Adultery சங்கீத தேவதையின் அரங்கேற்றம்

[Peterparker69]

எபிசோடு: 60

இது முழுக்க முழுக்க வேறு இருவரின் அந்தரங்கம். வாய் கூசும் வார்த்தைகளைப் பேசிக்கொண்டு இனி மிருகம் போல புணரப் போகிறார்கள். மந்தாகினியும் தயாராக இருக்கிறாள்.
கண்டிப்பாகத் தன்னைக் கொடுத்து விடலாம். நான் நினைத்தால் இவளைக் காப்பாற்றலாம்; இவன் மோசமானவன் எனச் சொல்லி எச்சரிக்கலாம். ஆனால், நான் காப்பாற்ற மாட்டேன். என்னையே ஏமாற்றியவள் அல்லவா இவள்? இந்த கபட நாடகம் ஆடத்தான் இத்தனை முறை பொய் சொல்லி இவனுடன் ஊரைச் சுற்றிவருகிறாள். இனி இவள் நமக்கு வேண்டாம்.
வைஷ்ணவியை அறியாமலேயே ஒரு மெல்லிய பொறாமைப் போர்வை படர, போகலாம் என அவள் நினைத்தாலும், அந்த காட்சிகள் அவள் கண்களைக் கட்டி இழுத்து நடுங்க வைத்தன.
அந்த அரை இருட்டிலும் மந்தாகினியின் வெள்ளை உடல் ஒரு பெரிய சைஸ் வைர மூக்குத்தியாய் தரையில் டாலடிக்க, 'வெள்ளை பணியாரம்' என தரையில் விரிந்து பரந்து கிடந்த அந்த மணமாகாத இளம் பெண்ணின் தொடைச் சங்கமத்தில் போய் கவிழ்ந்தான் அனிருத்.
அவன் தன் முகத்தை ஆட்டி ஆட்டி அந்த பேண்டீஸ் இல்லாத பெண்மையையெல்லாம் பரபரவென தேய்த்தான். அவன் மூக்கும் உதடும் பல்லும் பட அவள் பூரித்தாள்.
அவன் நக்க நக்க அவள் பெண்மையை எம்பி தூக்கிக் கொடுத்தாள்.
அவள் இடுப்பைத் தூக்கி ஒத்துழைக்க, வெறி கொண்டு பேண்டீஸை இழுக்க, "ஸாஸாஆஸாஸாஸ்," என அவள் துடித்தபடி முனகினாள். நல்லவேளை, அந்தப் பிராந்தியத்திலேயே யாரும் இல்லை.
உள்ளே பேண்டீஸ் மூடாத மந்தாகினியின் இளம் பெண்மை, ஊரை விட்டு ஊர் வந்து சோரம் போக காத்திருக்க, "ஸாஸாஸாஆஆஆஆ,"
அவன் கை மெல்ல முன்பக்கம் வந்து அவளது கொழுத்த மெல்லிய பூஞ்சை முடிகள் படர்ந்த பெண்மை மேட்டை வருடியபடி, மெல்ல கீழிறங்கி அதன் உதடுகளை வருடி, அங்கே கசிந்திருந்த ஈரத்தை விரல்களால் தடவி,
"ஏய் மந்தாகினி குட்டி, ம்ம்ம், ரொம்ப ஈரமாத்தான் இருக்குடி," எனச் சொல்லியபடி அவளது மதன நீரால் ஈரமான அவன் விரல்களை அவன் முகத்தருகே கொண்டு வந்து நாக்கால் நக்க,
"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஆய், ச்சீ, ஃபக் மீ," அவள் சிணுங்கலோடு செல்லமாக முனகினாள்.
அவள் கண்களில் ஏக்கம் அதிகரிக்க, அவளது பருத்து பளபளத்த தொடைகளை மென்மையாக வருடியபடி அவள் தொடைகளை மேலும் அகலமாக விரித்து அவளுக்குப் பக்கவாட்டில் அமர்ந்தபடி குனிந்தான்.
ஆஹஹஹ! சொல்லச் சொல்லக் கேட்காமல் நக்கப் போகிறான். நினைப்பே அவள் கட்டிப்பால் திரளச் செய்தது.
"ஆஆஆ ஸாஸாஆஆ," அவள் பெண்மை சிலிர்க்க, நக்கும் முன் தன் உதடுகளால் அவளின் விரிந்த பெண்மை நீள் உதடுகளில் இச் இச்சென்று அனிருத் சத்தமாக அழுத்தமாக முத்தமிட,
"ஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,"
அவன் சரட்சரட்டென மேலும் கீழும் குறுக்கும் நெடுக்கும் விடாது நக்க, "ஓஓஓவ்வ்வ்வ் ஆஸாஆஸாஸ்ஸ்ஸ்" லேசான முடிகள் படர்ந்திருந்த அவளது அகலமான பெண்மை அவன் எச்சில் பட்டு குதியாட்டம் போட, அவன் அந்த வெடிப்பு போதாமல் அதை இன்னும் அகலமாக்க, "ஸாஸாஆஆ,"
அவன் தன் இரு கைகளாலும் அவளின் தேன் சுளை உதடுகளை விரித்துப் பிடித்து, அவளின் உணர்ச்சி மொட்டைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து வருடியபடி, நாக்கால் அவள் பெண்மைப் பரப்பின் சிவந்த உள் சதைகளை நக்கி வருடியபடி உதடுகளைக் குவித்து,
"அய்யோ, ஸாஸாஸ்ஸ்ஸ்," அவள் புழுவாய் துடிக்க, அந்தச் சிவந்த சதைகளை தனக்குள் இழுத்துச் சப்ப,
"ஆஆஸ்ஸாஆஸாஸ்ஸ், டேய், ஆமம்மா, ஆ, அஸாஸாஸாஸாஸ், ஹ்ஷ்ஷ்ஷ, ஸ்ஸ்ஸ்ஸ், ம்ம்ம்ம் ஹா ஸ்ஸ்ஸ்," அவள் சத்தமாக முனகியபடி தன் இடது கையால் அனிருத் தலையை அவளின் வெடிப்போடு அழுத்த, அதே நேரம் அவளின் இடுப்பையும் எக்கி அவன் முகத்தோடு மோத, அவன் காமம் தலைக்கேறி ஆவேசமாக அவளின் பெண்மை உதடுகளை, சிவந்து துடித்த உள் சதைகளைக் கவ்வி சத்தம் போட்டு சப்ப ஆரம்பித்தான்.
"ச்சப்ப்ச்ச்சாப், ஸ்ஸ்ப்ப்ப்ச்ப்ச்ப்ச்,"
"ஸாஆஆஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,"
திருட்டுத்தனமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த கன்னிப்பெண் வைஷ்ணவியின் உடல் தண்ணி தண்ணி ஆனது.
"ஆஆஆஆ நக்கு நக்கு எருமை," என்றாள் மந்தாகினி.
அவன் தந்த நாக்கு சுகத்தைத் தாங்காமல் அந்த இளம் பெண் அந்த கட்டாந்தரையில் பயங்கரமாக நெளிந்தாள், புரண்டாள். அவள் முன்னும் பின்னும் திரும்ப, அவன் அவளது முன்தொடைகளையும் பின்தொடைகளையும் வெண்ணெய் பிட்டங்களையும் விடாமல் நக்கிக்கொண்டு இருந்தான்.
"ஆஅவ்வ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,"
அவளது இரு கால்களை விரித்து இரு பக்கம் இருந்த சுவரில் வைத்துவிட்டு, அவளது மென் பிட்டங்களுக்குக் கீழே தனது கைகளைக் கொடுத்து புழையைத் தூக்கி விரிக்கச் சொல்லி மனம் போனபடி கடித்தான். அனிருத் நாக்கை துழாவி சுவைத்தான்; எச்சில் வழிய ருசித்தான்.
அவனது முழு நீள நாக்கு உள்ளே போய்விட, வாய் மட்டும் மேலே இருக்க பற்களால் அந்த மந்தாகினியின் பருப்புகளைக் கடித்தான்.
மேலே அவளது மார்புகளையும் அக்குளையும் அவன் பிசைந்துகொண்டே மந்தாகினியின் பெண்மையைக் கடித்து சுவைக்க, மந்தாகினி பலமுறை ஆகாசம் வெடுத்துக்கொண்டு துடித்தாள்.
"ஆஆஆஆ போதுமா போதுமாடி?" என்று கேட்டிருந்தான் அனிருத்.
"ஆஅஸ்ஸ்ஸ் எனக்கு வேணும்டா வேணும்டா,"
"உனக்கு என்னடி வேணும்? ஆஆஆஆஆஆஆ,"
"முழுசா செய்ங்க, ஸ்ஸ்ஸ்,"
"முழுசான்னா?"
"என்னை ஓலுடா, ஆஆஆஆ,"
"அப்படின்னா என்ன பிஏ மேடம்?"
"ஆஆஸ்ஸ்ஸ் என்னை ஓத்துக்கோ, ஆஆஆ,"
"ஏய், நிஜமாவாடி?"
"என்னை ஓக்கணும் தானே இந்த இருட்டு சந்துக்கு கூட்டி வந்தே? ஏஏஏ,"
"கண்டிப்பா உன்னை ஓக்கனுமாடி, ஸ்ஸ்ஸ்,"
"ஏய், என்னடா என்னை ஓக்காம சுத்தமா கூட்டி போக போறியா? நடிக்காத, ஆஆஅஸ்ஸ்ஸ்,"
"ஆவஆ நீ கற்போட போ, ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,"
"ஏய், என் பெண்மையை உன் உறுப்பு விட்டு ஒத்துக்கோ, ஆஆஆ,"
"ஏய்ய்ய்ய், ஓடுகாலி, ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,"
"ஏய், உனக்கு எவ்வளவு நேரம் வேண்டுமானாலும் ஒத்துக்கோடா."
"ம்ம்ம், ரியலி?"
"நான் உனக்கு காலை விரிச்சு காட்டிகிட்டே இருக்கேன், ஸ், போதுமா? ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்," மந்தாகினி தன்னை மறந்து சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.
"ஏண்டி இவ்ளோ பச்சையா பேசுறே தேவிடியா?" எனச் சொன்னபடி அவளது விரைத்த மார்புகளை படார் படார் என அடித்தான்.
"ஆஆஆஆ எருமை, எவ்வளவு அடிச்சாலும் நான் வாங்கிக்கிறேன்டா, என் பெண்மையை ஓத்து என்னை செய்யி அனிருத், இவ்வளவு நேரம் நக்கி நக்கி ஆசையைக் காட்டிட்டு போறேன்னா என்ன அர்த்தம்?" அவள் கொஞ்சினாள்.
"பெண்மையைக் காட்டுடி, உறுப்பை விட்டு கிழிக்கிறேன்." அனிருத் தனது பேண்ட்டை கீழே இறக்கி அவனது பெரிய உறுப்பை வெளியே எடுத்தான்.
தன் பேண்ட்டை அவிழ்த்து ஜட்டியை அவன் தடாலென கீழே இறக்க,
"ஏய், அம்மாடியோவ், ஸாஸாஸ்!"
வில்லில் இருந்து விடுபட்ட கூரான அம்பு போல தடதடவென ஆடி, அவனது கொழுத்த நீண்ட உறுப்பு வெளிவந்து தன் முழு பரிமாணத்தை, வீரியத்தை, அதன் பருமனை காட்டியபடி துடித்து அசைய,
',,,.'
கால் விரித்து படுத்திருந்த அந்த கன்னி கிழியாத ஆச்சாரமான குடும்பப் பெண்ணின் அதிர்ச்சியும் இன்ப முனகலும் இரண்டும் ஒருசேர கலக்க, அந்த குறுகிய இடத்தில் அபஸ்வரமாக எதிரொலித்தது,
அப்படி ஒரு ஆண்மைத் தடியை முதன்முதலாக இத்தனை நெருக்கமாகப் பார்த்த அதிர்ச்சியில் வைஷ்ணவியும் செய்வதறியாமல் மௌனமானாள்.
அவன் உறுப்பால் மந்தாகினியின் பெண்மையின் விளிம்புகளை தடியால் தட்ட,
"ஆஆஆயய்ய, என்னை செய்ய போறீங்களா?"
"ஆமாண்டி, காட்டு,"
"தெரியாம உங்க கூட தனியா வந்து தொலைச்சிட்டேன்," அவள் அழுகையும் கெஞ்சலுமாய் சொன்னாலும் ஆசையாய், இதுவரை தனது அடிவாங்காத பெண்மையை அவனுக்காய் விரித்துக் காட்ட,
அவன் நுனிப்பகுதியை மெல்ல வைத்து உள்ளே நுழைத்தான்,
"ஸாஸ்ஸஹ்க்ஹக், ஸ்,"
அது நன்றாக பாட்டில் சைஸுக்கு விரைத்திருக்க, அவன் தன் உறுப்பால் அவளது அழகு தொப்புளில் ஒரு குத்து குத்திவிட்டு நேராக அவளது புழைக்குள் வைத்து தேய்த்தான்.
"ஐயோ, சீக்கிரம் ஒழுடா பண்ணி, என்னை சாகடிக்காதடா,"
"ஆஆஆஆஆஆ குத்தட்டாடி?"
"வலிக்காம செய் பண்ணி,"
"கூதியை விரிச்சு காட்டு மந்தாகினி, யெஸ், யெஸ், இப்படித்தான், ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,"
"உள்ள குத்தி குத்தி செய்ங்க, ஆஆஆஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ்,"
அவன் முட்டி போட்ட நிலையிலேயே உறுப்பைச் சொருகி நிறுத்தினான். நிதானமாக பலமுறை ஆட்டினான். மெல்ல வழுக்கினான்.
அவன் குனிந்து, விரிந்து மடிந்த அவள் கால்களை அவன் உடலால் அவள் உடலோடு அழுத்திப் பிடித்தபடி, மந்தாகினியின் சிறு மார்புகளை மெல்ல வருடி அதன் காம்புகளை நீவி கசக்கி உருட்டியபடி, கால்வாசிக்கு மேல் விட்டு அவன் இடுப்பின் அழுத்தத்தை மெல்ல மெல்ல அதிகரிக்க,
"ஆஸாஸாஸாஆஆஆஆஆ,"
அவள் முகத்தில் வலியின், வேதனையின் சுவடுகள் அதிகரிக்கத் தொடங்கின, அவன் உறுப்பின் கொழுத்த நுனி, அவள் இன்பப் பேழைக்குள் சதைச் சுவர்களை தகர்த்து மெல்ல மெல்ல ஆழத்தைத் தொட நுழைய,
"ஆஅஸாஸா," அவள் பல் கடித்து வலியை அடக்கினாள், அவன் காதை நக்கிக் கொண்டே இருந்தான்,
"ஸாஸாஸாஆஆஆ வலிக்குதுடாஆஆஅ,"
"ஏய், சீல் கிழியணும்டி, ஆஆஆஆ ஆஆஸாஸ், நல்லா காட்டுடி விரிச்சு,"
"த்து, சோம்பேறிப் பண்ணி, நான் தான் வேண்டாம்னு சொல்றேன்னு,"
"உன்னது ரொம்ப சின்னதுடி, கொஞ்சம் விரிச்சு காட்டுடி,"
"ஸாஸாஸ், என்னால முடியலை அனிருத் மாடு,"
"ஸாஸாஸாஸாஸாஸ், ஆஅ, விரிடி கொஞ்சம், தாண்டி, பாதி போச்சு,"
அவன் பாதிவரை கொண்டு போய் நிறுத்தினான். அவள் பெண்மை இளகி வழிவிட காத்திருந்தான், அவள் உதட்டிலும் கன்னத்திலும் நக்கி, கடிக்க, மார்புக் காம்பைக் கடித்து சப்ப, உள்ளுக்குள் அவள் பெண்மை நீர் சுரந்து அந்த குறுந்தடிக்கு வழிவிட,
"ஸாஸ்ஸாஸா ஃபிராடு, ஆஆஆ,"
"கையை தூக்கி அக்குளை காட்டு,"
"இவ்வளவு நேரம் தின்னியே, போதாதா? ஆஆ," மதங்கி அக்குளை உயர்த்தி அவனின் வாயை போட்டு அமுக்கிக்கொண்டு கண் மூடினாள். 
"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்," அவன் உற்சாகமாய் வலிக்க வலிக்கக் குத்தினான். 
"அனிருத் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்," பாட்டுக்காரனின் நக்கலிலும் ருசித்தலிலும் அவள் பெண்மை இளகி, அவன் ஆண்மை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உள்ளே ஆழத்தில் போய் முட்டுவதையும், அது இன்னும் பெரிதாகப் பருமனாவதையும் கண்டு உணர்ந்து உள்ளுக்குள் ஆர்காசம் வெடித்தாள் மதங்கி.
அவனது கொழுத்த காமச் சுன்னியின் நுனி வழுக்கிக்கொண்டு அவள் பெண்மை ஆழத்தை நோக்கிப் போக, கற்பழிந்து சோரம் போகிறோமே என்ற தவிப்பில் அவளின் தவிப்பும் துடிப்பும் அதிகமானது, அவனை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டாள். 
"வாடா ப்ராடு ஸ்ஸ்ஸ்" அவள் எதிர்பாராத நிலையில் அவன் இடுப்பை ஒரு எக்கு எக்கி, ஒரே மூச்சில் அவன் சுன்னி முழுவதையும் அவள் புண்டைக்குள் திணிக்க, அதை எதிர்பாராத அவள் துடித்துத் தடுமாறி, அதன் முழு நீளத்தையும் அது உள் நுழைந்த வேகத்தையும் தாங்க முடியாதவளாகத் தவித்து, மெல்லிய கதறல் அவளிடமிருந்து வெளிப்பட, அவள் வாயைக் கவ்வினான்.
அவனோ அசைவில்லாமல் இருந்தான். இறுக்கமாக அவள் புண்டைக்குள் நுழைந்த அவன் சுன்னியைத் துளி கூட வெளியில் எடுக்காமல், அவன் சுன்னியின் நீளத்தையும் பருமனையும் அவள் புண்டைச் சதைகள் விரிந்து ஏற்றுக்கொள்ள வசதியாக, மெல்ல மெல்ல இடுப்பை அசைத்து, அவள் புண்டைச் சதைச் சுவர்களை விரித்து, அவன் திடீரென உள்ளே குத்த, "ஆஆச்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" அவளது கன்னித்திரை கிழிய, "ஆஆஆஆ" அவன் இன்னும் ஆட்டி ஆட்டிக் குத்த, 
"ஆஆஸ்ஸ்ஸ் அனிருத்" 
"பிரஷ் புண்டை கிழிஞ்சிடிச்சிஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" அவள் உதட்டைக் கடித்தான். 
"ஆஆ உள்ள போச்சுடி ஆஆ" "ஏய்ய்ய்" உள்ளே கனமான நீண்ட உருளை சும்மாவே கிடந்தாலும் அது பருமன் பெரிதாகி வர, அது ஏற்படுத்தும் காம அலைகளைக் கண்மூடி அனுபவித்தபடி அவன் மீது கால்களைப் போட்டுப் பின்னிக்கொண்டாள். 
"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" அவன் அமைதி காத்தான், அவள் புண்டை பெரும் சுன்னி நுழைந்த அதிர்ச்சியில் அவளை ஆசுவாசப்படுத்த நேரம் தந்தான். அவன் சுன்னியின் பருமனுக்குத் தகுந்தபடி அவளின் புண்டைச் சதைச் சுவர்கள் மெல்ல விரிந்து, அவனின் அசைவால் உருவான உணர்வுகளை உடல் முழுவதும் பரப்ப, அந்த உணர்வுகள் அவளின் வேதனையையும் மீறி அவளுக்கு ஒரு வித இனிய புதிய சந்தோஷத்தை அளிக்க, அவன் இடுப்பை லேசாக உயர்த்தி கால்வாசி வரை எடுத்து மீண்டும் குத்தினான். 
"ஸ்ஸ்ஸ்ஹ்க்ஹ்க்ஹ்க்ஹ்க்ஹ்க்" அதற்கே அவள் தாங்க முடியாமல் கத்த, "ஏய்ய்ய்ய் ஆஆ அம்மா" அவள் அலற, அவன் வேகவேகமாய்க் குத்தினான். முலையைப் பிசைந்துகொண்டே ஓத்தான். எம்பி எம்பி அவள் சின்னப் புண்டையை அசுர வேகத்தில் ஓக்க, அவள் வலியும் சுகமும் தாங்காமல் முனங்கிக் கத்த, "ஆஆஆஆஆஆச்" வேகம் அதிகமாகி, அவன் முட்டி போட்டே குத்த, அவள் கஷ்டப்பட்டு எழுந்து அவனது கழுத்தை வளைத்துக்கொண்டாள். இறுகக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள்.
"ஏய்ய், என் மேல படுத்துக்கிட்டே ஓக்கணும் சரியா? ஆஅ என்னை கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டு என் புண்டையை ஓலு அனிருத் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ், அப்பதான் எனக்கு பிடிக்கும்" என்றபடியே அவனுக்குக் காலை விரித்துக் காட்ட, "த்ப்ப்ப்ப்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" அவன் பாதி எடுத்து நிதானமாகக் குத்தினான். "ஆஸ்ஸ் செய்ய் செய்ய் ஸ்ஸ்" அவன் கண், மூக்கு எல்லாம் முத்தம் தந்தாள். 
"ஆஸ்ஸ்ஸ்," அவன் வேகமாக குத்த, இன்னும் வேகமாக குத்த, 
"ஆஆஆ," இப்போது முக்கால் பாகம் வெளியே எடுத்து உள்ளே வேகமாய் இறக்கினான். அவன் வேகத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் திணற, அவன் எழுந்து அவள் இரு கால்களையும் பிரித்து வைத்துக்கொண்டு தப் தப் என குத்தினான். 
மதங்கியின் முனகல் அதிகமாகிக்கொண்டே இருந்தது, கிட்டத்தட்ட அவனது முழு சுன்னியையும் வெளியில் இழுத்து, புடைத்த நுனியை மட்டும் வெளியில் எடுக்காமல் அவன் அவளை ஆவேசமாக அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தான்,
"ஸ்ஸ்ஸ் செய்ய்ய் செய்யு குத்து, குத்துங்க, அனிருத், ஆஸ்ஸ்ஸ் அய்யோ என்ன சுகம்? இதுதான் செக்ஸா?" அவன் வியந்து இன்னும் இன்னும் வேகமாக வலுவாகக் குத்தினான். 
"ஆஆஆ," அனிருத் தன் தடியை முழுவதும் வெளியில் எடுத்து, மீண்டும் அவள் பேழைக்குள் சொருக, 
"ஆஆ ஸ்ஸ்ஸ் செய்டா.. வேகமாய் குத்துடா," அனிருத்துக்கு மதங்கி பூரணமாகச் சரணடைந்தாள், முழு ஒத்துழைப்பு தந்தாள். 
"ஆஸ்ஸ்ஸ் ஆஆ" இடுப்பைத் தூக்கி தூக்கிக் காட்டினாள். 
"செய்ய் செய்ய், குத்து, குத்து, ஆஸ்ஸ்" 
"எனக்கு புடிச்சிருக்கு ஆஆ," 
"நீங்க வேணும்," 
"எனக்கு நீங்க தான் வேணும், என்னை கட்டிக்கனும் ஸ்ஸ்ஸ் நாயே எதுக்குடா என்னை கெடுக்கறே? ஸ்ஸ்?" 
"ஆஆஆ" 
"ஆஆஆ" அவன் இன்னும் காமவெறி பிடித்துக் குத்தினான். 
"ஹேய்ய்ய்ய்ய்ய்" 
"உனக்கு இந்த மதங்கி புண்டை வேணுமாடா ஆஆ" 
"ஆஆ" 
"நீ நல்லா நக்கறடா.. இந்த பால் குடிடா.. ஸ்.. ஆஅ நக்குடா. ம்ம்ம்ம்." அவள் பச்சை பச்சையாகப் பேசினாள்.
அவன் குத்திய குத்துகளினால், அவள் கத்தும் கத்தலில் அவளது கன்னித்திரை கிழிந்துவிட்டது என்பது தெள்ளத்தெளிவாக வேடிக்கை பார்த்த வைஷ்ணவிக்குப் புரிந்தது. கண்டிப்பு இது இவர்களுக்கு ஃபர்ஸ்ட் டைம் தான். அவன் பல தடவை பல புண்டைகளை ஓத்திருப்பான், ஆனால் மதங்கிக்கு இதுதான் முதல் தடவை ஒரு ஆண்மகன் சுன்னியைத் தன் பெண்மையில் வாங்கி ஓழ்க்கிறாள் என்பது மட்டும் வைஷ்ணவிக்குத் தெள்ளத்தெளிவாகப் புரிந்தது.
மதங்கி மீது படுத்துக்கொண்டே, கைகளில் லாக் செய்தபடி ஓத்துக்கொண்டே அவன் அசுர வேகம் எடுக்க, வெளியே இருந்து வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருந்த வைஷ்ணவியின் தேகமெங்கும் மிகப்பெரிய வாணவேடிக்கை நடந்தது. தாறுமாறாய் அமிலங்கள் சுரந்தன. அந்த இரு உடல்களும் தறிகெட்ட வேகத்தில் உச்சக்கட்டத்தை நெருங்க, அதைப் பார்க்கும் சக்தி இல்லாமல் வைஷ்ணவி நடுங்கினாள். இப்படி ஒரு அப்பட்டமான நேரடியான உடலுறவு காட்சியை அவள் பார்த்ததே கிடையாது. அதைப் பார்க்கும் எந்தச் சூழ்நிலையும் அவளுக்கு வாய்க்கவில்லை.
வீட்டு வேலைக்காரி கிரிஜா கொண்ட ஒரு நேரடி உடலுறவு காட்சிகூட, இருட்டில் பார்த்த உத்தேசமான காட்சிதான். ஆனால் இது முழு ஓபன் காட்சி, இரு உறுப்புகளின் வடிவம், நீளம், அளவு எல்லாம் பக்காவாக வைஷ்ணவிக்குத் தெரிந்தது. இந்த மதங்கியைச் சிறு பெண் என நினைத்தால் என்ன போடு போடுகிறாள்! இடுப்பை மாவு கிரைண்டர் போல அரைக்கிறாளே!
வைஷ்ணவி வேர்த்துப்போனாள். காம உணர்வுக்கும் அவளுக்கும் எந்தவித சம்பந்தமும் இல்லை என்ற வாழ்க்கைதான் வைஷ்ணவி வாழ்ந்துகொண்டிருந்தாள். ஆனால் அவளிடம் வேலை பார்த்த ஒரு சிறு இளம் பெண் தன்னுடைய, கிட்டத்தட்ட தனது முன்னாள் காதலரான அனிருத்துடன் படுத்துப் புணர்வதும், இந்த அளவுக்கு இடுப்பைத் தாங்கி அவனது ஆண்மையை உள்ளே வாங்கிச் சக்கை போடுகிறாள் என்றால் 'நாம் எதற்குமே லாய்க்கு இல்லை போல' என வைஷ்ணவி ஒரு கணம் நினைத்தாள்.
இது சுகமா? வலியா? தெரியவில்லையே. புனிதமா? பாவமா?.. மதங்கி எவ்வளவு பாவமாக அழுகிறாள். ஆனால் சந்தோஷமாக இருக்கிறாள். இந்த பாவி இரக்கமில்லாமல் அவ்ளோ பெரிய உறுப்பினால் அந்த சிறிய பெண்மையைச் சிதைத்துச் சீர்குலைக்கிறானே? அவர்களது காமக்குரல் உச்சஸ்தாயியில் ஒலிக்க, "ஆஆஆ குத்துடா குத்துடா பன்னி" என மதங்கி கத்திக்கொண்டிருக்க, வைஷ்ணவி அங்கிருந்து கண்களை எடுக்க முடியாமல் அவர்களையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
அவன் எவ்வளவு வேகமாக குத்தினாலும் இடுப்பை ஆட்டி மேலும் கீழும் தூக்கி தூக்கி இந்த மதங்கி ஃபக் செய்துகொள்கிறாளே! தான் கன்னித்திரை கிழிந்த வேதனைகூட இல்லாமல் இந்த பெண் இவ்வளவு அநாகரிகமாக அந்த பெரிய சுன்னிகாரனிடம் இடி குத்துகளை வாங்குகிறாளே! முலையை வேறு அடிக்கடி அவன் வாய்க்கு தூக்கித் தந்து, பால் தளும்பும் காம்புகளில் கடி வாங்கிக்கொள்கிறாளே!
அவளால் அதெல்லாம் இன்னும் கூர்ந்து பார்க்க முடியவில்லை. அங்கிருந்து ஒரே ஓட்டமாக ஓடிப்போகலாம் என அவள் மனது நினைத்தாலும், வைஷ்ணவியின் கால்கள் அங்கிருந்து நடக்க முடியாமல் இழுக்க, அவர்கள் இருவரும் உள்ளே உச்சமடைய, இப்போது முழு சத்தமும் அடங்கி இருக்க அவள் கண்ணை இடுக்கி உள்ளே உற்றுப்பார்க்க, மதங்கியின் வாயை அனிருத் வாயால் விழுங்கி வேகமாக தப் தப் என சத்தம் வராமல் இழுத்து அடித்து ஓக்க, மதங்கியின் உடல் பயங்கரமாக துடிக்க, அந்த நேரடி கலவியின் காட்சியால் வைஷ்ணவியின் உடலுக்குள்ளேயும் மிகப்பெரிய இனம்புரியாத ரசவாதங்கள் ஏற்பட்டன.
கிரிஜா ஒவ்வொரு வேளையும் டாக்டர் கொடுத்த மூலிகையையும் கிழங்கையும் கரைத்துப் போட்டதாலோ அல்லது வயது கெட்ட காலத்தில் இதெல்லாம் பார்ப்பதாலோ தெரியவில்லை, வைஷ்ணவியின் உடல் பயங்கரமாகத் தூக்கி வாரிப்போட்டது, அவளால் நிற்கக்கூட முடியவில்லை. அவள் உடலிலிருந்து வியர்வை ஆறாக ஓடியது.
இனி கொஞ்ச நேரம் அந்த இடத்தில் நின்றாலும் அவளது பேண்டிஸுக்குள் பெண்மை தாறுமாறாக வெடித்து அவளைச் சங்கடத்திற்கு உள்ளாக்கும் எனத் தோன்றியது. பருவம் வந்த நாளிலிருந்து இன்று வரை செய்யாத ஒரே ஒரு காரியத்தை செய்துவிடலாம் எனக்கூட அவளுக்குத் தோன்றியது. 
'சுவற்றுக்கு அந்தப் பக்கம் போய் ரகசியமாக ஒரே ஒரு முறை பெண்மையை அழுத்தமாகத் தடவி நமக்கு நாமே அழுத்திப் பிடித்துவிடலாமா?' என அவள் நினைக்கும்போதுதான், "மேடம் இங்கியா இருக்கீங்க?" என குரல் கேட்டது.
வைஷ்ணவி திடுக்கிட்டுத் திரும்ப, சுரேஷ் வந்துகொண்டிருந்தான். அவனை அங்கேயே நிற்க கை காட்டினாள். 
"என்னம்மா?" 
"நி, நில்லு வ,ரேன்" 
"மேடம் ரொம்ப நேரமாச்சு நீங்க கிளம்பி, என்னடா ஆளையே காணோம்னு பார்த்தேன்" 
"அதான் இங்க வந்தேன்" அவன் அருகே போனாள். 
"இ, இல்ல, இங்க உள்ள ஒரு ஆர்ட், அதான் பாத்துட்டு இருந்தேன், சரி நீ போ வரேன்" எனச் சொன்னபடி விறுவிறுவென அவள் முன்னே நடக்க, அவள் பின்னால் சுரேஷ் ஓட்டமும் நடையுமாக ஓடிவந்தான்.
அவளுக்கு முன்னாடியே அந்தப் புல்வெளிப் பாதையில் ஓடிப்போய் கார் கதவைத் திறந்துவிட்டு வைஷ்ணவிக்காகக் காத்திருந்தான். வைஷ்ணவி ஏதும் பேசாமல் காரில் ஏறிக்கொண்டாள். கார் வீட்டை நோக்கித் திரும்ப வைஷ்ணவி மனது நிலைகொள்ளாமல் தவித்தது.
அங்கே உள்ளே அனிருத், மதங்கியைத் திணறத் திணற அவன் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தான், அந்த 75 கிலோ எடை உடலை கொஞ்சம் கூட சிரமமில்லாமல் சுமந்து, அவன் இடிக்கும் காட்டு ஓலை இன்பக் குத்துகளைத் தன் பெண்மைக்குள் வாங்கிப் பல் கடித்துக் கண் மயங்கி அந்த விலைமதிப்பில்லா காமசுகத்தை மதங்கி அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
"ஆஆஆ,"
"ஒவ்வ்வ் எனக்கு பிச்சிகிட்டு ஊத்துதுடா, ஆஆஆ" 
"ஆஆஆஆஆஆ" 
"அம்மு மதங்கி, ஆஆ வருதுடி" 
"ஆஆஆ ஊத்துடா ஆஆஆ" அவனின் முரட்டுத் தடியின் துளை வழியே சர்ரென அவள் பெண்மை ஆழத்தில் அவன் திக்கான சுடு கஞ்சி பீச்சியடிக்க, மதங்கி அவனை விடாது கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டிருந்தாள். கால்களின் நடுக்கம் மட்டும் தீரவில்லை.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 61

அந்தப் புது இடத்தில் தனது திடீர் காதலன் அனிருத்துக்குத் தன்னை இழந்த சோகம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், தான் பெற்ற புது காம சுக அனுபவம் ஒரு பக்கம் மதங்கியைக் கிடத்தியது. அனிருத் தான் நினைத்ததைச் சாதித்த பெருமையோடு அவள் மீதிருந்து எழுந்தான்.

அந்த இடத்திலிருந்து வைஷ்ணவி கிளம்பிய அடுத்த அரை மணி நேரம் கழித்து இந்தக்காதல் ஜோடி ஜாகுவார் காரில் தேன்திட்டுக்குக் கிளம்பியது. 

"உன்னை வைஷ்ணவி வீட்டுல விடனுமா?" 

"வேணாம், தெருமுனையிலேயே விட்டுடுங்க, யாராவது பார்த்தா வம்பு?" என்று மட்டும் சொன்னாள் மதங்கி. அவனுடன் இந்த ஒரு மாதம் அவள் அங்கே இங்கே சுற்றித் திரிந்திருக்கிறாள். அவனும் வாய்ப்புக் கிடைத்தபோதெல்லாம் கண்ட இடத்தில் வைத்துச் சூடேற்றி இருக்கிறான். ஆனால், தன்னை அவனுக்கு முழுமையாக அனுபவிக்கக் கொடுத்தது இதுவே முதல் தடவை.

'திருமணம் செய்துகொள்வான்' என அவனை நம்பிப் படுத்தாச்சு. இனி அவன் சொல்வதைத்தான் கேட்க வேண்டும். அவள் உள்ளுக்குள் அழுதாள். கார் நெடுஞ்சாலைக்கு போய், மார்த்தாண்டம் நோக்கி விரைந்தது.

தான் அனிருத்துடன் செய்த காம லீலைகளைத் தன் எஜமானி அம்மாள் எல்லாம் பார்த்துவிட்டாள் என்பதை ஏதும் அறியாத மதங்கி, அனிருத்துடன் திருமணம் என்பது அந்த அளவுக்குச் சாத்தியம் என்பதை யோசித்துக்கொண்டிருந்தாள். 'இந்த நாய் ஏமாற்றிவிட்டால் தனக்குப் போக்கிடம் ஏதும் இல்லை' என்பதும் அவளுக்குத் தெரியும். அவள் அழகை விட மதிப்புமிக்க இன்னொரு அணிகலன் அவளுக்குக் கற்புதான். அதை இந்தக்களவாணி பயலுக்கு இப்போது களவுகொடுத்து வந்து நிற்கிறாள்.

"ஏன் அழுவறே,? இப்ப என்ன ஆச்சு?" அனிருத் கேட்க, 

"ஏன் கேட்க மாட்டீங்க? நான் வேணாம் வேணாம்னு சொன்னேன்" 

"நீ எங்கடி வேணாம்னு சொன்னே? ஃபக் மீ ஃபக் மீ தானே சொன்னே?" 

"பார்த்தீங்களா? கடைசியில் இப்படி சொல்றீங்க" அவள் அழ, 

"ஏய்ய் ஜஸ்ட் ஃபார் ஃபன், விடு" 

"எங்க வீட்டுல வந்து பேசுங்க" 

"கண்டிப்பா பேசறேன்டி," அவன் உள்ளுக்குள் சிரித்தான். இவள் பத்தாவது, பதினொன்றாவதா?

கடைசியாக அவன் தொட முயன்ற குடும்பக் குத்துவிளக்கு அவனது கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு எதிரில் உள்ள தனி வீட்டில் குழந்தையோடு இருக்கும் ஸ்வேதா. 

பெங்களூர்காரி முலைக்காரி. ஆனால் கண்டிப்பானவள். அவள் வசிக்கும் அந்தத் தனி வீடும் அனிருத்தின் அப்பாவுடையதுதான். வாடகைக்கு வந்து தங்கி இருக்கிற சந்தனக்கட்டைதானே? என அனிருத் நினைத்தான். ஆனால், அந்த ஸ்வேதாகூட அனிருத்தின் கைக்குக் கிடைக்கவில்லை என்பது வேறு விஷயம்.

ஸ்வேதா அவனது கெஸ்ட் ஹவுஸின் எதிரில் அனிருத்தின் மினி பங்களாவில் வாடகைக்குக் கணவனுடன் வசித்துவரக்கூடிய பெண். பெங்களூர்காரி. தமிழ் நன்றாகப் பேசுவாள். அவனது கெஸ்ட் ஹவுஸ் வீடு அவர்கள் வீட்டிலிருந்து, அதே வாடையில் ஏழெட்டு வீடுகள் தள்ளி இருக்கிறது.

ஸ்வேதாவின் கணவனுக்கு டவுனில் சொந்தமாக மெடிக்கல்ஸ் இருக்கிறது. அவ்வப்போது அவளுக்குப் பணம் முடை ஏற்படும்போது அனிருத்தின் அம்மாவிடம் வந்து பணத்தை வாங்கி வாங்கித் திருப்பி கொடுத்துவிடுவாள். 

அப்படி ஒரு தடவை 5000 ரூபாய் பணம் கேட்கும்போது, அனிருத்தின் அம்மா "நீ போ, நான் கொடுத்து அனுப்புறேன்" எனச் சொல்லி, அனிருத் வந்த பிறகு அவன் கையில் 5000 ரூபாய் கொடுத்து "கெஸ்ட் ஹவுஸ் எதிரே இருக்கும் அந்த ஸ்வேதாவிடம் கொடுத்துவிடு" எனச் சொன்னாள்.

அனிருத்துக்கும் ஸ்வேதா மீது ரொம்ப நாளாகக் கண்தான். ஸ்வேதாவை எப்போதோ ரைட் கொடுத்திருக்க வேண்டியது. அவனுக்கு வைஷ்ணவி மீதிருந்த காதல் பித்து எல்லாப் பெண்களையும் மறக்கடிக்கச் செய்துவிட்டது. 

அந்த ஸ்வேதா மெடிக்கல் செக்கப்புக்காக அதே தெருவில், நித்யானந்தன் கிளினிக் போகும்போது, அந்த டாக்டர் நித்யானந்தன் கண்ட இடத்தில் கையை வைத்துவிட, அந்தப் பெண் கத்திக்கூப்பாடு போட்டு, அனிருத்தின் அம்மாவிடம் முறையிட, அம்மா "என்ன ஏது?" என விசாரிக்க கிளினிக்குக்கு அனிருத்தை அனுப்பி வைத்தாள்.

இதுதான் சாக்கு எனத் திடீர் ஹீரோவாக உருவெடுத்து அனிருத், நித்யானந்தனைப் போட்டுப் புரட்டி வெளுத்து எடுத்தான். இதைச் சாக்காக வைத்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஸ்வேதாவை வளைக்கக்கூட நினைத்தான். 

ஆனால், ஸ்வேதா இவன் நினைத்ததற்கு நேர்மாறாக இருந்தாள். அவளது கணவன் இல்லாதபோது இந்த 5000 ரூபாய் பணத்தைக் கொடுக்க அவன் அவளது வீட்டுக்குப் போக, வெறும் நைட்டி மட்டும் அணிந்திருந்த ஸ்வேதா அவனைக் கண்டதும் ஓடிப்போய் டவல் ஒன்று போர்த்திக்கொண்டு "வாங்க, வாங்க" என்றாள்.

பிரா இல்லாத முலைகளில் வழியும் பால் திட்டுத் திட்டாய் நைட்டியில் படர்ந்திருக்க, அவன் பணத்தைக் கைதொட்டுக் கொடுக்க, அவன் எண்ணத்தைப் புரிந்துகொண்டு முறைத்தாள். 

'ஒரு முறை கை வைத்துப் பார்க்கலாம்' என அவளிடம், "இதென்ன காட்டன் நைட்டியா ஸ்வேதா?" என அவன் கேட்க, "இதெல்லாம் என்கிட்ட வச்சிக்காத, வெளியே போ" எனக்கறாராகச் சொல்லிவிட்டாள். அவன் திகிலடைந்து வெளியே வந்துவிட்டான்.

ஸ்வேதாவுக்கு முன்பு அவன் எத்தனையோ ஆண்டிகளை, இளம் பெண்களைப் போட்டிருக்கிறான். வைஷ்ணவி போல இப்போது ஸ்வேதாவையும் அவனால் தொட முடியவில்லை. வைஷ்ணவி கண்டபடி திட்டிவிட்டாள். 

செருப்பைக் கூட ஒரு முறை காட்டிவிட்டாள். வசதியும் அழகும் இளமையும் இருந்தும் கூட சே, பெண்கள் ஏன் என்னை இப்படி வெறுக்கிறார்கள்? ஒருவேளை வேதா போல சினிமா நடிகனாக இருந்தால்? ச்சே! எனக்குக் கச்சேரியில் பாடலும் சரியாக அமையவில்லை, சபாவில் வாய்ப்பும் கிடைக்கவில்லை. சினிமாவிலும் ஒழுங்காக வாய்ப்புக் கிடைக்கவில்லை. கல்யாணமும் செட் ஆகவில்லை. நேற்று வந்த இசையமைப்பாளன் என்னை "கோரஸ் பாடறியா?" எனக் கேட்கிறான். 

வேறு ஏதாச்சும் பிசினஸ் செய்யலாம் என்றால், அதற்கு வீடு ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. வீட்டிற்கு ஒரே பிள்ளையாக, பூமிக்கும் குடும்பத்துக்கும் பாரமாகச் சுத்திக்கொண்டுதான் இருந்தான். 'சரி, போனால் போகுது. 

விவாகரத்து ஆன வைஷ்ணவையை கல்யாணம் செய்துகொண்டு அவளுக்கு வாழ்வு கொடுக்கலாம்' எனப் பார்த்தான். ஆனால் அவளும் ரிஜக்ட் செய்துவிட்டாள். அடியாள் டிரைவரை விட்டு அடிக்கிறாள்.

ஸ்வேதாவைக் கூட விட்டுவிடலாம். ஆனால் வைஷ்ணவியை விடக்கூடாது என அவன் குமைந்துகொண்டிருக்கும்போதுதான் அவனது பழைய தோஸ்த் ஆக்டர் வேதா தொடர்பில் வந்தான். 

அன்று சிமென்ட் பெஞ்ச்சில் நித்யானந்தன் ஒளிந்திருந்தபோது, வைஷ்ணவி வீட்டுக்கு எதிரே உட்கார்ந்துதான் தண்ணி அடித்தபடி வைஷ்ணவியை அடைவது பற்றி பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். அப்படிப் பேசும்போது அனிருத், மதங்கியைப் பற்றியும் பேசியிருந்தான் என்பது வேறு விஷயம்.

"ஜி, வைஷ்ணவையை தொடறத பத்தி கனவு கண்டேன், ஆனா இப்போ அவகிட்ட வேலை செய்யுற ஒரு பொண்ணு, அவளை மடக்க பிளான் போடுறேன் ஜி," 

"என்னய்யா சொல்றே? அந்த குண்டு வேலைக்காரி போனாளே அவளா?" 

"இல்ல ஜி, அவ கிரிஜா, நான் சொல்றது வைஷ்ணவியோட பி.ஏ. வைஷ்ணவி கூடவே இருப்பா, இப்பதான் இங்க இவகிட்ட வேலைக்கு வந்திருக்கா" 

"ஆமாம்மா, அந்த வெங்காய கலர் புடவை ஷூட்டிங் ஸ்பாட்ல காரை விட்டு இறங்கி நின்னா, அவளும் செமத்தியா இருந்தா, நல்ல கலர், செம்ம ஸ்ட்ரக்சர்," 

"ஆமா ஜி, மதுரைக்கார பொண்ணு, பேரு மதங்கி, அவளைத்தான் பிராக்கெட் போடப்போறேன்" "ஓ அவளை லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிக்க போறியா?" 

"அட நீங்க வேற சார், வைஷ்ணவியை விட்ட குறையை இவகிட்ட தொடர பார்க்கிறேன். மதங்கி மட்டும் என் வழிக்கு வந்துட்டா போதும், அவள வச்சு வைஷ்ணவிகிட்ட ஒரு ஆட்டம் தான் காட்டணும்னு தான் என் பிளான்" 

"என்னடா சொல்ற? அவ ரொம்ப சின்ன பொண்ணாச்சே?" 

"ரொம்ப இல்ல, ஒரு ஏழெட்டு வயசு தான் கம்மியா இருக்கும். அவளை எப்படியாச்சும் கவிக்கணும்" "கடைசில பாஸ் கிடைக்கலன்னா எம்ப்ளாயிகிட்ட வந்துட்டியா?" 

"ஆமா ஜி, எஜமானி என் ட்ரூ லவ்வ நிராகரிச்சா இல்லே?, அவகிட்ட வேலை செய்யுற ஒரு பொண்ணை அவ கண்ணு எதிர்ல லவ் பண்ணி சுத்தணும், அதை பார்த்து அவ வயிறு எரியணும்" 

"நல்ல பிளான் தான்! ஆனா அந்த மதங்கி உனக்கு மடிவாளா?" 

"எல்லாம் மடிவா, இவகிட்ட தோக்கமாட்டேன், இந்த மதங்கியை வச்சு எப்படியாச்சும் வைஷ்ணவி வீட்டுல நுழையணும்" 

"அதாவது, சின்ன மீனைப் போட்டு பெரிய மீனைப் பிடிக்கணும்?" 

"ஆமா, சரி காரை எடுக்கட்டுமா? உங்களை கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல விட்டுடறேன்" 

"ம்ம்ம் எடு, அப்ப வைஷ்ணவியை நீயும் டிரை பண்றே, நானும் பண்றேன் இல்ல," 

"நீங்க எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணுங்க, நானும் உங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்றேன். நமக்கு மதங்கி ஹெல்ப் பண்ணுவா," 

"ம்ம்ம் கரெக்ட்தான்" 

"அவளை காசு கொடுத்து வாங்க முடியாது. காதலைக் கொடுத்து அவள் வயசுக்கேத்த காமத்தைக் கொடுத்துதான் வழிக்கு கொண்டு வரணும்" 

",ம்ம் ஓகே, இங்க இன்னும் ஒரு மாசம் இருப்பேன், அதுக்குள்ள வைஷ்ணவியை நானோ இல்லை நீயோ, மடக்கணும். சுகத்துக்காக இல்லைன்னாலும் அவ சொத்துக்காக மடக்கணும்," என்ற வேதாவை அவன் உற்றுப் பார்த்தான்.

'பிரதர், மதங்கியும் எனக்கே? வைஷ்ணவியும் எனக்கே? அவள் சொத்தும் எனக்கே? ஆனால், இந்தத் திடீர் கன்னட பன்னி வந்து வைஷ்ணவியை ஏதோ காதலி போல கொண்டாடுகிறான். இவன் ஃபேமஸ் ஆக்டராம், இவனுக்காக எந்தப் பெண்ணும், ஆண்டியும் விழுந்து விடுமாம். அந்தப் பிரபல சீரியல் ஆக்ட்ரஸ், கஜா என்பவனின் மனைவியான சைலஜாவை இவன் எப்படியோ ரைட் கொடுத்தான். பேரழகி அந்த சைலஜா எப்படியோ இவனது காமவலையில் சிக்கியதால் இவன் எல்லாப் பெண்களையும் கிள்ளுக்கீரையாக நினைக்கிறான். தமிழில் பிரபல டைரக்டர் அபிமன்யு மனைவியுடனும் இவன் குடித்தனம் செய்திருக்கிறான்'.

"நீங்க இன்னும் 2010-லேயே இருக்கீங்க, இப்பலாம் பொண்ணுங்க ரொம்ப உஷார்" அனிருத் சொல்ல, "ஓ அப்படியா?" 

"நீங்க வைஷ்ணவி இல்லை, எங்க அவுட் ஹவுஸுக்கு எதிரில ஸ்வேதான்னு ஒருத்தி இருக்கா, அவளையே மடக்க முடியாது" வியந்தான். 

"ஓ, இன்ட்ரஸ்டிங்" அவன் போலியாக 

"ஜி, ஸ்வேதா கல்யாணமானவ, அவ புருஷன் ஒரு அம்மாஞ்சி, சரின்னு உள்ள பூர பாத்தேன், ஆனா அடிச்சு விரட்டாத குறையா என்னையே துரத்திட்டா" 

"ஹஹஹ்ஹா," 

"இதுல எங்க வீட்டுல குடித்தனம் இருக்கறவ தான்," 

"டேய்ய், நீயும் நானும் ஒன்னா? ஐ ஆம் கிரேட் ஆக்டர் வேதா" 

"அட போங்க புரோ, ஸ்வேதா நெருப்பு மாதிரி" "டேய்ய்ய் உனக்கு கன்னட சீரியல் ஆக்ட்ரஸ் சைலஜா தெரியுமா?" 

"தெரியும், தெரியும், அதான் சொன்னேனே நீங்க 2010-ல இருக்கீங்கன்னு" 

"டேய்ய்ய்ய் நான் மனசு வச்சா யாரா இருந்தாலும், அவ எப்பேர்ப்பட்ட இடத்துல இருந்தாலும்," அவன் பாதி சொல்லி மீதி முழுங்க, சொல்லப்போனால் இவனை வீட்டுக்குள் விடுவதே தவறு என நினைத்தான் அனிருத். ஆனால், இவனைப் பகைத்துக் கொள்ள முடியாது. 

இப்பவும் இவனுக்கு தெலுங்கு, கன்னட, தமிழ் இண்டஸ்ட்ரியில் செல்வாக்கு இருக்கிறது. இவனை வைத்து సినీ ஃபீல்டில் மியூசிக்கில் நாம் முன்னேறப் பார்க்க வேண்டும். நேரம் பார்த்து இவனைத் தட்டிவிட்டு, நாம் வைஷ்ணவியை அடைய வேண்டும்.

கறிவேப்பிலை மாதிரிதான் யூஸ் பண்ண வேண்டும். இவன் அடுத்த ஆண்டில் சொந்தப் படம் ஒன்றை, மியூசிக் சார்ந்த சினிமா ஒன்றை தயாரிக்க இருக்கிறான். அதில் நமக்கு எல்லாப் பாடல்களும் பாட வாய்ப்பு கிடைத்தால் அதுதான் நமக்கு கேரியர் பிரேக்காக இருக்கும்.

யார் கண்டார்? அந்தப் படத்துக்கு அப்புறம் வைஷ்ணவியே நமக்கு புரப்போஸ் செய்யலாம். அதற்காக இப்போதைக்கு வேதா தேவை, அந்தப் பிரதிபலனுக்காகத்தான். அவன் வேதாவுக்கு கெஸ்ட் ஹவுஸில் தங்க இடம் கொடுத்து, அடிக்க தண்ணி கொடுத்து உதவி செய்து வந்தான். ஆனால், அடுத்த வாரத்திலேயே வேதாவின் உண்மை முகம் தெரிந்தது.

"உன் ஆளை பார்த்தேன். ஓணம் புடவை கட்டிக்கிட்டு ஸ்கூட்டியில போனா. பாக்குறப்பவே சூட்டை கிளப்புறா" 

"யார் புரோ, வைஷ்ணவியா?" 

"ஏய், அது என் ஆளுடா. நான் மதங்கியை சொல்றேன்" 

"அ, மதங்கியவா?" 

"ஆமா" அவனுக்கு உள்ளூர திடுக்கென்று இருந்தது. வைஷ்ணவி கிடைக்காது போனால் கூட மதங்கி கிடைப்பாள் எனப் பார்த்தால், இந்த நடிகன் தன்னோட பவிஷைக் காட்டி அவளையும் சாய்ச்சிடுவான் போல இருக்கே.

மறுநாள், "ஏய் என்னப்பா, உன் ஆளு என்கிட்ட வந்து பேசுனா இன்னைக்கு," என்றான் வேதா.

"உங்க கிட்டயா? எப்படி?" 

"ஆமா, டவுன்ல ஒரு காம்ப்ளக்ஸ்ல கூலிங் கிளாஸ் வாங்க போனேன். என்னைப் பார்த்துட்டு இவ வந்து என்கிட்ட பேசுனா. என் படம்லாம் பார்த்திருக்காளாம். இவங்க அம்மாவுக்கு என்னை பிடிக்குமாம், செல்ஃபிகூட எடுத்துகிட்டா, சுடில சும்மா கின்னுன்னு இருக்கா. ரொம்ப பக்கத்துல வந்து நின்னு செல்ஃபி எடுத்துகிட்டா, என்ன ஒரு சென்ட் வாசனை தெரியுமா? நல்லா வழியறா, போ," 

",,,," 

"சினி ஆக்டர்னாவே ஒரு கிக்குதான்ல" 

"வந்து விழறாளுங்க பார், நீ என்னடான்னா ஸ்வேதா, முந்திரிங்கிற," 

"அவ என்கிட்ட வந்து 'இங்க எங்க இருக்கீங்க? என்ன பட ஷூட்டிங்?' அப்படி இப்படின்னு நிறைய கேள்விக, கூடவே வந்தா," 

"இன்னாப்பா நம்பலியா? என்கிட்ட அவ நம்பர் கொடுத்திருக்கா, காட்டட்டுமா பிரதர்?" 

"ஃபர்ஸ்ட் மீட்டிங்லயே உன் ஆளை தள்ளிட்டு போயிருப்பேன், சரி, என் தம்பி அனிருத் ஆளுன்னு விட்டுட்டேன்" அவன் கோணலாய் சிரிக்க, வேதா நாற்பது வயதைக் கடந்திருந்தாலும் இன்னும் இளமையாகத்தான் இருக்கிறான். 

ஆக்டர் என்னும் கிரேஸ் ப்ரொஃபைல் ஒன்று போதும், இவன் சட்டென அவளிடம் அறிமுகமாக. இதை வைத்தே அவன் மதங்கியை கவிழ்த்தாலும் கவிழ்ப்பான். இவன் ஷூட்டிங் அது இது என பிஸியாக இருக்கையிலேயே நாம் மதங்கியைத் தொட்டுவிட வேண்டும். இதுவே லேட். அவன் முடிவெடுத்தான்.

அதன் பின் அனிருத்தின் முழு நேர வேலை மதங்கியின் பின்னால் சுற்றுவது என்றாகிவிட்டது. அடிக்கடி அவளை வெளியில் பார்த்துப் பேசினான். அடிக்கடி தன் லவ் அப்டேட்டை வேதாவுக்குக் கொடுத்தான்.

"மதங்கிகிட்ட இன்ட்ரோ ஆகிட்டேன், என் கார் வசதி எல்லாம் பார்த்து பாதி விழுந்துட்டா, நேத்து வழியில பார்த்து வம்பு பண்ணி லிஃப்ட் கொடுத்தேன்" 

"ஓ கிரேட்" 

"முதல்ல தயங்கினாலும் அப்புறம் கார்ல வந்துட்டா, ரொம்ப பத்திரமா அவ கூட டவுனுக்கு போய், கூடவே இருந்து பர்ச்சேஸ் பண்ணிட்டு திரும்ப கூட்டிட்டு வந்து விட்டேன்" 

"ஈஸ் இட்?" 

"அவளுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம். தலைகால் புரியல. கர்நாடிக் சங்கீதம் தெரியும்னா, ரெண்டு மூணு சங்கதி பாட சொன்னேன்" 

"நானும் பாடினேன்," எனச் சொல்லி வேதாவைப் பார்த்தான். அவன் முகம் மாறியிருந்தான்.

'வாத்தியாரே, இந்த ஒன்னு போதும் மதங்கியை நான் தட்ட, எனக்கு உன்னை மாதிரி ஆக்டர்ங்கிற கிரேஸ் இல்லாம இருக்கலாம், ஆனா மியூசிக் தெரியும், மதங்கியை வீழ்த்த அது போதும், அவ மியூசிக் பொண்ணு' 

"புரோ, என்ன இருந்தாலும் அவளுக்கு கர்நாடிக் பேக்ரவுண்ட் பாய் ஃப்ரெண்ட் தான் வேணும் போல" 

'உன் மியூசிக் பவிஷை என்கிட்ட காட்டுறியா?' 

"எனக்கு கார்லயே கீர்த்தனை பாடி காட்டுனா, என்னையும் பாட சொன்னா, நான் கொஞ்ச வருஷம் முன்னாடி சினிமாவுல பாடுனதெல்லாம் கேட்டு அசந்துட்டா" 

"வீட்டுக்கு போயி சில கீர்த்தனை, ஆரோகணம்லாம் பாடி வாட்ஸ்அப்ல அனுப்புனா," "ஆரோகணம்னா?" 

"அதெல்லாம் விடு வாத்தியாரே. உனக்கு புரியாது, சொன்னாலும் விளங்காது" வேதா பரிதாபமாகச் சிரித்து சமாளித்தான். 

"அதெல்லாம் பிளட்ல இருக்கணும், பன்னிரண்டு வயசுல இருந்து பாடறேன்," 

அவன் டக்கென சுருதி பிடித்து ஒரு கீர்த்தனை பாட, "நல்லாதாண்டா பாடறேன்," வேதா சோகமாக. 

"மதங்கியும் நல்லா பாடறா, சுருதி சுத்தம், பிசிறே இல்ல குரல்ல. சினிமால பாட சான்ஸ் கிடைக்குமான்னு என்னை கேட்டா, கண்டிப்பா முடியும்னு சொன்னேன்" 

"ம்ம்ம் வலை போட்டுட்டே?" 

"ஆமா, அவ இப்பல்லாம் டெய்லியும் பாடி எனக்கு வாட்ஸ்அப்ல ரெக்கார்ட் பண்ணி அனுப்புறா. 'நல்லா இருக்கா? என் ஃபீலிங் நல்லா இருக்கா?'ன்னு கேட்டுட்டு இருந்தா" 

"ஓஓஓ" வேதாவின் குரல் மாறி இருந்தது. 

"மியூசிக்ல சில கரெக்ஷன் எல்லாம் சொன்னேன், அதை ஏத்துக்கிட்டா. அவளுக்கு என்னோட அக்கறை ரொம்ப புடிச்சிருக்கு. ஜஸ்ட் ஒன் வீக்ல இந்த முன்னேற்றம்" 

"செம்மடா," 

"நீ கோயில்ல உக்காந்து யாரும் இல்லாத இடத்துல, ஏதாச்சும் ஒரு கோயில் மண்டபத்துல உட்கார்ந்து நீ எனக்காக பாடணும், நான் மட்டும் அதை கேட்கணும்னு சொன்னேன்" 

"ஆடி போயிட்டா, இதெல்லாம் நடக்குமான்னு கேட்குறா" 

"நாலைஞ்சு தடவை மீட் பண்ணிட்டோம், அவ தெருவுல போறதை எங்க ஜன்னல்ல பார்த்த உடனே கார்ல போயி ஏதேச்சையா போற மாதிரி அவகிட்ட போயிடுவேன், பேசுவேன்" 

"பேச பேச அவ கண்ணுல லவ் தெரியுது, எப்படியாச்சும் கேப் கிடைச்சா தள்ளிட்டு போயிடணும், தள்ளிட்டு போயி அனிருத் யாருன்னு காட்டணும்,"

அவன் பேச பேச, வேதாவுக்கு உள்ளுக்குள் கடுப்பானது. 

