Chapter 4 Cont.......
மாலை நேரம்.
லட்சுமி வீட்டுக் கதவு முன்னாடி ஒரு ஆட்டோ வந்து நின்னது. சத்தம் கேட்டு ஹால்ல இருந்த ராகுல் வாசலுக்கு வந்தான்.
ஆட்டோவிலிருந்து முதல்ல கவுதம் இறங்கினான். தோள்ல ஒரு பெரிய டிராவல் பேக். வலது கையில வெள்ளைக் கட்டு.
அவனைப் பார்த்ததும் ராகுல் அப்படியே நின்னுட்டான். ஏற்கனவே அம்மாவும் கவுதமும் அவன்கிட்ட ஏதோ மறைக்கிற மாதிரி தோணியிருந்தது. இப்போ பையும், கையில இருந்த கட்டும் அவன் சந்தேகத்தை இன்னும் கூட்டிச்சு.
ராகுல்: டேய்... இந்தப் பை என்ன? எங்கயோ கிளம்புற மாதிரி இல்ல, குடி மாறுற மாதிரி இருக்கு.
கவுதம்: கொஞ்ச நாள் இங்கதான் இருப்பேன்.
ராகுல்: இங்கன்னா... நம்ம வீட்டுலயா?
கவுதம்: ஆமா.
ராகுல்: திடீர்னு? நேத்து வரைக்கும் ஒரு வார்த்தை கூட சொல்லலையே.
கவுதம்: சூழ்நிலை அப்படி.
ராகுல் அவன் கையிலிருந்த கட்டைப் பார்த்தான்.
ராகுல்: கைக்கு என்ன ஆச்சு?
கவுதம்: சின்ன அடிதான்.
ராகுல்: சின்ன அடின்னா இவ்வளவு கட்டு போடுவாங்களா?
கவுதம் பதில் சொல்லாம பையை எடுத்துக்கிட்டு வீட்டுக்குள்ள நடந்தான்.
அந்த நேரம் உள்ளிருந்து லட்சுமி வெளியே வந்தாள். மாலை வெயிலில் அவள் சேலை இடுப்புல இறுக்கமா ஒட்டி நின்னது. நடக்கும்போது மொலை லேசா ஆடியது. ராகுல் முகத்தைப் பார்த்ததும், அவனைக் சமையலறை பக்கம் தனியா கூட்டிட்டுப் போனாள்.
லட்சுமி: அவன் கொஞ்ச நாள் நம்ம வீட்டுலதான் இருப்பான். பாவம்டா. கையில அடிபட்டிருக்கு. இப்ப இதெல்லாம் கேட்டு அவனைக் கஷ்டப்படுத்தாத.
ராகுல் வாய்ல எதுவும் சொல்லல. ஆனா மனசுக்குள்ள இருந்த எரிச்சலும் சந்தேகமும் அப்படியே இருந்துச்சு.
இருவரும் ஹாலுக்குத் திரும்பினாங்க. சோபா பக்கத்துல பேக்கை வச்சிட்டு நின்னிருந்த கவுதத்தைப் பார்த்து லட்சுமி பேசினாள்.
லட்சுமி: கவுதம், நீ ராகுல் ரூம்ல தங்கிக்கோ. நம்ம வீட்டுல மூணு ரூம்தான். நம்ம ரூம், பொருள் ரூம், ராகுல் ரூம்.
கவுதம்: மா, நாம ரெண்டு பேரும் கொஞ்சம் close ah இருக்கிறதுனாலே ராகுலுக்கு பொறாமையா இருக்கு. இப்ப நான் அவன் ரூம்ல போனா சண்டையும் வரும். அதுவும் இந்தக் காயத்தோட அவன் கூட இருந்தா கஷ்டமா இருக்கும்.
லட்சுமி: ராகுல் அப்படிப்பட்ட பையன் இல்லடா. கொஞ்ச நாள் போனா புரிஞ்சுப்பான். வேற ரூமே இல்ல.
கவுதம் மனசுக்குள்:
"இவ அவ்வளவு சீக்கிரம் மடிய மாட்ட போல.
அம்மா ரூம்ல படுக்கணும்னுதான் இந்தக் காயத்த பொய்யா போட்டு வந்தேன். இரவுல இவ பக்கத்துல படுத்து, சேலை மேல ஏறி நிற்கிற அந்த மொலையை மூச்சுல முகரணும். இடுப்பு நகரும்போது சூத்து ஆடுறத பார்த்து கைய வச்சுப் பிசையணும். பிளவுஸ்ல குத்தி நிக்கிற காம்பை விரலால திருகி, சுன்னியை இவ சூத்துல அழுத்தணும்.
ராகுல் ரூம்ல போட்டா இந்த மொலையத் தொடவே முடியாது. இந்தப் புண்டை சூடு தூரத்துல இருந்து பார்த்து ஒடுக்க முடியல. கொஞ்சம் பொறு. இவ நம்பிக்கைலதான் பிளவுஸ் திறக்கும். அப்புறம் இந்தச் சுன்னி இவ வயிற்றுக்குள்ள வரைக்கும் போகும். இவ மொலைய சப்பி, சூத்தைப் பிடிச்சு, புண்டைய ஊற வைக்கணும். அப்புறம்தான் இவ மடியுவா".
கவுதம்: சரி மா. அவன் கூடவே இருக்கேன்.
அவன் பையைத் தூக்கிக்கிட்டு ராகுல் ரூம் பக்கம் நடந்தான். ராகுல் எதுவும் சொல்லல. ஆனா அவன் பார்வை கவுதமோட பையும் கையிலிருந்த கட்டுமேலயே நின்னுச்சு.
‘இந்தக் காயம் உண்மையாவே accident-ல வந்ததா?’
என்ற சந்தேகம் மட்டும் அவன் மனசுக்குள்ள இன்னும் ஆழமா பதிஞ்சது.