நனைந்த இடுப்பைத் தொட்ட உணர்வும், அவளது ஈரமான உடலின் வாசனையும் அவனது நரம்புகளைச் சுட வைத்தன.

​அடிவயிற்றில் எரக்சன் நிலை (Erection level) குறையாமல், ஒருவிதக் கொதிப்புடன் எழுந்து அமர்ந்தான்.

​சுமன் : (தன் நெற்றியைத் தேய்த்தபடி) "சே... என்னால கட்டுப்படுத்தவே முடியலையே... அம்மா முகத்தைப் பார்க்கவே பயமா இருக்கு, ஆனா மனசு பூரா அந்த நினைவுதான் ஓடுது..."

​முகம் கழுவி, கொஞ்சம் சில்லென்ற தண்ணீரை முகத்தில் தெளித்தால் மனசு அமைதியாகும் என்று நினைத்தான். சட்டையைக் கழற்றிப்போட்டுவிட்டு, வெறும் ட்ராக் பேண்ட்டுடன் அறையை விட்டு வெளியே வந்தான்.

​ஹாலில் ராஜ் டிவி பார்த்தபடி சோஃபாவில் சாய்ந்திருந்தார். சுமன் அமைதியாக ஹாலைக் கடந்து, தேவயானியின் அறைக்கு அருகில் இருக்கும் குளியலறையை நோக்கி நடந்தான்.

​குளியலறையின் வெளியே லைட் எரிந்து கொண்டிருந்தது. ஆனால், கதவு லேசாகச் சாய்ந்து, பூட்டப்படாமல் இருப்பதைக் கண்டான்.

​பொதுவாக யாராவது உள்ளே இருந்தால் தாழ்ப்பாள் போட்டிருக்கும். கதவு லேசாக விலகி இருப்பதைப் பார்த்ததும், உள்ளே யாரும் இல்லை, யாரோ குளித்துவிட்டு லைட்டை அணைக்காமல் விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டார்கள் என்று சுமன் தவறாக நினைத்துக் கொண்டான்.

​அவன் எந்த யோசனையும் இல்லாமல், தன் வலது கையை நீட்டி குளியலறைக் கதவின் மரப்பிடியைப் பிடித்து மெல்லத் தள்ளினான்.

​'கிரீச்...' என்ற எந்த ஒலிக்கும் இடந்தராமல், லேசாகச் சாத்தப்பட்டிருந்த கதவு உள்நோக்கி மெதுவாக விலகியது.
​
​கதவு மெதுவாக அகலத் திறந்தது.
​சுமன் உள்ளே காலை வைக்க முயன்ற நொடி... அவனது கண்கள் கண்ட காட்சி அவனது முழு உடலையும், ஆன்மாவையும் ஒரே வினாடியில் உறைந்து போகச் செய்தது!
​குளியலறைக்குள்... தேவயானி முற்றிலும் ஆடையற்ற நிலையில் நின்றிருந்தாள்!

​அவள் சுமனின் திசையைப் பார்க்கவில்லை. கதவுக்கு எதிர் திசையில் திரும்பி நின்று, பக்கெட்டிலிருந்து தண்ணீரைச் சொம்பால் மொண்டு தன் தோள்களிலும் முதுகிலும் ஊற்றிக் கொண்டிருந்தாள்.

​அவளது ஈரம் சொட்டும் கருங்கூந்தல் பிடரியில் சுருண்டு கிடந்தது. அவளது அகன்ற, மிருதுவான வெள்ளாம்பல் போன்ற முதுகு... அதன் வழியே சில்லென்ற நீர் உருண்டு ஓடியது. அவளது குறுகிய இடுப்பு மடிப்புகளும், அதைத் தொடர்ந்து அகன்று வளைந்த பருத்த பின்புறமும் (Ass), நனைந்த தொடைகளின் பின்புறமும் சுமனின் விழிகளுக்கு எந்தவிதத் தடையும் இன்றி அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.
​தேவயானி தன் கைகளில் சோப்பை எடுத்துத் தன் கழுத்திலும் தோள்களிலும் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தாள். சோப்பு நுரை அவளது முதுகிலும் இடுப்பிலும் வழியத் தொடங்கியது.

​அவள் தன் நிலையை அறியவில்லை. யாரோ கதவைத் திறந்து தன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற எந்த உணர்வும் இல்லாமல், தன் மன உளைச்சலைக் கழுவி எறியும் வெறியில் தண்ணீரை ஊற்றிக் கொண்டிருந்தாள்.

​சுமன் கதவின் வாசலிலேயே உறைந்து நின்றான்.

​அவனது கால்கள் தரைக்கே பதியப்பட்டவை போல விறைத்தன. அவனது கைகள் கதவின் மரச்சட்டத்தை இறுக்கமாகப் பிடித்தன. அவனது கண்கள் அகல விரிந்து, தன் தாயின் அந்த அலாதியான, கட்டுக்கடங்காத நிர்வாணக் கோலத்தை ஊடுருவிப் பார்த்தன.

​ஒரு தாய்... தன் பெற்ற மகனின் கண்முன்னே, ஒரு நூலிழை கூட இல்லாமல், ஈரம் சொட்டச் சொட்ட நின்று கொண்டிருக்கிறாள்!

​இதுவரை தமிழ் சமூகக் குடும்பக் கட்டமைப்பில், தாய்-மகன் இடையே இருந்த அந்தப் புனிதமான எல்லைக்கோடு, ஒரு திறந்த கதவின் வழியே முற்றிலும் நொறுங்கி விழுந்த கணமது.

​உடலின் உஷ்ணத்தோடு கலந்த சோப்பு நுரையின் நறுமணம்.

​சுமனின் மூளை அவனுக்குள் எச்சரிக்கை மணி அடித்தது. 'டேய் சுமன்... இது உன் அம்மா! கதவை மூடிட்டு உடனே பின்னாடி நகர்ந்து போ!' என்று அவனது மனசாட்சி கத்தியது.
​ஆனால்... அவனது உடல் அவனது சொல்லைக் கேட்கவில்லை.

