02-08-2026, 04:09 PM
Excellent update
Romance బెంగళూరులో మొదలైన ప్రేమRunning
02-08-2026, 04:17 PM
Note:- ఇప్పటి దాకా నా కథ చదువుతూ మీ అభిప్రాయం తెలియజేస్తున్న అందరికీ ధన్యవాదాలు. ఇది not ఓన్లీ రొమాన్స్ ఇందులో అపరిమితమైన శృంగార సన్నివేశాలు కూడా ఉంటాయి గమనించగలరు. మీ కామెంట్స్ నాకు ఉత్తేజాన్ని ఇస్తాయి
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
02-08-2026, 04:22 PM
ఎందుకంటే...
హాస్టల్ మెస్ మొత్తం అమ్మాయిలు, అబ్బాయిలతో సందడిగా ఉంది. అందరూ కలిసి భోజనం చేస్తున్నారు.
కొన్ని టేబుళ్ల దగ్గర అమ్మాయిలు, అబ్బాయిలు కలిసి కూర్చొని తింటుంటే, ఇంకొన్ని టేబుళ్ల దగ్గర మాత్రం అమ్మాయిలు ఒక వైపు, అబ్బాయిలు మరో వైపు కూర్చొని తింటున్నారు.
అది చూసిన కృష్ణ ఒక్కసారిగా అక్కడే ఆగిపోయాడు.
కృష్ణ అలా ఆగిపోవడం గమనించిన సిద్దు,
“ఏంటి బ్రో... అలా ఆగిపోయావు?” అని అడిగాడు.
కృష్ణ మాత్రం ఇంకా మెస్ వైపే చూస్తూ,
“ఏంటి ఇది? ఈ లోకంలోకి వచ్చి
ఇక్కడ అమ్మాయిలు కూడా ఉన్నారా?” అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
సిద్దు నవ్వుతూ,
“అవును బ్రో. ఇక్కడ అమ్మాయిల హాస్టల్ కూడా ఉంది. బాయ్స్ హాస్టల్, గర్ల్స్ హాస్టల్ కొంచెం దూరంలో ఉంటాయి. కానీ డైనింగ్ హాల్ మాత్రం ఒక్కటే. అందుకే అందరూ ఇక్కడే కలిసి భోజనం చేస్తారు,” అని చెప్పాడు.
ఆ మాట వినగానే కృష్ణ మొహం వెలిగిపోయింది.
“అబ్బా... సూపర్! నేత్రానందం!” అంటూ ప్లేట్ తీసుకున్నాడు.
ఒక్కో అమ్మాయి టీ షర్ట్ లో నుంచి ఉబికి వస్తున్న సళ్లు కింద నైట్ ప్యాంట్, లేదా పంజాబీ డ్రెస్ లో అమ్మాయిల బ్యాక్ చూస్తూ నే
తనకు కావాల్సిన ఫుడ్ ప్లేట్‌లో వేసుకుని వెళ్లి సిద్దు పక్కనే కూర్చున్నాడు.
కానీ కృష్ణ తినడం కంటే చుట్టూ ఉన్న అమ్మాయిలను చూడటంలోనే ఎక్కువ ఆసక్తి చూపిస్తున్నాడు.
మాట్లాడుకుంటూనే అక్కడికి వస్తున్న అమ్మాయిలను కళ్లతోనే కడుపు చేసేస్తున్నాడు.
అప్పటికే అమ్మాయిల విషయంలో తనకున్న అనుభవంతో, వాళ్ల డ్రెస్సింగ్, స్టైల్ అన్నింటినీ గమనిస్తూ ఇప్పటికే దెంగులాట లో ఏ అమ్మాయికి అనుభందం ఉంది, ఏ అమ్మాయి కన్య లాంటి ఆలోచనతో... మధ్య మధ్యలో తన చూపులతో అల్లరి చేస్తూ ఉన్నాడు.
ఒకవైపు కర్ణాటక స్పెషల్ సాంబార్ తింటూనే, మరోవైపు లెగ్గింగ్స్, టీ-షర్ట్స్‌లో వస్తున్న అమ్మాయిలను చూస్తూ కృష్ణ తెగ ఎంజాయ్ చేస్తున్నాడు.
‘అబ్బా... బెంగళూరులో బీటెక్, మణిపాల్‌లో చదివిన సిద్దు చెప్పినట్టు కాలేజ్ లైఫ్ ఏదో ఉంటుందనుకుంటే... ఇక్కడైతే మొదటి రోజే ఇంత మంచి సెటప్ ఉందే!’
అని మనసులో అనుకుంటూ తన లంచ్ పూర్తి చేశాడు.
కృష్ణ చేసే అల్లరి అంతా గమనించిన సిద్దు మాత్రం మనసులో,
‘వీడు మామూలోడు కాదు... మంచి రసికుడే!’
అని అనుకున్నాడు.
కృష్ణ మాత్రం ఏమీ తెలియనట్టు ప్లేట్ పక్కన పెట్టి,
“పద... ఇక రూమ్‌కి వెళ్దాం,” అన్నాడు.
సిద్దు నవ్వుకుంటూ తల ఊపాడు.
ఇద్దరూ కలిసి మెస్ నుంచి బయటకు వచ్చి హాస్టల్ రూమ్ వైపు బయలుదేరారు.
హాస్టల్ మెస్ మొత్తం అమ్మాయిలు, అబ్బాయిలతో సందడిగా ఉంది. అందరూ కలిసి భోజనం చేస్తున్నారు.
కొన్ని టేబుళ్ల దగ్గర అమ్మాయిలు, అబ్బాయిలు కలిసి కూర్చొని తింటుంటే, ఇంకొన్ని టేబుళ్ల దగ్గర మాత్రం అమ్మాయిలు ఒక వైపు, అబ్బాయిలు మరో వైపు కూర్చొని తింటున్నారు.
అది చూసిన కృష్ణ ఒక్కసారిగా అక్కడే ఆగిపోయాడు.
కృష్ణ అలా ఆగిపోవడం గమనించిన సిద్దు,
“ఏంటి బ్రో... అలా ఆగిపోయావు?” అని అడిగాడు.
కృష్ణ మాత్రం ఇంకా మెస్ వైపే చూస్తూ,
“ఏంటి ఇది? ఈ లోకంలోకి వచ్చి
ఇక్కడ అమ్మాయిలు కూడా ఉన్నారా?” అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
సిద్దు నవ్వుతూ,
“అవును బ్రో. ఇక్కడ అమ్మాయిల హాస్టల్ కూడా ఉంది. బాయ్స్ హాస్టల్, గర్ల్స్ హాస్టల్ కొంచెం దూరంలో ఉంటాయి. కానీ డైనింగ్ హాల్ మాత్రం ఒక్కటే. అందుకే అందరూ ఇక్కడే కలిసి భోజనం చేస్తారు,” అని చెప్పాడు.
ఆ మాట వినగానే కృష్ణ మొహం వెలిగిపోయింది.
“అబ్బా... సూపర్! నేత్రానందం!” అంటూ ప్లేట్ తీసుకున్నాడు.
ఒక్కో అమ్మాయి టీ షర్ట్ లో నుంచి ఉబికి వస్తున్న సళ్లు కింద నైట్ ప్యాంట్, లేదా పంజాబీ డ్రెస్ లో అమ్మాయిల బ్యాక్ చూస్తూ నే
తనకు కావాల్సిన ఫుడ్ ప్లేట్‌లో వేసుకుని వెళ్లి సిద్దు పక్కనే కూర్చున్నాడు.
