Thread Rating:
  • 7 Vote(s) - 3.14 Average
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Adultery హద్దు మీరి - చాప్టర్ 13[New]
#1
Star 
అందరికి నమస్కారం. నేను చాలా రోజులు అలోచించి ఈ కథని రాయడం మొదలు పెట్టాను. కొంచెం స్లోగా ఉంటుంది మొదలులో.  కచ్చితంగా మీ అభిప్రాయాలని తెలియజేయాలనీ కోరుకుంటున్నాను. 


చాప్టర్ 1

చార్మినార్ ఎక్స్‌ప్రెస్ సాయంత్రం ఆరు గంటలకు హైదరాబాద్‌ నుంచి బయలుదేరింది.

కిటికీ పక్కన కూర్చున్న అజిత్ బయటకు చూస్తూ ఉన్నాడు. రైలు కదిలిన తర్వాత కూడా ప్లాట్‌ఫామ్‌ వైపు చాలాసేపు చూస్తూనే ఉన్నాడు. కొద్దిసేపటి క్రితమే తన భార్య లావణ్యను ఆమె పుట్టింట్లో వదిలి వచ్చాడు.

నాలుగు నెలల గర్భంతో ఉన్న లావణ్య, బిడ్డ పుట్టే వరకు అక్కడే ఉంటుంది. బిడ్డ పుట్టిన తర్వాత కూడా వెంటనే చెన్నైకి తిరిగి రాదు. బిడ్డకు కనీసం ఐదు నెలలు వచ్చే వరకు అక్కడే ఉండాలని ఇద్దరూ ముందే నిర్ణయించుకున్నారు.

అంటే... ఇంకో తొమ్మిది, పది నెలలు?

అజిత్ ఆ లెక్క వేసే ప్రయత్నం చేసి మళ్లీ ఆపేశాడు.

అంత దూరం ముందుగానే ఆలోచించడం ఎందుకని అనిపించింది.

రైలు అప్పటికే హైదరాబాద్ నగరాన్ని దాటి ముందుకు వెళ్లిపోయింది.

ఆ రాత్రి ప్రయాణం పెద్దగా గుర్తుండిపోయేలా ఏమీ జరగలేదు. కొంతసేపు ఫోన్‌లో గడిపాడు. లావణ్యతో మాట్లాడాడు. ఆమెకు ఏదైనా కావాలా అని అడిగాడు. తినడానికి ఏదో తీసుకున్నాడు. మధ్యలో కొద్దిసేపు కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

రాత్రి ఆలస్యంగా నిద్రపోయాడు.

ఉదయం ఏడు గంటల ప్రాంతంలో చెన్నై చేరుకున్నాడు.

స్టేషన్‌ నుంచి క్యాబ్ తీసుకుని అపార్ట్‌మెంట్‌కి చేరేసరికి అతనికి ఒక్కటే అనిపించింది.

నిద్రపోవాలి.

తలుపు తెరిచి లోపలికి అడుగుపెట్టాడు. బ్యాగ్‌ను ఒక మూల పెట్టాడు.

అదే సోఫా.

అదే టేబుల్.

అదే టీవీ.

అదే బెడ్‌రూమ్.

ఇంట్లో ఉన్నవన్నీ అలాగే ఉన్నాయి.

ఏదీ మారలేదు.

కానీ ఇంట్లో ఒక మనిషి మాత్రం లేదు.

లావణ్య.

కొన్ని నెలల పాటు ఈ ఇల్లు ఇలాగే ఉండబోతోందన్న ఆలోచన ఒక్క క్షణం అతని మనసులోకి వచ్చింది.

అతను దాని గురించి ఎక్కువగా ఆలోచించలేదు.

ఫోన్‌ను ఛార్జింగ్‌కి పెట్టి, బట్టలు కూడా సరిగ్గా మార్చుకోకుండా మంచం మీద పడుకున్నాడు.

ప్రయాణం అలసట, నిద్రలేమి రెండూ కలిసి కళ్లను బరువెక్కించాయి.

కొద్దిసేపటికే అతనికి నిద్ర పట్టేసింది.

---

ఉదయం పది గంటల సమయంలో ఫోన్ వైబ్రేట్ అవడంతో అజిత్ మెల్లగా కళ్లు తెరిచాడు.

మొదట ఎక్కడున్నాడో అర్థం కాలేదు.

కొన్ని సెకన్లు పైకప్పు వైపు చూస్తూ పడుకున్నాడు. తర్వాత ఫోన్ గుర్తొచ్చింది.

స్క్రీన్‌ చూసాడు.

Slack notification.

అతను Slack ఓపెన్ చేశాడు.

Ishika

ఒక message ఉంది.

«Ishika: Hi Ajith, customer reported an issue in the latest version. Can you check this when you get a chance? I’ve added the details and video in the ticket.»

అజిత్ ఇంకా పూర్తిగా నిద్ర మత్తులోనే ఉన్నాడు.

మెసేజ్‌ని మరోసారి చదివాడు.

టైమ్ చూసాడు.

10:03 AM.

ఆఫీస్‌కి పదిన్నర నుంచి పదకొండు మధ్యలో చేరుకోవడం అతనికి సాధారణం. Flexible timings ఉన్నా, ఉదయం meetings ఉండటంతో ఎక్కువ ఆలస్యం చేయడు.

ఫోన్ పక్కన పెట్టి మంచం మీద నుంచి లేచాడు.

బాత్రూమ్‌కి వెళ్లేలోపు మళ్లీ ఫోన్ తీసుకున్నాడు.

Slackలో reply టైప్ చేశాడు.

«Ajith: Sure. I’ll check once I’m in office.»

Send చేశాడు.

ఫోన్‌ను పక్కన పెట్టి రెడీ అవ్వడానికి వెళ్లిపోయాడు.

---

అజిత్ పని చేసే కంపెనీలో fixed nine-to-five timing లేదు.

Flexible timings ఉన్నా, ఉదయం meetings ఉండటంతో సాధారణంగా పదిన్నర నుంచి పదకొండు మధ్యలో ఆఫీస్‌కి చేరుకునేవాడు.

ఆ రోజు కూడా దాదాపు పదకొండు దాటేసరికి తన desk దగ్గర కూర్చున్నాడు.

అతని ముందు company ఇచ్చిన MacBook ఉంది.

Laptop open చేశాడు.

మొదట meetings.

తర్వాత mails.

ఆ తర్వాత Ishika పంపిన customer ticket.

Ticket open చేసి video play చేశాడు.

Issueని reproduce చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.

మొదటి attemptలో రాలేదు.

రెండోసారి కూడా రాలేదు.

అజిత్ మళ్లీ steps చదివాడు.

“Again…”

అని తనలో తానే అనుకుని మళ్లీ మొదటి నుంచి చేశాడు.

ఈసారి bug వచ్చింది.

కుర్చీలో వెనక్కి వాలి screen వైపు చూస్తూ కొన్ని సెకన్లు ఆలోచించాడు.

Frontend sideలో ఏదో unexpected behavior.

Code open చేశాడు.

Related files వెతికాడు.

ఒక చోట logic చూసి ఆపాడు.

“Okay…”

అని మెల్లగా అనుకుని అక్కడి నుంచి debug చేయడం మొదలుపెట్టాడు.

---

మధ్యాహ్నం సమయం దాటుతున్నా అజిత్‌కి పని ఇంకా పూర్తికాలేదు.

సాధారణంగా లంచ్ టైమ్‌కి అతను, ఇషికా కలిసి పై అంతస్తులో ఉన్న food court‌కి వెళ్లేవాళ్లు. అప్పుడప్పుడు వాళ్లతో పాటు ఇంకో colleague కూడా వచ్చేవాడు.

ఆఫీస్‌లో lunch, dinner రెండూ provide చేసేవారు. అయినా అజిత్ వాటిని రెగ్యులర్‌గా తినేవాడు కాదు. వీలైతే పై అంతస్తులో ఉన్న food court‌కి వెళ్లి తినడం అతనికి అలవాటు.

ఆ రోజు మాత్రం ఆ routineకి టైమ్ లేదు.

Customer issue ఇంకా పూర్తిగా అర్థం కాలేదు. దానితో పాటు ఇంకో రెండు పనులు కూడా పెండింగ్‌లో ఉన్నాయి.

ల్యాప్‌టాప్‌ స్క్రీన్‌ నుంచి చూపు తీయకుండా ఉండిపోయాడు.

కొంతసేపటికి ఆకలి వేసిందని గుర్తొచ్చింది.

గడియారం చూసాడు.

రెండు దాటుతోంది.

“సరే…”

అని తనలో తానే అనుకుని లేచాడు.

పైకి food court‌కి వెళ్లేంత సమయం కూడా లేదనిపించింది.

తన floorలోనే ఉన్న చిన్న cafeteria section‌కి వెళ్లి ఏదో తీసుకుని వచ్చాడు.

తింటూనే మరోసారి laptop వైపు చూశాడు.

ఆ రోజు ఇషికాతో కలిసి lunch చేయలేదు.

అది పెద్ద విషయమేమీ కాదు.

రోజంతా పని ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు అతను అప్పుడప్పుడు ఇలాగే చేసేవాడు.

లంచ్ అయిపోయిన వెంటనే మళ్లీ తన desk దగ్గర కూర్చున్నాడు.

---

మధ్యాహ్నం తర్వాత కూడా పని అలాగే కొనసాగింది.

ఒక issue fix చేశాడు.

మరొకదాన్ని టీమ్‌లో discuss చేశాడు.

Customer ticketలో అవసరమైన changes చేశాడు.

కొన్ని tests run చేశాడు.

మధ్యలో Slackలో messages.

మధ్యలో meetings.

మధ్యలో mails.

అలా రోజు ముందుకు వెళ్లిపోయింది.

సాయంత్రం ఐదు గంటల ప్రాంతంలో అతను MacBook మూసేశాడు.

రోజు మొత్తం స్క్రీన్‌ వైపు చూస్తూ గడిపిన తర్వాత బయటకు వచ్చేసరికి కాస్త తేలికగా అనిపించింది.

---

ఇంటికి చేరేసరికి సాయంత్రం పూర్తిగా దిగిపోయింది.

బ్యాగ్‌ను సోఫా మీద పడేసి, బట్టలు మార్చుకుని కాసేపు అలాగే కూర్చున్నాడు.

ఇంట్లో నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

టీవీ ఆన్ చేయాలా అనిపించింది.

మళ్లీ ఆ ఆలోచన వదిలేశాడు.

కొంతసేపటి తర్వాత తన gaming PC ఆన్ చేశాడు.

ఆ PC అతనికి ఆఫీస్‌కి పూర్తిగా భిన్నమైన ప్రపంచంలా ఉండేది. రోజంతా company MacBook మీద code, meetings, tickets చూసిన తర్వాత ఇంటికి వచ్చాక సాధారణంగా అదే PC ముందు కూర్చునేవాడు.

కొన్నిసార్లు game.

కొన్నిసార్లు personal work.

అవసరం ఉంటే అప్పుడప్పుడు office work కూడా.

PC start అవుతుండగా ఫోన్ తీసుకున్నాడు.

కొన్ని personal messages ఉన్నాయి.

కొన్ని office notifications ఉన్నాయి.

Slackలో unread message కూడా కనిపించింది.

అతను Slack ఓపెన్ చేశాడు.

Ishika: Can you verify the fix once? I think the issue should be resolved now.

అజిత్ ఆ మెసేజ్ చదివాడు.

PC ముందు కూర్చుని ticket open చేశాడు.

మళ్లీ issue reproduce చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.

ఈసారి bug రాలేదు.

అతను Slackలో చిన్న reply టైప్ చేశాడు.

«Ajith: Checked. Looks good now.»

Send చేశాడు.

ఫోన్‌ను పక్కన పెట్టాడు.

కొన్ని క్షణాలు PC screen వైపు చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

తర్వాత game open చేశాడు.

బయట రాత్రి మెల్లగా మొదలవుతోంది.

హైదరాబాద్‌లో లావణ్య తన ఇంట్లో ఉంటుంది.

చెన్నైలో అజిత్ తన apartmentలో ఒంటరిగా ఉన్నాడు.

అతని జీవితంలో పెద్దగా ఏమీ మారలేదు.

కనీసం ఆ రోజు వరకు.

అది అతనికి తెలియకుండానే త్వరలో మారబోతోంది.
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.
#2
Continue
[+] 1 user Likes Sasuke22's post
Like Reply
#3
Good start
[+] 1 user Likes hemu4u's post
Like Reply
#4
కొద్దిగా "నా కథ" లా వుంది కానీ నేపధ్యాలు వేరు వేరు...కొనసాగించండి, మీరెలాంటి కధనాన్ని ఎంచుకున్నారో చూడాలి.
    :   Namaskar thanks :ఉదయ్
[+] 1 user Likes Uday's post
Like Reply
#5
చాప్టర్ 2

మరుసటి రోజు ఉదయం అలారం రెండోసారి మోగినప్పుడు అజిత్‌కి మెలకువ వచ్చింది.

చేయి చాపి ఫోన్ తీసుకుని అలారం ఆపేశాడు. టైమ్ తొమ్మిది దాటింది.

ఇంకో రెండు నిమిషాలు అలాగే పడుకున్నాడు.

లావణ్య ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు ఈ సమయానికి ఏదో ఒక శబ్దం వినిపించేది. బాత్రూమ్ door తెరుచుకోవడం, kitchenలో vessels కదలడం, లేదంటే ఆమె phoneలో ఏదో video.

ఇప్పుడు AC శబ్దం తప్ప ఇంకేమీ లేదు.

WhatsApp తెరిచాడు.

లావణ్య నుంచి message ఉంది.

“Good morning. లేచావా?”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Just now.”

వెంటనే ఇంకో message వచ్చింది.

“Breakfast తిని officeకి వెళ్లు.”

అతను చిన్నగా నవ్వాడు.

“Yes madam.”

Phone పక్కన పెట్టి లేచాడు.

---

Officeకి చేరేసరికి పదిన్నర దాటింది.

Desk దగ్గర కూర్చుని MacBook తెరవగానే notifications వరుసగా కనిపించాయి. Slackలో team messages, రెండు code review requests, Linearలో assign అయిన కొత్త issue.

Previous day customer bug fix verify అయిపోయింది. Linear ticketలో ఇషికా comment కనిపించింది.

“Verified in latest deployment. Working as expected.”

అజిత్ ticket close చేసి next issue open చేశాడు.

అప్పటికే morning call మొదలయ్యే time అయింది.

ఆ తర్వాత రెండు గంటలు meetings, code reviews, frontend changes మధ్యలో గడిచిపోయాయి. ఒక పని మొదలుపెట్టేలోపే ఇంకో Slack message. దానికి reply ఇచ్చేలోపే meeting reminder.

మధ్యాహ్నం ఇషికా నుంచి Slackలో message వచ్చింది.

“Lunch?”

అజిత్ screen cornerలో time చూశాడు.

“10 mins.”

Reply ఇచ్చి మళ్లీ codeలోకి వెళ్లిపోయాడు.

---

పై floorలోని food courtకి వెళ్లేసరికి ఇషికా అప్పటికే ఒక table దగ్గర కూర్చుని ఉంది. వాళ్లతో అప్పుడప్పుడు lunchకి వచ్చే విఘ్నేష్ కూడా అక్కడే ఉన్నాడు.

అజిత్ chair లాగి కూర్చున్నాడు.

ఇషికా phoneలో time చూసింది.

“Ten minutes అన్నావు కదా?”

“Yeah.”

“Twenty minutes అయ్యాయి.”

“పని మధ్యలో ఆపలేకపోయా.”

“అయితే twenty minutes అని చెప్పొచ్చు కదా?”

“Twenty అని చెప్తే thirty అవుతుంది.”

ఇషికా నవ్వింది.

“అది ఏం logic?”

“Experience.”

విఘ్నేష్ వాళ్లిద్దరి వైపు చూసాడు.

“ముందు తినండి. తర్వాత timings గురించి meeting పెట్టుకోండి.”

“Good idea,” అన్నాడు అజిత్.

ఇషికా నవ్వుకుంటూ plate తనవైపు లాగుకుంది.

ఆ తర్వాత మాట morning meeting మీదకి వెళ్లింది. అక్కడి నుంచి upcoming release, ఒక customer అడిగిన requirement, మధ్యాహ్నం ఉన్న ఇంకో call.

Lunch అయిపోయాక ముగ్గురూ తిరిగి తమ desksకి వెళ్లిపోయారు.

---

తర్వాతి కొన్ని రోజులు పెద్దగా తేడా లేకుండా గడిచాయి.

ఉదయం లేవడం, officeకి వెళ్లడం, meetings, code, Slack discussions, Linear tickets.

మధ్యాహ్నం lunch.

సాయంత్రం ఐదు, ఐదున్నర ప్రాంతంలో apartmentకి తిరిగి రావడం.

కొన్ని రోజులు అజిత్ gaming PC on చేసి games ఆడేవాడు. కొన్ని రోజులు officeలో పూర్తి చేయలేని చిన్న పని ఉంటే ఇంటి నుంచి finish చేసేవాడు. ఇంకొన్ని రోజులు system on చేసి YouTube చూస్తూ dinner order చేసుకునేవాడు.

Officeలో lunch, dinner availableగా ఉన్నా అతను వాటిని పెద్దగా పట్టించుకునేవాడు కాదు. Lunchకి food courtలో తనకు నచ్చింది తీసుకోవడం, లేదంటే బయట నుంచి ఏదైనా తెప్పించుకోవడం అతనికి అలవాటు.

రాత్రి మాత్రం ఏం తినాలో decide చేయడమే కొన్నిసార్లు పెద్ద పని.

ఒకరోజు food delivery app తెరిచి చాలా సేపు scroll చేశాడు.

Biryani.

Burgers.

Chinese.

South Indian.

మళ్లీ biryani.

ఏదీ తినాలనిపించలేదు.

App close చేశాడు.

ఐదు నిమిషాల తర్వాత ఆకలి గుర్తొచ్చి మళ్లీ అదే app తెరిచాడు.

చివరికి ఎప్పుడూ order చేసే restaurant నుంచే fried rice పెట్టాడు.

Order confirm అయ్యాక screen వైపు చూస్తూ చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు.

ఇంతసేపు వెతికింది దీనికే.

Phone పక్కన పెట్టి PC దగ్గరకు వెళ్లాడు.

---

లావణ్యతో రోజూ ఏదో ఒక సమయంలో మాట్లాడేవాడు.

కొన్ని రోజులు WhatsApp messages.

కొన్ని రోజులు normal call.

అప్పుడప్పుడు video call.

ఒక రాత్రి callలో లావణ్య అడిగింది.

“Dinner?”

“Order చేశా.”

“ఏం?”

“Fried rice.”

“నిన్న ఏం తిన్నావు?”

“Biryani.”

“మొన్న?”

అజిత్ కాసేపు ఆలోచించాడు.

“గుర్తులేదు.”

“అదే. రోజూ బయట food.”

“రోజూ కాదు.”

“నిన్న biryani. ఈ రోజు fried rice.”

“రెండు రోజులే కదా.”

“రేపు?”

“రేపు healthyగా తింటా.”

“ఏం తింటావు?”

“రేపు decide చేస్తా.”

లావణ్య నవ్వింది.

“అంటే రేపు కూడా order చేస్తావు.”

“అది ఎలా తెలుసు?”

“రోజూ చేసేది అదే కదా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“సరే. రేపు బయట ఏదైనా decentగా తింటా.”

“బయట కాదు. Healthyగా తినమన్నాను.”

“అది కొంచెం difficult.”

“చూశావా?”

“ఏంటి?”

“నిన్ను ఒంటరిగా వదిలేస్తే ఇలాగే అవుతుందని.”

“నువ్వు వెళ్లే ముందు fridge నింపేసి వెళ్లాల్సింది.”

“నింపినా నువ్వు Swiggyనే open చేస్తావు.”

“అది కూడా నిజమే.”

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

తర్వాత మాట doctor appointment మీదకి వెళ్లింది.

Next checkup ఎప్పుడు, doctor ఏం చెప్పారు, medicines, ఇంట్లో అమ్మ ఏం అంటోంది—లావణ్య చెబుతుంటే అజిత్ వింటూ ఉన్నాడు.

“Next appointment Tuesday అనుకుంటా,” అంది లావణ్య. “Confirm చేసి చెప్తా.”

“Okay.”

“నువ్వు వస్తావా?”

“Date confirm చేయి. Work చూసుకుని try చేస్తా.”

“Hmm. రావడం కుదరకపోతే పర్లేదు. అమ్మ వాళ్లు ఉంటారు.”

“ముందు date చెప్పు.”

“చెప్తా.”

ఇంకొంతసేపు మాట్లాడి call పెట్టేశారు.

అజిత్ phone table మీద పెట్టాడు.

TV offలోనే ఉంది. Kitchenలో fridge శబ్దం వినిపిస్తోంది.

కొద్దిసేపు sofaలోనే కూర్చుని ఉండి, తర్వాత gaming PC దగ్గరకు వెళ్లాడు.

---

Officeలో ఇషికాతో interaction దాదాపు ప్రతిరోజూ ఉండేది.

ఎక్కువగా పని గురించే.

ఒకరోజు Slackలో ఆమె message వచ్చింది.

“ఇది Safariలో మాత్రమే జరుగుతోంది.”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Which version?”

కొద్దిసేపటికి Linear ticket update అయింది. Screenshot, screen recording, reproduction steps అన్నీ add చేసింది.

అజిత్ ticket open చేసి video చూశాడు.

తన systemలో reproduce చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.

Chromeలో issue లేదు.

Safariలో వచ్చింది.

Slack తెరిచాడు.

“Got it.”

వెంటనే reply వచ్చింది.

“Finally.”

అజిత్ పంపించాడు.

“Finally? ?”

“Morning నుంచి ఇదే చెప్తున్నా.”

“Morning stepsలో Safari అని లేదు.”

కొద్దిసేపు reply రాలేదు.

తర్వాత—

“Okay. అది miss అయ్యింది ?”

“Exactly.”

అజిత్ ticket మీద పని continue చేశాడు.

మధ్యాహ్నానికి fix push చేసి Linearలో comment పెట్టాడు.

“Fixed. Please verify in the latest deployment.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా verification complete చేసి ticket update చేసింది.

---

ఒక రోజు lunchకి విఘ్నేష్ రాలేదు.

అజిత్ food courtకి వెళ్లేసరికి ఇషికా ఒక్కతే కూర్చుని ఉంది.

“విఘ్నేష్ రాలేదా?” అజిత్ అడిగాడు.

“Meeting.”

“Lunch timeలో?”

“Yeah. ఏదో customer call.”

అజిత్ chair లాగి కూర్చున్నాడు.

ఇద్దరూ food తీసుకున్నారు.

అజిత్ plateలో ఉన్నదాన్ని కొంచెం taste చేసి water తాగాడు.

ఇషికా గమనించింది.

“ఏంటి ఆ face?”

“బాగోలేదు.”

“బాగానే ఉంది.”

“నీకు PG food అలవాటు. నీ opinion count కాదు.”

ఇషికా నవ్వింది.

“PGలో ఉంటే ఏదైనా తింటాం అనుకుంటున్నావా?”

“Survival కోసం.”

“అంత దారుణంగా ఏం ఉండదు.”

“అయితే నిన్న dinner ఏం తిన్నావు?”

ఇషికా ఒక్క క్షణం ఆలోచించింది.

“Order పెట్టుకున్నా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Exactly.”

“ఒక్క రోజు order పెట్టుకుంటే PG food bad అయిపోతుందా?”

“Evidence నా ముందే ఉంది.”

“నీ plate చూసుకో.”

అజిత్ మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత అడిగాడు.

“ఈ weekend Madurai వెళ్తున్నావా?”

“లేదు. ఈసారి ఇక్కడే.”

“నీ husband వస్తున్నాడా?”

“లేదు. అతనికి work ఉంది.”

“అయితే weekend కూడా PGలోనే?”

“Yeah.”

“Saturdayకి మళ్లీ order?”

“లేదు. బయటకి వెళ్తా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“ఇప్పుడే PG food బాగుంటుంది అన్నావు.”

“బాగుంటుంది అన్నాను. Weekend కూడా అదే తింటా అని చెప్పలేదు.”

“Convenient.”

“నీకు ఏంటి problem?”

“నాకేం లేదు. PGని defend చేసింది నువ్వే.”

“నేను defend చేయలేదు.”

“చేశావు.”

“లేదు.”

అజిత్ నవ్వుతూ తల ఊపాడు.

“Okay.”

“ఆ ‘okay’ ఏంటి?”

“ఏం లేదు.”

“Exactly.”

ఈసారి ఇషికా నవ్వింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమె అడిగింది.

“Lavanya ఎలా ఉంది?”

“Good.”

“Next checkup?”

“Next week.”

“నువ్వు Hyderabad వెళ్తావా?”

“Day confirm కాలేదు. Work చూసుకుని try చేస్తా.”

“Delivery వరకు అక్కడే కదా?”

“Yeah. Delivery తర్వాత కూడా. Baby five months అయ్యే వరకు probably.”

“అంటే ఇంకా చాలా months.”

“Yeah.”

ఇషికా plate పక్కకి జరిపింది.

“అప్పటికి cooking నేర్చుకో.”

“ఎందుకు?”

“రోజూ order పెట్టకుండా.”

“అంత అవసరం లేదు.”

“Basicగా అయినా.”

“Tea వస్తుంది.”

“Tea cooking కాదు.”

“Egg.”

“Boiled egg?”

“Yeah.”

ఇషికా నవ్వింది.

“అది కూడా cookingలో count చేస్తున్నావా?”

“Gas on చేయాలి కదా.”

“సరే. నువ్వు great cook.”

“Thank you.”

“నేను compliment ఇవ్వలేదు.”

“పర్లేదు.”

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

కొద్దిసేపటికి ఇషికా phone తీసుకుని time చూసింది.

“అయ్యో. నాకు two o'clock call ఉంది.”

అజిత్ కూడా time చూశాడు.

“Shit. నాకూ ఉంది.”

ఇషికా వెంటనే లేచింది.

“నీకు meeting ఉందని కూడా గుర్తులేదా?”

“Lunchకి వచ్చాక మర్చిపోయా.”

“పద.”

ఇద్దరూ trays తీసుకుని lift వైపు నడిచారు.

Lift కోసం wait చేస్తుండగా ఇషికా అడిగింది.

“Late అయితే ఏం చెప్తావు?”

“Lunch.”

“నేను కూడా అదే చెప్తా.”

Lift door తెరుచుకుంది.

ఇద్దరూ లోపలికి వెళ్లారు.

---

రోజులు అలాగే గడిచాయి.

కొన్ని రోజులు వాళ్లు కలిసి lunch చేశారు. కొన్ని రోజులు schedules match కాలేదు.

విఘ్నేష్ ఉన్నప్పుడు ముగ్గురూ office విషయాలు, movies, Chennai traffic, random topics గురించి మాట్లాడుకునేవారు.

ఒక lunchలో ఇషికా అడిగింది.

“నువ్వు ఇంటికి వెళ్లాక ఏం చేస్తావు daily?”

“Depends. Work ఉంటే work.”

“లేకపోతే?”

“Game.”

“Daily?”

“Daily కాదు.”

ఇషికా అతని వైపు చూసింది.

“Weekలో?”

అజిత్ కాసేపు ఆలోచించాడు.

“నాలుగు… ఐదు రోజులు.”

“అదే daily.”

“Seven days ఉంటాయి weekలో.”

“Okay, five days gaming.”

“Better.”

“Lavanya ఏమీ అనదా?”

“అంటుంది.”

“ఏం అంటుంది?”

“చాలు, system off చేయి అంటుంది.”

“అప్పుడు off చేస్తావా?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Situation బట్టి.”

“అంటే చేయవు.”

“కొన్నిసార్లు చేస్తా.”

“Hmm.”

“నమ్మట్లేదా?”

“లేదు.”

“Okay.”

ఇషికా నవ్వింది.

---

ఒక సాయంత్రం apartmentకి వచ్చేసరికి అజిత్‌కి ఏ పని చేయాలనిపించలేదు.

Clothes మార్చుకుని gaming PC on చేశాడు.

Game open చేయగానే update వచ్చింది.

Screen వైపు చూస్తూ నిట్టూర్చాడు.

Update start చేసి sofaలో కూర్చున్నాడు.

Phone తీసుకుని notifications చూశాడు.

లావణ్యతో మధ్యాహ్నం జరిగిన WhatsApp conversation అలాగే ఉంది. రెండు muted groups. ఒక delivery notification.

Phone పక్కన పెట్టబోతుండగా కొత్త message వచ్చింది.

ఇషికా.

“Reached home?”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Yeah. Just now.”

కొద్దిసేపటికి—

“Same. Today traffic was horrible.”

అజిత్ message చూసాడు.

“You stay walking distance ?”

“I know ? Main road cross చేయడానికి 10 mins పట్టింది.”

“10 minsకి horrible traffic అంటావా?”

“Pedestrian problems నీకు అర్థం కావు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Okay ?”

“నువ్వు ఎంత time తీసుకున్నావు?”

“Around 25 mins.”

“అంతేనా?”

“‘అంతేనా’ ఏంటి?”

“నేను ఏదో one hour అనుకున్నా.”

“25 mins కూడా time ఏ.”

“Okay okay ?”

అజిత్ laughing emoji పంపాడు.

PC వైపు చూసాడు.

Update 71%.

Phone పక్కన పెట్టాడు.

---

మరుసటి రోజు morning నుంచే పని ఎక్కువగా ఉంది.

Linearలో కొత్త customer issue assign అయింది. ఇషికా reproduction steps add చేసింది. అజిత్ రెండు clarifications Slackలో అడిగాడు.

Lunchకి విఘ్నేష్ కూడా వచ్చాడు.

తింటుండగా ఇషికా అడిగింది.

“Safari issue చూశావా?”

“చూస్తున్నా.”

“Morning నుంచి అదే అంటున్నావు.”

“Issue కొంచెం weirdగా ఉంది.”

“Today fix అవుతుందా?”

“Try చేస్తా.”

“Okay.”

కొద్దిసేపు food తింటూ ఉంది.

మళ్లీ అతని వైపు చూసింది.

“Eveningలో verify చేయడానికి time ఉంటుందా?”

“Fix అయితే.”

“అదే అడుగుతున్నా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“ముందు fix అవ్వనివ్వు.”

పక్కన ఉన్న విఘ్నేష్ వాళ్లిద్దరి వైపు చూశాడు.

“Lunch timeలో కూడా ticket గురించేనా?”

ఇషికా వెంటనే అజిత్ వైపు చూపించింది.

“నేను అడిగింది ఒక్క question.”

“మూడు questions,” అన్నాడు అజిత్.

“రెండే.”

“Morningది కలిపితే మూడు.”

“Morning lunchలో కాదు.”

“Okay, fine.”

విఘ్నేష్ నవ్వాడు.

“మీరు continue చేయండి. నేను తింటా.”

ఈసారి అజిత్, ఇషికా ఇద్దరూ నవ్వారు.

---

రెండు రోజుల తర్వాత lunchలో movies గురించి మాట వచ్చింది.

ఇషికా ఒక సినిమా పేరు చెప్పింది.

“చూడలేదు,” అన్నాడు అజిత్.

“Trailer అయినా చూశావా?”

“లేదు.”

“చూడు. బాగుంది.”

“Movie బాగుందా, trailer బాగుందా?”

“Trailer.”

“Movie?”

“నేను ఇంకా చూడలేదు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నువ్వే చూడలేదు. నన్ను చూడమంటున్నావా?”

“Trailer చూడమన్నా.”

“Okay.”

“చూస్తావా నిజంగా?”

“పంపు.”

“పంపుతా.”

Conversation అక్కడి నుంచి ఇంకో topicకి వెళ్లిపోయింది.

---

రాత్రి అజిత్ gaming PC ముందు కూర్చుని ఉండగా WhatsApp notification వచ్చింది.

ఇషికా ఒక YouTube link పంపింది.

“Trailer.”

అజిత్ link open చేశాడు.

మొదటి నిమిషం చూసి WhatsAppకి తిరిగి వచ్చాడు.

“Looks boring.”

కొన్ని secondsలో reply వచ్చింది.

“Fullగా చూశావా?”

“No.”

“మరి boring అని ఎలా decide చేశావు? ?”

“One minute enough.”

“Fullగా చూడు first.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Okay madam.”

Trailer మళ్లీ open చేశాడు.

ఈసారి చివరి వరకు చూశాడు.

WhatsAppకి తిరిగి వచ్చాడు.

“Okay. Not bad.”

Reply వెంటనే వచ్చింది.

“See.”

“Still not watching the movie.”

“Movie release కూడా కాలేదు ?‍”

అజిత్ screen వైపు చూస్తూ నవ్వాడు.

“Oh.”

“Trailerలో release date కూడా ఉంది.”

“I didn't read.”

“Clearly.”

అజిత్ laughing emoji పంపాడు.

అప్పటికే gameలో friends నుంచి invite వచ్చింది.

“Going to play.”

“Okay.”

అజిత్ phone table మీద పెట్టబోతుండగా మరో message వచ్చింది.

“Next time full trailer చూశాక review ఇవ్వు.”

అతను reply చేశాడు.

“No promises.”

“Expected.”

అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.

Headphones పెట్టుకుని gameలో join అయ్యాడు.
[+] 12 users Like Itsyourking's post
Like Reply
#6
చాప్టర్ 3

వారం మధ్యలో office ఒక్కసారిగా busy అయిపోయింది.

Release దగ్గరపడటంతో morning meetings పొడవయ్యాయి. Linearలో ఒక ticket close చేస్తే ఇంకోటి వచ్చేది. QA verification కోసం wait చేస్తున్నవి, code reviewలో ఉన్నవి, customer నుంచి clarification రావాల్సినవి—అన్నీ కలిపి రోజంతా tabs మారుస్తూనే గడిచేది.

Wednesday మధ్యాహ్నం అజిత్ food courtకి వెళ్లేసరికి విఘ్నేష్ అప్పటికే కూర్చుని ఉన్నాడు.

“ఇషికా?”

“Callలో ఉంది. వస్తానంది.”

అజిత్ food తీసుకుని కూర్చున్నాడు.

దాదాపు పది నిమిషాల తర్వాత ఇషికా వచ్చింది.

“Sorry. Customer వదలలేదు.”

“మాకు ఎందుకు sorry?” అన్నాడు విఘ్నేష్. “నీ food చల్లారిపోయింది.”

“నాకు ఆకలి వేస్తుంటే sympathy కూడా లేదు మీకు.”

ఆమె chair లాగి కూర్చుంది.

ఆ రోజు black kurti వేసుకుంది. సాధారణంగా looseగా ఉండే జుట్టుని వెనక్కి తీసి clip పెట్టుకుంది. Call నుంచి తొందరగా వచ్చినట్టుంది. కూర్చుంటూనే clip తీసేసి, జుట్టుని చేత్తో సరిచేసుకుంది.

అజిత్ చూపు క్షణం అక్కడే ఆగింది.

ఇషికా అతని వైపు చూసింది.

“ఏంటి?”

“ఏంటి?”

“అలా చూస్తున్నావేంటి?”