​அவனது விழிகள் தேவயானியின் இடுப்பு மடிப்புகளிலும், அவள் குனிந்து தண்ணீரை மொள்ளும் போது அசையும் அவளது பின்புறத்தின் வளைவுகளிலும் நிலைத்து நின்றன. மரத்தடியில் நனைந்த சேலை வழியே தொட்டு உணர்ந்த அதே உடலை, இப்போது நேரடியாக, முழுமையாகப் பார்க்கும் போது அவனது நரம்புகளுக்குள் தீப்பற்றி எரிந்தது.

​அவனது அடிவயிற்றில் எரக்சன் நிலை ஐத் தொட்டது. ட்ராக் பேண்ட்டின் உள்ளே அவனது ஆண்மை விறைத்து, துடிக்கத் தொடங்கியது.

​சுமனின் உதடுகள் வறண்டன. எச்சிலை விழுங்க முயன்றான், ஆனால் தொண்டை அடைத்தது. அவனது நெற்றி நரம்புகள் புடைத்தன.

​தேவயானி சோப்பை எடுத்துத் தன் தொடையிலும் பின்புறத்திலும் தேய்த்தாள். நுரை அவளது மிருதுவான தோலில் படர்ந்து, தண்ணீரோடு சேர்ந்து கீழே இறங்கியது. அவள் லேசாக முனகியபடி தன் தலையைப் பின்னுக்குச் சாய்த்த போது, அவளது பக்கவாட்டு மார்பகத்தின் (Side breast) பருத்த வளைவு சுமனின் கண்ணில் பட்டது.

​சுமன் தன் கைகளால் கதவை மூடி மறைக்க முயன்றான். ஆனால், விரல்கள் அசைய மறுத்தன.

​தான் செய்வது மாபெரும் குற்றம், பெத்த தாயை இப்படிப் பார்ப்பது நரகத்திற்குரிய பாவம் என்று அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தும்... அந்த இச்சையின் கொதிப்பு அவனது ஒழுக்கத்தை, பண்பாட்டை, பயத்தை எல்லாம் ஒரே அடியில் தள்ளிவிட்டு அவனை முழுமையாக ஆக்கிரமித்துக் கொண்டது.

​​தேவயானி தண்ணீரை மீண்டும் அள்ளித் தன் தலையில் ஊற்றினாள்.
​தண்ணீர் அவளது முகத்தில் வழிந்து, கண்களை மூடச் செய்தது. அவள் தன் கைகளால் முகத்தைத் துடைத்தபடி, சோப்பு டப்பாவை எடுப்பதற்காகக் குளியலறையின் சுவரோரம் இருந்த பிளாஸ்டிக் ரேக்கை நோக்கி மெல்லத் திரும்ப முயன்றாள்!

​அவளது உடல் லேசாகச் சுழன்றது!
​இன்னும் அரை வினாடியில்... அவள் முழுமையாகத் திரும்பி, குளியலறைக் கதவைப் பார்க்கப் போகிறாள்!

​அவள் திரும்பினால்... வாசலில் ட்ராக் பேண்ட்டுடன், விறைத்த உடலுடன், தன் நிர்வாணத்தைப் பார்த்தபடி உறைந்து நிற்கும் தன் மகனை நேருக்கு நேர் சந்திப்பாள்!

​அந்த நொடி... சுமனின் நெஞ்சு வெடித்துவிடும் போல அடித்தது.
​அவன் உடனே பின்வாங்க வேண்டும்... கதவை லேசாக மூடிவிட்டு ஓடிவிட வேண்டும். ஆனால் அவனது கால்கள் பனிபோல உறைந்துபோய் அசைவற்று நின்றன. அவனது பார்வையில் இருந்து தன் தாயின் நிர்வாண மேனியை அகற்றுவதற்கு அவனது மனம் முற்றிலும் மறுத்தது.

​தேவயானியின் முகம் மெல்ல கதவை நோக்கித் திரும்பியது. அவளது ஈரமான இமைகள் மெல்ல திறக்கத் தொடங்கின…

​குளியலறையின் கதவிடுக்கில் சுமன் திகைப்பும், கட்டுப்படுத்த முடியாத காமக் கிளர்ச்சியும் கலந்த முகத்துடன், பயத்தில் உறைந்துபோய் நின்று கொண்டிருந்தான்!

[yscienced]

contnue pls

[Fucko]

அற்புதமான எழுத்துநடைகள் கதையை தொடர்ந்து எழுதுங்கள்
எனது வாழ்த்துக்கள்

[flamingopink]

நண்பரே நெஞ்சம் நிறைந்த பாராட்டுகள்
மிக அருமயான எழுத்து நடை
தாய்மை பெண்மை இரண்டு உணர்ச்சிகளுக்கும் நடுவில் சிக்கி தவிக்கும் அம்மாவின்
தவிக்க முடியாதா பெண்மைக்கான உடலின் காமம்
அடுத்து
தாய்மை உணர்ச்சி அதனால் எற்படும் மன்ப்போராட்டங்கள்
மிக அழகாக கையாண்டு எழுதியுள்ளீர்கள்
தாய்மகன் கதையில் மனப்போராடங்களை கடந்து உடலின் காமம் வெல்லும் பொழுதுதான்
அதன் இயல்பான உடல் தேவை கடந்து அது உணர்வாகி அந்த காம் வுந்துதல் மேலோங்கி உடலை தன் வயப்படுத்தும் பொழுதுதான் ஓர் ஆணின் பந்த்ததுக்குள் அடைபடும் அந்த பந்தம் மகனாக அமைவது இயற்க்கையின் தவிற்க்க முடியாத நிதர்சனம் அதுவே ஆண் பெண் உறவின் தொடக்கம் அதை காமத்தை தாண்டி தாயின் உணர் சார்ந்து ஆண் மகனாக இருப்பது கூடுதல் ஆனந்தம்
அதை அதன் போக்கில் கதை செல்வது மிக அருமை
தொடரவும்
வாழ்த்துகள்

[karthikhse12]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் தேவயானி உடன் மழை ஒதுங்கி நின்று அதை வீட்டில் பெட்ரூமில் வைத்து நினைத்து பார்த்து பின்னர் சுமன் அந்த சூழ்நிலையில் சமாளித்து பற்றி சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது. தேவயானி குளிக்கும் போது சுமன் எதார்த்தமாக அவளின் உடல் அங்கங்களை ரசித்து அதனால் அவன் அடைந்த உணர்ச்சி வசப்பட்டு இருந்ததை சொல்லி பார்க்கும் போது அடுத்த பதிவு எதிர்பார்ப்பு எழுந்துள்ளது

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 11:


​தேவயானி தன் முதுகிலும் தோள்களிலும் சோப்பைத் தேய்த்து முடித்துவிட்டு, பக்கவாட்டு சுவரில் இருந்த பிளாஸ்டிக் ரேக்கிலிருந்து சோப் டப்பாவை வைப்பதற்காக மெல்லத் திரும்பினாள்.

