[sankarmaestro]

சகுந்தலாவும் வனஜாவும் ஆடிய ஆட்டங்களையும் பகிறவும் ,தினம் குறைந்த பச்சம் ஒரு முறையாவது திரும்ப படித்துவிடுகிறேன் தங்களது கதைக்கும் வரணிப்புக்கும் ஈடு இணையே கிடையாது கோடானு கோடி நன்றிகள் .

[saka1981]

நண்பர்களே, தாமதமான பதிவுக்கு மன்னிக்கவும். சொல்லப்போனால் இதோட அப்டேட்டை 3 நாளைக்கு முன்னாடியே எழுதி முடிச்சிட்டேன். ஆனா, AI image-க்காக தீனா ப்ரோவுக்காகக் காத்திருந்தேன். பாவம், அவர் ஏதோ ஒரு வேலையில பிஸியா இருந்தார், இருந்தாலும் எனக்காக இதைச் செஞ்சு கொடுத்தார். நான் மீண்டும் அவரை கஷ்டப்படுத்த விரும்பல நண்பா. எனவே அடுத்தடுத்த பதிவுல படம் இல்லாமலே கதையைப் பதிவிடலாம்ன்னு இருக்கேன். உங்களுக்கு அது ஓகே-வா, இல்ல கொஞ்சம் லேட் ஆனாலும் படத்தோட படிக்க விரும்புறீங்களான்னு தெரியப்படுத்துங்க. நன்றி!

 Thangal kathai ellam arputhama ga ullathu ..thankal kathai ellam padika vendum ..eppati vanka vendum sollungal...

[Dick123]

பரபரப்பான கட்டம். சீக்கிரம் அடுத்த அப்டேட் கொடுங்க நண்பா.

[sankarmaestro]

இப்போது சகுந்தலாவும் வைதேகியும் விவேக்கிடம் என்ன பேசுவார்கள் என்ற ஆர்வம் என்னை தொற்றிக்கொண்டது ,அம்மா மகன் முன்பு எப்படி எதை காட்டிக்கொண்டு அவனை எதிர்கொள்வாள் . உங்கள் கதையை படித்த பிறகு வேறு கதைகள் படிக்க intrest ரே இல்லாமல் போய்விட்டது ,உங்கள் காம வசனங்கள் மற்றும் உங்கள் குடும்ப கதை அதில் வரும் அனைத்து கதாபாத்திரங்களின் தேர்வு மிக அருமை தங்களின் அடுத்த பதிவை எப்போது வெளியீடுவீர்கள் என்று தினமும் xossipy இல் வந்து வந்து பார்க்கிறேன்,

உங்களை போன்ற கதாசிரியரை நான் இதுவரை பார்த்ததில்லை மிக நேர்த்தியாக கதையை நடத்தி செல்லும் பாங்கு அருமை அடுத்து பண்ணை வீட்டு நிகழ்ச்சி களை காண துடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
விரைவில் அடுத்த பதிவை போடுவீர்கள் என நம்பிக்கயுடன் விடை பெறுகிறேன் நன்றி .

[raj47770]

mirattalaana family story...

[sankarmaestro]

கதைணா இது கதை , நண்பரே அடுத்த பதிவு எப்போது , 15 ஆம் பாகத்தை suspense ஆக முடித்து எதிர்பார்ப்பை எகிற வைத்துவிட்டீர்கள்,. அடுத்த பாகம் இதைவிட அருமையாக இருக்குமா என ஆவலுடன் காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன் . சீக்கிரமாக ஒரு நல்ல update கொடுங்கள் நன்றி

[sankarmaestro]

நண்பரே காலை வணக்கம் , இன்றாவது தங்களது அடுத்த பதிவு கிடைக்குமா? .
வைதேகியின் அந்தரங்கத்தை அவளது மகன் விவேக்கிடம் எப்படி உங்களது style இல் அழகாக எழுத போகிறீர்கள் என்ற ஆர்வம் தினமும் என்னை தின்று கொண்டிருக்கிறது சீக்கிரம் உங்கள் அடுத்த வக்கிரமான பதிவை போடுங்கள் நண்பா உங்களுக்கு கோடி புண்ணியம் கிடைக்கட்டும்

[sankarmaestro]

உங்கள் கதையை தினமும் படிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை உங்கள் வசீகர எழுத்தும் கதையும் நீங்கள் மிக அழகாக விளக்கமாக வரணித்து கூறும் விதமும் என்னை போன்ற ரசிகர்களுக்கு ஒரு நல்விருந்து , இந்த கதையில் வரும் அனைத்து காதபாத்திரங்களும் மிக அருமையாக அமைத்து உள்ளீர்கள் கடந்த பதிவு மிக சுவாராசியமாக முடித்து உள்ளீர்கள். வைதேகி தனது அந்தரங்கத்தை மகனிடம் எப்படி வெளிப்படுத்த போகிறாள் என்று மனம் தவியாய் தவிக்கிறது . அடுத்த பதிவு உங்களது பாணியில் வைதேகியின் அந்தரங்கத்தை அனைவரும் அறியும்படி கூறுங்கள் தங்களது அடுத்த இன்பமயமான பாகத்தை அதிக எதிர்பார்ப்புடன் எதிர்பார்க்கும் உங்கள் ரசிகன் நன்றி

[David2025]

ஒரு  like இல்ல ஓராயிரம் likku கள் போடலாம் இந்த பதிவிர்க்கு,உங்கள் கதைக்காகவே தினமும் எதிர் பார்த்து  காத்துக்கொண்டிருந்தேன் தங்கள் கதை எனக்கு ஒரு தவிர்க்க முடியாத ஒன்று,இந்த முழு கதையையும் படிக்க வாய்ப்பு அளித்தால் என வழக்கயின் மறக்கமுடியாத நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகிவிடும்

உங்கள் கதையின்  கரு மற்றும் கதையை நகர்த்துக் கொண்டு செல்லும் விதம் உங்கள் அலாதியான வர்ணனைகள் எங்களை பாடாய்  படுத்துகிறது.

வைதேகி போர்சன் மிக காமமாய் உள்ளது இந்த கதையில் இதுவரை நான் வைதேகியின் ரசிகன்.

உங்கள் அடுத்த பதிவை சீக்கிரம் போடுங்கள்,

அடுத்த நீண்ட பதிவிர்க்காக வழிமேல் விழி விழி வைத்து  காத்திருக்கும் ஒரு காதலனை போல உங்கள் கதையின்  காதலானகி விட்டேன் விரைவில் தங்கள் அடுத பதிவை  எதிர்நோக்கி  உங்கள் ரசிகன்...

படங்கள் இல்லை என்றாலும் பரவாஇல்லை   உங்கள்கற்ப்பனைகளும் வர்ணனைய்களுமே 
 எங்களுக்கு போதும் எனவே தங்கள் அடுத்த பதிவை விரைவாக போடுவீர்கள் என நம்புகிறேன்.

நன்றிகள் பல எங்களுக்காக இந்த கதையை தொடர்ந்ததற்க்கு . நான் படித்த வரையில் உங்களை போன்ற எழுத்தாளரை பார்த்தது இல்லை,

இதற்க்கு மேல்  இந்த கதை எப்படி தொடரும்   என்று எங்களால் யூகிக்க முடியவில்லை , உங்கள் கற்ப்பனை திறன் அபாரமானது மேலும் உங்கள் வசனங்கள் ஒரு திறக்கதைக்கு சமமாக மயக்கும் வார்த்தைகளும் வரன்னிக்கும் அழகும் எங்களை திக்குமுக்காடச் செய்கிறது . பண்ணைவீட்டு களியாட்டங்களை காண காத்துக்கிடக்கிறோம் .

உங்கள் பணி தொடர மனமார்ந்த நன்றிகள்.

சகுந்தலாவும் வனஜாவும் ஆடிய ஆட்டங்களையும் பகிறவும் ,தினம் குறைந்த  பச்சம் ஒரு முறையாவது திரும்ப படித்துவிடுகிறேன் தங்களது கதைக்கும் வரணிப்புக்கும் ஈடு இணையே கிடையாது கோடானு கோடி நன்றிகள் .

இப்போது சகுந்தலாவும்  வைதேகியும் விவேக்கிடம் என்ன பேசுவார்கள் என்ற ஆர்வம் என்னை தொற்றிக்கொண்டது ,அம்மா மகன் முன்பு எப்படி எதை காட்டிக்கொண்டு அவனை எதிர்கொள்வாள் . உங்கள் கதையை படித்த பிறகு வேறு கதைகள் படிக்க intrest ரே  இல்லாமல் போய்விட்டது ,உங்கள் காம வசனங்கள் மற்றும் உங்கள் குடும்ப கதை அதில் வரும் அனைத்து கதாபாத்திரங்களின் தேர்வு மிக அருமை தங்களின்  அடுத்த பதிவை எப்போது வெளியீடுவீர்கள் என்று தினமும் xossipy இல் வந்து வந்து பார்க்கிறேன்,

உங்களை போன்ற கதாசிரியரை நான் இதுவரை பார்த்ததில்லை மிக நேர்த்தியாக கதையை நடத்தி செல்லும் பாங்கு அருமை அடுத்து  பண்ணை வீட்டு நிகழ்ச்சி களை  காண துடித்துக்கொண்டிருக்கிறேன்
விரைவில் அடுத்த  பதிவை போடுவீர்கள் என நம்பிக்கயுடன் விடை பெறுகிறேன் நன்றி .

கதைணா  இது கதை , நண்பரே அடுத்த பதிவு எப்போது , 15 ஆம் பாகத்தை  suspense ஆக முடித்து எதிர்பார்ப்பை எகிற வைத்துவிட்டீர்கள்,. அடுத்த பாகம் இதைவிட அருமையாக இருக்குமா என ஆவலுடன் காத்துக்கொண்டிருக்கிறேன் . சீக்கிரமாக ஒரு நல்ல update கொடுங்கள் நன்றி

நண்பரே காலை வணக்கம் , இன்றாவது தங்களது  அடுத்த பதிவு கிடைக்குமா? .
வைதேகியின் அந்தரங்கத்தை அவளது மகன் விவேக்கிடம் எப்படி உங்களது style இல் அழகாக எழுத போகிறீர்கள் என்ற ஆர்வம் தினமும் என்னை தின்று கொண்டிருக்கிறது சீக்கிரம் உங்கள் அடுத்த வக்கிரமான பதிவை போடுங்கள் நண்பா உங்களுக்கு கோடி புண்ணியம் கிடைக்கட்டும்

உங்கள் கதையை தினமும் படிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை உங்கள் வசீகர எழுத்தும் கதையும் நீங்கள் மிக அழகாக  விளக்கமாக வரணித்து கூறும் விதமும் என்னை போன்ற ரசிகர்களுக்கு ஒரு நல்விருந்து , இந்த கதையில் வரும் அனைத்து  காதபாத்திரங்களும் மிக அருமையாக அமைத்து  உள்ளீர்கள் கடந்த பதிவு மிக சுவாராசியமாக முடித்து  உள்ளீர்கள். வைதேகி தனது அந்தரங்கத்தை மகனிடம் எப்படி வெளிப்படுத்த போகிறாள் என்று மனம் தவியாய் தவிக்கிறது . அடுத்த பதிவு உங்களது பாணியில் வைதேகியின் அந்தரங்கத்தை அனைவரும் அறியும்படி கூறுங்கள் தங்களது அடுத்த  இன்பமயமான பாகத்தை அதிக எதிர்பார்ப்புடன் எதிர்பார்க்கும் உங்கள் ரசிகன் நன்றி

யார் சாமி நீ?  என்னோட கதைக்கு இப்படி ஒரு ரசிகனா! உங்களோட ஒவ்வொரு கமெண்ட்டையும் படிக்கும்போது, நீங்க என் கதையை எவ்ளோ ரசிச்சுப் படிக்கிறீங்கன்னு உணர முடியுது.

ப்ரோ... உனக்காகவே இந்த கதையை முழுசா முடிக்கிறேன் ப்ரோ. தொடர்ந்து இதே போல சப்போர்ட் பண்ணுங்க ப்ரோ. இதோ என்னோட அடுத்த அப்டேட்

[David2025]

Episode Number - 16




விவேக்கைப் பார்த்ததும் சகுந்தலா அத்தை ஒட்டுமொத்தமாக நிலைகுலைந்து, அப்படியே சிலையாக உறைந்து போனாள். பட்டுச் சட்டையும் வேட்டியுமாக கம்பீரமாக அறைக்குள் நுழைந்த விவேக்கின் கண்களுக்கு, தினேஷ் மட்டும் அங்கே அரைகுறை ஆடையோடு நின்றிருப்பதுதான் தெரிந்தது. ஆனால், அவனுக்கு முன்னால் கம்பளத் தரையில் மண்டியிட்டு, அவனது ஆண்மையை வாய்க்குள் கவ்விக்கொண்டிருக்கும் தன் சொந்தத் தாய் வைதேகியை அவன் இன்னும் பார்க்கவில்லை. விவேக் இன்னும் இரண்டே இரண்டு அடி அவன் முன்னே எடுத்து வைத்தாலே போதும், அந்தப் பயங்கரமான அந்தரங்கக் கூத்து அவனது கண்ணில் அப்பட்டமாக விழுந்துவிடும் என்ற உச்சக்கட்ட பரபரப்பு அங்கே தொற்றிக்கொண்டது.



தினேஷுக்கும் வைதேகிக்கும் கதவு திறந்து யாரோ உள்ளே வந்திருக்கிறார்கள் என்ற அதிர்வு நன்றாகத் தெரிந்தது. ஆனால், உள்ளே வந்திருப்பது ஒழுக்கத்தின் சிகரமான விவேக் என்பது அந்த வக்கிரக் கிறக்கத்தில் அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஒருவேளை அது விவேக் என்று தெரிந்திருந்தாலும் கூட, அவர்கள் அப்போது இருந்த உச்சக்கட்ட காம போதையில் எதையும் துணிந்து செய்ய ரெடியாகத்தான் இருந்தார்கள். இதன் பின்விளைவு எப்படிப்பட்ட நரகமாக இருந்தாலும் சரி, அவர்களை ஆட்கொண்டிருந்த அந்த மிருகத்தனமான காம வெறி, உலகத்தின் எந்தப் பயத்தையும் அடியோட மறைத்து, அவர்களை அந்தப் பாவச் செயலில் மூழ்கடித்திருந்தது.


வைதேகி தினேஷின்  தொடைகளைத் தன் இரு கரங்களாலும் நகங்கள் பதிய இறுக்கமாகப் பிடித்தபடி, தன் வாயை முன்னும் பின்னுமாக அசைத்து, கண்களை மூடிக்கொண்டு வெறித்தனமாக அவனது முரட்டுச் சுண்ணியைச் சப்பி உறிஞ்சி ஊம்பிக் கொண்டிருந்தாள்    அவளது அசைவின் உக்கிரத்திற்கு ஏற்ப, அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான  முலைகள் இரண்டும் அவனது இடுப்புப் பகுதியில் மோதி,  ஆக்ரோஷமாக மேல்நோக்கியும் கீழ்நோக்கியும் குலுங்கித் துள்ளின  அவளது கறுத்த காம்புகளின் அசைவும், முலைகளின் நடனமும் அந்த அறையின் போதையை மேலும் ரத்த நிறமாக மாற்றியது.



தினேஷோ தன் அத்தையின் அந்த ஆழமான வாய் ஜாலத்தின் உச்சத்தில் கண்ணைக் கசக்கி மூடியபடி, வாசலின் வழியாக ஒரு மாபெரும் ஆபத்து உள்ளே நுழைந்திருக்கிறது என்பதை உணராமல், காமச் சொர்க்கத்தில் மிதந்துகொண்டிருந்தான். வைதேகியின் ஈரமான உதடுகளும், அவனது தொண்டை வரை இறங்கி அமுக்கிய அந்த உக்கிரமான உறிஞ்சலும் அவனது பத்து நாள் பட்டினியை அடியோடு தீர்த்துக் கொண்டிருந்தது. அவனது இடுப்பு நரம்புகள் விறைத்துத் துடிக்க, அவன்  வைதேகியின் தலைமுடியைச் சுருட்டிப் பிடித்துத் தன் ஆண்மையை அவளது வாய்க்குள் இன்னும் ஆழமாகத் திணித்துக் கொண்டிருந்தான்.



கதவோரம் நின்ற சகுந்தலா அத்தையின் நெஞ்சு படபடவென அடித்துக் கொள்ள, அவளது பட்டுச் சேலையின் முந்தானை கைகளில் நடுங்கியது. விவேக் தன் காலடிகளை முன்னோக்கி எடுத்து வைக்க முயல, அவனது பார்வை தினேஷின் புடைத்த இடுப்புப் பகுதியை நோக்கியே நகர்ந்தது. இன்னும் ஒரு நொடி, ஒரே ஒரு சின்ன அசைவு போதும்... இந்த மாளிகையின் போலிப் புனிதத் திரை அடியோடு கிழிந்து, தங்களின் ஒட்டுமொத்த வக்கிரக் குடும்பத்தின் அநாகரீக லீலையும் விவேக்கின் முன்னால் கையும் களவுமாகப் பிடிபடும் விபரீதத்தின் விளிம்பில் நின்றது!



விவேக்கின் கறாரான பார்வை தினேஷின் மீது லேசாகப் பட்டுச் சென்றாலும், அவனது முழுக் கவனமும் அவனுக்கு முன்னால் பளபளக்கும் பச்சை நிறப் பட்டுச் சேலையில், தலையில் ஈரத்தைக் காயவைக்க ஒரு வெள்ளைத் துண்டைக் கட்டிக்கொண்டு கம்பீரமாக நிற்கும் தன் மாமியார் சகுந்தலா அத்தையின் மீதே முழுமையாக விழுந்தது. எப்பொழுதுமே இந்த மாளிகையில் இருக்கும் இளம் பெண்களுக்குப் போட்டியாக அதிரடி மாடர்ன் உடைகளில் சுற்றித் திரியும் தன் அத்தை, இன்று இப்படி முற்றிலும் மாறி  குடும்பப் குத்துவிளக்காக நிற்பது விவேக்கை  ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.

"என்ன அத்தை... இன்னைக்கு எல்லாரும் சேர்ந்து என்னைக் கவிழ்க்கப் பார்க்குறீங்களா? காலையிலயே வீடு முழுக்கத் தெய்விகச் சாம்பிராணி வாசனையோட, எல்லாரும் மங்கலகரமா பட்டுப் புடவையில ரெடியாகி இருக்கீங்க! உங்களை எல்லாம் இப்படித் பாரம்பரிய உடைகள்ல பார்க்குறதுக்கே மனசுக்கு எவ்ளோ அழகா, திருப்தியா இருக்கு தெரியுமா அத்தை!" என்று மிகவும் குழைவாகப் பாராட்டிச் சொல்லிக்கொண்டே, விவேக் தன் பட்டு வேட்டியின் சலசலப்போடு தன் காலை இன்னும் ஒரு அடி முன்னாடி எடுத்து வைக்க வரத் தொடங்கினான்.

அவன் காலை முன்னோக்கி வைக்கும் ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும், சகுந்தலா அத்தையின் இதயம் அவளது பட்டு ரவிக்கைக்குள் "திமார்... திமார்" என்று ஒரு  போர்க்களமே நடப்பது போல  பயங்கரமாக அடித்துக்கொண்டது. அவளது நெஞ்சுப் பகுதி பயத்தால் வேகமாக விம்மி விம்மி எழ, அவளது கைகள் நடுங்கித் தன் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டன. தங்களுக்குக் கீழே தரையில் மண்டியிட்டுக் கிடக்கும் வைதேகியின் அந்த வக்கிர லீலை இப்போதே விவேக்கின் கண்ணில் பட்டுவிடும் என்ற மரண பயம் அவளைச் சூழ்ந்தது.



"கடவுளே... இந்த ஒரு தடவை மட்டும் என்னை எப்படியாவது இந்தக்  காமப் பழியில இருந்து காப்பாத்திடுப்பா!" என்பது போலத் தன் வாழ்நாளின் கடைசி விநாடியில் நிற்பது போல், சகுந்தலா அத்தை தன் கண்களை இறுக மூடி அந்தப் பரம்பொருளிடம் வஞ்சகமாக வேண்டிக்கொண்டாள். இன்னும் ஒரே ஒரு விநாடி, அவன் எடுத்துவைக்கும் அந்த அடுத்த காலடியில் இந்த மாளிகையின் போலிப் புனிதத் திரை அடியோடு கிழிந்து, உலகமே தங்களின் வக்கிரச் சூழலை நேரில் கண்டு ஸ்தம்பிக்கப் போவது அவளது  கண்களுக்கு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

அவள் பயந்து கண்மூடி நின்ற அதே வேளையில், கீழே தினேஷின் காலடியில் மண்டியிட்டுக் கிடந்த வைதேகி, சகுந்தலாவின் காலுக்குப் பின்னால் தன் முகத்தை இன்னும் ஆழமாகத் திணித்து, தினேஷின் அந்த விறைத்த ஆண்மையை விறுவிறுவெனத் தன் வாய்க்குள் கவ்வி உறிஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள்.  ஆபத்தின் விளிம்பிலும் அவளது வக்கிரப் பசியை அடக்கவில்லை.



  பட்டுச் சட்டையோடு கம்பீரமாக நிற்கும் விவேக்கின் காலடி இன்னும் ஒரு அங்குலம் முன்னோக்கி நகர்ந்தால், இந்த மாளிகையின் ஒட்டுமொத்த வஞ்சக வரலாறும் அவனது காலடியில் அடியோடு சரிந்து விழப் போகும் அந்த அந்தரங்கத் தவிப்பு அங்கே ரத்த நிறமாக உறைந்து நின்றது!

சகுந்தலா தன் நெஞ்சில் கையை வைத்து, மூச்சை நன்றாக உள்ளே இழுத்தபடி, அந்த  படுக்கையறையில் கடவுளைக் கடைசித் தருணமாக  பயத்தோடு வேண்டிக்கொண்டிருந்தாள். அந்த விபரீதக் காமக் கூத்து விவேக்கின் கண்ணில் பட்டுவிடக் கூடாதே என்று அவளது கைகள் நடுங்கின. அவளது வஞ்சகப் பிரார்த்தனைக்கு அந்த விபரீதக் கடவுளே செவி சாய்த்து உதவுவது போல, திடீரென்று அங்கே திவ்யாவின் உருவத்தில் ஒரு மாபெரும் திருப்பம் உள்ளே நுழைந்தது.

ஆம், வீடு முழுவதும் மங்கலகரமான பூஜை பண்ணி, மாளிகையின் ஒவ்வொரு அறையிலும் தெய்வீகச் சாம்பிராணி புகையைப் பரப்பி விரட்டிக்கொண்டிருந்த தங்கை திவ்யா, இப்போது அதே   சாம்பிராணி புகைத் தட்டுடன் அண்ணன் விவேக் நின்றிருந்த அந்த அறைக்குள்  நுழைந்தாள். அவளது பட்டு அரைத் தாவணி காற்றில் சலசலக்க, தலை நிறைய இருந்த மல்லிகைப் பூவின் வாசமும் சாம்பிராணி வாசமும் அந்த அறையை நிறைத்தன.



திவ்யா அந்த அறைக்குள் நுழைந்த அதே வேகத்தில், அவளது கையில் இருந்த சாம்பிராணி கரண்டியில் இருந்து அனலாகக் கிளம்பிய அந்த அடர்ந்த வெள்ளை நிறப் புகை மண்டலம், அந்தச் சிறிய அறை முழுவதும் சுழன்று சுழன்று ஒட்டுமொத்தமாகச் சூழ்ந்துகொண்டது. அந்த  அறையின்  பெட்ரூம் பகுதி முழுவதும் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் ஒரு  மேகக் கூட்டம் போலப் புகையால் நிரம்பியது.

திடீரென்று பரவிய அந்த அடர்ந்த புகை மண்டலத்தின் நடுவே, அருகில் இருக்கும் மனிதர்கள் கூட யார் எங்கே இருக்கிறார்கள் என்று  தெரியாத அளவுக்கு ஒட்டுமொத்தக் காட்சியும் மறைந்து போனது. யார் எங்கே நிற்கிறார்கள், யார் மண்டியிட்டுக் கிடக்கிறார்கள் என்று துளியும் தெரியாமல், அந்தத் தடிமனான புகை விவேக்கின் கண்களை முற்றிலும் மறைத்துப் பறித்தது. அவனது பார்வை சகுந்தலாவின் பட்டுச் சேலையிலிருந்து அடியோடு திசைதிருப்பப்பட்டது.

விவேக் புகையின் தகிப்பால் தன் கண்களைக் கசக்கிக் கொண்டு, "எப்பா... என்ன திவ்யா இது, அறை முழுக்க ஒரே புகையா இருக்கு!" என்று தடுமாறிய அந்தத் தக்க சமயத்தைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, சகுந்தலா அத்தை  துரிதமாகச் செயல்பட்டாள். அவளது  மூளை இந்த இக்கட்டான விநாடியிலும் மின்னல் வேகத்தில் வேலை செய்தது.

மரண பயத்திலும் தன் சாதுரியத்தை இழந்திடாத சகுந்தலா அத்தை, அந்தப் புகை மறைவிற்கு நடுவே குனிந்து, தரையில் மண்டியிட்டுக் கிடந்த வைதேகியையும், அவளது வாய்க்குள் தன் விறைப்பைத் திணித்துக் கொண்டிருந்த தன் மகன் தினேஷையும் கழுகோடு பிடிப்பது போலப் பலமாகப் பற்றினாள். இருவரையும் ஒரே தள்ளாக அங்கே திறந்து கிடந்த அட்டாச்டு பாத்ரூமுக்குள் வம்படியாகத் தள்ளிவிட்டாள்.



சகுந்தலாவின் பலமான தள்ளலில், தன் அவிழ்த்த ஜாக்கெட்டோடும் குலுங்கும் முலைகளோடும் வைதேகியும், தன் கழன்ற பட்டு வேட்டியோடு தினேஷும்  பத்திரமாக அந்த  பாத்ரூமுக்குள் புகுந்து கொண்டனர். உள்ளே சென்ற பிறகும் அவர்களுக்குள் இருந்த காம வெறி அடங்காததால், ஆபத்திலிருந்து தப்பிய நிம்மதியில் கதவை உள்பக்கமாகத் தாழிட்டுக் கொண்டு, தங்களின் அந்த அந்தரங்க வாய் ஜால லீலையை அங்கே  தொடர ஆரம்பித்தார்கள்.

அவர்கள் இருவரும் பாத்ரூமுக்குள் மறைந்த அடுத்த விநாடி, திவ்யா தன் கையில் இருந்த சாம்பிராணி தட்டை அந்த அறை முழுவதும் ஒரு சுற்று சுற்றி, அண்ணன் விவேக்கிற்கு எந்தவொரு சந்தேகமும் வராதவாறு  புன்னகையோடு அந்த அறையை விட்டு மெதுவாக வெளியேறிச் சென்றாள். அவளது அரைத் தாவணியின் பின் பக்கக் அழகு  புகைக்கு நடுவே ஒரு மாய மோகினி போல மறைந்தது.

திவ்யா அறையை விட்டு வெளியேறியதும், அறைக்குள் தங்கியிருந்த அந்த அடர்ந்த சாம்பிராணி புகையும் ஜன்னல் வழியாகக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைந்து வெளியேறத் தொடங்கியது. புகையின் அடர்த்தி குறைந்ததும், விவேக்கின் கண்களுக்கு மீண்டும் தெளிவான பார்வை மெதுவாகத் திரும்பக் கிடைத்தது.

அவன் தன் கண்களைத் துடைத்துவிட்டுப் பார்த்தபோது, அங்கே சகுந்தலா அத்தை மட்டும் தன் பட்டுச் சேலையைச் சரிசெய்தபடி  பத்தினியாக அவனுக்கு முன்னால் புன்னகைத்துக் கொண்டு நின்றிருந்தாள். நூலிழையில் கையும் களவுமாகப் பிடிபடுவதில் இருந்து தப்பிய அந்த வக்கிரக் குடும்பத்தின் ரகசியம், விவேக்கின் அப்பாவி தனத்திற்கு முன்னால் மீண்டும் ஒருமுறை  பத்திரமாகத் தப்பித்து மூடி மறைக்கப்பட்டது!

  

புகை மெல்ல விலகி விவேக்கின் கண்கள் தெளிவுபெற்றதும், அவன் அறையை நாலாபுறமும் சுழற்றிப் பார்த்தான். தினேஷ் சற்று முன்பு வரை அங்கே நின்றிருந்தது அவனது நினைவுக்கு வர, "என்ன அத்தை... இப்போதானே தினேஷ் அத்தான் இங்க என் கண்ணுக்கு முன்னாடி நின்ன மாதிரி இருந்துச்சு? அதுக்குள்ள திடீர்னு எங்கே போனாரு, ஆளையே காணோம்?" என்று தன் பட்டுச் சட்டையைச் சரிசெய்தபடி சந்தேகத்தோடு கேட்டான்.

[David2025]

விவேக்கின் திடீர் கேள்வியால் சகுந்தலா அத்தைக்குத் தொண்டை அடைத்துக் கொண்டது. தன்  சேலையின் முந்தானையை இறுக்கமாகப் பற்றியபடி, "ஆ... தின்... தினேஷ்... அவனாப்பா? அவன் வந்து... குளிக்க... குளிக்க உள்ள பாத்ரூம்குள்ள இருக்கான்ப்பா," என்று தன் எச்சிலை விழுங்கியபடி தட்டுத் தடுமாறி, வார்த்தைகள் தடித்துப் பேசினாள். அவளது முகத்தில் அப்பியிருந்த கள்ளத்தனம் விவேக்கிற்கு விசித்திரமாகத் தெரிந்தது.



"என்ன அத்தை... ஏன் ஒரு மாதிரி  பதட்டமா இருக்கீங்க? முகம் எல்லாம்  வேர்த்துப் போய் கிடக்கே, என்னாச்சு?" என்று விவேக் அவளது அருகே ஒரு அடி எடுத்து வைத்து, அவளது பதற்றத்திற்கான காரணத்தைக் கண்டறிய முயன்றான்.  

"இல்ல... பா... ஒன்னுமில்லையேப்பா..." என்று சகுந்தலா அத்தை தன் நடுக்கத்தை மறைக்க ஏதோ சொல்லி வஞ்சகமாகச் சமாளிக்க வருவதற்குள், அந்த  அறைக்குள் ஒரு   சத்தம்  வெடித்தது.



அங்கே பூட்டியிருந்த அந்த அட்டாச்டு பாத்ரூமுக்குள், வைதேகியின்  ஜாலத்தின் உச்சக்கட்ட சுகத்தைத் தாங்க முடியாமல் தினேஷ், "ஆஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆஆ... ஆஆஆஆ ...ஹாஆஆஆ ..." என்று   வெறித்தனமாக  காமக் கிறக்கத்தில் முனகினான்.  அவன் போட்ட அந்த  முனகல் சத்தம் பாத்ரூம் கதவைத் தாண்டி வெளியே நின்ற விவேக்கிற்கு  தெளிவாகக் கேட்டது.

தினேஷின் அந்த முரட்டுத்தனமான முனகல் சத்தத்தைக் கேட்டதும் விவேக் அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்று, பாத்ரூம் கதவை உற்றுப் பார்த்தான். "என்ன அத்தை இது? தினேஷ் அத்தான் உள்ளே இருந்து ஏதோ விசித்திரமா சத்தம்போடுற மாதிரி இருக்கு? ஏதோ வலியில கத்துற மாதிரி இல்ல இருக்கு!" என்று தன் நெற்றியைச் சுருக்கி ஆச்சரியத்தோடும் சந்தேகத்தோடும் கேட்டான்.

 
சகுந்தலா அத்தைக்கு அந்த விநாடியில் நெஞ்சு அடியோட நின்றுவிடுவது போல் இருந்தது. உள்ளே தன் மகனின் சுண்ணியை வைதேகி வெறித்தனமாக ஊம்பிக் கொண்டிருக்கிறாள் என்ற  உண்மை விவேக்கிற்குத் தெரிந்துவிடக் கூடாது என்பதில் அவளது  மூளை மீண்டும் அதிவேகமாக வேலை செய்தது. "அது... ஆ... அதுவாப்பா... அவனுக்குக் காலையில வெந்நீர் வச்சு உடம்புல ஊத்துனா  ஒத்துக்காதுப்பா... அதான் உடம்புல சூடான வெந்நீர் பட்டதும் இப்படித் தாங்க முடியாம 'ஆ... ஊ'ன்னு சத்தம் போடுறான்," என்று  போலியாகச் சிரித்துச் சமாளித்தாள்.



விவேக் அவளது போலிச் சமாதானத்தை நம்பினாலும், அந்த மூடிய கதவுக்குள் தன் பெத்த அம்மா வைதேகி, தினேஷின்  சுண்ணியை வெறியோடு ஊம்புகிறாள் என்ற ரகசியத்தை அவனது அப்பாவி மூளை துளியும் அறியவில்லை. சகுந்தலா அத்தை எப்படியோ தன்  சாதுரியத்தால் விவேக்கை அங்கிருந்து டக்குனு நகர்த்தப் பார்க்க, அவளது நெஞ்சு இன்னும் படபடவென அடித்துக் கொண்டிருந்தது.

"ஓஹ்... அதான் பார்த்தேன்! என்னடா இது, வெந்நீர் பட்டதுக்கே சத்தமே  வித்யாசமா, ஏதோ சுகத்துல கத்துற மாதிரி இருக்கே..." என்று விவேக் ஆச்சரியத்துடன் பெருமூச்சு விட்டான். அவன் தன் சந்தேகத்தைத் தீர்த்துக்கொண்டு நகல முயன்ற அந்த அடுத்த நொடி, அங்கே ஒரு  அடுத்த விபரீதம் அரங்கேறியது.

அந்த அட்டாச்டு பாத்ரூமின் கதவு லேசாக, "கிறீச்" என்ற சத்தத்துடன் சட்டெனத் திறக்கப்பட்டது. பாத்ரூமு     . கதவின் இடுக்கின் வழியாக இரண்டு, மூன்று துணிகள் காற்றில் பறந்து வந்து, நேராக விவேக்கின் முகத்திலேயே "டப்"பென்று விழுந்தன.

துணிகள் வெளியில் விழுந்த அடுத்த நொடி, பாத்ரூம் கதவு மறுபடியும் "பட்டென"  உள்பக்கமாக அடைத்துக்கொண்டது. 

தன் முகத்தில் வந்து விழுந்த அந்த மென்மையான துணிகளை விவேக் தன் கைகளால்  எடுத்துப் பார்த்தான். அந்தத் துணிகளின் நறுமணமும், அதன் வடிவமும் அவனுக்கு  பரிச்சயமாக இருந்தது. அதை விரித்துப் பார்த்த விவேக், அப்படியே அதிர்ச்சியில் திடுக்கிட்டுப் போனான்.



ஏனெனில், அவனது கைகளில் இருந்தது அவனது சொந்த அம்மாவான வைதேகியின் பளபளக்கும்  சேலையும், அவளது  முன்னழகைத் தாங்கும் அந்தப் பெரிய பிராவும், பிளவுசும், கழற்றிப் போடப்பட்ட பேண்டீஸும்  ஆகும்! தன் அம்மாவின்   ஆடைகள் தன் கையில் இருப்பதை அவனால் நம்பவே முடியவில்லை.

முகத்தில் லேசான குழப்பத்துடனும், அதிர்ச்சியுடனும் விவேக் தன் நெற்றியைச் சுருக்கினான். "என்ன அத்தை இது? உள்ளே தினேஷ் அத்தான்தான் குளிக்கிறான்னு நீங்க இப்போதானே சொன்னீங்க? அப்புறம் எப்படி உள்ள இருந்து அம்மாவோட  சேலையும், பிரா, பேண்டீஸ் எல்லாமே இப்படி வெளிய பறந்து வருது?" என்று சகுந்தலாவைப் பார்த்துக்  கேட்டான்.



சகுந்தலா அத்தைக்கு அந்த விநாடியில் நெஞ்சு அடியோட நின்றுவிடுவது போல் இருந்தது. தன்  சேலையின் முந்தானையை இறுக்கமாகப் பற்றி, "ஆ... அதுவாப்பா... அது வந்து... கொஞ்ச நேரம் முன்னாடிதான் உங்க அம்மா வைதேகி உள்ளே குளிச்சிட்டு வெளிய போனாப்பா. அவசரத்துல அவ உடுத்தியிருந்த துணிகளையும், இன்னர்ஸையும் அப்படியே பாத்ரூம்குள்ளேயே கழட்டிப் போட்டுட்டுப் போயிட்டா," என்று திக்கித் திணறிப் பொய் கூறினாள்.

"தினேஷுக்கு எப்பவுமே குளிக்கும்போது இப்படி அடுத்தவங்க துணி உள்ளே அலங்கோலமா இருந்தா  பிடிக்காதுப்பா. குளிக்கும்போது அவனுக்கு அது ரொம்ப டிஸ்டர்பன்ஸா இருந்திருக்கும் போல, அதான் கோபத்துல அந்தத் துணிகளை அப்படியே வெளிய எடுத்து வீசியிருக்கான்," என்று    இழுத்துச் சமாளித்தாள் சகுந்தலா.



அத்தையின் அந்தப் புளுகு மூட்டையை அப்படியே உண்மை என்று நம்பிய அப்பாவி விவேக், "ஆஹா... இப்போ  புரிஞ்சிட்டு அத்தை! நிஜமாவே எனக்கும் கூட அப்படித்தான் அத்தை... பாத்ரூம்ல நாம குளிக்கும்போது இப்படி அடுத்தவங்களோட ஜாக்கெட்டும், இன்னர்ஸும் கிடந்தா எனக்கும் பிடிக்கவே பிடிக்காது. அத்தான் செஞ்சதுல தப்பேயில்லை," என்று தலையசைத்தான்.

"சரி அத்தை... எல்லாம் இருக்கட்டும். ஆனா  உங்களுக்கு ஏன் முகம், கழுத்துன்னு  பயங்கரமா வேர்த்து விறுவிறுத்துக் கொட்டுது? உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி நடுங்குற மாதிரி இருக்கே, என்னாச்சு அத்தை?" என்று அவளது நெற்றியில் வழிந்த வியர்வையைப் பார்த்து விவேக்  கேட்டான்.

சகுந்தலா அத்தை தன் பட்டு முந்தானையால் தன் கழுத்து மற்றும் முலைகளின் இடுக்கில் வழிந்த வியர்வையைத் துடைத்துக் கொண்டே, "அது... அதுவாப்பா... ஒன்னுமில்லை, இந்தத் திவ்யா குட்டி வீடு முழுக்கப் பரப்பிவிட்டுட்டுப் போன சாம்பிராணி புகை எனக்கு அவ்ளவா ஒத்துக்காதுப்பா... அந்தப் புகையோட நெடி பட்டாலே எனக்கு மூச்சு முட்டி, இப்படி உடம்பெல்லாம் வேர்த்துக்கொட்டும்," என்று போலியாகச் சாமர்த்தியமாகச் சிரித்தாள்.

 "வாங்க அத்தை... அப்போ நாம ஏன் இன்னும் இங்கேயே நின்னுட்டு இருக்கணும்? பேசாம நம்ம ரெண்டு பேரும் ஹாலுக்கு வெளிய போயிடலாம், அங்கே நல்லா காத்தோட்டமா இருக்கும்," என்று அன்போடு சொன்ன விவேக், தன் கையில் இருந்த அம்மாவின் இன்னர்ஸையும் புடவையையும் பெட்டின் மீது வைத்தான்.

அதே நேரத்தில், அங்கே மூடியிருந்த அந்த அட்டாச்டு பாத்ரூமுக்குள் காம வெறி இன்னும் அடங்காமல் இருந்தது. தினேஷ் ஷவரில் கொட்டும் தண்ணீரின் சத்தத்திற்கு நடுவே, தன் உடம்பில் துளியும் ஆடையில்லாமல் நின்ற வைதேகியை அப்படியே தன் முன்னால் குனிய வைத்தான்.

  அவளது அந்தப் பருத்த  முலைகளும் குண்டிகளும் தண்ணீரில் நனைந்து பளபளத்தன. தினேஷ் அவளது இடுப்பைத் தன்  கரங்களால் பற்றி, அவளது பின் பக்கக் குதியழகின் நடுவே தன் இரும்புத் தடி போன்ற ஆண்மையை ஒரே அமுக்காக ஆழமாக உள்ளே செலுத்தி வம்படியாக அழுத்தினான்.



அந்த எதிர்பாராத முரட்டுத்தனமான அழுத்தத்தில், வைதேகிக்குச் சுகமும் வலியும் ஒன்றாகக் கலக்க, அவளது கட்டுப்பாடு அடியோடு உடைந்தது. அந்த  படுக்கையறையே அதிரும்படி, "ஆஆஆ... ஆஆஹாஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்...  ..." என்று   வெறித்தனமாகக் கூச்சலிட்டு அலறிவிட்டாள்.



அறை வாசல் வரை சென்ற விவேக், திடீரென்று ஒரு பெண்ணின் உக்கிரமான அலறல் சத்தம் கேட்டதும் திடுக்கிட்டுப் போனான். "என்ன இது, பாத்ரூம்குள்ள இருந்து ஒரு பொம்பளையோட சத்தம்  பலமாக் கேக்குதே!" என்ற சந்தேகத்துடன் டக்கென்று பின்னாடி திரும்பிப் பார்த்தான்.

அவன் முழுமையாகத் திரும்பிப் பார்ப்பதற்குள், கதவோரம் நின்ற சகுந்தலா அத்தை மின்னல் வேகத்தில் யோசித்து, அப்படியே தரையில் அமர்ந்து தன் காலைப் பிடித்தபடி, "ஆஆ... அம்மாடியோவ்... தம்பி விவேக்! என் கால் சோபா இரும்புல பலமா இடிச்சிகிச்சுப்பா... அதான் வலின் தாங்க முடியாம நான்தான் அப்படிப் சத்தமா கத்திட்டேன்ப்பா!" என்று தன் முகத்தைச் சுருக்கிக் கொண்டு வஞ்சகமாகப் பொய் சொன்னாள்.

அவளது கள்ளத்தனமான முகபாவனையையும், கால் தவிப்பையும் பார்த்த விவேக், "ஓஹ்... அத்தை! நீங்களா அப்படி    கத்துனீங்க? நானும் உள்ள பாத்ரூம்குள்ள இருந்து ஏதோ சத்தம் வருதோன்னு பயந்தே போயிட்டேன்," என்று தன் பெருமூச்சை விட்டுச் சமாதானமடைந்தான்.

"இருங்க அத்தை... கால்ல  பலமா அடிபட்டிருந்தா உங்களால நடக்க முடியாது. நான் உங்களைக் கைத்தாங்கலாகக் கூட்டிட்டுப் போறேன்," என்று விவேக்  பாசத்தோடு சகுந்தலாவின் அருகே வந்து, அவளது  கையைப் பற்றித் தூக்கினான்.

சகுந்தலா அத்தை தன் பட்டுச் சேலையைச் சரிசெய்தபடி, "ஆமாப்பா... கால் ரொம்பக் கடுத்துப்போச்சு," என்று நொண்டி நொண்டி நடித்து, விவேக்கின் தோள்களில் சாய்ந்து கொண்டாள்.  



விவேக் அவளை  பத்திரமாகக் கைத்தாங்கலாக அந்த அறையை விட்டு ஹாலுக்கு வெளியே அழைத்துச் சென்றான். அவன் வெளியேறிய அந்த விநாடியில், பாத்ரூம்குள்ளே ஷவர் தண்ணீரின் தாளத்திற்கு ஏற்ப வைதேகியும் தினேஷும் தங்களின் அந்த வக்கிர லீலையை எவ்வித பயமும் இல்லாமல்  உக்கிரமாகத் தொடர ஆரம்பித்தார்கள்!



விவேக் அன்று ஏனோ உள்ளுக்குள்  சந்தோஷமாக, மனநிறைவோடு இருந்தான். தன்னைச் சுற்றி நடக்கும் விஷயங்கள் எல்லாமே ஏதோ ஒரு நல்ல காரியத்திற்காக, நன்மைக்காக மட்டுமே நடப்பது போல அவனது அப்பாவிக் குணத்திற்குப் பட்டது. வீட்டின் தெய்வீகச் சாம்பிராணி வாசனையும், பெண்கள் அனைவரும் மங்கலகரமாகத் தயாராவதும் அவனது மனதிற்குள் ஒரு மாபெரும் திருவிழா உணர்வைக் கொடுத்திருந்தது.

[David2025]

மாளிகையில் இருக்கும் ஒவ்வொருவரும் பாரம்பரிய பட்டு உடைகளில் அங்கேயும் இங்கயுமாக ஓடியாடிப் பண்ணை வீட்டுப் பயணத்திற்குத் தயாராகிக் கொண்டிருக்க, விவேக்கும் சும்மா இருக்காமல் கிளம்புவதற்கான கடைசி விநாடியில் தேவையான சாமான்களையும் பெட்டிகளையும் எடுத்து வைப்பதற்கு எல்லாரோடும் கூடமாட நின்று ஒத்தாசையாகப்   உதவி செய்து கொண்டிருந்தான்.



அவன் ஹாலில் பெட்டிகளை அடுக்கிக் கொண்டிருந்த போது, தினேஷின் மனைவியான வனஜா  , அந்த  ஓரத்திலிருந்த ஒரு தேக்கு மரக் கதவோரத்தில் நின்றுகொண்டு, விவேக்கை  இரகசியமாகக் கையை அசைத்துக் கூப்பிட்டாள். "தம்பி விவேக்... கொஞ்சம் இங்க வாங்களேன்!" என்று   மெதுவாக அழைத்தாள்.

"என்ன அக்கா ? என்ன விஷயம்?" என்று கேட்டபடியே, விவேக் தன் பட்டு வேட்டியின் மடிப்புகளைச் சரிசெய்துகொண்டு அவளை நோக்கி மிகவும் ஆவலாக நெருங்கி வந்தான்.  

வனஜா  , தன் பட்டுச் சேலைக்கு பின்னாடி மிகவும் வெட்கத்தோடு ஒளிந்திருக்கும் ரேகாவை, "ஹி... ஹி... வாடி வெளிய! உன் ஆளு விவேக் வந்துட்டான் பாரு, அப்புறம் ஏன் இப்படிப் பதுங்குறே?" என்று குறும்போடு சொல்லி, அவளது கையைப் பற்றிப் பலமாக வெளியே இழுத்தாள்.

ஆனால் ரேகாவோ தன்  முகத்தில் இதுவரை இல்லாத ஒரு  நாணத்தோடும் வெட்கத்தோடும் அண்ணியின் பட்டுச் சேலைக்கு பின்னாடியே இன்னும்  பதுங்கி இருக்க முயன்றாள். வி 



விவேக் அவளது அந்தப் பதுங்கலைப் பார்த்துவிட்டு, "என்ன அக்கா  ஆச்சு? உங்க பின்னாடி அவ்ளவு பாசமா ஒளிஞ்சுட்டு இருக்கிறது நம்ம ரேகாதானே? அவ ஏன் இன்னைக்கு   இப்படிப் பதுங்கி விளையாடுறா?" என்று சிரித்துக் கொண்டே   கேட்டான்.

"ஆமா தம்பி  ! அவ இன்னைக்கு உனக்காகப் புதுசா பட்டுச் சேலை கட்டியிருக்கா இல்லையா... அதான்    உன் முன்னாடி வந்து நிக்க  வெட்கப்படுறாடி இந்தச் சிட்டு!" என்று ரேகாவின் மென்மையான கையைப் பிடித்து வலுக்கட்டாயமாக விவேக்கின் முன்னால் கொண்டு வந்து நேருக்கு நேராக நிறுத்தாள் வனஜா.

வனஜா  அவளைத் தன் பின்னால் இருந்து இழுத்து முன்னால் நிறுத்திய அந்த அடுத்த விநாடி... ரேகாவைப் பார்த்த விவேக் அப்படியே ஒரு சிலையைப் போல அடியோட ஸ்தம்பித்துப் போய் நின்றான். அவனது கண்கள் அவளது பேரழகைக் கண்டு ஒரு நொடி அப்படியே இமைக்க மறந்து, அவளது அந்தப் புதிய மங்கலகரமானத் தோற்றத்தில் முற்றிலும் லயித்துப் போயின.



ரேகா இன்று  நேர்த்தியாக, ஒரு தேவலோகத்து அப்ஸரஸ் போல இளஞ்சிவப்பு நிறப் பட்டுச் சேலையை   லட்சணமாக உடுத்தியிருந்தாள். அந்தப் பளபளக்கும் பிங்க் நிறச் சேலை, அவளது பால் வெள்ளை நிறத் தேகத்திற்கு  எடுப்பாகவும், அவளை ஒரு மகாராணி போலவும் காட்டியது.