'ஒரு காலத்தில் காதல் மன்னன் நான், என்கிட்டயே இவனோட காதல் லீலையை சொல்றானே,' "சரி சரி, நீ மதங்கியை பாரு, நான் அவ முதலாளிய பாக்குறேன்" வேதா சொல்ல, அதே வாரம் அவனுக்கு இன்னொரு இடி விழுந்தது, அந்த ஸ்வேதா வடிவில்,

[Peterparker69]

எபிசோடு : 62

ஆக்டர் வேதா அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸில் மேலும் சில வாரங்கள் தங்கியிருந்தான். ஷூட்டிங் ஸ்பாட் ആലപ്പുഴவுக்கு மாற்றும் வரையில் இந்த இடம்தான் அவனுக்குச் சௌகரியம் என நினைத்தான். ஷூட்டிங் இல்லாதபோது, பெரும்பாலும் தன்னந்தனிமையில் இருந்தாலும் சிகரெட்டும் அடிக்கடி அனிருத் வாங்கித் தந்த வெளிநாட்டுச் சரக்கும் அவனுக்குத் துணையாக இருந்தது.
போதையில் பால்கனியில் நின்று அவனது கண்கள் அலைந்து திரிந்தபோது, வெளியே இருந்த அந்தப் பெண் கண்ணில் மாட்டினாள். அவள் அனிருத்தின் கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு எதிரே இருந்த வீட்டில் வாடகைக்கு இருந்த ஸ்வேதா. 
'ஓ இவள்தான் ஸ்வேதாவா! ஏதோ நெருப்பு வெறுப்பு என்றானே,' ஆள் பார்க்க அம்சமாக இருந்தாள். முலைகள் வட்டமாக இல்லாமல், கூம்பாகக் குத்திக்கொண்டிருந்தன. ஓரிரு முறை அவள் எதிர் வீட்டிலிருந்து அவனையும் பார்த்தாள், முறைத்தாள். 
குடும்பப் பாரம் ஒரு பக்கம், கைக்குழந்தையுடன் வீட்டு வேலை செய்யும் சோர்வு ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், அவள் முகத்திலும் உடம்பிலும் இளமை பொங்கி வழிந்தது. எப்படியும் 30-க்குள் இருப்பாள் என அவன் நினைத்தான்.
'நாம் அவளைப் பார்ப்பது இருக்கட்டும், நாம் இங்கு இருப்பது அவளுக்குத் தெரியுமா? நான் யார் என அவளுக்குத் தெரியுமா? எப்படி அவளிடம் பேசுவது?' என நினைத்துக்கொண்டிருக்க, ஸ்வேதா தன் வீட்டு காம்பவுண்ட் கேட்டைப் பூட்டிக்கொண்டு கைக்குழந்தையுடன் வேதாவின் வீட்டுக்குப் போவதைப் பால்கனியிலிருந்து பார்த்தான் வேதா. 
உடனே அவனும் தன் கதவைப் பூட்டிக்கொண்டு அந்த ஆளில்லாத தெருவில் ஸ்வேதாவின் பின்னாடியே சென்றான். ஸ்வேதா அனிருத்தின் வீட்டுக்குள் சென்றுவிட, இவன் வெளியே இருந்து காலிங் பெல்லை அழுத்த, ஸ்வேதாவும் அனிருத்தின் அம்மாவும் வெளியே வந்தார்கள். 
இவனைப் பார்த்ததும் ஸ்வேதா வெளிறி பின்னடைய, அந்த அம்மா மட்டும், "வாங்க வாங்க, வணக்கம் சார்" என்றார்கள். அவர்களுக்கு இவனைப் பற்றி மகன் மூலமாகத் தெரிந்திருந்தது.
"அனிருத் டவுன் போயிருக்கானே சார்" என அந்த அம்மாள் சொல்ல, 
"ஒண்ணுமில்லம்மா, நான் வெளியே போறேன், ஈவினிங் தான் வருவேன். கெஸ்ட் ஹவுஸ் கீ கொடுத்துட்டு போலாம்னு வந்தேன்" 
"அச்சச்சோ, அதை நீங்களே வச்சுக்கலாம் சார், இல்லைன்னா அங்க டோர் பக்கத்துலயே மாட்டலாமே? இதுக்கா இவ்ளோ தூரம் வந்தீங்க, அடப் பாவமே, சரி உள்ள வாங்க சார்," 
"பரவால்லம்மா" 
"அட வாங்க, அனிருத் ஃபிரெண்டு நீங்க, வந்ததுலருந்து இங்க வீட்டுக்கு வரவே இல்ல, உள்ள வாங்க" அவனை அந்த அம்மாள் உள்ளே கூப்பிட்டாள்.
அவன் தயக்கமாக வீட்டுக்குள் நுழைய, உள்ளே இருந்த ஸ்வேதா சங்கோஜப்பட்டாள். 
'வாடி, உனக்காகத்தான்டி இங்க இந்த வீட்டுக்கு வந்தேன்' என நினைத்துக்கொண்டான் வேதா.
ஸ்வேதா அவனை நிமிர்ந்து பார்க்கவே அச்சப்பட, "இருங்க சார், காபி போட்டு வரேன்" என்றவள்.
"ஏய் ஸ்வேதா, சார் கிட்ட பேசிட்டு இரு," என்றாள். 
அவள் அவன் முகத்தையே நிமிர்ந்து பார்க்கவே இல்லை. அந்த அம்மா கூடவே ஸ்வேதா கிச்சனுக்குள் நுழைய, 
"ஏண்டி இவளே, அவன் கூட பேசிட்டு இருன்னு தானே உன்னை விட்டு வந்தேன்," 
"போங்க மாமி, எனக்கு அவரு யாருன்னே தெரியல, அவர் கூட போயி, எனக்கு ஐநூறு ரூபா கொடுங்க, நான் அர்ஜெண்டா கடைக்கு போகணும்," 
"ஏய், சார் யாரு தெரியுமில்ல? வேதா, கன்னட ஆக்டர்டி" 
"எ, என்னது?" அவள் விலுக்கென நிமிர்ந்தாள். 
"மூஞ்சியை சரியா பாக்கலியா?" 
"இ, இல்ல பாக்கல" 
"ஏண்டி? உனக்கு தெரியாதா? தெருவுக்கே தெரியும்" 
"எ, என்ன சொல்றீங்க?" 
"பாவம், அவருக்கு மார்க்கெட் டல்லா ஆகிட்டு, இங்க ஷூட்டிங்குக்கு நடிக்க வந்திருக்கு அந்த தம்பி," 
"என்ன மாமி சொல்றீங்க, வேதாவா இது?" அவள் பரபரத்தாள். 
"அய்யோ, நிஜமாவா அவரா?" அவளால் அந்த இன்ப அதிர்ச்சியைத் தாங்கிக்கொள்ளவே முடியவில்லை. 
அவள் பெங்களூரில் இருந்தபோது வாராவாரம் பார்க்கும் சினிமாவில் வேதாவின் படம் கண்டிப்பாக இருக்கும். அவன் நடித்த படத்தையே திரும்பத் திரும்பப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பாள். கூட தங்கை சுமித்ராவும் பார்ப்பாள். டிவியிலும் சதா வேதாவின் படம்தான், பாடல்தான். இவளுக்கு மேலே சுமித்ராவுக்கு இன்னும் அவனது மேல் வெறி, அளவுகடந்த மோகம்.
"நீங்க ரெண்டு பேரும் பண்ற அளப்பறையைப் பார்த்தா, அக்காளுக்கும் தங்கச்சிக்கும் அந்த வேதாவையே கட்டி வச்சுடப் போறேன்" என அம்மா கூட அடிக்கடி சொல்வாள். அவனது நெற்றியும், கண்ணும், உதடும், மீசையும் படத்தில் ஹீரோயின்களுடன் செய்யும் சேட்டைகளும் பார்க்கப் பார்க்க ஜிவ்வென இருக்கும்.
ஒரு படத்தில் காட்சியில் குளித்துக்கொண்டிருக்கும் வேதா டவல் கேட்பான், ஹீரோயின் டவல் தர, அவளை அவன் பிடித்து உள்ளே இழுக்க, அவள் மறுக்க, அவளைத் தரையில் தரதரவென இழுப்பான், 'வேணாம் வேணாம்' என கதாநாயகி மறுக்க, அவளை பாத்ரூமில் இழுத்து கதவை மூட, சினுங்கல் குரல் கேட்க, காட்சியைப் பார்க்கவே ஜிவ்வென ஆகும், 'சே, வேதா மாதிரியே ஒரு புருஷன் வந்தால் நல்லா இருக்குமே' என்றெல்லாம் வழக்கமான இளம் பெண்கள் போல அக்காவும் தங்கையும் கனவு கண்டுகொண்டிருந்தார்கள்.
ஆனால் நினைப்பதெல்லாம் நடப்பதில்லை. கழற்றிப்போட்ட பலூன் போல ஒரு ஆளைக் கூட்டிவந்து 'இவன்தான் மாப்பிள்ளை' என்றார்கள். அக்கா மெடிக்கல் ஷாப்காரனை இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் கட்டிக்கொள்ள, தங்கை சுமித்ரா ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு ஒரு சோப்ளாங்கி கன்னட வாத்தியாரை பெங்களூரிலேயே மணமுடித்துத் தங்களது கனவுகளை முடக்கிக்கொண்டார்கள்.
பல இளம் பெண்களைப் பருவத்தில் ஆட்டிவைத்த பெரிய ஆக்டர் வேதாவா இப்போது சாதாரணமாகத் தெருவில் நடந்து போகிறான்? இவனையா அனிருத் கூட்டிவந்து நம் வீட்டிற்கு எதிரிலேயே தங்க வைத்திருக்கிறான்? அடக் கடவுளே! சுமித்ராவுக்குத் தெரிந்தால் போட்டது போட்டபடி போட்டுவிட்டு இங்கு வந்துவிட மாட்டாள்?
'அடடா அதானே? பார்த்தவுடனே அவனை எங்கேயோ பார்த்தார்போல் இருக்கிறது என பலமுறை யோசித்தோமே! அடையாளமே தெரியவில்லையே, ஆளே மாறிவிட்டானே! அய்யோ, இது மட்டும் சுமித்ராவுக்குத் தெரிந்தால்?'
எதிர் வீட்டுக்கும் அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கும் கிட்டத்தட்ட நாற்பதடி தூரம். அந்தத் தூரத்தில் அவளால் வேதாவை அடையாளம் கண்டுகொள்ளவே முடியவில்லை. அப்போது மட்டுமல்ல, இப்போது கூட அவனைப் பார்த்து அவளால் அடையாளம் காண முடியவில்லை. முதலில் அவனை ஏறிட்டு உற்றுப் பார்த்தால்தானே அடையாளம் தெரிவதற்கு? ஐயோ அவனா இது? அவளால் நம்ப முடியவில்லை.
இவனது போஸ்டர்களை பெட்ரூம் முழுக்க வைத்திருந்ததும், நோட்டுப் புத்தகத்தில் இவனது போட்டோவைக் கத்தரித்து வைத்திருந்ததும், இவன் போட்டோவையும் நம் போட்டோவையும் பக்கத்தில் பக்கத்தில் ஒட்டி வைத்ததும், அடடா, என்ன ஒரு ஹாட்டான காலம் அது! இப்போது முடியுமா? இதெல்லாம் தெரிந்தால் இந்த மாமி என்ன ஆவாள்? வேதா என்ன ஆவான்? ஐயோ, பருவ வயதில் உள்ளத்தைக் கொள்ளைகொண்ட ஒரு கம்பீர கதாநாயகன் இப்போது வாழ்க்கையில் எல்லாம் தொலைத்துவிட்டு இந்த மாமி வீட்டில் ஒரு காபிக்காக உட்கார்ந்திருக்கிறானே! அவளால் நம்ப முடியவில்லை.
பயமோ, பதற்றமோ, அதிர்ச்சியோ எதுவோ தெரியவில்லை, ஒரு இனம்புரியாத அவஸ்தை அவள் உடல் எங்கும் பரவி வியர்வை ஆறாகப் பெருகிவர, "ஏய் பொண்ணு! என்னடி ரொம்ப திகைச்சு போயிட்டே? போய் காபி கொடுத்துட்டு வா" மாமி காபி கொடுக்க, அவள் குழந்தையை மாமியிடம் தந்துவிட்டு, காபி எடுத்துக்கொண்டு பரவசமாக ஹாலுக்கு ஓடிவந்தாள்.
பேச்சே வரவில்லை, குரல் நடுங்கியது, காபி டம்ளரை டீபாயில் வைத்துவிட்டு, "காபி குடிங்க சார்" 
"தேங்க்ஸ்" 
"சாரி சாரி, நீங்க முதல்ல எனக்கு யாருன்னு தெரியாது. இப்பதான் மாமி சொன்னாங்க"
"ம்ம்ம்ம்ம்ம் யாராம்?" அவன் அழகாய்ச் சிரித்தான். 
"எ, எனக்கு உங்களை ரொம்ப பிடிக்கும்" 
"ஓ," 
"நாங்க உங்க படம்னா தூங்காம கூட பார்ப்போம்" 
"தேங்க்ஸ்" 
"சின்ன வயசுல இருந்து எனக்கும் என் தங்கச்சிக்கும் உங்களை ரொம்ப பிடிக்கும்"
அவன் ஏதும் சொல்லாமல் மௌனமாகச் சிரித்தான். அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை நன்றாகப் பார்த்தான். சினிமா நடிகனாலே ஒரு கிரேஸ் இருக்கத்தானே செய்யுது என அவன் பல காலம் மனதில் நினைத்திருந்தது உண்மைதான் போலிருந்தது.
நீல கலர் காட்டன் சேலையில் உடலின் கனபிரமாணங்கள் பிராவில் இறுக்கமாய்க் கட்டிப்பிடிக்க, அந்த கன்னடத்துக்காரியை மேலிருந்து கீழே அங்குலம் அங்குலமாகப் பார்த்தான். 
"நாங்க இங்கதான் மாமி வீட்டுல வாடகைக்கு குடியிருக்கோம், உங்க கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு எதிரே" 
"," 
"உங்களைப் பார்த்திருக்கேன், ஆனா நீங்கதான்னு தெரியாது," 
"ம்ம்ம்" 
"படத்துல பார்க்கிற மாதிரியே இருக்கீங்க," 
"ஓ, தேங்க்ஸ்." அவனும் தன் ஸ்டேட்டஸை மெயின்டெய்ன் செய்துகொண்டே பேசினான்.
"தம்பி சினிமாவில் சான்ஸ் கொடுக்கிறாரு, நம்ம அனிருத்துக்கு ரொம்ப ஹெல்ப் பண்ணியிருக்காரு, இப்ப கூட சூட்டிங்குக்குதான் இங்க வந்திருக்காரு" அனிருத்தின் அம்மா நடுவே சொன்னாள்.
"நீங்க என்ன பண்றீங்க? என்ன படிச்சிருக்கீங்க? உங்க வீட்டுக்காரர் என்ன பண்றாங்க?" எனப் பொதுவாகக் கேட்டான். அவளது தங்கை சுமித்ரா பற்றியும் விசாரித்தான்.
காபி குடித்துவிட்டு "வரேன்" என எழுந்தான். 
"நீங்கதான்னு என்னால இன்னும் கூட நம்ப முடியல, இந்த மாமிகூட என்கிட்ட சொல்லல பாரேன்" 
"ஓ அப்படியா, ரொம்ப தேங்க்ஸ், நான் வரட்டுமா?" எனச் சொல்லி அவன் உடனே கிளம்பினான். அவனைப் பார்த்து அதிர்ச்சியில் ஸ்வேதா இருந்தாள். ஸ்வேதா பெங்களூருக்காரி, வேதாவின் பல திரைப்படங்களைப் பார்த்திருக்கிறாள். 
கல்யாணம் ஆவதற்கு முன்பு வேதா அவளின் ஆதர்ச நாயகன். ஆனால், அந்த வேதா இப்போது ரொம்ப சாதாரணமாக ஒரு வீட்டில் உட்கார்ந்துகொண்டிருக்கிறானே, ச்சீ பாவம்! அவள் சங்கோஜமாய்ச் சிரிக்க, இவன் ஒரு புன்னகையுடன் கிளம்பிப்போய்விட்டான். 
'அந்த ஒரு மீட்டிங் பாயிண்ட் போதும்' என அவன் நினைத்தான்.
அவன் வந்ததையோ அவளிடம் பேசியதையோ அவளால் மறக்க முடியவில்லை. 
'அய்யோ அவனுடன் ஒரே ஒரு போட்டோ கூட எடுத்துக்கொள்ளவில்லையே' என யோசித்தாள். 
'சரி, இங்கதான் இருக்கிறான், எப்போது வேண்டுமானாலும் போட்டோ எடுத்துக்கொள்ளலாம்'. 
அவளால் அன்று நடந்ததையே நம்ப முடியவில்லை. சுமித்ராவுக்கு போன் செய்து சொன்னாள். அவளும் நம்பவில்லை.
"உடான்ஸ் விடாதே, அவர்லாம் யாரு தெரியுமா? அவரு என்ன பண்ணுவாரு அந்த வில்லேஜ்ல?"
"சத்தியமாடி" 
"போட்டோ காட்டுனாதான் நம்புவேன்" எனச் சொல்ல, அடுத்த சில நாட்கள் அவள் வீட்டுக்குள்ளே ஒளிந்திருந்து, வேதா பால்கனி வரும்போதும் நிற்கும்போதும் தூரத்தில் இருந்தே போட்டோ எடுத்து அனுப்பினாள்.
"அட போடி புளுகு மூட்டை ஸ்வேதா, ஒண்ணுமே தெரியல, யாரோ ஒருத்தனை பார்த்துட்டு வேதான்னு நம்பிட்டு இருக்க நீ? வேதா எல்லாம் ஏன் அங்க வரப்போறாரு?" 
"அய்யோ நான் பேசினேன்டி! கடவுளே, என் கையால் அவருக்கு காபி கொடுத்தேன்டி!" 
"வேற என்னெல்லாம் கொடுத்தே?" 
"ஏய்ய்ய்!" 
"ம்ஹூம், நம்ப மாட்டேன், சரி, அப்படியே பார்த்தாலும் அவரை சென்னைல பார்த்தேன்னா கூட நம்பலாம், அவரை போயி மார்த்தாண்டம் பக்கத்துல என்ன ஊர் அது?" 
"தேன்திட்டு" 
"ம்ம் தேன்திட்டுல மேட்டுல இருக்கார்னா யார் நம்புவாங்க?" 
"அய்யோ, நம்புடி" 
"அடுத்த வாரம் நாங்க கன்னியாகுமரி டூர் வருவோம்ல, அப்பக் காட்டு நான் நம்ப வைக்கிறேன்"
"என்னை நம்ப வைப்பியா? என்னத்தை நம்ப வைப்பே?" 
"நீ பைத்தியம்கிறதை" 
"போடி, நீதான் பைத்தியம்."
சுமித்ராவை நம்ப வைக்க என்ன செய்வது என அவள் அதை மட்டுமே யோசித்தாள். அவளுக்கு அதுவே பெரிய வேலையாக இருந்தது. அதற்குப் பிறகு ஸ்வேதாவைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் சிரித்துக் கையை அசைப்பான். அவளுக்கும் தன்னுடைய ஆதர்ச நாயகனே நம்மைப் பார்க்கிறானே என பார்த்துச் சிரிப்பாள். 
யப்பா, எத்தனை தடவை அவனை நினைத்து கனவு கண்டிருப்போம்! சாப்பிட்டீங்களா? தூங்கினீங்களா? ஏதாச்சும் வேணுமா? ஒரு அப்பாவி குடும்ப இல்லத்தரசிக்கு அவளது இதயபூர்வ நடிகனிடம் கேட்க அதற்கு மேல் என்ன இருக்கிறது? இதுவே அதிகம். கணவனுக்கு தெரிந்தால்?
ஆனால், இப்போது அவன் கண்முன்னே நிற்கிறானே? இதுதான் காலம் என்பதா? காலத்தின் கோலம் என்பதா? ஒரு நடிகன் என்ற எந்த பந்தாவும் இல்லாமல் ரொம்ப எளிமையாகப் பழகுகிறானே? இவனை ஏன் எல்லோரும் தப்பானவன் என்றார்கள்? எவ்வளவு கண்ணியமாகப் பழகுகிறான்? அவகூட சுத்துனான், இவளை வச்சிருக்கான், எவ்ளோ ரூமர்ஸ்? இப்படி ஒருத்தன் கூட சுத்த ஹீரோயின்களே அலையும்போது மத்தவங்க எம்மாத்திரம்?
அவன் அடுத்த சில நாட்களில் தூரத்தில் இருந்து கைகாட்டி ஸ்வேதாவை வெகுவாக இம்ப்ரஸ் செய்துவிட்டான். 
'பாத்தியா கண்ணா அனிருத்? இவளை நெருப்புன்னு சொன்னியே, பார், நான் பார்க்கிறப்ப பூ மாதிரி, ரப்பர் மாதிரி வளைகிறாள். நீ 'முரிபேமு கலிகே'ன்னு புரியாத பாஷையில பாட்டு பாடற ஆளு. நான் நடிகன். இதான்டா உனக்கும் எனக்கும் உள்ள வித்தியாசம். இங்க கன்டென்ட் முக்கியமில்ல, தம்பி கவர்ச்சிதான் முக்கியம். நான் சினிமா கவர்ச்சிடா டேய்,' என நினைத்துக்கொண்டான் வேதா.
'இவளையும் முடிப்பேன். அப்புறம் உன் ஆஸ்தான கதாநாயகி அந்த வைஷ்ணவியையும் முடிப்பேன். மேக்ஸிமம் எனக்கு ஒன் மந்த் போதும்,' அவன் உரக்கச் சொல்லிக்கொண்டான்.
ஸ்வேதாவைப் பார்த்து "என்ன?" எனக் கேட்டான். அடிக்கடி அவளை முறைப்பது போல பார்த்தான். சைகை காட்டிப் பேசினான். 
"ஜுரம்" என்றான். 
"வரியா?" எனக் கேட்டுவிட்டு அவன் பால்கனியை விட்டு மறைய, அந்த அப்பாவி மாத்திரை எடுத்துவந்தாள். அது போதும் அவளை அசைப்பதற்கு,
"எனக்கு மீன் குழம்பு பிடிக்கும்" என்றான். அவள் கணவனுக்குத் தெரியாமல் செய்து எடுத்துவந்து சாப்பிடக் கொடுத்துவிட்டுப் போனாள். விரைவில் அவள் கையையைப் பிடிக்கப் பார்த்தான்.
'பால்கனியில் வந்து நிற்கும்போது எல்லாம் நம்மைப் பார்க்கிறாள். நாம் பார்ப்பது தெரிந்ததும் ஒளிந்துகொள்கிறாள் அல்லது வேறு எங்கோ பார்க்கிறாள்' என அவன் நினைத்தான். 
அவள் வீட்டுக்கு வாசல் கூட்டி நீர் தெளிக்கும்போதும், வெளியே கோலமிடும்போதும் அவன் வராத போனில் சத்தமாகப் பேசினான். 
அவன் பால்கனியில் இருப்பதை அவளுக்கு உணர்த்திவிட்டு பிறகு இவன் ஒளிந்துகொண்டான். அப்படி ஒளிவதற்கு முன்பு செல்போனை அவள் வீட்டுக்காய் ஆன் பண்ணி வைத்துவிட்டு ஒளிந்துகொண்டான்.
பத்து நிமிடம் கழித்து செல்போனை எடுக்க, அந்த காட்சியில் அவள் பல நூறு முறை அடிக்கடி அவன் நின்ற பால்கனியைப் பார்த்தாள். 'அட, நான் வருவேனா?' என அலைகிறாள். தலைதூக்கி அடிக்கடி பார்த்திருக்கிறாள் என்பது தெரிந்ததும் சிரித்தான். 
அவ்ளோதான், குடும்பக் குத்துவிளக்கு குப்புற விழுந்துவிட்டாள். அனிருத்துக்குத் தெரியாமல் சீக்கிரம் அவளைத் தொட்டுவிட வேண்டும் என நினைத்தான். 'சொதப்பாமல் வேலை பார்க்க வேண்டும்' எனத் திட்டமிட்டான். ஆனால், அவனுக்கு அவள் பெரிதாக வேலை வைக்கவில்லை.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 63

அன்று அவன் வீட்டைப் பூட்டி வெளியே செல்லும்போது, "சார், சார்," எனக் குரல் கேட்க, பின்னால் திரும்பினான். அவனது ஸ்வேதாதான். "என்ன ஸ்வேதா மேடம், சொல்லுங்க" என்றான். 
"இல்ல சார், என் குழந்தையும் நீங்களும் சேர்ந்து ஒரு போட்டோ எனக்கு வேணும் சார், முடியுமா? டைம் இருக்கா?" அவன் முகம் மலர்ந்தான். 
"அப்படியா, எடுத்துக்கலாமே வாங்க" 
"அவன் வளர்ந்த அப்புறமா அந்த குழந்தைக்கு நான் காட்டுவேன் சார்" 
"ஓ, ஒண்ணும் பிரச்சனை இல்ல, வாங்க" எனச் சொன்னபடி பூட்டிய கேட்டதைத் திறந்து காம்பவுண்ட் அருகே நின்று, குழந்தையைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு அவனே அவனது கேமரா போனில் நிறைய புகைப்படங்கள் எடுத்தான்.
"அடடா, என் போன்ல எடுத்துட்டேனே, உங்களுக்கு நான் ஃபார்வேர்ட் பண்ணட்டுமா? நம்பர் கொடுங்க" என்றான். அவள் யோசிக்காமல் நம்பர் தர, எல்லாப் படங்களையும் அவளுக்கு அனுப்பினான். 
"சரி, குழந்தை மட்டும் என் கூட எடுத்தா போதுமா? உங்களுக்கு என் போட்டோ வேணாமா?" அவன் தூண்டில் போட்டான். 
"அ, அதான் எடுத்தோமே" 
"உங்களுக்கு மட்டும் தனியா?" தனியா என்பதை அவன் அழுத்திச் சொல்ல, அவளுக்கு என்ன சொல்வது எனத் தெரியவில்லை. இவன் நடிகன்தான். ஒரு காலத்தில் புகழ்பெற்ற நடிகன்தான். இளம் பெண்களை அசரடிக்கும் மாடல்தான். 
ஆனால் என்ன இருந்தாலும் ஒரு ஆம்பளை கூட நின்று போட்டோ எடுத்துக்கொண்டால் அதைத் தற்செயலாகப் புருஷன் பார்த்துவிட்டால் என்ன ஆவது? அவள் தயங்க,
"சரி சரி, ரொம்ப யோசிக்கிறீங்க, நான் வரேன்" எனச் சொல்ல, "சார், இல்ல சார், எனக்கும் எடுக்கணும் தான்" அவள் புடவையோடு அவன் பக்கத்தில் நிற்க, அவன் பல புகைப்படங்களைப் பல கோணத்தில் தொட்டும் தொடாமல், மட்டும் படாமல் எடுத்து அவளது வாட்ஸ்அப்புக்கு அனுப்பினான்.
அவளும் அவனும் சேர்ந்து எடுத்த புகைப்படங்களை அவர்கள் நெருங்கி நின்று பார்த்தார்கள். "நல்லா இருக்கா?" அவன் கேட்டான். 
"," 
"ஆனா ஒன்னு" 
"ம்ம் என்ன சொல்லுங்க?" 
"என்ன இருந்தாலும் உங்களுக்கு புடவை சரியா சூட் ஆகல" 
"கொஞ்சம் ஏஜ்டு போல இருக்கீங்க" அவள் முகம் மாறியது. 
"பரவால்ல, நீங்க திடீர்னு தானே போட்டோ எடுக்க வந்தீங்க,"
'அட ஆமாம்! ச்சே, அழுக்காச்சி போல இவன் பக்கத்துல நிக்கறோம், சுமித்ரா பார்த்தா காறி துப்புவா,' 
அவள் ரெண்டு மனதாக இருக்க, "ஒன்னு பண்ணுங்க, நீங்க போய் ஃப்ரெஷ் ஆயிட்டு வாங்க, ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு, லைட்டா மேக்கப் போட்டு," 
"டைம் ஆகுமே" 
"நான் வெயிட் பண்றேன், பரவாயில்லை" 
"அப்படியா,?" அவளால் நம்ப முடியவில்லை. 
"சரி" என்று கைக்குழந்தையை அவனிடம் கொடுத்துவிட்டு அவள் வீட்டுக்கு ஓட,
"ஏய், ஒரு நிமிஷம், ஸ்டாப் ஸ்டாப் ஸ்வேதா, முடிஞ்சா சுடிதார் போட்டுட்டு வாங்க, புடவை வேணாம் ப்ளீஸ்" அவள் நின்றாள். 
"யோசிக்காதீங்க, ரொம்ப அழகா இருக்கும்" 
"கண்டிப்பா, உங்களுக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கும். ஏன் சுடிதார் இருக்குல்லே?" என்றான். 
"ம்ம் இருக்கு, ஆனா நீங்க எங்கேயோ வெளியே போறீங்க போல, இப்ப போய் நான்,?" 
"நான் ஜஸ்ட் டவுனுக்குதான் போறேன் ஸ்வேதா. ஒண்ணும் பிரச்சனை இல்ல, நீங்க வாங்க நான் வெயிட் பண்றேன்" என்றான்.
நடிகன் என்கிற அந்த ஒரு தூண்டில் அந்த அப்பாவிப் பெண்ணையும் அலைகழித்தது. அவளுக்குப் புத்தி வேலை செய்யாமல் போக, குழந்தையை அங்கேயே ஒரு ஊஞ்சலில் ஓரம் போட்டுவிட்டு அவள் நகர, "ஆங், அப்புறம் ஃபார்மல் சுடி பேண்ட் போடாதீங்க, லெக்கிங்ஸ் பெட்டர்" அவன் அவள் தொடையைப் பார்க்க, அவள் அப்படியே நின்றாள். 
"என்ன ஆச்சு, லெக்கிங்ஸ் இருக்குல்லே?" 
"," 
"அப்ப போட்டுட்டு வாங்க," அவள் மனதில் குறுகுறுப்புடன் வீட்டுக்குப் போனாள். அவள் அடிவயிற்றில் வண்ணத்துப் பூச்சிகள் பறக்க, அவள் முகம் கழுவி, சாயங்கள் அலங்காரங்கள் போட்டுக்கொண்டு, இருப்பதிலேயே அழகான ஒரு லெக்கிங்ஸ், சுடிதாரைத் தேர்ந்தெடுத்து அணிந்துகொண்டு துள்ளலாய் ஓடி வர, அவளைப் பார்த்ததும் "வ்வவ் வாவ்" எனச் சீழ்க்கையடித்தான் வேதா.
"செம்மயா இருக்கீங்க" 
"சத்தியமா சொல்றேன், இப்போ கூட நீங்க எங்க ஃபீல்டுல உள்ள வந்தீங்கன்னா, மலையாள ஃபீல்டு இல்ல, கன்னட ஃபீல்டுகூட பொண்ணுங்களுக்கு செம டஃப் கொடுப்பீங்க" 
",..?" 
"யெஸ், 'உம்'னு ஒரு வார்த்தை சொல்லுங்க போதும்," 
"அய்யோ, என் வீட்டுக்காரர் வெட்டியே போட்டுடுவாரு," 
"சரி, சினிமா வேணாம்னா விடுங்க, டெலி சீரியல் பண்ணுங்க, சேஃப்டி ஜாஸ்தி" 
"எந்த லேங்குவேஜ்?"
"நீங்க சொல்லுங்க, எந்த லேங்குவேஜ் உங்களுக்கு கம்ஃபோர்ட்டபிள்? மலையாளம், கன்னடம், தெலுங்கு, தமிழ் எனி,?"
"எனக்கு தமிழ், கன்னடம்னா ஓகே, ஆனா,"
"ஆனா?"
"வீட்டுல ஒத்துக்க மாட்டாங்க."
"ஏன் மாட்டாங்க,? டெய்லியும் டென் தௌசண்ட் இன்கம்னா வேணாம்னா சொல்லுவாங்க?"
"பத்தாயிரமா?" அவள் வாயைப் பிளக்க, அவனுக்கு இன்னும் நம்பிக்கை வந்தது.
"இந்த கிளாமருக்கு இதுவே கம்மி."
"ஆனா, நான் மேரேஜ்ட், குழந்தை வேற இருக்கு."
"அது பரவாயில்லை, லைட்டா வயிறு இருக்கறது கிளாமருக்கு ஓகே தான், மெச்சூர்ட் ஹீரோயினுக்கு தான் இப்ப டிமாண்ட், உங்களுக்கு சிசேரியனா? நார்மலா?"
"எ, என்னது?"
",உங்களுக்கு சிசேரியனா? நார்மலா?"
"நா, நார்மல்," அவள் பதில் தந்தி அடிக்க,
"அப்புறமென்ன, லேசா எக்சர்சைஸ் பண்ணி உடம்பை ஸ்டிப்பா வெச்சுக்கங்க."
","
"லெஃப்ட் திரும்புங்க." அவள் திரும்ப, ஷால் கீழே விழ, அவள் கூரான பால் முலைகள் குத்திட்டு நிற்க,
"நல்லா இருக்கு, உங்க டாப்சை மேல பிடிச்சு தூக்குங்க."
",?"
"ஆமா, முன்னாடி லைட்டா தூக்கி பிடிங்க," அவள் தயக்கமாய் தூக்க, அட, அவளது முன் பக்க முக்கோண பட்டை மட்டும் தெரியவில்லை. ஆனால் தொடையின் கன மேடு அவனை கிறுகிறுக்க வைத்தது.
"போதும் விட்டுடுங்க, இப்ப பின்னாடி தூக்குங்க, ஸ்ட்ரக்சர் பாக்கலாம்." அவள் டாப்சை பின்னால் மெதுவாய் தூக்க, தொடையின் செழிப்பும், சூத்து பழங்களின் தினவும் அவனை கிறுகிறுக்க செய்தது.
"லெக்ஸ்லாம், தைஸ்லாம் நார்மலாவே சூப்பர், கொஞ்சம் எக்சர்சைஸ் பண்ணா போதும், அதான் உங்களை லெக்கிங்ஸ் போட்டு வர சொன்னேன், ஹோம்லி பிளஸ் கிளாமர் நீங்க."
"என, எனக்கு நடிக்கலாம் வேணாம், வராது."
"முதல்ல உங்க போட்டோ அனுப்பறேன், அவங்க இம்ப்ரஸ் ஆனா தான் உங்களை கூப்பிடுவாங்க, பை தி பை, உங்களுக்கு குழந்தை இருக்குன்னு அவங்ககிட்ட சொல்லக்கூடாது,."
","
"இன்னும் பேபிக்கு பால் ஃபீட் பண்றீங்களா?"
","
"கொஞ்சம் கொஞ்சமா நிறுத்திக்கனும் நீங்க,"
அவள் சொல்ல வார்த்தைகளின்றி நிற்க, "ஹலோ, என்ன, போட்டோ வேணாமா?"
"ஃப்ப்"
"அடுத்த மாசம் என் பிரண்டு ஒருத்தன் சென்னைல ஒரு நியூ வெப் சீரிஸ் ஸ்டார்ட் பண்றான், அதுக்கேத்தா போல என் கூட போஸ் கொடுங்க," அவளை அவனுக்கு நெருக்கமாக நிற்க வைத்து போட்டோக்களை எடுத்தான்.
மெல்ல அவளது இடுப்பை வளைத்து தன்னுடன் அணைத்துக் கொண்டு போட்டோக்களை எடுத்து தள்ளினான்.
ஒரு பக்க முலை அவ்வப்போது நசுங்க, அவளால் மறுக்க முடியவில்லை. அவனது ஆண்மையும் வாசமும் அவள் வாயை அடைக்க செய்ய, அவன் அவளை தன் பக்கம் அழுத்த, அவளது முலையை நசுக்கியபடியே அவளை நிறுத்தி, தேய்த்து, அவளது காதுகளிலும் கழுத்திலும் முத்தமிடுவது போல முகத்தை அருகே வைத்து பல புகைப்படங்களை எடுத்தான்.
இனி எப்போது வேண்டுமானாலும் அவளுக்குள் ஏதோ ஒன்று நடக்கும் என எதிர்பார்க்க, அவன் பெருந்தன்மையாக அவளை விட்டு விலகினான்.
"சரி போ, யாராச்சும் பாக்க போறாங்க."
"போகட்டுமா? நிஜமாவா?"
"நான் போறேன். எனக்கு டைம் ஆகுது" என்றான்.
அவள் அன்று இரவு முழுவதும் அவனுடன் எடுத்துக் கொண்ட போட்டோக்களை தேடித் தேடி பார்த்தாள். ஒவ்வொரு புகைப்படத்தையும் விரித்து விரித்து விரித்து வைத்து எதையோ தேடிக் கொண்டிருந்தாள். தனது தோளும் முலையும் அவன் மீது படுவதைப் பார்த்தாள்.
எப்படி அமுக்கிறான் பார்! இதெல்லாம் தங்கைக்கு காட்ட முடியாது. பிரா பட்டி பிதுங்கி வருவதைப் பார்த்தால் சுமித்ரா என்ன நினைப்பாள்?
ஒவ்வொரு போட்டோவும் ஒரு அழகு.
'நான் இவ்வளவு அழகா? ஒரு ஆக்டர் பக்கத்தில் நிற்கிற அளவுக்கு முழு அழகா, அந்த லெவலுக்கு இருக்கிறேனே?' அவளுடைய பளீர் அழகு புது இறுமாப்பைத் தந்தது. இறுமாப்பு சிரிப்பை தர, சிரிப்பு காமப் பெருக்கினை அள்ளித் தர ஆரம்பித்தது.
இருப்பதில் கொஞ்சம் கண்ணியமான போட்டோக்களை சுமித்ராவுக்கு அனுப்ப, சுமித்ராவுக்கு பயங்கர ஷாக்,
"என்னடி அவன் கூட இவ்ளோ குளோஸா நிக்கற?"
"திக் பிரண்ட்ஸ் ஆகிட்டோம்."
"சூப்பர்க்கா" என பேசினாள்.
அவனோ, "நீ பக்கத்துல நிக்கறப்ப, நீ பெரிய ஆக்ட்ரஸ் மாதிரி இருக்கே?" என்றான்.
அவள் அன்று முதல் அடிக்கடி அவனுக்கு வாட்ஸ்அப்பில் பேசினாள். அவனும் பேசினான். அவன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளது அந்தரங்க விஷயம் பேசினான். டிரஸ் பற்றி கேட்டான். போட்டோ அனுப்ப சொன்னான்.
"புடவை கட்டி அனுப்பறேன்" என சொன்னாள்.
"இப்பவே வேணும், காலைல மஞ்சள் நைட்டியில உன்னை பாத்தேன். அதுல வேணும்,"
"இப்பவும் நான் அதே நைட்டியதான் போட்டு இருக்கேன், வெயிட் பண்ணுங்க."
"பரவாயில்லை ஸ்வேதா, எனக்கு ஒரு போட்டோ அனுப்பு."
அவள் போட்டோக்களை அனுப்பி கொண்டே இருந்தாள். அவனுக்கு எதுவும் பிடிக்கவில்லை. அவளை உரிக்க திட்டமிட்டான்.
"ஷால் போட்டு அனுப்புறதா இருந்தா எனக்கு போட்டோவே வேணாம்" என அவன் கோபமாக சொல்ல, அவள் ஷாலை விலக்கி விட்டு போட்டோ எடுத்து அனுப்ப, அவன் காய்களை பெரிதாக்கி ஜூம் செய்து பார்த்தான். பிரா அணிந்திருப்பது தெரிந்தது. அவன் கூடிய சீக்கிரம் ஸ்வேதாவின் மீது கை வைக்க தீர்மானித்தான்.
மறுநாள் அவள் கிரே கலர் நைட்டியில் இருக்க, அவன் பார்த்துவிட்டு போட்டோ கேட்க, அவள் அனுப்பவில்லை.
அவன் கேட்டில் சொருகியிருந்த டெய்லி பேப்பரை எடுக்க போகும்போது, அவள் அந்த வீட்டின் வாசலில் துடைப்பத்தால் பெருக்கிக் கொண்டிருக்க, அவளை பின்னால் பார்த்தான். கிரே நிற நைட்டியில் உள்ளே ஒன்றும் போடாமல் தொள தொளவென முலைகள் ஆட, உள்ளே பெட்டிகோட் போன்ற எந்த சமாச்சாரமும் இல்லை என்பது வீட்டிற்குள் இருந்து பார்க்கும் போதே தெளிந்தது.
அவன் அவளை பார்த்தபடி அவளுக்கு போன் செய்தான்.
"ஹலோ."
"என்ன ஆச்சு, இன்னைக்கு எதுவும் போட்டோ வரலையே?"
"வராது."
"ஏன்?"
"அப்படித்தான்."
"நைட்டில அனுப்ப இஷ்டமில்லையா?"
"அ, அதுக்கில்ல, வேலை இருக்கு."
"என்ன வேலை?"
"பாப்பாக்கு ஃபீட் பண்ணனும்."
"அதுக்கு?"
"புரிஞ்சுக்கங்க."
"என்ன சொல்லு?"
"பாப்பாக்கு பால் கொடுக்கணும்கிறதுக்கு உள்ள எதுவுமே போடல."
"ஐயோ, எனக்கு அதுதானே வேணும், சீக்கிரம் அனுப்பு."
"இதெல்லாம் அனுப்ப முடியாது."
"ஏன்?"
"என்ன இருந்தாலும் நான் இன்னொருத்தருக்கு வாழ்க்கைப்பட்டவ."
"அது இப்பதான் தெரியுதா? அன்னிக்கு ஷால் இல்லாம அனுப்பினியே."
"அப்ப நான்,?" அவள் இழுக்க,
"பிரா போட்டிருந்தியா?"
"இப்ப?"
"நீங்க சொன்னா கேளுங்க, நான் ஃபீட் பண்ணிட்டு அனுப்பறேன்."
"எனக்கு இப்பவே போட்டோ வேணும்."
"சரி ஒன்னு பண்றேன். நான் அப்புறமா குளிச்சிட்டு புடவைல்லாம் கட்டிக்கிட்டு வந்து உங்களுக்கு போட்டோ எடுத்து அனுப்புறேன்."
"தேவையில்லை, எனக்கு இப்பதான் போட்டோ வேணும்."
"ஐயோ சொன்னா கேளுங்க."
"கேட்க மாட்டேன்."
"போங்க, நீங்க கேட்கவே மாட்டீறீங்க." அவள் போனை கட் செய்து விட்டாள்.
அவள் போனை கட் செய்து விட்டு இங்கே பால்கனியை தவிப்பாய் பார்ப்பதை அவன் இங்கிருந்தே பார்த்தான்.
காம்பவுண்ட் கேட் வந்து யாராவது தெருவில் வெளியே இருக்கிறார்களா? என்று பார்த்தான். அவன் கேட் தாண்ட தீர்மானித்தான்.
அவளது வீட்டுக் கேட்டும் திறந்து இருந்தது. எப்படியும் அவளது கணவன் போனால் இரவு தான் வருவான். அவன் துணிந்து காரியத்தில் இறங்கினான்.
வீட்டு மொட்டைமாடியில் இருந்த ஒரு பழைய வாலிபாலை எடுத்து நேராக அவள் வீட்டின் கார்ப்பார்க்கிங் ஷெட் நோக்கி வீசினான். அது 'தப்பால்' என சத்ததுடன் விழ, அவள் பதறி கார் ஷெட்டில் தலையை நீட்ட, அவள் முலைகளும் பிற பாகங்களும் ஆட, அவனைப் பார்த்து 'கொன்னுடுவேன்' என்பது போல கையை ஆட்டினாள்.
"வாலிபால் எடுத்துட்டு வா" என்றான்.
அவள் "முடியாது, குழந்தை தூங்குது" என்றாள்.
அவன் சடசடவென கீழே இறங்கி, அவள் வீட்டு காம்பவுண்ட் கதவை திறந்து பூட்டினான். நேராக கார்ஷெட்டுக்குப் போக,
"ஐயோ நீங்க என்ன, நேரா உள்ள வந்துட்டீங்க?"
"ஏன்?"
"யாராச்சும் பாக்க போறாங்க?"
"எனக்கு வாலிபால் கொடு."
"எதுக்கு இவ்வளோ தூரம் அந்த பாலை போடுறீங்க,?"
"இந்த பாலை போட்டு வேற பால் எடுக்கறதுக்கு தான்."
அவன் ஷால் இல்லாத அதன் மார்பகங்களைப் பார்ப்பது கண்டு ஸ்வேதா திரும்பிக் கொள்ள, அவன் அவளது கையைப் பிடித்து முறுக்கி, அங்கிருந்து ஒரு பழைய கார் பேனட்டில் சாய வைத்தான்.
"அய்யோ விடுங்க," 'எங்கே பின்னாடி தொட்டுவிடப் போகிறானோ?' என அவள் பயந்தாள்.
அவனோ 'எங்கே தொட ஆரம்பிப்பது?' என யோசித்தான்.
"கையை விடுங்க" என அவள் சொன்னாளே தவிர, அவன் எங்கேயாவது தொடுவான் என்றுதான் அவளும் எதிர்பார்த்தாள்.
அவன் ஸ்வேதாவின் நைட்டிக்குள் அலைந்த மென் புட்டங்களையும் தட்டினான். தொட்டு விட்டானே?
"ஆஅ அய்யோ!" அந்த புட்டங்கள் ஆடி குலுங்கி அலைந்து திரிய, இன்னொரு புட்டத்தையும் போட்டு அடித்தான்; படுக்கை வைத்து கசக்கினான்; பிசைந்தான்.
"ஐயோ என்ன பண்றீங்க, விடுங்க!"
"என் பால் எங்கன்னு தெரியல."
"ஐயோ அது இங்க இல்ல."
"வேற எங்கடி இருக்கு?" அவன் இரண்டு சூத்துப் பந்துகளையும் பின்னால் 'பட் பட்' என தட்டினான்.
"ப்ப்ஸ்ச் விடுங்க, நான் அழுதுடுவேன்."
"ஏய், வீட்டுல இருந்தால் பாவாடை ஜட்டி எதுவும் போட மாட்டியா?" என்று சொல்ல, "ஐயோ என்ன பண்றீங்க? நீங்க விடுங்க!"
அவன் காரின் பேனட்டிலேயே அவளை முன்னால் திருப்பினான். பேனட்டில் முன்பக்கமாய் இவ்வளவு நேரம் அழுத்தியதால், நைட்டியில் பிரா இல்லாமல் பேனட் மூடியில் பட்டு நசுங்கியதால், பால்காம்பிலிருந்து பீறிட்டு அவள் உடையில் பால் துளிகள் இரு பக்கமும் வழிந்திருக்க, அவளது பால் ததும்பும் இரண்டு முலைகளையும் தட்டினான்.
"ப்ளீஸ் எதுவும் பண்ணிடாதீங்க" என அவள் சொல்ல,
"என்னை தான் டெய்லியும் பண்ணிட்டு இருக்கீயே!"
அவன் நைட்டியில் துருத்திய காம்புகளை பிடித்து திருகினான். அவள் உதட்டில் விரல் வைத்து கன்னத்தில் அடித்தான்.
"விடுங்க, ப்ளீஸ்!" காரின் முன் பக்கம் உடல் வளைந்து படுத்திருந்த அவளை நன்றாக அமுக்கி படுக்க வைத்து, இடது கையால் ஒரு முலை பந்தைப் பிடித்தான்; உருட்டினான். அவள் திமிற, மேல் ஜிப்பை அவிழ்த்து முலையை வெளியே அவசரமில்லாமல் எடுத்தான்.
"சுரேஷ்," அவள் கண்ணால் கெஞ்ச,
"நல்ல பெரிய காய் டி!" அவன் பிடித்து ஒரே அமுக்கு அமுக்க, பால் காம்பு புடைக்க, அவன் காம்பில் அடிக்க, அவள் பயமும் காமமும் கலந்த உணர்வில் திகைத்திருக்க,
"ஏய் ஸ்வேதா?"
"என்ன?"
"உன்னோட ரெண்டு பால்முலையும் பாக்க செமையா இருக்குடி. அப்படியே கடிச்சு சப்பி பால் குடிக்கணும் போல இருக்கு" என அவன் சொல்லிக்கொண்டே முலைக்காம்பினை பிடித்து மொத்தமாக பிசைய, அதிலிருந்து பால் பீச்சியடிக்க, அவன் வாயைத் திறந்தபடி குனிய, அவன் வாய் முழுக்க அவளது பால் சொர்ரென அடிக்க, அவன் இரண்டு முலையும் மாறி மாறி கசக்கி பிழிய, அவளின் பால் காம்புகள் 'இன்னும் கடி' என்பது போல் விரைத்து நிற்க, அவன் இரண்டு காம்பையும் மாறி மாறி சப்பி சப்பி பால் குடித்தான்.
அவன் ஒரு கை அவளது நைட்டியை சரசரவென மேலே தூக்கியது.
"வேணாம், ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்ஸ்," போதும், அவளது காமத்தை பெரும் பயம் அணை போட முயல, அவள் எளிதாக அந்த அணைகளை உடைத்தான்.
"வேணும் ப்ளீஸ்," அவள் மெல்ல அடங்கினாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு: 64

