Misc. Erotica నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు

[Anubantu]

Nice start

[actressdarkhub]

                      నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు


EPISODE - 4

RECAP :-

క్యాన్సర్... అక్షరాల్లోనే మరణాన్ని మోసుకొచ్చే ఆ భయంకరమైన పదం ఇప్పుడు అరుణ్ జీవితాన్ని పూర్తిగా ఆక్రమించేసింది. అడ్వాన్స్‌డ్ స్టేజ్ కావడంతో రోజులు గడిచేకొద్దీ మృత్యువు అతన్ని తన కౌగిలిలోకి నెమ్మదిగా లాక్కుంటోంది. ఒకప్పుడు ఎంతో ఆత్మాభిమానంతో, ఎవరి దగ్గరా చేయి చాచకుండా బతికిన అరుణ్ ఇప్పుడు ఒక జీవచ్ఛవంలా మంచానికే పరిమితమయ్యాడు. ప్రాణం పోయే లోపే అతనికి ఆధారమైన ఉద్యోగం కూడా పోయింది. రోజురోజుకూ అతని పరిస్థితి దిగజారిపోతోంది. ఒకప్పుడు భార్యను కంటికి రెప్పలా చూసుకున్న వాడు, ఇప్పుడు కనీసం బాత్రూమ్‌కి వెళ్లాలన్నా ఆమె భుజం మీద ఆసరా తీసుకోవాల్సిన దయనీయ స్థితి. ఆ నిస్సహాయతను చూసుకుని అతనికి తన మీద తనకే విపరీతమైన అసహ్యం వేస్తోంది. తన ప్రాణసమానురాలైన మనీషా తన సర్వస్వాన్ని వదిలేసి, ఒక నర్సులా తన సేవకే అంకితమైపోవడం చూస్తుంటే అతని గుండె తరుక్కుపోతోంది.

వైద్య ఖర్చులు పెరిగిపోతున్నాయి, ఇంట్లో లేమి తాండవిస్తోంది, రేపు ఏం జరుగుతుందో తెలియని భయం ఆ నాలుగు గోడల మధ్య అలుముకుంది. కానీ ఈ కటిక చీకటిలో వాళ్లకున్న ఒకే ఒక్క ఆశాకిరణం... రవి! ఒక స్నేహితుడు అనే పదానికి నిలువెత్తు నిదర్శనంగా రవి వాళ్లకు అండగా నిలబడ్డాడు. ఆర్థిక సహాయం నుండి ఆసుపత్రి చుట్టూ తిరగడం వరకు అన్నీ తానై చూసుకుంటున్నాడు. మనీషా పాపతో ఇంట్లోనే ఉండిపోతే, రవి మాత్రం ప్రతిక్షణం అరుణ్ బాగోగులు చూసుకుంటూ ఓ ఆదర్శవంతమైన ఫ్యామిలీ ఫ్రెండ్‌లా మారిపోయాడు. కానీ మంచం మీద పడుకుని పైకప్పు వంక చూస్తున్న అరుణ్ మనసులో మాత్రం ఒక భయంకరమైన తుఫాను చెలరేగుతోంది. "నేను చనిపోవడం ఖాయం... కానీ నేను పోయాక నా మనీషా పరిస్థితి ఏంటి? నా చిన్నారి కూతురు పరి భవిష్యత్తు ఏంటి? ఉద్యోగం లేదు, నాకంటూ ఎలాంటి ఆస్తి లేదు, కనీసం ఇన్సూరెన్స్ కూడా లేదు. వాళ్లు రోడ్డున పడాల్సిందేనా?" ఈ ఆలోచనలు వాడిని నిద్రపోనివ్వడం లేదు. ఈ నరకం అనుభవించేకంటే ఒక్కసారిగా ప్రాణం పోతే బాగుండని పదే పదే మరణాన్ని కోరుకుంటున్నాడు.

ఎదురుపడినప్పుడల్లా, ఫోన్లలోనూ రవి, మనీషాలు అరుణ్ ఆరోగ్యం గురించి, ట్రీట్‌మెంట్ గురించి గంటల తరబడి మాట్లాడుకోవడం అరుణ్ గమనిస్తున్నాడు. తన తర్వాత మనీషాని, పరిని ప్రాణంగా చూసుకోగలిగే వ్యక్తి ఈ ప్రపంచంలో ఎవరైనా ఉన్నారంటే... అది తన స్నేహితుడు రవి మాత్రమేనని అతనికి అర్థమైంది. ఆ రోజు రాత్రి అరుణ్ గుండెల్లో పెద్ద పోరాటమే జరిగింది. ఒక భర్తగా, ఒక తండ్రిగా అతను ఒక అత్యంత కఠినమైన నిర్ణయం తీసుకున్నాడు.

మరుసటి రోజు ఉదయం. గదిలో వాతావరణం చాలా నిశ్శబ్దంగా, గంభీరంగా ఉంది. మనీషా వంటగదిలో పనిలో ఉంటే, అరుణ్ తన గదిలోకి రవిని పిలిచాడు. ఏదో ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలని పిలవడంతో రవి కుర్చీ లాక్కుని అరుణ్ మంచం పక్కన కూర్చున్నాడు.

"చెప్పు అరుణ్, ఏం చెప్తావు..." అన్నాడు రవి అనుమానంగా స్నేహితుడి పాలిపోయిన ముఖం వైపు చూస్తూ.

అరుణ్ ఒక్క నిట్టూర్పు విడిచి, "రవీ, నీకు అంతా తెలుసు కదా. నేను ఇక ఎన్నాళ్లో లేనురా..." అన్నాడు చాలా భారంగా.

వెంటనే రవి కంగారుగా, "ప్లీజ్ రా, అలా అనకు! నువ్వు కోలుకుంటావు, నమ్ము. ఆ డాక్టర్లు ఏదో చెబుతారు, మనం వేరే..."

"ఎందుకురా లేనిపోని ఆశలు కల్పిస్తావు?" అరుణ్ గొంతులో చేదు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. "నువ్వు నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్‌వి. నీ నోట ఇలాంటి ఫార్మల్ మాటలు బాగోలేవు. నా తలరాతను నేను అంగీకరించాను రవి."

రవి ఏం మాట్లాడాలో తెలియక తలదించుకున్నాడు. "సరే అయితే చెప్పు... ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు?"

అరుణ్ కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. "నేను వెళ్లిపోయాక నా మనీషా, నా కూతురు పరి ఏమవుతారని ఆలోచిస్తున్నాను రా. నాకు ఉద్యోగం లేదు, పెన్షన్ లేదు, ఇన్సూరెన్స్ కూడా చేయలేదు. ఇంత త్వరగా మృత్యువు నా తలుపు తడుతుందని నాకెలా తెలుస్తుంది చెప్పు? నేను పోయాక వాళ్లు తినడానికి తిండిలేక చచ్చిపోవాలా? ముందే తెలిసుంటే నా పరిని ఈ ప్రపంచంలోకే తీసుకొచ్చేవాడిని కాదురా..." అంటూ గుండెలు పగిలేలా వెక్కి వెక్కి ఏడవడం ప్రారంభించాడు అరుణ్.

