Adultery சங்கீத தேவதையின் அரங்கேற்றம்

[Peterparker69]

எபிசோடு: 100

சுமித்ரா முன்னால் போக, ஸ்வேதாவின் பின்னால் லேசாகத் தட்டினான். அவள் 'ஷ்' என்றாள். "தங்கச்சி இருக்கா, அப்புறம் பேசுறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு அவள் போவதைப் பார்த்தான்.
வீட்டுக்குப் போன கொஞ்ச நேரத்தில் ஸ்வேதாவின் போன் அடித்தது. போனை ஓடி எடுத்தவள் பெயரைப் பார்த்ததும் முகம் மலர்ந்தாள். நாவால் உதட்டைத் தடவிக்கொண்டு உதட்டைக் கடித்தாள். "அதுக்குள்ள என்ன அவசரம் இவனுக்கு?" என முணுமுணுத்தாள்.
போன் எடுத்துக்கொண்டு அவள் ரகசியமாக வேறு ரூமுக்குப் போவதை ஓரக்கண்ணால் சுமித்ரா பார்த்துக்கொண்டே இருந்தாள். கண்டிப்பாக அந்தக் திருட்டுப் பூனைதான் இருக்கும்.
'என்ன கேட்கும்? பால் குடிக்கணும், எப்ப வரணும்னு கேட்கும்? இவளும் சொல்லுவா, வெட்கங்கெட்டவ!'
அவள் கிசுகிசுப்பாக அவனிடம் பேசுவதைச் சுமித்ரா கண்டும் காணாமலும் வெளியே பூக்கட்டிக்கொண்டே கேட்டுக்கொண்டே இருந்தாள். சுமித்ரா அக்காவின் காதல் சிலுமிசத்தைக் கண்டும் காணாதது போல் இருந்தாள்.
அன்று இரவு கணவனைப் புறக்கணித்துவிட்டு அவள் அக்காவுடன் ஹாலில் படுத்தாள். கணவன்மார்கள் தூங்கிய பிறகு ஸ்வேதா போனை எடுத்துக்கொண்டு கார் ஷெட்டுக்குப் போனாள். அனிருத்திடம் பேசினாள்.
கார் ஷெட் மறைவில் அவன் ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றச் சொன்னான். அவள் மறுக்க, "அப்படின்னா நேர்ல வாடி!" என்றான்.
"அய்யோ, என்னால முடியாது! வீட்ல எல்லாரும் இருக்காங்க, சுமித்ரா கூட இன்னும் தூங்கல"
"பத்து நிமிஷம் தாண்டி"
"அய்யோ, பத்து நிமிஷத்துல விடுற ஆளைப் பாரு, ஒரு வாரம் பொறுத்துக்கங்க, எல்லாரும் போகட்டும், ஆற அமர தர்றேன், சரியா?"
"அப்போ அவிழ்த்தாச்சும் காட்டு" அதற்கு அவள் சம்மதித்தாள்.
அந்த ஆபாச உரையாடலின் நடுவில் அவளது உச்ச நீர் வெளிப்பட்ட பிறகு, சிறிது நேரம் உலாத்திவிட்டு ஹாலில் தங்கையின் பக்கத்தில் வந்து படுத்தாள்.
இந்த நேரம் அவர்களுக்குள் என்ன ஓடியிருக்கிறது என்பது சுமித்ராவுக்குத் தெரியும். பாவி, மதியம் உருகி உருகி என்னிடம் பேசிவிட்டு, இப்போது மறுபடியும் ஸ்வேதாவிடம் வழிந்திருக்கிறான்.
"யாரு போன்ல? இந்த நேரத்துல?"
"போ, போனா? போன்ல யாரும் இல்லைடி"
"அப்ப போனை எடுத்துக்கிட்டு ஏன் வெளில போனே?"
","
"அந்த அனிருத் தானே?"
"ஏய்!"
"எனக்குத் தெரியும்"
"சுமித்ரா, கம்முன்னு படு"
"உன் போட்டோவெல்லாம் உன் போன்ல பார்த்தேன்"
","
"ஹி ஃபக்ட் யூ மெனி டைம்ஸ், நேத்தே தெரியும் எனக்கு"
"சுமித்ரா, அது வந்து, அவர்தான்"
"நேர்ல போகலன்னா வீடியோ கால்ல காட்டணுமில்ல?"
","
"இப்ப காட்டிட்டுதானே வர்றே?"
"சுமித்ரா, நான் சுமித்ரா," ஸ்வேதா எழுந்து முழங்காலில் முகம் புதைத்துச் சத்தமில்லாமல் அழுதாள்.
சுமித்ரா ஸ்வேதாவின் முதுகைத் தொட்டாள்.
"இப்ப எதுக்கு அழுவுற? அவன் கூட படுத்துட்டோமேன்னு அழுவுறியா, இல்ல எனக்குத் தெரிஞ்சிடுச்சுன்னு அழுவுறியா?" ஸ்வேதா விழிகள் சிவக்கச் சுமித்ராவைப் பார்த்தாள்.
"இல்லை சுமித்ரா, எனக்கு இது தப்புன்னு தெரிஞ்சது. ஆனா அவரை ரொம்ப பக்கத்துல பாக்குறப்போ என்னால வேலி போட்டுக்க முடியல".
"உண்மை சொல்லணும்னா, இது எனக்கு வேணும்னு தோணுச்சு"
"அதான் ஏன்?"
"ஏன்னு சொல்லத் தெரியல. எல்லோருக்குமே கனவு ஒரு மாதிரியா இருக்கு, பிராக்டிகல் லைஃப் ஒரு மாதிரியா இருக்கு. எனக்கு அது ரொம்ப மோசமா அமைஞ்சிருக்கு".
"ஏன்? எனக்குக் கூடத்தான்." இருவரும் மௌனமாயினர்.
"உனக்கு ஆம்பளைங்களைப் பத்தி நல்லா தெரியல, போயும் போயும் எதிர் வீட்டு ஆள் கூட சிநேகம் வச்சுக்கலாமா? அது எப்பவும் டேஞ்சர் இல்லையா? யாருக்காச்சும் வெளியே தெரிஞ்சா என்ன ஆகுறது?"
"இல்லை, அவர் இன்னும் கொஞ்ச நாள்தான் இருப்பார்".
"அப்புறம்?"
"அப்புறம் கேரளாவுக்கு சூட்டிங் போயிடுவாரு".
"சரி, அப்போ அவர் போயிட்டார்னா அவரை பிரிஞ்சு உன்னால இருக்க முடியுமா?"
"இருந்துதானே ஆகணும்? நான் என்ன அவருக்கு தாலி கட்டுன பொண்டாட்டியா?"
"நிஜமா அவர் உன் மேல ஆசையா இருக்காரா? இல்லை வந்த இடத்துல சும்மா தரிசா ஒரு மேய்ச்சல் நிலம் கிடைச்சுதேன்னு மேயற டைப் மாடா?"
"அவரு, என் மேல உயிரையே வச்சிருக்காரு! நான் இல்லாம அவருக்கு பொழுதே போகாது! பகல்ல இல்லைன்னா ராத்திரி கண்டிப்பா நான் வேணும்!"
"எது, ஸ்வேதாவா? இல்லை ஸ்வேதாவோட உடம்பா?"
"என்னடி கேள்வி? ஸ்வேதா என்ற மனுஷி தனியாகவா இருக்கா?"
"அப்படி இல்லை. இவனுங்களுக்கு பொழுதானா போதும், துணை ஒன்னு தேடும் டைப்! அது ஸ்வேதாவா இருக்கணும்னு அவசியம் இல்லை. இந்த மாதிரி ஆளுக்கு ஒரு புத்தி, ஒரு மனுஷியெல்லாம் அப்படி கிடையாது! புதுசா கிடைக்கிற வரைக்கும் பழையதை வச்சு உருட்டுவானுங்க!"
"அவரு ஒரு சினிமா ஆளுங்கறதுனால நீ அப்படி சொல்ற?"
"அவரு சினிமால நடிக்கலன்னா கூட அப்படித்தான் சொல்வேன்".
"நோ, என் அனிருத் அப்படி இல்லை".
"உன் அனிருத்தா? சரி, புரூவ் பண்ணிட்டா?"
"எப்படி பண்ணுவே? எதை பண்ணுவே?"
"அனிருத் உன்னை இல்லை, உன் உடம்பைத்தான் லவ் பண்றான். உன்னை விட பெட்டரா ஒருத்தி கிடைச்சா அவகிட்டதான் போவான், இதை புரூவ் பண்ணிக் காட்டுறேன்!"
"ஓ, நீ அனிருத்துக்கு ரூட் போட்டியா? அதை ஓபனா சொல்லேன்! அதுக்குத்தான் அவரு எதுக்க குதிச்சு குதிச்சு காட்டினியா?"
"ஏய்!"
"அவன் உனக்கு கவுந்துடுவான்னு நினைக்கிறியா? அவன் அந்த மாதிரி டைப் இல்லை".
"எப்படி சொல்றே?"
"நான் ஒன்னும் சும்மா ஒத்துக்கல, அவன் என் பின்னாடி ரொம்ப நாள் அலைஞ்சப்பறம்தான் நான் ஓகே சொன்னேன்".
"ஓஹோ, உன்னை விட டபுள் மடங்கு அந்த நடிகனை அலைய விட்டு காட்டட்டுமா?"
"நெவர்! அனிருத் அப்படிப்பட்டவன் இல்லை. இன்னைக்கு நான் உன்னை அவர்கிட்ட தைரியமா கூட்டிப் போய் காட்டினேன் இல்லை? ஏன், அவர் மேல எனக்கு அவ்ளோ நம்பிக்கை, ஓகேவா? உன்னை ஏறெடுத்து பார்த்தாரா?"
"ஏன், பார்க்கலையா?"
"ஜஸ்ட் உன்கிட்ட ஒரு மரியாதைக்கு சிரிச்சு பேசிட்டா ஒரு மனுஷனை என்ன வேணும்னாலும் சொல்வியா?"
"அனிருத் சுயரூபத்தை உனக்கு காட்டிட்டா என்ன செய்வே?"
"நீ என்ன சொன்னாலும் செய்றேன்"
"வார்த்தை மாறக் கூடாது"
"மாறாதுடி,"
அந்தச் சவால் அவளுக்குத் தேவையில்லாததுதான். ஆனால் அந்தச் சவாலை ஏற்காது போனால், தனக்கும் அனிருத்துக்கும் இடையேயான உறவு அர்த்தமில்லாத ஒன்றாக, வெறும் காமப் பரிமாற்றம்தான் நோக்கம் எனச் சுமித்ரா நினைத்துவிட்டால் என்ன செய்வது? நம்மை அலையற பொம்பளையாகச் சுமித்ரா நினைத்துவிட்டால்? அட்லீஸ்ட் ஒரு காதல் இழை இடையே ஓடுகிறது என்றாலாவது இந்த கள்ள உறவை நியாயப்படுத்தலாம்.
அதுமட்டுமல்லாமல், உண்மையிலேயே இந்த அனிருத் நம்மை நினைத்து உருகுகிறானா எனத் தெரிந்துகொள்ளச் ஸ்வேதாவும் துடித்தாள்.
மறுநாள்,
ஸ்வேதா கிச்சனில் யாருக்கும் தெரியாமல் அனிருத்திடம் ரகசியமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தாள். 'ப்ச் ப்ச்' என முத்தங்கள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். சுமித்ராவுக்குக் கேட்டது.
ஓஹோ, பாய் பிரண்டை தக்க வைக்கக் காலையிலேயே கியர் போட்டுவிட்டாளா? அடி போடி! சுமித்ரா கிச்சனை எட்டிப்பார்க்க, ஸ்வேதா போனை கட் செய்து அவளை முறைத்தாள்.
"என்ன ஸ்வேதா, காலையிலேயே ரொமான்ஸா?"
"உன் வேலையைப் பாரு,"
"இரு, கோபப்படாதே, நான் ஒன்னும் உன் சக்களத்தி இல்லை. நேத்து நான் ஆணைப் பற்றி சொன்னதெல்லாம் நிஜம்".
"சரி, நீ இங்கே ஒன் வீக் இருக்கப் போறல்ல? புரூஃப் பண்ணு, இப்ப இடத்தை காலி பண்ணு"
"அதுக்கென்ன ஸ்வேதா ஒன் வீக்? ஒன் மினிட் போதும்! உன் போனை கொடு, அவனுக்கு போன் போட்டு ஹலோ சொல்லிட்டு காலை கட் பண்ணு"
"இந்தா," அவள் திருட்டுப் பூனைக்கு போன் செய்து கட் செய்ய, சுமித்ரா போனை வாங்கிக் கொண்டாள். அவள் எதிர்பார்த்தது போலவே கொஞ்ச நேரத்தில் அனிருத் கால் செய்தான்.
"ஏய், என்னடி பண்ற? திமிரா போனை கட் பண்றே?" எனக் கேட்க, சுமித்ரா எதுவும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள். ஸ்வேதாவும் மௌனமாக இருக்க,
"ஏய் ஸ்வேதா, என்ன ஆச்சு, பேசவே மாட்டேங்குற?" எனக் கேட்டான். சுமித்ரா எதுவும் பேசாமல் தொண்டையை மட்டும் கனைக்க,
"ஏய், என்னடி எதாச்சும் பேசுனா என்ன ஏதோ பிளேபேக் சிங்கர் மாதிரி தொண்டை கனைக்கிற?"
","
"ஓ பக்கத்துல ஆள் இருக்காங்களாடி?"
","
"சரி, நான் பேசுறதைக் கேளு. நேத்திக்கு நீ கட்டியிருந்த சேலை செமையா இருந்துச்சு. அதான்டி உன்ன நைட்டு கூப்பிட்டேன்," அவள் எதுவும் பேசவில்லை.
"உன் தங்கச்சி மட்டும் இல்லைன்னு வச்சுக்கோ, கட்டிப் பிடிச்சு முத்தம் கொடுத்து இருப்பேன்"
","
"பின்ன என்னடி? கருப்பு பிளவுஸ் உள்ள ஒயிட் பிரா, நீ குதிச்சு குதிச்சு எம்பி காய் பறிக்கிற, ரெண்டு காயும் செமையா ஆடுது தெரியுமா? அவ மட்டும் இல்லைன்னா ரெண்டு காயும் பிடிச்சு நல்லா கசக்கி பார்த்திருப்பேன், தெரியுமா?"
சுமித்ரா ஸ்வேதாவைப் பார்க்க, "ஏய், அவன் நான் நினைச்சுட்டு உன்கிட்ட பேசிட்டு இருக்கான்" என்றாள் கிசுகிசுப்பாக.
"ப்ச்," சுமித்ரா உதட்டைப் பிதுக்க,
"என்னடி ப்ச்சிக்,? சரி, என்ன இன்னைக்கு இருக்கா, இல்லையா?" என அனிருத் போதையாகக் கேட்க, அவள் "என்ன இருக்கா, இல்லையா?" என்றாள் சத்தமாக.
அவனுக்கு லேசாகக் குரல் வித்தியாசம் தென்பட, அவனை திடுக்கிட வைத்தது.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 101

"ஹலோ!" என்றான் அனிருத், குரல் பயங்கரமாகப் பிசிறிட.
"ம்ம் ஹலோதான்!"
"யார் பேசுறீங்க?"
","
"உங்களுக்கு யார் வேணும்,?" சுமித்ரா மிரட்ட, அவன் குபீரென வேர்த்தான்.
"பிளாக் பிளவுஸ், ஒயிட் பிராவா? அவங்களா வேணும்?"
"சாரி, நான் ஸ்வேதா," அவன் இழுக்க,
அவள், "பேசறது, யெல்லோ பிளவுஸ், பிளாக் பிரா!" என்றாள் சன்னமான குரலில். "என்னடி இப்படிலாம் பேசுறே?" ஸ்வேதா விழிகளை உயர்த்த, சுமித்ரா பேசியதைக் கேட்டு அவன் இன்னும் திடுக்கிட்டான்.
"ஹலோ, சாரி, நான் ஸ்வேதான்னு நினைச்சு,"
"நான் சுமித்ரா, அவங்களோட சிஸ்டர்" என்றாள். அவன் எதுவும் பேசவில்லை.
"உங்களை டீசண்டான ஆக்டர்னு நினைச்சா, என்னோட பிரா கலர் முதற்கொண்டு பார்த்திருக்கீங்க இல்லை?"
"அய்யோ சாரிங்க, நான் ஜஸ்ட் அவங்க கூட பிரண்ட்ஷிப்பா பேசுவேன்"
"பிரண்ட்ஸ்க்குதான் கட்டிப் பிடிச்சு முத்தம் கொடுப்பாங்களா? அதுவும் கல்யாணமாகி குழந்தை இருக்கறவங்ககிட்ட? ஆங்?" அவள் அதட்டினாள்.
"ஐயோ சாரிங்க, நான் அவங்கன்னு நினைச்சு கொஞ்சம் ஓவரா பேசிட்டேன்"
"உங்களை ரொம்ப நல்ல, ஒரு டீசண்டானவர்னு நினைச்சேன்,"
"அய்யய்யோ சாரிங்க, அவகிட்ட நான் அப்படித்தான் விளையாடுவேன்"
"அதுக்காக உங்க தங்கச்சியைக் கட்டிப்பிடிச்சு முத்தம் கொடுப்பேன்னுதான் சொல்வீங்களா?"
"அய்யய்யோ, தங்கச்சின்னு சொல்லலைங்க, தங்கச்சி மட்டும் இல்லைன்னா அவங்களைக் கட்டிப்பிடிச்சு முத்தம் கொடுப்பேன்னு சொன்னேன்" என அனிருத் சொல்ல,
"ஓ, அப்படி சொன்னீங்களா? எனக்குத் 'தங்கச்சியத்தான் கட்டிப் பிடிச்சு முத்தம் கொடுப்பேன்'னு கேட்டுச்சு" என்று சிரித்துவிட்டு போனை கட் செய்துவிட்டாள்.
ஸ்வேதா முறைக்க, சுமித்ரா தம்ஸ்-அப் உயர்த்திக் காட்டினாள்.
"மாப்பிள்ளையைப் பாரு, உடனே கால் அடிப்பான்,"
அங்கே, அப்போதுதான் அனிருத்திற்கு உரைத்தது. நாம் ஸ்வேதாவைத்தான் சொன்னோம். அது தெரிந்து வேண்டுமென்றே தங்கச்சி என்று சொல்கிறாளே, அவன் துணிச்சலாக மறுபடியும் போன் செய்தான்.
சுமித்ரா போனைப் பார்த்து ஸ்வேதாவுக்கு வெவ்வே காட்டினாள்.
"எனக்கா தெரியாது இந்த ஆம்பளைங்களைப் பற்றி?"
சுமித்ரா போனை எடுத்து, "இப்ப யாருகூட நீங்க பேசணும்?"
"யெல்லோ பிளவுஸ்"
"ஏய்ய், வாய் நீளுதே!"
"ஐ மீன், உன்கிட்டதான் பேசணும்"
"அக்கா கிடைக்காட்டி தங்கச்சி, அதானே?"
"அக்கா கிடைச்சாலும் தங்கச்சிதான்,"
அவன் சொல்ல, ஸ்வேதாவுக்குக் காதில் குபீரென ரத்தம் பாய,
"சும்மா சும்மா இந்த நம்பருக்கு போன் பண்ணாதீங்க, வீட்ல எல்லாரும் இருக்காங்க" என்றாள் சுமித்ரா.
"உங்ககிட்ட சாரி சொல்றதுக்குத்தான் கால் பண்ணேன்"
"ரொம்ப நல்லவர்தான், எதுக்கு சாரி?"
"ஒரு சின்ன பொண்ணுகிட்ட தப்பா பேசிட்டேன்"
"யார் சின்ன பொண்ணு?"
"நீங்கதான்"
"நான் சின்ன பொண்ணுன்னு உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?"
"அப்படின்னா?"
"எதைப் பார்த்து நான் சின்னப் பொண்ணுன்னு சொல்றீங்க தலைவா?"
அவன் என்ன சொல்வது என யோசித்தான். இவள் வாயாடிதான். பழகிய உடனே இப்படிப் பேசுகிறாளே, ஸ்வேதாவின் கையைத் தொடவே ஒரு மாதம் ஆச்சே?
"ஹலோ லைன்ல இருக்கீங்களா? எனக்குக் கல்யாணம் ஆயிடுச்சுன்னு தெரியலையா? நான் சின்னப் பொண்ணா?"
"அதுக்காக உங்க அக்கா கிட்ட பேசின மாதிரி உன் கிட்ட பேச முடியுமா?"
"என்கிட்ட அப்படியெல்லாம் யாரும் ஒன்னும் பேச வேண்டாம். ஸ்வேதா கிட்ட போனை கொடுக்கறேன், அவகிட்ட பேசுங்க."
"சரி கொடு."
"அக்கா பிஸியா இருக்காங்கன்னு சொல்றேன் இல்ல,"
"நீ கொடுக்க மாட்டேன்னு தெரியும்."
"விளையாடாதீங்க, எங்க வீட்டுக்காரர், மாமா எல்லாம் ஹால்லதான் இருக்காங்க. போனை வச்சிட்டு வேலையைப் பாருங்க. எவா கிடைப்பாளோன்னு அலையாதீங்க."
"நான் என்ன நேர்ல வந்தா பேச சொல்றேன், போன்லதானே?"
"அப்பா விட்டா நேர்ல கூட கூப்பிடுவீங்க போல இருக்கு. பொண்டாட்டி கிடைக்கலன்னா மச்சினியைக் கூப்பிடற கதையா இருக்கு?"
"யார் பொண்டாட்டி?"
"வேற யாரு? அவதான் என் அக்கா ஸ்வேதா உங்களுக்குப் பொண்டாட்டி. நான் மச்சினி, அப்படித்தானே? சொன்னா கேளுங்க, போனை வச்சிட்டு வேலையைப் பாருங்க, சரியா? எவா கிடைப்பாளோன்னு அலையாதீங்க."
"ஏய் சுமித்ரா! என்னை அந்த மாதிரி நினைச்சுடாத. ஏதோ நீ பாக்க அழகா இருந்தியேன்னுதான் நான் பேசிட்டு இருக்கேன். மத்தபடி ஸ்வேதாவோட தங்கச்சி கிட்ட எல்லாம் நான் தப்பா நடந்துக்கற ஆள் கிடையாது."
அவன் சொல்வதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஸ்வேதா, சுமித்ராவைப் பார்த்துக் கையைக் காட்டினாள். "பாத்தியா, என் ஆளு தங்கம்டி" எனச் சைகையால் சொல்ல, சுமித்ரா "கொஞ்சம் இரு" என அமர்த்தினாள்.
"தப்பா நடந்துக்க மாட்டேன்னு சொல்றீங்க, ஆனா அழகா இருக்கே, அது இருக்கு இது இருக்குன்னு சொல்றீங்களே?" அவள் இது எவ்வளவு தூரம் போகிறது என்று பார்க்க ஆசைப்பட்டாள்.
அவனுக்கோ பட்சி வலையில் மாட்டிக்கொண்ட கதையாக இருந்தது.
"நான் ஒன்னு சொல்லணும்" என்றான்.
"ஒன்னும் சொல்ல வேண்டாம், நீங்க என்ன சொல்ல வருவீங்கன்னு எனக்குத் தெரியும்."
"என்ன சொல்லுவேன்?"
"ஆம்பளைங்களோட பிக்கப் வேர்ட்ஸ் எனக்குத் தெரியாதா? 'உன் அக்கா ஸ்வேதாவை விட நீ அழகு, ஸ்வேதாவுக்கு முன்னாடி நான் உன்னைப் பார்த்திருக்கலாம்' அதானே?" சொல்லிவிட்டு ஆசையாய் காத்திருந்தாள்.
"ஸ்வேதாவை விட நீ கொஞ்சம் அழகு அப்படி எல்லாம் நான் பொய் சொல்ல மாட்டேன்."
"பின்ன?" அவள் கேட்க,
"ஸ்வேதாவை விட நீ ரொம்ப அழகுடி" அவன் பேச்சால் வீழ்த்தினான்.
கேட்ட ஸ்வேதா தூள் தூளானாள். சுமித்ரா அவனிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை. அவள் மௌனமாக இருக்க, அவன் "ஏய்" என்றான்.
"நான் போனை கட் பண்றேன்."
"எதுக்கு?"
"ஹால்ல என் புருஷன் வச்சுக்கிட்டு எனக்கு இப்படிப் பேசுறதுக்கு ரொம்ப கில்டியா இருக்கு."
"சரி, கதவை மூடிட்டு வந்து பேசு" என்றான்.
"கதவை மூடுனா டவுட் வரும்."
"அப்புறம் எதுக்கு என் உயிரை வாங்குற? எதுக்கு என்னை தேடி வந்து பார்க்கிற? என் வீட்டுக்கு வந்து நான் பாக்கறேன்னு தெரிஞ்சு எதுக்கு குதிச்சு குதிச்சு கீரையைப் புடுங்குன?"
"?"
"தனியா இருக்கிற ஒரு ஆம்பளையை இப்படி எல்லாம் சாவடிக்கிறீங்க" அவன் பேசிக்கொண்டே போனான்.
"ம்ம்ம், நான் போனை கட் பண்றேன்" என்றாள்.
"எதுக்குடி?"
"இந்த போன்ல பேசிட்டு இருந்தா அவகிட்ட மாட்டிக்குவோம்."
"அப்ப நீ உன் ஃபோனில் கூப்பிடு."
"நான் கூப்பிட முடியாது, உங்களுக்கு வேணும்னா என் நம்பருக்கு கால் பண்ணுங்க" என்றாள்.
"நம்பர் சொல்லுடி" என அவள் சொல்ல, அவன் உடனே கூப்பிட்டான்.
சுமித்ரா சிரித்தாள்.
"பாத்தியா ஸ்வேதா, நான் சொன்னேன்ல? இவனுங்க இப்படித்தான் ஒன்னை விட இன்னொன்னு, அதை விட பெட்டர்னு போய்கிட்டே இருப்பானுங்க."
போன் விடாமல் அடிக்க,
"சரி, எடுத்து பேசு, நாய் என்ன சொல்றான்னு கேட்போம்." ஸ்வேதா கோபமாய் இரைந்தாள். சுமித்ரா ஃபோனை அட்டெண்ட் செய்தாள்.
"சுமித்ரா."
"என்ன?"
"உன் நினைப்பாவே இருக்குடி."
"இருக்கும் இருக்கும், பார்த்த முதல் நாளிலேயே அறிமுகம் இல்லாதவகிட்ட மூவ் பண்றீங்க, ரொம்ப அனுபவமோ?"
"பார்த்த முதல் நாளிலேயா? இல்லையே, உன்னை ரெண்டு மாசமா டாவடிச்சிட்டு இருந்தேனே?"
"அய்யோ, எப்படி?" அவள் வியக்க,
"உன் அக்கா உன் போட்டோவெல்லாம் காட்டியிருக்கா. அப்பவே பார்த்திருக்கேன், தாஜ்மகால்ல நீ இருந்த உன் போட்டோ சேவ் பண்ணி வச்சிருக்கேன். நீதான் 'எனக்கு நீங்க பழக்கமில்லை'ங்கிற."
"ஏன் பழக்கமில்லாம? பத்தொன்பது வயசுலருந்து எனக்கு உங்களைத் தெரியும்."
","
"உங்களுக்கு லெட்டரெல்லாம் போட்டிருக்கேன். உங்க நம்பர் எடுத்து பேசியிருக்கேன். உங்க பி.ஏ. பாலான்னு ஒருத்தர்தான் பேசுவார். உங்ககிட்ட சொல்றேன்னு சொல்லுவார், சொல்லியிருக்காரா சுமித்ரான்னு?"
"ஞாபகமில்லையே,"
"ஞாபகமிருக்குமா? ஒரு சுமித்ராவா உங்களுக்கு?" அவன் சிரித்தான்.
"சரி, இப்ப என்ன டிரஸ்? அதேவா? மாத்திட்டியா?"
"நேத்து போட்டதையே இப்பவும் போடுவாங்களா?"
"பிளாக் பிரா தானா?"
"இல்ல, ரெட்,"
அவன் கொஞ்ச நேரத்திலேயே அவளிடம் அந்தரங்கமாகப் பேச ஆரம்பித்தான்.
சுமித்ராவும் ஸ்வேதாவைப் பார்த்துக்கொண்டே பதில் சொன்னாள். அவன் சுமித்ரா நினைத்ததை விடப் பொறுக்கியாக இருந்தான்.
அவளுடைய மார்பு அளவு, உள்ளாடை நிறம் உட்பட அவன் எல்லாவற்றையும் ஒரே போன் காலில் ஒப்புவித்துவிட்டான். அக்கா பார்க்கப் பார்க்க, முறைக்க முறைக்க, அவனுடன் பேசுவது அவளுக்குத் த்ரில்லாக இருந்தது.
வெளியே கணவன் யாருடனோ பேசும் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே இருக்க, தன் பருவ காலத்துக் காதலனுடன் ஸ்வேதா எதிரில் அவள் அவனுக்கு ஈடுகொடுத்து அந்தரங்கமாகப் பேசினாள்.
"ஏண்டி இன்னும் புள்ளை பெத்துக்கல?"
"உங்க சார் எப்படி பெட்ல?"
"உனக்கு எப்படி இருந்தா பிடிக்கும்?" ஏகப்பட்ட விரசமான கேள்விகளைக் கேட்டு அவளைச் சிவக்க வைத்தான். ஸ்வேதாவும் ஆடிப்போனாள்.
"இவ்வளவு நாள் அக்கா கூட இருந்துட்டு, இப்படித் தங்கச்சிக்குப் பிராக்கெட் போடறீங்களே?" அவள் அவனைச் சீண்ட, "ஏண்டி, கொழுந்தியா கும்முன்னு இருந்தா விட்டுட முடியுமா?"
"ஸ்வேதாவுக்குத் தெரிஞ்சா தோலை உரிச்சிடுவா."
"ஏன், நான் என்ன அவ வீட்டுச் சொத்தா?"
"அப்ப நீங்க என் சொத்தா?"
"அது உன் டிசிஷன்" என்றான்.
அவள் போனை வைத்தாள்.
அன்று முழுக்க பலமுறை அவன் சுமித்ராவுடன் போனில் பேசினான். நேரில் கூப்பிட்டான், அவள் போகவில்லை.
ஸ்வேதா ரகசியமாய் பலமுறை அழுதாள்.
"சுமித்ரா, சுமித்ரா" என அவன் கூப்பிட்ட விதமே, அவன் அவளுக்கு எவ்வளவு தூரம் ஏங்குகிறான் என அவளுக்குச் சொன்னது.
இரவு அவன் மீண்டும் போன் செய்தான்.
"ஏய் சுமித்ரா!"
அவன் குடிக்க ஆரம்பித்ததன் அடையாளமாக அவனது குரல் உளற ஆரம்பித்தது. அவன், "சுமித்ரா, சுமித்ரா" என பலமுறை தேன் ஒழுகக் கூப்பிட்டான்.
"நீங்க இப்படியெல்லாம் பேசுறது ஸ்வேதாவுக்குத் தெரிஞ்சா அவ்வளவுதான்."
"ஸ்வேதா ரொம்ப ஜோவியல் டைப், அவளுக்குத் தெரியும் நான் ஒரு ஆக்டர் அப்படின்றது. சோ, என் மேல எத்தனை பொண்ணுங்க தேடி வந்தாலும் அவ அதெல்லாம் கேர் பண்ண மாட்டா. நீ வேணும்னா இப்ப வா."
"அய்யய்யோ, என்னால் முடியாது, வீட்டில் ஆள் இருக்காங்க."
"சரி, வீடியோ கால் வரியா?"
"அய்யய்யோ, சத்தியமா என்னால் முடியாது" எனச் சொல்லி போனை கட் செய்தாள்.
அதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஸ்வேதாவுக்குக் கண்களில் நீர் துளிர்த்தது.
"போதுமா? இதான் ஜென்ட்ஸ் புத்தி. எப்படி அலையறான் பார், போட்டு கழட்டுன ஜட்டி இருந்தா கூட போட்டோ எடுத்து அனுப்புங்கறான். இதை ஜஸ்ட் பாஸிங் கிளவுட் போல லைட்டா எடுத்துக்கோ."
"வேணுமா? வேணாமா? வச்சுக்கறியா? தூக்கி போடுறியா? அவ்வளவுதான். அதை விட்டுட்டு நீ தலையில வச்சுக்கறேன், ஹார்ட்ல வச்சுக்கறேன்னு திரிஞ்சா லாஸ் உனக்கு ஹெவியா இருக்கும்,"
","
"இது அவுட் ஆஃப் மேரேஜ் ரிலேஷன்ஷிப், அவ்வளவுதான். ஆனா நீ இது ஒரு தெய்வீகக் காதல், என் மேலேயே உசுரை வச்சிருக்கார் அப்படிலாம் டயலாக் ஓடிக்கிட்டு இருந்தேன்னு வச்சுக்கோ, உன் லைஃப் தான் ரொம்ப கஷ்டமாயிடும்."
"அவன் உன் கிட்ட எப்படி அவ்ளோ குளோஸா பேசுறான்?"
"ஆம்பளைங்க எப்படி பேசுவாங்கன்னு தெரியாதா? ரெண்டு மூணு பிட்டு போட்டா உடனே நாக்கைத் தொங்க போட்டுக்கிட்டு சுத்தி சுத்தி வர்றான்."
"சரி, அவன் உன்னை வா வான்னு கூப்பிட்டு இருக்கானே?"
"என்னை மட்டுமா கூப்பிட்டான்? உன்னையும்தான் கூப்பிட்டான்."
"ப்ச், த்ரில்லு, ஸ்ட்ரேஞ்சுன்னு நினைச்சு இவனுக்கு ஓகே சொல்லிட்டேன். சரி, இவனுக்கு நீ என்ன பதில் சொல்லப்போறே?"
"இப்ப எதுவுமில்லை, உடனே கொடுத்துட்டா அதுக்கு மரியாதை இருக்காது. கொஞ்ச நாள் ஆகட்டும், நல்லா அலையட்டும், அப்புறம் முடிவு பண்ணலாம்."
"அப்போ நீயும் அவன்கிட்ட த்ரில்லுக்காக போகப் போறியா?"
"தெரியல, உனக்கு என்ன பிரச்சனையோ அதுதானே எனக்கும் என் புருஷனுக்கும் நடுவுல இருக்கற பிரச்சனை."
அவளுக்கு இருக்கும் குழந்தை பிரச்சனை, படுக்கை பிரச்சனை ஓரளவு ஸ்வேதாவுக்குத் தெரியும். அதுக்காக ஷ்யாமுக்கு ஓகே சொல்வாளா என்ன? ஸ்வேதா நினைக்க,
என்ன பிரச்சனை என்பதை பரஸ்பரம் சொல்லிக்கொள்ளவே இல்லை.
"வேற மாதிரி ஆளுங்க கிட்ட மாட்டினா லைஃப் ஃபுல்லா வந்து நிப்பான், பெரிய டிரபிள் கொடுப்பான். இவன் ஆக்டர், இவன் அங்க இங்க என ஓடிக்கொண்டிருக்கிறான். நாளை பின்ன திரும்பிப் பார்க்க மாட்டான். கிடைச்ச வரைக்கும் லாபம் என்று தொட்டுட்டு போயிட்டே இருப்பான், நாமளும் வர்ற வரைக்கும் லாபம்னு காட்டிட்டு வந்துடனும்" சுமித்ரா சொல்ல ஸ்வேதாவுக்கு வியப்பாக இருந்தது. என்ன பேச்சு பேசுகிறாள்?
"என்ன சொல்ற? சரி, உன் மூஞ்சியைப் பார்த்தா பொறாமைத் தீ பத்திக்கிட்டு இருக்கே. நான் எங்க உனக்குப் பங்குக்கு வருவேன்னு நினைக்கிறே? இல்லையா? பரவாயில்லை, நான் நாளைக்கு ஊருக்கு போயிடுறேன். நீ ஜாலியா இரு."
"ம்கூம், அதெல்லாம் இல்லை. ஷ்யாம் என்ன எனக்கு தாலி கட்டுன புருஷனா? 'போடா'ன்னு ஒதுக்கிட்டு போயிட வேண்டியதுதானே."
இரு பெண்களும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்து தலை குனிந்துகொண்டார்கள். அவர்களது மௌனங்களே அவர்கள் தினம் தினம் படுகிற வேதனைகளைச் சொன்னது.
இங்கே காமத்திற்கு எனப் பெண்கள் இன்னும் சரியாகப் பழகவில்லையோ என்றுதான் இருவருமே நினைத்தார்கள்.
எல்லோரையும் போலவே முதல் இரவை மிகவும் ஆர்வமாக எதிர்பார்த்தாள் சுமித்ரா, ஆனா ஆரம்பம் முதலே ஏமாற்றத்திலிருந்தாள். சுமித்ராவின் இளமை போன கணவன் அதில் பெரிதாக ஆர்வம் காட்டவில்லை. அப்படியே வந்தாலும் எக்ஸ்ட்ரீம் உத்வேகத்தால் சீக்கிரமாகவே தானாகவே அவனுக்கு ரிலீஸ் ஆக, பெரும் சங்கடமாக்கியது. இது உடல்வாகா? மனநிலை தொடர்புடையதா? எனத் தெரியவில்லை.
ஒருமுறை கடமைக்குச் செய்துவிட்டு "எப்படி இருந்தது?" எனக் கேட்டான்.
"பரவாயில்லை விடுங்க" என அவள் சொன்னதும் அவனுக்குக் கோபம் வந்தது.
"என்னடி பரவாயில்லை, இன்னும் நீட்டா வேணுமா?" எனக் கேட்டான்.
அவளுக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. அதுபோன்ற வார்த்தைகளையெல்லாம் அவள் கேட்டவள் இல்லை.
இரண்டு வாரம் கழித்து அக்காவிடம் தயங்கித் தயங்கித் தன் நிலையைச் சொல்ல,
"விட்டுத் தள்ளு, இங்கு மட்டும் என்ன வாழுது?" என்றாள்.
"என்ன சொல்ற நீ? கல்யாணம் ஆன உடனே கரெக்ட்டா ஒரு வருஷம் திரும்புறதுக்குள்ள, தலை தீபாவளி வர்றதுக்குள்ளயே உன் கையில குழந்தை இருந்துச்சே"
"அடி போடி, இந்த காமம், ஆம்பளத் தன்மை, மலடித் தன்மை, குழந்தை பெத்துக்கறது எல்லாமே ஒரே நேர்கோட்டுல சேர்த்து பேசுறாங்க, அது தப்பு. ஒரு பொண்ணு முழு திருப்தி ஆறப்போல பெட்ல பண்ணினால்தான் குழந்தை பிறக்கும் என்று ஒரு விதி இருந்தா நாட்டில் பாதி ஆம்பளைக்குக் குழந்தை பிறக்காதுடி" அவள் சொல்ல சுமித்ராவுக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது.
"கல்யாணமான உடனேயே குழந்தைக்குப் பொறந்துட்டா நல்ல செக்ஸ்னு நினைத்துக் கொண்டிருந்தோம், அது கூட இல்லையா?" சுமித்ரா பெரிய துருவித் துருவிக் கேட்க, ஸ்வேதா நிறைய விஷயங்களைச் சொன்னாள்.
சுமித்ராவுக்கு இப்போது கல்யாணம் ஆகி ஏழெட்டு மாதங்கள் ஆகிறது. இன்னும் மாத மாதம் நாப்கினை தேடிக்கொண்டு போகிறாள். தனக்கும் கணவனுக்கும் படுக்கையில் என்ன நடக்கிறது என்பது அவளுக்கு மட்டுமே தெரிந்திருந்தது.
"என்னடி விசேஷமா?" எனக் கேட்பவர்களுக்குப் பதில் சொல்ல முடியாமல் உதட்டைப் பிதுக்கிக்கொண்டாள்.
ஸ்வேதாவும் சுமித்ராவும் எந்த விஷயத்தைப் போனில் பேசினாலும், கடைசியில் வந்து நிற்பது இங்கேதான்.
அப்படிப்பட்ட சுமித்ரா இப்போது ஷ்யாம் என்று சொன்னதும் வரிந்துகொண்டு வந்து வீட்டில் வந்து நிற்கிறாள். சுமித்ராவுக்கு நல்லது செய்ய வேண்டும். ஆனால், அதற்காகக் கண்டவன் கையில் பிடித்துக் கொடுக்க முடியாது. ஷ்யாம் கண்டவன் கிடையாது, ஆனால் ஷ்யாமைத் தவிர வேறு எந்த ஆண் தொட்டாலும் இவளுக்கு வாழ்க்கையில் பின்னாடி பிரச்சனை ஏற்படும். ஷ்யாம் அப்படிப்பட்டவன் அல்ல, அவன் கேரளா, மும்பை என ஓடிக்கொண்டே இருப்பவன்.
அவள் யோசித்தாள்.
நாம் ஷ்யாமுடன் படுத்து சோரம் போனது சுமித்ராவுக்குத் தெரிந்துவிட்டது. சாகும் வரை இது ஒரு அழுக்குதான். இந்த அழுக்கில் இவளையும் கரைத்துவிட வேண்டும். "நான் பண்ண தப்பை நீயும் பண்ணுடி" என மாட்டிவிட வேண்டும் என அவள் வஞ்சகமாக யோசித்தாள்.
ஸ்வேதாவின் போன் அடித்தது. அவள் எடுத்தாள்.
ஸ்வேதாவிடம் ஷ்யாம்தான் பேசினான்.
"ஷ்யாம், நல்லா குடிச்சிருக்கீங்க, மரியாதையா படுங்க" எனப் போனை வைத்தாள்.
"ஏன் அவனை திட்றே?" சுமித்ரா கேட்க,
"பின்ன என்னடி, இத்தனை நாள் நான் தான் உலகம்னு இருந்தான், இன்னைக்கு என்னை தூக்கி போட்டுட்டு உன் கிட்ட வழியறான். நீ ரெஸ்பான்ஸ் பண்ணலன்னா உடனே எனக்கு அடி போடுறான். நீ சொன்னது சரிதாண்டி,"
"எனக்கு இவன் வேண்டாம்," ஸ்வேதா சொல்ல, ஷ்யாம் சுமித்ராவுக்குப் போன் செய்தான்.
"அய்யோ"
ஸ்வேதா தலையில் அடித்துக்கொண்டாள்.
ஷ்யாம் விடாமல் அடிக்கடி சுமித்ராவுக்குப் போன் செய்துகொண்டே இருந்தான். அவளும் ஒவ்வொரு முறையும் அட்டெண்ட் செய்து,
"என்னால் வர முடியாது, வர முடியாது" எனச் சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாள்.
அவள் முடியாது என மறுக்க, அவன் கொஞ்ச நேரத்தில் கெஞ்ச ஆரம்பித்துவிட்டான்.
ஸ்வேதா எழுந்தாள்.
"நிஜமா சொல்லு, உனக்கு ஷ்யாம் வேணாமா?"
","
அவள் எட்டி உள்ளே பார்த்தாள். எல்லாரும் உறங்கிக்கொண்டிருக்க,
"என் கூட வாடி"
"அக்கா, சொன்னா கேளு"
"வாடி, அவனுக்கு நீ தேவையா இல்லையான்னு தெரியல, ஆனா கண்டிப்பா உனக்கு அவன் தேவை, வா!"
அவள் கையையைப் பிடித்துக்கொண்டு இழுத்துப் போனாள் ஸ்வேதா. எதிர் வீட்டில் அந்தப் பெண்கள் இருவரும் அந்த முன்னிரவில் நுழைந்தார்கள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு 102