ஐயோ! பட்டப் பகலில் இப்படி யாராவது செய்வார்களா? தெருவில் நடந்து போகும் யாருக்கும் இந்த கார் ஷெட் தெரியாத படி காம்பவுண்ட் சுவர் இருக்கும். ஆனாலும், இதெல்லாம் பயங்கரமான ரிஸ்க். அவள் இங்கே வந்து இரண்டு வருஷம் ஆகிவிட்டது. எந்த பிரச்சனைக்கும் வம்பு தும்புக்கும் போனதில்லை ஸ்வேதா. இப்படி ஒரு பெண் இருப்பதே யாருக்கும் தெரியாது.
அந்த பாழாப்போன டாக்டர் நித்யானந்தன் 'மெடிக்கல் செக்கப் செய்கிறேன்' என வயிற்றுக்குள் கைவிட்ட போது, அவள் கத்தி ஆர்ப்பாட்டம் செய்ய கூட்டம் கூடிவிட்டது. அனிருத் கூட அவனிடம் சண்டைக்கு போனான். அப்படியெல்லாம் ஒழுக்கமான பெண்ணாக சீன் போட்டுவிட்டு, இப்போது சினிமா நடிகன் என்றதும் பல்லை இளித்துக் கொண்டு காரின் முன் பேனட்டில் படுத்திருக்கோமே என அவள் யோசித்தாள்.
அவன் நைட்டி ஜிப்பை கழற்றி வெளியே எடுத்த இரண்டு முலைகளையும் பிசைந்து விட்டு, நைட்டியுடன் சேர்த்து வயிற்றையும் பிசைந்தான். 'எந்த நேரமும் அவளது பாவப்பட்ட நைட்டி மேலே தூக்கப்படும் அல்லது அவள் முரண்டு பிடித்தால் கிழித்து எறியப்படும்' என்பது அவளுக்கு தெரிந்திருக்க, தரையில் தொட்டும் தொடாமலும் தொங்கி கிடந்த அவளது கால் பாதம் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது.
அவளது நைட்டி மேலே உயர்த்தப்பட அதற்கு இடம் கொடுக்காமல் அவள் கால்களை பின்னிக் கொண்டு தடுக்க, அவளை இளக வைப்பதற்காக அவன் அவளது கழுத்தை நக்கினான்.
"வேணாம் ப்ளீஸ், இப்ப விட்டுடுங்க, எனக்கு வேலை இருக்கு, பாப்பா முழிச்சுக்குவா" என அவள் ஏதேதோ சொல்ல பார்க்க, அதற்கு மேல் அவளை பேசவிடாமல் அவனது உதடுகள் அவளது உதடுகளை கவ்வி அவளது எதிர்ப்பை குறைக்க ஆரம்பித்தது. அவனது உதடும் நாக்கும் உள்ளே வந்ததுமே அவள் தன் உதடு விரித்து சுவைக்க கொடுத்தாள். அவள் வாய்க்குள் அப்படி இப்படியென துழாவி ஆட்டம் போட்ட அவனது நாக்கினை தனது வாய்க்குள் மோத அவள் இடம் கொடுத்தாள். அவன் அந்த குடும்ப பெண்ணின் அழகு வாயை சப்பி சப்பி எடுக்க,
"சுரேஷ், சுரேஷ் வேணாம் விட்டுடுங்க,"
"எனக்கு பயமா இருக்கு" என அவள் சொல்ல,
"கொஞ்ச நேரம் அப்படியே படுத்து இருடி" என அவன் நைட்டியின் ஜிப்புக்குள் கைவிட்டு அவளது இரண்டு மாம்பழங்களை முழுதாக பிடித்தான். காம்பினை முறுக்கினான். அவனது பிசையலுக்கும் நக்கலுக்கும் கிறங்கி போய் தன் மேலே படர்ந்து இருந்த சுரேஷின் தோள்களைப் பற்றிக் கொண்டாள். அவனது கை அவளின் சொல்பேச்சு கேட்காமல் மெல்ல கீழே போய், பாவாடை ஜாக்கெட் இல்லாமல் தனியே கிடந்த நைட்டியை மேலே தொடையை தடவி முழங்கால் வரை தூக்க, அவள் மிரண்டு போய் தடுக்க,
"உள்ள வாங்கன்னு கூப்பிடலாமா?" என அவள் கூப்பிட நினைக்க,
அவன் அவளது காலை விரிக்க செய்து, முன்பக்கமாய் ஒரு காலை தூக்கி கார் பம்பரில் வைக்க, அவள் நைட்டியை கீழே இறக்கி விட முயன்றாள்.
ஆனால் அவன் கையோ அவளது நைட்டிக்குள் பாதி வரை போய்விட்டது. முழங்கால் தாண்டி ஸ்வேதாவின் செழுமையான இரண்டு தொடைகளும் அந்த கார் ஷெட் வெளிச்சத்தில் சிவந்து பளபளக்க, கொஞ்சம் கூட முடியே இல்லாத அந்த தொடைகளை அவன் பார்த்தபடியே கையை அந்த இன்ப புரி தேடி கொண்டு போக, அவள் கண்களோ அடிக்கடி எக்கி காம்பவுண்ட் கேட்டினையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.
'யாராவது திடீரென வந்தால் இந்த கோலத்தில் நான் படுத்து இருப்பதை பார்த்தால் என்ன ஆகும்?' என யோசித்தாள்.
"ஐயோ வேணாம் சுரேஷ், ரொம்ப தப்பு. அவருக்கு தெரிஞ்சா பெரிய பிரச்சனையாகிடும். கொஞ்சம் நான் சொல்றதை கேளுங்க" என அவள் சொன்னதை எதுவுமே அவன் கேட்கவில்லை.
அவனது ஒரு கை அவளது முலையையும் இன்னொரு கை உள் தொடையையும் பிசைந்து கொண்டிருக்க, பாதி தொடைக்கு மேல் அவளது நைட்டி ஏற, அம்மணமாக இருக்கும் தன்னுடைய முக்கோண பீடத்தை அவனுக்கு காட்ட மறுத்து அவள் சிணுங்க, அவனும் விட்டுவிட்டு மென்மையாக இருந்த தொடைகளையும் மாறி மாறி தடவிக் கொண்டு, தொடை சங்கமத்தில் கை வைக்க முயல,
தன் கொழுத்த தொடைச் சங்கமத்தை முழுதாக மறைத்தபடி அவள் தொடைகளை நெருக்கி வைக்க, அவளால் ஓரளவுக்கு மேல் அந்த முரட்டு கையின் ஐந்து விரல் வீரர்களை தனது கோட்டையை தொடாமல் பாதுகாக்க முடியவில்லை. கை நண்டு போல மேலே ஏற,
"ஐயோ இதெல்லாம் வேணாம், ப்ளீஸ் சொன்னா கேளுங்க" என்றாள்.
"காலை விரிடி சொல்றேன்."
"அய்யோ நாம் இப்படி பண்ணக் கூடாது, அதுவும் நான் பண்ணவே கூடாது, பெரிய தப்பு."
"சரி நீ பண்ணாத, நான் பண்றேன், காலை விரிடி" என அவன் சொன்னபடியே இடது கையின் சுண்டு விரலை அவளின் வாய்க்கு விட்டு சப்ப கொடுக்க, அவளுடைய கண்கள் வெகுவாக கிறங்கி போயிருந்தது. அவள் சப்பினாள். உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்தது. கால்கள் லேசாக விரிந்தன.
அவனது வலது கை அவளது செழித்த தொடைகள் நடுவே ஊர்ந்து போய், அதற்கு தேவையான முக்கோண மேடை என்னும் இலக்கை தொட, அவளது சூடான தொடைகளின் நடுவே அவனது உள்ளங்கை நசுக்கப்பட, இருவரின் மூச்சும் கொதிக்க, அவனது கை மேலே போய் அவளின் ஒட்டுமொத்த கூதிப் பணியாரத்தையும் மொத்தமாக பிடித்தது.
'பண்ணிக்கடா ஆஆஆஆஆ' என்பது போல காலை விரித்தாள்.
"அய்யோ அம்மா, அஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என அவள் உடல் நெளிய, அவனோ பலமுறை அந்த வீங்கிய கன்னட ஆப்பத்தை பிடித்து கசக்கி, நைட்டியை முழுவதுமாக மேலே தூக்கினான். இடுப்புக்கு கீழே துணி எதுவும் இல்லாமல், மேலே இரண்டு முலைகளும் பிராவினை விட்டு வெளியே நிற்க, அவன் ஸ்வேதாவின் முழு உடையும் கழற்றி வீசாமல் அப்படியே அந்த மென்மையான சதைப்பிடிப்பான பெண்மையை சுற்றி இருந்த கரும் சுருள் முடிகளை வருட ஆரம்பித்தான். அவள் தன் வசமாக இல்லை, எட்டி அவன் கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள். தன் பெண்மையை பிசைந்து கொண்டே அவனது நடுவிரல் உள்ளே செல்ல, அவள் 'ஹக்க்' கென அதிர்ந்து, வேகமாக தனது பெண்மையை மூடி அந்த விரலை துளையிடாமல் தடுக்க முயன்றாள்.
ஆனாலும் அவனது நடுவிரல் உள்ளே போய் அதன் இஷ்டத்திற்கு ஆட ஆரம்பித்தது. அவளால் மேற்கொண்டு தடுக்க முடியவில்லை. காரின் பம்பரில் ஊன்றி இருந்த அவளது கால்களை அவன் மெல்ல தூக்கி காரின் பேனட் மேலே வைத்தான். இப்போது அவள் இரண்டு கால்களையும் மடித்து காரின் பேனட்டின் விளிம்பில் ஆங்கில 'M' ஷேப்பில் ஊன்றி நிற்க, இப்போது ஸ்வேதாவின் பிள்ளை பெத்த கூதிப் பணியாரம் அந்த அயோக்கியனின் ஆவேச ஒலுக்காக மதநீர் வழியில் ஒழுகக் கிடந்தது.
அவன் நைட்டிக்குள் மேல்பக்கம் கைவிட்டு உள்ளே விரைத்து கிடந்த மார்பு கலசங்களை அவன் ஒரே கையால் கசக்கிக் கொண்டே, இன்னொரு கையால் இன்ப வெடிப்புக்குள் கைவிட்டு ஆட்டிக் கொண்டிருக்க, அவள் உடல் குலுங்கி முனங்கலும் சினுங்கலுமாய் கண்ணை மூடிக் கொண்டு, சுரேஷ் என்கிற திருட்டு நடிகன் தரும் இன்பத்தை அனுபவிக்க தொடங்கினாள்.
"உன்னை இங்கேயே குனிய வச்சு செய்யட்டுமா? இல்ல வீட்டுல பெட்ல போட்டு காலை விரிச்சு செய்யட்டுமா ஸ்வேதா?"
"ஆஆ, ஐயோ, எதுவும் வேணாம்!"
"இல்லடி, எனக்கு இப்பவே செய்யணும் போல இருக்குடி."
"ஐயோ நீங்க பொறுக்கி மாதிரி பேசுறீங்க."
"பொறுக்கி மாதிரி செய்யட்டுமா, சொல்லுடி?"
",ம்கும்ம்ம்"
"சொல்லு, இங்கேயே பண்ணட்டுமா?" அவன் விரல்கள் வெடிப்பிற்குள்ளே போய் சுற்றி, அவளது அந்தரங்க பருப்பை பிடித்து கிளற, அவள் தடுத்து பிடிக்க, அவன் வேகமாக பருப்பை திருக,
"ஐயோ அம்மாடி, ஆஆஆஆ மெதுவா மெதுவா பண்ணுங்க சுரேஷ்" என அவள் சொல்ல சொல்ல, அவன் கேட்காமல் வேகமாக செய்ய ஆரம்பித்தான்.
அவனது கட்டைவிரல் அந்தரங்க பருப்பில் இருக்கும்போது நடுவிரல் உள்ளே சென்று கொண்டிருக்க, இப்போது நடுவிரலுடன் மோதிர விரலும் சேர்ந்து அவளது பெண்மையை குடைய, அவள் வேகமாக இன்ப தண்ணீரை வடிக்க,
"அய்யோ சுரேஷ், பயமாயிருக்கு, யாராச்சும் வந்துட போறாங்க" என நெளிய, "இப்ப யார்டி வரப்போறாங்க? நல்லா விரிச்சு காட்டுடி" என்றபடி அவனது விரல்கள் வெறித்தனமாக இயங்க, அவள் தன் உதடுகளை கடித்துக் கொண்டாள்.
அவனது கையை அமுக்கி பெண்மையில் ஆழமாக இறுக்கமாக வைத்துக் கொண்டாள். அவன் வேகம் தாங்காமல் அவளது உடல் பயங்கரமாக குலுங்க, அவன் வேகத்தைக் கூட்ட, அவள் துடித்து துடித்து சிலிர்த்தாள். அவள் அடைந்த ஆர்ப்பாட்டமான உச்சகட்டம் கட்டி நீராக, நுரையுடன் அவனது கைகளில் வழிய, அவன் கையை எடுத்து நக்கியபடி, அவளது தொடைகளின் நடுவே முகத்தை கொண்டு போனான்.
'ஐயோ நக்கப் போகிறானே' என அவள் நினைத்தபடி, அவள் கண்களை மூடி, அப்படியே அவனை இழுத்து அவனது தலையின் பிடரி மயிரை வருட, அவனது வாய் அவளது பெண்மையை பலமுறை முத்தமிட்டு நக்கி நக்கி கடைசியில் விழுங்கி கபளீகரம் செய்தது.
"ஆஅவ்வ்வ்வ்" தன் பெட்டகத்தை திறந்து காட்டினாள்.
அவன் ஆவேசமாக, "ஏய், சுரேஷ் மெதுவா பண்ணுங்க, ப்ளீஸ்ஸ்ஸ்,"
அவள் சிணுங்க இவன் துடித்தான்.
அவன் வெறித்தனமாக ஸ்வேதாவின் பெண்மையை நக்க ஆரம்பிக்க, 'அய்யோ இவன் இவ்வளோ ஆசையா நக்குவான் என தெரிந்திருந்தால் ஒட்டுமொத்தமாக ஷேவிங் செய்து முடி எடுத்து வந்திருக்கலாமே?' என அவள் ஒரு கணம் நினைத்தாள்.
போன மாதம் திருமண நாளுக்காக அவள் மழுங்க மழுங்க ஷேவிங் செய்து கணவனுக்காக எதிர்பார்த்து இருந்தாள். ஆனால் அவன் திறந்து கூட பார்க்கவில்லை. அப்போது கொழுத்து சிலிர்த்த அந்த சர்க்கரை பணியாரம், இப்போது இந்த அந்நியன் வாயில் பட்டு கரைந்து உருகி நீராகிக் கொண்டு இருந்தது.
"எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்குஸ்ஸ்" என சொல்வதற்கு அவள் வாயை எடுத்தாலும், அவனது விரல் ஜாலம் அவளை மதிமயங்கி இருக்க செய்தது.
அவன் இன்னும் அந்த நைட்டியை புண்டையை விட்டு தொப்புளுக்கு மேலே தூக்கி வைத்தான். கொஞ்ச நேரம் அடிவயிற்றை, கொஞ்ச நேரம் தொப்புளை என அவன் மாற்றி மாற்றி ஒரே ஆர்டராக நிதானமாக நக்கி நக்கி சுவைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது நாக்கு தனது தொப்புளின் ஆழத்தில் போகும்போது உண்டான சிலிர்ப்பை விட, பல மடங்கு பெண்மையின் ஆழத்துக்குள் போய் ஆடியபோது அவளுக்கு ஏற்பட்டது.
'கண்டிப்பாக இந்த பட்டப்பகலில் காரின் பானட்டில் படுக்க வைத்து தன்னை ஓக்காமல் போக மாட்டான்' என்பது மட்டும் அவளுக்கு தெரிந்திருந்தது.
'குறைந்தபட்சம் தன்னை பெட்ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போயாவது போட்டு செய்யலாம். ஆனால் இந்த படுபாவி, அவசரக்காரன், அதற்கெல்லாம் நேரம் கொடுக்க மாட்டான்' என அவள் தவிக்க, அவன் ஷார்ட்ஸை அவள் எதிரில் இறக்கி அவளிடம் காட்டினான்.
அவளது வலது கையை எடுத்து தனது சூடான சுன்னி தண்டின் மீது வைத்து முறுக்க சொன்னான். காரில் காலை தொங்க போட்டு பேனட் வரை பரவி, கண்ணாடியில் தலை சரிந்து கிடந்த அவளுக்கு சுன்னி எட்டாமல் போக, தன் ஒரு கையால் அந்த தடிச்சுன்னியை அவளால் இறுகப்பற்ற முடியாமல் போக, அவளை அப்படியே அவன் காரின் முன்பக்கம் திருப்பினான். அவளது ஒட்டுமொத்த உடலும் அந்த கார் பேனட்டின் முன்பக்கம் வழுக்கிக் கொண்டு விளிம்பில் கொண்டு வர, அவளது உடல் காரின் குறுக்கே கிடக்க, இப்போது அவளது வாய் அவனது சுன்னிக்கு அருகே இருக்க, அவள் இப்போது இரு கையால் அந்த பெரிய சுன்னியை பிடித்தாள்; தடவினாள். ஒரு பக்கம் நடுக்கம், ஒரு பக்கம் பயம் இருந்தாலும் அதை கப்பென பிடித்து விட்டாள்.
அவன் ஏதும் சொல்லாமலேயே அவள் மெதுவாய் தடவினாள். ஒரு பெரிய தாம்பூல கயிறு போல பிடித்து திருகி, அதன் நுனியில் தனது ஆட்காட்டி விரலை விட்டு கீறினாள். அவனுக்கு அதுவும் போதாமல் அந்த விதை கொட்டைகளை அவளது உள்ளங்கையில் படும்படி செய்தான்.
கஞ்சி முழுவதும் நிறைந்திருந்த அந்த இரண்டு பந்துகளையும் அவள் தாங்கி பிடித்து தடவினாள். அவள் உறுப்பில் அவள் விரல் கோலமிட்டு சுற்றும்போது, அவனும் அவள் காலை விரித்துப் பிடித்து, இரண்டு விரல்களால் அந்த பெண்மையை வேகமாக டிரில் போட்டு குடைந்து கொண்டிருந்தான்.
அது ஒரு வசதி இல்லாத இடம்தான் என்றாலும், அந்த புதுவிதமான இடத்தில், புதிய கோணத்தில் தனது உறுப்பு கையாளப்படுவது அவளுக்குள் மோசமான காம அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தியது.
அவன் தரையில் நிற்க, அவள் காரின் முன் பக்கம் பரந்து விரிந்து கிடந்தாள்.
அவன் அவளது பெண்மையை மூடி கிடந்த முடிகளை மெல்ல தடவி விட்டான். தலையை அங்கே கொண்டு போக, அவனது தடி இப்போது 69 பொசிஷனில் அவள் வாய்க்கு நேராக குத்த, அவன் அப்படி ஆசைப்படுவதற்கு காரணமே தன்னுடைய ஆரஞ்சு சுளை வாய்க்குள் அவனது உறுப்பை திணிக்க தான் என்பது அவளுக்கும் தெரிந்திருந்தது.
அவன் அவளது கையில் இருந்து சுன்னியை விடுவித்து அவள் வாய்க்குள் வைக்க, அவளின் வாயை ஆவென திறக்க, அவனது பெரிய சுன்னி அவளின் வாய்க்குள் போனது. அவள் சப் சப் சப்பென சப்தத்துடன் அந்த திருட்டு சுன்னியை ஊம்ப ஆரம்பிக்க, அவன் அப்படியே அவளின் கீழாக வயிற்றுப் பக்கம் சென்று, அவளது தொடைகளை நாவால் நக்கினான். அவனுக்கு இன்னும் வாட்டம் இல்லாததால், அவள் கார் கண்ணாடியில் வைப்பரில் காலை வைத்து விரித்து காட்ட, அவனும் அவளுக்கு தோதாக ஊம்ப ஒரு காலை மட்டும் தரையில் ஊன்றி, இன்னொன்றை கார் பேனட்டின் மேல் வைத்து, அவளது வாய்க்குள் தனது முழு உறுப்பினையும் திணிக்க,
"ஓஓஸ்வ்வ்ஸ்ஸ்," அவள் தன்னை மறந்து காம அவஸ்தையில் துடிக்க, அவளது வாய் அவனது சுன்னியால் ஓக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்க, அவளது பெண்மையோ அவனது நாக்கால் ஓக்கப்பட்டு கொண்டிருக்க, இரண்டு பக்கமும் ஒரே நேரத்தில் கிளர்ந்தெழுந்த காமம் அவளை பயங்கரமாக வெடிக்க செய்தது. அவனும் கடித்தான், அவளும் கடித்தாள்.
ஸ்வேதா ஒரு கையால் அவனது தலையை தனது இன்ப மேடையில் முற்றிலும் அமுக்கிக் கொண்டே, இன்னொரு கையால் அந்த சுன்னியை இறுகப் பிடித்து ஊம்பிக் கொண்டே இருந்தாள்.
வெளியிலிருந்து திடீரென யார் வந்து பார்த்தாலும் இவர்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது புரியாது. ஏனென்றால் அவர்கள் படுத்திருந்த கோணம் அப்படி இருந்தது. அவளது முழு உடலும் காரின் முன் பக்கத்தில் பேனட் மூடியின் குறுக்கில் பக்கவாட்டில் விளிம்பில் காலை விரித்தபடி படுத்திருக்க, அவளது தொடைகள் அவனது முகத்தை தனது இரண்டு தொடைகளால் நசுக்கிக் கொண்டு, அவனது வாய் முழுக்க தனது பெண்மையை ஊட்டிக் கொண்டு, அவனது சுன்னியை அவள் வாயில் விழுங்கி வெறிபிடித்து சப்பிக் கொண்டு இருந்தாள்.
அவள் முழுதும் தனக்கு சரண்டர் ஆகிவிட்டாள் என்பதை தெரிந்து கொண்ட சுரேஷ், அவளை அங்கேயே வைத்து சுன்னியால் ஓப்பதற்கு முடிவு செய்தான்.
அவள் வாயிலிருந்து தன் தடிக் கிழங்கை பிடுங்கி, அவளை பழையபடி மறுபடியும் நீளவாக்கில் படுத்து காலை விரித்து, தூக்கி பிடித்தபடி, அந்தரங்க வாசலில் அவன் தண்டை வைத்து,
"ஓக்கட்டாடி, ஷேல் ஐ ஃப்பக் யூ?"
"ஆஆஆஆஆ!"
அவன் ஒரே அழுத்து அழுத்த, அவளின் இரண்டு காலையும் வானத்தை நோக்கி விரித்து வைக்க, அவளை சுன்னியால் குத்தி குத்தி ஓர்க்க ஆரம்பித்தான்.
"ஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்," என அவள் காமவலியில் கத்த,
கடினமாக, விரைப்பாக, நரம்பு முறுக்குகளோடு உப்பியிருந்த அவனது உறுப்பு, அவளது புழையின் உதடுகளை கிழித்துக்கொண்டு பொதுக்கென வழுக்கிக் கொண்டு உள்ளே போய் முட்டி குத்த,
"ஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்!" அவள் உதட்டை கடித்துக் கொண்டு கண்ணை மூடியபடி முனகிக் கொண்டு இருந்தாள்.
இரண்டு வாரம் முன்னாடி பார்த்து அறிமுகமான ஒரு குடும்பப் பெண்ணை, தன்னுடைய காஜிக்காக புண்டையை விரித்து காட்டியபடி படுக்க வைத்து விட்டோம் என்ற வெற்றி புன்னகையில், அவன் உறுப்பை கொஞ்சம் வெளியில் எடுத்து எடுத்து வேகமாய் மீண்டும் இடித்தான்.
இப்படியே அவன் இழுத்து இழுத்து உள்ளே பயங்கரமாய் இடிக்க, அவள் அதற்கு மேலும் பொறுக்காமல் அப்படியே எக்கி அவனைக் கட்டிக் கொண்டாள். அவளது கால் மட்டும் விரிந்திருக்க, அவளை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு கார் பேனட் மூடி ஓரத்தில் ஊன்றவைத்து உட்காரும் பொசிஷனில் அவளை கட்டிக் கொண்டு, அவளின் புண்டையை நங் நங்கென குத்தி ஓக்க ஆரம்பித்தான்.
அவள் உதட்டை கடித்தபடி அவனது தோள்களை இறுக்கிக் கொண்டாள். அவன் அணிந்திருந்த பனியனை அவளே கழற்றி போட்டு, தன்னுடைய பால் பீச்சும் முலைக் காம்பின் கூர்மையால் குத்த, அவனது பெரிய வலிமையான மார்பில் தேய்த்து பிதுங்கச் செய்து, பாலை வழியச் செய்து,
அவன் வாரி வாரி தரும் காட்டு ஓலினை கண் மூடி வாங்க ஆரம்பித்தாள். அவனும் அவளை இறுகப் பிடித்தபடி, பின் பக்கமாய் அவளது குண்டிகளுக்குள் கையை விட்டு தூக்கி பிடித்து, முன்பக்கம் 'தப் தப்' என தனது ஆண்மைக் கொம்பை விட்டு ஓத்துக் கொண்டே இருக்க, அவளும் முழுமையாக ஒத்துழைக்க, அடிக்கடி அவளது கன்னங்களை கடித்து அவளின் வாய்க்குள் நாக்கை விட்டு எச்சிலை உறிஞ்சினான். அவன் செய்யும் எல்லா செயல்களையும் அவள் மிகவும் ரசித்தாள். அடிக்கடி அவன் 'ஸ்வேதா, ஸ்வேதா' என அவளின் பெயரை உச்சரிக்க, அவனது சுன்னி அவளது பெண்மை வயலுக்குள் சென்று ஆழ உழுது கொண்டு இருக்க,
அவளது கால் அவள் ஓக்கப்படுவதற்காக, எப்போதும் இவ்வளவு உயரத்தில் இதுவரை உயர்த்தப்பட்டதும் இல்லை; இவ்வளவு அகலத்தில் விரிக்கப்பட்டதும் இல்லை. ஆனால் அவளுக்கு எந்த வலியும் இல்லை. தனது புண்டை மேடை சுரேஷ் என்னும் பிரபலமான முரட்டு நடிகனால் நன்றாக ஓக்கப்படுகிறது என்பது அவளுக்கு பெருமையாக இருந்தது.
எப்படி எல்லாம் எத்தனை கனவுகள் கண்டிருக்கிறோம்? கல்யாணம் ஆவதற்கு முன் சுரேஷை நினைத்து நினைத்து 'அய்யோ அம்மா ஆஆஆஆ' என விரல் போட்டு குத்தியிருக்கிறோம்,
ஆனால் அந்த சுரேஷுடன் செல்ஃபி எடுத்துக்கொண்டு, தன்னை காரில் போட்டு சுன்னியால் ஓத்து குத்துவான் என ஒருநாளும் அவள் நினைக்கவில்லை. அவள் மனதுக்குள் இருந்த எல்லா தடைகளும் பயங்களும் நீங்கி போய், சுகமாக அவனைக் கட்டிப்பிடித்தபடி அந்த திருட்டு ஓலை வேண்டுகிற குற்ற உணர்வு இன்றி வாங்கி அனுபவிக்க,
அவன் காரின் விளிம்பில் உட்கார்ந்திருந்த அவளை கட்டியணைத்தபடி, சடசடவென அந்த புண்டையை "ஏய் அம்மு குட்டி, ஸ்வேதா," எனக் கேட்டுக்கொண்டே சுன்னியால் ஓத்தபடி இருக்க, அவளுக்கு முன்னே ஒரு கட்டுக்கடங்காத காமப் பெருநதி பரவச நிலையில் ஓட,
"ஆஆஆஆ செம்ம! வருது வருது, ஸ்ஸாஆஆஆஆ!" அவன் அலற, அவள் துடிக்க, கால்கள் துவள, எப்போது வேண்டுமானாலும் அவனது கெட்டித் தண்ணீர் தனது புண்டைவெளியில் பீச்சியடித்து பாயும் என்பது தெரிந்திருந்தும், நாளை பின்னால் ஏதாவது பிரச்சனையாகும் என அவள் அறிந்திருந்தும், எதையுமே தடுக்க மனமின்றி,
"ஆஆஆஆஆஆஆஆ உள்ள விடுறா ஆஆஆ!"
"ஏய், உனக்கு எங்கு வேணுமோ அங்கே விடுறேன்டீ!"
"விட்றாஸ்ஸ் எருமை, இப்ப விடுறா டேய், விடுடா, ஒவ், நீ எனக்கு வேணும்டா!" என சொன்னபடி அவள் துடிக்க, அந்த துடிப்பே அவனது காமத்தை பலமடங்கு தூண்ட, அவன் அவள் உதட்டை கடித்தபடி, "ஏய் விடுறேன்டீ!" என சொன்னபடியே உறுப்பு பயங்கரமாக வெடிக்க,
"ஆஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ம்ம்ம்ம்," அவனது நீளத் தண்டு அவளது குடும்பப் பெண்மைக்குள் குதூகலமாய் துடித்து, விதைகளிளிருந்து கெட்டி நீரை வேகமாக திரட்டி சுன்னி துளை வழியே 'விருட், விருட்' என பாய்ச்ச,
"விட்டுட்டீங்களே, ஸ்ஸ்ஆஹஹாஆ," அவள் அவன் மார்பிலேயே சரிந்தாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு: 65

அவர்கள் வெகு நேரம் அந்த காரின் மேலே அப்படியே இருந்தார்கள். தெருவில் வாகனங்கள் போகும் சத்தம், ஹார்ன் சத்தம் கேட்டாலும் அவர்கள் பிரியவே இல்லை. அவள் தன் முலைகள் அவன் மார்பில் குத்திக் கொண்டிருப்பதை பெரிதும் ரசித்தாள். 
பிறகு சிறிது சிறிதாக அவன் அவளது கன்னத்தை நக்கியபடியே மெல்ல சிரித்தான். கீழே அவளது குடும்ப புண்டையிலிருந்து வடிந்து கொண்டு வந்த ஆண்மை இன்னும் விரைப்பாகவே இருந்தது. அவளே அந்த ஆண்மையை துடைத்தாள். 
அவனது ஷார்ட்ஸை மேலே இழுத்து விட்டாள். அவன் அவளை காரின் பேனட்டிலிருந்து கீழே இறக்கி விட்டான். அவளுக்கு நைட்டியின் ஜிப் எல்லாம் போட்டுவிட்டான். 
மறுபடி அவளை இழுத்து அணைத்து குண்டிகளை அமுக்கி விட்டான். அவள் வெட்டுப்பட்ட வாழைமரம் போல அவன் மீது சாய்ந்திருந்தாளே தவிர, எதற்குமே பதில் சொல்லவில்லை. அளவுக்கு அதிகமான காமத்தை அனுபவித்தால் உண்டான தள்ளாட்டம் அவளுக்கு இன்னும் இருந்தது.
"சரி வீட்டுக்கு போ, போன் பண்றேன்"னு சொல்லிவிட்டு அவன் பனியனை அணிந்து கொண்டு கார் ஷெட்டை விட்டு வீட்டுக்கு வந்தான். ஒரு குளியல் போட்டுவிட்டு தூக்கம் போட்டான்.
மாலை 4 மணிக்கு எழுந்து பால்கனிக்கு வர, அவள் குளித்துவிட்டு புடவையில் வாசல் படிக்கட்டில் உட்கார்ந்திருந்தாள். அவன் கீழே இறங்கி வந்தான். அவன் வருவதைப் பார்த்ததுமே அவள் வீட்டுக்குப் போய் கதவைத் திறந்து கொண்டு நின்றாள்.
அவன் மீண்டும் ஒருமுறை காம்பவுண்ட் கதவைத் திறந்து அவளது வீட்டுக்குள் உரிமையாக நுழைந்தான். அவன் வந்ததுமே குழந்தையோடு அவனது மார்பில் சாய்ந்து கொண்டாள். லேசாக அழுதாள்.
"உங்க வீட்டுக்காரர் இப்ப வர டைமா?"
"இல்ல, நைட் ஒன்பது ஆகும்," அவள் சொல்ல, குழந்தையை தொட்டிலில் போட்டு தூங்க வைக்க, அவன் பொறுமையில்லாமல் ஹாலில் வைத்து அவளது புடவையை உருவினான்.
"மதியம் தான் பண்ணீங்களே?" என அவளும் கேட்கவில்லை. அவளை கட்டி அணைத்தபடி அவளை பாவாடை ரவிக்கையோடு கூட்டிப் போனான்.
காலையில் அவள் உள்ளே எதுவும் போடாமல் வெறும் நைட்டியில் கிடந்தாள். இப்போது சுரேஷுக்கு பேண்டீஸ், பிரா, பாவாடை எல்லாம் கிடைத்தது. அவன் எப்பவும் இரண்டாம் ரவுண்ட் வருவான் என அவள் எதிர்பார்த்தது இப்போது நடந்தது.
அவன் அவளை மெத்தையில் இழுத்துப் போடாமல், மெத்தையைப் பிடித்தபடி நின்ற நிலையில் அவளை குனிய வைத்தான். அவளது சேலையும் பாவாடையும் தூக்கப்பட்டு, குண்டிகள் மொத்தமாய் தெரிய, ஸ்வேதா உள்ளே அணிந்திருந்த பேண்டீஸ் இறக்கப்பட, அவனது முகம் இரண்டு குண்டிகளின் நடுவே போய் புதைந்தது. 
அவள் அவனது ஆவேசத்தை எதிர்பார்த்தாற் போல, குண்டிகளை தூக்கி விரித்து கட்ட, அவன் நக்க ஆரம்பித்தான். அவனது நாக்கு புழையை தேட, அவள் ஒரு காலை மெத்தையில் தூக்கி வைத்து புழையின் கீழ் பக்கத்தை விரித்து காட்ட, முடி மழிக்கப்பட்ட மழமழ பெண்மை மேட்டை அவன் நாய் போல கவ்வி கொள்ள, அவளின் சூடான பெண்மை சொத்தென ஈரமாகியது.
மாலை வேளையில் ஸ்வேதாவின் குடும்ப புண்டையை அவளின் முழு சம்மதத்தோடு சுரேஷ் அன்றைய நாளில் இரண்டாம் முறையாக ஓத்தான்.
இந்த முறை பின்னால் இருந்து அவள் எதிர்பார்த்ததை விட அற்புதமாக பலமுறை இடித்து, நிர்வாணமாக்கி, முலையை பிசைந்து, காம்பு திருகி இடித்து இடித்து ஓத்தான். புட்டங்களை அறைந்து அறைந்து சிவப்பாக்கி ஓத்தான். அவளை மெத்தையில் போட்டு நசுக்கி, கைகளை பின்னால் முறுக்கி, வேகமாய் பின்பக்கமாய் டாகி பொசிஷனில் ஆவேசமாக ஓக்க, இருவருக்கும் வெறி பிடித்து கத்தினார்கள். இந்த முறை அவர்களது கலவி நேரம் முக்கால் மணியைத் தாண்டியது.
அவளை அலுங்க குலுங்க ஓத்துவிட்டு அவன் படுக்க, அவளும் அவன் மீது நெடுநேரம் படுத்திருந்தாள்.
"இன்னொரு தடவை வாடி" என சுரேஷ் கூப்பிட, அவள் தடுத்தாள்.
"போதும், எனக்கும் ஆசைதான். ஆனா எனக்கு தாங்கணும்ல,? இங்கதானே இருக்க போறீங்க, பாத்துக்கலாம்," என்றாள்.
அவள் எழுந்து உடை அணிவதற்கு முன், கடைசியாக தன் அம்மண சூடு அவனது உடலெங்கும் படும்படி அவன் மீது படுத்திருந்தாள். நிர்வாண நிலையிலும், உடை அணிந்த பின்னரும் அவனுடன் கட்டிப்பிடித்து அவள் போனிலேயே செல்ஃபி எடுத்துக் கொண்டாள்.
"என்னடி, உனக்கு பயமே இல்லையா?"
"இருக்குதான். ஆனால் ஒரு த்ரில்!"
"என்ன த்ரில்?"
"உன் படம், இல்லைனா பாட்டை டிவில பாக்கறப்ப 'இவன் கூட படுத்திருக்கோமே'னு நினைச்சுப்பேன். இந்த செல்ஃபி எல்லாம் எடுத்து பாத்துப்பேன்,"
அதற்குப் பிறகு அனிருத்துக்கு தெரியாமலேயே அவர்கள் இருவருக்கும் பாண்டிங் அதிகமானது. கணவன் எப்போது டவுனுக்கு போவான் என அவள் காத்திருக்கும்படி ஆகிவிட்டது. கைக்குழந்தையை தூக்கிக் கொண்டு அவள் அடிக்கடி அவனை போய் பார்த்தாள். பலமுறை அவளே போய் ஓல் வாங்கினாள்.
காம அனுபவத்தில் மாஸ்டரான சுரேஷ், அவளுக்கு ஒரிஜினல் காம சுகம் என்றால் என்ன என்பதை அந்த அப்பாவி குடும்பப் பெண்ணுக்கு சொல்லிக் கொடுக்க, காய்ந்த கரும்பு சக்கையில் தீ பற்றியது போல அவள் உடல் முழுக்க காமத்தைப் பற்றி கொண்டு எரிந்து கொண்டிருந்தது.
அந்த காமானுபவம் முறையற்றது என அந்த இல்லத்தரசி அறிந்திருந்தாலும், பாவம் அவளால் அதை தடுத்து நிறுத்த முடியவில்லை.
குளியல் அறையில் அவளை நிர்வாணமாக்கி, அவன் பாத் டப்பில் வைத்து ஓத்த அற்புத ஓலின் சுகம் அவள் அறிந்தே இராத ஒன்று. வெறும் அக்குள்களை மட்டுமே நக்கி, அந்த குழியில் சுன்னி புதைத்து அவன் ஓத்த ஓலெல்லாம் அவளின் கற்பனைக்கு எட்டாதது.
அவன் மீதேறி அவனது உறுப்பினை பொதிந்து கொண்டு குதிரை சவாரி செய்ததும் அவளை பித்து பிடிக்க வைத்தது. 'முதல் முறையாக ஒரு ஆணின் கீழ் வதைபட்டு நசுங்காமல் நமக்கு பிடித்த பொசிஷனில் ஃபிரீயாக எம்பி எம்பி இப்படி செக்ஸா? இதெல்லாம் ஏன் என் புருஷன் செய்யவில்லை?'
அதற்கு வதவதவென மடங்கக் கூடாது. இதோ இந்த மக்காச்சோளம் போல, கம்பு போல விரைத்திருக்கணும் அல்லவா? அவள் அவனுடன் அளவில்லா காமசுகத்தில் மிதந்தாள்.
ஆனால், ஆனால், அவர்களுக்கிடையேயான மிகப்பெரிய காமப் பெருநதி மேடு பள்ளங்களில் சதா உழன்று ஓட, டக்கென ஒரு நாள் அணைக்கட்டியது போல் நின்றது.
நேரங்கெட்ட நேரத்தில், ஒரு முன்பகல் வேளையில் சுரேஷின் மேலே உட்கார்ந்து கொண்டு அவள் எம்பி எம்பி சுன்னி வாங்கி புண்டையில் புதைத்து, தன் இஷ்ட கோணத்தில் இஷ்டப்படி ஓலினை ஓத்துக் கொண்டிருக்க,
திடீரென அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸுக்கு சுரேஷைப் பார்க்க வந்த அனிருத் அந்த காட்சியைப் பார்த்து திகைத்து போனான்.
அவன் வந்தது கூட தெரியாமல் அவள் எம்பி எம்பி ஆட்டம் ஆட, அவனைப் பார்த்த சுரேஷ் மட்டும் பயந்து அவளுக்கு தெரியாமல் வாயில் கை வைத்து 'ஷ்' என்றான்.
அந்த கூடல் முடிவுக்கு வரும் வரை ஆத்திரத்தில் பல் கடித்து கண்கள் சிவந்து காத்திருந்தான்.
சுரேஷ் அவளை கீழிருந்து தூக்கி தூக்கி வெறி கொண்டு ஓக்க, ஸ்வேதா "ஸ்ஸ்ஸ் ஆஅ" என கத்தி, பச்சை பச்சையாக பேசி ஓல் வாங்கி களைத்து, நிர்வாணமாகவே அவன் மீது படுத்துக்கொள்ள,
"சபாஷ்!" என்றபடி உள்ளே வந்தான் அனிருத்.
அவள் கண்டிப்பாக அனிருத்தின் வருகையை எதிர்பார்க்கவில்லை. 'அய்யோ! வீட்டு ஓனரின் பையன் என்னை இந்த நிலைமையில் சுரேஷ் கூட பாத்துட்டானே,?'
"ஐயோ, யாரு?" என்றபடி அவள் துணிகளை தேடி எடுத்துக்கொண்டு, அங்கிருந்த பாத்ரூமில் நுழைந்தாள்.
திரும்ப அவள் வெளியே வர, அனிருத் கதவை மூடி வழி மறைத்தபடி நிற்க, அவனது எண்ணம் தெரிந்து அவள் அழ, சுரேஷைப் பார்த்து கெஞ்சினாள்.
"சுரேஷ், ப்ளீஸ் வழிவிட சொல்லுங்க."
"ஏன்டி?" என்றான் அனிருத்.
","
"எங்க அம்மாகிட்ட உன்னை பத்தி சொல்லட்டுமா?"
"அய்யோ வேணாம்," அவள் பதறினாள்.
"உன் புருஷனுக்கு,?"
"அய்யோ, வேணாம் அனிருத், தெரியாம தப்பு பண்ணிட்டேன்."
"அவர் கூட பண்ண தப்பை என் கூடயும் பண்ணு, விட்டுடறேன்." அவன் கார்னர் செய்ய, அவள் சுரேஷை நோக்கி கை கூப்பினாள்.
சுரேஷ் எழுந்து, "நோ, அனிருத் இது தப்பு, அவ என் லவ்வர், முதல்ல அவளுக்கு வழி விடு, அவ போகட்டும்."
"முடியாது."
"டேய்! நான் அப்புறம் பேசுறேன்."
"முடியவே முடியாது. எனக்கு இவ வேணும், நித்யானந்தன் தொட்டதுக்கு அப்படி சிலுத்துகிட்டவ இவ, இன்னைக்கு உன் கிட்ட வந்து படுக்கறா, மேல உட்கார்ந்து ஓக்குறாளே, சரியா?" என அவன் பச்சையாக பேசினான்.
"சொன்னா கேளு அனிருத், அவளை வெளியே விடு, உன்கிட்ட அப்புறம் புரிய வைக்கிறேன்." அவன் எழுந்து வந்து அனிருத்தை விலக்கி விட்டான்.
"நீ போடி" என்றான். அன்று சுரேஷ் தயவால் அவள் தப்பித்தாள்.
அவள் போன பிறகு, "என்ன ஜி? நீ மட்டும் அனுபவிச்சிட்டு விட்டுட்டே?" குரலை உயர்த்தினான்.
"ஏன்டா?"
"எனக்கும் தான் அவ மேல கிரஷ் இருக்கு,"
"அதுக்கு,? சரி விடு, இப்ப என்ன ஆச்சு?"
"இன்னும் என்ன ஆகணும்? நீ மட்டும் அவளை கூட்டியாந்து நல்லா அனுபவிச்சிட்டு அனுப்பறே? அவளை தப்பிக்க விட்டுட்டியே? அப்போ ஸ்வேதா, வைஷ்ணவி எல்லாம் உனக்கு மட்டும் தானா?"
"புரியாம பேசாத அனிருத். இவ்ளோ நாள் இருந்தே இல்ல? அவளை மடக்கி இருக்க வேண்டியதுதானே?"
"அதுக்காக எங்க வீட்ல வாடகைக்கு இருக்கற பெண்ண நீங்க கரெக்ட் பண்ணுவீங்களா? இது என்ன பெரிய அநியாயமா இருக்கு? அப்படின்னா நாங்க எல்லாம் வெத்து வேட்டா?"
"இங்க பாரு அனிருத், உன் ஆளுன்னு ஒருத்திய நான் தொட்டா அதான் தப்பு. ஆனா ஸ்வேதா உன் லிஸ்டிலேயே கிடையாது. அவ என்னுடைய ஸ்மார்ட்னஸ், ஆக்டர் என்கிற கிரேஸ், இதனால் வந்து ஆசைப்பட்டு படுத்தவ,"
","
"நீதான் அவளை நெருப்பு, வெறுப்புன்னே?"
"அப்பவும் நான் உன்கிட்ட சொன்னேன், நீ வேற நான் வேறடான்னு,"
","
"உனக்கு புரிஞ்சுதா? புரியலையே."
"ஆனா இவ எப்படி பண்ணுவான்னு நினைக்கல. ச்சே, யாரை நம்பறதுனு தெரியல, ஷாக் ஆகிட்டேன், தேவிடியா நியூடா வந்து படுக்கறா."
"அவளை திட்டாத அனிருத்."
"ப்ச்ச், இவளை ரைட் கொடுக்க ரொம்ப நாளா டிரை பண்ணேன் ஜி."
"பட் எனக்கு ஒரு வாரம் தான் ஆச்சு, இப்பவாச்சும் புரிஞ்சுக்கோ தம்பி, நான் நினைச்சேன்னா எவளையும் மடக்க முடியும். அது ஸ்வேதான்னாலும் சரி, வைஷ்ணவின்னாலும் சரி, ஏன் அந்த மாதங்கி உன்னாலும் சரி!"
"??!"
"கத்தாதடா, ஷாக் ஆகாத, ஓகேவா? சும்மா சொன்னேன். சரி, செய்வேனா? ஏன்னா மாதங்கி உன் ஆளு, உன் லவ்வர், அவளே என்னைக் கூப்பிட்டாலும் போக மாட்டேன், அதான் எத்திக்ஸ்."
"," அவன் முறைக்க,
"கோச்சுக்காத, நான் உனக்கு துரோகம் பண்ண மாட்டேன். பண்ணணும் நினைச்சிருந்தா அவளை அப்புறம் நான் முடிச்சிருப்பேன், இப்ப நீ அவளை லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சிட்டே, அவளெல்லாம் என் லிஸ்ட்ல இல்ல."
"ஏய், நீ ஒன்னும் பயப்படாத."
"ஜி, எனக்கு ஸ்வேதா கண்டிப்பா வேணும், இல்லைனா,?"
"இல்லைனா, என்ன? நான் உன் கெஸ்ட் ஹவுஸ்ல தங்கக் கூடாது, இல்ல?" அவன் காயம் பட்டது போல பேச,
"ச்சே, நான் அப்படி சொல்ற ஆளு இல்ல ஜி. நீங்க ஸ்வேதாவை தந்தா, உங்களுக்கு வைஷ்ணவியை மடக்கறதுக்கு மாதங்கிகிட்ட சொல்லி சிச்சுவேஷன் கிரியேட் பண்ணுவேன்னு சொல்றேன்,"
"இங்க பார் அனிருத், ஸ்வேதா பத்தி கொஞ்ச நாளைக்கு எதுவும் நினைக்காத. நீ வேற லூசாட்டம் அவளை ரொம்ப பயமுறுத்திட்டே, நானே நல்ல பதிலா சொல்றேன்."
"நம்பலாமா ஜி?"
"உனக்கு பாசிட்டிவா சொல்றேன், நம்பு" என்றான் சுரேஷ்.
"சரி, நீ என்ன மாதங்கியை முடிச்சுட்டியா? இல்லை கல்யாணத்துக்கப்புறம் பாத்துக்க போறியா?" என சுரேஷ் கேட்க, அவன் கேட்ட விதமே, 'நீ முடிக்க போறியா? இல்லை நான் முடிக்கட்டுமா?' என்பது போல இருந்தது.
எப்போதும் எந்த தவறும் யார் செய்ய மாட்டாள், ஒழுக்கமான பெண் என நினைத்தோமோ, அந்த ஸ்வேதாவே இவனுடன் படுத்து விட்டாள்.
குடும்பம் என்கிற கட்டுக்காவலில் சிக்கியிருக்கும் ஒரு பெண், கணவனுடன் தினமும் சுகிக்கும் ஒருத்தியையே கவுத்து கள்ளத்தனமாய் படுக்க வைத்து விட்டான் என்றால், மாதங்கி போல ஆண்சுகம் அறியாதவளை இவன் கவுப்பது சுலபம் தான். அவள் பணத்துக்கும் புகழுக்கும் நிச்சயம் மயங்க கூடியவள் தான். இல்லையென்றால் நமது ஜாக்குவார் காரைப் பார்த்ததுமே காதலில் விழுந்துவிடுவாளா?
ஆல்ரெடி அவளே இவனை தேடிப்போய் போட்டோ எல்லாம் எடுத்து இருக்கிறாள். அவள் வேறு சினிமாவில் பாட வாய்ப்பு தேடிக் கொண்டிருக்கிறாள். அது ஒன்றே போதும் அவளை சுரேஷ் கவுக்க.
'என்னதான் மாதங்கியை நான் காதலித்தாலும், தன்னுடைய சினிமா கேரியருக்காக ஒரு புகழ் பெற்ற நடிகன் கூட தொடர்பு இருப்பது ஒரு பெருமையாக இந்த ஸ்வேதா போல இவளும் நினைத்தால் என்ன ஆவது?
இவன் வேற மாதங்கி மீது குறியாக இருக்கிறான். அவனுக்கு முந்தி கூடிய விரைவில் மாதங்கியை நானே வேட்டையாடி முடிக்க வேண்டும். இல்லை என்றால் ஸ்வேதாவை இழந்தது போல நாம் மாதங்கியையும் இழக்க வேண்டி இருக்கும்.' அவன் மாதங்கி என்னும் அப்பாவி பெண்ணை ஆசை காட்டி அனுபவிக்க திட்டமிட்டான்.
அனிருத் அதற்குப் பிறகு மெல்ல மாதங்கியிடம் காதலை சொல்லி, சம்மதிக்க வைத்து அவளை திருமணம் செய்து கொள்வதாக உத்தரவாதம் கொடுத்து, அடிக்கடி அவளை வெளியே கூட்டி போனான்.
ஆனால், என்ன முயன்றும் தன்னுடைய உடலை அவனுக்கு அர்ப்பணிக்க அவள் சம்மதிக்கவே இல்லை. அவ்வப்போது உதட்டு முத்தங்கள், முலை கசக்கலோடு அவன் திருப்தி கொள்ள வேண்டியதாயிற்று.
அதனால் தான் அவளது எஜமானி வைஷ்ணவி, தன் தந்தையின் பிறந்த தினத்திற்காக விட்டு விட்டு கிளம்பிய அதே நாள் அனிருத் மாதங்கியை வெளியே கூப்பிட்டான்.
"ஐயோ இன்னைக்கு முடியாதுப்பா, இன்னைக்கு மேடத்தோட அப்பாவுக்கு பிறந்த நாள். அவங்க நாகர்கோவில் ஹாஸ்பிடல், ஆர்பனேஜ் ஹவுஸ்லாம் போய் சாப்பாடு கொடுக்க போறாங்க, நான் கண்டிப்பா அவங்க கூட இருக்கணும். நிறைய அரேஞ்ச்மென்ட்ஸ் இருக்குப்பா."
"முடியாது, நீ வரணும்."
"ஏற்கெனவே தீபாவளிக்கு முதல் நாள் வீட்டுல இல்லாம உன் கூட ஊர் சுத்த வந்தேன். அன்னிக்கு அவங்களுக்கு ஜொரம் அதிகமாகி, அந்த டாக்டர் நித்யானந்தன் அவங்க பெட்ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சு, அந்த சுரேஷ் அடிச்சு போட்டு அது பெரிய பிரச்சனை ஆகிடுச்சு."
"ஆமா, கேள்விப்பட்டேன். ஆனா அதுக்காக?"
"எங்க அடிக்கடி ஊர் சுத்த போயிடறே? நீ என்ன இங்க பிக்னிக்குக்கா வந்திருக்கேன்னு கேட்டுட்டாங்க, எனக்கு ஒரு மாதிரி ஆகிடுச்சு."
",ஏய், நாம கடைசியா டூ வீக்ஸ் முன்னாடிதாண்டி மீட் பண்ணோம், அப்புறம் எங்கடி வந்தே?"
"சொன்னா கேளேன், இன்னைக்கு மட்டும் என்னை விட்டுடு அனிருத்" என அவள் சொல்ல, அவன் ஏற்கவே இல்லை.
"இன்று வராது போனால் என்னை நீ பார்க்கவே வேண்டாம்" என பிளாக்மெயில் செய்தான். வேறு வழியில்லாமல் வைஷ்ணவியிடம் லீவ் சொல்லிவிட்டு, சுரேஷிடம் போனில் சொல்லி எல்லா ஏற்பாடுகளையும் விவரித்துவிட்டு, அவள் காலையிலேயே அனிருத்தைப் பார்க்க போய்விட்டாள்.
அவனும் மார்த்தாண்டத்தைச் சுற்றி இருந்த, அவனுக்கு தெரிந்த பகுதிகளில் பல இடங்களில் அவளை கூட்டிப் போனான். அவளை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தொட்டு அவள் பெண்மையை இளக வைத்தான்.
ஆனால், 'எங்கு வைத்தும் அவளை முழுமையாக முடிக்க முடியாது' என நினைத்ததால், சாப்பிட்டுவிட்டு மாலை வேளையில் அந்த தேவகிரி மண்டபத்திற்கு அவளை அழைத்துக் கொண்டு வந்தான்.
அங்கும் அவள் லேசில் அவனுக்கு மசியவில்லை என்றாலும், அவன் ஒரே பிடிவாதமாக இருந்து அவளை முழுமையாக அனுபவித்தான்.
அவன் இதெல்லாம் தன் மனக்கண்ணில் ஓட்டிப் பார்க்க, காரில் மாதங்கி இன்னும் அழுது கொண்டுதான் இருந்தாள்.
"அழாத, ப்ளீஸ் என்னை நம்பு." அவளது இடுப்பை தடவி தன்னோடு சேர்த்து கட்டிக்கொண்டான். அவளின் உடல் கதகதப்பு அவனுக்கு கையில் ஏற,
'இவளை நாம் கட்டிக் கொள்ள போவதில்லை என்றாலும் அற்புதமான சுகத்தை இவள் அளித்திருக்கிறாள்.
ஆனால், எந்த நேரம் வேண்டுமானாலும் இவள் நம் மீது பழி போட்டு வாதம் செய்வாள்' என்பதால், மார்த்தாண்டம் டவுனுக்கு போகும் வழியிலேயே காரை ஓரமாக நிறுத்தி, அவளைப் பின்னால் கூப்பிட்டான். அவள் முடியாது என மறுத்தாலும், அவள் கையைப் பிடித்து இழுத்து "வாடி" என பின் இருக்கையில் தூக்கி போட்டான்.
மூடிய காரில் சத்தமின்றி ஏசி ஓட, மீண்டும் ஒருமுறை மாதங்கி அவனால் அனுபவிக்கப்பட்டாள். ஆனால் இந்த முறை அவள் கொஞ்ச நேரத்திலேயே தன் எதிர்ப்பினை கைவிட்டு, மிக அதிகமாக அவனுடன் ஒத்துழைத்தாள். அவன் தன்னை அனுபவிப்பதற்கு தோதாக முன்னாலும் பின்னாலும் மாறி மாறி திருப்பி திருப்பி காட்டினாள்.
அவனது சுன்னியை பெண்மையில் நிறைவாக வாங்கி, காரில் முழு நிர்வாணமாக அவன் மீது படுத்து ஓல் வாங்கி, பல நிமிடம் அவன் மீது அவள் படுத்துக் கிடந்தாள்.
தான், தன்னுடைய எஜமானியின் எக்ஸ் காதலனுடன் அந்த குறுகலான மண்டப வராந்தாவில் கட்டிப் பிடித்து நிர்வாணமாக ஓல் வாங்கி அனுபவித்ததை, எஜமானியே நேரில் பார்த்து விட்டாள் என்பதறியாத மாதங்கி, அனிருத்துடன் இரண்டாவதாக காரில் காமசுகத்தை புது கோணங்களில் அனுபவித்தாள்.
முதல் தடவை அரைகுறையாக அவளை செய்ததாக நினைத்த அனிருத், தன் பெரிய காரில் மாதங்கியை ஆற அமர உரித்து அனுபவிக்க ஆரம்பித்தான்.
வெளியே மழை 'காட்டு காட்டு' என காட்ட, அவன் உள்ளே மாதங்கியின் வீங்கிய உப்பிய வெல்ல ஆப்பத்தை மீண்டும் ஒருமுறை கிழித்தபடி 'காட்டு காட்டு' என காட்டிக் கொண்டிருந்தான்.
அயோக்கியர்களுக்கு காலம் நேரம் இல்லை. சந்தர்ப்பம் தான் முக்கியம்.

[Peterparker69]

எபிசோடு: 66

ஏறக்குறைய அதே சமயத்தில், தன்னுடைய பி.ஏ மாதங்கி வெளியூரில் தனது உறவுக்காரர்களை பார்க்க போவதாக சொல்லி அடிக்கடி அனிருத்தைச் சந்திப்பதும், காதலுடன் அவனோடு காம களியாட்டம் போட்டதையும் அன்றுதான் அறிந்த வைஷ்ணவி, அதிர்ச்சியில் உறைந்து வீட்டை நோக்கி போய்க் கொண்டிருந்தாள்.
வைஷ்ணவியின் கார் டவுன் ரோட்டை விட்டு மண்பாதையில் திரும்பியது. ஒரு காம கலவி காட்சியைக் பார்த்த அதிர்ச்சியிலும், அதை செய்தது நமக்கு தெரிந்த ஆட்கள் என்ற அதிர்ச்சியிலும் இருந்து மீளாத வைஷ்ணவி, உடல் நடுங்க, நெஞ்சு தடதடக்க பின் சீட்டில் சாய்ந்திருந்தாள்.
பயம், அதிர்ச்சி, நடுக்கம் எல்லாம் மீறி ஒருவித கிறக்கமும் அவளுக்குள் குடி கொண்டிருந்தது.
காரின் பின் இருக்கையில் அவள் தாங்க முடியாத பேரதிர்ச்சியுடன் பயணித்துக் கொண்டிருக்க, அவளைப் பார்த்தபடியே காரை ஓட்டினான் சுரேஷ்.
அவளுக்கும் சுரேஷின் கண்களைப் பார்க்க பயமாக இருந்தது.
'இந்த டிரைவர் மண்டபத்தில் உள்ளே நடந்த கூத்தினை பார்த்திருப்பானா? இது பற்றி ஏதாவது தெரிந்து வைத்திருப்பானா? இல்லை தெரிந்திருக்காது. அவன் கண்டிப்பாக மாதங்கி, அனிருத் போட்ட ஆட்டத்தினை பார்க்க வாய்ப்பில்லை, சே, என்ன கருமம் இது? இருந்து இருந்து இந்த மாதங்கி இப்படி செய்துவிட்டாளே?'
வைஷ்ணவியால் அந்த தருணங்களை எப்படி தாண்டிச் செல்வது என தெரியவில்லை. கார் உள்ளுக்குள் வலது பக்கம் திரும்பி, அவர்களின் ஊருக்கு போகும் மண்சாலையில் நுழைய, அடைமழை பயங்கரமாக பிடித்துக் கொண்டிருக்க, சுற்றிலும் இருட்ட ஆரம்பித்திருக்க, வெகு சீக்கிரம் வீட்டிற்கு போனால் தேவலை என நினைத்தாள் வைஷ்ணவி.
ஏனென்றால், அவளது உடலில் புதுவிதமான காம அலைகள் அங்கே புரண்டு கொண்டிருந்தன. இது போன்ற தப்பான உணர்வுகள் எல்லாம் அவளுக்கு இதற்கு முன்பு எப்போதும் வந்தது இல்லை. தன் பங்களாவில் கிரிஜாவும் அந்த முகம் தெரியாத ஆளான முருகேசனும் அந்த அறையில் இருந்ததை பார்க்கும்போது கூட அவள் அச்சப்பட்டாளே தவிர, ஒரு உடலுறவை பார்த்ததற்காக அவள் காம கற்பனையில் ஆழவில்லை.
சொல்லப்போனால், காமத்தை விட கிரிஜா அந்த வீட்டில் செய்த துரோகமே அப்போது மேலோங்கி இருந்தது. தப்பான ஒரு விஷயத்தை நம் வீட்டில் செய்கிறார்களே என வைஷ்ணவி நினைத்தாள்; பார்க்கக் கூடாத ஒன்றை பார்த்துவிட்டோமே என பரிதவித்தாள்.
சொல்லப்போனால், அங்கே முனங்கல், சினுங்கல் இருந்தன. கட்டையான ஆண்குரலில் "அவுருடி, காட்டுடி" என உத்தரவுகள் கேட்டன. உறுப்புகள் கூட அரைகுறையாகத் தான் தெரிந்தன.
ஆனால் இப்போது நடந்ததைப் பார்த்ததும் அவளால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. யார் எவர் என்ன செய்கிறார்கள்? எப்படி இயங்குகிறார்கள்? என்பது வைஷ்ணவிக்கு முழுமையாக தெரிந்துவிட்டது. உடலுறவு என்றால் என்னவென்று தெரியாத ஒரு முப்பது வயது கன்னி கழியாத உடம்புக்காரி, முதல் தடவை அதைப் பார்த்த போது அவளின் முழங்கால் பூனை மயிர்கள் நட்டுக் கொண்டன. மாதங்கியை சின்னப்பெண் என பார்த்தால், இரு காலையும் இரு பக்க சுவர்களில் முட்டுக் கொடுத்து பெண்மையை தூக்கி காட்டி "ஃப்பக் மீ, ஃப்பக் மீ, ஹார்டர்," என சத்தம் போட்டு கத்துகிறாளே!
நல்லவேளை மண்டபத்தில் கூட்டம் இல்லை. இருந்தாலும் அவர்கள் பயப்பட போவதில்லை.
எப்படி இந்த ஒழுக்கமில்லாதவனிடம் போய் மாதங்கி மாட்டினாள்? எப்படி அவன் இவளை வீழ்த்தினான்? அந்த அனிருத் நாய் "நான் தான் வேண்டும்" என பல நாள்கள் சுற்றினான். நான் அவன் வேகத்தைப் பார்த்து யோசிக்க, அவனை மறுக்கப் போய் தான் அவனது இன்னொரு முகம் தெரிந்துவிட்டது. கிடைக்கும் வரை அப்படி ஒரு பணிவு, பவ்யம், கிடைக்க மாட்டேன் என தெரிந்தவுடன் அத்துமீறுவது, இதுதான் அனிருத் போன்ற ஆட்களின் சுபாவம்.
அவனிடம் போய் இந்த மாதங்கி மாட்டினாளே! தன்னை முழுதும் அவனிடம் இழந்து விட்டாளே!
மதுரையில் அவளது அப்பாவும் அம்மாவும் அவளை நம்பி இங்கே வேலைக்கு அனுப்பி வைத்தால், இந்த ஒழுக்கம் கெட்டவள் அனிருத்துடன் சந்து பொந்திலெல்லாம் ஒதுங்குகிறாளே? அவளுக்கு கோபம் கோபமாக வந்தது.
அவளின் பஞ்சு உடல் ஒரு நிலையிலேயே இல்லை.
என்ன இருந்தாலும் அந்த பாடகன் அனிருத் அவளுடைய எக்ஸ் லவ்வர் தான். அவளுக்கு ஈடான வசதி உடையவன்தான். வீட்டுக்கு ஒரே மகன். அவனது அம்மாவே வைஷ்ணவியின் அப்பாவிடம் வந்து பெண் கேட்க, அப்பா மறுத்துவிட்டார்.
"வசதி இருந்தா போதுமா? ஒழுக்கம் வேணாமா? வேலைக்கு போக வேணாமா? சதா சினிமா சினிமான்னா? ஏதாச்சும் தொழில் செய்ய வேணாமா?"
"இருக்கே, நம்ம லேண்டுலயே ஸ்டீல் ஷெட் போட்டு ரென்ட்டுக்கு தரோமே?"
"அதை நீங்கதானே செய்யறீங்க? உம்ம மகன் என்ன செய்யறான்?" அப்பா அவளைக் கேட்க,
"இல்ல அண்ணே! அவனுக்கு சினிமால பாடணும்னுதான் ஆசை, நம்ம பாப்பா போல,"
"இங்க பாரும்மா, வைஷ்ணவி அதுல பாடிட்டு இனி வேணாம்னு வந்துட்டா. நம்ம மாதிரி ஆளுங்களுக்கு இப்பத்த சினிமா சரியில்லனு வந்துட்டா."
"வாஸ்தவம்தான், பொம்பளைங்களுக்கு அப்படி இருக்கலாம். அனிருத் கண்டிப்பா ஜெயிப்பான்."
"பேஷா ஜெயிக்கட்டும். ஆனா ஜெயிச்சப்பறம் பாப்போம்," அப்பா கறாராக சொல்லிவிட்டார்.
இவர்களது உரையாடலை உள் ரூமில் உட்கார்ந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள் வைஷ்ணவி.
"சரிண்ணே, வைஷ்ணவிகிட்ட நான் பேசலாமா?"
"இதை பத்தி பேசறதா இருந்தா வேணாம்."
"இத தவிர எனக்கு பேச என்ன இருக்கு? நான் போறேன்," அந்த அம்மாள் எழுந்து போய்விட்டாள்.
அதன் பின் தான் பாண்டிச்சேரியின் வசதியான வீட்டு பையன் மனோகரனுடன் வைஷ்ணவிக்கு திருமணமானது. முகூர்த்தத்திற்கு கூட, அனிருத், அப்பாவுடன் வந்தான். ஆனால் அந்த அம்மாள் ஒரே தெருவிலிருந்தும் கூட, வரவே இல்லை.
வைஷ்ணவியின் கல்யாணத்தில் நடந்த குளறுபடிகள், சண்டைகள் எல்லாம் அனிருத் குடும்பத்துக்கு பெரிய மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்திருக்கும் என அப்பா சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். இவளுக்கு விவாகரத்தாக, அப்பாவும் போய் சேர, பின் மீண்டும் அனிருத் அவள் வாழ்க்கையில் வர, 'சரி நல்ல குணமா இருக்கானே' என்றெண்ணி, முதலில் பழகலாம் என நினைத்து, அவனை பாட சொல்லி கேட்க, 'அட குரல் நல்லா இருக்கே?' என நினைத்து அவனை மேடை கச்சேரிக்கு கொண்டு போக, கொஞ்ச நாளிலேயே அவன் குணம் பல்லிளித்து விட்டது. வெளியிடங்களில் அவளுக்கு உரிமை கொண்டாடும் அளவுக்கு அவனது மோசமான நடத்தை வெளிப்பட அவனை விரட்டி விட்டாள்.
அப்போது, உண்மையிலேயே வைஷ்ணவியே பேசாமல் இவனையே கட்டிக் கொள்ளலாம் என்று கூட நினைத்ததுண்டு. அடிமைத்தனமாய் பவ்யமாய் அவளுடன் மிக மரியாதையாக கண்ணியமாக பழகிய அனிருத்தை இரண்டாவது கணவராக ஏற்றுக் கொள்ளலாம் என்று கூட அவள் ஒரு உறுதியற்ற முடிவில் இருந்தாள்.
ஆனால், இப்போது தானே மனோகரனிடமிருந்து விவாகரத்து என்னும் வளையத்தில் இருந்து வந்திருக்கிறோம். உடனே மறுமணம் என்றால், பார்ப்பவர்கள், ஏற்கெனவே இவனுடன் தொடர்பில் இருந்திருக்கிறாள் என நினைத்தால், இவனுக்காகத்தன் கணவனையே விவாகரத்து செய்துவிட்டாள் என்றால்? என்னால் தாங்க முடியாது.
அவள் பலதும் யோசித்து, 'கொஞ்ச காலம் போகட்டும்' என மனதில் நினைத்து, அவள் பொறுமையாக இருக்க அதற்குள்ளாகவே அவனது சுயரூபம் வெளிப்பட்டு விட்டது. போனில், அவன் "வைஷ்ணவி உனக்கு வாழ்க்கை தரனும்னு நினைக்கறேன்" என சொல்ல, "ச்ச்சீ போடா நாயே!" அவள் கத்தியது தான் அவளது வாழ்க்கையின் அதிகபட்ச கோபம் வெளிப்பட்ட தருணம்.
நிறைய ஆண்கள் இங்கே பேச தெரியாத தடிமாடாக இருக்கிறார்கள் என வைஷ்ணவி நினைத்துக் கொண்டாள். அவனுடைய மோசமான செயல்பாடுகள், நடத்தைகள் அவளுக்கு கொஞ்சமும் பிடிக்கவில்லை. 'இவன் இன்னொரு மனோகர் தான். இவர்களுக்குள் எந்த வேறுபாடும் இருக்காது' என அவள் மூளைக்குள் உரைக்க, அவள் நாசுக்காக விலக்கி வைத்தாள்.
ஆனால், அவள் என்னதான் தவிர்த்து இருந்தாலும், கிட்டத்தட்ட அனிருத் அவளுக்கு சில காலம் மானசீக காதலனாக இருந்தவன்தான். அவன் குரலை கேட்டு அவள் கிறுகிறுத்திருக்கிறாள்.
ஆனால், அந்த அனிருத் இப்போது தனக்கு கீழே வேலை செய்யும் மந்தாகினியை, தனது பி.ஏ.வை கட்டிப்பிடித்து புரண்டு இஷ்டத்திற்கும் அனுபவிப்பது அவளுக்கு ஒரு துரோகமாக தெரிந்தது. அவன் யாரோவாக இருந்தாலும் கூட அவளால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. ஆத்திரம் அதிகமாகி அழுகையாகிக் கண்கள் சிவக்க, 'ஏன் இப்படி தன்னை சுற்றிலும் இருப்பவர்கள் துரோகம் செய்கிறார்களாகவே இருக்கிறார்கள்?' என எண்ணிய போது அவளது தொண்டை அடைத்துக் கொண்டது. காரில் ஓவென்று அழுதுவிட போகிறோமே என பயமாக இருந்தது. நெஞ்சு வேகமாய் அடைத்தது.
அதே சமயம் அவளது பெண்மை உணர்வுகள் மோசமாக கிறங்கடித்து ஒரு பக்கம் சோகம், இன்னொரு பக்கம் மோகம் என கலவையான மனக் குழப்ப நிலையில் அவள் இருந்தாள்.
மண்டபத்தில் அனிருத் மந்தாகினியை எம்பி எம்பி குத்திய காட்சிகள் வந்து அவளை அலைக்கழிக்க, அவளின் அடிவயிற்றுக்கு கீழே டாக்டர் நித்யானந்தன் அடிக்கடி கொடுத்த மூலிகைகள், மருந்துகள், அந்த முதிர் கன்னிக்கு அளவிலா காமத்தை உண்டு பண்ணியது. பெண்ணின் தேகமெங்கும் காம உணர்வை கிளறக்கூடிய அந்த மூலிகைகள், கிழங்குகள் ஆகியவற்றை கிரிஜா இடைவிடாமல் அவளுக்குள் கொடுத்துக் கொண்டிருந்ததால், வைஷ்ணவியின் ஒழுக்க கட்டுப்பாடான தேகம் அவளின் சொல் பேச்சு கேட்காமல் உள்ளுக்குள் துடித்துக் கொண்டிருந்தது.
அவள் அணிந்திருந்த உள்ளாடைக்குள் ரகசிய மழை பெய்து கொண்டிருந்தது. இன்ப அவஸ்தையில் அவள் நெளிந்தாள்.
ஓ, அனிருத். நான் சில காலம் வெட்கத்தை விட்டு காதலித்த அனிருத். இப்போது மந்தாகினியை விட்டு என்னுடன், இந்த மழையில் இந்த காரில் வரமாட்டானா? மந்தாகினியை தொட்டது போல தொட மாட்டானா? அவன் ஒரு 'ஹக்' கொடுத்தால் கூட போதுமே என்கிற ஒரு மோசமான மனநிலைக்கு அந்த அப்பன் அம்மா இல்லாத, பவித்திரமான பெண்ணான வைஷ்ணவிக்கு தோன்றியது தான் விந்தையிலும் விந்தை.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 67