“ఏం చూడలేదు.”

“సరే.”

ఆమె food box open చేసింది.

అజిత్ water bottle తీసుకున్నాడు.

విఘ్నేష్ ఇద్దరి వైపు చూసి, “నేను ఏమైనా miss అయ్యానా?” అన్నాడు.

“ఏం లేదు,” అన్నాడు అజిత్.

“ఏం లేదు,” అంది ఇషికా కూడా.

విఘ్నేష్ నవ్వాడు.

“ఇద్దరూ ఒకేసారి చెప్తే ఇంకా doubt వస్తుంది.”

“నువ్వు ముందు తిను,” అంది ఇషికా.

కొద్దిసేపటికి conversation release మీదకి వెళ్లింది.

ఇషికా ఒక issue గురించి చెప్తుంటే అజిత్ మధ్యలో ఆపాడు.

“అది frontend issue కాదు.”

“నేను frontend అన్నానా?”

“అలా చూస్తున్నావు.”

“నా face చూసి ticket category కూడా చెప్పేస్తావా?”

“కొన్ని నెలలు QAతో పని చేస్తే ఆ skill automaticగా వస్తుంది.”

“అయితే dangerous skill.”

విఘ్నేష్ plate పక్కకి జరిపి వాళ్లిద్దరి వైపు చూసాడు.

“Ticket గురించి మాట్లాడుతున్నారా? Faces గురించి మాట్లాడుతున్నారా?”

ఇషికా నవ్వుతూ tissue తీసుకుని అతని వైపు విసిరింది.

“నువ్వు తిను.”

---

ఆ వారం రెండు రోజులు అజిత్ office నుంచి lateగా బయలుదేరాడు.

Thursday ఇంటికి వచ్చేసరికి ఏడు దాటింది.

Clothes మార్చుకుని లావణ్యకి video call చేశాడు.

ఆమె dinner చేస్తోంది.

“ఈ రోజు కూడా late?”

“Release.”

“Dinner?”

“ఇంకా లేదు.”

“మళ్లీ order?”

“Probably.”

“నీ kitchenని lock చేసి Hyderabadకి వచ్చేయొచ్చు కదా. Anyway use చేయట్లేదు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Water bottles పెడతా.”

“దానికి fridge చాలు. Kitchen ఎందుకు?”

“అది కూడా నిజమే.”

లావణ్య నవ్వింది.

తర్వాత doctor appointment గురించి మాట్లాడారు. Reports normalగా ఉన్నాయని చెప్పింది. అజిత్ రెండు మూడు questions అడిగాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత లావణ్య camera angle మార్చింది.

“ఇప్పుడు కొంచెం కనిపిస్తోందా?”

అజిత్ screen దగ్గరగా చూసాడు.

“Yeah.”

“నిజంగా?”

“అవును.”

“Last week కూడా అదే అన్నావు.”

“Last week కంటే ఇప్పుడు ఎక్కువ.”

“Sure?”

“నేను frontend developerని. Pixel difference కూడా కనిపిస్తుంది.”

లావణ్య నవ్వేసింది.

“చాలు.”

“నువ్వే అడిగావు.”

ఇంకొంతసేపు మాట్లాడి call పెట్టేశారు.

అజిత్ dinner order చేసి gaming PC on చేశాడు.

---

రాత్రి పదకొండు దాటాక game close చేశాడు.

Phone తీసుకుంటే ఇషికా నుంచి WhatsAppలో message ఉంది.

“ఇంకా పడుకోలేదా?”

Message పదిహేను నిమిషాల క్రితం వచ్చింది.

అజిత్ reply చేశాడు.

“లేదు. ఇప్పుడే game అయింది.”

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“అనుకున్నా ?”

“ఏంటి అనుకున్నావు?”

“Free time దొరికితే gameలోనే ఉంటావు కదా.”

“ఎప్పుడూ కాదు.”

“అయితే ఇంకేం చేస్తావు?”

అజిత్ sofaలో వెనక్కి వాలాడు.

“Movies. YouTube. కొన్నిసార్లు phone పట్టుకుని ఏం చూడకుండా scroll చేస్తుంటా.”

“చాలా productive life.”

“Thank you.”

“Compliment కాదు.”

“నాకు complimentలాగే అనిపించింది.”

“నీ ఇష్టం ?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నువ్వెందుకు ఇంకా మేల్కొని ఉన్నావు?”

“పక్క room వాళ్లు మాట్లాడుతున్నారు. నిద్ర రావట్లేదు.”

“ఈ timeలోనా?”

“వాళ్లకి ఇప్పుడు evening అనుకుంటా.”

“వెళ్లి కొంచెం slowగా మాట్లాడమని చెప్పు.”

“నేనా?”

“అవును.”

“నన్ను చూస్తే వెళ్లి complaint చేసే personలా కనిపిస్తున్నానా?”

అజిత్ “అవును” అని type చేశాడు.

ఒక్క క్షణం చూసి delete చేశాడు.

“అంతగా కాదు.”

వెంటనే reply వచ్చింది.

“Good answer.”

“ఎందుకు?”

“‘అవును’ అని చెప్తే రేపు officeలో చూసుకునేదాన్ని.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నిజానికి ముందు అదే type చేశా.”

“? నాకు తెలుసు.”

“మరి ఎందుకు అడిగావు?”

“ఏం answer ఇస్తావో చూద్దామని.”

“Pass అయ్యానా?”

“Just pass.”

“చాలు.”

అక్కడితో conversation ఆగలేదు.

Movies నుంచి collegeకి వెళ్లింది.

College నుంచి hostelsకి.

ఇషికా తన college roommate ప్రతిరోజూ ఉదయం ఐదున్నరకి alarm పెట్టేదని చెప్పింది.

“ఆమె లేచేదా?” అని అజిత్ అడిగాడు.

“అదే problem. ఆమె లేవదు. Room మొత్తం లేస్తాం.”

“Alarm off చేసేవాళ్లు కదా.”

“Phone pillow కింద పెట్టుకునేది.”

“అది torture.”

“ఒకరోజు phone తీసుకుని cupboardలో పెట్టేశాం.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“తర్వాత?”

“Alarm వినిపించలేదు. కానీ ఆమె phone కనిపించట్లేదని room మొత్తం లేపింది.”

“Perfect.”

“నీ hostelలో ఇలాంటివి లేవా?”

“నేనే problem.”

“అది నాకు doubt లేదు. ఏం చేసేవాడివి?”

“Morning class ఉంటే friendని లేపేవాడిని.”

“Good boy.”

“వాడు లేచాక నేను మళ్లీ పడుకునేవాడిని.”

కొద్దిసేపటికి laughing emojis వచ్చాయి.

“అది చాలా దారుణం.”

“కనీసం మా room నుంచి ఒకడు classకి వెళ్లాడు.”

“నీ friend ఇప్పటికీ మాట్లాడుతున్నాడా నీతో?”

“Unfortunately for him, yes.”

“Poor guy.”

అజిత్ time చూసేసరికి పన్నెండున్నర దాటింది.

“12:30 అయింది.”

“తెలుసు.”

“నీ పక్క room వాళ్లు?”

“పడుకున్నారు ?”

“అయితే ఇప్పుడు నువ్వూ పడుకోవచ్చు.”

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“నిద్ర పోయింది.”

“వాళ్ల వల్ల?”

“కొంచెం.”

“మిగతాది?”

Typing కనిపించింది.

“Phone పట్టుకున్నా కదా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“అది నీ problem.”

“ఇప్పుడు నీతో మాట్లాడుతున్నా. So technically నీ problem కూడా.”

అజిత్ messageని మరోసారి చదివాడు.

“నన్నెందుకు ఇందులోకి లాగుతున్నావు?”

“నువ్వు reply ఇవ్వకుండా ఉంటే conversation అయిపోయేది.”

“Good point.”

“Exactly.”

మరో పది నిమిషాలు randomగా మాట్లాడుకున్నారు.

చివరికి ఇషికానే,

“సరే. పడుకో. రేపు office ఉంది,” అంది.

“నువ్వూ.”

“Good night.”

“Good night.”

Phone chargeకి పెట్టి అజిత్ light off చేశాడు.

---

మరుసటి రోజు food courtలో విఘ్నేష్ కూడా ఉన్నాడు.

ఇషికా కొంచెం lateగా వచ్చింది.

ఆ రోజు light blue kurti, jeans వేసుకుంది. జుట్టు looseగా ఉంది. ఒక చేతికి watch. చిన్న earrings.

Chairలో కూర్చుంటూ జుట్టుని ఒకవైపు జరిపింది.

అజిత్‌కి నిన్న రాత్రి conversation గుర్తొచ్చింది.

“Neighbours నిద్రపోనిచ్చారా?” అని అడిగాడు.

ఇషికా నవ్వింది.

“Finally.”

విఘ్నేష్ వెంటనే అడిగాడు.

“ఏ neighbours?”

“PGలో పక్క room,” అంది ఇషికా. “Night full talking.”

“Complaint చేయాల్సింది.”

ఇషికా అజిత్ వైపు చూసింది.

“చెప్పాను కదా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నేనూ అదే అన్నా.”

విఘ్నేష్ తినడం continue చేశాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా అజిత్‌ని అడిగింది.

“నువ్వు ఎప్పుడు పడుకున్నావు?”

“Almost one.”

“Morning meetingకి ఎలా లేచావు?”

“Professional కదా.”

ఇషికా అతని ముఖం వైపు చూసింది.

“Face చూస్తే తెలుస్తోంది.”

“ఏం తెలుస్తోంది?”

“నిద్ర సరిపోలేదని.”

“నా faceకి ఈ మధ్య చాలా responsibilities ఇస్తున్నావు.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Easyగా తెలుస్తోంది.”

అజిత్ కూడా నవ్వుతూ తినడం continue చేశాడు.

---

ఆ తర్వాతి రోజుల్లో WhatsAppలో messages ప్రతిరోజూ రాలేదు.

ఒకరోజు ఏమీ ఉండేది కాదు.

మరో రోజు ఒక meme.

ఇంకో రోజు movie link.

కొన్నిసార్లు lunchలో మొదలైన topic రాత్రి మళ్లీ WhatsAppలో వచ్చేది.

Saturday afternoon అజిత్ gaming PC ముందు కూర్చుని ఉండగా ఇషికా నుంచి photo వచ్చింది.

Restaurant table మీద biryani.

కింద message—

“PG survival food ?”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Cheating.”

“ఎందుకు?”

“PG food గురించి అంత defend చేసి బయట biryani తింటున్నావు.”

“Defend చేయడం వేరు. Weekendలో అదే తినడం వేరు.”

“Convenient.”

“నువ్వు ఏం తింటున్నావు?”

అజిత్ table మీద ఉన్న plate photo తీసి పంపాడు.

Dosa.

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“Wait… నువ్వు చేశావా?”

“No ?”

“అనుకున్నా.”

“ఎందుకు? నేను చేయలేనా?”

“Photoలో chutney plastic cup కనిపిస్తోంది, chef గారు.”

అజిత్ photo మళ్లీ open చేశాడు.

Plate cornerలో చిన్న plastic cup స్పష్టంగా ఉంది.

“Shit.”

ఇషికా laughing emojis పంపింది.

“Caught ?”

“నేను చేశానని చెప్పలేదు.”

“కానీ నేను అలా అనుకోవాలని photo పంపావు.”

“False allegation.”

“Sure.”

అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.

రెండు నిమిషాల తర్వాత మళ్లీ తీసుకున్నాడు.

“Biryani ఎలా ఉంది?”

“బాగుంది. కానీ spicy.”

“Place?”

ఇషికా restaurant పేరు పంపింది.

అక్కడి నుంచి Chennaiలో వాళ్లకి నచ్చిన restaurants గురించి conversation మొదలైంది.

ఇషికా రెండు places చెప్పింది.

అజిత్ వాటిలో ఒకదాన్ని already try చేశానన్నాడు.

“నీకు ఏ restaurant నచ్చదు?” అని ఇషికా అడిగింది.

“చాలా ఉన్నాయి.”

“నీ standards unnecessaryగా high.”

“Food విషయంలో.”

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“Food విషయంలో మాత్రమేనా?”

అజిత్ message చదివాడు.

ఒక క్షణం వేళ్లు keyboard మీద ఆగాయి.

“Mostly.”

Reply రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.

“Safe answer ?”

“What answer were you expecting?”

“ఏం లేదు. Just asked.”

“అయితే safe answer అని ఎందుకు?”

“నిన్ను irritate చేయడానికి.”

“Successful.”

“Thank you.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“అది compliment కాదు.”

“నేను complimentగానే తీసుకుంటా.”

ఈసారి ఇషికా laughing emoji పంపింది.

---

మరో వారం గడిచింది.

ఒకరోజు ఇషికా work from PG చేసింది.

Morningలో Slackలో ఒక ticket గురించి ఇద్దరూ మాట్లాడారు.

“Customer shared another recording. Added it to Linear.”

“Checking.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత అజిత్ reply చేశాడు.

“I can reproduce it now. I'll update the ticket after the fix.”

“Okay.”

అంతే.

Afternoonకి fix complete అయ్యాక Linear update చేశాడు. ఇషికా verify చేసి ticket close చేసింది.

Lunch timeలో food courtకి వెళ్లిన అజిత్ విఘ్నేష్‌తో కూర్చున్నాడు.

“ఇషికా WFH?” అని అడిగాడు.

“Yeah.”

“ఏమైంది?”

“తెలీదు. Morning stand-upలో చెప్పింది కదా.”

“నేను late join అయ్యా.”

“అది మాత్రం నాకు తెలుసు.”

అజిత్ తినడం మొదలుపెట్టాడు.

---

సాయంత్రం apartmentకి వచ్చాక gaming PC on చేశాడు.

కొద్దిసేపటికి WhatsAppలో ఇషికా message వచ్చింది.

“ఈ రోజు office food ఎలా ఉంది?”

“Terrible.”

“అయితే miss అవ్వలేదు.”

“Definitely.”

“Vignesh తిన్నాడా?”

“Everything.”

“వాడు ఏదైనా తింటాడు.”

“True.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత అజిత్ అడిగాడు.

“ఈ రోజు WFH ఎందుకు?”

“Morning కొంచెం headache. Ready అయ్యి officeకి రావాలని అనిపించలేదు.”

“ఇప్పుడు?”

“Better. Lunch తర్వాత పడుకున్నా.”

“Nice life.”

“Jealous?”

“Very.”

“రేపు నువ్వూ WFH తీసుకో.”

“Meetings ఉన్నాయి.”

“ఇంటి నుంచి attend అవ్వచ్చు కదా.”

“Online meetings ఇంకా torture.”

“ఎందుకు?”

“Officeలో meeting అయిపోతే అందరూ బయటకి వెళ్తారు. Onlineలో ఎవరో ఒకరు ‘one more thing’ అంటారు.”

ఇషికా laughing emoji పంపింది.

“True ?”

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇంకో message వచ్చింది.

“Morning నేను కూడా horribleగా ఉన్నా. Officeకి రాకపోవడం అందరికీ మంచిదైంది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నువ్వు రోజూ morning అలాగే ఉంటావు. మేము survive అవుతున్నాం.”

Reply రాలేదు.

అజిత్ screen చూస్తూ ఉన్నాడు.

ఐదు seconds.

పది seconds.

Typing కనిపించింది.

“Excuse me?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“? Joke.”

“No no. ఇప్పుడు joke అని తప్పించుకోకు.”

“నిజంగానే joke.”

“రేపు officeకి రా.”

“ఎందుకు?”

“వచ్చాక తెలుస్తుంది.”

“Threat చేస్తున్నావా?”

“Yes.”

“Okay. ఇప్పుడు భయంగా ఉంది.”

“ఉండాలి.”

అజిత్ laughing emoji పంపాడు.

---

మరుసటి రోజు morning meeting అయిపోయాక అజిత్ coffee తీసుకోవడానికి pantry వైపు వెళ్లాడు.

తిరిగి వస్తుంటే ఎదురుగా ఇషికా వచ్చింది.

అతని దగ్గరకు వచ్చి ఆగింది.

“Good morning.”

ఆ tone వినగానే అజిత్‌కి నిన్నటి chat గుర్తొచ్చింది.

“Good morning.”

ఇషికా అక్కడే నిలబడింది.

అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.

“ఏంటి?”

“ఏం లేదు. చూడు.”

“ఏం చూడాలి?”

“నిన్న horrible అన్నావు కదా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“అది joke.”

“ఇప్పుడు?”

అజిత్ ఆమెను సరిగ్గా చూశాడు.

Dark green top. Black jeans. జుట్టు openగా ఉంది. కళ్ల దగ్గర lightగా kajal. చిన్న silver earrings.

ఆమె పెద్దగా ready అయి వచ్చినట్టు ఏమీ లేదు. అయినా నిన్న screen మీద messagesలో మాట్లాడిన person ఇప్పుడు తన ముందు నిలబడి ఉండటంతో అతని చూపు సాధారణం కంటే క్షణం ఎక్కువసేపు ఆగింది.

ఇషికా ఎదురుచూస్తోంది.

“Better,” అన్నాడు.

ఆమె కనుబొమ్మలు పైకి లేపింది.

“Better?”

“Yeah.”

“అంతేనా?”

అజిత్ coffee cup పెదవుల దగ్గరకు తీసుకెళ్లాడు.

“మరి ఏం చెప్పాలి?”

“ఏం వద్దు.”

ఆమె ముందుకు నడిచింది.

రెండు అడుగులు వేసి తిరిగి చూసింది.

“Still rude.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నిజంగానే బాగున్నావు.”

ఇషికా క్షణం ఆగింది.

“అది ముందే చెప్పొచ్చు కదా.”

“అడిగిన తర్వాత చెప్పా.”

“అందుకే value తగ్గిపోయింది.”

“Okay. Next time ముందే చెప్తా.”

అని అన్నాక అజిత్‌కే ఆ మాట కొంచెం వేరుగా వినిపించింది.

ఇషికా కూడా ఒక్క క్షణం అతని వైపు చూసింది.

తర్వాత నవ్వింది.

“చూద్దాం.”

ఆమె వెళ్లిపోయింది.

అజిత్ coffee తీసుకుని తన deskకి వచ్చాడు.

MacBook open చేశాడు.

Slackలో notifications ఉన్నాయి.

ఒక customer issue.

ఒక review request.

అతను మొదట Linear ticket open చేశాడు.

---

ఆ రోజు lunchకి విఘ్నేష్ రాలేదు.

ఇషికా ఎదురుగా కూర్చుంది.

మొదటి కొన్ని నిమిషాలు release గురించే మాట్లాడారు.

తర్వాత ఇషికా అడిగింది.

“Lavanya appointment అయిందా?”

“Yeah. Yesterday.”

“Everything okay?”

“Yeah. All good.”

“Good.”

అజిత్ phone తీసి లావణ్య పంపిన scan report photo open చేశాడు.

“చూడు.”

ఇషికా phone తీసుకుని కొద్దిసేపు చూసింది.

“Wow.”

అజిత్‌కి తిరిగి ఇచ్చింది.

“నీకేమైనా అర్థమవుతుందా ఇందులో?” అని అడిగాడు.

“లేదు.”

“నాకూ లేదు.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Doctor okay అన్నారంటే okay.”

“Exactly.”

కొద్దిసేపు ఇద్దరూ తిన్నారు.

“Boy or girl ఏం కావాలి?” అని ఇషికా అడిగింది.

“Anything.”

“Safe answer.”

“నిజంగానే.”

“Names decide చేశారా?”

“లేదు. Lavanya list తయారు చేస్తోంది.”

“నీ suggestions?”

“Reject అవుతున్నాయి.”

“Examples?”

“చెప్పను.”

“ఎందుకు?”

“నువ్వూ reject చేస్తావు.”

“అంటే అంత badగా ఉన్నాయా?”

“లేదు.”

“అయితే చెప్పు.”

అజిత్ ఒక పేరు చెప్పాడు.

ఇషికా రెండు seconds ఏమీ మాట్లాడలేదు.

“Lavanya correct.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“See. అందుకే చెప్పలేదు.”

“Poor babyని కాపాడుతోంది.”

“Enough.”

ఇషికా నవ్వింది.

అజిత్ కూడా నవ్వుతూ water తాగాడు.

---

Friday రాత్రి అజిత్ game ఆడుతుండగా ఇషికా నుంచి WhatsAppలో message వచ్చింది.

“Movie చూస్తావా?”

Match మధ్యలో ఉండటంతో వెంటనే reply చేయలేదు.

Game అయిపోయాక phone తీసుకున్నాడు.

“ఏది?”

ఆమె movie పేరు పంపింది.

“మళ్లీ నీ recommendation?”

“అవును. Problem?”

“Risk ఎక్కువ.”

“అయితే చూడకు.”

“Trailer పంపు.”

కొద్దిసేపటికి link వచ్చింది.

ఈసారి అజిత్ full trailer చూశాడు.

“Not bad.”

“Progress ?”

“నువ్వు ఎక్కడ చూస్తున్నావు?”

“PG. Laptopలో.”

“Headphones?”

“Obviously. Roommate callలో ఉంది.”

“నీ PG చాలా peacefulగా ఉంది.”

“నీకు idea లేదు.”

అజిత్ apartmentలో చుట్టూ చూసాడు.

TV offలో ఉంది. Kitchen light మాత్రమే వెలుగుతోంది.

“ఇక్కడ దానికి opposite.”

“అంటే?”

“చాలా quiet.”

“అది మంచిదే కదా.”

అజిత్ కాసేపు ఆలోచించాడు.

“కొన్ని రోజులు.”

“మిగతా రోజులు?”

“Boring.”

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“అయితే movie చూడు. Problem solved.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“ఇంతసేపు ఇదంతా movie చూడమని convince చేయడానికా?”

“Finally అర్థమైంది.”

“Emotional manipulation.”

“Whatever works ?”

“Okay. Starting.”

“Wait.”

“ఏంటి?”

“నేనూ start చేస్తా.”

“Same time?”

“Yeah.”

“3… 2…”

“Drama వద్దు. Play నొక్కు.”

అజిత్ నవ్వుతూ movie start చేశాడు.

పది నిమిషాల తర్వాత WhatsAppలో message వచ్చింది.

“ఇంకా boringగా ఉందా?”

Movie pause చేయకుండా reply చేశాడు.

“ఇప్పటివరకు okay.”

“Wow. పెద్ద compliment.”

“Movie చూడు. Disturb చేయకు.”

“You're replying.”

“నువ్వే message చేశావు.”

“Okay bye.”

ఐదు నిమిషాల తర్వాత ఒక scene వచ్చింది.

అజిత్ phone తీసుకున్నాడు.

“ఇది ఎందుకు చేసింది?”

Reply వెంటనే వచ్చింది.

“Movie చూడు.”

“నీకేమైనా తెలుసా?”

“లేదు.”

“మరి?”

“Next sceneలో చెప్తారేమో.”

“Useful answer.”

“Thank you.”

Movie మధ్యలో messages వస్తూనే ఉన్నాయి.

ఒక character మీద ఇద్దరూ agree అయ్యారు.

Hero చేసిన decision మీద argument వచ్చింది.

“అతను correct,” అంది ఇషికా.

“ఎలా correct?”

“ఆ situationలో ఇంకేం చేస్తాడు?”

“ఏమీ చేయకుండా ఉండొచ్చు.”

“Movie అక్కడే అయిపోతుంది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“అది కూడా మంచిదే.”

“నీతో movie చూడటం చాలా difficult.”

“నువ్వే invite చేశావు.”

“నా mistake.”

దాదాపు రెండు గంటల తర్వాత movie అయిపోయింది.

అజిత్ message చేశాడు.

“Okay.”

“Okay అంటే?”

“బాగుంది.”

“అంతేనా?”

“చాలా బాగుంది.”

“Rating?”

“7.”

“Only 7?”

“7 good rating.”

“Minimum 8.”

“నా rating కూడా నువ్వే decide చేస్తావా?”

“నీది wrong కాబట్టి.”

“అయితే నన్నెందుకు అడిగావు?”

కొద్దిసేపటికి—

“Good point ?”

అజిత్ time చూసాడు.

ఒంటి గంటకు దగ్గరగా ఉంది.

“నిద్ర వస్తుందా?”

“లేదు.”

“నాకూ లేదు.”

కొద్దిసేపు chat ఆగిపోయింది.

అజిత్ movie credits screen మీద అలాగే వదిలేశాడు.

తర్వాత ఇషికా message వచ్చింది.

“ఒకటి అడగనా?”

“అడుగు.”

“Officeలో first time నన్ను చూసినప్పుడు ఏం అనుకున్నావు?”

అజిత్ message చదివి కాసేపు phone చేతిలోనే పట్టుకున్నాడు.

“ఇప్పుడే ఎందుకు ఈ question?”

“ఏం లేదు. Just curious.”

“నిజంగా చెప్పాలా?”

“అబద్ధం చెప్పమని అడుగుతానా?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“First time పెద్దగా ఏమీ అనుకోలేదు.”

కొద్దిసేపటికి—

“Wow. Thanks ?”

“అప్పుడు మనం properly మాట్లాడలేదు కదా.”

“అయినా ఏదో impression ఉంటుంది.”

అజిత్ కాసేపు ఆలోచించాడు.

ఆమెను మొదటిసారి చూసిన exact moment గుర్తులేదు. కానీ మొదటి కొన్ని రోజులలో ఆమె ఎలా ఉండేదో గుర్తుంది. Laptop చేతిలో పట్టుకుని desk దగ్గరకు రావడం. Bug explain చేసేటప్పుడు fastగా మాట్లాడటం. Answer clearగా రాకపోతే అదే question ఇంకోలా అడగడం.

“Confident అనిపించింది.”

“అంతే?”

“కొంచెం demanding.”

“? అది better.”

“ఇప్పుడు నా turn.”

“అడుగు.”

“నన్ను first time చూసినప్పుడు?”

కొద్దిసేపు typing కనిపించింది.

“Serious.”

అజిత్ కనుబొమ్మలు పైకి లేపాడు.

“నేనా?”

“అవును.”

“నేను చాలా friendly.”

“ఇప్పుడు.”

“అప్పుడు?”

“First few days seriousగా ఉండేవాడివి. Work తప్ప ఇంకేం మాట్లాడేవాడివి కాదు.”

“అది office.”

“I know.”

కొన్ని seconds తర్వాత ఇంకో message వచ్చింది.

“ఇంకోటి ఉంది.”

“ఏంటి?”

“చెప్పను.”

“ఇప్పుడు చెప్పాలి.”

“వద్దు ?”

“Ishika.”

“First time చూసినప్పుడు కొంచెం older అనుకున్నా.”

అజిత్ straightగా కూర్చున్నాడు.

“ఏంటి?”

Laughing emojis వచ్చాయి.

“Sorry ?”

“ఎంత age అనుకున్నావు?”

“చెప్పను.”

“చెప్పు.”

“No.”

“35?”

కొద్దిసేపటికి—

“Maybe ?”

అజిత్ నవ్వేశాడు.

“Blocked.”

“Wait ?”

“Good night.”

“అయ్యో. ఇప్పుడు కాదు.”

“35 అంటావా?”

“ఇప్పుడు youngerగా కనిపిస్తున్నావు.”

“అది help కావట్లేదు.”

“Okay okay…”

కొన్ని seconds typing కనిపించింది.

“ఇప్పుడు బాగానే కనిపిస్తావు. Happy?”

అజిత్ ఆ messageని మరోసారి చదివాడు.

“Damage control.”

“Compliment ఇస్తే తీసుకో.”

“Fine. తీసుకున్నా.”

“Good.”

అజిత్ reply boxలో type చేశాడు.

“నువ్వూ బాగుంటావు.”

అలా కొద్దిసేపు screen మీదే ఉంచాడు.

Delete చేశాడు.

“ఇప్పుడు పడుకో.”

Reply వెంటనే వచ్చింది.

“Coward.”

అజిత్ screen వైపు చూసాడు.

“ఎందుకు?”

“ఏం లేదు ?”

“చెప్పు.”

“Good night, Ajith.”

“Ishika?”

“Good night.”

అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.

Light off చేశాడు.

కొన్ని నిమిషాలు గడిచాయి.

మళ్లీ phone తీసుకున్నాడు.

WhatsApp open చేశాడు.

Chat చివర్లో ఆమె “Good night” అలాగే ఉంది.

అజిత్ type చేశాడు.

“By the way… ఈ రోజు బాగున్నావు.”

Send చేశాడు.

Phone పక్కన పెట్టేలోపే typing కనిపించింది.

“ఈ రోజు మాత్రమేనా? ?”

అజిత్ screen చూస్తూ నవ్వాడు.

ఏదో type చేయబోయాడు.

ఆపేశాడు.

చివరికి—

“Good night.”

అవతల నుంచి laughing emoji వచ్చింది.

“Good night ?”

అజిత్ phone chargeకి పెట్టి light off చేశాడు.
Like Reply
#7
very nice.. engaging.. slow burn.. but very nice.. keep rocking boss
[+] 1 user Likes readersp's post
Like Reply
#8
please give regular updates.. that will make your story hugely popular
[+] 1 user Likes readersp's post
Like Reply
#9
చాప్టర్ 4

Monday morning అజిత్ officeకి వచ్చేసరికి పదిన్నర దాటింది.

MacBook open చేసి Slack చూసాడు.

Team channelలో అప్పటికే messages ఉన్నాయి. Releaseకి సంబంధించిన రెండు issues. Customer నుంచి వచ్చిన కొత్త requirement. మధ్యాహ్నం discussion కోసం meeting invite.

అన్నింటి మధ్య Sruthi నుంచి direct message ఉంది.

“Hi Ajith, when you're in, ping me. Need 10 mins on the customer timeline.”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Sure. I'm in.”

Linear open చేసి assigned tickets చూస్తుండగానే Sruthi నుంచి మరో message వచ్చింది.

“Meeting room 3?”

“Coming.”

అజిత్ MacBook తీసుకుని meeting room వైపు వెళ్లాడు.

Sruthi వాళ్ల project PM. Customer calls, timelines, release planning, engineering-QA మధ్య coordination ఎక్కువగా ఆమె చూసుకునేది.

Meeting roomలో ఆమె laptop ముందు పెట్టుకుని అప్పటికే release plan open చేసి ఉంది.

“Morning.”

“Morning.”

అజిత్ కూర్చున్నాడు.

“Customer Fridayకి release అడుగుతున్నారు,” అంది Sruthi.

“Friday?”

“Yeah.”

“Possible కాదు.”

Sruthi నవ్వింది.

“అందుకే నిన్ను పిలిచా.”

“Thursday code freeze పెడితే maybe Monday.”

“QAకి ఎంత time కావాలి?”

“ఇషికాతో check చేయాలి. Current issues అన్నీ close అయితే one full day minimum.”

Sruthi notes తీసుకుంది.

“Okay. నేను Friday commit చేయను. Monday లేదా Tuesday అని push చేస్తా.”

“Tuesday safer.”

“Customerకి safe dates నచ్చవు.”

“Developersకి unsafe dates నచ్చవు.”

Sruthi నవ్వింది.

“అందుకే మధ్యలో నేను ఉన్నాను.”

“Good luck.”

“Thanks. నాకు అదే కావాలి.”

Meeting అయిపోయాక అజిత్ బయటకి వచ్చాడు.

ఇషికా తన desk దగ్గరే ఉంది.

అతను పక్కనుంచి వెళ్తుండగా ఆమె చూసింది.

“Sruthi పట్టుకుందా?”

“Friday release కావాలంట.”

ఇషికా ముఖం వెంటనే మారింది.

“Friday?”

“Same reaction.”

“QAకి time ఎవరు ఇస్తారు?”

“అదే చెప్పా.”

“Good.”

“Tuesday అన్నా.”

“Much better.”

“Sruthi customerతో fight చేస్తుంది.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Poor Sruthi.”

“PM life.”

ఇద్దరూ తమ desks వైపు తిరిగారు.

---

మధ్యాహ్నం lunchకి విఘ్నేష్ కూడా వచ్చాడు.

Sruthiతో జరిగిన discussion గురించి మాట్లాడుతుండగా విఘ్నేష్,

“Friday release అంటే Friday night కూడా officeలోనే,” అన్నాడు.

“నేను ఉండను,” అంది ఇషికా.

“Bug వస్తే?”

“Monday చూస్తా.”

అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.

“Customer production down అయినా?”

“అప్పుడు Ajith ఉన్నాడు కదా.”

“Nice.”

“Senior engineer.”

“నీకు convenientగా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే senior engineer.”

ఇషికా నవ్వింది.

విఘ్నేష్ ఇద్దరి వైపు చూసి తల ఊపాడు.

“మీ projectలో hierarchy నాకు ఇప్పుడే అర్థమైంది.”

“నీకు అర్థం కావాల్సిన అవసరం లేదు,” అన్నాడు అజిత్.

“Exactly,” అంది ఇషికా.

Lunch తర్వాత ముగ్గురూ కిందకి వచ్చారు.

Lift నుంచి బయటకి వస్తుండగా ఇషికా అజిత్ పక్కన నడుస్తూ చిన్నగా అడిగింది.

“By the way… Friday messageకి answer ఇంకా ఇవ్వలేదు.”

అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.

“ఏ message?”

ఇషికా వెంటనే ఆగింది.

“Seriously?”

అతనికి ఏ message అంటుందో తెలుసు.

“గుర్తులేదు.”

“Okay.”

“ఏంటి?”

“ఏం లేదు.”

ఆమె ముందుకు నడిచింది.

అజిత్ నవ్వుకుంటూ వెనక వెళ్లాడు.

“ఈ రోజు మాత్రమేనా అని అడిగింది కదా?”

ఇషికా తిరిగి చూసింది.

“అంటే గుర్తుంది.”

“కొంచెం.”

“నీ memory చాలా selective.”

“Work విషయాలు ఎక్కువ గుర్తుంటాయి.”

“Good. Work చేసుకో.”

ఆమె తన desk వైపు వెళ్లిపోయింది.

---

సాయంత్రం ఐదున్నరకి అజిత్ apartmentకి బయలుదేరాడు.

Traffic వల్ల ఇంటికి చేరేసరికి ఆరు దాటింది.

Shoes తీసి sofa పక్కన వదిలాడు. Clothes మార్చుకుని fridge నుంచి water తీసుకున్నాడు.

Phoneలో లావణ్య message ఉంది.

“Call when free.”

అజిత్ వెంటనే call చేశాడు.

“ఏమైంది?”

“ఏం లేదు,” అంది లావణ్య. “అమ్మ baby clothes చూస్తోంది. నీకు video call చేయమంది.”

“ఇప్పుడే?”

“ఒక్క minute.”

Video on అయింది.

కొద్దిసేపటికి screenలో లావణ్య వాళ్ల అమ్మ చేతిలో చిన్న చిన్న dresses కనిపించాయి.

“ఇప్పుడే ఎందుకు కొంటున్నారు?” అని అజిత్ అడిగాడు.

వెనక నుంచి లావణ్య నవ్వింది.

“నేనూ అదే చెప్పా.”

ఒక చిన్న yellow dress camera ముందు వచ్చింది.

“ఇది చూడు.”

“Nice.”

“ప్రతి దానికి nice అనకు.”

“మరి?”