​அவளது ஈரம் சொட்டும் கருங்கூந்தல் பிடரியில் சுருண்டு கிடந்தது. முகத்தில் வழிந்த தண்ணீரைத் தன் கைகளால் துடைத்தபடி, இமைகளை மெல்லத் திறந்தாள்.

​அந்த வினாடி…

​அரை மில்லிமீட்டர் இடைவெளியில் லேசாகச் சாத்தப்பட்டிருந்த பிளாஸ்டிக் கதவு, முழுமையாக அகலத் திறந்திருக்க... கதவோரம் தன் மகன் சுமன் ட்ராக் பேண்ட்டுடன், வெறும் மார்புடன் உறைந்து நின்று கொண்டிருப்பதை தேவயானி கண்டாள்!

​தேவயானியின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அவளது உடலின் நரம்புகள் அனைத்தும் ஒரே வினாடியில் விறைத்துப் போயின.

​அவள்... ஒரு நூலிழை ஆடை கூட இல்லாமல், முழு நிர்வாணமாக நின்று கொண்டிருந்தாள்!

​அவளது பருத்த, கனிந்த மார்பகங்கள், சோப்பு நுரை படர்ந்த அகன்ற இடுப்பு மடிப்புகள், நனைந்த தொடை வளைவுகள்... எல்லாமே சுமனின் விழிகளுக்கு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.
​சுமனின் பார்வையும், தேவயானியின் விழிகளும் நேருக்கு நேர் மோதின!

​சுமனின் அகன்ற கண்கள் தேவயானியின் நிர்வாண மேனியைத் திகைப்போடும், கட்டுப்படுத்த முடியாத காமக் கிளர்ச்சியோடும் ஊடுருவிக் கொண்டிருந்தன. அவன் கதவின் மரச்சட்டத்தை இறுக்கமாகப் பிடித்திருந்த விரல்கள் நடுங்கின.

​தேவயானியின் தொண்டைக்குள் இருந்து ஒரு பெருங்கத்தல் எழ முயன்றது. 'ஐயோ!' என்று கத்த வந்த குரல், ஹாலில் கணவன் ராஜ் அமர்ந்திருக்கிறார் என்ற பயத்தில் அவளது தொண்டைக்குள்ளேயே அடைபட்டுப்போனது.

​தேவயானி : (தொண்டை அடைக்க, உடைந்த குரலில்) "சு... சுமன்...!"

​அவளது உதடுகள் நடுக்கத்தில் நடுங்கின. முகம் வெளுத்துப் போனது. உடம்பெல்லாம் நடுநடுங்கியது.
​தன் பெற்ற மகனின் கண்முன்னே, தன்னைப் பெற்ற தாயின் முழு உடலும் நிர்வாணமாக நிற்கிறது என்ற உண்மை அவளது ஆன்மாவை உலுக்கியது.

​ ​தேவயானி பதற்றத்தில் தன் இரு கைகளாலும் தன் பருத்த மார்பகங்களை அவசர அவசரமாக மறைக்க முயன்றாள். ஆனால் அவளது நடுங்கும் விரல்களால் உடலின் முழு வளைவுகளையும் மூட முடியவிலை.
​அவள் தரையிலிருந்த பிளாஸ்டிக் பக்கெட்டைத் தாண்டி, குளியலறையின் சுவரோரம் பின்வாங்கி ஒடுங்கினாள். அவளது முழங்கால்கள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதி நடுங்கின. கண்ணீர் அவளது சொட்டுச் சொட்டான தலைநீரோடு சேர்ந்து கன்னங்களில் வழிந்தது.

​தேவயானி : (கதறிய தாழ்ந்த குரலில், அழுகையுடன்) "சுமன்... போடா வெளியே! ஐயோ... கதவை மூடுடா!"

​சுமன் அந்த நொடியில் தான் தன் கனவுலகில் இருந்து சுயநினைவுக்கு வந்தான். தன் தாய் தன் கண்முன்னே ஆடையற்று நிற்கிறாள், தான் செய்யக்கூடாத மாபெரும் பாவத்தைச் செய்துவிட்டோம் என்ற உணர்வு அவனது மூளையைத் தாக்கியது.
​அவனது நெஞ்சு எகிறி அடித்தது. உடனே கதவின் மரப்பிடியைப் பிடித்து இழுத்து, கதவை பலமாக மூடினான்!

​'படாக்...!'

​கதவு மூடிய அடுத்த வினாடி, சுமன் குளியலறை வாசலில் இருந்து அதிர்ச்சியில் அரை அடி பின்னுக்கு நகர்ந்தான். அவனது கை விரல்கள் விறைத்திருந்தன. ட்ராக் பேண்ட்டின் உள்ளே அவனது ஆண்மையின் விறைப்பு இன்னமும் அடங்காமல் கொதித்துக் கொண்டிருந்தது.

​சுமன் : (தன் கைகளைப் பார்த்தபடி, நெஞ்சில் கைவைத்து) "சே... நான்... நான் என்ன பண்ணினேன்? அம்மா... அம்மாவை இப்படி..."

​அவன் தன் உதடுகளைக் கடித்துக்கொண்டு, ஹாலை நோக்கி ஒருமுறை பயத்துடன் பார்த்தான். ராஜ் டிவி பார்த்துக்கொண்டு இருந்ததால் இந்த மெல்லிய சத்தம் அவருக்குக் கேட்கவில்லை.