కానీ కృష్ణ తినడం కంటే చుట్టూ ఉన్న అమ్మాయిలను చూడటంలోనే ఎక్కువ ఆసక్తి చూపిస్తున్నాడు.
మాట్లాడుకుంటూనే అక్కడికి వస్తున్న అమ్మాయిలను కళ్లతోనే కడుపు చేసేస్తున్నాడు.
అప్పటికే అమ్మాయిల విషయంలో తనకున్న అనుభవంతో, వాళ్ల డ్రెస్సింగ్, స్టైల్ అన్నింటినీ గమనిస్తూ ఇప్పటికే దెంగులాట లో ఏ అమ్మాయికి అనుభందం ఉంది, ఏ అమ్మాయి కన్య లాంటి ఆలోచనతో... మధ్య మధ్యలో తన చూపులతో అల్లరి చేస్తూ ఉన్నాడు.
ఒకవైపు కర్ణాటక స్పెషల్ సాంబార్ తింటూనే, మరోవైపు లెగ్గింగ్స్, టీ-షర్ట్స్‌లో వస్తున్న అమ్మాయిలను చూస్తూ కృష్ణ తెగ ఎంజాయ్ చేస్తున్నాడు.
‘అబ్బా... బెంగళూరులో బీటెక్, మణిపాల్‌లో చదివిన సిద్దు చెప్పినట్టు కాలేజ్ లైఫ్ ఏదో ఉంటుందనుకుంటే... ఇక్కడైతే మొదటి రోజే ఇంత మంచి సెటప్ ఉందే!’
అని మనసులో అనుకుంటూ తన లంచ్ పూర్తి చేశాడు.
కృష్ణ చేసే అల్లరి అంతా గమనించిన సిద్దు మాత్రం మనసులో,
‘వీడు మామూలోడు కాదు... మంచి రసికుడే!’
అని అనుకున్నాడు.
కృష్ణ మాత్రం ఏమీ తెలియనట్టు ప్లేట్ పక్కన పెట్టి,
“పద... ఇక రూమ్‌కి వెళ్దాం,” అన్నాడు.
సిద్దు నవ్వుకుంటూ తల ఊపాడు.
ఇద్దరూ కలిసి మెస్ నుంచి బయటకు వచ్చి హాస్టల్ రూమ్ వైపు బయలుదేరారు.
03-08-2026, 07:55 AM
Kothaga bagundi bro... Main plot reveal ki time padutundi anukunta
నావి కాని నా కథలు
:- రోషన్ మరియు పక్కింటి ఆంటీ (https://xossipy.com/thread-75319.html)
- సూర్య రెసిడెన్సీ : త్వరలో మీరు ఒకే అంటేనే (https://xossipy.com/thread-75758.html)
03-08-2026, 09:46 AM
రూమ్‌కి వచ్చిన తర్వాత ఇద్దరూ కాసేపు మాట్లాడుకుంటూ అలా బెడ్‌పై పడుకున్నారు.
ప్రయాణం, కొత్త కాలేజ్, కొత్త హాస్టల్ అంటూ ఉదయం నుంచి బిజీగా ఉండటంతో ఇద్దరికీ బాగా అలసటగా అనిపించింది.
అలా కాసేపటికి ఇద్దరూ నిద్రలోకి జారుకున్నారు.
సాయంత్రం దాదాపు ఐదు గంటల సమయం.
ముందుగా నిద్ర లేచిన కృష్ణ పక్కనే పడుకున్న సిద్దును చూశాడు.
సిద్దు మాత్రం ఇంకా గాఢమైన నిద్రలో ఉన్నాడు.
కృష్ణ అతని దగ్గరకు వెళ్లి,
“నిద్ర లెయ్యరా బాబు...”
అంటూ సిద్దును కదిలించాడు.
సిద్దు మాత్రం కదలకుండా అలాగే పడుకున్నాడు.
“ఏంట్రా... ఎంతసేపు నిద్రపోతావ్? కలలో ఏ హీరోయిన్ వచ్చింది? అంతలా నిద్రపోతున్నావ్!”
అంటూ కృష్ణ వరుసగా మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు.
చివరికి సిద్దు నెమ్మదిగా కళ్లుతెరిచి లేచి కూర్చున్నాడు.
కానీ కృష్ణ మాటలు వింటూ ఉండగానే అతని మొహంలో ఏదో మార్పు కనిపించింది.
కృష్ణ అప్పటివరకు సిద్దును “రా”, “ఒరేయ్” అంటూ తన సొంత ఫ్రెండ్‌లా పిలుస్తూనే ఉన్నాడు.
అది సిద్దుకు కొత్తగా అనిపించింది.
చిన్నప్పటి నుంచి హాస్టల్ జీవితంలో పెరిగిన సిద్దుకు ఇలాంటి పిలుపులు అంతగా అలవాటు లేవు.
అందుకే కృష్ణ వైపు అలా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
కృష్ణ తన మాటలను మధ్యలోనే ఆపి,
“ఏంటి... అలా చూస్తున్నావ్?” అని అడిగాడు.
అప్పుడే కృష్ణకు విషయం అర్థమైంది.
‘అరే... నేను తనను రా, ఒరేయ్ అని పిలుస్తుంటే కొత్తగా అనిపిస్తుందేమో!’
అనుకున్నాడు.
తర్వాత సిద్దు వైపు చూస్తూ,
“చూడు సిద్దు... నాకు ఎందుకో నువ్వు మా ఊరిలోని ఫ్రెండ్స్‌లా చాలా త్వరగా కలిసిపోయావు. నువ్వు చిన్నప్పటి నుంచి చదువు కోసం సిటీల్లో, హాస్టళ్లలో పెరిగావు. అందులోనూ నువ్వు కొంచెం రిజర్వ్డ్. అందుకే మా ఊళ్లలో ఫ్రెండ్స్ ఎలా మాట్లాడుకుంటారో నీకు పెద్దగా తెలియకపోవచ్చు.”
కృష్ణ నవ్వుతూ చెప్పడం కొనసాగించాడు.
“నేను నా ఫ్రెండ్స్‌తో బ్రో, హాయ్ అంటూ మాట్లాడను. అలా మాట్లాడితే ఏదో దూరంగా ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది. అందుకే నిన్ను కూడా నా ఫ్రెండ్‌లాగే భావించి అలా పిలుస్తున్నాను. ఒకవేళ నేను నిన్ను అలా పిలవడం నీకు ఇబ్బందిగా ఉంటే మాత్రం చెప్పు. అప్పుడు నిన్ను బ్రో అని పిలుస్తాను.”
అని కృష్ణ చెప్పాడు.
సిద్దు మాత్రం ఏమీ మాట్లాడకుండా కృష్ణ వైపు ఒక సీరియస్ లుక్ ఇచ్చాడు.
ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా బెడ్ మీద నుంచి లేచి బాత్రూమ్ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.
సిద్దు అలా వెళ్లిపోవడం చూస్తూ కృష్ణ,
“ఏంట్రా స్వామీ... వీడు ఇలా ఉన్నాడు!” అని మనసులో అనుకున్నాడు.
అయినా పెద్దగా పట్టించుకోకుండా తన మొబైల్ తీసుకుని బెడ్ మీద కూర్చున్నాడు.