ఆ దృశ్యం చూసి రవి మనసు కకావికలమైంది. వెంటనే అరుణ్ చేతులు పట్టుకుని, "ఏడవకురా... నేనున్నాను కదా. నీ కుటుంబానికి ఏ లోటూ రానివ్వను," అంటూ ఓదార్చాడు.

కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ అరుణ్ రవి కళ్లలోకి సూటిగా చూశాడు. "అందుకే కదరా ఈరోజు నిన్ను పిలిచింది. నాదొక కోరిక ఉంది. నేను చాలా రోజులు ఆలోచించి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాను..."

"అంటే?? ఏంటా కోరిక? ప్రాణమైనా ఇస్తాను అడుగు," అన్నాడు రవి ఏమాత్రం సందేహించకుండా.

"ముందు నాకొక ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పు... మనీషా నీకు ఎలా అనిపిస్తుంది?" అరుణ్ గొంతులో ఇప్పుడు ఒక వింతైన స్థిరత్వం ఉంది.

రవికి అర్థం కాలేదు. "బాగానే... మనీషాలాంటి భార్య దొరికినందుకు నువ్వు చాలా లక్కీ రా."

"అది వదిలేయ్. నేను ఎంత లక్కీనో నా పరిస్థితి చూస్తుంటే నీకే తెలుస్తోందిగా. కానీ... ఆ లక్కీ పర్సన్ నువ్వు కావచ్చు," అన్నాడు అరుణ్ కళ్ళార్పకుండా.

రవి ముఖంలో అయోమయం. "సరిగ్గా ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు నువ్వు?"

అరుణ్ గుటక మింగి, తన గుండెను రాయి చేసుకుని ఆ మాట బయటపెట్టాడు. "నువ్వు మనీషాను పెళ్లి చేసుకో రవి."

గదిలో ఒక్కసారిగా పిడుగు పడినంత నిశ్శబ్దం. రవి షాక్‌తో కుర్చీలోంచి స్ప్రింగ్‌లా పైకి లేచాడు. "ఏంటి!! నీకేమైనా పిచ్చెక్కిందా!! అసలు నీ బుర్ర పనిచేస్తోందా? మందులు వాడి వాడి నీ మైండ్ దొబ్బినట్టుంది. ముందు నీ బుర్రకు వైద్యం చేయించాలనుకుంటా!" రవి గొంతులో కంగారు, కోపం కట్టలు తెంచుకున్నాయి. అప్పటివరకు అతను మనీషాను ఒక పవిత్రమైన స్నేహితురాలిగా, వదినలా మాత్రమే చూశాడు తప్ప వేరే దృష్టితో ఎప్పుడూ చూడలేదు.

"శాంతించు రవి. నేను ఏమంటున్నానో నా స్పృహలో ఉండి, బాగా ఆలోచించే చెబుతున్నాను." అరుణ్ చేతులు పట్టుకుని బతిమాలుతున్నట్లుగా అన్నాడు. "చూడు, నువ్వు ఇంకా పెళ్లి చేసుకోలేదు. మంచి ఉద్యోగం చేస్తున్నావు, లైఫ్‌లో సెటిల్ అయ్యావు. అమ్మాయిగా నా మనీషా కూడా ఏమీ తక్కువ కాదు కదరా. చూస్తే ఎవరైనా ఆమెకు ఒక చిన్న కూతురు ఉందని అంటారా? చాలా అందమైనది. ఒకసారి నువ్వే అన్నావు కదా, తను చూడటానికి అచ్చం హీరోయిన్‌లా ఉంటుందని!"

రవికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. "చూడు అరుణ్... లాజికల్‌గా నువ్వు చెబుతోంది బహుశా కరెక్ట్ కావొచ్చు. నువ్వు వెళ్లిపోయాక ఆమెకు, పరికి ఒక భరోసా, ఒక తోడు కావాలి. అంతమాత్రాన దానికి నేను ఎలా... అసలు నేనెలా ఆలోచించగలను?"

"ఓహ్ అర్థమైంది!" అరుణ్ పెదవులపై ఒక విషాదకరమైన నవ్వు విరిసింది. "అసలు విషయం ఏంటంటే... త్యాగాలు చేసేవాళ్లు ఎప్పుడూ పక్కింటివాళ్లైతేనే మనకు బాగుంటుంది. ఇతరులు గొప్పవాళ్లుగా ఉంటే చప్పట్లు కొడతాం, కానీ మనంతట మనం గొప్పవాళ్ళం కాలేము. ఎందుకంటే దానికి చాలా పెద్ద త్యాగం అవసరం! నేను ఇంకొన్ని రోజుల్లో చనిపోతానని నీకు తెలుసు. నేను వెళ్లిపోయాక నా పెళ్లాం బిడ్డల్ని ఆదరించే వాళ్లెవరూ ఈ భూమ్మీద లేరు రా. నేను పోయాక మనీషా ఆర్థికంగా, మానసికంగా, శారీరకంగా అన్ని విధాలా ఒంటరిదైపోతుంది. నిన్ను కాకుండా నేను ఇంకెవర్ని నమ్మగలను చెప్పు? నువ్వు మాత్రమే ఆమెకు ఆసరా కాగలవు. దయచేసి వాళ్లను అనాథల్ని చేయకురా..."

"కానీ అరుణ్... నేను ఎప్పుడూ మనీషాను ఆ దృష్టితో చూడలేదు రా. మనీషా కూడా నన్ను ఎప్పుడూ ఆ దృష్టితో చూడలేదు. మా మధ్య ఉన్నది చాలా పవిత్రమైన బంధం," రవి గొంతు వణికింది.

"ఇప్పుడు చూడు రవి! దయచేసి కనీసం మనీషా కోసం, నా చిన్నారి కూతురి కోసమైనా నీ మనసు మార్చుకో. నువ్వు సింగిల్ అని నాకు తెలుసు. ఒకవేళ మనీషాకు నా పరిచయం కాకపోయి ఉంటే, తను నీకు పర్‌ఫెక్ట్ మ్యాచ్ అయ్యుండేది కదా!"

"కానీ......."

"ఇక ఎలాంటి కానీలు లేవురా!" అరుణ్ గొంతులో ఆక్రోశం కట్టలు తెంచుకుంది. "దయచేసి నువ్వు మనీషాను నీదానిగా చేసుకో. అప్పుడే నేను కాస్త ప్రశాంతంగా, నిశ్చింతగా కళ్లు మూయగలను రా."

రవి అయోమయంగా చూస్తూ, "మనీషా నీది కాకుండా పోతే నువ్వు తట్టుకోగలవా? ఒక మగాడిగా నీకు ఏమీ అనిపించదా?" అని అడిగాడు.

