Incest கதிரின் - தாயாக வந்தவள் ♥️

[moledcock]

Going nice

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[AKKULRASIGAN]

Super update plsssssss

[Thamizh13]

Hot kiss

[Maximum2]

Nice update

[Kathir anbu]

இரவு மழை அடித்து தீர்த்தது..
மூவரும் சாப்பிட்டு விட்டு தூங்குவதற்கு தயாரானர்...

சாப்பிடும் பொழுது வசந்தியும் கதிரும் எதிர் எதிரே அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்..

மாணிக்கம் டிவி பார்த்தவாறே சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்...

இங்கோ இவர்கள் இருவரது கண்களும்
அவ்வப்போது மோதிக்கொண்டே இருந்தது...

வசந்தி கண்களைப் பார்த்துவிட்டு, அடுத்த நொடி வசந்தியின் முலையை பார்த்தான் கதிர்...

கதிர் கவனிப்பதை பார்த்துவிட்டு, முந்தானையை ஒதுக்கி, பாதித் தெரிந்த முலையை மூடிவிட்டு, முறைத்துக் கொண்டே சாப்பிட்டு முடித்தாள் வசந்தி...



பிறகு அவரவர் அறைக்கு தூங்கச் சென்றனர்...

சரியாக இரவு 11:00 மணி இருக்கும். வசந்தி அறையின் கதவை மெதுவாக திறந்து கொண்டு உள்ளே வந்து கதவை உள்பக்கமாக தாளிட்டு
அவளருகே சென்றான்...

வசந்தி தூங்கவில்லை, மாறாக விழித்துக்கொண்டுதான் இருந்தாள்...

ஆனால் கதிரைப் பார்த்து அவள் அதிர்ச்சி அடையவில்லை. ஒய்யாரமாகவே படுத்துக்கிடந்தாள்...

இருவரும் எதுவும் பேசிக்கொள்ளவில்லை...

வசந்தி மல்லாக்கப் படுத்தவாறு ஒரு கையை மேலே தூக்கி, தனது ஜாக்கெட் அக்குளின் ஈரத்தைக் காட்டியவாறு படுத்திருந்தாள்...

அவள் கண்களில் மோகம் நிலைகுத்தியிருந்தது. எதிரே நிற்பவன் தன் மகன்.
படுத்திருப்பவள் அவன் அம்மா அனைத்தும் மறந்துபோயின அவளுக்கு...

மெதுவாக வசந்தியின் அருகே அமர்ந்தான்.
ஒரு பக்கமாக வசந்தி உருண்டு  அவனுக்கு முதுகைக் காட்டியவாறு படுத்தாள்...

கதிரும் அவள் பின்புறமாக படுத்துப் போர்வையை இருவருக்கும் நெஞ்சு வரை போர்த்திவிட்டு அவளை இருக்கி பின்புறமாக அணைத்துக் கொண்டான். ..

அணைத்தவன்.. பின்னங்கழுத்தில் முத்தமிட்டவாறு மூச்சை  இழுத்து விட்டான்...

அவள் பின் கழுத்தில் அவனது மூச்சின்  மூச்சுக்காற்று சூடாக வீசியது..

வசந்தி கதிரின் ஒரு கையை எடுத்து அவளின் இடுப்போடு அணைத்துக் கொண்டு படுத்துக் கொண்டாள்...



" எதுக்கு இப்போ இங்க வந்த? "

"உன்னை பார்க்காமல் இருக்க முடியல. உன் ஞாபகமும் வந்துச்சு, தூக்கமும் வரலை. ஏன் நான் வரக்கூடாதா? இப்போ எழுந்து போயிரட்டுமா?"

"நான் ஒன்னும் போன்னு சொல்லலையே."

மெதுவாக வசந்தியின் தொப்புளில் நிமிண்டினேன் ..

"கைய வச்சுக்கிட்டு சும்மா இரு கதிர்.. யாராச்சும் வந்துவிட போறாங்க நம்ம மானமே போயிடும்"..

இன்று கொஞ்சம் நகர்ந்து படுத்தாள்.. அவள் இடுப்பில் கையை விட்டு இருக்கி இழுத்து அவளோடு ஒட்டி படுத்தான்...

டக்குன்னு திரும்பி நேருக்கு நேராக படுத்தாள்...

அவனது மூச்சு காற்று அவள் நெத்தியில் பட்டது...

அவன் நெஞ்சின் மேல் முகத்தை வைத்து இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டு கண்களை மூடிக்கொண்டாள். ..

போர்வையை இழுத்து
இருவருக்கும் போட்டுவிட்டு "பேசாமல் தூங்கு கதிர். எதுவா இருந்தாலும் நாளைக்கு பேசிக்கலாம்."

"எனக்கு தூக்கம் வரவில்லை நீ தூங்கு. ஏன் நைட்டுல கூட சாரி கட்டிக்கிட்டே தூங்குற "
என கேட்டு, அவளின் உடலை தடவிக்கொண்டே இருந்தான் ...

"இன்னும் ரெண்டு நாள்ல தீபாவளி வேற வருது. ..நெறைய வேலை இருக்கு. என்ன தொல்லை பண்ணாம தூங்க விடு."

"சரி, சரி, தூங்கு."...

***************************

அடுத்த இரண்டு நாட்களும்
இருவருக்கும் அவ்வளவாக எதுவும் நடக்கவில்லை...

மூன்றாம் நாள் தீபாவளி வந்தது...

அன்று காலை பரபரப்பாக எழுந்து வீட்டு வேலைகளை செய்து, கதிரை எழுப்பி, அவனது தலைக்கு எண்ணை வைத்து,...
பாத்ரூமில் சென்று உட்கார சொன்னாள் ...வசந்தி.

" நான் சுடுதண்ணி காய போட்டு இருக்கேன். நீ உள்ள போய் தலைக்கு எண்ணெய் வெச்சிட்டு வெயிட் பண்ணு நான் வந்து தேச்சு விடறேன்."

முகத்தில் குறும்பு புன்னகையோடு பாத்ரூமிற்கு சென்றான். .