ఇక బాత్రూమ్‌లోకి వెళ్లిన సిద్దు మాత్రం కృష్ణ గురించే ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు.
చిన్నప్పటి నుంచి తాను పెరిగిన వాతావరణం వేరు.
కాలేజ్, కాలేజ్... అన్నీ హాస్టల్ జీవితమే.
ఎంతమంది పరిచయమైనా, ఎవరితోనూ ఇంత త్వరగా క్లోజ్‌గా కలిసిపోయిన సందర్భం తన జీవితంలో ఎప్పుడూ లేదు.
కానీ కృష్ణ మాత్రం...
తన జీవితంలోకి వచ్చిన మొదటి రోజే తనతో ఏళ్ల తరబడి పరిచయం ఉన్న వ్యక్తిలా కలిసిపోయాడు.
తనకు తెలియకుండానే కృష్ణను ఒక ప్రత్యేకమైన స్నేహితుడిగా భావించడం మొదలుపెట్టాడు.
‘నా జీవితంలో నిజంగా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అంటూ ఒక పేజీ ఉంటే... అందులో మొదటి పేరు కృష్ణదే ఉంటుంది.’
అని అనుకున్నాడు.
కృష్ణ చెప్పిన మాటలు గుర్తు చేసుకుని సిద్దు చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు.
‘సరే... ఇక నుంచి నేనూ తనలాగే ఉంటాను.’
అనుకుంటూ ఫ్రెష్ అయి బాత్రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చాడు.
కృష్ణ మాత్రం అప్పటికే మొబైల్‌లో ఏదో చూస్తూ ఉన్నాడు.
సిద్దు బాత్రూమ్‌కి వెళ్లేటప్పుడు ఇచ్చిన సీరియస్ లుక్ కృష్ణకు ఇంకా గుర్తుంది.
అందుకే సిద్దు బయటకు రాగానే,
“ఏంటి బ్రో...” అంటూ కృష్ణ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
కానీ కృష్ణ మాట పూర్తయ్యేలోపే...
“రేయ్ బావ...”
అంటూ సిద్దు పిలిచాడు.
ఆ మాట విన్న కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు.
చుట్టూ చూసుకున్నాడు.
రూమ్ మొత్తం ఒకసారి పరిశీలించాడు.
ఎవరైనా మూడో వ్యక్తి వచ్చారా అన్నట్టు అటూ ఇటూ చూశాడు.
కృష్ణ అలా రూమ్ మొత్తం చూడటం చూసిన సిద్దు నవ్వుకున్నాడు.
“నిన్నేరా...”
అని అన్నాడు.
అప్పటికి కృష్ణకు అసలు విషయం అర్థమైంది.
“ఓహ్...”
అంటూ మళ్లీ సిద్దు వైపు చూశాడు.
“ఏంట్రా... అలా వింతగా చూస్తున్నావ్?” అని సిద్దు అడిగాడు.
కృష్ణ ఇంకా ఆశ్చర్యంగానే చూస్తుండటంతో సిద్దు నవ్వుతూ,
“మీ ఊరిలో బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ ఇలాగే పిలుచుకుంటారంట కదా... బావ, అరేయ్, ఒరేయ్ అంటూ. అందుకే ఇక నుంచి నేనూ అలాగే పిలుస్తాను.”
అని చెప్పాడు.
కృష్ణ మాత్రం సిద్దు వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
తన ముందు నిలబడి ఉన్న సిద్దు...
కొన్ని గంటల క్రితం వరకు “బ్రో” అని పిలవమన్న వ్యక్తి.
ఇప్పుడు మాత్రం తనను “బావ” అంటూ పిలుస్తున్నాడు.
కృష్ణకు ఒక్కసారిగా నవ్వొచ్చింది.
ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
ఆ చిన్న క్షణంలోనే...
ఇద్దరి మధ్య ఉన్న పరిచయం స్నేహంగా మారింది.
ఆ స్నేహం కూడా మామూలు స్నేహం కాదు...
ఒకరికొకరు తమ సొంత మనుషుల్లా అనిపించేంత దగ్గరైన స్నేహం.
ప్రయాణం, కొత్త కాలేజ్, కొత్త హాస్టల్ అంటూ ఉదయం నుంచి బిజీగా ఉండటంతో ఇద్దరికీ బాగా అలసటగా అనిపించింది.
అలా కాసేపటికి ఇద్దరూ నిద్రలోకి జారుకున్నారు.
సాయంత్రం దాదాపు ఐదు గంటల సమయం.
ముందుగా నిద్ర లేచిన కృష్ణ పక్కనే పడుకున్న సిద్దును చూశాడు.
సిద్దు మాత్రం ఇంకా గాఢమైన నిద్రలో ఉన్నాడు.
కృష్ణ అతని దగ్గరకు వెళ్లి,
“నిద్ర లెయ్యరా బాబు...”
అంటూ సిద్దును కదిలించాడు.
సిద్దు మాత్రం కదలకుండా అలాగే పడుకున్నాడు.
“ఏంట్రా... ఎంతసేపు నిద్రపోతావ్? కలలో ఏ హీరోయిన్ వచ్చింది? అంతలా నిద్రపోతున్నావ్!”
అంటూ కృష్ణ వరుసగా మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు.
చివరికి సిద్దు నెమ్మదిగా కళ్లుతెరిచి లేచి కూర్చున్నాడు.
కానీ కృష్ణ మాటలు వింటూ ఉండగానే అతని మొహంలో ఏదో మార్పు కనిపించింది.
కృష్ణ అప్పటివరకు సిద్దును “రా”, “ఒరేయ్” అంటూ తన సొంత ఫ్రెండ్‌లా పిలుస్తూనే ఉన్నాడు.
అది సిద్దుకు కొత్తగా అనిపించింది.
చిన్నప్పటి నుంచి హాస్టల్ జీవితంలో పెరిగిన సిద్దుకు ఇలాంటి పిలుపులు అంతగా అలవాటు లేవు.
అందుకే కృష్ణ వైపు అలా చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
కృష్ణ తన మాటలను మధ్యలోనే ఆపి,
“ఏంటి... అలా చూస్తున్నావ్?” అని అడిగాడు.
అప్పుడే కృష్ణకు విషయం అర్థమైంది.
‘అరే... నేను తనను రా, ఒరేయ్ అని పిలుస్తుంటే కొత్తగా అనిపిస్తుందేమో!’
అనుకున్నాడు.
తర్వాత సిద్దు వైపు చూస్తూ,
“చూడు సిద్దు... నాకు ఎందుకో నువ్వు మా ఊరిలోని ఫ్రెండ్స్‌లా చాలా త్వరగా కలిసిపోయావు. నువ్వు చిన్నప్పటి నుంచి చదువు కోసం సిటీల్లో, హాస్టళ్లలో పెరిగావు. అందులోనూ నువ్వు కొంచెం రిజర్వ్డ్. అందుకే మా ఊళ్లలో ఫ్రెండ్స్ ఎలా మాట్లాడుకుంటారో నీకు పెద్దగా తెలియకపోవచ్చు.”
కృష్ణ నవ్వుతూ చెప్పడం కొనసాగించాడు.