ஷ்யாம் மாடியில் இருந்தான்.
"அக்கா விடுங்கக்கா, என்ன பண்றீங்க?" என சுமித்ரா சொல்லிக்கொண்டே இருந்தாள்.
"நீ சும்மா இரு சுமித்ரா! உனக்கு என்ன தேவைன்னு எனக்குத் தெரியும்."
"ஐயோ அக்கா, அப்படியெல்லாம் இல்லை. இதெல்லாம் ரொம்ப தப்பான ரூட்."
"இதெல்லாம் தப்புன்னு நினைக்கிறவதான் எந்த நேரமும் ஷ்யாமை பத்தியே பேசிட்டு இருந்தியா? வாய மூடிட்டு சும்மா வாடி" என்றபடி உள்ளே அவள் கை பிடித்துக்கொண்டு மேலே வந்தாள்.
கதவை படார் என திறந்தாள். உள்ளே பாதி போதையில் இருந்த ஷ்யாம் நிமிர்ந்து பார்த்தான்.
"ழே,, ழே," கண்ணைக் கசக்கிக்கொண்டு இருவரையும் மாறி மாறி பார்த்தான். அவனுக்குப் போதையே தெளிந்துவிடும் போல இருந்தது.
"என் தங்கச்சி சுமித்ராவைப் பார்த்தவுடனே உன் மனசு மாறிடுச்சு இல்ல?" ஸ்வேதா கோபமாய்க் கேட்டாள்.
"ஏய்ய், இல்ல ஸ்வேதா!"
"உனக்கு சுமித்ராதானே வேணும்? இதோ வந்துட்டா, எடுத்துக்கோ" எனச் சொல்லி அவளை அவன் பக்கம் தள்ளிவிட்டு அவள் கீழே சென்றுவிட்டாள்.
மனதில் பாரம் இறங்கியது போலவும் இருந்தது, அதே சமயம் புதிய சுமை ஏறியது போலவும் அவளுக்கு அவஸ்தையாக இருக்க, அவள் கையைப் பிசைந்துகொண்டு, யாரும் இல்லாத அந்த வீட்டின் போர்ட்டிகோவில் உலவினாள். தோட்டப் பக்கம் சென்றாள். செயின் டாலரை எடுத்து வாயில் கடித்துக்கொண்டு சுவரோரம் கண்மூடி நின்றாள்.
எப்படியெல்லாம் ஒழுக்கமாக இருந்தோம்? இப்போது ஷ்யாம் கூடப் படுக்கும் அளவுக்கு மோசமானதோடு, இந்த ஆளுக்கு என் தங்கையையும் விட்டுக்கொடுத்துவிட்டோம். இந்நேரம் இருவரும் இணைந்திருப்பார்கள். சுமித்ராவும் அவனுக்குச் சம்மதித்திருப்பாளா? இல்லை, 'வேண்டாம் ப்ளீஸ் விட்டுவிடுங்கள்' என கைகூப்பி அழுகிறாளா?
நாம் செய்த காரியம் தப்பா? சரியா? எனத் தெரியவில்லை. நான் செய்தது பெரிய தியாகமும் இல்லை,
சிறு வயது முதலே தங்கைக்கு அவனைப் பிடித்திருந்தது. மூச்சுக்கு மூன்று தடவை "ஷ்யாம், ஷ்யாம்" என உருகுவாள், மருகுவாள்.
அவளது கனவு நாயகன் ஷ்யாம் நமக்கு எளிதாகக் கிடைத்துவிட்டான். ஆனால் இப்போது நம்மை விட சுமித்ராவுக்குத்தான் ஷ்யாம் தேவை. இது எங்க போய் நிற்கிறதோ எனத் தெரியவில்லை. இங்கு இருக்கக்கூடிய இரண்டு மூன்று நாட்கள் அவளுக்கு எது தேவையோ கிடைத்துவிட வேண்டும். அவள் மறுபடி இங்கு வரும்போது கண்டிப்பாக ஷ்யாம் இங்கே இருக்க மாட்டான்.
சுமித்ராவுக்கு நம்மால் முடிந்த ஒரு உதவி என அவள் நினைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அதே சமயம் நமக்கும் குற்றவுணர்வு குறையும். "யாரும் இங்கே யோக்கியமில்லை" என சுமித்ராவிடம் நெஞ்சை நிமிர்த்தி சொல்லிக்கொள்ளலாம்.
பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு அரை மணி நேரம் கீழே இருந்தாள். மேலிருந்து சுமித்ராவிடமிருந்து பெரிதாக அலறல் சத்தம் ஏதும் கேட்கவில்லை. எனவே, சுமித்ரா ஷ்யாமின் ஆளுமைக்கு இணங்கித்தான் இருப்பாள் என அவள் நினைத்தாள். 'என்ன நடக்கிறது?' எனப் பார்க்க அவளுக்கு ஆவலாய் இருந்தது. பூனை போல் ஓசைப்படாமல் மேலே சென்றாள். மூடப்படாத அந்த கதவைத் திறந்து பார்க்க, அங்கே சுமித்ரா முழுக்க முழுக்க ஷ்யாமுடன் கரைந்துவிட்டிருந்தாள். அவள் நிற்க, அவன் கட்டிலின் விளிம்பில் உட்கார்ந்து அவளைப் பிடித்துக் கசக்கிக்கொண்டிருந்தான்.
அவள் எதிர்பார்த்தபடியே அங்கே சுமித்ரா எதுவும் முரண்டு பிடிக்கவில்லை. புடவையை மட்டும் கழற்றி போட்டிருந்தாள். தன் சிவப்பு பிராவில் முட்டிநிற்கும் மார்புக் கனிகளைக் கட்டிலில் உட்கார்ந்திருக்கும் ஷ்யாம் முகத்தில் தேய்த்துக்கொண்டிருந்தாள். ஒரு பக்கம் அதன் சிவப்பு நுனி வெளியே வந்திருந்தாலும், அவன் அதை இன்னும் வாயில் சிறைபிடிக்கவில்லை. அவன் வாயை விட்டு நாக்கு மட்டும் பெரிதாக நீண்டு கொண்டிருக்க, அந்த நாக்கில் தன்னுடைய அக்குள் குழியை வைத்து எடுத்தாள்.
அவன் சுமித்ராவின் அக்குளில் வழிந்த காம வேர்வையை தன்னை மறந்து நக்கிக்கொண்டிருந்தான்.
"ஏய்ய் அனிருத், அந்தப் படத்துல அந்த ஹீரோயினை இப்படித்தான் நக்குனீங்களா?"
"எங்க?"
",ஷூட்டிங்ல?" என சுமித்ரா கேட்க,
"ஆமாண்டி"
"நிஜமா இப்படித்தான் கட்டிப்பிடிச்சு செய்வீங்களா?"
"ஆமாண்டி, இதுக்கு மேலயும் கட்டிப்பிடிப்பேன். கேமரா பார்க்காதப்போ எங்கெங்க கை வச்சு பிசைய முடியுமோ அங்கெல்லாம் பிசைவேன்"
அவன் சொல்லிவிட்டு நக்க, அவள் அவன் தலைமுடியைப் பிடித்துத் தூக்கினாள்.
"அவ ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாளா?"
"மாட்டாள், ரொம்ப ஓவரா போனா முறைப்பா. ரூமுல வச்சுக்கலாம்னு சொல்வா. மத்தபடி அவ நல்லாவே கோ-ஆபரேட் பண்ணுவா"
"நிஜமா சொல்லுங்க, அன்னைக்கு ஷூட்டிங் முடிஞ்ச அப்புறம் அவளை நீங்க படுக்கக் கூப்பிடலையா?"
"நான் கூப்பிடல, ஆனா அவ பலமுறை கூப்பிட்டிருக்கா, ஷூட்டிங் முடிஞ்ச உடனே ரூம் போட்டு அவளை பலதடவை செஞ்சிருக்கேன்,"
"இப்படித்தான் கூட நடிக்கிற எல்லாரையும் அவுத்து போட்டு செய்வீங்களா?"
"சேச்சே, எல்லாரையும் சொல்ல முடியாது, ஆனா ஒரு 60% ஆக்ட்ரஸைச் செஞ்சிருக்கேன்."
"இப்படி மார்பு நசுங்குறா போல கட்டிப் பிடிக்கிறீங்க,"
","
"கழுத்தையும் கன்னத்தையும் உதட்டையும் கிஸ் அடிச்சு கடிக்கிறீங்க, அடிக்கடி வாய்க்குள்ள நாக்கை விட்டு டங் கிஸ் நிறைய பண்றீங்க. அப்படி பண்ணும்போது உங்களுக்கு எரக்ஷன் ஆகாதா?"
"எரக்ஷனா? எனக்கு நிறைய டைம் லீக் ஆயிருக்கு, அதெல்லாம் ரொம்ப சின்ன வயசுல, இப்பவெல்லாம்,"
"இப்ப என்ன?"
"அதுக்கப்புறம் அந்த மாதிரி சீன் வந்தாலே டேப்லெட் போட்டுிருப்பேன்."
"இப்ப போட்டு இருக்கீங்களா?"
"ஆமா, அக்காளும் தங்கச்சியும் எதிர் வீட்டுல இருந்து கேட் திறந்து வர்றப்பவே ரெண்டு டேப்ளெட் போட்டுட்டேன்."
"அதான் நல்லா தெரியுதே. சரி, நான் உங்களை ஒன்னு ஓப்பனா கேட்கட்டுமா?"
","
"ம்ம்ம் கேளு கேளு, ஆனா பால் கொடுத்துட்டே கேளு"
ஸ்வேதா சிவப்பு பிராவை மேலே தூக்கி, தனது அழகு கனிய ஒன்றை அவன் வாய்க்குள் வைத்தாள். அவன் சப்பி சப்பி பால் குடிக்க, அவனை இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டு அவனது தலையைத் தடவிக்கொண்டாள்.
"இப்ப கேட்கலாமா?"
"கேளுடி" அவன் பால் சப்புவதை விடவே இல்லை.
"நீங்க இதுவரைக்கும் அனுபவிச்ச பொண்ணுங்கள்ல எந்தப் பொண்ணை பெஸ்ட்டா ஃபீல் பண்றீங்க?" அவள் கேட்க,
அந்த நேரத்தில் அவனது மனதின் முன் அந்த சினிமா சீரியல் நடிகை சைலஜாவும், முதன்முதலாகப் படப்பிடிப்பில் தான் தொட்டு அனுபவித்த பிரியாவும், அதன் பின்னே பலரும் வந்து போனார்கள்.
ஆனால் அவர்கள் பெயர் எல்லாம் அவன் சொல்ல விரும்பவில்லை.
"நான் அனுபவிச்சதிலேயே ரொம்ப குடும்ப டிரடிஷனல் பொண்ணு உங்க அக்கா ஸ்வேதாதான்."
"அதுக்கப்புறம்?"
","
"வேற யாரு, நீதான்" என்றபடி அவன் பின்பக்கம் அவள் உள்பாவாடைக்குள் கைவிட்டு, அவ்வளவு புட்டங்களை ஜட்டிக்கு மேலாகவே பிசைய, அவள் இன்னும் சொக்கிப்போனாள்.
"என்னை இன்னைக்கு ஃபுல்லா அனுபவிக்கப் போறீங்களா?"
"ஆமாண்டி, அதுக்குதானே உங்க அக்கா உன்னை விட்டுட்டு போயிருக்கா?"
"சரி, ஒவ்வொரு பொண்ணைப் பார்த்த உடனே அவகிட்ட ஒரு பாகம் உங்களுக்குப் பிடிச்சிருக்குன்னு சொன்னீங்கள்ல, ஸ்வேதாகிட்ட உங்களுக்கு என்ன பாகம் ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு?"
ஸ்வேதாவிடம் நிறைய விஷயங்கள் இருந்தன. பருத்த தொடை, தொடைகளுக்கு நடுவே தனி உறுப்பு போல வீங்கிக் கிடக்கும் அவளது கன்னட ஆப்பம், கைக்கு அடங்காத பெரிய முலைகள், அவன் அதெல்லாம் சொல்லாமல்,
"அவளோட பின்னங்கழுத்து எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்" என்றான்.
"பின்னங்கழுத்தா?"
"ஆமா, மயில் போல இருக்கும். அவ கூந்தல் வாசனையும் வேர்வையும் பவுடரும் சேர்ந்து இருக்கிற இடம்,"
"சரி, என் உடம்புல உங்களுக்குப் பிடிச்ச பாகம் என்ன?"
"இன்னும் நீ முழுசா அவுத்து போடலையே?"
"சரி, காட்டின வரைக்கும் சொல்லுங்க."
"அப்புறம் சொல்றேன்."
"இப்ப சொன்னாதான் கொடுப்பேன்."
"உன்னால் கண்டுபிடிக்க முடியலையா?"
"ம்கூம்."
"ஏண்டி, நீ பிரா கழட்டின அப்புறம் கூட நான் எதை நக்கிக்கிட்டு இருந்தேன்?"
"என் ஆர்ம்பிட்டை."
"அதாண்டி எனக்குப் பிடிக்குது" அவன் இடது பக்கம் வர, அவள் ரவிக்கையையும் பிராவையும் கழற்றிப்போட்டு அவன் வாயில் தன் அக்குள் பாகத்தைத் தூக்கிக் காட்டி அவனிடம் கடி வாங்கினாள்.
பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஸ்வேதா கதவை மூடி பால்கனிக்குப் போனாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு :103

அந்த நேரத்தில் தெருவில் ஒரு ஆள் நடமாட்டமும் இல்லை. கெஸ்ட் ஹவுஸ், அனிருத்தின் வீடு மற்றும் முனையில் வைஷ்ணவியின் வீடு ஆகிய மூன்று இடங்களில் எரிந்த சோடியம் விளக்குகள் அந்தத் தெருவையே பிரகாசமாகக் காட்டிக்கொண்டிருந்தன.
உள்ளே அவன் சொன்னது அவள் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
"ஸ்வேதாகிட்ட உங்களுக்கு என்ன பாகம் ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு?"
"அவளோட பின்னங்கழுத்து எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். மயில் போல இருக்கும். அவ கூந்தல் வாசனையும் வேர்வையும் பவுடரும் சேர்ந்து இருக்கிற இடம்,"
அவள் பெருமையாக பால்கனியில் உலவினாள். இதைக் கேட்டு சுமித்ரா பிரமித்து போயிருப்பாள்.
நான் அழகி என அவன் ஒத்துக்கொண்டானே, அது போதும். உள்ளே போலாமா? "இந்தாடா கழுத்து"ன்னு காட்டலாமா? அதை மட்டும் காட்டினா போதுமா? உள்ளே போலாமா?
அவள் மறுபடியும் கதவைத் திறந்து எட்டிப் பார்க்க, இப்போது சுமித்ரா இடுப்பில் ஒரே ஒரு உள்பாவாடைதான் இருந்தது. அதற்குள் ஷ்யாமின் தலை நுழைந்திருந்தது. அவள் தலையணையை மேலே போட்டு முகம் பதித்திருந்தாள். அவள் கண்கள் சொக்கிப்போய் அவனது தலையைத் தன் பெண்மையில் போட்டு அழுத்தியிருந்தாள்.
'இன்னும் அரை மணி நேரம் கழித்து வரலாமா?' என நினைத்தாள். ஆனால் ஒரு அளப்பரிய சுகத்தைத் தன் தங்கை மட்டுமே அனுபவித்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்ற ஆதங்கமும் அவளுக்கு ஏற்பட்டுக்கொண்டிருந்தது.
அவர்களைத் தொந்தரவு செய்யும் விதமாக தொண்டையைச் செருமிக் கொண்டு கதவைத் தட்ட, அவன் தலையை வெளியே எடுத்துப் பார்த்தான். சுமித்ராவும் திரும்பிப் பார்க்க,
"ஸ்வேதா, வா" என சொன்னான்.
"சுமித்ரா, நான் போறேன், நீ இருந்துட்டு சீக்கிரம் வந்துடு" என அவனைப் பார்த்தபடி சொல்ல,
"ஸ்வேதா" என அவளும் குரல் கொடுத்தாள்.
"இங்கே வா" என இருவரும் கூப்பிட, அவள் தயக்கமாய் நிற்க, ஷ்யாம் ஓடிவந்து அவளைப் பிடித்துக் கைப்பிடித்து இழுத்தான். கதவைத் தாளிட்டு அவளையும் கட்டிலில் போட்டான்.
அதுமட்டும்தான் அவளுக்குத் தெரியும். கொஞ்ச நேரத்திலேயே ஸ்வேதாவின் உடைகளும் கழற்றப்பட்டன. 'என்ன நடக்கிறது? ஏது நடக்கிறது?' என்பதைத் தெரிவதற்குள்ளாகவே அவளது பெண்மை மீண்டும் சூறையாடப்பட்டது.
ஷ்யாம் ஒரே நேரத்தில் இருவரையும் மாறி மாறி அனுபவித்தான். தங்கையின் முன்னால் நிர்வாணமாய் இருக்க ஸ்வேதா வெட்கப்பட்டாலும், அந்த வெட்கத்தையெல்லாம் அவன் பெரிதாகக் கண்டுகொள்ளவில்லை. குடிபோதையும் காமபோதையும் மிகுந்த அவன் அந்த அக்காள் தங்கையை மாறி மாறி அனுபவித்தான்.
சுமித்ராவின் இன்பச் சுரங்கத்தைச் சுவைத்துக்கொண்டே ஸ்வேதாவின் பெண்மையை ஆழமாக அவன் அனுபவிக்க, அவனது ஆண்மை பயங்கரமாகத் தடித்து விரைத்து வெடிக்கப் போகும்போது, அவளே அவனிடமிருந்து விலகி, தனக்குக் கிடைத்த ஆண்மையின் விரைப்பைத் தங்கையின் புழைக்குள் செலுத்தச் செய்தாள்.
அவன் சுமித்ராவின் மீது ஏறி காட்டுக் குத்து குத்தி அனுபவிக்கும் போது, தங்கையின் கூந்தலை ஒரு பக்கம் தள்ளிக்கொண்டே மறைந்திருந்த வெண் முயல்குட்டிகளை வெளியே பிடித்து இழுத்து ஷ்யாமின் வாய்க்குள் திணிக்கச் செய்தாள். தன் தங்கையை அனுபவிக்க ஸ்வேதா உதவி செய்தது, அவனுள்ளே காமத்தைப் பேரூற்றாக ஊற்றிச் சிலிர்க்க வைத்தது.
அவன் சுமித்ராவின் மென் பந்துகளைச் சுவைத்துக்கொண்டே அவளை ஓக்க, பின்பக்கமாய் அவனது புட்டங்களைப் போட்டு அழுத்தி, சுமித்ராவின் பெண்மையை அனுபவிக்க ஸ்வேதா உதவி செய்தாள்.
தன்னைக் காட்டுத்தனமாக ஓப்பதற்கு ஷ்யாமை விட்டுக்கொடுத்தது மட்டுமல்லாமல், அவளே தன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து இருவரையும் நன்றாகப் பிணைத்து வைக்கிறாள் எனும்போது சுமித்ராவின் பெண்மை நீர் பயங்கரமாகப் பீச்சி பிசுபிசுத்தது. தனது வாழ்க்கையிலேயே முதல் தடவையாக இரு பெண்களையும் கட்டிலில் போட்டு அனுபவிப்பதால் ஷ்யாமின் ஆண்மையும் வழக்கமான விரைப்பைத் தாண்டி ஒரு பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பைப் போல கடினமாய் மாறியது.
அவன் சுமித்ராவின் இளம் பெண்மையை அனுபவித்துக்கொண்டே அவ்வப்போது ஸ்வேதாவின் பக்கம் வாய் திறந்தான். ஸ்வேதாவும் அவனை ஏமாற்றாமல் கட்டிலில் உட்கார்ந்தபடியே அவன் வாய்க்குத் தன்னுடைய மார்பகச் செழுமையை மாறி மாறி கொடுத்து அவனைப் பால் பருகச் செய்தாள்.
அவன் சப்பி சப்பி பால் குடிக்காமல் வெறுமனே வாய் திறந்தபோது தனது முலைக்காம்பைப் பிதுக்கி அவனது வாயில் பாலைப் பீச்சி விட்டாள். அக்காள் தனக்குப் பதிலாக அவனுக்குப் பால் புகட்டும் காட்சியைக் பார்த்தாள் சுமித்ரா. தனக்குப் பால் வராது என்பதற்காக அக்கா தனக்காக என்னவெல்லாம் ஷ்யாமுக்கு செய்கிறாள் என்பதை உணர்ந்துகொண்டாள்.
ஸ்வேதாவுக்குத் தான் பெறுகிற இன்பத்தை விட, ஷ்யாமும் சுமித்ராவும் உச்சக்கட்ட இன்பத்தைப் பெற வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தாள். இருவரையும் தடவித் தடவி பயங்கரமாய் உசுப்பேற்றினாள். தங்கைக்கு முன்பே தான் நிர்வாணமாக நிற்பது அவளுக்குத் தற்போது வெட்கமாகப் படவில்லை. கட்டிலில் முட்டி போட்டு நின்று, அவனைத் தனது மார்பில் போட்டு அணைத்துக்கொண்டு மாறி மாறி முத்தங்களை ஸ்வேதா வழங்கி கொண்டிருக்க, அவனும் ஸ்வேதாவின் மார்பைக் கடித்தபடியே, இன்னொரு பக்கம் சுமித்ராவின் இடுப்பைப் பிளந்து வெறித்தனமாகக் குத்தி இயங்கிக்கொண்டிருந்தான்.
அவன் ஆண்மை உள்ளே போய் வர சிரமமாக இருக்க, ஸ்வேதா சுமித்ராவின் கால்களை விரித்து அவனுக்குத் தூக்கிக் காட்டினாள்.
"ம்ம்ம் நல்லா பிடிச்சு குத்து ஷ்யாம்," இதை மட்டும்தான் அவள் சொன்னாள். அதைச் சொல்லும்போதே மூவருக்கும் காமம் கரைபுரண்டோடியது. அவன் இன்னும் வெறியானான்.
"ஏய் சுமித்ரா, காலை மடக்கி தூக்கிக் காட்டுடி" என்றாள். அதை அவளுக்குச் செய்யத் தெரியாதபோது, சுமித்ராவின் இடுப்பின் கீழ் தலையணையை வைத்துவிட்டு,
"ஷ்யாம், நீ அந்த காலைப் பிடிச்சுக்கோ, நான் இந்த காலைப் பிடிச்சுக்கிறேன்" என்றாள்.
சுமித்ராவின் வலது காலை அவன் பிடித்துக்கொள்ள, இடது காலை ஸ்வேதா பிரித்துக் காட்ட, சுமித்ராவின் இளம் பெண்மையை அவன் தங்கு தடையின்றி கடுமையாகச் சூறையாடினான். அவனது கைகள் ஸ்வேதாவின் முலைகளைப் பிசைய,
"அவளுதை யாரு கசக்கறது?" எனச் சொல்லி, ஸ்வேதாவே அவனது கையைக் கொண்டுபோய் சுமித்ராவின் முலையில் வைத்து அமுக்கச் செய்தாள்.
'இவளுக்குத்தான் இப்போதெல்லாம் வேண்டும், இவளைக் கவனி' எனச் சொல்வது போல் இருந்தது. அவன் ஸ்வேதாவை விட்டு சுமித்ராவின் மேல் படுத்து இயங்க, அதைக் கண்டு பொறுக்காமல் ஸ்வேதாவும் சுமித்ராவின் அருகிலேயே படுத்துக்கொண்டு, ஷ்யாமின் முகத்தைப் பிடித்து இழுத்துத் தனது மார்பின் மீது போட்டுக்கொண்டு, முலைகளின் சூட்டில் அவன் முகத்திற்கு ஒத்தடம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
அவனும் அக்காவின் முலைகளில் முகத்தைப் பதித்துக்கொண்டு, கிராஸாகப் படுத்துக்கொண்டு சுமித்ராவின் பெண்மையை வலுவாக ஓத்துக் கொண்டிருந்தான்.
"ஆஆஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ்"
"ம்ம்ம் நல்லா ஹெவியா செய், நல்லா தாங்குவா" என்றாள் ஸ்வேதா.
"அக்கா வலிக்குதுக்கா"
"நீதானே அலைஞ்சே, பேசாம காட்டுடி,"
"ஆஆஆஸ்ஸ்ஸ் எருமைமாடு மாதிரி செய்றான்கா"
"செய்யட்டும், பெரிய சுண்ணிக்குதானே வந்தே?"
"ஆஆஆஆஆஆ"
"நீ குத்து ஷ்யாம்! உன் இஷ்டப்படி செய், குத்துஸ்ஸ்ஸ்ஸ் குத்து" என ஸ்வேதா அவன் உதட்டைக் கடித்தாள்.
"நல்ல வேகமா ஃபாஸ்ட்டா செய். எப்பவும் காட்டுமிராண்டி மாதிரிதானே என்னை செய்வே? எதுக்கு இப்போ இவ்வளவு சாஃப்ட்டா இவளை செய்றே?"
"ஆஆஆ ஸ்வேதா!"
"நல்லா வெறி பிடிச்ச மாதிரி செய்டா, ஆஆஆ ஓங்கி ஓங்கி குத்துடா நாயே" என்று சொல்லிவிட்டு எக்கி அவன் உதட்டை இறுக்கமாகக் கடித்துக்கொண்டாள்.
ஸ்வேதா போட்ட ஐந்தாவது கியரில் அவன் ஆடிப்போனான். வேகமாக சுமித்ராவின் மீது இயங்கினான். அவனது வலுவான குத்துகள் தாங்காமல் சுமித்ரா உதட்டைக் கடித்துக்கொண்டு அங்கும் இங்கும் மோதித் திருப்ப, அவளது முகத்தை வாரி எடுத்துத் தனது கழுத்தில் வைத்துப் புதைத்துக்கொண்டாள்.
"ஆஆஆஆஆஆஆஆஆ"
அவன் "தப், தப்," என்று சுமித்ராவின் மன்மத பீடத்தைக் குத்தி குத்தி சின்னாபின்னமாக்க,
"அந்தப் படத்துல வர்ற ஹீரோயினோட அக்குளை நக்கிகிட்டே செய்வே இல்ல? அந்த மாதிரி இவளைச் செய்யுங்க" ஸ்வேதா ஞாபகமாகச் சொல்ல,
"ஆஆஸ்ஸ்ஸ்" என மூவரும் மாறி மாறி சிலிர்த்து அலற,
அவன் கை நீட்டி ஸ்வேதாவின் முதுகையும் புட்டத்தையும் பிசைந்துகொண்டு சுமித்ராவை வலுவாக ஓத்தபடி, "ஆஆஆஆ எஸ்ஸ் எஸ் வருதுடி, அ ஆம் பிளாஸ்டரிங்க் ஸ்ஸ்ஸ் ஆஆஆஆஆ"
"ஏய்ய்ய்ஸ்ஸ்ஸ்"
"ஸ்ச்ச் ஏய்ய் ஐ ஃபக்டு டூ சிஸ்டர்ஸ் ஆஆஆஆஆ" எனச் சொல்லிக்கொண்டே சுமித்ராவின் அமுதச் சுரங்கத்தில் உச்சநீரைப் பாய்ச்சினான்.

[Peterparker69]

எபிசோடு 104

ஷ்யாம் குளியலறை போய்விட்டுத் திரும்ப வரும்போது ஸ்வேதா இல்லை. சுமித்ரா மட்டுமே படுத்திருந்தாள். ஆடை அணிந்து புறப்படத் தயாரான அவளை அவன் இழுத்தான். அவன் மறுபடியும் சுமித்ராவிடம் கூடினான். மறுபடியும் ஒரு ஆவேசப் புணர்ச்சி. பலவித கோணங்களில் அவள் பெண்மை ஓத்து புணரப்பட்டது.
நடுநிசி தாண்டி, சுமித்ரா வீட்டுக்கு வரும்போது ஸ்வேதா கதவைத் திறந்து வைத்து காத்திருந்தாள்.
"அ,க்கா"
இருவர் கண்களிலும் கண்ணீர் தளும்பியது.
"நீ ஒன்னும் பயப்படாதே, புத்தி பேதலிக்காதே. இப்படி ஒரு முன்ன பின்ன தெரியாத இடத்துல நடந்து போற விபத்தா நினைச்சுக்கோ. நீ மறுபடியும் நாளைக்கு அங்க போ"
"என்ன ஸ்வேதா சொல்ற? இதையே நான் பெரிய தப்பா நினைச்சுட்டு இருக்கேன்."
"பரவாயில்லை, எனக்காக இன்னொரு தடவை போ. உனக்கு இப்ப ஓவரி நாளுதானே?" விரல் விட்டு எண்ணினாள்.
"ஆனா அவருக்கு துரோகம் பண்றேன்னு நினைக்கிறப்ப,,,,"
"இப்ப 'விசேஷமா? விசேஷமா?'ன்னு உன்னைதானே கேக்குறாங்க? அவரையா கேக்குறாங்க? எதைப் பத்தியும் யோசிக்காம கம்முன்னு போய் படு, நல்லா ரெஸ்ட் எடு, எப்ப நீங்க ஊருக்கு போறீங்க?"
"நாளை மறுநாள், நீயும்தானே வர்றே?"
"ஆமா, ஆனா உனக்கு இன்னும் ஒரு ராத்திரி இருக்கு" ஸ்வேதா சொல்ல, ஸ்வேதா இதை நமக்காகச் செய்கிறாளா? இல்லை இன்று போல் த்ரிசம் செய்ய ஆசைப்பட்டு நம்மை பலிகொடுக்கிறாளா? புரியாமல் விழித்தாள் சுமித்ரா.
ஆனால், புத்தம் புதிய இடத்தில், புதிய ஆணிடம், தன் பருவ காலத்து நாயகனிடம் சுகம் பெற்றதை மறக்க முடியாமல் தவித்தாள்.
ஆனால், மறுநாள் இரவு அவர்கள் கொஞ்சம் கூட எதிர்பாராமல் அளப்பரிய, இன்னும் பல, இன்னும் புதிய திருப்பங்களைக் கொண்டு வந்தது. எல்லாரும் தூங்கப் போன பிறகு சகோதரிகள் இருவரும் சத்தமில்லாமல் அலங்கரித்துக்கொண்டு ஷ்யாமை நோக்கி போனார்கள்.
நேற்று இரவு முழுக்க தனது படுக்கையையும் தனது இளமையையும் அலங்கரித்த அதே பெண்கள் மறுபடியும் வந்திருப்பது கண்டு, அவன் உற்சாக மிகுதியில் வேண்டிய மாத்திரைகளை முன்னேற்பாடாகப் போட்டு, அவர்களை மறுபடியும் சூறையாடினான்.
இரு பெண்களும் முழு நிர்வாணத்துடன் அவன் மீது புரண்டு தேய்த்துக்கொண்டிருக்கும் போதுதான்,
"இப்ப நான் வந்தா சரியா இருக்குமா?" எனக் குரல் கேட்டது.
இரு பெண்களும் திடுக்கிட்டுப் போய் பார்க்க, குளியலறையில் ஒளிந்திருந்த அனிருத் வந்தான்.
"ஐயோ இவரா?" சுமித்ராவுக்கு அனிருத்தைப் பார்த்திருக்கிறாள், அவனைப் பற்றி ஓரளவு தெரிந்திருக்கிறாள். இந்த ஆள் வீட்டு ஓனரின் மகன். 'இவன் எதிரில் நான் இந்த கோலத்தில் இருக்கிறோமே?' என யோசிக்கும்போது அவன் சிரித்துக்கொண்டே அருகே வந்தான்.
"ஒன்னும் பயப்படாதீங்க, பிரதர் நேத்து எல்லாம் என்கிட்ட சொல்லிட்டாரு."
"மறுபடியும் வந்தா ரெண்டு பேரும் ஒன்னாதான் வருவாங்க, நீங்களும் ஜாயின் பண்ணுங்கன்னு சொன்னாரு. நான் ஜாயின் பண்ணிக்கலாமா?"
"அக்கா,,.." சுமித்ரா மார்பைக் குறுக்கே மறைத்துக்கொண்டு அச்சமாய் அவனைப் பார்க்க,
"என்னடி ஸ்வேதா, இவகிட்ட சொல்லலையா? காலையிலேயே கன்ஃபார்ம் பண்ணோமே, நீயும் ஒத்துக்கிட்டியே?" எனக் கேட்க, சுமித்ராவின் முகம் பயங்கரமாக இருண்டு போனது.
"அக்கா, ஏ ஏ என்ன சொல்றாங்க?" என சுமித்ரா கட்டில் மீது தடுமாற, ஸ்வேதா தலைகுனிந்து கொண்டாள்.
அன்று காலைதான் ஷ்யாம் கூப்பிட்டான் என அவனைப் பார்க்கத் தனியே போக, அப்போது அங்கே இருந்த தன்னை ஷ்யாமும் அனிருத்தும் சேர்த்து அனுபவித்த த்ரீசம் பயங்கரத்தை அவள் நினைத்துக் கொண்டாள்.
ஸ்வேதா எவ்வளவு மறுத்தும் இருவரும் கேட்கவே இல்லை.
இப்போது போலவே, இன்று காலையிலும் அவள் ஷ்யாமுடன் தன்னை மறந்து ஆட்டம் போட்டபோது, அனிருத் இடையில் நுழைந்தான். இரு ஆண்களும் சேர்ந்து போட்ட திட்டம் அது என்பது அவளுக்குத் தெரியாது.
'இனி அனிருத்திடமிருந்து அவள் தப்பிக்க முடியாது' என நினைத்தாள்.
"இங்க பாரு ஸ்வேதா, நீ அன்னைக்கே ஷ்யாம்ஜி கூட இருக்கும்போது என்கிட்ட மாட்ட வேண்டியது. அப்ப தப்பிச்சுட்டு போயிட்டே, இப்போ என்னால உன்னை விட முடியாது" அவன் சடசடவென ஆடைகளைக் கழற்றிப் போட,
ஷ்யாம் அவளை இழுத்துத் தன் மீது போட்டுக்கொண்டு அவளை அசைய விடாமல் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டான்.
"உங்களை நம்பிதானே வந்தேன் ஷ்யாம்?" அவள் கண்ணீர் மல்க ஷ்யாமை ஏறிட்டுப் பார்க்க,
"அவன் உன் மேல உயிரையே வச்சிருக்கான் ஸ்வேதா, என்னை என்ன பண்ண சொல்றே?"
"என்னால் முடியாது ஷ்யாம்," அவள் மறுக்க,
அதற்குள் அனிருத் அவளைப் பின்னாலிருந்து அணைத்தான். இரு ஆண்களின் நடுவே ஸ்வேதா பயங்கர மோசமாய் மாட்டிக்கொண்டு நசுங்கி பிதுங்க, அவள் குண்டிகளைப் பிளந்து அனிருத்தின் ஆண்மை சூடாய் இறங்க, ஸ்வேதா கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அனிருத்திடம் உருக, ஸ்வேதாவை ஷ்யாமிடமிருந்து அபகரித்துக் கொண்டான்.
ஷ்யாம் கைகட்டிக்கொண்டு வேடிக்கை பார்க்க, ஸ்வேதாவை சூப்பராகக் கையாள ஆரம்பித்தான் அனிருத். ஒரு ஆண் வெறிக்க வெறிக்க வேடிக்கை பார்க்க, இன்னொரு ஆண் தன்னைச் சூறையாடுவதை விக்கித்துப் போய் பார்த்து அவனிடம் ஓல் வாங்கினாள் ஸ்வேதா.
அவளைத் தூக்கித் தன் முகத்தில் வைத்துக்கொண்டு அவன் கனிகளைப் பிசைய, பார்த்துக்கொண்டிருந்த ஷ்யாம் பின்னால் வந்து அவளை அணைத்தான். அவள் ஷ்யாம் மீது சரிய, அவள் படுக்கையில் மல்லாக்கக் கிடத்தப்பட்டு பகுதி பகுதியாக அவர்களால் புணரப்பட்டாள்.
யார் தன்னை அனுபவிக்கிறார்கள் என்பது கூடத் தெரியாமல் அவள் கண்ணை அழுகையுடன் இறுக்கமாக மூடிக்கொள்ள, ஷ்யாம் அவளை முன்னும் பின்னும் முகர்ந்து புணர்ந்தான். அவள் முதன்முறையாக ஒரே கட்டிலில் இரு ஆண்களுக்குத் தனது இளமையை விருந்தளித்தாள்.
நேற்று இரு பெண்கள் ஒரு ஆண் என அந்தக் கட்டிலில் நடந்த கபட நாடகம், இன்று காட்சிகள் மாறி இரு ஆண்கள் ஒரு பெண் என நடந்தது.
அவள் ஸ்வேதா பல கோணங்களில் இரு ஆண்களால் அனுபவிக்கப்பட்டாள். இரு காமவெறி பிடித்த ஆண் மிருகங்களுக்கு ஸ்வேதா இரையானாள். அவளை தலைகீழாகவும் நேராகவும் மாறி மாறி பல கோணங்களில் அவளது கால்களும் தொடைகளும் விரிக்கப்பட்டன, பெண்மை புணரப்பட்டது.
அவளது வாயிலும் பெண்மையிலும் இரண்டு இளந்தடிகள் மாறி மாறி சொருகப்பட்டன. அந்த நிலைகொள்ள முடியாத காமத்தை முழுமையாக வாங்கிக்கொண்டு உச்சகட்டம் அடைந்து அவள் சோர்ந்து படுத்திருக்க,
அவளது தலைமுடியைப் பிடித்து ஆட்டியபடி அவள் உலுக்கப்பட்டாள்.
"ஏய் ஸ்வேதா! இப்போ நடந்தது நேத்து நடந்ததை விட சூப்பர் தானே?"
"சொல்லுடி, இப்ப நடந்தது நல்லா இருக்கா?"
"ஷ்யாம், நீங்க என்னை," அவள் குரல் தழுதழுக்க,
அவள் எதுவும் சொல்ல முடியாமல் தலையணையில் முகம் பதித்து அழ,
"என்னடி, ஷ்யாம் கூட படுத்தது உனக்கு ஓகேன்னா, என் கூட படுத்தது கசக்குதா?"
"அதுக்கில்ல அனிருத், என் புருஷனுக்கு துரோகம் செஞ்சிட்டேனேன்னு,"
"அடடா, என்ன ஒரு ஃபீலிங், அவன் செய்யறது பத்தலன்னு தானே எங்ககிட்ட வந்தே?" அவன் விஷம் போல வார்த்தையைக் கக்க,
உண்மைதான், குடும்ப உறவு தாண்டி நான் வந்தது தப்புதான், இப்போது ஒருவனிடம் போய் இருவர் கையில் மாட்டி சீரழியும் நிலை, நானே தேடிக்கொண்ட நிலை. நான் கெட்டது போதாது எனத் தங்கையையும் இதில் இழுத்து விட்டேனே? ஷ்யாமை நம்பியதுதான் என் தப்பு.
"என் டிரஸ் தாங்க, நான் போகணும்?" அவள் தன் துணிகளைத் தேடித் துழாவ,
"எங்க போறே?"
"இன்னும் இருக்குடி,"
அவள் முதுகையும் குண்டிகளையும் தடவி விட்டான் அனிருத்.
அவள் புரியாமல் குழம்ப,
"குடும்பக் குத்துவிளக்கே! இதைவிட ஒரு சூப்பரான ஒரு சீன் சொல்லட்டுமா? இன்னைக்கு ராத்திரி உன் தங்கச்சி சுமித்ராவையும் அழைச்சிட்டு வா" என்றான்.
அவள் பயந்துபோய் ஷ்யாமை திரும்பிப் பார்க்க,
"ம்ம்ம், ஒரு டைம் தான்" ஷ்யாம் சொல்ல,
"ச்சீ, நீங்க ஒரு மனுஷனா?"
"ஏண்டி?"
"என்னால் முடியாது,"
"சூப்பரா இருக்கும்."
"முடியாது, வழியை விடுங்க, உங்க ஆசையைத்தான் என்கிட்ட தீர்த்துக்கிட்டீங்கள்ல, இன்னும் என்ன?"
"ஒரு டைம் அவளையும் கூட்டி வாடி,"
"முடியாது வழியை விடுங்க, அவ அந்த டைப் இல்லை" அவள் உடைகளை அணியத் தொடங்க,
"இங்க பாரு, இப்ப நடந்ததெல்லாம் இந்த வீடியோவில் இருக்கு" அவன் போனை எடுத்து வந்து ஒட்டிக் காட்டினான்.
"ஏய்ய், என்ன இப்படி பண்றீங்க?" அவள் அதிர்ந்து போனாள்.
"உங்க புத்தியைக் காட்டுறீங்கள்ல"
"சுமித்ராவை கூட்டிட்டு வரலனா இந்த வீடியோ லோக்கல் கேபிள் டிவில டெலிகாஸ்ட் ஆகும், பரவாயில்லையா?" என்றான்.
அவள் ஷ்யாமைப் பயந்து போய் பார்த்தாள்.
"ஸ்வேதா, இப்போ உனக்கு வேற ஆப்ஷனே கிடையாது, அவசரத்துக்கு டிரஸ் கூட போட முடியாது" எனச் சொன்னபடி நியூட்டாக இருந்த அவள் உதட்டைக் கிள்ளினான்.
"பயப்படாத ஸ்வேதா, அனிருத் அப்படியெல்லாம் எதுவும் பண்ண மாட்டான். சும்மா விளையாடுறான், நீ சுமித்ராவை அழைச்சிட்டு வா,"
"ஏய் அனிருத், இதெல்லாம் பண்ணக்கூடாது, தப்பு. அவ நம்மளை நம்பித்தான் வந்து படுத்திருக்கா. அவ தங்கச்சியையும் எனக்குக் கொடுத்திருக்கா, அவளை ஹாப்பியா அனுப்பணும்,"
"அப்ப சுமித்ராவையும் அழைச்சிட்டு வர சொல்லுஜி"
"ஸ்வேதா, சுமித்ராகிட்ட பேசு"
"அவ கண்டிப்பா ஒத்துக்க மாட்டா. ப்ளீஸ் புரிஞ்சுக்கோங்க, நீங்கன்னுதான் அவளை கூட்டி வந்தேன்,"
"அப்ப எதுவும் சொல்லாம இங்க கூட்டி வா, நாம பார்த்துக்கலாம்,"
"அவளால் முடியாது ஷ்யாம், அவ சின்னப் பொண்ணு"
"நீ கூடத்தான் முடியாதுன்னு சொன்னே? அப்புறம் ஒத்துக்கலையா?"
"ஷ்யாம் ப்ளீஸ், சுமித்ரா வேண்டாம், வேணும்னா நான் நைட்டுக்கு வர்றேன்"
"யாருக்கு? எனக்கா? ஷ்யாம்க்கா?"
"ரெண்டு பேருக்கும்தான்" அனிருத் சிரித்தான்.
அவள் குண்டிகளில் ஓங்கி அறைந்தான்.
"ஆவ்வ்வ்வ்வ்"
"உனக்கே மொத்தமா வேணுமா? ரொம்ப அலையாதடி, அவளையும் கூட்டி வா எங்களுக்காக. அவதான் நாளைக்கு ஊருக்கு போறால்ல, கடைசி டைம் என் கூடயும் படுக்கட்டும்"
"பயமா இருக்கு ஷ்யாம், நேத்து நடந்ததுக்கே அவ அழுதுட்டு இருக்கா"
"பழகிடும்டி, கூட்டி வா. நேத்து நீயும் வந்தது ரொம்ப புதுசா இருந்தது"
","
"இப்ப நடந்தது அதைவிட புதுசா இருந்தது இல்ல?"
"அப்ப கண்டிப்பா இன்னைக்கு ராத்திரி நடக்கப் போறது இன்னும் சூப்பரா இருக்கும்" என்றான்.
அவள் எதுவும் பேசாமல் இருக்க,
"சொன்னா கேளு ஸ்வேதா, இது நேத்தை விட ரொம்ப நல்லா இருக்கும், சும்மா ட்ரை பண்ணலாம்"
"ரொம்ப ஓவரா முரண்டு பிடிச்சா உன் படம் எங்கே போகணுமோ அங்கே போகும்" அவன் கடைசியாகக் காட்டமாகப் பேசினான்.
அந்த வீடியோவின் அச்சுறுத்தல் காரணமோ அல்லது ஒரு புதிய கூட்டுக் கலவையைத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வமோ தெரியவில்லை, ஸ்வேதா தப்பு மேல் தப்பு செய்தாள்.
ஸ்வேதா அன்று ராத்திரி தங்கை சுமித்ராவை எதுவும் சொல்லாமல் அழைத்து வந்துவிட்டாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு: 105