“ఏది బాగుందో చెప్పు.”

మూడు dresses చూపించారు.

అజిత్ రెండోది select చేశాడు.

“Finally ఒక useful opinion ఇచ్చావు,” అంది లావణ్య.

“Baby name విషయంలో కూడా useful opinions ఇచ్చా.”

“అవి opinions కాదు. Problems.”

అజిత్ నవ్వాడు.

Call దాదాపు ఇరవై నిమిషాలు సాగింది.

లావణ్య tiredగా ఉందని చెప్పడంతో ఎక్కువసేపు మాట్లాడకుండా పెట్టేశాడు.

Dinner order చేసి PC ముందు కూర్చున్నాడు.

---

రాత్రి పదిన్నర ప్రాంతంలో WhatsAppలో ఇషికా నుంచి message వచ్చింది.

“Selective memory గారు busyనా?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Game.”

“Expected.”

“ఏంటి?”

“ఏం లేదు. Continue.”

“Message చేసి continue అంటావేంటి?”

“నువ్వు busy కదా.”

“Match అయిపోయింది.”

“Good.”

అజిత్ కొద్దిసేపు wait చేశాడు.

Message రాలేదు.

“ఇప్పుడు చెప్పు.”

“ఏం చెప్పాలి?”

“Morning నుంచి attitude చూపిస్తున్నావు.”

“నేనా?”

“అవును.”

“Friday questionకి answer ఇవ్వకుండా నేను attitude చూపిస్తున్నానా?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Okay. అడుగు మళ్లీ.”

“No.”

“ఎందుకు?”

“Chance అయిపోయింది.”

“అంత strict rules ఉన్నాయా?”

“Yeah.”

“Fine.”

కొన్ని seconds తర్వాత ఇషికా message చేసింది.

“Actually… చెప్పు.”

“ఏం?”

“ఆ రోజు మాత్రమేనా?”

అతను screen చూస్తూ నవ్వాడు.

“కాదు.”

Typing కనిపించింది.

“అంతేనా?”

“Questionకి answer ఇచ్చా.”

“నీతో మాట్లాడటం waste.”

“మరి ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు?”

Message పంపిన తర్వాత అజిత్ దాన్ని ఇంకోసారి చదివాడు.

కొద్దిసేపు reply రాలేదు.

తర్వాత—

“నాకు కూడా అదే doubt.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Answer దొరికితే చెప్పు.”

“చెప్పను.”

“ఎందుకు?”

“Selective information.”

“Copy చేస్తున్నావా?”

“Maybe.”

అజిత్ phone చేతిలో పట్టుకుని అలాగే కూర్చున్నాడు.

కొద్దిసేపటికి ఆమె ఇంకో message పంపింది.

“Okay serious question.”

“Again?”

“ఈసారి నిజంగా.”

“అడుగు.”

“Lavanya లేకుండా ఇన్ని months ఒక్కడివే ఉండటం weirdగా అనిపించట్లేదా?”

అజిత్ వెంటనే reply చేయలేదు.

“కొన్నిసార్లు.”

“First few days?”

“చాలా quietగా అనిపించింది.”

“ఇప్పుడు?”

“అలవాటు పడుతున్నా.”

“Cooking తప్ప.”

“అది ఎప్పటికీ కాదు.”

ఇషికా laughing emoji పంపింది.

“నువ్వు?”

“నేను ఏంటి?”

“Maduraiకి వెళ్లకుండా ఇక్కడే ఉంటావు కదా చాలా weekends. నీకు weirdగా ఉండదా?”

“PGలో alone కాదు కదా.”

“అది తెలుసు.”

“కొన్నిసార్లు boring. అందుకే బయటకి వెళ్తా. లేకపోతే movies.”

“లేకపోతే random peopleకి message చేస్తావు.”

కొద్దిసేపటికి—

“Random people?”

“Sorry. Very important frontend developer.”

“Better.”

“35-year-old frontend developer.”

అజిత్ నవ్వేశాడు.

“మళ్లీ మొదలుపెట్టకు.”

“?”

“నేను 35లా కనిపించను.”

“ఇప్పుడు కాదు అన్నా కదా.”

“ఇప్పుడు ఎంత?”

“Age rating చేయాలా?”

“Yes.”

“Hmm…”

Typing చాలా సేపు కనిపించింది.

“29?”

“Actual age దగ్గరికి వచ్చావు.”

“అంటే compliment.”

“Finally.”

“Looks గురించి compliment అడిగి తీసుకోవడం sad.”

“నేను అడగలేదు.”

“ఇప్పుడే అడిగావు.”

“Age అడిగా.”

“Same thing.”

“Okay.”

కొద్దిసేపు messages ఆగిపోయాయి.

అజిత్ YouTube open చేశాడు.

Video start చేసేలోపే ఇంకో message వచ్చింది.

“నువ్వు కూడా నాకు rating ఇస్తావా?”

అజిత్ కనుబొమ్మలు పైకి లేపాడు.

“Age?”

“Looks.”

అతని వేళ్లు keyboard మీద ఆగాయి.

“Dangerous question.”

“ఎందుకు?”

“ఏ answer ఇచ్చినా problem.”

“Safe answer వద్దు.”

“నిన్న safe answer అన్నావు. ఇప్పుడు ముందే warning ఇస్తున్నావు.”

“Exactly.”

అజిత్ ఆలోచించాడు.

“Good looking.”

Reply వెంటనే రాలేదు.

“That's it?”

“మళ్లీ ఇదేనా?”

“?”

“ఏం expect చేస్తున్నావు?”

“Nothing.”

“Liar.”

ఈసారి typing కొద్దిసేపు కనిపించి ఆగిపోయింది.

మళ్లీ కనిపించింది.

“Okay. కొంచెం more specificగా చెప్పు.”

అజిత్ phone screen వైపు చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

ఆమె officeలో కనిపించే తీరు గుర్తొచ్చింది. Loose hair. మాట్లాడేటప్పుడు eyebrows కొంచెం పైకి లేపడం. నవ్వినప్పుడు ఒక్కసారిగా serious face మొత్తం మారిపోవడం.

“నీ smile బాగుంటుంది.”

కొద్దిసేపటికి—

“Okay…”

“ఏంటి?”

“Nothing.”

“నచ్చలేదా?”

“నచ్చింది.”

మళ్లీ చిన్న gap.

“Eyes?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నీకు full review కావాలా?”

“ఇప్పుడు start చేశావు కదా.”

“Eyes కూడా.”

“Hair?”

“ఇషికా…”

“? Okay okay.”

అజిత్ phone పక్కన పెట్టబోయాడు.

Message వచ్చింది.

“Actually hair గురించి answer చెప్పు.”

అతను నవ్వుకున్నాడు.

“Openగా ఉంటే బాగుంటుంది.”

Reply రావడానికి ఈసారి కొంచెం time పట్టింది.

“Noted.”

అజిత్ ఆ ఒక్క wordని చూసి కాసేపు అలాగే ఉన్నాడు.

“ఎందుకు noted?”

“ఏం లేదు.”

“Tomorrow experiment?”

“నీకు చాలా expectations ఉన్నాయి.”

“నువ్వే noted అన్నావు.”

“Good night Ajith ?”

“Escape.”

“Exactly.”

---

మరుసటి రోజు అజిత్ officeకి వచ్చేసరికి ఇషికా already తన desk దగ్గర ఉంది.

Laptop screen చూస్తూ ఎవరికో Slackలో reply ఇస్తోంది.

అజిత్ తన desk వైపు వెళ్తూ ఆమె పక్కనుంచి దాటాడు.

“Morning.”

“Morning.”

అంతే.

రెండు అడుగులు వెళ్లాక అతను తెలియకుండానే వెనక్కి చూశాడు.

జుట్టు openగానే ఉంది.

ఇషికా screen నుంచి తల తిప్పి అదే సమయంలో అతని వైపు చూసింది.

అజిత్ వెంటనే తన desk వైపు తిరిగాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత coffee తీసుకోవడానికి వెళ్లినప్పుడు pantryలో మళ్లీ ఎదురుపడింది.

ఇషికా coffee machine దగ్గర నిలబడి ఉంది.

అజిత్ పక్కన నిలబడ్డాడు.

ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.

అతను కూడా ఏమీ అనలేదు.

Coffee cup తీసుకుని వెళ్లబోతుండగా ఇషికా అడిగింది.

“ఏంటి?”

“ఏం లేదు.”

“Sure?”

“Yeah.”

“Okay.”

ఆమె నవ్వు ఆపుకుంటున్నట్టు కనిపించింది.

అజిత్ రెండు అడుగులు వెళ్లాడు.

“Noted పని చేసింది.”

వెనక నుంచి చిన్నగా నవ్వు వినిపించింది.

అతను తిరిగి చూడలేదు.

---

అదే రోజు మధ్యాహ్నం Sruthi ఒక meeting పెట్టింది.

Ajith, Ishika, Vigneshతో పాటు backend నుంచి ఇంకో engineer ఉన్నాడు.

Customer timeline గురించి discussion.

Sruthi screen share చేసి plan చూపించింది.

“Tuesday releaseకి customer agree అయ్యారు. But Monday EODకి QA sign-off కావాలి.”

ఇషికా వెంటనే,

“Monday morningకి stable deployment ఇస్తే possible,” అంది.

Sruthi అజిత్ వైపు చూసింది.

“Can we?”

“Current scope change కాకపోతే yes.”

“Customer ఇంకో requirement add చేస్తే?”

“Then no.”

Sruthi నవ్వింది.

“నేను వాళ్లకి అదే చెప్తా.”

Meetingలో ఇంకో ఇరవై నిమిషాలు tasks divide చేశారు.

చివర్లో Sruthi,

“Please don't give me surprises on Monday,” అంది.

అజిత్,

“Customerకి కూడా అదే చెప్పు,” అన్నాడు.

“వాళ్లతో అంత freedom లేదు.”

ఇషికా నవ్వింది.

Meeting అయిపోయింది.

అందరూ బయటకి వచ్చారు.

Sruthi అజిత్ పక్కన నడుస్తూ,

“By the way, UI changes tomorrow morningలో push చేయగలవా?” అని అడిగింది.

“Yeah.”

“Perfect. Thanks.”

“Sure.”

ఆమె మరో meetingకి వెళ్లిపోయింది.

ఇషికా పక్కనే నిలబడి ఉంది.

“PM favourite అయిపోయావు.”

“ఎందుకు?”

“‘Perfect. Thanks.’”

అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.

“Jealous?”

“Please.”

“Tone అలా ఉంది.”

“నీ imagination.”

“Okay.”

ఇషికా నవ్వుతూ తన desk వైపు వెళ్లిపోయింది.

---

కొన్ని రోజులు పని ఎక్కువగానే సాగింది.

అయినా రాత్రి అప్పుడప్పుడు WhatsAppలో మాట్లాడుకునేవారు.

ఒకరోజు అరగంట.

మరోరోజు దాదాపు రెండు గంటలు.

కొన్ని conversations మధ్యలోనే ఆగిపోయేవి. చెప్పుకోవడానికి ఇంకేం లేకపోతే “Good night” కూడా లేకుండా phone పక్కన పడేసేవారు.

మరో రోజు మళ్లీ ఏదో కొత్త topicతో మొదలయ్యేది.

Movies గురించి మాట్లాడారు.

college days గురించి.

Chennaiలో first job గురించి.

అజిత్ Hyderabadలో పెరిగినప్పటి కొన్ని incidents చెప్పాడు.

ఇషికా Madurai గురించి చెప్పింది.

ఒక రాత్రి వాళ్లు ఇద్దరూ తమ phonesలో galleryలో పాత photos చూస్తూ college photos share చేసుకున్నారు.

ఇషికా ఒక photo పంపింది.

College cultural eventలో తీసిన photo. Blue jeans, white top. జుట్టు ఇప్పటికంటే చాలా పొడవుగా ఉంది.

అజిత్ photo open చేశాడు.

“ఇది నువ్వేనా?”

“లేదు. Random అమ్మాయి photo పంపా.”

“Very funny.”

“అంత differentగా ఉన్నానా?”

“Hair.”

“Yeah. అప్పట్లో చాలా long.”

“ఇప్పుడు కూడా longగానే ఉంది.”

“అప్పుడు waist వరకు ఉండేది.”

అజిత్ photo మళ్లీ చూసాడు.

“Looks good.”

“Hair?”

“Photo.”

కొద్దిసేపటికి—

“Oh.”

“ఏంటి ‘Oh’?”

“Nothing.”

“మళ్లీ safe answer అంటావా?”

“లేదు. ఈసారి accept చేస్తున్నా.”

“Good.”

ఇషికా అడిగింది.

“నీ college photo?”

“No.”

“Send.”

“లేదు.”

“ఎందుకు?”

“Bad.”

“అందుకే చూడాలి.”

“Exactly why I'm not sending.”

“Ajith.”

“No.”

రెండు నిమిషాల తర్వాత ఆమె మళ్లీ message చేసింది.

“Please?”

అజిత్ galleryలో చాలా వెనక్కి scroll చేశాడు.

College third yearలో friendsతో తీసుకున్న group photo దొరికింది.

Grey T-shirt, faded jeans. ఇప్పటికంటే సన్నగా ఉన్నాడు. Hair ముందు వైపు కొంచెం ఎక్కువగా ఉంది.

Groupలో మిగతావాళ్లని crop చేసి photo పంపాడు.

ఇషికా reply రావడానికి దాదాపు ఒక minute పట్టింది.

“???”

అజిత్ వెంటనే,

“Delete చేస్తున్నా.”

“No no wait.”

“ఏంటి?”

“ఆ hairstyle ఏంటి? ?”

“ఏం problem?”

“ఏం లేదు. చాలా innocentగా ఉన్నావు.”

“I was.”

“Was?”

“Still am.”

“Sure.”

“నమ్మట్లేదా?”

“Not commenting.”

“అంటే?”

“Good night ?”

“ఇది unfair.”

“Good night, innocent Ajith.”

---

Friday మధ్యాహ్నం lunchకి విఘ్నేష్ రాలేదు.

Sruthi కూడా అదే floorలో ఇంకో table దగ్గర తన teamతో కూర్చుని ఉంది.

అజిత్, ఇషికా ఎదురెదురుగా కూర్చున్నారు.

మామూలుగా మాట్లాడే ఇషికా ఆ రోజు ఎక్కువగా phone చూస్తోంది.

అజిత్ మొదట పట్టించుకోలేదు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత అడిగాడు.

“ఏమైంది?”

“ఏం లేదు.”

“Food బాగోలేదా?”

“బాగానే ఉంది.”

“అయితే?”

“ఏం లేదు Ajith.”

ఆమె toneలో irritation లేదు.

అజిత్ ఇంకేం అడగలేదు.

Lunch finish చేసి ఇద్దరూ desksకి వెళ్లిపోయారు.

Afternoonలో ఒక bug వచ్చింది.

Slackలో ఇషికా reproduction details పంపింది.

“Added the screen recording and console logs to Linear.”

“Got it. Checking.”

అరగంట తర్వాత అజిత్ root cause దొరికిందని ticket update చేశాడు.

Fix push చేశాడు.

ఇషికా verify చేసింది.

“Verified. Working now.”

“Thanks.”

అంతే.

---

ఆ రోజు అజిత్ ఐదు గంటలకే బయలుదేరాడు.

ఇంటికి వచ్చి లావణ్యతో మాట్లాడాడు.

ఆమెకి ఆ రోజు back pain కొంచెం ఎక్కువగా ఉందని చెప్పింది. Doctor normal అని చెప్పినా rest తీసుకోమన్నారని చెప్పింది.

“ఎక్కువగా తిరగకు,” అన్నాడు అజిత్.

“ఇంట్లోనే ఉన్నా.”

“అమ్మతో చెప్పు. పనులేమీ చేయకు.”

“అమ్మ నన్ను ఏ పని చేయనిస్తుందనుకుంటున్నావా?”

“అది కూడా నిజమే.”

కొద్దిసేపు మాట్లాడారు.

Call పెట్టే ముందు లావణ్య,

“Sunday freeనా?” అని అడిగింది.

“Probably. ఎందుకు?”

“Video callలో names finalize చేద్దాం.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నా suggestions reject చేయడానికా?”

“కొత్తవి ready చేసుకో.”

“Okay.”

Call పెట్టేశారు.

---

రాత్రి అజిత్ game ఆడాడు.

పదకొండు దాటాక system off చేశాడు.

Phone తీసుకున్నాడు.

WhatsAppలో కొన్ని messages ఉన్నాయి.

ఇషికా నుంచి ఏమీ లేదు.

అతను app close చేశాడు.

Kitchenకి వెళ్లి water తీసుకుని వచ్చాడు.

Sofaలో కూర్చుని YouTube open చేశాడు.

ఒక video సగం చూసాక WhatsApp మళ్లీ open చేశాడు.

ఇషికా chat listలో కిందకి వెళ్లిపోయింది.

అజిత్ chat open చేశాడు.

Last message నిన్నటి college photo conversation.

Type చేశాడు.

“Everything okay?”

కొద్దిసేపు చూసి send చేశాడు.

దాదాపు ఐదు నిమిషాల తర్వాత reply వచ్చింది.

“Yeah.”

అజిత్ message చూసాడు.

“Sure?”

“Yeah. ఎందుకు?”

“Lunchలో quietగా ఉన్నావు.”

కొద్దిసేపు reply రాలేదు.

“Just mood off.”

“ఏమైనా జరిగిందా?”

Typing కనిపించింది.

ఆగిపోయింది.

మళ్లీ కనిపించింది.

“Nothing new.”

అజిత్ ఆ మాట చదివాడు.

ఏం అడగాలో తెలియలేదు.

“Okay.”

అని type చేశాడు.

Send చేయలేదు.

దాని బదులు—

“మాట్లాడాలని ఉంటే చెప్పు.”

పంపాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత,

“Hmm.”

అంతే.

అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.

YouTube video మళ్లీ play చేశాడు.

దాదాపు పది నిమిషాల తర్వాత screen వెలిగింది.

ఇషికా.

“నిద్రపోయావా?”

“లేదు.”

“Busy?”

“లేదు. చెప్పు.”

మళ్లీ కొద్దిసేపు ఏమీ రాలేదు.

అజిత్ video pause చేశాడు.

Typing కనిపించి మాయమైంది.

మళ్లీ కనిపించింది.

“ఒక విషయం చెప్పనా?”

అజిత్ sofaలో straightగా కూర్చున్నాడు.

“చెప్పు.”

ఒక minute గడిచింది.

తర్వాత message వచ్చింది.

“నాకు ఒక daughter ఉండేది.”

అజిత్ screen వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

Sentence మొత్తం చదివినా అతని చూపు చివర్లోని “ఉండేది” దగ్గరే ఆగింది.

కొన్ని seconds తర్వాత మరో message వచ్చింది.

“ఆరు నెలల క్రితం చనిపోయింది.”

అజిత్ చేతిలో phone అలాగే ఉంది.

Keyboard open చేశాడు.

“What happened?”

అని type చేశాడు.

చూసి delete చేశాడు.

మళ్లీ type చేశాడు.

“I'm really sorry, Ishika.”

Send చేశాడు.

చాలాసేపు reply రాలేదు.

తర్వాత—

“It's okay.”

అజిత్ ఆ message చూసాడు.

“నీకు చెప్పడం difficultగా ఉంటే చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.”

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“లేదు. చెప్పాలి అనిపిస్తోంది.”

“Okay.”

మళ్లీ gap.

“ఆమెకి two years.”

అజిత్ కనుబొమ్మలు ముడిచాడు.

“Two?”

“Yeah.”

కొన్ని seconds తర్వాత ఇంకో message.

“Actually ఆమె పుట్టినప్పుడే doctors చెప్పారు. ఎక్కువ కాలం ఉండదని.”

“మాకు మొదటి నుంచే తెలుసు.”

అజిత్ ఏదో type చేయబోయాడు.

ఆపేశాడు.

ఇషికా messages వస్తూనే ఉన్నాయి.

“Exactగా two years అని కాదు.”

“కానీ condition serious.”

“మొదటి కొన్ని months hospital చాలా.”

“తర్వాత కొంచెం stable.”

అజిత్ కొద్దిసేపు screen వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

“నీకు ఎంత difficult అయి ఉంటుందో నేను imagine కూడా చేయలేను.”

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“మొదట చాలా భయం ఉండేది.”

“ఏ చిన్న thing అయినా panic.”

“తర్వాత అదే normal అయిపోయింది.”

మరో message.

“అది weird కదా?”

అజిత్ వెంటనే reply చేశాడు.

“లేదు.”

“ఏది normal అవుతుందో మనం decide చేయం కదా.”

Typing కనిపించింది.

“Hmm.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా message చేసింది.

“నేను ఎందుకు ఇప్పుడు నీకు ఇవన్నీ చెప్తున్నానో కూడా తెలియదు.”

అజిత్ reply చేశాడు.

“చెప్పాలని అనిపించి ఉండొచ్చు.”

“Maybe.”

“నేను వింటా.”

ఈసారి reply రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.

“Thanks.”

అజిత్ phone చేతిలోనే పట్టుకుని కూర్చున్నాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత అడిగాడు.

“ఆమె పేరు?”

Typing కనిపించింది.

“ఆద్య.”

అజిత్ ఆ పేరుని మరోసారి చదివాడు.

“ఆద్య… Nice name.”

“నా husband select చేశాడు.”

“Good choice.”

“నేను first reject చేశా.”

“ఎందుకు?”

“నాకు మిహిరా నచ్చింది.”

అజిత్ రెండు పేర్లని మనసులో ఒకసారి అనుకున్నాడు.

“ఆద్యనే better.”

కొన్ని seconds reply లేదు.

తర్వాత—

“Seriously? ?”

అజిత్ చిన్నగా నవ్వాడు.

“Sorry.”

“ఇంత serious conversation మధ్యలో కూడా నా choiceని insult చేస్తావా?”

“పేరు విషయంలో మాత్రమే.”

“Very bad.”

“నీ husband choiceకి support ఇచ్చా.”

“అతనికి చెప్పాలి ఇది.”

“చెప్పు.”

“చెప్తా. Ajith కూడా నీ side అన్నాడని.”

“Please do.”

కొద్దిసేపు messages ఆగాయి.

తర్వాత ఇషికా పంపింది.

“ఆద్యకి chocolate చాలా ఇష్టం.”

“ఏ chocolate?”

“ఏదైనా. Wrapper colourfulగా ఉంటే చాలు.”

“?”

“నేను hide చేసినా కనిపెట్టేది.”

“Two yearsకే?”

“అందుకే too smart.”

అక్కడి నుంచి ఆద్య గురించి చిన్న చిన్న విషయాలు బయటకు వచ్చాయి.

Cartoons చూస్తూ మాత్రమే breakfast తినడం.

ఏ toy కొన్నా మొదటి రెండు రోజులు దాన్ని వదలకుండా తిరగడం, మూడో రోజు పట్టించుకోకపోవడం.

Phone camera కనిపించగానే ముఖం పక్కకి తిప్పేయడం.

ఒకే పాటని వరుసగా ఎన్నిసార్లు పెట్టినా bore కాకపోవడం.

అజిత్ మధ్యలో questions అడిగాడు.

“Favourite cartoon?”

“Peppa Pig.”

“Of course.”

“ఎందుకు of course?”

“అందరు kids అదే చూస్తారేమో అనుకున్నా.”

“లేదు. ఆమెకి Peppa కనిపిస్తే food easyగా తినేది. అందుకే మాకు కూడా Peppa favourite అయిపోయింది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Survival.”

“Exactly.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా ఒక photo పంపింది.

Pink frock వేసుకున్న చిన్న అమ్మాయి sofa మీద కూర్చుని ఉంది. చేతిలో సగం తిన్న chocolate. Camera వైపు చూడకుండా పక్కకి చూస్తోంది.

అజిత్ photo full screenలో open చేశాడు.

Round face. చిన్నగా కత్తిరించిన జుట్టు. Chocolate వల్ల పెదవుల పక్కన brown mark.

“ఇదే ఆద్య?”

“Yeah.”

“చాలా cuteగా ఉంది.”

“Photo తీయనివ్వదు.”

“Camera వైపు అసలు చూడట్లేదు.”

“Exactly. Camera కనిపిస్తే face తిప్పేస్తుంది.”

“Smart.”

“Too smart.”

మరో photo వచ్చింది.

ఈసారి చిన్న pink shoes.

Shoes ముందు భాగంలో white rabbit faces ఉన్నాయి.

“ఇవి ఆమె first birthdayకి కొన్నవి.”

అజిత్ photo చూసాడు.

కొద్దిసేపటికి ఇంకో message వచ్చింది.

“ఇప్పటికీ నా దగ్గరే ఉన్నాయి.”

అతని వేళ్లు keyboard మీదకి వెళ్లాయి.

ఏం type చేయాలో తెలియలేదు.

చివరికి—

“Hmm.”

అని మాత్రమే పంపాడు.

ఇషికా కూడా కొద్దిసేపు ఏమీ పంపలేదు.

తర్వాత—

“Sorry. చాలా చెప్పేశా.”

“Sorry ఎందుకు?”

“తెలీదు.”

“చెప్పాలని అనిపించింది కదా.”

“Yeah.”

“అయితే okay.”

Typing కనిపించింది.

“Thanks for listening.”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Anytime.”

ఆ word పంపిన తర్వాత ఇంకేం add చేయలేదు.

కొద్దిసేపటికి ఇషికా,

“ఇప్పుడు చాలా late అయింది,” అంది.

అజిత్ time చూసాడు.

రెండు దాటింది.

“Yeah.”

“Tomorrow నేను లేవను.”

“Saturday.”

“Oh yeah.”

“నీకు days కూడా గుర్తులేవా?”

“ఇప్పుడు లేదు.”

“Sleep.”

“Hmm.”

కొన్ని seconds తర్వాత—

“Good night Ajith.”

“Good night Ishika.”

Phone screen off చేశాడు.

Sofaలోనే కొద్దిసేపు కూర్చుని ఉన్నాడు.

తర్వాత లేచి kitchen light off చేశాడు.

Bedroomలోకి వెళ్లి phone chargeకి పెట్టాడు.

---

Saturday morning అజిత్ లేచేసరికి పది దాటింది.

Phoneలో notifications ఉన్నాయి.

లావణ్య నుంచి good morning message.

Family WhatsApp groupలో మూడు photos.

Swiggy offer.

ఇషికా నుంచి ఏమీ లేదు.

అజిత్ లావణ్యకి reply చేశాడు.

Bathroomకి వెళ్లి వచ్చాడు.

Coffee చేసుకుని balcony door దగ్గర నిలబడ్డాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత WhatsApp notification వచ్చింది.

ఇషికా.

“Good morning.”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Morning. లేచావా finally?”

“Just now.”

“Expected.”

“నువ్వు?”

“10కి.”

“Great. ఇద్దరం productive.”

“Very.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత మరో message వచ్చింది.

“నిన్న…”

అంతే.

అజిత్ wait చేశాడు.

కొన్ని seconds తర్వాత—

“నేను చెప్పింది…”

మళ్లీ gap.

“Thanks.”

అజిత్ reply చేశాడు.

“దేనికి?”

“Just listening.”

అతను coffee cup table మీద పెట్టాడు.

“It's okay.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా laughing emoji పంపింది.

“ఇప్పుడు serious conversation అయిపోయింది. Normalగా మాట్లాడొచ్చు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Finally.”

“ఏంటి finally? ?”

“నిన్న నా name choice insult చేసినందుకు revenge pending.”

“మళ్లీ మొదలుపెట్టావా?”

“ఆద్య better.”

“Bye.”

“?”

“Seriously bye.”

“Okay okay. మిహిరా కూడా బాగుంది.”

“ఇప్పుడు అవసరం లేదు.”

“Late compliment?”

“Very late.”

“Still counts.”

“లేదు.”

అజిత్ నవ్వుతూ phone table మీద పెట్టాడు.

Coffee ఇంకా వేడిగానే ఉంది.
[+] 11 users Like Itsyourking's post
Like Reply
#10
Super
[+] 1 user Likes brrm123's post
Like Reply
#11
చాప్టర్ 5

Monday morning అజిత్ officeకి వచ్చేసరికి పదిన్నర దాటింది.

Lift నుంచి బయటకి వచ్చి తన desk వైపు నడుస్తూ ఇషికా seat వైపు ఒకసారి చూసాడు. Chair ఖాళీగా ఉంది. Laptop కూడా లేదు.

అజిత్ bag పెట్టి MacBook open చేశాడు. Slackలో unread messages ఉన్నాయి. Weekendలో customer ఒక ticketకి కొత్త comment add చేశాడు. ఇంకో issue QA verificationలో ఉంది. Tuesdayకి plan చేసిన releaseకి సంబంధించిన checklistని Sruthi team channelలో update చేసింది.

అతను Linearలో customer comment చదువుతుండగా విఘ్నేష్ వచ్చి పక్క desk దగ్గర bag పెట్టాడు.

“Morning. Weekend మొత్తం gamesతోనే అయిపోయిందా?”

అజిత్ screen నుంచి చూపు తిప్పకుండా, “Saturday కొంచెం. Sunday లావణ్యతో call, ఇంట్లో పనులు… మిగతా time ఏం చేశానో నాకే గుర్తులేదు. నీది?” అన్నాడు.

“Movieకి వెళ్లా. Trailer చూసి చాలా expectations పెట్టుకున్నా. First half అయ్యేసరికి ఇంట్లోనే ఉండాల్సిందనిపించింది.”

అజిత్ నవ్వాడు. “నీకు theatreలో చూసిన ప్రతి movie averageగానే ఉంటుంది. అయినా ప్రతి weekend ఇంకో movieకి వెళ్తావు.”

“అదే hope. ఈసారి అయినా బాగుంటుందేమో అని.”

Stand-up reminder వచ్చింది.

అజిత్ headphones తీసుకుంటూ మళ్లీ ఇషికా desk వైపు చూసాడు.

“ఇషికా WFH?”

“అనుకుంటా. Morning Slackలో update పెట్టింది.”

Call join అయ్యాక answer దొరికింది.

Sruthi camera onలో ఉంది. ఇంటి నుంచే join అయినట్టుంది. ఇషికా కూడా callలో ఉంది.

ఒక్కొక్కరు updates చెప్పడం మొదలుపెట్టారు.

అజిత్ తన turn వచ్చినప్పుడు weekend customer comment గురించి చెప్పాడు.

“Customer shared one more scenario on LIN-2841. I'll check whether it's the same root cause. If it needs another change, I'll include it today so QA gets enough time before the release.”

ఇషికా తన updateలో రెండు tickets verificationలో ఉన్నాయని, customer పంపిన కొత్త recordingని Linearలో attach చేశానని చెప్పింది.

చివర్లో Sruthi మాట్లాడింది.

“Tomorrow release target అలాగే ఉంది. Today afternoonకి code changes QAకి వెళ్లాలి. Ishika, critical flowsకి first priority ఇవ్వు. Ajith, new customer case వల్ల timeline change అయితే earlyగా చెప్పు. Eveningకి వచ్చి surprise ఇవ్వొద్దు.”

“Sure,” అన్నాడు అజిత్.

“I'm working from home today,” అంది Sruthi. “Anything urgent అయితే Slackలో ping చేయండి. Otherwise afternoon syncలో మాట్లాడుకుందాం.”

Call అయిపోయింది.

Headphones తీసేసిన విఘ్నేష్ office చుట్టూ చూసి, “ఈ రోజు మన side చాలా emptyగా ఉంది. Sruthi లేదు, Ishika లేదు, backendలో ఇద్దరు leave,” అన్నాడు.

అజిత్ ticket open చేస్తూ, “Peacefulగా పని చేసుకోవచ్చు,” అన్నాడు.

“Release ముందు రోజు peaceful అంటున్నావు. Dangerous statement.”

“నువ్వు చెప్పాక నాకు కూడా doubt వస్తోంది.”

---

మధ్యాహ్నం పన్నెండు దాటాక Slackలో ఇషికా నుంచి message వచ్చింది.

“Customer added one more recording to LIN-2841. This time I can reproduce it consistently. I've added the console logs and exact steps.”

అజిత్ ticket open చేశాడు.

కొత్త recording చూశాడు. Customer ఇచ్చిన steps follow అయ్యాడు. మొదటి attemptలో issue రాలేదు. Browser state మార్చి రెండోసారి try చేస్తే reproduce అయింది.

కొద్దిసేపు code trace చేశాక మొదట అనుకున్నదానికంటే change కొంచెం పెద్దదని అర్థమైంది.

Slackలో reply చేశాడు.

“I can reproduce it. Same area, but not exactly the same root cause. I'll need a small additional change. Should still be okay for today's QA handoff.”

“Okay. Once it's on staging, ping me. I'll verify this first.”

Work conversation అక్కడితో ఆగిపోయింది.

దాదాపు ఇరవై నిమిషాల తర్వాత phone screen వెలిగింది.

WhatsApp.

ఇషికా.

“ఇంకా lunchకి వెళ్లలేదని Vignesh చెప్తున్నాడు. Bug fix చేయడానికి ముందు తినొచ్చు కదా. Customer పారిపోడు.”

అజిత్ message చదివి నవ్వాడు.

“నా lunch timings report చేయడానికి విఘ్నేష్‌ని పెట్టావా?”

“నేను ఏమీ అడగలేదు. అతనే ‘మీ frontend engineer ticket పట్టుకుని కూర్చున్నాడు’ అన్నాడు.”

“మీ frontend engineer?”

“అది figure of speech. ఎక్కువగా ఆనందపడకు.”

“Late. Already happy.”

“అయితే ఆ happinessతో వెళ్లి lunch తిని రా. ఆకలితో code రాసి ఇంకో bug create చేస్తే మళ్లీ నేనే test చేయాలి.”

“ఇప్పుడు అసలు విషయం బయటపడింది. Concern నా health గురించి కాదు.”

“Obviously. నా workload గురించి.”

అజిత్ నవ్వుకుంటూ phone పక్కన పెట్టాడు.

విఘ్నేష్ వైపు తిరిగి, “నువ్వు నా lunch గురించి reporting ఎప్పటి నుంచి మొదలుపెట్టావు?” అన్నాడు.

విఘ్నేష్ అయోమయంగా చూసాడు.

“ఏంటి?”

“ఏం లేదు. పద, తిందాం.”

---

Lunch తర్వాత అజిత్ పూర్తిగా ticket మీదే కూర్చున్నాడు.

మధ్యలో Sruthiతో afternoon sync జరిగింది. Customerకి కొత్త build ఎప్పుడు verificationకి వెళ్తుందో ఆమె అడిగింది.

“Fourకి stagingలో ఉండాలి,” అన్నాడు అజిత్. “Worst case five.”

Sruthi వెంటనే, “Five అయితే Ishikaకి proper verification time తగ్గిపోతుంది. Four target పెట్టుకుందాం. ఏదైనా block అయితే వెంటనే చెప్పు,” అంది.

“Yeah.”

“Tomorrow morning customerకి release window confirm చేయాలి. Tonightకి critical bugs అన్నీ clear అయితేనే నేను go-ahead ఇస్తా.”

ఇషికా callలోనే ఉంది.