​சுமன் தன் அறைை நோக்கி வேகமாக ஓடினான். கால்கள் தள்ளாட, தன் அறைக்குள் நுழைந்து கதவை அடைத்தான்.

​குளியலறைக்குள் தேவயானி சுவரில் சாய்ந்தபடி அப்படியே தரையில் சரிந்து அமர்ந்தாள். தன் இரண்டு கைகளாலும் முகத்தைப் பொத்திக்கொண்டு, அலறல் வெளியே கேட்காதவாறு தன் வாயை அழுத்தி அழுது தீர்த்தாள்.

​தேவயானி : (விம்மி விம்மி அழுதபடி) "கடவுளே... என் மானமே போச்சு... என் மகன்கிட்டயே என் நிர்வாணம் தெரிஞ்சிடுச்சே... நான் இனி எப்படி அவன்கிட்ட தாயா நிப்பேன்? என்னை ஏன் உயிரோட வச்சிருக்க?"

​அவள் நடுக்கத்துடன் தரையில் கிடந்த ஈரம் தோய்ந்த துண்டை அள்ளி எடுத்து, தன் உடலைச் சுற்றி இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள். பித்தளைத் தாழ்ப்பாளை எடுத்து கதவில் போட்டு, இருமுறை இழுத்துப் பார்த்து உறுதி செய்துகொண்டாள்.

​​சுமன் தன் அறைக் கட்டிலில் போய் அமர்ந்தான். அவனது கைகள் நடுங்கிக்கொண்டிருந்தன.
​கண்ணை மூடினால்... குளியலறைக்குள்ளே ஈரம் சொட்டச் சொட்ட, சோப்பு நுரையுடன் நின்ற தன் தாயின் அந்த அலாதியான, கனிந்த உடலின் தோற்றம் அவனது மனக்கண் முன் வந்து நின்றது.

​அவனது உடலின் நரம்புகள் கொதித்தன. அடிவயிற்றில் எரக்சன் நிலை தொட்டது. ட்ராக் பேண்ட்டை ஊடுருவி அவனது ஆண்மை விறைத்து நின்றது.

​சுமன் : (தன் தலையைக் கோதியபடி) "என்னால அதை மறக்கவே முடியலையே... அம்மா உடம்பு... அவ்வளவு அழகா... சீ! என்ன யோசிக்கிறேன் நான்? அது என் அம்மாடா! ஆனா... ஆனா என் மனசு கேட்கமாட்டேங்குதே..."

​அவனது மனசாட்சிக்கும், அவனது உடலின் கட்டுப்படுத்த முடியாத காமக் கிளர்ச்சிக்கும் இடையே மாபெரும் போர் நடந்தது. தாயின் நிர்வாணத்தைக் கண்டுவிட்டோம் என்ற குற்ற உணர்வு ஒருபுறம்; அந்த உடலை மீண்டும் தொட வேண்டும், அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற தணியாத ஆசை மறுபுறம் அவனைப் பித்தனாக்கியது.

​அதே நேரத்தில்... குளியலறைக்குள் தேவயானி தன் உடம்பைக் கழுவி முடித்துவிட்டு, மாற்றுச் சேலையை அள்ளி உடுத்திக்கொண்டிருந்தாள்.
​அவளது கைகள் நடுங்கின. ஜாக்கெட் கொக்கிகளைப் போடும் போது விரல்கள் தளர்ந்தன. கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்க்கவே அவளுக்கு அருவருப்பாக இருந்தது.

​தேவயானி : (தன்னிச்சையாகத் தன் மார்பகங்களை இறுக்கப் போர்த்தியபடி) "சுமன் என்னை முழுசா பாத்துட்டான்... அவன் கண்ணுல இருந்த அந்தப் பார்வை... அது வெறும் பயம் இல்ல... அதுல வேற ஏதோ இருந்துச்சு. ஐயோ... நான் என்ன செய்வேன்?"

​தன் பெற்ற மகனின் பார்வையில் தெரிந்த அந்த ரகசிய காமக் கிளர்ச்சியை தேவயானி உணர்ந்திருந்தாள். அது அவளுக்குள் ஒருபுறம் மரண பயத்தையும், மறுபுறம் தவிர்க்க முடியாத ஒரு சோமாடிக் கிளர்ச்சியையும் (Somatic dynamic) உருவாக்கியது.

​​குளியலறையை விட்டு வெளியே வந்த தேவயானி, தலைமுடியைத் துண்டால் சுற்றிக் கட்டியிருந்தாள்.
​ஹாலில் ராஜ் சோஃபாவில் அமர்ந்து செய்தி பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். சமையலறையிலிருந்து காபி வாசம் வந்தது.

​தேவயானி ஹாலைக் கடந்து தன் அறைக்குச் செல்ல முயன்றாள். ஆனால் அவளது கால்கள் விறைத்தன. தன் கணவன் முன் முகத்தை நேருக்கு நேர் பார்க்கும் தைரியம் அவளுக்கு அறவே இல்லை.

​ராஜ் : (டிவியைப் பார்த்தபடி) "என்ன தேவயானி... குளிச்சு முடிச்சுட்டியா? தலைபாரம் கொஞ்சம் குறைந்ததா?"
​தேவயானி நடுங்கும் குரலைச் சரிசெய்துகொண்டு, சுவரோரம் ஒடுங்கி நின்றாள்.

​தேவயானி : "ஆ... ஆமாங்க... கொஞ்சம் பரவாயில்லை. நான்... நான் அறைக்கு போறேன்..."

​ராஜ் அவளைத் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை.

​தேவயானி அவசர அவசரமாகத் தன் அறைக்குள் நுழைந்து கதவை மூடினாள்.

​அறைக்குள் நுழைந்ததும், சுவரோரம் இருந்த பெரிய கண்ணாடியின் முன் போய் நின்றாள். தலைத்துண்டை அவிழ்த்தாள். ஈரம் சொட்டும் தலைமுடி அவளது தோள்களில் விழுந்தது.
​கண்ணாடியில் தன் பிம்பத்தைப் பார்த்தாள். அவளது கண்கள் சிவந்து, நீர் கோர்த்திருந்தன. அவளது மார்பும், இடுப்பும் இப்போதும் சுமனின் பார்வையின் வெயிலில் வெந்துபோயிருப்பது போல அவளுக்கு உணர்வு ஏற்பட்டது.