அது கிராமப்புறம் என்பதால் ஓபன் பாத்ரூம் தான். ஆனால் சுற்றி வர வேலிபோல் தடுப்பு அமைத்திருக்கும். வெளியில இருந்து பார்த்தால் உள்ளே எதுவும் தெரியாது. ஆனால்
பெரிதாகவே இருக்கும்.

உள்ளே சென்று கதிர் ஒரு  துணி துவைக்கும் கல்லின் மீது ஏறி அமர்ந்து கொண்டான்..

வெறும் இடுப்பில் துண்டை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு உள்ளாடைகள் ஏதுமின்றி ஒய்யாரமாய் எண்ணெய் வழியும் தலையோடு அமர்ந்திருந்தான்..

வசந்தி இன்னும் குளிக்கவில்லை இவனை குளிக்க வைத்துவிட்டு தானும் குளித்து உணவுகளை தயார் செய்ய வேண்டும் என்று பரபரப்புடன் வேகமாக அங்கு வந்தாள்..

"உன்ன குளிப்பாட்டிட்டு நானும் குளிக்கிறேண்டா.. குளிச்சுட்டு தோட்டத்துல கொஞ்சம் வேலை இருக்கு அத முடிச்சுட்டேனா... சாமியை கும்பிட்டு சாப்பிட்டுடலாம்...".

" சரி வந்து எண்ணெய் மட்டும் தேச்சு விடு. "

"சரி "என்று சேலை தலைப்பை இழுத்து இடுப்பில் சொருகி அவனை அந்தக் கல்லிலிருந்த மற்றொரு சிறிய கல்லிற்கு மாற்றினாள்...

இப்பொழுது கதிர் வெறும் துண்டுடன் அமர்ந்திருந்தான்...

எண்ணெய் எடுத்து அவள் உச்சந்தலையில் ஊற்றி நன்றாக மசாஜ் செய்தாள்...

பின் முகம் எண்ணையால்‌ வழித்து...

கண்கள், காது, கழுத்து என எண்ணைக்கையால் வழித்து வழித்துவிட்டு
அடுத்ததாக எழுந்து நிற்க சொல்லி, ..

அவனது கைகள், வயிறு, துண்டிற்கு மேல் அனைத்து பகுதிகளையும் எண்ணெய் தேய்த்து விட்டவள்...

இரு கைகளையும் தூக்கச் சொல்லி அவனது இரு அக்குள்களிலும் எண்ணெய் தேய்த்து விட்டாள்.

"ஏன்டா இவ்வளவு முடி வைச்சுருக்க?"என்றாள் அக்குளில் தேய்த்தவாறு...

" சேவ் பண்ணிடுறேன், இன்னைக்கு விடு..."

"நீ கூட தான் மூடி வச்சிருக்க நான் ஏதாவது கேட்டனா".

"சீ, வாய மூடு."

அவனது கையை பிடித்து அவளது ஷோல்டரின் மேல் வைத்து நன்றாக மசாஜ் செய்தாள்....

கதிரோ கையை வைத்துக்கொண்டு சும்மா இருக்காமல் அவள் கழுத்தை,
பிடித்து தடவிக்கொண்டே ...ஒரு மூர்க்கமான பார்வையை அவள் மீது வீசிக்கொண்டிருந்தான்....

அவள் அவனின் ஆதிக்கத்தில் இருந்தாள்...

"எழுந்து நில்லுடா, காலுக்கு எல்லாம் தேய்க்கணும்ல."

காலில் எண்ணெயை ஊற்றி நன்றாக வழித்து வழித்து தேய்த்து விட்டால் இரு கால்களிலும்....

வசந்தி கடமையே கண்ணாக எண்ணெய் தேய்த்து விட்டு கொண்டிருந்தாள்...

மேலிருந்து பார்க்கும்போது... வசந்தியின் ஜாக்கெட் முலை பள்ளம் தெரிந்தது அதில்.. எண்ணெய் தெரித்து வழிந்து கொண்டிருந்தது...

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கதிரின் ஆன்மை எழ தொடங்கியது..

அடுத்ததாக துண்டை கழட்ட செல்ல மனம் இன்றி எண்ணையை எடுத்து துண்டுக்குள்ளாகவே அவனது தொடை இரண்டிலும் தேய்த்து தேய்த்து விட்டு,

" சீயக்காய் வச்சிருக்கேன். சோப் எல்லாம் எடுத்து போட்டுக்கோ. ஒழுங்கா குளிச்சுக்கோ. சுடு தண்ணி சூடு கரெக்டா இருக்கு, பார்த்துக்கோ. நான் போய் இன்னும் கொஞ்சம் வேலை இருக்கு அத முடிச்சுட்டு வரேன். குளிச்சுட்டு கூப்பிடு "
என்று விறுவிறுவென நகர்ந்தாள்.

சட்டென கையை பிடித்தான்...

" நீ முழுசா இன்னும் எண்ணெய் தேய்க்கவே இல்லை, எங்கே ஓட பாக்குற?"

" என்ன முழுசா தேய்க்கலை அதான் தேச்சுட்டேன்னு" என்று கூறியவாறு திரும்பியவள்,

அவன் நின்ற கோலத்தை பார்த்து அதிர்ந்து விட்டாள். ..

தான் கட்டியிருந்த துண்டை அவள் திரும்பிய நொடியே அவித்து வீசி விட்டான் கதிர்...

மொழு மொழுவென்றிருந்த .. 8 இன்ச் விறைத்த பூலுடன் நின்று கொண்டிருந்தான்...

மர நிழலை மீறி சூரிய ஒளி அவன் பூளின் விழுந்தது...

அது  துடித்து துடித்து மேலும் கீழும் ஆடி கொண்டிருந்தது....

வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்...

அவள் உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது அதன் அளவை பார்த்து.

சட்டென தலையை கீழே குனிந்து கொண்டாள்...

"என்னால் அங்கெல்லாம் தேச்சு விட முடியாது நீயே தேச்சுக்கோ"..

"அதெல்லாம் முடியாது... நீ ஆரம்பிச்சிட்ட நீயே முடிச்சிட்டு போ. நேரம் ஆகிட்டு இருக்கு."

"சீ போடா எனக்கு வெக்கமா இருக்கு... நீ என்னை என்னனு நினைச்சுக்கிட்டு இருக்க?"

