వల్లీ

[MKrishna]

when can we expect update please

[Anubantu]

Valliii...etu velipoindoo...

[venkujkc1984]

Hi All, 

Due to work pressure I couldn't find enough time to update. 
I am also very eager to provide regular updates as much as I can. 

Hopefully this week I will resume updating.

Thanks for understanding. 

[Kangarookanna]

Waiting sir

[vaddadi2007]

Update sir

[Paty@123]

Plz update at the earliest possible

[Anubantu]

Update please

[venkujkc1984]

DAY 2: RESORT 


ఉదయం

ఉదయం ప్రసాద్ చాలా తొందరగా లేచాడు. ఫ్రెష్ అయి, స్నానం చేసి, సిద్ధమయ్యాడు. వల్లీ ఇంకా పడకగదిలోనే ఉంది. అతను బయలుదేరడానికి సిద్ధంగా ఉండగా ఆమె కళ్ళు తెరిచింది.

వల్లీ: (కొంచెం నిద్రమత్తులో) “ఇంత పొద్దున్నే రెడీ అయ్యారు? ఈరోజు ప్లాన్ ఏమిటి?”

ప్రసాద్ (ఆమె వైపు తిరిగి): “సారీ వల్లీ… నిన్న రాత్రి ఫోన్ వచ్చింది. ఆఫీసులో ఒక అర్జెంట్ పని వచ్చింది. రెండు రోజులు బయట ఉండాలి. ఈరోజే బయలుదేరాలి. ఎల్లుండి ఉదయం వస్తాను. అప్పుడు ముగ్గురం కలిసి ఇంటికి వెళ్దాం”

వల్లీ కొంచెం ఆశ్చర్యంగా చూసింది, కానీ ఏమీ అనలేదు. నిన్న రాత్రి జరిగిన అనుభవం, రవి స్పర్శ, ఆమె శరీరంలో ఇంకా మిగిలి ఉన్న ఆ మైకం... ఇప్పుడు మరో రెండు రోజులు అతడితో ఒంటరిగా... ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది.  భయమా? లేక... మరేదైనానా?

ప్రసాద్: (వల్లీ ముఖం గమనిస్తూ) "ఏమైంది? కొంచెం ఏదోలా ఉన్నావు?" 

వల్లీ: (తప్పించుకుంటూ) "లేదండీ... ఏదో అలసట అంతే. బాగానే వున్నాను"

రవి గదిలో...
ప్రసాద్ రవి గదికి వచ్చాడు. రవి ఇంకా నిద్రలో ఉన్నాడు. ప్రసాద్ మెల్లగా రవి భుజం మీద చేయి వేసి లేపాడు.

ప్రసాద్: "రవీ... నేను రెండు రోజులు పని మీద బయటకు వెళ్తున్నా. ఎల్లుండి ఉదయం వస్తాను. ఇంతలో అత్తను జాగ్రత్తగా చూసుకో. ఏమైనా అవసరమైతే సహాయం చేయి."

రవి కళ్ళు తెరిచి, మామయ్య వైపు చూశాడు. అతడి ముఖంలో ఒక ఆశ – నిన్నటి అనుభవం ఇంకా వాడి మనసులో తాజాగా ఉంది. "సరే మావయ్యా... జాగ్రత్తగా వెళ్ళు." అన్నాడు.

ప్రసాద్ వెనుతిరిగి వచ్చి వల్లీ నుదుటిపై ముద్దు పెట్టి, "జాగ్రత్త వల్లీ. ఏమైనా అవసరమైతే ఫోన్ చేయి, రవికి కూడా చెప్పాను జాగ్రత్తగా చూసుకోమని." అని చెప్పి బయలుదేరాడు. 

ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి. నిన్న రాత్రి జరిగినది తప్పు అని ఆమె మనసు చెబుతోంది, కానీ ఆమె శరీరం ఇంకా ఆ అనుభూతిలో మునిగి ఉంది. రెండు రోజులు... ఇంకా రెండు రోజులు రవితో ఒంటరిగా... ఈ ఆలోచనే ఆమెను ఒక ఉద్వేగంలోకి నెట్టేస్తోంది.

కొంతసేపటి తర్వాత
రవి ఫ్రెష్ అయి, హాలులోకి వచ్చాడు. వల్లీ బాల్కనీలో నిలబడి సముద్రం వైపు చూస్తోంది. ఇవాళ ఒక మరొక చక్కటి చీర కట్టుకుంది. 

రవి: "గుడ్ మార్నింగ్ అత్తా"

వల్లీ: “గుడ్ మార్నింగ్ రవీ. నిన్న పుట్టినరోజు బాగా గడిచిందా?”

రవి: (కొంచెం నవ్వి, దగ్గరకు వచ్చి)
“చాలా బాగా ఎంజాయ్ చేశాను అత్తా. నేను ఇచ్చిన ఆ మెరూన్ చీర. నువ్వు దాన్ని కట్టుకున్నప్పుడు… ఎంత అందంగా కనిపించావో. నాకు ఎంత నచ్చిందో చెప్పలేను. చీర ప్రతి అంచు, ప్రతి మడతా సూపర్...”

వల్లీ: (కళ్ళు కొంచెం తప్పించుకుని, ముఖం ఎర్రబడి)
“రవీ… చీర అంతే కదా. దానికే అంతా ఎందుకు...” అంది.

రవి: (మెల్లగా నవ్వి)
“చీర కాదు అత్తా. దాన్ని కట్టుకున్నప్పుడు కనిపించిన నువ్వు. నీ అందం, నీ కళ్ళు… అన్నీ కలిసి నన్ను మరచిపోనివ్వలేదు. నిన్న రాత్రి గదిలో ఆ చీరతో చాలా తికమక పడ్డా ఎక్కడ ముద్దాడాలో అర్థం కాక. రాత్రి ఇంక దానినే పట్టుకుని ముద్దాడుతూ పడుకున్నా.”

వల్లీ: (ముఖం కొంచెం ఎర్రబడి, గొంతు మెత్తబడి) “రవీ… అలా మాట్లాడొచ్చా. నేను నీ అత్తని కదా…”

రవి: (ఇంకొంచెం దగ్గరకు వచ్చి, ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ)
“తెలుసు అత్తా. నిజం చెప్పాలంటే… నిన్నటి కేక్ కూడా చాలా రుచిగా ఉంది అత్తా. మధ్యలో ఉన్న ఆ సాఫ్ట్ భాగం… ఎంత మృదువుగా, ఎంత తీపిగా ఉందో. నాకు చాలా నచ్చింది. ఆ టేస్ట్ అబ్బా ఇంకా నా నాలుక మీదే ఉంది. నువ్వు దగ్గరుంటే చాలు అత్తా. అంతే నా కోరిక.”

వల్లీ: (గొంతు వణుకుతూ) “రవీ… ఇంక చాల్లే. ఎక్కువగా మాట్లాడకు”

రవి: (చిరునవ్వుతో) “మాటలు కాదు అత్తా. నిజం. నువ్వు అందంగా ఉన్నావని చెప్పడం తప్పా? నీ అందం చూసి నేను మెచ్చుకోకూడదా?”

వల్లీ: (తొందరగా అక్కడ నుండి తప్పించుకోవాలని) “సరేలే… నేను కాఫీ కలుపుతాను. నువ్వు ఇక్కడే ఉండు” అని చెప్పి కిచెన్ వైపు నడిచింది.

రవి వెంటనే అనుసరించాడు.

వల్లీ: (కొంచెం పక్కకు జరిగి) "రవీ... నువ్వు బాల్కనీలో వెయిట్ చెయ్యి" అంది.

రవి: (మెల్లిగా ఆమె దగ్గరకు ఒక అడుగు వేస్తూ) "నీతో పాటే ఉండాలని ఉంది అత్తా" అతడి శ్వాస ఆమె మెడ మీద పడింది. వల్లీ శ్వాస పెరిగింది.

వల్లీ: “ప్లీజ్ రవీ…” కానీ ఆమె గొంతులో నిన్నటి లాగా దృఢత్వం లేదు.

ఆమె తల కొంచెం తిప్పింది, ఆమె చెక్కిళ్లు రవి భుజానికి దాదాపు తగిలాయి. అదే అదునుగా రవి కొంచెం వంగి, ఆమె మెడ దగ్గర అతడి పెదవులను తాకించాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. ఒక క్షణం. ఆపై తెరుచుకుంది.

"రవీ..." అంటూ ఆమె అటు వైపు తిరిగి మళ్ళీ హాల్ వైపు నడిచింది. రవి ఆపలేదు. రవి కూడా వెంట వెళ్ళాడు. ఆమె నడకలో ఒక వింతైన లయ ఉంది - తప్పించుకోవడం కాదు, ఆహ్వానించడం లాగా అనిపిస్తోంది రవికి. 
ఆమె డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఆగింది. 

రవి ఇప్పుడు ఆమె వెనుక నిలబడి దగ్గరగా వచ్చి ఆమె మెడ మీద మళ్ళీ పెదవులు ఆనించాడు. ఆమె శరీరం కదిలింది.
“వద్దు రవీ… ఇలా చేయకు,” అంది, కానీ కదలలేదు.

రవి ఇప్పుడు ఆమె భుజాల మీద ముద్దు పెట్టాడు. చేతి వేళ్లు ఆమె నడుము మీద  ఆనాయి. బదులుగా, ఆమె చెయ్యి అక్కడ వున్న ఛైర్ మీద ఆనింది - అతణ్ణి తోసివేయడానికి కాదు, తనను తాను నిలబెట్టుకోవడానికి.

వల్లీ: (వెనక్కి తిరిగి రవిని చూస్తూ) "నువ్వు ఇలాంటివి మానేయ్ రవీ. నేను నీకు అత్తని..." అంది. కానీ ఆమె ముఖం ఎర్రబడి ఉంది, చెమట చుక్కలు నుదుటి మీద కనిపిస్తున్నాయి. చల్లని వాతావరణంలో కూడా.

కానీ ఆమె మాటలు లెక్కచేయకుండా రవి ఆమెను ఒక్కసారిగా కౌగిలించుకున్నాడు. ఆమె ఆశ్చర్యపోయింది కానీ ప్రతిఘటించలేదు. ఆమె జడ అతడి ముఖం మీద పడింది. ఆమె జడను పక్కకు తీస్తున్నప్పుడు ఇద్దరి కళ్ళు కలిశాయి. వారిద్దరూ అలాగే నిలబడ్డారు. మాట్లాడకుండా. కదలకుండా.

రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, మెల్లగా ఆమె చెక్కిలి మీద ముద్దు పెట్టాడు. ఆమె శరీరం వణికింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి.
ఆమె శరీర పరిమళం ఒక మత్తెక్కించే సువాసనగా మారింది. రవి మరింత ముందుకు వంగి, ఆమె మరొక చెక్కిలి (బుగ్గ) మీద ముద్దు పెట్టాడు, ఆపై ఆమె చుబుకం మీద.

అతడి చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి. ఆమెను తన వైపు లాగాడు.

“రవీ…” అన్నది, కానీ చేతులు మాత్రం అతడి భుజాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

రవి ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. ఆమె తల వెనక్కి వాలింది.

ఆమె జాకెట్టు పైభాగంలో అతడి పెదవులు తిరుగుతున్నాయి. 
"చాలు రవీ... ఇలా చేయకు" అంది ఆమె, కానీ ఆమె ముఖం అతడి పెదవుల దగ్గరగా ఉంది. 

అతడు మెల్లగా ఆమె పెదవుల మీద అతడి పెదవులు అదిమాడు.
అతడు మెల్లగా తన పెదవులను ఆమె పెదవుల మీద అదిమి ఉంచాడు. మొదట, ఆమె పెదవులు బిగుసుకుపోయాయి - ఏదో తెలియని సంకోచం, చిన్నపాటి ప్రతిఘటన ఆమెలో స్పష్టంగా కనిపించింది. కానీ, ఆ ప్రతిఘటన ఎక్కువసేపు నిలవలేదు. అతడి పెదవులలోని వెచ్చదనం, ఆ స్పర్శలోని తీవ్రత ఆమెలోని సంకోచాన్ని మంచులా కరిగించేశాయి. ఆమె మెల్లగా కళ్ళు మూసుకుంది, ఆమెలోని బిడియం అదృశ్యమైంది. ఆ మరుక్షణమే, అంతవరకు బిగుసుకున్న ఆమె పెదవులు మెల్లగా విచ్చుకున్నాయి. అతడికి స్వాగతం పలుకుతూ. అతను తన పెదవుల కదలికను నెమ్మదిగా, కానీ మరింత గాఢంగా మారుస్తూ, ఆమెలోని ప్రతి స్పందనను నిశ్శబ్దంగా ఆస్వాదిస్తున్నాడు.

ఆమె పెదవులపై అతడి ముద్దు ఒక చిన్నపాటి విద్యుదాఘాతంలా అనిపించి, ఆమెను తనలోకి మరింత దగ్గరగా లాగేలా చేసింది. కొద్దిసేపటిలోనే రవి మెల్లగా ఆమె పెదవులకు గాఢమైన ముద్దుతో వీడ్కోలు పలికి తన ముఖాన్ని కిందకు తీసుకువెళ్తున్నాడు. అతడి పెదవులు నుండి కిందకు జరుగుతూ ఆమె చుబుకం నుండిమెడ మీదుగా దిగువకు జాకెట్టు వైపు ప్రయాణిస్తున్నాయి. అతడి వేడి పెదవులు స్పర్శకు వల్లీ శరీరం పులకరిస్తోంది. ఆమె అతడి తలను పట్టుకుంది—అతణ్ణి ఆపడానికి కాదు, వేగాన్ని నియంత్రించడానికి.
రవి తన ముఖాన్ని ఆమె పైట మీద ఆనించాడు. అతడి గడ్డం ఆమె వక్షోజాల పైభాగాన్ని తాకుతూ, ఆమె భుజాల మీద మార్చి మార్చి ముద్దులు పెడుతున్నాడు. ప్రతిసారీ ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.