​தேவயானி : (தன் தோள்களைத் தடவியபடி) "சுமன் என்னை அப்படி பாத்துட்டான்... இனி அவன் முன்னாடி நான் எப்படி சாதாரண அம்மாவா நடமாடுவேன்? அவன்கிட்ட இதைப் பத்திப் பேசணுமா? இல்ல ஒன்னுமே நடக்காத மாதிரி அமைதியா இருக்கணுமா?"

​அவளது மனம் இரண்டு கெட்டான் நிலையில் தவித்தது. சுமனைக் கூப்பிட்டுக் கடிந்துகொள்வதா, அல்லது குடும்பக் கௌரவம் கருதி இந்த ரகசியத்தை வயிற்றுக்குள்ளேயே போட்டுப் புதைப்பதா என்ற குழப்பம் அவளது மூளையைக் குடைந்தது.

​​வீடு முற்றிலும் அமைதியானது. ராஜ் ஏதோ வேலை விஷயமாக மீண்டும் வெளியே சென்றிருந்தார். ஹாலில் டிவி அணைக்கப்பட்டிருந்தது.
​தேவயானி இன்னும் கண்ணாடியின் முன்னேயே நின்று தன் மனசாட்சியோடு போராடிக் கொண்டிருந்தாள்.

​அப்போது…

​அவளது படுக்கையறைக்கதவில் மிக மிக மெதுவாக விரல்கள் படும் சத்தம் கேட்டது.

​'தொக்... தொக்...'

​தேவயானியின் நெஞ்சு திடுக்கிட்டு எகிறியது. அவளது மூச்சுக்காற்று தொண்டையிலேயே உறைந்தது. கண்கள் பயத்தில் அகல விரிந்தன.
​கதவுக்குப் பின்னாலிருந்து ஒரு தாழ்ந்த, நடுங்கும் வாலிபக் குரல் ஒலித்தது.

​சுமன் : (கதவோரம் தன் முகத்தை வைத்து, நடுங்கும் குரலில்) "அம்மா... கதவைத் திறங்கம்மா... நான்... நான் சுமன்..."

​சுமனின் குரல் அவளது செவிகளில் விழுந்ததும், தேவயானியின் முழு உடலும் நடுங்கத் தொடங்கியது.
​குளியலறையில் தன் நிர்வாணத்தைப் பார்த்த அதே மகன்... இப்போது தனியாக இருக்கும் போது தன் அறைக்கதவைத் தட்டி 'அம்மா' என்று கூப்பிடுகிறான்!

​தேவயானி அடிமேல் அடி வைத்து கதவை நோக்கி நகர்ந்தாள். அவளது கை நடுங்கிக் கொண்டே போய் பித்தளைத் தாழ்ப்பாளைத் தொட்டது.

​தாழ்ப்பாளைத் திறப்பதா... வேண்டாமா... என்ற பயத்திலும் பதற்றத்திலும் தேவயானியின் கை தாழ்ப்பாளிலேயே உறைந்துபோய் நிற்க, கதவின் வெளிப்பக்கத்தில் சுமன் மூச்சுவாங்கியபடி நின்று கொண்டிருந்தான்!

[Devayani rasigan]

அத்தியாயம் 12:

​தேவயானியின் கை பித்தளைத் தாழ்ப்பாளிலேயே உறைந்து நின்றது.

​கதவுக்குப் பின்னால் நின்றிருந்த சுமனின் மூச்சுக்காற்று கதவின் இடுக்கின் வழியே ஊடுருவி அவளது முகத்தில் படுவது போல அவளுக்குள் ஒரு பிரமை ஏற்பட்டது. அவளது அடிவயிறு கூசியது. முழங்கால்கள் நடுங்கின. மார்பில் சுற்றியிருந்த அந்த எளிய பருத்திச் சேலையின் முந்தானையைத் தன் இடது கையால் மேலும் இறுக்கமாகப் போர்த்திக் கொண்டாள்.

​சுமன் : (தாழ்ந்த, கிசுகிசுப்பான குரலில்) "அம்மா... தயவுசெஞ்சு கதவைத் திறங்கம்மா... நான் உங்ககிட்ட பேசியே ஆகணும். அப்பா வெளியே தான் போயிருக்காரு... தயவுசெஞ்சு..."

​சுமனின் குரலில் இருந்த அந்த ஆளுமை கலந்த தவிப்பு, தேவயானியின் மனசாட்சியை சுக்குநூறாக உடைத்தது.

​தன் மகனின் முன் சில நிமிடங்களுக்கு முன்புதான் குளியலறையில் ஒரு நூலிழை ஆடை கூட இல்லாமல் நிர்வாணமாக நின்றிருந்தோம் என்ற அவமானத்தின் கொதிப்பு ஒருபுறம்; அவனது பார்வையில் தெரிந்த அந்த அலாதியான காமக் கிளர்ச்சியை நினைக்கும் போது தன்னையும் அறியாமல் தன் நரம்புகளில் பரவும் சோமாடிக் கிளர்ச்சி மறுபுறம்.

​தேவயானி : (தொண்டை உலர் உடைந்த குரலில்) "சு... சுமன்... வேண்டாம்டா... நாம... நாம பேசக் கூடாதுப்பா... நீ உன் அறைக்கு போடா... அப்பா வந்துடப் போறாரு..."

​சுமன் : "அப்பா வர இன்னும் அரை மணி நேரம் ஆகும்மா. நீங்க கதவைத் திறக்கலனா... நான் இங்கேயே தான் நிப்பேன். திறங்கம்மா..."

​தேவயானி தன் கீழ் உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டாள். கண்ணீர் அவளது கண்ணோரங்களில் கசிந்தது. தன் கையை மெதுவாக அசைத்து, பித்தளைத் தாழ்ப்பாளை மெல்ல உயர்த்தினாள்.

​'கிரீச்...!'