“నేను నా ఫ్రెండ్స్‌తో బ్రో, హాయ్ అంటూ మాట్లాడను. అలా మాట్లాడితే ఏదో దూరంగా ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది. అందుకే నిన్ను కూడా నా ఫ్రెండ్‌లాగే భావించి అలా పిలుస్తున్నాను. ఒకవేళ నేను నిన్ను అలా పిలవడం నీకు ఇబ్బందిగా ఉంటే మాత్రం చెప్పు. అప్పుడు నిన్ను బ్రో అని పిలుస్తాను.”
అని కృష్ణ చెప్పాడు.
సిద్దు మాత్రం ఏమీ మాట్లాడకుండా కృష్ణ వైపు ఒక సీరియస్ లుక్ ఇచ్చాడు.
ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా బెడ్ మీద నుంచి లేచి బాత్రూమ్ వైపు నడుచుకుంటూ వెళ్లిపోయాడు.
సిద్దు అలా వెళ్లిపోవడం చూస్తూ కృష్ణ,
“ఏంట్రా స్వామీ... వీడు ఇలా ఉన్నాడు!” అని మనసులో అనుకున్నాడు.
అయినా పెద్దగా పట్టించుకోకుండా తన మొబైల్ తీసుకుని బెడ్ మీద కూర్చున్నాడు.
ఇక బాత్రూమ్‌లోకి వెళ్లిన సిద్దు మాత్రం కృష్ణ గురించే ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు.
చిన్నప్పటి నుంచి తాను పెరిగిన వాతావరణం వేరు.
కాలేజ్, కాలేజ్... అన్నీ హాస్టల్ జీవితమే.
ఎంతమంది పరిచయమైనా, ఎవరితోనూ ఇంత త్వరగా క్లోజ్‌గా కలిసిపోయిన సందర్భం తన జీవితంలో ఎప్పుడూ లేదు.
కానీ కృష్ణ మాత్రం...
తన జీవితంలోకి వచ్చిన మొదటి రోజే తనతో ఏళ్ల తరబడి పరిచయం ఉన్న వ్యక్తిలా కలిసిపోయాడు.
తనకు తెలియకుండానే కృష్ణను ఒక ప్రత్యేకమైన స్నేహితుడిగా భావించడం మొదలుపెట్టాడు.
‘నా జీవితంలో నిజంగా క్లోజ్ ఫ్రెండ్ అంటూ ఒక పేజీ ఉంటే... అందులో మొదటి పేరు కృష్ణదే ఉంటుంది.’
అని అనుకున్నాడు.
కృష్ణ చెప్పిన మాటలు గుర్తు చేసుకుని సిద్దు చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు.
‘సరే... ఇక నుంచి నేనూ తనలాగే ఉంటాను.’
అనుకుంటూ ఫ్రెష్ అయి బాత్రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చాడు.
కృష్ణ మాత్రం అప్పటికే మొబైల్‌లో ఏదో చూస్తూ ఉన్నాడు.
సిద్దు బాత్రూమ్‌కి వెళ్లేటప్పుడు ఇచ్చిన సీరియస్ లుక్ కృష్ణకు ఇంకా గుర్తుంది.
అందుకే సిద్దు బయటకు రాగానే,
“ఏంటి బ్రో...” అంటూ కృష్ణ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.
కానీ కృష్ణ మాట పూర్తయ్యేలోపే...
“రేయ్ బావ...”
అంటూ సిద్దు పిలిచాడు.
ఆ మాట విన్న కృష్ణ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు.
చుట్టూ చూసుకున్నాడు.
రూమ్ మొత్తం ఒకసారి పరిశీలించాడు.
ఎవరైనా మూడో వ్యక్తి వచ్చారా అన్నట్టు అటూ ఇటూ చూశాడు.
కృష్ణ అలా రూమ్ మొత్తం చూడటం చూసిన సిద్దు నవ్వుకున్నాడు.
“నిన్నేరా...”
అని అన్నాడు.
అప్పటికి కృష్ణకు అసలు విషయం అర్థమైంది.
“ఓహ్...”
అంటూ మళ్లీ సిద్దు వైపు చూశాడు.
“ఏంట్రా... అలా వింతగా చూస్తున్నావ్?” అని సిద్దు అడిగాడు.
కృష్ణ ఇంకా ఆశ్చర్యంగానే చూస్తుండటంతో సిద్దు నవ్వుతూ,
“మీ ఊరిలో బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ ఇలాగే పిలుచుకుంటారంట కదా... బావ, అరేయ్, ఒరేయ్ అంటూ. అందుకే ఇక నుంచి నేనూ అలాగే పిలుస్తాను.”
అని చెప్పాడు.
కృష్ణ మాత్రం సిద్దు వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
తన ముందు నిలబడి ఉన్న సిద్దు...
కొన్ని గంటల క్రితం వరకు “బ్రో” అని పిలవమన్న వ్యక్తి.
ఇప్పుడు మాత్రం తనను “బావ” అంటూ పిలుస్తున్నాడు.
కృష్ణకు ఒక్కసారిగా నవ్వొచ్చింది.
ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
ఆ చిన్న క్షణంలోనే...
ఇద్దరి మధ్య ఉన్న పరిచయం స్నేహంగా మారింది.
ఆ స్నేహం కూడా మామూలు స్నేహం కాదు...
ఒకరికొకరు తమ సొంత మనుషుల్లా అనిపించేంత దగ్గరైన స్నేహం.
03-08-2026, 01:15 PM
idi oka sex story kanna, konchem personal ga connect ayyela rastunnav bhayya, great and excellent 
03-08-2026, 09:07 PM
04-08-2026, 09:09 AM
Update no 08
నంద్యాలకి పాతిక కిలోమీటర్ల దూరం...
చుట్టూ ఎటు చూసినా వంద ఎకరాల పత్తి చేను. ఆ చేను మధ్యలో ఓ చిన్న రూమ్.
బయట మాత్రం వందలాది మంది మనుషులు. కొందరు బైకుల మీద... మరికొందరు కార్లలో... ఇంకొందరు చేతులు కట్టుకుని నిలబడి ఉన్నారు.
ఎవరి మొహంలో చూసినా ఒకటే టెన్షన్.
ఎందుకంటే...
ఆ చిన్న రూమ్ లో జరుగుతున్న మాటలు రేపటి రాజకీయాన్ని మార్చబోతున్నాయి.
రూమ్ లోపల...
మాజీ ఎమ్మెల్యే... ఒకప్పుడు మంత్రిగా పనిచేసిన నాయకుడు... ప్రస్తుత అధికార పార్టీకి చెందిన సీనియర్ నేత మునిస్వామి కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్నాడు.
ఎదురుగా అతని కొడుకు రాఘవ.
రాఘవ ముఖంలో కంగారు.
రాఘవ :
"నాన్నా... జిల్లా మొత్తం మన పార్టీదే అంటున్నారు. ఎక్కడ చూసినా మనోళ్లే గెలుస్తారంటున్నారు.
కానీ మన నంద్యాల నియోజకవర్గం దగ్గరికి వచ్చేసరికి మాత్రం ఎవ్వడూ గ్యారంటీగా మాట్లాడటం లేదు.
అధిష్టానం కూడా మన మీదే నమ్మకం పెట్టుకుంది.
'జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికల్లో అన్ని స్థానాలు గెలిపించు... నీ కొడుకును ఎమ్మెల్సీగా చేస్తాం' అని మాట ఇచ్చారు.