“Staging వచ్చిన వెంటనే నేను LIN-2841 తీసుకుంటా. తర్వాత regressionకి వెళ్తా,” అంది.

Call అయిపోయాక అజిత్ headphones తీసి codeలోకి తిరిగాడు.

నాలుగు గంటలకు కొంచెం ముందు change push చేశాడు.

CI complete అయ్యేలోపే మరో code review comment వచ్చింది. అది fix చేసి pipeline మళ్లీ run చేశాడు.

చివరికి staging deployment ready అయ్యేసరికి నాలుగు ఇరవై అయింది.

Slackలో ఇషికాకి message చేశాడు.

“Latest changes are on staging now. LIN-2841 is ready for verification.”

“Got it. Checking.”

అజిత్ ఇంకో ticket తీసుకున్నాడు.

పదిహేను నిమిషాల తర్వాత Linear notification వచ్చింది.

ఇషికా comment:

“Original scenario is fixed. Checking the additional customer case and regression.”

అజిత్ chairలో వెనక్కి వాలాడు.

ఇంకా పూర్తిగా అయిపోలేదు.

అరగంట తర్వాత Slackలో ఇషికా మళ్లీ ping చేసింది.

“Additional case is also working now. I found one minor alignment issue in the same flow, but it isn't release-blocking. I've logged it separately.”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Perfect. Let's keep that out of this release.”

“Agreed. Regression continuing.”

సాయంత్రం ఆరు దాటాక Sruthi team channelలో update పెట్టింది.

“Critical fixes are on staging. QA regression is in progress. Unless we find a blocker tonight, tomorrow's release stays on schedule.”

అజిత్ ఆ message చదివి MacBook close చేయలేదు.

ఇంకో గంట officeలోనే ఉన్నాడు.

---

ఇంటికి చేరేసరికి ఎనిమిది దాటింది.

Clothes మార్చుకుని water తీసుకున్నాక లావణ్యకి call చేశాడు.

ఆమె bed మీద pillowsకి ఆనుకుని కూర్చుని ఉంది. పక్కన notebook.

“ఈ రోజు late?” అంది.

“Release tomorrow. Last-minute customer bug.”

“అందుకే face కూడా tiredగా ఉంది.”

“Camera quality.”

“అది కాదు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నీ పక్కన notebook ఏంటి? Examకి prepare అవుతున్నావా?”

లావణ్య camera notebook వైపు తిప్పింది.

“Baby names. అమ్మకి ఒక set నచ్చింది, నాకు ఇంకో set నచ్చింది. నువ్వు ఏదైనా useful suggestion ఇస్తావేమో అని ఇంకా hope వదల్లేదు.”

“నేను ముందు ఇచ్చినవి usefulగానే ఉన్నాయి. మీ ఇద్దరికీ taste లేదు.”

“నీ last suggestion గుర్తుందా?”

“బాగానే ఉంది.”

“ఆ పేరు పెట్టుకుంటే baby పెద్దయ్యాక మన మీద case వేస్తుంది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Okay, list పంపు. ఈసారి seriousగా చూస్తా.”

“Twenty-three ఉన్నాయి.”

“Twenty-three? Baby ఒక్కరే కదా.”

“ముందు forty ఉన్నాయి. ఇది shortlist.”

“మీ definition of shortlist చాలా different.”

లావణ్య notebookలోని page photo తీసి WhatsAppలో పంపింది.

అజిత్ call minimize చేసి list చూశాడు. ఒక్కొక్క పేరు చదువుతూ రెండు names దగ్గర ఆగాడు.

“ఇవి రెండూ బాగున్నాయి. వీటిలో ఒకటి పెట్టేయొచ్చు.”

“నాకూ నచ్చాయి. కానీ baby పుట్టాక face చూసి decide చేద్దామనుకుంటున్నా.”

“Newborn babies అందరూ almost sameగానే ఉంటారు.”

లావణ్య అతని వైపు నిశ్శబ్దంగా చూసింది.

అజిత్ నవ్వాడు.

“Okay. ఈ sentence నేను చెప్పలేదు.”

“Better.”

మాట్లాడుతుండగా లావణ్య ఒక్కసారిగా కిందకి చూసి పొట్ట మీద చేయి పెట్టుకుంది.

“Wait… ఇప్పుడు kick చేసింది.”

అజిత్ screenకి కొంచెం దగ్గరయ్యాడు.

“Clearగా feel అవుతోందా?”

“Yeah. ఈ మధ్య ఎక్కువైంది. Sometimes ఒక్కసారిగా చేస్తే నేనే surprise అవుతున్నా.”

“మళ్లీ చేస్తుందేమో చూడు.”

“Cameraలో నీకు కనిపించదు.”

“తెలుసు. అయినా చూద్దాం.”

కొన్ని seconds ఇద్దరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.

లావణ్య నవ్వింది.

“ఇప్పుడు silent.”

“నేను callలో ఉన్నానని తెలిసి ఉంటుంది.”

“Already నిన్ను ignore చేయడం నేర్చుకుంది.”

“నా baby అయితే impossible.”

“చూద్దాం.”

Call ముగిసిన తర్వాత అజిత్ dinner order చేశాడు.

తినడానికి కూర్చున్నప్పుడే Slack notification వచ్చింది.

ఇషికా.

“Regression done for the critical flows. No blockers from my side. I've updated the release checklist.”

అజిత్ వెంటనే checklist open చేశాడు.

QA section green.

అతను reply చేశాడు.

“Great. Thanks.”

కొద్దిసేపటికి Sruthi team channelలో message పెట్టింది.

“Thanks, both. We'll proceed with the release tomorrow morning. Please be available during the release window in case anything comes up.”

అజిత్ laptop close చేశాడు.

ఆ రోజు పని అక్కడితో అయిపోయింది.

---

మరుసటి ఉదయం release window మొదలయ్యేసరికి అజిత్ officeలోనే ఉన్నాడు.

ఇషికా కూడా వచ్చింది.

Sruthi ఇంటి నుంచి join అయింది.

Deployment మొదలైన తర్వాత పెద్దగా ఎవ్వరూ మాట్లాడలేదు. Slack channelలో backend updates, deployment status, health checks ఒక్కొక్కటిగా వస్తున్నాయి.

అజిత్ తన screensలో logs, browser checks చూస్తున్నాడు.

ఇషికా తన desk నుంచి production smoke testing మొదలుపెట్టింది.

కొద్దిసేపటికి Slackలో ఆమె update పెట్టింది.

“Core flows look good so far. Continuing smoke.”

అజిత్ customer bug ఉన్న flowని productionలో స్వయంగా ఒకసారి check చేశాడు.

Working.

అరగంట తర్వాత ఇషికా అతని desk దగ్గరకు వచ్చింది.

“Customer issue productionలో కూడా verify చేశా. Both scenarios working. ఇంకో రెండు flows check చేసి నా side complete.”

అజిత్ chair నుంచి ఆమె వైపు తిరిగాడు.

“నిన్న log చేసిన alignment issue మాత్రం ఇప్పుడు తెరవకు.”

ఇషికా నవ్వింది.

“నేను అంత cruel కాదు.”

“నమ్మలేను.”

“Release అయ్యాక fix చేయి. అప్పటివరకు నేను disturb చేయను.”

“Deal.”

ఆమె తిరిగి తన deskకి వెళ్లింది.

మరికొంతసేపటికి QA sign-off వచ్చింది.

Sruthi Slackలో final message పెట్టింది.

“Release completed successfully. Customer has also confirmed the original reported issue is resolved. Thanks everyone.”

అజిత్ message చదివి chairలో వెనక్కి వాలాడు.

విఘ్నేష్ పక్కనుంచి,

“ఇప్పుడు peaceful అని చెప్పొచ్చు,” అన్నాడు.

అజిత్ నవ్వాడు.

“ఇప్పుడు చెప్పినా dangerousే.”

“Customer ఇంకో message పెట్టే వరకు enjoy చేయి.”

Lunchకి వెళ్లేటప్పుడు ఇషికా వాళ్లతో join అయింది.

Food courtలో కూర్చున్నాక ఆమె,

“నిన్న నాలుగు నుంచి నేను అదే flow ఎన్నిసార్లు test చేశానో తెలుసా? చివరికి productionలో open చేసినప్పుడు buttons కూడా నాకు తెలిసిన వాళ్లలా కనిపించాయి,” అంది.

అజిత్ నవ్వాడు.

“అందుకే alignment issue కనిపించింది.”

“అది నిజంగానే issue.”

“Release అయిపోయింది. ఇప్పుడు చెప్పొచ్చు.”

“రేపు ticket నీకే assign చేస్తా.”

“ఇంత త్వరగా happiness spoil చేయకు.”

విఘ్నేష్ వాళ్లిద్దరి మాట వింటూ, “Release successful అయినా మీ ఇద్దరికీ fight చేయడానికి issue దొరుకుతుంది,” అన్నాడు.

ఇషికా వెంటనే, “అది process,” అంది.

అజిత్ తల ఊపాడు.

“Continuous improvement.”

ముగ్గురూ నవ్వారు.

Release గురించి conversation అక్కడితో ముగిసింది.

---

పని కొంచెం normal paceకి వచ్చాక వాళ్ల రోజులు మళ్లీ మామూలుగానే సాగాయి.

ఒక afternoon ఇషికా laptop తీసుకుని అజిత్ desk దగ్గరకు వచ్చింది.

“Freeగా ఉన్నప్పుడు ఇది ఒకసారి చూడు. Designతో compare చేస్తే spacing wrongగా ఉంది. Dev commentలో మాత్రం expected behaviour అని పెట్టారు.”

అజిత్ laptop తనవైపు తిప్పుకున్నాడు.

“ముందు నుంచే చెప్తున్నా, ప్రతి spacing difference bug కాదు.”

“అందుకే Figma కూడా తీసుకొచ్చా. ఈసారి escape route లేదు.”

ఆమె design open చేసింది.

అజిత్ browser, Figma పక్కపక్కన పెట్టి చూశాడు.

కొన్ని seconds తర్వాత తల ఊపాడు.

“Okay. Fine. Bug.”

ఇషికా నవ్వింది.

“ఇంత త్వరగా accept చేస్తావని అనుకోలేదు.”

“Evidence ఉంటే accept చేస్తా.”

“అంటే నేను చెప్పింది evidence కాదు?”

“QA చెప్పింది allegation. Figma evidence.”

“చాలా మంచిది. Ticketలో అదే comment పెడతా—‘Developer accepted allegation after reviewing evidence.’”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Please వద్దు. Fix చేస్తా.”

“అది చాలు.”

ఆమె laptop తీసుకుని వెళ్లిపోయింది.

---

ఒక రాత్రి పదకొండున్నర దాటాక ఇషికా నుంచి WhatsApp message వచ్చింది.

“ఈ రోజు officeలో ఒక విషయం చెప్పాలని అనుకున్నా. తర్వాత meetingsలో మర్చిపోయా. ఇప్పుడు photo చూస్తుంటే మళ్లీ గుర్తొచ్చింది.”

అజిత్ gaming PC ముందు కూర్చుని ఉన్నాడు.

“ఇంత build-up ఇచ్చాక serious విషయం అనుకున్నా. చెప్పు.”

“నీ beard కొంచెం ఎక్కువగా పెరిగింది. Properగా trim చేస్తే betterగా ఉంటావనిపించింది.”

అజిత్ message చదివి నవ్వాడు.

“Morning officeలో నా beard notice చేసి రాత్రి వరకు గుర్తుపెట్టుకున్నావా? దీన్ని నేను complimentగా తీసుకోవాలా, complaintగా తీసుకోవాలా?”

“రెండూ కాదు. Observation. Stand-up తర్వాత pantryలో చూసినప్పుడు అనిపించింది. అప్పుడే చెప్తే నువ్వు అక్కడే argument మొదలుపెడతావని చెప్పలేదు.”

“నేను అంత difficult personనా?”

“Workలో spacing bug accept చేయడానికి Figma evidence అడిగిన మనిషివి. Grooming feedbackకి ఇంకేం proof కావాలో నాకు తెలియదు.”

“Fair. నిజానికి weekendలో trim చేయాలనుకున్నా. Lazyగా వదిలేశా.”

“అదే కనిపిస్తోంది.”

“చాలా rude.”

“నువ్వు నా hairకి review ఇచ్చావు. నేను beardకి ఇవ్వకూడదా?”

“నేను అడిగిన తర్వాత చెప్పా.”

“నేను free service ఇస్తున్నా. Appreciate చేయాలి.”

అజిత్ front camera open చేసి తన face చూసుకున్నాడు.

“Okay. Feedback received.”

“అంతేనా?”

“Developer investigate చేస్తాడు. Fix feasible అయితే next versionలో వస్తుంది.”

“Release date?”

“Tomorrow maybe.”

“ఇప్పుడు నేను చెప్పానని వెంటనే చేస్తే funnyగా ఉంటుంది.”

“ఇప్పుడు ఏం చేయాలి? చేస్తే problem, చేయకపోతే కూడా నీకు నచ్చదు.”

“అది నీ problem. నేను defect report చేశా.”

“QA mentality personal lifeలో కూడా పోదు.”

“Exactly.”

---

మరుసటి ఉదయం bathroom mirror ముందు నిలబడిన అజిత్ beard trimmer చేతిలో పట్టుకుని తన reflection చూసాడు.

Normally ఇంకో రెండు రోజులు వదిలేసేవాడు.

Trimmer on చేశాడు.

“ఇది ఆమె చెప్పిందని కాదు.”

అని తనలో తాను అనుకున్నాడు.

ఆ thoughtకే నవ్వొచ్చింది.

“Whatever.”

Officeకి చేరేసరికి ఇషికా ఇంకా రాలేదు.

దాదాపు అరగంట తర్వాత lift side నుంచి ఆమె వస్తూ కనిపించింది.

Maroon kurti, black leggings. Shoulder మీద laptop bag. జుట్టు openగా ఉంది.

Desk దగ్గర bag పెట్టి laptop బయటకి తీసింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత pantry వైపు వెళ్తూ అజిత్ desk పక్కన ఆగింది.

అతని face వైపు చూసి నవ్వింది.

“నిజంగానే trim చేశావా? నేను just observation చెప్పా. Immediate action తీసుకుంటావనుకోలేదు.”

అజిత్ screen నుంచి పైకి చూసాడు.

“Good morning కూడా లేకుండా direct inspection?”

“Good morning. ఇప్పుడు చెప్పు—నిన్న నేను చెప్పడం వల్లే చేశావా?”

“లేదు. నేను anyway చేయాలనుకున్నా.”

“Of course. Pure coincidence.”

“Exactly.”

ఇషికా అతని face వైపు ఇంకోసారి చూసింది.

“Whatever the reason… better. ఇప్పుడు neatగా ఉంది.”

అజిత్ కుర్చీలో వెనక్కి వాలాడు.

“‘Better’ మాత్రమేనా? ఇంత effortకి?”

“రెండు నిమిషాలు trimmer వేసి పెద్ద sacrifice చేసినట్టు మాట్లాడకు.”

“నీ feedback implement చేశా.”

“నేను అడగలేదు.”

“అయితే మళ్లీ పెంచేస్తా.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Drama వద్దు. బాగున్నావు. ఇప్పుడు happy?”

“Yeah. ఇప్పుడు complete reviewలా ఉంది.”

ఆమె వెళ్లబోతుండగా అజిత్,

“By the way, నీ hair కూడా ఈ రోజు బాగుంది,” అన్నాడు.

ఇషికా తిరిగి చూసింది.

“నేను review అడగలేదు.”

“Unsolicited feedback.”

ఆమె నవ్వింది.

“Fair.”

---

Lunchకి విఘ్నేష్ వాళ్లతో join అయ్యాడు.

Food తీసుకుని కూర్చున్నాక అతను అజిత్ వైపు చూసి,

“Finally beard trim చేశావు. నిన్న చూస్తే ఇంకో week వదిలేస్తావేమో అనుకున్నా,” అన్నాడు.

ఇషికా వెంటనే నవ్వింది.

అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.

“ఈ మధ్య నా beardకి చాలా attention వస్తోంది.”

విఘ్నేష్ shoulders ఎత్తాడు.

“ఎదురుగా కూర్చుంటావు. కనిపిస్తుంది.”

ఇషికా నవ్వు ఇంకా పెరిగింది.

“ఏంటి?” అన్నాడు అజిత్.

“Nothing. Vignesh కూడా same observation చేశాడని happy.”

“అంటే నీ feedback unique కాదు.”

“Feedback correct అయితే చాలు. Unique ఎందుకు?”

విఘ్నేష్ ఇద్దరినీ చూసాడు.

“Wait. నువ్వు ముందే చెప్పావా?”

ఇషికా చాలా casualగా, “నిన్న మాట్లాడుతుంటే అన్నా. చాలా పెరిగిందని,” అంది.

“అందుకే morning trim చేశాడా?”

అజిత్ వెంటనే, “లేదు. నేను anyway చేయాల్సిందే,” అన్నాడు.

ఇషికా నవ్వుతూ, “అవును. Pure coincidence,” అంది.

విఘ్నేష్ వాళ్లిద్దరి ముఖాలు చూసి నవ్వాడు.

“Okay. నేను investigation చేయను.”

“అదే మంచిది,” అన్నాడు అజిత్.

---

Sruthi routine కూడా ఆ మధ్య కొంచెం variableగానే ఉండేది.

Maternity leave నుంచి తిరిగి వచ్చి మూడు నెలలే అవుతోంది. కొన్ని రోజులు officeకి వచ్చేది; కొన్ని రోజులు ఇంటి నుంచి పని చేసేది. Teamకి అది పెద్ద విషయం కాదు. Morning callలో ఇంటి నుంచి కనిపించి, అవసరం ఉంటే afternoon officeలో కనిపించేది.

ఒక రోజు stand-upలో ఆమె update చెప్తుండగా backgroundలో baby ఏడుపు వినిపించింది.

Sruthi sentence మధ్యలో ఆగింది.

“Sorry, give me a minute.”

Camera off చేసి mute అయింది.

దాదాపు రెండు నిమిషాల తర్వాత తిరిగి వచ్చింది.

“Sorry. Continue.”

Call అయిపోయాక విఘ్నేష్ headphones తీసి,

“Customer ఒక side, baby ఇంకో side. ఎలా manage చేస్తుందో,” అన్నాడు.

అజిత్ MacBookలో mail open చేస్తూ, “అందుకే WFH flexibleగా తీసుకుంటోంది కదా. Commute కూడా add అయితే ఇంకా difficult,” అన్నాడు.

ఆ రోజు మధ్యాహ్నం రెండు గంటల ప్రాంతంలో Sruthi officeకి వచ్చింది.

Laptop bag ఒక shoulder మీద. చేతిలో coffee.

అజిత్ desk దగ్గర ఆగి,

“Morning అనాలా afternoon అనాలా?” అంది.

“రెండు అయింది. Morning chance పోయింది.”

“Fine. Good afternoon. ఇంట్లో morning కొంచెం busy అయింది. Customer discussion face-to-face చేస్తే త్వరగా అయిపోతుందని వచ్చా.”

“Release అయిపోయింది కదా. వాళ్లు కొత్త scope తెచ్చారా?”

Sruthi వెంటనే అతని వైపు చూసింది.

“Please ఆ word కూడా అనకు. రెండు రోజులు peace కావాలి.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Deal.”

---

రోజులు మళ్లీ మామూలు paceలోకి వచ్చాయి.

అజిత్, ఇషికా WhatsApp conversationsకి fixed subject ఉండేది కాదు.

ఒకరోజు PG foodతో మొదలైన conversation Chennai rents దగ్గరకి వెళ్లింది.

“ఇంత rent ఇచ్చి కూడా roomలో proper cupboard లేదు,” అని ఇషికా complain చేసింది. “Ownerకి అడిగితే ‘Madam, Chennaiలో ఇదే rate’ అంటాడు. Chennai మొత్తం అతనిదే అన్నట్టు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“PG నుంచి apartmentకి shift అవ్వొచ్చు కదా. ఇంకో colleagueతో share చేస్తే rent manageable ఉంటుంది.”

“అది కూడా అనుకున్నా. కానీ apartment అంటే gas, current bill, maid, groceries… ఇప్పుడు PGని తిట్టుకుంటున్నా కానీ కనీసం room lock చేసి officeకి వచ్చేస్తా. Weekendలో food badగా ఉంటే బయట తింటా. Apartmentలో ఉంటే అన్నీ మనమే చూసుకోవాలి.”

“అది నిజం. లావణ్య ఉన్నప్పుడు నేను ఈ విషయాలు notice కూడా చేయలేదు. ఇప్పుడు maid ఒకరోజు రాకపోతే sink చూసి depression వస్తుంది.”

“నువ్వు utensils wash చేస్తావా?”

“Situation demand చేస్తే.”

“అంటే ఎన్ని రోజులు sinkలో పెట్టి situation serious అయ్యాక?”

“Character assassination చేయకు.”

“నీ food habits తెలిసిన తర్వాత reasonable assumption.”

అక్కడి నుంచి cooking మీదకి conversation వెళ్లింది.

ఇషికా collegeలో Maggi చేయబోయి నీళ్లు ఎక్కువ పోసి soup చేసిన story చెప్పింది. అజిత్ first jobలో cooker whistle count తెలియక rice almost paste చేసిన విషయం చెప్పాడు.

“అది ఎలా possible? Rice చేయడం basic.”

“ఇప్పుడు expertలా మాట్లాడకు. Maggi soup చేసినది నువ్వే.”

“అది college first year. నేను evolve అయ్యా.”

“ఏం cook చేస్తావు ఇప్పుడు?”

“Tea.”

“అది cooking కాదు.”

“Maggi.”

“Soup కాకుండా?”

“Shut up.”

ఆ రాత్రి conversation అక్కడి నుంచి college hostel storiesకి వెళ్లి, time చూసేసరికి ఒకటి దాటిపోయింది.

---

కొన్ని రోజుల తర్వాత Thursday రాత్రి అజిత్ TVలో YouTube చూస్తుండగా WhatsAppలో ఇషికా photo వచ్చింది.

Mirror selfie.

Dark blue kurti మీద చిన్న white patterns. జుట్టు ఒకవైపు ముందుకు పడింది. Phone వల్ల ముఖంలో కొంత భాగం cover అయింది.

కింద message ఉంది.

“Tomorrow team lunchకి ఇది వేసుకుందామనుకుంటున్నా. Colour okayనా? లేక చాలా darkగా ఉందా? Mirrorలో నాకు బాగానే అనిపిస్తోంది, కానీ second opinion కావాలి.”

అజిత్ photo open చేశాడు.

“నన్నెందుకు అడుగుతున్నావు? Fashion consultant ఎప్పుడయ్యా?”

“నీకు అన్నింటికీ opinion ఉంటుంది కదా. Food, movies, నా hair… ఇప్పుడు dress కూడా చెప్పు. ఈసారి joke కాకుండా proper answer కావాలి.”

అజిత్ photo మళ్లీ చూశాడు.

Kurti ఆమెకి బాగా suit అయింది. Waist దగ్గర fabric looseగా పడినా, ఆమె కొంచెం sideగా నిలబడటంతో shape పూర్తిగా దాగలేదు. జుట్టు ఒకవైపు ఉండటంతో neck దగ్గర చిన్న silver chain కనిపిస్తోంది.

అతని చూపు photo మీద అనుకున్నదానికంటే కొంచెం ఎక్కువసేపు నిలిచింది.

“Colour బాగుంది. Team lunchకి definitely okay. నీకు కూడా suit అవుతోంది.”

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“Finally proper answer. Thank you. నేను కూడా ఇదే వేసుకుందామనుకున్నా, కానీ sometimes room lightingలో బాగున్నది బయట weirdగా కనిపిస్తుంది.”

“అయితే నేను photo చూసి outside lighting ఎలా predict చేయాలి?”

“నీ పని problems point out చేయడం మాత్రమే. Solution ఇవ్వడం కాదు.”

“Frontendలో కూడా అదే.”

“అది నాకు తెలుసు.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత మరో message వచ్చింది.

“Hair openగా వదిలేయాలా, tie చేయాలా?”

“ఇది మాత్రం trap.”

“ఎలా trap?”

“Open అంటే నేను ముందు చెప్పింది గుర్తుపెట్టుకుని చెప్తున్నానంటావు. Tie అంటే ‘నిన్న open బాగుంటుందని చెప్పావు కదా’ అంటావు.”

ఇషికా laughing emoji పంపింది.

“నన్ను బాగా study చేశావు.”

“QAతో ఎక్కువకాలం పని చేస్తే patterns తెలుస్తాయి.”

“Still answer కావాలి. Dressకి ఏది suit అవుతుందో చెప్పు.”

అజిత్ photo మరోసారి చూశాడు.

“Open. Dressతో betterగా ఉంటుంది.”

“Okay. Tomorrow నీ real-time review చూస్తా.”

“నేను review ఇవ్వకపోతే?”

“నువ్వు face control చేయలేవు. అవసరం లేదు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Overconfidence.”

“Good night.”

---

మరుసటి రోజు team lunchకి వెళ్లే ముందు అందరూ lobby దగ్గర gather అయ్యారు.

Sruthi కూడా వచ్చింది. విఘ్నేష్ ఇంకో colleagueతో మాట్లాడుతున్నాడు.

అజిత్ cab details చూస్తూ నిలబడి ఉండగా lift door తెరుచుకుంది.

ఇషికా బయటకి వచ్చింది.

నిన్న photoలో చూపించిన అదే dark blue kurti. జుట్టు openగా ఉంది. చిన్న silver earrings. చేతిలో phone, మరో చేతిలో handbag.

ఆమె వాళ్ల దగ్గరకు నడుచుకుంటూ వచ్చింది.

“Cab ఇంకా రాలేదా?”

“Two minutes,” అంది Sruthi.

ఇషికా అజిత్ వైపు చూసింది.

అతని చూపు ఒక్కసారి ఆమె dress మీద నుంచి face దగ్గరకి వచ్చింది.

ఆమెకి అది తప్పలేదు.

కానీ అక్కడ ఏమీ అడగలేదు.

అందరూ entrance వైపు నడవడం మొదలుపెట్టారు.

Sruthi, విఘ్నేష్ కొంచెం ముందున్నారు.

ఇషికా అజిత్ పక్కన నడుస్తూ,

“నిన్న photoకి పెద్ద review ఇచ్చావు. ఇప్పుడు silentగా ఉన్నావు. Realలో బాగోలేదా?” అంది.

అజిత్ ఆమె వైపు తిరిగి చూశాడు.

“నేను ఏమీ అనకముందే conclusionకి వచ్చేశావు. QAలో కూడా ఇలానే చేస్తావా?”

“Topic మార్చకు. Photoలో కనిపించినట్టు ఉందా లేదా?”

అజిత్ ఆమెను మరోసారి చూసాడు.

“Realలో betterగా ఉంది.”

ఇషికా ముఖంలో చిన్న నవ్వు వచ్చింది.

“ఇది నేను అడిగాక చెప్పావు కాబట్టి half marks.”

“నువ్వు marks ఇవ్వడానికి నేను exam రాయలేదు.”

“అయినా answer correct.”

“నిన్నే చెప్పా కదా dress బాగుందని.”

ఇషికా ముందుకు చూస్తూ నడిచింది.

“Dress గురించి మాత్రమే అడగలేదు.”

అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.

“అయితే?”

ఆమె చిన్నగా నవ్వింది.

“ఇప్పుడు explanation అడిగితే నువ్వు మళ్లీ safe answer ఇస్తావు. Leave it.”

అంతలో Sruthi వెనక్కి తిరిగి,

“Guys, cab వచ్చింది,” అంది.

ఇద్దరూ బయటకి నడిచారు.

---

ఆ రాత్రి ఇషికా message చేసింది.

Team lunch food గురించి మొదలైన conversation కొద్దిసేపటికి morning dress దగ్గరకి వచ్చింది.

“Foodకి నీ rating 6.5 అని already తెలిసింది. Morning ఇంకో review మాత్రం incompleteగా వదిలేశావు,” అంది.

అజిత్ sofaలో కూర్చుని reply చేశాడు.

“నువ్వు ఇంకా దాన్ని వదల్లేదా?”

“లేదు. ఎందుకంటే నువ్వు ఏదో చెప్పి వెంటనే దాన్ని neutral చేయడానికి ఇంకో sentence add చేస్తావు. అది నాకు funnyగా ఉంటుంది.”

“Example?”

“‘Hair openగా బాగుంటుంది… dressకి suit అవుతుంది.’ ‘Realలో better… dress కూడా బాగుంది.’ Every time escape route.”

అజిత్ message చదివి నవ్వాడు.

“నేను carefulగా మాట్లాడితే కూడా complaintనా?”

“Complaint కాదు. Observation. కొన్నిసార్లు ఏదైనా చెప్పాలనిపిస్తే explanation లేకుండా చెప్పొచ్చు.”

అజిత్ కొద్దిసేపు phone screen వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు.

తర్వాత type చేశాడు.

“Fine. ఈ రోజు నిన్ను చూసినప్పుడు చాలా బాగున్నావనిపించింది. Dress వల్ల మాత్రమే కాదు. ఇప్పుడు explanation లేదు.”

Reply వెంటనే రాలేదు.

Typing కనిపించింది. ఆగింది. మళ్లీ కనిపించింది.

“See. అంత difficult కాదు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“ఇప్పుడు satisfied?”

“Yeah. ఇది number rating కంటే better.”

“Number కూడా అడగలేదు కదా.”

“అడగను కూడా. ఇప్పుడు అవసరం లేదు.”

“Good.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమె మళ్లీ message చేసింది.

“నిజానికి morning నువ్వు చూసినప్పుడే answer కొంచెం తెలిసిపోయింది.”

“అయితే ఇంత interrogation ఎందుకు?”

“నువ్వు చెప్తావా లేదా చూడాలని.”

“QA.”

“Exactly.”

Conversation తర్వాత ఇంకో topicకి వెళ్లింది. Office gossip, weekendలో చూడాలనుకున్న web series, PGలో కొత్తగా వచ్చిన roommate గురించి మాట్లాడుకున్నారు.

Good night చెప్పేసరికి ఒకటి దాటింది.

---

ఆ తర్వాతి రోజుల్లో పని పెద్దగా ఒత్తిడి లేకుండా సాగింది.

ఒక weekend ఇషికా Madurai వెళ్లింది. అక్కడి నుంచి jasmine flowers అమ్ముతున్న చిన్న shop, వెనక temple tower కనిపించే street photo పంపి place guess చేయమంది.

అజిత్ రెండు guesses తప్పు చెప్పాడు.

ఆమె చివరికి place చెప్పి, “నీకు Chennai, Hyderabad తప్ప ఇంకేం గుర్తుపట్టవు,” అని tease చేసింది.

అక్కడి నుంచి Madurai food, చిన్నప్పుడు familyతో వెళ్లిన places గురించి పెద్ద conversation జరిగింది.

తిరిగి Chennaiకి వచ్చిన తర్వాత మళ్లీ office routine మొదలైంది.

ఒక రోజు customer call వల్ల lunch miss అయింది.

మరో రోజు ముగ్గురూ food courtలో చాలా సేపు కూర్చున్నారు.

కొన్ని nights WhatsAppలో పది నిమిషాలే మాట్లాడుకున్నారు. ఇంకొన్ని nights ఒక topic నుంచి ఇంకో topicకి వెళ్లి గంట దాటిపోయింది.

అలా కొన్ని రోజులు గడిచాక, Friday మధ్యాహ్నం విఘ్నేష్ ఇంకో teamతో lunchకి వెళ్లడంతో అజిత్, ఇషికా ఇద్దరే food courtలో కూర్చున్నారు.

మొదట office గురించే మాట్లాడారు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా తన plateలో rice కలుపుతూ,

“ఈ weekend Madurai వెళ్లట్లేదు. రెండు రోజులు PGలోనే కూర్చుంటే bore కొడుతుంది. రేపు బయట lunchకి వెళ్లాలనుకుంటున్నా. నీకు already ఏమైనా plans ఉన్నాయా?” అంది.

అజిత్ water bottle పక్కన పెట్టాడు.

“Specificగా ఏమీ లేవు. Morning lateగా లేస్తా అనుకున్నా. Maybe కొంచెం game. Evening బయటకి వెళ్లాలనిపిస్తే వెళ్తా. Lunchకి అయితే freeనే.”

“అయితే కలిసి వెళ్దామా? చాలా రోజుల నుంచి రెండు మూడు cafés try చేద్దామనుకుంటున్నా. PGలో ఒక్కదాన్నే కూర్చుని order చేసుకోవడం కంటే బయటకి వెళ్లడం better అనిపిస్తోంది.”

“వెళ్దాం. నాకు కూడా change అవుతుంది.”

ఇషికా నవ్వింది.

“ఇంత easyగా yes అంటావనుకోలేదు. ‘చూద్దాం’, ‘work ఉంటే’, ‘later confirm చేస్తా’ అంటావనుకున్నా.”

“నన్ను చాలా unreliable personలా imagine చేసుకున్నావు.”

“Office lunchకి ‘ten minutes’ అని చెప్పి twenty minutes తర్వాత వచ్చే history నీది.”

“Saturdayకి meeting ఉండదు. అందుకే punctualగా ఉండగలను.”

“ఈ confidence నాకు నచ్చింది. రేపు test చేద్దాం.”

“Place decide చేశావా?”

“మూడు options ఉన్నాయి. ఒక Italian restaurant చూసా. ఇంకో café ఉంది. Writer’s Cafe కూడా చాలా రోజుల నుంచి try చేయాలనుకుంటున్నా. Evening links పంపుతా. నీ high standards pass అయ్యేది ఏదో చూడు.”

“నేను ముందే warning ఇస్తున్నా. నచ్చకపోతే తర్వాత నన్ను blame చేయకు.”

“Restaurant select చేయడానికి కూడా legal disclaimer ఇస్తావా?”

“నీతో అవసరం.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Okay. Evening decide చేద్దాం.”

---

సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చి clothes మార్చుకుంటుండగా ఇషికా నుంచి WhatsAppలో మూడు links వచ్చాయి.

“Research complete. ఇప్పుడు Mr. High Standards decide చేయాలి.”

అజిత్ మొదటి link open చేశాడు. Italian restaurant బాగానే ఉంది, కానీ apartment నుంచి చాలా దూరం.

రెండో café photosలో చిన్నగా ఉంది. Reviewsలో weekend crowd గురించి చాలామంది mention చేశారు.

మూడోది Writer’s Cafe.

Bookshelves, wooden tables, coffee, sandwiches, desserts.

అజిత్ మూడు links చూసి reply చేశాడు.

“First place బాగుంది కానీ అక్కడికి వెళ్లి రావడానికే half day అయిపోతుంది. Second place Saturday crowd చూస్తే నాకు ఇప్పుడే headache వస్తోంది. Writer’s Cafe better optionలా ఉంది.”

ఇషికా reply చేసింది.

“Same. నేను కూడా Writer’s Cafe వైపే ఉన్నా. చాలా రోజుల నుంచి photos చూస్తున్నా. Place కొంచెం peacefulగా ఉంటుంది అనిపిస్తోంది. Menuలో కూడా ఇద్దరికీ తినడానికి enough options ఉన్నాయి.”