​அந்த மெல்லிய ஒலி தேவயானியின் இதயத்தில் இடியாக இறங்கியது. கதவின் தாழ்ப்பாள் முழுமையாக விலகியது.

​அவள் கதவின் பிடியைப் பிடித்து மெதுவாக உள்நோக்கி இழுத்தாள். கதவு அரை அடியளவிற்குத் திறந்தது.
​வாசலில் சுமன் நின்றிருந்தான். வெறும் மார்புடன், ட்ராக் பேண்ட்டுடன், அகன்ற தோள்களும், கலைந்த தலைமுடியுமாக அவன் நின்றிருந்த கோலம் தேவயானியின் விழிகளை ஒரே வினாடியில் ஆக்கிரமித்தது. அவனது கண்கள் சிவந்திருந்தன. அவனது பார்வையில் இருந்த வெப்பம் தேவயானியின் ஈரமான மேனியைச் சுட்டெரித்தது.

​சுமன் கதவின் இடுக்கின் வழியே மெதுவாக அறைக்குள் நுழைந்தான்.
​அவன் உள்ளே வந்த அடுத்த வினாடி, தன் பின்னால் கையை நீட்டி படுக்கையறைக் கதவை மெல்ல மூடினான். தாழ்ப்பாளைப் போடாவிட்டாலும், கதவு மரச்சட்டத்தோடு கச்சிதமாக அடைத்துக் கொண்டது.

​அறையின் கதவு மூடியதும், தேவயானி பயத்தில் இரண்டு அடிகள் பின்னுக்கு நகர்ந்தாள். அவளது பின்புறம் கண்ணாட மேஜையின் விளிம்பில் உரசியது.

​தேவயானி : (கைகளா மார்பை இறுக்கிப் பிடித்தபடி, நடுங்கும் குரலில்) "சுமன்... நீ... நீ எதுக்கு உள்ள வந்த? கதவை எதுக்கு மூடுற? போடா வெளியே... யாராவது பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்க?"

​சுமன் அவளது வார்த்தைகளுக்குப் பதில் சொல்லவில்லை. அவன் அடிமேல் அடி வைத்து தேவயானியை நோக்கி நகர்ந்தான். அவனது கண்கள் தேவயானியின் சிவந்த முகம், ஈரம் சொட்டும் பிடரிக் கூந்தல், நனைந்த ஜாக்கெட்டின் மீது இறுக்கமாகப் போர்த்தப்பட்டிருந்த மெரூன் நிறச் சேலை முந்தானை என அனைத்தையும் ஊடுருவிப் பார்த்தன.

​சுமன் : (தேவயானியின் மிக அருகில் வந்து நின்று, குரலைத் தாழ்த்தி) "அம்மா... முதல்ல அமைதியா இருங்கம்மா. ஏன் இப்படி பயந்து நடுங்குறீங்க?"

​தேவயானி : (மூச்சுத் திணறியபடி) "நான்... நான் எப்படிடா பயப்படாம இருப்பேன்? பாத்ரூம்ல... நீ... நீ என்னை..."

​சுமன் தன் வலது கையை மெதுவாக உயர்த்தி, தேவயானியின நடுங்கும் இடது தோளின் மீது வைத்தான்.
​அவனது சூடான கை விரல்கள் தேவயானியின் சேலையையும் தாண்டி அவளது தோள் சதையைத் தொட்ட நொடி... தேவயானியின் உடம்பில் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது! அவளது இமைகள் தன்னிச்சையாக மூடிக்கொண்டன. அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய சுகமான சிலிர்ப்பு மின்னல் போலச் சுழன்றடித்தது.

​சுமன் : (அவளது தோளை மென்மையாக அழுத்திக் தடவியபடி) "அம்மா... பாத்ரூம்ல நடந்தது வேணும்னே நடந்தது இல்லம்மா... கதவு சாத்தியிருக்குனு நெனச்சுதான் நான் தள்ளினேன். ஆனா... ஆனா அங்கே உங்களை... அப்படி பார்த்ததும்... என்னால கண்ணை திருப்ப முடியலம்மா... என்னை மன்னிச்சிடுங்கம்மா..."

​அவன் வாய் வார்த்தையாக 'மன்னிச்சிடுங்க' என்று சொன்னாலும், அவனது கைகள் தேவயானியின தோளிலிருந்து நழுவி, அவளது ஈரம் தோய்ந்த பிடரிக் கூந்தலை மெல்லத் தடவத் தொடங்கின.

​தேவயானி : (தலையை ஆட்டி, கண்களைத் திறக்க முடியாமல் விம்மி) "சுமன்... வே... வேண்டாம்டா... கை... கையை எடுடா... நீ என் பையன்டா... நான் உன் அம்மா..."

​சுமன் : (அவளது ஈரக் கூந்தலை விரல்களால் கோதியபடி, அவளது முகத்திற்கு அருகில் குனிந்து) "அம்மா... நீங்க என் அம்மாதான்... ஆனா... ஆனா மரத்தடியில இருந்து என்னால உங்களை வெறும் அம்மாவா மட்டும் பார்க்க முடியலம்மா... உங்க உடம்பு... உங்க அழகு... என்னை பித்தனாக்குதும்மா..."

​சுமனின் இந்த ரகசிய, காமம் கலந்த ஒப்புகை தேவயானியின் காதுகளில் விழுந்ததும், அவளது முழு உடலும் நடுங்கத் தொடங்கியது.

​​சுமன் தன் இரண்டு கைகளாலும் தேவயானியின் குறுகிய இடுப்பை இறுக்கமாகப் பிடித்தான்!
​அவனது அகன்ற கைகள் தேவயானியின் சேலை மடிப்புகளின் வழியே அவளது பருத்த இடுப்புச் சதையை அழுத்திக் கசக்கின.

​தேவயானி அதிர்ச்சியில் 'ஆஹ்...!' என்று லேசாக முனகியபடி தன் கரங்களால் சுமனின் வெறும் மார்பைப் பிடித்துத் தள்ள முயன்றாள்.