అరుణ్ కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతున్నా ముఖంలో దృఢత్వం తగ్గలేదు. "ఖచ్చితంగా తట్టుకోగలను రవి. అప్పుడు నాకంటే ఎక్కువ సంతోషించేవాళ్లు ఈ లోకంలో ఎవరూ ఉండరు. నేను నా మనీషాను సెటిల్ చేసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాను. నా కూతురి ఫ్యూచర్‌ని సెక్యూర్ చేసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాను. నువ్వు నా మనీషా చేయి పట్టుకుంటేనే అది సాధ్యం."

రవికి ఏం చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు. "నీ ఈ పిచ్చి ఆలోచన గురించి అసలు మనీషాకు తెలుసా?"

"తనకి ఇంకా చెప్పలేదు రవి. ముందు నువ్వు ఒప్పుకో, ఆ తర్వాత నేను తనని కచ్చితంగా ఒప్పిస్తాను. తను నా మాట కాదనదు. ఇది కూడా కాదనదు, వింటుంది. తనని ఒప్పించే బాధ్యత నాది."

రవి ఆ మాటలకి తల పట్టుకున్నాడు. గదిలో వాతావరణం ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తోంది. "చూడు అరుణ్... నువ్వు చెబుతున్నది నాకైతే చాలా వింతగా, అమానుషంగా అనిపిస్తోంది. ఏదేదోలా ఉంది. ఇదంతా ఒక పీడకలలా ఉంది. ఆలోచించుకోవడానికి నాకు కొంచెం సమయం ఇవ్వు. నువ్వు చేయబోతున్నది సరైనదో కాదో నువ్వు కూడా మరోసారి ప్రశాంతంగా ఆలోచించుకో."

"నేను ఆలోచించాల్సింది ఇంకేమీ లేదు రవి. నేను వందసార్లు చచ్చిబతికి, బాగా ఆలోచించే ఈ మాట అన్నాను. ఇక నిర్ణయం నీదే. నువ్వు నీ ప్రాణ స్నేహితుడి కుటుంబాన్ని కాపాడాలనుకుంటున్నావా లేదా అనేది తేల్చుకో. నువ్వు సమయం తీసుకోవాలనుకుంటున్నావు కదా, తీసుకో. కానీ చూడు... మరీ ఎక్కువ సమయం తీసుకోకు. నా చేతిలో సమయం చాలా తక్కువగా ఉంది. నేను మీ సంసారాన్ని చక్కదిద్ది ప్రశాంతంగా చనిపోవాలనుకుంటున్నాను."

ఆ మాటలకు రవికి గుండె ఆగినంత పనైంది. తల దించుకుని, ఆలోచనలో పడిన బరువైన ముఖంతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా గదిలోంచి బయటకు వెళ్లిపోయాడు రవి.

ఒక రోజు గడిచింది... రెండు రోజులు గడిచాయి... వారం కావస్తోంది. కానీ రవి ఆ ఇంటి ఛాయలకే రాలేదు. కనీసం ఫోన్ కూడా చేయలేదు. అరుణ్ ఆరోగ్యం మరింత క్షీణిస్తోంది. అయినా సరే అతను తాను తీసుకున్న నిర్ణయంపై కొండంత దృఢంగా ఉన్నాడు. ప్రతి క్షణం గుమ్మం వైపే చూస్తున్నాడు.

నిజంగానే రవి అరుణ్ అడిగిన ఆ వింత కోరికకు ఒప్పుకుంటాడా? ఇన్నాళ్లు స్నేహితుడి భార్యగా చూసిన మనీషాను తన భార్యగా అంగీకరిస్తాడా? అసలు ఈ విషయం తెలిస్తే మనీషా రియాక్షన్ ఏంటి? రవి రాకపోతే, అరుణ్ తన భార్యాబిడ్డల భవిష్యత్తు కోసం ఇంకేదైనా దారి వెతుకుతాడా? అంతుచిక్కని ఒక భయంకరమైన నిశ్శబ్దం, భవిష్యత్తుపై ఉత్కంఠ ఆ ఇంట్లో అలుముకుంది...

[Sasuke22]

Super

[mothrHunter]

అప్డేట్ చాలా బాగావుంది

[Kk2477564]

అప్డేట్ చాలా బాగావుంది

Update please

[Uday]

బాగా రాస్తున్నారు బ్రో. నేరుగా రాయడాని కన్నా అనువాదం చేయడం, అందులోనూ బెంగాళీ నేపద్యానికి మన తెలుగు నేటివిటీ జోడించడం చాలా కష్టం. ఇంతకు మునుపు లక్ష్మి అని ఒక రచయిత్రి ఆంగ్ల కథలను అనువాదం చేసారు అసలెక్కడా మూల కథ చాయలు కనిపించకుండా.

పోతే నాదొక చిన్న మనవి. ఈ "పవిత్రమైన" అన్న పదం బదులు వేరే ఏమన్నా వాడండి. నాకెందుకో 'పవిత్రమైన ప్రేమ, 'పవిత్రమైన స్నేహం', 'పవిత్ర బంధం' వింటేనే అదోలా అనిపిస్తుంది. అసలు ప్రేమ, స్నేహం, బంధం వేటికవే వేరే వాటితో పోల్చలేనటువంటివి, వాటికి మళ్ళీ ఒక అలంకారమెందుకు సార్. నా అభిప్రాయం మాత్రమే సుమా.

[Kirankumarpvchrm]

Anna,
Katha baavundi manchi position lo vundi. Thank you anna.
Please continue cheyandi.

[actressdarkhub]

                  నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు

EPISODE - 5


ఆ తర్వాత ఒకరోజు అరుణ్‌కి డాక్టర్ అపాయింట్‌మెంట్ ఉంది. మనీషాతో పాటు రవి కూడా అరుణ్‌ను తీసుకుని ఆసుపత్రికి వెళ్లాడు. ఆ సమయంలో రవి ఓరకంట మనీషావైపు చూడటం ప్రారంభించాడు. మనీషాను అతను కొత్తగా ఆవిష్కరిస్తున్నట్లు అనిపించింది. నిజంగానే తన స్నేహితుడు అరుణ్ భార్యను పెళ్లి చేసుకోవాల్సి వస్తే ఎలా ఉంటుందా అని మనసులో అనుకోసాగాడు. నిస్సందేహంగా మనీషా ఒక అద్భుతమైన అందాల రాశి. ఏ మగాడి మనసైనా ఆమె కోసం చలించిపోవడం సహజమే. కానీ రవి ఇన్నాళ్లూ ఆమెను ఆ దృష్టితో చూడలేదు. ఇప్పుడు చూడటం మొదలుపెట్టాడు. మనసులో అణిగి ఉన్న కోరికలు ఇప్పుడు తన స్నేహితుడి భార్య పట్ల రవి మనసులో మేల్కొనడం ప్రారంభించాయి.