கார் டவுனை விட்டுப் பிரிய அவள் வெளியே பார்க்க, எதிர்புறமாக ஓடும் மரங்கள் மறைந்து அங்கே அனிருத், மந்தாகினியுடன் செய்த புணர்ச்சி ஒரு சினிமா காட்சி போல அவள் கண்ணுக்கு தெரிய, தன்னை மறந்து ஒருகணம் அந்தக் காட்சியிலேயே ஆட்பட்டுப் போன வைஷ்ணவி வெடுக்கென்று கழுத்தை காரில் திருப்பிக்கொண்டாள்.
காருக்குள் பார்வையை வேறுபுறம் செலுத்தியபோதும் வேறெதுவும் அவள் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. தேவகிரி மண்டபத்தில் பார்த்த அந்தக் காட்சி அவள் கன்னி மனதில் பசுமர ஆணியாய் அப்பட்டமாய்ப் பதிந்துவிட்டது. 'அய்யோ இனி எனக்கு வேறெந்த காட்சியும் தெரிய போவதில்லையோ?'
அப்புறம் அவர்கள் இருவரும் என்ன செய்திருப்பார்கள்? மறுபடி இன்னொரு தடவை? காரில் பின் சீட்டில் படுத்து ஒரு தடவை? ச்சீ. எனக்கேன் இதெல்லாம் தோன்றுகிறது? அவர்கள் இருவரும் அம்மணமாய், பின்னாலேயே ஒரு காரில் வருவதாக மனத்தில் பிரமை தட்டியது.
உடனே காமத்தை வெல்லும் ஒரு கீர்த்தனையை எடுத்து மெல்ல முணுமுணுத்துப் பாடிக்கொண்டு வந்தாள். ம்கூம்ம் மனம் கேட்கவில்லை. தனக்கு மிகவும் பிடித்த பட்டினத்தடிகள் பாடல்களை மனதுக்குள் மெட்டமைத்து,
'கூற்றைப் புன்தோல், உதிரக் கட்டளை, நாற்றப் பிண்டம், நான்முழத்து ஒன்பது பீற்றல் துண்டம், பேய்ச்சுரைத் தோற்றம், ஆசைக் கயிற்றில் ஆடும் பம்பரம்'
என்றெல்லாம் பாடி மனதை மாற்றப் பார்த்தாலும் அவளது உள்மனம் என்னவோ,
"பொன் வானம் பன்னீர் தூவுது இன்னேரம், அட எண்ணம் மீறுது, வண்ணம் மாறுது கண்ணோரம்,"
என்று சினிமா பாட்டைத்தான் பாடியது.
ச்சே இதென்ன வேதனை? ஏன் இப்படி மனம் எனக்கு தள்ளாடுது? நான் இத்தனை பலவீனமான பெண்ணா? ஒரு புணர்ச்சி காட்சியே என்னை இப்படி செய்யுமா? பாடாய்படுத்துமா? நான் சீரழிய இரு உடல்களின் கூடல் காட்சியே போதுமா?
தன்னை விட சின்ன பெண், அவளுக்கென ஒரு ஜோடியை தேடிக் கொண்டாளே என்கிற ஆதங்கமா? பொறாமையா? அதுவும் எனக்கு? ச்சி சீ புளிக்கும் இந்த காமம், அழிந்து போகும் இந்த தேகம்,
"பச்சிலைக்கும் வாய்க்கு எச்சிலுக்கும் வீங்கு பச்சிலைக்கு மாட்கொள் அரன் வாழ்வே"
அவள் மனம் பட்டினத்தடிகளை பாட முயன்றாலும்,
"மழை பூக்களே, ஒதுங்க இடம் பார்க்குதே, மலர் அம்புகள் உயிர் வரைக்கும் தாக்குதே, மழை செய்யும் கோளாறு, கொதிக்குதே பாலாறு,"
என்று தான் ஊளையிட்டு பாடியது. சாலையில் பெருமழை பொழிந்து கொண்டிருக்க, "இது பாடலால் இசைக்கும் காமன் பூஜைக்கு நேரமா? இந்த ஜோடிவண்டுகள் கோடு தாண்டிடுமா" என அவளை கேட்டது.
கச்சைக்குள் காம்புகள் முட்டியது. 'சே எதுக்கு தான் இந்த சிறிய கச்சையை போட்டோமே? காம்புகள் குத்தி இப்படி வலிக்குதே?' அவள் தவிப்பு பல மடங்கானது.
மறுபடியும் அனிருத்தும் மந்தாகினியும் இருவரும் அம்மணமாய், கட்டி பிடித்தபடியே பின்னாலேயே ஒரு காரில் வருவதாக மனத்தில் பிரமை தட்டியது. மனப்பிரமை அவளை பாடாய்படுத்த கொஞ்ச தூரம் சென்றதும் ஏனோ அவள் மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்தாள்.
மெல்லிய இருளில் கனவேகமாக, காரின் பின் அடியிலிருந்து வெளியேறி ஓடும் மண்சாலை தெரிந்தது. வெறிச்சோடிச் சென்ற சாலையின் இருபுறமும் வளர்ந்திருந்த மரங்கள் ஓடி தூரத்தில் ஒன்று சேர்வது போல் தோன்றியது. அதில் ஒரு புறம் மந்தாகினி, இந்த பக்கம் அனிருத், மரம் எப்படி மனிதர்கள் ஆனார்கள்? என அவள் நினைக்க,
"ஏன் என்னம்மா ஆச்சு?" சுரேஷ் கேட்டான்.
"ஏன் ஒன்னுமில்லையே" அவள் திடுக்கிட்டாள்.
"இல்ல பின்னால் பார்த்துட்டு வர்றீங்களே? அதான் கேட்டேன்."
"சரி நீ போ ஒன்னுமில்லை" அவள் பார்க்காத போது தலையில் அடித்துக்கொண்டாள். மனம் ஏனோ அந்த திருடன் அனிருத் பேரை சொன்னது. எவ்ளோ பெரிய உறுப்பு? அந்த பெண் அழுதால் கூட அவன் விடவில்லையே,
அப்படித்தான் கிரிஜாவும் அந்த நிலையில் இருந்தாள். ஆனால் கிரிஜா அழவில்லை. அவள் அனுபவப்பட்டவள் அல்லவா?
வைஷ்ணவி திரும்பி காரில் இருந்த புத்தகத்தைப் பிரித்தாள். பாதி இசை பற்றி, அவளே எழுதியவை. எல்லாம் ஏற்கெனவே பலமுறை படித்துப் படித்துப் பழகிப்போனவை. இருந்தாலும் எடுத்து பார்க்க, பக்கங்கள் முழுக்க அந்த நிர்வாண உடல்கள், புத்தகத்தின் ஒரு பக்க விளிம்புகளில் மந்தாகினி காலை விரித்துக் கொண்டிருப்பது மனக்காட்சி,
மீண்டும் மீண்டும் அந்த அம்மண உடல்கள்,
'சீ இது என்ன சபலம். இதென்ன எனக்குள் இவ்வளவு அழுக்கு' என்று தனக்கு உள்ளூறவே சீறிக்கொண்டாள். 'கந்தா கடம்பா கதிர்வேலா' என மனது நினைத்தாலும்,
"மலர்கணை பாயாதோ மது குடம் சாயாதோ, இந்த வெள்ளை மல்லிகை தேவ கன்னிகை தானமா"
என பாடல் வரிகள் அழுத்தம் திருத்தமாக ஓடியது,
அய்யோ இதென்ன காம சோதனை, இத்தனை காலம் ஒழுக்க சிகாமணியாய் இருந்துவிட்டு? காரில் காம நாற்றம் அவளை புரட்டி எடுக்க,
"ஏசி ஆஃப் பண்ணு" அவள் சொல்லிவிட்டு, கார் ஜன்னலை திறந்தாள்.
"தூறல் வருதம்மா"
"வரட்டும்" கோபமாய் சொன்னாள். ஈர மழைக்காற்று அவளின் சூட்டை தணிப்பதற்கு பதில் அதிகமாக்க, கார் சீட்டுக்குள் அவன் சொன்னபடி, சட் சடவென பொட்டுப் பொட்டென்று தூறல் விழுந்தது. சுற்றும் முற்றும் அந்த மண்பாதையில் வெளிச்சத்தையே காணோம். ஜன்னலுக்குள் தலை விட்டு மேலே பார்க்க, வானம் கறுத்து இருண்டு போய்விட்டது. 'பேய் மழை இருக்கு இன்னைக்கு?' என முணுமுணுத்தாள்.
டிரைவர் சுரேஷ் பக்கத்தில் கண்ணாடியில் வைப்பர்கள் மழைத்துளியை வழித்து எடுக்க, கண்ணாடிக்கு எதிரே நீண்டு கிடந்த மண் சாலையில் மரங்களும்கூட இருளில் கறுத்துப்போய்விட்டன. கார் வெளிச்சம் மட்டுமே பிரதானமாக இருக்க, அவள் மீண்டும் தனது கதவுகளின் கண்ணாடியை உயர்த்திவிட்டு பேசாமல் அமர்ந்திருந்தாள். பாடல் புத்தகங்களை எடுத்து வெறும் சலனமில்லாமல் பார்த்தாள்.
'ஏன் தான் இசக்கி அம்மன் கோயிலுக்கு போனோம்? தப்பு. அது கூட பரவாயில்லை. ஆனால் அங்கிருந்து ஒரு கி.மீ தொலைவில் உள்ள தேவகிரி மண்டபத்துக்கு போனது தான் பெரும் தவறு. இந்த சுரேஷ் செய்த வேலை அது! அந்த காதல் ஜோடிகள் பக்கம் போனதும் தவறு, சே, அப்பாவின் பிறந்த நாளில் இப்படி ஒரு சோதனையா எனக்கு?'
காரின் உள்ளே வெளிச்சம் இருந்தாலும், வெளியே சாலை பூராவும் இருள் தான். அவள் மனமும் இருள் தான். இதற்கு முன்பு எப்போதும் சந்திக்காத இருள். மீளவே முடியாத இருள். மழையைத் தவிர, கார் கூரையில் சட சடவென அது தரும் சத்தம் வேறெதுவும் தெரியவில்லை. கார் அதிக குலுங்கல்களோடு நிதானமாக போக, கார் பின் சீட்டில் சாய்ந்து உட்கார்ந்திருந்த வைஷ்ணவி இன்னும் இலேசாய் கிறக்கமடைந்திருந்தாள். தேவையில்லாமல் அந்த நேரத்தில் மனோகரனை பற்றி நினைத்தாள்.
அநியாயமாக ஒரு ஆணின் வாழ்க்கையை பாழாக்கி விட்டோமோ? கொஞ்சம் பொறுத்திருக்க வேண்டுமோ? வேலைக்காரி கிரிஜாவை பலாத்காரம் பண்ணப் பார்த்த காட்சி பார்த்து தான் எனக்கு அதிக கோபம் வந்தது. மனோகரன் அழகன், கம்பீரமானவன். அவன் வயதுக்குரிய திமிரை பெரிதாக எடுத்து கொண்டு நான் புறக்கணிக்க அவன் எங்கே போவான்? தண்ணீர்ப்பள்ளம் இருக்கும் இடம் தேடி தானே போகும்? அவன் என்னால் தான் கிரிஜாவை தேடி போனான். மணமான ஆணை உடல் பசிக்கு வெளியே அனுப்பியது என் தவறு. அவனுக்கும் தராமலும், நானும் பசியாறாமலும், பட்டினியாய் இருந்து, இன்று யாரோ ஒன்றாக இருந்ததை பார்த்து இப்படி உள்ளம் கெட்டு அலைவதற்கு தாலி கட்டிய கணவனே மேல் அல்லவா? அவனும் அடுத்த கல்யாணம் செய்யாமல் இருக்கிறானாமே?
ச்..சே.. அவனை கடைசியாக கோர்ட்டில் பார்த்தது.
"அவங்ககிட்ட ரெண்டு நிமிஷம் பேச வேண்டும்" அப்பாவிடம் கெஞ்சினான் மனோகரன்.
"போடா, இனி பேச ஒன்னுமில்லை போ" அப்பா விரட்டி விட்டார்.
அவனுடன் வாழ்ந்திருந்தால்? அவன் இப்போது அருகே இருந்தால்? உடனே தலையை ஆட்டிக் கொண்டாள். 'தப்பு, நான் இப்படியெல்லாம் நினைக்கவே கூடாது. என் கடன் இசை, பாடுவது இன்னும் இன்னும் பாடுவது, நல்லா பாடுவது, புத்தகம் போடுவது, அது போதும்.'
ஆனால், இந்த அற்ப விஷயத்தையே பூதாகரமாய் இந்த முக்கால் மணி நேரமாய் நான் கனவு கண்டு வருகிறேன். காமத்தை உதற அவ்வளவு ஞானம் கூடவில்லை என்றே கருதினாள். தன் முன்னால், கார் ஓட்டுவதிலேயே கவனமாயிருக்கும் டிரைவர் சுரேஷ்ஷைப் பார்த்தாள். அவனது பரந்த முதுகை பார்த்தாள். அனிருத்தை விட, சுரேஷ் ஆஜானுபாகுவாக மிகுந்தவன். அவனைப் போல ஒரு நாசுக்கு இல்லையென்றாலும் நிஜமான பவ்யமுடையவன்.
சிறிது நேரம் அவன் முதுகையே கீழ்கண்ணால் பார்த்துக்கொண்டிருக்க 'ச்ச்சீ என்ன காரியம் செய்கிறேன்' என அவள் அலைபாய்ந்தாள். அடிக்கடி அவளது கண்கள் அவன் முதுகிலும் வெளியவும் போய் போய் வந்தன. 'அப்பா என்ன சோதனை இது? டேய், வீட்டுக்கு சீக்கிரம் போயேன்டா, கடவுளே, இன்னும் சில கி.மீ தான்,' அவள் அவனது முதுகை பார்க்க, அவனது உரம் பாய்ந்த பிடரியும், அகன்ற சட்டைக் காலரும், சட்டையை மீறும் அகன்ற தோளும் தெரிந்தது. மிக நேராக உட்கார்ந்திருந்தான். பவ்யம், பணிவு, கம்பீரம் எல்லாம் சேர்ந்த கலவையாக அவன் இருந்தான். அவனது வலிமையான கரங்கள் ஸ்டீயரிங் வீலை லாவகமாக இறுக்கமாக பற்றியிருந்தன. இதை வைத்து தானே அன்னைக்கு படப்பிடிப்பு இடத்தில் ஆட்களைப் பந்தாடினான்? என்ன வேகம்? துணிச்சல்? வலிமை?
ஆனால், "போதும் உட்கார்" என ஒற்றை உத்தரவு போட்டவுடன் போய் உட்கார்ந்து விட்டான். அது தான் சுரேஷ்.
பொங்கல் கழித்து அவனை வேலையை விட்டு நிறுத்திவிட நினைத்தது நினைவுக்கு வந்தது. 'வேலையை விட்டு போ' என சொன்னதுமே "எனக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகவில்லைம்மா. சென்னையில அப்பா அம்மா இருக்காங்க. வேற வருமானமில்லை, நீங்க திடீரென்று நிறுத்திட்டீங்கன்னா நான் எங்கேம்மா போவேன்?" என சொன்னானே?
சரி டவுனில் வேலை இருக்குன்னு சொன்னோமே, போய் பார்த்திருப்பான். ஆனால், அது பற்றி நாம் கேட்கவில்லையே? கேட்கலாமா? வேண்டாம். இப்போது நான் இருக்கும் நிலையில் அவனுடன் பேசாமல் இருப்பது உத்தமம்.
ச்ச்சே, தனக்கு ஏன் இந்த நினைவெல்லாம் தோன்றுகிறது? அந்தச் சம்பவத்தினை, இவனை, இவன் உடல் வனப்பினை, முரட்டுத்தனத்தினை ஏன் இப்போது நான் நினைக்க வேண்டும்? இப்போது அதை நினைக்க என்ன வந்தது? அவள் தன் மனதைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் கேட்டுக்கொண்டாள்.
சுரேஷ் நல்லவன். நல்லவிதமாய் இயல்புடன் பழகுகிறான். சொல்வதெல்லாம் செய்வான். சே என்ன பேச்சு, நான் என்ன சொல்ல, அவன் என்ன செய்ய?
சே நானா இப்படி? முதலில் அனிருத், அப்புறம் மனோகரன், இப்போது என்ன சுரேஷ்ஷா? எனக்கென்ன தான் ஆயிற்று? போயும் போயும் எனக்கு வண்டி ஓட்டும் ஒரு டிரைவரிடம்,?
அட டிரைவர் என்றால் கேவலமா? அப்படியானால் அவனைவிட ஒரு படி உயர்ந்தவனாக இருந்தால் ஓகேவா என்ன? அட நித்யானந்தன்ஆக இருந்தால்? எவ்வளவு நயவஞ்சகம் அந்த நித்யானந்தன்னுக்கு? என் சேலையை தூக்கி, இடுப்பை திட்டு மார்பின் திண்மையை பார்த்து ரசித்து விசிலடித்து அதை தொட்டு அமுக்க அவன் தயாராக, நல்லவேளை இந்த டிரைவர் தானே வந்தான். போட்டு தாக்கி பந்தாடிவிட்டானே!
இவன் வராமல் போயிருந்தால் நித்யானந்தன் என்னை கண்டிப்பாக சூறையாடி இருப்பான். இந்த மந்தாகினியை போல நானும் கால்களை விரித்து, ச்ச்ச்சீ என்ன நினைப்பு அது? அதான் சுரேஷ் வந்தானே? அவன் வரவில்லையென்றால் நித்யானந்தன்னுக்கு இணங்கி இருப்பேனா? ஏற்றிப்பேனா? என்ன தான் இதுல இருக்கு?' என ஒரு தடவை நித்யானந்தன்னை புணர அனுமதித்திருந்தால்?
அதுவும் ஐம்பது வயதுக்காரனுடனா? எப்படியோ அவளின் மன நிம்மதி குலைந்தது. உள்ளே பெருத்த ஓசை கேட்டது.
'கடவுளே ஏன் இப்படியெல்லாம் யோசிக்கிறேன்? இந்த நினைப்பை, தொடர்ச்சங்கிலியை அறுத்து விடேன். என்றுமே இல்லாமல் இந்த நினைப்பெல்லாம் ஏன் எனக்கு கொடுக்கிறாய்? நீயும் ஏன் என்னை சோதிக்கிறாய்? வான்மழை இருக்கட்டும். இந்த காம மழை ஓயாதா! இந்த காம இருள் விலகாதா!'
அவள் கண்களை கெட்டியாக மூடிக் கொண்டாள். மனதில் இன்னும் பொன்வானம் பன்னீர் தூவிக் கொண்டிருக்க, கண்களை திறக்கவே பயந்தாள். திறந்தால், பார்வை வழுக்கிக்கொண்டு இந்த டிரைவரின் முதுகுக்கு தான் பார்வை போகிறது. இப்படியா ஒருவனுக்கு கட்டுக்கட்டாக தசைகள் திரண்டு சட்டையிலிருந்து கட்டுக்கட்டாக பிதுங்கிக் கொண்டிருக்கும்?
அவளுக்கு கண்களை மூடினாலும் பயமாயிருந்தது. "மலர்கணை பாயாதோ மது குடம் சாயாதோ," வரிகள் அவளை கடுமையாக தாக்கின. மந்தாகினியின் மதுக்குடம் சாய்ந்தா இருந்தது? இல்லையே, மேலே தூக்கிய நிலையில், அந்த அனிருத்தின் மலர்கணை சாவகாசமாக உள்ளே போய் வரும் கோணத்தில் தான் இருந்தது,
'ஆ, அச்சோ எனக்கு பைத்தியம் தான் பிடித்திருக்கிறது, இதெல்லாம் என்ன நினைப்பு? என்ன புத்தி? அதுவும் எனக்கு? இந்த ஒரு மாதமாய் உடம்பே சரியில்லை, பரபரவென எதுவோ ஓடுகிறது. உள்ளாடையில் அதிகமாக வெள்ளைப்படுகிறது. தோழி டாக்டரை கேட்டால், 'தனியா இருக்கீங்கள்ல அதான்' என்கிறாள். அதற்கும் இதற்கும் என்ன சம்பந்தம்? என்ன அறிவியல் காரணம்?' அவள் நினைத்தாள்.
ஆண்களே இல்லாத உலகத்தில் வெள்ளைப்படுமா? ச்சே இந்த ஆண்கள் மட்டும் என் வாழ்க்கையில் வராமல், என் கண்ணில் படாமல் இருந்தால்?
காருக்குள்ளே இருக்கும் சுரேஷ்ஷிடம் ஏதாவது பேச அவள் திடீரென நினைத்தாள். மனம் 'வேண்டாம் வேண்டாம்' என நினைத்தாலும் அவள் வாய் அவளின் பேச்சினைக் கேட்கவில்லை. பாவம் மதியம் வெளியே அவனை வெயிட் செய்ய சொல்லிவிட்டு நாம் மட்டும் தானே உள்ளே ஹோட்டலுக்கு சாப்பிட போனோம்?
'மதியம் சாப்பிட்டாயா? என்ன சாப்பிட்டாய் சுரேஷ்?' என கேட்க அவள் வாய் திறக்க, 'தொம்' என காரில் சத்தம் கேட்டது. வண்டி பயங்கரமாய் குலுங்கி நின்றது. சாய்ந்தது.
"ஏய் என்னாச்சு?"
"மேடம்,"
"பாருப்பா, என்ன ஆச்சு?"
காரின் பின் டயர், அதே பள்ளத்தில் இறங்கி மேலே ஏறமுடியாமல் நின்றது. வெளியே மழை, ரெட் அலர்ட் விட்ட ரேஞ்சுக்கு பொழிந்து கொண்டிருந்தது.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 68

"என்னாச்சு,. சொல்லி தான் தொலையேன்!"
"கார் பள்ளத்துல மாட்டிக்கொண்டதம்மா."
'மழை செய்யும் கோளாறு, கொதிக்குதே பாலாறு, ஊஊஊஊ' அடச்சே இதென்ன? இந்த இக்கட்டான நேரத்தில் இப்படி ஒரு பாடல்வரி என் மனதுக்குள்,
"காரை ஆக்ஸிலரேட்டர் கொடு."
"சரிங்கம்மா," அவன் கடுமையாக முயற்சித்தான். கார் ஏறவில்லை.
"இருங்கம்மா பின்னாடி போய் பாக்குறேன்."
"நான் ஸ்டீயரிங் பிடிக்கட்டுமா?"
"வேணாம்மா, இருங்க." அவன் கதவை திறந்து பின்னால் போய் பள்ளத்தைப் பார்த்தான். அந்த பழைய பள்ளம் தான். ஆனால் அன்றை விட இன்று பெரிதாகி இருந்தது. பள்ளம் முழுக்க நீர் நிரம்பி இருக்க, கிரிஜாவுடன் வந்த போது சிக்கிய அதே பழைய பள்ளம் தான். ஆனால் அது திடம், இது எதிர்பாராதது. காரை கண்டிப்பாக ஒரே ஆளால் தூக்கி தள்ள முடியாது.
"என்ன ஆச்சு?" வைஷ்ணவி கேட்டுக் கொண்டே வர,
"அய்யோ நீங்க ஏன் வந்தீங்க? கார்ல போய் இருங்கம்மா."
"இருக்கட்டும். இப்ப என்ன பண்றது? நனையறீங்களே நீங்க?"
"ஏன் கத்தறே? ஒற்றை ஆள் நீ எப்படி தூக்குவே?"
"அம்மா, அதை நான் பார்த்துக்கறேன், நீங்க உள்ள போங்களேன்."
'ஷட் அப், எப்ப பார்த்தாலும் அம்மா அம்மா அம்மா,' அவளுக்கு அவனை ஏனோ திட்டவேண்டும் போலிருக்க,
"இரு நான் போய் ஆக்ஸிலரேட்டர் கொடுக்கறேன், நீ தள்ளு,"
அவள் அவன் சீட்டில் போய் உட்கார்ந்தாள். சீட்டில் படர்ந்து இருந்த அவனது உடல் சூடு அவளுக்கு பரவ, அவள் திகைத்துப் போய் செய்வதறியாது விழிக்க,
"அம்மா அம்மா தள்றேன்மா,"
"ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்," ஆக்ஸிலரேட்டர் கொடுத்தாள். கார் மேடேறியது. அவன் வர, அவள் கதவை திறக்க, கதவு அவன் மீது இடிக்க,
"இடியட், தள்ளி நில்லு, மரம் மாதிரி வழியில நிக்கறியே!" அவனை அவள் தேவையில்லாமல் திட்டினாள்.
"மன்னித்துவிடுங்கள் அம்மா."
"பள்ளம் கூட பார்த்து வர மாட்டியா?"
"தண்ணியில பள்ளம் தெரியலம்மா."
"சரியான மடச் சாம்பிராணி, ஞான சூன்யம்!"
"மேடம்?" அவன் திகைக்க,
"தினமும் வர வழிதானே?"
"மன்னித்துவிடுங்கள் அம்மா."
"போற புது இடத்துல இப்படி வகை தொகை இல்லாம வண்டி ஓட்டிடாதே, புரிகிறதா?"
"சரிங்கம்மா." தன் எஜமானிக்கு ஏன் திடீரென இவ்வளவு கோபம்? அவன் புரியாது விழித்தான்.
"வண்டியை எடு."
அவள் பின் சீட்டில் வந்து உட்கார்ந்தாள். உடல் முழுக்க அணலாய் அடித்தது. படபடவென மார்புக் கூடுகள் துடித்தன. அவள் காட்டு இருளை பார்த்து அச்சப்பட்டாள்.
கார் கிளம்ப, அவள் தேகம் கொதித்தது. மழையில் நனைந்தது, ஈரக் காற்று எல்லாம் சேர்ந்து அவள் உடலின் சூட்டை கிளப்ப,
"ஏசி ஆஃப் பண்ணு,"
"சரிங்கம்மா." அவன் ஏசி பட்டனை தேட,
"மழை பொழியுது, உடம்பெல்லாம் ஈரம், ஏசி ஆஃப் பண்ணனும்னு அறிவில்ல உனக்கு!" கடுமையான வார்த்தைகள் வந்து விழ, அவன் திகைத்துப் போய்,
"மன்னிச்சுக்கங்கம்மா," அவன் பதறிப் போய் ஏசியை ஆஃப் செய்தான்.
'அம்மா எப்போதும் இப்படி திட்டியதில்லையே? அய்யோ இந்த வீடு எப்ப தான் வரும்? ஒரு பதின்மூன்று கிலோ மீட்டருக்கு பத்து மணி நேரமா?'
கார் பங்களாவை நெருங்கியது. செக்யூரிட்டி இல்லை. சுரேஷ்ஷே ஓடிப்போய் கேட்டை திறந்து காரை எடுத்தான். பெருமழை அப்போதும் விடவில்லை. இது தான் உலகின் கடைசி மழை போல கொட்டிக்கொண்டே இருந்தது.
போர்டிகோவில் கார் வந்து நின்றதும், சுரேஷ் முதலில் இறங்கி காரின் பின் கதவை திறந்துவிட்டான். ஆனால் வைஷ்ணவியால் சட்டென எழுந்திருக்க முடியவில்லை. கோபத்தில் கத்தியதாலே என்னவோ, கால்களில் பலமில்லை. அதிகம் சோர்ந்து போயிருந்தாள். மாறுபட்ட மனநிலைகள், அதிக யோசனைகள் அவள் உடலின் சமநிலையைக் கெடுத்து அவளை ஒரு வழியாக்க, உடலை முன்னுக்கு அசைத்ததுமே அவளுக்கு தலை சுற்றுவது போலிருந்தது.
"கிரிஜாவை கூப்பிடவாம்மா?"
"வேணாம் நீ போ, காரை ஷெட்ல விடு."
அவள் ஒரு காலை காரிலிருந்து தரையில் எடுத்துக் கீழே வைத்து, கார் கதவை ஊன்றி, மறுகாலையும் எடுத்து வைக்கும்போது அவள் தள்ளாடினாள். 'இதென்ன தரை ஆடுகிறதா? என் உடல் ஆடுகிறதா?' இறங்கி அசையாமல் நின்றாள். அவன் மரமாய் அச்சத்துடன் நிற்க,
"எனக்கொன்னும் இல்லை. நீ போன்னு சொல்கிறேனல்லவா?"
அவள் அடுத்த அடி வைக்க போக, அது முடியாமல் அவள் கால் நகர மறுக்க, உடல் பின்னோக்கி கார் பக்கம் சாயப் போக,
"அய்யோ என்னாச்சும்மா?" அவன் பதறி, துணிச்சலாக அவளை ஆபத்துக்குதவியாய் சட்டென்று தாங்கிக்கொள்ள, அவனுக்கு உடம்பு நடுங்கியது.
வைஷ்ணவியின் உடம்பு முழுதுமாய் அவன் மீது பட்டு நசுங்கவில்லை. உடம்பும் உடம்பும் தொடவில்லை என்பது தான் அந்த பொழுதின் ஆகச் சிறந்த பெரிய ஆறுதல். அவன் விட்டால், அவள் தளர்ந்து விழுந்து விடுவாள் போல ஒரு தலைச்சுற்றல், மயக்கம். அவளை காரிலும் அல்லாமல், தன் மீதும் அல்லாமல் அவளை ஒப்புக்கு பிடித்தவன்,
"ஏய் கிரிஜா," என பொண்டாட்டியை கூப்பிடுபவன் போல அத்தனை அதிகாரம், அந்த பங்களா அதிர்ந்து படபடவென நொறுங்கும்படி கத்தினான்.
"அய்யோ என்னாச்சு?" அவள் எதிர்க்குரலிட,
"வா இங்கே சீக்கிரம், அம்மாவுக்கு உடம்பு சுகமில்லை. மழையில் நனைஞ்சிட்டாங்க, நடக்க முடியல வா!"
கிரிஜா உள்ளேயிருந்து கதவைத் திறந்துகொண்டு ஓடிவந்தாள். கலவரமாக இருந்தாள்.
"அ, அம்மா மழையில நனைஞ்சிட்டாங்களா,?"
"ஏ, ஏன் நனைஞ்சாங்க,?"
"கார் நின்னுச்சு, அதுக்குள்ள அம்மா சட்டென்று இறங்கிட்டாங்க. நீ கூட்டி போ சீக்கிரம், வெளி காற்று ஆகாது,"
"செருப்பு கழற்றுகிறேன் முதல்ல."
"வேணாம், செருப்போட போகட்டும், கால்ல ஈரம் ஏறுது, இந்தா இந்தா முதல்ல அம்மாவப் பிடி. இந்நேரம் தடால்னு சாய்ந்து விழுந்துவிடப் பார்த்தார்கள்" என்றான் கவலையாக.
"சரி நீ போ, நான் பார்த்துக்கறேன்."
"சரி."
கிரிஜா வைஷ்ணவியை கைதாங்கலாக பிடித்து உள்ளே அழைத்து வந்தாள்.
"சோபாவில உட்கார்ந்துகொள்கிறீர்களா?"
"இல்லை என் ரூமுக்கு போறேன்."
"படி ஏறணுமே?"
"பரவாயில்லை நான் போறேன்."
"சரி, சாப்பிடவில்லையே நீங்க?"
"கோயில்ல வெண் பொங்கல் சாப்பிட்டேன், எனக்கு எதுவும் வேணாம்."
இருவருமே படிக்கட்டில் ஒன்றாய் ஏற, வைஷ்ணவியின் கனத்தை கிரிஜாவால் தாங்க முடியவில்லை.
"சுரேஷ், சுரேஷ்,"
"என்ன ஆச்சு?" ரூமை நோக்கி சோர்வாய் போய்க் கொண்டிருந்த அவன் குரல் கேட்டு உள்ளே ஓடி வந்தான்.
"கொஞ்சம் பிடி,"
அவன் திகைத்தான்.
"ம்ம்ம் அம்மா பக்கம் பிடி, சாயறாங்க."
அவன் பிடித்தான். மிக மரியாதையாய் அவளின் புஜத்தை மட்டும் பிடித்தான். அவர்கள் இருவரையும் வைஷ்ணவி பற்றிக் கொண்டாள். வைஷ்ணவியை ஈரம் சொட்டச் சொட்ட, படிக்கட்டில் மூவருமே மெல்ல நடக்க, மேல்தளம் வந்தவுடன்,
"சரி நீ போ சுரேஷ்" என்றாள் கிரிஜா.
"எதுவென்றால் கூப்பிடு, விடிந்தால் ஆஸ்பத்திரி போலாம்."
"ஆஸ்பத்திரியா? நல்ல நாளெல்லாம் வருது, இப்ப போயா?"
"ஆமா, நாள் நட்சத்திரமெல்லாம் பார்க்க வேணாம்."
"சரி, நீ போறப்ப கிச்சன் போய் வெந்நீர் வெச்சுட்டு போ."
"ம்ம்." அவன் அவசரமாய் கீழே போனான்.
"என்னம்மா? எதுக்கு இப்படி மழையில் நனையனும்?" கனிவுடன் கேட்டாள் கிரிஜா.
"ம்கூம் எனக்கு ஒண்ணுமில்லை. என்னை விடு கிரிஜா. லேசா தலைவலி, ஜுரம், கிர்ருன்னு இருக்கு. ஏதாச்சும் காட்டன் புடவையை எடு. அலமாரியில தைலம் இருக்கும் எடு" என்று சொன்னாள்.
'குரலே சரியில்லை. பாடகிக்கு குரல் தானே முக்கியம். இப்படி கொண கொணவென பேசுகிறாளே?' கிரிஜா யோசித்தாள்.
"இருங்க ஹீட்டர் போடறேன், கொஞ்சம் பாதத்தை பக்கெட்ல வெச்சு பாருங்க."
அவள் பாத்ரூமுக்கு போக, வைஷ்ணவி பாவாடை, கச்சை, உள்ளாடை, ஈரப் புடவை எல்லாம் அவிழ்த்து எறிந்துவிட்டு வேறு புடவை, உடைகளை எடுத்து அணிந்து கையில் கிடைத்த துண்டை எடுத்து தலையை நன்றாகத் துவட்டிக் கொள்ளும் போது கிரிஜா பக்கெட்டில் சூடான நீரை எடுத்து வந்து தர, இரு கால்களையும் பக்கெட் நீரில் விட இதமாக இருந்தது. ஆனால் அதிக நேரம் உட்கார முடியவில்லை.
"குடிக்க தண்ணீர் கொடு, படுக்கறேன்."
"சுரேஷ் போயிருக்கான் சுடுதண்ணீர் போட, கிச்சனுக்கு."
"அவனுக்கு ஏன் சிரமம்?"
"பரவாயில்லை, அதெல்லாம் செய்வான்,"
"சரி நான் சாய்ந்து படுக்கறேன், கண்ணை சுழட்டுது."
தனது படுக்கையில் சாய்ந்து காலை மடக்கி குளிருக்கு அடக்கமாக மெல்ல சுருண்டாள் வைஷ்ணவி. கிரிஜா ஈரத்துணிகளையெல்லாம் எடுத்து பக்கெட்டில் போட்டு அப்புறப்படுத்திக் கொண்டிருந்தபோது சுரேஷ் கதவை தட்டினான்.
"இரு வரேன், உள்ள வந்துடாதே!" கிரிஜா திரும்பி வைஷ்ணவியின் ஆடைகள் எல்லாம் சரிவர இருக்கிறதா என்பதை பார்த்துவிட்டு கதவை திறந்தாள்.
"இந்தா வெந்நீர், அம்மா எப்படி இருக்காங்க? தூங்குறாங்களா?"
"ம்ம் இப்ப தான் படுத்தாங்க,"
"உடம்புக்கு என்னவாம்?"
"தெரியவில்லை, வீட்டுக்கு தூரம் கூட இல்லை."
வெளியே கிரிஜா சொல்வதைக் கேட்டு விழித்துக் கொண்டிருந்த வைஷ்ணவிக்கு சுளீரென இருந்தது. 'பாதகத்தி, எதெல்லாம் சொல்றா பார் ஒரு ஆணிடம்!'
பிறகு அவர்களுக்குள் ஏதோ கிசுகிசுவென்று பேசிக்கொண்டார்கள். அதெல்லாம் அவளுக்கும் சன்னமாகக் கேட்டது.
'ச்..சே.. வேலைக்காரர்கள் அருகே இருக்க, முதலாளி ஜுரத்தில் படுத்திருப்பது பெரிய தர்மசங்கடம். 'பார்த்தியா என்னென்ன ஆடினா? இப்ப பார், நாம ஒரு டம்ளர் தண்ணீர் கொடுத்தா தான் ஆச்சு?' என்பது தான் அதற்கு பொருள். ஆனால், இவர்களும் அப்படித்தான் பேசுவார்களா? என்ன? தெரியலையே?'
என்ன இருந்தாலும் குடும்பம், கணவன், பிள்ளைகள் வேண்டும் தான் போல, அவளுக்கு கல்யாணம், குடும்பம் மீது மரியாதை திடீரென வந்தது.
"என்னை சரி ஆக்கிவிடு ஆண்டவா. அப்பாவின் அடுத்த மாத நினைவு நாளில் முன்னூறு பேருக்கு அன்னதானம் போடுகிறேன். உடம்பையும் சரி, மனசையும் சரி," வைஷ்ணவி படுக்கையில் படுத்தபடியே ஆண்டவனை வேண்டிக் கொண்டிருந்தாள்.
அதிர்ச்சி, காமம், துரோகம், இனம் புரியாத பயம் எல்லாம் மண்டிக்கிடக்கும் மகா குழப்பமான என்னை இந்த நிலையில் இருந்து காப்பாற்று தெய்வமே! காம அலை அடிக்கும் காம நாற்றமெடுக்கும் என் உடம்பை சரியாக்கு. அவள் பெரிய மனக் குழப்பத்தில் இருந்தாள். காமத்தை அறு!
மந்தாகினி, அனிருத் காமக்கூத்தினை வெகு நேரம் கண் கொட்டாமல் பார்த்ததும், இப்படி பொலபொலவென ஊற்றும் ஒரு அடைமழையில் சுரேஷ்ஷுடன் காரில் வந்ததும், அவன் உட்கார்ந்த சீட்டில் அவள் உட்கார்ந்ததும், அந்த சூடு அவள் உடம்பில் ஏறியதும், காரிலிருந்து இறங்கும்போது தன்னை டிரைவர் தாங்கிப்பிடித்ததும் ஒரு கணம் அதிர்ச்சி அடைந்து, திகைப்பின் உச்சத்திற்கு போய் அவளுக்கு பெண்மை புல்லரித்தது, ஆனால் ஆனால், ச்சீ என்ன இது ஒரு அபத்த நினைப்பு இது?
அன்று கிரிஜாவை திட்டினோமே, 'போயும் போயும் தோட்டக்காரனுடனா?' என கரித்துக் கொட்டினோமே, இப்போது டிரைவர் கூட போய், ச்சே இந்த மனசு ஒரு குரங்கு, சாதாரண குரங்கல்ல, கள் குடித்த மனநோயாளி, சொல்லப் போனால் காமக் குரங்கு.
'அட ஆண்டவனே! எனக்கு ஏன் இப்படி கெட்ட எண்ணமெல்லாம் தோன்றுகிறது? என்னை உறங்காவது செய்யேன், அய்யோ ஜுரம் ஏறுவது போல இருக்கிறதே. நடக்கலாமா? நடக்க முடியுமா? இன்று உறங்கும் வரையிலாவது இந்த நீசத்தனமான எண்ணங்களையெல்லாம் அடியோடு வேர் அறுக்க மாட்டாயா கடவுளே?' எத்தனை கீர்த்தனைகள்? ஆரோஹணங்கள் உனக்கு மனமுருகி பாடி இருப்பேன்? எனக்கு போய் கெட்டது செய்கிறாயே? இல்லை எனக்கு நல்லது செய்கிறாயோ?
'எனக்கு ஏன் இப்படி மன ஊசல்கள்? தயை செய்து காப்பாற்றி, என்னை கரை சேர், எனக்கு எதுவும் வேண்டாம்' என்று வேண்டிக்கொண்டாள்.
போகப் போக, அவளுக்கு ஜுரம் கொஞ்சம் அதிகமானதைப் போல் தோன்றியது. 'ச்சே மழையில் நனைந்தது தான் பெரிய தப்பு. கொழுப்பெடுத்து அந்த வேலையை செய்தேன், சாதா ஜுரம் தான், ஆனால் தாங்கமுடியவில்லை,'
டீப்பாயிலிருந்து ஒரு பாசுரம் புத்தகத்தை எட்டி எடுத்தாள். மனசை அடக்கி கொஞ்ச நேரம் படிக்க நினைத்தாள். முடியவில்லை. பக்கமெல்லாம் காம நடனங்கள். எழுத்தைக் கண்ணால் பார்க்க முடியவில்லை. அவள் சிறிய எழுத்துகளை படிக்கும் போது போடும் கண்ணாடி எடுத்தாள். அவளுக்கு ரெகுலராக கண்ணாடி போடும் வழக்கமும் இல்லை. தன் நிலை கண்டு அவளுக்கு கண்களிலிருந்து மளமளவென்று நீர் வடிந்தது. கண்ணாடியை, புத்தகத்தை தூக்கி குட்டை மேசையில் வீசினாள். அசைக்கமுடியாத படி அவளுக்கு தலை பாரமாக இருக்கவே கட்டிலிலேயே எழுந்து பின் மீண்டும் சுருண்டு கால் மடித்து படுத்துக்கொண்டாள்.
"என்ன நான் போய் படுக்கவா? இல்லை ஹால்லயே இருக்கவா?" வெளியே டிரைவர் கிரிஜாவிடம் கேட்பது கேட்டது.
"ஹால்ல வேணாம், நீ போய் உன் ரூம்ல படு, நான் அம்மா ரூம் வாசலிலேயே படுக்கறேன், அம்மா கூப்பிட்டா நான் உனக்கு போன் பண்றேன்" கிரிஜா சொல்ல, நல்ல வேலைக்காரர்கள் தான். வைஷ்ணவி களைப்பில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தாள்.
நிறைய கெட்ட கனவு. வைஷ்ணவி தனி ஆளாய் ஓடிக் கொண்டிருந்தாள். பின்னால் ஒரு பெரிய மண் பாதை. உற்றுப் பார்க்க, மண் பாதை பெரிய மலைப்பாம்பானது. அவள் மூச்சிரைக்க ஓட அந்த பாம்பு அவளை விழுங்க வர, அவள் இன்னும் வேகமாய் ஓட, பெரிய பள்ளத்தில் விழுந்து போய்க்கொண்டே இருந்தாள். பயந்து போய் உச்சியைப் பார்க்கையில், அது பாம்பு, இப்போது பாம்பல்ல, வெள்ளைக் கயிறு. கயிறு கூட அல்ல, வெள்ளியைக் காய்ச்சி ஊற்றியது போல ஒரு நீர்கோடு, அருவியாகி காட்டாறாகி நதியானது, பாய்ந்து வந்தது. சாதாரண நதி அல்ல, நுரையுடன் திக்கான நீர் நிறைந்து, இரு பக்கமும் அடைத்துக் கொண்டு பெரு நதியாக ஓடி வர, அவள் எழுந்து ஓட முயன்றாள், முடியவில்லை. கால் அங்கேயே இழுத்துக் கொண்டு நின்றது.
'இதென்ன புதைமணலா? இல்லை புதைகுழியா? இல்லை யாரோ பிடித்து கொண்டு இருக்கிறார்கள். அய்யோ விடுங்களேன், நான் ஓடி போக வேண்டும். அந்தப் பெருநதி என்னை நோக்கி தான், என்னை விழுங்க தான் ஓடி வருகிறது, அய்யோ விடுங்களேன், அய்யோ விடுங்களேன்,'
"அம்மா, அம்மா," சுரேஷ் குரல் கொடுக்க,
"ஏய் யாரது?" அவள் டக்கென விழித்துக் கொண்டாள்.
"ஏய்ய்!" அவள் பயந்து போய் திகைக்க, அவள் பாதத்தில் கிரிஜாவும், சுரேஷ்ஷும் தைலம் தேய்த்துக் கொண்டு இருந்தார்கள்.
"ஏய்ய் இந்த நேரத்தில் என்ன பண்றீங்க?"
"அம்மா ஜுரத்தில முனகிட்டு இருந்தீங்க, அதான் தைலம் தேய்த்து பார்க்கலாம்னு,"
வைஷ்ணவி கோபமாய் சுரேஷ்ஷைப் பார்க்க,
"என்னால் தேய்க்க முடியலை, அதான் அழுத்தமாய் தேய்க்க இவனை கூப்பிட்டேன். மன்னிச்சுக்கம்மா,"
",,,,"
"கால் மணி நேரமா தேய்க்கிறோம், அதான் ஜுரம் நல்லா விட்டிருக்கு,"
வாஸ்தவம் தான். சே என்ன ஒரு அற்புதமான வேலைக்காரர்கள் இவர்கள்! யாருக்கு கிடைப்பார்கள்?
"சுரேஷ், தைலம் எடுத்து நல்லா அம்மா உள்ளங்காலில் தேய்த்துக் கொண்டு இரு. நான் போய் வெந்நீர் எடுத்துட்டு வர்றேன்."
"சரி போயிட்டு சீக்கிரம் வா."
டிரைவர் சுரேஷ் தைலத்தை கைகளில் ஊற்றி வைஷ்ணவியின் பாதங்களிலும் கணுக்கால்களிலும் சூடு பறக்கத் தேய்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவளது, வெள்ளை வெளேரென இருக்கும் மிருதுவான, சிவந்த மெட்டி அணிந்த பாதங்களை அவன் தேய்க்க, வைஷ்ணவியால் எதுவும் சொல்ல முடியவில்லை. அவளது சேலை லேசாக நெகிழ்ந்து கணுக்காலின் மேலே ஏறி போயிருந்தது. ஒரு ஆண் தொடுவதை, இதை கட்டாயம் அனுமதிக்க முடியாது தான். ஆனால், இப்போது இதுதான் பெரிய நிவாரணம், ஜுரம் விட்டு வியர்வை வந்திருக்கிறது.
அவன் மாறி மாறித் தேய்க்கும்போதே அவள் இலேசாக அவனை புரியாமல் உற்று நோக்கினாள். அவன் முகமும் தோளும் மட்டும் அவளுக்கு தெரிந்தது. அவனது முழு உடம்பும் கட்டிலுக்கு கீழே இருக்க, 'இவனையா போ போ என துரத்துகிறோம்?'
"நான் தான்மா, நீங்க ஒன்னும் சங்கோஜப்படாதீங்க." அவன் சிரித்தான்.
",,,,"
"நான் அப்பவே ரூமுக்கு படுக்க போய்ட்டேன். நீங்க ரொம்ப பிற்றவே கிரிஜா ரொம்ப பயந்துபோய் ஹாஸ்பிட்டலுக்கு போன் பண்ணி கூட்டி வரலாமான்னு கேட்டா."
",,,,"
"ஹாஸ்பிட்டல்ல காலையில கூட்டி வர சொன்னாங்க, கால்ல நீலகிரி தைலம் தேய்க்க சொன்னாங்க, அவளுக்கு தேய்த்து தேய்த்து கை வலி எடுத்திச்சு, அதான் ஆபத்துக்கு பாவமில்லைன்னு என்னை கூப்பிட்டா."
அவன் பேசினாலும் தேய்க்கும் வேகத்தை விடவில்லை. விட்டால் ராத்திரி முழுக்கவும் தேய்ப்பான் போல.
"இப்ப மணி என்ன?" அவள் தடுமாற்றமாய் கேட்டாள்.
"பதினொன்று ஆக போவுது."
",மந்தாகினி வந்துட்டாளா?" அவள் பேரை சொன்ன போதே வைஷ்ணவிக்கு ஆத்திரம் வந்து உடம்பெல்லாம் பரபரவென ஆகியது.
"வந்துட்டாங்க, பத்து மணிக்கு தூங்க போய்ட்டாங்க."
வைஷ்ணவி தூங்கப்போன அந்த சமயத்தில் தான், சுரேஷ் ரூமுக்கு போய்விட்ட அந்த சமயத்தில் தான் மந்தாகினி வந்தாள். அவளுக்கு வைஷ்ணவியின் சுகவீனம் ஏதும் தெரியாது. வேண்டுமென்றே சொல்லப்படவில்லை. தான் அனிருத்திடம் ஒன்றுக்கு இரண்டு முறை கசங்கி போய் நிற்கும் இந்த கோலத்தை பார்த்தால் கிரிஜா எளிதில் ஊகித்து விடுவாள் என்பதால் மந்தாகினி நேராக தன் ரூமுக்கு போய் தாளிட்டு, கொஞ்ச நேரத்தில் தூங்கிவிட்டாள்.
அதன்பின் வைஷ்ணவிக்கு ஜுரம் அதிகமாகி பிற்ற, வாசலில் படுத்து கிடந்த கிரிஜா வந்து பார்த்தாள். வைஷ்ணவிக்கு தைலம் தேய்த்து மாள முடியாமல் கீழே போக, மந்தாகினி வந்து விட்டது அவளுக்கு தெரிந்தது. மந்தாகினியை எழுப்பலாம் என நினைத்தாள். ஆனால், அவளும் பெண் தானே, அவளால் கூட வெகுநேரம் தைலம் தேய்க்க முடியாது. சுரேஷ் தான் சரி. மேலும், மந்தாகினி ஒரு படித்த பெண். அவள் எஜமானியின் காலுக்கு தைலம் தேய்ப்பாளோ என்னவோ! அதில்லாமல், எஜமானிக்கு சேவகம் செய்யும் இந்த பொன்னான வாய்ப்பை நாம் பயன்படுத்திக் கொள்ளாமல் மந்தாகினிக்கு விட்டு கொடுப்பதா?
இன்று லீவு போட்டு போனதால் மந்தாகினி மீது வைஷ்ணவி கோபமாக இருப்பாள். இதை பயன்படுத்தி மந்தாகினிக்கு எதிராக வைஷ்ணவியை திருப்பி விட வேண்டும். கிரிஜா சுரேஷ் ரூமின் கதவை தட்டி எழுப்பி கூட்டி தைலம் தேய்க்க வந்தாள்.
இப்போது கிரிஜா எதிர்பார்த்தது போலவே வைஷ்ணவிக்கு மந்தாகினியின் மீது இந்த நேரம் கோபம் பல மடங்கானது.
"மந்தாகினி மேடத்தை கூப்பிடட்டுமா மேடம்?"
"இந்த நேரத்துல ஒன்னும் வேணாம்."
அவன் கருமமே கண்ணாக வைஷ்ணவியின் கால் பாதங்களை ஒரு மிருதுவான தலையணையில் வைத்து தேய்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
அவ்வளவு பெரிய பங்களாவில் இந்த பெரிய படுக்கையறையில் ஏழுக்கு ஆறு கட்டிலில் நான் படுத்திருக்க, ஒரு ஆண் என் பாதங்களை பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறான். அவனும் நானும் மட்டும் தன்னந்தனியே இருக்கிறோம். எனது ஒவ்வொரு விரலையும் அவன் நீவிக் கொண்டு இருக்கிறான். இது தொடலா? வருடலா? சிகிச்சையா? தீண்டலா? இது தப்பில்லையா?
சே, நான் தனியாயிருந்தாலென்ன? அவன் விசுவாசமான வேலைக்காரன், நான் ஒழுக்கம் தவராத எஜமானி, ஏன் இப்படியெல்லாம் தப்பு தப்பாய் யோசித்து, எங்கெங்கோ கவனம் செலுத்தி, இன்று மாலை முதல் சதா இதைப் பற்றியே திரும்ப திரும்ப எண்ணும்படி தோன்றுகிறது?
கால்களை அவனது வலிமையான கரங்களிடம் கொடுத்துவிட்டு வைஷ்ணவி கண்களை மூடியிருந்தாள். அவனது காய்ப்பு காய்த்த உள்ளங்கையில் அவள் பாதம் அழுந்தி இருக்க, அவனது தைல தேய்ப்பு அந்த கன்னிப்பெண்ணுக்கு இதமாக இருந்தது.
'போதும் அமுத்தியது, வாடா மேலே' என அவனைப் பக்கத்தில் அழைத்து இறுக்கிக்கொண்டால் கூட, இன்னும் இதமாகத்தான் இருக்கும்!
ச்சீ இதென்ன பயங்கரம்? மோசமான விபரீதம்?
'என் கடவுளே, நான் வணங்கும் ஆண்டவா! எதற்கு இந்த யோசனை? எதற்கு இந்த பித்து? எனக்கு ஏன் இப்படி? நானா இப்படி?'
"பிறந்து மண்மீதில் பிணியே குடிகொண்டு பேரின்பத்தை மறந்து, சிற்றின்பத்தின்மேல் மயலாகி பறந்து உழன்றே, தடுமாறி பொன் தேடவே பணித்தாய் இறைவா,"
அவளுக்குள் அருணகிரிநாதர் பாடினார். ஆனால் அதை மீறி திரும்ப திரும்ப அதே வரிகள்,
"மதுக்குடம் சாயாதோ, இவன் அம்பு பாயாதோ?"
யார் அம்பு? இவனது அம்பா? அடிவயிற்றுக்கு மேலே ஒரு பெரிய ஜந்து ஊர்வது போல, அது மெல்ல இறங்குவது போல ஒரு பிரமை,
'அய்யோ. ச்சே,' அவள் வெடுக்கென்று அவனிடமிருந்து காலை உதறிக்கொண்டாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 69

அவள் உதறிய வேகத்தில், அவளது கால் நல்ல வேளை அவனது முகத்தில் பட்டிருக்கும். அவன் தோள் புஜத்தில் அவளது கால் பட, அவன் பயந்து நடுங்கியபடி காலை விட்டு திகைத்து போய் பின்வாங்கி அப்பால் சென்றான்.

"ஏம்மா?" அவன் திகைப்பாய் கேட்க,

"அம்மா,"

"போதும்."

"எனக்கொன்னும் இல்லை, நீ போலாம்."

"சரி கிரிஜா வர்ர வரைக்குமாவது,"

"ஒன்னும் வேணாம்னு சொல்றேன்ல? வெளியே போ!" என்று கத்தினாள்.

அவன் அங்கே நின்றால்கூட, அவனே அருகில் வந்தால் என்னாவது? பாதத்தை பிடித்தவன் முழங்காலில் கை வைத்தால்? அதற்கு மேல் கையை நுழைத்து விட்டால்? மதுக்குடம் சாய்ந்தால்? அம்பு பாய்ந்து வந்தால்? அய்யோ அவன் இருந்தால், இன்னும் தொட்டால், ஏதாவது நடந்துவிடும் என்று பயந்தாள். அவள் மேலேயே அவளது கற்பு திடத்தின் மீதே அதிசயமாய் இன்று அவளுக்குத் துளியும் நம்பிக்கையில்லை.

'காமமே பிறவிக்கு வித்தாகும், காமமே அவத்தையில் காக்கச் செய்திடும், காமமே நரகெல்லாம் காணியாக்குமே,' பாடல் ஓடினாலும், 'என் உள்ளில் எங்கோ ஏங்கும் கீதமும்' சீராய் ஒலிக்க,

"சரிம்மா போறேன்" அவன் வாஞ்சையுடன் சொல்ல,

'சே ரொம்ப நல்லவன், அரை மணி நேரமாய் தைலம் தேய்க்கிறான், தப்பை என் மீது வைத்துக் கொண்டு ஏன் இப்படிக் கத்தினோம்?' என்று அவமானமாயிருந்தது. 'டிரைவர் நம்மை பற்றி என்ன நினைப்பான்?' இப்படி தன் அந்தரங்க பலவீனத்தைத் தானே இப்படி வெளிக்காட்டிக்கொண்டதை நினைத்து வருந்தினாள்.

ஆனால் இவன் தொடர்ந்து இங்கேயே இருந்தால், என்னை தொட்டால்? அது பெரிய விபரீதமாகும். அவன் உட்கார்ந்த சீட்டில் நான் உட்கார்ந்து அந்த சூடு எனக்குள் ஏறியதையே என்னால் தாங்க முடியவில்லை. இவனது கண்ணை பார்த்து பேசமுடியவில்லை. கண் மார்புக்கும் தோளுக்கும், அவன் திரும்பினால் பரந்த முதுகையும் பார்க்க தோன்றுகிறது. இப்படி ஒரு ஆண்மகன் இங்கே இருக்க கூடாது.

"நீ எப்ப அந்த புது வேலைக்கு போறே?" அவள் இரக்கமில்லாமல் கேட்டாள்.

அவன் அந்த கேள்வியை, அந்த நேரத்தில் அவளிடமிருந்து எதிர்பார்க்கவேயில்லை.

",,பொ, பொங்கலுக்கு அப்புறம்." அவன் குரல் உடைந்த சத்தம் அவளுக்கு கேட்டது.

அவள் எழுந்து உட்கார்ந்தாள். அவளால் அவனை பார்க்க முடியவில்லை. அவளுக்கு ஒரு வழி தோன்றியது. சுரேஷ்ஷை அருகே அழைத்து,

"ஒன்னு பண்ணு, நீ நாளைக்கு அப்புறம் வர வேணாம், எனக்கு எங்கேயும் கார்ல போற வேலை இல்லை,"

",,,,"

"பொங்கல் வரைக்கும் லீவு போட்டு உன் வீட்டுக்கு போய்டு, நல்லா ரெஸ்ட் எடுத்துட்டு பொங்கலுக்கு அப்புறம் அங்கே போய் ஜாயின் பண்ணிக்க."