காலையில் என்ன நடந்தது என்று தெரியாமல் இரவில் வந்து மாட்டிக்கொண்ட சுமித்ரா, இப்போது மான்குட்டியைப் போல மருள, அனிருத் இரக்கமில்லாமல் அவள் மீது பாய்ந்தான்.
"ப்ளீஸ், ரொம்ப ஹார்ஷா எதுவும் பண்ண வேண்டாம்" எனச் சொல்லி தடுக்கப் போன ஸ்வேதாவை ஷ்யாம் தடுத்துத் தன் மீது போட்டுக்கொண்டு அனுபவிக்க ஆரம்பித்தான். கொஞ்ச நேரத்திலேயே இரு பெண்களையும் அந்த இரு காட்டான்கள் உடைகளில் சிலவற்றை உரித்து ருசிக்க ஆரம்பித்தார்கள். அனிருத் ஸ்வேதாவை விட சுமித்ராவைத் தொட ஆர்வமாக இருந்தான்.
அவர்களின் இயக்கம் வேகமெடுக்க, அந்த நான்கு உடல்களும் காம சமுத்திரத்தில் ஒன்று கலந்தன.
நேரம் ஆக ஆக, அந்த இரு பெண்களும் அந்த ஆண்களின் ஆளுமையில் கிறங்கிப்போனார்கள்.
"வேண்டாம், ப்ளீஸ்" என அழுது தடுத்த சுமித்ரா கூட, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இரு ஆண்களின் அணைப்பில் இணங்கி போனாள். ஒரே நேரத்தில் இரு ஆண்கள் தன் இளமைக் கனிகளைச் சுவைப்பதை அவளால் தாங்க முடியாமல், தாங்க முடியாத காமத்தில் விம்மினாள். உடலை முறுக்கினாள். அனுபவப்பட்ட இரு ஆண்களும் சுமித்ராவை ஆக்குவேறாக ஆணிவேறாகப் பிரித்துப் போட்டு ருசித்தார்கள். அடிக்கடி ஊறுகாயாக ஸ்வேதாவையும் தொட்டுக்கொண்டார்கள்.
எந்த பாகத்தை யார் சுவைக்கிறார்கள் என்பது தெரியவில்லை. சுமித்ராவின் வாய்க்குள் அடிக்கடி சூடான நாக்குகள் வந்து வந்து எச்சிலை உறிஞ்சிவிட்டுப் போயின. அதே நாக்குகள் கீழே பெண்மையையும் திறந்து கொண்டு உள்ளே துழாவிக்கொண்டிருந்தன.
ஒரே நேரத்தில் தனது மேல் வாயையும் பெண்மை வாயையும் இரு ஆண்களின் நாக்குகள் ஓயாமல் குடைந்து கொண்டிருந்தன. பத்தாதற்கு உடல் முழுக்க ஸ்வேதா தடவி விட்டுக்கொண்டிருந்தாள். சுமித்ராவும் ஸ்வேதாவும் மாறி மாறி ருசிக்கப்பட்டார்கள்.
ஒருவருடன் ஒருவர் கட்டிப்புரண்டு அவ்வளவு பெரிய கட்டிலில் குறுக்கும் நெடுக்குமாகப் புரண்டார்கள்.
"எங்கெங்கும் இன்பம்! எங்கு தொட்டாலும் இன்பம்!" என்பது போல அந்த நான்கு பேரின் சங்கமமும் இருந்தது.
சுமித்ராவை ஒரு கையால் ஷ்யாம் ஆசையாக அணைக்க,
"நீ என்கிட்ட வாடி" என்றான் அனிருத்.
ஸ்வேதா அவன் மீது ஏறி படுத்தாள். அவள் சேலை அணிந்திருந்ததால் அவளது முந்தானை முழுதும் விலகி அவளது மாங்கனிகள் இரண்டும் அவனது தொடையில் பட்டு பிதுங்க, அவன் கால்கள் முழுக்க ஸ்வேதா நிறைந்திருந்தாள். அவன் மேலே விழுந்து புரண்டாள். ஜட்டிக்குள் சீறிய அனிருத்தின் ஆண்மையில் அவள் படுத்துப் புரண்டாள். அவனது முகம் மட்டும் தனியே இருக்க, சுமித்ரா ஷ்யாமை விட்டு விலகி, அவசரம் அவசரமாகத் தனது பிளவுஸைக் கழற்றிவிட்டு, பிராவுக்குள் முட்டிக்கொண்டிருந்த மாங்கனிகளையும் அக்குள் வேர்வையையும் அவனது முகத்தில் முழுக்க அள்ளித் தடவினாள்.
ஷ்யாமுக்கு போலவே அது அவனுக்குப் பிடிக்குமென அவளுக்குத் தெரியும்.
அவனது முகம் முழுக்க சுமித்ராவின் இடது பக்க பெரிய முலை பிதுங்கி விழுந்துகொண்டிருக்க, அவள் பிராவை நெகிழ்த்தி அந்த காம்பின் நுனி அவன் வாயில் பட்டதும் அவன் கவ்விக்கொண்டான். உடனே சுமித்ரா பிராவை மேலே தூக்கி அவனுக்குப் பால் கொடுத்தாள்.
அவன் சுமித்ராவின் பாலை அருந்தியபடியே ஸ்வேதாவின் குண்டிகளைத் தடவினான்.
நான்கு பேரும் ஒருவரின் மீது இருவர் புரண்டார்கள். நால்வரும் தனித்தனி ஜோடியாக இல்லாமல், நால்வருமே ஒன்றாக ஒரே படுக்கையில் புரண்டது புது அனுபவமாக இருந்தது.
யாருக்குக் கிடைக்கும் இப்படிப்பட்ட ஒரு யோகம் என்பதாய் அவன் சுமித்ராவின் பாலில் காம்பில் பால் குடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
இப்படி இரண்டு பெண்களும் இரு ஆண்கள் மீது போட்டி போட்டுக்கொண்டு உடலைத் தழுவிப் புரண்டு சுவைத்து காம விருந்தினைத் தங்கு தடையல்லாமல் தருவார்கள் என இருவருமே எதிர்பார்க்கவில்லை.
பனியன் இல்லாமல் இருந்த அனிருத்தின் சிறிய மார்புக் காம்புகளைப் பார்த்த ஸ்வேதா, ரவிக்கையைக் கழற்றிப்போட்டு, பிரா, பெட்டிகோட்டுடன் அவன் மீது தவழ்ந்து அவன் மார்பில் படர்ந்தாள். அவனது சிறிய காம்பை நறுக்கென கடித்தாள்.
"ஆஆஅவ்வ்வ்வ்வ்" அவன் அலற, அவனது பெரிய தட்டை மார்பை அவள் நாக்கால் நக்கினாள். சுழற்றி சுழற்றி எச்சிலால் தடவ, பக்கத்தில் ஷ்யாமின் ஆண்மைக் கோல் ஜட்டிக்குள் முட்ட, அதைப் பார்த்த சுமித்ரா கீழே போனாள்.
கொஞ்ச நேரத்தில் கீழே அவனது ஆடைகள் கழற்றப்பட்டு, அவனது கருந்தடி எடுக்கப்பட, மிக நீளமான சாக்லேட் பார் போல அவனது கோல் விரித்திருக்க, அனுபவம் மிக்க சுமித்ரா அதை அங்குலம் அங்குலமாக நாக்கால் எச்சில் கோடு போட்டு சப்ப ஆரம்பித்து இருந்தாள்.
இந்தப்பக்கம் அனிருத்தின் மாரைச் சப்பிக்கொண்டு அவனைத் தவிக்க வைத்த ஸ்வேதாவின் செய்கையைப் பார்த்தவுடன், சுமித்ராவுக்கு பயங்கரமான வெறி வந்தது.
அனிருத்தைப் பாதியில் விட்டு அவள் ஷ்யாம் பக்கம் தாவ, சுமித்ரா பெட்டின் மேலே ஏறி நின்றாள்.
அனிருத் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் போது தனது பெட்டிகோட்டைத் தூக்கி, தன் பேண்டீஸைக் கழற்றி ஷ்யாமின் முகத்தில் போட்டாள்.
சுத்தமாக முடி மழித்திருந்த அந்தப் பணியாரத்தை அவனுக்கு மட்டும் தூக்கி விரித்துக் காட்டினாள்.
"கூதி தாடி சுமித்ரா" அவன் வாயை இன்னும் பெரிதாகத் திறக்க, அவள் உட்கார்ந்தாள். பொத்தென அந்த வாயிலும் நாக்கிலும் தனது பணியாரத்தை வைத்து விழுங்கும்படி செய்தாள். கட்டிலின் தலைமாட்டில் இருந்த பிரேம் பலகையைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு, தனது இடுப்பை இயக்கி எக்கி அனிருத்தின் வாயில் கொடுத்துத் தனது பெண்மைப் பணியாரத்தை "இந்தா" என ஊட்ட ஆரம்பித்தாள்.
"நல்லா தின்னுக்கடா" என உள்ளுக்குள் முனகினாள்.
அனிருத் தானாக தனது வாயில் வந்து விழுந்த இந்தப் பணியாரத்தை அவன் கடித்துக்கொண்டு, நாக்கை மட்டும் உள்ளே விட்டு துழாவி சப்பி உறிஞ்சி கொண்டிருந்தான். பக்கத்தில் குப்புற வாக்கில் மண்டி போட்டு தன் மாதுளையை ஷாமிடம் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த ஸ்வேதா, தலையை மட்டும் நீட்டி, அனிருத்தின் உயிர்த்தடியை தன் ஆரஞ்சுச்சுளை வாயால் உருவி சுவைத்துக் கொண்டிருக்க, மேலே அவளது தனத்தின் இன்பப் பணியாரத்தை அனிருத் சுவைத்துக்கொண்டிருந்தான்.
இப்படிப்பட்ட ஒரு நாற்கர காமக் கலவிக்காகத்தான் இரு ஆண்களும் இத்தனை நாட்களாக காத்திருந்தார்கள்.
கீழே வெறும் பிரா மற்றும் உள்பாவாடையில் விக்ரமின் சுன்னியை ஆழமாக சப்பிக் கொண்டிருந்த ஸ்வேதாவின் தலைமுடியைப் பிடித்து ஷாம் தன் பக்கம் இழுத்தான். அவள் தொடைகளை அனிருத் பக்கம் போட்டுவிட்டு, அவன் சுமித்ராவை தன் பக்கம் இழுத்துப் போட்டான்.
அவன் வாய்க்கு சுமித்ராவின் புண்டைத் தேவைப்பட, அதைப்புரிந்த சுமித்ரா, அந்த நடிகனை நோக்கி முட்டி போட்டபடி அவனுக்கு இரு பக்கமும் இரு கால்களையும் விரித்து, அவன் வாய்க்கு நேராக தன் பெண்மையைக் காட்ட, அவன் மாறி மாறி நக்கினான்.
தங்கையை அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு, இப்போது மாறுபட்ட சுவையுடைய அக்காளை அனிருத் கவர்ந்தான். அவளும் வஞ்சனையில்லாமல் அனிருத்துக்கு வாரி கொடுத்தாள்.
தங்களது இன்ப வெடிப்பை இரு ஆண்களும் மாறி மாறி ருசிக்க, நான்கு பேருமே முழு நிர்வாணமாக ஒருவர் உடலில் ஒருவர் விழுந்து சுவைத்தார்கள். அளவுக்கு அதிகமாக முனகினார்கள். கத்தி ஓலமிட்டார்கள். ஸ்வேதா கொஞ்ச நேரத்தில் அனிருத்தை விட்டு, ஷாமின் உறுப்பைத் தேடி கீழே போனாள். போகும்போது தன் கிரணி புட்டங்களை அனிருத் முகத்தில் புதைத்து திக்குமுக்காடச் செய்துவிட்டுப் போனாள்.
இப்போது அவர்கள் கண்ணுக்கு அனிருத் வேறு அன்னிய ஆளாக தெரியவில்லை. காலங்காலமாக நம்முடன் படுத்து உறங்கும் கணவன் போல அவள் கண்ணுக்குத் தோன்ற, அவள் கொஞ்சம் கூட கூச்சமே இல்லாமல் படுக்கையில் இயங்கினார்கள்.
"ரெண்டு பேரும் எங்களை ஓக்க போறீங்களாடா நாயி, ஆஆஆஆ," "ம்ம்ம்ம் தாங்கடி ஆஆ," "அவ கூதி தண்ணி என்ன தேங்காய் தண்ணியாடா? அப்படி குடிக்கிறீங்க?" "ஆஆன்ங்க்ஸ் நீயும் தாடி, ஆஆஆஆ," "இந்தா குடி, ஆஆஆ,"
ஆளுக்கொரு உறுப்பு கிடைத்துவிட, ஸ்வேதாவின் பணியாரத்தை வெறியுடன் கடித்துத் தின்ன ஆரம்பித்தான் அனிருத்.
ஷாம் சுமித்ராவைப் பிடித்து இழுத்தான். திருப்பிப்போட்டு குப்புறப் போட, அவளின் கால் விரிந்து அவனது வாய்க்கு நேராக அவள் சூத்துப் பழங்கள் பிரிந்து அவனது வாய்க்குள் குண்டிப் பிளவு போய் நிற்க, அவன் கவ்விக்கொள்ள, அவன் மீது குப்புறப் படுத்து தன் குண்டியைக் கொடுத்துவிட்ட சுமித்ரா இந்த புதுச் சுகம் தாளாமல் கத்தினாள்.
"ப்ளீஸ் செஞ்சிடுங்க அனிருத், என்னைச் செய்யுங்க" "அப்ப உன் அக்காவ, ஆஆஆ" "ஷாம், என்னை முதல்ல பண்ணுங்க, நீங்களாச்சும் ஆஆஆ, அனிருத் நீயாவது பண்ணு," "ஆமா என்னை விடு, அவ கூதில ஒத்துடு அனிருத், ஷாம் அவளைச் செய்யி தா, ஆஆஆஆ"
இரு பெண்களும் கெஞ்ச,
"கால விரிச்சி காட்டு, படுங்கடி. நாங்க ரெண்டு பேரையும் செய்யறோம், ஆஆ,"
ஸ்வேதாவும் சுமித்ராவும் மல்லாக்கப் படுத்து கால்களை ஆங்கில 'M' போல விரித்துக் காட்ட, அனுபவ ஸ்வேதா காலை அழகாய்ப் பிடித்துத் தூக்கி, உள்தொடைகளைக் கைகளால் பிடித்து ரப்பர் போல அகலமாக இழுத்து பெட்டிலிருந்து உயரமாய் தூக்கி அனிருத்துக்குக் காட்ட, அவன் வெறிகொண்டு ஆண்மையினை இறக்க, ஷாம் சுமித்ராவைத் தயார் செய்துகொண்டு ஆண்மையை இறக்க, இருவரும் மெத்தையில் கால் முட்டி போட்டு இருவரின் புழையும் குத்தி அனுபவிக்க, இருவரும் தப்பெத் தப்பென வேகமாய் ஓக்க, இரு பெண்களும் பக்கத்துப் பக்கத்தில் இரு ஆண்களிடம் ஓல் வாங்கினர்.
சுமித்ராவை அனுபவித்துக்கொண்டே ஷாம் ஸ்வேதாவின் முலைகளைப் பிசைய, ஸ்வேதாவை அனுபவித்துக்கொண்டே அனிருத் ஸ்வேதாவின் முலைகளைப் பிசையச் செய்தான். சுமித்ராவின் இடுப்பில் ஒரு பக்கமும் கால் ஊன்றி ஸ்வேதா நிற்க,
"ஆஆம்ங்க்ண்க்ண்க்ஸ்ஸ்ஸ்" - இரு பெண்களும் அந்தப் புதுவிதமான நாற்கர கலவியில் மெய்மறந்து பிதற்றினார்கள்.
இன்பம் தாளாமல் ஆர்காசம் வெடித்துச் சிதறினார்கள்.
போட்டி போட்டுக்கொண்டு இரு சுன்னிகள் இரண்டு பூமேடைகளைச் சூறையாடி துவம்சம் செய்ய, வேகம் வேகம் சுகம் சுகம், நால்வருமே கதறினார்கள். முதலில் விந்து நீரைப் பீச்சியடிக்கப் போவது யார்? இரு ஆண்களுக்கும் அறிவிக்கப்படாத போட்டி உண்டாக, அதற்குப் பலியாக இரு பெண்களும் ஆவேசத்தையும் நீடித்த நேரத்தையும் தாங்காமல் துடித்துக் கத்த, அவர்கள் மாறி மாறி முலைகளில் அடிக்க, காம்பினைத் திருகினர்.
சுமித்ரா ஒரு கை விரலை ஷாம் வாயிலும் இன்னொரு கை விரலை அனிருத் வாயிலும் விட்டு விட்டு எடுத்தாள்.
அதனைப் பார்த்த ஸ்வேதா அவள் கையைத் தட்டிவிட்டு, அனிருத்திடம் ஓழ் வாங்கிக்கொண்டே எக்கி, ஷாமை இழுத்து தன் முலையில் பால் குடிக்க வைத்தாள்.
கொஞ்ச நேரம் கழித்து சுமித்ரா ஷாமைத் தள்ளிவிட்டு, அவன் முகத்தை எடுத்து எக்கி, அனிருத்தின் வாயை இழுத்து தன் மார்பில் பொருத்தினாள்.
ஓப்பது ஒரு புண்டையை, பால் குடிப்பது வேறு முலையை என இந்த புதுக் காமக் கலவி நால்வருக்குமே பிடித்திருந்தது.
ஸ்வேதாவைப் போலவே, சுமித்ராவும் இந்த நாற்கர சங்கமத்தில் இப்போது கைதேர்ந்தவளாகி, ஷாம் ஸ்வேதாவின் முலையில் பால் குடித்தபடி, ஒரு கையால் சுமித்ராவின் முலையைப் பிசைந்தபடி சுமித்ராவின் வெண்ணெய் பணியாரத்தை ஆவேசமாக ஒத்துக்கொண்டிருக்க, அந்த ஆவேசம் காம உச்சிக்குப் போக, அவனுக்குக் கூடுதலாக அக்குளையும் வாயையும் கொடுத்து முத்தம் வாங்கினாள் ஸ்வேதா.
கொஞ்ச நேரம் கழித்து இதே பேட்டர்னில் அனிருத் சுமித்ராவின் முலையில் பால் குடித்தபடி, ஒரு கையால் ஸ்வேதாவின் முலையைப் பிசைந்தபடி ஸ்வேதாவின் கருத்த புண்டையை ஓக்க, "ஆஅவ்வ்வ்வ்,"
கண் திறந்து தலை தூக்கிப் பார்த்த ஸ்வேதா, அனிருத் சுமித்ராவின் அக்குள் சதையில் பரபரவென நாக்கு போட்டு சுவைப்பதைத் தாங்க முடியாமல், அவளுக்குப் பெண்மைக் குழி ஊற,
"ஆஆஸ்ஸ்ஸ், விட்டுடாத, இரு," "ஆஆஆஆ," "அப்படியே நில்லு, வெச்சுக்க" - அனிருத்துக்கு உத்தரவிட்டாள்.
அவன் இயக்கம் நின்றுவிட, பக்கத்தில் ஷாம் அசுர வேகத்தில் சுமித்ராவைப் பஞ்சு பஞ்சாகக் கிழித்தான்.
அவனது வேகத்தைப் பார்த்து இருவருமே பிரமித்தார்கள். சின்னப் பெண் எப்படித் தாங்குகிறாள்?
"ஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ், ஆஆ வருதுடி, ஆஆஆஆ," கத்த,
"விடுங்க ஷாம்," - இரு பெண்களுமே கோரசாய், "ஆஆஆச்ஸாஸா,"
அவன் சுமித்ராவின் சுரங்கத்தில் பீச்சியடித்தான்.
அவன் பீச்சியடித்து ஓயும் வரை பார்த்திருந்துவிட்டு, அவன் உறுப்பை எடுக்க,
"ஷாம், கிளீன் ஹர் புஸ்ஸி!" "ஏன்?" "ப்ச், அனிருத் பண்ணணும். பனியன்ல துடைச்சு விடுங்க," "ப்ச்ச், என்னால இன்னொரு டைம் முடியாது ஸ்வேதா," சுமித்ரா கெஞ்சலாய் தலை திருப்பி அக்காவிடம் பேச,
"ப்ச், எல்லாம் முடியும், சும்மா இரு" "ப்ளீஸ்கா, வேணாம்," "இங்கப் பார், நல்லா துடைச்சுக்க," அவள் டிஷ்யூ பேப்பரை எடுத்துப் போட,
சுமித்ரா பெண்மை மேட்டைத் துடைக்க முயல, "இரு நான் துடைக்கிறேன்," ஷாம் துடைத்து சுத்தம் செய்து பக்கத்தில் இருந்த இரு நாற்காலியில் உட்கார,
"ம்ம் அனிருத், அவ கிட்ட போ". "அவ கிட்டயா? எனக்கு உன்னோடது வேணும்," "தரேன், அவ கிட்ட போ,"
அவன் அவளது பெண்மையில் ஊறி இருந்த தன் விரைப்பேறிய உறுப்பை வெளியில் மதன நீர் பளபளக்க எடுக்க, இன்னும் அவனது விதைப்பைகள் ரிலீஸ் செய்யாததால், ஒரு போர் பீரங்கி போல அனிருத்தின் உறுப்பு சீற்றத்துடன் இருக்க, அதே வீரியத்தைச் சுமித்ராவின் வெடிப்பில் 'ஸ்ப்ப்' என சொருகினான்.
"அய்யோ," பயமாய் கத்தினாள் சுமித்ரா.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 106

ஷாமை விட பருமனான அனிருத்தின் இளம் உறுப்பு அவளின் அந்தரங்க சதையைக் கிழித்து உள்ளே நுழைய,
"ஆஆஆ,வ்வ்வ்," சுமித்ரா மெத்தையில் ஊன்றிய அவனது கைகளை, அவன் முகம் பார்த்தபடி தோள்களைப் பிடித்து அமுக்க,
"இடுப்பை தூக்கிக் காட்டு சுமித்ரா" - அவளது இடுப்புக்குக் கீழே தலையணையை வைக்க, அவன் தூக்கி மல்லாந்து விரிந்து கிடக்கும் சுமித்ராவின் உறுப்பைக் கண்டதும் வெறிபிடித்துக் குத்த, ஸ்வேதா எழுந்து மெத்தையில் நின்றாள்.
அவனது தலைக்கும், கீழே படுத்து ஓல் வாங்கும் தங்கைக்கும் குறுக்கே நின்றாள். அவன் கை சுமித்ராவின் முலையைப் பிசைய, அவன் வாய்க்கு இரை தர ஸ்வேதா அருகே போனாள். மெல்ல தொடைகளை அவன் வாய்க்கு அருகில் கொண்டு போனாள். தன் அதிரசத்தை அவனுக்கு வெட்கமில்லாமல் காட்டினாள். அவன் வாய்க்கு நேராக ஸ்வேதாவின் மாநிற மேடை இருக்க, அவன் வாயால் ஸ்வேதாவின் பெண்மையைக் கவ்விப் பிடித்தான்.
"ஆவ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்," "என்னதை நக்கிகிட்டே அவளை ஓலு, சரியா?"
'அட, ஸ்வேதாவா இப்படி பேசுவது?' மூவருமே ஆச்சரியப்பட்டார்கள்.
"ஆஆஆஆஆஆஆ," இந்த முக்கூடல் காட்சியை உட்கார்ந்து ஆச்சரியமாகப் பார்த்தான் ஷாம்.
'வேணாம் வேணாம் என எப்படியெல்லாம் கெஞ்சினாள் இந்த ஸ்வேதா. இப்போது நம்மை விட இவளுங்கதான் நல்லா அனுபவிக்கறாளுங்க' என நினைத்துக் கொண்டான்.
ஸ்வேதாவின் உப்பி வீங்கிய அகலமான புண்டையை அவன் நக்கிக்கொண்டே இன்னும் விடாமல் சுமித்ராவின் கூதி வெடிப்பில் இருகிவிட்டு தப் தப்ப்பென இடுப்பைத் தூக்கி அடித்துக் கொண்டிருந்தான்.
வேகம் வேகம் என வேகம் பிடிக்க, மூன்று பேருமே காமத்தின் எல்லையைத் தொட, சுமித்ரா உடல் புழுவாய் நெளிய, அவனது தடித்த இடுப்பும் யோனியும் தாளாமல் துடிக்க, அவன் நக்கியது போதுமென பெருந்தன்மையாக ஸ்வேதா விலக, அவனது கவனம் இப்போது சுமித்ரா பக்கமே இருக்க, அவன் சுமித்ராவின் ஈரப் பெண்மையை பட் பட்டென அடித்து, கிளிட்டைப் பிடித்து நசுக்கி முறுக்கினான்.
"கிட்ட வாடி, விரிச்சிக் காட்டு" "ஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ், காட்டிகிட்டுதானே இருக்கேன்? ஆஆ"
அனிருத் குத்திய வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் வெடித்துச் சிதறப் போகிறது என ஸ்வேதா மனதில் நினைக்க, அதைப்புரிந்து கொண்டிருந்த சுமித்ரா, அவனது சுன்னி தன் கிணற்றில் பாய்ந்து, அந்த வெதுவெதுப்பான எரிமலைக் குழாய் தன் வயிற்றில் சிலீர்ர்ர் என பீறிட்டு அடிக்கும் அந்த வினாடிக்காகக் காத்திருக்க, தாலி கட்டி குடும்பம் நடத்தும் புருஷனிடம் இந்த ஆறேழு மாதமாய் கிடைக்காத ஒரு உச்சக்கட்ட புணர்ச்சி, ஒரே நாளில் அடுத்த நிமிடங்களில் இரு வேறு ஆண்கள் மூலம், மாறி மாறி இரு சுன்னிகளால் தனது இன்பப் பணியாரம் பலமாக குத்தி ஓக்கப்படுவதால் ஏற்பட்ட காமக் கிளர்ச்சியை உணர்ந்து புளகாங்கிதம் அடைந்து, "ஆஸ்ஸ்ஸ்" என கத்தினாள். உடல் முறுக்கினாள்.
அனிருத் மூலம் தனது பெரும் காமத்தை நுகர்ந்து விழிகள் மூடித் திறந்து அவள் துடித்தாள்.
"நல்லா குத்து! ஆஆஆஆ ஹெவியா பண்ணு, ஸ்ஸ்ஸ்ஸாஆன்ன்ஸ்ஸ்ஸ்" என சொல்லிக்கொண்டே தனது அந்தரங்க மேடையை தலையணை மீது தூக்கி அவனுக்குக் காட்டிக்கொண்டே மெய்மறந்து ஆர்கசம் அடைய, சுமித்ராவின் கூந்தலை மொத்தமாகச் சுருட்டி அனிருத் வேகமாக இடிக்க, அவனுக்கும் உச்சம் ஏற்பட்டு சுன்னி வெடிக்க,
"ஆஅச்ச்ச்சஆஆஆ," "உள்ள விட்றேன்டி," "ஆஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,"
அவன் சுமித்ராவின் பணியார ஓட்டைக்குள் அடைத்தபடி வெண் குழம்பை வாரி அடிக்க, பக்கத்தில் உட்கார்ந்தபடி தங்கையின் முலையை இதமாகப் பிசைந்து தடவிக் கொடுத்தபடி ஸ்வேதா இருக்க, "ஆஸ்ஸ்ஸ்" - உள்ளே கட்டித் தண்ணீர் பீச்சியடிப்பதை உணர்ந்த சுமித்ரா உதட்டைக் கடிக்க, அவன் மீது படர்ந்த அனிருத் அவளது எச்சிலை உறிஞ்சிச் சுவைக்க,
"ஆசாஸ்ஸாஸாஆஆஆஆ,"
ஷாமும அனிருத்தும் என்ன திட்டமிட்டார்களோ அதைச் சாதித்து விட்டார்கள். ஒரே நேரத்தில் ஒரே மெத்தையில் அந்த அக்காள் தங்கை இரு குடும்பப் பெண்களையும் கதறக் கதற அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதுதான் அவர்கள் இரண்டு பேரின் நோக்கமாக இருந்தது. அந்த இரு பெண்களுமே அவனுடன் மாறி மாறி படுக்க வேண்டும், சொல் பேச்சைக் கேட்டு படுக்கையில் அவனுக்கு நன்றாக ஒத்துழைக்க வேண்டும் என்றுதான் அவர்கள் எதிர்பார்த்திருந்தார்கள். அப்படித்தான் நடந்தது.
ஷாமும் அனிருத்தும் அவர்களின் சம்மதத்தின் பேரிலேயே அவர்கள் இருவரையும் அணுஅணுவாக அனுபவித்து விட்டார்கள்.
அந்த நான்கு பேருக்கு இடையேயான உறவு முடிந்த வெகு நேரம் கழித்து சுமித்ரா கண் திறக்க, அனிருத் சுமித்ராவை அணைத்தபடி படுத்திருந்தான். அக்காள் வீட்டுக்குப் போய்விட்டிருப்பாள் என எண்ணி, அவள் மெத்தையிலிருந்து தலைதூக்கிப் பார்க்க, ஸ்வேதா இன்னும் அறையை விட்டுப் போகவில்லை போல.
அவள் இன்னும் ஆடைகளை உடுத்தவில்லை. நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்த ஷாமின் மீது ஸ்வேதா இன்னும் உடுத்தாமல் நிர்வாணமாகவே உட்கார்ந்திருந்தாள். அவன் அவளிடம் பால் குடித்துக் கொண்டிருந்தான். சுமித்ரா முழுதாக எழுந்து உட்கார அப்போதுதான் அவள் பார்த்தாள். அவள் சும்மா உட்காரவில்லை. ஷாமின் விரைத்த உறுப்பை தன் பெண்மையில் வாங்கிக்கொண்டு ஸ்வேதா குதித்து குதித்து ஆடிக் கொண்டிருந்தாள்.
அன்று இரு ஆண்களிடமிருந்தும் உச்ச நீர் உள்ளே பாயாததால், அவள் இன்னொரு கலவியை, ஒரு பிரேக் எடுத்துக்கொண்டு ஷாமுடன் செய்கிறாள் போல என சுமித்ரா நினைத்துக்கொண்டாள்.
அவள் எழ, அனிருத் அவளது பிரா, ஜட்டி எடுத்துக்கொடுத்து அவள் உடைகள் அணிய, அவள் முழு உடைகள் அணிந்தபடி நின்ற அவளை தன் மடியில் உட்கார வைத்து அனிருத் அவளைத் தடவினான். முத்தமிட்டான். திரும்ப அவனது உணர்வுகள் கிளறப்பட,
"இன்னொரு டைம் உன்னை செய்யட்டுமா சுமித்ரா?" அவன் அனுமதி கேட்க,
"ம்ம் வேணாம், போதும், நான் போகணும்" என அவள் பயந்தபடி சொல்ல,
"சரி வேணாம், நீ வேடிக்கை மட்டும் பார்"
அனிருத் அவளை விட்டு ஸ்வேதாவிடம் போனான். ஷாமைக் கட்டிப்பிடித்திருந்த அவளைப் பிரித்தான். அவளைக் கட்டிப்பிடித்து மார்பகங்களைக் கசக்கி விட்டான்.
"கீழே இறங்குடி" என்றான். அவன் தூக்க, அவள் கஷ்டப்பட்டு ஷாமின் சுன்னியிலிருந்து விடுவிக்கப்பட, அவளை அப்படியே தூக்கி கட்டிலைப் பிடித்தபடி குனிந்துகாட்டச் சொல்லி, பின் பக்கப் புழையில் அனிருத் தன் உறுப்பை உருவி விரைப்பாக்கி 'டாகி ஸ்டைலில்' அனுபவிக்க சொருக, அவள் "ஆவென" கத்த, சேரில் இருந்த ஷாம், மெத்தை மீது ஏறி, முட்டி போட்ட நிலையில் ஸ்வேதாவின் அழகிய வாய்க்குள் தன் சுன்னியை நீட்ட, ஸ்வேதா அனிருத்திடமிருந்து பின் புழையில் ஓல் வாங்கியபடியே ஷாம் சுன்னியை விழுங்கிச் சுவைத்தாள். ஸ்வேதாவுக்கு சுன்னியைக் கொடுத்த ஷாம், அவளது கீழ் நோக்கித் தொங்கிக்கிடந்த முலையைப் பிசைந்துகொண்டே இருந்தான்.
அக்காவின் இந்த 'த்ரீசமை'ப் பார்த்துத் திகைத்துப் போயிருந்த சுமித்ராவை அனிருத் அருகே கூப்பிட்டான்.
அவனுக்கு என்ன தேவை எனத் தெரிந்த சுமித்ரா, அக்காவின் நெருக்கமாக மல்லாக்கப் படுத்து, சேலையைத் தொடைக்கு மேலே உயர்த்த, அவன் கை உள்ளே புகுந்து, பேண்டீஸை விலக்கி அவளின் குடும்பப் புண்டையை மொத்தமாய்ப் பிடித்துக் கசக்கிப் பிழிய, அவளது தலைக்குப் பக்கத்தில் இருந்த ஷாமும் சுமித்ராவின் சேலையை விலக்கி அவளின் இளங்காய்களை கண்டபடி பிசைய,
"ஆ அம்மா, ஸாஸாஆ," என மூவருமே ஊளையிட,
"ஆஆஆஆஸாஆஆஆ," என ஷாம் அதிகப்படியாக கண் மூடி கொதிக்க, வாயில் ஆட்டி இடித்துக்கொண்டிருந்த ஷாம், சுன்னியைப் பிடுங்கி ஸ்வேதா முகத்தில் 'புஸ்ஸ்ஸ்' என ஷாமின் விந்து மழை பீச்சியடிக்க, அதுவரை தரையில் காலை ஊன்றி, கைகளை மெத்தையில் ஊன்றி முகத்தை அண்ணாந்து பார்த்தபடி இருந்த ஸ்வேதா, ஷாமின் உச்சக்கட்ட விந்து பாய்ச்சல் வேகம் தாளாமல், முகமெல்லாம் சூடாய் விந்து பட்டு கண்ணை மூடியபடி மெத்தை மீது கன்னத்தைப் பொதிந்து படுக்க, பின்னே அனிருத் தனது வேகத்தைக் குறைக்கவில்லை.
தன் பலம்கொண்ட மட்டும் ஸ்வேதாவின் இடுப்பைப் பிடித்து குண்டியைத் தூக்கி விரித்தபடி அசாதாரண வேகத்தில் குத்திக் குத்திக் கிழிக்க, அவளை மல்லாக்கப் போட்டு வலுவாகக் குத்தி உள்ளே விடலாமா என நினைத்தவன், அதற்கும் நமக்கு ரிலீஸ் ஆகிவிடும் என்பதை உணர்ந்து, "ஆஸ்ஸ்ஸாஆ," என துடித்து, ஸ்வேதாவும் குண்டிகள் தூக்கிப் பிடித்து, அவள் தசைகள் சுருங்கி விரிய,
"ஆஆஆஆ காட்றீ ஆஆஆஸ்ஸ்ஸ்," - அவன் அவளது கீழ் புழையின் ஆழத்தில் தன் பங்கிற்கு உச்ச நீரை மிச்சமில்லாமல் பீச்சியடித்தான்.
அடுத்த முக்கால் மணி நேரம் யாருமே எதிர்பாராத அந்த கூட்டுக்கலவி இனிமையாக நடந்தது. அனிருத் இரு பெண்களையும் மாறி மாறி அனுபவித்தான். அவன் விட்ட இடங்களை, தொடாத பாகங்களை ஷாம் தொட்டான். இரு பெண்களுமே கூச்சம் காரணமாக கண்களை மூடிக்கொண்டிருந்ததால், யார் யாரைத் தொடுகிறார்கள், முத்தம் விடுகிறார்கள், கடிக்கிறார்கள், அனுபவிக்கிறார்கள் என எதுவுமே தெரியவில்லை.
ஸ்வேதா ஒரே முறை கண்ணைத் திறந்து பார்க்க, கட்டிலில் முட்டி போட்டு சுமித்ரா நாலுகால் விலங்கு போல் மடியிட்டு இருக்க, அவளது பெண்மையை ஷாம் சுவைத்துக்கொண்டிருக்க, அவள் வாயில் அனிருத் தன் தண்டினை விட்டு விட்டு எடுத்துக்கொண்டிருந்தான். அவனது கால் பாதம் ஸ்வேதாவின் முக்கோண பீடத்தினை அமுக்கிக்கொண்டிருந்தது. அவளது முலைப் பந்துகள், ஷாமின் கரங்களால் அள்ளிப் பிசையப்பட்டுக்கொண்டிருந்தன.
அந்தக் கட்டிலில் இதே போல் பல கோணங்களில் இரண்டு பெண்களும் புரட்டிப் புரட்டி பலமுறை போடப்பட்டார்கள். வலிக்க வலிக்க முன்னும் பின்னும், மேலும் கீழும் புணரப்பட்டார்கள். அந்த அளப்பரிய சுகத்தை அவர்களால் மனதில் நிலைநிறுத்தவே முடியவே இல்லை. அந்த இரவு அவர்களுக்குத் தேனாய் தித்தித்தது.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 107

ஒரே கட்டிலில் நான்கு பேர் கூட்டுக் கலவி என்பது அவரது வாழ்க்கையிலேயே அது முதல் தடவையாக இருந்தது. தனது வெடிப்பின் தேனெல்லாம் அவர்களது உடலில் பூசிக்கொண்டே, உடல் நடுங்க ஆண்களின் மீது படுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

நடுநிசியில் அவர்கள் உடைகளை அணிந்து புறப்பட்டார்கள்.

இரு பெண்களும் அவர்களைப் பார்த்து அழுது கை கூப்ப,

"ஒண்ணும் பயப்படாதீங்க, யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டோம்" "வீடியோ எல்லாம் எடுத்து வச்சீங்களே?" "அதெல்லாம் நாங்க மறுபடியும் பாக்குறதுக்குதான், பயப்படாதீங்க, நாங்க அந்த மாதிரி டைப் இல்லை, புரியுதா?" "ஸ்வேதா, போயிட்டு வா" "நாளைக்கு இவ ஊருக்கு போறா, நானும் ஊருக்கு போறேன்" - ஸ்வேதா தங்கையைக் காட்டினாள். "சரி, பத்திரமா போயிட்டு வாங்க, சுமித்ரா, மூணு மாசம் கழிச்சு நல்ல செய்தியா எனக்கு சொல்லு" என்றார்கள்.

மறுநாள் காலை 11 மணிக்கு சுமித்ரா கண்ணீர் மல்க தன் குடும்பத்துடன் கிளம்ப, அவர்களுடன் ஸ்வேதாவும் கிளம்பிக்கொண்டிருந்தாள்.

பால்கனியில் நின்றுகொண்டிருந்த ஷாமுக்கும் அனிருத்துக்கும் இரு பெண்களும் கண்ணால் சைகையால் சொல்லி விடைபெற்றார்கள்.

தான் நினைத்தபடி ஸ்வேதாவை இஷ்டத்துக்கு புணர்ந்தது குறித்து அனிருத்துக்கு ரொம்ப திருப்தி. ஆனால் அதற்கு காரணம் ஷாம், ஷாம் இஷ்டப்பட்டதை நாம் செய்ய வேண்டும். அதுமட்டுமல்ல, அவன் நினைத்தால் மந்தாகினியைக் கூட ஆட்டையைப் போட்டிருக்கலாம். ஆனால் அவள் நமது ஆள் என்பதால், ஷாம் தள்ளி இருக்கிறார்.

அப்படிப்பட்ட ஆளுக்கு எப்படியாவது தனிமரம் வைஷ்ணவியை செட் பண்ணிக் கொடுத்துவிட வேண்டும். நமக்குதான் வைஷ்ணவி ஓகே சொல்லவில்லை. கண்டிப்பாக ஆக்டர் ஷாமுக்கு ஓகே சொல்வாள். ஆனானப்பட்ட ஸ்வேதாவையே ஷாம் மடக்கி முடித்துவிட்டான். நமக்கும் விட்டுக்கொடுத்துவிட்டான். உடனே வைஷ்ணவியை இவனுக்குக் கொடுத்துவிட வேண்டும். இல்லையென்றால், அவன் பார்வை மந்தாகினி மீது திரும்பலாம். அது கூடாது.

மந்தாகினியை திருமணம் செய்துகொள்கிறோமோ இல்லையோ, ஸ்வேதா, சுமித்ராவைப் போல ஷாமுக்கு விட்டுக்கொடுத்துவிடக் கூடாது. அதற்கு கூடிய சீக்கிரம் வைஷ்ணவியை ஷாமுக்கு திருப்பி விட வேண்டும். அவன் ஷூட்டிங் போன ஷாமை மடக்ினான்.

"ஷூட்டிங், ஸ்வேதா, தூக்கம், இப்படியே போய்ட்டிருந்தா எப்படி ஜி? வைஷ்ணவி வேணாமா?" "என்னடா திடீர்னு காலையிலேயே என் மேல ரொம்ப அக்கறை?" "அங்க உனக்காக வைஷ்ணவின்னு ஒரு இலவு காத்த கிளி தவிச்சுட்டு இருக்கு, நீ கண்டுக்கவே மாட்றியே ஜி" "போடா, அவ மனசுலயும் போக முடியல, அவ பங்களாவுலயும் போக முடியல" "என்ன ஜி நீ? ஸ்வேதாவையே கவுத்தவன். புதுப்பொண்ணு சுமித்ராவையே ரெண்டே நாள்ல கவுத்தவன் நீ, உனக்கெல்லாம் வைஷ்ணவி ஒரு மேட்டரா?" "நீதான் மந்தாகினியை லவ் பண்ணி, அது மூலமா வைஷ்ணவியை வெறுப்பேத்தி, அந்த பொசசிவ்னஸை பயன்படுத்தி என் பக்கம் சாய வைக்கிறேன்னு சொன்னே?" "ஆமா," "அங்க எப்படி சிச்சுவேஷன்? உன் ஆளு மந்தாகினி கிட்ட நம்ம பிளான் பத்தி ஏதாச்சும் சொல்லி இருக்கியா?" "மந்தாகினி இங்க வரா, நீ மதியம் இங்க இரு, எங்கேயும் போயிடாத ஜி"

மந்தாகினி மதியம் வந்தாள்.

"ஹாய்! இங்க பாரு மந்தாகினி, சாரை உனக்கு நல்லா தெரியும்" "ம்ம்ம் ஷாம் சார், நல்லா தெரியும்" - அவள் புன்னகைத்தாள். "சாருக்கு ஏற்கனவே கல்யாணமாகி ஒரு குழந்தை இருக்கு, ஆனா இப்போ ஒய்ப் கூட வாழல" "ஓஒ" "ஒய்பைப் பிரிஞ்சு அஞ்சு வருஷம் ஆயிடுச்சு, இப்ப அவர் உங்க மேடம் வைஷ்ணவியைக் கட்டிக்கணும்னு நினைக்கிறார்" - அவன் தயக்கமாய் சொன்னான். "என்னது?" "ஆமா, சின்சியரா லவ் பண்றாரு" "வைஷ்ணவி மேடத்தையா? என்ன சொல்றீங்க? அவங்க அதுக்கு ஒத்துப்பாங்களா, என்ன?" "அதுக்குதான் உன்ன கூப்பிட்டு இருக்கோம்" "நீ எப்படியாச்சும் நம்ம சாரைப் பற்றி அவங்க கிட்ட பெருமையா சொல்லி ரெண்டு பேரும் மீட் பண்றதுக்கு ஒரு சான்ஸ் கிரியேட் பண்ணனும்" "ஐயோ! அதெல்லாம் நான் எப்படி பண்ண முடியும்?" "உன்னால் நினைச்சா பண்ண முடியும்" "நானா?" "ஒரே ஒரு மீட்டிங் கிடைச்சா போதும், கவுத்துடலாம்." "ஆமா, டவுன்ல ஏதாச்சும் ஒரு ஹோட்டல்ல மீட்டிங் ஏற்பாடு பண்ணு" "அதான் என்னால எப்படி முடியும் அனிருத்?" "உன்னுடைய பர்த்டேன்னு சொல்லு, சின்ன பார்ட்டின்னு சொல்லு, மேடத்தைக் கூப்பிடு, அங்க சார் ஏதேச்சையா வருவாரு," "எ, எப்போ?" "பொங்கலுக்கு கரெக்ட்டா கூப்பிடு" "," "சாரைப் பத்தி ஒரு இன்ட்ரோ குடு, நீ அவரோட ஃபேன்ன்னு சொல்லு." "இதெல்லாம் நடக்கிற காரியமா அனிருத்?" "இங்க பாரு மந்தாகினி, நீ நெனச்சா கண்டிப்பா முடியும். அவ கூட சாருக்கு ஒரு மீட்டிங் மட்டும் நீ அரேஞ்ச் பண்ணா போதும். மீதி ஷாம் பார்த்துப்பாரு" "ஆமா மந்தாகினி" - மந்தாகினி திகைக்க,

"உன்னத்தான் நம்பி இருக்கிறேன். அதுவும் இல்லாம இந்நேரம் நீயும் நானும் லவ் பண்றது வைஷ்ணவி மேடத்துக்கு தெரிஞ்சிருக்கும். இந்த டைம்ல கண்டிப்பா அவங்க தன்னுடைய லைஃப் பத்தி நினைச்சுப் பார்த்துப்பாங்க. தனக்கு ஒரு ஜோடி வேணும்னு ஆசைப்படுவாங்க." "அது ஷாம் சார் மாதிரி ஒரு நல்ல பர்சனாலிட்டி, பப்ளிக் ஃபிகர்னா நமக்கு மேட்ச் ஆகும்னு நினைப்பாங்க. சோ, இனிமே எல்லாமே உன்கிட்ட தான் இருக்கு" என்றான் அனிருத். அவள் வெகுவாக யோசித்தாள்.

"ம்ம்ம் நீங்க சொல்றது புரியுது. எங்க மேடத்துக்கு ஷாம் சார் லைஃப் கொடுக்கணும்னு ஆசைப்படறார். வைஷ்ணவி மேடத்துக்கு சார் ரொம்ப மேட்சா இருப்பார். ரெண்டு பேரும் அவங்களோட பாஸ்ட் லைஃப்ல ஃபெயில் ஆனவங்க," "ம்ம் கரெக்ட்" "ஆனா,, எனக்கு ஒரு விஷயம் இப்ப லேட்டஸ்டா அரசல் புரசலா தெரிய வந்திருக்கு," "என்னடி?" "ஆனா எவ்வளவு தூரம் உண்மை இல்லை பொய்ன்னு எனக்கு தெரியல" "எ, என்னடி சொல்ற?" "அதை உங்ககிட்ட சொல்லலாமா வேணாமா ஒன்னும் தெரியல," "சஸ்பென்ஸ் வைக்காம சொல்லுடி" "அங்க ஒரு கார் டிரைவர் இருக்கான், சுரேஷ்னு சொல்லிட்டு," "சுரேஷாவா? தெரியுமே முரடன்," "ஆமா, அவன் கூட அந்த மேடம் குளோஸா இருப்பாங்களோ என்று ஒரு டவுட்டா இருக்கு" ",,என்னமா சொல்ற? வைஷ்ணவியா?" - இருவரும் ஒருவரைப் பார்த்துக்கொண்டார்கள். "ஆமா, போன மாசம் எல்லாம் அவனை வேலையை விட்டு அனுப்புறேன்னு சொன்னாங்க, நானே போயி அவனுக்கு புது வேலைல்லாம் டவுன்ல பாத்துட்டு வந்தேன்," "ம்ம்ம் அப்புறம்?" "ஆனா, இப்போ அவனை வேலையை விட்டு அனுப்புற யோசனையே இல்லாம இருக்காங்க," "அதுமட்டும் இல்லாம ரெண்டு தடவை அவன் மேடம் ரூமில் இருந்து வர்றதை நானே பார்த்தேன்" "வைஷ்ணவி ரூம்லயா?" - அவர்கள் திடுக்கிட. "ஆமா அனிருத், அப்படில்லாம் ஜென்ட்ஸ் யாரும் அவங்க ரூமுக்கு சாதாரணமா போய் வர முடியாது. இப்ப என்ன ஆச்சுன்னு தெரியல, அவங்க இப்பலாம் அவன் கூட கார்ல முன் சீட்டுல உக்காந்து போறாங்க," "வெரிStrange, அவங்க அப்பா ஆன்னிவர்சரி வந்ததுல்லே? கரெக்ட்டா அன்னிக்கிருந்து தான் என்னமோ மாறி போச்சு, பத்து நாளா இந்த கூத்துதான், எப்படி மயக்கினான்னு தெரியல, இந்த கிரிஜாவும் இதுல கூட்டு போல." "அந்த வீட்டுல என்ன நடக்குதுன்னு எனக்கு சரியா தெரியல, வேலை விட்டு போவச் சொன்ன ஆளுக்கு மூணு நாளைக்கு முன்னாடி அவனுக்கு இருபத்தஞ்சாயிரம் ரூபா பணத்தைக் கொடுக்க சொல்றாங்க" "அவன் இப்பலாம் டிரைவர் மாதிரியே நடக்கல, முதலாளி மாதிரிதான் அவன் பாடி லாங்குவேஜ் இருக்கு" - அவர்கள் தலையில் கை வைத்துக்கொண்டார்கள்.

'ஒருவேளை நம்மை முந்திக்கிட்டானோ? ராஸ்கல்,'

"மந்தாகினி, அந்த வீட்டிலேயே இருக்கிற ஒரு டிரைவர், உன் முதலாளி மேடம் கூட பழகுறான்றது தெரிஞ்சுக்காம இருக்கிறியே?" - அவன் முகம் கோபத்தில் சிவந்தது. அவள் தலையைப் பிடித்துக்கொண்டாள்.