​தேவயானி : (விம்மி அழுதபடி) "சுமன்... வேண்டாம்டா... ஐயோ... விடுடா என்னை! இது மாபெரும் பாவம்டா... கடவுள் நம்மைச் சும்மா விடமாட்டாருடா... வேண்டாம்டா சுமன்...!"

​ஆனால் அவளது கைகளுக்குச் சுமனைத் தள்ளிவிடும் வலிமை இருக்கவில்லை. அவளது உடலின் நரம்புகள் அனைத்தும் சுமனின் தொடுதலின் சூடான சுகத்தில் அடிபணிந்து கொண்டிருந்தன. அவளது சோமாடிக் கிளர்ச்சி அவளது தாய்மை ஒழுக்கத்தை அடியோடு சுட்டெரித்துக் கொண்டிருந்தது.

​சுமன் தேவயானியைத் தன் உடலோடு இன்னும் நெருக்கமாக இழுத்து அணைத்தான். அவனது விறைத்த சுண்ணி ட்ராக் பேண்ட்டின் உள்ளே தேவயானியின் அடிவயிற்றில் பலமாக அழுத்திக் கொண்டது.
​சுமன் தன் முகத்தை தேவயானியின் கழுத்துவளைவில் புதைத்தான்.
​அவனது சூடான உதடுகள் தேவயானியின் ஈரமான, சிவந்த கன்னத்தில் பதிந்தன.

​'முத்தா...!'

​ஒரு தாயின் கன்னத்தில் அவளது மகன் பதித்த முதல் ரகசிய, காமம் நிறைந்த முத்தம்!

​தேவயானியின் தலை பின்னுக்குச் சாய்ந்தது. அவளது தொண்டையிலிருந்து ஒரு சுகமான முனகல் ஒலி வெளியேறியது.

​தேவயானி : "ஆஹ்... சு... சுமன்... ஆஹ்... வேண்டாம்டா..."

​சுமன் தன் உதடுகளைக் கீழே இறக்கி, தேவயானியின் கழுத்து வளைவிலும், அவளது தாலிக் கொடி கிடந்த தோள்பட்டையிலும் தன் உதடுகளால் அழுத்தமாக முத்தமிட்டான். அவனது நாக்கு தேவயானியின் கழுத்திலிருந்த ஈர வியர்வைத் துளியை மெல்ல நக்கியது.

​தேவயானியின முழங்கால்கள் தளர்ந்தன. அவளால் நிற்க முடியாமல் தன் இரு கைகளாலும் சுமனின் அகன்ற தோள்களை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு அவனது மார்பிலேயே சாய்ந்தாள்!

​அவளது பருத்த மார்பகங்கள் சுமனின் வெறும் மார்பில் நசுங்கி அழுந்தின.

​தேவயானி : (சுமனின் மார்பில் தன் முகத்தைப் புதைத்து, கதறியபடி) "சுமன்... நீ என்னை என்னடா பண்ற? நான் செத்துப்போயிடுவேண்டா... என் உடம்பு பூரா என்னவோ பண்ணுதுடா... வேண்டாம்டா தங்கமே..."

​அவள் 'தங்கமே' என்று கெஞ்சினாலும், அவளது இடுப்பு தன்னிச்சையாகச் சுமனின் விறைத்த உடலோடு உரசியது. தாய்மை தோற்று, ஒரு பெண்ணின் கட்டுப்படுத்த முடியாத காமத் தவிப்பு அவளை முழுமையாக ஆக்கிரமித்திருந்தது.
​
​சுமன் தேவயானியை அப்படியே படுக்கையின் ஓரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றான்.

​அவளது தோளிலிருந்த மெரூன் நிறச் சேலையின் முந்தானையைத் தன் கைகளால் பிடித்து மெல்ல இழுத்தான்.

​'சலசல...'

​தேவயானியின் மார்பைப் போர்த்தியிருந்த முந்தானை நெகிழ்ந்து, அவளது தோளிலிருந்து நழுவி கீழே தரையில் சுருண்டு விழுந்தது!

​இப்போது தேவயானி இறுக்கமான மெரூன் நிற ஜாக்கெட்டுடனும், பாவாடையுமாக சுமனின் முன் நின்றாள். அவளது பருத்த, கனிந்த மார்பகங்கள் ஜாக்கெட்டின் துணியை முட்டித் தள்ளிக்கொண்டு வெளியே வரத் துடித்தன. அவளது அகன்ற இடுப்பு மடிப்புகளும், தொப்புள் குழிக்கு மேல் இருந்த வெற்று வயிறும் சுமனின் விழிகளுக்கு விருந்தாயின.

​சுமனின் அடிவயிற்றில் எரக்சன் நிலை 100%-ஐத் தொட்டது.
​அவன் தன் இரு கைகளையும் தேவயானியின் ஜாக்கெட்டின் மீது வைத்தான். அவளது பருத்த மார்பகங்களை தன் அகன்ற உள்ளங்கைகளால் மென்மையாகப் பிடித்துப் பிசைந்தான்!

​'அழுத்தம்...!'
​தேவயானி : (தலையை பின்னுக்குச் சாய்த்து, உதடுகளைக் கடித்தபடி) "ஆஹ்ஹ்... சுமன்... ஆஹ்... மெதுவாடா... ஐயோ... அம்மா...!"

​அவளது கைகள் சுமனின் தலைமுடியைக் கோதி இறுக்கமாகப் பிடித்தன. அவன் தன் விரல்களால் அவளது மார்பகக் காம்புகளை ஜாக்கெட்டோடு சேர்த்து லேசாகக் கிள்ளிப் பிசைந்தபோது, தேவயானியின முழு உடலும் படுக்கையில் லேசாகத் தூக்கிப்போட்டது.

​சுமன் தன் முகத்தை அவளது மார்க்கச்சில் புதைத்தான். ஜாக்கெட்டின் மேலேயே அவளது பருத்த மார்பகங்களை தன் வாயால் கவ்வி உறிஞ்சினான்.

​தேவயானி : (கண்களை இறுக்கமாக மூடி, சுகமான தவிப்பில்) "ஆஹ்... சுமன்... குடிக்காதடா... ஆஹ்... என் முலையை இப்படிப் பண்ணாதடா... ஆஹ்ஹ்... சுகமா இருக்குடா... வேண்டாம்டா...!"