కానీ మన పరిస్థితి చూస్తుంటే... గెలుపు అంత ఈజీగా కనిపించట్లేదు నాన్నా.
ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం?"
మునిస్వామి ఒక్కసారిగా తల పైకెత్తాడు.
కళ్లలో కోపం.
మునిస్వామి :
"ఏం చేద్దామా అంటున్నావా రాఘవా?
మనకి ఏం చేయాలో తెలియక కాదు...
మన మీద ఎక్కడి నుంచి దెబ్బ పడుతుందో అర్థం కాక ఆలోచిస్తున్నా!
దేశంలో మన పార్టీ అధికారంలో ఉంది.
రాష్ట్రంలో మన ప్రభుత్వమే ఉంది.
కానీ...
మన నంద్యాలలో మాత్రం మనం ఎమ్మెల్యే ఎన్నికల్లో ఓడిపోయాం.
ఆ ఓటమితో నా మంత్రి పదవి పోయింది.
నా పదవి పోయిందంటే పోయింది...
కానీ మన కుటుంబం రాజకీయంగా నాలుగు అడుగులు వెనక్కి పోయింది రాఘవా!"
రాఘవ నిశ్శబ్దంగా తండ్రి వైపు చూస్తాడు.
మునిస్వామి టేబుల్ మీద ఉన్న పేపర్లను పక్కకు తోసేస్తాడు.
మునిస్వామి :
"ఇప్పుడు ఈ జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికలు...
మనకి మామూలు ఎన్నికలు కావు!
ఇది మన బతుకు సమస్య.
ఈసారి మనోళ్లు గెలిస్తే... మన కుటుంబం మళ్లీ పైకి లేస్తుంది.
ఒక్కసారి ఓడిపోయామంటే... మనల్ని రాజకీయాల్లో ఎవడూ పట్టించుకోడు.
అధిష్టానం ఇచ్చిన మాట కూడా గాలికి పోతుంది.
నిన్ను ఎమ్మెల్సీగా చూడాలనేది నా కోరిక రాఘవా.
కానీ..."
మునిస్వామి కాసేపు ఆగి కొడుకు కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తాడు.
మునిస్వామి :
"ఈసారి కూడా ఓడిపోతే...
నిన్ను ఎమ్మెల్సీ కుర్చీలో కూర్చోబెట్టే అదృష్టం నాకు దక్కుతుందో లేదో కూడా నాకు తెలీదు!"
రాఘవ ఒక్కసారిగా లేచి నిలబడతాడు.
రాఘవ :
"అయితే వాడిని అడ్డుకోవాలి నాన్నా!"
మునిస్వామి :
"ఎవర్ని?"
రాఘవ :
"మన మీద ఎమ్మెల్యేగా గెలిచిన ఆ సమరసింహ ని!
వాడు ఎమ్మెల్యేగా గెలిచాడని ఇక్కడితో ఆగలేదు.
ఇప్పుడు జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికల్లో మనల్ని కొట్టాలని చూస్తున్నాడు.
మన నియోజకవర్గంలో మనోళ్లను ఓడించి... తన పార్టీ అభ్యర్థులను గెలిపించి... తర్వాత ఎమ్మెల్సీ ఎన్నికల్లో వాళ్ల మనిషిని గెలిపించాలని చూస్తున్నాడు.
వాడు పావులు కదుపుతున్నాడు నాన్నా...
మనమే చూస్తూ ఊరుకుంటే రేపు మన చేతుల్లో ఏమీ మిగలదు!"
మునిస్వామి చిరునవ్వు నవ్వాడు.
కుర్చీలోంచి నెమ్మదిగా లేచి రాఘవ దగ్గరకు వచ్చాడు.
మునిస్వామి :
"రాఘవా...
రాజకీయాల్లో పగ అంటే కత్తితో కోసేది కాదు.
ఓటుతో కొట్టేది!
వాడు మన మీద ఎమ్మెల్యేగా గెలిచాడు కదా...
అదే ఓటుతో వాడి రాజకీయ బలాన్ని ఈసారి మనం పాతాళానికి తొక్కాలి.
వాడు మన మీద ఎంత బలం పెట్టాడో...
దానికి రెండింతలు బలం మనం పెట్టాలి.
వాడు ఒక్క గ్రామానికి వస్తే...
మనోళ్లు పది గ్రామాల్లో ఉండాలి.
వాడు ఒక్క నాయకుడిని కలిస్తే...
మనోళ్లు వంద మంది నాయకులను మన వైపు తిప్పుకోవాలి.
ఎక్కడ మనకి బలహీనత ఉందో అక్కడ బలం పెంచాలి.
ఎక్కడ వాడి బలం ఉందో అక్కడ మన జెండా పాతాలి!"
రాఘవ కళ్లలో కోపం కనిపిస్తుంది.
రాఘవ :
"నాన్నా...
ఈసారి గెలుపు మనదే!
ఎవడు అడ్డొచ్చినా తొక్కుకుంటూ పోదాం.
ఈ నంద్యాల గడ్డ మీద...
మన కుటుంబం రాజకీయ బలం ఏంటో మళ్లీ చూపిద్దాం!"
మునిస్వామి రాఘవ భుజం మీద చెయ్యి వేస్తాడు.
మునిస్వామి :
"అదే రా నా కొడుకు అంటే!
కానీ గుర్తుపెట్టుకో...
రాజకీయాల్లో నోటి మాటలతో కాదు...
మైండ్‌తో ఆడాలి.
ఈసారి మనం ఓడితే...
మన శత్రువులు మనల్ని పాతాళంలోకి తొక్కుతారు.
కానీ మనం గెలిస్తే...
మనల్ని కిందకి లాగాలని చూసిన ప్రతి ఒక్కడినీ మనమే పైకి లేపి...
మళ్లీ కిందకి పడేయాలి!"
రాఘవ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
రాఘవ :
"అయితే మొదలు పెడదామా నాన్నా?"
మునిస్వామి తలుపు వైపు చూస్తాడు.
బయట వందలాది మంది అనుచరులు.
మునిస్వామి :
"తలుపు తియ్యి రాఘవా...
మనోళ్లందరినీ లోపలికి పిలువు.
ఈరోజు రాత్రి నుంచి...
ఈ నంద్యాల గడ్డ మీద రాజకీయ ఆట మొదలవుతుంది.
ఈసారి...
మన మాటే నెగ్గాలి.
మనోళ్లే గెలవాలి.
మన జెండానే ఎగరాలి!"
రాఘవ తలుపు తెరిచాడు.
బయట ఉన్న వందలాది మంది ఒక్కసారిగా లోపలికి చూశారు.
మునిస్వామి రూమ్ నుంచి బయటకు అడుగు పెట్టాడు.
ఆయన్ని చూడగానే అనుచరులంతా ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమయ్యారు.
మునిస్వామి చుట్టూ చూసి గట్టిగా అన్నాడు...
**"ఈసారి మనల్ని కొట్టాలని చూస్తున్నోడికి...
మనమేంటో చూపిద్దాం!
నంద్యాల గడ్డ మీద...
మన జెండా ఎగరాల్సిందే!"**
అంతే...
బయట ఉన్న అనుచరులంతా ఒక్కసారిగా నినాదాలు చేశారు.
ఆ పత్తి చేను మొత్తం ఆ నినాదాలతో మార్మోగిపోయింది.
అదే సమయంలో...
మరోవైపు సమరసింహ కూడా తన రాజకీయ వ్యూహాలతో పావులు కదుపుతున్నాడు.
ఇది కేవలం జిల్లా పరిషత్ ఎన్నిక కాదు...
ఇద్దరు రాజకీయ ప్రత్యర్థుల మధ్య మొదలైన ఓ పెద్ద యుద్ధం.
ఈ యుద్ధంలో ఎవరి జెండా ఎగురుతుంది?
ఎవరి రాజకీయ భవిష్యత్తు నిలబడుతుంది?
ఎవరి సామ్రాజ్యం కూలిపోతుంది?
సమరం మొదలైంది...
నంద్యాల గడ్డ తీర్పు కోసం ఎదురుచూస్తోంది!
నంద్యాలకి పాతిక కిలోమీటర్ల దూరం...
చుట్టూ ఎటు చూసినా వంద ఎకరాల పత్తి చేను. ఆ చేను మధ్యలో ఓ చిన్న రూమ్.
బయట మాత్రం వందలాది మంది మనుషులు. కొందరు బైకుల మీద... మరికొందరు కార్లలో... ఇంకొందరు చేతులు కట్టుకుని నిలబడి ఉన్నారు.
ఎవరి మొహంలో చూసినా ఒకటే టెన్షన్.
ఎందుకంటే...
ఆ చిన్న రూమ్ లో జరుగుతున్న మాటలు రేపటి రాజకీయాన్ని మార్చబోతున్నాయి.
రూమ్ లోపల...
మాజీ ఎమ్మెల్యే... ఒకప్పుడు మంత్రిగా పనిచేసిన నాయకుడు... ప్రస్తుత అధికార పార్టీకి చెందిన సీనియర్ నేత మునిస్వామి కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్నాడు.
ఎదురుగా అతని కొడుకు రాఘవ.
రాఘవ ముఖంలో కంగారు.
రాఘవ :
"నాన్నా... జిల్లా మొత్తం మన పార్టీదే అంటున్నారు. ఎక్కడ చూసినా మనోళ్లే గెలుస్తారంటున్నారు.
కానీ మన నంద్యాల నియోజకవర్గం దగ్గరికి వచ్చేసరికి మాత్రం ఎవ్వడూ గ్యారంటీగా మాట్లాడటం లేదు.
అధిష్టానం కూడా మన మీదే నమ్మకం పెట్టుకుంది.
'జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికల్లో అన్ని స్థానాలు గెలిపించు... నీ కొడుకును ఎమ్మెల్సీగా చేస్తాం' అని మాట ఇచ్చారు.
కానీ మన పరిస్థితి చూస్తుంటే... గెలుపు అంత ఈజీగా కనిపించట్లేదు నాన్నా.
ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం?"
మునిస్వామి ఒక్కసారిగా తల పైకెత్తాడు.
కళ్లలో కోపం.
మునిస్వామి :
"ఏం చేద్దామా అంటున్నావా రాఘవా?
మనకి ఏం చేయాలో తెలియక కాదు...
మన మీద ఎక్కడి నుంచి దెబ్బ పడుతుందో అర్థం కాక ఆలోచిస్తున్నా!
దేశంలో మన పార్టీ అధికారంలో ఉంది.
రాష్ట్రంలో మన ప్రభుత్వమే ఉంది.
కానీ...
మన నంద్యాలలో మాత్రం మనం ఎమ్మెల్యే ఎన్నికల్లో ఓడిపోయాం.
ఆ ఓటమితో నా మంత్రి పదవి పోయింది.
నా పదవి పోయిందంటే పోయింది...
కానీ మన కుటుంబం రాజకీయంగా నాలుగు అడుగులు వెనక్కి పోయింది రాఘవా!"
రాఘవ నిశ్శబ్దంగా తండ్రి వైపు చూస్తాడు.
మునిస్వామి టేబుల్ మీద ఉన్న పేపర్లను పక్కకు తోసేస్తాడు.
మునిస్వామి :
"ఇప్పుడు ఈ జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికలు...
మనకి మామూలు ఎన్నికలు కావు!
ఇది మన బతుకు సమస్య.
ఈసారి మనోళ్లు గెలిస్తే... మన కుటుంబం మళ్లీ పైకి లేస్తుంది.
ఒక్కసారి ఓడిపోయామంటే... మనల్ని రాజకీయాల్లో ఎవడూ పట్టించుకోడు.
అధిష్టానం ఇచ్చిన మాట కూడా గాలికి పోతుంది.
నిన్ను ఎమ్మెల్సీగా చూడాలనేది నా కోరిక రాఘవా.
కానీ..."
మునిస్వామి కాసేపు ఆగి కొడుకు కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తాడు.
మునిస్వామి :
"ఈసారి కూడా ఓడిపోతే...
నిన్ను ఎమ్మెల్సీ కుర్చీలో కూర్చోబెట్టే అదృష్టం నాకు దక్కుతుందో లేదో కూడా నాకు తెలీదు!"
రాఘవ ఒక్కసారిగా లేచి నిలబడతాడు.
రాఘవ :
"అయితే వాడిని అడ్డుకోవాలి నాన్నా!"
మునిస్వామి :
"ఎవర్ని?"
రాఘవ :
"మన మీద ఎమ్మెల్యేగా గెలిచిన ఆ సమరసింహ ని!
వాడు ఎమ్మెల్యేగా గెలిచాడని ఇక్కడితో ఆగలేదు.
ఇప్పుడు జిల్లా పరిషత్ ఎన్నికల్లో మనల్ని కొట్టాలని చూస్తున్నాడు.
మన నియోజకవర్గంలో మనోళ్లను ఓడించి... తన పార్టీ అభ్యర్థులను గెలిపించి... తర్వాత ఎమ్మెల్సీ ఎన్నికల్లో వాళ్ల మనిషిని గెలిపించాలని చూస్తున్నాడు.
వాడు పావులు కదుపుతున్నాడు నాన్నా...
మనమే చూస్తూ ఊరుకుంటే రేపు మన చేతుల్లో ఏమీ మిగలదు!"
మునిస్వామి చిరునవ్వు నవ్వాడు.
కుర్చీలోంచి నెమ్మదిగా లేచి రాఘవ దగ్గరకు వచ్చాడు.
మునిస్వామి :
"రాఘవా...
రాజకీయాల్లో పగ అంటే కత్తితో కోసేది కాదు.
ఓటుతో కొట్టేది!
వాడు మన మీద ఎమ్మెల్యేగా గెలిచాడు కదా...
అదే ఓటుతో వాడి రాజకీయ బలాన్ని ఈసారి మనం పాతాళానికి తొక్కాలి.
వాడు మన మీద ఎంత బలం పెట్టాడో...
దానికి రెండింతలు బలం మనం పెట్టాలి.
వాడు ఒక్క గ్రామానికి వస్తే...
మనోళ్లు పది గ్రామాల్లో ఉండాలి.
వాడు ఒక్క నాయకుడిని కలిస్తే...
మనోళ్లు వంద మంది నాయకులను మన వైపు తిప్పుకోవాలి.
ఎక్కడ మనకి బలహీనత ఉందో అక్కడ బలం పెంచాలి.
ఎక్కడ వాడి బలం ఉందో అక్కడ మన జెండా పాతాలి!"
రాఘవ కళ్లలో కోపం కనిపిస్తుంది.
రాఘవ :
"నాన్నా...
ఈసారి గెలుపు మనదే!
ఎవడు అడ్డొచ్చినా తొక్కుకుంటూ పోదాం.
ఈ నంద్యాల గడ్డ మీద...
మన కుటుంబం రాజకీయ బలం ఏంటో మళ్లీ చూపిద్దాం!"
మునిస్వామి రాఘవ భుజం మీద చెయ్యి వేస్తాడు.
మునిస్వామి :
"అదే రా నా కొడుకు అంటే!
కానీ గుర్తుపెట్టుకో...
రాజకీయాల్లో నోటి మాటలతో కాదు...
మైండ్‌తో ఆడాలి.
ఈసారి మనం ఓడితే...
మన శత్రువులు మనల్ని పాతాళంలోకి తొక్కుతారు.
కానీ మనం గెలిస్తే...
మనల్ని కిందకి లాగాలని చూసిన ప్రతి ఒక్కడినీ మనమే పైకి లేపి...
మళ్లీ కిందకి పడేయాలి!"
రాఘవ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
రాఘవ :
"అయితే మొదలు పెడదామా నాన్నా?"
మునిస్వామి తలుపు వైపు చూస్తాడు.
బయట వందలాది మంది అనుచరులు.
మునిస్వామి :
"తలుపు తియ్యి రాఘవా...
మనోళ్లందరినీ లోపలికి పిలువు.
ఈరోజు రాత్రి నుంచి...
ఈ నంద్యాల గడ్డ మీద రాజకీయ ఆట మొదలవుతుంది.
ఈసారి...
మన మాటే నెగ్గాలి.
మనోళ్లే గెలవాలి.
మన జెండానే ఎగరాలి!"
రాఘవ తలుపు తెరిచాడు.
బయట ఉన్న వందలాది మంది ఒక్కసారిగా లోపలికి చూశారు.
మునిస్వామి రూమ్ నుంచి బయటకు అడుగు పెట్టాడు.
ఆయన్ని చూడగానే అనుచరులంతా ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమయ్యారు.
మునిస్వామి చుట్టూ చూసి గట్టిగా అన్నాడు...
**"ఈసారి మనల్ని కొట్టాలని చూస్తున్నోడికి...
మనమేంటో చూపిద్దాం!
నంద్యాల గడ్డ మీద...
మన జెండా ఎగరాల్సిందే!"**
అంతే...
బయట ఉన్న అనుచరులంతా ఒక్కసారిగా నినాదాలు చేశారు.
ఆ పత్తి చేను మొత్తం ఆ నినాదాలతో మార్మోగిపోయింది.
అదే సమయంలో...
మరోవైపు సమరసింహ కూడా తన రాజకీయ వ్యూహాలతో పావులు కదుపుతున్నాడు.
ఇది కేవలం జిల్లా పరిషత్ ఎన్నిక కాదు...
ఇద్దరు రాజకీయ ప్రత్యర్థుల మధ్య మొదలైన ఓ పెద్ద యుద్ధం.
ఈ యుద్ధంలో ఎవరి జెండా ఎగురుతుంది?
ఎవరి రాజకీయ భవిష్యత్తు నిలబడుతుంది?
ఎవరి సామ్రాజ్యం కూలిపోతుంది?
సమరం మొదలైంది...
నంద్యాల గడ్డ తీర్పు కోసం ఎదురుచూస్తోంది!
04-08-2026, 06:22 PM
రేయ్ మోరాటోడా నెమ్మదిగా దేంగు నేను ఎక్కడికి పోలేదు
లంజ కొడుకా నియమ్మని డెంగా ఎంతమంది నీ అమ్మను దెంగీతే పుట్టావు రా కొంచెం నిదానంగా దేంగు
అభా సన్నగా దేంగు అభ అది అలా దేంగు సామి
చిన్నగా నా పూకు చినిగితే ఇంటి కాడ ఉన్న నా మొగునికి ఏం చెప్పాలా నీకు అంటూ పెళ్లి లేదు పెళ్ళాం లేదు అంటూ శ్యామల తన మీద పడి దున్నపోతులా తన పూకు ను దేన్గుతున్న సాంబయ్య తో అంటుంది
సాంబయ్య:- బాగా నీలాంటి సదువుకున్న లంజలని దేన్గితే యమ మజాగా ఉంటుందే
కన్నె పిల్ల ల ఎంత సుకుమారంగా మూలుగుతున్నావ్ సూడు
శ్యామల:- ఎంటా మాటలు నేను నా మొగుడితో తప్ప ఎవ్వరితోనూ దెంగించుకోలేదు
Nuvvu మాత్రం నన్ను మొదటి సారి బలవంతం చేసి అనుభవించావ్, ఇక అంతే నేనేం లంజను కాదు
సాంబయ్య:- అదే అంటున్న నీ మొగుడు నిన్ను సరిగ్గా దేన్గలేదు చూడు ఆ పూకు ఎంత బిర్రగా ఉందో అంటూ గుంజి గుంజి తన 6 ఇంచుల మొడ్డా తో గుద్దుతున్నాడు.
శ్యామల:- నా మొగుడు తీర్చలేని కోరికలు మొత్తం నువ్వు తీరుస్తూ ర్యాంకు మొగుడులలా దెంగుతున్నావు ga
సాంబయ్య:- నాకు మాత్రం నువ్వు Lanja ne అంటూ శ్యామల సల్లను పిండుతూ తన రసాన్ని నాలుగు విడతలుగా శ్యామల పూకులో కార్చాడు.
అలా వాళ్ళిద్దరూ అలసిపోయి ఉండగా
సాంబయ్య ఫోను మోగింది
లంజ కొడుకా నియమ్మని డెంగా ఎంతమంది నీ అమ్మను దెంగీతే పుట్టావు రా కొంచెం నిదానంగా దేంగు
అభా సన్నగా దేంగు అభ అది అలా దేంగు సామి
చిన్నగా నా పూకు చినిగితే ఇంటి కాడ ఉన్న నా మొగునికి ఏం చెప్పాలా నీకు అంటూ పెళ్లి లేదు పెళ్ళాం లేదు అంటూ శ్యామల తన మీద పడి దున్నపోతులా తన పూకు ను దేన్గుతున్న సాంబయ్య తో అంటుంది
సాంబయ్య:- బాగా నీలాంటి సదువుకున్న లంజలని దేన్గితే యమ మజాగా ఉంటుందే
కన్నె పిల్ల ల ఎంత సుకుమారంగా మూలుగుతున్నావ్ సూడు
శ్యామల:- ఎంటా మాటలు నేను నా మొగుడితో తప్ప ఎవ్వరితోనూ దెంగించుకోలేదు
Nuvvu మాత్రం నన్ను మొదటి సారి బలవంతం చేసి అనుభవించావ్, ఇక అంతే నేనేం లంజను కాదు
సాంబయ్య:- అదే అంటున్న నీ మొగుడు నిన్ను సరిగ్గా దేన్గలేదు చూడు ఆ పూకు ఎంత బిర్రగా ఉందో అంటూ గుంజి గుంజి తన 6 ఇంచుల మొడ్డా తో గుద్దుతున్నాడు.