"பேசினது போதும் என்னை நிமிர்ந்து பாரு "என்றவாறு கீழே குனிந்திருந்த வசந்தியின் முகத்தை நேராகத் திருப்பிப் பார்த்தான்...

ஒட்டு துணி இல்லாமல் 40 வயது மதிக்கத்தக்க பெண் முன்னால் எந்தக் கூச்சமும் இன்றி தன் விரைத்த பூலோடு நின்றுக் கொண்டிருந்தான் கதிர்...

நிமிர்ந்து அவன் கண்களைப் பார்த்தாள்.
இருவரும் பேசிக்கொள்ளவில்லை ஆனால் அவள் கைகள் மட்டும் தன்னிச்சையாக அவனது இடுப்பை நோக்கி சென்றது...

மெதுவாக கையை சரியாக அவன் பூளிற்கும் தொப்புளிற்கும் இடையே உள்ள பகுதியில் வைத்து ஒரு நொடி
கண்ணை இறுக்கி மூடி பின் அவனையே காமமாக பார்த்தாள்....

இருவரும் எதுவும் பேசிக்கொள்ளவில்லை.

மெதுவாக கீழே துடித்துக் கொண்டிருந்த தன் மகனின் பூலை வைத்த கண் வாங்காமல் இப்பொழுது வெட்கமின்றி வெறிக்க தொடங்கினாள்...

அவளது தயக்கம் சிறிது சிறிதாக உடைய தொடங்கியது.

இவன் தன் மகனல்லவா எத்தனை வயதிருந்தாலும் தனக்கு மகன்.

என் மகன் இவனுக்கு நான் தேய்க்காமல் வேறு யார் தேய்த்துக் குளிப்பாட்டி விடுவார்...

என்று ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாய் பெருமூச்சு விட்டவாறு உள்ளங்கையில் எண்ணெய் எடுத்து ஊற்றினாள்.

" ம்ம், அப்படி வா வழிக்கு" என்றவாறு கல்லில் சாய்ந்தவாறு நின்றான்...

ஏவுகணையைப் போல் வசந்தியை நோக்கி  நின்றுகொண்டிருந்தது கதிரின்
விடைத்த சுன்னி..

ஏதோ ஒரு தைரியத்தில் ஒப்புக்கொண்டு விட்டாள்..., ஆனால் அவளுக்கு கைகள் நடுங்கியது.

நடுங்கிய , எண்ணெய் கைகளோடு மெதுவாக அவன் பூலருகே கையை கொண்டு சென்றாள்...

அமைதியாக வசந்தியை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்...

வசந்திக்கோ முகம் சிவந்து விட்டன...

தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு லபக்கென அந்த விடைத்த கருத்த கருநாகத்தை இறுக்கி பிடித்தாள்...

ஆனால் அவளால் ஒரு கையால் அதன் முழு அளவையும் பிடிக்க முடியவில்லை...

பாதி அளவையே அவள் கைகள்
பிடித்திருந்தது...

இரண்டு கைகளால் பிடித்தால் மட்டுமே முழு சுற்றளவையும் பிடிக்க முடியும்...

அவளது இதயத் துடிப்பு தெள்ளத்தெளிவாக அவன் காதுகளில் விழுந்தது. ...

"ம்.. வசந்தி இன்னும் எவ்வளவு நேரம் இப்படியே பிடிச்சுட்டு இருக்கப் போற?  தேய்த்துவிடு."

வசந்திக்கு பேச்சே வரவில்லை வெறும் மூச்சு மட்டும்தான் மேலும் கீழுமாக வாங்கியது.

மெதுவாக நல்லெண்ணெயை  இரண்டு கைகளிலும் ஊற்றி மேலிருந்து கீழாக உருவ ஆரம்பித்தாள்....

நரம்புகள் புடைக்க ஒரு கருநாகத்தை
நீவி விட்டுக்கொண்டிருந்தாள்...


"வசந்தி கீழே கொஞ்சம் பாரு... அங்கேயும் எண்ணெய் போட்டுவிடு..."

"ம்ம்ம்ம்"

அவன் சுன்னியை ஒரு கையால் பிடித்து மேலே மடக்கியவாறு அவனது இரு கொட்டைகளுக்கும் எண்ணெயைப் போட்டுப் பிசைய ஆரம்பித்தாள்....

எண்ணெய் சொட்டுச் சொட்டாக வழிய ஆரம்பித்தது.

கண்ணை மூடி மேலே பார்த்து அண்ணாந்தவாறு கதிர் முனங்கிக் கொண்டிருந்தான்...

அவனது பூளிலிருந்து விடைத்த நரம்புகள் அவள் கைகளில் உரசும் போது அவளுக்கு ஏற்பட்ட மாற்றம் அவள் கண்களில் தெரிந்தது...

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சுயநினைவை இழக்க தொடங்கினாள்... மயக்கம் வருவது போல் ஆகிவிட்டது வசந்திக்கு.


கண்ணும் கருத்துமாக இப்பொழுது இரண்டு கைகளாலும் பூளை வேக வேகமாக உருவ ஆரம்பித்தாள்.

என்ன நடந்தாலும் நடக்கட்டும் என்று முடிவுக்கு வந்தாள் வசந்தி.

[yscienced]

neenga romba effot pottu write pandringa , pls continue update frequenty

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[Thamizh13]

Hot tempting situation

[Waseem990]

next update waiting

[AKKULRASIGAN]

Super pls more update plssss

[moledcock]

Going super

[Kathir anbu]

கண்ணும் கருத்துமாக வேகவேகமாய் கதிரின் பூலை குலுக்கி கொண்டிருந்த வசந்தி...நிமிர்ந்து கதிரைப் பார்த்தால் கதிர் கண்கள் சொக்கியவாறு வசந்தியைப் பார்த்து முனங்கிக் கொண்டிருந்தான்..


" ம்ம்ம் ஹா ஹா ஹா அப்படித்தான் அப்படித்தான்..."

நன்றாக எண்ணெயை வழித்து வழித்து மேலிருந்து கீழாக உருவி கொண்டிருந்தாள்...

இரண்டு கைகளாலும் குலுக்கியதால் அவளது சேலை நன்றாக விலகி..அவளது இரு முலைகளுக்கு இடையில் சென்று ஒரு கயிறு போல் ஆனது....