"ஐயோ, இதுல என் தப்பு ஒன்னும் இல்லை, நானே சரியா வீட்ல இருக்குறது இல்லை, உன் கூடதானே சுத்திகிட்டு இருக்கேன். அதனால என்ன நடக்குதுன்னு தெரியல. அதுவுமில்லாம உங்க பிளான் என்னனு எனக்கு எப்படி தெரியும்?" "இப்ப என்னதான் பண்றது?" "முதல்ல அவங்க மேட்டரை கன்பார்ம் பண்ணிக்கணும்" "ஆமா! வைஷ்ணவி அப்படிலாம் டிரைவர் கூட படுக்கற பொண்ணு இல்லை, டிகினிட்டி எதிர்பார்ப்பா," "இப்ப என்ன பண்ணலாம்?" - ஷாம் யோசனையாக சொல்ல,

"நான் ஒரு பிளான் வச்சிருக்கேன். நாளைக்கு காலைல போயிட்டு அந்த சுரேஷை செட்டில்மெண்ட் கொடுத்து அனுப்புறேன்னு சொல்லிடுறேன், ஓகேவா?" "அதுக்கு அப்புறமா அதே விஷயத்தை மேடம்கிட்ட சொல்றேன். மேடம் எப்படி ரியாக்ட் பண்றாங்கன்னு பாக்கலாம்" "புரியல" "செட்டில்மென்ட் கொடுத்து அவனை வேலை விட்டு அவ அனுப்ப சொன்னா, அவங்க நடுவுல எந்த காண்டாக்ட்டும் இல்லைன்னு அர்த்தம், அதுவே அவன் இருக்கட்டும், நீ செட்டில்மென்ட் பண்ண வேண்டாம்னு சொன்னா கண்டிப்பா அவங்க ரெண்டு பேர் நடுவுல ஏதோ ஓடுதுன்னு அர்த்தம்" "இங்க பாரு மந்தாகினி, நான் வைஷ்ணவியை உயிருக்கு வேற லவ் பண்றது, கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது எல்லாம் உண்மை. ஆனா அதெல்லாம் தாண்டி, நான் எடுக்கப் போற கன்னட சினிமாவுல அவங்களை எப்படியாச்சும் ஒரு ரோல் கொடுத்து நடிக்க வைக்கணும். பாடவும் வைக்கணும், அவங்க மறுபடி சினிமால பாடணும். இதுக்கு அவங்க ஒத்துப்பாங்கன்னு தெரியல, ஆனா மேரேஜ் பண்ணி அவ எனக்கு சொந்தமாயிட்டா ஒத்துப்பாங்க," "என்னுடைய உயர்ந்த நோக்கத்தை முதலில் நீ தயவுசெய்து புரிஞ்சுக்கோ, நான் அவங்க கூட பழகி பேசி காதலிச்சு, அதுக்கப்புறம் அவங்களை சம்மதிக்க வச்சாதான் அவங்களை நான் சினிமா நடிக்கறதுக்கு பெங்களூருக்கு கூட்டிட்டு போக முடியும். சரிங்களா? மத்தபடி நான் தப்பான ஆள் இல்லை." - அவன் உருக உருகப் பேசினான். "ஐயோ உங்களைப் பத்தி ரொம்ப நல்லா தெரியும் சார்" "அதனாலதான் நீ எப்படியாச்சும் நான் வைஷ்ணவியை லவ் பண்றதுக்கு நீ ஹெல்ப் பண்ணணும்," "சார்! நானும் அப்பப்போ உங்களைப் பத்தி அவங்க கிட்ட பேசியிருக்கேன் சார். ஆனா அவங்க பெருசா இன்ட்ரஸ்ட் காட்டாம இருந்தாங்க" "நான் வேணா ஒரு நாள் தடக்குன்னு பங்களாவில் நுழைஞ்சு அந்த அம்மாவுக்கு பூ கொடுத்து ஐ லவ் யூ சொல்லி பாக்கட்டுமா?" "ஐயோ சார், அதெல்லாம் பெரிய பிரச்சினையாகிடும். அவங்க போன் நம்பர் உங்ககிட்ட கொடுக்கறேன். நீங்க கால் பண்ணி முதல்ல பேசுங்க. ஒரு ரசிகனா பேசுங்க, அப்புறம் ஒரு நடிகனா பேசுங்க, அதுக்கப்புறம் உங்க ஆசையை சொல்லுங்க, உங்களுக்கு என்ன சார்? நல்ல ஜம்முனு இருக்கீங்க, ஹாண்ட்சம்மா இருக்கீங்க, உங்களை அவங்க ஏன் சார் வேணாம்னு சொல்லப் போறாங்க" "இல்லை மந்தாகினி, கார் டிரைவர் லவ் பண்றான்னு சொல்லுற, அதான்," "அய்யய்யோ நான் சொல்லல சார், எனக்கு ஒரு சந்தேகம் இருக்குன்னு சொல்றேன், நாளை காலை உங்களுக்கு அதை கன்பார்ம் பண்ணிட்டு சொல்றேனே" "யெஸ் ஷாம்ஜி, மந்தாகினி கன்பார்ம் பண்ணட்டும், என்ன நடக்குதுன்னு பாப்போம். சுரேஷ் அவ கூட லைன்ல இருந்தா தட்டி தூக்கிடலாம்" - ஷாம் தீர்மானமாய் சொன்னான். 

"ஆமா, நாளை மறுநாள் போகி, அவனை குப்பையில போட்டு எரிச்சிடறேன்," என்றான் அனிருத்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 108

மறுநாள் காலை மந்தாகினி சுரேஷிடம் போனாள்.
"உங்களை மேடம் வேலையை விட்டு நின்னுக்க சொன்னாங்கள்லே? நீ கிளம்பலாம். உன் செட்டில்மெண்ட், சர்வீஸ் பைசா எல்லாம் மேடம் கிட்ட இருக்கு, வாங்கிக்கறியா?" எனக் கேட்க, சுரேஷ் அலட்சியமாக அவளைப் பார்த்தான். அதுவே அவன் பார்வையை மந்தாகினிக்கு சரியாகப் படவில்லை.
அதற்குப் பிறகு மந்தாகினி மாடியில் போய் வைஷ்ணவியிடம், "சுரேஷை வேலை விட்டு அனுப்ப வேண்டும், செட்டில்மெண்ட் கொடுத்துடுங்க" என சொல்ல, வைஷ்ணவி முகத்தில் வந்ததே ஒரு பெரிய கோபம்.
அந்தக் கோபமே அவள் அவளது காதலைச் சொல்லிவிட்டது.
"நீங்கதானே பொங்கலோடு அவனை வேலை விட்டு அனுப்பணும்னு சொன்னீங்க, நானும் அவன் சேலரி, சர்வீஸ் காசு, வவுச்சர்லாம் ரெடி பண்ணிட்டேன், அவன் கிட்ட சைன் வாங்கணும்" "இ, இல்லை வெயிட் பண்ணு, நான் சொல்றேன்" "நான் அவன் கிட்ட சொல்லிட்டேன் மேடம்" "என்னது? ஏன் என்னை கேட்கல, ஆங்?" - வைஷ்ணவி கத்த, மந்தாகினி வெளிறிப் போனாள். "மேடம், நீங்க சொல்லிதானே," அவள் இழுக்க, "அப்ப சொன்னேன், நீ இப்ப கேட்டீயா?" "ஏன் மேடம்?" - வைஷ்ணவிக்கு என்ன பதில் சொல்வதென தெரியவில்லை. "சுரேஷ் பத்தி நான் ஃபைனல் டிசிஷனுக்கு வரல" "அப்ப கொஞ்ச நாள் கழிச்சு பாத்துக்கலாமா மேடம்?" "நான் பேசிக்கறேன், நீ போ,"
மந்தாகினி ரூமுக்கு போய் ஊருக்கு போக பேக் செய்து, அவர்களை தெருமுனைக்கு வரச் சொல்லி, துணிமணிகளோடு காரில் ஏறினாள்; தன் எஜமானி மொட்டை மாடியில் இருந்து தன்னை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பது தெரியாமல்.
"என்னடி ஆச்சு?" - அனிருத் கேட்டான். "கன்பார்ம்தான்" "என்ன கன்பார்ம்?" "அவ சுரேஷை லவ் பண்றா," "நீ என்னடி சொன்னே?" "நான் என்ன சொல்றது? செட்டில்மென்ட் கொடுத்து அவனை அனுப்பவான்னு கேட்டா என்னை திட்றா, அவன் அவளுக்கு வேணுமாம். சரி, நான் பொங்கலுக்கு ஊருக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன், சே!" - அவள் தலையில் கைவைத்துக்கொண்டாள். "இது மட்டும் உண்மைன்னு இனி எனக்கு அங்க வேலை இல்லை. கிரிஜாவும் அவனும் சேர்ந்து என்னை வீட்டை விட்டு வேலை விட்டு அனுப்பிடுவாங்க,"
காரை ஓரமாக நிறுத்தினார்கள்.
"நீ கவலைப்படாத மந்தாகினி. அந்த சுரேஷையும் கிரிஜாவையும் காலி பண்ணிடலாம்," - அனிருத் சொன்னான். "சோ, சுரேஷ் - வைஷ்ணவி லவ் கன்பார்ம் ஆகிடுச்சு, இல்லை?" என்றான் ஷாம் கோபத்துடன். "இல்லை சார், இப்போ கூட என்னால இது நிஜம்னு நம்ப முடியல. இந்த கிரிஜாவும் சுரேஷும் சேர்ந்து ஏதோ பிளான் பண்ணிதான் வைஷ்ணவியோட மனசை மாத்தி இருக்காங்க, எனக்கு என்னமோ ஏதோ ஒரு டிராப்ல வைஷ்ணவி மேடம் சிக்கி இருக்காங்கன்னு நினைக்கிறேன்." "ஐ திங்க் சோ" "ஏன்னா அவங்க இப்படி எல்லாம் வீட்டு வேலைக்காரன் கிட்ட இறங்கி போறவங்க கிடையாது. இதுல ஏதோ நடந்து இருக்கு, அதுவும் அன்னிக்கு அவங்க அப்பா ஆன்னிவர்சரி அன்னிக்குதான், சே! நீங்கதான் 'வா வா'ன்னு என்னை கூப்பிட்டீங்க, சம்திங் வாஸ் ஹாப்பனிங் தட் டே," "எப்படியாச்சும் அவளைக் காப்பாத்தி, லைஃப் ஃபுல்லா என்னோடு வச்சுக்கணும்னு ஆசைப்படுறேன் மந்தாகினி" என்றான் ஷாம். "அது தெரியும் சார்! ஆனா முதல்ல இவங்க ரெண்டு பேர் கிட்ட இருந்து அவங்களை பிரிக்கணும்," "இப்ப நீ அவகிட்ட என்ன சொல்லிட்டு வந்த?" "பொங்கலுக்கு லீவுல ஊருக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு வந்தேன்" "இல்லை, லீவை கேன்சல் பண்ணிட்டு திரும்பி போகணும் நீ" "ஏன்?" "அதாவது ஊருக்கே போகாம திரும்பி போகணும் நீ" "புரியல" "ரெண்டு மூணு நாள் இங்கேயே இரு. அந்த வீட்டுல உனக்கு கொஞ்சம் வேலை இருக்கு. இந்த சிச்சுவேஷன்ல நீ இங்கதான் இருக்கணும்." "ஏன்?" - மந்தாகினி வியப்பாக கேட்க,
'வேறெதுக்கு? அந்த ஸ்வேதா தங்கச்சி கூட ஊருக்கு போய்ட்டா, அவ வர்ற வரைக்கும் நீ அவனுக்கு தேவைப்படறே' என ஷாம் நினைத்துக் கொண்டான்.
"ஷாம் சார் வைஷ்ணவி கிட்ட லவ் சொல்லணும் என்றது ரொம்ப முக்கியம். பொங்கலுக்கு முன்னாடி அது நடந்தே ஆகணும், அவரு அவங்க வீட்டுல நுழையறப்ப நம்ம ஆளு ஒருத்தர் அங்க இருக்கறது முக்கியம்" "ஆமா" - ஷாம் ஆமோதித்தான். "அதுக்கு குறுக்க நிக்கிற சுரேஷை இங்க இருந்து, இந்த வீட்ல இருந்து தூக்கணும்," "அது நம்மளால எப்படி முடியும்? முடியும். அதுக்கு பிளான் இருக்கு, முதல்ல வைஷ்ணவி சுரேஷை வெறுக்கணுமே" "அதெல்லாம் ஈஸியா செஞ்சிடலாம், உள்ள நீதான் இருக்கியே, அவ நகையை எடுத்து அவன் ரூம்ல போட்டா முடிஞ்சது மேட்டரு, எவ்ளோ சினிமாவுல வந்திருக்கு," "ம்ம் அது என்னால முடியும்" "அதுக்குதான் நீ அவங்க வீட்டுல மறுபடி போகணும்," "பொங்கலுக்கு ஊருக்கு போகலியான்னு மேடம் கேட்டா?" "யெஸ், இன்னைக்கு என் கூட கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல இருந்துட்டு நாளைக்கு வைஷ்ணவி வீட்டுக்கு ஈவ்னிங் போய்டு, ஊர்லருந்துதான் வரேன்னு சொல்லு. அப்பா அம்மா வெளியூரு போறாங்கன்னு அடிச்சு விடு" "ஆமா மந்தாகினி, இக்கட்டான இந்த நேரத்துல நீ வைஷ்ணவி கூட இருக்கறது ரொம்ப முக்கியம், நீ அவசரப்பட்டு பொங்கல் லீவ் சொன்னது தப்பு" "சரி விடு அனிருத், பிளான் மாறி போச்சு, சரி, கிரிஜா எப்ப லீவுல போறா?" "அவ நாளைக்கு போறா, அவளுக்கு ஓன் ஹவுஸ் கன்ஸ்ட்ரக்ஷன் வேலை கூட இருக்கு, பத்து நாள் கழிச்சுதான் வருவா." "சுரேஷ்?" "இல்லை, ஐ மீன் தெரியல," "அப்ப கிளீனா தெரியுது, கிரிஜாவை அனுப்பிட்டு வைஷ்ணவியை சுரேஷ் பொங்கல் லீவ்ல போட்டு பொளக்க போறான். ராஸ்கல்." "இதத் தடுக்கணும்னா நீ திரும்ப வைஷ்ணவிகிட்ட போ மந்தாகினி, அவளை தனியா விடாத" "கரெக்ட்" - அவர்கள் அதி தீவிரமாய் ஆலோசித்தார்கள்.
"நானு ஆளுங்களை செட் பண்ணி வெளியில் இருந்து ஆளுங்களை கூட்டிட்டு வரேன். நாளைக்கு போகி, அவனை அந்த வீட்ல இருந்து நைசா அடிச்சு தூக்கி போட்டு போகி குப்பையில எரிச்சிடறேன்" "அய்யோ அதெல்லாம் வேணாம்" "இரு இரு, நாம பிளான் பண்ணிக்கலாம், உனக்கு வேலை வேணும், எனக்கு வைஷ்ணவி வேணும், அனிருத்துக்கும் அவளை பழிவாங்கணும். முடிஞ்சா கிரிஜாவையும் அங்கிருந்து தூக்கிடனும், தனியா இருக்கிற வைஷ்ணவி கிட்ட காரியத்தை சாதிச்சுக்கணும்" என சொன்னவுடன்,
"என்ன சொல்றீங்க? என்ன காரியத்தை சாதிக்க போறீங்க?" - மந்தாகினி குழப்பமாய் பார்க்க,
"ஐ மீன் நான் வைஷ்ணவி கிட்ட என்னோட காதலை சொல்லணும்," "மந்தாகினி, கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல என் கூட தங்கறியா?" என கேட்டான். இருவரும் ஒருவரைப் பார்த்துக் கொண்டார்கள். "அங்க நிறைய ரூம்ஸ் இருக்கு, அப்ப அம்மால்லாம் அங்க வரமாட்டாங்க"
அவள் விருப்பமே இல்லாமல் தலையை ஆட்டினாள்.
கார் திரும்ப அதே தெருவில் திரும்பி வர, இரவு அனிருத்தின் கெஸ்ட் ஹவுஸில் போய் நின்றது. அங்கே மந்தாகினி இறக்கிவிடப்பட்டாள். அனிருத் மட்டும் வீட்டுக்கு போனான். கொஞ்ச நேரம் வீட்டில் இருந்துவிட்டு, அப்பா அம்மா தூங்கிய பிறகு நைஸாக கிளம்பி கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வந்தான்.
கெஸ்ட் ஹவுஸில் அவனுக்காக காத்திருந்த மந்தாகினியை அவன் அன்று மூர்க்கமாக புணர்ந்தான். அவர்களின் கலவிச்சத்தம் மேலே இருந்த ஷாமுக்கு தெளிவாக கேட்டது.
'நாம் ஸ்வேதாவை அனிருத்துக்கு விட்டுக் கொடுத்தது போல அவன் மந்தாகினியை நமக்காக விட்டுக் கொடுக்க மாட்டான். அவன் பால்கனிக்கு வந்து ஸ்வேதா வீட்டை பார்த்தான். ஸ்வேதாவின் வீடு பூட்டு போட்டு இருந்தது. அவள் இல்லை. அவனது கேடுகெட்ட ஆண்மைக்கு ஒரு பெண்மை தேவைப்பட்டது. அது கொஞ்ச நாளைக்கு இந்த ஸ்வேதாவாய் இருக்க வாய்ப்பில்லை. மந்தாகினியிடம் ட்ரை பண்ணலாம் தான். ஆனால், அப்புறம் நான் வைஷ்ணவியை உயிருக்குயிராய் காதலிக்கிறோம் என சொல்ல முடியாது. அதை மீறி நாம் மந்தாகினி மீது கை வைத்து விட்டால் கடைசியில் வைஷ்ணவி நமக்கு கிடைக்கவே மாட்டாள்'. அவன் மந்தாகினியின் வளைவுகளை நினைத்துக் கொண்டே, கஷ்டப்பட்டு மனதை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு அன்று இரவு ரூமில் போய் தூங்கினான்.
மறுநாள் போகி பண்டிகை. அவனுக்கு இன்னுமொரு பயங்கர இடி, அவனுக்கு மட்டுமல்ல, மூவருக்கும்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 109

மறுநாள் காலையிலேயே ஊரெல்லாம் புகையாக இருக்க, மந்தாகினியும் அனிருத்தும் ஹாலுக்கு வந்தார்கள். ஏற்கனவே தூங்கி எழுந்திருந்த ஷாம் அவர்களை பார்த்தான். அனிருத் மந்தாகினியை நன்றாக கசக்கி அனுபவித்திருக்கிறான் என்பது பார்த்தாலே தெரிந்தது. அவள் கண்கள் இரண்டும் சிவந்திருந்தது.
'இந்த பாவி மகள் பார்ப்பதற்கு குத்துவிளக்கு மாதிரி இருந்துட்டு, ராத்திரி முச்சூடும் ரெட் லைட் ஐட்டம் போல இவன் கூட படுத்து எழுந்திருக்கா, கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியே அவ்ளோ அவசரம் இவங்களுக்கு, எல்லாம் இவன் கல்யாணம் பண்ணிப்பங்கிற நம்பிக்கைதான், இந்த பொறுக்கியை பத்தி நமக்குதானே தெரியும்' என நினைத்துக் கொண்டான்.
"எதுக்கும் வைஷ்ணவி கிட்ட பேசட்டுமா?" - மந்தாகினி ஆரம்பிக்க,
"என்னன்னு,?" "இல்லை அவங்களுக்கும் சுரேஷுக்கும் என்ன மாதிரியான உறவுன்னு" "அதெல்லாம் டைரக்ட்டா கேட்க முடியாது" "இல்லை, நான் லீவை கேன்சல் பண்ணிட்டு வரட்டுமான்னு கேட்கணுமில்ல?" "ஏன்?" "அஞ்சு நாள் பொங்கல் லீவுன்னு சொல்லிட்டு அவங்க முன்ன போய் நிக்கறது? இப்ப எப்படி போய், அவங்க நம்பணுமில்ல?" "கரெக்ட். நீ போன் பண்ணி ஊர்ல இருந்து வரேன்னு சொல்லு, என்ன சொல்றான்னு பாக்கலாம், அந்த டிரைவர் நாய்கூட கூத்தடிக்கறதா இருந்தா கண்டிப்பா அவ உன்னை வர வேணாமுன்னுதான் சொல்வா. பாக்கலாம், அவளுக்கு போன் பண்ணு"
அனிருத் சொல்ல, அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸிலிருந்தபடியே மந்தாகினி வைஷ்ணவிக்கு போன் செய்தாள்.
"ஹலோ" என்றாள் வைஷ்ணவி.
"மேடம், நான் மதுரையிலருந்து அங்கதான் கிளம்பறேன்" "ஏன், என்னாச்சு?" "பேரண்ட்ஸ் பொங்கலுக்கு ரிலேட்டிவ் வீட்டுக்கு போகப் போறாங்க, வர கொஞ்சம் நாளாகும், நான் இங்க மதுரையில ஃப்ரீயாத்தான் இருக்கேன், நான் கிளம்பி வந்துடட்டுமா? இங்க ஜஸ்ட் போரிங் மேடம்" "இல்லை மந்தாகினி, நீ ரீ-ஜாயின் பண்றதப் பத்தியே நான் யோசிக்கணும்" "என்ன மேடம் சொல்றீங்க,?" - அவள் அதிர்ச்சியில் உறைந்தாள். "இப்ப நீ எங்க இருக்கேன்னு சொன்னே?" "ம, மதுரை மேடம், வி, வீட்டுல" "ஐ சீ, எங்க உங்க அம்மா கிட்ட போனை கொடு பாப்போம்" "அ, அம்மாவா?, அவங்க வீட்ல இல்லை, மார்க்கெட் போயிருக்காங்க" "ஓ ஐ சீ, உங்க அப்பா கிட்ட போனை கொடு பாப்போம்" "ஏன் மேடம்?" "உங்க பொண்ணு மதுரைக்கு போறேன்னு சொல்லிட்டு இங்கேயே எங்க தெருவுலயே சுத்திகிட்டு இருக்குன்னு சொல்லணும்,," "மே, மேடம், அதெல்லாம் இல்லை மேடம்,," "சரி விடு, அது உன் பர்சனல்! பட், ஐ டோன்ட் நீட் யூ" "என்ன மேடம் சொல்றீங்க? உங்களுக்காகதானே நானே பர்சனல் டிரைவிங்கும் கத்துகிட்டேன், அந்த சுரேஷுக்கு பதிலா," "யெஸ், ஒன்ஸ் அபான் ஏ டைம் ஐ தாட், ஜஸ்ட் லைக் தட். பட் நவ்,?, சுரேஷே இருக்கட்டும்" "ஓகே மேடம், பட், உங்களுக்கு மத்த வேலைகளுக்கு? யூடியூப், புக் மேக்கிங், அக்கவுண்ட்ஸ்," "என்ன பெரிய வேலை,? நான் சொன்ன எந்த வேலையும் நீ செய்யவே இல்லையே," ",,,," "கடைசியா நான் தீபாவளி பண்டிகையிலருந்து படுக்கையில் விழுந்ததிலிருந்து உன்னை நான் கண்ணாலேயே பாக்கல," "அடிக்கடி வெளில போறே, வரே, அதுவும் லேட் நைட்ல," ",,,," "உனக்கு பதிமூணு வாய்ஸ் ரிகார்டிங் அனுப்பினேன், இந்நேரம் பதிமூணு டைட்டில்ல புக்ஸ் ரெடி ஆகி இருக்கணும், ஒன்னு கூட நீ இந்த மூணு மாசத்துல ரெடி பண்ணல" "மே, மேடம், அது வந்து," "அடிக்கடி வெளில போய்ட்டு வரே? கேட்டா பேமிலி, ரிலேஷன்ஸ்னு கதை, இப்ப கூட நீ அந்த அனிருத் கார்ல ஏறுனதை நேத்து பாத்தேன்," "மேடம், அது வந்து அவரு என்னை டவுன்ல டிராப்," "ஷட் அப், நீ பழைய மந்தாகினி இல்லை. நீ நல்ல பொண்ணு, நேர்மையான பொண்ணுன்னு உனக்கு வேலை கொடுத்தேன். இந்த மூணு மாசத்துல நீ ஒரு வேலையும் செய்யல, நீ கண்டவன் கூட கூத்தடிக்கவா என் சம்பளம்?" "மேடம், என்னை அப்படிலாம் நினைக்காதீங்க" - அவள் கத்த,
"எல்லாம் தெரியும்டி. இசக்கி அம்மன் கோவில் கிட்ட நானே உன்னை ரெண்டு வாரத்துக்கு முன்னாடி பாத்தேன்" ",,மேடம்," - மந்தாகினிக்கு பேச்சே வரவில்லை. ஸ்பீக்கரில் பக்கத்தில் இருந்து கேட்டுக்கொண்டிருந்த அனிருத்தும் அதிர்ச்சியில் உறைந்தான்.
"சோ, இங்க நீ வேலைக்கு வராம இருக்கறதுதான் உனக்கு நல்லது" - அவள் போனைக் கட் செய்ய,
"போச்சு, அவளுக்கு எல்லாமே தெரிஞ்சி போச்சு" என்றாள் மந்தாகினி.
அவள் அருகில் இருந்த ஷாம் தாடியைச் சொறிந்துகொண்டே மந்தாகினியைப் பார்த்தான்.
"இனிமே முடியாது, இன்னிக்கே சுரேஷைத் தூக்கிடனும், நான் பங்களாக்கு உள்ள பூரணும்" "என் வேலையே போச்சு" - மந்தாகினி தாங்க முடியாமல் அழுதாள். "டோன்ட் வொர்ரி, ஆனா பிளான் நல்லா வேலை செய்யுது" "என்ன பிளான்?" "நான் மந்தாகினியை லவ் பண்ணா வைஷ்ணவிக்கு காண்டாயிடும், அவ தனக்கு ஒரு ஆளை தேடுவான்னு நான் சொன்னேன்ல ஜி?" "ஆனா, அவ வேற ஆளைதானே தேடிகிட்டா" "அந்த வேற ஆளை தூக்குவோம், சிலுவை, அருள்னு நம்ம பாய்ஸ் இருக்கானுங்க, வரச் சொல்லி இருக்கேன்,"
மந்தாகினி அழ,
"கவலைப்படாத மந்தாகினி, உன்னை அழவெச்ச வைஷ்ணவியை நாம அழ வைக்கிறோம், சுரேஷை வீட்டுல இருந்து தூக்கிட்டா, கிரிஜாவையும் தூக்கி கடாசிடறோம்," - அனிருத் விழிகள் கோபத்தில் சிவக்க,
"மயிலே மயிலேன்னா இறகு போடாது. வைஷ்ணவியை இன்னைக்கு நைட்டு நீங்க முடிச்சாகணும் ஜி" என்றான்.
"கண்டிப்பா" - ஷாமின் திடீர் மனமாற்றம் மந்தாகினிக்கு அச்சமூட்டினாலும், தன்னை இழிவாக பேசிய வைஷ்ணவிக்கு வட்டி முதலாக திருப்பித் தர அவளும் ஆசைப்பட்டாள்.
அவர்கள் மதியம் வரை அந்த கூலிப்படைக்காக காத்திருந்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் மாலைதான் வந்து சேர்ந்தார்கள்.
அனிருத்தின் ஆட்கள் தெருமுனையில் காத்திருக்கும் செய்தி கிடைக்க, அவன் கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வரச் சொன்னான். அனிருத்தே அவர்களை ரகசியமாக தன்னுடைய கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு வர வைத்தான்.
தடித்தடியான மூன்று ஆண்கள் அங்கே வந்து இறங்க, ஷாம், அனிருத் இருவரும் அவர்களை உள்ளே கூப்பிட்டார்கள். அவர்கள் கையைக் கிராஸாக வைத்து வணக்கம் சொன்னார்கள். மந்தாகினியை பிரமித்துப் பார்த்தார்கள்.
"இங்க பாரு சிலுவை! இந்த தெருவில முத வீட்ல இருக்குற ஒயிட் ஹவுஸ்ல ஒரு ஆள் இருக்கான். இந்தா போட்டோ. இவன் டிரைவர், பேரு சுரேஷ். அவனை ஏதாச்சும் சொல்லி நைசா வெளியே கூப்பிட வேண்டியது. அருள், நீ அவனை காருக்கு கூப்பிடுற, ஊர்ல அவங்க அம்மாக்கு உடம்பு சரியில்லைன்னு சொல்றே." போட்டோவைக் காட்டினான்.
"சரிங்க சார்" "சகாயம், நீ என்ன பண்ற? அவன் கார்கிட்ட வர்றப்ப, சிலுவை உள்ளே தள்ளுவான். நீ டக்குன்னு காரை எடுக்கிற, அருள், நீ அவன் கையை காலை புடிச்சிகிட்டு உள்ளே தள்ளு" "தெருவுல யாராச்சும் பாத்துட்டா?" "ஒரு ஈ காக்கா இருக்காது, அப்படியே யாராச்சும் பாத்தா, பொம்பளை மேட்டரு, வயித்துல புள்ளை கொடுத்துட்டு ஓடியாந்தான்னு சொல்லு. மேட்டரு வைஷ்ணவி வரைக்கும் பரவட்டும்," "சரிங்க சார்" "காரை டவுனுக்கு ஓட்டி போ, மெயின் ரோடு ஆப்போசிட்ல மட் ரோட்ல போயிடு, சரியா?" "அப்புறம் சார்?" "அங்க நமக்கு சொந்தமான ஒரு குடோன் இருக்கு, அங்க வச்சு சுரேஷைக் கட்டி போட்டு வை. ஒரு வாரம் பத்து நாள் அவன் அங்க இருந்தாகணும். எங்களுக்கு அதுவரைக்கும் அந்த வீட்ல ஒரு முக்கியமான வேலை இருக்கு" "என்ன சார், ஏதாச்சும் ராபரியா?" "எங்களைப் பார்த்தா அப்படியே தெரியுது? வேற ஒரு விஷயம் இருக்கு. எல்லாம் நல்ல விஷயம்தான்" "சரிங்க சார். பேர் என்ன சொன்னீங்க?" "சுரேஷ்." "ஓகே சார்" என்றார்கள்.
"சிலுவை! சுரேஷைக் கார்ல கூப்பிட்டு ஏத்திக்கிட்டு அப்புறமா எனக்கு வாட்ஸ்அப் மெசேஜ் பண்ணு. போன் பண்ணக் கூடாது. எக்காரணத்தைக் கொண்டும் நடுவுல என் பேரு சொல்லக் கூடாது, புரிஞ்சிதா?" என்றான்.
"சரிங்க சார்" என்றான்.
"போய்ட்டு கால் பண்ணுங்க, அரை மணி நேரத்தில் உன் போன் காலுக்கு காத்துட்டு இருப்பேன்" என்றான்.
எல்லாரும் சுரேஷ் தூக்கப்பட்ட செய்திக்காக டென்ஷனாக காத்திருக்க, அரை மணி நேரம் கழித்து சிலுவை போனில் கூப்பிட்டான்.
"சார், சொதப்பிடுச்சு சார்" என்றான். "என்னடா ஆச்சு?" "அந்த சுரேஷ் இப்ப ஊரிலேயே இல்லையாம்" "என்னடா சொல்ற?" "உனக்கு யார் சொன்னது?" "அங்கே கிரிஜான்னு ஒரு பொம்பளை இருக்கா, அவதான் சொன்னா, நான் சுரேஷ் ஃப்ரெண்ட் மாதிரி அவ கிட்ட விசாரிச்சேன்," "சரி, அந்த சுரேஷ் எங்க போயிருக்கான்?" "அவ அதை பத்தி சொல்லல சார்"
"அப்படியா?" - அனிருத் யோசித்தான்.
"சார், அந்த கிரிஜா பொம்பளைக்குதான் எல்லாம் தெரியும் போல. ஆனா எதைக் கேட்டாலும் அந்த பொம்பளை தெரியாதுன்னு சொல்றா" "நாங்க வேணா அந்த பொம்பளையை தூக்கிட்டு குடோனுக்கு போகட்டுமா சார்?" - அவன் சிரிக்க,
"டேய், அதெல்லாம் வேணாம், சரி, நீங்க கிளம்புங்க, நான் கூப்பிடறேன்"
அவன் போனைக் கட் செய்துவிட்டு,
"என்னடி மந்தாகினி, அந்த சுரேஷ் எங்க போயிட்டான் தெரியலையே." "ஏன்பா, விடுப்பா, எங்கனாச்சும் அவன் போய் தொலையட்டும், வைஷ்ணவி தனியா இருப்பா, நாம நைட்டு உள்ள பூந்துடலாம்" "நோ ரிஸ்க். அவன் திரும்ப வந்துட்டா பிராப்ளம், நம்ம ரெண்டு பேரால அவனை சமாளிக்க முடியாது" "ஏன், வாசல்ல நம்ம ஆளுங்களை காவலுக்கு போடலாமே?" "எதுக்கு வேஸ்டா? நான் வேணா கிரிஜாவுக்கு போன் பண்ணி கேட்கட்டுமா?" என மந்தாகினி கேட்க,
"கேளேன்" என்றான்.
அவள் கிரிஜாவுக்கு போனை செய்தாள்,
"கிரிஜா! வைஷ்ணவி மேடத்துக்கு அர்ஜெண்டா ஒரு கச்சேரி புக்காகி இருக்கு"
"ஓஹோ"
"எனக்கு சபாக்காரங்க போன் பண்ணாங்க. சுரேஷ்கிட்ட சொல்லணும், அவன் நம்பர் ரீச்லயே இல்லையே"
"சுரேஷ் கேரளாவுக்கு போயிருக்கான்"
"கேரளாக்கா? என்ன திடீர்னு? அவன் நேட்டிவ் சென்னை தானே?"
"த், தெ, தெரியல மேடம்"
"சரி, வைஷ்ணவி மேடத்துக்கு போன் பண்ணா கூட எடுக்கவே இல்லை. அவங்ககிட்ட போனை கொடுக்கறியா?"
"அவங்களும் வீட்ல இல்லை"
"என்ன சொல்றே கிரிஜா?"
"ஆமா மந்தாகினி மேடம், வைஷ்ணவி மேடம் வெளியூர் போயிருக்காங்களே"
"வெளியூர் போயிருக்காங்களா? என்கிட்ட சொல்லவே இல்லையே. எங்க கோயம்புத்தூர்க்கா??" என கேட்டாள். அங்கே அவளுக்கு ஒரு சித்தி இருக்கிறாள்.
"கோயம்புத்தூருக்கு இல்லை. அவங்க அவங்களும் கேரளா போயிருக்காங்க"
மந்தாகினி இருவரையும் பார்த்தாள். யார்க்கும் எதுவும் புரியவில்லை. சுரேஷ் கூடவா? அவள் யோசித்தாள். என்னமோ சரியில்லை.
"நல்ல நாளு வருது, இப்ப போய் என்ன டிராவல்? நாளைக்கு பொங்கல் வேற, அவங்க எங்க போய்ட்டாங்க? ஏன் போய்ட்டாங்க?"
"கேரளால இப்ப என்ன? இப்போ எந்த கச்சேரியும் இல்லையே"
"மேடம் பர்சனல் டூர் போயிருக்காங்க"
"ஓ, அ, அப்படியா? தனியாவா? இல்லை யார் கூட?"
"சுரேஷ் கூட"
"என்னது?" மூவரும் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் பார்க்க,
"அப்படியா? கார்ல போயிருக்காங்களா?" என கேட்டாள்.
கிரிஜா தயங்கி "ஆமா" என்றாள்.
"ஒழுங்கா சொல்லு, காரில் மேடத்தை சுரேஷ் அழைச்சிட்டு போயிருக்கானா?"
"ஆமா"
"ஒன்னும் புரியலையே, பர்சனல் டூர்னு சொல்றே கிரிஜா, எனக்கு ஒரே ஒரு டவுட் இருக்கு, ஒருவேளை மேடம், சுரேஷ்க்கு ஏதாச்சும் அஃபையர் இருக்க வாய்ப்பு இருக்கா கிரிஜா?" அவள் வெடுக்கென கேட்டாள்.
கிரிஜாவுக்கு என்ன சொல்வது என தெரியவில்லை. இந்த விஷயம் இவ்வளவு சீக்கிரம் மந்தாகினிக்கு தெரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை தான். ஆனால், முன்கூட்டியே இவளிடம் சொல்லி வைத்து விடுவது நல்லது தான் என நினைத்தாள்.
"எ, எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியல மந்தாகினி மேடம், இப்ப எல்லாம் மேடம் சுரேஷ் சொல்றது தான் கேக்குறாங்க"
,,,,,,.
"ஆனா அவங்க நடுவுல என்ன இருக்குன்னு ஒரு வேலைக்காரி எனக்கு என்ன தெரியும்?" என்றாள்.
கிரிஜா இதை சொன்னதுமே அவர்கள் நடுவே இருப்பது காதல் என்பதை ஊர்ஜிதம் செய்து கொண்டாள் மந்தாகினி.
"அதுக்கு இல்லை, மேடம் அடிக்கடி என்கிட்ட கிரிஜா, மனசுக்கு பிடிச்ச ஒருத்தனை மேரேஜ் பண்ணிக்கணும்னு என்கிட்ட சொல்லி இருந்தாங்க, ஒருவேளை அது யாரா இருக்கணும் தெரியல"
கிரிஜா சிரித்தாள். "வேற யாரா இருக்கும், சுரேஷா தான் இருக்கணும்,"
"அதுகூடத்தான் கேரளாவுக்கு டூர் போயிருக்காங்க மேடம்"
"அ, அப்படியா? கேரளாவுக்கு எங்க போயிருக்காங்கன்னு தெரியுமா?"
"யார்கிட்டயும் சொல்லிடாதீங்க மேடம், கேரளா ஆலப்புழா போட் ஹவுஸ்க்கு போயிருக்காங்க"
"அங்க போய் என்ன பண்ணுவாங்க?"
"நீங்க நினைக்கறது தான் பண்ணுவாங்க" கிரிஜா தைரியமாக சொன்னாள்.
"ஓ அவ்ளோ தூரம் போயிடுச்சா?" மூவருக்கும் என்ன பேசுவது என தெரியவில்லை.
"சரி, அங்க நிறைய போட் ஹவுஸ் இருக்கே? இவங்க போனது எங்க?"
"ஓ. ஆர். எஸ். போட் ஹவுஸ்னு சுரேஷ் சொன்னான்"
"ரெண்டு பேரும் அதுல தங்குறாங்களா? ச்சீ, என்ன ஒரு அபாச்சாரம், இந்த மேடத்துக்கு ஏன் புத்தி இப்படி போச்சு,?"
,,,,,,.
"சரி, மேடம் எப்ப வரேன்னு சொன்னாங்க?"
"அது சுரேஷ் கையில் தான் இருக்கு," அவள் மறுபடியும் சிரித்தாள். "பத்து நாள் இருந்துட்டு தான் வருவாங்கன்னு நினைக்கிறேன்,"
"அவ்வளவு தூரம் போயிடுச்சா? சரி, பத்து நாள் கழிச்சு தான் நானும் திரும்ப வருவேன்ல. அப்ப பேசிக்கறேன்"
"உங்களை திரும்ப வேலைக்கு வரச் சொல்லி இருக்காங்களா என்ன?"
"ஏன் கேக்குறே?"
"இல்லை, கேட்டேன்"
"ஏன் கிரிஜா? என்னை பத்தி ஏதாச்சும் வத்தி வச்சிட்டியா?" என கேட்க,
"அய்யோ! நான் ஏன் மேடம் சொல்ல போறேன், அவங்க உங்க மேல கோவமா இருக்கிறதா நான் கேள்விப்பட்டேன்"
"என் மேல கோவமா? எதுக்கு? நான் என்ன பண்ணேன்?"
"அந்த அனிருத்னு ஒரு ஃபிராடு பையன் இருக்கானே"
"அவன் கூட சேர்ந்து ஊரை சுத்துறீங்களா என்ன?"
"ஷட் அப் கிரிஜா!"
"ஐயோ நான் சொல்லல மேடம், வைஷ்ணவி அம்மா தான் சொல்லிட்டு இருந்தாங்க"
"அவ ரொம்ப யோக்கியமா? ஒரு சின்ன பையனை கூப்பிட்டு போய் போட் ஹவுஸ்ல அவுத்து போட்டு ஆடிக்கிட்டு இருக்கா, நீ விளக்கு பிடிக்கறே இல்லே?"
"ஏய் மந்தாகினி!" கிரிஜா கத்த,
"ச்சீ, போன வைடி," என்றாள் மந்தாகினி கோபமாக.
போன் பேசி முடித்ததும் கூட, மந்தாகினி படபடப்பாக இருந்தாள். கோபத்தில் அவள் நெஞ்சுக் கனிகள் துடித்தன.
"விடு மந்தாகினி, லீவ் இட்" ஷாம் சொல்ல,
"போச்சு, எல்லாம் போச்சு"
"என்னா மந்தாகினி, இப்படி ஆயிடுச்சு?" என்றான் அனிருத்.
"போச்சு, ஜாப் எல்லாம் போச்சு. என் கேரியர் போச்சு, இனி நான் ஜென்மத்துக்கும் அந்த வீட்டுக்கு போக முடியாது. வேலை செய்ய முடியாது. நான் இப்படியே மதுரைக்கு போறேன்" என்றாள்.
"அவளை ஏதாச்சும் பண்ண வேணாமா?"
"கண்டிப்பா பண்ணணும் அனிருத், ஷாம் சார் அவளை ஏதாச்சும் பண்ணணும் அனிருத்,"
"அவளை விடக் கூடாது, லட்டு மாதிரி நம்ம ஷாம் சார் இருக்கறப்ப, அவளுக்கு ஒரு டிரைவர் தான் கேக்குது பாரேன். போட் ஹவுஸ் புக் பண்ணி ஹனிமூன் போறான்னா எவ்ளோ அரிப்பு இருக்கணும் அவளுக்கு?"
"உனக்கும் எனக்கும் இருக்கிற லவ்வை பத்தி வேலைக்காரி வரைக்கும் சொல்லி இருக்கா, அவளெல்லாம் ஒரு முதலாளியா? அவளை ஏதாச்சும் பண்ணணும், ஷாம் சார், வைஷ்ணவி அசிங்கப்பட்டு நிக்கணும் சார்"
"நீ அவங்க தங்கி இருக்குற போட் ஹவுஸ் டீடைல்ஸ் சொல்லு,"
அவள் சொன்னாள்.
"எனக்கு மனசே சரியில்லை அனிருத், நான் ஊருக்கு போகணும். இனி என்ன வேலை எனக்கு, நான் போறேன்" என்றாள்.
அன்று மாலையே மந்தாகினி மதுரைக்கு கிளம்ப, அவன் மார்த்தாண்டம் பஸ் ஸ்டாண்டில் டிராப் செய்துவிட்டு வந்தான்.
கெஸ்ட் ஹவுஸில் அவர்கள் மேலும் இரண்டு நாட்கள் அங்கேயே இருந்தார்கள். சரக்கு அடித்தார்கள்.
அடியாள்கள் சகாயம், சிலுவை, அருள் எல்லோரையும் கூட்டிக்கொண்டு போட் ஹவுஸ் போகலாமா? அந்த சுரேஷை அடிச்சு போட்டு, வைஷ்ணவியை தூக்கி வரலாமா என பார்த்தார்கள்.
"வேணாம் ஜி! ஆல்ரெடி சிலுவை, அருள் மீது கேரள போலீஸ்ல நிறைய கேஸ்கள் இருக்கு. நாம் இரண்டு பேர் மட்டும் போகலாம், அவனை அட்டாக் பண்ணிட்டு, அவளை நாசம் பண்ணலாம். அவளை சும்மா விடக் கூடாது,"
"ஆமா, வீடியோ எடுத்து வச்சு அவளை நம்ம வழிக்கு கொண்டு வரணும்"
அவர்கள் முடிவெடுக்க, ஆனால் இரண்டே பேர் கிளம்பினார்கள். ஆனால் இரண்டே பேர் கிளம்பி போனது தான் தவறாகிப் போய்விட்டது.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 110