"சரிங்க."

"லீவுக்கு சம்பளமும் போட்டுத் தந்துடறேன், நீ போ" என்றாள் அவனை பார்க்காமல்.

அவன் அந்த வீட்டில், அந்த அறையில் தொடர்ந்து இருப்பதால் எழும் சபலங்களை அவன் இல்லாமலிருப்பது மூலம் ஒழித்துவிடலாம் என்று திடமாக நினைத்தாள்.

"கை கழுவிக்கிறேன்மா."

அவன் மௌனமாக அந்த அறையின் மூலையில் இருந்த வாஷ் பேசினுக்கு போனான். சோப்பு போட்டு கை கழுவினான்.

'ஆண்டவனே! இவன் பாவம், இவனை ரொம்ப நேரமாக சுடுசொல்லாக விரட்டி கொண்டே இருக்கிறேன், என் தவறுகளுக்கு என்னை மன்னித்துவிடு. மேலும், இதெல்லாம் தாண்டி போகும் ஆத்ம பலம் தா,'

எதைச் சொன்னாலும் "சரிங்கம்மா" என்று மட்டுமே சொல்லும் இந்த அப்பாவியை ஏன் திடுமென்று லீவு கொடுத்து அனுப்ப வேண்டும்? அவன் கூட இருந்தால் ஒரு ஆத்திர அவசரத்துக்கு இப்படி ஜுர சமயங்களில் கையை, காலைப் பிடித்து விடுவான். நன்றாக சூடு பறக்கத் தேய்த்துவிடுவானே, யார் செய்வார் இப்படி? அவள் இப்படி நினைத்தாலும் உடனே, 'இது தப்பு, நாம் எங்கோ நழுவி விழுவதாக' அவளுக்குத் தோன்றியது.

'ஆண்டவனே! என்ன இது? எனக்கு ஜுரம் வந்ததே இல்லையா? யாராவது தைலம் தேய்த்து கொண்டே தான் இருந்தார்களா? சே, ஏன் இந்த உடல் இத்தனை பலவீனமாக இருக்கிறது? இந்த மார்கழி குளிரைத் தாங்கும் சக்தியைக்கூட எனக்கு அளிக்கக்கூடாதா? உண்மையிலேயே குளிர்கிறதா? அல்லது தைலம் தேய்க்க வேண்டும் என எனக்குத்தான் அப்படித் தோன்றுகிறதா? அட ஏன் இப்படியெல்லாம் தப்பான கெட்ட எண்ணங்கள்? கல்யாணம் ஆகியும் கன்னி கழியாதது அவ்வளவு பெரிய குற்றமா? அந்த பாழாய் போன கன்னித்தன்மை கழியவில்லையென்றால் தான் என்ன? யாருக்கு இப்போ என்ன ஆச்சு? ஏன் இந்தத் தடுமாற்றம்? ச்சே ஆன்மீக பாடல்களை தினம் தினம் பாடியும் என் மனம் கொஞ்சம் கூட வயதுக்கேற்றார் போல வளர்ச்சியடையவில்லையே.'

அவள் பாதங்கள் வெளியே தெரியாதவாறு மூடி, இடுப்பு வரை போர்வையை இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு படுத்தாள். வெளியே இருந்து காற்று சிலுசிலுவென்று வீசியது. ஏசி, மின்விசிறி போடாமல் இருந்தாலும், அறையில் குளிர்ச்சி நிலவியது. போர்வையை கழுத்து வரை இழுத்து விட்டுக்கொண்டாள். அப்படியும் அவளுக்கு குளிரெடுப்பதாகவே தோன்றியது. யாராவது பக்கத்தில் இருந்தால் தேவலை போலிருந்தது, கிரிஜா அல்லது மந்தாகினி அல்லது இவன். சே இவனா?

அவன் இன்னமும் கை கழுவி கொண்டிருக்க, 'அய்யோ அந்த முரடனைப் பார்க்காதே பார்க்காதே' என மனம் தடுத்தாலும் அவளது கண்கள் அவனது விரிந்த முதுகை பார்த்தது. மெயின் வாசற்கதவைப் போல இவனுக்கு முதுகு தான் எத்தனை அகலம், தூண்கள் போல பருமனான ஆனால் கரளை கரளையான கால், கைகள். டிரைவராக இருந்தாலும் நல்ல நாகரிகமான பேச்சு, 'அய்யோ எனக்கென்ன ஆச்சு? ச்சீ, இவனை போய் நாம் பார்க்கிறோமே,'

தறி கெட்டு சிதறி ஓடும் எண்ணங்களை அந்த இளம்பெண்ணால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. தன் அறையில் ஒரு ஆண்மகன் இவ்வளவு நேரம் இருக்கிறான் என்பதே அவளுக்கு தடக் தடக்கென அடித்துக் கொண்டது.

திடீரென, "இந்த கிரிஜா எங்கே போய்ட்டா? வெந்நீர் எடுத்து வர இவளுக்கு இவ்வளவு நேரமா?" என கத்தினாள்.

"தோ போய் பார்க்கிறேன்மா."

"வேணாம், வேணாம் நீ உன் ரூமுக்கு போ."

இந்த நேரத்தில் இவன் கிச்சனுக்குப் போய் நின்றால்? அந்த கிரிஜா, புருஷன் இல்லாத கிரிஜா இவனை வீழ்த்த திட்டம் போட்டால்? பழிகாரி, அந்த முருகேசனைப் போல இவனையும் வளைத்துப் போட்டுவிட்டால்?

'ச்சே அய்யோ மானங்கெட்ட மனமே! நான் இதெல்லாம் நினைக்கிறேனே? யார் யாருடன் இருந்தால் என்ன? இப்போது மந்தாகினி இல்லையா? அனிருத்துடன் பழகவில்லையா? அப்படியானால் அய்யோ, இவனும் எனக்கு துரோகம் செய்வானா? ச்சே டேய் சுரேஷ் ரூமை விட்டு போய் தொலையேன்டா,'

அவள் மனதுக்குள்ளேயே, 'தோடுடைய செவியன் விடையேறி ஒரு தூவெண் மதி சூடி,' என ஆள் பாட முயன்றாள். ஆனால் குரல் கொஞ்சம் கூட எழவேயில்லை. திடீரென பாடல் வரிகளே மறந்து விட்டன போல் பிரமை. கோபமும், காமமும் நிறைய இருந்தால் மறதி வரும் என்பார்கள். எனக்கு இருப்பது கோபமா? காமமா?

வைஷ்ணவிக்கு இதயம் வழக்கத்துக்கு மாறாக படபடவென்று துடித்தது. 'காமநோக்கில் இப்படி பாழாய் போனோமே!' என நினைத்த போது விரல்கள் நடுங்கின. போர்வை போர்த்தி இருந்ததால் கழுத்துக்கு கீழேயும், ரகசிய இடங்களிலும் வியர்வை முத்து முத்தாய் அரும்பு கட்டி நின்றது.

'இவன் சீக்கிரம் ரூமை விட்டு போனால், போர்வையை உதறி விடலாம். ஆனால் போனால் தானே? ரெண்டு கையை எவ்வளவு நேரம் தான் கழுவுவான்? எல்லாத்துக்கும் மேலே அந்த சதி லீலாவதி கிரிஜா, சீக்கிரம் வராளா பார்? கேஸில் பாத்திரம் வைத்து தூக்கக் கலக்கத்தில் போய் படுத்திருப்பாள். பலமுறை இந்த வீட்டில் அப்படிச் செய்திருக்கிறாள். அவளைச் சொல்லிக் குற்றமில்லை. நேரம் கெட்ட நேரத்தில் வேலை செய்ய சொன்னால் அவளென்ன செய்வாள்? பாவம்,'

வைஷ்ணவிக்கு உடம்பு கனகனவென்று இருந்தது. தலையணையைக் கெட்டியாய் இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டாள். கண்டிப்பாக தான் நார்மலாக இல்லை. தனக்கு ஏதோ ஒரு கேடு காலம் திடீரென வந்து விட்டதாகவும், தனக்குள் யாரோ புகுந்து கொண்டு காலை, மாலை, இரவு எந்நேரமும் தன்னை வதைப்பதாகவும் அவளுக்குத் தோன்றியது.

'சுரேஷ்ஷை இங்கிருந்து விரட்ட, தன் கண்ணில் படாமல் இருக்க செய்யத்தானே டிரைவருக்கு லீவு கொடுத்து அனுப்பினோம்? அப்படியெனில் நான் தானே பலவீனமானவள்? தன் பலவீனம் தானே இவனிடமிருந்து தள்ளி இருக்க செய்கிறது? தனக்கு இதையெல்லாம் எதிர்த்து போராட காமத்தை வேறறுக்க ஆன்ம பலம் கிடைக்காதா? இவ்வளவு படித்தும் என்ன பயன்? வழி தெரியாத, அல்லது வழியே இல்லாத ஒரு பேரிருளின் உள்ளே மாட்டிக்கொண்டு தவிப்பதைப் போலல்லவா எனக்கு இந்த சூழ்நிலை இருக்கிறது? அய்யோ இந்த பேதைக்கு மணமாகியும் கணவன் இல்லை. துணைக்கு யாருமில்லை, தாயுமில்லை, தந்தையுமில்லை. ஆண்டவனே என்னைக் காப்பாற்று! நீதான் என்னைக் கரையேற்ற வேண்டும்!'

நல்லவேளை அவன் போனான்.

"போறேன்மா," அவளை குனிந்து ஓரக்கண்ணில் பார்த்தபடி அவன் கதவை நோக்கி நடக்க,

"ம்,ம்" என்றால் அவனைப் பார்க்காமல்.

அவன் கதவருகே போகையில், அவள் சும்மா இல்லாமல், அவள் எட்டி தன் கண்ணாடியை எடுத்தாள். கை நீட்டி தள்ளி இருந்த மேசை மீது கையை துழாவினாள். இந்த புத்தகம் தான் என்றில்லை, ஏதோ ஒரு புத்தகம் கிடைத்தால் போதும், படித்து கவனத்தை திருப்பினால் போதும், இந்த கடங்காரி கிரிஜா வரும்வரைக்கும்,

அவள் கை நீட்டி துழாவ, புத்தகம் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. அவள் தலையைத் தூக்கி உடம்பைப் பின்னுக்கு இழுத்து படுத்த நிலையிலேயே கட்டிலில் சாய்ந்துகொண்டு இன்னும் கையை நீட்ட, மேலிருந்த சில்வர் டம்ளர் தடாலென விழ,

"எ, என்னாச்சும்மா?" கதவு வரை போனவன் திரும்ப ஓடி வந்தான்.

"ஒ, ஒன்னுமில்லை, போ."

"அச்சோ புக்ஸ் வேணுங்களா? நான் எடுத்து தர்றேன்."

",,,,"

"புக்ஸ் கேட்டா நான் தர போறேன், உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம்?"

அவன் விறுவிறுவென வந்து, கட்டிலின் விளிம்பினில் நின்று சாய்ந்து அந்த பக்கமிருந்த டேபிளில் இருந்த புக்ஸை எட்டி எடுக்க, அவனது பனியன் தூக்கிக் கொள்ள, அவனது மயிரடர்ந்த வயிறு அவள் முகத்துக்கு அருகே வர, அவன் வாசம் அவளுக்கு நிரட, அவன் இன்னும் எக்க, பனியன் விலகி அவனது தொப்பை போடாத வயிறும், அதற்கு மேலே பொசுபொசுவென முடியும் அவள் கண்ணுக்கு தெரிய, 'இதென்ன இவனுக்கு கரடி போல முடி?' அவள் யோசித்து மார்பு விம்மி, கண்ணை மூட, இப்போது அவனது இடுப்பு பாகம் அவள் முகத்தில் அழுந்துவது போல வர, அவனை தள்ளி விட அவள் அவனது வயிற்றில் கை வைக்க, அவன் இன்னும் அவள் முகத்தை அழுத்த, அவள் முகத்தை திருப்பிக் கொள்ள,

"தோ, எடுத்தாச்சு," அவன் புத்தகம் ஒன்றை எடுத்து அவள் கையில் தந்தான்.

அவள் நடுக்கமாய் வாங்கி கொண்டாள்.

"அப்ப நான் போகட்டுமா?"

",,ம்ம்" அவள் அவசரமாய் புத்தகத்தைப் பிரிக்க,

"இவ்வளவு உடம்பும் சரியில்லாத சமயத்துல புக்ஸ் எதுக்கு?" அவன் மெல்ல பிடுங்க பார்க்க அவள் இழுத்துக் கொண்டாள்.

"நோ, நான் இப்ப படிக்கணும்."

"எல்லாம் உடம்பு சரியான அப்புறம் படிக்கலாம்."

இப்போது மேடமும் இல்லை, அம்மா என்றும் கூப்பிடவில்லை. ரொம்ப அன்னியப்பட்டு போனதால், அவனை டிரைவராகவும் நினைக்க முடியவில்லை. அவள் மார்பு நடுவே புதைந்த அந்த புத்தகத்தை பொறாமையாக பார்த்தான்.

"படுத்து தூங்குங்க, எதுவும் படிக்க வேணாமே இப்ப."

அவன் அடுத்து செய்த காரியம் மகா விசித்திரமானது, பயங்கர துணிச்சலானது. அவள் அவனையே நம்பமுடியாமல் பிரமை பிடித்தாற்போல பார்க்க, இதுவரை நின்றிருந்த சுரேஷ் அவளது கட்டிலிலேயே அவளுக்கருகே அமர்ந்தான். சுரேஷ்ஷா இப்படி? அடப்பாவி! அவளுக்கு அணலாய் மூச்சு வர, அவனையே திகைத்துப் போய் வெறித்து பார்க்க, அவன் முழங்கையைப் பிடித்துப் பார்த்தான். எவ்வளவு மென்மை! வருடினான். கன்னத்தில் புறங்கை வைத்துப் பார்த்தான்.

"உடம்பு கொஞ்சம் சூடு குறைஞ்சிருக்கு, ரெஸ்ட் எடுக்கணும்" என்றான்.

அவள் திகிலடைந்து இன்னும் பின்னடைய, அவன் ஊர்ந்து அருகே வந்தான். அவள் நெற்றியை வருடி, அவளது கண்ணாடியை கழற்றினான்.

"கண்ணு இப்பவே சிவந்திருக்கு" என்றான்.

'ஏய்!' அவளது பயக்குரல் உள்ளுக்குள்ளேயே அமிழ, 'இவன் ஒரு முடிவோடு தான் திரும்ப வந்திருக்கிறான்' என நினைத்தாள். அவன் அவளது காதுகளை மூடிய கூந்தலை வழித்து பின்னால் போட்டான்.

அவன் செய்கைகளைப் பார்த்து வைஷ்ணவி திகைத்தாள். அவனை போவென விரட்ட நா எழவில்லை. கட்டிலின் அந்த முனைக்கு நகர்ந்து ஒதுங்கிப் படுத்துக்கொண்டாள். சுரேஷ் அவளையே சிறிதுநேரம் உற்றுப்பார்த்து இலேசாய்ச் சிரித்தான். அவனது கண்ணில் இப்போது பவ்யமும், பணிவும் இல்லாது போல் இருக்க, அந்தச் சிரிப்பையும் அந்தக் கண்களையும் பார்த்த வைஷ்ணவி இலேசாக பயமடைந்தாள்.

'ஏன் இவன் இப்படி செய்கிறான்? கிரிஜா வந்தால் என்ன நினைப்பாள்? எஜமானி என மரியாதை இல்லையா? எனக்கு ஏன் கோபம் வரவில்லை? ஆண்டவனே என்ன சோதனை இது! இத்தனை ஆண்டுகள் இல்லாமல் இன்று போய் புதிதாக, ஒரு நெருடல், மனசறுக்கல்? இவன் ஒரு ஆளா என்ன? இவனைப் பார்த்து எனக்கு ஏன் பயம் தோன்றவேண்டும்? ஏன், டிரைவர் தானே? போடா என்றால் எழுந்து போகப் போகிறான்?'

அவன் அவளது போர்வையை மெல்ல இழுத்தான். 'அய்யோ ஏன் இழுக்கிறான்?' அவள் மிரள, போர்வை விலக, அவள் சேலையும் ரவிக்கையும் அவனுக்கு தெரிய அவள் கை வைத்து மூடிக் கொண்டாள். அவன் மூஞ்சியில் சிரிப்பே குறையவில்லை. 'அய்யோ இந்த நாசகாரனுக்கு என்ன வேண்டும்? இவன் இன்னொரு நித்யானந்தன்னா? கடவுளே எனக்கு சக்தியே இல்லையா? இவனை எட்டி உதைத்து தள்ளிவிடவேண்டும், கிரிஜா சீக்கிரம் வா என கத்த வேண்டும். நான் ஏன் இப்படி இவ்வளவு மோசமாக மெதுவாக யோசிக்கிறேன்? ஏன் மூளையின் செயல்வேகம் எப்படி குறைந்தது? அய்யோ, என் பலமெல்லாம் எங்கே போய்விட்டது? இவன் என் அருகில் வந்து பனியனை தூக்கி மார்பு வரை முடிச்சுருளை ஏன் காட்ட வேண்டும்? என் முகத்தில் நேராக அவன் வயிறை கொண்டு வந்து ஏன் அழுத்த வேண்டும்? என் கண்ணாடியை பிடுங்கி போட்டு, கூந்தலை தொட்டு, தடவி விட்டு, சுரேஷ் ஏன் என்னை காமத்துடன் இப்படிப் பார்க்க வேண்டும்? ஆண்டவனே எனக்கு இதய சுத்தியைக் கொடு! இதய பலத்தைத் தா, காமம் என்னும் மாயை தவிர்த்து விடு,' அவள் தன்னைத் திடப்படுத்திக்கொண்டு தனது பலவீனத்தைப் பார்த்து சிரிக்கும் அந்தக் கண்டு, தன்னுடைய எந்தவித காம பலவீனமும், கன்னிப் பெண்ணுக்குண்டான அலைபாயும் மன ஓசையும் வெளியே தோன்றாதவாறு தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு, ஒரு பெரிய பங்களா எஜமானியாய், எப்போதும் போலவே சர்வசாதாரணமாய் இருக்க வெகுவாகப் பாடுபட்டாள். ஆனால் முடியவில்லை.

அவனோ கட்டிலில் ஏறி ஒரு கால்களால் முட்டி போட்டு தவழ்ந்து அவள் அருகே வந்தான். "சொன்ன கேக்கமாட்டீங்களா? ரெஸ்ட் எடுக்க மாட்டீங்களா?"

அவள் ஒரு கன்னத்தையும் பிடித்தான். மெல்ல பிடித்தான்; பிசைந்தான். உதட்டை நீள் வட்டமாய் இழுக்க வைஷ்ணவியின் ஆரஞ்சு சுளை உதடு பிளந்து பல்வரிசை தெரிய,

'நீருள் குளிப்பினும் காமம் சுடுமே, குன்றேறி ஒழிப்பினும் காமம் சுடுமே,' அவள் மனதுக்குள் பாடல் வரிகள் இசை ஏதுமின்றி வெறுமனே எழுத்தாய் ஓட, அவன் அவள் உதட்டில் கை வைத்தான். மெல்ல கீறினான்; எச்சில் திவலைகளை தீண்டினான். கட்டை விரல் அவளது கண்ணுக்கு ஏற, அவள் கண்ணை மூட அவளது நெற்றியில் உள்ளங்கையை வைத்துப் பார்த்தான்.

காமம் ஒரு பெரு நதியென உச்சியில் திரண்டு பெருமேகம் போல நின்றது; விழுமா? சரியுமா? பள்ளம் நோக்கி விழுமா?

அவள் மெல்ல கண்களை திறக்க அவள் திடுக்கிட்டாள். அவனது கண்கள் அவள் அருகே வந்து அவளை துளைத்தன. அவனது மீசை அவள் முகம் மீது படுவது போல இருக்க, அவள் கண்கள் தளர்ச்சியாக அவனை பார்க்க,

அய்யோ, இதென்ன விபரீதம்? அன்று நித்யானந்தன் போல இவனா? அவள் பயந்தபடியே பின்வாங்க, சுரேஷ் வெடுக்கென்று சற்றும் வைஷ்ணவி எதிர்பாராத வகையில் அவளை அப்படியே வாரியெடுத்து அணைத்தான்.

"ஆய்ய்ய்ய்ய்யேழேழே!"

அவள் வெட்டிய வாழைமரமாய் அவன் மார்பில் தன் இளமாங்கனிகள் மோத, அவன் முத்தங்களை சொரிந்தான். அவளது மொத்த ஜீவனும் சொக்கி திணறுவது போல் அப்படி ஒரு பிரமை.

சுரேஷ் அவளது கூந்தலை ஒரு பக்கமாய் ஒதுக்கி, "ப்ப்ஸ்ப்ச் ப்ச்ச்ச்" என வைஷ்ணவியின் செழுமையான கன்னத்திலும், வெண் கழுத்திலும், இதழ்களிலும் முத்தம் சொரிய,

"காமக்கொள்ளிவாய்ப் பேய்கள் எனுமட வியர்தம் கூட்டத்துள் நாட்டம் வைத் துழன்றேன்,"

அவள் மனம் பயங்கர ஓசையுடன் இதைச் சொன்னாலும், அவள் உடல் தன் சொல் பேச்சை கேட்காமல் சுழலுவது அவளுக்குப் புரிந்தது.

"ஆஅ பொண்ணுக்கென்ன ஆச்சு நேத்து, நெஞ்சுக்குள்ள சாரக் காத்து, தொட்ட பாகம் தொட்டுப் பாத்து, சாய்வதென்ன கண்கள் பூத்து ஊஊஊ" - இந்த வரிகள் தான் இசைக்கப்பட்டன.

அவள் சரிந்து போய் முகத்தினை துவண்டு அண்ணாந்து பார்த்து, தனது கையறு நிலையைக் கண்டு அவனை நேருக்கு நேராக பார்க்காமல், மேல் நோக்கி அழுவது போல அவனை பார்க்க, அவன் விடாது வைஷ்ணவியின் செவ்விள இதழ்களில் மாறிமாறி முத்தங்களைச் சொரிந்தான்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 70

அந்த பங்களாவின் பெரிய படுக்கை அறையில் மோசமான நாடகத்தை நடத்த தயாராகி கொண்டிருந்தான் சுரேஷ். கிடைத்த இடைவெளியில் வேகமாக வைஷ்ணவியைத் தூண்டிவிட்டு முன்னேறிக் கொண்டிருந்தான். அவளது எதிர்ப்புகளை பொடி பொடியாக்குவது தான் அவனது முதல் இலக்காக இருந்தது. அதற்காகவே அவன் அவளது மென்மையான பாகங்களை அள்ளி எடுத்து பிசைந்தான்.
அவனது இளமையின் வேகம் தாளாமல் வைஷ்ணவி தவித்தாள்.
'அவன் எப்படி இவ்வளவு துணிச்சலாக தன்னிடம் மூவ் செய்வான்?' என்பதை அவனது எஜமானி வைஷ்ணவி கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. நமது உடலின் பலவீனமும் அசட்டுத்தனமான எதிர்பார்ப்பும் நமது கண்களில் இருந்ததோ என்னவோ? காரில் வரும்போதே அது அவனுக்கு காட்டிக்கொடுத்து விட்டதோ என்னவோ? நிச்சயமாக தெரியவில்லை.
இல்லை என்றால் இப்படி நடக்குமா? நாம் 'ஊம்ம்ம்' என்றால், லேசாக முறைத்தால் கூட ஓரமாய் ஒதுங்கிப் போவான். அப்படிப்பட்டவன் இப்படி துணிந்து நமது கட்டிலிலேயே ஊர்ந்து நகர்ந்து வந்து, கட்டிலில் உட்கார்ந்து, நம்முடைய கண்ணாடியைப் பிடுங்கிப் போட்டு, மார்புக் கலசங்கள் அழுந்த இப்படிக் கட்டிப்பிடிப்பானா?
அவளால் அவனை சமாளிக்க முடியவில்லை; தடுக்கவும் முடியவில்லை. உலக அழிவின் கடைசி நாள் பொழியும் மழை போல வெளிப்பக்கம் சத்தங்கள் அவள் செவிகளுக்கு கேட்டன. அதையும் மீறி அவனது முத்தச் சத்தங்கள் அவளது செவிகளில் எதிரொலித்துக் கொண்டே இருந்தது.
அவள் வெகுவேகமாய் தலையை உலுப்பிக்கொண்டு திக்கித் திணறி அங்குமிங்கும் பார்த்தாள். 'இந்த பாழாய் போன கிரிஜா வந்தால் கூட தப்பித்து விடலாம்'. அவன் கன்னத்தைக் கடிக்க, "ஆஆ ஐயோ, ஆண்டவனே, வேண்டாம், இல்லை," என்று ஏதேதோ முனகினாள்.
"கார்லயே உன்னை தொட்டிருக்கணும் இல்லடி?"
"ஆஆ வேணாம்ம்!"
"அப்பவே உன் ரெண்டு முலையும் கின்னுன்னு விரைச்சிகிட்டு இருந்துச்சு, பாக்கவே செம்மையா இருந்துச்சு, அப்பவே கடிச்சி தின்னிருக்கணும்".
"ஆஆஆஸ்ஸ்,"
"ப்ளௌசை அவுத்து பால் குடிச்சிருக்கணும்,"
"இ, இல்ல,"
"அப்ப கேட்டிருந்தா பால் கிடைச்சிருக்குமா?" அவன் திரும்ப திரும்ப காதை நக்கினான்.
"போதும், விடு, ஸ்ஸ் சுரேஷ்".
"எவ்ளோ அழகு! எவ்ளோ மென்மை!" அவன் தொட்டு தொட்டு வியந்தான். ரவிக்கை அக்குள்களை அடிக்கடி தொட்டு பிசைய, அவள் சரியாக காட்டாமல் எகிறி எகிறி துடிக்க, தன்னை சூறையாட அவள் எதிர்ப்பு தெரிவிக்க, அவன் எதையும் பொருட்படுத்தவில்லை. அவளை நெஞ்சோடு சேர்த்து இறுக்கினான்.
"இந்த பஞ்சு முலை என் மார்ல பட மூணு வருஷம் ஆகிடுச்சு,"
"ஆஸ்ஸ்ங்ங்க்!"
மைதாவும் எண்ணெயும் சேர்ந்தாற்போல மென்மையான அவளது மார்பகங்களை விட்டு முந்தானை நெகிழ, அந்த கூர் முலைகளுக்கு இடையே சோகமாய் தவழ்ந்து கிடந்த மனோகரன் கட்டிய தாலிக்கொடி அவனது நெஞ்சில் குத்தி உறுத்தியது. அவள் கழுத்தில் முகம் புதைத்தவன், சற்று விலகி, பக்குவமாக அதை இழுத்து பின்னுக்கு நகர்த்திவிட்டபடி, வைஷ்ணவியை மீண்டும் மார்புக் கலசங்கள் அழுந்த அணைத்துக்கொண்டான்.
"ஆஆஆ வேணாம்,"
"உன்னை கும்பிடறேன், தயவு செஞ்சி போயிடு".
"ம்ம்கும்ம்ம்".
"போக மாட்டேன்".
"வேற இடத்துக்கு வேலைக்கு போ,"
"போறேன். அதுக்கு முன்னாடி என் எஜமானியோட ஆசைன்னு ஒன்னு இருக்கே?"
"எ, எ, எதுவுமில்ல".
"யார் சொன்னா? கண்டிப்பா இருக்கு".
அவள் அவனது கண்ணைப் பார்க்காமல் பார்வை தாழ, அவன் நிமிர்த்தினான்.
"இந்த கண்ணுல, இந்த உதட்டுல, தோ இந்த மனசுல அது தெரியுது" - அவன் மனசு எனும் போது ரவிக்கையோடு சேர்த்து முலையை சட்டென பிடித்து கசக்கினான்; உருட்டினான்.
"கி, கி, கிரிஜா ஸ்ஸ்ஸ் வ, வ, வருவா".
"அவ வரமாட்டாடி, அவ தூங்கிட்டு இருப்பா".
"இ, இல்ல வருவா, விடு,"
"வந்தா வரட்டும், பாத்தா பாக்கட்டும், எஜமானி சந்தோஷம் தான் அவளுக்கும் சந்தோஷம்".
அய்யோ, அப்ப காமம் தான் சந்தோஷமா? அதுதான் சரியா? கிரிஜா முருகேசனுடன் சந்தோஷமாகத்தான் இருந்தாளா? நான் தான் கெடுத்து விட்டேனா? கிரிஜாவை திட்டிவிட்டு இப்போது நானே இப்படி சுரேஷுடன் இப்படி இருக்கிறேனே?
பூக்குவியலில் புதைந்திருந்த மென்கனிகள் போல வைஷ்ணவியின் மார்புப் பழங்கள் அவன் மார்பில் நசுங்கி பிதுங்க, சுரேஷ் கொஞ்சம் கூட இடைவெளி விடாமல் இறுக்கமாக அவளை அணைக்க, அந்த குளிர்ச்சியான சூழலிலும் கூட, சுரேஷின் பிடியில் மாட்டியிருந்த வைஷ்ணவிக்கு 'தப, தப,' என்று வியர்த்துக் கொட்டியது. அதிலிருந்து அவளால் கொஞ்சம் கூட அவனை விட்டு விலக முடியவில்லை. எட்டி உதைத்து விலகத் தோன்றவில்லை. 'ப்ச்.. ப்ச்ச்' என முத்தங்களைக் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தான்.
அவன் நக்கலும் கடியும் அவளை வேறு ஒரு உலகத்திற்கு கொண்டு போக, அவள் அவனுடன் அப்படி இருந்த நிலையிலேயே, 'ஆண்டவனே.. என்ன இதெல்லாம்?, ஏன் ஒழுக்கம், கண்டிப்பு என்ன ஆயிற்று? பார்த்து பார்த்து கட்டி இத்தனை வருஷம் பாதுகாத்த என் உன்னதமான கற்பை இந்த டிரைவர் சூறையாடப் போகிறானா?
இவன் தான் ஹீரோவா? இல்லை வில்லனா? என் ஆடைகள், அணிகலன்கள், அழகு, அறிவு, புகழ், இசை எதுவுமே என்னை காப்பாற்றாதா? இல்லை இதெல்லாம் நான் உள்ளுக்குள் விரும்புகிறேனா? கடைசியில் இதற்குத்தானா இவ்வளவும்,?
இவனது மலர்கணை பாய நான் மதுகுடத்தைக் காட்ட வேண்டுமோ? தாலி கட்டிய மனோகரனிடம் விட்டதை இவனிடம் பெறப் போகிறேனா? என்னையே இழக்கும் இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையை நடைபெறாமல் தடுத்திருக்கவே முடியாதா? இது தப்பில்லையா? அய்யோ எனக்கு எதுவுமே தோன்றவில்லையே!' அவள் அழலாம் எனக் கூட பார்த்தாள்; அழுதால் அது அபத்தமாக இருக்கும்.
ஒன்றுமே செய்ய முடியவில்லையே, இந்த இக்கட்டிலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றமாட்டாயா,
'இவனா இப்படி? நானா இப்படி?' என்பதை மட்டும் தான் அவளால் யோசிக்க முடிந்தது. என்ன உறவு இருந்தாலும் ஆண்-பெண் உறவு தான் தலையாயதோ? கன்னத்திலும், கழுத்திலும் அவனது முத்தத்தின் வேகம் பன்மடங்கு அதிகரித்துக்கொண்டிருக்க, கொஞ்ச நேரத்திலேயே அந்த முத்தங்கள் கடிகளாகவும் நக்கல்களாகவும் மாறிவிட்டன.
அவனது சூடான நாக்கு தனது அடித்தொண்டையில் பட, அவளது வாய் உதடு பிளந்தது. அவளது செக்கச்சிவந்த வாயினை பிளந்த உடனேயே அவன் முகம் அவளது உதடுகளை தேய்த்தது. அவனது கட்டை மீசை அவளின் மூக்கை, உதட்டை பிடித்து வருடியது. அவளது வாய் திறந்தபடி இருக்க, அவனது உதடுகள் அவனால் மோசமாய் கடிக்கப்பட்டன.
ஆனால், அவளுக்கு கொஞ்சம் கூட வலியே இல்லை. ஒவ்வொரு கடிக்கும் அவளது வயிறு துடித்து சுருங்கியது, முலைக்காம்புகள் பிராவை கிழிக்கப் பார்த்தன. முதன்முதலாக ஒரு ஆண்மகனின், அந்நிய ஆண்மகனின் வாய் முத்தத்தை அவள் நிறைவாகப் பெற்றுக் கொண்டிருந்தாள்.
எந்தப் பாடல் வரிகளும் அந்த இசை மேதாவிக்கு நினைவில்லை. அவன் ஆகச்சிறந்த இசை ஸ்வரத்தை விட இனிமையாக, முத்தச் சத்தத்தால் தன் செவிகளை நிரப்புவதாக அவள் நினைத்தாள்.
வைஷ்ணவியின் அமுத எச்சில் திரண்ட உதட்டையும் பற்களையும் மீறி அவனது பெரிய பட்டை நாக்கு சூலாயுதம் போல அவள் வாயில் ஆடிக்கொண்டே நுழைந்தது. உள்ளே விழுந்த நாக்கை அவளுக்கு என்ன செய்வது என தெரியவில்லை. அவள் ஆண்மகனின் நாக்கை இழுத்து வைத்து சப்பி சுவைத்ததில்லை.
நாக்கை அவளின் வாய்க்குள்ளே அவன் எடுத்துக்கொண்டு போனாலும், அவள் தன் நாக்கை ஒரு ஓரம் வைத்து பதுக்கி தப்ப பார்த்தாலும், கொஞ்ச நேரத்திலேயே அவளின் செவ்வாயையும் நாக்கின் நுனியையும் அவனது நாக்கு ஆக்கிரமித்துக்கொண்டு அனுபவித்தது.
தனது வாய்ச்சூட்டை அவனது நாக்குக்கு காண்பித்த அடுத்த வினாடியே அவள் தளர, இரண்டு நாக்குகளும் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்து, கட்டிப்பிடித்து புரண்டு தழுவி சரசம் ஆடத் துவங்கின.
அவளது வாய்க்குள்ளேயே அவனது நாக்கு வெகுநேரம் இருக்க, அவனும் அவளுமே உட்கார்ந்த நிலையில் கட்டிப்பிடித்தபடி இருக்க, கொஞ்ச நேரத்திலேயே அவன் கட்டிலில் தலைப்பக்கம் கால் நீட்டி சாய்ந்து, அவளை அவன் தன்பக்கம் கட்டி இழுத்து தனது மடியில் கிடத்திக்கொண்டான்.
அவள் அவனது தூண் போன்ற பருத்த மடியில் சாய, அவனது ஆண்மை அவளின் பின் கழுத்தைக் குத்த, அவள் பேருக்கு அவன் மடியில் கிடந்திருந்தாளே தவிர, அவன் தொடைகளை மேலே எழுப்ப, அவளது உடலும் எழும்ப, அவனது தொடைகளுக்கும் விரிந்த மார்புக்கும் நடுவே அந்த வீட்டின் எஜமானி பாவமாய் நசுங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.
அவனது கை தாராளமாக அவளது உடலெங்கும் படர்ந்தது. முகத்தை அவளது முந்தானைக்கும் கொண்டுபோய் அக்குள்களை வருடியது. உரிமையாகப் போய் முலைப்பந்துகளை அமுக்கிப் பார்த்தது. அங்குமிங்கும் அலைந்தது. மெல்ல அவனது கை அவளது வயிற்றுக்குள்ளே போனது.
அவனது வலது கை எங்கே போனாலும், இடது கை அவளது தலையைப் பிடித்து அழுத்தி தனது வாயுடன் பொருத்திக்கொண்டது. அவளது வாயின் எச்சில் தொடர்ந்து அவனால் வெகுசத்தமாக உறிஞ்சப்பட, அவள் தன் அமுத எச்சிலை வாரி கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தாள். அவளுக்கு இதைவிட வேறு உலகம் ஒன்று இருக்கும் என நம்பிக்கையே இல்லை.
அவனது வாய்க்கு தனது வாயினைக் கொடுத்தபடியே, அவனது மடியில் அவள் பரந்து விரிந்து கிடைக்க, அவனது கைகள் அவளது இடுப்பிலும், வயிற்றில் போய் தசைகளையும் தடவியது. அவள் உடுத்தியிருந்த சேலையைக் கட்டி நன்றாக கீழே இழுத்துவிட்டு அவனது தொப்புளைத் தேடியது; ஆட்காட்டி விரலில் அகப்பட்ட அவளது தொப்புளை அமுக்கிப் பார்த்தது. சதைப்பற்றான அந்த ஆழ் தொப்புளுக்குள் மாறி மாறி எல்லா விரல்களும் வந்து வந்து தடவிவிட்டு குசலம் விசாரித்துவிட்டுப் போயின.
அவனது மடியில் முலை நிமிர்த்தி படுத்துக் கிடந்த அவளால், அப்படி இப்படி அசையவே முடியவில்லை. அவனது கை அவளது சேலை கொசுவத்தை நெகிழ்த்து வயிற்றுக்குள்ளாக போக, சூடாய் கொதிக்கும் அவளது அடிவயிற்றினை தொட, அவள் அந்த சூழ்நிலையிலும், தனது கைகளால் வைஷ்ணவியின் உப்பி வீங்கிய தனது மன்மத பீடத்தை நோக்கி போகும் அந்தக் கைகளை அவள் தவிப்பாக தடுத்தாள். அவனை முன்னேற விடவே இல்லை.
அவளது பெண்மைக் கோட்டையைப் பிடிக்கப் போன அவனது கை தோல்வி அடைந்து, முந்தானைக்குள் மேலே ஏறியது. அவளது இரண்டு மதர்த்த முலைகளையும் சிரமமின்றி தொட்டு பிடித்து அமுக்கி அமுக்கி பார்த்தது. அவனது ஒவ்வொரு அமுக்கலுக்கும் அவள் உடல் நெளிந்து சிலிர்த்து முனகி சிணுங்க, தொடர்ச்சியாக மாறி மாறி வைஷ்ணவியின் பால்கட்டி முலைகள் கசக்கப்பட, காம்புகளை அவன் தேடி திருக அவள் பயந்து போய் கண்ணைத் திறக்க, அவன் அவளது முந்தானையின் சேஃப்டி பின்னை அவிழ்த்து முழுதும் விலக்கினான்.
அவளின் ரவிக்கையில் முட்டிய இரண்டு திண்மையான முலைகளையும் கண் குளிரப் பார்த்தான். அந்த முலை உருண்டைக்காகவே தைக்கப்பட்டிருந்த ரவிக்கை கூம்புகளைத் தொட்டு தயக்கமின்றி பார்த்தான். நுனிப்பக்கம் உச்சியில் துருத்திய காம்புகளைத் தொட்டு கட்டை விரலுக்கும் ஆட்காட்டி விரலுக்கும் இடையே வைத்து விரல்களால் நசுக்கிப் பார்த்தான்.
அவனது காம்பு திருகலில் வைஷ்ணவிக்கு காமக் கிடக்கை பல மடங்கு ஏறிப்போய் கிடக்க, அவள் உதட்டைக் கடித்து முனகல் சத்தத்தை அடக்கப் பார்த்தாள்.
'அய்யோ, முலை மீதே கையை வெச்சுட்டானே? இந்த டிரைவருக்கு என்ன ஆச்சு?' சுரேஷ் ஏன் இப்படி திடீரென முரண்பட்டு போனான்? ஏன் எனது அந்தரங்க பாகங்களைப் பார்ப்பதற்கு குறியாக இருக்கிறான்? ஏன் எனது உடலினை ருசிக்கப் பார்க்க இவ்வளவு அலைகிறான்?
அவள் ஒரு வினாடி தான் யோசித்தாள். அவள் ஏதோ யோசிப்பதைத் தெரிந்த அவன் மறுபடியும் அவளது வாயைக் கவ்விக்கொண்டு சுவைக்க ஆரம்பித்தான். மறுபடியும் முத்தச் சத்தங்கள் கேட்டுக்கொண்டிருக்க, அவன் கை வேகமாய் அவளது ரவிக்கை கொக்கிகளைக் கழற்றின. அவளால் தன் முலைகள் ரவிக்கையை விட்டு வருவதை நினைத்து தாங்க முடியாமல் தவிக்க, எல்லா கொக்கிகளும் கழன்றன. அவன் ரவிக்கையை இருபக்கமும் திறந்து வைத்து பிரா கனிகளைப் பார்த்தான். அவளும் பார்த்தாள். அவன் பிரா கட்டிகளைக் கப்பென பிடித்தான்.
"ஆஆஆஆன்ன்ன்ங்" அவள் பல்கடித்து முனக, அவன் கசக்கி விட்டான்.
"ரெண்டு காயும் சூப்பரா இருக்கு" என்றான்.
"ஆஅங்க்ங்க்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்"
"இவ்ளோ நாளு யாருக்கும் கொடுக்காம அப்படி என்ன விரதம்?" அவனது பெரிய கைக்கு அந்த மார்பகங்கள் அமுங்கி அமுங்கி விரிய, காம்புகள் விரைத்து நீள, அவனுக்கு வைஷ்ணவியின் ப்ராவை கழட்டிப் போட்டு தனது முலைக்காம்பில் பால் குடிப்பதுதான் அவனது லட்சியமாக இருந்தது. கட்டிய சேலை இடுப்பு வரை இறங்கி அவளின் தொப்புளையும், அடிவயிற்றையும் காட்டிக்கொண்டு கிடக்க, அவளது முழு தேகத்தையும் ருசி பார்க்க அவனது வாய் முழுக்க எச்சில் ஊறிக் கொண்டிருந்தது.
கீழே அவனுக்கு தன் முழு பெண்மையை தர அவள் சம்மதிக்காததால், அவளது மார்பகங்கள் வேகமாக அவனால் கசக்கப்படும் என எதிர்பார்த்தாள். அதேபோல், அவளின் வெள்ளை பிராவில் முழுக்க நிறைந்திருந்த அந்த வெண்ணெய்க்கட்டி உருண்டைகளைப் பார்த்தவுடன், அவளது பிராவுக்குள் கையை விட எடுத்துக்கொண்டு செல்ல, வைஷ்ணவியின் நீண்ட கால கற்புத்திரை அந்தச் செயலை நடக்க விடாமல் தடை போட, இதுவரை இவனிடம் இழந்தது போதும் என்பதாய், அவனது கைகளை அவள் பிராவுக்குள் போகவிடாமல் தடுத்துக்கொண்டாள்.
தனது மொத்த சக்தியையும் திரட்டிக்கொண்டு, கை கால்களை அசைத்து, அவனது கால்களில் தவழ்ந்து உருண்டு கஷ்டப்பட்டு கையை ஊன்றி அவள் அவனது மடியில் இருந்து எழுந்தாள். முலையும் தொட விடாமல், புண்டையும் அமுக்க விடாமல் அவள் தள்ளி விலகிப் போனாள். அவளின் சேலை பாதிவரை அவிழ்ந்துவிட்டிருந்தது. அதைப் பிடித்துக்கொண்டே அவள் படுக்கையில் உருண்டாள்.
அவனிடமிருந்து வைஷ்ணவி தள்ளிப் போக, அவன் மறுபடியும் அவளை ஆட்கொள்ள கட்டிலின் மேலே விழ, அவனை கஷ்டப்பட்டு தள்ளி, அவள் கட்டிலை விட்டு வெளியே போய் தரையில் கால் வைத்தாள்.
'அந்த அறையை விட்டு ஓடலாமா?' என நினைத்தாள்; அது தான் வழி. ஆனால் அந்த அளவிற்கு அவளுக்கு வேகமும் பலமும் இருக்கும் என அவளுக்குத் தோன்றவில்லை. யாராக இருந்தாலும் அவள் இருந்த நிலை கண்டு கொஞ்சமேனும் இரக்கப்படுவார்கள். ஆனால் அவன் இரக்கப்படும் நிலையில் இல்லை.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 71

கட்டிலை விட்டு இறங்கி தள்ளி நிற்கும் வைஷ்ணவியைப் பார்த்தான்.
இப்போது விட்டால் வைஷ்ணவியை எப்போதும் பிடிக்க முடியாது என்பது அவனுக்கும் தெரியும். ஏதோ ஒரு பாயிண்டில் வைஷ்ணவி இன்று அவனுக்கு இணங்கிவிட்டாள். வாய் முத்தம் தந்ததுடன், மார்புக் கலசங்களைக் கசக்கவும் அவனை அனுமதித்துவிட்டாள். உடம்பெங்கும் வைஷ்ணவி தளர்ந்து போயிருந்தாலும் கூட, கட்டுப்பாடு இல்லாமல் அவளது மனநிலை பாதிக்கப்பட்டிருந்தாலும் கூட, அவள் சுரேஷுடனான முழு கட்டில் உறவை மேற்கொள்ள அச்சப்பட்டாள்.
அவள் கட்டிலை விட்டு விலகிச் செல்ல நினைக்க, அவளது புடவை அவிழ்ந்து, ரவிக்கை கொக்கிகள் கழன்று, உள்ளிருக்கும் பளீர் வெள்ளை பிராவில் முலைப்புடைப்பு எக்கச்சக்கமாய் விரைக்க, அவள் அச்சத்துடன் அவனை பார்த்தபடி பின்வாங்கி நடக்க, அவனும் கட்டிலை விட்டு எழுந்தான். பாய்ந்து அவளைப் பிடித்தான்.
"எங்கேயும் போக வேண்டாம், நான் ஒன்னும் பண்ண மாட்டேன்" என்றான்.
அவள் 'வேண்டாம்' என மறுக்க, அவன் எழுந்து அவளை இழுத்து மறுபடியும் அவளை அணைத்துக்கொண்டான். இந்த முறை நின்ற நிலையில் மூர்க்கமாய்க் கட்டிப்பிடித்தான்.
இப்பொழுது சேலையும் இல்லாமல், ரவிக்கையும் திறந்து வெறும் பிராவில் அவனது மார்பில் அவள் முட்ட, அவன் அவளை இறுக்கமாக கட்டிப்பிடித்து வைஷ்ணவியின் கழுத்தை நாக்கால் நக்க, தனது கழுத்தில் பரவிய அவனது வாய் சூட்டு நாக்கு எச்சில் அவளை அடுத்த முடிவு எடுக்க விடாமல் தடுக்க, அவன் திட்டமிட்டு அவளது காது மடலைக் கடித்து நாக்கால் நக்கி விழுங்கினான்.
"ஆஅன்ன்ன்ன்ங்க்ங்க்!" அவளுக்கு உடலெங்கும் புல்லரித்தது.
முதன்முறையாக அவளது சென்சிட்டிவான காது மடல் ஒரு ஆணின் எச்சிலும் மூச்சுக்காற்றும் பட்டு துடிக்க, அதை பல்லால் வலிக்காமல் மெல்ல கடித்தான். அந்த ஒரு செயலுக்கே அவள் சுக்கு நூறாக வெடித்துவிட்டாள்.
இனியும் சுரேஷிடமிருந்து தன்னுடைய கற்பைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள முடியும் என அவளுக்குத் தோன்றவில்லை. ரவிக்கை அவிழ்த்துவிட்டு, ரவிக்கை கொக்கி கழட்டி திறந்து வைத்து, பிராவில் முட்டிக்கொண்டிருக்கும் முலைப்பந்துகளை அவன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான் என்பதே அவளுக்குப் பேரிழப்பாக இருந்தது.
அவள் கட்டியிருந்த புடவை வேறு அநியாயத்திற்கு தொப்புளை விட்டு கீழே இறங்கியது. தொப்புளுக்குள் இதுவரை விரலை விட்டு நோண்டிப் பார்த்த சுரேஷ் அவளைக் கண்ணாலும் மேலிருந்து கீழாகப் பார்த்தான்.
அவளை மார்புக் கட்டிகள் நசுங்க அணைத்தபடி, அவனது கை அவளின் பின் கழுத்தில் முதுகையும் முதுகெலும்பையும் தடவிக்கொண்டே நடு முதுகில் கோலம் போட்டு இறங்கி இறங்கி ஏறியது. அது எப்போது வேண்டுமானாலும் தன்னுடைய பெரிய குண்டிகளை அமுக்கி பதம் பார்க்கும் என்பதால், அந்த நினைப்பில் அவள் தலை குனிந்தபடி சொக்கிக்கொண்டிருக்க, அவன் மெல்ல அவளது தாடைக்கட்டையைப் பிடித்து மேலே தூக்கினான்.
"என்னடி?" என்றான்.
அவனை இறுக்கமாக கட்டிக்கொண்டிருந்த வைஷ்ணவி பயந்து கண்கலங்கி தலையை உயர்த்திப் பார்க்க, அவளது வாயை அப்படியே கவ்வினான். இந்த முறை அவள் எந்த எதிர்ப்பையும் தெரிவிக்கவில்லை. அவன் அவளை விட அதிக உயரம் என்பதால், அவன் உயரத்திற்கு வாயை மட்டும் தூக்கிக் கொடுத்து, கால்களை எம்பி வாயைத் திறந்து காட்டினாள்.
அவன் அவளது உதட்டைக் கடித்தபடி அவளது நாக்கை இழுத்துக் கடித்துச் சப்ப, அவள் அந்த சுகம் தாளாமல் அவனை இன்னும் இறுக்க, அவனது விரைத்த ஆண்மை அவளது தொப்புளில் குத்துவதை, அடிக்கடி அவளது அடிவயிற்றில் குத்துவதை அவள் உணர ஆரம்பிக்க, அந்த ஒரு சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்திக்கொண்ட சுரேஷ், கைகளைப் பின்பக்கமாக கொண்டுபோய் கீழே இறக்கி, வைஷ்ணவியின் அழகு பூசணி குண்டிகளை சேலையின் மீதே அப்படியே பிடித்து மெல்ல பிசைந்து விட்டான்.
அவள், "ஆஆஆஸ் அம்மா" என்று முனங்கினாள்.
முதன்முறையாக அவளது கிரிணி சூத்துகள் ஒரு ஆணால் கசக்கப்படுகின்றன. இதை அவள் எதிர்பார்க்கவே இல்லை.
"ஆஆ ஐயோ, இதுபோல எத்தனை முதன்முறை என தெரியவில்லையே, எல்லாமே முதல்முறை". ஆம், அவளுக்கு எல்லாமே முதல்முறையாக இருந்தது. அவன் அவளது பெரிய சூத்துப் பழங்களைக் கசக்கும் போது, தன் ஆண்மையின் மீது அவள் வயிற்றில் வைத்து குத்த, வைஷ்ணவி அந்த பல்முனைத் தாக்குதல் தாங்காமல் உதட்டைக் கடித்தபடி அவனை கெஞ்சுவது போல் பார்க்க, அவளின் கண் சொக்கல், பெருமூச்சு, முனங்கல்களால் சுரேஷுக்கு வெறி ஆக, அதுவரை மெல்ல மெல்ல பார்த்து பார்த்து பதமாக பிசையப்பட்ட வைஷ்ணவியின் இன்ப சூத்து உருண்டைகள், கொஞ்ச நேரத்திலேயே ஆவேசமாக பிசையப்பட்டன.
"ஆங்க்ங்க்ன்ங்கம்மா, ஏய்ய் வேணாம்,"
"எனக்கு வேணும்டிஸ்ஸ்ஸ்ஸ்"
'இன்னும் தான் சேலையும் பாவடையும் கட்டிக்கொண்டிருக்கும் போதே இவ்வளவு வேகத்தில் இவன் பிசைகிறானே' என அவள் நினைக்க நினைக்க, அவன் வாய்க்குள் கொடுத்த முத்தத்தை நிறுத்தாமலேயே இருந்தான். அவளின் வாய்க்குள் இருந்து வாயை விட்டு எடுத்துவிட்டால், அவள் எந்த நேரமும் தனது பிடியை விட்டுப் போய்விடுவாள் என்பதால், பின் குண்டிகளையும் முன் மேடையும் அமுக்கி பிசைந்துகொண்டே அவளின் செவ்வாய் சுரங்கத்தை ருசித்துக்கொண்டிருந்தான்.
அவர்களுக்கு இடையே ஒரு மில்லிமீட்டர் இடைவெளி கூட இல்லாமல் அவள் அவனை கட்டிக்கொண்டிருக்க, அவன் அவளை தனக்கு முழுமையாக சரண் அடைய வைக்க வேண்டும் என நினைத்து, ஒரே ஒரு வினாடி மட்டும் அவளை தனது பிடியிலிருந்து விடுவித்து, மேலே போட்டிருந்த தன் டீ-ஷர்ட்டினைக் கழட்டி போட்டான்.
அந்த ஒரு வினாடி 'தான் போய் தப்பித்து விடலாமா?' என யோசித்த வைஷ்ணவி, அவனை முதன்முதலாக வெற்று உடம்பில் பார்த்தவுடன் திகைத்து பிரமித்து விட்டாள். அந்த வீட்டில் ஆண்கள் அப்படி யாருமே இருந்ததில்லை. கணவனைக் கூட வெற்றுடம்பில் பார்த்தவள் இல்லை வைஷ்ணவி.
இவ்வளவு கரளை கரளையான தோள்கள், மார்பு, தசையுடன், மார்பெல்லாம் ஒரு அங்குலத்திற்கு மேலாக கரு முடிகள் வளர்ந்து சுருண்டு இருக்க, அந்த கம்பீரமான ஆணின் விரிந்த மார்பையும் தோள்களையும் பார்த்ததுமே, 'இனி எங்கே இதை விட்டுப் போவது?' என்பது போல் அவள் அவனது இரண்டு மார்புகளையும் மாறி மாறி பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அதைப் புரிந்துகொண்ட சுரேஷ் அவளது தலையைப் பிடித்து தனது மார்பில் அழுத்திக்கொண்டான்.
அவள் நின்ற நிலையிலேயே அவளது கன்னங்களும் உதடுகளும் அவனது மார்பு முழுக்க நசுங்க, அவன் மாறி மாறி தனது மார்பில் தேய்த்துக் கொண்டான். அவளது கைகள் தானாகவே அவனது முதுகில் பரவி, அங்கே இருந்த முடிகளையும் தடவி புளகாங்கிதம் அடைய, அவளே அறியாமல் அந்த மார்பு முடி புதையலுக்குள் முகத்தை விட்டு இளைப்பாறினாள். அவனது வேர்வை வாசமும் சிகரெட் கலந்த வாசமும் அவளது பெண்மையை வேகமாக சுரக்கச் செய்தது.
'ஐயோ, இப்படிப்பட்ட ஒரு முரட்டு ஆணின் சுகத்தை இதுவரை அனுபவிக்காமல், கன்னி கூட கழியாமல், அதைப்பற்றி நினைக்காமல் எத்தனை நாள் காலம் தள்ளி விட்டேனே?' அவள் மாறி மாறி தனது கன்னத்தினை அந்த மார்பு முடி மெத்தையில் ஒத்தி ஒத்தி எடுக்க, அவனோ அவளது குண்டிகளைத் தூக்கி எடுத்து அள்ளிப் பிசைந்து, ஆண்மையை அவளது அடிவயிற்றில் முட்டி முட்டி குத்தி குத்தி, அவளது உதட்டை எடுத்து தனது மார்பில் வைத்து அழுத்தினான்.
அவளது உதட்டிலும் பல்லிலும் அவனது மார்பு நொடிகள் மாட்டிக்கொள்ள, அவனே தன் ஒரு பக்க மார்பில் இருந்த முடிகளை ஓரளவு விலக்கி, தனது சிறிய மார்புக் காம்பினை அவளுக்குக் காட்டினான்.
அந்த இளம் பெண் ஒரு ஆணின் தட்டைக் காம்பை இதுவரை பார்த்ததில்லை; உதட்டால் ஒத்தி ஒத்தி முத்தமிட்டதில்லை, நக்கியதும் இல்லை. ஆனால் அவன் அவளுக்குச் செய்யக் காட்டிய அந்த விதமே அவளுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது. அவள் அவனது சிறிய காம்பில் முகத்தைத் தேய்த்து, தன்னை அறியாமலேயே உதட்டால் ஒத்தி எடுத்தாள். அதை பல்லால் கடிக்கவும் நக்கவும் துணிவில்லை; அப்படியே உதட்டால் கடித்தபடி இருக்க, அவன் இன்னும் அவளது தலையைப் போட்டு அழுத்த, அவள் மெல்ல வாய் திறந்து பற்களால் அவனது தட்டை மார்பின் காம்பையும் அதன் நுனியையும் கடித்துச் சப்ப, அவன் "ஆங்க்க்ன்ஸ்ஸ்ஸ்" என சுகமாய் முனகினான்.
'அட, நாம் கூட ஒரு ஆணை காமத்தில் முனக வைத்துவிட்டோமே?' அவள் தன்னை மறந்து விடாமல் சப்பினாள். பால் வரவே வாய்ப்பில்லாத அந்த ஆடவனின் காம்பினை சப்பி சப்பி அந்த கன்னிப்பெண் மெய்மறந்து பால்குடித்தாள்.
கொஞ்ச நேரத்திலேயே வைஷ்ணவி டிரைவர் சுரேஷின் மார்பைப் பாதி விழுங்குவது போல் கவ்வி, உள்ளுக்குள் நாக்கை ஆட்டி ஆட்டி நக்க ஆரம்பிக்க, அவன் அவளது கூந்தலைப் பிடித்துக்கொண்டு இரண்டு பக்க மார்பகமும் காட்டி மாறி மாறி நக்க வைத்தான். அவள் எதுவுமே சொல்லாமல் அவனின் இரண்டு காம்புகளையும் தனது கன்னத்தில் தேய்த்துக்கொண்டு, அவனுடைய பாதத்தில் கால்களை வைத்து மேலே ஏறி, பிராவில் செழித்திருந்த தன்னுடைய இரு மாங்கனிகளையும் வயிற்றையும் அவன் மீது வைத்து அமுக்கியபடியே இருந்தாள்.
இப்போது தாராளமாகவே அவளே அடிக்கடி அவனது வாயைத் தேடி வந்து உதட்டு முத்தம் வாங்கிக்கொண்டு, உதடுகளையும் நாக்குகளையும் அவனுக்கு கடிபட கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தாள். இதெல்லாம் அவள் அனிச்சையாகவே செய்துகொண்டிருந்தாள். அவனைப் போலவே அவளும் அவனைத் தின்ன ஆரம்பிக்க,
அவனது கைகள் வேகமாக குனிந்து அவளது புடவையையும் பாவாடையும் தூக்க, தொடைகள் தெரிய அவள் ஒரு கணம் நின்று அவனைப் பார்த்தாள். 'கதவு திறந்திருக்கே?' என்பது போல அவள் பார்க்க, "கதவை அப்பவே மூடிட்டேன்டி" என்றான்.
அவனை கீழ்க்கண்ணால் பார்த்தாள். முதல்முறையாக தன்னுடைய வேலைக்காரன் 'வாடி போடி' என கூப்பிட்டதுமே அவளுக்கு சிலிர்த்துப் போனது. இதுவரை அவளை 'வாடி போடி' என எவருமே கூப்பிட்டது இல்லை. இதுவரை "அம்மா, அம்மா, மேடம்" என அத்தனை பவ்யமாக கூப்பிட்ட சுரேஷ், இப்பொழுது தாலிகட்டிய பொண்டாட்டி போல 'வாடி போடி' என கூப்பிட ஆரம்பித்துவிட்டான்.
'இனி என்னென்ன எல்லாம் கூப்பிடுவானோ தெரியவில்லையே' என்றபடி அவனது வலிமையான தோள்களேயே கைகளால் மாலையாக கட்டிக்கொண்டிருந்த வைஷ்ணவி, கழுத்தைத் திருப்பி ஜன்னலைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
அந்த ஜன்னல் உள்பக்க வராந்தாவை ஒட்டிய ஜன்னல். ஒருவேளை கிரிஜா எழுந்து வந்து, 'அட கதவு மூடி இருக்கிறதே?' என நினைத்தால், ஜன்னலில் வந்து நம்முடைய காட்சியைப் பார்க்கலாம்.
சுரேஷ் அவளை அப்படியே இழுத்து தரையில் வைத்து சுவரோடு சாய்த்து நிறுத்தி, முகத்தால் அவள் கன்னத்தை, கழுத்தை மோதினான். அவள் அவனுக்கு வாயைக் கொடுக்காமல் முகத்தைத் திருப்பினாள்.
'அய்யோ, ஜன்னல் கதவும்கூட திறந்து கிடக்கிறதே,'
சுவரிலேயே பதியும்படி அணைத்து நெருங்கினான்.
'ஆண்டவனே, இதென்ன சோதனை! நாம் தான் அவனுடன் கட்டிக்கொண்டோமே, இப்படியா ஜன்னலை திறந்து வைப்பது? கிரிஜா பார்த்தால் என்ன நினைப்பாள்? ஷாக் ஆகமாட்டாளா?
ஐயோ! இவ்வளவுதானா, இப்படியே வைத்து என்னை சுரேஷ் அனுபவிக்கப் போகிறானா? ஜன்னல் கதவும்கூட திறந்து கிடக்கிறதே,'
அவன் அவளது அவஸ்தையைப் புரிந்துகொண்டு, ரொம்ப சாவகாசமாய்ச் சிரித்துக்கொண்டு, ஆனால் அவள் முலை அழுந்தும் சுகத்தை, பிராவில் காம்புகள் அதன் மார்பைக் குத்தும் சுகத்தை விட்டுவிடாமல், அவள் பிடியை விடாமல் நெருக்கியபடியே, தன் மீது கொடியாய் படர்ந்த அவளையும் சேர்த்து தள்ளிக்கொண்டே, அந்த வேலைப்பாடு மிக்க ஜன்னல் ஓரம் சென்று அந்த கனமான மரக் கதவைச் சாத்தினான். அவள் தொண்டையைக் கடித்தான்.
"ஆஆஆஆஅ!" வைஷ்ணவி கத்த,
வெளியே,
கதவு மூடிக்கிடக்க கிரிஜா அதிர்ச்சியானாள். உள்ளே இருந்து வந்த சத்தம் கலவிக்கு சொந்தமானது. யார் யாரை என்ன செய்கிறார்கள்? அவள் வராந்தா பக்கம் ஓடினாள்.
எஜமானி அறைக்குப் போய் பார்க்க, ஜன்னல் மூடி இருந்தது. பெரும்பாலும் மூடவே மூடாத ஜன்னல் இப்போது சாத்தப்பட்டதைக் கண்டு திகைப்படைந்த கிரிஜா, ஒன்றும் புரியாமல் கைகளைப் பிசைந்து வெளியே செய்வதறியாமல் நின்று கொண்டிருந்தாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 72

இரவில் நேரம் கெட்ட நேரத்தில் கிரிஜா எழுந்து வேலை செய்ததால் என்னவோ, கிச்சன் போய் வைஷ்ணவிக்காக வெந்நீர் வைக்கப் போய், ஸ்டவ்வையே பற்றவைக்காமல் பாத்திரத்தை மட்டும் அடுப்பில் வைத்துவிட்டு அங்கேயே தரையில் படுத்துவிட்டாள். குட்டி தூக்கமும் போட்டுவிட்டாள்.