రవి చూపులు పదే పదే కారణం లేకుండానే మనీషా వైపు వెళ్తున్నాయి. మనీషా గమనించకపోయినా అరుణ్ దానిని పసిగట్టాడు. రవి మనసులో తన ప్రపోజల్‌ను అంగీకరించాడని అరుణ్‌కు అర్థమైంది. అయినా మనీషావైపు రవి అలా కారణం లేకుండా చూడటం చూసి అరుణ్‌కు ఎందుకు బాధగా అనిపిస్తోంది? నిజానికి అతను తన భార్యను మరొకరి చేతుల్లో పెట్టాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకోలేదు కదా. పరిస్థితి అతన్ని అలా బలవంతం చేస్తోంది. అతను తన భార్యను ప్రేమిస్తున్నాడు. అందుకే మనీషా భవిష్యత్తు సురక్షితంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాడు. ఇంటినుంచి పారిపోయి పెళ్లి చేసుకున్నప్పటినుంచి మనీషాకు వాళ్ల ఇంటితో పూర్తిగా సంబంధాలు తెగిపోయాయి. అరుణ్‌కు కూడా ఇటువైపు, అటువైపు చెప్పుకోదగ్గ వాళ్లెవరూ లేరు. బంధువులెవరూ దగ్గరివాళ్లు కారు. అలాంటప్పుడు అతను చనిపోయాక మనీషా ఎక్కడికి వెళుతుంది? అందుకే మనసును రాయి చేసుకుని మనీషాను రవి చేతుల్లో అప్పగించాలని అరుణ్ నిర్ణయించుకున్నాడు.


ఇంటికి తిరిగొచ్చాక అరుణ్ రవిని అతని నిర్ణయం గురించి అడిగాడు. రవి తలదించుకుని అరుణ్ ప్రతిపాదనకు అంగీకారం తెలిపాడు. అరుణ్ గుండె ఎందుకో ఒక్కసారిగా కలుక్కుమంది. బాధనంతా దిగమింగుకుని, మనీషాకు దగ్గరగా ఉండేందుకు, ఆమెతో సమయం గడిపేందుకు ప్రయత్నించమని అరుణ్ రవికి సూచించాడు. నిజంగా ఇదంతా కోరుకుంటున్నావా అని రవి పదే పదే తన ప్రాణ స్నేహితుడిని అడిగాడు. అరుణ్ కూడా పళ్ళు కొరుకుతూ తన అంగీకారాన్ని పదే పదే వ్యక్తపరిచాడు. చివరికి రవి అరుణ్ మాటను అంగీకరించాడు. అయితే మనీషాతో ఈ విషయం గురించి అరుణ్ మాత్రమే మాట్లాడాలని రవి అన్నాడు. దానికి అరుణ్ అంగీకరించాడు. కానీ కొంచెం సమయం అడిగాడు. ఈ లోపు స్నేహితుడిగా మనీషాకు కొంచెం ఎక్కువ సమయం కేటాయించాలని అరుణ్ రవిని కోరాడు.


ఇద్దరు స్నేహితుల మధ్య మాటలు ఫైనల్ అయ్యాయి. ఆ తర్వాత కొన్ని రోజులపాటు రవి ప్రతిరోజూ అరుణ్ ఇంటికి రావడం ప్రారంభించాడు. మనీషాకు ఇంటి పనుల్లో సాయం చేయసాగాడు. మనీషా ఆ విషయాన్ని కేవలం స్నేహపూర్వక ప్రవర్తనగానే భావించింది. ఎందుకంటే రవి మొదటి నుంచీ చాలా సహాయకారి. అతనే కదా అరుణ్, మనీషాలు పారిపోయి పెళ్లి చేసుకోవడానికి సహాయం చేశాడు. అతను లేకపోతే అరుణ్, మనీషాల పెళ్లే అయ్యేది కాదు. ఏదేమైనా చివరికి అరుణ్ తన మనసులోని మాటను మనీషాకు విప్పి చెప్పే రోజు రానే వచ్చింది.


"మనీషా..."


"హా చెప్పు..."


"నువ్వు నన్ను ప్రేమిస్తున్నావా?"


"ఇదొక మాటేనా? నీకేమైనా అనుమానం ఉందా?"


"ఆహ్, అయినా చెప్పు. నన్ను ప్రేమిస్తున్నావా?"


"అవును. అన్నింటికంటే ఎక్కువగా, కేవలం నిన్ను మాత్రమే."


"అయితే నా మాటలన్నీ వింటావా?"


"చెప్పు..."


"నీకు తెలుసు కదా మనీషా, నా చేతిలో ఇక ఎక్కువ సమయం లేదు. ప్లీజ్, ఓదార్చడానికి ప్రయత్నించకు, నేనేం చిన్నపిల్లాడిని కాదు. నిజాన్ని అంగీకరించడం నాకు తెలుసు. దాన్ని నువ్వు కూడా అంగీకరించు."


"నువ్వేం చెప్పాలనుకుంటున్నావు?"


"నాదొక ఆఖరి కోరిక ఉంది. దాన్ని నువ్వు నెరవేరుస్తావా?"


"ఏంటో చెప్పు?"


"నువ్వు మళ్లీ నీ జీవితాన్ని కొత్తగా ప్రారంభించు."


"అంటే?"


"నువ్వు పెళ్లి చేసుకో."


"నీకేమైనా పిచ్చెక్కిందా?" మనీషా గట్టిగా అరిచింది.


ప్రశాంతమైన స్వరంతో అరుణ్ అన్నాడు, "శాంతించు మనీషా. కామ్ డౌన్. నీ గురించి ఆలోచించకపోయినా, కనీసం మన పరి గురించి ఆలోచించు. మీ కోసం వదిలివెళ్లడానికి నా దగ్గర ఏముంది. మీరు రోడ్డున పడతారు. అలాగైతే నేను చచ్చినా నాకు శాంతి దొరకదు."


మనీషా ఏడుస్తూ, "ప్లీజ్ అరుణ్, నువ్వు నోరు మూసుకో. నేను ఇక ఏమీ వినాలనుకోవడం లేదు" అని అంది.