இரண்டு முலைப்பந்துகளும் தெள்ளத்தெளிவாக அவன் கண்களுக்கு விருந்தானது...

 ஏற்கனவே விறைத்து துடித்துக் கொண்டிருந்த கதிரின் சுன்னி இப்பொழுது
இரத்தம் சூடாகப் பாய்ந்து மேலும் இறுகிவிட்டது....

கிட்டத்தட்ட 15 நிமிடங்கள் கடந்து அவன் பூளை உருவி கொண்டு இருந்தாள்...

 கதிரால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை.
கால்கள் நடுங்கின. அவனது முகம் இறுகியது...

" ஆ "என்ற அரற்றியவாரே...

எதிரே அமர்ந்திருந்த வசந்தியின் முகத்திலேயே சீத் சீத் என்று தனது
கன்னி விந்தை பாச்சினான்....

 ((கதிர் இதற்கு முன்பு கல்லூரி நாட்களில் கையடித்தது உண்டு, ஆனால் இதுபோல் நரம்புகள் முறுக்கேற, முழு காமத்துடன் 
அடிக்கவில்லை ...))

 ஏழு எட்டு முறை கதிரின் கருநாக பாம்பு விந்தை வசந்தியின் முகத்திலே அடித்தது...

 ஆனால் வசந்தி முகத்தை திருப்பவோ எழுந்து ஓடவோ எதுவுமே செய்யவில்லை..

 சிறிதும் கூச்சம் தயக்கம் இன்றி மேலும் மேலும் வேகமாக குலுக்க ஆரம்பித்தாள்...

பால் அபிஷேகம் செய்ததுபோல் ஆனது...அவள் முகம்...

நெற்றி..மூக்கு வாய்...என் முகம் முழுவதும் கதிரின் கஞ்சி வழிந்தது...

மிகவும் சூடான கஞ்சி...

"எவ்வளவு தான்டா ஸ்டாக் வச்சிருக்கேன்னு" மனதில் நினைத்துக் கொண்டால்...

"எவ்வளவு சூடு.... எல்லாம் போய்டுச்சு"

அவன் கஞ்சி வாசத்தை நன்றாக உள்ளிழுத்து கொண்டாள்.. வசந்தி..


கால்கள் நடுங்கியவாறு மெதுவாகக் கீழே சரிந்தான் கதிர்...

 கீழே மெதுவாக அமர வைத்தான். ஆனால் அவன் பூலையைப் பிடித்திருந்த கையை எடுக்கவே இல்லை...

கீழே உட்கார விட்டு மீண்டும் தனது சேவையை தொடர்ந்தால் வசந்தி..

 மீண்டும் அடிக்க ஆரம்பித்தாள்..

 மிச்சமீதி இருந்த விந்துக்களும் வெளியே வந்தன..

"அவ்வளவுதான் அவ்வளவுதான் முடிந்துவிட்டது..". என்று முகத்தில் வழிந்த விந்தை துடைத்தவாறு அவனை பார்த்தாள்... 

எழுந்து முகத்தைக் கழுவினாள். சுடுதண்ணீரை எடுத்து அருகில் வைத்து அவனை அமர வைத்து...

அவனே குளிப்பதற்குத் தயாரானான். இப்பொழுது காமம் அடங்கியதால் சற்று கூச்சம் வந்தது கதிரிக்கு.

 கூச்சத்துடன் வசந்தியைப் பார்த்து, "நானே குளித்து விடுகிறேன் விடு" என்றான்.
சரியென முகத்தை கழுவி விட்டு திரும்பி கதிரின் ஒரு பார்வையும் கதிரின் கருநாகத்தை ஒரு பார்வையும் பார்த்துவிட்டு

 வெளியேறினால் அந்தத் தாய்...

கதிர் ஒரு வழியாக குளித்து முடித்துவிட்டு, வெறும் துண்டுடன் வீட்டிற்குள் வந்தான்... 

அவனைப் பார்த்து வெட்க புன்னகையோடு வசந்தி குளிக்கச் சென்றாள். ..அவளும் குளித்து முடித்துவிட்டு வந்து,..

புது உடை அணிந்து சாமி கும்பிட்டனர்..

அப்போது..

"நான் வாங்கி கொடுத்த பிராவா இது.." என்று வசந்தியின் காதில் கிசுகிசுத்தான்... 

"ச்ச்சீ ....சாமி கும்பிடும்போது.... வாய் மூடிக்கிட்டு சாமி கும்பிடு.." 

பின்பு வசந்தி சமையல் வேலைகளை ஆரம்பித்து அனைவரும் சாப்பிட்டு விட்டு, மாணிக்கம் ஓய்வெடுக்கச் சென்றார்.

 வசந்தியும் கதிரும்...
ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்தனர்...

 கதிர் வசந்தியின் கையை பிடித்து 

"தோட்டத்து பக்கம் போகலாமா?"

" இந்த நேரத்திலையா? அங்க போய் நம்ம என்ன பண்ணப் போறோம்? இங்கே இருந்து டி.வி பார்ப்போம்... இரு..."

" போரடிக்குது வசந்தி. வா போவோம். கொஞ்ச நேரம் சுத்திட்டு வருவோம்..."

"சரிவா,.."

 இருவரும் தோட்டத்து பக்கம் சென்றனர்.


கதிர் பெரிய விவசாய குடும்பம் என்பதால் அவர்களுக்கு நிறைய தோட்டம் இருந்தது....

அங்க வசந்தியும் கதிரும் கைபிடித்தவாறு நடந்து சென்று,
ஓர் மாமரத்தின் அடியில் அமர்ந்தனர். அருகில் மோட்டார் கிணற்றில் மோட்டார் நீர் இறைத்து கொண்டிருந்தது.

"டேய் எனக்கு கொஞ்சம் மாங்காய் பறிச்சு தரியா?" என்று மேலே இருந்த மாம்பழங்களை பார்த்தவாறு கேட்டாள்...

"இந்த மரத்திலெல்லாம் என்னால் ஏற முடியாது... பக்கத்துல பெரிய கம்பு எதாச்சும் இருந்தா போய் பார்த்து எடுத்துட்டு வரேன்... இங்கேயே இரு" என்று கூறிவிட்டு
கதிர், வசந்தியை விட்டு கொஞ்சம் தூரம் சென்றான்... 