“కానీ నువ్వు reviews చూసి select చేశావంటే కొంచెం doubt.”

“ఎందుకు? నీ ఒక్కరి taste మాత్రమే ప్రపంచానికి standard అనుకుంటున్నావా?”

“అలా అనలేదు. Last time నువ్వు recommend చేసిన movie గుర్తుంది కదా.”

“దానికి నువ్వే seven ఇచ్చావు. Seven అంటే నీ scaleలో almost masterpiece. నేను recommend చేయకపోతే six ఇచ్చేవాడివేమో.”

“అది movie. Food విషయంలో నేను ఇంకా strict.”

“అందుకే Writer’s Cafeకి వెళ్దాం. నచ్చకపోతే కనీసం తర్వాత రెండు వారాలు నన్ను tease చేయడానికి నీకు content ఉంటుంది. నచ్చితే మాత్రం నేను మంచి place select చేశానని accept చేయాలి.”

“Fair enough. Writer’s Cafe fix చేద్దాం.”

“1 PM okayనా? Too early అయితే 1:30 కూడా fine.”

“1 better. Late lunch అయితే crowd ఇంకా పెరుగుతుంది.”

“Okay. 1 PM. కానీ ఒక condition—office lunchకి వచ్చినట్టు 1:20కి రావద్దు. నేను table దగ్గర ఒక్కదాన్నే కూర్చుని wait చేయను.”

“నేను timeకి వస్తా. నువ్వే late అయితే?”

“నేను late అవ్వను. అయినా అయ్యానంటే coffee నా treat.”

“Screenshot తీసుకుంటున్నా.”

“తీసుకో. నాకు confidence ఉంది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

Conversation అక్కడితో అయిపోతుందనుకున్నాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత మరో message వచ్చింది.

“By the way, ఒక stupid question అడగనా? Tomorrow ఏం వేసుకుని వస్తున్నావు?”

అజిత్ screen వైపు చూసి నవ్వాడు.

“ఇది నిజంగానే stupid question.”

“తెలుసు. అయినా answer చెప్పు. Officeకి mostly shirts లేదా plain T-shirtsలోనే వస్తావు కదా. Outside version differentగా ఉంటుందేమో అని curiosity.”

“Outside versionకి horns ఉంటాయి.”

“Ajith…”

“Probably black T-shirt, jeans. నేను lunchకి వస్తున్నా, fashion showకి కాదు.”

“Okay. నేను కూడా overthink చేయను.”

“ఇప్పుడు నా turn. నువ్వు ఏం వేసుకుంటావు?”

కొద్దిసేపటి తర్వాత reply వచ్చింది.

“అది రేపు చూడు. ముందే చెప్పేస్తే fun ఏం ఉంటుంది?”

“నువ్వే నా dress అడిగి నీది secret అంటావా?”

“అవును. Life fairగా ఉండాలని ఎవరు చెప్పారు?”

“ఈ logicతో argue చేయలేను.”

“Good. And please timeకి రా. ఈరోజు చెప్పిన confidence రేపు కూడా ఉండాలి.”

“నువ్వు వచ్చేసరికి నేను already అక్కడ ఉంటా.”

“ఇది కూడా screenshot తీసుకోవాలా?”

“Take it.”

“Done. Good night.”

“Good night. Tomorrow 1.”

అజిత్ phone పక్కన పెట్టాడు.

Gaming PC on చేశాడు.

Game loading screen వచ్చింది.

కొన్ని seconds తర్వాత తన T-shirt వైపు చూసాడు.

Black.

Chair నుంచి లేచి bedroomలోకి వెళ్లాడు.

Wardrobe తెరిచాడు.

Normally బయటకి lunchకి వెళ్లడానికి ఇంత ఆలోచించేవాడు కాదు.

Dark grey T-shirt బయటకి తీసి ఒకసారి చూసి మళ్లీ లోపల పెట్టాడు.

Black T-shirt తీసి bed మీద వేశాడు.

Jeans కూడా పక్కనే పెట్టాడు.

Wardrobe close చేస్తూ mirrorలో తన face కనిపించింది.

Beard మీద చేత్తో ఒకసారి రాసుకున్నాడు.

Light off చేసి బయటకి వచ్చాడు.
[+] 6 users Like Itsyourking's post
Like Reply
#12
చాప్టర్ 6

శనివారం ఉదయం alarm లేకుండానే అజిత్ తొమ్మిదిన్నరకి లేచాడు.

Bed పక్కన ఉన్న phone తీసుకుని time చూశాడు. WhatsAppలో లావణ్య నుంచి రెండు messages ఉన్నాయి.

“Good morning.”

దాని కింద—

“Weekend అని పన్నెండు వరకు పడుకోకు.”

అజిత్ నవ్వుతూ reply చేశాడు.

“Already awake.”

Bathroomకి వెళ్లే ముందు kitchenలో coffee పెట్టుకున్నాడు. Cup తీసుకుని sofaలో కూర్చుని కొద్దిసేపు phone scroll చేశాడు.

Writer’s Cafeకి ఒకటికి వెళ్లాలి.

ఇంకా చాలా time ఉంది.

Normally Saturday morning అయితే gaming PC on చేసేవాడు. ఒక game మొదలుపెడితే lunch time వరకు అక్కడే కూర్చునేవాడు.

ఆ రోజు PC వైపు చూసి కూడా on చేయలేదు.

TVలో YouTube పెట్టాడు. ఒక video సగం చూసి ఇంకోటి మార్చాడు. రెండోది కూడా పూర్తిగా చూడలేదు.

పదకొండున్నర ప్రాంతంలో showerకి వెళ్లాడు.

Ready అయ్యాక నిన్న bed మీద పెట్టిన black T-shirt వేసుకున్నాడు. Jeans వేసుకుని mirror ముందు నిలబడ్డాడు.

Beard okayగానే ఉంది.

Hair చేత్తో ఒకసారి సరిచేశాడు.

Perfume తీసుకుని రెండు sprays వేసుకున్నాడు.

Bottle తిరిగి shelf మీద పెట్టబోతూ ఆగాడు.

మరో spray.

వెంటనే తన మీద తనకే నవ్వొచ్చింది.

“Lunchకే కదా వెళ్తున్నావు.”

Bottle పక్కన పెట్టాడు.

Phone తీసుకునేసరికి ఇషికా message ఉంది.

“నేను ready అవుతున్నా. నువ్వు ఇంకా weekend moodలో bed మీద ఉంటే ఇప్పుడే లేచి బయల్దేరు ?”

అజిత్ mirrorలో తనని మరోసారి చూసుకుని reply చేశాడు.

“Already ready.”

కొన్ని secondsలోనే reply వచ్చింది.

“ఇది నమ్మడం కొంచెం కష్టం. నిన్న నేను వచ్చేసరికి నువ్వు already అక్కడ ఉంటానని చాలా confidenceగా చెప్పావు.”

“చెప్పానంటే ఉంటా. ఈ రోజు office ten minutes కాదు.”

“అదే చూద్దాం. నేను ముందు చేరితే coffee నీది.”

“నువ్వు late అయితే కూడా coffee నాదే కదా. నిన్న deal అదే.”

“అవును. కానీ నేను late అవ్వను.”

“అంత confidence మంచిది కాదు.”

“నీ దగ్గర నుంచి ఆ advice వద్దు.”

అజిత్ నవ్వుతూ keys తీసుకున్నాడు.

---

Writer’s Cafe దగ్గరకి అతను పన్నెండు యాభైకి చేరుకున్నాడు.

Parking చేసి బయటకి వచ్చి ఇషికాకి message చేశాడు.

“Reached. Ten minutes early. Screenshot కోసం time కూడా కనిపించేలా పంపాలా?”

Reply దాదాపు వెంటనే వచ్చింది.

“Seriously? నేను ఇంకా five minutes away. సరే, నా coffee save అయింది. కానీ ఒక్కసారి timeకి వచ్చావని ఇక life-long punctual అనుకోకు.”

“ఈ achievementని కనీసం ఈ రోజు వరకు enjoy చేయనివ్వు.”

“Five minutesలో వస్తున్నా. Table దొరికితే పట్టుకో.”

అజిత్ cafeలోకి వెళ్లాడు.

Weekend కావడంతో tables చాలావరకు occupiedగా ఉన్నాయి. Bookshelves పక్కన ఇద్దరికి సరిపోయే table ఖాళీగా కనిపించింది.

అక్కడ కూర్చున్నాడు.

Menu తీసుకుని చూస్తున్నా మధ్యమధ్యలో entrance వైపు చూపు వెళ్తోంది.

కొన్ని నిమిషాల తర్వాత door తెరుచుకుంది.

ఇషికా లోపలకి వచ్చింది.

Officeలో ఆమెని kurtis, jeans, casual topsలో చాలాసార్లు చూశాడు. కానీ ఆ రోజు మొదటి చూపులోనే కొంచెం differentగా కనిపించింది.

Black jeans. Light beige top. Elbowకి కొంచెం పైవరకు sleeves. Neck దగ్గర చిన్న pendant. జుట్టు మొత్తం కట్టకుండా looseగా వెనక్కి తీసుకుంది; ముందు రెండు strands ముఖం పక్కన వదిలేసింది.

Office laptop bag లేదు.

ID card లేదు.

చేతిలో చిన్న handbag మాత్రమే.

ఆమె cafeలో చుట్టూ చూస్తూ అజిత్‌ని గుర్తించింది.

ముఖంలో వెంటనే నవ్వు వచ్చింది.

Table దగ్గరకు వచ్చి chair వెనక్కి లాగింది.

“నువ్వు నిజంగానే ముందు వచ్చావు. నేను roadలో వస్తూ కూడా ‘వీడు ఇప్పుడే parking కోసం తిరుగుతూ ఉంటాడు’ అనుకున్నా.”

అజిత్ phone తీసి time చూపించాడు.

“Evidence. పన్నెండు యాభై.”

“Okay, accept చేస్తున్నా. ఈ రోజు నీ మీద punctuality jokes వేయను.”

“ఈ రోజు మాత్రమే?”

“Past record అంత త్వరగా erase అవ్వదు.”

ఆమె handbag పక్కన పెట్టి కూర్చుంది.

అజిత్ ఆమె వైపు మరోసారి చూశాడు.

ఇషికా menu తీసుకోబోతూ అతని చూపు గమనించింది.

“ఏంటి? నిన్న dress చెప్పకుండా suspense పెట్టానని ఇప్పుడు inspection చేస్తున్నావా?”

ఈసారి అజిత్ “ఏం లేదు” అనలేదు.

“లేదు. బాగున్నావు.”

ఆమె menu చేతిలోనే ఉంచుకుని అతని వైపు చూసింది.

“Wow. Direct answer. తర్వాత ‘top colour బాగుంది’, ‘lighting బాగుంది’ అని explanation ఏమీ లేదా?”

“లేదు. నువ్వు explanation ఇవ్వొద్దని training ఇచ్చావు కదా.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Training work అవుతోంది. Good.”

అజిత్ కూడా నవ్వాడు.

“నువ్వు కూడా నన్ను చూసి ఏమీ చెప్పలేదు.”

“నిన్నే black T-shirt అన్నావు. అదే వేసుకొచ్చావు. Surprise ఎక్కడుంది?”

“అంటే బాగోలేదా?”

“నేను అలా అనలేదు. Actually… officeలో shirtsలో చూసేదానికంటే ఇలా betterగా ఉన్నావు. Casual look నీకు suit అవుతోంది.”

“ఇది కూడా నేను అడిగాక వచ్చింది.”

“నీ influence. ఇప్పుడు నేను కూడా safeగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టా.”

“Bad influence.”

“కొంచెం.”

---

Food decide చేయడానికే వాళ్లకి దాదాపు పది నిమిషాలు పట్టింది.

ఇషికా menu మొదటి నుంచి చూసి చివరికి desserts దగ్గర ఎక్కువసేపు ఆగింది.

అజిత్ గమనించాడు.

“ముందు lunch decide చేద్దాం. నువ్వు main course దాటేసి dessert planning మొదలుపెట్టావు.”

ఇషికా menu నుంచి చూపు ఎత్తకుండా, “అదే proper planning. Main course ఎక్కువ order చేసి చివరికి dessertకి place లేకపోతే మొత్తం lunch waste,” అంది.

“నీ priorities చాలా clearగా ఉన్నాయి.”

“అందుకే QAలో ఉన్నా. ముందే possible failures అన్నీ ఆలోచించాలి.”

“Cake miss అవ్వడం failure scenarioనా?”

“Definitely.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Sruthiకి చెప్పాలి. Next release planning నీకు ఇవ్వమని.”

“వద్దు. ఆమె customer calls విన్నాక నాకు నా QA life చాలా peacefulగా అనిపిస్తుంది. Customer ఒక date అడుగుతాడు, development ఇంకో date చెప్తుంది, QAకి మధ్యలో half day ఇస్తారు. చివరికి Sruthi అందరినీ convince చేయాలి.”

“అందుకే PMకి salary ఇస్తారు.”

“నువ్వు ఆమెకి ఈ dialogue చెప్పు. Next meetingలో నీకు extra work ఇస్తుంది.”

ఇద్దరూ sandwich, pasta order చేశారు. ఇషికా insist చేయడంతో garlic bread కూడా add అయింది.

Waiter వెళ్లిపోయాక ఇషికా cafe చుట్టూ చూసింది.

“Photosలో చూసినదానికంటే place betterగా ఉంది. నేను onlineలో చూసినప్పుడు books అన్నీ decoration కోసం పెట్టారేమో అనుకున్నా.”

అజిత్ పక్కనే ఉన్న shelf వైపు చూశాడు.

“నువ్వు books చదువుతావా?”

“ఇప్పుడు చాలా తగ్గిపోయింది. Collegeలో మాత్రం చదివేదాన్ని. Novels ఎక్కువ. Job మొదలయ్యాక phone attention span మొత్తం destroy చేసింది. Book తీసుకుని twenty pages చదివేలోపు WhatsApp check చేస్తా, Instagram open చేస్తా, తర్వాత book అక్కడే ఉంటుంది.”

“నేను novels విషయంలో ఇంకా worse. ఒకటి start చేస్తే first fifty pages వరకు interest రావాలి. లేకపోతే finish చేయను.”

“అది booksకి మాత్రమేనా? Moviesకి కూడా first thirty minutesలోనే judgement ఇస్తావు.”

“Movieకి two hours commitment. Bookకి ఇంకా ఎక్కువ. నాకు convincing కావాలి.”

“అందుకే నీకు ఏదైనా recommend చేయడం risky. నచ్చకపోతే six months తర్వాత కూడా గుర్తు చేస్తావు.”

“నీ movie recommendation ఇప్పటికీ గుర్తుంది.”

“చూశావా? Exactly ఇదే.”

ఇద్దరూ నవ్వారు.

కొన్ని seconds తర్వాత ఇషికా table మీద ఉన్న bookmark తీసుకుని చూసింది.

“నిజంగా చెప్పు. నేను నిన్న lunchకి వెళ్దాం అన్నప్పుడు surprise అయ్యావా?”

అజిత్ కొద్దిసేపు ఆమె వైపు చూశాడు.

“కొంచెం అయ్యా. మనం officeలో కలిసి తినడం normal. కానీ Saturday బయటకి వెళ్లడం ఇంతకుముందు జరగలేదు కదా.”

“నాకూ అడిగేటప్పుడు కొంచెం hesitation వచ్చింది. Directగా ‘రేపు lunchకి వస్తావా?’ అని అడిగితే నువ్వు ఏం అనుకుంటావో తెలియలేదు. అందుకే ముందు plans ఉన్నాయా అని అడిగా.”

“నేను ఏం అనుకుంటానని అనుకున్నావు?”

ఇషికా నవ్వుతూ bookmark తిరిగి table మీద పెట్టింది.

“అదే తెలియదు. Maybe ‘ఈమెకి PGలో చాలా bore కొడుతోంది, ఇప్పుడు నన్ను బయటకి లాగుతోంది’ అనుకుంటావేమో. లేక officeలో రోజూ చూస్తున్నాం కదా, weekendలో కూడా ఎందుకు అనుకుంటావేమో.”

“First one మాత్రం correct. నీకు PGలో bore కొడుతుంది.”

“అది నేను deny చేయను.”

“కానీ నాకు కూడా బయటకి రావడం change. Saturday మొత్తం game ఆడుతూ apartmentలో ఉండటం కంటే better.”

అతను కాసేపు ఆగి,

“పైగా నీతో మాట్లాడటం bore కాదు,” అన్నాడు.

ఇషికా అతని ముఖం వైపు చూసింది.

“ఇది proper compliment. నేను save చేసుకోవాలి.”

“ప్రతి మాట record చేయకు.”

“లేదు. Rare events గుర్తుపెట్టుకోవాలి.”

“ఈ మధ్య compliments rare కాదు.”

“Frequency improve అయింది. Quality కూడా.”

Food రావడంతో conversation అక్కడి నుంచి మారిపోయింది.

---

Pasta taste చేయడానికి ముందు ఇషికా అజిత్ వైపు చేయి చూపించింది.

“Wait. ముందు నేను taste చేస్తా. నువ్వు first ‘seven’ అని చెప్పేస్తే తర్వాత నాకు కూడా అదే number mindలో తిరుగుతుంది.”

“నేను అంత influence చేస్తున్నానా?”

“Food విషయంలో unfortunately yes. ముందు నాకు నచ్చిందా లేదా అంతే. ఇప్పుడు నీతో తిన్నాక sauce ఎక్కువా, bread dryగా ఉందా అంటూ unnecessaryగా observe చేస్తున్నా.”

“నేను నిన్ను spoil చేస్తున్నానన్నమాట.”

“Foodని enjoy చేసే ability కొంచెం తగ్గిస్తున్నావు.”

ఆమె pasta taste చేసి ఇంకో bite తీసుకుంది.

“నాకు eight. Sauce బాగుంది, overగా లేదు. ఇప్పుడు నువ్వు చెప్పు.”

అజిత్ taste చేశాడు.

కొద్దిసేపు ఆలోచిస్తున్నట్టు ముఖం పెట్టాడు.

ఇషికా నవ్వింది.

“ఇంత analysis అవసరం లేదు.”

“Seven.”

“Of course.”

“Seven bad కాదు. నేను five ఇవ్వలేదు.”

“నీతో కొన్ని months పని చేసిన తర్వాత నీ rating system అర్థమైంది. Seven అంటే normal people eight and a half.”

“అంత exaggeration వద్దు.”

“నీకు ten ఎప్పుడైనా ఉందా?”

“ఉంటుంది.”

“ఏ foodకి?”

అజిత్ కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.

“అమ్మ చేసే chicken curry.”

ఇషికా వెంటనే నవ్వింది.

“అది cheating. Mothers' food ratingలో పెట్టకూడదు.”

“Rules నువ్వే create చేస్తున్నావు.”

“Restaurant foodలో ten చెప్పు.”

ఈసారి అజిత్ నిజంగానే ఆలోచించాడు.

“Maybe లేదు.”

“అదిగో. నేను చెప్పింది అదే. నీ scale broken.”

Food తింటూ conversation Chennaiకి వెళ్లింది.

ఇషికా మొదట Chennaiకి వచ్చిన రోజులు చెప్పింది.

“నాకు Tamil వచ్చు కాబట్టి language problem ఉండదనుకున్నా. కానీ Chennaiకి వచ్చిన మొదటి నెలలో auto వాళ్లు చాలా fastగా మాట్లాడితే కొన్ని words miss అయ్యేవి. ఒకసారి driver route గురించి ఏదో అడిగాడు. నాకు పూర్తిగా అర్థం కాలేదు. అయినా confidentగా ‘అవును, వెళ్లండి’ అన్నా. తర్వాత roadలో వెళ్తుంటే నాకు ఆ area ఏంటో కూడా తెలియదని గుర్తొచ్చింది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“అంటే అతను ఏ route చెప్పినా okay అన్నావన్నమాట.”

“Exactly. బయటకి మాత్రం నాకు అన్నీ తెలిసినట్టు face పెట్టా.”

“అది language skill కాదు. Confidence.”

“నీకు easy. నువ్వు Chennaiకి వచ్చినప్పుడు ఎలా manage చేశావు?”

“నాకు మొదట Tamil దాదాపు రాదు. Officeలో Englishతో manage అయ్యా. బయట shops, autos దగ్గర first few months చాలా basic words, English, Google Maps—ఏది work అయితే అది.”

“ఇప్పుడు?”

“ఇప్పుడు వాళ్లు ఏం చెప్తున్నారో ఎక్కువగా అర్థమవుతుంది. నేను మాట్లాడేటప్పుడు మాత్రం Telugu accent బయటపడుతుంది.”

“అది okay. At least bargain చేయగలవు.”

“అదే main skill.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Chennai survival complete.”

అక్కడి నుంచి వాళ్ల first jobs గురించి మాట వచ్చింది.

అజిత్ తన first companyలో మొదటి రోజు formal shirt, formal shoes వేసుకుని వెళ్లి team మొత్తం T-shirts, sneakersలో కనిపించడంతో ఎంత overdressedగా feel అయ్యాడో చెప్పాడు.

“Morning ఇంటి నుంచి బయల్దేరేటప్పుడు చాలా professionalగా feel అయ్యా. Officeలోకి వెళ్లాక interviewకి వచ్చినట్టు నేను ఒక్కడినే కనిపించా.”

ఇషికా నవ్వుతూ, “నువ్వు first day కూడా serious faceతోనే కూర్చుని ఉంటావు. ఎవ్వరూ కొత్త employee అనుకోకుండా manager అనుకుని ఉంటారు,” అంది.

“అప్పట్లో నాకు beard కూడా లేదు.”

“అయితే imagine చేయడం ఇంకా difficult.”

“నీ first day?”

ఇషికా నవ్వు కొంచెం మారింది.

“నా first monthలో ఒక bug reportలో ‘button is not coming’ అని రాశా.”

అజిత్ fork మధ్యలోనే ఆపేశాడు.

“Please… అది నిజం కాదని చెప్పు.”

“Englishలో exact wording ఎలా రాయాలో అప్పటికి అంత confidence లేదు. Button కనిపించడం లేదని రాయాలి. నేను direct translation చేసేశా.”

అజిత్ నవ్వడం మొదలుపెట్టాడు.

“Button is not coming…”

“Enough. అప్పటికి నేను fresher.”

“ఈ విషయం నాకు ఇంతకాలం ఎందుకు చెప్పలేదు?”

“ఎందుకంటే నువ్వు ఇలాగే next ten years గుర్తుపెట్టుకుంటావని తెలుసు.”

“ఇది definitely గుర్తుపెట్టుకుంటా.”

“అయితే నీ first stupid mistake చెప్పు. Equal damage కావాలి.”

అజిత్ తన మొదటి jobలో చిన్న CSS change చేసి mobile layout break చేసిన story చెప్పాడు. Desktopలో మాత్రమే verify చేసి push చేయడం, తర్వాత senior developer call చేసి mobile open చేయమని చెప్పడం, screen చూసిన వెంటనే తన mistake అర్థమవడం అన్నీ చెప్పాడు.

ఇషికా చాలా satisfiedగా విన్నది.

“Good. ఇప్పుడు balance అయింది. ఇక నుంచి నువ్వు నా button joke చేస్తే నేను mobile layout తీసుకొస్తా.”

“Deal.”

---

Lunch నెమ్మదిగా సాగింది.

Platesలో food తగ్గిపోయినా conversation ఆగలేదు.

ఒక pointలో ఇషికా లావణ్య గురించి అడిగింది.

“నిన్న Lavanyaతో baby names గురించి మాట్లాడుతున్నానన్నావు కదా. మీ ఇద్దరిది love marriageనా, arrangedనా?”

“Arranged side నుంచే మొదలైంది. కానీ first meeting తర్వాత వెంటనే decide చేయలేదు. కొన్ని weeks calls, messages… తర్వాత ఇద్దరికీ okay అనిపించింది.”

“First meetingలో నువ్వు ఎలా ఉన్నావో నాకు తెలుసుకోవాలని ఉంది. ఇప్పుడు officeలో నిన్ను చూసి imagine చేస్తే, నువ్వు అక్కడ కూడా చాలా confidentగా questions అడుగుతూ కూర్చున్నట్టు అనిపిస్తోంది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“అసలు కాదు. First ten minutes tea cupనే ఎక్కువ చూశా.”

“నువ్వా?”

“నేనే. నాకు కూడా awkward situations ఉంటాయి.”

“Lavanya?”

“ఆమె నాకంటే betterగా handle చేసింది. Chennaiలో ఎంతకాలం నుంచి ఉంటున్నావు, work ఎలా ఉంటుంది అని normal conversation start చేసింది. తర్వాత నేను కూడా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టా.”

“అంటే ఆమె save చేసింది first meetingని.”

“కొంచెం.”

“ఇప్పుడు ఆమెకి ఇది చెప్తే accept చేస్తుందా?”

“ఆమె versionలో మొత్తం meeting ఆమెనే save చేసింది అంటుంది.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Maybe ఆమె version correct కావచ్చు.”

“నువ్వు ఆమెని meet కూడా కాలేదు. Already side తీసుకుంటున్నావు.”

“Evidence విన్నాక judgement ఇచ్చా.”

“మళ్లీ QA.”

“Always.”

అజిత్ water తాగి glass పక్కన పెట్టాడు.

“నీది?”

“మాది కూడా arranged setup. Families first మాట్లాడారు. తర్వాత numbers ఇచ్చారు. Almost one month phoneలో మాట్లాడుకున్నాక meet అయ్యాం. అప్పటికి నేను Chennaiలోనే ఉండేదాన్ని.”

“First meeting ఎలా?”

“Phoneలో చాలా మాట్లాడేవాడు. Face-to-face వచ్చేసరికి చాలా quiet. నేను ‘phoneలో మాట్లాడిన మనిషి ఇతనేనా?’ అనుకున్నా.”

“Maybe అతనికి కూడా tea cup interestingగా కనిపించి ఉంటుంది.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Possible. తర్వాత settle అయ్యాడు. Wedding shopping timeకి మాత్రం చాలా మాట్లాడాడు. Colours విషయంలో మా ఇద్దరికీ opposite taste. నాకు ఒకటి నచ్చితే అతనికి ఇంకోటి.”

“ఆద్య పేరు విషయంలో కూడా.”

ఇషికా వెంటనే అతని వైపు చూసింది.

“అది మాత్రం మళ్లీ start చేయకు. నేను మిహిరా అన్నప్పుడు అందరూ కలిసి reject చేశారు.”

“Correct decision.”

“నీకు ఆద్య నచ్చింది కాబట్టి correct అంటున్నావు.”

“ఆద్య better.”

“మిహిరా కూడా చాలా బాగుంటుంది.”

“బాగుంటుంది. కానీ ఆద్య better.”

ఇషికా fork అతని వైపు చూపించింది.

“ఇంకోసారి అంటే నీ dessert share cancel.”

అజిత్ వెంటనే చేతులు table మీద పెట్టాడు.

“Okay. Sensitive topic.”

ఆమె నవ్వింది.

ఆద్య పేరు అక్కడితో ఆగిపోయింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికానే collegeలో తన friends పెట్టిన nicknames గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.

అజిత్ conversationని అలాగే వెళ్లనిచ్చాడు.

---

Dessert దగ్గరకి వచ్చేసరికి ఇషికా chocolate cake order చేయాలని fix అయిపోయింది.

“Full slice నేను finish చేయలేను. Half నువ్వు తినాలి,” అంది.

“నాకు వద్దు. ఇప్పటికే enough.”

ఇషికా menu close చేస్తూ, “ఇప్పుడు అలా అంటావు. Table మీదకి వచ్చిన తర్వాత definitely తింటావు. నువ్వు ఎలాగో నాకు తెలుసు,” అంది.

అజిత్ వెంటనే నవ్వాడు.

“అది okay. ‘నిన్ను నాకు తెలుసు’ లాంటి strange dialogue మాత్రం చెప్పకు.”

ఇషికా అయోమయంగా నవ్వింది.

“నేను అలా ఎందుకు చెప్తా? నువ్వు ఎలాగో నాకు తెలుసు అన్నా.”

“Good.”

“అయినా నీ గురించి అంతా తెలుసు అనడం లేదు. Food table మీద ఉంటే వద్దన్నది కూడా తింటావని మాత్రం తెలుసు.”

“అది కూడా false allegation.”

“Cake వచ్చిన తర్వాత evidence వస్తుంది.”

Cake వచ్చింది.

ఐదు నిమిషాల తర్వాత అజిత్ నిజంగానే దాదాపు సగం తిన్నాడు.

ఇషికా తన spoon చేతిలో పట్టుకుని అతని plate వైపు చూసింది.

“ఇప్పుడు నేను ఏమీ చెప్పను. Evidence table మీదే ఉంది.”

అజిత్ మరో bite తీసుకున్నాడు.

“Cake okayగా ఉంది. Waste చేయడం ఎందుకు?”

“Of course. Social service.”

“Exactly.”

ఇద్దరూ నవ్వారు.

Lunch ముగిసేసరికి మూడు దాటింది.

Bill table మీదకి వచ్చింది.

అజిత్ తీసుకున్నాడు.

ఇషికా వెంటనే తన phone తీసింది.

“Split చేద్దాం. ఎంత వచ్చిందో చెప్పు.”

“It's okay. నేను pay చేస్తా.”

“ఎందుకు? ఇద్దరం తిన్నాం. Half పంపిస్తా.”

అజిత్ card తీస్తూ, “ఈసారి నేను. Next time నువ్వు pay చేయి,” అన్నాడు.

Sentence బయటకి వచ్చిన తర్వాత ఒక్క క్షణం ఇద్దరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు.

ఇషికా అతని వైపు చూసింది.

ముఖంలో చిన్న నవ్వు.

“Next time already plan చేసేశావా?”

అజిత్ కూడా నవ్వాడు.

“నువ్వు ఇంకో మూడు restaurant links పంపుతావని నాకు తెలుసు. వాటిలో ఒకదానికి వెళ్లాల్సిందే.”

“Nice recovery.”

“Recovery ఏం లేదు. Practical prediction.”

“Fine. ఈసారి నువ్వు pay చేయి. Next time నేను. తర్వాత bill దగ్గర argument ఉండదు.”

“Deal.”

---

Cafe నుంచి బయటకి వచ్చేసరికి afternoon heat కొంచెం తగ్గింది.

Parking వైపు నడుస్తుండగా ఇషికా తన phoneలో time చూసింది.

“ఇప్పుడు PGకి వెళ్లి roomలో కూర్చుంటే మళ్లీ అదే Saturday feeling వస్తుంది. Lunchకి వచ్చాక కనీసం half day బాగానే గడిచింది.”

అజిత్ time చూశాడు.

“Writer’s Cafeకి వచ్చి coffee తాగకుండా వెళ్లడం కూడా wrong కదా.”

ఇషికా అతని వైపు చూసింది.

“ఇప్పుడే cake తిన్నాం.”

“Cake coffee కాదు.”

“ఇంతసేపు cafeలో కూర్చుని coffee order చేయాలని నీకు ఇప్పుడు గుర్తొచ్చిందా?”

“Late realization.”

“నువ్వు food reviewలో strict. Planningలో కాదు.”

“Coffee తాగాలా వద్దా?”

ఇషికా నవ్వింది.

“తాగుదాం. కానీ మళ్లీ లోపలికి వెళ్లొద్దు. ఇంకో place చూద్దాం.”

దగ్గర్లో ఉన్న చిన్న coffee placeకి నడిచారు.

Takeaway cups తీసుకుని బయట shaded seating దగ్గర కూర్చున్నారు.

ఈసారి వాళ్ల మధ్య మొదట్లో ఉన్న చిన్న hesitation కూడా లేదు.

Conversation officeలో తెలిసిన వాళ్ల నుంచి మొదలైంది.

విఘ్నేష్ lunchలో phone ఎందుకు చూడడు, teamలో ఎవరు meetings ఎక్కువ పెడతారు, Sruthi maternity leave నుంచి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత office, home రెండింటినీ ఎలా manage చేస్తోంది—ఒక topic నుంచి ఇంకోటి వచ్చింది.

ఇషికా coffee cup రెండు చేతులతో పట్టుకుని,

“Sruthiని చూస్తే sometimes నాకు చాలా strangeగా అనిపిస్తుంది. Call మధ్యలో baby sound వస్తుంది. రెండు minutes వెళ్లి మళ్లీ వచ్చి customer timeline గురించి exactly అక్కడి నుంచే continue చేస్తుంది. బయట నుంచి చూస్తే చిన్న interruptionలా ఉంటుంది. కానీ ఆమె headలో ఎంత switch అవుతుందో,” అంది.

అజిత్ తల ఊపాడు.

“అందుకే కొన్ని రోజులు WFH చేస్తోంది. Maternity leave నుంచి వచ్చి మూడు నెలలే అయింది. Commute avoid చేయగలిగితే కనీసం అది ఒకటి తగ్గుతుంది.”

ఇషికా కొద్దిసేపు cup వైపు చూస్తూ ఉంది.

“నేను ఆద్య తర్వాత workకి తిరిగి వెళ్లినప్పుడు కూడా మొదట చాలా strangeగా అనిపించింది.”

అజిత్ ఏమీ అనకుండా విన్నాడు.

“Officeలో అందరూ normalగా ఉంటారు. Tickets, calls, lunch plans… ఎవరో weekend movie గురించి మాట్లాడతారు. వాళ్లకి అది normal day. మనకి మాత్రం normal అంటే ఏంటో మళ్లీ నేర్చుకోవాల్సి వస్తుంది.”

ఆమె voice చాలా low కాలేదు. ఏడుపు కూడా లేదు.

సాధారణంగా ఒక విషయం గుర్తు చేసుకున్నట్టు చెప్పింది.

“First few weeks నాకు silly things మీద irritation వచ్చేది. ఇంత పెద్ద విషయం జరిగిపోయింది, వీళ్లు button colour గురించి ఎందుకు argue చేస్తున్నారు అనిపించేది. తర్వాత అదే నాకు help చేసింది. రోజంతా serious things గురించే ఆలోచించకుండా ఉండడానికి ఆ చిన్న చిన్న problems అవసరమయ్యాయి.”

అజిత్ coffee sip చేశాడు.

“అందుకే spacing bug కూడా వదలవా?”

ఇషికా అతని వైపు చూసింది.

ఒక్క క్షణం తర్వాత నవ్వింది.

“నువ్వు serious conversationని ఎంతసేపు seriousగా ఉంచగలవో test చేయాలి.”

“Sorry.”

“లేదు. Actually నాకు అదే okay. నేను ఆద్య గురించి చెప్పినప్పుడల్లా అందరూ suddenly చాలా carefulగా మాట్లాడితే ఇంకా uncomfortableగా ఉంటుంది.”

అజిత్ cup table మీద పెట్టాడు.

“అయితే spacing bug నిజంగానే therapy.”

“అది మాత్రం bugనే. దాన్ని therapy పేరుతో close చేయాలని చూడకు.”

“Worth a try.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Developer.”

ఆద్య గురించి conversation అక్కడితో ఆగిపోయింది.

ఇషికానే తర్వాత college friends గురించి ఇంకో story మొదలుపెట్టింది.

---

Coffee అయిపోయేసరికి నాలుగున్నర దాటింది.