రవి ఆమె మెడ దిగువన అంతటా ముద్దులతో నింపేస్తున్నాడు. అతడి చేతులు ఆమె చేతులను పట్టుకున్నాడు. ఆమెలో చిన్నపాటి మార్పులు కలుగుతున్నాయి. రవి మెల్లగా తన పెదవులను మెడ నుండి మరింత కిందకి తీసుకువెళ్తున్నాడు. వల్లీ ఒక్క క్షణం ఆగి, రవి తలను తన చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుంది—ఇంకా ముందుకు వెళ్ళనివ్వకుండా.

ఆ పట్టులో బలం కంటే, 'ఇక వద్దు, ఇక్కడితో ఆపేయ్' అని చెప్పే ఒక వింతైన ఆవేదన, ఆందోళన ఉన్నాయి. ఆమె కళ్ళు రవి కళ్ళలోకి సూటిగా చూశాయి.

రవి ఆమె చేతి స్పర్శను, ఆ కళ్ళలోని మౌన భాషను ఒక్క క్షణంలోనే అర్థం చేసుకున్నాడు. అతడిలోని కోరిక ఒక ఎత్తు అయితే, ఆమె మనసులో జరుగుతున్న సంఘర్షణ అతడికి అర్థమైంది.

ఆ నిరాశ రవి కళ్ళలో కాస్త కనిపించినా, ఆమెను ఇబ్బంది పెట్టకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో, అతను తన పెదవులను మృదువుగా వెనక్కి తీసుకుని, నెమ్మదిగా తల పైకి ఎత్తాడు. ఆమె భుజాలను రెండు వైపులా మెల్లగా ముద్దాడుతూ, ఆమె వక్షోజాలను ఎంతగానో కోరుకుంటున్నానని చూపిస్తున్నాడు. 

ప్రతి ముద్దుతో అతడి కోరికను చూపిస్తున్నాడు. పెదవులు అక్కడే తిరుగుతున్నాయి. ఆపై నాలుకతో తాకుతూ మరింత అన్వేషించాలనే కోరికను సూచిస్తూ.

రవి ప్రతి ముద్దు, ఆమె వక్షోజాలను అందుకోవాలనే, అనుభవించాలనే అతడి కోరికను చూపిస్తున్నాయి.
అతడి పెదవులు ఆమె భుజంపై ఆగి, ఒక ముద్దుతో అతడి నిశ్శబ్ద భాషను వినిపిస్తున్నాయి. ఆమె వక్షోజాల దగ్గర అతడి చూపులు ఆగినప్పుడు, అది కేవలం చూపు మాత్రమే కాదు... అదొక అన్వేషణ, అదొక ఆరాటం. అతడి నాలుకతో ఆమె చర్మాన్ని స్పృశిస్తున్నప్పుడు, అతను ఆమెను ఎంతగానో అన్వేషించాలని, ఆ పరువాల అందాన్ని అనుభవించాలని తపిస్తున్నాడని ఆమెకు అర్థమవుతోంది.

వల్లీ కళ్లు మూసుకుంది, ఆ స్పర్శ నుండి తప్పించుకోలేక, అలాగని ఆ మత్తులో నుండి బయటపడలేక. "చాలు రవీ… ప్లీజ్... నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో తెలుసా నీకు?" ఆమె గొంతులో కోరిక కంటే ఎక్కువగా, ఒక రకమైన భయం, సిగ్గు కలిసి ఉన్నాయి.

రవి ఆమె చెవిలో తన వేడి శ్వాసను వదులుతూ, గొంతులో మత్తు చేర్చి , "అత్తా... ఈ క్షణం వరకు నీ అందాన్ని చూడటం నేరమైతే, ఈ రోజు నేను ఆ నేరాన్ని చేస్తూనే ఉంటాను. నీ వెచ్చదనం నాకు పిచ్చెక్కిస్తోంది…నువ్వు నాకు ఎంత దగ్గరగా ఉంటే, అంతలా నా మనసు నీ అందాల లోయలో చిక్కుకుపోతోంది."

వల్లీ “చాలు… ప్లీజ్…” ఆమె మాటలు ముగిసే లోపే అతడి పెదవులు ఆమె మెడలోని సున్నితమైన చర్మం మీద మెల్లగా కొరికాయి. ఆమె శరీరం మొత్తం వణికిపోయింది. ఆమె కళ్లు అతడిని బ్రతిమాలుతున్నాయి, కానీ శరీరం అతడిని మరింత లోపలికి లాగుతోంది. రవి ఆమె మెడ మీద పెట్టే ప్రతి ముద్దుతో, ఆమె శ్వాస మరింత వెచ్చగా మారింది. అతడి నాలుక సున్నితమైన వలయాలు గీస్తోంది. పెదవులు ఆమె చర్మం మీద అదిమి ఉన్నాయి. మరింత ముందుకు వెళ్ళడానికి అనుమతి కోసం అతడి కళ్ళు బ్రతిమాలుతున్నాయి.

అప్పుడు గట్టిగా...
టింగ్... టింగ్... టింగ్...
తలుపు బెల్ మోగింది.

వల్లీ ఒక్కసారిగా తేరుకుని, రవిని నెమ్మదిగా తోసింది. బయట ఎవరు నిలబడి ఉన్నారో తెలియదు కానీ, లోపల వారిద్దరి ప్రపంచం ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. రవి వెళ్లి తలుపు తెరిచాడు.


హోటల్ స్టాఫ్ నిలబడి ఉన్నారు.

“సార్… రూమ్ క్లీనింగ్ చేయడానికి వచ్చాం. అన్నీ సర్దుతాం. ఇంకా ఒక విషయం… హోటల్‌లో ప్రైవేట్ థియేటర్ ఉంది. ఒక గంట బుక్ చేసుకోవచ్చు, ఇప్పుడు ఖాళీ గానే ఉంది. మీరు కావాలంటే ఈ గంట అక్కడ గడిపినా మేము రూమ్ క్లీన్ చేసి పెడతాం,” అని చెప్పారు.

వల్లీ వెంటనే,

“వద్దు. అక్కర్లేదు. మేము ఇక్కడే ఉంటాం,” వల్లీ తలుపు వైపు చూస్తూ, గొంతులో కొంచెం ఆందోళనతో అంది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడే గడిపిన క్షణాల తాలూకు భయం, సంకోచం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.


రవి ఆమె దగ్గరకు వచ్చి, మెల్లగా ఆమె చేయి పట్టుకుని, "ఎందుకు అత్తా? భయపడుతున్నావా? అది జస్ట్ సినిమా హాల్.



 ఒక గంట ప్రైవేట్‌గా సినిమా చూద్దాం. రూమ్ కూడా శుభ్రంగా అవుతుంది. రావచ్చు కదా,” అన్నాడు.

రవి కళ్ళలో ఉన్న ఆశ, అతడి గొంతులో ఉన్న ఆర్తి చూసి వల్లీకి ఏమీ తోచలేదు. అతడి పట్టుదల ముందు ఆమె మనసు కరుగుతోంది. వల్లీ నిట్టూర్చి, అతడి వైపు చూసింది.

“నువ్వు చాలా మొండివాడివి రవీ... అడిగినదల్లా కావాల్సిందేనా?” అంది, కానీ ఆమె గొంతులో ఇప్పుడు కాస్త మెత్తదనం ఉంది.

“నీ దగ్గర తప్ప ఎవరి దగ్గర మొండిగా ఉంటాను అత్తా? ఒక్క గంట.. రావచ్చు కదా.”

వల్లీ కాసేపు మౌనంగా ఉండిపోయింది. రవి కళ్ళలోకి చూస్తూ, అతన్ని కాదనలేకపోయింది. అయిష్టంగానే, తన మనసులోని సగం ఇష్టాన్ని, సగం భయాన్ని దాచుకుని తల ఊపింది.

“సరే… నీ ఇష్టం,” అంది.

రవి స్టాఫ్‌తో థియేటర్ బుక్ చేయమని చెప్పాడు.

కొద్ది సేపట్లో ఇద్దరూ ప్రైవేట్ థియేటర్ వైపు నడిచారు.

ప్రైవేట్ థియేటర్ తలుపు మూసి లాక్ చేశాడు రవి. తిరిగి చూస్తే వల్లీ కళ్ళు అతడి కళ్ళతో కలిశాయి. ఆమె జాగ్రత్తగా అతన్ని చూస్తూ ఉంది. గొంతులో కొంత ఆందోళన కనిపించింది.

రవి కళ్ళలో ఉన్న ఆశ, అతడి గొంతులో ఉన్న ఆర్తి చూసి వల్లీకి ఏమీ తోచలేదువల్లీ: (థియేటర్ లోని చీకటిని చూస్తూ, కొంచెం గొంతు తగ్గించి) "రవి... ఇక్కడ ఎవరూ లేరు. పైగా తలుపు వేసి లాక్ చేసావు. మనసులో ఏదో తెలియని ఆందోళనగా ఉంది... ఇదంతా సరిగ్గానే ఉందా?"

రవి: (రిక్లైనర్‌లో వెనక్కి వాలి, ఆమె వైపు చూస్తూ చిరునవ్వుతో) "సరిగ్గా ఉందో లేదో తెలియదు కానీ అత్తా... ఈ క్షణం మాత్రం చాలా ప్రత్యేకంగా ఉంది. నువ్వు ఆందోళన పడకు, ఇక్కడ మనం తప్ప ఇంకెవరూ లేరు."

వల్లీ: (అతడి కళ్ళలోకి చూస్తూ, తడబడుతూ) "నువ్వు... నువ్వు చాలా మారావు రవీ. ఇప్పుడు..."

రవి: (ఆమె మాట పూర్తి చేయనివ్వకుండా, ఆమె నిలబడిన భంగిమను, ఆ చీర వంపులను గమనిస్తూ మెల్లగా) "పెరిగేకొద్దీ చూసే దృక్పథం మారుతుందేమో అత్తా! ఇప్పుడు నువ్వు ఆ కాంతిలో నిలబడి ఉన్న తీరు... ఆ భుజాల రేఖలు, ఆ చీర కట్టు... చూస్తుంటే ఏదో అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని చూస్తున్నట్టుంది. నీ వయ్యారాలు చూస్తూ కళ్ళు పక్కకు తిప్పుకోలేకపోతున్నాను."

వల్లీ సిగ్గుతో కనురెప్పలు వాల్చి, తలదించుకుని అలాగే స్థాణువులా నిలబడిపోయింది. రవి రిక్లైనర్‌లో వెనక్కి వాలి, స్థిరమైన చూపులతో ఆమెను గమనిస్తున్నాడు. ఆ చీరలో ఆమె నిలబడిన విధానంలో ఆ గదిలో పడుతున్న కాంతి నీడలలో చీర వెనుక కనిపిస్తున్న ఆమె శరీర ఆకృతి,  జంటగా ఊరిస్తున్న ఆమె వయ్యారాలు —అన్నీ అతడి చూపును ఆకర్షించాయి.

“రా అత్తా… ఇక్కడికి వచ్చి కూర్చో. కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఏదైనా సినిమా చూద్దాం,” అని తన పక్కనే ఉన్న ఖాళీ చోటును చూపించాడు.

అతడి పిలుపులోని గాఢతకు వల్లీ మనసు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. ఏదో తెలియని సంకోచంతోనే అడుగులు ముందుకు వేసి, నెమ్మదిగా వచ్చి అతడి పక్కన కూర్చుంది. అప్పుడే స్క్రీన్ నుండి వస్తున్న మసక వెలుతురు ఆమె ముఖంపై పడి, ఆమె కళ్లలోని భావాలను, సిగ్గును మరింతగా ప్రతిబింబిస్తోంది.

రవి రిమోట్ తీసుకుని, సినిమాల లిస్ట్ తెరిచాడు. కొన్ని పేర్లు చూస్తూ, ఒకదాని మీద ఆగాడు.

“ఇది చూద్దాం అత్తా…” అన్నాడు.

వల్లీ అతడి వైపు చూసింది. ఆమెకు అర్థమైపోయింది—అతను ఎలాంటి సినిమా చూద్దాం అంటున్నాడో.

“రవి… అలాంటివి వద్దు. నార్మల్ సినిమా పెట్టు,” అన్నది వెంటనే.

రవి చిరునవ్వుతో,

“ఎందుకు అత్తా? జస్ట్ ఒక సినిమా కదా. ఏమీ కాదు. నీకు నచ్చకపోతే ఆపేస్తా,” అన్నాడు.

“నాకు తెలుసు నువ్వు ఏం అనుకుంటున్నావో… వద్దు రవీ,” అన్నది వల్లీ, కళ్ళు తప్పించుకుంటూ.

రవి కొంచెం వంగి, మెల్లగా,

“ప్లీజ్ అత్తా… ఒక్కసారి. నీతో కలిసి ఒక సినిమా చూడాలని ఉంది. నీకు నచ్చకపోతే వెంటనే లేచి వెళ్ళొచ్చు. నేను ఏమీ అనను,” అని బ్రతిమాలాడు.

వల్లీ కాసేపు మౌనంగా ఉంది. ఆపై నెమ్మదిగా ఊపిరి పీల్చుకుని,

“సరే… పెట్టు. కానీ గుర్తుంచుకో—నాకు నచ్చకపోతే నేను ఎప్పుడైనా లేచి వెళ్ళిపోతాను. అప్పుడు నువ్వు ఏమీ అనకూడదు,” అంది.

రవి వెంటనే తల ఊపాడు.

“సరే అత్తా. నీ ఇష్టం. నువ్వు అన్నది ఫైనల్,” అన్నాడు.

అతను ప్లే చేశాడు. సినిమా మొదలైంది. రవి అప్పుడప్పుడు ఆమె వైపు చూస్తూ ఉన్నాడు. ఆమె కళ్ళు స్క్రీన్‌పైనే ఉన్నాయి, కానీ ఆమె శరీరం కొంచెం బిగుసుకుపోయి ఉంది.

[venkujkc1984]

సినిమా మొదట్లో సాధారణంగా సాగింది. కానీ కొంతసేపటికి సన్నివేశం మారింది. హీరో హీరోయిన్ నడుము మీద వేళ్లు జార్చి, ఆమె నాభిని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. హీరోయిన్ మెల్లని మూలుగులు థియేటర్‌లో ప్రతిధ్వనించాయి.