அப்போது வசந்தி அங்கு ஒன்றை கவனித்தாள்.

அங்கு சில ஆடுகள் மேய்ந்து கொண்டிருந்தன....

அது கதிர்க்கு சொந்தமானவை.

அதில் ஒரு ஆடு சினை சேருவதற்காக இன்னொரு ஆட்டின் பின்பகுதியை முகர்ந்து முகர்ந்து அதனை
தயார்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. ...

பின்பு, இரண்டு கால்களை தூக்கி அந்த ஆட்டின் மேல் போடுவதும் அந்த ஆடு ஓடுவதுமாக இருந்தது....

சில நாட்களுக்கு முன்புதான் கதிர் வசந்தியும் தோட்டத்தில் இருந்த பொழுது,.. அவன் ஆடு, மாடுகளைப் பற்றி கூறியது இவள் நினைவுக்கு வந்தன...

அது தாய் ஆடு மற்றும் அதன் குட்டி (மகன்) ஆடு....

இப்பொழுது வசந்தி திரும்பி பார்த்தால் கதிர் தொலைவில் கம்புகளை எடுத்துக்கொண்டு நின்று நின்றுகொண்டிருந்தான்....

இப்பொழுது வசந்தி திரும்பி அந்த ஆடுகளைப் பார்த்தாள்...

 அந்த குட்டி ஆடு தாயாட்டின் மீது ரொம்ப நேரமாக போராடிப் போராடி இரண்டு கால்களைத் தூக்கிப் போட்டு ஒருவழியாக தாயாட்டை சம்மதிக்க வைத்துவிட்டது போல் தோன்றியது.... 

வசந்திக்கு மேல்மூச்சு கீழ்மூச்சு வாங்கியது, அடுத்து என்ன நடக்கப்போகுமென்று அவள் மனது துடித்தது..


ஒரு வழியாக எப்படியோ, இரண்டு கால்களையும் தாயாட்டின் மீது போட்டது...

பின் சில நிமிடங்களிலேயே அந்த குட்டி ஆட்டின்
உறுப்பு நீண்டு கொண்டு வெளியே வந்தது... 

வசந்திக்கு இதய துடிப்பு வேகமானது...

 அந்த மாமரத்தைப் பிடித்தவாறு கீழே அமர்ந்துவிட்டாள்...

 அங்கு நடப்பது இரண்டு ஆடுகள் போல் அவள் கண்களுக்குத் தெரியவில்லை. 

வசந்தி நின்று கொண்டிருப்பது போலவும் அவள் மேல் கதிர்
இரண்டு கைகளையும் போட்டு பின்புறத்திலிருந்து ஓக்க‌ தயாரவது போல் அவளுக்கு தோன்றியது...

 மயக்கம் வருவது போலானது கண்களை மூடிக்கொண்டு தரையில் சரிந்தாள்...

 மூச்சு வேகவேகமாக வாங்கியது அடுத்து நடப்பதை அவளால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை ..

எழுந்து ஓட நினைத்தாள்.
பின்பு அங்கிருந்து எழுந்து வேக வேகமாக செல்வதற்காக இரண்டடியை எடுத்து ...வைத்தால் 

அவள் கால்களை ஏதோ தடுத்தது...

" திரும்பி பார் திரும்பி பார் "என்று மனதில் குரல் ஒன்று கேட்டது...திரும்பி பார்த்தாள்...

பார்த்தால்  அந்த குட்டி ஆடு, (மகன் ஆடு, ) தன் தாயை கிட்டத்தட்ட புணர்ந்து கொண்டிருந்தது....

அதன் உறுப்பு தாயாட்டின்
பின்புறத்தில் மிக வேகமாக சென்றுகொண்டு வந்திருந்தது...

 அந்த தாயாடு எந்த வித எந்தவித எதிர்ப்பும் இன்றி அமைதியாக தனது பிள்ளைக்கு உறுப்பை காட்டியவாறு அமைதியாக நின்றது.... 

மிகவும் மூர்க்கமான
இனப்பெருக்க நிகழ்வு அந்த இரு விலங்குகளிடையே நடந்து கொண்டிருந்தது....

 இப்பொழுது அந்த குட்டியாடு உரக்க
கத்தியவாரு தனது வெள்ளை நிற விந்துக்களை தாயாட்டிற்கு வயிற்றுக்குள் செலுத்தியது தெளிவாகத் தெரிந்தது...

வசந்தி கண்கள் கலங்கியது...

இது தவறு என்று முனங்கினாள்...

 அப்படியே ஓய்ந்து போய் இறங்கியது குட்டி ஆடு...

சொட்டு சொட்டாக தாய் ஆட்டின் பின்பகுதியில் ஏது இருந்தது....அவளால் நடப்பதை நம்ப முடிய வில்லை....

வசந்தி அங்க நடந்தவை கண்டு துவண்டு போனாள்....

 "ஏன் எனக்கு இந்த எண்ணமெல்லாம் வருகிறது?...  நானும் என் மகனிடம் இந்தவாறு நடந்துகொள்வேனா? நான் இதற்காகவா இங்கு வந்தேன்?"

என்று அவள் மீது அவளே கோபம் கொண்டு, மேல் முச்சும், கீழ் முச்சும் வாங்கியவாறு மரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு நின்றாள்...

 கதிர் இப்பொழுது வந்துவிட்டான்.

"கொஞ்சம் நில்லு.. நான் பறிச்சு தாரேன்" என்றான்.

 வசந்தி அமைதியாக அவனைப் பார்த்துக் கொண்டு,..

"சரி எனக்கு ஒரு காய் போதும். ஒன்னு மட்டும் பறிச்சு கொடு என்றாள்."
[silence]


வசந்தி மனதிற்குள் ஒரு முடிவெடுத்தால் இனி இது தொடரக்கூடாது தன் மகனிடம்
தாம் இதுபோல் நடக்க நடந்து கொள்ளக்கூடாது கட்டுப்பாடாக இருக்க வேண்டும். அவனையும் கட்டுப்படுத்தி நல்வழிக்கு கொண்டு வரவேண்டும் என்று ஒரு தாயாக நினைத்து தோட்டத்தை விட்டு இருவரும் மாங்காய்களோடு வெளியேறினர்.