அங்கே கேரளாவில்,
போட் ஹவுசில் சுரேஷ் ஒயின் வாங்க கிளம்பி போன பின்பு,
காதலன் சுரேஷை வெளியே அனுப்பிவிட்டு அந்த போட் ஹவுஸில் தன்னந்தனியாக பேரழகி வைஷ்ணவி பாத்டப்பில் குளித்துக் கொண்டிருக்கும்போது,
அந்த போட் ஹவுஸில் மரத்தரையில் காலடி சத்தம் கேட்டது.
"இவ்ளோ சீக்கிரம் சுரேஷ் வந்து விட்டானே" அவள் அவனை நிர்வாணமாக வரவேற்க எழ ஆரம்பிக்கும் போது தான் கவனித்தாள், அது ஒரு ஜோடி பாதங்களின் சத்தம் அல்ல, ஒரு ஜோடி ஆள்களின் காலடி சத்தம். ஒருவர் அல்ல, இருவர்,
ஐயோ! யார் இவர்கள்? அவள் திடுக்கிட்டாள்.
மரப்பலகை தரையில் தடதடவென ஓசை பலமாகக் கேட்டது. அவளுக்கு பயம் மேலிட ரத்தம் உறைந்தது.
ரெண்டு பேர், யாரோ ரெண்டு பேர்? இந்த சுரேஷ் எங்கே போனான்?
வெளிக்கதவை அவன் சாத்தவில்லையோ?
அய்யோ, நான் இப்படி இந்த நிலையில் இருக்கிறேனே? பாத்ரூம் கதவைக் கூட நான் மூடவில்லையே!
என்ன விபரீதம்?
சுரேஷ் வர எப்படியும் அரை மணி நேரமாகுமே,
யார் இவர்கள்? என்னை தேடியா வருகிறார்கள்? எதற்கு வருகிறார்கள்?
அவளுக்கு தலை சுழல்வது போல் கிறுகிறுத்தது. தொண்டை உலர்ந்தது.
'போட் ஹவுஸ் ரொம்ப சேஃப் என்றார்களே! வெளி ஆள் யாரும் வர முடியாது என்றார்களே! வீட்டை சுற்றிலும் கேமரா இருக்கு என புளுகினார்களே! செக்யூரிட்டி ஆட்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள்?'
இது யார், கொள்ளைக் கும்பலா? நகை பணத்தை அடித்துக் கொள்ளையடித்து போகட்டும், ஆனால், வருபவர்கள் என்னை கொள்ளையடித்தால்?
ஜன்னல் பக்கம் குரல் கொடுக்கலாமா? ஹெல்ப் ஹெல்ப் என கத்தலாமா? அவள் அவசரமாய் ஜன்னலை எட்டிப்பார்க்க ஒரு ஈ காக்காயும் காணோம்,
அதற்குள் அவர்கள் வீட்டில் உள்ள பொருட்களை போட்டு உடைத்துக் கொண்டே, "எங்கேடா அவ?" என கர்ஜித்தார்கள். சத்தம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் குளியலறையை தேடி வர, 'அய்யோ, நாம் இன்னும் நிர்வாண கோலத்திலேயே நிற்கிறோமே',
அவள் பயந்து போய் கதவை சாத்த, பாத்டப்பிலிருந்து நுரை மூடியபடி எழுந்து வெளியே வர, வெளியே காலடி ஓசை பலமாக சப்திக்க,,
பாதி தான் மூடிய அந்த மரக்கதவு 'டப்'பென திறக்க,,
"அய்யோ," வைஷ்ணவி அலற,
"ஏய்ய்!"
"ஓய்! பாத்தியாடா, பட்டுக் குட்டி இங்க தான் இருக்கா, ஹாஹாஹா!"
"ஆமாண்டா, தனியா தான் இருக்கா,"
பாத்ரூம் கதவை முழுதாக திறந்து கொண்டு உள்ளே வந்து நின்றார்கள் ஷ்யாமும், அனிருத்தும்,
கெயாஸ் தியரி என்பதை அறிவியலில் மிக முக்கியமாகக் குறிப்பிடுவார்கள். எங்கோ நடக்கும் ஒரு செயலுக்கு எதிர்வினை உலகத்தின் இன்னொரு மூலையில் நடக்கும் என்பது நம்பப்படுகிறது. சக நிகழ்வுகளின் கோர்வைதான் உலக நடப்பு என்னும் விஞ்ஞான தத்துவப்படி உலக நிகழ்வுகள் யாவும் ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தம் உடையவை. ஆனால் வைஷ்ணவி தனித்திருக்கும் போது அவளது எதிரிகள் அவளை நெருங்கி இருக்கிறார்கள் என்றால் அதற்கு இந்த கெயாஸ் தியரி மட்டுமே காரணம் இல்லை; அவள் முன்பு எப்போதோ கைவிட்டு விட்ட பகைமையின் எச்சங்கள் தான் இப்படி ஒரு பெரிய ஆபத்தாக சம்பந்தமில்லாமல், எதிர்பாராமல் கண்முன்னே வந்து நிற்கிறது.
முழுக்க முழுக்க நுரையால் தனது மேனியை அப்பி இருந்த வைஷ்ணவியின் அங்கங்கள் அனிருத் மற்றும் ஆக்டர் ஷ்யாமின் கையால் எட்டிப் பிடிக்கக்கூடிய தூரத்தில் தான் இருந்தன.
பார்த்தாலே எந்த ஆணுக்கும் காமத்தில் தலையை கிறுகிறுக்க வைக்கிற வைஷ்ணவியின் மார்பு மேடுகளும் பள்ளங்களும் அந்தரங்க மேடையின் வெடிப்புகளும் நல்ல வேளை, இப்போது சோப்பு நுரையால் மறைந்திருந்தன.
'அவர்கள் தன்னை பார்க்கிறார்கள்' என்ற உடனேயே வைஷ்ணவி அலறி அடித்துக் கொண்டு பாத்டப் தொட்டியில் நுரையோடு மூழ்கி விட்டாள் என்றாலும், அவளது சந்தன சிற்ப முகம் மட்டும் மேலே தெரிந்தது. அவளது கண்களில் தெரிந்த முயற்சியும் முகத்தில் தெரிந்த பயமும் அந்த பேரழகியை இன்னும் பேரழகாய் அவர்களுக்கு காட்டியது.
இதுவே மார்த்தாண்டமாய் இருந்தால், வைஷ்ணவியைத் தொடுவது, அருகில் போய் நிற்பது என்பதெல்லாம் சாதாரண விஷயம் அல்ல. விஷயம் வெளியே தெரிந்தால் ஒட்டுமொத்த மீடியாவும் வரிந்து கட்டிக் கொண்டு வந்துவிடும். மார்த்தாண்டம், தேன்திட்டு ஊரே ஃபேமஸாக இருப்பதற்கு வைஷ்ணவி தான் காரணம். அவள் குரல் தான் காரணம்.
ஆனால், இப்படி ஒரு புது இடத்தில் ஆள் ஊர் பேர் தெரியாத ஆலப்புழா போட் ஹவுஸில் தனியே சிக்கி இருக்கிறாள். நோ செக்யூரிட்டி, நோ பி.ஏ,. இங்கே இவளை என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். இவளது உடைகளை அவிழ்க்க வேண்டும், டாராய் பிய்த்து எறிந்திட வேண்டும் அவசியமே இல்லை.
ஆஹா, ஆல்ரெடி நியூட்டாக இருக்கிறாள். பாத்டப்புக்குள்ளேயே இவளை வைத்து என்ன வேண்டுமானாலும் செய்யலாம். வெளியே கதவைக் கூட பூட்டியாச்சு. சுரேஷ் வந்தால் கூட ஒன்னும் பண்ண முடியாது. காத்திருந்து இவளை அழைத்துக் கொண்டு போக வேண்டியது தான்.
வைஷ்ணவி மான்குட்டி கணக்காய் பயந்திருக்கிறாள். அவளது முன்னாள் காதலன் நான் தொட்டால் ஒத்துக் கொள்வாளா? ஆரம்பத்தில் முரண்டு பிடிக்கலாம். ஆனால் கண்டிப்பாக இரண்டு வலிமை மிக்க ஆண்களின் குத்துகளை இவள் வாங்கித்தான் ஆக வேண்டும்.
தனது வீட்டின் டிரைவராக இருக்கக்கூடியவனையே ரைட் கொடுத்து இவ்வளவு தூரம் கூட்டிக் கொண்டு வந்து, தனியாக போட் ஹவுஸில் வைத்து நாள் பகல் இரவு பாராமல் ஓல் வாங்குகிறாள் என்றால், "அந்த திருட்டு ஓலை விட, எங்களோட இந்த முரட்டு ஓலையும் ஒத்துக்கடி" என சொல்ல வேண்டியதுதான் என இருவரும் நினைத்தார்கள்.
"ஜி, நீ வெளியே இருந்து கதவை லாக் பண்ணிக்க, நான் இவளை முடிச்சுட்டு வந்துடறேன்" என சொன்னபடி அனிருத் பாத்டப்பில் காலை உள்ளே விட்டான். அது அவளது தொடையைத் தொட்டு வழுக்கி பாத்டப்பின் கீழே போய் முட்டியது.
"என்னது, நான் வெளிய இருக்கணுமா? நீ வெளியில போடா, இவளை முதல்ல நான் முடிச்சுட்டு கூப்பிடறேன்" என்றான் ஷாம்.
"ஜி, சொன்னா கேளுங்க, பிளான் எல்லாம் போட்டது நான் தானே?"
"மயிர பிளான் போட்டே, தள்ளு, வெளியே போய் நில்லுடா!"
"வைஷ்ணவி என் ஆளு ஜி, இவ என் எக்ஸ்,"
"டேய், இப்ப அவ பொது ஆளு, தள்ளிக்க, டைம் வேஸ்ட் பண்ணாத!"
"ஜி, ரொம்ப நாள் ஆசை ஜி, எனக்கு பத்து நிமிஷம் ஜி!" அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே சொன்னான்.
"ஏய், அதனால தான் உனக்கு மந்தாகினியை விட்டுக் கொடுத்தேன். இப்ப இவளையும் விட்டுக்கொடுக்க சொல்றியா?"
இவர்கள் பேசுவதைப் பார்த்து வைஷ்ணவி நடுங்கிப் போனாள். அழுதாள்.
"அனிருத், என்னை விட்டுடு ப்ளீஸ், என்னை ஒன்னும் பண்ணிடாதே"
"ஏண்டி, அவன் கூட படுக்கறப்ப இனிக்குதா? எனக்கென்னடி குறைச்சல்?"
"அனிருத், என் லைஃபைக் கெடுத்துடாத, ப்ளீஸ், நாங்க மேரேஜ் பண்ணிக்க போறோம்"
"மேரேஜா? ஓ மை காட்!"
"எ, என்னை விட்டுடு, இங்கயிருந்து போயிடுங்க, ப்ளீஸ்!" அங்கங்கள் தண்ணீருக்கு உள்ளே மறைந்திருக்க, அவள் பாதி கையை மட்டும் வெளியே எடுத்து கை கூப்பி அழுது கதற,
"இந்த அறிவு உனக்கு முதல்லயே இருந்திருக்கணும்டி, செருப்பக் காட்டி என்னை அவமானப்படுத்தினியேடி?"
"ஸாரி, வெரி ஸாரி அனிருத். உன் கால்ல விழறேன். ப்ளீஸ், என்னை விட்டுடு,"
"ஏய், நானே விட்டாலும் அண்ணன் விட மாட்டார். அண்ணன் யாருன்னு தெரியும்ல? சாக்லேட் ஸ்டார் ஷ்யாம். உன் மேல செம்ம காஜியில இருக்கார்!"
அவன் தொட அருகே வர,
"ஏய் அனிருத், உங்க அம்மாவைப் பார்த்து கண்டிப்பா சொல்வேன்டா!" அவள் ஆக்ரோஷமாக கத்த,
"போடி லூசு, என்னடி போய் சொல்லுவே? உன் பையனும், கூட அந்த ஆக்டரும் எப்படியெல்லாம் உன்னை செஞ்சாங்கன்னா சொல்ல போறியா?"
"அய்யோ, சுரேஷ்!" அவள் கதவைப் பார்த்து கத்த,
"அவன்லாம் வர மாட்டாண்டி, காரை எடுத்துட்டு எங்கயோ பொறுக்க போறான். அவன் போனதைப் பார்த்துட்டு தான் வரோம், மரியாதையா எங்க கூட கோ-ஆப்பரேட் பண்ணு. இங்க வெச்சுக்கலாமா, வெளிய வரியா?" அவன் அவள் கை பிடித்து இழுக்க, அவள் நீரிலிருந்து, நுரை போர்வையிலிருந்து வராமல் தன்னைக் காத்துக் கொள்ள போராட,
"ஏய், நீ போடா, நான் பார்த்துக்கறேன், பயங்கரமா சூட்டைக் கிளப்புறா!" ஷ்யாம் சட்டையைக் கழற்றினான்.
"சொன்னா கேளுங்க ஜி, நான் இவ மேல ரொம்ப ஆசையா இருந்தேன். இவ அப்பவே எனக்கு ஓகே ஆகி இருக்க வேண்டியது, இப்பதான் தனியா மாட்டிருக்கா, எனக்காக வெயிட் பண்ணுங்க ஜி" அவனும் சடசடவென பனியனைக் கழற்றினான்.
ஷாம் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. "டேய் அனிருத், மரியாதையா வெளியே நில்லு, அதுக்கு உனக்கு சூப்பர் கிஃப்ட் தருவேன்,"
"உங்க சொந்த படம் சான்ஸ் தானே? இதையே எப்பவும் சொல்றீங்களே?" அவன் அலுத்துக் கொண்டான்.
"என் பிரதர்ல? நான் முதல்ல இவளை போட்டு முடிச்சுட்டு விடறேன்டா, ஒரு மாசம், ரெண்டு மாசமா இவளையே நினைச்சுட்டு இருக்கேன் தெரியுமா? அன்னிக்கு ஷூட்டிங் ஸ்பாட்ல பார்த்ததுலருந்து இவ ஞாபகம் தான்,"
"முடியாது ஜி,"
"வைஷ்ணவி, டூ யூ நோ மீ? ஐ அம் ஷாம், ஆக்டர் ஷாம், சொல்லு, உனக்கு ரெண்டு பேர்ல யார் வேணும்?"
"அய்யய்யோ," அவள் அழுதாள். எக்ஸ் போல கைகளை குறுக்காக வைத்து மறைத்துக் கொண்டாள்.
"தயவு செஞ்சு போயிடுங்க ப்ளீஸ், என்னை விட்டுடுங்க ப்ளீஸ், என்னை எதுவும் பண்ணிடாதீங்க," என்று சொல்லிக் கொண்டே இருந்தாள்.
"குரு, இது வேலைக்காகாது, இரண்டு பேரும் தனித்தனியா பண்ண முடியாது, வேணும்னா ரெண்டு பேரும் பண்ணலாமா?"
"ஒண்ணாவா? த்ரிசமா? இவ தாங்குவாளா?"
"எல்லாம் தாங்குவா! இப்படி செஞ்சா தான் இவளுக்கு பிடிக்கும், கார் டிரைவரை கைல போட்டுக்கினு கள்ள ஓல் வாங்க இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்கா பார், உனக்கு ஓகேவாடி?"
"ஏய், வேணாம்டா, கிட்ட வந்தா அவ்ளோ தான்!" வைஷ்ணவி முகத்தில் ஆக்ரோஷத்தைக் காட்டினாள்.
"பார்க்கலாம், எவ்ளோ நேரம் தாக்கு பிடிக்கறேன்னு, ஜி, இவ காலை பிடி,"
"ஏய், தப்புடா, நானே பிடிச்சு செய்றேன், இவளையெல்லாம் முதல்ல தனியா தாண்டா செய்யணும். அவளுக்கு ரெஸ்பெக்ட் கொடுத்து பொறுமையா அவ இஷ்டப்படி செய்யணும்டா. இல்ல வைஷ்ணவி, அவளுக்கு எப்படி பிடிக்குமோ அதே போல செய்யணும்டா. என்ன வைஷ்ணவி?" ஷ்யாம் கேட்க,
அவளது ரத்தம் பயத்தால் உறைந்தது. உதடுகள் உலர்ந்தன. மயக்கம் வரும் போல் இருந்தது.
"த, தயவு செஞ்சு போங்க, போய் விடுங்க!" என கத்திக் கொண்டே இருந்தாள்.
"ஜி, த்ரிசம்னா வாங்க, இல்லன்னா போங்க!"
"யேய்!"
"ஜி, கதவை லாக் பண்ணிட்டு வாங்க, நான் பாத்டப்புக்கு உள்ள படுத்துக்கறேன், நீங்க அவ மேல படுத்துக்குங்க" என தன் பேண்ட்டையும் கழற்ற, அவன் விடாப்பிடியாக இருந்தான்.
ஷாமுக்கு அவன் சொல்வது தான் சரியெனப் பட்டது.
'இப்போது நாம் தாமதித்தால் நேரம் வீணாகிவிடும். வெளியே போன அவளின் கள்ளக்காதலன் எப்போது வேண்டுமானாலும் வரலாம். நம்மால் அவனை சமாளிக்க முடியும் என தோன்றவில்லை. அவன் வருவதற்குள் இவளை போட்டு கழட்டி விட்டால், அத்துடன் அவன் வாயை பொத்திக் கொண்டு விடுவான். முடிந்தால் இவளை கூடவே கூட்டி போய்விடலாம், ஒரு வாரம் ஆசை தீர அனுபவித்து விட்டு அப்புறம் விட்டு விடலாம்'
அவன் உடனே முடிவெடுத்தான். அவனும் சடாரென பனியனைக் கழட்டி ஓரம் போட்டான். தனது பாத்ரூமில் பேண்ட், சட்டை, பனியன் கழட்டி போட்ட இரண்டு தடிதடி ஆண்களைப் பார்த்தவுடன் அவளுக்கு மயக்கம் வராத குறையாக இருந்தது.
'ஐயோ! இவர்கள் என்னை எதுவும் செய்யவில்லை என்றாலும் கூட, இந்த கோலத்தில் இவர்களுடன் நான் தனியே இருப்பதை யாராவது பார்த்தால் என்னவாக என்னை நினைப்பார்கள்? சுரேஷ் பார்த்தால்? அய்யோ, இதென்ன விபரீதம்? ஐயோ, ஒரே ஒரு முறை எனது ஆசைக்காக எனக்கு மனதுக்கு பிடித்த சுரேஷுடன் வெகு தூரம் பயணித்து வந்து இன்பம் சுகிக்க நினைத்தேன். அது இதுவரை கொண்டு வந்து விட்டு விடுவதே! ஐயோ, இந்த இரண்டு பேரிடமிருந்து நான் எப்படி தப்பிப்பது?' அவள் பாத்டப்பின் ஒரு மூலையில் கால், கைகள் மடக்கி சுருண்டு போய் உட்கார்ந்தாள்.
ஆனால், எப்படியும் தன்னை வெளியே எடுத்து போட்டு தரையில் நிர்வாணமாய் படுக்க வைத்து மேலே படர்ந்து விடுவார்கள் என அவள் பயந்தாள். நம்மால் எவ்வளவு நேரம் போராட முடியும்? அவள் முகம் பயத்தில் இருண்டு கருத்திருக்க, அவளால் அந்த முகம் தெரியாத இளைஞர்கள் தரக்கூடிய காமத்தைத் தாங்கிக்கொள்ளப்படும் சக்தி கொஞ்சமும் இல்லாமல் தள்ளாடி கூனிக்குறுகி நீரில் கழுத்து வரை மூழ்கி நடுங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
'ஆண்டவனே, அப்பா, என் அப்பா, என்னைக் காப்பாற்று, சுரேஷ், என்னைக் காப்பாற்று, வா சீக்கிரம், ஆண்டவனே, இதென்ன சோதனை? இனி என் காமம் செத்துப் போகட்டும், இது எனக்கு பெரிய பாடம், என் ஒழுக்கக்கேடுக்கு பெரிய சாட்டை அடி. அய்யோ ஆண்டவனே, என்னை சீர்குலைத்து விடாதே, நான் உனக்கு பாடிய பாசுரமெல்லாம் என்ன ஆயிற்று? என்னை ஒருமுறை காப்பாற்று. அய்யோ ஆண்டவனே! இனி எனக்கு உன்னைத் தவிர வேறு ஞாபகம் இருக்காது, என்னை இந்த ஒருமுறை காப்பாற்றக் கூடாதா?' என உதடுகள் முணுமுணுக்க,
"சீக்கிரம் வா ஜி, கையை பிடி"
"இருடா, கதவை மூடிட்டு வரேன்," என சொன்னபடி ஷ்யாம் கதவை மூடப் போக, 'தடூம்' என ஒரு லத்தி கொம்பு உள்ளே நுழைந்தது.
"டேய், முள்ளமாரி பசங்களா!"
"ஏய், யார்டா அது? அய்யோ!"
"அடிடா!" தப தபவென அடிகள் விழுந்தன.
"அய்யோ!" ஷ்யாம் முடியோடு பிடித்து வெளியே தள்ளப்பட்டான்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 111

'அய்யோ, யாரது சுரேஷா?' அவள் விழிகள் விரியப் பார்க்க,
ஒரு அங்குல விட்டமுடைய இரண்டு, மூன்று நீளமான மூங்கில் தடிகள் உள்ளே நுழைந்து ஷாமின் முகத்தில் 'டப் டப்'பென வெடித்தது. தடுக்க போன அனிருத்தையும் இழுத்து வெளியே போட,
"ராஸ்கல், யாருடா நீங்க?" வெளியே சத்தம் கேட்டது.
பயத்தில் கிடுகிடுவென ஆடிப்போன வைஷ்ணவி இறுக்கி மூடி இருந்த கண்ணைத் திறந்தாள். 'அய்யோ, சுரேஷ் வந்துவிட்டானா?' அவள் பாத்டப்பில் இருந்தபடியே தலையை மட்டும் எட்டிப்பார்த்தாள்.
ஆனால், சுரேஷ் இல்லை. வெளியே இரண்டு மூன்று ஆட்கள். ப்ளூ கலர் யூனிஃபார்மில் மூன்று செக்யூரிட்டிகள் அந்த இருவரையும் நையப் புடைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அடியின் வேகம் பலமாய் விழ அவளுக்கு கிலியை ஏற்படுத்தியது.
"ஏண்டா நாய்களா? பொம்பள தனியா இருக்கிற வீட்ல ஏண்டா உள்ள போறீங்க?"
"ஆஆஆ, அய்யோ சார், தெரிஞ்சவங்க சார்!"
"அடிடா!"
'தம் தம்' என அடி விழ, ஜட்டி பனியனில் அலறி அடித்துக் கொண்டு இருவரும் தரையில் உருள, அடி விழுவது நிற்கவே இல்லை. அதை வீடியோ எடுத்தார்கள்.
வந்திருந்த மொத்த பேரும் சேர்ந்து அவர்களை அடி பின்னி எடுத்தார்கள். வைஷ்ணவி எழுந்து உடலைக் காட்டாமல் எட்டி கதவை மூடினாள். அவசர அவசரமாக உடை அணிந்து வெளியே வர,
"மேடம், ஸாரி மேடம், இவங்க யாருன்னு உங்களுக்கு தெரியுமா?" மலையாளத்தில் கேட்டார்கள்.
"இ, இல்லை இல்லை, தெரியாது"
"உங்களைத் தெரியும்னு சொல்லி உங்களைப் பற்றி கரையில ரிசப்ஷன்ல விசாரிச்சாங்க மேடம்".
,,,,,,.
"உங்க போட் ஹவுஸ் நம்பர்லாம் கேட்டாங்க"
"அ, அப்படியா?" அவள் அச்சமுற,
"ஆமா மேடம், இருங்கப்பா, அவங்களுக்கு தகவல் சொல்றேன் அப்படின்னு சொல்லிட்டு இருந்தோம். அப்பதான் உங்க ஹஸ்பண்ட் சுரேஷ்பாண்டி வெளியே காரை எடுத்துட்டு போனாரு. ஆனா இவனுங்க அவரைப் பார்த்த உடனே ஒளிஞ்சிகிட்டாங்க".
,,,,,,.
"எங்களுக்கு அப்பவே டவுட்டா வந்துச்சு. இவனுங்க என் கண்ணுல மண்ணைத் தூவிட்டு வேற போட்டை எடுத்துட்டு உங்க போட் ஹவுஸ் கிட்ட வந்தாங்க. ஏன் இவனுங்க இங்கு வர்றானுங்க தெரியலையேன்னு சொல்லிட்டு, நான் மத்த செக்யூரிட்டிக்கு இன்ஃபார்ம் பண்ணி நான் வர்றதுக்குள்ள, இவனுங்க உள்ள பூந்துட்டானுங்க. உங்ககிட்ட தப்பா நடந்துக்க பார்த்திருக்கானுங்க,"
",ப்ளடி பாஸ்டர்ட்ஸ்,"
"இவனுங்களை என்ன மேடம் பண்ணலாம்?"
"சு, சுரேஷ் வரட்டும்," அவள் பயத்தில் மூச்சு வாங்கினாள்.
"போலீஸ்ல புடிச்சு கொடுக்கலாமா?" என்றபடி அவர்களை முட்டி போட வைக்க,
"புடிச்சு கொடுக்கலாம், அ, அதுக்கு முன்னாடி ஒரு நிமிஷம்," என்றபடி, அவள் தன்னுடைய ஹை ஹீல்ஸ் செருப்பை எடுத்து வந்தாள்.
என்ன ஏதென ஊகிப்பதற்குள் செருப்பால் 'டப் டப்பார்' என இருவரின் கன்னத்திலும் தலையிலும் மாறி மாறி அடித்தாள்.
"அய், அய்யோ, ஸாரி மேடம்!" என அவர்கள் அலற, வைஷ்ணவி ஆத்திரம் தீர அவர்களை அடிக்க,
"என்ன ஆச்சு? என்ன ஆச்சு வைஷ்ணவி?"
பதற்றத்துடன் ஓடி வந்தான் சுரேஷ்.
தங்கள் போட் ஹவுஸில் வைஷ்ணவி கலங்கி நிற்பதையும், செக்யூரிட்டி ஆட்கள் கலவரம் செய்து கொண்டிருப்பதையும் பார்த்து மிரண்டவன், கீழே முட்டி போட்டு உட்கார்ந்த ஷ்யாமையும் அனிருத்தையும் பார்த்து திடுக்கிட்டுப் போனான்.
"என்னடி ஆச்சு? இவனுங்க ஏண்டி இங்கே?" என அவன் கேட்க, வைஷ்ணவி அவர்கள் செய்த அத்துமீறலை திகைப்பும் திணறலுமாய் சுருக்கமாக சொல்ல, சுரேஷ் தன் பங்கிற்கு அவர்களை செமத்தியாக கவனித்தான். காலால் பலமுறை எட்டி உதைத்தான். அதில் தன் வருங்கால மனைவி, காதலி வைஷ்ணவியைத் தொட நினைத்தார்களே என்ற கோபத்தை விட, அவள் சொத்துக்கு ஆட்டையைப் போட போட்டியாய் ரெண்டு களவாணிப் பயலுக வந்துவிட்டார்களே என்ற ஆதங்கம் தான் மேலோங்கி இருந்தது.
செக்யூரிட்டிகள் அந்த இருவரையும் தள்ளிக் கொண்டு போக, அதில் ஒரு ஆளை மட்டும் சுரேஷ் கூப்பிட்டு இரண்டாயிரம் ரூபாய் பணத்தைக் கொடுத்தான்.
"கேஸ் எல்லாம் வேணாம், நல்லா அடிச்சு துரத்தி விட்டுடுங்க. அப்புறம் மேடம் பேரு தேவைையில்லாம வெளியே வரும். இந்த நாய்களை இன்னும் நாலு போடு போட்டு துரத்தி அனுப்புங்க, போதும்" என்றான்.
செக்யூரிட்டிகளிடம் வகையாக மாட்டிக் கொண்டு, ஜட்டியுடன் அவர்களை முட்டி போட வைத்து, அவர்களின் மானமே போயிற்று.
அவர்கள் போட்டில் கொண்டு போன பிறகு, கதவை மூடிவிட்டு அவன் உள்ளே வர, நடுங்கியபடியே வைஷ்ணவி அவனைக் கண்டு அழுதாள். அவளை அள்ளி அணைத்து ஆறுதல் சொல்ல சுரேஷ் முன்வர, அவள் "வேண்டாம்" என்று தடுத்தாள்.
"விடு சுரேஷ், எனக்கு ஏதோ மனசு சரியில்லை"
",அதான் அடிச்சு துரத்திட்டோமே?,"
"செக்யூரிட்டிங்க வரலன்னா என் நிலைமை?"
"எவ்வளவு பெரிய கண்டத்துல இருந்து நான் தப்பிச்சிருக்கேன்,"
"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லை வைஷ்ணவி, இவனுங்க பொறுக்கி நாய்ங்க. ரொம்ப நாளா உன் மேல கண்ணா இருந்துருக்கானுங்க. அதான் நீ போற இடம் எல்லாம் தெரிஞ்சுக்கிட்டு மோப்பம் பிடிச்சு வந்திருக்கானுங்க".
"அதுதான் எப்படி இங்க வந்தானுங்க?"
"தெரியலையே?"
"நான் இந்த இடத்துல தங்க போறது யாருக்கு தெரியும்? நம்ம மூணு பேரைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாது. மந்தாகினிக்கு கூட நம்ம ரிலேஷன்ஷிப், இந்த டூர் பத்தி தெரியாது. ஒன்னும் புரியல"
"சரி, இங்க நடந்ததை இனிமேல் பேசி பிரச்சனை பண்ணி டென்ஷன் ஆக வேணாம். அத்தோடு விட்டு விடுவோம். நீ கூலா இரு," அவன் அவளைத் தொட கை நீட்ட,
"ப்ச், விடு, என் மூடே சரியில்லை. ரூமை வெகேட் பண்ணனும்,"
"ஏன் வைஷ்ணவி? இருபதாம் தேதி தானே போகணும்? அதானே பிளான்?"
"உனக்கு எப்பவும் அந்த வேலை தான். என்னை பற்றி நினைச்சு பார்க்க மாட்டியா? உடம்பு இன்னும் உதறிட்டே இருக்கு, பாத்ரூம்லயே அவனுங்க நுழைஞ்சிட்டானுங்க, நீ லூசு மாதிரி எல்லா டோர்ஸையும் ஓபன்ல வெச்சுட்டு போய்ட்டே?"
வைஷ்ணவி அப்படி கத்தி சுரேஷ் பார்த்ததேயில்லை.
"சரி விடு, நீ சாப்பிட்டு ரெஸ்ட் எடு"
ம்கூம், இவள் சரியில்லை. ஆசையும் வெறியுமாக என்னிடம் வந்து படுத்தவள், இப்போது அடியோடு ஒதுக்குகிறாள். அவன் கிரிஜா கொடுத்த பவுடரை குளிர் பானம் ஒன்றில் போட்டு கொடுக்க,
"ப்ச், எதுவும் வேணாம், இதை அதிகமா குடிச்சு தான் எனக்கு உடம்பே சரியில்லாம போகுது," அதை வாங்கி அவன் கண்ணெதிரே வாஷ்பேசினில் ஊற்றினாள். சுரேஷ் ஷாக் ஆனான்.
"நாம் இன்னைக்கு இப்பவே காலி பண்ணிட்டு கிளம்பலாம்,"
காலை வரை மேலே ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டு எம்பி எம்பி குதித்து சந்தோஷமாய் அனுபவித்தவள், இப்போது இந்த சீறு சீறுகிறாளே?
அவளது மனநிலையைப் புரிந்து கொண்ட சுரேஷும் "சரி, போகலாம்" என்றான்.
பொங்கலின் கடைசி நாள் அவன் வைஷ்ணவியை அழைத்துக் கொண்டு அந்த போட் ஹவுஸிலிருந்து காரில் ஊருக்கு கிளம்பினான். கிளம்பும் வரை அவள் தன்னைத் தொடவில்லை. அவன் மீது எரிந்து விழுந்தாள்.
அவர்கள் இருவரும் காரில் கிளம்புவதை தூரத்திலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள் அனிருத்தும் ஷாமும்.
"நாம ரெண்டு பேரும் தனியா வந்தது தான் தப்பு. சிலுவை, அருள் அப்படின்னு நம்ம ஆளுங்களோடு வந்திருக்கணும். யப்பா, என்ன அடி!"
"ப்ச், தள்ளிகிட்டு போறான் பார்,"
"செம்ம அடி பின்னிட்டானுங்க. எங்க போலீஸ்ல புடிச்சு கொடுக்குறாங்களோன்னு நினைச்சோம், ஆனா விட்டுட்டான்"
",வைஷ்ணவி பேரு வெளிவரக் கூடாதுன்னு தான் நம்மளை விட்டுட்டான் போல. சும்மாவா விட்டான்? ஏகப்பட்ட உள்குத்து ஊமக்குத்து, ஒரு டிரைவர் கிட்ட அடி வாங்கிட்டோமே, ச்சே, என்ன பொழப்பு இது?"
"ஆமாம் ஜி, எழுந்து நடக்குறதுக்கு ரெண்டு நாள் ஆகும் போல இருக்கு,"
"சே! செக்யூரிட்டிங்க வந்து சொதப்பிட்டானுங்க. இல்லைனா அவளை அங்கேயே மேட்டர் முடிச்சிருக்கலாம்."
"அட போடா, நீயா நானா போட்டியில, கையில் லட்டு மாதிரி கிடைச்ச சான்ஸை விட்டுட்டோம்,"
"ஜி, நீ அப்பவே கோ-ஆப்பரேட் பண்ணிருந்தா, நானாச்சும் பாத்டப்பில குனிய வெச்சு அவளை முடிச்சிருப்பேன், அவுத்து போட்டு ரெடியா இருந்தா, வெளில கூட இழுத்து போட்டு பார்க்கல, த்தா மிஸ் ஆகிட்டா!"
"கிழிச்சிருப்பே, கம்முனு வாடா!"
"ஜி, நம்ம பிளான் எல்லாம் ராங்கா போச்சு ஜி" என அவர்கள் புலம்பினார்கள். அயோக்கியர்களின் பிளான்கள் எத்தனை அறிவாளித்தனமாக இருந்தாலும், கடைசியில் இப்படித்தான் சொதப்பலாய் முடியும்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 112

சுரேஷும் ஷாமும் ஆலப்புழா போட் ஹவுஸில் பலத்த அடி வாங்கி, காரில் தட்டுத்தடுமாறி தமிழ்நாட்டிற்கு திரும்பும் போது கேரள எல்லையிலேயே ஷாம் மேற்கொண்டு பயணிக்க மனமின்றி காரிலிருந்து இறங்கி விட்டான்.
"இல்லை அனிருத், இனிமே அந்த பொம்பளை மூஞ்சில என்னால முழிக்க முடியாது. அந்த ஊருக்கும் என்னால வர முடியாது. என்னை இங்கேயே இறக்கி விட்டுடு. இனிமே என் கவனம் சினிமா மேல தான்" என்றான்.
அனிருத் ஷாமை இறக்கிவிட்டு அவன் மட்டுமே தனியாக வீட்டிற்கு திரும்பினான்.
வீட்டு வாசலில் அப்பா இருந்தார். "டேய், வீட்டுக்குள்ள போகாதே!" என்றார்.
"அப்பா,"
"என்னடா இது? என்ன பண்ணி வெச்சிருக்கே? நீ தானே இது?"
அவர் கையிலிருந்த போனில், போட் ஹவுசில் அவனும் ஷாமும் அடி வாங்கி ஜட்டியோடு இருந்த வீடியோ வைரலாகி இருக்க,
அடபாவிகளா!
'அய்யோ, யார் செய்த வேலை இது?' அவனுக்கு கண்கள் இருண்டு போக, அவனிடமிருந்து கார் சாவி பிடுங்கப்பட்டது.
"எங்கே போன? என்ன வேலை செஞ்சே? நாயே, திருந்தவே மாட்டியா? சங்கீதம் பாடற வாய்ல சாக்கடை குடிக்கிறியா? போடா வெளியே!"
அவன் வீட்டை விட்டு துரத்தப்பட்டான்.
'அய்யோ, என் லைஃபே போச்சே, மலையாளத்தானுங்க வேலை காட்டிட்டானுங்களே, எல்லாம் மந்தாகினிக்கு நான் செஞ்ச பாவம் தான்,'
அவன் போன் அடிக்க, சோர்வாக எடுத்தான். போனில் மந்தாகினி.
அவன் கண்கள் அழுதது. 'இவளை ஏமாற்ற வேண்டாம். பேசாமல் கட்டிக் கொள்வோம்'.
"அ, மந்தாகினி,"
"ஏய் அனிருத், என்னடா வேலை பண்ணி வெச்சிருக்கே?"
"அ, மந்தாகினி, நான்," அவன் திகைத்தான்.
"உன் ஜட்டி வீடியோ தாண்டா எல்லார் டைம்லைன்லயும் இருக்கு, கூட ஆக்டர் ஷாம், அய்யோ ஏண்டா? நீ என்னடா வைஷ்ணவியை பண்ண பார்த்தே?"
,,,,,,.
"ஏய், ஒழுங்கா சொல்லு, அது வைஷ்ணவி தங்கி இருந்த போட் ஹவுஸா?"
,,,,,,.
"நீ அவளை தொடணும்னு நினைச்சியா?"
",மந்தாகினி,"
"மழுப்பாத, சொல்லு!"
"மந்தாகினி, நீ தானே அவளை அசிங்கப்படுத்தணும்னு சொன்னே?"
"வாயை மூட்ரா! அவளை அசிங்கப்படுத்த சொன்னா, நீங்க ரெண்டு பேரும் தான் அசிங்கப்பட்டு ஜட்டியோட நிக்கறீங்க? அவளைக் காணோமே!"
,,,,,,.
"உன்னை யார்டா அலைஞ்சிட்டு அவகிட்ட போகச் சொன்னது? நான் ஷாமை தானே அங்க போகச் சொன்னேன்? ராஸ்கல், நீ ஏன்டா போன?"
"மந்தாகினி,"
"சோ, நீ ஒரு வுமனரைசர், லோஃபர், அந்த ஷாமும் அவகிட்ட லவ் சொல்ல போகல, யூ பிளடி சீட்!"
",மந்தாகினி, அப்பா என்னை வீட்டுல விடலை, வெளியே போக சொல்லிட்டார், மூஞ்சில முழிக்க வேணாம்னுட்டார்"
"நல்லது, இனிமே என் மூஞ்சிலயும் முழிக்காத!"
அவள் படாரென வெடிக்க, அவனுக்கும் கோபம் வந்தது.
"ஏய், என் கூட படுத்திருந்ததை மறந்துட்டியா?"
"இதான்டா உன் சுயரூபம், ச்சீ, எனக்கும் இது தண்டனைன்னு நினைச்சுக்கறேன், போடா லோஃபர்,"
அவள் போனை படாரென வைக்க, அவன் விழித்தான். வைஷ்ணவி வீட்டைத் தாண்டி போனான். எங்கே போவது என தெரியாமல் டவுனை நோக்கி நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தான்.
வெளிக்கலவரம் எதுவும் தெரியாத வைஷ்ணவி, எப்போதோ சுரேஷுடன் காரில் வந்து விட்டிருந்தாள்.
வீட்டுக்கு வந்தால் கிரிஜா இல்லை. உடனே சமையலுக்கு வைஷ்ணவி போன் செய்து வேறு சில சமையல்கார பெண்மணிகளை வீட்டுக்குள் கொண்டு வந்து விட்டாள்.
சுரேஷுடன் அவள் பேசவே இல்லை.
'என்ன செய்வது?' என அறியாது விழித்த சுரேஷை கூப்பிட்டு, "உனக்கு வேணும்னா ஊருக்கு போயிட்டு வா" என்றாள். பழையபடி அன்யோன்யம் ஏதுமில்லை. அவளிடம் வெறுமை, அமைதி,
அவன் ஏதும் சொல்லாமல் சென்னைக்கு போகாமல், கிரிஜாவை தேடி பனங்குடி ஊருக்கு கிளம்பி விட, வைஷ்ணவி அடுத்து வந்த நாட்கள் வழக்கமான உணவை சாப்பிட்டு உடல்நலம் தேறினாள். அவளுக்கு முன்பு போல இருந்த காம உணர்வுகள், அலைகள் எதுவும் இப்போது இல்லை.
கிரிஜா, சுரேஷ் அங்கே இல்லாததால் அவளது உணவில் அவளுக்கு எந்த தவறான விஷயமும் கலந்து கொடுக்கப்படவில்லை.
மார்த்தாண்டத்தை விட்டு கிளம்பி போன சுரேஷ் நேரடி திருநெல்வேலிக்கு போகும் வழியில் பனங்குடி என்னும் கிராமத்தில் கிரிஜாவை தேடி போனான். அவளிடம் எல்லா விஷயத்தையும் சொன்னான். அனிருத்தின் ஜட்டி வீடியோவை காட்டினான்.
"சரி பரவால்ல, ஒரு வாரம் அப்படியே இருக்கட்டும், நாம மறுபடியும் போய் சரி பண்ணிக்கலாம். மந்தாகினி வேலையை விட்டு போனா பார், அதுதான் பெரிய நிம்மதி" என்றாள்.
"அவனுங்க எப்படி அங்கே வந்தானுங்க? அதான் எனக்கு தெரியல" என சொல்ல,
"அந்த மந்தாகினி தான் என்னை துருவி துருவி கேட்டா. அவ வேலையா இருக்குமோ?" என சொன்னவுடனே பளீரென அடித்தான்.
"அய்யோ!"
"நீ எதுக்குடி எங்க மேட்டரை ஊரெல்லாம் சொல்ற, அதுவும் போட் ஹவுஸ் நம்பர் முதற்கொண்டு,?"
"ஐயோ, மந்தாகினியை வெறுப்பேத்த சொன்னேன்டா. அந்த தேவிடியா ஆளுங்களை அனுப்பி வச்சிருக்கா, அவ இங்க வரட்டும், அவளை என்ன பண்றேன் பாரு"
"அவ இனிமேல இங்க வர மாட்டாடி, வைஷ்ணவி அவளை வேலையை விட்டு நின்னுக்கன்னு சொல்லிட்டா. ஆனா, நீ வைஷ்ணவிகிட்ட இப்படி நீ மந்தாகினிகிட்ட இந்த விஷயத்தைச் சொன்னேன்னு தப்பித் தவறி கூட சொல்லிடாத" என்றான்.
அடி வாங்கிக் கொண்டு அழுதவளை சேர்த்தணைத்தான்.
எதிரில் அவள் கட்டிக் கொண்டிருந்த புது வீட்டின் பணிகளைப் பார்த்தான். கிரிஜாவின் வீட்டிலேயே அவன் அன்று இரவு தூங்கினான்.
அவளது அம்மாவை வெளியே தூங்க சொல்லிவிட்டு கிரிஜாவுடன் கூடி கலவி புரிந்தான்.
"எப்போடி அந்த வீட்டிற்கு பூஜை வெச்சிருக்கே?" கேட்டான்.
"பிப்ரவரி 1ஆம் தேதி முகூர்த்த நாள்"
"வைஷ்ணவி வர்றாளா? அன்னிக்கு தான் அவங்கப்பா இறந்த நாள்"
"தெரியும், இங்க வந்துட்டு தான் ஹாஸ்பிடல், அனாதை இல்லம்லாம் போவேன்னு சொன்னா"
"ப்ச், அவ என்கிட்ட முதல் மாதிரி பேச மாட்டேங்குறாடி, எங்கே என்னை விட்டு விலகுவாளோன்னும் பயமா இருக்கு" அவன் விசனப்பட்டான்.
"ஒன்னும் பயப்படாத, நான் இருக்கேன்ல? உங்க ரெண்டு பேரையும் கல்யாணம் கட்டி வைக்காம போவேனா?"
"சரி, வீடு கட்டி முடிக்க எவ்வளவு தேவைப்படுது?"
"இன்னும் ஒரு 10 லட்சம் தேவைப்படுது, வேலையெல்லாம் நடந்து முடிஞ்சிருச்சு. கான்ட்ராக்டருக்கு காசு பாக்கி, கிரகப்பிரவேசம் முடிஞ்ச அப்புறம் வைஷ்ணவி மேடத்துகிட்ட வாங்கி தரலாம்னு இருக்கேன், அவ்ளோ குடுப்பாளா?"
"கொடுப்பா கொடுப்பா, கொடுக்காம எங்க போறா, நீ காசைப் பத்தி கவலைப்படாத, நல்ல சூப்பரா வீடு கட்டு, சரியா? எப்படி இருந்தாலும் நம்ம வாழ போற வீடு இல்ல" என்றான்.
மறுபடி அவர்கள் புணரத் துவங்கினார்கள்.
அவன் பனங்குடியிலேயே ஒரு வாரம் தங்கி இருந்து விட்டு, ஒருவன் பின் ஒருவராக மார்த்தாண்டம் வைஷ்ணவி வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்.
ஆனால், வைஷ்ணவி கிரிஜாவிடமும் சுரேஷிடம் பழையபடி இயல்பாக பேசவே இல்லை. அவர்கள் மூவருக்குள் அப்படி ஒரு உறவு இருந்ததாகவே தெரியவில்லை.
"என்னடா உன்னையே கண்டுக்கவே மாட்டேங்குறா?" அவள் சுரேஷிடம் விசாரித்தாள். வைஷ்ணவி பழையபடி மிடுக்கான எஜமானி ஆகிவிட்டாள் என நினைத்தாள் கிரிஜா. தான் மறைத்து வைத்திருந்த நித்யானந்தன் மருந்துகளை எடுத்து உணவில் கலந்து கொண்டு போக, அவளுக்கு கொடுக்க வருவதற்கு முன்பே வைஷ்ணவி சாப்பிட்டு விட்டாள் என தெரியவந்தது.
கிரிஜா அந்த புதிய சமையல்கார பெண்மணிகளை போகச் சொல்ல, வைஷ்ணவி, "நோ, நோ, அவங்க இருக்கட்டும் கிரிஜா" என்றாள்.
"இனிமே நீ சமைக்க வேண்டாம், வீட்டை மட்டும் பார்த்துக்க" என்றாள்.
"ஏம்மா?"
"இல்லை, நீ வீட்டு வேலை மட்டும் பார்த்துக்க, சமைக்கிற வேலை அவங்க செய்யட்டும், அவங்க டேஸ்ட் எல்லாம் எனக்கு ஒத்து வருது" என நேரடியாக சொல்லி விட்டாள்.
'அய்யோ, சாப்பாடு தான் என் ஆயுதம்! என்ன செய்வது?' என அவளுக்கு தெரியவில்லை.
நீண்ட நாளாக ஒரு நிறுவனத்துக்கு சப்ளை செய்து வரும் ஒரு வியாபாரி கொஞ்ச நாள் விலகி விட்டால், அந்த இடைவெளியில் அந்த வாடிக்கையாளர் வேறு வேறு புது சப்ளையரிடம் நல்ல தரத்தை எதிர்பார்த்து விட்டால், பழைய சப்ளையர் வெளியே போயிட வேண்டும் என்கிற ஒரு சாதாரண வியாபார சூட்சுமம் அங்கே வேறு விதமாக வெளிப்பட்டது.
'தனது பிரதான இடத்தை இழந்த கிரிஜா என்ன செய்வது?' என தவித்தாள். சாப்பாடு மட்டுமல்லாமல் காபி, ஜூஸ், சூப் எதுவும் தயாரிக்க அவளுக்கு அவசியம் ஏற்படவில்லை, 'சே, பத்து நாள் லீவுல போனது தப்பா போச்சே, என்கிட்ட என்னமோ சரியில்லைன்னு இவ தெரிஞ்சுகிட்டாளே,'
'இனியும் இங்கு காலம் ஓட்ட முடியாது' என்பது அவளுக்கு புரிந்தது.
'சுரேஷ் மேட்டர் என்ன ஆச்சு மேடம்? அவனை எப்ப கல்யாணம் பண்ணிக்க போறீங்க?' என கேட்பதற்கு கூட அவளால் முடியவில்லை. எப்போதுமே வைஷ்ணவி புத்தகமும் கையுமாக இருந்தாள். பழையபடி அவள் சாதகம் செய்வது, பாடுவது, பூஜை புனஸ்காரம் செய்வது என பிசியாக இருந்தாள். அவளுக்கு இருந்த ஒரே பி.ஏ. மந்தாகினியும் இல்லை, இப்போது தானும் இல்லாமல் அவள் தனியாக இருப்பது போல் அவளுக்கு தோன்றியது.
பூஜை அறையில் வெகு நேரம் இருந்த வைஷ்ணவியை அவள் பார்க்கப் போனாள்.
"என்ன விஷயம்? பூஜைல இருக்கேன்ல, எதுக்கு தொந்தரவு பண்ற?" என வைஷ்ணவி சிடுசிடுக்க,
"அதில்லைம்மா, எங்க பனங்குடி வீட்டுக்கு கிரகப்பிரவேசம் வெச்சிருக்கேன், உங்களுக்கு முதல் பத்திரிகை வைக்கணும், நீங்க இப்போ ஃப்ரீயா இருக்கீங்களா?"
"ஓ," அவள் கண்ணாடி அணிந்தாள்.
"சரி, சாமி படத்துகிட்ட வை"
அவள் சோகமாய் வைத்துவிட்டு, "கண்டிப்பா நீங்க வந்துடனும்மா" என்றாள். "கண்டிப்பாக வந்துடறேன், போ" இதான் சொன்னாள்.
ஆளே மாறிவிட்டாளே? இல்லை வேஷம் போடுறாளா? சுரேஷுடன் ஒன்னும் மண்ணுமாக இருந்தவள், கட்டிப் புரண்டவள், அவனை நிர்வாணமாக கட்டிக் கொண்டு ஆடியவள், இப்போது வானத்திலிருந்து இறங்கி வந்த பொம்பளை தேவதை போல மினுக்கிக் கொண்டு இருக்கிறாளே என அவளுக்கு ஆத்திரமாக இருந்தது.
"பத்திரிகையை கையில் கூட வாங்கலையே?"
"வீடு எப்படி கட்டினாய்? எந்த லெவலில் இருக்கிறது? இன்னும் காசு எவ்வளவு வேண்டும்?" எதையாவது கேட்கிறாளா பார்?
"அம்மா, சுரேஷ்," என அவள் தயங்கிக் கொண்டே இழுக்க,
"சுரேஷ்க்கு என்ன?" என கேட்டாள்.
"இல்லைம்மா, சுரேஷ்க்கு ரெண்டு நாள் பனங்குடியில எங்க வீடு கிரகப்பிரவேசத்துல கொஞ்சம் வேலை இருக்கு,"
,,,,,,.
"நீங்க சொன்னீங்கன்னா சுரேஷ் அங்க போய் பார்க்க சொல்றேன்"
"சரி, போகச் சொல்லு, இங்க இருந்து அவன் என்ன பண்ண போறான்?"
"இன்னைக்கு அவன் போகட்டும், நான் வர்ற சனிக்கிழமை காலைல நானும் கிளம்பிடறேன்மா. நீங்க ஞாயிற்றுக்கிழமை கண்டிப்பாக பூஜைக்கு வந்துடனும்" என்றாள்.
"சரி" என்றார்.
'நானும் உன் கூட வரேன்டி' என சொல்வாள் என எதிர்பார்த்து ஏமாந்தாள். அம்மா கூட ஜம்பமா கார்ல போய் இறங்குனா மதிப்பா இருக்கும். என்ன செய்ய?
சுரேஷை அனுப்பிவிட்டு கிரிஜா மட்டும் வைஷ்ணவி கூட இருந்தாள். ஆனால், அவளுக்கு ஒரு வேலையுமில்லை. வீட்டை துடைப்பது, துணி துவைப்பது தாண்டி ஒரு வேலையுமில்லை. அவளது வேலைகள் வெகுவாக குறைந்துபோனது. எல்லா வேலைகளும் அந்த புதிய சமையல்கார பெண்மணிகள் பார்த்துக் கொண்டார்கள்.
'அந்த வீட்டில் தான் எதற்கு இருக்கிறோம்?' என்று தெரியாமலே கிரிஜா இருந்தாள்.
அங்கே அவள், தன்னோட ஊருக்கு போன சுரேஷ், முன்னாள் இரவு அவளுக்கு போன் செய்தான். தன் போனுக்கு சார்ஜ் இல்லாமல் போக, சார்ஜ் போட போன கிரிஜா, கால் வர, போனை அட்டெண்ட் செய்தாள்.
"என்ன சொல்லு சுரேஷ்?"
,,,,,,.
கிரிஜாவிற்கு கடைசி பேமெண்ட் 10 லட்சம் செட்டில் செய்தால் தான் சாவி கொடுப்பேன் என சொன்னதாக சுரேஷ் சொல்ல, உடனே கிரிஜா கான்ட்ராக்டரை போனில் பிடித்து கெஞ்ச ஆரம்பித்தாள்.
"சார், எங்க மேடம் பிப்ரவரி 1ஆம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை தான் அங்க வருவாங்க, கிரகப்பிரவேசம் முடிஞ்ச உடனே ஒரு அமௌண்ட் கண்டிப்பா கொடுப்பாங்க, நீங்க எடுத்துக்கிட்டு போக வேண்டியதுதான், பேலன்ஸ் பணம் லோன் கிடைச்ச உடனே தரேன் சார், நான் உங்களை ஏமாத்திட்டு எல்லாம் வீடு கட்ட மாட்டேன், புரிஞ்சுதா?" என்றாள்.
"அதுக்கு இல்லை மேடம், நாங்களா எங்கள் கைகாசைப் போட்டுத்தான் செய்றோம்"
"ஆமாம் சார், 30 லட்சம் பட்ஜெட் சொன்னீங்க, இப்போது 40 லட்ச ரூபாய் ஆயிடுச்சு,"
"ஆமாங்க, நீங்களும் ஒவ்வொரு விஷயமா எக்ஸ்ட்ரா கேட்டுகிட்டே இருந்தீங்க. அப்ப காசு ஆகாதா?" என்றான் கான்ட்ராக்டர்.
"சரிங்க, உங்க பணம் எங்கேயும் போகாது. ஒன்பது லட்சத்து 88 ஆயிரம் பில்லு, நான் 10 லட்சமா ரவுண்டா போட்டு கொடுக்கறேன், போதுமா?" என்றாள்.
"நல்லதும்மா, உன்னை விட உங்கம்மாவை நான் நம்பறேன்,"
"சரிங்க, போனை அவர்கிட்ட கொடுங்க" என்றாள்.
அவர்கள் போன பிறகு கிரிஜாவும் சுரேஷும் போன் பேசிக் கொண்டு இருக்க, கிரிஜாவின் போன் சுத்தமாக பேட்டரி டிரெயின் ஆகிவிட்டது.
அவளுக்கு கிரகப்பிரவேசம் ஏற்பாடுகள் பற்றி நிறைய பேச வேண்டி இருந்தது. இந்த நேரத்தில் இவனிடம் பேச போன் இல்லையே என்றபடி, அவள் போனை சார்ஜில் போட்டு விட்டு வைஷ்ணவி ரூமுக்கு போனாள்.
இதற்கு முன் பலமுறை அவள் வைஷ்ணவியின் போனை வாங்கி கிரிஜா சுரேஷுடன் பேசி இருக்கிறாள். அந்த உரிமையில் அவள், "அம்மா, தப்பா நினைச்சுக்காதீங்க, கொஞ்சம் போன் தரீங்களா?" என்றாள்.
"எதுக்கு?" என்றாள்.
"சுரேஷ் கிட்ட கிரகப்பிரவேச வேலை சொல்லணும்மா, என் போன்ல சார்ஜ் இல்லை"
",ம்ம் எடுத்துக்கோ" என தலையாட்டி விட்டு அவள் மறுபடியும் புத்தகத்தில் ஆழ,
கிரிஜா வைஷ்ணவியின் போனை எடுத்துக் கொண்டு அவள் நைசாக வெளியே வந்தாள். அவனுக்கு போன் செய்தாள்n

[Peterparker69]

எபிசோடு : 113

கிரிஜா வைஷ்ணவியின் போனை எடுத்துக் கொண்டு அவள் நைசாக வெளியே வந்தாள். அவனுக்கு போன் செய்தாள்.
"சொல்லு வைஷ்ணவி" என்றான் சுரேஷ் உற்சாகத்துடன்.
"மயிர்ல வைஷ்ணவி, நான் தான்டா பேசுறேன்" என்றாள்.
"ஏய், என்னடி அவ போன் நம்பர்ல வர்ற?"
"என் போனில் சார்ஜ் இல்லைடா, அதான்டா அவ போன்ல இருந்து கால் பண்றேன்". அவர்கள் மறுபடியும் கிரகப்பிரவேச வேலை பற்றி தொடர்ந்து பேசினார்கள்.
"சரி, இங்க வேலை எக்கச்சக்கமா இருக்கு, நீ கிளம்பி வர வேண்டியது தானேடி?"
"ஏய், ஏற்கனவே அவளுக்கும் எனக்கும் பெரிய கேப் விழுந்துடுச்சு, இப்ப மறுபடி லாங் லீவ் போட்டா, நானும் அந்த மந்தாகினி மாதிரி வந்துட வேண்டியது தான்"
"சரி, நீ எப்ப வர்ற?"
"சனிக்கிழமை காலையில கிளம்பி வர்றேன்,"
"அதான் நாளைக்கு"
"ம், பஸ்ல தான் வர்றேன், ஆறு மணிக்கு ஏறுனா, ஏழு மணிக்கு அங்க இருப்பேன். ஒன் ஹவர் தான்"
"ம்ம்ம் சரி, வந்துடு, வைஷ்ணவி கண்டிப்பா உனக்கு பத்து லட்சமாவது கொடுப்பா, கம்மியா கொடுத்தா நானே கேட்டு வாங்கி தரேன், போதுமா?"
அதற்குப் பிறகு அவர்கள் அந்தரங்கமாக பேசினார்கள்.
"என்னடா வைஷ்ணவி எல்லாம் இப்ப கண்டுக்க மாட்டேங்குறா, போட் ஹவுஸ்ல ஹெவியா செஞ்சு விட்டியா? எப்படா கடைசியா செஞ்ச? அவளை திரும்ப எப்படா செய்யப் போறே? ரொம்ப சீன் போடறா" என்று கேட்டாள்.
"நான் புது வீட்டுல வச்சு அவளை செய்யணும்னு பிளான் பண்ணி இருக்கேன்டி"
"சான்ஸே இல்லை, அவ அப்பா இறந்த நாள், அனாதை ஆசிரமம், ஆஸ்பத்திரின்னு கிளம்பி போயிடுவா, நீ வேணா அன்னிக்கு அவ கூடவே போயிடு, ராத்திரி படுக்க கூப்பிடு, கேப் விட்டுடாத, டச் விட்டு போச்சுனா அப்புறம் கஷ்டம், நீ பார்த்துக்க"
"ம்ம், சண்டே அவளை டிரை பண்ண பார்க்குறேன்"
"ஆனா அவ என்னடா கல்யாண பேச்சையே எடுக்க மாட்டேங்குறா?"
"ஆமாண்டி, அதான் எனக்கும் புரியல, அதுவும் இல்லாம பழையபடி அவ என்கிட்ட பேச மாட்டேங்குறா, டிஸ்டன்ஸ் மெயின்டெய்ன் பண்றா, கேரளாலருந்து திரும்பி வர்றப்ப பேக் சீட்டுல உக்காந்து வர்றா"
"திமிர பார்த்தியா? அவ உன்கிட்ட பழையபடி பேசாததுக்கு முதல்ல என்ன காரணம் தெரியுமா?"
"என்ன காரணம்? அந்த ஷாம், அனிருத் செஞ்ச அலப்பறை தான், வேறென்ன?"
"அதுமட்டுமில்லை, வேற ஒன்னு இருக்கு"
"அதான் என்னா?"
"யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டியே?"
"சொல்ல மாட்டேன்டி, சொல்லு"
"சுரேஷ், நீ என்ன நினைக்கிற? அவ உன்னுடைய முகரக்கட்டை, உடம்பைப் பார்த்து விழுந்துட்டான்னு நினைக்கிறியா?"
"பின்ன?"
"அதெல்லாம் ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் இல்லை, அவளுக்கு நான், நித்யானந்தன்னு ஒரு டாக்டர் இருக்காருல்ல, அந்த டாக்டர் கொடுத்த மருந்தெல்லாம் அவளுக்கு சாப்பாட்டுல சேர்த்து கொடுத்தேன். அதோட எஃபெக்ட் தான் அவளுக்கு வந்த செக்ஸ் ஃபீலிங்"
"என்னடி சொல்ற?" அவன் திகைத்தான்.
"நீ கூட கேரளாக்கு போகும்போது உன் கையில கொடுத்து அவளுக்கு கலந்து கொடுக்க சொன்னேனே, ஞாபகம் இருக்கா?"
","
"அந்த மருந்தெல்லாம் நித்யானந்தன் கொடுத்த மூலிகை மருந்து தான்,"
"ஏய், என்னடி மருந்து, வசிய மருந்தா?" அவன் அதிர்ச்சியாக,
"வசிய மருந்து இல்லை லூசே! அதெல்லாம் கிடையாது. உடம்புல இருக்குற செக்ஸ் ஹார்மோனை சுரக்க வச்சு சதா செக்ஸைப் பற்றி ஒரு பொம்பளையை ஏங்க வைக்கும். உடம்பு அலையும்,"
"அப்படியா?"
"ஆமா, வைஷ்ணவி மாதிரி புருஷன் இல்லாத, ஆம்பள சுகம் இல்லாத பொண்ணுங்களுக்கு இந்த மருந்து செமையா வேலை செய்யும்."
"நிஜமாவாடி?"
"ஆமா, எப்படா ஒரு ஆம்பள கிடைப்பான், எப்படா தொடுவான்னு ஏங்க வைக்கும். அதனாலதான் அவ மனசுல நீ உள்ள புகுந்துட்டே"
"என்னடி சொல்ற?"
"ஆனா, ஏற்கனவே அவளுக்கு உன் மேல ஒரு கிரஷ் இருந்திருக்கலாம், நடுவுல அந்த மந்தாகினி, அனிருத் லைவ் செக்ஸ் பார்த்திருக்கலாம், ஆனா அது மட்டுமே போறாது. கோடு தாண்ட ஒரு ஆசை வேணுமுல்ல, அதைத் தான் அந்த நித்யானந்தன் மருந்து கொடுக்குது"
"புரியலடி"
"வைஷ்ணவி மாதிரி நிறைய பொம்பளைங்களுக்கு நிறைய ஆம்பளைங்க மேல ஒரு கிரஷ் இருக்கும். ஆனா அதெல்லாம் காதலா ஆகாது, செக்ஸ் வரைக்கும் தாக்குபிடிக்காது, சம்பிரதாயம், கல்ச்சர்னு ஆளை பின்னுக்கு இழுக்கும்"
"நமக்குள்ள இருக்கிற மனக்கட்டுப்பாடு அதைத் தடுக்கும். ஆனா நித்யானந்தன் தந்த மருந்தை சாப்பிட்டா, அந்த மனக்கட்டுப்பாட்டை உடைச்சு லேசுல எல்லார் கூடவும் அவளை ஒட்டவைக்கும். யார் தோள்லயாவது சாய தோணும். அவ பக்கத்துல அப்ப இருந்தது நீதான், அதான் நீ தொட்டதும் உன்னை அட்டை மாதிரி ஒட்டிக்கிட்டா,"
",நம்பவே முடியலடி,"
"அதான் அவ உன்னை தேடிகிட்டு வந்தது, நீ அம்மணமா தூக்கிட்டு போறேன்னு சொன்னப்போ சரின்னு சொன்னது, நீ கேட்டேன்னு சொல்லி எல்லாத்தையும் அவுத்து போட்டு அம்மணக்கட்டையா நின்னுது, கேரளாவுக்கு போட் ஹவுஸ்ல நீ அவளை வெச்சு செய்ய ஆசைப்பட்ட போது தலை ஆட்டினது, புரிஞ்சுதா உனக்கு?"
"அடிப்பாவி!"
"இந்த கிரிஜா இல்லைன்னா உனக்கு அந்த வைஷ்ணவி கிடைச்சிருக்க மாட்டா. கிரிஜா சாதாரண பொண்ணு இல்லை, இப்போ புரியுதா?"
"சத்தியமா நம்பவே முடியலடி, ஆனா நித்யானந்தன் எதுக்கு அந்த மருந்தை உனக்கு கொடுத்தான்?"
"ஓ, உனக்கு அந்த விஷயம் தெரியாதுல்ல. முதல் முதல்ல நித்யானந்தன் தான் வைஷ்ணவிக்கு ரூட்டு விட பார்த்தான். என்கிட்ட அதுக்கு பேரம் பேசினான்"
"என்னடி பேரம் பேசினான்?"
"அதாவது, நான் வீடு கட்ட கான்கிரீட் தளம் போடறதுக்கு அப்போ ரெண்டு லட்சம் தேவையா இருந்துச்சு, அப்போ வைஷ்ணவி அம்மா கிட்ட கேட்டேன்"
"ஃப்ரெஷ்ஷா,"
"எதுவும் அந்த அம்மா பதிலே பேசல. தரேன்னும் சொல்லல, தர மாட்டேன்னும் சொல்லல. நித்யானந்தன் எனக்கு பழக்கமானப்போ அவர்கிட்ட கேட்டப்போ, அவரு வைஷ்ணவி பற்றி சொல்லி, 'எனக்கு இந்த ஹெல்ப் பண்ணு'ன்னார், அதுக்கு காசும் கொடுத்தார்,"
"என்ன ஹெல்ப்? எனக்கு புரியலடி"
"கிரிஜா, நான் சொல்றதை யாருக்கும் சொல்லக்கூடாது. என்னை நீ தப்பா நினைச்சுக்கக் கூடாது"
"நினைச்சுக்க மாட்டேன், சொல்லுடி"
"அவன் அந்த கண்ட மருந்தெல்லாம் கொடுத்து, அவளுக்கு உடம்பு முடியாம படுத்த படுக்கையா இருக்கும்போது, அவ்வளவு டெஸ்ட் பண்ற போல அவன் நேரா வந்து அவளை அடையணும்னு நினைச்சான்"
"சுரேஷ்?"
"அடிப்பாவி, ஓ, அன்னைக்கு அதான் அவன் ட்ரீட்மென்ட் கொடுக்கறாப் போல வந்தானா? அவளை தொட்டானா? இதெல்லாம் உன் பிளானாடி?"
"ஆமா! அவன் சொன்னபடி நான் மருந்து கொடுத்தேன். ஒரே வாரத்தில் அந்த அம்மா படுத்த படுக்கையாகிடுச்சு. நீ டவுனுக்கு மருந்து வாங்க போனப்ப அவனைக் கூப்பிட்டேன்,"
"அவனும் ஆசையா வந்தான். அன்னிக்கு வைஷ்ணவி அவன் கைல மாட்ட வேண்டியது, கசங்க வேண்டியது,"
"ஆனா, நீ நடுவுல வந்து கெடுத்துட்டே?"
"அடிப்பாவி, சோறு போட்ட எஜமானிக்கு துரோகம் பண்ணிட்டியே!"
"ஆமா! நீ மட்டும் என்னடா பண்ண? நீயும் அதாண்டா பண்ணே?"
"ஏய், நான் வேறடி!"
"என்னடா நீ வேற, நித்யானந்தன் வேற. எல்லாம் துடைப்பக்கட்டையும் ஒரே துடைப்பக்கட்டைதான்டா. அந்த நித்யானந்தன் செஞ்ச வேலையைத்தான் நீயும் செஞ்ச. அவனும் அதைத்தான் என்கிட்ட கேட்டான். படுக்க வச்சிட்டுக் கூப்பிடுன்னா, காசு தந்தான். நீயும் அதைத்தான் கேட்டே. காசு தரேன்னு, இந்த பங்களால ஷேர் தரேன்னு சொன்னே. மறந்துட்டியா?"
,,,,,.
"நித்யானந்தன் என்கிட்ட, 'எப்படியாச்சும் வைஷ்ணவி சாப்பாட்டில் மூலிகை பவுடர் கலந்து கொடு, அவளை நான் தொட்டு அனுபவிக்கப் போறேன்'னு கெஞ்சினான். காசு தரேன்னு சொன்னான். காசும் கொடுத்தான். அவளை அடைஞ்ச அப்புறம், அவன் வைஷ்ணவியைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்னான். வைஷ்ணவியைக் கல்யாணம் முடிச்சா, எனக்குப் பெரிய அமௌன்ட் தரேன்னு சொன்னான்."
"எனக்கு வீடு கட்ட ரொம்ப பணம் தேவைப்பட்டது. எனக்கு வேற வழி தெரியல. நித்யானந்தன் சொன்னதைச் செஞ்சேன். ஆனா, கடைசியா நித்யானந்தனுக்கும் வைஷ்ணவிக்கும் நடக்க இருந்த பூஜையில நீ உள்ளே வந்து கெடுத்துட்டே."
"அது மட்டுமில்லாம நித்யானந்தனுக்குச் செஞ்ச விருந்தை நீ வந்து வழிச்சு சாப்பிட்டுட்டே. வைஷ்ணவியைக் கட்டிலுக்குத் தயார் பண்ணது நானு, பண்ணச் சொன்னது நித்யானந்தன், கடைசில லாபம் உனக்கு. இப்ப புரியுதா?"
,,,,,,..
"நித்யானந்தன் கேட்டதை நீயும் கேட்டே. 'அவளை உசுப்பேத்தி என்கிட்ட தள்ளி விடு, என் கையால அவளைத் தாலி கட்டிப் பொண்டாட்டி ஆக்கி, சொத்தெல்லாம் அடையறேன்'னு சொன்னே. அதேதான் நித்யானந்தனும் சொன்னான்."
"எனக்குத் தேவை பணம். அதை நித்யானந்தன் தந்தா என்ன, நீ தந்தா என்ன? என்ன இருந்தாலும் அவ வெளியாளு, நீ என்னோட லவ்வர். அதான் நீ அவ மேல ஆசைப்பட்டு, உன்னை அவளுக்கு விட்டுக் கொடுத்துட்டு ஓரமா தள்ளி நிக்கறேன். அந்த ராங்கிக்காரிக்கும் உன்னைத்தான் பிடிச்சிருந்தது. இளவயசு, இள ரத்தம், கூப்பிட்ட உடனே படுத்துட்டா."
அவள் சொல்லிவிட்டு மூச்சு வாங்க,
"அடிப்பாவி! இதெல்லாம் வைஷ்ணவிக்குத் தெரிஞ்சா, வெளிய யாருக்காச்சும் தெரிஞ்சா என்னடி ஆகுறது?"
"அதெல்லாம் ஒரு மண்ணும் தெரியாது. அவளை எப்படியாச்சும் கிரகப்பிரவேசத்துக்கு எங்க ஊருக்குக் கூட்டிட்டு வர்றேன். கண்டிப்பா அவ போகணும்னு பறப்பா. நீ அவ கூடவே அவ வீட்டுக்கு ஒட்டிக்கிட்டு போ. அன்னைக்கு ராத்திரி அவளை எப்படியாச்சும் மேட்டரை முடி. முடிஞ்சா போன்ல வீடியோ எடுத்து வச்சுக்க. 'எப்போடி கல்யாணம்?'னு கேளு."
,,,,,,
"இங்க பாரு, 10 லட்சத்தோட நிறுத்திடாத. அவ பிராப்பர்ட்டில எனக்கு ஈக்வல் ஷேர் வேணும்."
"ஏண்டி, உன்னைத்தான் தாலி கட்டி வச்சிருக்கப் போறேனே, நீ வேற நான் வேறயா?"
"அந்த மயிரெல்லாம் வேணாம். எனக்குக் கணக்குப் பார்த்து பிரிச்சு தா. ஒரு பத்து லட்ச ரூபாய்க்கு நான் படற பாடு இருக்கே, காண்ட்ராக்டர்காரன் காறி துப்புறான். காசு இல்லாதவா ஏன் வீடு கட்டுறான்னு இப்பவே ஊர் ஜனங்க பேசுது சுரேஷ். என் துட்டை எனக்குக் கொடுத்துடு."
"துட்டுலயே கண்ணா இருடி. நான் வேணாமா? உன் வீட்டுக்குப் பூஜைக்கு முன்னாடி உனக்குப் பூஜை போடணும்னு பார்க்கறேன், சிக்க மாட்டேங்கிறியே,"
"இப்பதான் உனக்குக் கண்ணு தெரியுதா? அவ திறந்து காட்டலன்னாத்தான் என் ஞாபகம் வருமா?"
அவள் ரகசியமாய்ப் பேச ஆரம்பிக்க, படுக்கையில் தொப்பென மல்லாந்து விழுந்தாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 114

அந்தத் தனியறையில் அவள் மல்லாந்து படுத்திருக்க, புடவை முந்தானை வெகுவாக நெகிழ, நீல கலர் ரவிக்கையில் அவளது கொழுத்த முலைகள் கொக்கிகளைப் பிய்த்து எறிவது போல வீங்கி போய் நிற்க, அவளே தன் மார்பகத் திண்மையை அமுக்கி பரிசோதித்துக் கொண்டாள்.
"சொல்லு, அவ திறந்து காட்டலன்னாத்தான் என் ஞாபகம் வருமா?"
"ஏண்டி, போன வாரம் செய்யலையா உன்னை?"
"ஏய், இங்க பாருடா."
"என்னடி?"
"நீயும் நானும் ஒண்ணா இருந்து எவ்ளோ நாளாச்சு தெரியுமா?"
"ஏண்டி, இப்பதான் ரெண்டு வாரம் முன்னாடி,"
"அதுக்கு முன்னால?"
"ஆச்சு ரெண்டு மாசம்."
"என்னைக் கண்டுக்கவே இல்லடா நீ."
"சரி, கிரகப்பிரவேசம் அன்னைக்கு வச்சுக்கலாம்னு பார்த்தேன். நீதான் அவ கூட கிளம்பி போகச் சொல்றியே?"
"ஏய், இந்த வீட்டைப் பொறுத்தவரைக்கும் கட்டி முடிச்சு, முதல்ல நீ என் கூடத்தான் இருக்கணும். அதுக்கப்புறம்தான் நீ அவகிட்ட போகணும்."
"ரொம்ப ஆசைன்னா, முதல் நாளே கிளம்பி வாடி. இங்க பழைய வீட்டுல செய்யலாம்."
"அய்யய்யோ, கிரகப்பிரவேசம் முடிஞ்சு முதல் ராத்திரி வரைக்கும் தப்புத் தண்டா செய்யக்கூடாது. சுத்தபத்தமா இருக்கணும்."
"அப்ப அன்னைக்கு மாதிரி உங்கம்மாவை வீட்டை விட்டு வெளிய போகச் சொல்லிட்டு, உன் பழைய வீட்டுலயே செய்யலாமா?"
"ம்ம்ம், வேணாம். கிரகப்பிரவேசம் முடியற வரைக்கும் எதுவும் கூடாது. ஏய் சுரேஷ், உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா? நீயும் நானும் ஒண்ணா இருந்தோமே, வைஷ்ணவி வந்து பார்த்துட்டாளே?"
"ம்ம்ம், உடனே அது சுரேஷ் இல்ல, முருகேசன் என்று சொல்லிப் பழி போட்டுட்டியே!"
"ஆமா! அப்போ செஞ்சப்ப இருந்த அந்த கிக்கு அதே மாதிரி திரும்பி வரல,"
"அப்ப புதுசுலே?"
"அப்படித்தான்டா வைஷ்ணவிக்கும் இருக்கும்."
"ஆமா! அதுவும் உன் எதிரில அவளைச் செஞ்சப்ப எனக்குச் செம்ம கிக்கா இருந்துச்சுடி."
"இங்க பாரு, நீ எப்ப அவளுக்குத் தாலி கட்டிட்டு, அதுக்கப்புறம் எனக்கு எப்ப தாலி கட்டுவ?"
"கொஞ்ச நாள் போகட்டும்டி."
"என்னால முடியாது. பிப்ரவரி மாதம் 12 ஆம் தேதி நல்லா இருக்கு. அன்னைக்கு அவளைக் கூப்பிட்டுத் தாலி கட்டு. இரண்டு வாரம் கழிச்சு நீ எனக்குத் தாலி கட்டு."
"அதுக்கு அவளை ஒத்துக்க வைக்கணுமே."
"அதைத்தான் சொல்றேன். அவ பார்க்கறப்ப நீ என்னை பண்ணணும். அதைப் பார்த்தா கண்டிப்பா ஒத்துக்குவா."
"அவ பார்க்கிறப்போ நீ என் கூட இருக்கணும்,"
,,,,..
"அவ பார்க்கப் பார்க்க நீ என்னைச் செய்யணும்."
"ஏய், எதுக்குடி?"
"நான் பார்க்கப் பார்க்க அவளை நீ எத்தனை தடவை செஞ்ச?"
","
"அப்போ ஒரு பொம்பள, நான் எவ்வளவு தவிச்சிருப்பேன்?"
"அதுபோல அவளும் தவிக்கணும். அவ வந்து கேட்பா, 'எதுக்குடி என் புருஷன் கூட நீ படுக்கறே'ன்னு. அப்ப நான் எல்லா கதையும் சொல்லிட்டு, 'எனக்கும் தாலி கட்டுறான்'னு உன்னைச் சொல்லணும். அவளை ஒத்துக்க வைக்கணும்."
"நல்ல ஐடியாதான்."
"இங்க பாரு சுரேஷ், எனக்கு ஒரே ஒரு ஆசைதான்."
"என்ன?"
"வந்து, வந்து, அவளும் நானும் ஒரே பெட்ல உன் கூட ஒண்ணா படுக்கணும்."
"ஏய்!"
"நீ எங்க ரெண்டு பேரு கூடயும் இருக்கணும். அவ அம்மணத்தை நான் பார்க்கணும். எஜமானினு திமிறிக்கிட்டு சுத்தறா இல்ல? நான் பக்கத்துல படுத்துப் பார்க்கப் பார்க்க, நீ அவளைக் கதறக் கதறச் செய்யணும். நீ எப்படி அவளைச் செய்ற, அவ எப்படி தூக்கித் தூக்கிக் கொடுக்கறான்னு நான் பார்க்கணும், ஆஆஆஆஆ."
"அவ்வளவு வெறி என் டார்லிங்குக்கு?"
"ஆமா! அப்புறம் நீ அவ பார்க்கப் பார்க்க என்னைச் செய்யணும்."
"நம்ம மூணு பேருக்கும் எந்த ஒளிவுமறைவும் இருக்கக்கூடாது,,.."
அவள் சூடாய் பெருமூச்சு விட்டாள். இவன் மீது அவளை எப்படியாவது அடிமையாக்கி விட்டால், அவள் கட்டிலே கதியென இருந்தால் வைஷ்ணவியின் சொத்தெல்லாம் நமக்குத்தான் என எண்ணம் அவளுக்கு ஓடியது.
"என் புருஷனைத்தான் அவ அபகரிச்சுக்கிட்டா, சரியா? நான் விட்டுக்கொடுத்துட்டேன். இங்க பாரு சுரேஷ்! அவ கழுத்துல ஊரறியத் தாலி கட்டி ரூம்லயே போட்டுவை அவளை. வெளியவே விடாத. கச்சேரி கிச்சேரி எங்கயும் போகக் கூடாது. எனக்கு அவ சமைச்சுப் போடணும் இந்த வீட்டுல."
"சரிடி, செஞ்சுடலாம்."
"ஆனா ஒன்னு, தாலி கட்டுற வரைக்கும் நாம அவகிட்ட பணிவா இருக்கணும். டவுட்டே வரக்கூடாது. அப்புறம் பார்த்துக்கலாம். அதுவரைக்கும் நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல எதுவும் இருக்கக்கூடாது, புரியுதா?"
"நீ அப்படி சொல்ற? என் தம்பிக்கு உன் தங்கச்சி கேட்குதே?"
அவள் சிரித்தாள்.
"சரி, இப்ப எங்க படுத்திருக்க?"
"உங்க வீட்ல உன் ரூம்லதான்."
"என்ன போட்டு இருக்க?"
"லுங்கிதான். ஏண்டி?"
"ஏன்னு தெரியாதா? லுங்கியை அவுரு" என்றாள்.
"என்னடி, பிராவை அவுத்துட்டியா?"
"இல்ல, பிளவுஸ் கொக்கி மட்டும்தான் அவுத்தேன்,"
"?"
"இரு, அவுக்கறேன்."
"சீக்கிரம்டி."
"இரு, பறக்காத. ஒரு கையில போனை வச்சுக்கிட்டுதானே அவுக்கணும். ஆ, இரு மாடு."
"காம்பு தாடி."
"ஏன், அவகிட்ட போறதுதானே? அவ பட்டினி போட்டாத்தான் என்கிட்ட பால் குடிக்க வருவியா?" அவள் சீண்டினாள்.
"ப்ச்ச், வாய்ல வைடி." போனிலேயே அவர்கள் புணரத் தொடங்கினார்கள்.
"ஆஆஆ, கடிக்காத நாயே, மெல்லமா சப்பத் தெரியாதா? ஆங்,"
கொஞ்ச நேரத்திலேயே அவள் முற்றிப்போன காம விரகத்தில் பேச ஆரம்பிக்க, அவனும் உஷ்ணமாக மூச்சுவிட, அவர்கள் வெறும் வாய்மொழியிலேயே தங்கள் உடல்களை நெருக்கிக் கரைத்துக் கொண்டு இன்பத்தை அனுபவித்தார்கள்.
"தனித்தனியா பிரிச்சு செய், எருமை மாடு. எதுக்கு ரெண்டு காம்பையும் சேத்து வச்சு கடிக்கிற?" என்றாள்.
அவன் கண்ணை மூடிக்கொண்டு, காதில் விழுந்த ஓசையை மட்டும் வைத்து அவளை முத்தமிட்டுக் கொண்டே இருந்தான்.
"ஏய், வைஷ்ணவி கேட்டப்பெல்லாம் பால் கொடுத்தாளாடா, ஆஆஆஆ? முன்னாடியும் பின்னாடியும் காட்டுனாளா?"
அவள் ஏதேதோ சொல்லிச் சொல்லி உசுப்பேற்றிக் கொண்டே இருந்தாள்.
இருவரும் தனித்தனியாக வெவ்வேறு ஊர்களில், வெவ்வேறு வீட்டில் அவரவர்கள் அறைகளில் நிர்வாணமாக இருந்தார்கள்.
"ஆஆஆஆ, நாக்கை கடிக்காத நாயே. ஆஅ, இத்தனை நாள் எங்கே போயிட்ட? கிரிஜாவாவது வேணாமா? அவ பின்னாடி மோந்துகிட்டு கேரளா வரைக்கும் போனியே? நல்லா காட்டுனாளா மேனாமினுக்கி?"
"ஆஆஆஆஆஆ, சப்புடி, ஆஆஆ."
"ஏய், அட்டை மாதிரி அவகிட்ட ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தியே? அவ கூட உன் மேலேயே ஏறிட்டு இருந்தா இல்லே? நீ வேணா பாரேன், வரிசையா உனக்குப் புள்ள பெத்துக்கொடுக்கப் போறா, ஆஆ."
"தொடையை விரிடி, ஆஆ."
"இருடா, ஜட்டி அவுக்க வேணாமா?"
"நான் அவுத்துக்கறேன், ஆஆஆ."
"வைஷ்ணவி ஜட்டிதான் இது. ஆஆஆ, அக்குள் நக்கு, ஆஆ, தொப்புளை நக்கு, ஆஆஆ, காலை விரிச்சு நக்கு, ஆஆஆ."
","
"ஏய் சுரேஷ், கூதி நக்கிட்டு மட்டும் விட்டுடு, ஆஆஆ. எனக்கு வேலை இருக்குடா, அசுத்தம் பண்ணாத, ஆஆ."
"ஏஏய்யாஆஆஆஆ."
"நக்கிட்டு மட்டும் விட்டுடு, சரியாஆஆஆஆஆஆஆ."
"ஓக்கணும்டி,"
"சுரேஷ், ஒத்துடாத."
"எருமைமாடு சொன்னா கேட்காது. அதுக்குத்தான் அவுத்துப்போடறதே இல்ல. ஆஆஆ, எப்படி நக்கறான் பாரு, ஆஆஆஆ. எப்படி பிரிச்சு பிரிச்சு தின்னறான் பாரு."
"ம்ம்ம்ப்ச்ச்ச்ச்,"
"பருப்பை தின்னா போதாதா, ஆஆஆஆஆஆ, இந்தா கடி." வினாடியில் அவளுக்கு உச்சம் வந்தது.
"ஆஆஅ, ம்ம்ம்ம்கூம், போதாது, ரொம்ப வருதுடி கட்டியா, ஆஆஆஸ்ஸ்ஸ்."
"ஆ, உறிஞ்சி உறிஞ்சி ஆ, தின்னு,"
"ஆஆஆம்ம்ம், ஏய்ய்ய்ய்ம்ம்ம்."
"ஆஆஆ, வைஷ்ணவிதூன்னு நினைச்சு நக்கறியாடா?"
"ஆஆஆஆ, தாடி, ஸ்ஸ்ஸ்."
"காஸ்ட்லியா கொடுத்தாத்தான் நக்குவியா, ஆஆஆஆ?"
"பேசாம காட்டுடி, ஆஆஅ."
"உள்ள குத்தப் போறியா, ஆஆஆ? நக்கறதுக்குதானே கேட்டே, ஆஆ?"
"ஆஆமாஅஸ்ஸ்."
"விரிச்சு காட்டுடி, ஆஆஆ."
"ம்ம்ம், இப்ப குத்து, ஆஆஆ. மெல்லமா செய்டா எஜமான், ஆஆஆஆ." அவள் விரல் போட்டு நறுக் நறுக்கென குத்த,
"ம்ம்ம்ம், காட்டுடி ஆ, காட்டுடி, ஆஆஆ."
"ஆஆஅ, தடிமாடு மாதிரி மேல புரண்டு செய்யாதடா, ஆஆஆஆ. இப்படித்தான் கேரளால வைஷ்ணவியை ஓத்து அழ வச்சியா, ஆஆஆ?"
"ஆஆஆ, செஞ்சேன்டி, ஆஆஆ."
"பின்னாடி குனிய வச்சு அவ முடியப் பிடிச்சு நல்லா குத்துனியா? ஆஅ, குத்த குத்த வாங்கிட்டாளா திருட்டு தேவிடியா, ஆஆஆஆ?"
இருவரையும் அந்த போன்தான் ஒன்றிணைத்தது.
"அய்யோ, ஆஆஆ, கண்ணா பின்னான்/னு கடிக்காதீங்க எஜமான். ஆஆ, முத்தம் கொடுக்கிறேன்னு வெறி பிடிச்சு கடிச்சு வைக்காத. எனக்கு ரெண்டு நாளைக்கு பங்க்ஷன் இருக்கு, ஆஆ. நான் ஓட வேணாமா? நடக்க வேண்டாமா, ஆஆஆஆ?"
"ம்ம்ம்ம்ம்ம், ஊத்திக்கிட்டே இருந்தா வெறியாகாதா?"
"அதுக்குத்தான் உனக்கு நான் திறந்து காட்டுறதே கிடையாதுடா, ஆஆ, எஜமானின்னா பயந்து பயந்து சாஃப்ட்டா செய்வான். வேலைகாரின்னா ஹெவியா செய்வே இல்ல. ஆஆஆ, இந்தா நக்கு, ஆஆஆஆங்க்."
அவள் ஒரு காலை நிஜமாகவே தூக்கி வைத்துக்கொண்டு பேசினாள்.
குளிர் வந்தது போல் நடுங்கினாள்.
அந்த அறையில் இருவரின் காமச் சத்தங்களும், மாறி மாறித் தந்த முத்தச் சத்தங்களும் நிறைந்து இருந்தன.
அவள் ஊளையிட்டுக் கத்திக்கொண்டு இருந்தாள்.
அவளை ஒரே சமயத்தில் இரண்டு மூன்று பேர் மாறி மாறி அனுபவிப்பது போல அவள் கத்தி ஓலமிட்டு குரல் எழுப்பினாள்.
அப்படி ஒரு புதுவிதமான இன்பத்தை இருவருமே முதன்முறையாக உணர்ந்தார்கள்.
"ஏய்ய்ய், நேர்ல ஓக்குறதை விட ஃபோன்ல ஓக்கறது செம்மையா இருக்குடி."
"ஆஆஅ, சூப்பரா இருக்குடி."
"குழாய் தண்ணி போல பீச்சி அடிக்குதுங்க முதலாளி, ஆஆஆஆ."
"ஆஆஆ, வந்துச்சுடி, ஆஆஆஆஆஆ."
இருவரும் வெகுநேரம் ஓசை எழுப்பிவிட்டு, கடைசியில் உச்சம் எய்து சேர்ந்தார்கள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 115

காமத்தைப் பெருநதியாய் கிரிஜாவுக்கு வாரி வழங்கிய சுரேஷின் போன் அழைப்பு துண்டிக்கப்பட்ட பிறகும், கிரிஜா அப்படியே போனை மார்பில் போட்டபடி கட்டை போல் படுத்திருந்தாள்.
"நாசக்கார பாவி நேர்லயும் நல்லா செய்றான், போன்ல பேசியும் நல்லா செய்றான். நமக்குத்தான் உடம்பு தாங்க மாட்டேங்குது." அவள் மணியைப் பார்த்தாள்.
மணி பத்து, "அய்யோ, அவ போன்? வைஷ்ணவி தூங்கிவிடப் போகிறாள்?"
கிரிஜா எழுந்து பரபரப்பான ஆடைகளை அணிந்துகொண்டு வைஷ்ணவி அறைக்குச் செல்ல, வைஷ்ணவி தூங்கிக் கொண்டிருக்க, நைஸாக அவள் பக்கத்தில் போனை வைத்துவிட்டு வந்துவிட்டாள்.
மறுநாள் சனிக்கிழமை, தனது வீட்டிற்குப் புறப்பட கிரிஜா தயாரானாள். வைஷ்ணவி அவள் கூட வருவதாகத் தெரியவில்லை. 'நாமே கிளம்பிடலாம்' என அவள் துணி இத்தியாதிகளை பேக் செய்துவிட்டு, வைஷ்ணவியிடம் சொல்லி விடைபெறச் சென்றாள்.
"அம்மா, அப்ப நான் வரட்டுமா?"
புத்தகத்தின் விளிம்பிலிருந்து நிமிர்ந்து பார்த்தாள் வைஷ்ணவி.
"ம்ம், நீ கிளம்பு. நான் நாளைக்கு காலைல கரெக்டா வந்துடுறேன்" என்றாள்.
கிரிஜாவிற்கு வைஷ்ணவியிடம் பத்து லட்ச ரூபாய் கேட்க வாய் வந்தது. ஆனால், வைஷ்ணவி ஏதாவது சொல்லிவிட்டால்? என்ன செய்வது? கண்டிப்பாக கிரகப்பிரவேசத்துக்கு வரும் வைஷ்ணவி பணம் ஏதாச்சும் கொடுப்பாள், அதை வைத்து காண்ட்ராக்டர் வாயை அடைக்கலாம்.
ஆனால், இப்போதே பணத்தைக் கொடுத்தால் நாமே எடுத்துச் செல்லலாம் என அவள் கையைப் பிசைந்துகொண்டு நின்றாள். வாய் திறந்து கேட்கக் கூச்சம்.
"என்ன கிரிஜா, சொல்லு" என்றாள்.
'அடிபாவி, பணத்தைப் பத்தி பேச மாட்டேங்கிறியே?' அவள் டக்கென சுரேஷ் பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தாள்.
"அம்மா, சுரேஷ்,"
"என்ன சுரேஷ்க்கு? ஏதாச்சும் சொன்னானா?"
"இல்லம்மா, சுரேஷ் ரொம்ப கவலையா இருக்கான்."
"ஏன், என்னவாம்?"
"இல்ல, கேரளால இருந்து வந்த அப்புறமா அவன்கிட்ட நீங்க முகம் கொடுத்துப் பேசறது இல்லையாம்."
","
"நான் என்ன தப்பு பண்ணேன்னு கேட்குறான்."
வைஷ்ணவி புத்தகத்தை மூடிவிட்டு நிமிர்ந்தாள். அவள் நிமிர, புடவை முந்தானை ஒதுங்கி விலகி ஒரு பக்க மார்புக் கூம்பு நன்றாகத் தெரிய, அதை மெதுவாக இழுத்து மூடினாள்.
"சுரேஷ் மேல என்ன தப்பு இருக்கு? நான் எதுவும் சொல்லலையே" என்றாள்.
"இல்லம்மா, முதல்ல நீங்க சுரேஷ் மேல உயிரா இருப்பீங்க. அவன் வேணும்னு டெய்லியும் துடிப்பீங்க."
",,,,."
"என்கிட்ட பல தடவை கேட்டு இருக்கீங்க."
வாஸ்தவம்தான். அவள் கண்ணாடியைக் கழற்றி வைத்தாள்.
"ஆனா இப்போ அவனைக் கண்டுக்கவே இல்லையாம். அதனால தன் மேல ஆசை குறைஞ்சுடுச்சோன்னு பயப்படுறான்."
"சுரேஷ் மேல எனக்கு என்ன பிரச்சனை? ஒன்னுமில்லையே? என்னை ரொம்ப பத்திரமாதான் பார்த்துகிட்டான். திரும்ப பத்திரமா இங்க கூட்டி வந்தான்."
"அப்புறம் என்னம்மா தயக்கம்?"
"ரொம்ப ஓவரா ஆடிட்டோமோன்னு தோணுச்சு, அது என்னமோ தெரியல, எனக்கு முதல்ல இருந்த அந்த தாப உணர்வுகள் இப்போ இல்ல அப்படின்னு நினைக்கிறேன்."
",,,,,"
"ஓரளவு அது அடங்கி போச்சான்னு கூட எனக்குத் தெரியல."
'எப்படி தெரியும்? நான் தான் உனக்கு மருந்து கொடுக்கறதில்லையே, ஒரே ஒருவேளை சாப்பிட்டா அப்புறம் தெரியும்' என அவள் நினைத்துக் கொண்டாள்.
"சரிம்மா, ரொம்ப நாளாச்சுல்லே, வேணும்னா, இன்னைக்கு ராத்திரி கிளம்பி சுரேஷை வரச் சொல்லட்டுமா?" அவள் சொன்னதும் வைஷ்ணவியின் வயிற்றில் வண்ணத்துப் பூச்சிகள் திடீரென பறக்க, "ராத்திரி ஒண்ணா இருந்துட்டு, நாளைக்கு விடியற்காலை ரெண்டு பேரும் கிளம்பி கார்ல வாங்களேன்."
"ம்ம், வேணாம். கொஞ்ச நாளைக்கு எதுவும் வேணாம். அதுவும் நாளைக்கு அப்பா இறந்த நாள்."
"நான் எதுனா நினைச்சுக்கப் போறேன்னு நினைக்கிறீங்களா? இல்ல இப்ப பீரியட் அது இதுன்னு ஏதாவது?,,,"
"இல்ல, அவனுக்கு அங்கதான் வேலை இருக்குன்னு சொன்னேல்ல? அங்க வேலை செய்யட்டும். எனக்கு எதுவும் வேணாம்."
"மேரேஜ் வரைக்கும் கேப் விடலாம்னு நினைக்கிறீங்களோ?"
","
"சரி, எப்பம்மா உங்களுக்கு சுரேஷ் கூட மேரேஜ்?" கிரிஜா கேட்க, வைஷ்ணவி கட்டிலில் இருந்து இறங்கி நடந்தாள். ஜன்னலைப் பிடித்துக்கொண்டு வெளியே வெறித்துப் பார்த்தாள்.
"அடிக்கடி முருங்கை மரம் தாவுறீங்க? அதான் கஷ்டமா இருக்கு, உங்களுக்கு கல்யாணம்னு ஒன்னு வேணாமா?"
கல்யாணம் இல்லாமல் நாம் இப்படி இருக்க முடியுமா? நான் துணையில்லாமல் காலத்தைக் கடத்த முடியுமா? சுரேஷைக் கட்டிக் கொள்வதில் என்ன சிக்கல்? அவன்தான் நமக்கு அடிமை போல பணிவாக இருக்கிறானே!
நாம் எது சொன்னாலும் எதிர்த்துப் பேசிக்கொண்டு, நம்மை அடக்கி ஆள நினைத்த ஆணாதிக்க மனோகரன் போல இல்லை இந்த சுரேஷ். நமது தாளை அடிபணியக்கூடிய ஒரு புருஷனாக கண்டிப்பாக சுரேஷ் இருப்பான். அவனைக் கட்டிக்கொள்ள எனக்கு என்ன தயக்கம்? இதைவிட நல்ல மாப்பிள்ளையா இந்த முப்பத்து மூணு வயசுகாரிக்கு?
சின்னவன் வேறு, உடல்சுகம், இளமை, வலிமை, அரவணைப்பு எல்லாவற்றிற்கும் ஈடுகொடுத்து ஆளக்கூடியவன் இந்த சுரேஷ். ஆகிருதியானவன். நமக்கு செக்ஸ் ஃபீலிங்க் குறைவதும் திடீரென அதிகரிப்பதும் சகஜம். கல்யாணம் என்பது செக்ஸ் ஃபீலிங்குக்காக இல்லை, அது ஆயுள்கால பந்தம். நம்மைவிட ஓரிரு வயசு, இவனை விட்டுவிடலாகாது. மனோகரனை விட்டது போல சுரேஷை விட்டுவிட வேண்டுமா? புருஷன் இல்லாமல் இந்த ஆறு மாதம், தினம் தினம் தவித்தது போதும், ஆம், தவித்தது போதும்.
அவள் ஆழ்ந்து யோசித்தாள்.
அவள் யோசிப்பதைப் பார்த்தும் கிரிஜா, "நீங்க சொன்னீங்கன்னா, பிப்ரவரி 15க்குள்ள நல்ல தேதியா பார்த்துக்கலாம். இங்கேயே நம்ம ஜெகதா கோவில்ல தெரிஞ்ச ஆளுங்களைக் கூப்பிட்டு கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம். 'உம்'னு சொல்லுங்க."
அவள் அமைதியாக இருந்தாள்.
"என்னம்மா சொல்றீங்க? சுரேஷாகரன் அப்பாவை, அம்மாவை வரச் சொல்லலாமா?"
"நான் யோசிச்சு சொல்றேன் கிரிஜா."
"இன்னும் என்னம்மா யோசிக்கப் போறீங்க? அப்புறம் சுரேஷ், 'நானும் யோசிக்கணும்'னு சொல்லிட்டா என்ன பண்ணுவீங்க? சுரேஷ் கூட நீங்க இவ்ளோ பண்ணிட்ட அப்புறம் யாரைக் கட்டுவீங்க?"
"பாவம், அவன் கன்னிப் பையன் வேற. அவன் மனசையும் நீங்க கெடுத்துட்டீங்க."
",,,,,,."
"அவனை விடுங்க, நீங்க நாற்பது வயசுக்கு மேலேயா கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறீங்க? அதுக்கப்புறம் செஞ்சு என்ன பண்ணப் போறீங்க வயசை விட்டுட்டு,?"
"நட்டு நடுக்காட்டுல பாயுற ஆறும் வீசுற நிலவும் சரி எதுக்குமே பயன்படாதுன்னு சொல்லுவாங்க."
",,,.."
"பாலைவன நிலவா இருக்கப் போறீங்களா? அதுபோலத்தான் உங்க இளமையை நீங்க வீணடிக்கப் போறீங்களா? உங்களுக்குன்னு ஒரு வாழ்க்கை வேணாமா? சுரேஷாகரன் உங்களை ரொம்ப நல்லபடியா பார்த்துக்குவான். நீங்க யோசிக்காதீங்க."
",,,,."
"இவ்வளவு சொல்லியாச்சு, சொன்னீங்கன்னா நான் எல்லாத்துக்கும் ஏற்பாடு பண்ணிடுவேன்" என்றாள்.
இதுக்கு மேல என்ன சொல்ல?
"சரி, நீ முதல்ல கிரகப்பிரவேசத்தை நல்லபடியா முடி. அன்னைக்கு அப்பாவோட நினைவு நாள் கூட இருக்கு. அன்னைக்கு எனக்கு வேலை இருக்கு. எல்லாம் முடிச்சுட்டு அப்புறமா அடுத்த வாரம் நாம மூணு பேரும் அதைப் பற்றிப் பேசி முடிவெடுக்கலாம்."
"அய்ய், நிஜம்மாவா அம்மா?"
"ம்ம்ம்ம், டேட் பிக்ஸ் பண்ணலாம்."
"அம்மா, சுரேஷ்னு குறிப்பிட்டுச் சொல்லல. யாரையாச்சும் நீங்க கட்டிக்கணும்மா. ஒரு நல்ல வாழ்க்கை உங்களுக்கு அமையணும், அதான் என் ஆசை."
"சேச்சே, சுரேஷ் கூட இருந்துட்டு இன்னொருத்தனை எல்லாம் என்னால கட்டிக்க முடியாது."
"சூப்பரா சொன்னீங்க, அதான் எங்க மேடம்!" கிரிஜா போலியாய் வியந்து வைஷ்ணவியின் முகத்தைக் கையில் ஏந்தி வழித்து திருஷ்டி கழித்தாள்.
"உண்மையா சொல்றேன்மா, உங்க முகத்துல கல்யாண களை தாண்டவம் ஆடுது."
"போடி, சரிதான்!" வைஷ்ணவி சிரித்தாள்.
"அம்மா, ஆனா ரொம்ப லேட் பண்ணிடாதீங்க. லேட் பண்ணா அதுவரைக்கும் எல்லா ஆம்பளையும் பொறுத்துக்கிட்டு இருக்க மாட்டாங்க."
","
"அவங்களுக்குத் தோதானதைப் பார்த்துக்கிட்டு போயிட்டே இருப்பானுங்க, புரியுதுங்களா?"
"ம்ம், புரியுது," என்றாள் வைஷ்ணவி.
"சரி, நான் கிளம்புறேன். நீங்க நாளைக்கு ஊருக்கு பத்திரமா காரை ஓட்டிட்டு வாங்க" எனச் சொல்லிவிட்டு கிரிஜா போனாள்.
கிரிஜா போவதை வைஷ்ணவி பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
இந்த கிரிஜா நமக்குத் தோழிக்குத் தோழி, சகோதரிக்குச் சகோதரி, பணிப்பெண்ணுக்குப் பணிப்பெண் என நம் கூட இணையாக வந்தவள். நடுவில் சில காலம் அவளுடன் ஏதோ ஒரு பிணக்கு இருந்தது.
ஆனால், நமக்கும் நமது இளமைக்கும் என்ன தேவை என்பதை கண்டறிந்து, அதை எந்தவித ஆபாசமும் இல்லாமல் எனக்கு முறையாக மானம் கெடாமல் அறிமுகப்படுத்திவிட்டாள்.
தனது சுரேஷின் கள்ள ஆட்ட விவகாரம் இந்த அறையைத் தாண்டி வெளியே போகாததற்குக் காரணம் கிரிஜா போன்ற உண்மையான பணிப்பெண்ணின் தடுப்புத்திரைதான் என வைஷ்ணவி நினைத்தாள்.
வைஷ்ணவி பாலகிருஷ்ணன் என வெகு நாள் இருந்தோம். கொஞ்ச நாளைக்கு வைஷ்ணவி மனோகரன், இப்போது வைஷ்ணவி சுரேஷாகரன், அவளுக்கு வெட்கம் வந்தது.
வைஷ்ணவி சுரேஷாகரன், வைஷ்ணவி சுரேஷாகரன், எனச் சொல்லிப் பார்த்தாள். அந்தப் பயலுக்கு லக் அடிச்சதா, இல்லை எனக்கு லக் அடிச்சதா? அவள் பீரோவைப் பார்த்தாள். பீரோவை நோக்கி நடந்தாள்.
உள்பக்க பணப்பெட்டியைத் திறக்க, 15 லட்ச ரூபாய். டவுனுக்கு அப்பால் ஒரு மூணு ஏக்கர் விவசாய பண்ணை வீடு விலைக்கு வருகிறது என டவுன் ஆடிட்டர் ராமநாதன் சொல்லி இருந்தார்.
"டவுன்லிருந்து பத்து நிமிஷம்தான். ஹைவேஸ் ஆன் ரோடு பிராப்பர்ட்டி, இப்ப மடக்கி போட்டு வைங்க. வில்லங்கம் இல்லாத சொத்து, பக்கா டாக்குமென்ட்" டவுன் ஆடிட்டர் சொல்ல, மொத்தம் ஒன்றரை கோடி பேசி போன மாதமே ஃபைனல் ஆகிவிட்டது.
அதற்கு அட்வான்ஸாக இருக்கட்டும் என 15 லட்சம் வங்கியிலிருந்து வித்ட்ரா செய்து வைத்திருந்தாள். முதலில் கிரிஜாவிற்கு ஒரு பழங்கால அம்மாவின் 25 சவரன் நகையைத்தான் பரிசளிக்க எண்ணியிருந்தாள். அதுவும் பன்னிரண்டு, பதினேழு லட்சம் வரும்.
ஆனால், கிரிஜா இப்போது வீடு கட்ட ஃபினிஷிங் வேலைகளில் பணம் இல்லாமல் அவஸ்தைப்படுவதாக கேள்விப்பட, நிலத்தை வாங்கும் எண்ணத்தைத் தள்ளிப் போட்டாள்.
இது, இப்போ, இந்த காசு பதினைந்து லட்சம் கிரிஜாவிற்குத்தான். ஆறு ஆண்டுகளாக எனக்கும் இந்த வீட்டிற்கும் உழைக்கிறாள். அதற்கு மட்டும்தான் இந்த பணமா? இல்லை, சுரேஷ்க்கும் எனக்கும் நடுவில் பாலமாக இருந்ததற்கும் தான்.
'இவ்வளவு பணத்தை அவளுக்குக் கொடுப்பேன்' என அவள் எதிர்பார்க்க மாட்டாள். அவளுக்கு ஐந்து லட்சம் கொடுத்தால் பெரிய விஷயம்.
ஆனால் கிரிஜாவிற்கு நல்ல வெகுமதி கொடுத்து ஊக்கப்படுத்த வேண்டும். அவள் ஒரு பெரிய லெதர் பேக்கை எடுத்து வீட்டில் இருந்த 15 லட்ச ரூபாயை எண்ணி கட்டுகளை எண்ணி வைத்தாள். கிரிஜாவிற்குத் தன்னாலான பரிசு என நினைத்துக் கொண்டாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 116

மறுநாள் பிப்ரவரி 1 ஆம் தேதி ஞாயிற்றுக்கிழமை அதிகாலையிலேயே வைஷ்ணவி எழுந்து குளித்து தயாரானாள்.
அப்பாவின் படத்திற்கு நீண்ட நேரம் மௌன அஞ்சலி செலுத்தி மலர் தூவினாள்.
அப்பா அவளைக் கனிவுடன் பார்ப்பது போல் இருந்தது. காலை வெறும் வயிற்றில் நெல்லிக்காய் ஜூஸை மட்டும் குடித்துவிட்டு, வீட்டை விட்டு எட்டு மணிக்கு காரில் கிளம்பினாள்.
தானே காரை ஓட்டிக்கொண்டு வந்தாள். வண்டி மார்த்தாண்டம், நாகர்கோயிலை நோக்கி, திருநெல்வேலிக்கு போகும் சாலையில் பணங்குடியைத் தாண்டி வைஷ்ணவி மிதமான வேகத்தில் கார் ஓட்டிக்கொண்டு போனாள்.
இந்த ஹோம் செரிமனி ஃபங்ஷனை முடித்துவிட்டு, அவளுக்கு அன்று முழுக்க நிறைய வேலைகள் இருந்தன.
காரை ஓட்டிக்கொண்டே அன்று மதியம் நாகர்கோயிலில் ஆதரவற்றோர் மற்றும் அனாதை இல்லங்கள், ஹாஸ்பிடல்களில் நடக்க இருக்கும் அன்னதான ஏற்பாடுகளைப் பற்றி கேட்டறிந்தாள்.
காலை 9 மணிக்கெல்லாம் அவள் கிரகப்பிரவேச வீட்டிற்குச் சென்றுவிட்டாள்.
அவள் அங்கு சென்றதும் அவளது கண்கள் தானாகவே சுரேஷைத்தான் தேடின.
பாவம், கேரளாவிலிருந்து வந்த இந்த பத்து நாளில் அவனிடம் சரியாகவே பேசவில்லை. ஏனோ தெரியவில்லை, மனம் ஒட்டவில்லை. ஆனால் இந்த சில நாள் இடைவெளியில் அவன் மீதான காதல் அதிகமாகிவிட்டது போல,
அவள் வந்திருப்பதை அறிந்ததும் சுரேஷ் ஓடி வந்தான். பட்டு வேட்டி சட்டையில் சுரேஷாகரன் அமர்க்களமாக இருந்தான். அவளைப் பார்த்ததும் ஓடிவந்து கார் கதவைத் திறந்துவிட்டு பணிவாய் கை கூப்பினான்.
இப்படி ஒரு ஆண் கம்பீரமாகவும் அதே சமயத்தில் பணிவாகவும் இருப்பது அவளைப் பரவசத்தில் ஆழ்த்தியது. அவள் காரை விட்டு இறங்க, அவளது பட்டுப்புடவை முந்தானையைக் காரின் ரப்பர் மேட்டில் படாமல் அவன் பணிவாய்த் தூக்கிப் பிடித்தான்.
பணங்குடி கிராமத்து ஜனங்கள் அவளது அழகை, செல்வச் செழிப்பை, அவள் அணிந்திருந்த லட்ச ரூபாய் பட்டுப்புடவையை, அவள் வந்திருந்த காரை வாய் மூடாமல் பார்த்தார்கள்.
'இவ்வளவு பெரிய இடத்துலயா நம்ம கிரிஜா வீட்டு வேலை செய்யுது?' என பிரமித்துப் பார்த்தது.
வைஷ்ணவியின் புன்முறுவலைக் கண்டு சுரேஷாகரனுக்கும் பெருமை பிடிபடவில்லை. சுரேஷும் பார்த்தான்.
"ஹேய் பணங்குடி ஜனங்களே, நீங்கள்லாம் பார்த்து பரவசப்பட்டு, புளாங்கிதம் அடைந்து ஆச்சரியத்தில் உறைந்து போகச் செய்த இந்த பேரழகியோடு நான் பலமுறை கணக்கே இல்லாமல் இரவும் பகலும் பாராமல் புணர்ந்திருக்கிறேன். இவள் உடலின் அத்தனை ரகசியங்களும், மச்சங்களும் எனக்கு அத்துப்படி, ஆஆஆஹஹாஹா" என பெருமையாக நினைத்தான்.
அதுமட்டுமா? "இன்னும் ரெண்டு வாரத்துல இந்த பணக்காரி கழுத்துல தாலி கட்டி குடித்தனம் பண்ணப் போறேன்" என மனதுக்குள் அழுக்காய் யோசித்தான்.
அவள் கார் கதவை மூட, அவள் அவனுக்கு இணையாக நிற்க, புகைப்படக்காரர் ஓடிவந்து போட்டோ பிடித்தார்.
"அம்மா, வாங்கம்மா!" சிரித்தபடி கிரிஜா ஓடி வந்தாள். அவளும் பட்டுப்புடவை, மூக்குத்தியில் ஓட்டமும் சிரிப்புமாக இருந்தாள்.
"இவங்கதான் எங்க மேடம்" உறவுகளிடம், ஊர்க்காரர்களிடம் சொன்னாள். கிரிஜாவும் பட்டுப்புடவையில் நடுத்தர வயதினை மீறி அழகாக இருந்தாள்.
"வா, வீட்டைப் பார்க்கலாம்."
கூட்டத்தை விலக்கி, இருவரும் அவளை ஒரு வான்தேவதை போல வீட்டிற்குள் கூட்டிச் சென்றார்கள்.
வைஷ்ணவி நல்ல ஓரையில் அந்தப் புது வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள்.
அவள் வீட்டின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் ரசித்துப்பார்த்தாள். சிறிய வீடாக இருந்தாலும் மிக நேர்த்தியான இன்டீரியருடன் செய்யப்பட்டு, அந்த ஊருக்கே அன்னியமாக அந்த வீடு வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது. எந்த வேலையும் அரைகுறையாக அல்லாமல், முழு வீடும் முடிந்திருந்தது. பின்பக்க சுவர் மட்டும் பூசவில்லை எனச் சொன்னார்கள். ஹாலில் இருந்த வளைவான படிக்கட்டுகளும், பக்கவாட்டு மர கைப்பிடி தடுப்பும் வீட்டுக்குத் தனி அழகைக் கொடுத்தன.
அந்த வீட்டை வடிவமைத்துக் கட்டிக் கொடுத்த காண்ட்ராக்டரை கிரிஜா கைகாட்டினாள்.
"மேடம், இவர்தான் வீட்டைக் கட்டிக் கொடுத்தார்" என்றதும் அவருக்கு வணக்கம் சொன்னாள். அவரும் மிகப் பணிவாகக் குனிந்து வைஷ்ணவிக்கு வணக்கம் சொன்னார்.
கிரிஜா வைஷ்ணவியின் கைபிடித்து வீட்டின் ஒவ்வொரு அறைக்கும் மூலை முடுக்கெல்லாம் கொண்டு சென்றாள். சமையலறை, பூஜை அறையைப் பார்த்துவிட்டு ஹாலுக்கு வந்தாள்.
முதல் தளத்தில் இரு படுக்கையறைகள். வீடு ரெடி ஆவதற்கு முன்பாகவே மின்விசிறிகள், ஏசி சாதனங்கள் எல்லாம் பொருத்தப்பட்டிருந்தன. உயர்தர டைல்கள் கொண்டு பாத்ரூம் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்க, ஃபிட்டிங்ஸ் எல்லாம் உயர்தரமாக இருந்தன. சீலிங், ஃபால்ஸ் சீலிங், லைட்டிங் எல்லாம் பார்த்துப் பார்த்து வைஷ்ணவி வியந்தாள்.
'தனது வீட்டில் பணிப்பெண்ணாக வேலை செய்யக்கூடிய ஒரு பணிப்பெண் இந்த அளவுக்கு வீடு கட்டி இருக்கிறாள்?' என்பதே அவளுக்குப் பெருமிதமாய் இருந்தது.
அவள் கிரிஜாவின் தோளைத் தட்டிக் கொடுத்துவிட்டு நிற்க, சுரேஷ் அறையில் நுழைந்தான்.
"சுரேஷ், அம்மா பக்கத்துல நிக்கறீங்களா? நாம மூணு பேரும் ஒரே ஒரு செல்ஃபி எடுத்துப்போம்,"
அவன் கிரிஜா பக்கத்தில் இடைவெளி விட்டு நின்றான்.
"சரி, நீங்க அம்மா பக்கத்துல ஜோடியா நில்லுங்க, நான் போட்டோ எடுக்கறேன்."
"ப்ச், வேணாம்," வைஷ்ணவி உடனே மறுத்தாள்.
"ஏன், என்னாச்சும்மா? கட்டிக்கப் போறவன்தானே?" கிரிஜா வைஷ்ணவியைப் பார்க்க,
"ஏன் வைஷ்ணவி, நமக்கு மேரேஜ் நடக்கப் போவுதா, இல்லையா? இந்த ரூம்ல நாம மூணு பேர்தானே இருக்கோம். இப்பவாச்சும் நீ ஓபனா சொல்லு" சுரேஷ் கேட்டான்.
"அய்யோ, ஏன் இப்படி கேட்கறீங்க?"
"உனக்கு வேணாம்னா சொல்லு, நான் இப்படியே ஊருக்குப் போறேன்."
"உங்களைக் கல்யாணம் பண்ணிக்காம நான் யாரைக் கட்டிக்க?" அவள் வெட்கத்தை விட்டுச் சொன்னாள்.
"அப்ப, இதுவரைக்கும் நான் சொன்னதை செய்யலையே?"
"எ, என்ன?"
"அந்த மனோகர் கட்டுன தாலியை இன்னும் கழட்டலையே."
","
"சொல்லு."
"ம்ம்ம், கழட்டறேன். இன்னைக்கு வெளிய வேலைங்க கொஞ்சம் இருக்கு, நான் ஈவினிங் கழட்டறேன், போதுமா?"
"அப்ப முகூர்த்தத்துக்கு நாள் பார்க்கலாம் இல்ல மேடம்?" கிரிஜா கேட்க,
"ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்" அவள் சிரித்தபடி சொல்ல, கிரிஜா வைஷ்ணவியை அணைத்துக் கொண்டாள்.
"ரொம்ப தேங்க்ஸ்மா, இவ்ளோ தூரம் வந்ததுக்கு."
"எவ்ளோ தூரம், அறுபது கிலோமீட்டர் தானே. சரி, சுரேஷ், கார்ல பேக் சீட்ல ஒரு லெதர் பேக் இருக்கு. அதைக்கொண்டு வந்து கிரிஜாகிட்ட கொடு, என் கிஃப்ட்."
"என்னம்மா கிஃப்ட்?" அவள் ஆர்வம் தாங்காமல் கேட்க,
"வேறென்ன, பணம்தான்!"
சுரேஷ் காரிலிருந்து பேகை எடுக்க உற்சாகமாய் கீழே போக,
"மொத்தம் எவ்ளோ ஆச்சுடி?"
"ஆயிடுச்சும்மா, முப்பத்தஞ்சுக்கு வந்துடுச்சு, எல்லாம் கொடுத்துட்டேன். கீழே காண்ட்ராக்டருக்கு பத்து லட்சம் பாக்கி,"
","
"பாக்கி காசு கொடுத்தாதான் சாவி தருவேன்னு சொன்னான். நான்தான் எங்க மேடம் வராங்க, மரியாதையா சாவி கொடுய்யான்னு கேட்டுக் வாங்கினேன்,"
"கவலைப்படாத, பேக்ல பதினைந்து லட்சம் இருக்கு."
"பதினைந்து லட்சமா?" அவள் வாயடைத்துப் போனாள்.
"காண்ட்ராக்டருக்கு காசைக் கொடுத்துட்டு, மீதி காசுல ஃபர்னிச்சர் வாங்கிப் போடு."
"சரிங்கம்மா."
அவர்கள் மொட்டை மாடிக்குச் சென்றார்கள். டாப் ஆங்கிளில் ஊரின் முழு கோணத்தையும் அவள் வெகுநேரம் ரசித்துப்பார்த்தாள். போட்டோ எடுத்தாள். அங்கேயே டிபன் பரிமாறப்பட, வைஷ்ணவி பந்தியில் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டாள். கீழே வந்தார்கள்.
அதற்குப் பிறகு அவள் கிளம்ப, "அம்மா இருங்கம்மா, சுரேஷை கூட அனுப்புறேன். ரொம்ப தூரம் நீங்க கார் ஓட்டிட்டு வந்திருப்பீங்க, திரும்ப அப்படியே டயர்டா நீங்க போக வேண்டாம்" எனச் சொல்ல, அவளுக்கும் சுரேஷாகரன் கூட போக ஆசைதான்.
ஆனால், எல்லோரும் அவர்களையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தது அவளுக்கு ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. மேலும் அவனுடன் தன்னந்தனியாக பங்களாவில் இன்று தங்க அவள் ஏனோ விரும்பவில்லை.
"வேண்டாம் வேண்டாம், உனக்கு சுரேஷ் ஒத்தாசைக்கு இருந்தா நிறைய வேலைகள் ஆகும். எல்லாம் முடிச்சுட்டு பொறுமையா வந்தா போதும். நீ அடுத்த வாரம் வந்துடு" எனச் சொல்லிவிட்டு அவள் கிளம்பினாள்.
அம்மாவைப் பார்க்க வழியில் நின்ற கிரிஜாவின் அம்மாவைப் பார்த்து, மரியாதைக்கு நலம் விசாரித்தாள்.
சுரேஷாகரன் அவளையே வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்ததும், அருகே வந்து பேச முயன்றதையும் அவள் புரிந்துகொண்டாள்.
ஒரு ஐந்து நிமிடமாவது அவனுடன் பேசலாம் என்றுதான் அவள் நினைத்தாள். ஆனால், கிரிஜா தனியே விடவில்லை. மேலே அந்த ரூமில் சுரேஷ் வந்தவுடன் கிரிஜா நாசூக்காய் வெளியே போவாள் என எதிர்பார்க்க, கிரிஜா அழைச்சாட்டையமாய் அங்கேயே இருந்தது கொஞ்சம் ஏமாற்றமாகத்தான் இருந்தது.
ஆனால், கல்யாணம் நடக்கும் வரை சுரேஷைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருப்பதே நல்லது என நினைத்தாள்.
அதுவுமில்லாமல் இன்று அப்பாவின் இறந்த தினம். உடலும் மனமும் சுத்தமாக இருத்தல் அவசியம். எப்படியும் அவனுடன் தனியே காரில் போனால் எங்காவது காரை ஓரம் கட்டிவிட்டு கொஞ்ச நேரமாவது அவளுடன் சல்லாபிக்க நினைப்பான்.
நாம் முழு உறவுக்கு இடம் கொடுக்கவில்லை என்றாலும், அவன் கிடைத்த கேப்பில் தன்னை ஒரு வழி பண்ணிவிடுவான். பத்து, பதினைந்து நாள் கேப் ஆகிவிட, சுரேஷ் இப்போது வெறி ஏறி போயிருக்கிறான். கொஞ்சம் இணக்கமாக, காதலாகப் பேசினால் கூட போதும், ஒரேயடியாய் பாய்ந்துவிடுவான்.
அவனுடன் ஒன்றாக இருந்து படுக்கையில் பலமுறை புரண்டு எழுந்தாச்சு. அவனைத் தான் ஆதிக்கம் பண்ணியும், அவன் நம்மை ஆதிக்கம் பண்ணியும் பல பல கோணங்களில் அனுபவிக்கப்பட்டாச்சு. இத்துடன் கல்யாணத்திற்குப் பின்புதான் அவனுடன் சேர வேண்டும்.
அவள் அதில் மட்டும் மிக உறுதியாக இருந்தாள்.
அவன் திரும்ப மார்த்தாண்டம் வந்தால்கூட அவனுடன் சேரக் கூடாது. எல்லாம் முதல் ராத்திரியில்தான் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
முதல் ராத்திரியா? இல்லை இரண்டாம் ராத்திரியா? நமக்கு தினம் தினம் கட்டில் சுகம் என்றிருந்துவிட்டால், முதல் ராத்திரியில் ஏது புதுசுகம்? எனவும் அவள் நினைத்தாள்.
கார் பணங்குடியிலிருந்து திரும்பி நாகர்கோவிலை நெருங்க, அவளுக்குத் தெரிந்த புத்தகப் பதிப்பாளர் ஒருவர் போனில் அழைத்தார். போன் நம்பரைப் பார்த்ததும் அவள் காரை ஓரம் கட்டிவிட்டுப் பேசினாள்.
அவர் பெயர் பிரகாசம், கன்னியாகுமரியில் ஒரு சிறு பதிப்பகம் வைத்திருக்கிறார். வைஷ்ணவியின் அனைத்து இசைப் புத்தகங்களையும் அவர்தான் இதுவரை வெளியிட்டு இருக்கிறார்.
"அம்மா வணக்கம், பேசலாமா?"
"கண்டிப்பா பேசலாம் சார், சொல்லுங்க."
"அம்மா, உங்ககிட்ட இருந்து நாலஞ்சு மாசமா எந்தப் புது புக்கும் வரவில்லையே அம்மா. ரொம்ப பேர் கேட்குறாங்க,"
"யெஸ், கண்டிப்பா நான் அனுப்பணும் சார். மேட்டர் ரெடியா இருக்கு. ஆனா புக் அவுட் பண்ண எனக்கு அசிஸ்டன்ட் சரியா அமையல,"
"அம்மா, ஏற்கனவே நீங்க அப்படித்தான் சொன்னீங்க. அது ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை, நான் சொன்னேனே,"
","
"ஆமாம்மா, நீங்க போன்ல பேசி ஆடியோ ரெக்கார்டு அனுப்பினா கூட, எங்க ஆளுங்க அதை டைப் பண்ணி, லே அவுட் பண்ணி உங்ககிட்ட ஒரு ப்ரூஃப் காட்டிடுவாங்க. நீங்க ஓகே சொன்ன அப்புறம் பிரின்ட் பண்ணிடலாம்."
"ஆமாம்மா சொன்னீங்க. நான் கொஞ்சம் பிஸி ஆகிட்டேன் சார், வாய்ஸ் ஆடியோ அனுப்புறேன்."
"நல்லதும்மா."
"முதல்ல நான் ஒரு வாய்ஸ் ரெக்கார்ட் அனுப்புறேன். அதைப் பார்த்துட்டு நீங்க ஒரு புக் பண்ணுங்க. அது சரியா வந்தா, அதைப் பார்த்துட்டு அடுத்த ரெக்கார்ட் அனுப்புறேன் சார்."
"ஓகேம்மா."
"நான் நிறைய ஆடியோ ரெக்கார்ட் பேசி வச்சிருக்கேன். ஃபர்ஸ்ட் வி ட்ரை ஏ டிரையல்."
"சரிங்கம்மா."
"தோ, உடனே அனுப்புறேன் சார்" என்றாள்.
காரை ஸ்டார்ட் செய்துகொண்டே அவள் போனை நோண்டினாள்.
பப்ளிஷர் பிரகாசம் நம்பருக்கு 'ஹாய்' மெசேஜ் அனுப்பிவிட்டு, WhatsApp ஆடியோ ஃபைலைத் தேட, போன மாதம் அவள் பேசி வைத்திருந்த ஆடியோ ஃபைலைக் கண்டுபிடித்து, 'அது அந்த ஃபைல் தானா?' என அதை ஓடவிட்டு, அதற்குப் பிறகு அதை வாட்ஸ் அப்பில் அட்டாச்மென்ட் செய்தாள்.
அப்படி செய்யும்போதுதான் கவனித்தாள். அதே ஃபோல்டரில் 730 MB அளவில் ஒரு பெரிய ஆடியோ ஃபைல் இருந்தது. தேதியைப் பார்த்ததும் அவள் திடுக்கிட்டுப் போனாள். அவளது ஆடியோ ஃபைலில் போன வாரம் அப்படி ஒரு பெரிய ஃபைல் இருக்காது.
'இது என்ன ஃபைல்?' எனப் பார்த்தாள். அதன் ஃபார்மட் வித்தியாசமாக இருந்தது. ஒருவேளை இது ஆட்டோ ரெக்கார்ட் ஃபார்மட்டா? யோசித்தாள்.
அவளது போனில் பேசப்படும் எல்லாக் கால்களும் தானாகவே ரெக்கார்ட் செய்யப்படும். இது அப்படிப்பட்ட ஆடியோ ரெக்கார்ட் ஃபைல்தான்.
ஆனால் இவ்வளவு MB அளவுக்கு நாம் எப்போது பேசினோம் எனப் பார்த்தாள்.
முந்தா நாள் இரவு எனக் காட்டியது. 'டைம் என்ன?' எனப் பார்த்து யோசித்தாள்.
அட, இந்த கிரிஜா 'என் போனைக் கொடு' என வாங்கிவிட்டுப் போனாளே, யெஸ், அந்த டைம்தான்! அடக் கடவுளே, சுரேஷுடன் தானே அவள் பேசினாள்?
இவ்வளவு நேரம் என்ன பேசினாள்? அவள் அந்த ஆடியோ ரெக்கார்ட் ஃபைலை ஓபன் செய்ய, 1 மணி நேரம் 28 நிமிடம் காட்டியது.
அடிப்பாவி! சுரேஷோட கிரிஜா ஏன் இத்தனை நேரம், இவ்வளவு நேரம் பேசுவாள்? என்ன பேசி இருப்பாள்?
'என்னவென இதைக் கேட்கலாமா?' நினைத்தாள். ஆனால் அவளுக்குக் கூச்சமாக இருந்தது. யாரோ இருவர் பேசியதை நாம் ஏன் கேட்க வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டு காரை ஸ்டார்ட் செய்து கிளப்பினாள் வைஷ்ணவி.

[Peterparker69]

எபிசோடு: 117

கார் வேகமாகப் பறக்க, அந்தத் திடீர் வேகம் வைஷ்ணவியின் மனநிலையைப் பிரதிபலிப்பதாக இருந்தது.
அவளால் இன்னும் ஒரு கிலோமீட்டர் கூட போக முடியவில்லை. மனசு முழுக்க அந்த ஆடியோ ரெக்கார்ட் மேலேயே இருந்தது. அது என்னவென்று தெரிந்துகொள்ளவில்லை என்றால், கிரிஜாவும் சுரேஷும் அன்று இரவு என்ன பேசினார்கள் என்பதைத் தெரியாது போனால் அவளுக்குத் தலை வெடித்துவிடும் போல இருந்தது.
ஆயிரம் நடுக்கங்களோடு, வண்டியை ஹைவேஸிலிருந்து விலக்கி ஓரமாக ஒரு மரநிழலில் பார்க் செய்துவிட்டு, அவள் ரெக்கார்டரை ஆன் செய்தாள்.
அன்று நடந்த கிரிஜா - சுரேஷின் போன் உரையாடலைக் கேட்கத் தொடங்கினாள்.
"ஹலோ, வைஷ்ணவி" என சுரேஷ் அழைப்பதும்,
"என்னடா மயிர்ல வைஷ்ணவி?" என கிரிஜா பேசுவதும் வைஷ்ணவி கேட்க, அவளுக்கு தூக்கிவாரி போட்டது. கிரிஜாவின் ஸ்லாங்கும் பேச்சும் அடியோடு மாறி இருந்தது.
"என்னடா, வைஷ்ணவி எல்லாம் இப்ப கண்டுக்க மாட்டேங்கிறா? போட் ஹவுஸ்ல ஹெவியா செஞ்சு விட்டியா? எப்படா கடைசியா செஞ்ச? திரும்ப எப்படா செய்யப் போற?"
வைஷ்ணவி அதிர்ச்சியில் உறைய,
"நான் புது வீட்டுல வச்சு அவளைச் செய்யணும்னு பிளான் பண்ணி இருக்கேன்டி."
"சான்ஸே இல்லை. அவ அப்பா இறந்த நாள் அனாதை ஆசிரமம், ஆஸ்பத்திரின்னு கிளம்பி போயிடுவா. நீ வேணா அன்னைக்கு அவ கூடவே போயிடு, ராத்திரி படுக்கக் கூப்பிடு, கேப் விட்டுடாத."
"ம்ம், பார்க்கிறேன்."
"ஆனா அவ என்னடா, கல்யாண பேச்சையே எடுக்க மாட்டேங்கிறா?"
"ஆமாண்டி, அதான் எனக்கும் புரியல. அதுவும் இல்லாம பழையபடி அவ என்கிட்ட பேச மாட்டேங்கிறா. டிஸ்டன்ஸ் மெயின்டெய்ன் பண்றா, கேரளாலருந்து திரும்பி வர்றப்ப பேக் சீட்ல உக்காந்து வர்றா."
"திமிர பார்த்தியா? அவ உன்கிட்ட பழையபடி பேசாததுக்கு முதல்ல என்ன காரணம் தெரியுமா?"
"என்ன காரணம்? அந்த அனிருத், மந்தாகினி செஞ்ச அலப்பறை?"
"அதுமட்டுமில்ல, வேற ஒன்னு இருக்கு."
"அதான் என்னவாம்?"
"யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டியே?" வைஷ்ணவி திடுக்கிட,
"சொல்ல மாட்டேன்டி, சொல்லு. என்ன?"
"சுரேஷ், நீ உன்னுடைய முகரக்கட்டை, உடம்பைப் பார்த்து அவ விழுந்துட்டான்னு நினைக்கிறியா?"
"பின்ன?" வைஷ்ணவி உறைய,
"அதெல்லாம் ஒரு மண்ணாங்கட்டியும் இல்லை. அவளுக்கு நானு, நித்யானந்தன் ஒரு டாக்டர் இருக்காருல்ல, அந்த டாக்டர் கொடுத்த மருந்தெல்லாம் அவளுக்குச் சாப்பாட்டில் சேர்த்து கொடுத்தேன். அதோட எஃபெக்ட் தான் அவளுக்கு வந்த செக்ஸ் ஃபீலிங்!"
வைஷ்ணவி திக் பிரமை பிடித்தாற்போல எதிரே சாலையைப் பார்க்க,
"என்னடி சொல்ற?"
"நீ கூட கேரளாவுக்குப் போகும்போது உன் கையில கொடுத்து அவளுக்குக் கலந்து கொடுக்கச் சொன்னேனே?"
"ஆமா."
"அந்த மருந்தெல்லாம் நித்யானந்தன் கொடுத்த மூலிகை மருந்துதான்."
வைஷ்ணவி அந்த ஏசி காரிலும் வேர்த்தாள். அவளுக்குத் தலை சுற்றியது. டேஷ்போர்டில் இருந்த வாட்டர் பாட்டிலை எடுத்து குடித்தாள்.
"பாவிகளா, என்ன மருந்து எனக்குக் கொடுத்துச் சீரழிச்சீங்க?" என கத்தவேண்டும் போல அவளுக்கு இருந்தது.
"வசிய மருந்து இல்லை லூசே! அதெல்லாம் உடம்புல இருக்குற ஹார்மோனைச் சுரக்க வச்சு, சதா செக்ஸைப் பற்றிப் பொம்பளையை ஏங்க வைக்கும்."
"அப்படியா?"
"ஆமா, வைஷ்ணவி மாதிரி புருஷன் இல்லாத ஆம்பள சுகம் இல்லாத பொண்ணுங்களுக்கு இந்த மருந்து செமையா வேலை செய்யும்."
"நிஜமாவாடி?"
"ஆமா, எப்படா ஒரு ஆம்பள கிடைப்பான், எப்படா தொடுவான்னு ஏங்க வைக்கும். அதனாலதான் அவ மனசுல நீ உள்ள புகுந்துட்டே."
வைஷ்ணவியின் ரத்த நாளங்கள் துடித்தன. எங்கே அவளது மூளை அதிகப்படியான அதிர்ச்சியை வாங்க முடியாமல் செயலிழந்து விடுமோ எனப் பயந்தாள்.
"என்னடி சொல்ற?"
"ஆனா, ஏற்கனவே அவளுக்கு உன் மேல ஒரு கிரஷ் இருந்திருக்கலாம். நடுவுல அந்த மந்தாகினி, அனிருத் லைவ் செக்ஸ் பார்த்திருக்கலாம். ஆனா அது மட்டுமே போறாது. கோடு தாண்ட ஒரு ஆசை வேணுமுல்ல, அதைத்தான் நித்யானந்தன் மருந்து கொடுக்குது."
" புரியலடி."
"வைஷ்ணவி மாதிரி நிறைய பொம்பளைங்களுக்கு நிறைய ஆம்பளைங்க மேல ஒரு கிரஷ் இருக்கும். ஆனா அதெல்லாம் காதலா ஆகாது. செக்ஸ் வரைக்கும் தாக்குப்பிடிக்காது. சம்பிரதாயம், கல்ச்சர்னு ஆளை பின்னுக்கு இழுக்கும்."
","
"நமக்குள்ள இருக்கிற மனக்கட்டுப்பாடு அதைத் தடுக்கும். ஆனா நித்யானந்தன் தந்த மருந்து சாப்பிட்டா, அந்த மனக்கட்டுப்பாட்டை உடைச்சு லேசுல அவளை எல்லோர் கூடவும் ஒட்டவைக்கும். யார் தோள்லயாவது சாயத் தோணும். அவ பக்கத்துல அப்ப இருந்தது நீதான்."
கேட்க கேட்க வைஷ்ணவிக்கு இதயத் துடிப்பு எகிறியது. 'ட்ராப் வைத்து என்னை வலையில் இழுத்து, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக என்னை அடிபணிய வைத்து, அய்யோ, நாசம் பண்ணிட்டாங்களே!'
அவள் அழுகையை அடக்கிக் கொண்டு ஆடியோவைக் கேட்க,
"அவ உன்னைத் தேடிக்கிட்டு வந்தது, நீ அம்மணமா தூக்கிட்டு போறேன்னு சொன்னப்போ சரின்னு சொன்னது, நீ கேட்டேனு சொல்லி எல்லாத்தையும் அவுத்து போட்டு அம்மணக்கட்டையா நின்னுது, கேரளாவுக்கு போட் ஹவுஸ்ல நீ அவளை வச்சு செய்ய ஆசைப்பட்டபோது தலை ஆட்டுனது, புரிஞ்சுதா உனக்கு?"
"அடிப்பாவி!"
"இந்த கிரிஜா இல்லைன்னா உனக்கு அந்த வைஷ்ணவி கிடைச்சிருக்க மாட்டா. அவ சாதாரண பொண்ணு இல்லை, இப்போ புரியுதா?"
"நம்பவே முடியலடி. ஆனா நித்யானந்தன் எதுக்கு அந்த மருந்து கொடுத்தான்?"
"ஓ, உனக்கு அந்த விஷயம் தெரியாதுல்ல? முதல் முதல்ல நித்யானந்தன்தான் வைஷ்ணவிக்கு ரூட்டு விட பார்த்தான். என்கிட்ட அதுக்கு பேரம் பேசினான்."
"என்னடி பேரம் பேசினான்?"
"அதாவது நானு வீடு கட்ட கான்கிரீட் தளம் போடறதுக்கு அப்போ ரெண்டு லட்சம் தேவையா இருந்துச்சு. அப்போ வைஷ்ணவி அம்மா கிட்ட கேட்டேன்."
","
"எதுவும் அந்த அம்மா பதிலே பேசல. தரேன்னும் சொல்லல, தர மாட்டேன்னும் சொல்லல. நித்யானந்தன் எனக்கு பழக்கமானப்போ அவர்கிட்ட கேட்டப்போ அவரு, வைஷ்ணவி பத்தி சொல்லி, 'எனக்கு இந்த ஹெல்ப் பண்ணு'ன்னார். அதுக்கு காசும் கொடுத்தார்,"
"என்ன ஹெல்ப்? எனக்கு புரியலடி."
"சுரேஷ், நான் சொல்றதை யாருக்கும் சொல்லக் கூடாது. என்னை நீ தப்பா நினைச்சுக்கக் கூடாது."
"நினைச்சுக்க மாட்டேன், சொல்லுடி."
"அவன் அந்த கண்ட மருந்தெல்லாம் கொடுத்து, அவளுக்கு உடம்பு முடியாம படுத்த படுக்கையா இருக்கும்போது, அவ்வளவு டெஸ்ட் பண்ற போல அவன் வந்து அவளை அடையணும்னு நினைச்சான்."
வைஷ்ணவிக்குத் தண்ணி தண்ணியாக வேர்த்தது. 'அய்யோ,' அவள் மனம் குமுற,
"சுரேஷ்?"
"அடிப்பாவி, ட்ரீட்மென்ட் கொடுக்கறாப் போல வந்தானா? அவளைத் தொட்டானா? இதெல்லாம் உன் பிளானாடி?"
"ஆமா! அவன் சொன்னபடி நான் மருந்து கொடுத்தேன். ஒரே வாரத்தில் அந்த அம்மா படுத்த படுக்கையாகிடுச்சு. நீ டவுனுக்கு மருந்து வாங்க போனப்ப அவனைக் கூப்பிட்டேன்,"
",."
உரையாடல் ஓட ஓட, இதற்கு மேல் இதைக் கேட்க முடியும் என அவளுக்குத் தோன்றவில்லை. 'எல்லாமே திட்டம் போட்டுச் செய்த நாடகங்கள். செயற்கை காய்ச்சல், செயற்கை சிகிச்சை. எல்லாமே என் இளமைக்காக, என் சொத்துக்காகப் போடப்பட்ட திட்டங்களா? அந்த நித்யானந்தன் என்னை கற்பழிக்கத்தான் அன்று வந்திருக்கிறான். எல்லாம் இந்த கிரிஜா நாய் செய்த வேலையா?'
கிரிஜா இன்னும் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.
"அவனும் ரொம்ப ஆசையா வந்தான். அன்னைக்கு அப்பவே வைஷ்ணவி அவன் கைல மாட்ட வேண்டியது, கசங்க வேண்டியது."
"ஆனா நீ நடுவுல வந்து கெடுத்துட்டே."
"அடிப்பாவி, சோறு போட்ட எஜமானிக்கு துரோகம் பண்ணிட்டியே!"
"ஆமா! நீ மட்டும் என்னடா பண்ண? நீயும் அதாண்டா பண்ணே?"
"ஏய், நான் வேறடி."
"என்னடா நீ வேற, நித்யானந்தன் வேற. எல்லாம் துடைப்பக்கட்டையும் ஒரே துடைப்பக்கட்டைதான்டா. அந்த நித்யானந்தன் செஞ்ச வேலையைத்தான் நீயும் செஞ்ச. அவனும் அதைத்தான் என்கிட்ட கேட்டான். படுக்க வச்சிட்டுக் கூப்பிடுன்னா, காசு தந்தான். நீயும் அதைத்தான் கேட்டே. காசு தரேன்னு சொன்னே? மறந்துட்டியா?" வைஷ்ணவி விழிகள் நிலைகுத்தி கேட்க,
"நித்யானந்தன் என்கிட்ட, 'எப்படியாச்சும் வைஷ்ணவி சாப்பாட்டில் மூலிகை பவுடர் கலந்து கொடு, அவளை நான் தொட்டு அனுபவிக்கப் போறேன்'னு கெஞ்சினான். காசு தரேன்னு சொன்னான். காசும் கொடுத்தான். அவளை அடைஞ்ச அப்புறம், அவன் வைஷ்ணவியைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்னான். இதை முடிச்சா, எனக்குப் பெரிய அமௌன்ட் தரேன்னு சொன்னான்."
"எனக்கு வீடு கட்ட ரொம்ப பணம் தேவைப்பட்டது. எனக்கு வேற வழி தெரியல, நித்யானந்தன் சொன்னதைச் செஞ்சேன். ஆனா, கடைசியா நித்யானந்தனுக்கும் வைஷ்ணவிக்கும் நடக்க இருந்த பூஜையில நீ உள்ளே வந்து கெடுத்துட்டே."
,,,,,,.
"அது மட்டுமில்லாம நித்யானந்தனுக்குச் செஞ்ச படையலை நீ வந்து சாப்பிட்டுட்டே. வைஷ்ணவியைக் கட்டிலுக்குத் தயார் பண்ணது நானு, பண்ணச் சொன்னது நித்யானந்தன், கடைசில லாபம் உனக்கு. இப்ப புரியுதா?"
","
"நித்யானந்தன் கேட்டதை நீயும் கேட்டே. 'அவளை உசுப்பேத்தி என்கிட்ட தள்ளி விடு, என் கையால அவளைத் தாலி கட்டி பொண்டாட்டி ஆக்கி, சொத்தெல்லாம் அடையறேன்'னு சொன்னே. அதேதான் நித்யானந்தனும் சொன்னான்,"