రవి కదలకుండా కూర్చున్నాడు. అతడి ఊపిరి కొంచెం బరువైంది. స్క్రీన్‌పై కనిపించిన నడుము చూస్తూ, అతడి కళ్ళు మెల్లగా వల్లీ వైపు తిరిగాయి. ఆమె చీర అంచును గట్టిగా పట్టుకుని కూర్చుంది. స్క్రీన్ కాంతి ఆమె మెడ వంపు మీద, బ్లౌజ్ అంచు మీద పడుతోంది.

తర్వాతి సన్నివేశంలో హీరో హీరోయిన్‌ను ముద్దు పెట్టుకుంటూ, ఆమె శరీరం మీద చేతులు జార్చాడు. వక్షోజాల మీద ఆగి, ఆమె శ్వాస ఎగురుతున్నట్టు చూపించారు. వల్లీ గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె చేయి పైటను సరిచేయడానికి కదిలింది.

రవి ఆ కదలికను గమనించాడు. అతడి గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. ఆమె దగ్గరగా ఉండటం, స్క్రీన్‌పై జరుగుతున్నది—రెండూ కలిసి అతన్ని కదిలిస్తున్నాయి.

“అత్తా…” అని మెల్లగా పిలిచాడు. 

వల్లీ అతడి వైపు తిరిగింది. చెక్కిళ్లు ఎర్రబడ్డాయి.
“రవీ… మొదలుపెట్టకు. సిగ్గుగా ఉంది.”

రవి ఆమె దగ్గరకు కొంచెం వంగి,
“సిగ్గు కాదు అత్తా. ఇది సహజం. ఇలా చూస్తుంటే… ఊహించకుండా ఉండలేను.”

“ఏమి ఊహించడం?” అని ఆమె వణుకుతున్న గొంతుతో అడిగింది.

రవి చిరునవ్వుతో,
“నువ్వు ఆమె స్థానంలో ఉంటే ఎంత అందంగా ఉంటావో అని.”

ఆ మాటలు వల్లీని కదిలించాయి. ఆమె కళ్ళు కొంచెం పెద్దవయ్యాయి.

మరో సన్నివేశం వచ్చింది—హీరో హీరోయిన్ నాభి మీద పెదవులు ఉంచాడు. వల్లీ ఊపిరి బిగబెట్టింది. ఆమె చేతులు ఆర్మ్‌రెస్ట్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

రవి ఆమె వైపు, స్క్రీన్ వైపు మార్చి మార్చి చూస్తున్నాడు. “రవీ… నన్ను ఇలా చూడకు,” అని గుసగుసలాడింది.

“ఎలా?” అని రవి మరింత దగ్గరకు వంగి అడిగాడు.
రవి నెమ్మదిగా నవ్వాడు.

“ఆగలేను అత్తా. హీరో ఆమెను చూసే విధానం… నేను నిన్ను చూసే ప్రతిసారీ అలాగే అనిపిస్తుంది.”

వల్లీ ఊపిరి కొంచెం ఆగినట్టు అనిపించింది.

“రవీ… ఇలా మాట్లాడకు…”

“ఎందుకు?” అని రవి అడిగాడు. అతడి గొంతు మెత్తగా, కానీ స్పష్టంగా ఉంది. “ఇది నిజం. నువ్వు అందంగా ఉన్నావు అత్తా. నీ ప్రతి అందం. ఈ సినిమా నాకు గుర్తు చేస్తోంది… నేను చాలా కాలంగా నీతో చెప్పాలనుకున్న మాటలు.”

వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది. రవి చూపు, అతడి దగ్గరతనం—అన్నీ ఆమెను నెమ్మదిగా కదిలిస్తున్నాయి.

రవి ఆమె మణికట్టును మెల్లగా తాకాడు. ఆమె చేయి వణికింది, వెంటనే లేచి నిలబడింది. 

“అత్తా… ఇక్కడ మనం ఇద్దరమే. ఎవరికీ తెలియదు. నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… ఒక్కసారి చూడనివ్వవా అత్తా...”
“రవి… ఆపు.” అని ఆమె అక్కడ నుండి కదులుతోంది. అతడి చూపు నుంచి తప్పించుకోలేకపోయింది.

“అత్తా… ఆగు, ప్లీజ్” అన్నాడు రవి. అతడి పిలుపులో ఒక అధికారం, ఒక దీనత్వం కలిసి ఉన్నాయి. “ఇక్కడ మనం ఇద్దరమే. తలుపు లాక్ చేశాను. నువ్వు ఎంత అందంగా ఉన్నావో… నేను నిన్ను ఎంతగా కోరుకుంటున్నానో… ఒక్కసారి నన్ను చూడనీ అత్తా ప్లీజ్ అత్తా.”

వల్లీ కళ్ళు తెరిచింది. అతడి కళ్ళలోని నిజాయితీని, అతడి కోరికలోని తీవ్రతను చూసింది. కొంతసేపు మౌనంగా ఉంది.
““రవీ...” ఆమె గొంతు వణికింది... “నీ చూపులతో మాటలతో నా ప్రాణాలు తోడెస్తున్నావు రవీ,” అంది మెల్లగా.

రవి ఇక ఆగలేదు. అతని కళ్ళలోని ఆరాటం సరిహద్దులు దాటింది. అతను ఏమాత్రం సంకోచించకుండా, ఆమె చేతులను తన గుప్పిట్లోకి తీసుకున్నాడు. ఆ స్పర్శలో ఒక విధమైన విద్యుదాఘాతం... అది వల్లీ శరీరాన్ని ఉలిక్కిపడేలా చేసింది. వల్లీ ప్రతిఘటించే ప్రయత్నం చేసినా,  రవి ఆమెను తన వైపు లాగాడు. ఆమె అతడి ఒళ్లో వచ్చి పడింది.


ఆమె ఊపిరి వణికింది. చేయి ఇంకా అతడి చేతిలోనే ఉంది. థియేటర్‌లో సినిమా నడుస్తూనే ఉంది, కానీ ఇద్దరి మధ్య మాత్రం వేరే ఒక ప్రపంచం మొదలైంది.

ఆమె అతడి ఒళ్లో కూర్చున్న క్షణం, రవి తన చేతులను ఆమె నడుము చుట్టూ బిగించాడు. చాలా కాలంగా దాచుకున్న దాహాన్ని తీర్చుకుంటున్నట్లు, ఆమెను తనలో లీనం చేసుకుంటున్నట్లు అతడి బలమైన చేతుల మధ్య ఆమెను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.
వల్లీ ముఖం అతడి భుజం మీద దాగింది. అతడి బిగుతైన ఆలింగనంలో ఆమెకు ఊపిరి ఆడకపోయినా, అతడి శరీరం నుండి వస్తున్న వెచ్చదనం ఆమెను పూర్తిగా చుట్టుముట్టింది.

రవి ఆమె ఒత్తైన జడలో వేళ్లు జార్చుతూ, ఆమె చెవిలో తన వేడి శ్వాసను వదులుతూ: "అత్తా... నీ కోసం నా ప్రాణం ఎంతగా తహతహ పడుతోందో నీకు తెలియదు. ఈ ఒక్క క్షణం కోసం, నిన్ను ఇలా హత్తుకునే అవకాశం కోసం నేను ఎన్నాళ్లుగా ఎదురు చూస్తున్నానో..."

వల్లీ గొంతులో ఇక తిరస్కరణ లేదు, కానీ "రవి... వద్దు... ఇది కరెక్ట్ కాదు… పాపం" అంటున్నా, ఆమె చేతులు మాత్రం అతడి భుజాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. ఆమె శరీరం అతడి ఆలింగనంలో మరింత లీనమైంది.

రవి ఆమె ముఖాన్ని మెల్లగా పైకి లేపి, ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ, "అత్తా... నీ అందాన్ని చూసి కూడా స్పందించకపోవడమే నిజమైన పాపం. నీతో ఉన్నప్పుడు అబద్ధం చెప్పలేను," అన్నాడు.

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్లు తిరిగాయి. ఆమె మెల్లగా అతడి ఛాతీలో ముఖం దాచుకుంది. థియేటర్‌లో సినిమా నడుస్తూనే ఉంది, కానీ వారిద్దరి ప్రపంచం మాత్రం ఆ బిగుతైన ఆలింగనంలోనే ఆగిపోయింది.

రవి ఆమె చెవి దగ్గరకు వంగి, మెల్లగా,
“అత్తా… నేను నిన్ను మిస్ అయ్యాను. చెప్పలేనంతగా. ఇలా చెప్పకూడదని తెలుసు. కానీ ఇది నిజం,” అన్నాడు.

వల్లీ మెల్లగా, “రవి… ఇలా మాట్లాడకు,” అన్నది. గొంతు బలహీనంగా ఉంది. ఆమె తనను తాను అడ్డుకుంటున్నట్టు కనిపించింది.

“ఇది సరైనది కాదు. నీకు తెలుసు.”
కానీ ఆమె చేయి తీయలేదు. కదలలేదు.

రవి మెల్లగా,
“తెలుసు అత్తా. కానీ నీతో, అబద్ధం చెప్పలేను,” అన్నాడు.

వల్లీ ముఖం తిప్పుకుని స్క్రీన్ వైపు చూసింది. కానీ ఏమీ కనిపించడం లేదు. ఆమె గుండె బలంగా కొట్టుకుంటోంది. అతడి ఒళ్లో ఉన్న భావన, అతడి మాటలు—అన్నీ ఆమెను నెమ్మదిగా కరిగిస్తున్నాయి. 

వల్లీ: “నువ్వు ఇంకా ఇబ్బంది పెడుతున్నావు,”

రవి: “అత్తా నువ్వు నాకు ఎంత ముఖ్యమో చెప్పాలనుకున్నాను. అంతే.”

వల్లీ ఇంకా అతడి ఒళ్లోనే ఉంది. ఆమె శరీరం ఇప్పటికే సమాధానం చెప్పేసింది.

రవి నెమ్మదిగా వల్లీ నడుము చుట్టూ చేయి వేసి, ఆమెను దగ్గరకు లాగాడు. అతడి చూపు ఆమె మెడ వంపు మీద తిరిగింది. ఆమె సువాసనను పీల్చుకున్నాడు. అతడు ఆమె వెనుక భాగాన్ని నెమ్మదిగా తాకాడు.

అతడి ఊపిరి ఆమె పెదవుల మీద పడింది. వల్లీ వణికింది. ఆమె పెదవులు తెరుచుకున్నాయి. రవి తన నాలుకను ఆమె నోట్లోకి పంపి ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అతడి చేతులు ఆమె వెనుక భాగం, నడుము మీద తిరుగుతున్నాయి. వల్లీ పూర్తిగా అతడి బాహువులలో ఒదిగిపోయింది. రవి ఆమె పెదవులను పూర్తిగా అనుభవిస్తున్నాడు.

రవి ఆమె చీర పైట మీద చెయ్యి వేసి కిందకి లాగుతున్నాడు. ఆమె పైట కొంచెం కిందకి జారింది. వల్లీ ముద్దు నుండి విడిపోయి, ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె అతడి జుట్టును పట్టుకుని, మెత్తని గొంతుతో,
“రవీ… ?” అంది.

రవి నవ్వుతూ ఆమె చెవి దగ్గర,
“నేను ఎన్నో రాత్రులు ఇలాంటి క్షణాలను ఊహించుకున్నాను,” అన్నాడు.

అతను ఆమె భుజం మీద వేళ్లు తిప్పుతూ, మెల్లగా అడిగాడు,
“అత్తా… నిన్నటి కేక్…
ఆ మధ్యన ఉన్న సాఫ్ట్ భాగం…
ఇంకా కాస్త ఉందా?”

వల్లీ కళ్ళు తెరిచి, చిరునవ్వుతో అతన్ని చూసింది. “నిన్నే అయింది కదా రవి… నీ బర్త్‌డేనాడు బాగా తిన్నావు కదా. అది చాలు ఇప్పుడు,” అన్నది.

ఆమె మాటల్లో ఒక సూచన ఉంది. రవి అర్థం చేసుకున్నాడు.

అతడి గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.
అతను ఇప్పుడు ఆమె నడుము మీద చేయి ఉంచి, బ్రతిమాలుతూ,
“ఒక్కసారి మాత్రమే అత్తా…
నిన్న చాలా రుచిగా ఉంది…
ఇంకొకసారి… ప్లీజ్…” అన్నాడు.

వల్లి కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె శ్వాస కాస్త బరువైంది. కొంతసేపు ఏమీ కదలలేదు. రవి చేయి ఆమె నడుము మీదే ఉంది, వేడి అందిస్తూ. ఆమె లోపల ఒక యుద్ధం సాగుతోంది—ఆపాలని, కానీ ఆపలేకపోతున్నట్టు.

ఇక తట్టుకోలేనట్లుగా, తన చేతిని పైకి లేపి, రవి నడుము మీద ఉన్న చేతిని పట్టుకుంది. ఆమె మృదువైన వేళ్లు అతడి వేళ్లతో కలిశాయి. అతడు చేతిని మెల్లగా, చాలా నెమ్మదిగా, తన లోతైన నాభి వైపు నడిపిస్తున్నాడు.

అతడు నడిపిస్తున్న ప్రతి అంగుళం ఆమెకు ఒక మైకాన్ని కలిగించింది. ఆమె చేతి వేడి అతడి వేళ్లకు తగులుతోంది. చివరకు అతడి వేళ్లు ఆమె నాభి లోతులో ఆగాయి.

ఆ స్పర్శకు ఆమె శరీరం మొత్తం ఒక విద్యుత్ షాక్ లాగా వణికింది. ఆమె పెదవుల మధ్య నుండి ఒక మెత్తని, దీర్ఘమైన మూలుగు వచ్చింది. వల్లీ పెదవులు తెరుచుకున్నాయి. 

మెల్లగా, దాదాపు వినిపించనంతగా,
హ్మ్మ్… ఇక్కడే…” అని గుసగుసలాడింది.

ఆ 'ఇక్కడే' అనే మాటలో ఎంతో అర్థం దాగి ఉంది. అది కేవలం తన నాభిని చూపించడం కాదు, తన శరీరంలోని రహస్యాన్ని, మరో సుఖాన్ని అతడికి అప్పగిస్తున్నట్లున్న ఒక మౌన అంగీకారం. ఆమె వేళ్లు అతడి చేతి మీదనే ఉండి, అతడి వేళ్లను ఆ నాభి అంచున మెల్లగా నిమిరాయి.

రవి ఆ నాభి లోతును, ఆ మెత్తని చర్మాన్ని మెల్లగా తడుముతూ, కళ్ళు మూసుకుని, మైకంలో మునిగిపోతూ, “సూపర్ అత్తా… నీ అందం ఎంత పర్ఫెక్ట్ గా ఉందో…” అన్నాడు.

వల్లీ మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు సిగ్గు కంటే ఎక్కువగా, ఒక విచిత్రమైన ధైర్యం, ఒక లొంగుబాటు మెరుస్తోంది. ఆమె నెమ్మదిగా రిక్లైనర్ నుండి లేచి నిలబడింది. ఆమె లేచిన భంగిమలో ఆమె శరీరం మరింత అందంగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.

అతడు ఇప్పుడు ధైర్యంగా అతడి వేళ్లను ఆమె నాభిని తాకించి అరచేతిని అక్కడ అదిమి ఆమె చీర కుచ్చిళ్లను అందుకుని మెల్లగా కిందకి జరిపాడు. ఆ చర్యతో “రవీ…” ఆమె గొంతులో ఒక మైకం మాత్రమే మిగిలింది. ఆ కదలికలో ఆమె నడుము మరింత బయటపడింది. అక్కడ ఉన్న మెత్తని చర్మం, నాభి లోతు, నడుము వంపులు థియేటర్ లోని మసక వెలుగులో మరింత స్పష్టంగా, మత్తుగా కనిపిస్తున్నాయి. జాకెట్టు అంచు దిగువన మరియు చీర కుచ్చిళ్ల మధ్య ఉన్న ఆ ఖాళీ ప్రదేశం రవి కళ్ళకు ఒక విందులా మారింది. 

రవి ఇప్పుడు ఆమె కళ్ళలోకి కోరికతో చూస్తూ, ఆమె పైటను కూడా కిందికి లాగేసాడు. ఆమె పైట స్థానంలో ఆమె చేతుల నుంచి ఎద అందాలను కప్పుకుంది. ఆమె నడుము, నాభి పూర్తిగా బయటపడ్డాయి. రవి తన రెండు చేతులను ఆమె మెత్తని నడుము మీద, నాభికి ఇరువైపులా ఉంచాడు. అతడి వేళ్లు ఆమె చర్మాన్ని తాకగానే ఆమె శ్వాస ఆగినట్లైంది. రవి మెల్లగా వంగి, తన వేడి ఊపిరిని ఆమె లోతైన నాభి మీద వదిలాడు. ఆ వెచ్చని గాలి తగలగానే వల్లీ శరీరం ఒక విద్యుత్ షాక్ తగిలినట్లు తీవ్రంగా వణికింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది, తల కొద్దిగా వెనక్కి వంచింది.

"రవీ… ఏం చేస్తున్నావు రవీ... నువ్వు ఇలా నా నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి, ఊపిరి వదిలితే.. చేతులు తీసెయ్. దగ్గరకు రాకు…" ఆమె గొంతులో ఒక విచిత్రమైన మత్తు. ఆడవారి మాటలకు అర్థాలే వేరులే అనిపించింది రవికి. 

రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ ఆమెను మెల్లగా రిక్లైనర్‌లో కూర్చోబెట్టాడు. ఆమె వాలి కూర్చుంది. పైట పూర్తిగా జారి, నడుము నాభి బయటపడి ఉంది. రవి ఆమె ముందు మోకాళ్ల మీద కూర్చున్నాడు. నెమ్మదిగా ఆమె నాభి మీద పెదవులు ఉంచి ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాలుకతో నాభి లోపల, చుట్టూ నాకుతూ ఉన్నాడు. వల్లీ మూలుగుతోంది. అతడి చేతులు ఆమె నడుము మీదే ఉన్నాయి.

కొంతసేపు అలాగే కొనసాగించాడు. ఆపై ఒక చేయి మెల్లగా పైకి వెళ్లి, ఆమె భుజం మీద నుంచి మంగళసూత్రాన్ని వెనక్కి లాగాడు. సముద్రంలో కనబడే సూర్యోదయం లాగా, అవి ఆమె జాకెట్టు లోపల నుండి మెల్లిగా బయటకు వచ్చి ఆ తర్వాత అతడు ఆ తాడును వదిలేయడంతో స్వేచ్ఛ గా ఉరుకుతూ జాకెట్టు మీద, రెండు వక్షోజాల మధ్యలో గంభీరంగా వేలాడాయి. 

ఆ బంగారు తాళి రెండు సూత్రాలు… అతడి కళ్లకు సరిగ్గా ఆమె వక్షోజాల ఆకారాన్ని ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. గుండ్రని సూత్రాలు, మధ్యన ఉన్న చిన్న బుడిపెలు... చూస్తుంటే అవి ఆమె స్తనాలు అయిపోయినట్లు, వాటి చివర్లు ఆమె చనుమొనలను తలపిస్తున్నట్లు ఉన్నాయి. ఆ దృశ్యం రవి కళ్ళలోని మత్తును రెట్టింపు చేసింది. 

రవి ఆ మంగళసూత్రాలను చూస్తూ ఆగిపోయాడు. ఆపై నెమ్మదిగా వంగి, ఆ వేలాడుతున్న మంగళసూత్రం మీద పెదవులు ఉంచాడు. ఒక్కొక్క సూత్రాన్ని ఒక్కో మణిలా భావించి ముద్దు పెట్టుకుంటూ, నాలుకతో తాకుతూ ఉన్నాడు. పూర్తి కోరికతో, పూర్తి ఆరాధనతో.
“మావయ్య కట్టిన ఈ తాళి…” అంటూ, పెదవులతో ఆ మణుల మీదే శబ్దం వచ్చేలా ఉద్రేకంగా ముద్దాడుతున్నాడు.

“అత్తా… ఈ జంట సూత్రాలు ఎంతగా పోలి ఉన్నాయో నీ వాటికి…
గుండ్రంగా… మధ్యన ఆ చిన్న బుడిపె… నేను ఇలా ముద్దాడుతుంటే… వాటినే ముద్దాడుతున్నట్టు అనిపిస్తోంది…”
అతను మళ్లీ ఒక సూత్రాన్ని పదవుల మధ్యకు తీసుకుని పీల్చుకుని, నెమ్మదిగా వదిలాడు. అలాగే మరొకటి కూడా. 

వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆ మాట ఆమెలో ఒక వింత తీవ్రతను రేపింది. ఆమె కళ్ళు తెరిచి అతన్ని చూసింది. రవి ఇంకా వాటినే ముద్దాడుతూ, కళ్ళెత్తి ఆమెను చూశాడు. అతడి చూపులో స్పష్టమైన కోరిక ఉంది—ఆ మణులు వేలాడుతున్న చోటుకు, ఆమె వక్షోజాలకు.

మళ్లీ వంగి, రెండు సూత్రాలను కలిపి ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.
ఆపై కళ్ళు మెల్లగా పైకి ఎత్తాడు. ఆమె నాభి నుంచి పైకి… జాకెట్టు వైపు. అతడి చూపు ఆమె వక్షోజాల మీద నిలిచిపోయింది. వాటి ఆకారం, పరిమాణం, దృఢత్వం… అన్నీ అతన్ని మంత్రముగ్ధున్ని చేశాయి. అతను మెల్లగా ముందుకు వాలాడు. దగ్గరగా… మరింత దగ్గరగా.

వల్లీ ముఖం చూశాడు. ఆమె తల ఊపుతూ,
“వద్దు రవీ… అది వద్దు,” అని మెల్లగా అన్నది.

కానీ రవి కళ్ళు ఇంకా అక్కడే ఉన్నాయి. అతడి చేతులు వణుకుతున్నాయి. పెదవులు ఆతృతగా తెరుచుకుంటున్నాయి. 

అతడు,
“అత్తా… ప్లీజ్…
ఒక్కసారి… ఒక్కసారి మాత్రమే…
కాదనకు అత్తా…
ప్లీజ్… ఒక్కసారి చేయి వేయనీ…
ప్లీజ్ అత్తా… నా కళ్ళు చూడు… నా పెదవులు చూడు. ఎంతగా కోరుకుంటున్నానో…
అవి… ఎంత అందంగా ఉన్నాయో…
ఒక్కసారి… ప్లీజ్…
నా చేతులు చూడు… ఎలా వణుకుతున్నాయో…
ప్లీజ్ అత్తా… ఒక్కసారి అత్తా…” అని బ్రతిమాలాడు.

వల్లీ అతడి కళ్ళలోకి చూసింది. అతడి చేతులు ఇంకా వణుకుతూనే ఉన్నాయి. ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.

“వద్దు రవీ…” అని మళ్లీ అన్నది, కానీ గొంతు బలహీనంగా ఉంది.
రవి తట్టుకోలేకపోతున్నాడు. అతడి వణుకుతున్న చేతులు మెల్లగా ముందుకు వెళ్ళాయి. అతడి కళ్ళు ఆమె వక్షోజాల మీదే నిలిచి ఉన్నాయి. శ్వాస భారీగా పడుతోంది. అతను దగ్గరగా వంగాడు. పెదవులు ఆమె ఎద వైపు కదులుతున్నాయి. ఇంకొంచెం… ఇంకొంచెం..

అప్పుడు ఒక్కసారిగా వల్లీ పక్కన ఉన్న దిండును తీసి, తన బ్లౌజ్ మీద పెట్టేసింది. రవి అనుకోని విధంగా ఆగిపోయాడు. అతడి పెదవులు, చేతులు ఆ దిండు మీద పడ్డాయి. ఒక క్షణం అతను అర్థం చేసుకోలేకపోయాడు. కళ్ళు తెరిచి చూశాడు. ఆశ్చర్యం, నిరాశ, ఇంకా కొంత చిరునవ్వు కలిసి అతడి ముఖంలో కనిపించాయి.

ఆపై అతను దిండును రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. కళ్ళు మూసుకుని, ఆతృతగా రెండు వైపులా ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. మళ్లీ మళ్లీ.

వల్లీ అతడి తలను పట్టుకుని,
“వద్దు రవి… ప్లీజ్…” అని అన్నది.
రవి దిండును ఇంకా పట్టుకునే ఉన్నాడు. కళ్ళు ఎత్తి ఆమెను చూస్తూ, గొంతు వణుకుతూ మళ్లీ బ్రతిమాలాడు.

“అత్తా… ప్లీజ్…
ఒక్కసారి… ఒక్కసారి మాత్రమే…
నన్ను ఇంకా ఇలా బాధపెట్టకు. కేవలం ఒక్కసారి… నా వేళ్లతో నీ మృదుత్వాన్ని తాకనీ. నా పెదవులతో దాహం తీర్చుకోనీ. ప్లీజ్ అత్తా… నా కళ్ళు చూడు… ఎంత కాలంగా ఈ క్షణం కోసం ఎదురు చూస్తున్నాయో… నీ అందాన్ని చూసి నా మనసు ఎలా తహతహ పడుతోందో… నా చేతులు చూడు అత్తా… ఎలా వణుకుతున్నాయో… నీ స్పర్శ కోసం, నీ వెచ్చదనం కోసం… కేవలం ఒక్కసారి… ప్లీజ్…”

వల్లీ తల ఊపుతూ, మరింత గట్టిగా,
“వద్దు రవీ. అది వద్దు. ఇక్కడి వరకే చాలు,” అన్నది.

రవి కొంతసేపు ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆమె ముఖంలోని గందరగోళం, భయం, ఇంకా కొంత లొంగుబాటు—అన్నీ కనిపించాయి. అతడి పెదవులు కొంచెం అదురుతున్నాయి. ఒక లోతైన నిట్టూర్పు విడిచాడు.

నెమ్మదిగా దిండును వదిలేశాడు. అది ఆమె ఒళ్లోనే పడి ఉండిపోయింది. అతడి చేతులు ఇంకా కొంచెం వణుకుతూనే ఉన్నాయి. కళ్ళలో నిరాశ స్పష్టంగా కనిపించింది, కానీ అతను ఆమె మాటను గౌరవించాడు. ఏమీ అనలేదు. ఏమీ బలవంతం చేయలేదు.

కొంతసేపు మౌనంగా ఆమెను చూశాడు. ఆపై నెమ్మదిగా మళ్లీ ఆమె నాభి దగ్గరకు వంగాడు. ఈసారి మరింత మెత్తగా, మరింత లోతుగా. పెదవులు ఆమె నాభి మీద ఉంచి, నెమ్మదిగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. నాలుకతో మెల్లగా తాకాడు.

వల్లీ అతడి తలను పట్టుకుంది. ఆమె వేళ్లు అతడి జుట్టులో చిక్కుకున్నాయి. ఆమె మూలుగులు మళ్లీ మొదలయ్యాయి—ఈసారి మరింత లోతుగా, మరింత అసహాయంగా. రవి కళ్ళు మూసుకుని, ఆమె నాభిని ముద్దు పెట్టుకుంటూ, తనలో మిగిలిన కోరికను అక్కడే నింపుకుంటున్నాడు.

రవి ఆమె నాభి మీద ఊపిరి వదిలి, నాలుకతో నెమ్మదిగా లోపలికి పంపాడు. వల్లీ మరింత గట్టిగా మూలుగింది. ఆమె నడుము అతడి చేతుల్లో వణుకుతోంది. అతడి చేతులు ఆమె నడుము మీద తిరుగుతూ, ఆమెను మరింత దగ్గరకు లాగుతున్నాయి. వల్లీ పూర్తిగా తల వెనక్కి వాల్చి, కళ్ళు మూసుకుని, అతడి జుట్టును గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె శ్వాస అస్తవ్యస్తంగా మారింది. ప్రతిసారీ రవి నాలుక కదిలినప్పుడు ఆమె శరీరం స్పందించింది.
కొంతసేపు ఇలాగే సాగింది.

అప్పుడు స్క్రీన్ మీద క్రెడిట్స్ రావడం మొదలయ్యాయి. సినిమా అయిపోయింది. థియేటర్ లైట్లు మెల్లగా వెలిగాయి. బయట స్టాఫ్ తలుపు తట్టారు.

“సార్, టైం అయిపోయింది. వేరే బుకింగ్ ఉంది,” అని చెప్పారు.
రవి నిట్టూర్పు విడిచాడు. వల్లీ ఎర్రబడిన చెక్కిళ్లతో అతన్ని చూసింది. చిరునవ్వుతో అతడి చేయి మీద తేలికగా కొట్టి, చీరను త్వరగా సరిచేసుకుంది.

“పద… వెళ్దాం,” అని గుసగుసలాడింది. పైటను సరిచేస్తూ, తనను తాను కూర్చోబెట్టుకోవాలని ప్రయత్నించింది. కానీ ఆమె గుండె ఇంకా వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. వేళ్లు కొద్దిగా వణుకుతున్నాయి.
రవి ఆమెను చూస్తూ నిలబడ్డాడు. ఆ క్షణాలు అతడి మనసులో మిగిలిపోయాయి. ఇద్దరూ త్వరగా సర్దుకుని, థియేటర్ నుంచి రూమ్ కి బయలుదేరారు.

కొద్ది సేపట్లో వారు హోటల్ దగ్గరలోని ఒక నిశ్శబ్దమైన కార్నర్ రెస్టారెంట్‌లో కూర్చున్నారు. జనం తక్కువ. కిటికీ పక్కన ఒక టేబుల్. వల్లీ మెనూ చూస్తున్నట్టు చేసింది, కానీ ఆమె కళ్ళు అక్కడ లేవు. ఇంకా థియేటర్‌లో జరిగిన ప్రతి స్పర్శ, ప్రతి ముద్దు, ప్రతి మాట ఆమె మనసులో తిరుగుతున్నాయి. ఆమె చెక్కిళ్లు ఇంకా పూర్తిగా సహజ రంగులోకి రాలేదు. రవి చూపు తగిలిన ప్రతిసారీ ఆమె కళ్ళు పక్కకు తిప్పుకుంది.

రవి ఎదురుగా కూర్చుని, ఆమెను చూస్తూనే ఉన్నాడు. ఆమె నడుము వంపు, జారిన పైటను సరిచేసుకునే చేతులు, ఇంకా కొంచెం వణుకుతున్న పెదవులు—అన్నీ అతడి కోరికను మళ్లీ రగిలిస్తున్నాయి. అతను మెనూ చూడలేదు. ఆమెనే చూస్తున్నాడు.
“ఏం తింటావ్ అత్తా?” అని మెల్లగా అడిగాడు.

వల్లీ తలెత్తకుండా, “ఏదైనా… నువ్వు ఆర్డర్ చెయ్యి,” అంది.

రవి నవ్వి, “అత్తా నీకు ఏం కావాలో నీకు తెలియకపోయినా, నాకు తెలుసు నీకు ఏది ఆర్డర్ చెయ్యాలో” అని ఆర్డర్ చేశాడు.

ఆ మాటల్లో ఏదో ద్వంద్వార్థం దొర్లినట్లనిపించింది వల్లీకి. కాసేపు మౌనం నెలకొంది. వల్లీ కిటికీ బయట చూస్తూ ఉంది. రవి ఆమె చేతిలోని గ్లాసు మీద పడ్డ సూర్యకాంతిని చూస్తున్నాడు.

“అత్తా…” అని మెల్లగా పిలిచాడు.
వల్లీ కళ్ళు ఎత్తింది.
“నువ్వు ఇప్పుడు నా మీద కోపంగా ఉన్నావా?” అని అడిగాడు.

వల్లీ తల ఊపింది. “కోపం లేదు రవి… కానీ… ఇలా జరగకూడదు…” ఆమె మాటను పూర్తి చేయలేకపోయింది.

రవి నెమ్మదిగా ముందుకు వంగి,
“నాకు తెలుసు. కానీ నిన్ను చూస్తే… నా మనసు నా అదుపులో ఉండటం లేదు. నువ్వు అందంగా ఉన్నావు అత్తా. లోపల నుంచి బయట వరకు.”

వల్లీ మళ్లీ తల దించుకుంది. ఆమె చెంపలు మళ్లీ ఎర్రబడ్డాయి. మాట్లాడకుండా నీళ్లు తాగింది.

భోజనం వచ్చింది. వారు మెల్లగా తినడం మొదలుపెట్టారు. వల్లీ ఎక్కువగా మౌనంగా ఉంది. రవి అప్పుడప్పుడు ఆమెను చూస్తూ, చిరునవ్వు నవ్వుతున్నాడు. ఆమెకు అతడి చూపు భారంగా అనిపించింది—కానీ అయిష్టంగా లేదు.

వల్లీ తల వంచుకుని, సిగ్గుతో భోజనం చేస్తోంది. థియేటర్‌లో జరిగిన సంఘటనలు ఆమె మనసులో, శరీరంలో ఇంకా మెదులుతున్నాయి. ప్రతిసారీ రవి వైపు చూడాలంటేనే ఆమెకు గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. తన నడుము మీద అతడి చేతుల స్పర్శ, నాభి మీద అతడి పెదవుల వేడి... బయట ప్రపంచంలో ఎవరికీ తెలియకుండానే ఆమెను మైకంలో ముంచెత్తుతున్నాయి. ఆమె పైటను మళ్ళీ మళ్ళీ సరిచేసుకుంటూ, తన శరీరాన్ని దాచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. 

కానీ రవి పరిస్థితి వేరు. అతను తినడం మానేసి, కేవలం వల్లీని మాత్రమే చూస్తున్నాడు. అతడి కళ్ళలో తృప్తి, కోరిక, మరియు ఒక విచిత్రమైన మత్తు కలిసి ఉన్నాయి. వల్లీ తల వంచుకున్నప్పుడు ఆమె మెడ వంపు, పైట సరిచేసుకునేటప్పుడు ఆమె చేతుల కదలిక... అన్నీ అతడి చూపుకు ఆహుతయ్యాయి.
“ఏమైంది అత్తా? భోజనం నచ్చలేదా? అంత కామ్ గా ఉండిపోయావు,” అన్నాడు రవి చిరునవ్వుతో, తన గొంతులో ఒక విచిత్రమైన మత్తును దాచలేక.

వల్లీ తల ఎత్తి అతడి వైపు చూసింది. అతడి కళ్ళలోని అర్థం చేసుకోవడం ఆమెకు కష్టంగా లేదు. “ఏమీ లేదు... బాగుంది. నువ్వు తిన్నావా?” అంది సిగ్గుగా.

“నాకు ఆకలి తీరింది,” అన్నాడు రవి, తన ప్లేట్ వైపు చూడకుండానే. “కానీ... ఆ రుచి మాత్రం ఇంకా నా నోట్లోనే ఉంది. ఈ భోజనం అస్సలు ఎక్కడంలేదు.”

అంతలో రవి ఫోన్ మోగింది. స్క్రీన్ మీద తన ఫ్రెండ్ పేరు కనిపించింది. రవి కాల్ లిఫ్ట్ చేశాడు.
“హలో రవీ! మన  రిజల్ట్స్ ఇంకో గంటలో వస్తున్నాయి. థర్డ్ ఇయర్ క్లియర్ చేస్తావు కదా?” అని ఫ్రెండ్ ఉత్సాహంగా అడిగాడు.

ఆ మాటలు విన్నంతనే రవి ముఖంలోని మత్తు ఒక్కసారిగా తొలగిపోయింది. అతడికి ఒక క్షణం గుర్తుకు వచ్చింది. నిజమే... ఫలితాలు. తను ఈ ఏడాది చదువు కోసం పుస్తకం తిప్పలేదు ఇంచుమించుగా ఒక సంవత్సరం బట్టి... అంటే థర్డ్ ఇయర్ మొదలైన కొత్త నుండి, తన మనసు నిండా, ఆలోచనల నిండా, కలల నిండా కేవలం వల్లీ అత్త మాత్రమే ఉంది. ఆమె నడుము వంపు, ఆమె కోపం, ఆమె సిగ్గు, ఆమె ముఖం... వీటి మధ్య తను తన భవిష్యత్తును, తన చదువును పూర్తిగా మర్చిపోయాడు. తను బాగా చదవలేదని, ఫెయిల్ అవ్వడం ఖాయమని అతడికి స్పష్టంగా అర్థమైపోయింది.

“ఏం మాట్లాడవేంటి రా? ఫలితాల గురించి టెన్షన్ పడుతున్నావా?” అని ఫ్రెండ్ అడిగాడు.

రవి ఒక నిమిషం మౌనంగా ఉండి, ఆపై నిట్టూర్పు విడిచాడు. “చూద్దాం రా... ఏమైనా అవుతుంది. నాకు ఇప్పుడు అదంత ముఖ్యం కాదు,” అని చెప్పి కాల్ కట్ చేశాడు.

వల్లీ అతడి ముఖంలోని మార్పును గమనించింది. అతడి ముఖం కాస్త మాడిపోయి ఉంది. “ఏమైంది రవీ?” అని ఆందోళనగా అడిగింది. రవి తల ఊపి, “ఏమీ లేదు అత్తా. రిజల్ట్స్ వస్తున్నాయి అంతే. నాకు అంతగా ఆసక్తి లేదు,” అన్నాడు. కానీ అతడి కళ్ళలో ఒక చిన్న ఆందోళన కనిపించింది.

వారు భోజనం పూర్తి చేసి మెల్లగా హోటల్ వైపు నడిచారు. వల్లీ అతడి పక్కన నడుస్తూ, అప్పుడప్పుడు అతడి వైపు చూస్తూ ఉంది. రవి మాత్రం ఆమెను చూస్తూనే ఉన్నాడు—కోరికతో, ఇంకా కొంత మౌనమైన ఆరాటంతో.

రూమ్ దగ్గరకు వచ్చేసరికి, వారి మధ్య మళ్లీ ఆ వింతైన, భారమైన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. రవి తలుపు తెరిచి, ఆమెను లోపలికి వెళ్లమని సైగ చేశాడు. వల్లీ లోపలికి వెళ్ళింది. రవి వెనకాలే వెళ్ళాడు. తలుపు మూసేసుకున్నాడు. స్టాఫ్ రూమ్‌ను అద్దంలా శుభ్రం చేసి ఉంచారు. గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే, తిరిగి ఆ ప్రైవేట్ ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్లు ఇద్దరికీ అనిపించింది. 

[junior 1972]

అద్భుతమైన అప్డేట్. కథ చదువుతుంటే కళ్ళ ముందు జరుగుతున్నట్లు ఉంది. సూపర్ బాస్

[venki.69]

Super erotic update andi.

[Tippubhai]

Hats off to your work brother

[MKrishna]

very very erotic and provokative
Well done

[Anubantu]

Marvoleus update
Erotic romance between them
Valli enjoying much in this
Thanks for update
Waiting for next blast

[MINSK]

Nice story

[venkujkc1984]

DAY 2 RESORT


మధ్యాహ్నం

గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే, తిరిగి ఆ ప్రైవేట్ ప్రపంచంలోకి వచ్చినట్లు ఇద్దరికీ అనిపించింది. ఇప్పుడు ఈ నాలుగు గోడల మధ్య వారిద్దరే. గది తలుపు మూసుకున్న 'క్లిక్' శబ్దం బయట ప్రపంచాన్ని పూర్తిగా కట్ చేసింది. లోపల ఏసీ చల్లని గాలి వీస్తున్నా, వారిద్దరి మధ్య ఉన్న ఉష్ణోగ్రత మాత్రం తగ్గలేదు. థియేటర్‌లో జరిగిన ఆ మైకం, లంచ్ టేబుల్ దగ్గర జరిగిన సంభాషణలు... గదిలోని గాలిని మరింత భారీగా, వేడిగా మార్చాయి.

ఆ ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసే మైకపు వాతావరణంలో ఉన్న వల్లీ, నెమ్మదిగా బాల్కనీ వైపు అడుగులు వేసింది. సముద్రపు గాలి తగిలితే తన మనసు కొంచెం తేలికపడుతుందనే ఆశతో.

హోటల్ రూం తలుపు మూసేసి ఇటు తిరిగిన రవి అక్కడికక్కడే నిలబడి, ఆమె నడకను, ఆమె నడుము వంపుల కదలికను కళ్ళు అప్పగించి చూస్తున్నాడు. ఆమె బాల్కనీ రైలింగ్ దగ్గరకు చేరి, సముద్రపు గాలుకి తన జుట్టును, పైటను సర్దుకుంటున్న దృశ్యం అతడి ఉరకలెత్తే యువ రక్తాన్ని నిలువనీయడం లేదు. అతను కూడా నెమ్మదిగా, ఏదో అదృశ్య శక్తి ఆకర్షిస్తున్నట్లు ఆమె దగ్గరకు వెళ్తున్నాడు.

రవి కళ్లకు ఆ క్షణంలో వల్లీ ఒక అప్సరసలా, సాక్షాత్కరించిన దేవతలా కనిపించింది. మధ్యాహ్నపు ఎండ కాంతి, సముద్రపు గాలి... ఆమె అందానికి మరింత వన్నె తెచ్చాయి. ఆమె ఎద ఎత్తుల మీద ధగధగా మెరిసిపోతున్న మంగళసూత్రం, ఆ నల్లని పూసలు, మధ్యలో మెరిసే బంగారు తాళి... ఆమెలోని పవిత్రతను, అదే సమయంలో ఆమె శరీర సౌందర్యాన్ని ఒకేసారి చాటుతున్నాయి. ఆ తాళి, ఆమె వక్షోజాల మధ్యలో ఉన్న లోతైన లోయలో మెరుస్తూ, రవి చూపులను అక్కడే బంధించేసింది. ముక్కున ఉందా లేదన్నట్టుగా ఉన్న చిన్న బంగారు ముక్కు పుడక, గాలికి ఎగురుతున్న జుట్టు తీగలు... అద్భుతమైన లావణ్యంతో, ఎక్కడికక్కడ ఒంపులతో, పడిలేచే కెరటాల్లాటి ఎత్తు పల్లాలతో రతీదేవికే అసూయ కలిగేలాగా ఆమె మెరిసిపోతోంది.

ఆమెను ఇలా ముందు నిలబడి చూస్తుంటే, అతడి కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద ఒక చోట ఆగడం లేదు. ఆమె నిలుచున్న భంగిమలో ఆమె వక్షోజాల నిండుదనం, నడుము వంపులు మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. జాకెట్టు బిగుతులో ఇరుక్కుపోయి ఉన్న ఆ రెండు కలశాలు, వాటి మధ్య ఉన్న లోతులో మెరుస్తున్న తాళి... రవి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. థియేటర్‌లో ఆ తాళిని ముద్దాడిన తర్వాత, ఆమె నాభిలో తన ఊపిరిని వదిలిన తర్వాత... ఇప్పుడు ఆమెను ఇలా చూస్తుంటే, అతడి శరీరంలో రక్తం పోటెత్తుతోంది. 

అతడి కళ్ళు ఆమె శరీరం మీద ఒక చోట ఆగడం లేదు. ఆమె జుట్టు, ఆమె ముఖం, ఆమె వక్షోజాలు, ఆమె నడుము, ఆమె జఘనం, ఆమె తొడలు - ప్రతి భాగం అతడి చూపుకు ఆహుతవుతున్నాయి. అతడి మనసులో ఒక తీవ్రమైన అలజడి, ఒక పచ్చి కోరిక రగులుకుంటోంది. ఆమె అందం అతడిని పూర్తిగా ఆవహించింది. 

అతడికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. ఆ చేతులతో ఆమెను హత్తుకోవాలని, ఆ మెత్తని శరీరాన్ని తనలో లీనం చేసుకోవాలని, ఆ నడుము వంపులను తన పెదవులతో తడపాలని అతడి మనసు పిచ్చివాడిలా ఆర్తనాదం చేస్తోంది. థియేటర్‌లో దిండును పట్టుకుని తన కోరికను తీర్చుకోవడం కాదు, ఇప్పుడు అతడికి నిజమైన స్పర్శ కావాలి, ఆమె శ్వాస కావాలి, ఆమె మూలుగులు కావాలి. ఆమె శరీరాన్ని నిజంగానే సొంతం చేసుకోవాలనే తపన అతన్ని పూర్తిగా ఆవహిస్తోంది.

బాల్కనీ తలుపులు దాటుతూ వల్లీ హాల్ లోకి అడుగుపెట్టింది. ఆమె నడకలో ఒక విచిత్రమైన లయ, వయ్యారం ఉంది. ప్రతి అడుగులో ఆమె నడుము వంపులు, పిరుదుల మెత్తని ఊపులు రవి కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపించాయి. 
ఆమె నెమ్మదిగా పక్కన ఉన్న టేబుల్ దగ్గరకు చేరుకుని, పైన అరలో వున్న మ్యాగజైన్ అందుకోడానికి చేతులు పైకి ఎత్తింది. ఆ ఒక్క క్షణంలో, ఆమె భుజాల మీద ఉన్న చీర పైట కాస్త కిందకు జారింది.

ఆమె నడుము వంపు, మధ్యన లోతైన నాభి, మరియు ఎద వంపుల మధ్య మెరుస్తున్న మంగళసూత్రం... ఇవన్నీ రవి కళ్ళకు ఒక అద్భుతమైన విందులా మారాయి. థియేటర్ లో ఆ తాళిని ముద్దాడుకున్న జ్ఞాపకం, ఆమె నాభిలో తన ఊపిరిని వదిలిన క్షణం రవి మనసులో మెదిలి, అతని రక్తంలో మంటలు రేపాయి.
వల్లీ అతడి మౌనాన్ని గమనించింది. తలుపు దగ్గరే నిలబడి, చీర అంచును మెల్లగా సరిచేసుకుంటూ అతడి వైపు చూసింది. రవి కళ్ళలోని ఆ పచ్చి కోరిక, ఆ తీవ్రమైన దాహం చూసి ఆమె ఒక్కసారిగా వణికింది. 


కానీ అక్కడి నుండి కదలలేకపోయింది.
రవికి ఊపిరి ఆడటం లేదు. ఆమె అందం చూస్తూ అలాగే స్థాణువులా నిలబడిపోయాడు. కానీ ఆ తర్వాత, ఏదో అదృశ్య శక్తి ఆకర్షిస్తున్నట్లు, ఒక మత్తేభంలా నెమ్మదిగా ఆమె దగ్గరకు అడుగులు వేశాడు. ప్రతి అడుగులో వారిద్దరి మధ్య దూరం తగ్గుతూ, గదిలోని ఉష్ణోగ్రత పెరుగుతోంది.

"అత్తా..." అతని గొంతులోని మత్తు ఆ నిశ్శబ్దంలో స్పష్టంగా వినిపించింది.

వల్లీ నెమ్మదిగా తిరిగి అతని వైపు చూసింది. రవి ఇప్పటికే ఆమెకు చాలా దగ్గరగా వచ్చేశాడు. రవి చేతిని మెల్లగా ఆమె భుజాన్ని, మెడను తాకాయి. ఆ స్పర్శకు వల్లీ శరీరం ఒకసారి వణికింది. ఆమె కళ్ళు సగం మూసుకుని, ఆ వెచ్చని స్పర్శను ఆస్వాదిస్తున్నట్లు కనిపించింది.

"ఈ రోజు నువ్వు ఇంత అందంగా ఎందుకు ఉన్నావు?" అన్నాడు రవి. అతని వేడి శ్వాస ఆమె నుదుటి మీద, పెదవుల మీద పడుతోంది.

వల్లీ మెల్లగా నవ్వింది. ఆ నవ్వులో సిగ్గు, మురిపెం కలిసి ఉన్నాయి. "ఏం లేదు రవీ... రోజూ లాగే ఉన్నాను. ఏమైంది ఇవాళ నీకు ఇలా అనిపిస్తోంది?" అంది మెల్లగా, తన చీర అంచును సరిచేసుకుంటూ.

"కాదు అత్తా... రోజూ నువ్వు అందంగానే ఉంటావు. కానీ ఈ రోజు... నువ్వు చాలా డిఫరెంట్ గా కనిపిస్తున్నావు. మాటల్లో చెప్పలేనంత అందంగా ఉన్నావు. నిజంగా... నా కళ్ళు కదలట్లేదు," అన్నాడు రవి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ.

వల్లీ చెక్కిళ్ళు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి. "ఛీ... ఏం మాటలు రవీ! నేను నీ కంటే వయసులో పెద్దదాన్ని కదా... నువ్వు ఇలా మాట్లాడటం తగదు," అంది సిగ్గు పడుతూ, కానీ తన కళ్ళు మాత్రం అతని కళ్ళనే చూస్తున్నాయి.

రవి చిరునవ్వుతో ఆమె చేతిని మెల్లగా తన చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. "కాబట్టే నీ అందానికి ఇంత మత్తు ఉంది అత్తా. పండ్లు పండినప్పుడే రుచిగా ఉంటాయి, పూలు వికసినప్పుడే సువాసన వస్తుంది. నీ వయసు, నీ అనుభవం... నీ అందానికి మరింత వన్నె తెచ్చాయి." అన్నాడు గొంతులో మత్తు నింపుకుంటూ.

రవి మాటలు వల్లీ గుండెలో ఒక మాయాజాలాన్ని సృష్టించాయి. ఆమె నోట మాట రాలేదు. కేవలం తల వంచుకుని, పెదవుల మీద చిరునవ్వును దాచుకుంది.

రవి మెల్లగా ముందడుగు వేశాడు. అతడి కళ్ళలో ఇక ఎటువంటి సంకోచం లేదు, ఎటువంటి ఆలోచన లేదు. కేవలం ఒక ఆకలి మాత్రమే... తీరని ఆకలి. రవి మరో అడుగు ముందుకు వేసి, తన చేతిని మెల్లగా ఆమె నడుము మీద ఉంచాడు. 


అంతలోనే, ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ రవి ఫోన్ మోగింది. స్క్రీన్ మీద ఫ్రెండ్ పేరు మెరుస్తోంది. రవికి చిరాకు వచ్చింది, కానీ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేశాడు. "రవి! ఫలితాలు వచ్చేశాయి రా. వెంటనే చెక్ చేసుకో!" అని ఫ్రెండ్ గొంతు వినిపించింది.

రవి ఒక్కసారి ఫోన్ వైపు చూశాడు. కానీ తెర మీద మెరుస్తున్న సందేశం అతడి మొత్తం ప్రపంచాన్ని ఒక్కసారిగా కూల్చేసింది.

"3rd Year B.Tech Results - RAVI KUMAR - ALL SUBJECTS FAILED"

అతడి కళ్ల ముందు అంతా తిరుగుతోంది. నిమిషం క్రితం వరకు కోరికతో రగులుకుంటున్న అతని రక్తం... ఇప్పుడు మంచులా ఘనీభవించింది. అతని కళ్ళ ముందు అంతా తిరుగుతోంది. గది గోడలు కదిలినట్లు అనిపించింది. అతని ఆత్మవిశ్వాసం, అతని భవిష్యత్తు, మావయ్య నమ్మకం... అన్నీ ఒక్క క్షణంలో బూడిదయ్యాయి.

చేతిలో ఉన్న ఫోన్ భారంగా మారి, జారిపోయినట్లు అనిపించింది. మాటలు లేకుండా, చేతులు వణుకుతుండగా ఫోన్‌ను మంచం మీదకు విసిరాడు. కాళ్ళు లేనివాడిలా, నిస్సత్తువగా టేబుల్ దగ్గరకు వెళ్లి కుర్చీలో కూలిపోయాడు. తల పక్కకి వాలిపోయింది. కోరికల మైకం కరిగిపోయి, స్థానంలో భవిష్యత్తు భయం ఆవహించింది.

వల్లీకి ఏమైందో అర్థం కాలేదు. ఉదయం నుంచి జరుగుతున్న ఆ మైకం, ఆ తీయని అనుభవాల ప్రకాశం ఇంకా ఆమె ముఖంలో మెరుస్తూనే ఉంది. కానీ రవి ముఖాన్ని చూడగానే, ఆ మురిపెం క్షణాల్లో తీవ్రమైన ఆందోళనగా మారింది.

"ఏమైంది రవీ? ఎందుకు ఇలా ఉన్నావు?" అంది ఆమె గొంతులో నిజమైన అక్కరతో, అతడి దగ్గరకు అడుగులు వేస్తూ.
రవి నోట నుంచి మాట రాలేదు. బెల్లం కొట్టిన రాయిలా నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోయాడు. 

వల్లీ టేబుల్ అంచున నిలబడి, తల వేలాడేసుకున్న అతడి వైపు చూస్తోంది. రవి నెమ్మదిగా తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు. కానీ అతని కళ్ళలో బాధ కంటే, ఒక విచిత్రమైన మార్పు కనిపించింది. అతని దృష్టి నేరుగా వల్లీ శరీరం మీద పడింది.

ఆమె వక్షోజాల నిండుదనం, సన్నని నడుము వంపులు, జాకెట్టు బిగుతులో ఇరుక్కుపోయి ఉన్న ఆ మృదువైన కుదులు... మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తూ రవిని మరింత కలవరపరుస్తున్నాయి. ఒకవైపు తన భవిష్యత్తు బూడిదైపోతే, మరోవైపు తన కళ్ల ముందు నిలబడి ఉన్న ఈ దేవత అతని మైకాన్ని మరింత పెంచుతోంది.

అతని మెదడులో ఒక విచిత్రమైన, విపరీతమైన ఆలోచన మెరిసింది. తాను ఎందుకు ఫెయిల్ అయ్యాడు? పుస్తకాలు తెరిచిన ప్రతిసారీ అక్షరాలకు బదులు వల్లీ శరీర వంపులే కనిపించాయి. రాత్రిళ్ళు నిద్ర పట్టలేదు, పగళ్ళు చదువు మీద ధ్యాస పెట్టలేదు. ప్రతిక్షణం తన మనసు నిండా, తన ఊహల నిండా కేవలం వల్లీ అందాలే, ఆమె స్పర్శ కోరికలే నిండిపోయాయి. తన చదువును, తన భవిష్యత్తును బలితీసుకున్న ఆరాధ్య దైవం ఈమెనే!

సాధారణంగా ఇలాంటి సమయంలో ఒక మనిషికి పశ్చాత్తాపం కలుగుతుంది, లేదా కోపం వస్తుంది. కానీ రవిలో మాత్రం అదే విపరీతంగా మారింది. "నా భవిష్యత్తు అంతా పాడైపోయింది... నాకు ఇక కోల్పోవడానికి ఏమీ లేదు," అన్న ఒక విచిత్రమైన, భయంకరమైన నిర్లక్ష్యం అతనిలో మేల్కొంది.

వల్లీ ఫోన్ తీసి చూసింది. ఆమె ముఖంలో ఆశ్చర్యం, షాక్, నమ్మశక్యం కాని భావం ఒకేసారి కనిపించాయి.
"రవీ... ఇది... ఇది నిజమా? అన్నీ ఫెయిల్ అయ్యావా?" అంది ఆమె గొంతులో నమ్మకం లేకుండా. 
"కానీ... నువ్వు సెకండ్ ఇయర్ వరకు టాపర్ కదా? ఇది ఎలా సాధ్యం?"
రవి తల దించుకున్నాడు.
"రవీ... ఏమైంది? చెప్పు నాకు. ఏదైనా ప్రాబ్లెమ్ ఉందా?" ఆమె రవి భుజం మీద చేయి వేసింది.

ఆమె స్పర్శకు అతడి శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ ఈసారి అది కోరిక వల్ల కాదు - ఒక వింతైన బాధ వల్ల.
"తెలీదు అత్తా" అన్నాడు రవి మెల్లగా.