ఇలా చెబుతూ మనీషా గదిలోంచి బయటకు వెళ్లిపోయింది. మనీషాను ఈ విధంగా ఒప్పించడం కుదరదని అరుణ్‌కు అర్థమైంది. వేరే దారి చూసుకోవాలి. అందుకే అరుణ్ అన్నపానీయాలు, మందులు వేసుకోవడం మానేశాడు. అరుణ్ ఎందుకు ఇలా చేస్తున్నాడని మనీషా అడిగింది. ఇలా చేస్తే అతను మరింత అనారోగ్యానికి గురవుతాడు కదా. దానికి బదులుగా అరుణ్ తను త్వరగా ఈ ప్రపంచాన్ని విడిచి వెళ్లిపోవాలనుకుంటున్నానని చెప్పాడు. ఎందుకంటే బతికుండి తన కుటుంబం పడే దుస్థితిని అతను చూడలేడు. తన భార్య తన మరణం తర్వాత తన, తన కూతురి భవిష్యత్తును అంధకారం చేసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నప్పుడు, అతను ఆశలు వదులుకుని త్వరగా చనిపోవడం తప్ప వేరే మార్గం లేదు. అరుణ్ ఎందుకు అలా ప్రవర్తిస్తున్నాడో మనీషాకు అర్థమైంది. తన జీవితంలో తన భర్తకు తప్ప మరెవరికీ స్థానం ఇవ్వలేనని ఆమె తన భర్తకు నచ్చజెప్పడానికి ప్రయత్నించింది. అరుణ్ కూడా దానికి ప్రతిగా ఆమెకు వాస్తవ పరిస్థితులను వివరించడానికి ప్రయత్నించసాగాడు.


"సరే, నీ మాట ఒప్పుకున్నాను అనుకో. కానీ నన్ను నీలా ప్రేమించేవాళ్లు ఎక్కడ దొరుకుతారు?"


"దొరుకుతారు, ఖచ్చితంగా దొరుకుతారు."


"అయితే నా భర్త నాకోసం కొత్త పెళ్లికొడుకును వెతుకుతాడా? ఎక్కడినుంచి తీసుకొస్తావో వింటాను చెప్పు?"


"ఒకవేళ, వెతకడం పూర్తయిందని నేను చెబితే."


"అంటే, ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నావు నువ్వు?" మనీషా ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.


"ముందు చెప్పు, నువ్వు ఎలాగూ రియాక్ట్ కావు కదా. ప్రశాంతంగా అంతా వింటావు కదా."


"సరే, చెప్పు."


"రవి నీకు ఎలా అనిపిస్తాడు?"


"ఏంటి!! నువ్వు రవిని......"


"ముందే చెప్పాను, రియాక్ట్ అవ్వొద్దని."


"రవికి ఇదంతా తెలుసా? అతన్ని గురించి నీ బుర్రలో ఏమేం ఆలోచనలు పండిస్తున్నావు..."


"చూడు, నువ్వు నన్ను చెడ్డవాడివనుకో, అపార్థం చేసుకో, అయినా సరే నేను ఏమంటున్నానో బాగా ఆలోచించే చెబుతున్నాను. మనీషా నువ్వు ఎందుకు అర్థం చేసుకోలేకపోతున్నావు, నేను వెళ్లిపోయాక నీకో తోడు కావాలి. రవిని తప్ప నేను ఇంకెవర్నీ నమ్మలేను. రవి మాత్రమే నీ, మన కూతురి బాధ్యతను తీసుకోగలడు. అందుకే నిన్ను రవి చేతుల్లో పెడితే కనీసం నేను ప్రశాంతంగా చావగలను. ఈమాత్రం నువ్వు చేయగలవు. నా కోసం, మన కుటుంబం కోసం."


"కానీ ఇది ఎలా సాధ్యం. నేను రవి గురించి ఇలా ఎప్పుడూ ఊహించలేదు."


"ఇప్పుడు ఊహించు, ఇప్పుడు ఆలోచించు. రవి కేవలం నా స్నేహితుడు మాత్రమే కాదు, ఇప్పుడు నీకు కూడా ఒక మంచి స్నేహితుడయ్యాడు. ఒక మంచి స్నేహితుడిని నువ్వు నీ మిగతా జీవితానికి భాగస్వామిగా పొందితే, చూడు, నువ్వూ బాగుంటావు, అతనూ బాగుంటాడు."


"ఇవన్నీ ఆలోచించే ముందు నువ్వు ఒక్కసారైనా రవితో మాట్లాడావా? నీ పాయింట్ ఆఫ్ వ్యూలో చూస్తే నువ్వే కరెక్ట్ కావొచ్చని ఒప్పుకుంటున్నాను. కానీ నువ్వు ఒకరికి తెలియకుండా, వాళ్ల అభిప్రాయం తీసుకోకుండా వాళ్ల జీవితం గురించి ఇంత పెద్ద నిర్ణయం ఎలా తీసుకోగలవు? నా గురించి నువ్వు ఈ మాటలు చెప్పగలవు, ఎందుకంటే నేను నీ భార్యను. నా జీవితం మీద, నా జీవిత నిర్ణయాల మీద నీకు పూర్తి హక్కు ఉంది. కానీ రవి? అతని మీద నువ్వు ఏదీ రుద్దలేవు. అంతేకాకుండా నేను ఎవరి జీవితానికీ భారం కాలేను."


"ఒకవేళ రవికి ఇష్టమే అని చెబితే. నేను అతనితో మాట్లాడాను."


"ఏంటి!!!!......" అరుణ్ మాట విని మనీషా ఆకాశం నుంచి కిందపడ్డట్టైంది.


"నేను నిజమే చెబుతున్నాను మనీషా. నేను రవిని ఒప్పించాను. అతను నీ, పరి బాధ్యత తీసుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు. ఇక నీ వంతు. నువ్వు గనక ఈ బంధానికి అంగీకరిస్తే నా మిగిలిన జీవితాన్ని నేను ప్రశాంతంగా గడపగలను, మరియు ప్రశాంతంగా చావగలను. అది నువ్వు కోరుకుంటే. లేదంటే, గుండె నిండా బాధతో, వేలాది ఆలోచనలతో నేను ఈ లోకం నుంచి వీడ్కోలు తీసుకోవాల్సి వస్తుంది. చచ్చినా నాకు శాంతి దొరకదు. ఇప్పుడు నువ్వే చెప్పు, ఏం కావాలి? నాకు కొంచెం శాంతిని ఇవ్వాలా, లేక భార్యాధర్మం పాటించే పేరుతో నన్ను ఒక బాధాకరమైన మరణం వైపుకు నెట్టేయాలా?"


అరుణ్ మాటలు విని మనీషా కూలబడిపోయింది. ఏం చేయాలో ఆమెకు అర్థం కావడం లేదు. భార్యాధర్మం పాటించాలా లేక భర్త కోరికను గౌరవించాలా? ఆ రోజు మనీషాకు ఏ పని మీదా మనసు లగ్నం కాలేదు. రాత్రి సరిగ్గా నిద్రపట్టలేదు. అలా రెండు రోజులు గడిచిపోయాయి. చివరకు మనీషా ఓడిపోయింది, అరుణ్ సంకల్ప బలం ముందు. ఆమె ముందు ఇక వేరే ఏ దారీ లేదు. జీవితం ఆమెను అలాంటి చోట నిలబెట్టింది. ఆమె అరుణ్ దగ్గరికి వెళ్లి తను అంగీకరిస్తున్నానని చెప్పింది, భర్త కోరిక తీర్చడానికి తనేం చేయాలో అడిగింది.