தடக்கென எழுந்து பார்க்கையில், 'அட ஸ்டவ்வைக் கூட பற்றவைக்கவில்லையே, நல்லவேளை கேஸைத் திறக்காமல் போனோமே' என லைட்டர் தேடி எடுத்து ஸ்டவ்வைப் பற்றவைத்து, வெந்நீர் தயாரித்துக்கொண்டு மேலே வருகையில் தான், வாழ்நாளின் உச்சகட்ட அதிர்ச்சியைப் பார்க்கப் போகிறோம் என்பது அவளுக்குத் தெரியாது.

என்ன இது? மூடிய கதவின் உள்ளே காமச் சிணுங்கல் சத்தம்? உயிரையே உறிஞ்சி விடுவது போல இப்படி ஒரு காம முத்தச் சத்தம்?

அவள் ஓடிப்போய் வெளி வராந்தாவின் ஜன்னலைப் போய் பார்த்தாள்.

அட, எப்போதும் மூடாத ஜன்னல் கூட மூடிக் கிடக்கும் ரகசியம் என்ன? எஜமானி அறைக்குள் அல்லவா இந்த காமக்கூத்து நடக்குது? அப்போ வைஷ்ணவியைத் துகிலுரித்து சூறையாடுவது யார்? Nithyananthan-ஆ? அவன் எப்போது வந்தான்? எப்படி வந்தான்?

"ஆஆ ஏய்ய்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் அய்யோ, அம்மா ஆஆஆஆ!"

அட, வைஷ்ணவிதான் கத்துகிறாள்!

அய்யோ, இது கற்பழிக்கப்படும் பெண்ணின் அலறல் அல்ல; காமத்துக்கு இளகி சுக மயக்கத்தில் வாய் உளறி, 'வாடா இன்னும் நல்லா செய்யி' என கட்டிலில் ஒரு இளம்பெண் அறைகூவல் விடுக்கும் சத்தம்! எதிர்ப்பு அல்ல, இணங்கல்! ஆணுக்கு பெண் தரும் ஒத்துழைப்பு! ஆண்மைக்கு ஊக்கம் ஏற்படுத்தும் முனங்கல்!

அவள் கதவின் சாவித் துவாரத்தில் கண் வைத்து விரித்துப் பார்க்க, அங்கே,

சுரேஷ் வைஷ்ணவியை வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்தான்.

சுரேஷா? என் சுரேஷா?

அய்யோ, என்ன அநியாயம்? பெரும் துரோகம்! சுரேஷை மலை போல நம்பி என்னையே கொடுத்தேனே? அவன் என்னை விட்டு, என்னை விட பெட்டராய் ஒரு பெண்ணை, எஜமானி அம்மாவையே ரைட் கொடுத்து விட்டானே? அவள் எப்படி அவனை ஏற்றாள்?

டாக்டர் நித்யானந்தன் கொடுத்து நித்யானந்தன் அனுபவிக்க நாம் செய்த பிளான் இப்போது சுரேஷுக்கு சாதகமாகிப் போனதே?

அய்யோ, மோசம் போனேனே! வைஷ்ணவியைத் தொட்டவன் என்னை ஏற்பானா? என்னை தொடுவானா? நான் போட்ட பிளான் எனக்கே பூ மரங்காகிப் போனதே?

அ, அய்யோ, இந்த வைஷ்ணவி மேடம் எப்படி இவனுக்கு ஓகே சொன்னாள்? எப்படி இவன் இப்படி ஒரு அக்மார்க் கன்னி கழியாத புண்டையை ரைட் கொடுத்தான்? எப்படி வைஷ்ணவியை வீழ்த்தினான்?

அவளால், அவளது எஜமானியின் தேகம் காதலன் சுரேஷால் அனுபவிக்கப்படுவதைத் தாங்க முடியவில்லை.

உள்ளே நடப்பதை அவள் வெறித்துப் பார்க்க, உள்ளே சுரேஷ் வைஷ்ணவியின் கழுத்தை ஓயாமல் நக்கிக் கொண்டிருக்க, 'ஜன்னல் லாக் போடலையே' என்பது போல் வைஷ்ணவி பார்க்க, வைஷ்ணவியின் முகக் குறிப்பைப் புரிந்துகொண்ட சுரேஷ், ஒரு கையால் எஜமானியை சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டே இன்னொரு கையால் ஜன்னல் தாழ்ப்பாளைப் போட்டான்.

ஜன்னல்! அந்த ஜன்னல் மட்டும்தான் அவர்கள் இருந்த உலகத்திற்கும் வெளி உலகத்திற்கும் இருந்த ஒரே ஒரு சாளரம்; ஒரே ஒரு திறப்பு. அதுவும் இப்போது மூடப்பட, அவன் வைஷ்ணவியை அப்படியே அள்ளி அணைத்து, முலை நசுங்க தாறுமாறாக கட்டிக்கொண்டான். ரவிக்கை திறக்கப்பட்ட வைஷ்ணவியின் பிரா கனிகள் அவனது உடலெங்கும் பட்டு மோசமாக வலிக்க, அவன் அவளைச் சுவரில் வைத்து அழுத்த, வைஷ்ணவியின் ரவிக்கை முழுவதையும் அவிழ்ப்பதை கிரிஜா விழிகள் வெடித்துப் போகும் அளவுக்கு வெறித்துப் பார்த்தாள்.

அவன் வைஷ்ணவியின் ரவிக்கையை முழுக்க அவிழ்த்தவுடன், தனது மேல்பக்க மார்புகள் அவனுக்குத் தெரிவதைப் பார்த்து அவள் மார்பை மூட, அவளது இரண்டு கைகளையும் தூக்கி அப்படியே ஜன்னலை ஒட்டிய சுவரில் நிற்க வைத்தான். அவளது அக்குள் அழகைப் பார்த்து பிரமித்தான்.

வைஷ்ணவி, சுரேஷ் தன்னுடைய அக்குள் குழியின் அழகைப் பார்ப்பதை அவள் பார்த்து தலையைக் குனிய, கீழே அவன் போட்டிருந்த ஒரு டிராக் சூட்டில் அவனது ஜட்டி போடாத ஆண்மை பயங்கரமாக விரைத்துக் கொண்டிருந்தது. ஒரு பெரிய உருட்டுக் கட்டையைப் பாதியாக வெட்டியது போல நீளமும் கனமும் உள்ள அவனது ஆணுறுப்பு என்னென்ன அநியாயங்களைச் செய்யும் என்பது அவளுக்கு உள்ளூரத் தெரிந்திருந்தது.

கீழே குனிந்திருந்த அவளது தலையை நிமிர்த்தினான். மறுபடியும் ஒரு முத்தமிட்டான். அவள் 'வேண்டாம்' என சொல்ல, அவளது கன்னத்தில் செல்லமாக அடித்தான்.

அவனது இரண்டு கைகளையும் சுவரில் மேல் நீட்டி வைத்து மேலே தூக்கி இருக்க, அவன் தன் ஒரு கையால் அவளது கண்கள், மூக்கு, உதடு என வரிசையாக ஒவ்வொரு இடமும் கிள்ளிக்கொண்டே வந்தான். அவள் சிணுங்கச் சிணுங்க, அவனது கை வைஷ்ணவியின் மதர்த்த பிராவில் வந்தது. அந்த பிராவின் கப்பைப் பிடித்து அப்படியே இழுத்து உள்ளே எட்டிப் பார்த்தான்.

இதுவரை யாராலும் கசக்கப்படாத மெத்தென்ற மார்புகள் அடக்கமாக இருக்க, யாருமே பார்த்திராத அவளின் நிர்வாண மார்புகள் காம்பு விரைத்துக்கொண்டு நிற்க, அவன் எதுவும் நோண்டாமல் கப்பை விட்டான். அந்த மார்பகத்தை விட்டுவிட்டு இன்னொரு பக்க மார்பைப் பார்த்தான். அவன் அவளைச் சுவரில் சேர்த்து அமுக்கிய அந்த கைகளை இன்னும் அமுக்க, அவளுக்குச் சுற்றிலும் வலி எடுத்தது.

ஆனால் அவன் அதைக் கேட்கவில்லை; அவன் அதைக் கண்டு கொள்ளவே இல்லை. இன்னொரு பக்கமும் அதேபோல பிரா கப்பை உருட்டினான். அதையும் கீழே தள்ளி காம்பை வெளியே எடுப்பான் என வைஷ்ணவி நினைக்க, அவனோ பிராவின் கீழ்ப்பக்கம் கையை விட்டு மேலே தூக்கினான். ஒரு பக்கம் பிரா கப் கீழே போய் முலைக்காம்பு மேல்பக்கம் வந்து நிற்க, இன்னொரு பக்கம் பிரா கப் மேலே போய் முலைக்காம்பு மட்டும் கீழ்ப்பக்கமாக வந்து நின்றது.

இந்த முலைக்காம்பை அவன் தடவவில்லை; வருடவில்லை. கேரம்போர்டு காயின் போல மெதுவாக சில அடிகளை அடித்தான். அந்த அடிகளை வாங்கிக்கொண்டு அவளது காம்பு மடங்கி நிமிர்ந்து நிற்க, இப்பொழுது அந்த காம்பைப் பிடித்து இழுத்து இழுத்து விட்டான். அந்த இளம் பெண் இது போன்ற அனுபவமுள்ள காமச் சேட்டைகளைப் பார்த்தவள் இல்லை.

அவன் செய்யும் சேட்டைகளை அவள் தடுக்க முடியாமல் தயக்கமாகப் பார்க்க, அவன் அந்த முலைக்காம்பையும் உள்ளே எட்டிப் பார்த்துவிட்டு 'ச்சடார்' என ஒரு பக்கம் பிராவை கீழே இறக்க, முதல் தடவையாக வைஷ்ணவியின் முலை வெளியே வந்தது.

அவன் முகம் பாதி மறைக்க, வைஷ்ணவியின் முலை கிரிஜாவின் கண்ணுக்கும் நன்றாகவே தெரிந்தது.

'வாவ், முதல்முறையாக வைஷ்ணவியின் முலைகளை அவன் பார்க்கிறான்!' கிரிஜாவும் தூரத்தில் பார்த்தாள். பிராவிலிருந்து குதித்து வெளியே வந்து தொங்கிக்கொண்டிருந்த கனிகளின் நுனியில் திராட்சைகள் மட்டும் விரைத்துத் தூக்கிக்கொண்டு இருந்தன. 'அய்யோ, வைஷ்ணவியின் தங்க முலைகளை நான் பார்த்துவிட்டேன். அவன் அமுக்கி விட்டான்.'

"ஆவ்வ்!" அவள் சிலிர்க்க,

அவளின் அழகு பஞ்சு முலையில், துருத்திய பிங்க் காம்பை மெதுவாகத் தொட்டான். விரலால் கோலமிட்டான். அமுக்கி அமுக்கிப் பார்த்தான்; நசுக்கினான். காம்பை இழுத்து விட்டான். இரண்டு கப்பையையும் நீக்கிவிட இரு கனிகளும் தள்ளாடி நிற்க, இரண்டையும் அமுக்கி பிசைந்தான்.

"ஆஆஆ, சுரேஷ் ஏஏஏ!"

அவளால் நிற்கக் கூட முடியவில்லை. எங்கே விழுந்திடுமோ என பயந்துகொண்டு இருந்தாள். இதற்குமேலும் நிற்க முடியாமல் அவள் சரிய, "ஏய்ய் நில்லுடி!"

அவள் வைராக்கியமெல்லாம் சுக்குநூறாகி சிதறி, அவளது காம எண்ணங்கள் தறிகெட்டும் பறக்க அவள் அவனைப் பார்க்க, அவள் உதட்டுக்கு நேராக அவன் தன் உதட்டை ஆட்டிக்காட்ட, வைஷ்ணவி லாவகமாக சப்பி எச்சில் உறிஞ்ச, அதைப் பார்த்த கிரிஜா அதிர்ந்தே போனாள்.

'நம்ம மேடமா இப்படி? இங்கே இருந்தால் ஒத்துடப் போறோம்னு தான் இவனை வேலையை விட்டு அனுப்பச் சொன்னாளா? அவ்ளோ வீக் ஆகிட்டாளா?'

கிரிஜா நினைக்க, சுரேஷ் வாயை விட்டு முலைக்கு வந்தான். அவற்றை தூக்கிப் பிடித்துப் பார்த்தான்; காம்பைக் கடித்தான்.

"ஆஅன்ன்ங்க்ஸ்ஸ்!"

அவன் அவளின் மென்முலையை சப்பி சப்பி, அவளின் ஜீவனை உறிஞ்சுவது போல் பால் உறிஞ்சினான். காம்புகள் தறிகெட்டு துடிக்க, முழு முலையும் மாறி மாறி விழுங்கிக் கடித்தும் சப்பியும் முலைப்பழத்தை ருசிக்க, வாய் அவளின் மார்புக் கலசத்தை விழுங்கியிருக்க, சுரேஷின் விரல்கள் மெதுவாக ஊர்ந்து அவளின் திறந்த அக்குள்களுக்குள் போனது.

நண்டு போல நான்கு விரல்களை மாறி மாறி அக்குள் பள்ளத்தைச் சுரண்டி, ஒட்டுமொத்தமாக கை வைத்து பிசைந்தான். முலையிலிருந்து வாயை எடுத்து அவளின் இன்னொரு வாசனை அக்குலை முகர்ந்தான்.

"ஆஆஆ வாவ் ஆஅ!"

அக்குள் பள்ளத்தில் முத்தமிட்டு கடிக்க ஆரம்பித்தான். தனது அக்குள் கூட இவன் வாய்க்கு உணவாகும் என்பதை அறியாத வைஷ்ணவி முனகியபடி அவனுக்கு ஒரு பக்க அக்குளைக் கொடுத்துவிட்டு, கண் மூடி சுவரில் ஒட்டிக்கொண்டு தன் அக்குளில் படர்ந்த அவனது தலையை அழுத்திப் பிடித்தபடி இருந்தாள்.

முலையை ருசிப்பது போலவே அக்குளையும் ருசிக்கிறானே!

அவனது கை இன்னொரு அக்குளை பிசைந்துகொண்டிருக்க, அவனது வாய் இடது பக்க வலது பக்க அக்குளை நக்கிக்கொண்டிருந்தது. அவளால் காமத்தில் முனகி முனகி வாய் தள்ளாட, அதே சமயத்தில் சுரேஷ் தனது ஒரு காலை மடக்கி, கால் முட்டியை அவளது பெண்மையில் வைத்து ஒரே அழுத்தாக அழுத்தி, அவளது ஈன்ப மேடையின் கூதிச்சூட்டை பாவாடையையும் மீறி தன் கால் முட்டியால் அனுபவிக்க ஆரம்பித்தான்.

இனிமேல் அவன் என்ன செய்தாலும் அதற்கு குரல் எழுப்பாமல் அமைதியாக இருப்பதே உசிதம் என்பதாய், அவள் சுரேஷுடன் மாட்டிக்கொண்டு அடங்காத காமசுகத்தில் மூழ்க, அவனது கை கீழே இறங்கி வயிற்று தசைகளையும் தொப்புளையும் நோண்டியது. அப்படியே புடவை கொசுவத்தை முழுதும் கழட்டி போட்டது. அவள் கீழே வெறும் பாவாடையுடன் நிற்க, அவன் கையை உள்பாவாடையைத் தூக்கி தொடையைத் தொட்டது. தாறுமாறாய் பிசைந்தது.

"ஆஆங்க்க்ஸ்ஸ்ஸ்!" அவள் தொடைச்சங்கமம் தாறுமாறாய் துடித்துக் கொதிக்க, அவன் கை இன்னும் மேலே முன்னேறிப்போய், உத்தேசமாக தனக்குத் தெரிந்த முக்கோண மேடையில் கை வைத்து, பேண்டீஸ் மேலாகவே வைத்து ஒரு அமுக்கு அமுக்க,

"ஆஆஆஆஅம்மா ஆஆஆ!" அவள் முனங்க, அவன் கைக்கு வேகம் அதிகமாகி அவளது உள்பாவாடை 'V' திறப்பைத் தேடியது. அந்த உள்பாவாடையின் திறப்பு அவளது பக்கவாட்டு இடுப்பில் இருந்தது. அதை அப்படியே அந்த பாவாடை நாடா முடிச்சை அப்படியே நகர்த்திக்கொண்டு, அவளது பெண்மைக்கு நேராக நிற்க வைத்தான். இப்பொழுது அவன் 'V' திறப்புக்குள் கைவிட, நேரடியாக அவளது பேண்டீஸ் மேடை தென்பட்டது.

அவன் இப்படித் தான் செய்வான் என வைஷ்ணவி கண்டிப்பாக எதிர்பார்த்திருந்தாள். 'V' துவாரத்தில் அவன் அப்படியே கைவிட்டு, அந்த முக்கோண மேடையைப் பிசைய ஆரம்பித்தான்.

"ஆஆஆஆஆ!" தன் பெண்மை நசுங்கும் சுகத்தில் அவள் முனங்க,

"ஜட்டி எதுக்குடி போட்டிருக்கே?"

"ஆஆஆஆஆஆ!"

"அவுக்கட்டுமாடி? அவுத்து பிசையட்டுமாடி?"

இதுநாள்வரை 'அம்மா', 'மேடம்' என பம்மி பவ்யமாகவே உரையாடும் சுரேஷ், இப்போது எப்படி இவ்வளவு துணிவுடன் தன்னைக் கையாளுகிறான் என்பது அவளால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. அதைப் புரிந்துகொள்கிற நிலையிலும் வைஷ்ணவி இல்லை.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 73

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவளது அந்தரங்க பொக்கிஷங்கள் அந்த பொல்லாத கரங்களிடம் சிக்கி களவு போய்க்கொண்டிருந்தன. ஆரம்பத்தில் தன் இன்ப பாகங்களைத் தொட விடாமல் தடுத்த அவளது கைகள், இப்போது அழுத்தியபடியே இருந்தன. 'இந்த காமப்போரில் நாம் நிச்சயம் தோற்கடிக்கப்படுவோம்' என அவளுக்கு தெரிந்தே இருந்தது. சுரேஷ் வெல்லட்டும்!
அவளின் ஒரே எண்ணமெல்லாம் எப்போது வேண்டுமானாலும் கிரிஜா வெந்நீரோடு வரலாம். வந்தால்,? எனது இந்த கோலத்தைப் பார்த்தால்? தோட்டக்காரனோடு படுத்த அவளை என்னவெல்லாம் சொல்லி திட்டினோம்? நானும் அப்படிப்பட்ட ஒரு வேலைக்காரனுடன் படுத்து கூத்தடிப்பதை அவள் பார்த்தால், என்னை என்னவென்று நினைத்துக் கொள்வாள்?
அந்த கிரிஜாவை நான் எத்தனை தடவை முருகேசன் கூட படுத்ததால் திட்டி இருந்தேன்? இப்பொழுது சுரேஷுடன் பிரா, பிளவுஸ் இல்லாமல் நான் இந்த கோலத்தில் இருக்கிறேன்.
என்னை யார் திட்டுவது? அவளுக்கு தோட்டக்காரன், எனக்கு டிரைவரா? இவனுடன் நான் படுத்துத் தான் ஆக வேண்டுமா? இவன்தான் என்னைக் கன்னி கழிக்கப் போகிறானா? இது என்ன கூத்து? இவனது தீண்டலை என் மனம் விரும்புகிறதா? இல்லை என் உடல் விரும்புகிறதா? 'கடவுளே, எனக்கு ஏன் இந்த நிலை? என் அழிவிலிருந்து காப்பாயோ' என அவள் நினைப்பதற்குள்ளாகவே, அவனது கை அவளது பேண்டீஸ் விளிம்புகளைத் தள்ளிவிட்டு உள்ளே கன்னி மேடையைத் தேடிக் கொண்டிருந்தது.
அவள் அதை மறுப்பது போல இரண்டு கால்களையும் மேலேயும் கீழேயும் தூக்கி, இடதும் வலதும் ஆட்டி அவனைத் தவிர்க்க முயல, அவனது கை முழுதும் பேண்டீஸுக்குள் போக, வெடிப்பை ஆரம்பிக்க, முடிகளைத் தேய்க்க, சவ்வு பருப்பு கிழிய, சுரேஷ் வைஷ்ணவியின் ஒட்டுமொத்த தங்கக் கூதியையும் மொத்தமாக பிடித்துவிட்டான்.
"ஆஆ அய்யோ, ஸ்ஸ் அம்மா ஆஆஆ ஏஏஏ!"
"கூதி செம்மையா இருக்குடி, வெரி ஹாட் புஸ்ஸி!"
"ஆஆஆஸ்ஸ்,"
"கை வெச்சதுக்கே பொளந்துகிட்டு கொட்டுதே, நக்குனா என்னவாகும்டி?"
"ஸ்ஸ்ஸ் வேணாம்,"
"ம்ம்? நக்கட்டா?"
"ம்கூம்ம், உன் புண்டையைக் கடிச்சி தின்னத்தான் போறேன்".
'இந்த நிலைக்குப் பிறகு சுரேஷ் இன்னும் பச்சையாகத் தான் பேசுவான்' என கிரிஜாவுக்குத் தெரியும். 'திருட்டுப் பேமானிக்கு வேலைக்காரியும் முதலாளியம்மாவும் ஒன்னுதான் போல' என கிரிஜா நினைத்துக் கொண்டாள்.
வைஷ்ணவியின் பாவாடையை முழுதாக அவிழ்க்காமலேயே, அவன் கை நின்ற நிலையில் வைஷ்ணவியின் பேண்டீஸுக்குள் கொண்டு கசக்க ஆரம்பித்தது. அவனது நடுவிரல் அவளது வெடிப்பைத் தேடிக்கொண்டு செல்ல, அவள் தன்னையுமறியாமல் கால்களை விரித்தாள்.
அவனது தடிமனான நடுவிரல் அவளது இன்ப வெடிப்பைத் தேடிக்கொண்டு உள்ளே போய் குத்திக் கிளற, அவள் ஒரு காலை கீழே வைத்துவிட்டு, இன்னொரு காலை மேலே தூக்கிக்கொண்டு அவனுக்குத் திறந்து காட்டினாள்.
இப்போது அவளது இன்ப வெடிப்பு பெரிதாக இருக்க, அவனது நடுவிரல் போய் வர, அவன் பிரா கப்பைப் பிடித்து முன்பக்கம் நன்றாக எடுத்து, ஒரே அடியாக அவள் தொண்டை வரை உயர்த்தி மேலே தூக்கினான். வைஷ்ணவியின் வெள்ளை முயல் குட்டிகள் எப்போதோ பிராவை விட்டு வெளியே வந்து காம்புகளுடன் விரைத்து நிற்க, அவன் ஒரு முலையையும் மாறி மாறி அடித்து மூர்க்கமாய் பிசைந்தான்.
இந்தக் காட்சியைக் பார்த்த கிரிஜாவுக்கு இது பேரதிர்ச்சி!
வைஷ்ணவி அம்மாவின் பால் முலையை நிற்க வைத்து, வலிக்காமல் நோகாமல் மிருதுவாக பால் குடித்தானே? ஆனால் இந்த நாதாரி இப்போது என்னவெல்லாம் செய்கிறான்? அவளும் சும்மா இருக்கிறாளே?
வைஷ்ணவியும் தனது முலைகளில் முதன்முறையாக ஒரு ஆடவனிடம் அடி வாங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
'ஒரு ஆடவனால் நமது பால்மேனி அம்மணமாய்ப் பார்க்கப்பட்டு கொண்டிருக்கிறதே, இப்படி பிசையப்படுகிறதே!' என வைஷ்ணவி நெளிய, அவன் குனிந்து காம்பில் முத்தமிட்டான். காம்பு சிவப்பு வளையக் கொப்புளங்களை நாக்கால் வருடினான். அதன்பின் முலையை உருட்டி வாயில் விழுங்கி, ஆவேசமாக முலைக்காம்பைச் சப்ப ஆரம்பித்தான்.
அவனது கை அவளது கீழ் மேடையில் பிஸியாக இருக்க, இன்னொரு கை அவளது பின்பக்க இடுப்பை அணைத்தாற்போல் பிடித்துக் கொள்ள, அவனது வாய் வைஷ்ணவியின் முலையில் பால் குடித்துக் கொண்டிருந்தது.
அவன் அவளை நிற்கவைத்து இரண்டு முலைகளிலும் மாறி மாறி பால் குடித்துக் கொண்டிருந்தான். அந்த பிரா கப்பில் இருந்து இத்தனை ஆண்டுகளாகச் சிறைபட்டுக் கொண்டிருந்த முலைக் கலசங்கள், வெகு சுகமாக சுரேஷினால் கடிக்கப்பட்டு, ருசிக்கப்பட்டு கொண்டிருந்தன.
அவன் செய்த காமச் சேட்டைகளின் வீரியம் தாங்காமல் அவளது பெண்மை கீழே ஒழுகிக் கொண்டிருக்க, அவனது உள்ளங்கை முழுக்க அவளது பெண் நீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது.
அவள் துவக்கத்தில் தன்னுடைய பெண்மைக்குள் என்ன நிகழ்கிறது என்பதை கணிக்க முடியாதவளாக இருந்தாள். ஆனால் அவன் தொடர்ந்து அவளது அந்தரங்கப் பருப்பினைத் தேடி கட்டை விரலால் பிடித்து பிடித்துக் கிளற, தான் கலவிக்கு மெல்ல மெல்ல இளகிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பது மட்டும் புரிந்தது.
அவன் ஒரு கையால் அவளது பெண்மையை நோண்டிக்கொண்டே, மெல்ல முகத்தை முலையிலிருந்து கீழே இறக்கினான். அவளது வயிற்றுக்கு வந்தான்; தொப்புளை நக்கினான். பாவாடையைத் தூக்கி அடிவயிறு முழுக்க கடித்தான். அவன் எதைச் செய்தாலும் அவனது விரல் அவளது இன்ப உரலில் போய்க்கொண்டு வந்திருந்தது.
அவன் முகம் இப்போது பாவாடையைத் தாண்டி கீழே தொடைக்கு வந்து நக்க ஆரம்பித்தது. வைஷ்ணவி தொடையைத் தூக்கினாள். அவன் தொடையில் இருந்து தலையைத் தூக்கி, அவளது புண்டையை நின்ற நிலையில் முட்டி போட்டு நக்குவதற்கு தயாரானான்.
இதயம் படபடவென அடிக்க, கிரிஜா கதவுக்கு வெளியே இந்தக் காட்சியைப் பார்த்துக் காத்திருக்க, அவன் அடுத்து என்ன செய்வான் என்பதைத் தெரிந்து வைஷ்ணவி அங்கிருந்து நகர முயல, அவன் தரையில் முட்டி போட்டபடி தலையை அண்ணாந்து அவளைப் பார்த்தான். வைஷ்ணவியை மெல்ல முறைத்தான்.
அவள் எதுவும் சொல்லாமல் அமைதியாக இருக்க, அவளது பாவாடை மேலே சுருட்டப்பட்டது. பாவாடை முடிச்சில் அது சுருக்கப்பட்டது. அவள் கிரே நிறத்திலான ஒரு பிளைன் பேண்டீசை அணிந்திருந்தாள். அவளது பேண்டீசை இடதுபுறம் முழுதும் ஒதுக்கி, அவளது புண்டை அழகை முதன்முறையாகப் பார்த்துவிட்டு சப்புக்கொட்டினான். உள்ளங்கையால் மெத்தென தட்டினான்; நீவினான்.
"ஆஆஆஆஆஆஆங்க் ங்க்," அவளது கண்கள் சொருக, அவன் அவளது பேண்டீஸ் முழுமையும் இன்ச் இன்ச்சாக கழட்டி உருவினான்.
ஆஹா! கண்கள் விரிய அந்தச் சிவந்த மேடையைப் பார்த்தான்.
பேண்டீஸ் இல்லாமல் வைஷ்ணவியின் தங்கப் பெண்மை காற்று வாங்க, சுரேஷ் அந்த அழகுப் பணியாரத்தை உற்றுப் பார்த்தான். தங்க முடிகளை நீவிவிட்டு வெடிப்பை விரித்தான். நீர் முட்டி நிற்பதைப் பார்த்தான்.
வைஷ்ணவியின் தங்க நிறத்திலான, செக்கச்சிவந்த இன்ப மேட்டை இதுவரை யாரும் பார்க்காதது, தொடாதது, உணரப்படாதது, நாக்காலோ விரலாலோ கையாளப்படாதது ஆகும்.
அவன் அதை நக்குவதற்கு முன்பு முகர்ந்து பார்த்தான். முகத்தால் தேய்த்தான்; நெற்றி கொண்டு அமுக்கினான். தன் பெண்மையில் ஒரு ஆண் முகம் பட்டு அழுத்தும் வன்சுகம் தாளாமல் வைஷ்ணவி இன்ப பெருமூச்சு விட, அவன் தொடர்ச்சியாக 'ப்ச்ச் ப்ச்ச்' என முத்தமிட்டான்.
"ஆஆ அய்யோ, ஸ்ஸ் அம்மா ஆஅ!"
அந்த உப்பிய மேடைக்குச் சொந்தமான தங்க முடிகளை தன் தாடி, மீசை முடிகளால் உரசிப் பார்த்தான். அதன் பிறகு நெற்றியால் மோதினான்; கன்னங்களை வைத்து தேய்த்தான்.
அவனது மூக்கும் கண்களும் காதுகளும் அவளது இன்ப வெடிப்பில் போய் வர, அவள் காம உச்சிக்குப் போய் கதற, அவன் கடைசியாக அப்படியே வாயால் அந்த இன்ப வெடிப்பில் கவிழ்ந்து கொண்டான்.
"ஆஆஆஆஆஆ ஐயோ அம்மா அம்மா!" என அவள் துடிக்க, அவனது நாக்கு மேலும் கீழும் போய் வந்தது.
"ஏய்ய்ழே ஏஏஏஏ!"
சுழல் நாக்கு உள்ளும் புறமும் அலைந்தது. இன்பக் காமப் பருப்பினை கடித்துக்கொண்டு சப்பியது. அவன் முகத்தால் அந்தப் பெண்மையை சுற்றிச் சுற்றி வர, அவனது முகம் எங்கும் வைஷ்ணவி சிந்திய மதனநீர் நுரையுடன் அப்பிக் கொண்டிருந்தது.
'இவ்வளவு ஆசை வெச்சுக்கிட்டா எல்லாம் மூடிட்டு இருந்தே?' என்பது போல அவன் பயங்கரமாக அந்தச் சர்க்கரைத் தட்டைக் கடிக்க ஆரம்பித்தான்.
மேலே நிர்வாணமாக முலைகள் குலுங்கத் தள்ளாடிக் கொண்டிருந்த வைஷ்ணவி, பேருக்கு இடுப்பில் அந்தப் பாவாடையைக் கட்டியிருந்தாள். 'அதைக் கூட இந்த முரடன் எப்போது வேண்டுமானாலும் அவிழ்ப்பான்' என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.
இன்னும் அவளைக் கட்டிலில் போட்டு சாய்க்காமல், ஜன்னலில் கம்பியைப் பிடித்தபடியே நிற்கவைத்து, அவன் அவளது பெண்மையை விரித்து நக்க ஆரம்பிக்க, அவள் ஒரு காலை தரையிலும், இன்னொரு காலை அவளது அவனது தோளிலும் வைத்து நன்றாக அகலமாக திறந்து காட்ட, அவன் நன்றாக அந்தப் பெண்மை மேடையைச் சப்ப ஆரம்பித்தான்.
அந்த எஜமானிக்கும் வேலைக்காரனுக்கும் நடுவே எந்தப் பேச்சும் இல்லை. ஆனால் அவனுக்கு என்ன தேவை என்பது அவளுக்குத் தெரிந்திருந்தது; அவளுக்கு என்ன தேவை என்பது அவனுக்கும் தெரிந்திருந்தது. அதை அவன் வாரி வாரி அவளுக்குக் கொடுக்க ஆரம்பித்தான்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 74

வைஷ்ணவியின் கன்னிக் புண்டையில் ஆக்ரோஷமான இன்ப மின்னல்கள் மாறி மாறி அடிக்க, அவளை முன்பக்கம் நக்கியது போதும் என்று அப்படியே அவளை பின்பக்கம் திருப்பினான். பின்னால் தொடை முழுக்க மறைத்த பாவாடையைச் சுருட்டி மேலே சொருக, வைஷ்ணவியின் பின்னழகின் முலாம்பழ வெள்ளை உருண்டைக் குண்டிகளை அவன் விழிகள் விரியப் பார்த்தான். கிரிஜாவும் அதன் அழகைப் பார்த்து அதிசயித்தாள்.

மாசுமருவற்ற, வட்ட வடிவ உருண்டைக் குண்டிகளை முதலில் ஆசையாகத் தடவி பிசையப் பார்த்த அவனுக்கு, அந்த சூத்துப் பழங்கள், அதற்கு முன் தான் தொட்ட சென்னை பிந்துவை ஞாபகப்படுத்த, அவன் வெறி கொண்டு வைஷ்ணவியின் மென்சூத்துக்களை, அது மேலும் கீழும் குலுங்கும் அழகை ரசனையுடன் பார்த்தான். படபடவென அடித்தான்.

அவள் அடி வாங்கும் சுகம் தாளாமல் துடிக்க, அதன் பிறகு முத்தமிட்டு கடிக்க ஆரம்பித்தான்; ஒரு இடம் பாக்கி இல்லாமல் நக்கிவிட்டான்.

அவள் இது போன்ற கடிகளையோ, நாக்கு நக்கலையோ உடலில் எந்த பாகத்திலும் வாங்கியதில்லை. இப்போது முதன்முறையாக பஞ்சை விட லேசான அவளது மென் குண்டிகள் இந்த முரடனால் கடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்க, அவள் இடுப்பை உயர்த்தி அந்த தனது வெயில் படாத பின்பிளவை நன்றாக அவனுக்கு காட்டும்படி ஆகிவிட்டது. 

அதை பார்த்தவுடனே அவனுக்கு வெறியுடன் பைத்தியமும் பிடித்தது. ஜன்னல் ஸ்கிரீனை விலக்கி அவள் கம்பியை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டு குனிந்தவாக்கில் அவனுக்கு தூக்கிக் காட்ட, கம்பி சட்டத்தில் அவள் முலை போய் முட்டிக் கொண்டிருக்க, அவளது பின்பக்க குண்டி பிளவில் சுரேஷின் முகம் போய் பத்திரமாக புதைந்து இருக்க, அவன் பலமுறை அந்த சூத்துகளில் முகம் பொதிந்து, ஆழமாய் நாக்கை விட்டு துழாவி, நக்கி சுவை பார்த்த பின்பு கடிக்க ஆரம்பிக்க அவள் வலி தாளாமல் விலகி ஓட, அவளை அப்படியே இழுத்துக் கொண்டு வந்து படுக்கைக்கு அருகே வந்தான்.

பாவாடை இன்னும் தூக்கியபடியே இருக்க அவனது கைகள் உள்ளே போய் பூசணி பழங்களை பிசைந்தபடி இருந்தது. அவள் ஆர்காசம் வெடித்து ஊற்றி தொடைகள் நனைந்த தளர்வில் இருக்க, "இப்ப ஓகேவாடி?" எனக் கேட்டான். உதட்டை விரலால் சுண்டினான். 

அவள் "ஹ்ங்க்ங்க்ன்" என முனக, பிறகு எஜமானியை அப்படியே நெக்கித் தள்ளிக்கொண்டு கட்டிலோரம் கொண்டு வந்தான். தான் கட்டிலில் பதிவாக உட்கார்ந்து கொண்டு அவளை நின்றவாக்கில் இழுத்து மொத்தமாய் அணைத்தான். 

அவன் கட்டிலில் உட்கார்ந்த உயரம் தான் அவள் தரையில் நின்று கொண்டிருந்த உயரம். அவன் முகத்தை குனிந்தபடி, வைஷ்ணவியின் பிரா கனிகளை முகத்தால் மாறி மாறி தாடி கன்னத்தால் ஒற்றி ஒற்றி எடுத்தான். 

'இன்னும் ப்ரா அவிழ்த்து விட்டு பால் குடிக்காமல் இருக்கிறானே?' அவளுக்கு பெண்மை மடிப்புக்குள் ரசம் கொப்பளிக்க ஆரம்பிக்க, 'இவன் மார்பை போய் அந்த நக்கு நக்கினோமே,' திடீரென தன் மேலேயே தனக்கு ஏற்பட்ட கோபத்தாலும், அதற்குமேல் இவனை தடுக்கவோ, இவன் கூட துணி இல்லாமல் அம்மணமாய் படுப்பதை தவிர்க்கவோ முடியாது என்ற தோல்வியினாலும், அந்த பதிவிரதை புண்டைக்காரி, சீல் கிழிக்கப்படாத பெண்மைக்காரி, வெறிகொண்டவள் போல் சுரேஷின் கழுத்தைக் கைபோட்டு வளைத்து இறுக்கிக்கொண்டு முலைபந்தால் அவனது முகத்தை நசுக்கினாள்.

கதவு மூடியாச்சு, ஜன்னல மூடியாச்சு. இனிமேல் யார் வந்தாலும் கவலையில்லை என்பது அவனை இறுக்க அணைத்துக் கொள்ள. அவன் முகத்தை கீழிறக்கி அவளின் ஆப்பிள் முலையை மொத்தமாய் விழுங்கி கடிக்க, "ஆஆஆஆம்மா ஆண்டவனே," என்று முணுமுணுத்தாள். "யப்ப்ஸ்ஸ்ஸ் என்ன கடி, ஸ்ஸ்ஸ். எவ்வளவு வெறி இந்த நாய்க்கு?" காம்பு பிராவை மீறி விரைத்து அவன் வாயில் ஊற ஆரம்பிக்க, அவள் தேகம் முழுக்க காம அலைகள் கடுமையாக எழும்பி அவள் மூளையை தாக்க, பெண்மையை துடிக்க செய்ய, அவன் "முலையை தூக்கி பால் தாடி," என கத்தினான்.

அவள் வெறியாகி அவன் மடி மேல் ஏறி அவனை சாய்க்க, அவன் மீது படுத்து உருள. அவனைக் கட்டிலில் சாய்த்து மல்லாக்க கிடத்தி, தானும் சாய்ந்தாள். அவனது தடி ஆண்மை அவளது தொடையை, கூதி மேட்டை, வயிறைக் குத்த அவள் கிறங்கினாள். ஆர்காசம் வெடித்து அவளது இயக்கம் திடீரென தடைபட, அவன் அவள் உடலெனும் பிசைந்து வைஷ்ணவியின் மோகத்தீயை இன்னும் ஏற்றினான்.

கூதியும் முலையும் வீங்கி கொப்பளிக்க அலங்கோலமாக படுத்திருந்த வைஷ்ணவியின் மீது தாவினான். அவளை மல்லாக்க போட்டு அவள் மீது ஏறினான். அவள் மீது அவன் படுத்து புரள, இருவரும் படுக்கையில் புரண்டார்கள். வைஷ்ணவி பஞ்சு பொதி போல இருந்தாள். எச்சில் ஒழுக அவளது முகத்தை நக்கினான். 

"ஆஆஆஸ்ஸ்ஸம்மா" 

"நல்லா மாட்டிக்கிட்டேடி? வெக்கப்படாத, கூதி தரியா வைஷ்ணவி?" 

அவள் காது மடலில் போய் கேட்டான். அவளுக்கு அழுகை வரும் போல இருந்தது. இதற்கு போய் அந்த கயவனிடம் என்னவென பதிலை சொல்வது? 

"ஏய்ய் துணியை அவுத்துட்டு உன்னை ஓக்கட்டுமா? புண்டை தரியா?" துணி என ஒன்று எங்கே இருக்கிறது, இந்த பாவப்பட்ட பாவாடையை கிழித்து அவிழ்த்து வீசி எறிய இந்த வெறி பிடித்த கரங்களுக்கு எவ்வளவு வினாடிகள் ஆகும்? 

"சொல்லுடி பாவாடை அவுத்துட்டு ஓக்கட்டுமா?" அவன் கேட்க அவள், ஆமோதிப்பாய் அவனது சிகரெட் உதட்டை ஆவேசமாக கடித்தாள். அவன் நாக்கை வெளியே நீட்ட அவள் சப்பி விட்டாள். அவள் சப்பி முடித்ததும் அவள் தன் செந்நாக்கை நீட்டி அவனுக்கு நெடுநேரம் சப்ப கொடுக்க, இது எதுவுமே புரியாமல் கிரிஜா அந்த சிறிய சாவி துவாரத்தில் இந்த சங்கீத தேவதையின் அரங்கேற்றத்தின் ஓயாத சலசலப்பை பார்க்க, அவன் கை பாவாடைக்குள் போய் பிசைந்து கொண்டிருந்தது.

வைஷ்ணவி அவன் தருகிற அதீத சுகத்தின் அடுத்தடுத்த கட்டத்தில், 'இது போதும் போதும்' என்பது போல நினைத்தாலும், ஒன்றுக்கு மேல் ஒன்று சுகம் இருக்கத்தான் செய்கிறது என்று பேசாமல் இருந்தாள். 

அவன் முதன்முதலாக கையை பிடித்து தொட்ட போது, கண்ணாடி பிடுங்கிய போது, கன்னத்தில் வழிந்த கூந்தலை தள்ளிவிட்ட போது, போர்வையை விலக்கிய போது, இழுத்து அணைத்து முலைகள் நசுங்க நச் நச்ச் நிற்க வைத்து கட்டிப் பிடித்து முத்தம் கொடுத்த போது, அணைத்த போது, முலைகளில் பால் குடித்த போது, வயிற்றில் தொப்புளில் முத்தம் கொடுத்த போது, ரகசிய வெடிப்பில் பாளமாக திறந்து நக்கியபோது, பின்புறம் திருப்பி சூத்துக்களை கடியில்லாமல் நக்கிய போது என ஒவ்வொரு சமயத்திலும் அவளுக்கு ஒரு நிலையிலிருந்து இன்னொரு நிலைக்கு காமம் பொங்கி வந்து அல்லோகலப்பட்டது.

இப்போது கட்டிலும் அவன் அவள் மீது படர்ந்து மேலிருந்து கீழே நக்கிக் கொண்டே வந்தான். உள்பாடி தவிர மேலே அவளுக்கு எந்த உடையும் இல்லை. கீழே அந்த பாவாடை மட்டும் தான். அந்த பிராவும் பாவாடையும் கூட ஒரு பெரிய கயிறு போல தான் உடம்பின் குறுக்கே இருந்ததே தவிர, தன்னுடைய அத்தனை அந்தரங்க மேடு பள்ளங்களையும் குறைவே இல்லாமல் அவனுக்கு காட்டிக்கொண்டிருந்தாள்.

அவன் மறுபடியும் மறுபடியும் வைஷ்ணவியின் முலைகளை கசக்கி பால் குடித்தான். நறுக் நறுக்கென காம்பு கடித்தான். வாசனை அக்குள்களை நக்கினான். அவனது வாய் அவள் உடலில் மேலும் கீழும் போய் வந்தது. எங்கும் எச்சில் மயமானது. 

மாறி மாறி அவளின் முலைகளை கடித்து பால் குடிக்க, இவன் எதை செய்தாலும் கீழே அவளது பேண்டீஸ் மூடாத பெண்மையை நசுக்கி பிசைந்து கொண்டே இருந்தது. ஒரே சமயத்தில் பல இடங்களில் அவள் உடல் தீண்டப்பட, அந்த ஆளுமை அவனது அனுபவத்தை சொன்னது.

அவன் ஆழ்குழி தொப்புளை மூடியிருந்த பாவாடையை தூக்கிப் பார்த்து தொப்புளின் மீது கவிழ்ந்தான். மெல்ல அவனது தலை மீண்டும் அவளது தொடைசங்கமத்திற்கு போக, "இவ்வளவு நேரம் நிக்க வெச்சு நக்கினான். 

இப்ப படுக்க போட்டு நக்க போகிறான், அய்யோஸ்ஸ்ஸ்" அவள் முனகினாலும், அவள் மறுபடியும் தனக்கு கிடைக்கப்போகும் நக்கல் இன்பத்தை நினைத்து கண் மூட, அவனும் அவளது இடுப்புக்கு கீழே தனது இரண்டு முழங்கைகள் வைக்க தானாகவே அவளது இடுப்பு மேலே தூக்கிக் கொண்டு நிற்க, மன்மத பீடம் இரண்டாய் அவனுக்காய் விரிய, மறுபடியும் அவன் அந்த தேன் பாத்திரத்தை ஆழமாக கடித்து சுவைக்க ஆரம்பித்தான்.

இந்த முறை அவனைவிட அவள் தான் மிகப்பெரிய இன்ப அதிசயத்தை அனுபவித்தாள். அவனது ஒவ்வொரு நீளமான அழுத்தமான நக்கலுக்கும் வைஷ்ணவி தன் கூதியை தூக்கி தூக்கி கொடுத்து நக்கலை வாங்கிக் கொள்ள, ஆர்காசம் கணக்கில்லாமல் பீச்சி அடித்து அவனது நாக்குக்கு சுவையை தர, அவனது முகத்தை தொடைகளால் நெருக்கிக் கொண்டு இருந்தவள், அதன் பிறகு அவனது தலையை முடியை பிடித்துக் கொண்டு அவனது முகத்தை தனது பெண்மை வெடிப்புக்குள் ஆழமாக பொருத்திக் கொண்டாள்.

அவனது மூக்கு முழுதும் அவளது வெடிப்புக்குள் போகும் வரை அவளது பெண்மை பெரிதாக விரிந்து இருந்தது. அவனது கடிகள் இல்லாத ஆவேசமான நக்கல் அவள் புண்டையை பலமுறை துள்ளி ஆட வைத்து தூக்கி போட்டது. 

முகத்தை பெண்மையில் வைத்து ஆழப் புதைத்தபடி அவன் இடமும் வலமும் தேய்க்க, 

"ஆஆஆஆஆஆ அம்மா ஆஆ". 

"முடிகள் சவரம் செய்யப்படாத புண்டையையே இவ்வளவு ஆவேசமாக நக்குகிறானே. ஒரு வேளை நான் பெண்மையை சுற்றி முடிகளை எடுத்திருந்தால் எப்படி எல்லாம் கடித்து தின்னுவான் இந்த படுபாவி?" என அவள் நினைத்தாள்.

அவள் இரண்டு மாதத்துக்கு முன்பு தன் மயிர்களை மழித்து எடுத்திருந்தாள். இப்படி ஒரு சூழ்நிலை வரும் என அவளுக்கு தெரிந்திருந்தால் கண்டிப்பாக கிரீம் போட்டு சுத்தம் செய்து இந்த கள்ளக்காதலனுக்கு வழவழ சாக்லேட் போல நாம் கொடுத்து இருக்கலாம் என்று தான் அவளுக்கு நினைப்பு போனது. அவன் வெகு நேரம் வைஷ்ணவியின் பிஞ்சு மேடையை பஞ்சு பஞ்சாக நக்கி துவம்சம் செய்தான். வாயை திறந்தபடி மேலே வந்தான்.

அவன் இன்னும் மேலே வர இப்போது என்ன போகிறான், என்ன செய்யப் போகிறான் என்பது தெரியாதது போல அவள் திகைத்துப் பார்க்க அவனது நைட் பேண்ட் கீழே இறக்கப்பட்டு இருந்தது. அவனது பெரிய உறுப்பு தனது பெண்மையில் சுற்றி குத்திக் கொண்டிருப்பதை அவள் லேசாக எட்டிப் பார்க்க முயன்றாள். ஆனால் சரியாகத் தெரியவில்லை. அதை புரிந்து கொண்ட சுரேஷ் எழுந்து, அந்த மெத்தையின் மீது முட்டி போட்டு நின்றான். அவனது பருமனான பெரிய குறி மேல்நோக்கி வளைந்து கொண்டு அவளது கூதி வெடிப்பை கிழித்து ஆழத்தில் சீறி பாய தயாராக இருக்க அவளுக்கு அதை கண்ணால் பார்க்கவே முடியவில்லை.

கண்டிப்பாக அவள் இதை கையால் பிடித்து உருவி தடவ மாட்டாள் என்பது மட்டும் அவனுக்கும் புரிந்திருந்தது. முதல் முறை என்பதாலும் செக்ஸுக்கு புதுசு என்பதாலும் அவள் அதிகமாக நாணுவாள் என்பதால் தனது ஆண்மையின் கம்பீரத்தை அவளுக்கு காட்டுவதோடு விட்டுவிட்டான்.

அதோடு இப்போது கிடைத்த நேரத்தை விட்டு விட அவனுக்கு மனசு இல்லை. அதைவிட வைஷ்ணவி இப்போது இளகி இளகி பெண்மை அடை அடையாய் ஒழுகி பலவீனமாக இருக்கிறாள். இந்த சான்சை விட்டால் அவள் எப்போது வேண்டுமானாலும் விழித்துக் கொள்வாள், கால்களை பிணைத்து கற்புத்திரை போட்டு கொள்வாள் என்ற எண்ணம் மட்டும் அவனுக்கு இருக்க, அவன் மறுபடியும் அவளது பெண்மைக்குள் விரல்விட்டு சொருகி குத்தி விட்டு மெல்ல தனது ஆண்மை எடுத்து உள்ளே குத்த வந்தான்.

கட்டி நீர் தெறிக்கும் அவள் பெண்மை விளிம்பில் அவனது நுனி தொப்பி உள்ளே போனதுமே அவள் உதட்டை கடித்துக் கொண்டு இன்னொரு பக்கம் திரும்பிக் கொண்டாள். அவன் மெல்ல பலமுறை அப்படி செய்துவிட்டு நுனி முழுக்க உள்ளே குத்தினான். 

அவளால் அதற்கே தாங்க முடியவில்லை. அவன் மறுபடியும் மறுபடியும் அவள் பெண்மை இளகுவதற்காக காத்திருந்து சின்ன சின்னதாய் குத்த ஆரம்பித்தான். அவனது சுன்னி தண்டு கால்வாசி போன உடனேயே அவள், "ஆஆஆஐயோ அம்மா" என உதட்டை கடித்து பயங்கரமாக கத்த ஆரம்பித்தாள். நல்ல வேலை கதவும் ஜன்னலும் மூடி இருப்பதால் கண்டிப்பாக வெளியே கேட்காது என அவன் நினைத்து, இன்னும் லேசாக உள்ளே குத்த அவளது கன்னித்திரை கிழிந்தது. 

தனது பெண்மைக்குள் ஏதோ ஒரு தடுப்பு அகன்றது என்பது அவளால் உணர முடிந்தது. அங்கே பெண்மை நீரோ எதுவோ தெரியவில்லை, அடர்த்தியாய் ஒழுகி ஒரு ஓரமாக செல்வதையும் அவள் உணர்ந்தாள். இடுப்பை மட்டும் தூக்கி நிறுத்தி, கைகளால் தலையணையை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டாள். தலையை ஆழப் புதைத்தாள்.

அவனது ஆண்மை முட்டி மோதி திறந்து விட்ட கன்னித்திரை சவ்வு கிழிந்த வேதனையில் இருந்து, மெல்ல மெல்ல காம சுகத்திற்கு மாறும் அவள் முகரேகையை அவன் கவனித்தான். அவன் இன்னும் முயன்று அதிக நேரம் எடுத்து தனது எஜமானியை கொஞ்சம் கூட சிரமப்படுத்தாமல் முக்கால் உறுப்பு வரை விட்டு அவள் மீது படர்ந்தான். அவன் முகம் தன் முலைக்கு மீது வந்த உடனையே அவள் தலையணையை விட்டு விட்டு, எட்டி அவனை கட்டிக் கொண்டு 'ப்ச்சி ப்ச்சு' என ஆசையாய் பல முத்தங்களை கொடுத்தாள்.

தன் பெண்மைக்கு உள்ளே ஒரு புதிய பொருள், பெரிய உருளை போய் குத்தும் இன்ப அவஸ்தையில் வைஷ்ணவி அவனது உதட்டை கடித்து தின்றாள். அவளது வேகம் பார்த்து அவன் இன்னொரு அழுத்து அழுத்த, புண்டையின் உள் சுவர்களை கிழித்து அவனது முழு சுன்னியும் அவளது பெண்மைக்கு உள்ளே போக, அவள் கால்களை விரித்து தூக்கி காட்டி அவனது இடுப்பை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டு தனது கொலுசு கால்களால் அவளது பாதங்கள் அவனது புட்டங்களில் அழுந்த தேய்க்க ஆரம்பித்தாள்.

அவன் அவளது பெண்மைக்குள் தனது முழு சுன்னியும் போன உடனையே, அவன் அவள் மீது முழுதாக படர்ந்து கட்டிப்பிடித்து கொண்டு குத்தி ஓக்க ஆரம்பித்தான்.

இதுவரை ஏதும் பேசாமல் இருந்த அவள் இப்போது, "ஏஏஏ சுரேஷ் சுரேஷ் சுரேஷ் சுரேஷ் சுரேஷ்" என சொல்லிக் கொண்டிருக்க, "ஐ லவ் யூ அம்மு செம்மையா வைஷ்ணவி வைஷ்ணவி" என இவன் சொல்லிக்கொண்டு இருக்க, வைஷ்ணவி என தனது பெயரை அவன் முதல் தடவை சொன்னதால், கண்களை திறந்து அவனை பார்த்தாள். அவனைப் பார்த்து "வாடா" என்றாள்.

"ஐ லவ்யூடி ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என இவன் சொல்ல, "ஐ லவ் யூ ஐ லவ் யூ சுரேஷ் ஆஆஆஆ" என்றாள். இந்த காமத்தின் காதலை சாவி துவாரத்தின் வழியே பார்த்த கிரிஜாவும் மிரண்டாள். 'வைஷ்ணவியம்மாவா இப்படி? இதெல்லாம் அவளுக்கு எப்படி பேச வந்தது?' என அவளுக்கும் தெரியவில்லை. தான் ஒரு ஆண்மகனைப் பார்த்து 'ஐ லவ் யூ' சொல்கிறோமே என்ற உணர்வு கூட அவளுக்கு இல்லை.

தனது பெண்மையின் பெருமை பற்றி தனக்கு புரிய வைத்த சுரேஷை இறுக்கமாக கட்டிக்கொண்டாள். அழுதாள். அவனது வாய் அவனது முகத்தை விட்டு கீழும் மேலும் வரும்போதெல்லாம் அவளே தனது முலையை எடுத்து அவனது வாய்க்குள் "இந்தா இந்தா," என திணித்தாள். சினுங்கினாள். முனங்கினாள். அவன் ஒரு முலையை விட்டு இன்னொரு முலைக்கு வர இன்னொரு முலைக் காம்பை தயாராக வைத்துக் கொண்டு ஊட்டி கொண்டே இருந்தாள்.

அவன் தொடர்ச்சியாக கீழே அவளது பெண்மையை சுன்னி தண்டால் ஒத்து கொண்டே இருக்க அவள் அவனை விடாமல் இறுக்கமாக பிடித்துக் கொண்டே காலை விரித்து காட்டியபடி இருந்தாள். தனது வாய்க்கு கிடைத்த அவனது தோள்களை அழுத்தமாக கடித்தாள். அவனது முகம் அவ்வளவு வாய்க்கு நேராக வரும்போது தனது நாக்கினை வெளியே நீட்டி நக்க காட்டினாள்.

",ஆவூஸ்ஸ்ஸ்" என கத்தினாள். அவளது கண் சொருகி பெருங்காமத்திற்கு ஏங்கும் அந்த அபலைப் பெண்ணை திடீரென வேகமாகவும் திடீரென நிதானமாகவும் மாறி மாறி ஒத்து அவளை சின்ன பின்னமாக்கினான்.

அவனுடன் படுத்த கொஞ்ச நேரத்திலேயே அவளது இன்பமேடை சீர்குலைந்து சிதறியது. கட்டில் பயங்கரமாக ஆடியது. அவள் அவளாக இல்லை. அவனும் அவனாக இல்லை, மாறி மாறி குத்திக் கொண்டே இருந்தான். அவனது சுன்னியை உள்ளே வாங்கிக் கொண்டே அவள் திரும்ப, அவள் அவன் மீது ஏற, அவன் அவள் மீது ஏறிய கட்டிலின் குறுக்கே அவர்கள் பின்னி பிணைந்து புரண்டார்கள். மாறி மாறி குத்திக் கொண்டார்கள்.