"తెలీదా? ఎందుకు రవీ? ఇలా ఎలా జరిగింది? నీకు ఇలా జరగడం నమ్మలేకపోతున్నాను." వల్లీ రవి కళ్ళలోకి చూస్తూ అడిగింది. "నిజంగా ఏమైంది? చెప్పు రవీ... నాకు చెప్పు."

రవి కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉన్నాడు. అతడి గుండెలో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది - నిజం చెప్పాలా, లేక దాచాలా? కానీ ఆమె కళ్ళలోని ఆ ఆందోళన, ఆ ప్రేమ, ఆ అక్కర... అన్నీ అతడి నోరు విప్పించాయి.

"నీ వల్ల అత్తా..." అన్నాడు రవి మెల్లగా. అతడి గొంతులో బాధ కంటే, ఒక విచిత్రమైన ఆవేశం, తీరని దాహం తొణకసాడాయి.

ఆమె ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గింది. "నేనా? నేను ఏం చేశాను రవీ?"

"నీ అందం వల్ల... నీ ఈ అందం వల్ల..." అన్నాడు రవి తల ఎత్తి ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ. అతడి కళ్ళలో నీళ్ళు తిరుగుతున్నాయి, కానీ ఆ కన్నీళ్ల మధ్యలో అతడి చూపు ఆమె పెదవుల మీద నుండి ఆమె ఎద వంపుల మీదకు జారింది. "గత ఏడాదిగా... గత ఏడాది నుండి నేను నిన్ను తలుచుకుంటున్నాను. నీ అందం, నీ శరీరం... అన్నీ నా మనసులో నిండిపోయాయి."

"రవీ..." ఆమె గొంతులో షాక్.

రవి లేచి నిలబడ్డాడు. అతడి కళ్ళలోంచి నీళ్లు జారిపోతున్నాయి. "చదువుకునేటప్పుడు నీ ముఖమే కనిపిస్తోంది. పరీక్షలు రాసేటప్పుడు నీ శరీరమే గుర్తొస్తోంది. రాత్రి నిద్ర పట్టడం లేదు. పగలు ఏకాగ్రత లేదు. ప్రతి రాత్రి నీ గురించి ఆలోచిస్తూ... నిన్ను కోరుకుంటూ... నా చేతులతో..." రవి గొంతు ఆగిపోయింది.

"రవీ, ఆగు!" వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమె కళ్ళలో సిగ్గు, ఆందోళన, మరియు ఒక రకమైన భయం కలిసి ఉన్నాయి. "ఇలా మాట్లాడటం సరైంది కాదు. నువ్వు ఏం చెబుతున్నావో నీకు అర్థమవుతోందా?"

"నాకు బాగా తెలుసు అత్తా!" రవి గొంతు పెంచాడు. అతడి గొంతులో బాధ కంటే, తీరని దాహం, పచ్చి కోరిక ఎక్కువగా వినిపిస్తున్నాయి. "కానీ ఏం చేయను? నా శరీరం నా మాట వినడం లేదు. నా మనసు నా చేతిలో లేదు. ప్రతి క్షణం నీ కోసం తపిస్తున్నాను. నీ స్పర్శ కోసం, నీ వెచ్చదనం కోసం, నిన్ను పొందాలనే ఈ పిచ్చి కోరికతో..." అతడి కళ్ళ నుండి నీళ్లు జారిపోయాయి. కానీ ఆ కన్నీళ్లు అతడి కోరికను ఆర్పలేకపోయాయి, పైగా దాన్ని మరింత తీవ్రం చేశాయి.
"నిన్ను పొందే వరకు నేను ఏదీ సాధించలేను. నా చదువు, నా భవిష్యత్తు, నా జీవితం - అన్నీ నాశనం అవుతున్నాయి. ఎందుకంటే నా మనసు మొత్తం నిండుగా నీతోనే ఉంది. నాకు ఫెయిల్ అయ్యాను అనే బాధ లేదు అత్తా... కానీ నిన్ను కోల్పోతాననే భయం, నిన్ను పొందలేననే భయం నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తోంది."

వల్లీ అతడి వైపు చూస్తూ నిశ్శబ్దంగా నిలబడింది. ఆమె ముఖంలో కోపం, సిగ్గు, ఆశ్చర్యం కలిసి ఉన్నాయి. తన ముందు నిలబడి ఉన్న ఈ యువకుడి తీవ్రత ఆమెను లోపలి నుండి కదిలించింది, కానీ ఆమె తన ధర్మాన్ని మర్చిపోలేదు.

"రవీ... నువ్వు ఇలా అనుకోవడం తప్పు. నేను నీకు అత్తని. నీ మావయ్య భార్యని. నీ కోరికలు తప్పు. నువ్వు వాటిని మర్చిపోవాలి. నీ చదువు మీద దృష్టి పెట్టాలి. మావయ్యని నువ్వు ఎంత ఇష్టపడతావో, ఆయన నీ మీద ఎంత నమ్మకం ఉంచారో ఒక్కసారి గుర్తు చేసుకో." ఆమె గొంతులో ఆజ్ఞ ఉన్నప్పటికీ, ఆ మాటలు కొంచెం వణుకుతున్నాయి. ఆమె స్వతహాగా ఈ ఆకర్షణకు బలవుతోందన్న సంగతి ఆమెకు కూడా తెలుసు.

"గుర్తు చేసుకున్నాను అత్తా! ప్రతి రోజూ, ప్రతి క్షణం గుర్తు చేసుకున్నాను!" రవి నిరాశగా, కానీ తీవ్రంగా అన్నాడు. అతడి కళ్ళలో నీళ్ళు, గుండెలో తుఫాను.

అప్పటివరకు కేవలం ఆలోచనల లోతుల్లో, థియేటర్ లోని మసక వెలుగులో, దిండు మీద మాత్రమే మునిగిన ఆ శృంగారభావనలు, ఇప్పుడు వాస్తవ రూపం దాల్చాలని అతడి శరీరం తిరుగుబాటు చేస్తోంది. అతడిలో రగులుతున్న ఆ అగ్నిజ్వాల, ఏదో ఒక క్షణంలో తనను తాను కోల్పోయేలా చేస్తుందని భయపడుతున్నా, ఆ కోరికను అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాడు. ఆ కోరిక అతడి నియంత్రణను దాటి, అతడి ప్రతీ ఆలోచనను, ప్రతీ కదలికను శాసిస్తోంది. ఇక తట్టుకోలేని స్థితికి చేరుకున్నాడు.

అద్భుతంగా, దేవతా సుందరిలా వెలిగిపోతున్న అత్తను చూసి రవి ఆగలేక పోతున్నాడు. ఆమె అందం, ఆమె వయ్యారపు పరువాలు, ఆమెలోని ప్రతి కదలిక అతడిలో కామగ్నిని మరింత రాజేస్తున్నాయి. గంట క్రితం ప్రైవేట్ థియేటర్‌లో ఆమె వక్షోజాలను చూడాలని తపించి, చివరికి ఆమె దిండును అడ్డుపెట్టి తన కోరికను తృప్తిపరచుకోవాల్సి వచ్చిన ఆ నిరాశ... ఆ మెత్తని దిండును గట్టిగా పట్టుకుని, అది ఆమె వక్షోజాలే అన్న భ్రమతో తన దాహాన్ని తీర్చుకున్న ఆ అసంతృప్తి... ఇప్పుడు ఆమెను నిజరూపంలో, ఇంత సమీపంలో చూస్తుంటే అది లోలోపల ఒక అగ్నిపర్వతంలా రగిలిపోతోంది, ఏ క్షణంలోనైనా బద్దలవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు. ఆ కోరికను అణుమాత్రం కూడా అదుపు చేసుకోలేకపోతున్నాడు. 

ఈ విఫలత అతనిలోని కోరికను చంపలేదు, పైగా దాన్ని మరింత పిచ్చిగా, తీవ్రంగా మార్చింది. ఇక సమాజం, ధర్మం, భవిష్యత్తు అనే భయాలకు తావు లేదు. 

తన ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దోచుకున్న ఈ అందాల రాశిని ఇప్పుడు పూర్తిగా సొంతం చేసుకోవాలనే ఆకలి అతనిలో బయలుదేరింది. అతని కళ్ళలోని నిరాశ కరిగిపోయి, స్థానంలో ఒక అగ్నిపర్వతంలా రగులుకుంటున్న కామవాంఛ మిగిలింది.

వల్లీ ఏదో అర్థం కాక ప్రశ్నించేసరికి, రవి నెమ్మదిగా తలెత్తి ఆమె వైపు చూశాడు. టేబుల్ అంచున ఆనుకుని కూర్చున్న అతడి కళ్ళు, ఆమె ముఖం మీద కాసేపు ఆగి, ఆపై ఆమె శరీర వంపుల మీదకు జారిపాయి. ఆ చూపులో ఇంకా ఏమీ తెలియని అమాయకత్వం లేదు, అది పూర్తిగా ఒక మగాడి ఆకలి.

ఆ ఒక్క క్షణం చూపులోనే అతడి ఊహలకు అందని ఒక అద్భుత దృశ్యం అతడి ముందు ఆవిష్కృతమైంది. జారిపోయిన చీర పైట చాటున, జాకెట్టు బిగుతును తట్టుకోలేక బయటకు వచ్చిన ఆమె ఎడమ వక్షోజం వంపు, పండిన జామపండులా నిండుగా, మృదువుగా కనిపించింది. థియేటర్‌లో ఆ రెండు అమృత కలశాలను తన చేతులతో తాకాలని తపించి, ఆమె దిండును అడ్డుపెట్టి తనను నిరాశపరచిన ఆ క్షణం గుర్తొచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు... ఇప్పుడు ఆ కలశాలు జాకెట్టు బిగుతులో నుండి తప్పించుకుని, అతడి కళ్ళ ముందే సాక్షాత్కరిస్తున్నాయి. 

ఆ ఎత్తుల దిగువన, నడుము వంపులో చీర పడిన అద్భుతమైన మడతలు ఒక శిల్పి ప్రాణం పోసి చెక్కినట్లుగా అతడి చూపును బంధించాయి. ఆ మడతల మధ్యలో, అర్థ రూపాయి బిళ్ళంత లోతైన, ఆకర్షణీయమైన నాభి... దాని కింద సున్నితమైన పొత్తికడుపు, ఇంకా కిందకు జారిపోయిన అతడి దృష్టికి బలిసిన పిరుదులు, నిండు తొడల వంపులు కనిపించాయి. 

ఆ దృశ్యం రవి ఒళ్ళంతా పొగలు సెగలు కక్కుతున్నట్లు, ఒక అగ్నిపర్వతం బద్దలవుతున్నట్లు అనిపించింది. థియేటర్‌లో తాకలేక తపించిన ఆ వక్షోజాలను, ఇప్పుడు నిజంగానే పట్టుకుని పిసికాలని, ఆ లోతైన నాభిలో తన నాలుకను దాచాలని అతడి శరీరం తహతహలాడిపోతోంది. కిందన అతడి మగతనం ఉవ్వెత్తున లేచి, పురెక్కిపోతోంది, బద్దలవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్లు. ఆ అనూహ్యమైన, అద్భుతమైన దృశ్యానికి రవి స్థాణువులా, శ్వాస ఆడనట్లుగా అలా ఉండిపోయాడు, అతడి మెదడు మొద్దుబారిపోయింది. ఆ క్షణంలో, అతడిలోని వయసు, తీరని కోరికలు పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి.

ఆ దోర జాంపళ్లను పట్టుకోవాలనీ, కసిగా కొరికేయాలని, అతడి శరీరం తహతహలాడిపోతోంది. ఆమె బలమైన రటి బోదెలను పట్టు పట్టి, వాటిని వెల్లువలా తెరిచి ఆ లోయ మధ్యలో దాగున్న స్వర్గపురిలోకి చేరిపోవాలని అతడి మగసిరి పిచ్చెక్కిపోతోంది. అతడిలోని ప్రతి నరం, ప్రతి అణువు ఆ స్త్రీ  సుఖాన్ని అనుభవించాలని అగ్నిలా రగిలిపోతోంది, దానిని దక్కించుకోవడానికి దేనికైనా సిద్ధంగా, ఎంతటి సాహసానికైనా వెనుకాడని విధంగా అతడి మనసు ఆవేశపడుతోంది.

"అత్తా... నన్ను ఒక్కసారి అనుగ్రహించు. నా కోరికను తీర్చు. అప్పుడు నేను మాములు అవుతాను. అప్పుడు నేను మళ్ళీ చదువుకోగలను. నా జీవితం మళ్ళీ గాడిలో పడుతుంది." అని ఆవేశంగా అన్నాడు.

"రవీ, ఇది తప్పు! ఇది పాపం!" ఆమె గట్టిగా అంది.
"పాపమా? పుణ్యమా? నాకు తెలియదు అత్తా. నాకు కావాల్సింది నువ్వు. ఈ క్షణంలో, ఈ నిమిషంలో, నువ్వు నాకు కావాలి."

నిరీక్షణ, సంకోచం అనే సంకెళ్లను తెంచుకుంటూ, ఎప్పుడో గానీ మనిషికి రాని తెగింపు ఆ క్షణంలో రవికి వచ్చేసింది. అతడి చేతులు మెరుపు వేగంతో కదిలాయి. అత్త పైటను అమాంతం లాగేశాడు. ఆ దృశ్యం అతడి కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమైనప్పుడు రవి శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. బిగుతైన జాకెట్టు లోంచి ఎగదన్నుకొచ్చిన బంగారు కలశాలు అతడికి ఎదురుగా ఉన్నాయి. అవి కేవలం వక్షోజాలు కావు, ధగధగలాడిపోతున్న, బిగి సడలని బంతులు. అతడి చేతికి ఇమడని పరువాలు అవి, ఏదో తెలియని శక్తితో నిండి ఉన్నట్లు. తనివితీరా కొరకాలని, పిసకాలని అనిపించే అద్భుత యవ్వనపు పొంగులు అవి, అతడి ప్రతీ అణువును ఆవహించాయి.