శ్యామల:- నా మొగుడు తీర్చలేని కోరికలు మొత్తం నువ్వు తీరుస్తూ ర్యాంకు మొగుడులలా దెంగుతున్నావు ga
సాంబయ్య:- నాకు మాత్రం నువ్వు Lanja ne అంటూ శ్యామల సల్లను పిండుతూ తన రసాన్ని నాలుగు విడతలుగా శ్యామల పూకులో కార్చాడు.
అలా వాళ్ళిద్దరూ అలసిపోయి ఉండగా
సాంబయ్య ఫోను మోగింది
05-08-2026, 01:29 AM
Story interesting ga undi.. emi artham kakunda.. etu potundo teliyaka!!
So many threads.. let's see
So many threads.. let's see
05-08-2026, 01:58 AM
05-08-2026, 03:20 AM
శ్యామల - సాంబయ్య మధ్య సంబంధం
శ్యామల వయస్సు 41 సైజులు 34 30 32 ఆ ఊరిలో ప్రభుత్వ టీచర్‌గా పనిచేస్తోంది. బయటకు చూస్తే చాలా గౌరవంగా ఉండే జీవితం. కానీ ఆమె కుటుంబానికి వచ్చిన ఓ పెద్ద సమస్య మాత్రం ఆమెను తీవ్రంగా ఇబ్బంది పెట్టింది.
ఆ సమస్యను తీర్చుకోవడానికి అప్పటి ఎమ్మెల్యే మునిస్వామి ని కలవడానికి వెళ్లింది.
శ్యామలను మొదటిసారి చూసిన సాంబయ్యకు ఆమెపై కన్ను పడింది. ఎమ్మెల్యే మునిస్వామి కి కుడిభుజంగా ఉండే సాంబయ్య మాటంటే ఆ ప్రాంతంలో చాలామంది వింటారు.
శ్యామల ప్రభుత్వ ఉద్యోగి కావడంతో భవిష్యత్తులో ఆమె వల్ల ఉపయోగం ఉంటుందని భావించిన మునిస్వామి ...
"ఈమె పని తొందరగా అయిపోవాలి. ఏదైనా సమస్య ఉంటే నువ్వే చూసుకో సాంబయ్యా" అని ఆదేశించాడు.
అదే మాట సాంబయ్యకు ఒక అవకాశంగా మారింది.
శ్యామల కుటుంబ సమస్యను పరిష్కరించాడు.
ఆ తర్వాత శ్యామలకు ఎప్పుడు ఏ సమస్య వచ్చినా సాంబయ్యే ముందుకొచ్చేవాడు.
"నువ్వేం భయపడకు... నేను ఉన్నాను" అంటూ ఆమెకు దగ్గరవుతూ వచ్చాడు.
మొదట సాంబయ్య సహాయం తీసుకోవడం మాత్రమే తెలిసిన శ్యామలకు... క్రమంగా అతని మీద ఆధారపడటం మొదలైంది.
అధికారం ఉన్న మనిషి తన బలాన్ని ఎలా ఉపయోగించుకుంటాడో ఆమెకు అర్థమయ్యేలోపే పరిస్థితులు ఆమె చేతుల్లోంచి జారిపోయాయి.
సాంబయ్యకు మాత్రం శ్యామల మీద ఏర్పడిన ఆకర్షణ క్రమంగా బలమైన సంబంధంగా మారింది.
ఈ విషయం బయటకు వస్తే తన ఉద్యోగానికి, కుటుంబానికి, పరువుకు ప్రమాదమని శ్యామల భయపడేది.
కానీ సాంబయ్య మాత్రం...
"నీకు ఏం కాదు. ఈ ఊరిలో నిన్ను ఎవడైనా ఏమైనా అంటే ముందు నా దగ్గరికి రావాలి" అంటూ తన రాజకీయ పలుకుబడిని చూపించేవాడు.
అలా శ్యామల జీవితంలో సాంబయ్య ఒక వ్యక్తిగా కాకుండా... ఆమె బలహీనతగా మారిపోయాడు.
అలా ముని స్వామి వస్తున్నాడన్న ఫోన్ రావటం తో అక్కడి నుండి శ్యామల ను పంపించేసాడు సాంబయ్య
శ్యామల వయస్సు 41 సైజులు 34 30 32 ఆ ఊరిలో ప్రభుత్వ టీచర్‌గా పనిచేస్తోంది. బయటకు చూస్తే చాలా గౌరవంగా ఉండే జీవితం. కానీ ఆమె కుటుంబానికి వచ్చిన ఓ పెద్ద సమస్య మాత్రం ఆమెను తీవ్రంగా ఇబ్బంది పెట్టింది.
ఆ సమస్యను తీర్చుకోవడానికి అప్పటి ఎమ్మెల్యే మునిస్వామి ని కలవడానికి వెళ్లింది.
శ్యామలను మొదటిసారి చూసిన సాంబయ్యకు ఆమెపై కన్ను పడింది. ఎమ్మెల్యే మునిస్వామి కి కుడిభుజంగా ఉండే సాంబయ్య మాటంటే ఆ ప్రాంతంలో చాలామంది వింటారు.
శ్యామల ప్రభుత్వ ఉద్యోగి కావడంతో భవిష్యత్తులో ఆమె వల్ల ఉపయోగం ఉంటుందని భావించిన మునిస్వామి ...
"ఈమె పని తొందరగా అయిపోవాలి. ఏదైనా సమస్య ఉంటే నువ్వే చూసుకో సాంబయ్యా" అని ఆదేశించాడు.
అదే మాట సాంబయ్యకు ఒక అవకాశంగా మారింది.
శ్యామల కుటుంబ సమస్యను పరిష్కరించాడు.
ఆ తర్వాత శ్యామలకు ఎప్పుడు ఏ సమస్య వచ్చినా సాంబయ్యే ముందుకొచ్చేవాడు.
"నువ్వేం భయపడకు... నేను ఉన్నాను" అంటూ ఆమెకు దగ్గరవుతూ వచ్చాడు.
మొదట సాంబయ్య సహాయం తీసుకోవడం మాత్రమే తెలిసిన శ్యామలకు... క్రమంగా అతని మీద ఆధారపడటం మొదలైంది.
అధికారం ఉన్న మనిషి తన బలాన్ని ఎలా ఉపయోగించుకుంటాడో ఆమెకు అర్థమయ్యేలోపే పరిస్థితులు ఆమె చేతుల్లోంచి జారిపోయాయి.
సాంబయ్యకు మాత్రం శ్యామల మీద ఏర్పడిన ఆకర్షణ క్రమంగా బలమైన సంబంధంగా మారింది.
ఈ విషయం బయటకు వస్తే తన ఉద్యోగానికి, కుటుంబానికి, పరువుకు ప్రమాదమని శ్యామల భయపడేది.
కానీ సాంబయ్య మాత్రం...
"నీకు ఏం కాదు. ఈ ఊరిలో నిన్ను ఎవడైనా ఏమైనా అంటే ముందు నా దగ్గరికి రావాలి" అంటూ తన రాజకీయ పలుకుబడిని చూపించేవాడు.
అలా శ్యామల జీవితంలో సాంబయ్య ఒక వ్యక్తిగా కాకుండా... ఆమె బలహీనతగా మారిపోయాడు.
అలా ముని స్వామి వస్తున్నాడన్న ఫోన్ రావటం తో అక్కడి నుండి శ్యామల ను పంపించేసాడు సాంబయ్య
06-08-2026, 11:40 AM
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)