******************************


சில நாட்கள் இப்படியே சென்றது.
ஒருநாள் வசந்தி துணி துவைத்து கொண்டிருந்தாள்....

கதிர் தனது அறையில் சட்டைகளை அயர்ன் செய்து கொண்டிருந்தான்.... அப்பொழுது வசந்தியின் தொலைபேசி ஒலித்தது. 

வெளியே இருந்த வசந்திக்கு கேட்டிருக்க வாய்ப்பில்லை.

 இவன் உள்ளே இருந்து "வசந்தி வசந்தி" என கத்தி பார்த்தான். 

அவள் காதுகளிலே விழவில்லை. 

எனவே, அலைபேசியை எடுத்து எடுக்கலாம் என முடிவு செய்து சென்றான்.

 அங்கு வசந்தியின் மொபைல் டிஸ்பிளேயில் ... தேன்மொழி ♥️ என்று
ஒரு ஹார்ட் எமோஜி போட்ட படி ஒரு நம்பரில் இருந்து அழைப்பு வந்து கொண்டிருந்தது...

 யார் இந்த தேன்மொழி எனும் குழப்பத்துடன் மொபைலை நோக்கிக் கொண்டிருந்தான்... சட்டென அந்த போன் கட்டானது...

"இவளுக்கு தான் யாரும் இல்லை என்று சொன்னாலே பிறகு யாராக இருக்கும் "என்று என்ற ஆர்வம் வந்தது கதிர்க்கு..

 சட்டென்று வேகமாக ஓடிச் சென்று வசந்தையின்
பேக்கை எடுத்து பெட்டில் வைத்து உள்ளே என்னென்னவெல்லாம் இருக்கிறது என்று நோண்டத் தொடங்கினான்... 

உள்ளே மணிப்பர்ஸ், சில போட்டோக்கள்
பணங்கள் கொஞ்சம் இருந்தது அதில் ஓர் கவர் ஒன்றிருந்தது ...

அந்த கவரை பிரித்து உள்ளே பார்த்தால் அதில் ஓர் பெண்ணின் புகைப்படம் இருந்தது அந்த பெண்ணிற்கு கண்டிப்பாக 
18 வயது இருக்கும் என்னை விட இரண்டு வயது சிறியவளாக தோன்றியது...

 யாராக இருக்கும் இவள்
மீண்டும் அதை கவருக்குள் உள்ளே வைத்துவிட்டான்...

 கதிர்க்கு ஆர்வம் தொற்றிக் கொண்டது முன்பு எழுந்த சந்தேகங்கள் இப்பொழுது மீண்டும் அவன் மனதை கிளறத் தொடங்கின...

 "யார் இந்த வசந்தி எதற்காக வந்தாள்
என் என் மீது இவ்வளவு அக்கறை... நான் எது செய்தாலும் சகித்துக்கொள்கிறாள்...".

 எண்ணங்கள் மாறி மாறி அவன் மூளையைத் தாக்கியது...

இதற்கு மேலும் இந்த சந்தேகத்தை வலுக்க விடக்கூடாது. நாமே கண்டுபிடித்தாக வேண்டும் ...

ஒரு முடிவுக்கு வந்தவனாய்.

அடுத்த நாள் காலையிலேயே வசந்தியிடம் தான் கொஞ்சம் வெளியில் வேலை இருப்பதாக கூறிவிட்டு,

அவன் சென்றது அவன் உடல்நிலை சரியில்லாத போது அட்மிட் ஆகி இருந்த மருத்துவமனைக்கு. 

 நேராக சென்று வசந்தியின் தோழியை சந்தித்தான். .

எப்படியோ பேசி ஒரு வழியாக வசந்தியின் முகவரியை கண்டுபிடித்துவிட்டான்.

வசந்தி, சேலம் மாவட்டத்தைச் சேர்ந்தவள் அல்ல.
வசந்தின் ஊர் தருமபுரி.... எனவே சற்றும் தாமதிக்காமல்  தருமபுரி நோக்கிப் புறப்பட்டான்.

ஒரு வழியா அவன் தருமபுரி சென்றடைந்து தான் கையில் வைத்திருந்த முகவரியை அலைந்து தேடி ஒருவழியாக கண்டுபிடித்தான். 

அப்பொழுது கதிருக்கு அழைப்பு வந்தது வசந்திடமிருந்து...

" எங்கடா இருக்க? எங்கையோ வெளில போறேன்னு சொன்னியே வேலை முடிஞ்சதா?"

" இன்னும் முடியல இப்பதான் வந்துருக்கேன் இனிமே தான் என்னன்னு பாக்கணும்."

"அப்போ இன்னைக்கு நைட் வீட்டுக்கு வருவியா மாட்டியா?"

"எனக்கு தெரியல என்னன்னு நான் பார்த்துட்டு சொல்றேன். நீ சாப்பிட்டு ரெஸ்ட் எடு. அப்பாவை பார்த்துக்கோ, டயத்துக்கு மருந்து கொடுத்துரு. "

"அதெல்லாம் நான் பார்த்துக்குறேன் நீ நேரத்துக்கு சாப்பிட்டு ரெஸ்ட் எடு. "

அழைப்புத் துண்டிக்கப்பட்டது. 

கையில் வைத்திருந்த முகவரியை ஒரு வழியாக அடைந்து அங்கு சென்றான். அது ஒரு பழங்காலத்து பெரிய வீடு.
சில வேலையாட்கள் வேலை செய்து கொண்டிருந்தனர். பெரிய கேட் ஒன்று இருந்தது. கேட்டை திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்றான்.

அங்கிருந்து வேலை செய்து வந்த வேலையாட்கள் கதிரை ஒருமுறை திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு பின்பு அவரவர் அவரவர் வேலைகளைச் செய்யத் தொடங்கினர். 

யாரும் அவனை கண்டுகொள்ளவில்லை. கதிர் நேராக வீட்டின் வாசல் முன்பு சென்று நின்றான்.
வீட்டில் யாருமே இல்லாமல் மிகவும் அமைதியாக இருந்தது. வேலையாட்கள் வேலை செய்யும் சத்தம் மட்டுமே கேட்டு கொண்டிருந்தது.