​அவளது உதடுகளிலிருந்து வந்த சொற்கள் முரண்பட்டன. 'வேண்டாம்' என்று மூளை கத்தியது, ஆனால் 'இன்னும் வேணும்' என்று அவளது உடல் கூச்சலிட்டது.

​சுமன் தேவயானியை மெல்லப் படுக்கையில் சாய்க்க முயன்றான். தேவயானி படுக்கையின் மெத்தையில் சரிந்து விழ, சுமன் அவளது தொடைகளுக்கு நடுவே தன் உடலைக் கொண்டு வந்து சாய்ந்தான்.
​இருவரின் உடல்களும் முழுமையாக ஒன்றுடன் ஒன்று பிணைந்து, உச்சகட்ட உடல் சேர்க்கைக்குத் தயாராக இருந்தன!
​.
​தேவயானி படுக்கையில் அரைக்குறையாகக் கிடந்தாள். அவளது ஜாக்கெட் கொக்கிகள் கழற்றப்படத் தயாராக இருந்தன. சுமன் அவளது இடுப்பை இறுக்கமாகப் பிடித்து, அவளது உதடுகளை நோக்கித் தன் முகத்தைக் கொண்டு சென்றான்.

​இன்னும் அரை வினாடியில்... தாய்-மகனின் உதடுகள் நேரடியாக ஒன்றோடொன்று இணையப் போயின!
​அந்த நொடி…

​வீட்டின் ஹாலில் இருந்து பிரதான கதவு திறக்கப்படும் சத்தம் கேட்டது!
​'படாக்...!'

​தொடர்ந்து, தேவயானியின் கணவன் ராஜின் உரத்த, இயல்பான குரல் வீடெங்கும் எதிரொலித்தது!

​ராஜ் : (ஹாலில் நின்றபடி) "தேவயானி! என்ன பண்றீங்க ரெண்டு பேரும்? கடை வீதியில ஒரே கூட்டம்ப்பா... தேவயானி, சீக்கிரம் கொஞ்சம் சூடா டீ போட்டு எடுத்துட்டு வாயேன்... தலை பிளக்குது!"
​ராஜின் குரல் தேவயானியின் படுக்கையறைக்கதவைத் தாண்டி இடியாக உள்ளே பாய்ந்தது!

​அந்த வினாடி…

​படுக்கையில் கிடந்த தேவயானியின கண்கள் அதிர்ச்சியில் அகல விரிந்தன. அவளது உடலின் இரத்தம் உறைந்து பனிக்கட்டியானது.

​சுமன் அப்படியே தேவயானியின் மேலே உறைந்துபோய் நின்றான்! அவனது உதடுகள் தேவயானியின உதடுகளுக்கு அரை மில்லிமீட்டர் தூரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருந்தன.
​ராஜ் வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்துவிட்டார்! ஹாலில் நிற்கிறார்! எந்த நேரத்திலும் தேவயானியின் படுக்கையறைக் கதவைத் தள்ளிக் கொண்டு உள்ளே வரக்கூடும்!

​தேவயானி : (கண்களில் மரண பயம் மின்ன, தாழ்ந்த குரலில் கிசுகிசுப்பாக) "சு... சுமன்... அப்பா... அப்பா வந்துட்டாருடா...!"

​அவளது கை சுமனின் மார்பை அதிர்ச்சியில் பலமாகப் பற்றியது.
​சேலை கலைந்து, ஜாக்கெட் நழுவி, படுக்கையில் ஆடையிலக்கத் தவிக்கும் தாய் தேவயானி... அவளது தொடைகளுக்கு நடுவே விறைத்த உடலுடன் உறைந்து நிற்கும் மகன் சுமன்... வெளியே ஹாலில் இருந்து 'தேவயானி...' என்று கூப்பிட்டபடி படுக்கையறையை நோக்கி நடந்து வரும் கணவன் ராஜ்!

​அந்த ஆபத்தான, திக் திக் வினாடியில் தாய்-மகன் இருவரும் மூச்சுப் பேச்சில்லாமல் உறைந்துபோய் நின்றிருந்தனர்!

[Appu_barbarian]

சுப்பன் கதை சும்மா தெறி

[Sparo]

Fantastic update bro

[sexluver_007]

Nice update

[Lashabhi]

Feelings romance sex and love blend pannirkirathu vaerra level.

[flamingopink]

அட என்ன நண்பா படிக்கும் பொழுதே திக் திக் என்றா முடிப்பீங்க
பயந்தே போய்விடோம்

அம்மாவின் பயமும் மகனின் காம துணிவும்
நடக்கின்ற ஒவ்வொரு நிகழ்வும் காட்சிபோல் விரிவடைகிறது
அடுத்து என்ன என்ற ஆவலுடன் கதை நகர்ந்தாலும்
கதைதடம் நகராமல் அதே தாய்மை x பெண்மை காம உணர்வுக்குள் சிக்கி தவிக்கிறது
அற்புதமான தொடர்
நன்றி நண்பா தொடரவும்

[karthikhse12]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் சுமன் தன் குளிக்கும் போது தன் அங்கங்கள் நிர்வாணமாக பார்த்து கண்டு இருவரும் அவர் ரூமில் அந்த சூழ்நிலையில் நினைத்து கொண்டு இருக்கும் போது தேவயானி பெட்ரூமில் சுமன் வந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் அங்கங்களை தொட்டு அவளின் உணர்ச்சி தூண்டப்பட்டு சுமன் ஆண்குறி விறைப்பு அவளின் வயிற்றில் மோதி இருவரும் தன்னிலை மறந்து கூடல் நிகழ்வு நடைபெறும் போது எதிர்பாராத விதமாக ராஜ் வந்த உடனே இருவரும் பயத்தை இருப்பதை சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக இருந்தது.


தேவயானி மெரூன் கலர் சேலையில் முந்தானை விலகி அவளின் கொங்கைகள் பிசைந்து கொண்டே காம்பு கை வைத்து செய்யும் செயல்கள் தேவயானி அடைந்த இன்பத்தை சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது