06-08-2026, 11:49 AM
ఇది రియల్ స్టోరీ బ్రో, అక్కడక్కడ కథకు అవసరైమన్పుడు కొన్ని కల్పిత పాత్రల్లో వస్తాయి, సో కొంచెం స్లో గా స్టార్ట్ అవుతుంది, బట్ రియల్ గా ఫీల్ అవ్వండి,it will blast
Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమRunning
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
06-08-2026, 02:20 PM
“ఎక్కడ ఉన్నావ్ సాంబయ్య?”
సాంబయ్య:
“అయ్యా... ఇక్కడే ఉన్నా. మన శెనగల గోడౌన్‌ దగ్గర ఉన్నా.”
మునిస్వామి :
“అక్కడే ఉండు.
నేను వస్తున్నా.”
అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేశాడు.
రాఘవ తండ్రి వైపు చూశాడు.
రాఘవ :
“సాంబయ్యను ఎందుకు పిలుస్తున్నారు నాన్నా?”
మునిస్వామి సమాధానం చెప్పలేదు.
కారులోకి ఎక్కుతూ ఒక్క మాట అన్నాడు.
**“కొన్ని పనులు రాజకీయ నాయకులు చేయలేరు రాఘవా...
వాటిని చేయడానికి సాంబయ్యలాంటి వాళ్లు కావాలి.”**
రాఘవ తండ్రి మాటల్లోని అర్థాన్ని పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయినా...
సాంబయ్య రాక కోసం ఎదురుచూడటం మొదలుపెట్టాడు.
---
కొద్దిసేపటి తర్వాత...
రెండు కార్లు శెనగల గోడౌన్‌ దగ్గర ఆగాయి.
మునిస్వామి , రాఘవ కారులో నుంచి దిగారు.
గోడౌన్‌ ముందు సాంబయ్య అప్పటికే ఎదురుచూస్తున్నాడు.
మునిస్వామి ని చూడగానే ముందుకు వచ్చాడు.
“అయ్యా...”
మునిస్వామి అతని భుజంపై చెయ్యి వేశాడు.
“ఎలా ఉన్నావ్?”
“మీ దయ వల్ల బాగున్నా అయ్యా.”
మునిస్వామి సాంబయ్యను కాసేపు పరిశీలించాడు.
అతని కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాడు.
**“సాంబయ్యా...
ఇప్పుడు నీ అవసరం వచ్చింది.”**
సాంబయ్య ముఖం ఒక్కసారిగా గంభీరంగా మారింది.
“చెప్పండి అయ్యా.”
మునిస్వామి పక్కనే ఉన్న రాఘవ వైపు చూశాడు.
**“రాఘవా...
నువ్వు చెప్పు.”**
రాఘవ ముందుకు వచ్చాడు.
**“సాంబయ్యా...
ఈసారి జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికలు మనకు చాలా కీలకం.
నాన్నకు అధిష్టానం ఒక మాట ఇచ్చింది.
మన నియోజకవర్గంలో మన పార్టీ బలాన్ని నిరూపిస్తే...
నన్ను ఎమ్మెల్సీగా తీసుకునే అవకాశం ఉంది.”**
సాంబయ్య మౌనంగా విన్నాడు.
**“కానీ మన ముందున్న అతి పెద్ద సమస్య...
సమరసింహ .”**
సాంబయ్య కళ్లలో కాస్త మార్పు కనిపించింది.
ఆ పేరు అతనికి కొత్త కాదు.
గత ఎమ్మెల్యే ఎన్నికల్లో మునిస్వామి ని ఓడించి అధికారంలోకి వచ్చిన వ్యక్తి.
అతని గెలుపుతోనే మునిస్వామి రాజకీయ జీవితంలో పెద్ద దెబ్బ తగిలింది.
మంత్రి పదవి పోయింది.
పార్టీలో ప్రాధాన్యం తగ్గింది.
ఇప్పుడు...
అదే వ్యక్తి మరోసారి మునిస్వామి కుటుంబానికి అడ్డుగా నిలిచాడు.
రాఘవ కొనసాగించాడు.
**“సమరసింహ ఈసారి జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికలను తనకు అనుకూలంగా మార్చుకోవాలని చూస్తున్నాడు.
మన బలమైన గ్రామాల్లో కూడా తన మనుషులను నిలబెడుతున్నాడు.
మన నాయకులను తనవైపు తిప్పుకునే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.
అతన్ని ఈసారి ఎలాగైనా అడ్డుకోవాలి.”**
సాంబయ్య మునిస్వామి వైపు చూశాడు.
**“అయ్యా...
మీ ఆదేశం ఏంటి?”**
మునిస్వామి కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.
ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా అన్నాడు.
“నాకు సమరసింహ రాజకీయ బలం కావాలి.”
సాంబయ్యకు విషయం అర్థం కాలేదు.
“అంటే?”
**“వాడి బలం ఎక్కడుంది?
ఎవరు వాడితో ఉన్నారు?
ఎవరు మనతో ఉన్నట్టు నటిస్తూ వాడికి సమాచారం ఇస్తున్నారు?
వాడి కోసం ఎవరు పని చేస్తున్నారు?
ఎవరు డబ్బులు తీసుకుంటున్నారు?
ఎవరు పదవి కోసం వాడి వెంట తిరుగుతున్నారు?
అన్నీ నాకు కావాలి.”**
సాంబయ్య తల ఊపాడు.
“అర్థమైంది అయ్యా.”
మునిస్వామి దగ్గరకు వచ్చి సాంబయ్య కళ్లలోకి చూశాడు.
**“ఈ ఎన్నికల్లో మనం ఓడిపోకూడదు సాంబయ్యా.
రాఘవ రాజకీయ భవిష్యత్తు ఈ ఎన్నికల మీద ఆధారపడి ఉంది.
నాకు మళ్లీ అధికారంలోకి రావడానికి ఇది మొదటి మెట్టు.
ఒక్కసారి మన బలం ఏంటో నిరూపిస్తే...
తర్వాత నంద్యాల రాజకీయాల్లో మన మాటను ఎవరూ తేలిగ్గా తీసుకోలేరు.”**
సాంబయ్య గంభీరంగా అన్నాడు.
**“మీరు ఆందోళన పడకండి అయ్యా.
ఈ ఎన్నికల్లో మనోళ్లే గెలుస్తారు.”**
మునిస్వామి చిన్నగా నవ్వాడు.
**“నాకు గెలుపు కావాలి సాంబయ్యా...
కానీ గెలుపు ఎలా వస్తుందో నాకు ముఖ్యం కాదు.”**
సాంబయ్య అతని మాటను అర్థం చేసుకున్నాడు.
మునిస్వామి రాఘవ వైపు చూశాడు.
**“రాఘవా...
ఈరోజు నుంచి నువ్వు నియోజకవర్గం మొత్తం తిరగాలి.
ప్రతి గ్రామంలో మన మనిషి ఉండాలి.
ప్రతి మండలంలో మన బలం పెరగాలి.
కానీ ఒక విషయం గుర్తుపెట్టుకో...”**
“ఏంటి నాన్నా?”
**“సమరసింహ ని తక్కువ అంచనా వేయకు.
గత ఎన్నికల్లో మనల్ని ఓడించింది అతని అదృష్టం కాదు.
అతని వ్యూహం.
అతను చాలా తెలివిగా ఆడాడు.
ఈసారి మనం అతని కంటే ఒక అడుగు ముందుండాలి.”**
రాఘవ తల ఊపాడు.
“అలాగే నాన్నా.”
మునిస్వామి సాంబయ్య వైపు తిరిగాడు.
“నువ్వు మాత్రం నీ పని మొదలుపెట్టు.”
“ఎక్కడి నుంచి మొదలుపెట్టాలి అయ్యా?”
మునిస్వామి కాసేపు ఆలోచించాడు.
ఆ తర్వాత ఒక గ్రామం పేరు చెప్పాడు.
ఆ గ్రామం...
సమరసింహ కి అత్యంత బలమైన కోట.
సాంబయ్య ముఖంలో చిరునవ్వు కనిపించింది.
“అక్కడ నుంచేనా?”
“అవును.”
మునిస్వామి కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాడు.
“అతని కోటలోనే మొదటి పగులు పెట్టాలి.”
సాంబయ్య తల వంచాడు.
“అర్థమైంది అయ్యా.”
అని చెప్పి అక్కడి నుంచి నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.
మునిస్వామి అతను వెళ్తున్న వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
రాఘవ తండ్రి దగ్గరకు వచ్చాడు.
“సాంబయ్య ఏం చేస్తాడో మీకు తెలుసా నాన్నా?”
మునిస్వామి చిరునవ్వు నవ్వాడు.
**“సాంబయ్య ఏం చేస్తాడో నాకు తెలియదు రాఘవా...
కానీ వాడు ఒక పని మొదలుపెడితే...
దాని ఫలితం మాత్రం నాకు తెలుసు.”**
రాఘవ తండ్రి వైపు చూశాడు.
“ఏంటి?”
మునిస్వామి సమాధానం చెప్పలేదు.
కారు వైపు నడుస్తూ ఒక్క మాట అన్నాడు.
**“సమరసింహ ఈ ఎన్నికల్లో గెలవాలని చూస్తున్నాడు...
కానీ ఈసారి...
అతను ఎవరిని ఓడించబోతున్నాడో కాదు...
ఎవరితో ఓడిపోబోతున్నాడో ఆలోచించుకోవాలి.”**
కారు అక్కడి నుంచి బయలుదేరింది.
అదే సమయంలో...
సాంబయ్య తన బైక్‌పై మరో దారిలో బయలుదేరాడు.
అతని గమ్యం...
సమరసింహ కి కంచుకోటగా ఉన్న ఆ గ్రామం.
అతని చేతిలో ఒక చిన్న డైరీ.
ఆ డైరీలో ఉన్న పేర్లు...
నంద్యాల రాజకీయాలను తలకిందులు చేసేంత కీలకమైనవి.
సాంబయ్య మొదటి పేరు దగ్గర ఆగాడు.
ఆ పేరు చూసి చిన్నగా నవ్వాడు.
“మొదట నిన్నే కలవాలి...”
బైక్‌ స్టార్ట్ చేశాడు.
నంద్యాల రాజకీయ చదరంగంలో...
మొదటి పావు కదిలింది.
కానీ...
సాంబయ్యకు తెలియదు.
తాను పగులు పెట్టడానికి వెళ్తున్న ఆ రాజకీయ కోటలో...
తన గతానికి సంబంధించిన ఒక రహస్యం కూడా దాగి ఉందని.
అది బయటపడితే...
మునిస్వామి రాజకీయ భవిష్యత్తే కాదు...
సాంబయ్య జీవితం కూడా పూర్తిగా మారిపోనుంది.
ఇది కేవలం ఎన్నికల యుద్ధం కాదు...
ఇది నమ్మకానికి... ద్రోహానికి... అధికారానికి మధ్య జరిగే పోరాటం.
నంద్యాల రాజకీయ సమరం మొదలైంది.
సాంబయ్య:
“అయ్యా... ఇక్కడే ఉన్నా. మన శెనగల గోడౌన్‌ దగ్గర ఉన్నా.”
మునిస్వామి :
“అక్కడే ఉండు.
నేను వస్తున్నా.”
అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేశాడు.
రాఘవ తండ్రి వైపు చూశాడు.
రాఘవ :
“సాంబయ్యను ఎందుకు పిలుస్తున్నారు నాన్నా?”
మునిస్వామి సమాధానం చెప్పలేదు.
కారులోకి ఎక్కుతూ ఒక్క మాట అన్నాడు.
**“కొన్ని పనులు రాజకీయ నాయకులు చేయలేరు రాఘవా...
వాటిని చేయడానికి సాంబయ్యలాంటి వాళ్లు కావాలి.”**
రాఘవ తండ్రి మాటల్లోని అర్థాన్ని పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయినా...
సాంబయ్య రాక కోసం ఎదురుచూడటం మొదలుపెట్టాడు.
---
కొద్దిసేపటి తర్వాత...
రెండు కార్లు శెనగల గోడౌన్‌ దగ్గర ఆగాయి.
మునిస్వామి , రాఘవ కారులో నుంచి దిగారు.
గోడౌన్‌ ముందు సాంబయ్య అప్పటికే ఎదురుచూస్తున్నాడు.
మునిస్వామి ని చూడగానే ముందుకు వచ్చాడు.
“అయ్యా...”
మునిస్వామి అతని భుజంపై చెయ్యి వేశాడు.
“ఎలా ఉన్నావ్?”
“మీ దయ వల్ల బాగున్నా అయ్యా.”
మునిస్వామి సాంబయ్యను కాసేపు పరిశీలించాడు.
అతని కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాడు.
**“సాంబయ్యా...
ఇప్పుడు నీ అవసరం వచ్చింది.”**
సాంబయ్య ముఖం ఒక్కసారిగా గంభీరంగా మారింది.
“చెప్పండి అయ్యా.”
మునిస్వామి పక్కనే ఉన్న రాఘవ వైపు చూశాడు.
**“రాఘవా...
నువ్వు చెప్పు.”**
రాఘవ ముందుకు వచ్చాడు.
**“సాంబయ్యా...
ఈసారి జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికలు మనకు చాలా కీలకం.
నాన్నకు అధిష్టానం ఒక మాట ఇచ్చింది.
మన నియోజకవర్గంలో మన పార్టీ బలాన్ని నిరూపిస్తే...
నన్ను ఎమ్మెల్సీగా తీసుకునే అవకాశం ఉంది.”**
సాంబయ్య మౌనంగా విన్నాడు.
**“కానీ మన ముందున్న అతి పెద్ద సమస్య...
సమరసింహ .”**
సాంబయ్య కళ్లలో కాస్త మార్పు కనిపించింది.
ఆ పేరు అతనికి కొత్త కాదు.
గత ఎమ్మెల్యే ఎన్నికల్లో మునిస్వామి ని ఓడించి అధికారంలోకి వచ్చిన వ్యక్తి.
అతని గెలుపుతోనే మునిస్వామి రాజకీయ జీవితంలో పెద్ద దెబ్బ తగిలింది.
మంత్రి పదవి పోయింది.
పార్టీలో ప్రాధాన్యం తగ్గింది.
ఇప్పుడు...
అదే వ్యక్తి మరోసారి మునిస్వామి కుటుంబానికి అడ్డుగా నిలిచాడు.
రాఘవ కొనసాగించాడు.
**“సమరసింహ ఈసారి జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికలను తనకు అనుకూలంగా మార్చుకోవాలని చూస్తున్నాడు.
మన బలమైన గ్రామాల్లో కూడా తన మనుషులను నిలబెడుతున్నాడు.
మన నాయకులను తనవైపు తిప్పుకునే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.
అతన్ని ఈసారి ఎలాగైనా అడ్డుకోవాలి.”**
సాంబయ్య మునిస్వామి వైపు చూశాడు.
**“అయ్యా...
మీ ఆదేశం ఏంటి?”**
మునిస్వామి కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.
ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా అన్నాడు.
“నాకు సమరసింహ రాజకీయ బలం కావాలి.”
సాంబయ్యకు విషయం అర్థం కాలేదు.
“అంటే?”
**“వాడి బలం ఎక్కడుంది?
ఎవరు వాడితో ఉన్నారు?
ఎవరు మనతో ఉన్నట్టు నటిస్తూ వాడికి సమాచారం ఇస్తున్నారు?
వాడి కోసం ఎవరు పని చేస్తున్నారు?
ఎవరు డబ్బులు తీసుకుంటున్నారు?
ఎవరు పదవి కోసం వాడి వెంట తిరుగుతున్నారు?
అన్నీ నాకు కావాలి.”**
సాంబయ్య తల ఊపాడు.
“అర్థమైంది అయ్యా.”
మునిస్వామి దగ్గరకు వచ్చి సాంబయ్య కళ్లలోకి చూశాడు.
**“ఈ ఎన్నికల్లో మనం ఓడిపోకూడదు సాంబయ్యా.
రాఘవ రాజకీయ భవిష్యత్తు ఈ ఎన్నికల మీద ఆధారపడి ఉంది.
నాకు మళ్లీ అధికారంలోకి రావడానికి ఇది మొదటి మెట్టు.
ఒక్కసారి మన బలం ఏంటో నిరూపిస్తే...
తర్వాత నంద్యాల రాజకీయాల్లో మన మాటను ఎవరూ తేలిగ్గా తీసుకోలేరు.”**
సాంబయ్య గంభీరంగా అన్నాడు.
**“మీరు ఆందోళన పడకండి అయ్యా.
ఈ ఎన్నికల్లో మనోళ్లే గెలుస్తారు.”**
మునిస్వామి చిన్నగా నవ్వాడు.
**“నాకు గెలుపు కావాలి సాంబయ్యా...
కానీ గెలుపు ఎలా వస్తుందో నాకు ముఖ్యం కాదు.”**
సాంబయ్య అతని మాటను అర్థం చేసుకున్నాడు.
మునిస్వామి రాఘవ వైపు చూశాడు.
**“రాఘవా...
ఈరోజు నుంచి నువ్వు నియోజకవర్గం మొత్తం తిరగాలి.
ప్రతి గ్రామంలో మన మనిషి ఉండాలి.
ప్రతి మండలంలో మన బలం పెరగాలి.
కానీ ఒక విషయం గుర్తుపెట్టుకో...”**
“ఏంటి నాన్నా?”
**“సమరసింహ ని తక్కువ అంచనా వేయకు.
గత ఎన్నికల్లో మనల్ని ఓడించింది అతని అదృష్టం కాదు.
అతని వ్యూహం.
అతను చాలా తెలివిగా ఆడాడు.
ఈసారి మనం అతని కంటే ఒక అడుగు ముందుండాలి.”**
రాఘవ తల ఊపాడు.
“అలాగే నాన్నా.”
మునిస్వామి సాంబయ్య వైపు తిరిగాడు.
“నువ్వు మాత్రం నీ పని మొదలుపెట్టు.”
“ఎక్కడి నుంచి మొదలుపెట్టాలి అయ్యా?”
మునిస్వామి కాసేపు ఆలోచించాడు.
ఆ తర్వాత ఒక గ్రామం పేరు చెప్పాడు.
ఆ గ్రామం...
సమరసింహ కి అత్యంత బలమైన కోట.
సాంబయ్య ముఖంలో చిరునవ్వు కనిపించింది.
“అక్కడ నుంచేనా?”
“అవును.”
మునిస్వామి కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాడు.
“అతని కోటలోనే మొదటి పగులు పెట్టాలి.”
సాంబయ్య తల వంచాడు.
“అర్థమైంది అయ్యా.”
అని చెప్పి అక్కడి నుంచి నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.
మునిస్వామి అతను వెళ్తున్న వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
రాఘవ తండ్రి దగ్గరకు వచ్చాడు.
“సాంబయ్య ఏం చేస్తాడో మీకు తెలుసా నాన్నా?”
మునిస్వామి చిరునవ్వు నవ్వాడు.
**“సాంబయ్య ఏం చేస్తాడో నాకు తెలియదు రాఘవా...
కానీ వాడు ఒక పని మొదలుపెడితే...
దాని ఫలితం మాత్రం నాకు తెలుసు.”**
రాఘవ తండ్రి వైపు చూశాడు.
“ఏంటి?”
మునిస్వామి సమాధానం చెప్పలేదు.
కారు వైపు నడుస్తూ ఒక్క మాట అన్నాడు.
**“సమరసింహ ఈ ఎన్నికల్లో గెలవాలని చూస్తున్నాడు...
కానీ ఈసారి...
అతను ఎవరిని ఓడించబోతున్నాడో కాదు...
ఎవరితో ఓడిపోబోతున్నాడో ఆలోచించుకోవాలి.”**
కారు అక్కడి నుంచి బయలుదేరింది.
అదే సమయంలో...
సాంబయ్య తన బైక్‌పై మరో దారిలో బయలుదేరాడు.
అతని గమ్యం...
సమరసింహ కి కంచుకోటగా ఉన్న ఆ గ్రామం.
అతని చేతిలో ఒక చిన్న డైరీ.
ఆ డైరీలో ఉన్న పేర్లు...
నంద్యాల రాజకీయాలను తలకిందులు చేసేంత కీలకమైనవి.
సాంబయ్య మొదటి పేరు దగ్గర ఆగాడు.
ఆ పేరు చూసి చిన్నగా నవ్వాడు.
“మొదట నిన్నే కలవాలి...”
బైక్‌ స్టార్ట్ చేశాడు.
నంద్యాల రాజకీయ చదరంగంలో...
మొదటి పావు కదిలింది.
కానీ...
సాంబయ్యకు తెలియదు.
తాను పగులు పెట్టడానికి వెళ్తున్న ఆ రాజకీయ కోటలో...
తన గతానికి సంబంధించిన ఒక రహస్యం కూడా దాగి ఉందని.
అది బయటపడితే...
మునిస్వామి రాజకీయ భవిష్యత్తే కాదు...
సాంబయ్య జీవితం కూడా పూర్తిగా మారిపోనుంది.
ఇది కేవలం ఎన్నికల యుద్ధం కాదు...
ఇది నమ్మకానికి... ద్రోహానికి... అధికారానికి మధ్య జరిగే పోరాటం.
నంద్యాల రాజకీయ సమరం మొదలైంది.
06-08-2026, 02:53 PM
ఏమైనా రాస్తున్నారా మీరు అసలు ఇది అసలు ఇలాంటి సైట్ లో రాయాల్సిన కథ కాదు.
దుమ్ము లేపుతున్నారు మీరు
నా ఉద్దేశ్యం లో ఇలాంటి సైట్ లో ఇలాంటి కథలు చాలా తక్కువ గా వస్తున్నాయి మొదట్లో takkula sajal అని ఒక రైటర్ ఉండేవారు వారు ఇప్పుడు పేరు మార్చి pallaki గా రాస్తున్నారు వారు కూడా ఇలాంటి కథలని చాలా బాగా రాసేవారు అలానే ragaa గారు కూడా ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే కొంతమంది ఉన్నారు ఈ సైట్ లో గుడ్ మెమోరీస్ గారు chari 113 గారు ఇలా కొంతమంది
అలానే మళ్ళీ ఇప్పుడు మీరు కూడా అదే కోవ లో రాస్తున్నారు
నిజానికి చాలా అంటే చాలా బాగుంది కథ
కథలు ఎప్పుడూ ఇలా ఉంటేనే చదవడానికి ఆసక్తి వస్తుంది
మీరు ఇలానే రెచ్చిపోండి మీ కథ కి తిరుగులేదు ఇంకా
06-08-2026, 04:12 PM
(06-08-2026, 02:53 PM)Mahesh12345 Wrote:ఏమైనా రాస్తున్నారా మీరు అసలు ఇది అసలు ఇలాంటి సైట్ లో రాయాల్సిన కథ కాదు.
దుమ్ము లేపుతున్నారు మీరు
నా ఉద్దేశ్యం లో ఇలాంటి సైట్ లో ఇలాంటి కథలు చాలా తక్కువ గా వస్తున్నాయి మొదట్లో takkula sajal అని ఒక రైటర్ ఉండేవారు వారు ఇప్పుడు పేరు మార్చి pallaki గా రాస్తున్నారు వారు కూడా ఇలాంటి కథలని చాలా బాగా రాసేవారు అలానే ragaa గారు కూడా ఇలా చెప్పుకుంటూ పోతే కొంతమంది ఉన్నారు ఈ సైట్ లో గుడ్ మెమోరీస్ గారు chari 113 గారు ఇలా కొంతమంది
అలానే మళ్ళీ ఇప్పుడు మీరు కూడా అదే కోవ లో రాస్తున్నారు
నిజానికి చాలా అంటే చాలా బాగుంది కథ
కథలు ఎప్పుడూ ఇలా ఉంటేనే చదవడానికి ఆసక్తి వస్తుంది
మీరు ఇలానే రెచ్చిపోండి మీ కథ కి తిరుగులేదు ఇంకా
ధన్యవాదాలు మిత్రమా
07-08-2026, 08:52 AM
07-08-2026, 10:27 AM
Nice update andi... Interest ga rastunaru story continues andi
07-08-2026, 03:10 PM
meeru script writer ga try cheyochu bro!!
asalu emaina unda ippativaraku story?
ee forum ki.. all said n done.. sex kosam vastam.
but ee story chadiventha sepu.. aa yaava mottam poyi.. story lo involve aipotunnam.
sooper bro!!!
asalu emaina unda ippativaraku story?
ee forum ki.. all said n done.. sex kosam vastam.
but ee story chadiventha sepu.. aa yaava mottam poyi.. story lo involve aipotunnam.
sooper bro!!!
07-08-2026, 04:50 PM
(07-08-2026, 03:10 PM)ash.enigma Wrote: meeru script writer ga try cheyochu bro!!
asalu emaina unda ippativaraku story?
ee forum ki.. all said n done.. sex kosam vastam.
but ee story chadiventha sepu.. aa yaava mottam poyi.. story lo involve aipotunnam.
sooper bro!!!
మీ అభిమానానికి ధన్యవాదాలు మిత్రమా
07-08-2026, 08:19 PM
Right now two stories are running parallel, B I think Siddu must be son of either sambayya or samasha , anyhow writer is writing the story excellently, plz continue
07-08-2026, 09:52 PM
Thank you for your opinion, but Siddu has already told me who he is.
08-08-2026, 10:00 AM
అలా ఇద్దరూ పూర్తిగా రెడీ అయ్యి హాస్టల్ మెస్‌కు వెళ్లారు. వేడివేడిగా ఇడ్లీ, ఉప్మా తింటూ తమ ఊరిలో జరిగిన విషయాలు, పాత స్నేహితులు, కుటుంబాల గురించి సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ నవ్వుకున్నారు.
టిఫిన్ ముగిసిన తర్వాత బ్యాగులు వేసుకుని క్లాస్‌కు బయలుదేరారు. కాలేజ్ క్యాంపస్ అంతా విద్యార్థుల సందడితో కళకళలాడుతోంది. అటూ ఇటూ నడుస్తున్న స్టూడెంట్స్‌ను చూస్తూ, తన గత కాలేజ్ రోజులలో జరిగిన సరదా సంఘటనలను గుర్తు చేస్తూ సిద్ధుకు కృష్ణ చెప్పాడు. ఇద్దరూ నవ్వుకుంటూ క్లాస్‌రూమ్ వైపు నడిచారు.
క్లాస్‌రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టిన కృష్ణ కాసేపు చుట్టూ చూసి, "వావ్!" అనకుండా ఉండలేకపోయాడు.
రంగురంగుల వాల్ డిజైన్లు, ఏసీ క్లాస్‌రూమ్, ప్రతి విద్యార్థికి ప్రత్యేకమైన కుర్చీలు, అబ్బాయిలు-అమ్మాయిలు ఎలాంటి భేదం లేకుండా పక్కపక్కనే కూర్చొని సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ ఉండటం చూసి అతనికి ఆశ్చర్యం వేసింది. వెంటనే తన ఊరిలోని కాలేజ్ గుర్తొచ్చింది. అక్కడ రంగు వెలిసిపోయిన బెంచీలు, ఎప్పుడైనా ఊడిపోతాయేమో అన్నట్టుగా ఉన్న ఫ్యాన్లు, పెయింట్ ఊడిపోయిన గోడలు గుర్తుకు రావడంతో తనలోతానే చిరునవ్వు నవ్వుకున్నాడు.
ఆ క్లాస్‌లో దాదాపు డెబ్బై మంది విద్యార్థులు ఉన్నారు. అందులో ముప్పై మంది అమ్మాయిలు, నలభై మంది అబ్బాయిలు. కాలేజ్ ప్రారంభమై నెలరోజులు కావడంతో అందరూ ఇప్పటికే మంచి స్నేహితులయ్యారు.
సిద్ధు తన పక్కన ఉన్న ఫ్రెండ్స్‌కు కృష్ణను పరిచయం చేయబోతుండగా...
"హాయ్ స్టూడెంట్స్... గుడ్ మార్నింగ్!" అంటూ ఒక గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది.
దాదాపు నలభై ఏళ్ల వయసున్న సుధాకర్ క్లాస్‌రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టాడు. ఆయన ఫైనాన్స్ ప్రొఫెసర్. గత ఆరు సంవత్సరాలుగా ఈ కాలేజ్‌లో బోధిస్తున్నారు. విద్యార్థులతో ఎంతో స్నేహపూర్వకంగా ఉంటూ, చదువుతో పాటు కెరీర్‌పై కూడా విలువైన సూచనలు ఇస్తూ మంచి పేరు సంపాదించారు.
కొత్త ముఖాన్ని గమనించిన సుధాకర్ చిరునవ్వుతో,
"Who are you, young man?" అని అడిగాడు.
వెంటనే కృష్ణ లేచి,
"సర్... నా పేరు కృష్ణ. కొన్ని కారణాల వల్ల లేట్‌గా జాయిన్ అయ్యాను," అని మర్యాదగా తనను తాను పరిచయం చేసుకున్నాడు.
"అల్రైట్... వెల్కమ్ టు ది క్లాస్. ఆల్ ది బెస్ట్. సిట్ డౌన్," అంటూ సుధాకర్ అతన్ని అభినందించాడు.
కృష్ణ తన పరిచయం చెప్పిన సమయంలో క్లాస్‌లో ఉన్న కొందరు విద్యార్థులు ఆసక్తిగా అతని వైపు చూశారు. కొత్తగా వచ్చిన స్టూడెంట్ కావడంతో అందరిలోనూ సహజంగానే కొంత ఆసక్తి కనిపించింది.
ఆ తర్వాత సుధాకర్ తన ఫైనాన్స్ క్లాస్‌ను ప్రారంభించాడు. జర్నల్ ఎంట్రీస్ గురించి సులభంగా, ఉదాహరణలతో వివరిస్తూ గంటపాటు క్లాస్ నిర్వహించాడు. విద్యార్థులు కూడా ఆసక్తిగా వింటూ నోట్స్ రాసుకుంటూ ఉండగా, మొదటి క్లాస్ విజయవంతంగా ముగిసింది.
టిఫిన్ ముగిసిన తర్వాత బ్యాగులు వేసుకుని క్లాస్‌కు బయలుదేరారు. కాలేజ్ క్యాంపస్ అంతా విద్యార్థుల సందడితో కళకళలాడుతోంది. అటూ ఇటూ నడుస్తున్న స్టూడెంట్స్‌ను చూస్తూ, తన గత కాలేజ్ రోజులలో జరిగిన సరదా సంఘటనలను గుర్తు చేస్తూ సిద్ధుకు కృష్ణ చెప్పాడు. ఇద్దరూ నవ్వుకుంటూ క్లాస్‌రూమ్ వైపు నడిచారు.
క్లాస్‌రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టిన కృష్ణ కాసేపు చుట్టూ చూసి, "వావ్!" అనకుండా ఉండలేకపోయాడు.
రంగురంగుల వాల్ డిజైన్లు, ఏసీ క్లాస్‌రూమ్, ప్రతి విద్యార్థికి ప్రత్యేకమైన కుర్చీలు, అబ్బాయిలు-అమ్మాయిలు ఎలాంటి భేదం లేకుండా పక్కపక్కనే కూర్చొని సరదాగా మాట్లాడుకుంటూ ఉండటం చూసి అతనికి ఆశ్చర్యం వేసింది. వెంటనే తన ఊరిలోని కాలేజ్ గుర్తొచ్చింది. అక్కడ రంగు వెలిసిపోయిన బెంచీలు, ఎప్పుడైనా ఊడిపోతాయేమో అన్నట్టుగా ఉన్న ఫ్యాన్లు, పెయింట్ ఊడిపోయిన గోడలు గుర్తుకు రావడంతో తనలోతానే చిరునవ్వు నవ్వుకున్నాడు.
ఆ క్లాస్‌లో దాదాపు డెబ్బై మంది విద్యార్థులు ఉన్నారు. అందులో ముప్పై మంది అమ్మాయిలు, నలభై మంది అబ్బాయిలు. కాలేజ్ ప్రారంభమై నెలరోజులు కావడంతో అందరూ ఇప్పటికే మంచి స్నేహితులయ్యారు.
సిద్ధు తన పక్కన ఉన్న ఫ్రెండ్స్‌కు కృష్ణను పరిచయం చేయబోతుండగా...
"హాయ్ స్టూడెంట్స్... గుడ్ మార్నింగ్!" అంటూ ఒక గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది.
దాదాపు నలభై ఏళ్ల వయసున్న సుధాకర్ క్లాస్‌రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టాడు. ఆయన ఫైనాన్స్ ప్రొఫెసర్. గత ఆరు సంవత్సరాలుగా ఈ కాలేజ్‌లో బోధిస్తున్నారు. విద్యార్థులతో ఎంతో స్నేహపూర్వకంగా ఉంటూ, చదువుతో పాటు కెరీర్‌పై కూడా విలువైన సూచనలు ఇస్తూ మంచి పేరు సంపాదించారు.
కొత్త ముఖాన్ని గమనించిన సుధాకర్ చిరునవ్వుతో,
"Who are you, young man?" అని అడిగాడు.
వెంటనే కృష్ణ లేచి,
"సర్... నా పేరు కృష్ణ. కొన్ని కారణాల వల్ల లేట్‌గా జాయిన్ అయ్యాను," అని మర్యాదగా తనను తాను పరిచయం చేసుకున్నాడు.
"అల్రైట్... వెల్కమ్ టు ది క్లాస్. ఆల్ ది బెస్ట్. సిట్ డౌన్," అంటూ సుధాకర్ అతన్ని అభినందించాడు.
కృష్ణ తన పరిచయం చెప్పిన సమయంలో క్లాస్‌లో ఉన్న కొందరు విద్యార్థులు ఆసక్తిగా అతని వైపు చూశారు. కొత్తగా వచ్చిన స్టూడెంట్ కావడంతో అందరిలోనూ సహజంగానే కొంత ఆసక్తి కనిపించింది.
ఆ తర్వాత సుధాకర్ తన ఫైనాన్స్ క్లాస్‌ను ప్రారంభించాడు. జర్నల్ ఎంట్రీస్ గురించి సులభంగా, ఉదాహరణలతో వివరిస్తూ గంటపాటు క్లాస్ నిర్వహించాడు. విద్యార్థులు కూడా ఆసక్తిగా వింటూ నోట్స్ రాసుకుంటూ ఉండగా, మొదటి క్లాస్ విజయవంతంగా ముగిసింది.
08-08-2026, 12:16 PM
Good update, konchem peddavi updates ivvandi sir
09-08-2026, 05:44 PM
Same అలానే ఒక రెండు మూడు రోజులు గడిచాయి.
ఇక్కడ క్లాస్ రూమ్ లో ఉన్న 70 మందిలో దాదాపు తెలుగు రాష్ట్రాలకు చెందిన వారే 40 మంది దాకా ఉన్నారు.
ఇక ఈ రెండు మూడు రోజులలో తెలుగు అనే ఫీలింగ్ తో కృష్ణ కూడా వాళ్ళతో కలిసిపోయాడు అందులో కృష్ణ కు బాగా స్నేహం కుదిరిన అబ్బాయిల, అమ్మాయిలు ఒక10 మంది దాకా ఉన్నారు..ఒకరికి ఒకరు గురించి తెలుసుకోవడం చేస్తున్నారు.
. మొదటగా అబ్బాయిలు
1. ప్రసాద్ ఊరు శ్రీకాకుళం ( వాళ్ళ అన్నా, వదినలతో కలసి ఇక్కడే ఉంటున్నాడు అన్న సాఫ్ట్వేర్.)
2. పార్థు చిత్తూరు ( డిగ్రీ నుంచి ఇక్కడే ఉంటున్నాడు పార్ట్ టైమ్ జాబ్ చేస్తాడు)
3. శివ వరెస్ట్ ఫెలో ఫ్రం హిందూపూర్
4. గౌతం ఫ్రం కడప
ఇంక అమ్మాయిలు
పావని గుంటూరు సిటీ సైజ్లు 32,28,32
పుష్ప (హోమ్లీ ఫిగర్) సైజులు 34,30,36
లక్ష్మీ చిత్తూరు కొంచెం కలర్ తక్కువగా ఉన్న మొహం కళగా ఉంటుంది. సైజ్లు 32,30,34
రేణుక విజయవాడ ( ఈమె అన్న ఈ కాలేజ్ లోనే 2nd ఇయర్ చదువుతున్నాడు.) కాస్ట్ ఫీలింగ్ ఎక్కువ. సైజులు మాత్రం sexy' 34.30.36
వహీదా బేగం హైద్రాబాద్ డీసెంట్ బట్ కళ్ళలో మాత్రం కామం కారిపోతుంది. ఫిగర్ యావరేజ్
శృతి ఈ అమ్మాయిని చూస్తే 10 సంవత్సరాల పిల్లోడి నుంచి 100 ఏళ్ల ముసలోడి కూడా మొడ్డా సర్ర్ మంటూ లేస్తుంది. కానీ అబ్బాయిలు అంటే మాత్రం చీడ పురుగులు కన్నా హీనంగా చూస్తుంది.
వినిషా కర్నూలు అప్పటికే ఆంటీ లా ఉంటుంది సైజులు 34,32,36 కానీ అందరితో ఫ్రెండ్లీ గా ఉంటుంది.
విభా క్రిస్టియన్ సైజులు 32.303.34 ఫ్రం నెల్లూరు బాగుంటుంది చూస్తే హిందూ అమ్మాయి ల ఉంటుంది కానీ క్రిస్టియన్ బట్ బాగుంటుంది
ఇక్కడ క్లాస్ రూమ్ లో ఉన్న 70 మందిలో దాదాపు తెలుగు రాష్ట్రాలకు చెందిన వారే 40 మంది దాకా ఉన్నారు.
ఇక ఈ రెండు మూడు రోజులలో తెలుగు అనే ఫీలింగ్ తో కృష్ణ కూడా వాళ్ళతో కలిసిపోయాడు అందులో కృష్ణ కు బాగా స్నేహం కుదిరిన అబ్బాయిల, అమ్మాయిలు ఒక10 మంది దాకా ఉన్నారు..ఒకరికి ఒకరు గురించి తెలుసుకోవడం చేస్తున్నారు.
. మొదటగా అబ్బాయిలు
1. ప్రసాద్ ఊరు శ్రీకాకుళం ( వాళ్ళ అన్నా, వదినలతో కలసి ఇక్కడే ఉంటున్నాడు అన్న సాఫ్ట్వేర్.)
2. పార్థు చిత్తూరు ( డిగ్రీ నుంచి ఇక్కడే ఉంటున్నాడు పార్ట్ టైమ్ జాబ్ చేస్తాడు)
3. శివ వరెస్ట్ ఫెలో ఫ్రం హిందూపూర్
4. గౌతం ఫ్రం కడప
ఇంక అమ్మాయిలు
పావని గుంటూరు సిటీ సైజ్లు 32,28,32
పుష్ప (హోమ్లీ ఫిగర్) సైజులు 34,30,36
లక్ష్మీ చిత్తూరు కొంచెం కలర్ తక్కువగా ఉన్న మొహం కళగా ఉంటుంది. సైజ్లు 32,30,34
రేణుక విజయవాడ ( ఈమె అన్న ఈ కాలేజ్ లోనే 2nd ఇయర్ చదువుతున్నాడు.) కాస్ట్ ఫీలింగ్ ఎక్కువ. సైజులు మాత్రం sexy' 34.30.36
వహీదా బేగం హైద్రాబాద్ డీసెంట్ బట్ కళ్ళలో మాత్రం కామం కారిపోతుంది. ఫిగర్ యావరేజ్
శృతి ఈ అమ్మాయిని చూస్తే 10 సంవత్సరాల పిల్లోడి నుంచి 100 ఏళ్ల ముసలోడి కూడా మొడ్డా సర్ర్ మంటూ లేస్తుంది. కానీ అబ్బాయిలు అంటే మాత్రం చీడ పురుగులు కన్నా హీనంగా చూస్తుంది.
వినిషా కర్నూలు అప్పటికే ఆంటీ లా ఉంటుంది సైజులు 34,32,36 కానీ అందరితో ఫ్రెండ్లీ గా ఉంటుంది.
విభా క్రిస్టియన్ సైజులు 32.303.34 ఫ్రం నెల్లూరు బాగుంటుంది చూస్తే హిందూ అమ్మాయి ల ఉంటుంది కానీ క్రిస్టియన్ బట్ బాగుంటుంది
10-08-2026, 09:36 PM
అలా కాలేజ్‌లో సిద్దు, కృష్ణ మిగిలిన ఫ్రెండ్స్‌తో కలిసి ఆ రోజంతా సరదాగా గడిచిపోయింది. కొత్తగా పరిచయమైన వాళ్లతో మాట్లాడటం, ఒకరినొకరు ఆటపట్టించుకోవడం, కాలేజ్‌లో జరిగిన విషయాల గురించి మాట్లాడుకోవడంతో సమయం ఎలా గడిచిపోయిందో వాళ్లకే తెలియలేదు.
ఆ రోజు నుంచి సిద్దు, కృష్ణ మధ్య స్నేహం మరింత పెరిగింది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు సరదాగా “బావా… బావా…” అని పిలుచుకోవడం మొదలుపెట్టారు. మొదట సరదాగా మొదలైన ఆ పిలుపు క్రమంగా వాళ్ల మధ్య ఉన్న చనువుకు గుర్తుగా మారిపోయింది.
కాలేజ్ ముగిసిన తర్వాత కృష్ణ హాస్టల్ రూమ్‌కు వెళ్లాడు. రూమ్‌లోకి వెళ్లి కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా తన సొంత ఊరి నుంచి స్నేహితుల ఫోన్ వచ్చింది.
చాలా రోజుల తర్వాత మాట్లాడుతుండటంతో కృష్ణ కూడా ఉత్సాహంగా వాళ్లతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
“ఏరా కృష్ణా… కాలేజ్ ఎలా ఉంది? హాస్టల్‌లో సెటిల్ అయ్యావా?” అని ఒకడు అడిగాడు.
“అంతా బాగానే ఉంది రా. కాలేజ్ కూడా బాగుంది. హాస్టల్‌లో అయితే మొదట్లో కొంచెం కొత్తగా అనిపించింది. ఇప్పుడు నెమ్మదిగా అలవాటు అయిపోతుంది,” అని కృష్ణ చెప్పాడు.
“మరి అక్కడ అమ్మాయిల సంగతేంటి?” అని మరో స్నేహితుడు నవ్వుతూ అడిగాడు.
“అదే మీకు ముఖ్యమా?” అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.
“అదే అసలు విషయం రా… మేమంతా దానికోసమే అడుగుతున్నాం,” అంటూ వాళ్లు కృష్ణను ఆటపట్టించారు.
అలా కాలేజ్‌లో జరిగిన విషయాలు, క్లాస్‌లో పరిచయమైన వాళ్లు, హాస్టల్‌లో తనకు ఎదురవుతున్న కొత్త అనుభవాల గురించి కృష్ణ తన స్నేహితులతో చెప్పుకుంటూ ఉన్నాడు.
మాటల మధ్యలో తన రూమ్‌మేట్ సిద్దు గురించి కూడా చెప్పాడు.
“ఇక్కడ నాకు సిద్దు అని ఒక మంచి ఫ్రెండ్ దొరికాడు. చాలా సరదాగా ఉంటాడు. మొదటి రెండు మూడు రోజుల్లోనే బాగా కలిసిపోయాడు. ఇప్పుడు ఇద్దరం ఒకరినొకరం బావా అని పిలుచుకుంటున్నాం,” అని కృష్ణ చెప్పాడు.
“అవునా… అంత తొందరగా బావా వరకు వెళ్లిపోయారా?” అంటూ స్నేహితులు నవ్వారు.
“అరే… అలా ఏమీ లేదు రా. సరదాగా పిలుచుకుంటున్నాం,” అంటూ కృష్ణ కూడా నవ్వాడు.
ఇలా కాసేపు సొంత ఊరి స్నేహితులతో మాట్లాడిన తర్వాత కృష్ణ ఫోన్ కాల్ కట్ చేశాడు.
అప్పటికే స్నానం చేయడానికి సోప్ లేదని గుర్తొచ్చింది.
“బావా… నేను కిందికి వెళ్లి సోప్ తెచ్చుకుంటా. ఏమైనా కావాలా?” అని సిద్దును అడిగాడు.
“నాకు ఏమీ వద్దులే బావా. నువ్వు వెళ్లి రా,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
“సరే బావా… ఇప్పుడే వచ్చేస్తా,” అంటూ కృష్ణ రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చి కిందికి వెళ్లాడు.
కృష్ణ కిందికి వెళ్లిన కొద్దిసేపటికే సిద్దు ఫోన్‌కు తన అక్క నందిని నుంచి కాల్ వచ్చింది.
“ఏం చేస్తున్నావురా?” అంటూ నందిని అడిగింది.
“ఏం లేదు అక్కా… రూమ్‌లోనే ఉన్నా. కాలేజ్ అయిపోయింది కదా… అలా కూర్చున్నా,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
“అయితే ఇప్పుడైనా నీ లైఫ్‌ను ఎంజాయ్ చెయ్యరా. కాలేజ్ డేస్ మళ్లీ రావు. బాగా ఎంజాయ్ చేయాలి. సరే… అక్కడ ఎవరైనా అమ్మాయిలు బాగున్నారా?” అంటూ నందిని కావాలనే తమ్ముడిని ఆటపట్టించడం మొదలుపెట్టింది.
“అక్కా… నీకు ఎప్పుడూ ఇదేనా పని?” అంటూ సిద్దు నవ్వాడు.
“అదేంట్రా… నువ్వు కాలేజ్‌కి వెళ్లింది చదువుకోవడానికేనా? అక్కడ అమ్మాయిలు కూడా ఉంటారు కదా. ఎవ్వరైనా నచ్చారా? ఎవరైనా నీతో మాట్లాడుతున్నారా?” అంటూ నందిని వరుసగా ప్రశ్నలు వేసింది.
“అబ్బా… ఏమీ లేవక్కా. ముందు కాలేజ్‌కి అలవాటు పడాలి. కొత్త ప్లేస్, కొత్త ఫ్రెండ్స్… ఇంకా రెండు మూడు రోజులే అయ్యింది,” అంటూ సిద్దు తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
“అదేంటి… నువ్వు ఇలా మాట్లాడుతున్నావంటే ఏదో ఉందనిపిస్తోంది,” అంటూ నందిని నవ్వింది.
సిద్దు ఏదో సమాధానం చెప్పబోతుండగానే నందిని ఫోన్‌కు వాళ్ల అమ్మ భానుమతి నుంచి కాల్ వచ్చింది.
“ఒక్క నిమిషం రా… అమ్మ ఫోన్ చేస్తోంది,” అంటూ నందిని భానుమతి కాల్‌ను కాన్ఫరెన్స్‌లోకి తీసుకుంది.
“హలో అమ్మా…”
“ఏం చేస్తున్నారు ఇద్దరూ?” అని భానుమతి అడిగింది.
“ఏం లేదు అమ్మా… సిద్దుతో మాట్లాడుతున్నా,” అని నందిని చెప్పింది.
“అయితే నన్ను కూడా కాన్ఫరెన్స్‌లో పెట్టారా?” అంటూ భానుమతి నవ్వింది.
“అవును అమ్మా… నువ్వు కూడా మాట్లాడు,” అంటూ నందిని చెప్పింది.
కాసేపు ముగ్గురూ సరదాగా మాట్లాడుకున్నారు. తర్వాత భానుమతి తన కొడుకుతో,
“సిద్దూ… ఇప్పుడు నువ్వు కాలేజ్ లైఫ్‌ను బాగా ఎంజాయ్ చెయ్యాలి రా. ఈ కాలేజ్ డేస్ మళ్లీ జీవితంలో రావు. చదువు చదువుతూనే స్నేహితులతో కలిసి సరదాగా ఉండు. తర్వాత ఎంత పెద్దవాడైనా ఈ రోజులు మాత్రం గుర్తొస్తూనే ఉంటాయి,” అని చెప్పింది.
“అవునమ్మా… కాలేజ్ కూడా బాగుంది. క్లాసులు కూడా ఓకే. మొదట్లో కొంచెం కొత్తగా అనిపించింది కానీ ఇప్పుడు నెమ్మదిగా అలవాటు అవుతున్నా,” అంటూ సిద్దు చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
“హాస్టల్ ఎలా ఉంది?” అని భానుమతి అడిగింది.
“హాస్టల్ కూడా బాగానే ఉంది అమ్మా. రూమ్‌లో నా దగ్గర ఇంకొక ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు. పేరు కృష్ణ…” అని సిద్దు చెప్పాడు.
అక్కడితో అతని మాటల్లో ఏదో ప్రత్యేకమైన మార్పు వచ్చింది.
“కృష్ణా?” అని నందిని అడిగింది.
“అవును అక్కా… కృష్ణ. మొదట పరిచయం సాధారణంగానే అయ్యింది. కానీ ఈ రెండు మూడు రోజుల్లోనే చాలా క్లోజ్ అయిపోయాం. చాలా మంచి అబ్బాయి. చాలా కేర్ తీసుకుంటాడు. మాట్లాడితే మనిషి మనసు అర్థం చేసుకునేలా ఉంటుంది,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
అదే సమయంలో కృష్ణ సోప్ తీసుకుని హాస్టల్‌కు తిరిగి వచ్చాడు.
రూమ్ దగ్గరకు వెళ్లిన కృష్ణకు లోపల నుంచి సిద్దు గొంతు వినిపించింది. తలుపు దగ్గరకు వచ్చిన అతను లోపలికి వెళ్లకుండా అక్కడే ఆగిపోయాడు.
సిద్దు ఎవరితో ఇంత సీరియస్‌గా మాట్లాడుతున్నాడో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తితో నిశ్శబ్దంగా వినసాగాడు.
“అమ్మా… నిజంగా చెబుతున్నా. కృష్ణ లాంటి ఫ్రెండ్ నాకు ఇంత త్వరగా దొరుకుతాడని అనుకోలేదు. మన ఇంట్లో ఉన్న వాళ్లతో ఎలా ఉంటామో… అలా అనిపిస్తోంది వాడితో మాట్లాడితే. నాకు ఏదైనా అనిపిస్తే చెప్పుకోవాలనిపిస్తుంది. వాడు కూడా నన్ను చాలా బాగా అర్థం చేసుకుంటాడు,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
కృష్ణ ఆ మాటలు విని ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.
తన గురించి సిద్దు తన కుటుంబ సభ్యులతో మాట్లాడుతున్నాడని అతనికి తెలుసు. కానీ ఇంతలా మాట్లాడుతున్నాడని మాత్రం అసలు ఊహించలేదు.
“అంత క్లోజ్ అయిపోయారా?” అని నందిని ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.
“అవునక్కా…” అని సిద్దు చెప్పాడు.
“అదీ… రెండు మూడు రోజుల్లోనే?” అని నందిని మళ్లీ అడిగింది.
“రోజుల సంఖ్య ముఖ్యం కాదు అక్కా. కొంతమంది మనుషులు మన జీవితంలోకి వచ్చిన వెంటనే మన వాళ్లలా అనిపిస్తారు. కృష్ణ కూడా అలాంటివాడే,” అని సిద్దు అన్నాడు.
అతని గొంతులో అప్పటికే భావోద్వేగం స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది.
“నాకు ఇప్పటివరకు చాలా మంది ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు. కానీ కృష్ణ గురించి మీ ఇద్దరికీ ఇలా చెప్పాలని ఎందుకో చాలా అనిపించింది. వాడు నాకు కేవలం రూమ్‌మేట్ కాదు… నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అయిపోయాడు,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
ఆ మాటలు వింటున్న నందిని, భానుమతి ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా మౌనంగా ఉండిపోయారు.
ఎందుకంటే సిద్దు తన స్నేహితుల గురించి ఇంట్లో మాట్లాడటం చాలా అరుదు. కానీ ఒక వ్యక్తి గురించి ఇంతగా, ఇంత మనస్ఫూర్తిగా తన కుటుంబంతో చెప్పడం వాళ్లకు కొత్తగా అనిపించింది.
“సిద్దూ… నీ మాటల్లోనే తెలుస్తోంది. నీకు కృష్ణ అంటే చాలా ఇష్టం అని,” అని భానుమతి మెల్లగా చెప్పింది.
“అవునమ్మా…” అని సిద్దు చిన్నగా నవ్వాడు.
రూమ్ బయట నిలబడి ఉన్న కృష్ణకు మాత్రం ఆ మాటలు ఒక్కొక్కటిగా గుండెల్లోకి దిగుతున్నాయి.
తన గురించి సిద్దు తన అమ్మ, అక్కల ముందు ఇంతగా చెప్పడం కృష్ణను కదిలించింది.
కొద్దిసేపటి క్రితం వరకు సాధారణంగా మొదలైన వాళ్ల పరిచయం… ఇంతలోనే ఒకరి జీవితంలో మరొకరు ఇంత ముఖ్యమైన వ్యక్తులుగా మారిపోయారని ఇద్దరికీ తెలియకుండానే ఆ స్నేహం మరింత బలపడుతోంది.
ఆ రోజు నుంచి సిద్దు, కృష్ణ మధ్య స్నేహం మరింత పెరిగింది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు సరదాగా “బావా… బావా…” అని పిలుచుకోవడం మొదలుపెట్టారు. మొదట సరదాగా మొదలైన ఆ పిలుపు క్రమంగా వాళ్ల మధ్య ఉన్న చనువుకు గుర్తుగా మారిపోయింది.
కాలేజ్ ముగిసిన తర్వాత కృష్ణ హాస్టల్ రూమ్‌కు వెళ్లాడు. రూమ్‌లోకి వెళ్లి కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా తన సొంత ఊరి నుంచి స్నేహితుల ఫోన్ వచ్చింది.
చాలా రోజుల తర్వాత మాట్లాడుతుండటంతో కృష్ణ కూడా ఉత్సాహంగా వాళ్లతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
“ఏరా కృష్ణా… కాలేజ్ ఎలా ఉంది? హాస్టల్‌లో సెటిల్ అయ్యావా?” అని ఒకడు అడిగాడు.
“అంతా బాగానే ఉంది రా. కాలేజ్ కూడా బాగుంది. హాస్టల్‌లో అయితే మొదట్లో కొంచెం కొత్తగా అనిపించింది. ఇప్పుడు నెమ్మదిగా అలవాటు అయిపోతుంది,” అని కృష్ణ చెప్పాడు.
“మరి అక్కడ అమ్మాయిల సంగతేంటి?” అని మరో స్నేహితుడు నవ్వుతూ అడిగాడు.
“అదే మీకు ముఖ్యమా?” అంటూ కృష్ణ నవ్వాడు.
“అదే అసలు విషయం రా… మేమంతా దానికోసమే అడుగుతున్నాం,” అంటూ వాళ్లు కృష్ణను ఆటపట్టించారు.
అలా కాలేజ్‌లో జరిగిన విషయాలు, క్లాస్‌లో పరిచయమైన వాళ్లు, హాస్టల్‌లో తనకు ఎదురవుతున్న కొత్త అనుభవాల గురించి కృష్ణ తన స్నేహితులతో చెప్పుకుంటూ ఉన్నాడు.
మాటల మధ్యలో తన రూమ్‌మేట్ సిద్దు గురించి కూడా చెప్పాడు.
“ఇక్కడ నాకు సిద్దు అని ఒక మంచి ఫ్రెండ్ దొరికాడు. చాలా సరదాగా ఉంటాడు. మొదటి రెండు మూడు రోజుల్లోనే బాగా కలిసిపోయాడు. ఇప్పుడు ఇద్దరం ఒకరినొకరం బావా అని పిలుచుకుంటున్నాం,” అని కృష్ణ చెప్పాడు.
“అవునా… అంత తొందరగా బావా వరకు వెళ్లిపోయారా?” అంటూ స్నేహితులు నవ్వారు.
“అరే… అలా ఏమీ లేదు రా. సరదాగా పిలుచుకుంటున్నాం,” అంటూ కృష్ణ కూడా నవ్వాడు.
ఇలా కాసేపు సొంత ఊరి స్నేహితులతో మాట్లాడిన తర్వాత కృష్ణ ఫోన్ కాల్ కట్ చేశాడు.
అప్పటికే స్నానం చేయడానికి సోప్ లేదని గుర్తొచ్చింది.
“బావా… నేను కిందికి వెళ్లి సోప్ తెచ్చుకుంటా. ఏమైనా కావాలా?” అని సిద్దును అడిగాడు.
“నాకు ఏమీ వద్దులే బావా. నువ్వు వెళ్లి రా,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
“సరే బావా… ఇప్పుడే వచ్చేస్తా,” అంటూ కృష్ణ రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చి కిందికి వెళ్లాడు.
కృష్ణ కిందికి వెళ్లిన కొద్దిసేపటికే సిద్దు ఫోన్‌కు తన అక్క నందిని నుంచి కాల్ వచ్చింది.
“ఏం చేస్తున్నావురా?” అంటూ నందిని అడిగింది.