அவர்கள் தன்னை மறந்து புணர்ந்து கொண்டு புரள்வது கிரிஜாவுக்கு புரிந்தது. வைஷ்ணவிக்கு அது முதல் கலவி. அவள் அவளாக இல்லை. ஆனால் பல காஸ்ட்லி புண்டைகளை கணக்கில்லாமல் ஒத்து தள்ளியவன் சுரேஷ். அவனுக்கே அந்த வைஷ்ணவியின் புண்டை ஒரு தினுசாக இருந்தது. பொதுவாக கன்னித்திரை கிழிந்து போனால் ஒரு பதற்றம், பயம், சோர்வு இருக்கும். கசகசப்பு பரவி, 'போதும் விடு' என ஒரு விலகல் இருக்கும். சென்னையில் சில்பாவுக்கும் அப்படி தான் இருந்தது.

ஆனால் இந்த வைஷ்ணவி இந்த போடு போடுகிறாளே.

அவன் கட்டிலின் விளிம்பில் அவளை தள்ள, அவள் கழுத்தும் கட்டில் விளிம்பை மீறி தரை பார்த்து தொங்க, கட்டிலில் அவன் அவள் காலை கையால் பிடித்து விரித்து தப்தபவென உச்சக்கட்டத்தில் குத்தினான். "ஆஆன்ங்க்ன்ங்க்ங்க்ன்". அவள் வலுவாய் பிடிக்க பிடி இல்லாமல் கதறினாள். அவன் அவள் முலையை சாத்துக்குடி போல பிழிந்தபடி ஒத்து குத்தி கிழிக்க, "ஆஆஆஆஆஆ சுரேஷ்ஸ்ஸ்ஸ் பாஸ்டர்ட்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என அவள் கத்த. "ஆஆஆ ஐ லவ் யூ டி ஐ லவ் யூ ஐ லவ் யூ டி ஐ ஃபக் யூ டி" என்றான். "எஸ் எஸ் ஆஆஆஆ ஸ்வீட்" என அவள் ஏதோ சொன்னாள். "உன் புண்டைக்கு நல்லா கிஸ் தரண்டி ஆஆ வைஷ்ணவி ரொம்ப நாள் ஆசைடி ஆஆஆஆ உன்னை ஓக்கணும்னு ஆசைடி ஸ்ஸ்ஸ் ஆஅ உன்னை நல்லா ஒத்துட்டேன்டி ஆஆஅ" என்றான். "ஆஆஸ்ஸ்ஸ்கி, சுரேஷ் சுரேஷ் சுரேஷ் சுரேஷ் சுரேஷ் சுரேஷ் ஆஅம்மா வேகமா பண்ணுடா," காம உணர்வுகளும் தறிகெட்டு பாய்ந்தன. என கத்தினாள். அவர்கள் இருவரின், "ஒத்துக்கட்டா ஆ ஆ ஆஆ ஓத்துட்டேண்டி அம்மு அம்மு" என்றான். அவள் "யெஸ்ஸ்ஸ் கில் மீ ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் லிக் மீ ஸ்ஸ். ஹெவியா பண்ணு சுரேஷ்" என அவள் கெஞ்சி முனகினாள். நாக்கில் எச்சில் ஒழுக விட்டாள்.

அவனது அவ்வளவு பெரிய சுன்னியை இந்த சிறிய கன்னி கழியாத பெண்மை எப்படி வாங்கி ஒத்தது என்பதை கூட அவளால் புரிந்து கொள்ளவில்லை. "அந்த சுன்னிக்காகவே படைக்கப்பட்ட பெண்மை இது" என அவள் நினைத்துக் கொண்டாள். இடுப்பை மட்டும் அவ்வப்போது ஆட்டி ஆட்டி ஓல் வாங்கினாள்.

சுரேஷின் அவ்வளவு பெரிய முதுகை தனது சிறிய கைகளால் பிடித்து இழுக்க அவன் கண்டபடி குத்தினான். அவனது தடித்த முதுகு தோலை திருகினாள். பின் மயிரை பிடித்து இழுத்தாள். அவன் குத்தும் வேகம் தாங்காமல், காம உச்சம் தாங்காமல் அவனது கழுத்தை உதட்டை முகமெல்லாம் கடித்தாள். 

"ஆஆஆங்க்ங்க்ங்க்ங்க்ஸ்ஸ்ஸ்" அவன் அவளது கன்னங்களை பூப்போல நக்க, இவளோ வெறிகொண்டு கடித்தாள். 

"ம்ம்ம்ம்ம் வாசனையா இருக்கேடி, எங்க தொட்டாலும் சாஃப்ட்டா இருக்கேடி ஸ்ஸ் உன்னை ஒத்துக்கிட்டே இருக்கணும்டி ஆஆஆஆ" என்று சொல்லி சொல்லி அவளை சுரேஷ் ஒத்துக்கொண்டு இருக்க, அவள் உச்சக்கட்டத்துக்கு போக "ஆஆஆஆஆஆஆ" அவன் ஆண்மை தடித்து வெடித்து உதற ஆண்மையும் பெண்மையும் ஒன்று சேர்ந்து நன்றாக புணர்ந்து கொண்டு வேகமாக தாங்க முடியாமல் வெடிக்க, அவளும் ஈடு கொடுக்க, அவன் தனது சுடுநீரை வேகமாக அவளது அடிவயிற்றின் ஆழம் வரை பீச்சி அடித்தான்.

ஒரே நாளில், அந்த வீட்டில் இரண்டு பெண்மைகள் வெவ்வேறு ஆண்களால் ஒன்றன் பின் ஒன்றாய் கன்னிக் கழிக்கப்பட்டன.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 75

சுரேஷ் இன்னும் வைஷ்ணவியின் மீது கவிழ்ந்திருந்தான். அவள் முகம் கண் நெற்றியெல்லாம் முத்தமிட்டான். தனது காம இச்சையின் பெரும் பகுதி தீர்ந்திருக்க, சுரேஷ் இடுப்பை அசைத்தான். வைஷ்ணவியின் பெண்மைக்குள் ஆழமாய் புதைந்து கிடந்த அவனது உறுப்பு மெல்ல வெளிவர சுரேஷ் எழுந்து கொண்டான். கருத்த தண்டின் நுனியை பிதுக்கி அவள் தொடையில் தடவினான். அவளின் இடுப்பின் குறுக்கே சுற்றிக் கொண்டிருந்த அந்த உள்பாவாடையினை சற்று கீழே இறக்கி வைஷ்ணவியின் பெண்மையை மூடிய படி அழுந்த துடைத்தான். கட்டிலில் சிதறிக் கிடந்த பிராவை எடுத்து அவளது விரைத்த முலைக் கனிகளின் மீது ஒரு பூச்செண்டினைப் போல மூடினான்.
'அவன் என்ன செய்கிறான்?' என்பது அவள் உள் மனதில் தெரிந்தாலும் கண்களை திறந்து அவனை பார்க்கும் சக்தி அவளுக்கு இல்லை. அவள் கூந்தலை அள்ளி அவள் தோளில் போர்வையாக போட்டான். அவள் அவனிடம் மோசமாய் அடி வாங்கி கசங்கி அலங்கோலமாய் படுத்திருக்க, 'கடைசியில் வைஷ்ணவி மேடத்தை படுக்க வைத்து விட்டோம். இது சரியா? தவறா? சென்னையில் நடந்தது போல் எங்கேயும் நடக்க கூடாது என்னும் நமது வைராக்கியம் எங்கே போனது? சில்பா போல பிந்து போல, வைஷ்ணவியையும் அனுபவித்து விட்டோமே. பிந்து கல்யாணமான வழக்கமான இல்லத்தரசி. அவளுக்கு நான் தேவைப்பட்டேன், சரி. ஆனால் வைஷ்ணவி அப்படியா? அவளது தெய்வீகம், ஒழுக்கத்தையெல்லாம் சிதைத்து விட்டேனே? இவ்வளவு நாள் நாம் கொண்டிருந்த பவ்யமும், பணிவும் எங்கே போனது?' என அவன் ஒரு கணம் யோசித்தான்.
'அப்படி என்றால் இந்த மூன்று ஆண்டு காலமும் நான் போட்டது வேஷமா? நடிப்பா? வைஷ்ணவி எழுந்து கொண்டால் என்னைப் பற்றி என்ன நினைப்பாள்?' என்றெல்லாம் அவனுக்கு சிந்தனைகள் ஒருபக்கம் ஓடினாலும், வைஷ்ணவியின் பூ போன்ற வெண் தேகத்தை எந்த ஒரு குறையும் இல்லாமல் முழுமையாக திருப்தியாக அனுபவித்திருக்கிறேன் என்ற நிறைவும் அவனுக்கு ஒரு பக்கம் தளும்பி கொண்டிருந்தது.
'சதா அவனை வேலையை விட்டு போ' என துரத்திக் கொண்டிருந்த வைஷ்ணவியை அவன் கூடிய விரைவில் அத்துமீறி கட்டிலில் சந்திப்போம் என ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை. அது அவன் எண்ணமும் இல்லை. "இந்த வீட்டை விட்டுப் போ, பொங்கலுக்கு அப்புறம் வேலை விட்டுப் போ" என அவள் சொன்னதை யாராலும் இனி மாற்ற முடியாது என்று தான் இருந்தான். ஆனால் அவனது வாழ்க்கையின் திசை மாறியது இன்று மாலை தான்.
வழக்கமாக வெளியில் தன்னை காரில் கூட்டிப் போகும்போது, ஹோட்டலுக்கு சென்றால், தன் உடனேயே சாப்பிடக் கூப்பிடும் வைஷ்ணவி அன்று அதைக் கூட செய்யவில்லை. அவனை வெளியே நிற்க வைத்துவிட்டு அவள் மட்டும் ஹோட்டலுக்குப் போன அந்த ஒரு கணம், அவன் தூள் தூளாக உடைந்து விட்டான். 'எவ்வளவு விசுவாசமாக இருந்தாலும், நாம் இந்த வீட்டின் கடைநிலை ஊழியர் தான்' என்ற முடிவுக்கு வந்து விட்டிருந்தான். ஆனால் அவனுக்குள்ளே இருக்கக்கூடிய ஒரு ஆண்மை, வெளியே வந்து வைஷ்ணவியின் பெண்மையை தட்டி எழுப்ப முடியும் என அவன் உணர்ந்து கொண்டது அந்த தேவகிரி மண்டபத்தின் வாசலில் தான்.
கோயிலுக்குள் சாமி கும்பிட உள்ளே போன வைஷ்ணவி மேடம் திரும்ப வர சுரேஷ் காரில் காத்திருந்த போதுதான், புத்தம் புதிய கருப்பு கலர் ஜாக்லின் காரில் வந்து இறங்கினார்கள் அனிருத்தும் மந்தாகினியும். அனிருத்தை பலமுறை அந்த காரில் அவன் பார்த்திருக்கிறான். ஆனால் கூட மந்தாகினியைப் பார்த்ததும் அவனுக்கு ஷாக் ஆகிவிட்டது. அட, அனிருத் லவ்வரா இவ? வைஷ்ணவி அம்மா கிடைக்கலன்னு தெரிஞ்சப் பிறகு மந்தாகினியை வளைச்சி போட்டானா ராஸ்கல்? இவன் ஒரு பொறுக்கியாச்சே? மந்தாகினிக்கு இது தெரியுமா? அய்யோ ஏமாந்துட்டாளே?
ரொம்ப நல்ல பெண் ஒழுக்கமான பெண் என நினைத்தால், இந்த பொறுக்கி கூட சேர்ந்து கொண்டு ஊரை சுற்றுகிறாளே! அந்த அனிருத் வேண்டுமென்றேதான் மந்தாகினி கூட சுற்றுகிறான். பணக்கார வாலிபமான புள்ளைக்கு இந்த ஏழைப்பெண் இரையா? இதே அனிருத் கொஞ்ச நாளுக்கு முன்பு மந்தாகினி வேலைக்கு வருவதற்கு முன்பு கிரிஜாவை கூட தொந்தரவு கொடுத்தான் என கிரிஜாவே சொல்லி இருக்கிறாள்.
இப்போது அவனது நோக்கம் கிரிஜாவை அல்ல, மந்தாகினியை அனுபவிப்பது அல்ல, வைஷ்ணவியை அடைவது தான் அவன் எண்ணம். அதற்கு அந்த வீட்டுப் பெண்கள் யாராவது ஒருத்தரை மடக்கி அவர்கள் மூலம் வைஷ்ணவியை நெருங்க வருகிறான் என்பது சுரேஷுக்கு புரிந்திருந்தது.
'மந்தாகினியை மேட்டர் எல்லாம் முடிச்சிட்டு, தனியா இருக்குற வைஷ்ணவியை அனுபவிக்க ஹெல்ப் பண்ண வாய்ப்பு ஏற்படுத்தி கொடு'ன்னு கேட்டா ஏழைப் பெண் மந்தாகினி என்ன செய்வாள்? வீடியோ எடுத்து வைத்து பிளாக்மெயில் செய்தால் அவனை இவளால் எதிர்க்க முடியுமா? சே, எவ்வளவு அறிவானவள் இந்த பிஏ மேடம்? ஆனால் காதல், கத்திரிக்காய் என்றால் சரியான ஆளை தேர்ந்தெடுக்க வேண்டாமா?
வைஷ்ணவியை அவன் அணைத்துக் கொண்டு போன விதமே அவர்கள் நெருங்கிய காதலர்களாகி விட்டார்கள் என்பது அவனுக்கு புரிந்திருந்தது. இந்த மந்தாகினி செய்யும் காரியத்தை வைஷ்ணவி பார்த்துவிட்டால் மந்தாகினியை வேலை விட்டு கூட அனுப்பிவிடலாம். மந்தாகினி கூட டிரைவிங் கற்றுக் கொண்டு விட்டாள், இனி வைஷ்ணவிக்கு மந்தாகினி கார் ஓட்ட ஆரம்பித்து விட்டால் நாம் இந்த வீட்டில் எதற்கு?' என்று தான் அவன் நினைத்திருந்தான்.
இந்த அனிருத் மேட்டர் அவனுக்கு ஒரு ஜாக்பாட்டாக இனித்தது. மந்தாகினியும் அனிருத்தும் லவ் பண்ணுவதை வைஷ்ணவிக்கு சொல்லிவிட வேண்டும். நாமே சொல்வதை விட அவளுக்கே காட்டி விட வேண்டும் என அவன் பரபரத்தான்.
இவர்கள் போன திசை பார்த்து நல்ல இடைவெளி விட்டு பின்னாடியே சென்றான். அந்த ஒத்தையடி கருங்கல் பாதை போக போக குறுக, இருள் படர ஆரம்பிக்க அவர்கள் நெருக்கமானதை தூரத்திலிருந்து பார்த்தான். எங்காவது புதரிலோ, மண்டபத்தின் சந்திலோ வைத்து அவளை போட போகிறான். அடிக்கடி அவளின் முலைகளை அனிருத்தின் கைகள் இடித்துக் கொண்டே இருந்தன.
அவள் அணிந்திருந்த சுடிதாருக்குள் பின்பக்கமாய் டாப்சுக்குள் போன அனிருத்தின் கைகள் அவளது முதுகையும் அடிக்கடி புட்டங்களையும் தொடுவதையும் சுரேஷ் எட்ட நின்று பார்த்தான். இருவருமே சூடு ஏறி போய் கிடக்கிறார்கள்.
எப்படியாவது ஏதேனும் ஒரு மூலையில் வைத்து இந்த மந்தாகினியை அனிருத் கம்மினாட்டி கண்டிப்பாக போடுவான். அதற்காகத்தான் அவளை இங்கே கூட்டி வந்திருக்கிறான். 'யாரோ சொந்தக்காரர்கள், நண்பர்கள் வருகிறார்கள்' என இந்த மந்தாகினி அடிக்கடி பொய் சொல்லி விட்டு இங்கே அனிருத் கூட ஓல் வாங்க வருகிறாள் போல. இவள் இவனுடன் கண்டிப்பாக படுக்க போகிறாள், இந்தக் காட்சியை பார்த்தால் வைஷ்ணவி அம்மாவுக்கு எவ்வளவு கோபம் வரும்? வருமே,
ஐடியா, இவளை வேலை விட்டு அனுப்புவதற்கு கூட வாய்ப்பு இருக்கிறது. ஆனால், எப்படி இந்த காட்சியை வைஷ்ணவிக்கு காட்டுவது? அவன் அவளின் இடுப்பை பிடித்து தள்ளிக் கொண்டு அந்த தேவகிரி மண்டபத்திற்கு போவதை பார்த்தான். 'தப தப' என மூச்சிரைக்க திரும்ப காருக்கு ஓடி வந்தான்.
டென்ஷனில் சிகரெட் பிடித்தான். இந்த வைஷ்ணவி சீக்கிரம் வரவேண்டுமே? அவன் நினைக்க, கொஞ்ச நேரத்தில் வைஷ்ணவி நெற்றியில் குங்குமத்தோடு தெய்வீகமாக வெளியே வந்தாள். "போலாமா? காரை எடு" உடனே வைஷ்ணவியை, "தேவகிரி மண்டபத்துக்கு போய் பாருங்க, ரொம்ப விசேஷமானது" என திருப்பி விட்டான்.
இந்த வைஷ்ணவியும் சரியென வலது புறம் மண்டபத்தை நோக்கி நடக்க, 'அய்யோ, இந்த காதல் ஜோடிகள் வைஷ்ணவியின் கண்ணில் பட வேண்டுமே' என திரும்பத் திரும்ப வேண்டிக் கொண்டிருந்தான். வைஷ்ணவி போன பின்பு இரண்டு நிமிடம் கழித்து அவன் வைஷ்ணவியை ஃபாலோ செய்து கொண்டே வந்தான்.
நினைத்தபடியே வைஷ்ணவி தேவகிரி மண்டபத்தை ஒவ்வொரு இடமாக சுற்றி வந்தாள். இவன் கண்ணுக்கு தான், 'அந்த இளம் காதலர்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள்?' என தெரியவே இல்லை. ஆனால், விதி வலியது. யாருக்கும் தெரியாமல் மந்தாகினியைக் கூட்டிக்கொண்டு, அனிருத் அவளை துகிலுரித்து அம்மணமாக்கி அனுபவிக்க ஆரம்பிக்க, அந்த அற்புத காட்சியை வைஷ்ணவியும் கண்கூடாக வெளிச்சத்தில் பார்த்து விட்டாள்.
அவன் கொஞ்சம் கூட எதிர்பாராத திருப்பம் அது. 'இவ்வளவு கனக்கச்சிதமாகவா நம்ம பிளான் நடக்கும்?' சுரேஷ் எதிர்பாராத திருப்பம் அது. வைஷ்ணவி நின்று கொண்டு நெளிந்து, ஒரு சுவர் ஓட்டையில், விழிகள் விரிய பார்த்தபோதே, அவள் உடல் நடுங்கும் போதே, 'அங்கு வேறு என்னமோ நடக்கிறது?' என்பதை யோசித்துக்கொண்டான் சுரேஷ். அவளுக்கு தெரியாமல் இன்னொரு பக்கம் இருந்த வழியாக, ஏறி குதித்து அவன் அந்த குறுகலான நீளமான வராந்தாவில் 'என்ன நடக்கிறது?' என இடைவெளியில் பார்த்தான். அவளது கால்களை விரித்து அனிருத் இரண்டாக பிளந்து கொண்டிருந்தான்.
வைஷ்ணவி அவர்களது முன் பக்கம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் என்றால், இவன் தலைப்பக்கம் நின்று அந்த காதல் ஜோடிகளின் கள்ள புணர்ச்சியை இமைகள் கொட்டாது பார்த்தான். அதாவது ஒரே கிரிக்கெட் மேட்ச் அம்பையர் பக்கம் இருந்து ஒரு ரசிகர் பார்த்தால் கீப்பர் பக்கம் இருந்து இன்னொருத்தர் பார்த்தார் போல அந்த காட்சி இரண்டு கோணங்களில் நான்கு கண்களுக்கு பதிவானது.
கண்டிப்பாக, இப்படி பட்டவர்த்தனமாக நடக்கக்கூடிய காமப்புணர்ச்சி காட்சிகள் வைஷ்ணவி என்கிற கன்னி கழியாத இளம் பெண்ணின் மனதில் பல நச்சு விஷயங்களை விதைக்கும் என நம்பினான். ஒரே கல்லில் ரெண்டு மாங்காய். அதுவும் வைஷ்ணவியின் மாங்காய். மாங்காயா? இல்லை மாங்கனிகளா? அவன் புத்தி வேறு பக்கம் தாவியது.
நாம் எதிர்பார்த்ததற்கு மேலாக திட்டம் வேலை செய்கிறது என்பதை நினைத்து பூரிப்படைந்தான். அங்கே மந்தாகினி 'வேண்டாம் வேண்டாம்' என கெஞ்சி ஒரு வழியாக தனது பணியாரத்தை அனிருத்துவுக்கு ஒப்படைக்க அவனும் அதை ஏற்றுக்கொண்டு அவளை சாறாகப் பிழிந்தெடுக்க அந்த உச்சகட்ட காட்சி நடக்கும்போது சுரேஷ் அங்கிருந்து நழுவினான்.
சுவரைச் சுற்றி கொண்டு வைஷ்ணவி பக்கம் போனான். வைஷ்ணவியின் சேலைக்கட்டு நெகிழ்ந்திருந்தது. காமக் காட்சிகளை பார்ப்பதால் அவளின் மென் புட்டங்கள் துடித்துக் கொண்டிருந்தன. அப்படியே அவளை பின்பக்கமாக கட்டி அணைத்து, முந்தானைக்குள் கை விட்டு முலைகளைப் பிசைந்து, 'வைஷ்ணவி இதே போல உனக்கும் வேணுமா? நான் இருக்கும் போது உனக்கு என்னடி கவலை?' என கேட்க நினைத்தான். என்ன இருந்தாலும் பெண் தானே? அதுவும் கன்னி கழியாதவள் அல்லவா?
ஆனால், காலம் காலமாக அவள் முன் கைகட்டி பணிவாக இருந்து விட்டு இப்போது அவளுடனே படுக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் நமக்கு தோன்றலாமா? ஒருவேளை தவறாக நடந்து விட்டால்? பொங்கலுக்கு பிறகு வீட்டை விட்டு போக வேண்டியவன், பொங்கலுக்கு முன்னாடியே சீட்டு கெடுத்து அனுப்பி விட்டால் என்ன செய்வது? வைஷ்ணவி ஒரு கோவக்காரியாய் வேறு இருக்கிறாளே. அவளிடம் போய் தப்பாய் நடக்கலாமா? அவன் அங்கே அவளை தொட தயங்கினான்.
அவனது பயத்தின் காரணமாக அவன் மேற்கொண்டு எந்த சிலுமிஷ சேட்டையும் செய்யவில்லை. "மேடம்" என பவ்யமாய் கூப்பிட, அங்கே அவனைப் பார்த்த வைஷ்ணவி திடுக்கிட்டு, உள்ளே நடப்பதை கண்டுகொள்ளாமல் "ஒன்னுமில்ல வா போகலாம்" என சொல்லி சமாளித்து அவனை அந்த இடத்தில் இருந்து கூட்டிக்கொண்டு வந்துவிட்டாள். அப்போதே தெரிந்து விட்டது, வைஷ்ணவி காமத்தீயில் வெந்து கொண்டிருக்கிறாள் என்பது.
ஆனால், வைஷ்ணவி அங்கு பார்த்த காட்சி அவளது உடலை மோகத்தீயாக பயங்கரமாய் வதைக்கிறது என்பது அவளது காரின் பின் சீட்டில் இருந்து கொண்டிருப்பதை பார்க்கும் போதே அவனுக்கு தோன்றியது. எங்காவது காரை ஒதுக்கப்புறமாக நிறுத்திவிட்டு காரின் பின் சீட்டில் அவள் மீது பாய்ந்து விடலாம் என்று கூட அவன் நினைத்தான். இதே போல் சில்பா, பிந்து, கிரிஜாவையெல்லாம் அவன் கார் பேக் சீட்டில் வைத்து போட்டிருக்கிறான் தான். ஆனால் இது கிரிஜா அல்ல, எஜமானி வைஷ்ணவி. யோசித்து தான் செய்ய வேண்டும் என தயங்கினான். அவனது ஆண்மையில் அடங்கா வலிவிருந்தது. ஆனால், நெஞ்சில் துணிவில்லை.
வழியில் வைஷ்ணவி அடிக்கடி காருக்கு பின் திரும்பி பார்த்துக் கொண்டே வருவதும், வியர்வையை துடைப்பதும், கைகளை பிசைவதும், பெருமூச்சு விடுவதும், மார்பு சேலை கீழ் இறங்கி அவள் கண் மூடி கிறங்கி தவிப்பதும் அவனுக்கு திகைப்பாக இருந்தது. வைஷ்ணவி அம்மாவா இப்படி? ஆனால், இது தான் ஒரு இளம்பெண்ணின் காம உணர்வு கொந்தளிப்பின் அடையாளம்.
அவன் கிரிஜா மீது கை வைக்கும் போது, கண்டிப்பாக அவன் மனதில் எந்த ஒரு பயமும் இல்லை. கிரிஜா கதை வேறு. புருஷன் இல்லாமல் காய்ந்து கிடக்கும் பஞ்சினை எப்படியாவது தீப்பிடிக்க செய்துவிடலாம் என அவன் தைரியமாக நினைத்தான். ஆனால், அதே தைரியம் வைஷ்ணவியை தொட நினைக்கும் போது அவனுக்கு வரவில்லை.
இவளை என்ன செய்வது? என அவன் யோசிக்கும் போதே கார் ஒரு பெரிய பள்ளத்தில் இறங்கியது. 'அடடா இது கிரிஜாவை விட்ட பள்ளம் ஆயிற்றே?' என அவன் நினைத்தான். அவன் இறங்கி அந்த காரை தூக்க நினைக்க, அதற்குள் வைஷ்ணவி காரை விட்டு இறங்கி மழையில் நிற்பாள் என அவன் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கவில்லை. தூறல் மழையில் தெப்பலாய் நனைந்து அவள் அணிந்திருந்த வெளிர் நீல சேலை அப்பட்டமாக நனைந்து அவளது முலைகளிலும் அக்குள்களிலும் வயிற்றையும் தொடையும் கொசுவத்தில் ஒளிந்திருக்கும் புண்டை வடிவத்தையும் மொத்த அழகையும் அவனுக்கு காட்ட, சேலை முந்தானை நழுவி பிதுங்கு பிரா கப்பில் புடைத்திருக்கும் அவளின் மார்பு கலசங்கள் அந்த மழையிலும் அவனுக்கு தாகத்தை உண்டு பண்ணியது.
அவனது பார்வையை பார்த்த வைஷ்ணவி ஈரமுடியை கொத்தாக அள்ளி முன்னாடியும் பின்னாடியும் போட்டு மழையில் கொப்பும் கொலையுமா நடக்க, அவள் பார்வையின் வித்தியாசத்தை அவன் புரிந்து கொண்டான். பேச்சு தான் எஜமானியாக அதிகாரத்தன்மையாக இருக்கிறது, ஆனால் அவள் தன் கனமேடுகளை வேண்டுமென்றே நீரில் நனைத்து நமக்கு காட்ட முற்படுகிறாள். சேலை வெகுவாக இறங்கியிருக்க, அவன் அவள் வயிற்றின் பாகத்தையே வெறித்து பார்த்தான். அவன் தனது தொப்புளையும் அடிவயிற்றையும் முறைத்து பார்க்கிறான் என தெரிந்ததுமே வைஷ்ணவி மூடுவதும் திறப்பதுமாக இருந்தாள்.
அவனும் கிறங்கி இருந்தான். கிரிஜா போல கண்டிப்பாக கை வைத்தால் மேடம் காரில் காலை விரித்து படுத்து விடுவார்கள் என அவனுக்குத் தோன்றியது. அவனது உள் மனமும் அதே சொன்னது. ஆனால் தைரியம் வரவில்லை.
பலகோடி சொத்துகளுக்கு அதிபதி, மிகப்பெரிய பிரபலமான பெண்மணி, அவளை இப்படியா நடுரோட்டில் வைத்து அனுபவிக்க வேண்டும்? 'எப்படியாவது இந்த கொடுமையான கணத்தை நாம் கடந்து விடலாம், இன்னொரு வாய்ப்பு வராமலா போகும்?' என அவன் பெருந்தன்மையாக நினைத்தான்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 76

ஈரத்தில் நனைந்து கவர்ச்சி காமப்புதையலாக இருக்கும் அவள் மேனியழகை கண்களால் பருகியபடி, 'ஏதாவது தவறு நடந்து விடுமோ?' என்னும் அச்சத்தில், ரெண்டுகெட்டானாக இருந்த சுரேஷ் அவளிடம், "நீங்க காருக்கு உள்ள போங்க" என அவன் சொல்ல, அவள் "சரி. நீ தள்ளு, நான் ஆக்சலேட்டர் கொடுக்கறேன்" என அந்த பக்கம் போகாமல் இவனை தாண்டிக் கொண்டு போனாள். அவளின் குப்பென வாசனையும் புடவை ஸ்பரிசமும் அவன் மீது பட, அவன் தன்னிலை மறந்தான். ஆண்மையில் ரத்தம் குபுகென பாய, அப்படியே கை வைத்து அவள் அங்கம் முழுதும் பிசைய வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தை கஷ்டப்பட்டு கட்டுப்படுத்திக் கொண்டான்.
மழையில் நனைந்து அங்கங்களின் அளவுகள் எல்லாம் தெரிய, ரவிக்கையில் முலைக்குட்டிகள் முயல் கணக்காய் திமிர, இப்படி ஒரு பேரழகியா இவள்? இப்படியெல்லாம் வழக்கமாய் இடுப்பை, பக்கவாட்டு முலை திண்மையை காட்ட கூடியவள் இவள் இல்லையே? என்ன ஆச்சு இவளுக்கு, மண்டபத்தில் சீன் காட்சியை பார்த்து மூடாகி கொதிக்கிறாளா? உடம்பையும் காட்டுகிறாள், அதை நான் பார்க்கிறேனா என்றும் பார்க்கிறாள். ஏன் இப்படி? மந்தாகினியும், அனிருத்தும் நடத்திய அந்த காமக்கூத்தினை பார்த்ததால் இப்படி இவளுக்கு காம ஊற்று வாரி அடிக்கிறதோ? ஆனாலும் பயமாக இருக்கிறதே? 'சீ நாயே போ அப்பால்' என்றுவிட்டால் ஜென்மத்துக்கும் இந்த மகராசி முகத்தில் விழிக்க முடியாது. இந்த பெண்களையே நம்ப முடியாது. அதுவும் இவள் முதலாளி.
"வேலைக்கு போற இடத்துல முதலாளிக்கு விசுவாசமா இரு. அவங்க தான் நமக்கு படி அளக்கறவங்க," அப்படின்னு ஏற்கெனவே நமது குரு சொல்லி இருக்கார். ஒரு தபா ஸ்லிப் ஆகி, அவஸ்தை பட்டுட்டோம். சில்பாவையும், பிந்துவையும் ரெட்டை சவாரி செஞ்சதுக்கு ஒரு வருஷம் வேலை இல்லாம, வீட்டுல உக்காந்து, லைஃபே போச்சு. திரும்ப ஒரு தப்பா?
அய்யோ, இவங்களுக்கு என் மேல ஆசை இருக்கா இல்லையா? இருக்குன்னா எதுக்கு என்னை வீட்டை விட்டு போக சொல்றாங்க, இல்லன்னா எதுக்கு இந்த ஈரத்துல ஒட்டி கிடக்குற பிருஷ்டத்தை, முலை பந்தை எனக்கு திருப்பி, அதுங்களை காட்டணும்? தொடலாமா? வேணாமா? ஐய்யோ இந்த அம்மா சீக்கிரம் காருல ஏறுனா தேவலை, "அம்மா நீங்க கார்ல ஏறுங்க. மழை வலுக்குது" "நீ காரை தள்ளு, நான் ஸ்டேரிங்க் புடிக்கிறேன்" "வேணாம்மா. நான் பாத்துக்கறேன்" அவன் பார்வை மேடு தட்டிய அவள் மார்புக்கு போனது. "இல்ல நீ தள்றப்ப, இங்க ஆக்சலேட்டர் கொடுக்கணுமில்ல, நான் டிரைவிங்க் சீட்டுல உக்காருறேன்" "வேணாம்மா," "ம்கூம்ம்ம்,"
அவன் பேச்சை கேட்காமலேயே அவள் கார் ஓட்ட டிரைவிங் சீட்டில் உட்கார லெதர் சீட்டில் படர்ந்திருந்த அவனது உடல் சூடு அவளுக்கும் சூடாக பரவ, அவள் அந்த ஆண்மை சூட்டை மென் சூத்து கோளங்களில் வாங்கி அவஸ்தையாகி நெளிந்தாள். அவன் காரை மேடேற்ற அவள் ஆக்சலேட்டர் கொடுத்தாள். அவன் அவள் அருகில் வந்தான். அவன் நின்று காருக்குள் அவளை பார்க்க, அந்த ஆங்கிளில் லோ கட் பிளவுஸ் அவள் முலை அழகினை சொல்ல, அவன் மழையிலும் வியர்த்தான். பேச்சே வரவில்லை. அவள் கண்கள் அவனை மேல் நோக்கி பார்த்தன. கையை உள்ளே விட்டு விடலாமா? இந்த ரெண்டு முலை பிசைய நம் ஒரே கை போதும். விடலாமா?
அவன் யோசிக்க, வைஷ்ணவி இன்னும் எக்கசக்கமாக இருந்தாள். மழையின் ஈரம் அவளின் கவர்ச்சியை பன்மடங்கு கூட்டி இருந்தது. அவளின் சேலை நெகிழ மேலே அவன் பார்க்கும் போது ரவிக்கையின் மேல் பக்க பிளவு கூட லேசாக தெரிந்தது. 'துணிந்து கை வைக்கலாமா வேண்டாமா?' என மெல்ல அவன் கையை கொண்டு போகும்போதுதான் வைஷ்ணவி அவனை காரணமே இல்லாமல் திட்டினாள்.
"பள்ளம் பார்த்து வரமாட்டியா?" என கத்தினாள். திடீரென அவள் கத்தவே அவனிடம் அதுவரை பரவி இருந்த காமம் மெல்ல விலகியது. இவளை நம்புவதா? நம்ப வேண்டாமா? இவளுக்கு நான் வேண்டுமா? வேண்டாமா? எதுவும் புரியாமல் குழம்பினான். அவள் தன்னை அந்த இக்கட்டான நிலையில் இருந்து காப்பாற்றிக்கொள்ள தான் அவனை திட்டினாள் என்பது அவனது டிரைவர் மூளைக்கு உறைக்கவே இல்லை.
அவள் மறுபடியும் டிரைவர் சீட்டிலிருந்து எழுந்து பின் சீட்டுக்கு போய்விட்டாள். ஆனால், அவளது மனம் பயங்கரமாக பாதித்திருந்தது என்பது மட்டும் தெரிந்தது. அவன் மனம் கஷ்டப்பட்டு ஊசலாட, 'எப்படியாவது இவளை வீட்டில் போய் சேர்த்துவிடவேண்டும்' என அவன் நினைத்தான்.
அவளை வீட்டுக்குள் போர்டிகோவில் சென்று காரை நிறுத்தி அவளை இறங்க சொல்லும்போது, காரிலிருந்து இறங்கி அவள் விழப்போனாள். அவளை அப்படியே அவன் பிடித்துக் கொண்டான். 'ஆஹா என் அதிர்ஷ்டம்' அவன் ஆனந்த கூத்தாடினான். அவனது முழு உடலும் அவள் மீது படவில்லை என்றாலும் அந்த ஸ்பரிசமே அவனது ஆண்மை தண்டை தட்டி எழுப்ப போதுமானதாக இருந்தது. அவன் பேண்ட் அணியாமல் வெறும் டிராக் சூட் தான் அணிந்திருந்தான். அதை மீறி கொண்டு அவனது ஆண்மை துருத்திக் கொண்டிருப்பதை அவள் அடிக்கடி பார்த்தாள். அல்லது அவள் பார்த்ததாக அவன் நம்பினான். இதற்கே கிரிஜாவை ரூமுக்கு கூட்டி வந்து போட வேண்டுமென அவன் நினைத்தான்.
அதன்பின் மேலே படிக்கட்டில் அவளும் கிரிஜாவும் தான் வைஷ்ணவியை கூட்டி வந்தார்கள். அப்போதும் வைஷ்ணவியின் உடம்பு அவன் மீது தாராளமாகப் பட்டது. அதன் பிறகு படுக்கையில் படுக்க வைத்து, உள்ளங்கால்களில் தைலம் தேய்க்கும் வாய்ப்பும் அவனுக்கு கிடைத்தது. அப்போதும் அவள் தூங்கும் போதெல்லாம் கால்களை தூக்கி தூக்கி முழங்காலுக்கு மேலே அந்தரங்க பாகங்களை பார்த்து மெய் மறந்தான். கிரிஜா இல்லாத போது அந்த எண்ணங்கள் அவனுக்கு ஏற்பட்டாலும் அவை சிறகு முளைக்காத காமமாக முடமாகவே இருந்தன.
அவனது தைரியமற்ற தன்மை அவனை கட்டிப் போட்டது. ஆனால் கடைசியாக அந்த ரூமை விட்டு போகலாமென நினைக்க, கதவருகே போன போது தான், கட்டிலில் போர்வைக்குள் இருந்த அவள் அருகே மேசையில் எட்டி, புத்தகம் எடுக்க கை நீட்டி எக்க, அவளின் இடது பக்க முலை கூம்புகள் அவன் கண்ணை பறித்தது.
'யப்ப்ப்பா என்ன ஒரு காய் டா! எப்படி தூக்கி நிக்குது? ஆஹா யாரும் தொடாதது, அமுக்கி பாக்காதது, எனக்கு எதுவும் வேண்டாம் என்றாலும் பரவாயில்லை, இந்த முறை முலைகூம்பில் கை வைத்து நன்றாக கசக்கி விட்டால் கூட போதும்' என நினைத்தான்.
கட்டுப்பாட்டை மீறி செய்தால் என்னை என்ன செய்வார்கள்? வேலை விட்டு அனுப்புவார்கள். தாராளமாக அனுப்பட்டும். அதற்கு முன்பாக அந்த முலைப்பந்துகளை பிடித்து கசக்க வேண்டும் என அவன் அருகில் போனான். நெஞ்சம் வேகமாக அடிக்க, வைஷ்ணவியின் கன்னி முலையை கசக்கும் தைரியம் அவனுக்கு வரவில்லை. ஆனால் புத்தகம் எடுக்கும் சாக்கில் அவளை தொட்டான். அவளுக்கு தனது வயிற்றையும் மார்பு முடிகளையும் காட்டினான். அதைப் பார்த்துதான் அவனுக்கு நிறைய பெண்கள் படுக்கைக்கு வந்திருக்கிறார்கள்.
இவளும் பெண்தானே, இவளும் கண்டிப்பாக தனக்கு இணங்கி வருவாள் என அவன் நினைத்தான். அவளுக்கு புத்தகத்தை கொடுத்துவிட்டு கண்ணாடியை தொட்டு உரிமையாக பிடுங்கிப் போட்டான். இதெல்லாம் அவன் அவளுக்கு அறிவிக்கும் செய்தி என்பதால், அவள் பயந்து பயந்து பின்வாங்குவது தெரிந்தது.
'இதற்கு மேலும் இவளை விட்டு வைக்கலாமா?' என நினைத்தான். 'ஒரே ஒருமுறை கட்டிப்பிடிக்கலாம், முத்தம் கொடுக்கலாம். அதுவரை கிடைத்தால் போதும்' என புடவையை விலக்கி ரவிக்கையில் முலைகளின் திண்மையில் முகம் பதிக்கலாம்.
அதற்கு மேலாக ஒரு கன்னிப்பெண் நம்மை 'வேண்டாம்' என எப்படி சொல்லுவாள்? 'டிரைவர் ஆச்சே' என புறக்கணிப்பாளா? 'நம்மிடம் சம்பளம் வாங்கும் வேலைக்காரனாச்சே போடா' என விரட்டுவாளா? நோ, நெவர். வைஷ்ணவி அப்படி சொல்லமாட்டாள். காரை விட்டு இறங்கியதும் லேட்டாய் இடுப்பை மூடி நம்மை பார்த்தாளே அப்படி ஒரு பார்வை. அது போதாதா?
கிரிஜா வருவதற்குள் இவளிடமிருந்து முதலில் பால் குடித்து விட்டால் அதைவிட பெரிய விஷயம் ஏதுமில்லை. இடையில் கிரிஜா வந்தாலும் பரவாயில்லை. அவன் எந்த ஒரு திட்டமும் இல்லாமல் தானாகவே தன் உள்ளுக்குள் இருந்து பொங்கி வந்த காமத்தின் விளைவாக வைஷ்ணவியை சூறையாட நினைத்தான், சமயம் பார்த்து நெருங்கினான். அவளை மெல்ல மெல்ல தொட்டான். சூடேற்றி உசுப்பேற்றினான். அவன் எதிர்பார்த்தது போல வைஷ்ணவி 'எப்பொழுது எப்பொழுது?' என காத்திருந்தாள் போல, அவன் கை தொட்டதும் அவள் மடங்கி விட்டாள். அவனே சரணம் என சரிந்து மடங்கி சரணாகதி ஆகிவிட்டாள். அவனது மார்பு கொத்து முடிகளின் ஸ்பரிசத்தில் தனது பெண்மையை தொலைத்து விட்டாள்.
அவன் எதிர்பார்த்ததற்கு மேலாகவே வைஷ்ணவி படுக்கையில் அவனுக்கு அருமையாக ஒத்துழைத்தாள். ஆசையாய் நக்கினாள். அவன் மார்பையும் தோள்களையும் எச்சில் ஒழுக சுவைத்தாள். இன்னமும் அவன் உடலில் வைஷ்ணவியின் எச்சில் வாசம் வீசிக்கொண்டிருந்தது.
இன்று நடந்தது அவனும் சரி அவளும் சரி கொஞ்சம் கூட எதிர்பாராதது. அவளுக்கு காம நாடகத்தை நடத்தி காட்டி சூடேற்றி விட்ட, மந்தாகினிக்கும் அனிருத்துக்கும் அவன் மானசீகமாக நன்றி சொன்னான்.
அவன் நேரம் பார்க்க, மணி 12.30 ஐ தாண்டி இருந்தது. அவன் வைஷ்ணவியின் தொடையில் ஒரு தட்டு தட்டி விட்டு, கட்டிலிலிருந்து மெல்ல எழுந்தான். அவளைப் பொறுத்தவரை அவளுடைய வாழ்க்கையின் எல்லா ரகசியங்களும் அவனிடம் தொலைந்து விட்டிருந்தது.
சுரேஷ் தனது உடைகளை அணிந்து கொண்டு வெளியே வந்தான். கதவு லாக்கை திறந்து விட்டு வெளியே வர, அதே தளத்தின் வராந்தாவின் கடைசியில் கைகளை கட்டிய படி கிரிஜா நின்று கொண்டிருந்ததை பார்த்தான்.
லேசாக திடுக்கிட்டவன், அவளிடம் எதுவும் பேசத் தோன்றாமல் அவன் படிக்கட்டில் இறங்கி நடக்க, அவள் வேகமாக ஓடி வந்தாள். படிக்கட்டில் இறங்கி ஹாலில் நின்றவன் வெளிவாசலை நோக்கி செல்ல அவள் ஓடி வந்து அவனது தோளைப் பிடித்தாள். "நில்லுடா" "என்னடா இப்படி பண்ணிட்ட?" "என்னடி நான் பண்ணிட்டேன்?" "என்னடா எதுவும் தெரியாத போல கேட்கிறே?" ",,,,.." "சொல்லுடா, ஏன்டா இப்படி பண்ணே? உன் ஆம்பளை திமிர அவங்க கிட்ட காட்டிட்டியே" "ஏய்ய் வழிய விடுடி" "நமக்கு படி அளக்கறவங்க வாழ்க்கையே சீரழிச்சிட்டியே, நீ உருப்படுவியா?" "ஏய் வாய மூடு, எல்லாம் எனக்கு தெரியும்," "ஏய்ய் நான் உன்னை நம்பிதான்டே இருக்கேன்," "இப்படி ஒரு காரியம் பண்ணிட்டியே?" "வெளில தெரிஞ்சா என்னாகும்? யோசிச்சியா? அந்த அம்மா காலைல எழுந்தா என்னாகும்? ரெண்டு பேரும் காலி" "அதெல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது, பாத்துக்கலாம்," "என்னடா பாத்துப்ப? வென்னீர் போட்டு வரதுகுள்ள அவ மேல கையை வெச்சிட்டியே, கொஞ்சம் கூட விசுவாசம் இல்லாத நாய், ஆம்பள புத்திய காட்டிட்டியே படவா, அடுக்குமா இது உனக்கு?" "நான் அவங்க நல்லதுக்கு தான் பண்ணி இருக்கேன், பேசாம போ. எவ்வளவு நாள் கன்னி கழியாம சுத்திகிட்டுருப்பா," "சீ வாய மூடு. புருஷன் கிட்ட கூட கன்னி தன்மை இழக்காதவங்க அவங்க. அவங்கள போய் கசக்கி சிதைச்சிட்டியே, உருப்படுவியா நீ?" "கிரிஜா நீ கம்முன்னு போ" "நீ என்னை கட்டிப்பே, உன் கையால தாலி கட்டி நான் கட்டற புது வீட்டுல உன் கூட குடித்தனம் பண்ணலாம்னு கனவு கண்டேனேடா, எல்லாம் வீணா போச்சு இல்ல? எனக்கு துரோகம் பண்ணிட்டே இல்ல?" "அப்படி எல்லாம் இல்லடி" "என்ன நொsecondary அப்படி எல்லாம் இல்ல?" "உன்னை கட்டிப்பேன்டி" அவன் அவள் மீது கையை வைக்க, "எப்படி கட்டிப்பே? அவளுக்கு தாலி கட்டி பொண்டாட்டி ஆக்கிட்டு என்னை வைப்பாட்டி ஆக்க போறியா? இல்ல எனக்கு தாலி கட்டி பொண்டாட்டி ஆக்கிட்டு அவளை வைப்பாட்டி ஆக்க போறியா?" "ஏய்ய்ய்ய்" "இவ்வளவு நாள் என்னதை நக்கிட்டு, இப்ப அவளுதை நக்க போயிட்டியா?" "போடி, அப்பால" "சொல்லு, இனிமே அவ தானே உனக்கு? அதான் தொட்டவுடனே விழுந்துட்டாளே, கார்ல ஒண்ணா சுத்திட்டு இதுக்கு ரெடியாகி வந்தீங்களா?" "இனிமே என்னை எங்க கவனிக்க போறே? அவ கூட சேந்து நீ இப்ப எனக்கு எஜமான் இல்ல? நான் எங்கனாச்சும் போய் சாவறேன்" "ஏய்ய்ய்" "என்னால இங்க இருக்க முடியாது, நீ திட்டம் போட்டு தான் அவளை கெடுத்திருக்கே" "ஏய் சொன்னா கே, அது ஒரு விபத்துல ஆகிபோச்சு," "என்னடா மயிர்ல விபத்து? திரும்ப நடக்காதா என்ன?" "ஒரு தடவை தாண்டி" "ஏன் நாளைக்கு அவ கூப்பிட்டா நீ போக மாட்டியா?" "கிரிஜா" "புருஷனுக்கப்புறம் எந்த ஆம்பளையும் நினைச்சு கூட பாக்காத என்னை கெடுத்து, என் மனசை கெடுத்து, மனசுல ஆசையை வளர்த்து, இப்ப அம்போன்னு விட்டு போறியேடா? நான் சாவறேன், இல்ல நீயே என்னை சாவடிச்சிடு" அவன் கையை எடுத்து தன் கழுத்தில் அவள் வைத்துக் கொண்டு கிரிஜா அழ, "ஏய்ய் விடுடி, பைத்தியம், இதெல்லாம் உனக்காக தாண்டி பண்ணேன்" என்றான். "எ, என்னது எனக்காகவா?" கிரிஜா திகைத்தாள்.

[Peterparker69]

எபிசோடு : 77

அவன் சொன்னதை அவள் நம்ப முடியாமல் திகைத்து போய் பார்த்தாள். "உனக்காக தாண்டி அவளை தொட வேண்டியதா போச்சு" "என்னடா சொல்றே நீ?" "ஏய், இவ என்னை கண்டிப்பா இங்க பொங்கலுக்கு அப்புறம் இருக்கக்கூடாதுன்னு சொன்னா இல்ல," "அதான் தெரியுமே" "அப்ப மட்டும் இல்ல, இப்போ உடம்பு சரியில்லாதப்போ அவங்க கால்ல நான் தைலம் தேச்சுட்டு இருக்கேன், அப்பவும் அதையே தான் சொல்றா. அவ என்னை இங்க இருக்க கூடாதுன்னு சொன்னாலும், அதே சமயம் அவ கண்ணுல ஆசையை பார்த்தேன்" "அந்த மண்ணாங்கட்டி, வியாக்கியானம்லாம் நான் உன்னை கேட்கல. எனக்காக தான் அவளை கெடுத்தேன்னு சொன்னேல்ல, எப்படி அது சொல்லு?" "சதா என்னை இந்த வேலையை விட்டு போ, போன்னு சொன்னா, எனக்கு வேற வழி தெரியல. அவளை தொட்டா தான் அவ என் வழிக்கு வருவான்னு நினைச்சேன்," ",,,," "தொட்டுட்டேன், அவ என் வழிக்கு வந்தா நம்ம ரெண்டு பேர் ராஜ்ஜியம் தான் இங்க நடக்கும்" "புரியலையே" "கிரிஜா, நான் வைஷ்ணவிக்கு இதுவரைக்கும் அவ வாழ்க்கையில அனுபவிக்காத சுகத்தை காட்டி இருக்கேன். இனிமேல் என்னை கண்டிப்பா இந்த வேலையை விட்டு அனுப்ப மாட்டா" "அதான் தெரியுமே, அதுக்குத்தானே திட்டம் போட்டு அவளை கெடுத்துட்டே," "முழுசா கேளுடி லூசு, அப்படி வேலை விட்டு என்னை அனுப்பலனா அவ என்னை ஏத்துக்கிட்டான்னு அர்த்தம்" "உன்னை ஏத்துக்கிட்டான்னா என்ன அர்த்தம்? நீ என்னடா கனவு காண்றே? அவ உன்னை ஏத்துக்கிட்டான்னா உன்கிட்ட தாலி கட்டி புருஷனாக்கிப்பாளா என்ன?" "ஏன் வச்சுக்க மாட்டா? இனி நான் அவளுக்கு வேணும்," "நீ என்னடா நினைக்கிற? லூசு மாதிரி என்னடா சொல்ற?" "கண்டிப்பா நீ அவகிட்ட என்னை சப்போர்ட் பண்ணி, அவளுக்கு என்னை மாதிரி ஆம்பளை ஆதரவு அவசியம்னு சொல்லி சொல்லி அவ மனசை மாத்தி வெச்சா, கண்டிப்பா அவ முழுசா என் கிட்ட வந்துடுவா. இந்த சொத்தெல்லாம் நமக்கு தான், நம்ம ரெண்டு பேருக்கு தான்," "என்னடி?" "சொத்தா?" "சரி சொல்றேன், ஆனா அப்ப என் கதி? என்னை கட்டிக்கிறேன்னு சொல்லி தானே என்னை அவுத்து போட்டு பல தடவை அனுபவிச்சே?" "ஏய்ய் முதல்ல நான் சொல்றதை கேளு" "நான் கேட்க மாட்டேன், அவளை தாலி கட்டி பொண்டாட்டி ஆக்கிட்டு என்னை வப்பாட்டி ஆக்கப் போறியா? அதானே உன் பிளான்?" "ஏய்ய் யார்டி இவ, பைத்தியம் மாதிரி உளறாதடி, உனக்கென்னடி குறைச்சல்? இந்த வீடு, இந்த சொத்து இனி நம்மளது, இனி நாம் வேலைக்காரங்க இல்லை" "அஞ்சிக்கும் பத்துக்கும் நீ கணக்கு சொல்ல வேண்டியதில்லை, அவ முழுசா என்கிட்ட வந்துட்டான்னா இந்த வீட்ல நம்மள மீறி எதுவும் நடக்காது" "நேத்து வந்த அந்த மந்தாகினி நம்மை ஆயிரம் கேள்வி கேட்குறா. இனி மந்தாகினியை நாம கேள்வி கேட்கலாம். அவளையே வீட்டை விட்டு அனுப்பலாம்" "எனக்கு ஒன்னும் புரியல போ," அவ தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு ஹாலில் இருந்த சோபாவில் கால் மடக்கி உட்கார்ந்து கொண்டாள்.
அவன் அருகில் தலையை தடவிக் கொடுத்தான். "இங்க பாரு கிரிஜா, லைஃப்ல ஒரு கட்டத்துல நம்ம எந்த பக்கம் போறதுன்னு ஒரு முடிவெடுக்க வேண்டி இருக்கும். அது பல சமயம் தப்பாவும் இருக்கும், சில சமயம் சரியாக இருக்கும். நான் இப்ப பண்ணது தப்பான விஷயம் தான். இதுக்கு முன்னாடி இந்த மாதிரி ஒன்னு ரெண்டு தடவ ராங்கா பண்ணி எக்கச்சக்கமாக மாட்டி இருக்கேன் தான். ஆனா இந்த தடவை மாட்ட மாட்டேன். ஏன்னா வைஷ்ணவி இங்க தனியாள். தனி பொம்பள. அதாவது ஒண்டி பொம்பள" ",,,," "கணக்கே இல்லாத கோடிக்கணக்கான சொத்து, நகை, பணம். ஆனா அதை நிர்வாகம் பண்ண அவளுக்கு தோதான ஆளும் இல்ல, திடமும் இல்லை. அதனால நான் வைஷ்ணவியை கட்டிக்க தான் போறேன்"
அவள் திடுக்கிட்டு பார்க்க, "ஆனா, அதை நான் கேட்க முடியாது. அவளே என்னை கட்டிக்கிறீங்களான்னு கேட்கணும்" அவள் திகைத்து போய் பார்க்க, "அதை நீ தான் செய்ய வைக்கணும்," ",,,,"
கிரிஜா அழ துவங், "பயப்படாதே, அதுக்காக உன்னை விட்டுட மாட்டேன். அவ அனுமதியோட நான் உன்னையும் கட்டிக்கிறேன். நீ இந்த வீட்டில் இரு, இல்லனா உன் புது வீட்டுக்கு போ" "என்னடா இப்படி சொல்ற? இப்பவே கழட்டி விடறே?" "நீயே யோசிச்சு பாரு, உன் புது வீடு கட்டி முடிக்க ஃபினிஷிங்க் ஸ்டேஜ்ல அஞ்சு லட்சம் கூட இல்லாம அல்லாடிட்டு இருக்கே" "ம்ம் ஆமா" "நானும் உனக்கு உதவ முடியல, ஆனா இப்ப உனக்கு இவகிட்ட இருந்து பத்து லட்சம் கூட வாங்கி தரலாம், நான் கேட்டா கொடுப்பா. இப்ப ஒரே ராத்திரில எல்லாம் தலைகீழா மாறி போயிடுச்சு" "இல்லடா சுரேஷ், அவளை பத்தி தெரியாது, காலையில் எழுந்த உடனே அவ கத்தி ஆர்ப்பாட்டம் பண்ணி உன்னை இந்த வீட்டிலிருந்து அனுப்பியே ஆகணும்னு சொன்னாலும் சொல்லுவா. புருஷனையே மாட்டி விட்டவ," "இருக்கலாம், ஆனா என்னைக் கண்டிப்பா சொல்ல மாட்டா, அப்படி ஒரு சிச்சுவேஷன் வந்தா நீ தான் அவளை ஆஃப் பண்ணணும். கல்யாணம் ஆகாத கன்னிபையனை தப்பா யூஸ் பண்ணிக்கிட்டீங்களேன்னு அவ குற்ற உணர்வை நீ தூண்டணும்" ",,,," "நீ பிளான் பண்ணி இஞ்ச் இஞ்சா எங்களை, அவளை நகர்த்தி என் கிட்ட கொண்டு வரணும். எனக்காக இல்ல, நம்மளுக்காக, நமக்கு பொறக்க போற புள்ளைகளுக்காக. சரியா?" அவன் தந்திரமாக கிரிஜாவை தன் பக்கம் கொண்டு வர பார்த்தான். "இல்லன்னா, இங்க கடைசி வரைக்கும் நீ வேலைக்காரிதான். என்ன சொல்றே? ஒரு ரிஸ்க் எடுத்து பாக்கலாமா?" ",,,," 'பார்க்கலாம்' என தான் அவளுக்கு தோன்றியது.
"கேப்பார் மேய்ப்பார் இல்லாத சொத்து இது. இந்த சொத்துக்கு சொந்தக்காரி இப்ப நமக்கு சொந்தம்னா சொத்தே நமக்கு தானே. ஆனா அதுக்கு அவளை நான் கட்டணும்" "ம்ம் புரியுது" "பேருக்கு அவ பொண்டாட்டியா இருக்கட்டும், நீ தான் எனக்கு பொண்டாட்டி, எனக்கு வாரிசை பெத்து கொடுக்க போறவ நீ தான்" அவன் இனிக்க இனிக்க பேசினான். "ஆனா அவ அந்த அளவுக்கு என்னோட நல்லா மெல்ட் ஆகி, பாண்டிங் ஆகி, நான் இல்லாத ஒரு வாழ்க்கையை நினைச்சு கூட பார்க்க முடியாத அளவுக்கு அவளை டியூன் பண்ணி கொண்டு வரணும். அவ கூட முதல் தடவையே அன்னியோன்யமா இருந்திருக்கேன்" "நி, நிஜமாவாடா?" "ஆமா, ஏதோ படுத்தோமா, எடுத்தோமா, கவுத்தோமா இல்லாம அவளை அனு அனுவா ரசிச்சு ஆராச்சு ஒரு மணி நேரம் அவ கூட இருந்திருக்கேன். எந்த ஒரு சமயத்திலும் அவ என்னை வேணாம்னு சொல்லல, தள்ளி விடணும்னு பாக்கல, திட்டல" "ஆமா நான் பாத்தேன்" "என்னை அவ முழுசா ஏத்துக்கிட்டா, மூஞ்செல்லாம் பாரு, என் உடம்பெல்லாம் பார் எப்படி கடிச்சு வைச்சிருக்கா. ஆசை இல்லாமயா இப்படி செய்வாளுங்க, நீ கூட இப்படி செஞ்சதில்ல?" "ஆ, ஆமாண்டா, ஆனா அதுக்காக என்னை விட்டுடறேன்னு சொல்றியே" "நான் எங்கடி அப்படி சொன்னேன்? அவளும் இருக்கட்டும், அவளுக்கு தெரியாம நீயும் இரு. இந்த சொத்தெல்லாம், அவ நகை பணம் எல்லாம் என் கைக்குவந்து அப்புறம், அதெல்லாம் நான் வேற யாருக்குக் கொடுக்கப் போறேன்? என் பொண்டாட்டி உனக்குத்தானே?'
எங்கோ கேட்ட டயலாக்கா இருக்கே? அட இதேதானே அந்த நித்யானந்தனும் சொன்னான், என அவள் யோசித்தாள். வடிவேலு காமெடியில் வரும் போலீஸ் ஸ்டேஷனில் ரவுடியும் அர்ஜுனும் செய்கிற அலப்பறை காட்சி அவள் கண்ணில் தோன்றி மறைந்தது.
நித்யானந்தனாக இருந்தால் இவ்வளவு கலவரம் இல்லை. பூப்போல அவளைச் செய்துவிட்டு, வைஷ்ணவியை மனைவியாக்கிவிட்டுப் போயிருப்பான். நமக்கும் பெரிய பணம் கிடைத்திருக்கும். நித்யானந்தன் ஒருவேளை வைஷ்ணவியைத் தாலி கட்டிக்கொண்டால் கூட இந்த சமூகம், இந்த ஊர் ஏற்றுக்கொள்ளும். என்ன இருந்தாலும் நித்யானந்தன் ஒரு டாக்டர் அல்லவா? வைஷ்ணவிக்கு நித்யானந்தன்தான் சரி. வயசு அந்தாளுக்குக் கொஞ்சம் கூட இருந்தாலும் அவர்தான் பொருத்தம், அந்தஸ்துக்குச் சரி. நித்யானந்தன் அந்த அளவுக்கு மதிப்பானவர்தான்.
ஆனால் இவன் சுரேஷ் ஒரு டிரைவர். இவன் போய் எஜமானி வைஷ்ணவியைக் கட்டிக்கிறேன் என்றால் எத்தனை பேர் என்னென்ன சொல்வார்கள்? சிரிக்க மாட்டார்களா? மற்றவர்கள் இருக்கட்டும், முதலில் வைஷ்ணவி இவனைக் கட்டிக்கச் சம்மதிப்பாளா? ஒருமுறை அவள் பலவீனமாக இருந்த சமயத்தில் அவளை ஏமாற்றிக் கால் அமுக்கி, கை அமுக்கி, தைலம் தேய்த்துச் சூடேற்றித் தந்திரமாக அவளை இவன் அனுபவித்துவிட்டான்.
அந்த ஒரே காரணத்திற்காக வைஷ்ணவி எப்படி இவனுக்குத் தலையைக் கொடுப்பாள்? ஒரு தகுதி தராதரம் வேண்டாமா? என்றெல்லாம் கிரிஜா யோசித்தாலும், 'அவளைப் பொறுத்தவரை, நித்யானந்தனை விட சுரேஷ் வைஷ்ணவியைக் கைக்குள் ஆக்கிரமித்துக் கொள்வது என்பது கொஞ்சம் கூடுதலாக ப்ளஸ் பாயிண்ட் இருக்கத்தான் செய்கிறது' என நினைத்தாள்.
என்ன இருந்தாலும் நித்யானந்தன் வெளியாள். கபடதாரி. மூலிகை, கிழங்கு, பொடி கொடுத்து மயக்கும் ஆள். அதனால்தான் வைஷ்ணவியே இப்படி ஹார்மோன்கள் மோசமாகத் தூண்டப்பட்டு, சுயமிழந்து சுரேஷின் வலையில் விழுந்து காமத்தீயில் மொத்தமாய்ப் பொசுங்கி கற்பிழந்துவிட்டாள்.
'நம்மையே ட்ரீட்மென்ட் தரேன் என சொல்லி, எல்லாத்தையும் அவிழ்த்துப் பார்த்துவிட்டானே நித்யானந்தன்? அவன் பொல்லாதவன். பணத்துக்காக என்ன வேண்டுமானாலும் செய்வான். எப்போது வேண்டுமானாலும் அவனது குணம் மாறலாம். ஒருவேளை வைஷ்ணவி, அந்த நித்யானந்தனுக்கு உடன்பட்ட பின்பு, ஒரு தொகையைக் கொடுத்து நம்மை இந்த வீட்டில் இருந்து கூட நித்யானந்தன் அனுப்பிவிடலாம். தொகையைக் கொடுக்காமல் கூட அனுப்பிவிடலாம்.
ஆனால், சுரேஷ் அப்படிச் செய்யக்கூடியவன் அல்ல. அதில்லாமல் சுரேஷ், 'இந்த முழு சொத்துமே உனக்குக் கொடுக்கிறேன், உன்னையும் திருமணம் செய்கிறேன்' என்கிறான். இப்போ நமக்கு நித்யானந்தனை விட சுரேஷ்தான் நல்ல சாய்ஸ். ஆம், வைஷ்ணவியைக் கைக்குள் போட்டுக்கொள்ள வேண்டியது நித்யானந்தனை அல்ல, இந்த சுரேஷைத்தான்.
என்ன செய்வது? நித்யானந்தன் கஷ்டப்பட்டுத் திட்டமிட்டு மூலிகைகள், பொடிகள் என மாறி மாறிக்க்கொடுத்து அவளது உடலைக் கண்டபடி தூண்டித் தன்னுடன் படுக்க ரெடி செய்தான். ஆனால், அவன் எல்லாம் செட் பண்ணி வைக்க சுரேஷ் வந்து ஈஸியாக வைஷ்ணவியை அபகரித்துக் கொண்டான். வைஷ்ணவிக்கு நித்யானந்தன் தேவையா அல்லது சுரேஷ் தேவையா என்பது நமக்குத் தெரியாது.
ஆனால், அவளுக்கு இப்போது தேவை ஒரு வலுவான முரட்டு ஆண்தான். அது சுரேஷாக இருந்தால் தான் நல்லது. என்னதான் அவளைக் கதறக் கதற சுரேஷ் அனுபவித்தாலும் அவள் எப்படியெல்லாம் சுரேஷுடன் படுத்துச் சுகத்தைப் பெற்றாள் என்பதை நாமே கண்கூடாகப் பார்த்துவிட்டோம்.
ஒருவேளை சுரேஷ் சொன்னது போல வைஷ்ணவி இனி அவனுக்கு அடிமையானால், அது நமக்குத்தான் நல்லது. ஆனால், நாளை பின்னணி நாம் சுரேஷை மணந்துகொண்ட செய்தி இவளுக்குத் தெரிந்தால், தெரியவந்தால் என்ன ஆவாள்?' என அவள் பலவாறு யோசித்தாள்.
"இங்க பாரு கிரிஜா! கொஞ்சம் கொஞ்சமா நீ அவளிடம் பேசி மனசை மாத்தி என்னைக்கட்டிக்க செய்ய வேண்டியது உன் பொறுப்பு."
"சரி! அட்லீஸ்ட் இந்த மாதிரி பண்ணப் போறேன்னு ஏதாவது என்கிட்ட நீ சொல்லியிருக்கலாம்ல?" என்றாள்.
"சொன்னா நீ என்ன சொல்லுவ? வேணாம்னு சொல்லுவ. என்னை அவகிட்ட விட்டுக்கொடுக்க உனக்கு மனசு வராது." வாஸ்தவம்தான்.
"ஆனா, உனக்கு இந்தத் துணிச்சல் எப்படி வந்துச்சு?"
"கண்டிப்பா நான் முன்கூட்டியே பிளான் எதுவும் பண்ணல. இன்னைக்கு அந்த தேவகிரி மண்டபம் இருக்குல்ல, அங்க நான் அனிருத்தை மந்தாகினியூட பார்த்தேன்" என அவன் அன்று மாலையில் இருந்து நடந்த விஷயத்தை முழுதாகச் சொல்ல ஆரம்பித்தான்.
மந்தாகினி, அந்த அனிருத்துடன் ஒன்றாக இருந்ததை வைஷ்ணவி பார்த்ததும், அதன் பின் காரில் வைஷ்ணவி பட்ட காம அவஸ்தையும், கார் சக்கரம் பள்ளத்தில் இறங்கிய உடனே மழையில் நனைந்து, ஈரச்சேலையில் வைஷ்ணவி தனக்குக் காட்டிய மேனி அழகையும், அவளை அப்போதே காரிலேயே வைத்து முடிக்க வேண்டும் என எடுத்த உத்வேகத்தை அடக்கிக்கொண்டு வீடு வரை கொண்டு வந்து சேர்த்ததையும், அதற்குப் பிறகு மாடியில் மறைவாக அவளைப் போட்டுச் சென்று தைலம் தேய்த்ததையும் அவன் வரிவிடாமல் சொன்னான்.
"ஓ, இவ்வளவு நடந்திருக்கா கதை? அப்ப வைஷ்ணவிக்கு உன் மேல ஆசை இருந்திருக்கும்னு சொல்றியா?"
"ஆமாண்டி, நான் அவளை ஒன்னும் கெடுக்கலடி. அவ சம்மதத்தோடதான் அவளை அனுபவிச்சேன்."
"ஆமாமா! நானும் கீ-ஹோல்ல அதை பார்த்தேன். அவ ஒன்னும் அழுதா போல இல்ல, நல்லா அனுபவிச்சுக் கத்திக்கிட்டு இருந்தா. அதான் எனக்கும் பயங்கர கோபம்."
"ஆமா, நல்லா கோ-ஆப்ரேட் பண்ணா."
"அதனாலதான் நானும் கதவு திறக்காம இருந்தேன்."
"இப்ப சொல்லு, இந்த வைஷ்ணவி என் கைக்கு வர்றது நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் நல்லதுதானே?"
"ம்ம்ம், ஆ, ஆமா நல்லதுன்னுதான் நினைக்கிறேன். ஆனா நீ மனசு மாறக்கூடாது, சொல்லிட்டேன்."
"சத்தியமா மாற மாட்டேன். கடைசி வரைக்கும் நீதான் என் பொண்டாட்டி."
அவளை உச்சந்தலையில் அவன் கை வைத்தான்.
"உன்னை நம்பறேன்டா. எனக்கு துரோகம் பண்ணாதடா, அவளுடேயே படுத்துட்டு இருக்காத."
"கண்டிப்பா நம்பு! எனக்கு இனிமேல் வைஷ்ணவி வெறுக்காம இருக்கணும். அவ என் காலைச் சுத்திக்கிட்டே இருக்கணும்."
"ம்ம்ம்,"
"அதுக்கு நீ என்னைப் பத்தி நல்ல விதமா சொல்லி, நான் அவளைக் கட்டிக்க வைக்க வேண்டிய வேலையை நீதான் பாத்துக்கணும்."
"ஆனா, ஊர் உலகத்துல என்ன சொல்வாங்க? டிரைவர் ஏமாத்திக் கெடுத்துட்டான்னு சொன்னா, ஏற்கனவே ரெண்டு பேருக்கும் கனெக்ஷன் இருக்குன்னு சொல்வாங்க."
"அதைப் பத்தி நீ ஏண்டி பயப்படுற? நீ எதைப் பத்தியும் கவலைப்படாத, சரியா? எத்தனையோ இடங்கள்ல பணக்காரங்க வேலை செய்யற டிரைவரைக் கட்டிக்கிட்ட தில்லையா? அவங்கள்லாம் நல்லா இல்லையா? நீ அவளை நல்லா பேசி எனக்கு செட் பண்ணி வைடி, அது போதும். இந்த பங்களா உன்னுடையது."
பங்களாவா? கிரிஜா சிலிர்த்தாள்.
"ஆனா நீ என்னை மறந்துட மாட்டியா?"
"மறக்க மாட்டேன்டி!" அவளை வாரி எடுத்துத் தனது மடியில் வைத்துக்கொண்டான் சுரேஷ்.