"అన్నిటికంటే ముందు నువ్వు నాకు విడాకులు ఇవ్వు."


"ఏంటి!!"


"అవును, నువ్వు విన్నది నిజమే. అన్నిటికంటే ముందు మనకు విడాకులు అవుతాయి. ఆ తర్వాత నేను దగ్గరుండి మీ పెళ్లి జరిపిస్తాను. రవి గుడికి తీసుకెళ్లి మన పెళ్లి ఎలా చేశాడో అచ్చం అలాగే. ఇప్పుడు నా స్థానంలో రవి ఉంటాడు, రవి స్థానంలో నేనుంటాను. ఆ తర్వాత రవి నేనున్నన్ని రోజులు ఈ ఇంట్లోనే వచ్చి ఉంటాడు. నేను పరిని తీసుకుని పక్క గదిలోకి షిఫ్ట్ అయిపోతాను. నువ్వు, రవి భార్యాభర్తల్లా ఒకే గదిలో ఉంటారు."


"అసంభవం! నేను ఇది అస్సలు చేయలేను."


"నువ్వు చేసి తీరాలి. నాకోసం కాకపోయినా, నీకోసం కాకపోయినా, మన కూతురి కోసమైనా నువ్వు ఈ అడుగు వేయాలి, వేసి తీరాలి."


మనీషా ఆపుకోలేకుండా ఏడవసాగింది. ఆమె ఏడుపు ఆగేలా కనిపించడం లేదు. అరుణ్ మనసు కూడా చాలా బరువెక్కింది. అయినా సరే అతను మనీషాను ఓదార్చి నచ్చజెప్పడానికి తన శాయశక్తులా ప్రయత్నిస్తున్నాడు. తన భర్త మాటకు అంగీకరించడం తప్ప మనీషా ముందు వేరే దారి లేదు. చివరకు ఒకరోజు అరుణ్ రవిని పిలిచాడు. మనీషా ముందే రవికి తన ప్లాన్ అంతా వివరించాడు. తన నిర్ణయాన్ని మరోసారి పునరాలోచించుకోమని రవి మరోసారి అరుణ్‌ను కోరాడు. అరుణ్ కూడా తాను ఇప్పటికే ఆలోచించుకున్నానని చెప్పాడు. తనకు ఇక ఎలాంటి భవిష్యత్తూ లేదని అతనికి తెలుసు, కానీ తన భార్యకు, కూతురికి ఉంది. వాళ్ల భవిష్యత్తును అతనే సురక్షితం చేసి వెళ్లాలి.


అనుకున్నట్లుగానే అరుణ్, మనీషాలకు విడాకులు అయిపోయాయి. భార్యాభర్తలు ఇష్టం లేకపోయినా కేవలం పరిస్థితుల ప్రభావం వల్ల విడాకులు తీసుకోవలసి వచ్చిన ప్రపంచంలోనే మొదటి విడాకులు ఇవి. వాళ్ల కూతురి కస్టడీ సహజంగానే తల్లికి దక్కుతుందని నిర్ణయించారు. కొన్ని రోజుల తర్వాత అరుణ్ రవి, మనీషాలను గుడికి తీసుకెళ్లి పెళ్లి చేశాడు. వాళ్లకు రిజిస్టర్ మ్యారేజ్ కూడా చేయించాడు. దాని చట్టబదం కూడా చేసాడు.


ఆ రోజు రవి, మనీషాల పెళ్లయిన తర్వాత మొదటి రాత్రి. రవి అరుణ్ ఇంటికి షిఫ్ట్ అయిపోయాడు. మనీషా ఏడుస్తూ తనతో, రవితో ఒకే కప్పు కింద తను ఎలా ఉంటుందని అరుణ్‌ను అడిగింది? ముఖ్యంగా రవితో, పక్క గదిలోనే తన మాజీ కానీ నిజమైన భర్త అయిన అరుణ్ ఉన్నప్పుడు. ద్రౌపదికి కూడా ఐదుగురు భర్తలు ఉన్నారని, ప్రతి ఒక్కరితోనూ ఆమెకు సంతానం కలిగిందని మహాభారతం ఉదాహరణతో అరుణ్ ఆమెకు నచ్చజెప్పాడు. సంతానం గురించి వినగానే మనీషా ఉలిక్కిపడింది. అరుణ్ నుంచి ఇలాంటి ఉదాహరణ ఇవ్వడంలోని అంతరార్థాన్ని ఆమె తెలుసుకోవాలనుకుంది.


అరుణ్ తను ఏం చెప్పాలనుకుంటున్నాడంటే, మహాభారత కాలం నుండి స్త్రీ కోరుకుంటే ఒకేసారి ఒకటికంటే ఎక్కువ భర్తలతో సహజీవనం చేయగలదని అన్నాడు. మగవాళ్లకైతే దాన్ని పాలిగమీ అంటారు, ఆడవాళ్లకైతే పాలియాండ్రీ అంటారు. అయినా సంతానం కలిగే మాట రాగానే నువ్వు ఎందుకంత కలవరపడ్డావు? ఈ రోజు రవి నా సంసారాన్ని కాపాడటానికి నిన్ను పెళ్లి చేసుకున్నాడు. రేపు భర్తగా రవికి తనదైన కొన్ని కోరికలు ఉండొచ్చు. అప్పుడు నువ్వు రవి భార్యగా నీ భార్యాధర్మాన్ని నిర్వర్తించడం నీ విధి అవుతుంది.


మనీషా ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ అరుణ్‌ను అడిగింది, "నువ్వు ఇదంతా ఎలా చేయగలుగుతున్నావు? ఇంత కఠినంగా ఎలా ఉండగలుగుతున్నావు?"


"నేనిప్పుడు చేయగలగడం, చేయలేకపోవడం అనే స్థాయిని దాటిపోయాను. అదృష్టం నన్ను ఎలాంటి పరిస్థితికి ఎదురుగా నిలబెట్టిందంటే, అక్కడ నిలబడి నేనిప్పుడు నా గురించి ఆలోచించడం లేదు. నీ గురించి, మన బిడ్డ గురించి ఆలోచిస్తున్నాను. నువ్వు కూడా అదే చేయాలని నాకనిపిస్తోంది. నేనిప్పుడు నెమ్మదిగా చరిత్ర పుటల్లోకి ప్రవేశిస్తున్నాను."


అరుణ్ మాటలు విని మనీషా ఏడుస్తూ అరుణ్‌ను హత్తుకుంది. అతను ఇప్పుడు ఆమెకు పరాయి మగాడిని అని అరుణ్ అన్నాడు. అందుకే తన భర్త ఉండగా మనీషాలాంటి పద్ధతైన అమ్మాయి ఇలా పరాయి మగాడి కౌగిలిలో బంధీ కావడం తగదని చెప్పాడు. అరుణ్ తన మనసును దిటవు చేసుకుని మనీషాను నెమ్మదిగా రవి వైపు నెట్టేస్తున్నాడు. అందుకే ఇప్పుడు ఆమె భర్త రవి అని, తను కాదని మనీషాకు పదే పదే గుర్తుచేస్తున్నాడు.