Parking దగ్గరకి తిరిగి వచ్చాక ఇషికా phone తీసుకుంది.

“Cab book చేస్తా. ఈ timeకి traffic పెరుగుతుంది. Morning వచ్చినంత easyగా తిరిగి వెళ్లలేను.”

అజిత్ keys తీస్తూ,

“నీ PG ఏ sideో నాకు తెలుసు కదా. నేను drop చేస్తా,” అన్నాడు.

ఇషికా phone నుంచి చూపు ఎత్తింది.

“నిజంగానా? నీ apartmentకి వెళ్లడానికి కొంచెం extra అవుతుంది కదా.”

“పర్లేదు. Twenty minutes extra ఉండొచ్చు.”

“Saturday trafficలో నీ twenty minutes easily forty అవుతుంది. నేను cabలో వెళ్లగలను.”

“Cabలో వెళ్లగలవని తెలుసు. అయినా నేను drop చేస్తా. ఇంతవరకు వచ్చాక ఇంకో forty minutes వల్ల ఏం కాదు.”

ఇషికా కొన్ని seconds అతని వైపు చూసింది.

Phone screen lock చేసింది.

“Okay. కానీ తర్వాత trafficలో కూర్చుని ‘నిన్ను drop చేయకుండా directగా ఇంటికి వెళ్లాల్సింది’ అని అనుకోకు.”

“అలా అనిపిస్తే నీ ముందే చెప్తా.”

“అదే భయం.”

ఇద్దరూ car వైపు నడిచారు.

---

Carలో మొదటి కొన్ని minutes music low volumeలో ఉంది.

Cafeలో face-to-face కూర్చుని గంటల తరబడి మాట్లాడిన తర్వాత కూడా carలో silence కొంచెం differentగా అనిపించింది.

Uncomfortable కాదు.

ఇషికా window బయట చూస్తూ ఉంది. అజిత్ traffic మీద focus చేశాడు.

Signal దగ్గర car ఆగింది.

ఇషికా బయటకి చూస్తూనే,

“ఈ రోజు బాగుంది. నేను morning వస్తున్నప్పుడు కొంచెం awkwardగా ఉంటుందేమో అనుకున్నా. Office బయట first time కదా. కానీ time ఎలా వెళ్లిపోయిందో కూడా తెలియలేదు,” అంది.

అజిత్ ఆమె వైపు ఒక్కసారి చూసి మళ్లీ road వైపు చూశాడు.

“Food seven అయినా?”

“Food seven. మొత్తం dayకి eight and a half ఇవ్వొచ్చు.”

“మొత్తం dayకి rating ఎవరు అడిగారు?”

“ఎవరూ అడగలేదు. Unsolicited feedback. నీ దగ్గర నేర్చుకున్నా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Eight and a half ఎందుకు? Remaining one and a half ఎక్కడ పోయింది?”

“అదే. నీకు number చెప్తే వెంటనే audit మొదలుపెడతావు. అందుకే rating ఇవ్వకూడదు.”

“ఇప్పుడు ఇచ్చేశావు. Explain చేయాలి.”

ఇషికా కొద్దిసేపు ఆలోచిస్తున్నట్టు బయటకి చూసింది.

“Perfect score ఇవ్వను. Next time improve చేయడానికి scope ఉండాలి.”

అజిత్ lips దగ్గర చిన్న నవ్వు వచ్చింది.

“Next time confirm అయిపోయిందన్నమాట.”

“Bill దగ్గర నువ్వే confirm చేశావు. నేను pay చేయాలి కదా.”

“అది మాత్రమే reason?”

ఇషికా అతని వైపు తిరిగింది.

అజిత్ road మీదే చూస్తున్నాడు.

కొన్ని seconds తర్వాత ఆమె,

“లేదు. Food కూడా reason. కొత్త restaurant research చేయడం కూడా reason. నీ ratingsని తప్పు prove చేయడం కూడా reason. Reasons చాలానే ఉన్నాయి,” అంది.

“Safe answer.”

“నువ్వు నేర్పిందే.”

Signal green అయింది.

అజిత్ car ముందుకు తీసుకెళ్లాడు.

---

Traffic నిజంగానే పెరిగింది.

Journey twenty minutes కాకుండా almost forty అయ్యేలా కనిపించింది.

మధ్యలో conversation musicకి వెళ్లింది.

ఇషికా తన phoneని car audioకి connect చేసి ఒక song పెట్టింది.

మొదటి thirty secondsలోనే అజిత్ expression చూసి,

“ఇప్పుడే judgement ఇవ్వకు. Full song విను. నీ problem అదే—మొదటి thirty secondsలో నచ్చకపోతే songనే reject చేస్తావు,” అంది.

“Song నచ్చడానికి homework చేయాల్సిన అవసరం లేదు. First impression కూడా important.”

“కొన్ని songs slowగా grow అవుతాయి. Collegeలో నాకు నచ్చిన చాలా songs first time విన్నప్పుడు averageగానే అనిపించాయి. తర్వాత lyrics వింటూ, మళ్లీ మళ్లీ వింటే favourite అయ్యాయి.”

“అంటే ఒక song నచ్చడానికి నేను మూడు attempts ఇవ్వాలా?”

“అన్నింటికీ కాదు. కనీసం నేను recommend చేసినదానికి full three minutes ఇవ్వొచ్చు. అంత patience కూడా లేదా?”

“Fine. Skip చేయను.”

“Good. తర్వాత నచ్చలేదంటే తిట్టు. కానీ fullగా విన్న తర్వాత.”

Song పూర్తయ్యే వరకు అజిత్ skip చేయలేదు.

ఇషికా అతని face వైపు చూస్తూ wait చేసింది.

“Okay,” అన్నాడు అజిత్. “ఇది బాగుంది.”

ఆమె seatలో వెనక్కి వాలింది.

“Finally. నీ taste improve అవుతోంది.”

“ఒక్క song నచ్చింది. నా entire taste మీద credit తీసుకోకు.”

“ఇంకా playlist ఉంది. Slowly improve చేస్తా.”

“Playlist వద్దు.”

“Already decide చేశా. ఇంటికి వెళ్లాక పంపుతా.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నువ్వు అడగడం ఎందుకు? Anyway చేసేదే చేస్తావు.”

“ఇప్పుడు నీకు నా గురించి కొంచెం అర్థమవుతోంది.”

“కొంచెం.”

---

PG ఉన్న streetకి చేరుకునేసరికి సాయంత్రం అయిదున్నర దాటింది.

ఇషికా ముందే road sideలో ఒక place చూపించింది.

“ఇక్కడ ఆపు. లోపలికి car తీసుకెళ్తే తిరిగి main roadకి రావడానికి చాలా time పడుతుంది.”

అజిత్ sideకి car ఆపాడు.

ఇషికా seat belt తీసింది. Handbag lap మీదకి తీసుకుంది.

“చూశావా? నేను morningనే forty minutes అవుతుందని చెప్పా. ఇప్పుడు నీ apartment చేరేసరికి ఇంకో forty.”

“పర్లేదు. Saturday.”

“Gaming time పోతోంది.”

“ఈ రోజు survive అవుతా.”

ఇషికా door handle పట్టుకుని కొద్దిసేపు అలాగే కూర్చుంది.

తర్వాత అతని వైపు తిరిగింది.

“Thanks, Ajith.”

“Dropకా?”

“Dropకి కూడా. కానీ మొత్తం dayకి. నేను నిన్న lunch అడిగినప్పుడు నిజంగా ఇంతసేపు బయట ఉంటామని అనుకోలేదు. Lunch చేసి రెండు గంటల్లో PGకి వచ్చేస్తాననుకున్నా.”

“Coffee నీ idea కూడా.”

“Coffee మొదట నీ idea.”

“Place change నీ idea.”

“Okay. Joint responsibility.”

అజిత్ నవ్వాడు.

ఇషికా కూడా నవ్వింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమె మళ్లీ మాట్లాడింది.

“Morning కొంచెం nervousగా కూడా ఉన్నా. Officeలో మనకి work ఉంటుంది, Vignesh ఉంటాడు, ఇంకెవరైనా వస్తారు. బయట ఇద్దరం కూర్చుంటే మాట్లాడడానికి topics అయిపోతే చాలా awkwardగా ఉంటుందేమో అనుకున్నా.”

“Topics అయిపోలేదు.”

“అదే. Three hours తర్వాత కూడా food ratings మీద fight చేస్తున్నాం.”

“నీ button story ఇంకా ఉంది. అది ఒక్కటే next six monthsకి enough.”

ఇషికా వెంటనే అతని arm మీద చాలా తేలికగా ఒకసారి కొట్టింది.

“అది మర్చిపో.”

Touch ఒక second కూడా ఉండలేదు.

ఆమె వెంటనే handbag strap సరిచేసుకుంది.

అజిత్ నవ్వాడు.

“Impossible.”

“అయితే నీ mobile layout కూడా impossible to forget.”

“Fair.”

ఇషికా door తెరిచింది.

ఒక కాలు బయట పెట్టి మళ్లీ అతని వైపు చూసింది.

“Homeకి వెళ్లాక message చేయి. ఈ trafficలో నువ్వు ఎప్పుడు చేరుతావో చూడాలి.”

“Okay.”

“మరి playlist పంపుతా. ఈ రోజు carలో చేసినట్టు first minuteలో skip చేయకూడదు.”

“నేను promise చేయలేదు.”

“అవసరం లేదు. పంపుతా.”

ఆమె car నుంచి దిగింది.

Door close చేసి రెండు అడుగులు నడిచింది.

అజిత్ car move చేయకుండా road clear అయ్యే వరకు wait చేశాడు.

ఇషికా gate దగ్గరకి వెళ్లి securityతో ఏదో మాట్లాడింది. లోపలికి వెళ్లే ముందు ఒక్కసారి వెనక్కి చూసింది.

Car ఇంకా అక్కడే ఉంది.

చేత్తో చిన్నగా bye చెప్పింది.

అజిత్ కూడా చేయి ఎత్తాడు.

ఆమె gate లోపలికి వెళ్లిపోయింది.

అతను indicator వేసి main road వైపు car తిప్పాడు.

---

ఇంటికి చేరేసరికి ఆరున్నర దాటింది.

Shoes తీసి sofa పక్కన వదిలాడు.

Phone pocket నుంచి తీసేసరికి ఇషికా నుంచి message ఉంది.

“చేరావా? నేను చెప్పిన forty minutes prediction correct అయిందా?”

అజిత్ sofaలో కూర్చుని reply చేశాడు.

“ఇప్పుడే వచ్చా. Almost exact.”

“Good. ఇక నుంచి నా traffic predictionsని question చేయకు.”

“ఒక్కసారి correct అయితే expert అయిపోవు.”

“నీ ratings కంటే నా predictions better.”

“Debatable.”

దాని కింద ఇంకో message వచ్చింది.

Spotify playlist link.

“Carలో చెప్పిన playlist. మొత్తం 22 songs ఉన్నాయి. ఒకేసారి అన్నీ వినాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ first song కనీసం fullగా విను.”

అజిత్ link open చేశాడు.

“22 songs పంపి slowly అంటున్నావా?”

“నీకు gamingకి hours ఉంటాయి. రోజుకి రెండు songsకి time దొరుకుతుంది.”

“ఇప్పుడు schedule కూడా నువ్వే decide చేస్తున్నావా?”

“Recommendation మాత్రమే. Developer implementation optional.”

“ఈ dialogue ఎక్కడో విన్నట్టు ఉంది.”

“Good. Memory improve అవుతోంది.”

అజిత్ headphones తీసుకున్నాడు.

Playlistలో first song play చేశాడు.

కొద్దిసేపటికే లావణ్య నుంచి video call వచ్చింది.

Music pause చేసి call attend చేశాడు.

Screenలో లావణ్య కనిపించింది.

Hair looseగా కట్టుకుని bedకి ఆనుకుని కూర్చుంది.

“Finally. Morning నుంచి busy gentleman message కూడా చేయలేదు.”

అజిత్ sofaలో వెనక్కి వాలాడు.

“Morning lateగా లేచా. Afternoon బయటకి వెళ్లా.”

“ఎక్కడికి?”

“Writer’s Cafeకి. Officeలో ఇషికా తెలుసు కదా? ఆమె ఈ weekend Chennaiలోనే ఉంది. Lunchకి వెళ్దామంది. అక్కడికి వెళ్లాం.”

లావణ్య వెంటనే నవ్వింది.

“అదేనా నువ్వు ఒకసారి food బాగుంటుందేమో అని చెప్పిన place?”

“Yeah. Place బాగుంది. Food okay.”

“నీ ‘okay’ అంటే normal peopleకి చాలా బాగుంది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“ఇషికా కూడా ఇదే అంటోంది. నేను pastaకి seven ఇచ్చా.”

“Poor restaurant.”

“Seven bad rating కాదు.”

“నీ దగ్గర eight రావాలంటే chef personally వచ్చి convince చేయాలి.”

“మీ ఇద్దరూ కలిసి నా rating system మీద attack చేస్తున్నారు.”

“నేను ఆమెతో మాట్లాడలేదు కూడా. అంటే problem నీ ratingలోనే ఉంది.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Fine.”

లావణ్య తన sideకి తిరిగి pillow సరిచేసుకుంది.

“ఎంతసేపు ఉన్నారు?”

“Lunch తర్వాత coffee కూడా తాగాం. తిరిగి వస్తూ ఆమె PG దగ్గర drop చేసి వచ్చా. Traffic వల్ల కొంచెం late అయింది.”

“అందుకే ఇప్పుడే వచ్చావన్నమాట.”

“Yeah.”

“సరే. ఇప్పుడు నా important update విను. Morning doctorకి call చేశా. నేను చెప్పిన back pain గురించి…”

అజిత్ expression వెంటనే మారింది.

“ఏం అన్నారు?”

“Nothing serious. Pregnancyలో common అంటున్నారు. ఎక్కువసేపు ఒకే positionలో కూర్చోకుండా ఉండమన్నారు. Next appointmentలో anyway check చేస్తారు.”

“Pain ఎక్కువగా ఉందా?”

“Morning కొంచెం. ఇప్పుడు better. అమ్మ కూడా unnecessarily panic అవుతోంది.”

“Pain increase అయితే appointment వరకు wait చేయకు. Doctorకి మళ్లీ call చేయి.”

“చేస్తా. నువ్వు Hyderabadలో లేకపోయినా instructions మాత్రం fullగా ఇస్తావు.”

“అది నా job.”

“నీ job frontend.”

“Part-time husband.”

లావణ్య నవ్వింది.

“Very funny.”

మాట baby namesకి వెళ్లింది.

ఆమె shortlistలో ఇంకో మూడు names remove చేసిందని చెప్పింది. అజిత్ ముందు select చేసిన రెండు ఇంకా listలో ఉన్నాయని చెప్పింది.

Call దాదాపు అరగంట సాగింది.

లావణ్య good night చెప్పే ముందు,

“Next weekend free ఉంటే కొంచెం earlyగా call చేయి. అమ్మ కూడా నీతో మాట్లాడాలంటోంది,” అంది.

“చేస్తా.”

Call ముగిసింది.

Screen మీద వెంటనే WhatsApp కనిపించింది.

ఇషికా నుంచి కొత్త message.

“First song అయినా fullగా విన్నావా? లేక already skip చేశావా?”

అజిత్ paused playlist వైపు చూశాడు.

Reply చేశాడు.

“Lavanya call చేసింది. మధ్యలో pause చేశా.”

“Okay. Valid reason. తర్వాత continue చేయి. First song తర్వాత third one కూడా విను. అది నీకు నచ్చే chance ఎక్కువ.”

“నువ్వు నా tasteని ఇంత confidentగా predict చేస్తున్నావా?”

కొద్దిసేపటి తర్వాత reply వచ్చింది.

“కొంచెం అర్థమైంది.”

అజిత్ message చదివాడు.

Headphones మళ్లీ పెట్టుకున్నాడు.

Paused song resume చేశాడు.

మొదటి song పూర్తయ్యాక third songకి వెళ్లకుండా రెండో songనే play అవనిచ్చాడు.

Gaming PC ఇంకా offలోనే ఉంది.
[+] 6 users Like Itsyourking's post
Like Reply
#13
చాప్టర్ 7

ఆదివారం ఉదయం అజిత్‌కి మెలకువ వచ్చేసరికి పదిన్నర దాటింది.

Phone తీసుకున్న వెంటనే notifications మధ్య ఇషికా పేరు కనిపించింది.

రాత్రి పన్నెండు నలభైకి పంపిన message.

“Playlistలో ఎన్ని songs survive అయ్యాయి?”

అజిత్ నవ్వాడు.

నిన్న లావణ్యతో call అయ్యాక headphones పెట్టుకుని playlist వింటూ sofaలోనే చాలాసేపు కూర్చున్నాడు. మొదట రెండు songs మాత్రమే విందామనుకున్నాడు. చివరికి ఆరు అయ్యాయి.

Reply చేశాడు.

“6 songs. 2, 3 బాగున్నాయి. 5 okay. 4 ఎవరు recommend చేశారో వాళ్ల taste గురించి serious questions ఉన్నాయి.”

ఇషికా onlineలో లేదు.

అజిత్ phone పక్కన పెట్టి bathroomకి వెళ్లాడు.

Coffee చేసుకుని gaming PC on చేసేలోపు reply వచ్చింది.

“Song 4కి ఏం problem? నాకు ఆ playlistలో favouritesలో అది ఒకటి. నువ్వు lyrics కూడా వినకుండా music మీద judgement ఇచ్చి ఉంటావు.”

అజిత్ chairలో కూర్చుని reply చేశాడు.

“Full song విన్నా. నీ instructions follow చేశా. Still no.”

“Okay. కనీసం fullగా విన్నావు కాబట్టి నీ wrong opinionని respect చేస్తా.”

“Thank you.”

“Song 3 నచ్చిందని మాత్రం expected. నిన్న carలో నచ్చిన song typeకి దగ్గరగా ఉంటుంది.”

“అంటే నా taste మీద research చేశావా?”

“Research కాదు. నిన్న నువ్వు ఏ songsకి face change చేశావో notice చేశా. నచ్చినప్పుడు steering మీద fingersతో beat కొడుతున్నావు.”

అజిత్ message చదివి తన చేతుల వైపు చూసుకున్నాడు.

“అది కూడా notice చేశావా?”

“నేను QA. Observation నా job.”

“Office బయట కూడా అదే excuse వాడుతున్నావు.”

“Useful excuse ఎందుకు వదులుకోవాలి?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“నీకు నా గురించి చాలా observations accumulate అవుతున్నాయి.”

ఈసారి reply రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.

“నీకు కూడా తక్కువేం లేవు. నా hair openగా ఉందా, ఏ colour dress వేసుకున్నా, foodలో ముందు dessert చూస్తానా… అన్నీ notice చేస్తావు.”

అజిత్ వెంటనే type చేయలేదు.

Coffee తీసుకుని ఒక sip తాగాడు.

“Fair.”

“అంతేనా?”

“ఈసారి safe explanation ఇవ్వొద్దని నేర్పించింది నువ్వే.”

కొన్ని seconds తర్వాత laughing emoji వచ్చింది.

“Good student.”

---

Sunday ఎక్కువ భాగం అజిత్ apartmentలోనే గడిచింది.

Afternoon కొంతసేపు game ఆడాడు. Laundry machineలో వేసి మర్చిపోయాడు. Evening గుర్తొచ్చి తీసి balconyలో ఆరేశాడు.

లావణ్యతో callలో doctor చెప్పిన back pain precautions గురించి మళ్లీ మాట్లాడాడు.

“నేను okay అని నిన్నే చెప్పా,” అంది లావణ్య. “నువ్వు ప్రతి callలో అదే అడిగితే నాకు pain లేకపోయినా ఉందేమో అనిపిస్తుంది.”

“అడగకపోతే పట్టించుకోవట్లేదు అంటావు.”

“అది కూడా నిజమే.”

“అయితే నాకు winning option ఏది?”

“లేదు.”

అజిత్ నవ్వాడు.

లావణ్య phone cameraని కొంచెం కిందకి తిప్పి పొట్ట చూపించింది.

“ఈ రోజు morning చాలా activeగా ఉంది. నువ్వు ఇక్కడ ఉంటే definitely feel అయ్యేది.”

అజిత్ screen వైపు చూస్తూ,

“Next visit ఎప్పుడు రావాలో చూస్తా. Release కూడా అయిపోయింది కాబట్టి ఒక weekend extend చేయగలనేమో,” అన్నాడు.

“ముందు plan చూసుకో. Last minute train ticket కోసం నన్ను అడగకు.”

“చూస్తా.”

Call తర్వాత అతను calendar open చేసి రెండు weekends చూశాడు.

అప్పుడే plan చేయలేదు.

---

కొత్త work week మొదలయ్యాక office మళ్లీ తన usual rhythmలోకి వెళ్లిపోయింది.

Release pressure లేకపోవడంతో morning stand-ups చిన్నగా ముగిశాయి. Sruthi రెండు రోజులు ఇంటి నుంచి పని చేసింది. Customer నుంచి వచ్చిన minor requests Linearలో ఒక్కొక్కటిగా చేరాయి.

Writer’s Cafe గురించి officeలో ఎవరూ మాట్లాడలేదు.

అజిత్, ఇషికా కూడా ప్రత్యేకంగా దాన్ని తీసుకురాలేదు.

కానీ Monday lunchలో విఘ్నేష్ food courtకి వాళ్లకంటే ముందే వెళ్లిపోయినప్పుడు, lift కోసం wait చేస్తూ ఇషికా అజిత్ వైపు చూసింది.

“Playlistలో ఇంకా ఆరు దగ్గరే ఆగిపోయావా? లేక homework continue చేశావా?”

“Sunday game ఆడా. నీ playlist నా weekend మొత్తం occupy చేయలేదు.”

“నేను occupy చేయమని కూడా చెప్పలేదు. Slowly అన్నా.”

Lift వచ్చింది.

ఇద్దరూ లోపలకి వెళ్లారు.

అజిత్ button press చేస్తూ,

“Actually eight వరకు విన్నా. Seven బాగుంది,” అన్నాడు.

ఇషికా వెంటనే అతని వైపు చూసింది.

“నాకు తెలుసు అది నీకు నచ్చుతుందని. అందుకే playlistలో పెట్టా.”

“ఇప్పుడు ఒక song predict చేశావని నా taste మొత్తం నీకు తెలిసినట్టు మాట్లాడకు.”

“మొత్తం కాదు. కొంచెం.”

Lift door తెరుచుకుంది.

Food court వైపు నడుస్తూ అజిత్,

“నీ taste మాత్రం నాకు ఇంకా అర్థం కాలేదు. ఒక side slow songs. ఇంకో side completely random dance songs.”

“అదే taste. Mood బట్టి మారుతుంది. నీలా same twenty songsని ten years repeatలో పెట్టను.”

“నా playlist stable.”

“నీ playlist fossil.”

అజిత్ నవ్వాడు.

Food courtలో విఘ్నేష్ వాళ్లని చూసి,

“ఏ playlist?” అని అడిగాడు.

ఇషికా చాలా casualగా, “కొన్ని songs పంపా. ఇతనికి కొత్త music introduce చేస్తున్నా,” అంది.

విఘ్నేష్ అజిత్ వైపు చూసాడు.

“అది difficult project.”

“Exactly,” అంది ఇషికా.

అజిత్ ఇద్దరినీ చూసి,

“నా గురించి నేను లేనట్టు discussion చేయకండి,” అన్నాడు.

Conversation foodకి మారిపోయింది.

---

ఆ రోజు afternoonలో ఇషికా work కోసం అజిత్ desk దగ్గరకు వచ్చింది.

Laptop screen అతని వైపు తిప్పి ఒక form చూపించింది.

“ఈ fieldలో validation message wrongగా వస్తోంది. Emptyగా submit చేస్తే ఒక message, spaces మాత్రమే ఇస్తే ఇంకో message వస్తోంది. Customerకి రెండూ same caseలా కనిపిస్తాయి.”

అజిత్ flow try చేశాడు.

“Technically different input.”

“Userకి difference ఏంటి?”

“User spaces మాత్రమే ఎందుకు type చేస్తాడు?”

“అది నీకు అవసరం లేదు. చేస్తే application ఏం చేస్తుందనేది మనకి అవసరం.”

అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.

“Saturday చాలా niceగా మాట్లాడావు. Officeకి వచ్చేసరికి మళ్లీ ఇలా అయిపోయావు.”

ఇషికా రెండు seconds అతని వైపు చూసి నవ్వింది.

“Saturday నేను నీ application test చేయలేదు.”

“అదే మంచిది.”

“ఇప్పుడు bug fix చేయి.”

“Bug అని ఇంకా accept చేయలేదు.”

“మళ్లీ Figma evidence కావాలా?”

“ఇది Figma issue కాదు.”

“అయితే product managerని తీసుకొస్తా.”

అజిత్ వెంటనే,

“Okay. Bug.”

ఇషికా నవ్వేసింది.

“Sruthi పేరు చెప్తే వెంటనే accept చేస్తున్నావు.”

“నేను unnecessary meetings avoid చేస్తున్నా.”

“Smart.”

ఆమె laptop తీసుకుని వెళ్లబోతూ ఆగింది.

“By the way…”

అజిత్ పైకి చూశాడు.

“Black T-shirt నిజంగానే నీకు shirts కంటే better.”

అని చెప్పి తిరిగి తన desk వైపు నడిచింది.

అజిత్ ఒక్క క్షణం ఆమె వెనక్కి చూశాడు.

తర్వాత తన screen వైపు తిరిగాడు.

Form validation code open చేశాడు.

ముఖంలో ఉన్న చిన్న నవ్వు మాత్రం వెంటనే పోలేదు.

---

ఆ వారం మధ్యలో ఒక సాయంత్రం అజిత్ ఇంటికి త్వరగానే వచ్చాడు.

Gaming PC on చేసి game update అవుతుండగా phone తీసుకున్నాడు.

WhatsAppలో ఇషికా status కనిపించింది.

ఒక movie poster.

అజిత్ దాన్ని open చేసి reply చేశాడు.

“ఇది చూడాలని చాలా రోజుల నుంచి అంటున్నావు కదా. ఇంకా చూడలేదా?”

కొద్దిసేపటికి message వచ్చింది.

“లేదు. PGలో movie start చేస్తే ఎవరో roomలోకి వస్తారు, ఇంకొకరు call చేస్తారు. Half చూసి stop చేయడం నాకు నచ్చదు. ఈ weekend చూద్దామనుకుంటున్నా.”

“Reviews mixedగా ఉన్నాయి.”

“నీ reviews నాకు అవసరం లేదు. నువ్వు చూసావా?”

“లేదు.”

“అయితే reviews ఎందుకు చదివావు?”

“Habit.”

“అదే నీ problem. Movie start చేయకముందే అందరూ ఏం అనుకున్నారో చదివేస్తావు.”

“Time waste కాకుండా.”

“కొన్ని bad movies కూడా funగా ఉంటాయి.”

“ఇది philosophyనా?”

“Experience.”

అజిత్ game update percentage చూశాడు.

ఇంకా time ఉంది.

“ఇప్పుడు చూడు.”

“ఇప్పుడా? నేను dinner కూడా చేయలేదు.”

“Dinner order చేయి. తర్వాత చూడు.”

“ఒక్కదాన్నే చూడటం bore. అందుకే postpone చేస్తున్నా.”

అజిత్ message చదివాడు.

కొన్ని seconds తర్వాత type చేశాడు.

“Rave use చేశావా ఎప్పుడైనా?”

“App తెలుసు. Use చేయలేదు. Friendsతో same movie syncలో చూడొచ్చు కదా?”

“Yeah. మనం separate placesలో ఉండి same timeలో చూడొచ్చు.”

Typing కనిపించింది.

“నువ్వు కూడా చూడాలనుకుంటున్నావా?”

“Reviews mixed అని చెప్పింది నేనే. ఇప్పుడు verify చేయాలి.”

“? నీకు ప్రతి entertainment కూడా QA process.”

“నీ influence.”

“Dinner అయ్యాక start చేద్దామా? 9:30?”

అజిత్ clock చూశాడు.

“Okay. 9:30.”

“Headphones పెట్టుకో. నా PG background noise కూడా movieతో పాటు వినాల్సి వస్తుంది.”

“Raveలో call mute చేయొచ్చు.”

“అయితే నేను movieని తిట్టేది నీకు ఎలా వినిపిస్తుంది?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Valid point.”

---

తొమ్మిది ఇరవైకి అజిత్ dinner finish చేశాడు.

Gaming PCలో Rave open చేశాడు. ఇషికా పంపిన invite link join అయ్యాడు.

కొద్దిసేపటికే ఆమె voice వినిపించింది.

“Hello? వినిపిస్తోందా?”

“Yeah. Clear.”

“నా sideలో fan sound ఎక్కువగా ఉందా?”

“లేదు. Fine.”

“Roommate ఇంకా రాలేదు. Lucky. Movie half అయ్యాక వచ్చి lights on చేస్తే మాత్రం నేను responsible కాదు.”

అజిత్ headphones సరిచేసుకున్నాడు.

“నువ్వు PGలో movie చూడటం ఇంత complicated అని తెలియదు.”

“అందుకే postpone చేస్తుంటా. నువ్వు apartmentలో ఒక్కడివి. నీకు luxury.”

“Luxury అని అనకు. Sometimes silence కూడా irritatingగా ఉంటుంది.”

ఇషికా కొన్ని seconds ఏమీ అనలేదు.

“అది నిజమే. PGలో నేను silence కోసం wait చేస్తా. నీకు noise కోసం అనిపిస్తుందేమో.”

అజిత్ mouseతో movie ready చేశాడు.

“Deep conversation movie ముందు అవసరమా?”

ఇషికా నవ్వింది.

“Start చేయి.”

Movie మొదలైంది.

మొదటి పది నిమిషాలు ఇద్దరూ పెద్దగా మాట్లాడలేదు.

ఒక character introduction వచ్చినప్పుడు ఇషికా,

“ఇతనే trailerలో నాకు irritatingగా అనిపించాడు,” అంది.

“Ten minutes కూడా కాలేదు. Judgement ఇవ్వకు.”

“Excuse me? ఇది నువ్వు నాకు చెప్తున్నావా?”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Full movie చూసి decide చేయాలి.”

“నా dialogues నాకే తిరిగి వాడకు.”

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఒక sceneలో ఇద్దరూ ఒకేసారి నవ్వారు.

Headphonesలో ఇషికా నవ్వు movie sound కంటే clearగా వినిపించింది.

అజిత్ screen వైపు చూస్తూనే ఉన్నాడు.

Movie మధ్యలో ఒక slow scene వచ్చింది.

ఇషికా voice వినిపించింది.

“నువ్వు ఇంకా చూస్తున్నావా? లేక phoneలోకి వెళ్లిపోయావా?”

“చూస్తున్నా.”

“నువ్వు silent అయితే doubt వస్తోంది.”

“Movie చూస్తున్నప్పుడు మాట్లాడకపోతే problemనా?”

“Normally కాదు. కానీ ఇప్పుడు నువ్వు అక్కడ ఏం చేస్తున్నావో నాకు కనిపించదు కదా.”

“నేను gaming PC ముందు headphones పెట్టుకుని movie చూస్తున్నా. ఇంకేం చేస్తా?”

“Maybe reviews చదువుతుంటావు.”

“Movie మధ్యలో reviews చదవను.”

“నమ్ముతున్నా.”

కొన్ని seconds తర్వాత ఆమె మళ్లీ,

“Actually ఇది ఇలా చూడటం weirdగా ఉంది.”

“ఎందుకు?”

“నేను నా roomలో ఉన్నా. నువ్వు నీ apartmentలో ఉన్నావు. కానీ ఒకే sceneకి ఒకేసారి react అవుతున్నాం. Callలో మాట్లాడటం కంటే different.”

“అందుకే app ఉంది.”

“Technical explanation వద్దు. Feeling గురించి చెప్తున్నా.”

అజిత్ కొద్దిసేపు silentగా ఉన్నాడు.

“Yeah. కొంచెం different.”

“అంతే. ఇప్పుడు movie చూడు.”

---

Interval లేకపోయినా halfway దగ్గర ఇషికా pause చేసింది.

“Water తీసుకురావాలి. Two minutes.”

“నీ two minutes అంటే?”

“నీ ten minutes కాదు. నిజంగా two.”

Call disconnect కాలేదు.

అజిత్ headphonesలో door sound, దూరంగా ఎవరో మాట్లాడుతున్న voice విన్నాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా తిరిగి వచ్చింది.

“See? Two minutes.”

“Three and a half.”

“నువ్వు count చేశావా?”

“Maybe.”

“నీకు serious problems ఉన్నాయి.”

“Movie resume చేయి.”

“నువ్వే host.”

“Right.”

Movie మళ్లీ మొదలైంది.

చివరి అరగంటలో ఇద్దరూ almost మాట్లాడలేదు.

Credits వచ్చాక ఇషికా వెంటనే,

“Okay. First నువ్వు చెప్పు. Reviews చదివిన expert opinion వద్దు. నీ opinion,” అంది.

అజిత్ chairలో వెనక్కి వాలాడు.

“First half better. Last thirty minutes rushed. Main character decision convincingగా లేదు. కానీ overall నేను expect చేసినదానికంటే better.”

“Number?”

“Seven.”

Headphonesలో ఇషికా పెద్దగా నవ్వింది.

“Of course seven! నీ జీవితంలో eight అనే number ఉందా?”

“నీ Writer’s Cafe dayకి నువ్వు eight and a half ఇచ్చావు కదా. నా ratings గురించి ఎందుకు complain చేస్తున్నావు?”

“అది food rating కాదు.”

“Rating ratingనే.”

“కాదు. Different category.”

అజిత్ smile చేశాడు.

“Okay. నీ movie rating?”

“Eight. కొన్ని scenes నాకు చాలా నచ్చాయి. Ending ఇంకొంచెం slowగా ఉంటే better. కానీ నేను మళ్లీ చూడగలను.”

“Eight too high.”

“Seven too low.”

“Expected.”

Movie window close చేసినా call close చేయలేదు.

Time పదకొండు యాభై.

ఇషికా voice కొంచెం softerగా వినిపించింది.

“Actually funగా ఉంది.”

“Movie?”

“Movie కూడా. ఇలా చూడటం కూడా. నేను ఒంటరిగా చూసుంటే halfలో phone తీసుకునేదాన్ని.”

“నేను monitor చేస్తున్నానని disciplinedగా చూశావా?”

“కొంచెం. నువ్వు silent అయితే ‘ఇతను చూస్తున్నాడా లేదా?’ అని check చేయాలనిపించింది.”

“నువ్వు కూడా halfwayలో water పేరుతో వెళ్లిపోయావు.”

“Water నిజంగానే కావాలి.”

“Sure.”

“Next time horror చూద్దాం.”

అజిత్ వెంటనే,

“నాకు horror మీద పెద్ద interest లేదు,” అన్నాడు.

“అందుకే చూడాలి. నువ్వు scare అవుతావా లేదా చూడాలి.”

“నేను ఎందుకు scare అవుతా?”

“ఈ confidence వల్లే చూడాలి.”