ఆ జోడు కొండల మీదుగా వేలాడుతున్న బంగారు పుస్తెల తాడు, నల్లపూసల గొలుసు... అవి ఆమె అందాన్ని మరింత పెంచుతూ, అతడి చూపులను కట్టిపడేశాయి. ఇంక ఆపుకోలేక, రవి తలను ఆ జంట శిఖరాల మధ్యకు దూర్చేశాడు. అతడి చేతులు ఆమె వీపు చుట్టూ బిగించాడు, ఒక కోరికతో కూడిన పట్టు అది. వల్లీకి ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. ఆమెను పట్టుకుని వాడు పైకి లేచాడు. ఆమె చుట్టూ వాడి చేతులు మరింత బిగుసుకుపోయాయి. అతడి ముఖం అద్భుతమైన ఆమె ఎద పొంగులని కమ్మేస్తోంది, మత్తులో మునిగిపోయినట్లు.

"వద్దు రవీ... వదిలెయ్..." వల్లీ గొంతులో బలహీనమైన ప్రతిఘటన.
"చాలు రవీ! ఇది తప్పు!" వల్లీ గట్టిగా రవి ఛాతీ మీద కొట్టింది. "ఇలా చేయకు!"
"రవీ... ప్లీజ్... ఆగు..." ఆమె గొంతు ఇప్పుడు బ్రతిమాలిడనట్లు ఉంది. "నీకు తెలియదు నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో. ఇది తప్పు."
అతడి చేతులు చకచకా ఆమె వీపును నిమిరాయి. నడుం మడతలను సున్నితంగా పిసికాయి. నడుము కిందుగా మెత్తగా వత్తుతున్నాయి. జాకెట్టు లోంచి ఎగదన్నుకు వచ్చిన ఆమె ఉరోజాల మీద ఆత్రంగా ముద్దులు కురిపించాడు. చటుక్కున ఓ చను మొనని జాకెట్ మీద నుంచే అందుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాడు. చకచకా అత్త అద్భుత సౌందర్యపు మకరందాన్ని జుర్రేసుకుంటున్నాడు. అతడు ఇప్పుడు ఆమె జాకెట్ హుక్స్ వైపు చేయి తీసుకువెళ్ళాడు. అప్పుడు వల్లీ వాడిని నెట్టేసి వెనుదిరిగింది.

రవి ముందుకు కదిలాడు. ఆమె తలుపు దగ్గరకు చేరుకుంది. అతడు ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.
"వద్దు రవీ... వదిలెయ్..." ఆమె గొంతులో బలహీనమైన ప్రతిఘటన.

"అత్తా... ప్లీజ్... ఒక్కసారి..." అతడు ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. అతడి పెదవులు ఆమె మెడ వంపులో, ఆమె చెక్కిళ్ళ మీద, ఆమె భుజాల మీద తిరుగుతున్నాయి. అతడి నాలుక ఆమె మెడలోని సున్నితమైన చర్మాన్ని నాకుతూ, ఆమె శ్వాసను మరింత వేగవంతం చేస్తోంది.

"రవీ! వద్దు!" ఆమె గట్టిగా నెట్టింది. కానీ అతడు వినలేదు. అతడి పెదవులతో ఆమె చెక్కిళ్ళ మీద, ఆమె మెడ మీద, ఆమె భుజాల మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.

అతడు ఆమెను వెనుక నుండి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అతడి చేతులు ఆమె భుజాల కింద నుండి దూరి, ఆమె వక్షోజాలను రెండు చేతులతో అందుకున్నాయి.
"అత్తా! ఐ వాంట్ యూ! ఐ నీడ్ యూ అత్తా! ..." అంటూ అతడు ఆమె రెండు వక్షోజాలను రెండు చేతులతో గట్టిగా నలిపేస్తున్నాడు. అతడి చేతులతో ఆమె మృదువైన వక్షోజాలను పిసుకుతున్నాడు, వాటి బరువును, వాటి మృదుత్వాన్ని అనుభవిస్తున్నాడు. అతడి బొటనవేళ్ళు ఆమె చనుమొనల మీద గుండ్రంగా తిప్పుతూ, వాటిని నెమ్మదిగా పిసుకుతున్నాడు.

అతడి గట్టిపడిన మగతనం ఆమె పిరుదుల మధ్యన రుద్దుకుంటోంది. ప్రతిసారీ అతడు ఆమెను గట్టిగా హత్తుకున్నప్పుడు, అతడి మగతనం ఆమె పిరుదుల మధ్యలో నలుగుతోంది. ఆమె శరీరం వణుకుతోంది, కానీ ఇప్పుడు ఆమె ప్రతిఘటన బలహీనపడుతోంది.

వల్లీ ఎద పొంగులు పిసుకుతుంటే జాకెట్ లోంచి ఉబ్బులు ఇంకా బయటపడి కదిలిపోతూ అతడికి పిచ్చెక్కిస్తున్నాయి. అతడు ఆమె వక్షోజాలను మరింత గట్టిగా పిసుకుతున్నాడు, అతడి చేతులు వాటి మీద గుండ్రంగా తిరుగుతున్నాయి.
"అత్తా... నీ అందం చూస్తుంటే నాకు పిచ్చెక్కుతోంది... నీ సళ్ళు ఎంత మృదువుగా ఉన్నాయో... నా చేతులకు సవాలు విసురుతున్నాయి..." అంటూ అతడు ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు.

అతడు తన కుడి చేతిని ఆమె వక్షోజాల మీద నుండి మెల్లగా కిందకు జరపడం మొదలుపెట్టాడు. అతడి వేళ్ళు ఆమె నడుము మీదుగా, ఆమె పొత్తికడుపు మీదుగా జారుతున్నాయి. అతడి లక్ష్యం ఆమె చీర కుచ్చిళ్ల కింద ఉన్న ఆమె స్త్రీత్వం.

"వద్దు రవీ... అక్కడకు వద్దు..." ఆమె ఒక్కసారిగా అతడి కుడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆమె కళ్ళలో భయం. "అది వద్దు... ప్లీజ్...వద్దు రవీ..." ఆమె గొంతు వణుకుతోంది. ఆమె అతడి చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని, దాన్ని పైకి లాగడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. కానీ ఆమె శరీరం ఇంకా అతడి చేతుల మధ్యలో ఉంది, అతడి పెదవులతో ఆమె మెడ మీద ముద్దులు పెడుతున్నాడు, అతడి ఎడమ చెయ్యి ఇంకా ఆమె వక్షోజాలను పిసుకుతూనే ఉంది.

"అత్తా... నీకు తెలియదు నేను ఎంత కాలంగా ఈ క్షణం కోసం ఎదురు చూస్తున్నానో... నీ అందం మొత్తం నాకు కావాలి... ప్రతి స్పర్శ… ప్రతి అనుభవం" అతడు ఆమె చెవిలో అన్నాడు, తన వేడి శ్వాస ఆమె మెడ మీద పడుతోంది.

ఆమె అతడి చేతిని వదిలిపెట్టలేదు, కానీ ఆమె ప్రతిఘటన ఇంకా బలహీనపడుతోంది. ఆమె శరీరం అతడి శరీరంతో కలిసిపోతోంది, ఆమె శ్వాస భారీగా మారుతోంది. అతడి మగతనం ఇంకా ఆమె పిరుదుల మధ్యన రుద్దుకుంటోంది, అతడి చేతులు ఆమె శరీరాన్ని అన్వేషిస్తున్నాయి.

వల్లీ మనసు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. బయట ప్రపంచం,  తన భర్త... ఇవన్నీ మెరుపులా మెదిలాయి. ఆత్మరక్షణ కోసం మనసు ఒక్కసారిగా తట్టిలేపగా, ఆమె రవిని అమాంతం దూరంగా నెట్టేసింది. ఆమె చేతిలో ఉన్న మిగిలిన శక్తినంతా కూడదీసుకుని, రవి చెంప చెళ్లుమనిపించింది. ఆ చెళ్లుమనే' అనే శబ్దం ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనించింది.

"రవీ! ఇంక చాలు!" ఆమె గొంతు ఇప్పుడు ఏమాత్రం వణుకు లేకుండా, దృఢంగా, స్పష్టంగా వినిపించింది. ఆమె అతడిని గట్టిగా తోసేసింది.

రవి ఒక్కసారిగా వెనక్కి తగ్గాడు. అతడి చెంప మీద ఆమె చేతి వేళ్ల ముద్ర ఎర్రగా మారింది. వల్లీ ముఖం ఎర్రగా ఉంది. కళ్ళలోంచి నీళ్ళు కారుతున్నాయి, ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఒక దృఢమైన నిర్ణయం, ఒక అగ్నిజ్వాల కనిపిస్తోంది.

"ఇది చాలు రవీ. ఇంకా ఒక్క అడుగు కూడా ముందుకు వెయ్యకు అర్థమైందా?"

ఆమె మాటలు రవి గుండెలో బాణంలా గుచ్చుకున్నాయి. అతడి గుండె ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. కళ్ళ ముందు అంతా తిరుగుతోంది. అతడు ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆ కళ్ళలో కోపం ఉంది. ఆమె నిజంగానే చెబుతుందని అతడికి అర్థమైపోయింది.
కానీ ఆ భయం కంటే, ఆమెను కోల్పోతున్నాననే బాధ అతడిలో ఎక్కువైంది.

"అత్తా..." అన్నాడు రవి మెల్లగా. అతడి గొంతులో ఏమీ లేదు, కేవలం ఒక చావు దెబ్బ తిన్న మనిషి నిస్సత్తువ. "నా జీవితం నాశనం అయినా, నాకు నీ స్పర్శ దక్కకపోతే... నేను బ్రతకలేను."
అతడు నెమ్మదిగా తలుపు వైపు నడిచాడు. అతడి కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. అతడి గుండె ఒక బరువైన రాయిలా మారింది.

"రవీ..." వెనుక నుండి వల్లీ గొంతులో ఒక చిన్న వణుకు,  వినిపించింది.

కానీ రవి ఆగలేదు. అతడు తన గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకున్నాడు. మంచం మీద పడిపోయాడు. అతడి శరీరం అంతా వణుకుతోంది. గుండెలో ఒక పెద్ద శూన్యం. కళ్ళ నుండి నీళ్ళు ఆగడం లేదు.

"నా జీవితం అంతా నాశనం అయిపోయింది. ఆమెను కోల్పోయాను. చదువు పాడైంది. భవిష్యత్తు చీకటి. అన్నీ ఆమె వల్ల... కానీ అన్నీ ఆమె కోసమే..." అతడి మనసులో ఒకే ఆలోచన సుడిగాలిలా తిరుగుతోంది. గదిలో ఒంటరిగా ఏడుస్తున్నాడు. బయట సముద్రపు గాలి వీస్తోంది, కానీ అతడి గదిలో, అతడి మనసులో ఒక మహా విధ్వంసం జరిగిపోయింది.

మరోవైపు వల్లీ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయి తలుపు వేసుకుంది. ఆమె నెమ్మదిగా నడుచుకుంటూ వెళ్లి మంచం మీద వాలిపోయింది.
ఆమె శరీరం అంతా వణుకుతోంది. ఏం జరిగిందో అర్థం చేసుకోవడానికి ఆమె మెదడు ప్రయత్నిస్తోంది. ఒక యువకుడు... తన మీద ఇంత కోరికతో, ఇంత ప్రేమతో పడి ఉన్నాడు. తాను అతన్ని తోసిపుచ్చింది, కొట్టింది.

కానీ ఆమె చేతికి ఇంకా అతడి చెంప యొక్క వేడి తగులుతూనే ఉంది. అతడి పెదవుల వేడి, అతడి చేతుల స్పర్శ ఆమె శరీరం మీద ఇంకా మిగిలే ఉన్నాయి. 

"నేను ఏం చేశాను? రవి నా కోసం ఇంతలా ఎందుకు తపిస్తున్నాడు... నేను అతన్ని ఇలా గాయపరిచానా?" ఆమె మనసులో ఒక యుద్ధం జరుగుతోంది. ఒక వైపు ధర్మం, భర్త మీద గౌరవం, మర్యాద... మరోవైపు రవి చూపించిన ఆ పచ్చి కోరిక, ఆ తీరని దాహం, ఆమె నిస్సహాయత.

ఆమె కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. తనను తాను సమర్థించుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా, లోపల మాత్రం ఏదో తెలియని శూన్యం, ఏదో తెలియని బాధ ఆమెను వేధిస్తోంది. ఆమె మంచం మీద పడుకుని, దిండులో ముఖం దాచుకుని ఏడుస్తోంది.

[Anubantu]

వల్లీ పై అంగాంగ వర్ణన అద్భుతం...
ఇద్దరి మధ్య రొమాన్స్ కూడా...
వల్లీ కట్టుబాట్లు తెంపుకోలేక రవి తో కలవలేక పడుతున మనోవేదన...
చివరికి ఎవరు గెలుస్తారో వేచి చూడాలి...
థ్యాంక్ for అప్డేట్

[RRR@999]

ఈ మధ్యకాలంలో ఇలాంటి నరేషన్ నేను ఎక్కడా చూడలేదు బ్రో. ముఖ్యంగా అత్త, అల్లుడి మధ్య సీన్‌ని మీరు చాలా సహజంగా, రొమాంటిక్‌గా డెవలప్ చేసిన విధానం చాలా బాగుంది. సీన్ చదువుతుంటే మన కళ్ల ముందే జరుగుతున్నట్టుగా అనిపించింది. ?
నిజంగా హ్యాట్సాఫ్ బ్రో… అద్భుతంగా రాశారు, అమోఘం. ఇలాంటి నరేషన్ ఈ మధ్య చాలా అరుదుగా చూస్తున్నాను. ప్రతి సీన్‌ని చాలా ఓపికగా, చక్కగా నడిపిస్తున్నారు.
ఇలాగే అప్‌డేట్స్ ఇస్తూ ఉండండి బ్రో, ఎక్కువ గ్యాప్ తీసుకోకండి. మీ స్టోరీ కోసం ఎదురుచూసే రీడర్స్‌లో నేను కూడా ఒకడిని. ❤️
మీరు మా లాంటి రీడర్స్‌కి నిజంగా ఒక ఆణిముత్యం బ్రో

[MINSK]

Nice update

[junior 1972]

చెప్పడానికి మాటలు లేవు బ్రో, హాట్సాఫ్