[Peterparker69]

எபிசோடு 78

மறுநாள் காலையில் விடிந்து வெகு நேரமாகி, வைஷ்ணவி கண்ணைத் திறக்க முயல, இமைகள் திறக்க முடியாதபடி விழிகளில் பொருந்தி பாரமாக இருந்தது. அவள் தட்டுத்தடுமாறி கண்களைத் திறந்தாள். 'இப்படி அலங்கோலமாய்ப் படுத்திருக்கிறோமே' என தன்னையும் சரிப்படுத்திக்கொள்ள முடியவில்லை. உடைகளை எடுத்துத் தன் மீது போர்த்திக்கொள்ளவும் முடியவில்லை.
அவளது கன்னித்திரை கிழிந்த வலி அடிவயிற்றைப் பயங்கரமாக உறுத்தியது. உதட்டைக் கடித்து வலியை அடக்கிக்கொண்டாள். ரத்தத் திட்டுகள் பெண்மை முடிகள் மீது பரவிக் காய்ந்திருப்பதை அவளால் உணர முடிந்தது.
அதிகாலை முதல் அவள் படாத துயரம் கிடையாது. கண் விழித்தபோது நேற்று நள்ளிரவில் தனக்கு நடந்த இருள் நரகத்தை நினைவூட்டியது. அவன் மட்டுமா அனுபவித்தான்? நானும் தானே? என்ன கொடுமை இது? இத்தனை காலமாகக்காத்துவந்த தன் பரிசுத்தமெல்லாம் இப்படி ஒரு நொடியில், ஓர் ஆடவனின் அணைப்பில் தவிடுபொடியாகிவிடுமா?
அவளுக்கு இருப்புகொள்ளவில்லை. ஒன்று செத்துத் தொலைய வேண்டும், அல்லது யார் கண்ணிலும் படாமல் எங்காவது மறைந்துவிட வேண்டும் என்று வினோதமாய்த் தோன்றியது. இப்படிப்பட்ட ஒரு பெண் உயிரோடு இருக்கலாமா? பேசாமல் தற்கொலை செய்துகொள்ளலாமா?
'அய்யோ, அதன்பின் ஏன் எதற்கு என விசாரித்தால், அப்படிச் செய்தால் தன் இழிவு ஊர் பூராவும் தெரிந்துவிடுமே' என்று நினைத்தாள்.
'கண்ணியம், இசை, ஒழுக்கம் என வாழ்ந்தேனே? இந்தப் பாவ மூட்டையோடு யார் முகத்தில் விழிப்பது? இத்தனை காலப் பெருமையும் புகழும் என்ன ஆவது,'
எப்போதும் கண் விழித்தவுடன் வணங்கும் தெய்வ விக்கிரகங்களைப் பார்க்கவே கசந்தது. தான் இத்தனை காலமாய்ப் படித்து வந்த புத்தகங்களையெல்லாம் எடுத்துத் தாறுமாறாக வீசியெறிந்தாள். வைஷ்ணவி கட்டிலில் உட்கார்ந்தபடி, சீலிங்கையே பார்த்து அமர்ந்திருந்தாள்.
தான் வளர்ந்ததை நினைத்தாள். கருத்து தெரிந்த நாள் முதல் அப்பாவின் செல்லத்தில் வளர்ந்ததும், வலுக்கட்டாயமாகத் தான் மாதவனை விலக்கிவிட்டு மேற்கொண்ட மண வாழ்க்கையையும் எண்ணித் தலையை உலுப்பிக்கொண்டாள்.
மாதவன் கட்டிய தாலி இன்னும் அப்படியே இருக்கிறது. நல்ல வேளை சுரேஷ் அவிழ்க்கவில்லை. ஒருவேளை அடுத்த கூடலில் அவிழ்த்துப் போடலாம்.
ச்சே, ஏன் நான் இப்படி ஆனேன்? திரும்ப கிரிஜா, சுரேஷ் முகத்தில் எப்படி விழிப்பேன்? இனி என்னை அவன் முழு உடையில் பார்த்தாலும், என்னை நிர்வாணமாகத்தானே கற்பனை செய்வான்? அவனுக்கு அடிபணிந்துவிட்டேனே? இனிமேல் எப்படி என்னை நடத்துவான்?
'வாடி' என கை பிடித்துக் கூப்பிட்டால், செவுளில் அறைந்து 'படுடி' என்றால்? படுத்துத்தானே ஆக வேண்டும்?
அடடா, குடும்பம், கணவன் இல்லாத தனிமர வாழ்க்கையில்தான் எத்தனை குழப்பம்? எல்லோருக்கும் போலவே அவளுக்கும் கலியாணமும் நடந்தது. அது பாழாகிப் போய்விட்டது. திருமணத்தைப் பாழடிக்காமல் இருந்திருந்தால் வாழ்க்கை எப்படியிருந்திருக்கும்? மாதவனுடன் ஈகோ பார்க்காமல் இருந்திருந்தால் எப்படியிருந்திருக்கும்? என்று நினைத்துப் பார்த்தாள். எது சரியென விளங்கவில்லை, காரணம் சுரேஷ் தந்த படுக்கைச் சுகம்.
கண்டிப்பாக மாதவனுடனான நெருக்கம் இதே போல் விசேஷமாக இருக்கும் எனச் சொல்ல முடியாது. ஆனால், அதுதான் நேர்வழி.
ச்சே, தனக்கு வேண்டாத வழியில் தகாத இச்சையில், கண்டதைப் பார்த்துப் புழுங்கி, கற்பனை செய்து, மனதை அலைக்கழிய விட்டு, ஒரு இரவில் தன் வாழ்வையே பாழ்படுத்திக்கொண்டதாய் வைஷ்ணவி நினைத்தாள்.
'போச்சு எல்லாம் போச்சு. எது நடக்கக் கூடாது என நினைத்தேனோ அது நடந்துவிட்டது. கற்பு, ஒழுக்கம், வாழ்க்கை எல்லாம் போய்விட்டது. எதை யாருக்கும் தரக்கூடாது என நினைத்தோமோ, அதை அந்த டிரைவர் கையில் எடுத்துக்கொண்டான். ஆட்டிப்படைத்துவிட்டான். என்னை பூரணமாக அனுபவித்துவிட்டான். சமயம் பார்த்து நேத்து ராத்திரி அவனது வேலையைக் காட்டிவிட்டான்.
அவனுக்கும் எனக்கும் இந்த ஆடுபுலி ஆட்டம் மூணு மாசமாக இருக்கிறது. இன்று ஆட்டினைப் புலி வேட்டையாடிவிட்டது.
'ஐயோ இப்படி ஒரு நாள் ஆகும்' என முதலிலேயே தெரிந்ததால்தான் இவனை எப்படியாவது இந்த வீட்டை விட்டு அனுப்ப வேண்டும் என நினைத்தோம். கிரிஜாவுடன் தோட்டக்காரன் இருந்ததைப் பார்த்த உடனே, அந்த காமக் கேளிக்கையைப் பார்த்த உடனே, உடலெங்கும் பற்றியிருந்த காமத்தீ இளம்பெண்ணான என்னை மோசமாய்ச் சூடேற்றி எந்தப் பக்கமாவது விழவைத்துவிடப் போகிறது' என அவள் ஒவ்வொரு நாளும் பயந்தாள்.
'இனி ஆண்களே இல்லாமல் இருந்தால், நம்மைச் சுற்றிலும் ஆண்கள் இல்லாத சூழல் இருந்தால், நமக்கு ஒரு பிரச்சினையும் ஏற்படாது' என அப்பாவியாய் நம்பினாள் வைஷ்ணவி.
சில மாதங்களாகவே சுரேஷின் உயரமும் அகலமும் அவனுடைய கனிவான பேச்சும் புன்னகையும் வைஷ்ணவியை எப்போதோ செல்லரித்துவிட்டிருந்தது.
அந்தச் சூழ்நிலையில்தான் கிரிஜா ஒரு ஆணுடன் இருந்ததைப் பார்த்துவிட்டு மனசுக்குள்ளேயே அந்த காமத்தைத் தன்னை மீறி விரும்பினாள். 'ஆனால் இந்த காமத்தை யாருடன் பகிர்வது? எனக்குத்தான் அங்கீகாரம் பெற்ற துணை என ஒன்று இல்லையே? இந்த கிரிஜாவிற்கு இருக்கும் தைரியம் எனக்கு இல்லையே! வேலை செய்ய வந்த இடத்தில் ஒரு துணையைத் தேடிக்கொண்டாளே!' என அவள் வாழ்க்கையையும் காமத்தையும் ஒரு புதிய கோணத்தில் பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.
கிரிஜா தான் சோரம் போன கதையை, கன்னி கழியாத இளம்பெண்ணான வைஷ்ணவிக்குச் சொன்னதுதான் வைஷ்ணவியின் கட்டில் ஆசைக்கு ஏற்பட்ட புதிய திருப்புமுனை.
இப்படியா விலாவாரியாக ஒரு கூடல் காட்சியைப் பெண் சொல்வாள்? நமக்கும் கிரிஜாவுக்கும் ஏற்பட்ட அந்த உரையாடலை அவள் நினைத்துப் பார்த்தாள்.
"ம்ம், 'உனக்கு உடம்பு சரியில்ல, நைட்டியைக் கழட்டு, ஈரமாயிடும்'னு சொல்லிச் சொல்லிக் கழட்டிட்டான்மா."
"என் அறிவுதான் கெட்டுப்போச்சு. உடம்பு பூரா ஈரமா இருந்தது. 'ஈரத்தைத் துடைக்கிறேன்'னு சொன்னான். ஆனா என்னை பாழ்படுத்திட்டான்மா."
"நான் எவ்வளவோ சொன்னேன்மா, அவன் கேட்கவே இல்லை. அவன் குறி என் உடம்புதான். அவன் குறி மட்டும் இல்லம்மா, என்னை உத்துப் பாக்குற எல்லா ஆம்பளைங்களுக்கும் குறி என் உடம்புதான். நானும் எத்தனை பேர்கிட்ட காப்பாத்தி காப்பாத்தி வச்சுப்பேன் சொல்லுங்க? நானும் பெண் இல்லையா? எனக்கு உணர்ச்சிகள் இல்லையா? எனக்கும் ஆசாபாசங்கள் இல்லையா? புருஷன் விட்டுட்டுப் போய் ஏழு வருஷம் ஆச்சு. அந்த ஏழு வருஷம் தப்புத் தண்டா பண்ணியிருப்பேனா சொல்லுங்க?"
"ஒரே முறை ஒரே தடவை வான்னு சொன்னான். நான் என்ன பண்ணுவேன்? என் வயசு அப்படி, என் நிலைமை அப்படி."
"உங்களைப் மாதிரி படுக்கைச் சுகம் என்னன்னு கூட தெரியாம ஒரு பொண்ணு இருந்திடலாம், ஆனா அது என்ன ஏதுன்னு நல்லா அனுபவிச்சப்புறமா இனிமேல் அது கிடைக்காதுன்னு தெரிஞ்சா, இனிமேல் எனக்கு அப்படி ஒரு வாழ்க்கையே இல்லைன்னா நான் என்னமா பண்ணுவேன்?"
அவள் சொன்னதெல்லாம் கேட்ட வைஷ்ணவிக்கு சுளீரென இருந்தது.
"அந்தப் பால் காம்பு இருக்கு இல்லையா? அந்த ரெண்டு காம்பையும் கட்டை விரலால புடிச்சு நசுக்கு நசுக்குன்னு நசுக்கி உதட்டைக் கடிச்சிட்டான்."
"என்னால என்ன பண்றதுன்னு தெரியல, அவனைத் தள்ளவே முடியல. 'எனக்குப் பால் கொடு, நான் குடிச்சிட்டு உன்னை விட்டுடறேன்'னு சொன்னான்."
"'பால் மட்டும் கொடு, அதுக்கப்புறம் எதுவும் கேட்க மாட்டேன்' அப்படின்னு சொல்லிக்கிட்டு என் நைட்டிக்குள்ள கைய விட்டு கசக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்."
"ஐயோ இதெல்லாம் வேணாம்டான்னு சொல்றதுக்குள்ளயே என் நைட்டி ஜிப்பை அறுத்துட்டான். உள்ள என்னத்தைப் பார்த்த உடனே அவனுக்கு எப்படி இருந்துச்சுன்னு தெரியல. அப்படியே வாய் வச்சுக்கன்னு குட்டி பால் குடிக்கிற போல குடிக்க ஆரம்பிச்சிட்டான்."
அவள் சொன்ன விதமே வைஷ்ணவியின் பால் மடிகள் விரைத்துச் சுரக்கத் தயாராய் இருந்தன.
"எனக்கு உடம்பு நடுங்க ஆரம்பிச்சிடுச்சு, என்னால எப்படி அதைத் தாங்கறது? உங்ககிட்ட என் உணர்வுகளை எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியல."
"சீ போடான்னு தள்ளறதுக்குக் காலைத் தூக்கினேன், அதான் தப்பு. அவன் என் நைட்டிக்குள்ள கைய விட்டுட்டான்."
"நான் ஜட்டியும் போடல, உள்பாவாடையும் போடல. இதான் சாக்குன்னு அவன் முழு நைட்டியும் கழட்டிப் போட்டான்,"
"அம்மணமா ஒரு ஆம்பள முன்னாடி தன்னந்தனியா நான் இருக்கிறப்போ, இப்ப உன்னை நான் ஏத்துக்கிறதா, ஒதுக்குகிறதான்னு யோசிச்சுப் பாருங்க. அப்படியும் நான் ரொம்ப கடுப்பாதான் இருந்தேன். ஆனா என்னுடைய போராட்டம் எதுவுமே அவனுக்கு இன்னும் செல்லுபடி ஆகல. எவ்வளவுதான் ரெண்டு காலையும் போட்டு மடக்கிப் பின்னிருந்தாலும் ரொம்ப அசால்ட்டா ரெண்டு காலையும் விரிச்சு உள்ள தலையை விட்டுட்டான், அவன் அந்த இடத்துல வச்சு நக்க ஆரம்பிச்ச அப்புறமா என்னால முடியல.. 'ஐயோ, என்னை ஏத்துக்கடா, என்னை அனுபவிச்சுக்கோ'ன்னு கதற ஆரம்பிச்சிட்டேன்."
"எனக்கு இதுவரைக்கும் கிடைக்காத சுகத்தை நீ கொடுத்துடுடா அப்படின்னு வேண்டிக்கிட்டேன். அவனை இறுக்கமாகக் கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்ட கொஞ்ச நேரத்திலேயே அவன் என்னை முழு கண்ட்ரோலுக்கு கொண்டு வந்துட்டான்."
"அவனுக்கு என்கிட்ட எப்படி தேவையோ அப்படி அனுபவிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்மா," கிரிஜா அழுகையும் பெருமூச்சுமாய் சொல்லி முடிக்கையில் வைஷ்ணவிக்கு அப்போது உடல் நடுங்கியது.
"'நானும் சீக்கிரம் முடிச்சிட்டு என்னை விடுவான்னுதான் பார்த்தேன். ஆனா கிட்டத்தட்ட 15 நிமிஷம் அந்த மழையில என்னை வச்சு நல்லா செஞ்சிட்டான். அவன் என்னை ஒன் டைம் செஞ்சது போதாதுன்னு திரும்ப என் ரூமுக்கு வந்து மறுபடியும் செஞ்சான். எதுக்குடா செகண்ட் டைம்னு கேட்டேன். ஒரே டைம் செஞ்சிட்டு விட்டா நான் அவனை வெறுத்துடுவேனாம். திரும்ப திரும்ப செஞ்சாதான் நான் அவன் ஞாபகமாவே இருப்பேனாம்."
"ஆனா விடிஞ்சப்புறம் அவனைப் பாக்கக் கூடாது, அவன் கிட்ட பேசக் கூடாதுன்னுதான் நினைச்சேன். ஆனா அன்னிக்கே மறுபடியும் ராத்திரி என் கதவைத் தட்டுனான். நல்லா குடிச்சிருந்தான் போல. கால்ல விழுந்து அழுதான், தெரியாம தப்பு பண்ணிட்டேன்னு அழுதான். மன்னிப்பு கேட்டதோடு சரி, மறுபடியும் அவன் மனுஷனா நடந்துக்கல. தள்ளி பெட் மேல ஏறி புரண்டு என்னை ஆசை தீர அனுபவிச்சிட்டுப் போனான்மா."
அன்றுதான் வைஷ்ணவியின் கள்ளம்கபடமில்லாத வெள்ளை மனசு கரைபடிந்து மோசமாகக் கெட்டது. அவள் தனது காம வேட்கை எவ்வாறெல்லாம் தீர்க்கப்பட்டது என்பது பற்றி கிரிஜா அந்த மணமாகியும் படுக்கைச் சுகம் கிடைக்காத முதிர்கன்னிக்கு விலாவாரியாக அன்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டாள்.
வைஷ்ணவியால் அதன் தாக்கத்தைத் தாங்க முடியவில்லை. அடிவயிற்றுக்குக் கீழே சூடாகிவிட, அங்கே உள்ளங்கையைப் படர வைத்து அந்த இரவைச் சிரமத்துடன் கழித்தாள்.
கிரிஜா சொன்னதிலிருந்து, கண்டிப்பாக ஒவ்வொரு பெண்ணின் வாழ்க்கையிலும் ஆண் இருக்க வேண்டும் எனப் புரிகிறது. அவள் அன்று முதன்முதலாகத் தான் விலக்கிவிட்ட மாதவனுக்காக அழுதாள்.
'நான் எனக்குக் கிடைத்த ஒரு ஆண் துணையை என்னுடைய அகம்பாவத்தாலும் திமிராலும் அழித்துவிட்டேன்.' அவளது தாலி கட்டிய கணவன் கிரிஜாவுடன் இருந்தான் என்பது உண்மைதான். ஆனால், அந்த அளவுக்கு அவனைக் கொண்டு சென்றது நான்தானே? நான் பட்டினி போட்டால் அவன் சாப்பிட வேறு எங்காவதுதானே போவான்? அப்படித்தானே நடந்தது? கிரிஜாவைக் கை பிடித்து இழுத்தான். என்னால் மாதவின் வாழ்க்கையே பாழாகிவிட்டது.
'ச்சே, என்ன மாதிரியான பிறப்பு நான்? எனக்கும் சுகம் இல்லாமல், என்னைக் கட்டியவனுக்கும் சுகம் தராமல், என்ன இப்படி ஒரு வாழ்க்கையை நான் ஏன் வாழ வேண்டும்? எனக்கு ஏன் இப்படி? மகா இசை அறிவினைக் கொடுத்த கடவுள், எல்லோருக்கும் கிடைக்கிற சாதாரண வாழ்க்கையைக் கூட எனக்கு ஏன் கொடுக்கவில்லை? கன்னிப்பூ காலகாலத்தில் மலர வேண்டும் என்பார்கள். எனக்கு ஏன் மலரவில்லை? நான் ஏன் அதை மலர வேண்டும் என நினைக்கவில்லை? நானே அதை அழித்துவிட்டேன்.'
பருவம் தவறிப் பெய்யும் மழையால் யாருக்கு என்ன லாபம்? 20, 21 வயதிலேயே என் காமம் அடங்கியிருக்க வேண்டும். ஆனால், எனது காமம் பருவம் தவறி இப்போது முப்பதுக்கு மேல் ஏன் இந்த அளவுக்குப் பொங்குகிறது? எவனோ ஒருவன் என்னை அள்ளிப் பிசைய வேண்டும் என நான் நினைப்பதற்குக் காரணம் எது? என் உடலா? என் வயதா? என் உணவா?
அவள் அப்போது அதனாலேயே சுரேஷை நேருக்கு நேராகப் பார்ப்பதைத் தவிர்த்தாள். அவன் சட்டை பட்டனை இரண்டு மூன்று கழட்டிவிட்டு வர, அந்த இடைவெளியில் அவனுடைய அடர்த்தியான மார்புச் சுருள் முடிகள் புதர் போல மண்டி கிடக்க, அதன் உள்ளே ஒளிந்திருக்கும் அவனது தங்கச் செயின் அவளைச் சொல்லொண்ணாத துன்பத்திற்கு உள்ளாக்கியது.
கல்யாணம் ஆகியும் கன்னி கழியாத ஒரு இளம் எஜமானிக்கு டிரைவராக இருக்கிறவன், இத்தனை காட்டனாகவா இருப்பான்? அதுவும் அவள் யாரிடம் தன் இரண்டாம் நிலை வாழ்க்கையைத் தர ஆசைப்பட்டாளோ, அந்த அனிருத்தையே இவன் சர்வ சாதாரணமா அடித்து விரட்ட, அவளது உள்மனது அனிருத்திடமிருந்து சுரேஷுக்குச் சொல்லாமல் கொள்ளாமல் தாவியது.
அதிலிருந்து அவள் கண் மூடி தூங்கும்போதெல்லாம் சுரேஷே கனவில் வந்தான். கனவில் அனிருத்தை அடித்துத் துவைத்தான். தட்ட மாலை சுற்றித் தூக்கிப்போட்டான். அவனுடைய இஷ்ட தெய்வங்களெல்லாம் வரிசையாகத் தோன்றிய பின் மெதுவாக அவை சுரேஷாக மாற, அவள் பெரிதும் அச்சப்பட்டாள். மனசு போகும் தினுசைக் கண்டு பயந்தாள்.
அவன் என்ன சாதியோ, மதமோ, கோத்திரமோ? எங்கே அவன் மீது காமவயப்பட்டு விடுவோமோ என்று எண்ணி அவள் அவனைப் பார்ப்பதையே தவிர்த்தாள்.
அதற்காகவே அவனைச் காரணமில்லாமலேயே திட்ட ஆரம்பித்தாள். எரிச்சலாகப் பேசினாள். 'அவன் மீது இருக்கும் தன்னுடைய பொஸசிவ்னஸைக் குறைக்க வேண்டும்' என நினைத்தாள். ஆனால், அது நாளுக்கு நாள் அதிகமாகத்தான் ஆனது. அவன் ஒருமுறை இறுக்கமான ஷார்ட் பனியன் அணிந்து தோட்டத்தில் ஏதோ ஒரு வேலை செய்துகொண்டிருந்தான். போர்டிகோவில் நின்றுகொண்டிருந்த மந்தாகினி எதையோ வெறித்துப் பார்ப்பதை உணர்ந்து 'அப்படி என்னதான் பார்க்கிறாள்?' என வைஷ்ணவி எட்டிப் பார்க்க, மந்தாகினி பார்த்துக்கொண்டிருந்தது சுரேஷின் முதுகையும், பின்புறத்தையும்தான்.
'அவனை விட ஏழெட்டு வயது குறைவாக இருக்கும் இந்தச் சின்னப்பெண்ணுக்கு அவன் மீது இவ்வளவு ஆசையா?' என வைஷ்ணவி வியந்தாள். அவள் மீது பொறாமையும் பட்டாள். ஆனால், எந்தக் காலத்திலும் நாம் அவன் மீது காமவயப்பட்டுவிடக் கூடாது, அது நமது அந்தஸ்துக்கும் கௌரவத்துக்கும் இழுக்கு என்ற அளவில் தான் வைஷ்ணவி நடந்து வந்தாள்.
ஆனால், அந்த தெய்வீக மணம் கமழும் அவளின் உள்மனது கூட சமீப காலமாகப் பாதிக்கப்பட்டற்குக் காரணம் கிரிஜாவுடன் யாரோ இருந்த கலவிக் காட்சியைக் பார்த்ததுதானோ என்னவோ தெரியவில்லை.
முதலில் பார்த்ததும் அதிர்ந்துவிட்டாள். 'அய்யோ, சுரேஷா?' இல்லை, முருகேசன் என கிரிஜா சொன்னதும் ஏனோ அவளுக்கு நிம்மதியாக இருந்தது. 'ஏன் நிம்மதியாக இருக்க வேண்டும்?' என்பதுதான் புரியவில்லை.
'நமக்கு ஏன் அப்படி ஒரு படுக்கைச் சம்பவம் இதுவரை நடக்கவில்லை? காலத்துக்கும் நமக்கு அது நடக்காமல் போயிடுமோ? அது கண்டிப்பாக நமக்குத் தேவையா? நம்முடைய வீண் திமிரால் அதை நாம் இழந்துவிட்டோமோ?' என்றெல்லாம் அவள் மனதுக்குள் அவளையும் அறியாமல் பிதற்ற ஆரம்பித்துவிட்டாள்.
முருகேசன் சற்று வயோதிகன். அவனை விட சுரேஷ் இளவயத்தினன். சுரேஷ் மாநிறத்தவனாக இருந்தாலும் அவனது அடர்த்தியான தலைமுடியும் மீசையும் தாடியும் அவனுடைய முகத்தை உருண்டையாக்கி அழகு ஊட்டின. அடர்த்தியான புருவமும் அதன் கீழ் கருவிழிகளும் எப்போதுமே முகத்தில் குடியிருக்கும் புன்முறுவலும் வைஷ்ணவியை சதா தொல்லைக்கு உட்படுத்தின.
'அப்படிப் பாக்குறதெல்லாம் வேணாம்,' சௌந்தர்யா போல பாட்டு பாடினாள்.
ஏனோ அவள் பார்த்துப் பார்த்து அணியும் உடைகளெல்லாம் அவனுக்கானது போலவே என நினைத்து அவள் அணிய ஆரம்பித்தாள். சென்ட் அடிக்கும்போதெல்லாம் 'இது அவனுக்குப் பிடிக்குமா?' என வீம்பாக நினைத்தாள்.
ஆனால், உள்மனம் அதைச் செய்தாலும் அவளது வெளிமனமும் அறிவும் அதை ஏற்றுக்க்கொள்ளவில்லை. 'நீ யார்? உன் புகழ் என்ன? உன் செல்வாக்கு என்ன? அவன் ஒரு சாதாரண டிரைவர்தான், வலுவான ஆள். மற்றபடி விசேஷமாக எதுவும் இல்லை' என அவள் நினைத்தாள்.
ஆனால், சென்ற மாதம் அந்த ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டில் அவன் நடந்துகொண்ட விதம் எப்படிப்பட்ட இளம் பெண்ணையும் அவன் மீது பைத்தியமாக்கிவிடும். அந்த அளவுக்கு சுரேஷ் அன்று உக்கிரமடைந்தான். அங்கே யாரோ வைஷ்ணவியைப் பற்றி அவதூறாகப் பேசிவிட, காரில் இருந்து எழுந்த சுரேஷ் எல்லோரையும் சூறையாடிவிட்டான்.
'ஒருத்தரையும் விடாதே சுரேஷ்' எனத் தன்னுடைய அந்தரங்கக் காதலனுக்கு உத்தரவு போல அவள் சொல்ல, அதை ஏற்று சுரேஷ் ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டில் டைரக்டர் உட்பட ஒவ்வொருவராகப் பிரித்து மேய்ந்தான்.
கோபத்தின் உச்சியில் இருந்த சுரேஷை, "சரி போதும், உட்கார்" என ஒரே வார்த்தை சொன்னவுடன் அமைதியாக வந்து உட்கார்ந்துவிட்டான். அதுதான் சுரேஷ். 'எப்படிப்பட்ட மதம் கொண்ட யானையும் ஒரு பாகனின் சிறு குச்சிக்குக் கட்டுப்படுவது போல என்னுடைய வாய் உத்தரவுக்குக் கட்டுப்பட்டுவிட்டான்' என்று நினைக்கவே அவளுக்கு போதையாக இருந்தது.
அன்று கேரளாவுக்கு அந்த கச்சேரிக்குப் போகும் வரை அவள் சுரேஷின் பின் கழுத்தையும் முதுகையுமே ரகசியமாகப் பார்த்துக்கொண்டே வந்தாள். அந்தத் தாடியும் கிருதாவும் அவளுக்குள் குறுகுறுப்பை ஏற்படுத்திக்கொண்டே வந்தன.
போதாதாற்கு அந்த மந்தாகினி கூட, "அது எப்படி மேடம், ஒரே ஆளு அத்தனை பேரையும் அடிச்சிட்டான்? யப்பா சினிமா கெட்டது போங்க, எவ்வளவு ஸ்ட்ராங்கான ஆளு மேடம்? இவனைப் போய் நீங்க வேலையை விட்டு அனுப்பணும்னு சொல்றீங்களே, நல்லா யோசிச்சுக்கங்க" என்றாள்.
அதுமட்டுமா? "மேடம், அவ்வளவு கோவக்காரனா இருந்தாலும் நீங்க 'போதும் உட்கார்'னு சொன்ன உடனே சுரேஷ் உட்கார்ந்துட்டான் பாத்தீங்களா? இப்படிப்பட்ட விசுவாச அடிமை உங்களுக்குக் கிடைப்பானா?" என்றெல்லாம் அவனைப் புகழ்ந்து தள்ளினாள்.
ஆனால், மந்தாகினியிடம் இவளுக்கு என்ன சொல்லிப் புரியவைப்பது? 'என்னுடைய பூவினும் மெல்லிய பூங்கொடி தேகம், இந்த சுரேஷ் எனும் தூணின் மீது விழுந்திடுமோ என பயமாக இருக்கிறது. அதற்குள் அவனைத் துரத்திட வேணும்' என எப்படி மந்தாகினியிடம் சொல்லிவிடுவது?
எந்த ஒரு காரணமும் இல்லாமல் இவனை எப்படியாவது இந்த வீட்டை விட்டு அனுப்ப வேண்டும் என அவள் உடனடியாக முடிவு எடுத்தாள்.
அவனுக்கேற்ற இன்னொரு வேலையை டவுனில் தனக்குத் தெரிந்த டவுன் ஆடிட்டர் ராமநாதன் வீட்டில் பார்த்தாள். பொங்கலுக்குப் பிறகு அவர்கள் அவனை வேலைக்கு அனுப்பச் சொன்னார்கள். அவன் போவதுதான் நமது இளமைக்குப் பாதுகாப்பு, எனது தறிகெட்ட எண்ணத்திற்குத் தடுப்பு. அடுப்பிருந்தால் தானே புகையும்? இவனைக் கண்டிப்பாக விரட்டிவிட வேண்டும். கிரிஜா, மந்தாகினி போதும் நமக்கு.
எல்லாம் சரியாகத்தான் போய்க்கொண்டிருந்தது. ஆனால், நேற்று அவனுடன் நான் தனியாக நாகர்கோவில் வரை காரில் போயிருக்கக் கூடாது. அந்த மண்டபத்தில் மந்தாகினி - அனிருத்தைப் பார்த்திருக்கக் கூடாது. அதுதான் கட்டில் வரை என்னைக் கொண்டுவந்து விட்டுவிட்டது.

[Peterparker69]

எபிசோடு 79

வைஷ்ணவியின் அப்பாவின் பிறந்த தினத்துக்காக நாகர்கோவிலில் போதை மறுவாழ்வு மையம், ஆதரவற்றோர் இல்லம், முதியோர் இல்லம் எனப் போய் அவள் உணவும் பரிசுகளும் கொடுத்து வர, அவள் தனியாக நாகர்கோவில் வரை காரில் அவனுடன் போயிருந்தாள். 'அப்படி அவள் போயிருக்கக் கூடாது' என இப்போது நினைத்தாள்.
அதுவும் கிரிஜா, மந்தாகினி போன்ற பெண்களின் துணை இல்லாமல் அவனுடன் அப்படிப் போனதுதான் தப்பாகிவிட்டது.
அவன் வைஷ்ணவியை அடிக்கடி கண்ணாடியில் பார்த்துக்கொண்டுதான் இருந்தான். அந்தப் பார்வையே அவளது உள்ளத்தில் கொட்டிக்கிடந்த காமக் கிடக்கையைப் பல மடங்கு ஏற்றிக்கொண்டே இருந்தது. அதனால்தான் ஹோட்டலில் சாப்பிடப் போனபோது கூட, அவனைத் தனக்கு அருகில் வைத்துக்கொள்ள அவள் விரும்பவில்லை.
அவன் போட்டிருந்த இறுக்கமான டீசர்ட்டும் அந்த டீசர்ட்டை மீறி வரும் தசைத் திரட்சியும் கருஞ்சுருள் முடிகளும் கன்னி கழியாத அந்த இளம்பெண்ணைப் பாடாய்ப் படுத்தியது.
அவள் அறியாமல் கிரிஜா அடிக்கடி வைஷ்ணவிக்கு உணவில், பழச்சாறில், சூப்பில் கலந்து தந்த ஹார்மோன்களைத் தூண்டும் நித்யானந்தனின் மூலிகை மாத்திரைகள் வேறு தனியாக ஓவர் டைம் செய்து வைஷ்ணவியைக் காமவயப்படுத்தியது.
'திரும்ப வீட்டுக்குப் போகும்போது இவனைப் பார்க்கவே கூடாது, கண்களை மூடிக்கொண்டு தூங்கிவிட வேண்டும்' என அவள் நினைத்தாள்.
ஆனால், தேவகிரி மண்டபத்திற்குப் போய், அந்த மந்தாகினியுடன் தன்னுடைய முன்னாள் காதலன் அனிருத் காமக் கலவி நடந்ததைப் பார்த்ததிலிருந்து வைஷ்ணவி இன்னும் மோசமாகிப் போய்விட்டாள். அவளின் ஒட்டுமொத்த உடலும் உருக்குலைந்து, இன்ப வெடிப்பில் ஒழுகுவது போல உணர்ந்தாள். அவளால் அந்த காம அவஸ்தையைத் தாங்க முடியவில்லை.
அவள் வாழ்க்கையிலேயே வெளிச்சத்தில் ஒரு நேரடி புணர்ச்சியைப் பார்க்கிறாள். மந்தாகினியின் இன்ப முனகல்கள் வைஷ்ணவியின் கட்டை போல மூடிக் கிடந்த பெண்மையை உயிருள்ள மீன்களைப் போல துடிக்க வைத்தன.
'கிரிஜாவுடன் அன்று யார் இருந்தார்கள் என்பதை நாம் சரியாகப் பார்க்கவில்லையே, அவள்தான் தோட்டக்காரன் என சொன்னாள், நாமும் நம்பினோம். அதுபோல இப்பவும் நடந்துவிடக் கூடாது. யார் யாருடன் இருக்கிறார்கள் என்பதை நாம் பார்த்துவிட வேண்டும்' என அவள் உற்றுப் பார்த்தாள். அப்படிப் பார்த்ததினாலே ஒரு கலவி என்றால் என்ன? அங்கு ஆணுக்கு என்ன வேலை? பெண்ணுக்கு என்ன வேலை? பெண் எப்படியெல்லாம் இன்பத்தில் சிக்கி முக்கி முனகுகிறாள்? ஆண் எப்படியெல்லாம் பெண்ணைக் கையாளுகிறான்? என்பதை அவள் இமை கொட்டாமல் பார்க்க, மந்தாகினி பெரு விருப்பத்துடன் கன்னி கழிவதைப் பார்த்து அவளது பெண்மையில் ஏராளமான காம நீர் ஒழுகி வழிய, 'ஒரே முறை என கை வைத்து நமக்கு நாமே பிசைந்துவிடலாமா?' என வைஷ்ணவியே கட்டுப்பாடு இல்லாமல் ஒரு வினாடி யோசிக்க,
அந்த நேரத்தில் தானா இந்த படவா சுரேஷ் வந்து "மேடம்" என கூப்பிட வேண்டும்? அவள் திடுக்கிட்டுத் திரும்பிப் பார்த்துத் திகைத்தாள். அவளுக்கு அழ வேண்டும் போல இருந்தது. 'வாடா சுரேஷ், கட்டிக்கொள்ளலாமா?' திடமாக சுரேஷே வந்து நிற்கிறானே? அப்படியே அவன் மீது சாய்ந்து தன் கட்டுக்குலையாத கை படாத மேனியால் அவனை நசுக்க வேண்டும் எனத் தோன்றிய எண்ணத்தை அவள் கட்டுப்படுத்திக்கொள்ள, அவனோ 'அனிருத்துக்குப் பதில் நான் உங்களுக்கு ஓகேவா?' எனக் கேட்பது போல அவளுக்குப் பிரமை தட்டியது.
'இதே மண்டபத்தில் இன்னும் எவ்வளவோ காலியிடங்கள் இருக்கிறது. பேசாமல் இந்த டிரைவரின் கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு எங்கேயாவது ஒதுங்கிவிட்டால் என்ன?' என்றெல்லாம் அவனைப் பார்த்துக்கொண்டே யோசித்தாள்.
உடனே 'அடச்சீ, நாம் யார்? நம் அந்தஸ்து என்ன? நமது பிரபலமான பேர் என்ன? நாம் இப்படி நினைக்கலாமா?' என அவள் எதுவும் சொல்லாமல் அந்த இடத்தை விட்டு அகன்றாள். தன் பின்னாலேயே வரும் சுரேஷ் தனது அசைந்தாடும் புட்டங்களையும் ரவிக்கை முழுதாக மூடாத முதுகையும் பார்ப்பான் என அவளுக்குத் தெரியும். அதனால்தான் முடியை முன்னாலும் பின்னாலும் போட்டுக்கொண்டே நடந்தாள்.
காரில் வீட்டுக்கு வரும்போது அவளுக்கும் சுரேஷுக்கும் மனது இருப்புகொள்ளவில்லை. 'ஏய் வைஷ்ணவி, உனது இளமைக்கும் உடலுக்கும் ஏற்ற ஒரு கட்டழகன் இங்கே டிரைவராக உட்கார்ந்து இருக்கிறான், இவனை விட்டுவிட்டு யாருடன் தான் படுத்து நீ சோரம் போகப் போகிறாய்?' என அவளது மனது மாறி மாறிக் கேட்டுக்கொண்டே வந்தது.
'ஐயோ, தாலி கட்டிய கணவனுக்கு துரோகம் செய்யலாமா?'
'யார் தாலி கட்டிய கணவன்? அவன் மாதவனா? குடிகாரன், இப்போது எங்கு இருக்கிறான் என்று தெரியவில்லையே? உண்மையில் அவன் இருக்கிறானா இல்லையா என்று கூட தெரியவில்லையே?'
'அதுக்காக?'
'கையில் கிடைக்கும் தேன்பலாவை விட்டுவிட்டுச் சுள்ளாக்கா கிடைக்குமென எதையோ நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறாயே,'
'ஐயோ, என்னால் எப்படி டிரைவருடன் போய்,?'
'ஏன், டிரைவர் என்றால் மோசமா? இல்லை கேவலமா? அவன் உனது இளமைக்கும் அழகுக்கும் பாதுகாவலன். உனக்கு மட்டுமல்ல, உன் வீட்டுக்கும் சொத்துக்கும் உடைமைக்கும் ஒரே பாதுகாவலன் அவன்.'
'நோ!'
'யெஸ்!'
'சுரேஷ் உனக்காக உயிரையே தருவான். நீ ஒரு வார்த்தை சொன்னால் அதைத் தலையில் ஏற்றுக்கொண்டு நடப்பான்.'
'உண்மைதான்.'
'உன் அனுமதி இல்லாமல் உன் நிழலைக் கூட தொட மாட்டான். நீ அவனுக்கு ஒரே ஒரு வாய்ப்பைக் கொடுத்துத்தான் பாரேன். உன் பெண்மையை இரு கரங்களால் ஏந்தி, மெல்ல மூச்சு விட்டு, அந்த மூச்சு பட்டால் கூட உன் பெண்மைக்கு வலிக்குமென உதட்டால் தொட்டு,' அவளது மனது அவள் பெண்மையைக் குடைந்து கொண்டு இருக்க, அவளுக்கு ஜிவ்வென உள்ளுக்குள் காம போதை ஏற,
அவள் கால்கள் தளர்வாய் இளக, அவள் இரண்டு கால்களையும் பின்னிப் பிணைந்து, பெண்மையை நசுக்கிக்கொண்டே வந்தாள். தொடைச் சங்கமம் முழுக்க 'கசகச'வென இருந்தது. பேண்டீஸ் முழுக்கத் தெப்பலாய் நனைந்திருந்தது.
சற்று முன்பு மந்தாகினி, அனிருத்தின் புணர்ச்சி ஆட்டம் எதிர்பாராமல் அவள் பார்த்த காமக்கோலம், அவள் உடலை தகதகவென கொதிக்க வைக்க, அந்த கார் அடர்மழையில் பள்ளத்தில் இறங்கியது. அவள் உடம்பு ஆடியது.
அவள் காரிலேயே உட்கார்ந்திருக்கலாம். ஆனால் காரின் பின் கண்ணாடி வழியாகப் பார்க்க, அங்கே டயரைத் தூக்கும் அவனது உடல் பனியனுடன் நனைந்து, அந்த முரட்டு உடலுடன் மெல்லிய உடை ஒட்டிக்கிடந்தது. அதை இன்னும் பார்க்க ஆவல் கொண்டாள். அவனுடன் சேர்ந்து அவளும் நனைய நினைத்தாள். அவனும் பார்க்கட்டுமே? பார்த்து மிரளட்டுமே?
கிரிஜா அவளிடம் சொன்னது ஞாபகத்துக்கு வந்தது.
"மேடம், ஆஸ்பத்திரில என் ஜட்டி, பிரா, புடவை எல்லாம் கழட்டி நைட்டி போட சொன்னாங்க, திரும்பி வர்றப்ப நான் நல்ல மழையில் நனைஞ்சி இருந்தேன். நான் போட்டிருந்த நைட்டியெல்லாம் ஈரமா இருந்துச்சு, நான் வெறும் நைட்டிதான் போட்டு இருந்தேன். மெல்லிசான நைட்டியில தெரிஞ்ச என் உடம்ப இந்த களவாணிப் பயன் கடிச்சுத் திங்கற மாதிரி பாத்துட்டே வர்றான்.
மழைல நல்லா நனைஞ்சுட்டேன். உடம்புல எதுவுமே இல்லாத மாதிரி ஃபீலிங், இன்னர்ஸ் உள்ள எதுவும் போடல. ஈரம் வேற உடம்புல, நைட்டி போட்டாலும் எதுவுமே போடாத போல ஒரு ஃபீலிங். அதுதான் இந்த திருட்டுப் பையன் நல்லா புரிஞ்சுகிட்டான். பக்கத்துல உக்காந்து ரெண்டு பக்கத்தையும் நல்லா கெட்டியா புடிச்சுக்கிட்டான்."
கிரிஜா தனக்குண்டான காம அனுபவத்தைத் தன்னமிடம் சொன்னது அந்த நேரத்தில் வைஷ்ணவிக்கு ஞாபகத்துக்கு வர,
'அப்படியா? இந்த டிரஸ்ல மழையில் நனைஞ்சி நின்னா அவன் பக்குன்னு புடிச்சிட்டான். அதே மாதிரி இவனும் பிடிப்பானா?
அப்படி புடிச்சிட்டா கடவுளே என்ன செய்றது? கைய தட்டிட்டு கார்ல வந்து படுத்துடனும், அவனும் பின்னாடி வருவான், மேல வந்து படர்ந்து படுப்பான், வேணாம் வேணாம்னு சொன்னாலும் முகத்தை வச்சு தேய்ப்பான், கடிப்பான், கடிச்சுத் தின்னுவான். சுரேஷ் அப்படி செய்வானா? பாக்கலாமே அந்த தைரியத்தை?'
வைஷ்ணவி துணிந்து சாலையில் இறங்கினாள். தன்னுடைய மேனி அழகையும் இந்த மழையில் நனைந்து அவனுக்குக் காட்ட நினைத்தாள். அப்படி காட்டினால் அவன் என்ன ரியாக்ஷன் செய்வான்? எப்படி எடுத்துக்கொள்கிறான்? எனப் பார்க்க அவளுக்குப் படபடப்பாக இருந்தது.
'கொழுத்த நண்டு வலைக்குள் தாங்காது' என்பது போல அவள் காருக்குள் தாங்காமல் வெளியே வந்தாள். மழையில் நன்றாக நனைந்துவிட்டு அவன் எதிரே நின்றாள். அப்படி நிற்கும்போது அவளது சேலையும் பாவாடையும் நன்றாகக் கீழே இறங்கியிருந்தது. அவள் முகத்தைத் டயர்டாக இருப்பது போல காட்டிக்கொண்டாள்.
இதற்கு முன்பு வைஷ்ணவி இப்படியெல்லாம் அவன் முன்னே நின்றது கிடையாது. உடை விஷயத்தில் மிக கவனமாக இருப்பாள்.
ஆனால் இப்போது? 'இதுதான் என் அழகு, இதுதான் என் தேகம், இதைப் பார்த்துக்கொள்' என்பது போல நன்றாகத் திரும்பி இடப்புறம் வலப்புறம் ஆட்டிக் காட்டினாள்.
"நல்லா பள்ளத்துல மாட்டிக்கிச்சே," குனிந்து பார்த்தாள்.
அவனது கண்கள் அவளது அழகைக் கிட்டத்திலிருந்து பார்த்துப் பிரமிப்பாய் விரிந்ததை அவள் கவனித்தாள். முலைகள் சரிந்துகிடந்து அவனது கண்ணைப் பறிக்க, அவன் திகைக்க, அவனது மிரட்சியை இவள் ரசித்தாள்.
'நாம் இப்போது உம் என்றால் போதும். காரிலேயே தூக்கிப்போட்டு நம்மை அனுபவித்துவிடுவான்' என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.
'ஆனால் அப்படியெல்லாம் ஈசியாக ஒரு வேலைக்காரனுடன் நான் படுத்துவிட முடியுமா?' என்பது போல அவள் அவனைத் தாண்டிச் சென்றாள். ஈரத்தில் நனைந்த பாவாடையில் பிதுங்கி வழிந்த குண்டிகளை அவனுக்கு அசைந்து அசைந்து காட்டிக் நடந்தாள்.
இதற்கே அவன் கள் குடித்த குரங்காகிவிடுவான் என அவள் நினைத்தாள். முன் கதவைத் திறந்து அமர, அவன் உட்காரும் சீட்டில் உட்கார்ந்து ஸ்டேரிங் பிடிக்க, அவன் காரைத் தள்ள, அவள் ஆக்ஸிலரேட்டரை முறுக்க பலமில்லாமல் திணறினாள்.
'அடப்பாவி, சீட்டை இவ்ளோ சூடா வெச்சிருக்கானே?'
அவனது புட்டச்சூடு இவளது புட்டங்களுக்குப் பரிமாறிய பிறகு அவளால் தாங்க முடியாமல், இவள்தான் கள் குடித்த குரங்காகிவிட்டுத் தவித்தாள். அவன் மடியில் நேரடியாக உட்கார்ந்தது போல ஒரு சுக வேதனை.
'அய்யோ, இனிமேல் என்னால் தாங்க முடியாது சுரேஷ்,' என வாய்விட்டுச் சொல்ல வேண்டும் போல இருந்தது.
அவன் காரை மேலே ஏற்றிவிட்டு, "இறங்குங்க மேடம், நான் ஓட்டறேன்" எனச் சொல்ல, அவன் காம விழிகளைப் பார்த்துப் பயந்தாள். 'அச்சச்சோ, என்ன ஆச்சு இந்த கிறுக்கனுக்கு? ஏதாவது ஏடாகூடமாய் நடந்துகொள்ளப் போகிறான்' என நினைத்தாள்.
"எதுக்கு வழியில் நிற்கிறே?" எனத் திட்டினாள்.
'நாம் திட்டாவிட்டால் அவன் நம் மீது பாய்ந்துவிடுவான்' என நினைத்தாள். அந்தத் திட்டும் கண்டிப்பும்தான் அவளை அப்போது காப்பாற்றியது.
'கண்டிப்பா என்னால நான் இந்தத் தப்பை செய்ய முடியாது. சுரேஷ், என்னை எதுவும் செய்துவிடாதே!' மனதுக்குள் வேண்டினாள். 'ஆண்டவனே, என்னை இந்த இக்கட்டான தருணத்தில் இருந்து காப்பாற்று. அலைபாயும் மனதை அடக்கு' என வேண்டி அவள் பின் இருக்கையில் போய் உட்கார்ந்தாள்.
கார் சீட்டில் நேராக உட்காராமல் சரிவாக அமர, அவளின் சேலை பாதி ரவிக்கை முலையை மட்டுமே மூடியது. அதை அந்த டிரைவர் கள்ளத்தனமாகப் பார்த்துக்கொண்டு வந்தான்.
'பார்த்துக் கொண்டே இருந்தால் எப்படி? என்ன வேணும்னு வாயைத் திறந்து கேட்டாதானே? எது வேணும் எனக் கேட்டால்தானே,' என அவளுக்குள் வார்த்தைகள் ஓடின.
'குப்பம்மா குப்பம்மா சூலூரு குப்பம்மா' என டப்பாங்குத்து வரிகள் சம்பந்தமில்லாமல் அவள் செவியில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. 'அய்யோ, நானா இப்படி?'
'ஏன் தன்னுடைய மனதின் ஓசைகள் இவனது செவுட்டுக் காதுக்குக் கேட்கவில்லை?' என அவள் நகத்தைக் கடித்துக்கொண்டே அவனைத் திட்டினாள்.