“నువ్వు scream చేస్తే నా headphones damage అవుతాయి.”

“నేను horrorకి scream చేయను.”

“నమ్మను.”

“Next time prove చేస్తా.”

మళ్లీ next time.

ఈసారి ఇద్దరిలో ఎవరూ దాన్ని point out చేయలేదు.

---

Call close చేసేసరికి పన్నెండు దాటింది.

అజిత్ headphones తీసి desk మీద పెట్టాడు.

Room ఒక్కసారిగా చాలా quietగా అనిపించింది.

Gaming PC fans sound మాత్రమే ఉంది.

అతను chair నుంచి లేవబోతుండగా WhatsApp notification వచ్చింది.

ఇషికా.

“Good night. And movie 7 కాదు. Minimum 7.5.”

అజిత్ reply చేశాడు.

“Ratings negotiation ఉండదు.”

“Next movie నేను select చేస్తా.”

“అదే నాకు భయం.”

“Good night ?”

“Good night.”

Phone desk మీద పెట్టాడు.

కొద్దిసేపు అక్కడే కూర్చున్నాడు.

తర్వాత PC shut down చేశాడు.

---

మరుసటి రోజు officeలో morning నుంచి meetings ఉన్నాయి.

ఇషికాని first time lunch దగ్గరే చూశాడు.

ఆమె విఘ్నేష్‌తో ముందే table దగ్గర కూర్చుని ఉంది.

అజిత్ food తీసుకుని వాళ్ల దగ్గరకి వచ్చాడు.

ఇషికా అతన్ని చూసి,

“Mr. Seven వచ్చాడు,” అంది.

విఘ్నేష్ వెంటనే,

“ఏంటి seven?” అని అడిగాడు.

అజిత్ chair లాగుతూ కూర్చున్నాడు.

“Movie rating.”

ఇషికా విఘ్నేష్‌కి వివరించింది.

“నిన్న ఒక movie చూశాం. ఇతను మళ్లీ seven ఇచ్చాడు. ఏది చూసినా seven.”

విఘ్నేష్ food తింటూ,

“మీరు కలిసి movieకి వెళ్లారా?” అని అడిగాడు.

“లేదు,” అంది ఇషికా. “Raveలో చూశాం. నేను PGలో, ఇతను ఇంట్లో. Same movie syncలో.”

“అది బాగుంటుంది. Long-distance couples use చేస్తారని విన్నా.”

విఘ్నేష్ చాలా casualగా చెప్పి తినడం continue చేశాడు.

అజిత్ water bottle cap తీస్తున్న చేయి ఒక క్షణం ఆగింది.

ఇషికా కూడా వెంటనే ఏమీ అనలేదు.

విఘ్నేష్‌కి అది పెద్ద విషయం అనిపించలేదు.

“ఏ movie?” అని అడిగాడు.

ఇషికా title చెప్పి story గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది.

Conversation ముందుకు వెళ్లిపోయింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత విఘ్నేష్ call attend చేయడానికి table నుంచి లేచాడు.

అతను కొంచెం దూరం వెళ్లాక ఇషికా అజిత్ వైపు చూసింది.

ముఖంలో నవ్వు దాచుకుంటోంది.

“ఏంటి?” అన్నాడు అజిత్.

“ఏం లేదు.”

“నీ face చూస్తే ఏదో ఉంది.”

ఇషికా నవ్వింది.

“Long-distance couples అంట.”

అజిత్ కూడా నవ్వాడు.

“వాడు app గురించి అన్నాడు.”

“తెలుసు. అందుకే నవ్వొచ్చింది.”

“నువ్వు awkward చేశావు ఇప్పుడు.”

“నేనా? నేను ఏమీ అనలేదు. నువ్వే awkward అన్నావు.”

అజిత్ ఆమె వైపు చూసి తల ఊపాడు.

“Food తిను.”

ఇషికా ఇంకా నవ్వుతూనే తన plate వైపు చూసింది.

“Okay, Mr. Seven.”

“ఆ పేరు stop చేయి.”

“చూద్దాం.”

విఘ్నేష్ తిరిగి table దగ్గరకు వచ్చేసరికి వాళ్లు ఇంకో topicలో ఉన్నారు.

---

ఆ సాయంత్రం అజిత్ ఇంటికి వెళ్లే ముందు parkingలో phone చూశాడు.

ఇషికా నుంచి message.

ఒక horror movie poster.

దాని కింద—

“Next candidate. Reviews చదవకు.”

అజిత్ poster open చేశాడు.

Reply చేయడానికి keyboard తెరిచాడు.

“ఎప్పుడు?”

Type చేసిన తర్వాత ఒక్కసారి చదివాడు.

Delete చేయలేదు.

Send చేశాడు.

కొద్దిసేపటికి reply వచ్చింది.

“చూడు… ఇప్పుడు నువ్వే అడుగుతున్నావు.”

అజిత్ car door open చేస్తూ నవ్వాడు.

“Movie గురించి అడిగా.”

“నేనూ movie గురించే అన్నా ?”

అజిత్ phone screen వైపు రెండు seconds చూసాడు.

తర్వాత carలో కూర్చున్నాడు.

“Weekend చూద్దాం.”

“Done.”

Phone passenger seat మీద పెట్టి engine start చేశాడు.
[+] 5 users Like Itsyourking's post
Like Reply
#14
very very engaging.. seems like we are a part of the conversation!!! keep rocking boss!!!
[+] 2 users Like readersp's post
Like Reply
#15
Hey guys. Enni chapters update chesina, next page ki move avvaledu. Emaina thappu chestunnana. Please help me.
[+] 1 user Likes Itsyourking's post
Like Reply
#16
చాప్టర్ 8

Horror movie poster పంపిన తర్వాత ఇషికా weekend వరకు ఆ విషయం మళ్లీ తీసుకురాలేదు.
ఒక రోజు lunchలో విఘ్నేష్ వాళ్లతో లేడు. Customer call late అవడంతో అజిత్, ఇషికా ఇద్దరూ food courtకి మిగతావాళ్లకంటే ఆలస్యంగా వెళ్లారు.
Crowd అప్పటికే తగ్గిపోయింది.
ఇషికా curd rice తీసుకుని వచ్చి అజిత్ ఎదురుగా కూర్చుంది.
“నిన్న రాత్రి మా PGలో noodles చేశారు. ఈ రోజు ఇంకేం try చేయాలనిపించలేదు,” అంది.
“అంత badగా ఉన్నాయా?”
“First రెండు spoons తిన్నాక afternoon చేసినవి మళ్లీ heat చేశారేమో అనిపించింది. నా roommate కూడా అదే అంది. అప్పటికే eleven అయింది కాబట్టి బయటకి వెళ్లలేదు.”
“Order చేసుకోవచ్చు కదా.”
“ఈ మధ్య అదే ఎక్కువ అవుతోంది. Weekలో రెండు మూడు సార్లు order చేస్తే month endకి unnecessaryగా చాలా అవుతోంది.”
“Photo తీసి ఉండాల్సింది.”
“తీశా.”
అజిత్ ఆమె వైపు చూశాడు.
“చూపించు.”
ఇషికా phone తీసి galleryలో ఒక photo open చేసింది.
“ఇదిగో.”
Phone అతని వైపు తిప్పింది.
Screen చిన్నగా ఉండటంతో అజిత్ ముందుకు వంగాడు. ఇషికా కూడా phone అతని వైపు జరిపింది.
“ఇది noodlesనా?”
“చూశావా? అందుకే చెప్తున్నా.”
“చూడగానే upma అనిపిస్తోంది.”
ఇషికా నవ్వింది.
“నా roommate కూడా almost అదే అంది.”
ఆమె photo zoom చేసింది.
Hairలో ఒక strand ముందుకు వచ్చి cheek పక్కన పడింది.
అజిత్ చూపు క్షణం అక్కడ ఆగి మళ్లీ screen మీదకి వచ్చింది.
ఇషికా మరో photoకి swipe చేసింది.
“ఇది last week fried rice. Photoలో బాగానే ఉంది. Taste మాత్రం అసలు లేదు.”
“అందుకే weekendsలో బయట తింటున్నావా?”
“అది ఒక reason. ఇంకొకటి PGలో weekend మొత్తం ఉండటం bore. Madurai వెళ్తే ఇంట్లో people ఉంటారు. బయటకి వెళ్తాం. ఏదో ఒకటి ఉంటుంది. ఇక్కడ afternoon అయ్యేసరికి ఏం చేయాలో తెలియదు.”
“Movies?”
“చూస్తా. కానీ ప్రతి weekend రెండు movies చూసి పడుకోవడం కూడా bore అవుతుంది. కొన్నిసార్లు బయటకి వెళ్లి coffee తాగి తిరిగి వచ్చినా betterగా ఉంటుంది.”
ఆమె phone అతని వైపు ఇంకొంచెం జరిపింది.
అదే సమయంలో phone పట్టుకోవడానికి అజిత్ చేయి ముందుకు వెళ్లింది.
అతని వేళ్లు ఆమె వేళ్లకి తగిలాయి.
ఇషికా next photoకి swipe చేసింది.
అజిత్ photo చూసి phone వదిలేశాడు.
“Writer’s Cafe food దీనికంటే obviously చాలా better,” అంది ఇషికా.
“అక్కడ foodకి ఎంత ఇచ్చావు?”
“Eight around.”
“Dayకి eight and a half కదా.”
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
“అది మాత్రం గుర్తుంది.”
“Remaining one and a half answer రాలేదు.”
ఆమె water తాగింది.
“నువ్వు ఇంకా అది పట్టుకుని ఉన్నావా?”
“Curiosity.”
“కొన్ని thingsకి వెంటనే answer చెప్పలేం.”
“ఎందుకు?”
ఇషికా కొద్దిసేపు ఆలోచించింది.
“Answer చెప్పగానే దానికి unnecessaryగా meaning ఎక్కువ అయిపోతుంది కొన్నిసార్లు.”
అజిత్ ఆమెని చూశాడు.
“Okay.”
అతను మళ్లీ తినడం మొదలుపెట్టాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా,
“Chennaiలో breakfastకి నీ favourite place ఏది?” అడిగింది.
“Sangeethaలో ghee pongal నాకు ఇష్టం.”
“నాకు pongal కన్నా dosa.”
“Eating Circles try చేశావా?”
“Yeah. అక్కడ dosa బాగుంటుంది. Coffee మాత్రం నాకు అంత నచ్చలేదు.”
అక్కడి నుంచి వాళ్ల మాట Chennaiలో తిన్న places మీదకి వెళ్లింది. ఇషికా Besant Nagarలో ఒక చిన్న breakfast place గురించి చెప్పింది. అజిత్ Anna Nagarలో తనకు నచ్చిన biryani place గురించి చెప్పాడు.
Lunch అయిపోయేసరికి food courtలో tables చాలా వరకు ఖాళీ అయ్యాయి.
ఇద్దరూ trays తీసుకుని లేచారు.

ఆ సాయంత్రం పని అయిపోయాక lift దగ్గర మళ్లీ కలిశారు.
“ఈ రోజు త్వరగా వెళ్తున్నావా?” అడిగాడు అజిత్.
“Yeah. PGలో dinner decentగా ఉంటుందని groupలో పెట్టారు. వెళ్లి చూస్తా.”
Liftలోకి వెళ్లారు.
“Worst అయితే బయట తింటా. Office నుంచి PG walk చేస్తూ రెండు మూడు places ఉన్నాయి.”
“నీకు commute problem లేకపోవడం బాగుంది.”
“అదొక్కటే PG change చేయకుండా ఉండటానికి main reason. Morning కూడా easy.”
Ground floorకి వచ్చాక parking entrance వరకు కలిసి నడిచారు.
Road మీద traffic అప్పటికే పెరిగింది.
“నీకు ఇంటికి ఎంత పడుతుంది?” అడిగింది ఇషికా.
“Traffic లేకపోతే fifteen minutes. ఇప్పుడు twenty-five around.”
“Daily drive irritating కాదా?”
“కొన్ని days. Peak traffic వల్లే ఎక్కువ time పడుతుంది.”
“నేను Chennaiకి వచ్చిన first few months daily cabలో almost forty minutes travel చేసేదాన్ని. తర్వాత ఈ PGకి shift అయ్యా. Room చిన్నదైనా commute తగ్గాక చాలా difference అనిపించింది.”
“Daily forty minutes one side?”
“Yeah. Morning okay. Evening మాత్రం worst. PGకి చేరేసరికి ఏం చేయాలనిపించేది కాదు.”
కొద్దిసేపు నడిచారు.
“నీ playlistలో fourteen వరకు విన్నా,” అన్నాడు అజిత్.
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
“అంత వరకు వచ్చావా?”
“Yeah. Twelve బాగుంది.”
“అది నీకు నచ్చుతుందని అనుకోలేదు. Collegeలో మా roommate రోజూ పెట్టేది. First నాకు కూడా నచ్చలేదు. తర్వాత అలవాటైంది.”
“Lyrics కూడా బాగున్నాయి.”
“Hmm. Headphonesలో night వింటే ఇంకా బాగుంటుంది.”
Parking entrance వచ్చింది.
అజిత్ ఆగాడు.
ఇషికా PG వైపు వెళ్లే road straightగా ఉంది.
“Saturday night freeనా?” అడిగింది.
“Yeah. Mostly.”
“ఆ horror movie చూద్దామా?”
“Ten?”
“Okay. Roommate అప్పటికి పడుకుంటుంది. Headphones పెట్టుకుంటా.”
“Fine.”
“నేను link పంపుతా.”
“Okay.”
ఇషికా చేయి ఊపి ముందుకు నడిచింది.
అజిత్ parkingలోకి వెళ్లాడు.

Saturday night పది గంటలకి ఇద్దరూ Raveలో join అయ్యారు.
ఆ రాత్రి వాళ్లు The Conjuring పెట్టుకున్నారు.
“Volume okayనా?” అడిగాడు అజిత్.
“Yeah. కొంచెం lowగా పెట్టుకున్నా. Roommate పడుకుంది.”
Movie మొదలైంది.
మొదటి twenty minutesలో Perron family కొత్త ఇంటికి రావడం, dog ఇంట్లోకి వెళ్లడానికి refuse చేయడం, basement door కనిపించడం—ఇషికా మధ్యలో రెండు మూడు comments తప్ప ఎక్కువ మాట్లాడలేదు.
“Atmosphere బాగుంది,” అంది ఒక sceneలో.
“Slowగా ఉంది.”
“నాకు ఇలా build చేయడం ఇష్టం.”
అజిత్ movie continue చేశాడు.
కొన్ని నిమిషాల తర్వాత wardrobe మీద నుంచి sudden clap వచ్చిన sceneకి ఇషికా నుంచి చిన్నగా ఒక sound వచ్చింది.
అజిత్ movie pause చేశాడు.
“ఎందుకు pause చేశావు?” అంది.
“ఏం లేదు.”
“Play చేయి.”
అతని నవ్వు ఆమెకి వినిపించింది.
“నేను scream చేయలేదు.”
“నేను ఏమీ అనలేదు.”
“నువ్వు నవ్వుతున్నావు.”
అజిత్ movie resume చేశాడు.
“నువ్వు పక్కన ఉండి ఉంటే ఒకసారి కొట్టేదాన్ని,” అంది.
“అందుకే ఇక్కడ safe.”
ఇషికా నవ్వింది.
ఆ తర్వాత చాలాసేపు ఇద్దరూ movieనే చూశారు.
Halfway దాటాక ఒక tense sceneలో ఇషికా మాట్లాడింది.
“ఇలాంటి movie same roomలో చూస్తే బాగుంటుంది.”
“Hmm?”
“Reaction కనిపిస్తుంది కదా. Raveలో voice మాత్రమే. Scary scene వచ్చినప్పుడు నువ్వు అక్కడ ఎలా చూస్తున్నావో తెలియదు.”
“నేను normalగానే చూస్తున్నా.”
“అదే నాకు కనిపించదు.”
“Video call పెట్టొచ్చు.”
“Movieతో పాటు video call unnecessary. Leave it.”
Movie continue అయింది.

Credits వచ్చేసరికి పన్నెండున్నర దాటింది.
“ఎంత?” అడిగింది ఇషికా.
“Seven and a half.”
“నాకు eight and a half.”
“నీకు horrorలో ఏది genuinely great అనిపిస్తుందో తర్వాత చెప్పు. అదే చూస్తా.”
Movie close చేశారు.
Call మాత్రం అలాగే కొనసాగింది.
“నీకు చిన్నప్పుడు horror movies చూసే habit ఉండేదా?” అడిగింది ఇషికా.
“TVలో వస్తే చూసేవాడిని. ప్రత్యేకంగా వెతికి కాదు.”
“మా ఇంట్లో నాకు చూడనిచ్చేవాళ్లు కాదు. Cousinsతో చూసేదాన్ని. తర్వాత రాత్రి bathroomకి వెళ్లాలంటే మా అమ్మని బయట నిలబడమని అడిగేదాన్ని.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“ఎంత age?”
“Eight, nine maybe. నీకు ఏదీ భయం లేదా చిన్నప్పుడు?”
“ఉండేది.”
“ఏంటి?”
కొద్దిసేపటి తర్వాత అజిత్ వాళ్ల పాత ఇంటి terrace మీద ఉన్న water tank గురించి చెప్పాడు.
“Night పైకి వెళ్తే tank వెనక ఎవరో ఉన్నట్టు అనిపించేది.”
ఇషికా నవ్వింది.
“నిజంగా?”
“చిన్నప్పుడు.”
“ఎంత age?”
“Ten around.”
“అయితే నా bathroom storyని మళ్లీ tease చేయకు.”
“Deal.”
కొద్దిసేపు ఇద్దరూ silentగా ఉన్నారు.
ఇషికా yawning sound వినిపించింది.
“Sleep వస్తోందా?” అడిగాడు.
“కొంచెం. కానీ ఇప్పుడే call cut చేస్తే movieలో scenes గుర్తొస్తాయి.”
“అందుకే horror చూడొద్దు.”
“నాకు horror ఇష్టం. After effect వద్దు.”
కొద్దిసేపు మళ్లీ silence.
“Same roomలో చూస్తే at least movie అయిపోయాక ఇంకొకరు ఉంటారు,” అంది ఇషికా.
“PG common TVలో చూడొచ్చు.”
“అక్కడ movie చూడటం impossible. ఎవరో reels చూస్తారు. ఎవరో callలో ఉంటారు. Roommateకి horror ఇష్టం లేదు.”
“Old movies theatreలో కూడా ఉండవు.”
“Hmm.”
కొన్ని seconds తర్వాత—
“నీ TV ఎంత size?”
“65-inch.”
“Seriously?”
“Yeah.”
“65-inch పెట్టుకుని mostly నువ్వొక్కడివే చూస్తున్నావా ఇప్పుడు?”
“Mostly.”
“మా PG common areaలో 32-inch ఉంది. Half time remote కూడా కనిపించదు.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“ఎప్పుడైనా ఇక్కడ చూడొచ్చు.”
ఆమె వైపు కొద్దిసేపు sound లేదు.
“నీ apartmentలో?”
“Yeah.”
“Hmm… చూద్దాం.”
అజిత్ ఇంకేం అనలేదు.
కొద్దిసేపటికి conversation మరో movie మీదకి వెళ్లింది.
Call ముగిసేసరికి almost one అయింది.

Work weekలో ఒక రోజు form validation issueతో ఇషికా అజిత్ desk దగ్గర దాదాపు twenty minutes కూర్చుంది.
మరో రోజు lunchకి విఘ్నేష్ వచ్చి Pondicherry bike ride photos చూపించాడు. ఆ lunchలో ఎక్కువసేపు అతనే మాట్లాడాడు.
ఒక evening లావణ్య video call చేసింది.
“ఇప్పుడు చూడు,” అంటూ cameraని తన పొట్ట వైపు తిప్పింది.
“ఏం చూడాలి?”
“ఇప్పుడే move అయింది.”
అజిత్ screen వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు.
కొన్ని seconds తర్వాత belly మీద చిన్న movement కనిపించింది.
“అది అదేనా?”
“Yeah! చూశావా?”
“ఇప్పుడు కనిపించింది.”
లావణ్య నవ్వింది.
“Morning నుంచి చాలా activeగా ఉంది.”
“Doctor ఏమన్నారు?”
“Normal అన్నారు. Next appointment two weeks తర్వాత.”
అక్కడి నుంచి వాళ్లు appointment, medicines, baby clothes గురించి మాట్లాడారు.
“Hyderabad ఎప్పుడు వస్తావు?” అడిగింది లావణ్య.
“Release అయిపోయింది కాబట్టి next two weekendsలో ఒకటి చూస్తా.”
“ముందే చెప్పు. Train ticket last minuteలో దొరకదు.”
“Yeah. ఈ weekలో decide చేసి చెప్తా.”
Call మరో ఇరవై నిమిషాలు సాగింది.

ఒక afternoon pantryలో అజిత్ coffee తీసుకుంటుండగా ఇషికా వచ్చింది.
Light pink kurti వేసుకుంది. Hair loose braidలో ఉంది.
అజిత్ ఆమెని చూసి మళ్లీ coffee వైపు తిరిగాడు.
“ఏంటి?” అంది ఇషికా.
“నీకు ఈ colour బాగుంది.”
ఆమె తన kurti వైపు చూసింది.
“Pink నాకు normally పెద్దగా నచ్చదు.”
“బాగుంది.”
“Thanks.”
Coffee machineలో cup పెట్టింది.
“Morning laundry చేయలేదు. అందుకే ఇది బయటకి వచ్చింది.”
“అయితే మంచిదే.”
ఇషికా చిన్నగా నవ్వింది.
Coffee ready అయ్యాక cup తీసుకుంది.
“Lunchకి వస్తున్నావా?”
“Meeting ఉంది. Late అయితే మీరు వెళ్లండి.”
“Okay. Vigneshకి చెప్తా.”
ఆమె బయటకి వెళ్లిపోయింది.

ఆ రాత్రి 10:47కి ఇషికా message వచ్చింది.
“Pink నిజంగానే బాగుందా?”
“Yeah.”
కొన్ని seconds తర్వాత—
“Colour?”
అజిత్ “Yeah” అని type చేశాడు.
Delete చేశాడు.
“నువ్వు.”
Reply వెంటనే రాలేదు.
Typing కనిపించింది.
“Okay.”
మరో message రావడానికి కొంచెం time పట్టింది.
“ఇది expect చేయలేదు.”
“ఎందుకు?”
“తెలీదు. Straightగా చెప్పావు.”
“నిజమే కాబట్టి.”
“Thanks :)”
కొద్దిసేపటి తర్వాత—
“Dinner చేశావా?”
“Chicken fried rice order చేశా. Waiting.”
“నేను ఈ రోజు PG dinner skip చేసి dosa తిన్నా.”
“ఎక్కడ?”
ఇషికా Murugan Idli Shop అని పంపింది.
“Dosa okay. Jigarthanda కూడా తీసుకున్నా.”
“Dinnerకి?”
“Small one.”
“Hmm.”
“Judge చేయకు.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“Enjoy.”

మరుసటి రోజు morning నుంచి ఇద్దరికీ పని ఎక్కువ.
Afternoon customer issue verify చేయడానికి ఇషికా అజిత్ desk దగ్గరకి వచ్చింది.
“Empty valueతో submit చేస్తే error message రావడం లేదు,” అంటూ MacBook అతని వైపు తిప్పింది.
అజిత్ reproduce చేశాడు.
“Frontend validation skip అవుతోంది. నేను fix చేస్తా.”
“Okay. అయ్యాక ping చేయి.”
“Sure.”
సాయంత్రం liftలో వాళ్లిద్దరే ఉన్నారు.
ఇషికా dark green top, black jeans వేసుకుంది.
Lift mirrorలో hair సరిచేసుకుని అతని వైపు చూసింది.
“ఈ రోజు ఎలా ఉంది?”
“ఏంటి?”
“Dress.”
అజిత్ ఆమెని చూసాడు.
“బాగున్నావు.”
“Thanks.”
కొన్ని floors silentగానే దాటాయి.
తర్వాత ఇషికా,
“ఒకటి అడగనా?”
“అడుగు.”
“ఈ మధ్య నువ్వు నన్ను flirt చేస్తున్నావా?”
అజిత్ ఆమె వైపు తిరిగాడు.
“కొన్నిసార్లు.”
ఆమె ముఖంలో చిన్న surprise కనిపించింది.
“నువ్వు ‘లేదు’ అంటావనుకున్నా.”
అజిత్ నవ్వాడు.
“లేదు.”
“మిగతా times?”
“నిజంగానే compliment ఇస్తా.”
ఇషికా తల ఊపింది.
“Okay.”
Lift ground floorకి వచ్చింది.
ఇద్దరూ బయటకి నడిచారు.
Building బయటకి వచ్చాక ఆమె,
“నాకు mostly తెలుస్తుంది,” అంది.
“అయితే అడిగింది ఎందుకు?”
“నువ్వు ఏం చెప్తావో చూడాలని.”
Parking entrance వచ్చింది.
అజిత్ ఆగాడు.
“Bye.”
“Bye.”
ఇషికా ముందుకు నడిచింది.
కొన్ని అడుగుల తర్వాత—
“ఇషికా.”
ఆమె తిరిగింది.
“ఏంటి?”
అజిత్ క్షణం ఆమెని చూశాడు.
“Nothing.”
ఆమె కొద్దిసేపు అక్కడే నిలబడి అతని face చూసింది.
తర్వాత చిన్నగా నవ్వి తిరిగి నడిచింది.

Friday night 9:18కి ఇషికా A Quiet Place trailer పంపింది.
“ఇది చూశావా?”
“Yeah. Years back.”
“నేను చూడలేదు.”
“Good movie.”
“Raveలో చూస్తే visuals waste అవుతాయేమో అనిపిస్తోంది.”
“నీ PG TVలో?”
“అక్కడ వద్దు. Common areaలో ఎవరూ full movie చూడనివ్వరు.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమె అడిగింది.
“నీ TV 65 అన్నావు కదా?”
“Yeah.”
“దానిలో movies బాగుంటాయి.”
అజిత్ screen వైపు చూస్తూ కొన్ని seconds ఆగాడు.
“అయితే ఇక్కడ చూడొచ్చు.”
Reply కొంచెం ఆలస్యంగా వచ్చింది.
“నీ apartmentలో?”
“Yeah.”
“నిజంగానే?”
“Yeah.”
మళ్లీ కొద్దిసేపు reply లేదు.
“Saturday daytime అయితే okay. Eveningకి తిరిగి వెళ్లిపోతా.”
“Fine.”
“Lunch తర్వాత రావాలా?”
“ఇక్కడే order చేద్దాం.”
“Okay.”
“1కి?”
“Yeah. 1కి వస్తా.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా మరో message పంపింది.
“Address పంపు.”
అజిత్ Google Maps pin share చేశాడు.
“Office నుంచి ఎంత?”
“Traffic లేకపోతే fifteen minutes. Saturday afternoon twenty-twenty five ఉండొచ్చు.”
“Cabలో వస్తా.”
“Okay.”
“నీ apartment cleanగా ఉందా?”
అజిత్ నవ్వాడు.
“ఉంది.”
“Good.”
“రేపు కలుద్దాం.”
“Yeah.”

ఆ రాత్రి లావణ్య call చేసింది.
ఆమె bed మీద కూర్చుని baby clothes fold చేస్తోంది.
“ఇవి అన్నీ అమ్మ కొనేసింది,” అంటూ ఒక చిన్న yellow dress cameraకి చూపించింది.
“ఇప్పుడే ఇన్ని ఎందుకు?”
“నేనూ అదే అన్నా. వినట్లేదు.”
“నీ అమ్మని ఆపడం నీ వల్ల కాదు.”
“నీ వల్ల కూడా కాదు.”
అజిత్ నవ్వాడు.
కొద్దిసేపు clothes చూస్తూ మాట్లాడారు.
లావణ్య తర్వాత phone పక్కన పెట్టి pillowకి ఆనుకుంది.
“రేపు ఏం చేస్తున్నావు?”
అజిత్ bedroomలో bed edge మీద కూర్చున్నాడు.
“ఏం లేదు. ఇంట్లోనే ఉంటా.”
“Game ఆడతావా?”
“Maybe. Movie కూడా చూస్తా.”
“ఏ movie?”
“ఇంకా decide చేయలేదు.”
“Sunday?”
“Sunday కూడా ఏం plan లేదు.”
“అయితే rest తీసుకో. Hyderabadకి వచ్చే weekend decide చేసి చెప్పు.”
“Yeah.”
“Lunch properగా తిను.”
“Hmm.”
మాట మళ్లీ baby names మీదకి వెళ్లింది.
Call ముగిసేసరికి దాదాపు పదకొండు అయింది.
అజిత్ phone bed మీద పెట్టాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత living roomకి వచ్చాడు.
Dining table మీద ఉన్న Amazon courier box తీసుకుని utility areaలో పెట్టాడు.
Sofa మీద పడేసిన T-shirt తీసుకున్నాడు.
Kitchen counter మీద empty Coke Zero bottle dustbinలో వేసాడు.
TV screen మీద fingerprints కనిపించడంతో cloth తీసుకుని తుడిచాడు.

Saturday ఉదయం తొమ్మిదిన్నరకి మెలకువ వచ్చింది.
Phone తీసుకుని notifications చూశాడు.
లావణ్య నుంచి 8:40కి “Good morning ❤️” ఉంది.
“Good morning. Just woke up.”
అని reply చేశాడు.
ఇషికా నుంచి message ఏమీ లేదు.
అజిత్ coffee చేసుకున్నాడు.
Balconyలో కొద్దిసేపు నిలబడి కింద road వైపు చూశాడు.
తర్వాత PC on చేసి Forza Horizon 5 open చేశాడు.
ఒక race ఆడాడు.
Second race మధ్యలోనే game close చేశాడు.
Living roomకి వచ్చాడు.
TV screen మీద రెండు fingerprints ఇంకా cornerలో కనిపించాయి. వాటిని తుడిచాడు.
Coffee table మీద USB-C cable, AirPods case ఉన్నాయి. Drawerలో పెట్టాడు.
Kitchen counter wipe చేశాడు.
Fridge తెరిచాడు.
రెండు water bottles, Coke Zero cans ఉన్నాయి.
Bedroomలోకి వెళ్లాడు.
Laundry basketలో clothes ఉన్నాయి. Basketని cornerకి జరిపాడు.
Bedsheet crumpledగా ఉంది.
Straight చేశాడు.
Pillows సరిచేశాడు.
Bathroomలో towel బయట వేలాడుతోంది. తీసి hookకి పెట్టాడు.
Living roomకి తిరిగి వచ్చి time చూసాడు.
10:46.
TV on చేసి YouTubeలో ఒక tech video పెట్టాడు.
11:12కి phone vibrate అయింది.
ఇషికా.
“Good morning. 1కి వస్తా.”
“Morning. Okay.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత—
“Cab book చేసేటప్పుడు message చేస్తా.”
“Sure.”
అజిత్ phone table మీద పెట్టాడు.
Breakfastగా bread toast, omelette చేసుకున్నాడు.
తిన్నాక plates wash చేశాడు.
Kitchen counter మళ్లీ wipe చేశాడు.
పన్నెండు దాటాక showerకి వెళ్లాడు.
బయటకి వచ్చి wardrobe తెరిచాడు.
Black T-shirt తీసి ఒకసారి చూసాడు.
Writer’s Cafe రోజు వేసుకున్నది అదే.
తిరిగి పెట్టి dark grey T-shirt తీసుకున్నాడు.
Blue jeans వేసుకున్నాడు.
Mirror ముందు hair సరిచేశాడు.
Perfume వేసుకున్నాడు.
Living roomకి వచ్చి ACని 24°Cకి set చేశాడు.
Kitchenలో రెండు clean glasses బయట పెట్టాడు.
Fridgeలో water bottles frontకి జరిపాడు.
TV remote coffee table మీద పెట్టాడు.
12:18కి ఇషికా message వచ్చింది.
“Cab booked. Driver 7 mins away.”
“Okay.”
అజిత్ sofaలో కూర్చున్నాడు.
12:29.
“Leaving.”
“Okay.”
Phone table మీద పెట్టాడు.
కొద్దిసేపు TV చూశాడు.
తర్వాత phone తీసుకున్నాడు.
WhatsAppలో లావణ్య chat పైకి ఉంది.
Morning “Good morning” తర్వాత ఇంకేం లేదు.
Phone మళ్లీ table మీద పెట్టాడు.
12:48కి ఇషికా message వచ్చింది.
“Traffic కొంచెం ఉంది. Maps 1:04.”
“No problem.”
12:58.
“Your roadలోకి వచ్చాం.”
అజిత్ లేచాడు.
“Gate దగ్గర దిగు. నేను కిందకి వస్తా.”
“Okay.”
Keys తీసుకుని apartment lock చేశాడు.
Liftలో ground floor button press చేశాడు.
Mirrorలో తన reflection కనిపించింది.
T-shirt shoulder దగ్గర కొంచెం fold అయి ఉంది. చేతితో సరిచేశాడు.
Ground floorకి చేరుకున్నాడు.
Building బయటకి వచ్చేసరికి white Swift Dzire gate దగ్గరకి వచ్చింది.
Cab ఆగింది.
Rear door తెరుచుకుని ఇషికా దిగింది.
Driverకి payment confirm చేసి door మూసింది.
Cab వెళ్లిపోయింది.
ఇషికా అజిత్ వైపు నడిచింది.
Light blue straight-fit jeans. Soft maroon top. Hair వెనక loosely clipped చేసి ఉంది; ముందు కొన్ని strands వదిలేసింది. చిన్న silver earrings. Shoulder మీద చిన్న black handbag.
“Hi,” అంది.
“Hi.”
“Traffic last signal దగ్గర ఎక్కువ ఉంది.”
“Yeah. ఈ timeలో అక్కడ slow అవుతుంది.”
ఇద్దరూ building entrance వైపు నడిచారు.
కొన్ని అడుగుల తర్వాత అజిత్ ఆమె వైపు చూశాడు.
“బాగున్నావు.”
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
“Thanks.”
Lift దగ్గరకి వచ్చారు.
Button press చేశాడు.
Doors తెరుచుకున్నాయి.
ఇద్దరూ లోపలకి వెళ్లారు.
అజిత్ తన floor button press చేశాడు.
Lift పైకి కదిలింది.
కొన్ని seconds ఎవరూ మాట్లాడలేదు.
ఇషికా floor numbers వైపు చూస్తోంది.
“కొంచెం strangeగా ఉంది,” అంది.
అజిత్ ఆమె వైపు తిరిగాడు.
“ఏంటి?”
“Officeలో రోజూ చూస్తా. బయట lunchకి కూడా వెళ్లాం. కానీ నీ ఇంటికి రావడం differentగా అనిపిస్తోంది.”
“Uncomfortableగా ఉందా?”
“లేదు.”
ఆమె తల ఊపింది.
“Cabలో వచ్చేటప్పుడు ఏమీ అనిపించలేదు. Buildingలోకి వచ్చాక అనిపించింది.”
అజిత్ కొద్దిసేపు ఏమీ అనలేదు.
“నాకూ కొంచెం differentగానే ఉంది.”
ఇషికా అతని వైపు చూసింది.
Lift వాళ్ల floor దగ్గర ఆగింది.
Doors తెరుచుకున్నాయి.