"வீட்ல யாராச்சும் இருக்கீங்களா? ஹலோ "என்று கூப்பிட்டுப் பார்த்தான்.

"சுத்தி இத்தனை பேர் இருக்காங்க வீட்ல யாராவது இருக்கீங்களான்னு கேட்கிறீங்க... யாருங்க நீங்க.." என்றவாறு   18 வயது
பைங்கிளி ஒருத்தி,  பாவாடை சட்டையுடன்
வெளியே வந்தாள்... மிகவும் கலையான முகம், வசந்தியின் முகச்சாயல் அப்படியே அவளுக்கும் ஒட்டிப் பொருந்திருந்தது.

கதிற்கு ஏதோ விலங்குவது போல் இருந்தது.

" ஒரு வேளை இவள் வசந்தியின் மகளாகத்தான் இருக்க வேண்டும்."

ஃபோட்டோவில் இருந்த அதே பெண்..

வைத்தக் கண் வைத்தக் கண் வாங்காமல் அந்த பெண்ணையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் இவனிடம் கேட்டுக்கொண்டு இவளை நோக்கிக் கொண்டிருந்தால். 

"யாரு நீங்க? உங்களுக்கு என்ன வேணும்?"
என்ன செல்வது என்று புரியாமல் விக்கித்து போய் நின்றான்.

"நான் வோட்டுக்கு கணக்கெடுப்பவன்., உங்கள் வீட்டில் எத்தனை ஓட்டுகள் உள்ளன, யார் யார் உள்ளீர்கள் என்பதை பற்றி விவரங்களை சேகரிக்க வந்தேன்" என்று பொய் சொன்னான்.

" ஓ அப்படியா சரி உட்காருங்க. தண்ணி கொண்டு வரேன்"... என்றவாறு
அந்தப் பைங்கிளி உள்ளே சென்றது. 

உள்ளே சென்றவுடன் அவளது முகம், உடல் அனைத்தையும் மனதில் பதிய வைத்துக்கொண்டு
"யாரு இவள்? கண்டிப்பாக வசந்தியின் மகளாகத்தான் இருக்கும். வசந்திக்கு இன்னொரு குடும்பம் இருந்தும், தன்னிடம் ஏன் தான் ஒரு அனாதை என்று கூறிக்கொண்டு என் வீட்டில் வந்து தங்கியிருக்கிறாள்?" 

பிறகு அவள் தண்ணீர் கொண்டு வந்து கதிரின் அருகே குனிந்து கொடுத்த பொழுது மேலே துண்டு எதுவும் போடாததால் அவளது முலைக்கோடுகள் நன்றாகத் தெரிந்தது ...

அதில் ஒரு செயின்... வசந்தி அணிந்திருந்த அதே செயின் இவளும் போட்டிருந்தாள்.... 

செயினைப் பார்ப்பது போல் பார்த்தவன் அவளது முலைக்கோடுகளைப் ப பார்த்தான். பின்பு வெடுக்கென தலையைத் தாழ்த்திக்கொண்டு அந்தத் தண்ணீரை குடித்து முடித்து வைத்துவிட்டான்...

பிறகு ஒரு பேப்பர் எடுத்து, உங்கள் பெயர் என்ன என்று கேட்டால் அவள் "தேன்மொழி".

"இந்த வீட்டுல யாரெல்லாம் இருக்கீங்க? "

"நான், அம்மா, பாட்டி மூணு பேரு மட்டும்தான்."

" உங்களோட அப்பா? அப்பா நான் பொறந்த கொஞ்ச நாளையே தவறிட்டாரு."

"உங்களோட அம்மாவை கூப்பிடுங்க."

" அம்மா இப்ப இங்க இல்ல, வெளியில ஒரு வேலையா போயிருக்காங்க". 

"உங்க பாட்டி?" " பாட்டி தோட்டத்து தோட்டத்து பக்கம் வேலையா போயிருக்காங்க."

"உங்க வயசு என்ன?"

" எனக்கு 18 ஆகுது. "

"உங்க அம்மாவோட வயசு"

" அவங்களுக்கு 40."

"உங்க பாட்டிக்கு"

" எனக்கு சரியா தெரியல. அறுவதுக்கு மேல தான் இருக்கும்."

 சில விவரங்களை சேகரித்துக் கொண்டு, "உங்கள் அம்மாவின் பெயர் என்ன?"

" என் அம்மா பெயர் வசந்தி."

இப்பொழுது மனது ஒரு மாதிரியான பதற்றத்தை அடைந்தது கதிர்க்கு.

 "சரி, உங்கள் தொலைபேசி எண்ணை கூறுங்கள்," என்று கேட்டான்.
தேன்மொழி அவளது மொபைல் நம்பரை கூறினாள்...

 பிறகு வசந்தியின் போனில் இருந்து எடுத்த தேன்மொழி நம்பரை எடுத்து இரண்டையும் ஒப்பிட்டு பார்த்தால் இரண்டும் அதே நம்பர் தான்...

கதிர்க்கு புரிந்து போனது இவள் வசந்தியின் மகள் தான். வசந்தி அங்கே தன் வீட்டில் வந்து ஒரு வேடமிட்டு தங்கியிருக்கிறாள். என்ன காரணமாக இருக்கும் என்று சிந்தித்தவாறு இருந்தான். 

"ஹலோ. நான் டீடைல்ஸ் சொல்லிட்டு இருக்கேன் நீங்க என்ன யோசிச்சிட்டு இருக்கீங்க." 

"ஆ அது வந்து ஒன்னுமில்லை.
அவ்வளவுதான். இதான் கேட்கனும்னு வந்தேன். சரி நான் கிளம்புறேன். "என்றுவாறு எழுந்தான்.

தேன்மொழி அவனை குறு குறுவென்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். 

"உங்க பேர் என்ன" என்று கேட்டாள்.

 அவன்  கதிர் என்று கூறினான்.

"உங்க அம்மா என்ன வேலை செய்றாங்க எங்கே இருக்காங்க என்று தெரியுமா?" என்று எழுந்து செல்லும் முன் ஒரு கேள்வி எழுப்பினான்.