"எனக்குத் தேவை பணம். அதை நித்யானந்தன் தந்தா என்ன? நீ தந்தா என்ன? என்ன இருந்தாலும் அவன் வெளியாளு. நீ என்னோட லவ்வர். அதான் நீ அவன் மேல ஆசைப்பட்டு, உன்னை அவளுக்குக் கொடுத்துட்டு ஓரமா தள்ளி நிக்கறேன். அந்த ராங்கிகாரிக்கும் உன்னைத் தான் பிடிச்சிருந்தது."
"அடிப்பாவி! இன்னிக்குக் கூட 15 லட்சத்தை யோசிக்காம எடுத்துக் கொடுத்தேனேடி, நீ கேட்டா இன்னும் கூட உனக்குக் கொடுத்திருப்பேனேடி? என் காசை வாங்கி, அது போதாம எவனோ ஒருத்தனுக்கு என்னை பலிபோட பாத்தியேடி?"
அவளால் அழுகையை அடக்க முடியவில்லை, அங்கே போனில் சுரேஷ்,
"அடிப்பாவி! இதெல்லாம் வைஷ்ணவிக்குத் தெரிஞ்சா?"
"யாருக்காச்சும் வெளிய தெரிஞ்சா என்னடி ஆகறது?"
"அதெல்லாம் ஒரு மண்ணும் தெரியாது. அவளை எப்படியாச்சும் கிரகப்பிரவேசத்துக்குக் கூட்டிட்டு வரேன். கண்டிப்பா அவ போகணும்னு பறப்பா, நீ அவ கூடவே ஒட்டிக்கிட்டு போ, அன்னிக்கு ராத்திரி அவளை எப்படியாச்சும் மேட்டரை முடி. முடிஞ்சா போன்ல வீடியோ எடுத்து வெச்சுக்க, எப்போடி கல்யாணம்னு,"
"இங்க பாரு, 10 லட்சத்தோட நிறுத்திடாத, அவ பிராப்பர்ட்டில எனக்கு ஈக்வல் ஷேர் வேணும்,"
"ஏண்டி, உன்னைத் தான் தாலி கட்டி வெச்சிருக்க போறேனே, நீ வேற நான் வேறயா?"
"அந்த மயிரெல்லாம் வேணாம், எனக்குக் கணக்கு பார்த்து பிரிச்சு தா, ஒரு பத்து லட்ச ரூபாய்க்கு நான் படற பாடு இருக்கே?"
"துட்டுலயே கண்ணா இருடி, உன் வீட்டுக்குப் பூஜைக்கு முன்னாடி உன்னைப் போடணும்னு பாக்கறேன். சிக்க மாட்டேங்கறியே!"
"இப்பதான் உனக்குக் கண்ணு தெரியுதா? அவ திறந்து காட்டலன்னாத்தான் என் ஞாபகம் வருமா?"
அய்யோ, இவர்களுக்குக் கள்ளத் தொடர்பும் இருக்கிறதா? கள்ளக் காதலர்கள் போலப் பேசுகிறார்களே? அப்படியெனில் ஏற்கெனவே இவர்களுக்கு லிங்க் இருக்கிறதா? இருக்கிறது என்றால் அவனை எப்படி என் பக்கம் சாயவிட்டாள்? எல்லாமே என் பணத்துக்காகவா? நான் ஏமாந்துவிட்டேனா?
அவள் காரின் சீட்டில் தாங்க முடியாத வேதனையில் சாய்ந்தாள். இன்னும் ஆடியோ ஓட,
"அவ திறந்து காட்டலன்னாத்தான் என் ஞாபகம் வருமா?"
"ஏண்டி? போன வாரம் செய்யலையா உன்னை?"
"ஏய், இங்க பாருடா,"
"என்னடி?"
"நீயும் நானும் ஒண்ணா இருந்து எவ்ளோ நாளச்சு தெரியுமா?"
"ஏண்டி, இப்பதான் ரெண்டு வாரம் முன்னாடி,"
"அதுக்கு முன்னால?"
"ஆச்சு ரெண்டு மாசம்."
"என்னை கண்டுக்கவே இல்லடா நீ,"
"அன்னிக்கி கிரகப்பிரவேசம் வெச்சுக்கலாம்னு பார்த்தேன், நீதான் அவ கூட கிளம்பி போவ சொல்றீயே?"
"ஏய், இந்த வீட்டைப் பொறுத்தவரைக்கும், கட்டி முடிச்சு முதல்ல நீ என் கூடத்தான் இருக்கணும். அதுக்கப்புறம்தான் நீ அவகிட்ட போகணும்."
"ரொம்ப ஆசைன்னா, மொத நாளே கிளம்பி வாடி."
"அய்யய்யோ! கிரகப்பிரவேசம் முடிஞ்சு முத ராத்திரி வரைக்கும் தப்புத் தண்டா செய்யக்கூடாது. சுத்த பத்தமா இருக்கணும்."
"அப்ப அன்னிக்கு மாதிரி உங்க அம்மாவை வீட்டை விட்டு வெளிய போக சொல்லிட்டு, உன் பழைய வீட்டிலேயே செய்யலாமா?"
"ம்ம்ம் வேணாம், கிரகப்பிரவேசம் முடியற வரைக்கும் எதுவும் கூடாது. ஏய் சுரேஷ், உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா? நீயும் நானும் ஒண்ணா இருந்தோமே, வைஷ்ணவி வந்து பார்த்துட்டாளே?"
"உடனே அது சுரேஷ் இல்லை, முருகேசன் என்று சொல்லி பழி போட்டுட்டியே!"
கேட்ட வைஷ்ணவி சுக்கு சுக்காய் வெடித்துச் சிதறினாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு 118

அய்யோ அது சுரேஷா? பாவி, அன்னிக்கு ரூமில் அவள் ஒன்றாய் கூட இருந்தது சுரேஷா? அடிப்பாவி, முருகேசன் மேல பழி சொன்னாளே? இந்த நாய்களுக்காக ஒரு நல்லவனை வேலையை விட்டு அனுப்பிட்டோமே,
அவள் அழ ஆரம்பித்தாள்.
ஐயோ முருகேசன்? முருகேசன் தான் உள்ளே இருந்தது என நினைத்தேனே? இந்த சுரேஷ்காரன் தான் அவளை அனுபவித்தானா? அடிப்பாவி, காசுக்காக கள்ளக்காதலனை எனக்குத் தள்ளிவிட்டு, ஒரே நேரத்தில் இருவரும் எனக்குத் துரோகம் செய்துவிட்டீர்களே!
அந்த சுரேஷ், கிரிஜாவையும் என்னையும் ஒரே வீட்டில் மடக்கி அனுபவித்து விட்டானா? இதுக்கு கிரிஜா உடந்தையா?
இவர்களின் பேச்சை நம்பி நான் முருகேசனை வேலையை விட்டு அனுப்பி விட்டேனே? எவன் நல்லவன்? எவன் கெட்டவன்? என எனக்குத் தெரியவில்லையே? அய்யோ, அவளுக்கு நெஞ்சே வெடித்துவிடும் போலத் துடித்தது. கார் ஸ்டியரிங்கை கை குவித்து பலமாய் குத்தினாள். ஆத்திரம் பெருகி, தான் ஏமாற்றப்பட்ட குரூரம் தாங்காமல் தலையில் அடித்துக் கொண்டு அழுதாள்.
அந்த சுரேஷ், கிரிஜாவின் காதலன், என்னைத் திட்டம் போட்டு ஏமாற்றி, என் கற்பைச் சூறையாடி விட்டான். கட்டிலில், படிக்கட்டில், கிச்சனில் எத்தனை இடத்தில் வைத்து என்னை ஈவு இரக்கமில்லாமல் அனுபவித்தான்? அதுமட்டுமா? ஓபன் கார்டனில் வைத்து எல்லா உடைகளையும் அவிழ்த்துப் போட்டால்தான் படுக்க வருவேன் எனச் சொல்லி, பிளாக் மெயில் செய்து என்னை அம்மணமாக்கி, ஓ மை காட்! என்ன செய்து கொண்டிருந்தேன் நான்? தப்பான மருந்து கொடுத்து என் உணர்வுகளைத் தூண்டி, என் பெண்மையைக் கொதிக்கச் செய்து, என் மனநிலையைச் சீர்குலைத்து, ஓ மை காட்! என்னை காமச்சுழலில் சிக்க வைத்திருக்கிறார்கள்.
கேரளா படகு வீட்டில் வைத்து பத்து பதினைந்து நாள் வெச்சு செய்யத்தான் என்னைக் கூட்டிப் போனான். அந்த ஷாம், அனிருத் பண்ண பிரச்சனையில் பாதியில் வரவேண்டியதாகி போய்விட்டது. அதுவும் நல்லதுக்குத்தான். ஆனால் என் வாழ்க்கை, என் கற்பு, என் தூய்மை, என் கண்ணியம் எல்லாம் போனதே! 'இந்த சுரேஷ் ஒரு திருடன். பொறுக்கி, அய்யோ இனி என்னைப் எப்படி காப்பாற்றிக் கொள்வது?'
எனது அழகையும் உடம்பையும் இளமையும் அனுபவிக்க இத்தனை போட்டியா? ஷாம், அனிருத், நித்யானந்தன், அந்த வரிசையில் சுரேஷ். அந்த நித்யானந்தன் வந்தது கூட கிரிஜா சொல்லியா? நித்யானந்தனின் வயது என்ன? எனது வயது என்ன? ஐயோ நித்யானந்தன் போய் சுரேஷ் வந்தானா?
சோர்வும் பயமும் பதற்றமும் மும்முனை கத்தியாக அவளைத் தாக்கியது.
போனில், "இங்க பாரு, நீ எப்ப அவளுக்குத் தாலி கட்டிட்டு, அதுக்கப்புறம் எனக்கு எப்ப தாலி கட்டுவ?" கிரிஜா கேட்க, வைஷ்ணவி இன்னும் அதிர்ச்சியானாள்.
அடிப்பாவி, எங்க நடக்கும் இந்த கூத்து? காதலனை காசுக்காய் இன்னொரு பெண்ணிடம் தள்ளிவிட்டு, தானும் அவளுடன் சேர்ந்து கூத்தடிக்க ஆசைப்படும் அயோக்கியத்தனம் அல்லவா இது?
"பிப்ரவரி மாசம் 12 ஆம் தேதி நல்லா இருக்கு, அன்னைக்கு அவளைக் கூப்பிட்டுத் தாலி கட்டு. இரண்டு வாரம் கழிச்சு நீ எனக்குத் தாலி கட்டு. அவ பார்க்க பார்க்க நீ என்னைச் செய்யணும்."
"ஏய், எதுக்குடி?"
"நான் பார்க்க பார்க்க அவளை நீ எத்தனை தடவை செஞ்ச?"
","
"அப்போ ஒரு பொம்பள, நான் எவ்வளவு தவிச்சிருப்பேன்?"
"அதுபோல அவளும் தவிக்கணும், அவ வந்து கேட்பா, எதுக்குடி என் புருஷன் கூட நீ படுக்கறேன்னு, அப்ப நான் எல்லா கதையும் சொல்லிட்டு, எனக்கும் தாலி கட்றான்னு உன்னைச் சொல்லணும். அவளை ஒத்துக்க வைக்கணும்,"
"நல்ல ஐடியாதான்!"
"இங்க பாரு சுரேஷ், எனக்கு ஒரே ஒரு ஆசைதான்."
"என்ன?"
"வந்து வந்து, அவளும் நானும் ஒரே பெட்ல உன் கூட ஒண்ணா படுக்கணும். ஏய்,"
"நீ எங்க ரெண்டு பேரு கூடயும் இருக்கணும். அவ அம்மணத்தை நான் பாக்கணும், எஜமானின்னு திமிறிக்கிட்டு சுத்தறா இல்ல? நான் பக்கத்துல படுத்து பார்க்க பார்க்க நீ அவளைக் கதற கதற செய்யணும், நீ எப்படி அவளைச் செய்ற? அவ எப்படி தூக்கி தூக்கி கொடுக்கறான்னு நான் பார்க்கணும், ஆஆஆஆஆ"
ச்சீ! அறிவு கெட்ட ஜென்மங்கள். இன்னொருத்தரின் கூடலைப் பார்க்க அலையும் நாய்கள்! இந்த சுரேஷ் நாய், எனக்கு முன்பே கிரிஜாவை அனுபவித்திருக்கிறான். பின் ரெண்டு பேரும் திட்டம் போட்டு என்னைக் கவுக்க பார்த்திருக்கிறார்கள். இதற்கு நித்யானந்தன் தந்த மருந்து ஒரு ஆயுதம்.
ச்சே! சுற்றிலும் இத்தனை நடந்திருக்கிறது. நான் எதுவும் அறியாத மக்காக இருந்திருக்கிறேன், அவனிடம் என்னையே இழந்துவிட்டேன், காமசுகம்தான் புருஷ லட்சணம் என நினைத்து அவன் மார்பைக் கட்டிக்கொண்டு மேலே ஏறி படுத்திருக்கிறேன். சோரம் போய்விட்டேன்.
ஆடியோவில் கிரிஜா தன் கீச்சு குரலில் இன்னும் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.
", இங்க பாரு சுரேஷ்! அவ கழுத்துல ஊரறியத் தாலி கட்டி ரூம்லயே போட்டுவை அவளை, வெளியவே விடாத, கச்சேரி கிச்சேரி எங்கேயும் போகக் கூடாது, எனக்கு அவ சமைச்சு போடணும் இந்த வீட்டுல,"
"சரிடி, செஞ்சுடலாம்,"
அடப்பாவிகளா! என்னை தாலி கட்டி, என் வீட்டில் நாய் போல் நடத்தவா திட்டம் போட்டீர்கள்?
"ஆனா ஒன்னு, தாலி கட்ற வரைக்கும் நாம அவகிட்ட பணிவா இருக்கணும், அப்புறம் பாத்துக்கலாம் அவளை,"
அவள் உறைந்து நின்றாள்.
அதற்குப் பிறகு அவர்கள் பேசிய ஒவ்வொரு வார்த்தையும் வைஷ்ணவையை இன்னும் இன்னும் தலை சுற்றத்தான் வைத்தது.
காரில் ஓரமாக இருந்த அப்பாவின் படத்தைப் பார்த்துக்கொண்டே அவள் ஆடியோ பைலை முழுமையாகக் கேட்க ஆரம்பித்தாள்.
அப்படி அவள் கேட்க கேட்க அவளைப் பற்றியும் கிரிஜாவைப் பற்றியும் சுரேஷைப் பற்றியும் உண்மைகள் அவளுக்கு ஒவ்வொரு எம்பி பைலிலும் தெரியவர, அவளது இதயம் தனியே துடிக்க ஆரம்பித்தது. எங்கே மயக்கமடைந்து சீட்டில் மயங்கி சரிந்துவிடுமோ என பயந்தாள்.
அவர்களின் காம சம்பாஷணைகள் தூள் பறந்தன.
"என்னடி பிரா அவுத்துட்டியா?"
"இல்ல, பிளவுஸ் கொக்கி மட்டும்தான் அவுத்தேன்,"
"?"
"இரு, அவுக்கறேன்."
"சீக்கிரம்டி."
"இரு, ஒரு கையில போனை வெச்சுக்கிட்டுதானே அவுக்கணும், ஆ,"
"காம்பு தாடி."
"ஏன், அவகிட்ட போறதுதானே? அவ பட்டினி போட்டாதான் என்கிட்ட பால் குடிக்க வருவியா?"
"ப்ச்ச், வாய்ல வைடி."
"ஆஆஆ கடிக்காத நாயே, மெல்லமா சப்பத் தெரியாதா? ஆங்,"
எப்படிப்பட்ட ஜென்மங்கள்? எப்படிப்பட்ட மோசமான சூழ்நிலையிலெல்லாம் இருந்திருக்கிறோம்? ஐயோ நாம் எப்படி எல்லாம் வஞ்சிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறோம்!
"ஆஆஆஆ, நாக்கைக் கடிக்காத நாயே, ஆஆஆ இத்தனை நாள் எங்கே போயிட்ட? கிரிஜாவெல்லாம் வேணாமா, அவ பின்னாடி மோந்துகிட்டு கேரளா வரைக்கும் போனியே? நல்லா காட்டுனாளா மேனாமினுக்கி?"
"ஆஆஆஆஆஆ, சப்புடி ஆஆஆ,"
"ஏய் அட்டை மாதிரி அவகிட்டே ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தியே? அவ கூட உன் மேலேயே ஏறிட்டு இருந்தா இல்ல? நீ வேணா பாரேன், வரிசையா உனக்கு புள்ள பெத்து கொடுக்கப் போறா, ஆஆ,"
"தொடையை விரிடி, ஆஆ,"
"இருடா, ஜட்டி அவுக்க வேணாமா?"
"நான் அவுத்துக்கறேன் ஆஆஆ, வைஷ்ணவி ஜட்டிதான் இது, ஆஆஆ அக்குள் நக்கு, ஆஆஆ தொப்புளை நக்கு, ஆஆஆ காலை விரிச்சு நக்கு, ஆஆஆ,"
திடீரென ஆடியோ கட் ஆக, போன் வந்தது.
"அம்மா, இங்க வெயிட் பண்றோம் ஆர்பனேஜ் ஹவுஸ்ல, நீங்க வரீங்களா? லேட் ஆகுமா?" ஆதரவற்றோர் இல்லத்தின் பீஆர்ஓ அழைக்க, அவள் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டாள்.
"அய்யோ சாரி, மணி பன்னிரண்டரை ஆகிடுச்சா? இதோ கிட்ட வந்துட்டேன்."
"பரவாயில்லைம்மா, பொறுமையா வாங்க."
அவள் போனைக் கட் செய்தாள். போன் காமத்தைக் கேட்க அவளுக்குத் தெம்பில்லை. கேட்ட வரைக்கும் போதும். இந்த கிரிஜா நாய் என்னென்ன வேலை எல்லாம் செய்திருக்கிறாள்? ஐயோ என்னை யார் யாருக்கோ திட்டமிட்டு படையல் போட்டு இருக்கிறாளே!
இன்று கூட பதினைந்து லட்ச ரூபாயை எண்ணிக் கொடுத்தேனே? நன்றி மறந்த நாய்களே!
ஆனால், அவர்கள் ஏமாற்றவில்லை, நான் ஏமாந்துவிட்டேன். இவர்களின் வலையில் நாம் எப்படி எல்லாம் எளிதாக விழுந்துவிட்டோம்? எப்படியெல்லாம் வஞ்சிக்கப்பட்டோம்?
தன்னந்தனியாக இருக்கும் நாம் இன்னும் ஜாக்கிரதையாக இருந்திருக்க வேண்டாமா? தினசரி உண்ணும் உணவைப் பரிசோதித்திருக்க வேண்டாமா? வேலையாள்களை நோட்டம் விட்டிருக்க வேண்டாமா? ஒரு ஆளைப் பார்த்தவுடன் நல்லவரா, கெட்டவரா, நம்மவரா எனத் தெரியாமல் இருக்கிறோமே!
நமது சொத்துதான் நமக்கு பாதுகாப்பு என நினைத்தால், அந்த சொத்தே நம்மை சூறையாடிவிடும் போலிருக்கிறதே?
கடவுளே! இந்த உலகத்தில் யாருமே நல்லவர்கள் இல்லையா? நான் யாருக்கு என்ன கெடுதல் செய்தேன்? எத்தனை அன்னதானங்கள்? எத்தனை தர்மங்கள் நான் செய்து இருக்கிறேன், எனக்கா இத்தனை துரோகம்? எனக்கா இந்த நிலைமை?
அவளுக்கு ஆத்திரம் இன்னும் இன்னும் அதிகமானது.
அய்யோ, ஒரு பெண்மையை மதிக்கத் தெரியாத ஒரு ஆளிடம், அவனது ஆஜானுபாகுவான தோற்றத்தைப் பார்த்து, பவ்யமும் பணிவையும் நம்பி ஏமாந்து மோசம் போய்விட்டேனே!
அவன் ஒரு முரடன், வலுவானவன், ஆண்மையானவன் என்பதைப் பார்த்தேனே தவிர, பெண்மையை மதிக்கத் தெரிந்தவனா என்பதை நான் பார்க்கவே இல்லையே? எவ்வளவு ஒரு மோசமான, கொடூரமான எண்ணத்தை உடையவன் இந்த சுரேஷ் பொறுக்கி?
எத்தனை நுட்பமாக, எத்தனை திட்டம் போட்டு என்னை எப்படியெல்லாம் அனுபவித்தான்? இங்கே அனுபவித்தது போதாது என கேரளா கூப்பிட்டுப் போய் மூன்று நாட்கள் வைத்து என்னை அனுபவித்தானே? இப்படி நான் வெட்கம்கெட்டுப் போய் ஒரு ஆணின் தோளின் மீது நிர்வாணமாய் இருந்திருக்கிறேன் என்றால், அதற்கு காரணம் என்ன? எல்லாம் இந்த நித்யானந்தன் நாய் கொடுத்த மருந்து. அந்த நாய் கொடுத்த மருந்தை இந்த கிரிஜா எடுத்து வந்து என்னிடம் கொடுத்துவிட்டாள்.
நானும் நம்பி ஏமாந்து மோசம் போய்விட்டேன்.
ஆஹா! இவளது மருந்தை நிறுத்திய பிறகுதான், இவளைச் சமையலிலிருந்து நிறுத்திய பிறகுதான் எனது உடல் நான் சொல்லும் பேச்சைக் கேட்கிறது. இதுவே, அவளது மருந்தைச் சாப்பிடுகிற ஆளாக நான் இருந்தால், இந்நேரம் சுரேஷை கண்டிப்பாகக் காரில் கூட்டி வந்திருப்பேன். இதே மரநிழலில் ஓரமாகப் போட்டு என்னை ஏதாச்சும் செஞ்சு விடு என அவனிடம் நான் கெஞ்சியிருப்பேன்.
ஐயையோ! எவ்வளவு மோசமானவர்கள் இவர்கள்? இல்லை, மருந்தை மட்டும் குறை சொல்லி பலனில்லை. இங்கே நானும் சரியில்லை. என் உள்மனதும் கெட்டு காமத்தில் புரையோடிப் போய் இருக்கிறது.
ஒரு பணக்காரப் பெண்மணி தன்னந்தனியாக வசிப்பதில் எத்தனை போட்டிகள், சூழல்கள் இருக்கிறது?
இதே உலகத்தில்தான் ஆடிட்டர்களைப் போல உதவி செய்யக்கூடிய நல்லவர்களும் இருக்கிறார்கள். இதே உலகத்தில்தான் சுரேஷ், கிரிஜா போலக் கெட்டவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
தாலி கட்டிய கணவனை மதிக்காமல், அவன் செய்த சிறு குறைகளைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொண்டு, அவனை விவாகரத்து செய்து, தன்னந்தனியாக வாழ்ந்து, இப்போது ஒரு மோசமான கருங்காலியிடம் எனது பெண்மையை இழந்து நிற்கிறேனே?
இனி என்னை யார் ஏற்பார்? என்னை யார் மதிப்பார்? இனி எனது வாழ்க்கை எப்படி, எந்தத் திசையை நோக்கிப் போகும்?
இந்த இரண்டு நாய்களை என்ன செய்வது? கொன்று போட்டால் கூடத் தப்பில்லை. யாராவது தெரிந்த கூலிப்படைகள் இருந்தால் இந்த நாய்களைக் கொன்று எரித்துவிட வேண்டும்.
அவளுக்குக் கோபம் வந்தது. 'ஆடிட்டர் சாரிடம் கூலிப்படை ஏதேனும் இருக்குமா?' என அவள் யோசித்தாள். எதற்கு இல்லீகலாக வேலை செய்வது? லீகலாகவே செய்வோமே? அவள் பரபரத்தாள்.
தனக்குத் தெரிந்த சர்க்கிள் இன்ஸ்பெக்டருக்கு போன் செய்தாள். அப்பா காலத்திலிருந்தே அவரை நன்கு தெரியும். கூடிய சீக்கிரம் ரிட்டையர்ட் ஆகக்கூடிய அந்த இன்ஸ்பெக்டரை அவள் போனில் அழைத்தாள்.
"சொல்லுங்க மேடம்."
"சார், உங்ககிட்ட அர்ஜெண்டா பேசணும். இப்ப பேசலாமா?"
"சொல்லுங்கம்மா, நான் வேணா வீட்டுக்கு வரட்டுமா?"
"வேணாம் வேணாம் சார், நான் வெளியே இருக்கேன். வீட்ல பணம் திருடு போயிருச்சு சார்."
"திருட்டா, என்னம்மா சொல்றீங்க? பணம் எங்க வச்சிருந்தீங்க?"
"கார்லதான் வச்சிருந்தேன்."
"எவ்ளோம்மா பணம்?"
"15 லட்ச ரூபாய்."
"அய்யோ, இருங்க இப்பவே கிளம்பி வரேன்."
"யெஸ் சார்."
"பணம் எதுக்கு அவ்வளவு வித்ட்ரா பண்ணி வச்சிருக்கீங்க?"
"டவுன் பக்கத்துல ஒரு பிராப்பர்ட்டி வருதுன்னு சொன்னாரு ஆடிட்டர் ராமநாதன். நான் அதுக்காக பணத்தை வித்ட்ரா பண்ணி வைச்சிருந்தேன்."
"என்னிக்கும்மா?"
"வெள்ளிக்கிழமை சார். டிராப் அவுட் சலான் கூட இருக்கு."
"அப்படியா? வெள்ளிக்கிழமை வித்ட்ரா பண்ணிட்டு பணத்தை வீட்டுக்குக் கொண்டு போகலையா?"
"வீட்டுக்குள்ள கொண்டுபோகல, கார்லயே வச்சிருந்தேன். எப்படியும் மண்டே எடுத்து பார்ட்டியை பாக்க போகணும் இல்ல?"
"ஐயோ, இப்ப கார் எங்க இருக்கு?"
"கார் என்கிட்டதான் இருக்கு. கார்ல இருக்கிற பணம் எப்படி காணாமல் போச்சுன்னு தெரியல, ஒரு பங்க்ஷன் போயிட்டு வந்தேன், அங்கதான் காணாம போயிருக்கணும். பணம் மிஸ் ஆனதை இப்பதான் பார்த்தேன்."
"என்னம்மா சொல்றீங்க, ஒண்ணுமே புரியலையே, உங்ககிட்ட யார் பணத்தை எடுத்து இருப்பாங்க? எந்த பங்க்ஷன்? எங்க போனீங்க?"
அவள் முழு விவரத்தையும் சொன்னாள்.
"சரிங்கம்மா, உங்களுக்கு யார் மேலாச்சும் டவுட் இருக்கா?"
"இருக்கு சார்."
"யார் மேல?"
"ரெண்டு பேர் மேல."
"வெரிகுட். பேர் சொல்லும்மா."
"கிரிஜா, சுரேஷ்," என்றாள் வைஷ்ணவி.

[Peterparker69]

எபிசோடு 119

"சுரேஷ், கிரிஜா," என வைஷ்ணவி சொன்னதும், "யார் இவங்க? உங்களுக்கு தெரிஞ்சவங்களா?" எனக் கேட்டார் இன்ஸ்பெக்டர்.
"இல்ல இன்ஸ்பெக்டர்! இவங்க ரெண்டு பேரும் எங்க வீட்டு வேலைக்காரங்க, ஒருத்தன் டிரைவர், இன்னொ his பெயர் கிரிஜா, வீட்டு வேலைக்காரி."
டிரைவர், வேலைக்காரி என்பதை அழுத்திச் சொன்னாள்.
"அப்படியா? ஓ ஐ சீ! கன்ஃபார்மா அவங்கதான் எடுத்து இருக்கணுமா?"
"ஐ திங்க் சோ. இதுல கிரிஜாவுடைய ஹோம் செரிமனி ஃபங்ஷனுக்கு நான் பனங்குடிக்கு போயிருந்தேன். அங்கு போயிட்டு திரும்பி வர்றப்ப தான் பணத்த காணோம்."
"தெஃப்ட்! கண்டிப்பா அங்கதான் நடந்திருக்கணும். ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லைங்கம்மா, அந்த ஹோம் செரிமனி நடந்த அட்ரஸை எனக்கு உடனே மெசேஜ் பண்ணுங்க. நம்ம ஸ்டேஷன் லிமிட்ல இல்லைன்னாலும் என்ன ஏதுன்னு விசாரிக்கறேன். அந்த ஏரியா போலீஸை அனுப்பி பாக்க சொல்றேன். என்ன கலர் பேக்?"
சொன்னாள்.
"மேக்சிமம் ஒன் ஹவர்ல புடிச்சிரலாம், சென்ட் மீ அட்ரஸ்."
"ம்ம்ம், அந்த இன்விடேஷனை வாட்ஸ்அப்ல அனுப்பறேன்," என்று அவள் உடனே அனுப்பினாள்.
'சாவட்டும் இந்த நாய்ங்க,' அவளுக்குக் கொஞ்சம் படபடப்பு குறைந்தாற்போல் இருந்தது.
'நானா இப்படி எல்லாம் செய்கிறோம்? இது தப்பில்லையா? தப்பே இல்லை. பின்னே தப்பான ஆளுங்களுக்குத் தப்பாய் தான் நடக்க வேண்டும். என்னையா தாலி கழட்ட சொன்னே? என்னையா ஊரறியத் தாலி கட்டி என் வீட்டுல கட்டி போடணும்னு நினைச்சே? த்தூ, இனி ஜென்மத்துக்கும் வெளிய வர முடியாது நீங்க, இது உங்க ரெண்டு பேருக்கும் தக்க தண்டனையாக இருக்க வேண்டும்,' என நினைத்தாள்.
'கொஞ்ச நாளைக்கு இவங்க இரண்டு பேரும் என் கண்ணில் படாமல் இருந்தாலே போதும்,' என நினைத்தாள்.
அவளுக்கு முன்பு இருந்த பதற்றம், பயம், ஆத்திரம் எல்லாம் இப்போது இல்லை. மிகவும் நிதானமாக இருந்தாள்.
'ஆனால், அந்த சுரேஷ் என்னைத் தொட்டுவிட்டான், யெஸ். நானே வலிய அவனிடம் பலமுறை போய் சோரம் போனேன், யெஸ். எல்லாம் நடந்ததுதான், அதை மாற்ற முடியாது. எவனோ பஸ்ஸில் உரசினது போல, கூட்டத்தில் கை வைத்து தடவியது போல, அதெல்லாம் கெட்ட கனவாக நினைத்து மறந்துவிட வேண்டும்.
தப்பான ஆள் தொட்டது கூட தப்பில்லை, தப்பான ஆளை நாம் தேர்ந்தெடுத்ததுதான் தவறு. இனி என் வாழ்க்கையில் எந்த ஒரு கணத்திலும் நான் சறுக்க மாட்டேன்.'
அவள் அந்த முடிவெடுத்தபோது, ஆதரவற்றோர் இல்லம் அருகே அவளது கார் வந்தது. வாசலிலேயே அதன் நிர்வாகிகள் காத்திருந்தார்கள். கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டாள். அவளுக்கு மாலை போட்டு வரவேற்பளித்தார்கள்.
அவள் ஏற்பாடு செய்து வைத்திருந்த உணவு வகைகள் வேக வேகமாகப் பரிமாறப்பட்டன. டவல், போர்வை, ஏர் பில்லோ, வாட்டர் பாட்டில், ஒரு செட் டிரஸ் அடங்கிய பரிசு பார்சல்கள் வழங்கப்பட்டன. அந்த கடினமான சூழ்நிலையிலும் கூட, பரிசு பார்சலை வழங்குவதற்கு முன் ரேண்டமாக அதன் தொகுப்பை, தரத்தைச் சரிபார்த்தாள் வைஷ்ணவி. தன்னால் முடிந்தவரை, தானே பலபேருக்கும் உணவையும் பரிசுகளையும் கியூவில் நின்றவர்களுக்கு வழங்கினாள்.
வழங்கும்போதுதான் பரட்டைத் தலையாய் இருந்த அவனைப் பார்த்தாள்.
மிகவும் தெரிந்த முகம், உற்றுப் பார்க்க, 'அட, இது முருகேசன் ஆச்சே?'
"ஏய், முருகேசன்!" அவள் கூப்பிட, அவன் வைஷ்ணவியைப் பார்த்ததும் அதிர்ந்தான்.
"அம்மா!" அழுதான்.
"ஏய், என்னாச்சுப்பா?"
அவளது கரிசனமே அவன் கண்களில் நீர் தழும்ப வைத்தது.
"ஏன், என்ன ஆச்சு? இங்க கிடக்கே?"
"இல்ல மேடம், நம்ம வீட்டுல வேலை விட்டுப் போன அப்புறம் எங்கெங்கேயோ வேலை செஞ்சேன், எங்கேயும் செட் ஆகல. கை, கால் எல்லாம் ஏதோ நரம்பு சுருட்டு நோய் வந்துடுச்சு, என்னால வேலை பார்க்க முடியல. அதான் இங்க வந்து சேர்ந்துட்டேன்,"
","
"அந்த ஆடிட்டர் ராமநாதன் சார்தான் இங்க சேத்துவிட்டார். மாசம் பணம் கொடுக்காரு,"
அவன் அழுதுகொண்டே சொன்னதைக் கேட்டதுமே, அவளுக்குப் பரிதாபமாக இருந்தது. நம்மால் தானே இந்த அப்பாவிக்கு இந்த நிலைமை?
"சரி முருகேசன், இதுக்கு வைத்தியம் பார்க்க வேண்டியதுதானே?"
"தர்ம ஆஸ்பத்திரியில கொஞ்ச நாள் இருந்தேன்மா, ஒன்னும் சொகப்படல. பிரைவேட்லதான் பாக்கணும், காசு அதிகமா ஆகும்ன்னாங்க. திரும்ப திரும்ப ஆடிட்டருக்கு சிரமம் வைக்கணுமேன்னு எதுவும் சொல்லலம்மா."
"சரி, நான் கொடுத்த காசு என்னாச்சு?"
"எல்லாம் என் பொண்டாட்டி வந்து சண்டை போட்டு வாங்கிட்டு போய்ட்டாம்மா."
அவனது நிலை புரிந்தது.
"சரி முருகேசு, ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை. நீ பிரைவேட்டா உடம்பைப் பாத்துக்க. சரி பண்ணிடலாம். என்ன பணமோ அதை கொடுத்தடறேன். உடம்பு சுகமானதும் நம்ம வீட்டுக்கு வேலைக்கு வந்துடு."
","
"ஆமா, நீ ரீஜாய்ன் பண்ணிக்க." உடனே அவள் அங்கே இருந்த நிர்வாகிகளை அழைத்தாள்.
"இவரை உடனே நல்ல ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்து உடம்பைச் சரி பண்ணுங்க. எனக்கு டே டு டே ப்ரோக்ரஸ் ரிப்போர்ட் கொடுங்க," என்றாள்.
"இவர் என்னுடைய ஃபார்மர் கார்டனர். கொஞ்சம் ஃபோகஸா கவனியுங்க," அவள் சொல்ல, அவர்கள் புரிந்துகொண்டு உடனே அதைச் செயலாற்றினார்கள்.
அவளுக்கு ஏதோ மன நிறைவாக இருந்தது.
நடுவில், "போத் ஆர் அரஸ்டட், மணி ரெகவர்ட்," என இன்ஸ்பெக்டர் மெசேஜ் அனுப்ப, அதையே பலமுறை படித்தாள்.
"இதுங்களுக்கு பாவமே பாக்கக் கூடாது," என முணுமுணுத்தாள். நல்லவேளை நாமே லெதர் பேக்கை எடுத்துக் கொடுக்கவில்லை.
"கார்ல போய் எடுத்துக்க," எனச் சொன்னோம். அது கூட பிறர் அறிய வாய்ப்பில்லை.
புதிதாகக் கட்டிய வீட்டில் அவர்கள் கைது செய்யப்படுவது எத்தனை பேரதிர்ச்சியாக இருக்கும் என அவளால் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது.
இவர்களை நாம் விழுங்காவிடின், இவர்கள் நம்மை விழுங்கி விடுவார்கள்.
அடுத்த மெசேஜ்: "அந்த ஆளு சுரேஷ் கார்லருந்து பேக் எடுத்ததைப் பாக்க நிறைய ஐ விட்னஸ் இருக்கு மேடம்."
"ஓ, குட்!" அவளுக்குத் திருப்தியாக இருந்தது.
அதன்பின் அனாதை இல்லங்களுக்கும் குழந்தைகள் இல்லங்களுக்கும் சென்றாள்.
பிறகு நாகர்கோவிலில் அரசு மருத்துவமனைக்குச் சென்றாள். அங்கும் வேக வேகமாக உணவுப் பொட்டலம், போர்வைகள், தலையணைகள் போன்ற பார்சல்களைக் கொடுத்தாள்.
அப்போதுதான் அந்த ஒல்லியான அம்மாவைப் பார்த்தாள். அந்த நெற்றியும், சுருள் முடியும், மூக்குத்தியும் எங்கோ பார்த்தது போல இருந்தது. எங்கே?
பணவசதி படைத்த இந்த அம்மா எங்கே இந்த தர்மாஸ்பத்திரியில்?
அட, இது, இது,?
"அம்மா, நீங்களா?"
அந்த அம்மாள் விழித்தாள். உடனே சுதாரித்தாள்.
"ஏய்ய், நீ, நீங்க வைஷ்ணவி,"
"அம்மா, நீங்க,"
"நான் சாரதா தான்மா, மனோகரன் அம்மா."
வைஷ்ணவி தனது முன்னாள் மாமியாரைப் பார்த்த அதிர்ச்சியில் இருந்தாள். என்ன கோலம் இது? நெற்றியில் குங்கும திலகம் இல்லை, கழுத்தில் தாலி இல்லை. "அம்மா, நீங்க எப்படி இருக்கீங்க? இங்க என்ன பண்றீங்க?" வைஷ்ணவி அவளது கையைப் பிடித்துக்கொண்டு உலுக்க, எல்லோரும் பார்க்க,
"இங்க வாயேன்," அந்த அம்மா வைஷ்ணவியைத் தனியாக அழைத்துக் கொண்டு வந்தாள்.
"எனக்கு ஒன்னும் இல்லைம்மா, நான் நல்லாத்தான் இருக்கேன், அவர்தான் போய் சேர்ந்துட்டாரு."
"அய்யோ, மாமா இறந்துட்டாங்களா? அய்யோ, என்னம்மா சொல்றீங்க?"
"இத்தனை நாள் கழிச்சு நீ மாமான்னு சொல்றது எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கும்மா."
"என்ன ஆச்சு மாமாக்கு?"
"அவருக்கு என்னன்னு சொல்றது? ஒரே பையன், அவனுக்கு லைஃப் சரியில்லைன்னு படுத்த படுக்கையா இருந்தாரு. கை கால் விழுந்து போச்சு. உங்க அப்பா இறந்த அடுத்த வருஷமே அவரும் போய் சேர்ந்துட்டாரு."
அவர்கள் மௌனத்தில் ஆழ்ந்தார்கள்.
"ரொம்ப நல்ல பொண்ணு நீ. உனக்கு இவனைக் கட்டி வெச்சு உன் வாழ்க்கையே பாழா போச்சு, அதான் வீடு வாசல் இழந்து இப்படி கஷ்டப்படறோம்."
","
"எப்போ நாங்க கோர்ட் வாசல் மிதிச்சோமோ, எப்போ அவன் ஜெயிலுக்கு போயிட்டு வந்தானோ, அப்பவே எல்லாம் போச்சும்மா, அவரு வைத்தியத்துக்கு ரொம்ப செலவாச்சு. காரை வித்து, வீட்டை வித்து எல்லாம் கரைஞ்சு போச்சு. சொந்தக்காரனுங்க ரொம்ப பேரு காசை ஏமாத்திட்டாங்க, நடுதெருவுக்கு வந்துட்டோம்,"
", அவரு எப்படி இருக்காரு, மனோ, மனோகர்?"
"அவன் கதைதான் எல்லாருக்கும் தெரியுமே! அந்த லஞ்ச விவகாரத்தில் மாட்டி ரெண்டு வருஷம் ஜெயில்ல இருந்தான். ஜெயில்லிருந்து வந்தப்புறமா வேலை, வருமானம் எல்லாமே போயிடுச்சு. வீடெல்லாம் கடன்ல மூழ்கிடுச்சு. அவனுக்கும் எந்த வேலையும் கிடைக்கல, கிடைச்சாலும் அவன் சரியா போகல. நான் தான் அக்கம் பக்கம் வீட்டு வேலை செஞ்சு, ஆபீஸ்ல பெருக்கி," சொல்லும்போதே அந்த அம்மா அழுதாள்.
"அத்தை, அழாதீங்க."
"உன்னை அழ வெச்சானுங்கள்ல, அதான் நாங்க இப்ப அவஸ்தப்படறோம்,"
"நானும் கொஞ்சம் பொறுமையா இருந்திருக்கணும்மா."
"எப்படி இருக்க முடியும்? வீட்டு நடு கூடத்துல வேலைக்காரி கையைப் புடிச்சு இழுத்து அக்கிரமம் பண்ணா, ஜாடியைத் தான் தூக்கி தலையில அடிப்பா பொண்டாட்டிக்காரி, உம் மேல தப்பில்லம்மா, விதி,"
"அத்தை,"
"அட போம்மா, அவனுக்கு உன் கூட வாழ வக்கில்லை, கொடுத்தும் வைக்கல. ஒரு வருஷமா வீட்ல இருந்த பொருளை எல்லாம் வச்சு வச்சு சாப்பிட்டோம். வாடகை கொடுக்க முடியாம ரொம்ப கஷ்டப்பட்டோம். வீட்டில் இருக்கிற துணிமணி எல்லாம் வித்து சாப்பிடற அளவுக்கு நிலைமை கைமீறிப் போச்சு, போனவாரம்தான் அவன் வெடிங்க் ஷூட்டை மூவாயிரம் ரூபாய்க்கு வித்தான்."
வைஷ்ணவி அதிர்ச்சியில் உறைந்து ஆடிப்போனாள்.
"இப்பதான் ஒரு துணிக்கடைல கணக்கு எழுதறேன்னு போனான், ஒரு மாசமாவும் இன்னும் சம்பளம் கைக்கு வரல,"
","
"அதுக்குள்ளே ஒரு வாரமா மனோகரனுக்கு பயங்கரமான காய்ச்சல். கொரோனாவா? இன்புளூயன்சாவா? ஒன்னும் புரியல. புதுப் புது பேர் சொல்றாங்க, பாண்டிச்சேரில ஜிப்மர்ல வைத்திய செலவு அதிகம் ஆயிடுச்சு, இங்கு செலவு கம்மின்னாங்க. அதுமட்டுமில்லாம இங்க பக்கத்துல அவனுக்கு தாய்மாமன் ஒருத்தன் இருக்கான், என் கூடப் பிறந்த தம்பிதான், ஒத்தாசைக்கு அவங்க பார்த்துப்பாங்கன்னு சொல்லி அவனை இங்க கூட்டிட்டு வந்தேன். ஆனா இங்க வந்து மூணு நாளாச்சு, மாமன்காரன் வந்து எட்டிக்கூட பாக்கல."
","
"அதுசரி, நாம நல்லா இருந்தப்ப ஹெல்ப் பண்ணோமா அவனுங்க சகாயம் பண்றதுக்கு?"
","
"அவன் பையனுக்கு ஒரு கிளர்க் வேலைக்கு சிபாரிசு பண்ணாம விரட்டி விட்டவன் தானே மனோ, இப்ப அவங்க மட்டும் ஹெல்ப் பண்ணுவாங்களா?"
"சரி! இப்ப உங்களுக்கு நான் ஏதாச்சும்," அவள் கைப்பையில் ஒரு இருநூறு ரூபாய் கட்டை எடுக்க,
"அய்யோ, இவ்ளோ காசெல்லாம் வேணாம், உள்ள வையி."
"அத்தை,"
"ஆனா, நிஜமா சொல்லணும்னா ஊருக்குப் போறதுக்குக் கூட காசு இல்லை. கேக்குறேன்னு தப்பா நினைச்சுக்காதம்மா, ஒரு ஆயிரம் ரூபா கொடு, போதும். ரொம்ப உதவியா இருக்கும்."
"அத்தை,"
"ஆயிரம் ரூபா கொடு போதும். சத்தியமா அதுக்கு மேல கொடுத்தா வாங்க மாட்டேன்," அவள் அழுதுகொண்டே சொல்ல, வைஷ்ணவி அவளைத் தழுவிக் கொண்டாள்.
"இப்ப மனோகரன் எங்கம்மா?"
"டிஸ்சார்ஜ் செஞ்சிட்டாங்க, அவனுடைய ரெக்கார்டு வாங்க காத்துட்டு இருக்கான். நான் தான் ஏதோ சாப்பாடு, பெட்ஷீட் தராங்கன்னு யாரோ சொன்னவுடனே ஓடியாந்துட்டேன், வந்தா நீதான் தந்திட்டிருக்கே." சாரதா அம்மாள் சிரித்துக்கொண்டே அழுதாள்.
"பொம்பளையை நோகடிக்கிற ஆம்பளைங்களும் சரி, வீடும் சரி, உருப்படாதும்மா,"
அந்த அம்மாள் உணர்ந்து அழுதாள்.
"சரி விடுங்க, மனோ எங்கே?"
"அது வரான் பாரு அங்க," அவள் கைகாட்ட, தூரத்தில் மனோகரனைப் பார்த்து அதிர்ந்துபோய்விட்டாள்.