Door దగ్గరకి వచ్చి అజిత్ lock తెరిచాడు.
పక్కకి జరిగాడు.
“Come in.”
ఇషికా లోపలకి అడుగు పెట్టింది.
Sandals తీసి shoe rack పక్కన పెట్టింది.
Living roomలోకి నడిచింది.
మొదట balcony వైపు చూసింది.
తర్వాత TV.
Dining table.
Shelf.
Wall మీద ఉన్న framed photo దగ్గర ఆమె చూపు ఆగింది.
అజిత్, లావణ్య wedding receptionలో తీసుకున్న photo.
దాని పక్కన ఇంకో చిన్న frameలో ఇద్దరూ ఒక hill stationలో తీసుకున్న selfie ఉంది.
ఇషికా వాటిని కొద్దిసేపు చూసి living room వైపు తిరిగింది.
“Nice house,” అంది.
“Water?”
“Yeah.”
అజిత్ kitchenకి వెళ్లాడు.
ఇషికా TV దగ్గరకి వెళ్లింది.
అతను రెండు glassesతో తిరిగి వచ్చాడు.
“ఇదేనా 65-inch?”
“Yeah.”
“Photoలో ఇంత పెద్దగా అనిపించలేదు.”
అజిత్ ఆమెకి glass ఇచ్చాడు.
“ఏ photo?”
“ఒకసారి నీ setup photo పంపావు. Sideలో కనిపించింది.”
“నాకు గుర్తు లేదు.”
“చాలా months అయింది.”
ఆమె water తాగింది.
Room మొత్తం మరోసారి చూసింది.
“Cleanగా ఉంది.”
“Hmm.”
“నిన్న clean చేశావా?”
“కొంచెం.”
ఇషికా చిన్నగా నవ్వింది.
“అనుకున్నా.”
అజిత్ కూడా నవ్వాడు.
“Balcony చూశావా?”
ఇద్దరూ balconyలోకి వెళ్లారు.
Afternoon heat ఉన్నా balconyకి direct sun రావడం లేదు.
Road కొంత దూరంలో కనిపిస్తోంది.
“ఇక్కడ evening బాగుంటుంది,” అన్నాడు అజిత్. “Five తర్వాత sun ఉండదు.”
“Quietగా కూడా ఉంది.”
“Night ఇంకా quiet.”
ఇషికా railing దగ్గర నిలబడింది.
“PGలో ఈ timeకి corridorలో ఎవరో ఒకరు phoneలో మాట్లాడుతూనే ఉంటారు. Weekend అయితే ఇంకా ఎక్కువ.”
“Roommate?”
“ఈ రోజు ఆమె friendతో బయటకి వెళ్లింది. Evening వస్తుంది.”
కొద్దిసేపు బయటకి చూస్తూ నిలబడ్డారు.
“Lavanya వెళ్లిన తర్వాత ఇల్లు చాలా emptyగా అనిపించిందా?” అడిగింది ఇషికా.
“First few weeks ఎక్కువ. Office నుంచి వచ్చి door open చేస్తే silence ఉండేది. ముందు TV sound అయినా, kitchenలో ఏదైనా sound అయినా ఉండేది.”
“ఇప్పుడు?”
“అలవాటైంది. కొన్నిసార్లు బాగానే ఉంటుంది. కొన్నిసార్లు bore.”
ఇషికా తల ఊపింది.
“PGలో exact opposite. Silence కావాలంటే దొరకదు.”
అజిత్ balcony doorకి ఆనుకుని నిలబడ్డాడు.
“నీ roommateతో okayనా?”
“Yeah. ఆమె decent. ఇద్దరికీ privacy కావాలి అని అర్థం చేసుకుంటాం. కానీ room చిన్నది కాబట్టి ఎంత adjust అయినా ఒక limit ఉంటుంది. Phoneలో personalగా మాట్లాడాలంటే కూడా అవతల person నిద్రపోయిందా లేదా చూడాలి.”
“అందుకే కొన్ని callsలో lowగా మాట్లాడతావు.”
“Hmm. కొన్ని nights balcony sideకి వెళ్లి మాట్లాడతా.”
కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా లోపలకి వచ్చింది.
“Hungryగా ఉంది.”
“Order చేద్దాం.”

ఇద్దరూ sofaలో కూర్చున్నారు.
అజిత్ Swiggy open చేశాడు.
“ఏం తింటావు?”
“Pasta okay.”
అతను Toscano menu open చేశాడు.
ఇద్దరూ కొద్దిసేపు menu చూశారు.
“Penne Arrabbiata?” అడిగాడు.
“Yeah.”
“Garlic bread?”
“Add చేయి.”
“Dessert?”
ఇషికా screen మీద scroll చేసింది.
“Belgian Chocolate Cake.”
“Okay.”
“Later తినొచ్చు.”
అజిత్ cartలో add చేశాడు.
Order place చేశాడు.
“Thirty-eight minutes.”
Phone coffee table మీద పెట్టాడు.
ఇషికా TV వైపు చూసింది.
“Movie ఇప్పుడే start చేస్తే food మధ్యలో వస్తుంది.”
“అందుకే ముందు PC చూపిస్తా.”
“Yeah. అది చూడాలి.”
ఇద్దరూ gaming roomలోకి వెళ్లారు.
Desk మీద రెండు monitors ఉన్నాయి. Keyboard, mouse, headset neatly ఉన్నాయి.
ఇషికా chair వెనక నిలబడి setup చూసింది.
“రెండు screens ఎందుకు?”
“Gamingలో second screen browser, Discord కోసం. Workకి కూడా కొన్నిసార్లు use చేస్తా.”
“Office Mac ఇక్కడ connect చేస్తావా?”
“Rarely. Important work ఉంటే.”
అజిత్ PC on చేశాడు.
ఇషికా chairలో కూర్చుంది.
“ఏం ఆడతావు ఎక్కువ?”
“ఈ మధ్య Forza Horizon 5. అప్పుడప్పుడు Cyberpunk. Friends online ఉంటే Counter-Strike.”
“నాకు ఇవేవీ తెలియవు.”
“ఏదైనా game ఆడతావా?”
“Collegeలో Candy Crush. తర్వాత phoneలో చిన్న games. అంతే.”
అజిత్ drawer నుంచి controller తీసాడు.
“Forza try చేస్తావా?”
“Controls easy అయితే.”
“Easy.”
Game open చేశాడు.
Controller ఆమెకి ఇచ్చాడు.
“Right trigger accelerate. Left brake. ఈ stick steering.”
“Okay.”
Race start అయింది.
First cornerలో car barrierకి వెళ్లి గుద్దుకుంది.
ఇషికా నవ్వింది.
“Wait. Steering చాలా sensitiveగా ఉంది.”
“కొంచెం మాత్రమే move చేయాలి.”
“Restart చేయి.”
అజిత్ restart చేశాడు.
ఈసారి first corner దాటింది.
Second corner దగ్గర car grassలోకి వెళ్లింది.
“Brake ఎప్పుడు వేయాలి?”
“Turnకి ముందు.”
“Okay. ఇంకోసారి.”
Third attempt.
ఇషికా screen మీదే concentration పెట్టింది.
First turn దాటింది.
Second turn కూడా.
Sharp right turn వచ్చింది.
Car బయటకి వెళ్లబోతుండగా అజిత్ chair పక్కనకి వంగాడు.
“Stick ఎక్కువ move చేస్తున్నావు.”
“ఎంత పెట్టాలి?”
అతను controller వైపు చేయి చాపాడు.
“ఇంత.”
అతని thumb ఆమె thumb పక్కన పెట్టి stickని కొద్దిగా జరిపాడు.
Car road మీదకి వచ్చింది.
“Okay,” అంది ఇషికా. “ఇప్పుడు అర్థమైంది.”
అజిత్ చేయి తీసుకున్నాడు.
Race continue అయింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత మరో turn దగ్గర ఆమె మళ్లీ ఎక్కువగా steer చేసింది.
అజిత్ చేయి controller మీదకి వెళ్లింది.
అతని వేళ్లు ఆమె వేళ్ల మీద పడ్డాయి.
Stickని కొద్దిగా సరిచేశాడు.
Car barrierకి తగలకుండా turn దాటింది.
“ఇలా.”
ఇషికా controller వైపు చూసింది.
తర్వాత అతని చేయి వైపు.
అజిత్ చేయి తీసుకున్నాడు.
ఆమె మళ్లీ screen వైపు చూసింది.
“ఈసారి నేను చేస్తా.”
“Okay.”
దాదాపు full lap cleanగా వెళ్లింది.
Finish lineకి కొంచెం ముందు doorbell మోగింది.
ఇషికా controller pause చేసింది.
“Food వచ్చిందనుకుంటా.”
“Yeah.”
అజిత్ బయటకి నడిచాడు.
ఇషికా controller చేతిలోనే ఉంచుకుంది.
“తిన్నాక ఇంకో race ఆడతా,” అంది.
అజిత్ door వైపు వెళ్తూ,
“Okay,” అన్నాడు.
[+] 4 users Like Itsyourking's post
Like Reply
#17
చాప్టర్ 9

అజిత్ door తెరిచి food delivery తీసుకున్నాడు.

Dining table మీద bag పెట్టి items బయటకి తీశాడు.

Penne Arrabbiata రెండు portions, garlic bread, Belgian Chocolate Cake.

Kitchen నుంచి plates తీసుకొచ్చేసరికి ఇషికా gaming room నుంచి బయటకి వచ్చింది.

“Race finish చేయలేదా?” అడిగాడు.

“తిన్నాక చేస్తా.”

“Okay.”

ఇషికా dining table దగ్గర కూర్చుంది.

అజిత్ pasta boxes open చేసి platesలో serve చేశాడు. Garlic bread మధ్యలో పెట్టాడు.

“Smell బాగుంది,” అంది ఇషికా.

ఆమె first bite తీసుకుంది.

కొద్దిసేపు తిన్నాక,

“బాగుంది,” అంది.

అజిత్ కూడా taste చేశాడు.

“Yeah.”

“Writer’s Cafe pasta కంటే నాకు ఇదే నచ్చింది.”

“నాకూ.”

కొన్ని నిమిషాలు తినడంలోనే గడిచాయి.

ఇషికా water తాగి room చుట్టూ చూసింది.

Dining area నుంచి living room, balcony రెండూ కనిపిస్తున్నాయి.

“మీరు ఈ apartment ఎప్పుడు తీసుకున్నారు?” అడిగింది.

“Almost two years.”

“Lavanyaకి Chennai నచ్చుతుందా?”

“Mostly. మొదట weatherతో problem. Hyderabad నుంచి వచ్చాక humidityకి adjust అవ్వడానికి time పట్టింది.”

“నాకూ అదే. First summerలో చాలా irritatingగా ఉండేది. ఇప్పుడు అలవాటైంది.”

“Summer మాత్రం నాకు ఇప్పటికీ నచ్చదు.”

“ఎవరికీ నచ్చదు.”

ఇషికా garlic bread తీసుకుంది.

“Apartment మీరు ఇద్దరూ కలిసి choose చేశారా?”

“Yeah. మూడు నాలుగు చూశాం. Lavanyaకి kitchen, balcony important. నాకు office distance, parking.”

“ఇది ఇద్దరికీ నచ్చిందా?”

“Yeah. ఆమెకి balcony first lookలోనే నచ్చింది.”

ఇషికా balcony వైపు చూసింది.

“Evening అక్కడ కూర్చుంటే బాగుంటుంది.”

“Morning కూడా. Direct sun రావడానికి ముందు.”

“నేను balcony ఉన్న houseలో properly ఎప్పుడూ ఉండలేదు. మా parents houseలో terrace ఉంది. PGలో balcony అని ఒక narrow space ఉంది. అక్కడ clothes, buckets అన్నీ ఉంటాయి.”

“Maduraiలో?”

“Independent house. Terrace ఉంది. Aadya ఉన్నప్పుడు evening పైకి తీసుకెళ్లేవాళ్లం.”

ఆమె garlic breadలో చిన్న piece విరిచింది.

“ఆమెకి birds కనిపిస్తే చాలా excitement. Crow అయినా pigeon అయినా same reaction.”

“ఏం చేసేది?”

“Point చేస్తూ sound చేసేది. Words clearగా రాకముందు ప్రతి birdకి ఒకే sound. తర్వాత crow నేర్చుకుంది. Pigeon మాత్రం చివరి వరకు తన own version.”

ఇషికా నవ్వింది.

“ఒకసారి terrace మీద biscuit పట్టుకుని నిలబడింది. Crow వచ్చి తీసుకెళ్తుందని ఎవరో చెప్పారు. తర్వాత biscuit కూడా కావాలి, crow కూడా దగ్గరకి రావాలి.”

అజిత్ నవ్వాడు.

“Photo ఉందా?”

“Video ఉండాలి.”

ఇషికా phone తీసి galleryలో కొంతసేపు వెతికింది.

ఒక video open చేసి అతని వైపు తిప్పింది.

Terrace మీద చిన్న ఆద్య చేతిలో biscuit పట్టుకుని ఏదో చెప్తోంది. Camera వెనక నుంచి ఇషికా voice వినిపిస్తోంది. ఆద్య ఒక్కసారిగా పైకి చూసి నవ్వింది.

Video పదిహేను seconds కూడా లేదు.

ఇషికా ఇంకోసారి play చేసింది.

ఈసారి అజిత్ screen చూస్తూ ఉన్నాడు.

Video అయిపోయాక ఆమె phone lock చేసింది.

“Voice చాలా change అవుతుందనుకున్నా. Videos చూస్తే sameగానే అనిపిస్తుంది.”

అజిత్ ఏమీ అనలేదు.

ఇషికా water తాగింది.

కొద్దిసేపటి తర్వాత,

“Cake ఇప్పుడే వద్దు. Movie మధ్యలో తిందాం,” అంది.

“Okay.”

Lunch అయిపోయాక ఇద్దరూ plates kitchenకి తీసుకెళ్లారు.

ఇషికా తన plate sink దగ్గర పెట్టి tap open చేసింది.

“Leave it,” అన్నాడు అజిత్.

“Wash చేస్తా.”

“నేను చేస్తా.”

ఆమె plate sinkలో పెట్టింది.

“Okay.”

చేతులు wash చేసుకుని gaming roomకి వెళ్లింది.

---

అజిత్ kitchen సర్ది gaming roomలోకి వచ్చేసరికి ఇషికా race restart చేసి ఉంది.

అతను desk పక్కన నిలబడ్డాడు.

ఈసారి ఆమె turns ముందు speed తగ్గిస్తోంది.

“Better,” అన్నాడు.

“Controls ఇప్పుడు అర్థమయ్యాయి.”

Raceలో చివరి stretch వచ్చింది.

ఇషికా carని road మీదే ఉంచి finish line దాటింది.

“Done.”

Controller table మీద పెట్టి chairలో వెనక్కి వాలింది.

“Position చూశావా?” అడిగాడు అజిత్.

“లేదు.”

“Eleventh.”

“ఎంత మంది?”

“Twelve.”

ఇషికా నవ్వింది.

“First dayకి okay.”

“Hmm.”

“Movie?”

“Yeah.”

ఇద్దరూ living roomకి వచ్చారు.

అజిత్ curtains కొంచెం close చేశాడు. Afternoon light తగ్గింది.

TV on చేసి A Quiet Place open చేశాడు.

ఇషికా sofaలో ఒక endకి కూర్చుంది.

అజిత్ మరో వైపు కూర్చున్నాడు.

“Subtitles పెట్టు,” అంది.

“Yeah.”

Movie మొదలైంది.

మొదటి few minutesలోనే abandoned town, barefoot family, silence rules కనిపించాయి.

ఇషికా పూర్తిగా screen వైపు చూస్తోంది.

Toy rocket scene మొదలైనప్పుడు ఆమె ముందుకు వంగి కూర్చుంది.

“Battery తీసేశారు కదా…” అంది low voiceలో.

Boy toy switch on చేసిన వెంటనే,

“Oh no,” అంది.

Scene ముగిసే వరకు ఇద్దరూ మాట్లాడలేదు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమె sofaలో వెనక్కి వాలింది.

“Startingలోనే ఇది expect చేయలేదు.”

“నేను first time చూసినప్పుడు కూడా.”

“Spoilers చెప్పకు.”

“చెప్పను.”

Movie continue అయింది.

Screen మీద characters sign languageలో మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఇషికా subtitles చదువుతూ ఉంది.

“Concept simpleగా ఉంది కానీ stressful,” అంది.

“Hmm.”

మళ్లీ silence.

దాదాపు forty minutes తర్వాత ఇషికా position మార్చుకుని sofaలో కొంచెం centerకి వచ్చింది.

“Cake తిందామా?” అడిగింది.

“Yeah.”

అజిత్ movie pause చేశాడు.

Kitchen నుంచి cake box, రెండు forks తీసుకొచ్చాడు.

“Plates కావాలా?” అడిగాడు.

“Box నుంచే okay.”

Cake coffee table మీద పెట్టాడు.

ఇద్దరూ ముందుకు వంగి తినడం మొదలుపెట్టారు.

ఇషికా ఒక bite తీసుకుంది.

“ఇది చాలా బాగుంది.”

“Hmm.”

కొద్దిసేపు cake తిన్నారు.

అజిత్ forkతో last corner తీసుకోబోతుండగా ఇషికా కూడా అదే sideకి fork పెట్టింది.

రెండు forks ఒకదానికొకటి తగిలాయి.

ఇద్దరూ ఆపారు.

“నువ్వు తీసుకో,” అన్నాడు అజిత్.

“Half చాలు.”

అతను pieceని మధ్యలో cut చేశాడు.

ఇషికా తన half తీసుకుంది.

Cake అయిపోయాక box sideకి పెట్టి movie resume చేశారు.

ఇషికా sofaలో తిరిగి కూర్చున్నప్పుడు అజిత్‌కి దగ్గరగా కూర్చుంది.

---

Movieలో basement sequence మొదలైంది.

ఇషికా legs fold చేసి ఒక వైపు కూర్చుంది.

అజిత్ right arm sofa back మీద పెట్టుకున్నాడు.

Screen మీద waterలో movement కనిపించగానే ఇషికా ముందుకు వంగింది.

Creature ఒక్కసారిగా frameలో కనిపించింది.

ఇషికా చేయి అజిత్ forearmని పట్టుకుంది.

Scene cut అయింది.

కొన్ని seconds తర్వాత ఆమె grip loose చేసింది.

ఆమె చేయి అతని arm పక్కన sofa మీదకి వచ్చింది.

Movie మరో sceneకి వెళ్లింది.

అజిత్ position మార్చుకున్నప్పుడు వాళ్ల elbows తగిలాయి.

కొద్దిసేపటికి ఇషికా,

“Raveలో ఇది miss అవుతుంది,” అంది.

“ఏది?”

“Reaction.”

అజిత్ ఆమె వైపు చూశాడు.

ఇషికా screen వైపే చూస్తూ చిన్నగా నవ్వింది.

“Movie చూడు.”

అతను మళ్లీ TV వైపు తిరిగాడు.

---

Movie చివరి భాగంలో ఇద్దరూ ఎక్కువ మాట్లాడలేదు.

Credits వచ్చేసరికి సాయంత్రం నాలుగు దాటింది.

TV volume తగ్గించి అజిత్ remote table మీద పెట్టాడు.

“Rating?” అడిగాడు.

ఇషికా కొద్దిసేపు ఆలోచించింది.

“Eight and a half.”

“నాకు eight.”

“Conjuring కన్నా ఎక్కువ.”

“Definitely.”

ఇషికా sofaలో వెనక్కి వాలి stretch చేసింది.

“Time fastగా అయిపోయింది.”

అజిత్ phone తీసుకుని time చూసాడు.

“4:18.”

ఇషికా కూడా phone తీసుకుంది.

కొన్ని notifications ఉన్నాయి.

ఒక message చదివి reply చేసింది.

అజిత్ TVలో home screenకి వచ్చాడు.

“Tea లేదా coffee?” అడిగాడు.

“Coffee.”

“Strong?”

“Medium.”

అజిత్ kitchenకి వెళ్లాడు.

ఇషికా కొద్దిసేపటి తర్వాత balconyకి వెళ్లింది.

Coffee చేసి రెండు mugsతో బయటకి వచ్చేసరికి ఆమె railing దగ్గర నిలబడి ఉంది.

ఒక mug ఆమెకి ఇచ్చాడు.

“Thanks.”

సాయంత్రం sun buildings వెనకకి తగ్గుతోంది.

కింద traffic afternoon కంటే ఎక్కువైంది.

ఇద్దరూ కొద్దిసేపు coffee తాగుతూ బయటకి చూశారు.

“ఇక్కడ కూర్చుంటే బాగుంది,” అంది ఇషికా.

Balconyలో ఉన్న chairలో కూర్చుంది. అజిత్ మరో chair తీసుకుని పక్కన పెట్టుకున్నాడు.

“నువ్వు రోజూ ఇక్కడ coffee తాగుతావా?” అడిగింది.

“రోజూ కాదు. Morning కొన్నిసార్లు. Lavanya ఉన్నప్పుడు evening ఎక్కువగా ఇక్కడే కూర్చునేది.”

“ఆమెకి Hyderabad miss అవుతుందా?”

“కొన్నిసార్లు. Especially family functions ఉంటే. Chennaiలో close relatives ఎవరూ లేరు.”

“Baby పుట్టాక తిరిగి వచ్చాక tough అవుతుందేమో.”

“Yeah. అందుకే baby five months అయ్యే వరకు అక్కడే ఉంటుంది. ఇక్కడ ఇద్దరం aloneగా manage చేయడం కన్నా అక్కడ help ఉంటుంది.”

ఇషికా mug రెండు చేతులతో పట్టుకుంది.

“అది better. First monthsలో help చాలా matter అవుతుంది.”

“Aadya పుట్టినప్పుడు నువ్వు Maduraiలోనే ఉన్నావా?” అడిగాడు అజిత్.

“Deliveryకి ముందు వెళ్లా. తర్వాత చాలా months అక్కడే ఉన్నా.”

“Work?”

“Maternity leave. తర్వాత extend చేశా.”

కొద్దిసేపు ఆగింది.

“Workకి తిరిగి రావడం చాలా strangeగా ఉండేది. రెండు years మొత్తం hospital visits, medicines, appointments మధ్యే వెళ్లిపోయాయి. తర్వాత suddenly laptop open చేసి bugs చూడాలి, standupలో మాట్లాడాలి.”

“First day ఎలా ఉంది?”

“Bad.”

ఆమె mug వైపు చూసింది.

“Everybody normalగా మాట్లాడుతున్నారు. ‘Welcome back’, ‘How are you’, ‘Take your time’… వాళ్లు ఏం తప్పు చేయలేదు. కానీ నాకు మాత్రం నేను అక్కడ ఉండకూడదనిపించింది.”

“ఎంత time పట్టింది?”

“తెలీదు. Weeks. Maybe months.”

Coffee నుంచి చిన్న sip తీసుకుంది.

“ఒక stage తర్వాత work useful అయింది. కొన్ని hours brainకి ఇంకో విషయం దొరికింది. ఇంట్లో ఉంటే same thoughts తిరుగుతూనే ఉండేవి.”

అజిత్ తల ఊపాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఇషికా,

“Sorry. Movie తర్వాత heavy topic అయింది,” అంది.

“ఎందుకు sorry?”

ఆమె shoulders కొద్దిగా పైకి లేపింది.

“తెలీదు.”

“పర్లేదు.”

ఇషికా mugలో మిగిలిన coffee finish చేసింది.

“Coffee బాగుంది.”

“Thanks.”

“Sugar కొంచెం తక్కువ. నాకు అలాగే ఇష్టం.”

“Okay.”

“Next time కూడా ఇలాగే.”

అజిత్ ఆమె వైపు చూసాడు.

“గుర్తుపెట్టుకుంటా.”

ఇషికా mug table మీద పెట్టింది.

---

ఐదు దాటాక ఇద్దరూ మళ్లీ living roomలోకి వచ్చారు.

ఇషికా sofaలో కూర్చుని phone చూసింది.

“Roommate ఇంకా బయటే ఉంది,” అంది.

“ఎక్కడికి వెళ్లింది?”

“Phoenix Mall. Friendతో movieకి వెళ్లింది.”

అజిత్ TVలో YouTube open చేశాడు.

“Music పెట్టనా?”

“Yeah.”

ఇషికా తన playlistలో ఒక song చెప్పింది.

అజిత్ search చేసి play చేశాడు.

TVలో song low volumeలో నడుస్తోంది.

“ఇదే twelve,” అంది ఇషికా.

“గుర్తుంది.”

“Fullగా విన్నావా?”

“రెండుసార్లు.”

Song అయిపోయాక మరో song automatically వచ్చింది.

అజిత్ change చేయలేదు.

“నీ college ఎలా ఉండేది?” అడిగాడు.

“First year hostelలో ఉండేదాన్ని. తర్వాత parents insist చేసి relatives houseకి shift చేశారు. Hostel year మాత్రం చాలా fun.”

“ఎందుకు shift చేయించారు?”

“మా అమ్మకి hostel food, late nights రెండూ నచ్చలేదు. నేను phone ఎత్తకపోతే tension పడేది. Relatives house collegeకి దగ్గరగా ఉండేది, so వాళ్లు convince చేశారు.”

“నీకు వెళ్లాలని ఉందా?”

“లేదు. First month చాలా irritatedగా ఉన్నా. తర్వాత అక్కడ కూడా friends అయ్యారు.”

ఆమె college hostel stories చెప్పింది. Birthdaysకి midnightలో cake తెచ్చుకోవడం, exams ముందు ఒకే roomలో నలుగురు కూర్చుని చదవాలని మొదలుపెట్టి చివరికి మాట్లాడుతూనే ఉండటం, first yearలో ఇంటికి వెళ్లకుండా మొదటిసారి festival hostelలోనే ఉండటం.

అజిత్ తన engineering days గురించి చెప్పాడు. First semesterలో classలో చాలా మందితో మాట్లాడకపోవడం, తర్వాత lab project వల్ల group ఏర్పడటం, placements timeలో అందరూ ఒక్కసారిగా serious అయిపోవడం.

మాట college days, first phones, Orkut, Facebook మీదకి వెళ్లింది.

Time గమనించేసరికి ఆరు దాటింది.

ఇషికా phoneలో time చూసింది.

“Six fifteen.”

“Hmm.”

“Seven around వెళ్లాలి.”

అజిత్ తల ఊపాడు.

Song మారింది.

ఇషికా screen వైపు చూసింది.

“ఇది మార్చు. నాకు నచ్చదు.”

అజిత్ remote తీసుకుని next చేశాడు.

మరో song మొదలైంది.

---

ఆరున్నర దాటాక ఇషికా balconyకి ఇంకోసారి వెళ్లింది.

Outside light తగ్గుతోంది.

అజిత్ కూడా వెనక వెళ్లాడు.

“Eveningకి నిజంగానే better,” అంది.

“Hmm.”

“Morningకి ఎలా ఉంటుంది?”

“Sunrise directగా కనిపించదు. కానీ light బాగుంటుంది.”

ఇషికా railing మీద చేతులు పెట్టి కిందకి చూసింది.

Hair clip కొంచెం loose అయి ఒక strand face మీదకి వచ్చింది.

ఆమె తల కదిలించి దాన్ని పక్కకి జరిపింది.

మళ్లీ ముందుకే వచ్చింది.

అజిత్ పక్కనే నిలబడి ఉన్నాడు.

అతని చేయి పైకి వెళ్లింది.

“Wait.”

ఇషికా అతని వైపు తిరిగింది.

అజిత్ ఆ hair strandని ఆమె cheek దగ్గర నుంచి తీసి ear వెనకకి జరిపాడు.

అతని వేళ్లు ఆమె cheek పక్కన తేలికగా తగిలాయి.

ఇషికా అతని వైపు చూస్తూ ఉంది.

అజిత్ చేయి వెనక్కి తీసుకున్నాడు.

కింద నుంచి horn sound వచ్చింది.

ఇషికా clip తీసేసింది.

Hair shoulders మీదకి పడింది.

Clip handbagలో పెట్టింది.

“ఇలాగే better,” అన్నాడు అజిత్.

ఇషికా అతని వైపు చూసింది.

“నాకు కూడా.”

---

ఏడు దాటేసరికి ఇషికా handbag తీసుకుంది.

“వెళ్లాలి. Traffic ఇంకా పెరగకముందే.”

“నేను drop చేస్తా.”

“Cab book చేసుకుంటా.”

“నేను anyway freeగానే ఉన్నా.”

ఇషికా phone చేతిలోకి తీసుకుని మళ్లీ handbagలో పెట్టింది.

“Okay.”

అజిత్ keys తీసుకున్నాడు.

ఇషికా sandals వేసుకుంది.

Door దగ్గర నిలబడి living room వైపు ఒకసారి చూసింది.

“ఈ రోజు బాగుంది,” అంది.

“Hmm.”

“Thanks.”

“Welcome.”

Door lock చేసి ఇద్దరూ lift వైపు నడిచారు.

Liftలోకి వెళ్లాక ఇషికా mirrorలో open hair సరిచేసుకుంది.

“PGకి వెళ్లగానే నా roommate ఏం తిన్నావని అడుగుతుంది.”

“Pasta చెప్పు.”

“Toscano అన్న వెంటనే menu open చేస్తుంది.”

Ground floor వచ్చింది.

Parkingలోకి నడిచారు.

Car unlock చేసి ఇద్దరూ ఎక్కారు.

అజిత్ engine start చేశాడు.

Phone connect అయ్యాక music automatically play అయింది.

ఇషికా passenger seatలో belt పెట్టుకుంది.

“ఇది నా playlist కదా?”

“Yeah. Last play అదే.”

ఆమె window బయటకి చూసింది.

---

Traffic normalగానే ఉంది.

మొదటి కొద్దిసేపు musicనే విన్నారు.

ఒక signal దగ్గర car ఆగినప్పుడు ఇషికా,

“Lavanyaకి నేను వచ్చానని తెలుసా?” అడిగింది.

అజిత్ steering మీద చేతులు అలాగే ఉంచాడు.

“లేదు.”

ఇషికా అతని వైపు చూసింది.

“చెప్పలేదా?”

“లేదు.”

Signal ఇంకా redగానే ఉంది.

“Writer’s Cafeకి వెళ్లినప్పుడు చెప్పావు కదా.”

“Yeah.”

“ఈసారి?”

“నిన్న అడిగింది. ఇంట్లోనే ఉంటానన్నా.”

ఇషికా కొన్ని seconds ఏమీ అనలేదు.

Signal green అయింది.

అజిత్ car ముందుకు తీసుకెళ్లాడు.

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆమె అడిగింది.

“ఎందుకు చెప్పలేదు?”

అజిత్ windshield వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు.

“చెప్పాలనిపించలేదు.”

ఇషికా window బయటకి చూసింది.

Song మారింది.

“నేను రావడం వల్ల ఏమైనా problem అవుతుందా?” అడిగింది.

“లేదు.”

“Okay.”

Car ముందుకు వెళ్లింది.

---

PG street దగ్గరకి వచ్చేసరికి 7:40 దాటింది.

“ఇక్కడ ఆపు,” అంది ఇషికా.

అజిత్ road sideకి car తీసాడు.

ఇషికా seat belt తీసింది.

Bag shoulder మీద వేసుకుంది.

“Thanks. Lunchకి, movieకి… dropకి.”

“Hmm.”

Door open చేయబోయి ఆగింది.

“Next movie నువ్వు select చేయి.”

“Okay.”

“ముందు trailer పంపు.”

“Sure.”

ఇషికా door తెరిచింది.

“Bye.”

“Bye.”

ఆమె car నుంచి దిగింది.

Door మూసి PG gate వైపు నడిచింది.

Gate దగ్గరకి వెళ్లాక ఒకసారి తిరిగి చూసింది.

అజిత్ car అక్కడి నుంచి తీసాడు.

---

Apartmentకి తిరిగి వచ్చేసరికి ఎనిమిదిన్నర దగ్గరైంది.

Door తెరిచాడు.

Coffee table మీద empty cake box ఉంది.

Sofa cushion ఒకటి ముందుకు జరిగి ఉంది.

Gaming roomలో controller chairలో ఉంది.

అజిత్ keys table మీద పెట్టాడు.

Phone vibrate అయింది.

లావణ్య video call.

అతను answer చేశాడు.

“Hi.”

“ఏం చేస్తున్నావు?” అడిగింది లావణ్య.

“ఇప్పుడే dinner గురించి చూస్తున్నా.”

“Movie చూశావా?”

“Yeah.”

“ఏది?”

అజిత్ shoes తీస్తూ,

“A Quiet Place,” అన్నాడు.

“అది నువ్వు already చూసినట్టు గుర్తు.”

“మళ్లీ చూశా.”

“అంత నచ్చిందా?”

“బాగుంటుంది.”

లావణ్య camera angle మార్చుకుంది.

“నేను ఈ రోజు afternoon మొత్తం నిద్రపోయా. అమ్మ రెండు సార్లు లేపింది. ఇంకా sleepyగానే ఉంది.”

“Rest తీసుకో.”

“Dinner చేశావా?”

“ఇంకా.”

“Eight thirty అయింది.”

“Order చేస్తా.”

“Lunch ఏం తిన్నావు?”

అజిత్ kitchen counter మీద ఉన్న Toscano bag వైపు చూసాడు.

“Pasta.”

“నువ్వే చేసుకున్నావా?”

“లేదు. Order చేశా.”

“నేను cook చేసుకోమన్నా కదా.”

“చేయాలనిపించలేదు.”

లావణ్య నవ్వింది.

“నువ్వు ఒక్కడివి ఉన్నన్ని రోజులు Swiggyకి మంచి business.”

అజిత్ sofaలో కూర్చున్నాడు.

“Baby ఎలా ఉంది?”

“Evening చాలా move అయింది. Wait, ఒక video తీసా.”

లావణ్య gallery open చేసి afternoonలో తీసిన చిన్న video చూపించింది.

అజిత్ screen వైపు చూసాడు.

“ఇక్కడ చూడు,” అంది. “Right side.”

Videoలో చిన్న movement కనిపించింది.

“Yeah. కనిపించింది.”

“Doctor next time scan date confirm చేస్తారు.”

“Okay.”

అక్కడి నుంచి వాళ్ల మాట appointment, Hyderabadకి అతను ఎప్పుడు రావాలి, train tickets మీదకి వెళ్లింది.

Coffee table మీద ఉన్న cake boxని అజిత్ తీసుకుని పక్కన పెట్టాడు.

Call కొనసాగింది.
[+] 3 users Like Itsyourking's post
Like Reply
#18
Awesome conversations bhai!!! All the best!!!
[+] 2 users Like readersp's post
Like Reply
#19
Wow soo beautiful andi.. narration chala bagundi flowing good andi
Update tontaraga ga petandi
[+] 2 users Like Nani666's post
Like Reply
#20
lost in the world of ajith and ishika!!!
[+] 1 user Likes readersp's post
Like Reply




Users browsing this thread: Desig, Kanna41, 11 Guest(s)