" அம்மா ஒரு நர்ஸ்ஸா வேலை பார்க்கிறாங்க. அவங்க இப்போ இங்கே இந்த ஊர்ல இல்ல வேறொரு ஊர்ல ஒரு எமர்ஜென்சிக்காக போயிருக்காங்க. எப்போ வருவாங்கன்னு எனக்கும் தெரியாது. அப்பப்போ கால் மட்டும் பண்ணுவாங்க."
என்று கூறினாள். ..

அவளை நோட்டமிட்டான்

 உடலால் ஒல்லியே தவிர, அவளது
முளைகள் இரண்டும் பருத்துப் பெருத்து
தொங்கிக்கொண்டிருந்தது... இரண்டு பெரிய சைஸ் சாத்துக்குடி பழங்களை சேர்த்து வைத்தால் எப்படி இருக்குமோ,.. அப்படி அவளது உடலை விட்டு வெளியே வந்து விடுவது போல் இருந்தது.

எச்சி முழுகினான் கதிர். .

உள்ளே பிரா அணியவில்லை ஆனால் சிம்மிஸ் போன்ற ஏதோ போட்டிருக்க வேண்டும். ..

அவளது காம்புகள் சட்டையை மீறி நன்றாக தெரிந்தன.

எச்சிலை மீண்டும் முழங்கினான்...

 மிகவும் அழகான நேர்த்தியான உடல் அமைப்பை கொண்ட ஒரு அழகான பெண்.
வசந்தியின் ஜெராக்ஸ் காப்பீ அல்லவா அப்படித்தான் இருப்பாள் 

சரியென அவளிடம் தலையாட்டி விட்டு, விடை பெற்றான்.

 மொபைல் நம்பர் தன்னிடம் உள்ளது. வேறு ஏதேனும் விவரங்கள் தேவைப்பட்டால் கால் பண்ணி பேசிக்கொள்ளலாம் என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு, 

"நான் வேறு ஏதும் தகவல் தேவைப்பட்டால் உங்களுக்கு உங்களை தொடர்பு கொள்கிறேன்" என்று விடைபெற்றான். 

மனதில் ஒரு சந்தேகம் நீங்கினாலும் அடுத்தடுத்த சந்தேகங்கள் வலுத்தன.

ஏன் அனாதை என்று கூறிக்கொண்டு தன் வீட்டில் இவள் இருக்க வேண்டும் என்று கதிருக்கு குழப்பம் ஆகியது....



***********************



நேராக தருமபுரியில் இருந்து வீட்டை நோக்கி புறப்பட்டான்...

நேராக சேலம் வந்தடைந்தவன், நேராக வீட்டுக்குச் செல்லாமல், தனது பைக்கை எடுத்து,
நேராக சர்ச்சிற்கு சென்றான். சென்று பாதரை சந்தித்தான்.

கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரம் அங்கு பாதருக்கும் கதிர்க்கும் உரையாடல்கள் நிகழ்ந்தன...

 சட்டென தனது மொபைலில் இருந்த வசந்தியின் போட்டோவை காண்பித்து 

"இவர் தான் அன்று என்னைப் பற்றி விசாரித்தவரா பாதர் "என்று கேட்டான். 

கதிரின் கண்கள் கலங்கி இருந்தன.

" ஆம் இவர்தான் என்று உன்னை பற்றி விசாரித்தார், உன் முகவரியை பெற்றுக்கொண்டார் "என்று உண்மைகளை உடைத்தார். 

கதிர்ருக்கு
99% புரிந்து போனது. வசந்தி வேற யாரும் இல்லை தன்னை சிறுவயதில் சர்ச்சில் விட்டுச் சென்ற அவன் தாய்...

வெளியே வரும்பொழுது அழுதுகொண்டே வந்தான். 

ஏன் இப்படி செய்தார்கள் என்று இப்பொழுது கதிரின் மனம் இரண்டாக உடைந்தது...

"ஒரு பக்கம் தன் தாய் கிடைத்துவிட்டால் மற்றொரு பக்கம் தன் தாயிடமே தவறாக நடந்து கொண்டிருக்கிறோம். "

இரண்டு இரண்டு மனதும் அவனை போட்டு கொல்லச் செய்தது.

நேராகச் சென்று ஒரு கோவிலின் அருகே அமர்ந்து படுத்துக்கொண்டான். நேரம் 6:00 ஐத் தொட்டது.

மனது வலித்தது, உண்மையை தெரிந்து கொண்டான். 

இருப்பினும் வசந்தியின் வாயால் கேட்டால்தான் அது 100% ஆகும்.

மேலும் இன்னொரு உண்மையும் புரிந்தது. 

அங்கு அவன் பார்த்த பெண் அவனது தங்கை ...தனக்கு ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது.

 வசந்தியை பற்றி தன் தந்தை மாணிக்கத்திற்கு எதுவும் தெரியவில்லையோ ஆம் சிறுவயதில் என்னை தூக்கிப்போட்டு சென்றவர் தானே 

எடுத்து வளர்த்தவர் தான் இவர்...இருவருக்கும் எந்த பந்தமும் இருக்காது என்று நம்பினான்...

பிறகு மனதை மாற்றிக்கொண்டு வசந்தி வந்த உள்நோக்கம் என்னவென்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். 

அவ்வளவாகவே வாயால் சொல்லட்டும். 

அதுவரை தானும் இந்த நாடகத்தை நடத்துகிறேன் என்று முடிவெடுத்து நேராக வீட்டுக்குச் சென்றான். ..

வசந்தி குளித்து முடித்து குளித்து முடித்து புது நைட்டி அணிந்துகொண்டு
மகன்... வந்துவிடுவான் என காபி போட்டு தயாராக இருந்தாள்...

[flamingopink]

நல்ல கதையோட்டம்
காம கதையாக இருந்தாலும் அதில் தெளிந்த நாவல் போல் கதை செல்வது
படிக்க படிக்க சுவை கூடுகிறது ....
திருப்பங்கள் சரியான சமயத்தில் வருகிறது....
தொடரவும் ...நன்றி.....
மிக சுவைபட எழுதுகிறீர்கள் ....

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[Kathir anbu]

[yscienced]

Continue pls

[thandavp]

நல்ல கதை..செம்ம சுவாரசியம்

[Kathir anbu]

[yscienced]

romba interesta poguthu with all feeling.