“ఏం లేదు అక్కా… రూమ్‌లోనే ఉన్నా. కాలేజ్ అయిపోయింది కదా… అలా కూర్చున్నా,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
“అయితే ఇప్పుడైనా నీ లైఫ్‌ను ఎంజాయ్ చెయ్యరా. కాలేజ్ డేస్ మళ్లీ రావు. బాగా ఎంజాయ్ చేయాలి. సరే… అక్కడ ఎవరైనా అమ్మాయిలు బాగున్నారా?” అంటూ నందిని కావాలనే తమ్ముడిని ఆటపట్టించడం మొదలుపెట్టింది.
“అక్కా… నీకు ఎప్పుడూ ఇదేనా పని?” అంటూ సిద్దు నవ్వాడు.
“అదేంట్రా… నువ్వు కాలేజ్‌కి వెళ్లింది చదువుకోవడానికేనా? అక్కడ అమ్మాయిలు కూడా ఉంటారు కదా. ఎవ్వరైనా నచ్చారా? ఎవరైనా నీతో మాట్లాడుతున్నారా?” అంటూ నందిని వరుసగా ప్రశ్నలు వేసింది.
“అబ్బా… ఏమీ లేవక్కా. ముందు కాలేజ్‌కి అలవాటు పడాలి. కొత్త ప్లేస్, కొత్త ఫ్రెండ్స్… ఇంకా రెండు మూడు రోజులే అయ్యింది,” అంటూ సిద్దు తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
“అదేంటి… నువ్వు ఇలా మాట్లాడుతున్నావంటే ఏదో ఉందనిపిస్తోంది,” అంటూ నందిని నవ్వింది.
సిద్దు ఏదో సమాధానం చెప్పబోతుండగానే నందిని ఫోన్‌కు వాళ్ల అమ్మ భానుమతి నుంచి కాల్ వచ్చింది.
“ఒక్క నిమిషం రా… అమ్మ ఫోన్ చేస్తోంది,” అంటూ నందిని భానుమతి కాల్‌ను కాన్ఫరెన్స్‌లోకి తీసుకుంది.
“హలో అమ్మా…”
“ఏం చేస్తున్నారు ఇద్దరూ?” అని భానుమతి అడిగింది.
“ఏం లేదు అమ్మా… సిద్దుతో మాట్లాడుతున్నా,” అని నందిని చెప్పింది.
“అయితే నన్ను కూడా కాన్ఫరెన్స్‌లో పెట్టారా?” అంటూ భానుమతి నవ్వింది.
“అవును అమ్మా… నువ్వు కూడా మాట్లాడు,” అంటూ నందిని చెప్పింది.
కాసేపు ముగ్గురూ సరదాగా మాట్లాడుకున్నారు. తర్వాత భానుమతి తన కొడుకుతో,
“సిద్దూ… ఇప్పుడు నువ్వు కాలేజ్ లైఫ్‌ను బాగా ఎంజాయ్ చెయ్యాలి రా. ఈ కాలేజ్ డేస్ మళ్లీ జీవితంలో రావు. చదువు చదువుతూనే స్నేహితులతో కలిసి సరదాగా ఉండు. తర్వాత ఎంత పెద్దవాడైనా ఈ రోజులు మాత్రం గుర్తొస్తూనే ఉంటాయి,” అని చెప్పింది.
“అవునమ్మా… కాలేజ్ కూడా బాగుంది. క్లాసులు కూడా ఓకే. మొదట్లో కొంచెం కొత్తగా అనిపించింది కానీ ఇప్పుడు నెమ్మదిగా అలవాటు అవుతున్నా,” అంటూ సిద్దు చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
“హాస్టల్ ఎలా ఉంది?” అని భానుమతి అడిగింది.
“హాస్టల్ కూడా బాగానే ఉంది అమ్మా. రూమ్‌లో నా దగ్గర ఇంకొక ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు. పేరు కృష్ణ…” అని సిద్దు చెప్పాడు.
అక్కడితో అతని మాటల్లో ఏదో ప్రత్యేకమైన మార్పు వచ్చింది.
“కృష్ణా?” అని నందిని అడిగింది.
“అవును అక్కా… కృష్ణ. మొదట పరిచయం సాధారణంగానే అయ్యింది. కానీ ఈ రెండు మూడు రోజుల్లోనే చాలా క్లోజ్ అయిపోయాం. చాలా మంచి అబ్బాయి. చాలా కేర్ తీసుకుంటాడు. మాట్లాడితే మనిషి మనసు అర్థం చేసుకునేలా ఉంటుంది,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
అదే సమయంలో కృష్ణ సోప్ తీసుకుని హాస్టల్‌కు తిరిగి వచ్చాడు.
రూమ్ దగ్గరకు వెళ్లిన కృష్ణకు లోపల నుంచి సిద్దు గొంతు వినిపించింది. తలుపు దగ్గరకు వచ్చిన అతను లోపలికి వెళ్లకుండా అక్కడే ఆగిపోయాడు.
సిద్దు ఎవరితో ఇంత సీరియస్‌గా మాట్లాడుతున్నాడో తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తితో నిశ్శబ్దంగా వినసాగాడు.
“అమ్మా… నిజంగా చెబుతున్నా. కృష్ణ లాంటి ఫ్రెండ్ నాకు ఇంత త్వరగా దొరుకుతాడని అనుకోలేదు. మన ఇంట్లో ఉన్న వాళ్లతో ఎలా ఉంటామో… అలా అనిపిస్తోంది వాడితో మాట్లాడితే. నాకు ఏదైనా అనిపిస్తే చెప్పుకోవాలనిపిస్తుంది. వాడు కూడా నన్ను చాలా బాగా అర్థం చేసుకుంటాడు,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
కృష్ణ ఆ మాటలు విని ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాడు.
తన గురించి సిద్దు తన కుటుంబ సభ్యులతో మాట్లాడుతున్నాడని అతనికి తెలుసు. కానీ ఇంతలా మాట్లాడుతున్నాడని మాత్రం అసలు ఊహించలేదు.
“అంత క్లోజ్ అయిపోయారా?” అని నందిని ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.
“అవునక్కా…” అని సిద్దు చెప్పాడు.
“అదీ… రెండు మూడు రోజుల్లోనే?” అని నందిని మళ్లీ అడిగింది.
“రోజుల సంఖ్య ముఖ్యం కాదు అక్కా. కొంతమంది మనుషులు మన జీవితంలోకి వచ్చిన వెంటనే మన వాళ్లలా అనిపిస్తారు. కృష్ణ కూడా అలాంటివాడే,” అని సిద్దు అన్నాడు.
అతని గొంతులో అప్పటికే భావోద్వేగం స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది.
“నాకు ఇప్పటివరకు చాలా మంది ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు. కానీ కృష్ణ గురించి మీ ఇద్దరికీ ఇలా చెప్పాలని ఎందుకో చాలా అనిపించింది. వాడు నాకు కేవలం రూమ్‌మేట్ కాదు… నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అయిపోయాడు,” అని సిద్దు చెప్పాడు.
ఆ మాటలు వింటున్న నందిని, భానుమతి ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా మౌనంగా ఉండిపోయారు.
ఎందుకంటే సిద్దు తన స్నేహితుల గురించి ఇంట్లో మాట్లాడటం చాలా అరుదు. కానీ ఒక వ్యక్తి గురించి ఇంతగా, ఇంత మనస్ఫూర్తిగా తన కుటుంబంతో చెప్పడం వాళ్లకు కొత్తగా అనిపించింది.
“సిద్దూ… నీ మాటల్లోనే తెలుస్తోంది. నీకు కృష్ణ అంటే చాలా ఇష్టం అని,” అని భానుమతి మెల్లగా చెప్పింది.
“అవునమ్మా…” అని సిద్దు చిన్నగా నవ్వాడు.
రూమ్ బయట నిలబడి ఉన్న కృష్ణకు మాత్రం ఆ మాటలు ఒక్కొక్కటిగా గుండెల్లోకి దిగుతున్నాయి.
తన గురించి సిద్దు తన అమ్మ, అక్కల ముందు ఇంతగా చెప్పడం కృష్ణను కదిలించింది.
కొద్దిసేపటి క్రితం వరకు సాధారణంగా మొదలైన వాళ్ల పరిచయం… ఇంతలోనే ఒకరి జీవితంలో మరొకరు ఇంత ముఖ్యమైన వ్యక్తులుగా మారిపోయారని ఇద్దరికీ తెలియకుండానే ఆ స్నేహం మరింత బలపడుతోంది.
10-08-2026, 10:17 PM
Excellent update bro
Inka koncham peda update ivvandi please.
Inka koncham peda update ivvandi please.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)