మనీషా తన గదిలో కూర్చుని ఉంది. అరుణ్ కూతుర్ని తీసుకుని పక్క గదిలోకి షిఫ్ట్ అయిపోయాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత రవి మనీషా బెడ్‌రూమ్‌లోకి ప్రవేశించాడు. రవిని చూడగానే మనీషా మనసులో ఒక వింతైన అశాంతి కలగసాగింది. ఇద్దరి మధ్యా చాలాసేపటి వరకు ఎలాంటి మాటలు లేవు.

[utkrusta]

Excellent update

[meetsriram]

Super story. Please continue

[actressdarkhub]

                      నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు


EPISODE - 6

మనీషా తన గదిలో కూర్చుని ఉంది. అరుణ్ కూతుర్ని తీసుకుని పక్క గదిలోకి షిఫ్ట్ అయిపోయాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత రవి మనీషా బెడ్‌రూమ్‌లోకి ప్రవేశించాడు. రవిని చూడగానే మనీషా మనసులో ఒక వింతైన అశాంతి కలగసాగింది. ఇద్దరి మధ్యా చాలాసేపటి వరకు ఎలాంటి మాటలు లేవు.
అప్పుడు మనీషా స్వయంగా రవితో ఇలా అంది, "చూడు రవి, నువ్వు మాకు చాలా సహాయం చేశావు. అందుకు నేను నీకు రుణపడి ఉంటాను. కానీ నీ కొత్త పెళ్ళాంలాగా నా నుండి ఏమీ ఆశించకు ప్లీజ్. అలా ఆశిస్తే నువ్వు పదే పదే నిరాశపడాల్సి వస్తుంది. నేను ఎలాంటి పరిస్థితుల్లో ఈ పెళ్లి చేసుకోవాల్సి వచ్చిందో నీకు బాగా తెలుసు."

"నాకు అర్థమైంది మనీషా. నువ్వు బాధపడకు, నేను ఎప్పుడూ నీ పరిస్థితిని అడ్వాంటేజ్ గా తీసుకోను. నువ్వు నాకు ఎప్పటికీ అరుణ్ భార్యగానే తగిన గౌరవాన్ని పొందుతావు."

కాసేపటి తర్వాత రవి మళ్ళీ అన్నాడు, "కానీ నేను కావాలని ఈ పెళ్లి చేసుకోలేదు. నువ్వు కావాలనుకుంటే అరుణ్‌తోనే ఉండొచ్చు."

"అరుణ్ స్వయంగా నాతో ఉండాలనుకోవట్లేదు. అతను ఇప్పుడు నన్ను పరాయిదాన్ని చేసేశాడు" అని చాలా బాధగా, అలకతో అంది మనీషా.

"అరుణ్ ఏం చేసినా నీ, పరి మంచి గురించే ఆలోచించి చేశాడు."

"నాకు అంత మంచి వద్దు."

రవి ఇంకేం చెప్పాలో తోచలేదు. అతను మాటలు పొడిగించకుండా మనీషాను మంచం మీద ఒక వైపు పడుకోమని చెప్పాడు. రవి కూడా అదే మంచం మీద పడుకున్నాడు కానీ మనీషాకు కొంత దూరం పాటిస్తూ.

అలా కొన్ని రోజులు గడిచిపోయాయి. మనీషా కలలో కూడా రవిని తన దరిదాపుల్లోకి రానివ్వడం లేదు. రవి కూడా తన పరిధి దాటే సాహసం చేయలేదు. రవి, మనీషాలకు పెళ్లయినా వాళ్లిద్దరూ ఒకరికొకరు దూరంగా ఉంటున్నారని అరుణ్‌కు అర్థమైపోయింది, ముఖ్యంగా మనీషా. కానీ ఇలాగే కొనసాగితే వాళ్ళు జీవితాంతం ఒక్కటవ్వలేరు. అరుణ్ తను చనిపోయే లోపే అన్నీ చక్కదిద్ది వెళ్లాలి. అందుకే రవితో దీని గురించి మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఒకరోజు రవితో ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు.

"చూడు రవి, నిన్నొక చిన్న మాట అడుగుతున్నాను, మీరిద్దరూ నా గురించి ఆలోచించి ఒకరికొకరు దూరంగా ఉంటున్నారా?"

"నిజం చెప్పాలంటే మనీషా ఇంకా మనస్ఫూర్తిగా నన్ను అంగీకరించలేకపోయింది. ఆమె ఇంకా నిన్నే తన భర్తగా భావిస్తోంది, బహుశా జీవితాంతం అలాగే అనుకుంటుందేమో."

"నువ్వు తనకి దగ్గరవకపోతే, తను ఎప్పటికీ తన మనసులో నీకు చోటు ఇవ్వదు."

"నేను అది ఎలా చేయగలను! అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా నువ్వేంటి నన్ను నీ భార్య దగ్గరికి వెళ్లమంటున్నావు."

"రవి, తను ఇప్పుడు నీ భార్య, నా భార్య కాదు."

"అది పరిస్థితుల ప్రభావం వల్ల అరుణ్. నన్ను పెళ్లి చేసుకునేలా నువ్వు ఆమెను బలవంతం చేశావు."

"నా ముందు వేరే దారి లేదు."

"నాకు తెలుసురా, అందుకే నిన్ను పూర్తిగా తప్పుబట్టలేకపోతున్నాను. తప్పు మన తలరాతది."

"ఇలా వదిలేస్తే లాభం లేదురా. నాదంటే జీవితం దాదాపు చివరికి వచ్చేసింది, కానీ మీకైతే జీవితం ఇంకా చాలా ఉంది. మరి నా బిడ్డ పరిస్థితి ఏంటి? తన కొత్త నాన్నగా నువ్వు అన్ని బాధ్యతలు తీసుకుంటావని నాకు తెలుసు, కానీ వాళ్ల అమ్మ ఎప్పుడూ ఇలా దిగులుగా, బాధగా ఉండటం చూస్తే, ఆ పాప మనసు మీద కూడా చెడు ప్రభావం పడుతుంది."

"అయితే నన్ను ఏం చేయమంటావో చెప్పు."

అప్పుడు అరుణ్ మరోసారి గుండెను రాయి చేసుకుని బదులిచ్చాడు, "నువ్వు ఈరోజు రాత్రి ఆమెతో శారీరక సంబంధం పెట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించు."

"అరుణ్, నువ్వు ఈ మాట ఎలా అనగలిగావురా! మనీషా నిన్ను ఎంతగా ప్రేమిస్తుందో. మనది పేరుకే పెళ్లయినా, ఆమె ఇంకా నిన్ను మాత్రమే ప్రేమిస్తోంది. ఆమె ఇష్టానికి వ్యతిరేకంగా నేనెలా ఇదంతా చేయగలను!"

"ఆమెను నేను కూడా చాలా ప్రేమిస్తున్నాను. ప్రేమిస్తున్నాను కాబట్టే తన మంచి కోరుకుంటున్నాను. అందుకే నిన్ను ఇదంతా చేయమంటున్నాను. తను నీతో కొత్తగా జీవితం ప్రారంభించడం, నేను చనిపోయే లోపు చూసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాను."

"కానీ తను నన్ను తన శరీరాన్ని తాకనివ్వదు."

"నువ్వు ఒక్కసారి ఆమె దగ్గరికి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించు. తాత్కాలికంగా అడ్డుకున్నా, తర్వాత తను కచ్చితంగా నిన్ను అంగీకరిస్తుందని నాకు తెలుసు. శరీరపు ఆకలి కూడా చాలా పెద్దది. నాకోసం ఆమె ఇంకెన్నాళ్లు ఇలా ఉపవాసం ఉంటుంది. ఆమె ఆ అందమైన, సున్నితమైన శరీరాన్ని ఏ మగాడు తాకక ఎన్ని రోజులైందో. ఇది తన అందానికి చేస్తున్న ఘోరమైన అన్యాయం. ఎందుకంటే ఇన్నాళ్లూ ఈ అందానికి నేనొక్కడినే పూజారిని. ప్రతి రాత్రీ నేను పూజించాల్సిన ఆ అందమైన శరీరాన్ని, నా అనారోగ్యం సాకుతో నేను నిర్లక్ష్యం చేశాను. ఇప్పుడు ఆ పూజారివి నువ్వు కావాలి రవి. నువ్వే తన భవిష్యత్తు, నేను నెమ్మదిగా వాస్తవం నుండి ఆమె జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్లిపోతాను."

అరుణ్ మాటలు విని రవి ఒళ్ళు జలదరించింది. అరుణ్ శృంగారాన్ని ఎంత అద్భుతంగా వర్ణించగలడో, నిజంగా! చావుబతుకుల మధ్య ఉన్న మనిషికి తన మరణం ఆసన్నమైందని తెలిసినప్పుడు, బహుశా అతను తనకు తానే కవిగా, తత్వవేత్తగా మారిపోతాడేమో. ఎందుకంటే అప్పటికే అతను అన్ని లౌకిక వ్యామోహాలను అధిగమించేసి ఉంటాడు.

ఏదేమైనా, అరుణ్‌తో మాట్లాడిన తర్వాత రవి డిన్నర్ పూర్తిచేశాడు. అరుణ్ ఎప్పటిలాగే తన గదిలో డాక్టర్ సూచించిన డైట్ ఫుడ్ తిన్నాడు, దాన్ని మనీషా వండి అరుణ్ కోసం తీసుకువచ్చింది. రాత్రి మనీషా తన పనులన్నీ ముగించుకుని నిద్రపోవడానికి గదిలోకి వెళ్లిపోయింది. పక్క గదిలో అరుణ్ పక్కన వాళ్ళ చిన్న కూతురు పరి నిశ్శబ్దంగా నిద్రపోతోంది. బాల్కనీలో రవి సిగరెట్ కాలుస్తూ అరుణ్ చెప్పిన ప్రతి మాటను గుర్తుచేసుకుంటున్నాడు.

సిగరెట్ పూర్తి చేసి రవి ఇప్పుడు మనీషా గది వైపు వెళ్ళసాగాడు. అరుణ్ గది తలుపు తెరిచే ఉంది. అరుణ్ దిండుకు ఆనుకుని పుస్తకం చదువుతున్నాడు. ఈ రోజు అతనికి కూడా నిద్ర పట్టడం లేదు. అతను తన స్నేహితుడికి తన భార్యపై శారీరక హక్కును చెలాయించడానికి ఒక రకమైన లైసెన్స్ ఇచ్చేశాడు. బహుశా ఈ రోజే అతని మనీషా శాశ్వతంగా అతని స్నేహితుడి సొంతం అయిపోతుందేమో.

జీవితాంతం తన భార్యను తాను కోల్పోతున్నాను. ఆ ఆలోచన రాగానే అరుణ్ గుండె బాధతో పగిలిపోతున్నట్లనిపించింది. కానీ తన కుటుంబం బాగు కోసం అతను ఈ కఠినమైన అడుగు వేయక తప్పలేదు. మనీషా ఇలాగే తనను తాను రవికి దూరం చేసుకుంటూ, దూరదూరంగా పారిపోతుంటే, బహుశా ఒకరోజు రవి విసిగిపోయి తన స్నేహితుడు తనపై రుద్దిన ఈ కుటుంబ బాధ్యతల నుంచి విముక్తి పొందాలనుకుంటాడేమో. అప్పుడు మనీషా, పరి పరిస్థితి ఏంటి! ఒక ఆడది తన భర్తను కోల్పోయినప్పుడు, ఆ పై ఆమె అద్భుతమైన అందగత్తె మరియు ఒక బిడ్డకు తల్లి అయి ఉంటే, అప్పుడు ఈ పురుషాధిక్య సమాజం ఆ వితంతువును కేవలం ఒక వేటగా భావించి క్రూరమైన హైనా లాగా దోచుకోవాలని మాత్రమే చూస్తుంది, బాధ్యత తీసుకోవడానికి ఎవరూ ముందుకు రారు. అందుకే తన భార్యను తన నమ్మకమైన స్నేహితుడి చేతిలో పెట్టడం తప్ప అరుణ్ ముందు వేరే మార్గం లేదు. రవి దగ్గర మనీషా, ఆమె కూతురు పరి కనీసం సురక్షితంగా, భద్రంగా ఉంటారు.

రవి మనీషా గదిలోకి వెళ్లే ముందు ఒకసారి అరుణ్ గది వైపు చూశాడు. అరుణ్ చాతక పక్షిలా అతని వైపే చూస్తున్నాడు. రవి ప్రశ్నించే ముఖంతో అరుణ్ వైపు చూశాడు, నిజంగానే అరుణ్ సమ్మతి ఉందా అని అడగాలనుకుంటున్నట్లు. అరుణ్ కూడా కళ్ళతోనే సైగ చేస్తూ గదిలోకి వెళ్ళమన్నాడు. తన భార్యను సొంతం చేసుకోవడానికి అనుమతి ఇచ్చాడు.

[utkrusta]

Excellent update

[H latha]

Good update

[mothrHunter]

Lets get intersted

[exbashok]

Bagundi. Ilaa ne continue cheyandi

[Paty@123]

Good zonar, plz continue

[H latha]

Update krishnastami subhakashalu

[Yes@yes]

Title telugulo..seems interesting.

[mothrHunter]

Update please.. Manchi kasi mida undi story

[opendoor]

Maneesha