தலை நிறைய நறுமணம் வீசும்,   குண்டு மல்லிகைப் பூவைச் சூடி, தன் அடர்ந்த கூந்தலை அழகாகப் பின்னிப் போட்டிருந்தாள். அவளது கைகளில் ஜொலிக்கும் தங்க வளையல்களும், கழுத்தில் அவளது வெள்ளைப் பருத்த மேனியை வருடி நின்ற அந்த கனமான தங்கச் செயினும் அவளது குடும்பப் பாங்கான பேரழகிற்கு இன்னும் ஒரு மாபெரும் கம்பீரத்தைச் சேர்த்திருந்தன.

அந்தப் பட்டுச் சேலையின் முந்தானை, அவளது இளமையான   மார்பகங்களை  ஒழுக்கமாக மூடியிருந்தாலும்,  முலைகளின் செழுமையான வளைவுகள் அந்தப் பட்டுத் துணியின் இறுக்கத்திற்குள் விம்மி விம்மி எம்பிக் கொண்டு, அவளது பேரழகை விவேக்கின் கண்களுக்கு அலாதியான விருந்தாக்கினாள்.

என்னைக்கும் விவேக்கிடம் எவ்வித வெட்கமும் இல்லாமல், எப்போதும் மாடர்ன் உடைகளில் மிகவும் போல்டாகப் பேசும் அந்த மாடர்ன் ரேகா, இன்று இந்தத் பாரம்பரியப் பட்டுச் சேலையைக் கட்டியதால், அவளுக்குள் இருந்த பெண்மை விழித்துக் கொண்டு, அவளது முகம் முழுவதும்   வெட்கம் அப்படியே தக்காளிப் பழம் போலச் சிவந்து போய்க் காட்சியளித்தது.

அவள் தன் பவள உதடுகளைக் கடித்துக் கொண்டு, தன் கைகளின் விரல்களை ஒன்றோடு ஒன்று கோர்த்து, விவேக்கின் முகத்தைப் பார்க்க முடியாமல் தரையைப் பார்த்தபடி  அழகாக நெளிந்து நின்றாள். அவளது அந்தத்  , பாரம்பரியத் தோற்றம் விவேக்கின் நெஞ்சுக்குள் ஒரு மாபெரும் காதக் கடலையே அலைமோத வைத்தது.
 
விவேக் தன் பட்டு வேட்டியின் சலசலப்போடு அவளருகே மெதுவாக நெருங்கி வந்தான். ரேகாவின் அந்த இளஞ்சிவப்பு பட்டுச் சேலையின் நறுமணமும், தலை நிறையச் சூடியிருந்த மல்லிகைப் பூவின் வாசமும் அவனது காமக் கிறக்கத்தைக் கூட்ட, அவளது அந்த  வெட்கம் நிறைந்த முகத்தையே சில நொடிகள் காதலோடு உற்றுப் பார்த்தான். "ரேகா... நிஜமாவே சொல்றேன், இந்தச் சேலையில நீ  அழகா, தேவதை மாதிரி இருக்கேடி!" என்று தன் காந்தக் குரலில் குழைவாகச் சொல்லிக்கொண்டே, வனஜா அண்ணி பக்கத்தில் நிற்பதையும் மறந்து, ரேகாவின் அந்தப் பால் வெள்ளை நிறக் கன்னத்தில் தன் உதடுகளை அழுத்தி "உம்ம்மா..." என்று அலாதியாக ஒரு முத்தமிட்டான்.



அவன் முத்தமிட்ட அந்த விநாடியில் ரேகாவுக்கு ஆச்சரியம் தாங்க முடியவில்லை.   எப்பொழுதுமே அவளாக வம்படி பண்ணி முத்தம் கேட்டால் கூட, "யாராவது பார்த்திடப் போறாங்கடி" என்று பயந்து கொண்டு பின்வாங்கிப் பதுங்குபவன், இன்று  அவனாகவே  துணிச்சலாக முன்வந்து, தன் கன்னத்தில் உதடுகளைப் பதித்துக் காதலைக் கொட்டுகிறானே என்று அவளது பெரிய கண்கள் விரிய வியந்து போனாள்.

"ஹ்ம்ம்... ஹ்ம்க்கும்..." என்று அருகில் இருந்த வனஜா  தன் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை லேசாக இழுத்துவிட்டு, தொண்டையைச்  செருமி கள்ளத்தனமாகச் சிரித்தாள். "அப்புறம் தம்பி விவேக்... ரொமான்ஸ் பண்ற அவசரத்துல பக்கத்துல உனக்கு அக்கா முறையான நான் நிக்கிறதையும் மறந்துட்டு,   கன்னத்துல உதட்டை வைக்கிறீங்களே! இது  நியாயமா தம்பி?" என்று தன்  குறும்போடு விவேக்கைப் பார்த்து  கிண்டல் செய்தாள்.

 , விவேக்கோ தன் நெற்றியைத் தடவிக்கொண்டு  பவ்யமாகச் சிரித்தான்.  

 

[David2025]

பாத்ரூமிற்குள் தங்களின்   லீலையை ஒருவழியாக முடித்துக்கொண்ட வைதேகியும் தினேஷும், அங்கிருந்த ஷவர் தண்ணீரில் தங்களை அவசர அவசரமாகச் சுத்தப்படுத்திக் கொண்டனர். வைதேகி சகுந்தலா அத்தை தையலைப் பிரித்துக் கொடுத்த அந்த  சிவப்பு நிறப் பட்டு பிளவுஸையும் புடவையையும் நேர்த்தியாக உடுத்திக் கொண்டாள். தினேஷும் தன் பட்டு வேட்டியையும் சட்டையையும் எடுத்து உடுத்திக்கொண்டு, தங்களின் காமப் பசி தீர்ந்த நிம்மதியோடு அந்தப் படுக்கையறையின் கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே வந்தார்கள்.

அவர்கள் வெளியே வந்த அதே வேளையில், அந்த மாளிகையின் பெரிய ஹாலில் ஒட்டுமொத்தக் குடும்பமும் பண்ணை வீட்டுப் பயணத்திற்கு முற்றிலும் தயாராகி வந்து நின்றது. அங்கே சகுந்தலா அத்தை பச்சை நிறப் பட்டுச் சேலையிலும், வனஜா  பளபளக்கும் மஞ்சள் நிறப் பட்டுச் சேலையிலும், தங்கை திவ்யா மங்கலகரமான பட்டு அரைத் தாவணியிலும், விவேக்கின் நெஞ்சைக் கொள்ளை கொண்ட ரேகா அந்த இளஞ்சிவப்பு  பட்டுச் சேலையிலும், அம்மா வைதேகி சிவப்பு கலர் பட்டு சேலையிலயும்    லட்சணமாக ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.



பெண்கள் அனைவரும் தலை நிறைய மல்லிகைப் பூவோடும், கைகளில் தங்க வளையல்களோடும் அசல் குடும்பக் குத்துவிளக்குகளாகக் காட்சியளிக்க, ஜெகதீஷ்  பிரபாகரன்  பட்டுச் சட்டைகளுடன் வந்து நின்றனர். விவேக் தன் குடும்பத்தின் இந்த மாபெரும் மங்கலகரமான தோற்றத்தையும், பட்டுச் சேலைகளின் ஜொலிப்பையும் பார்த்து, "அப்பாடா... எல்லாரும்  சூப்பரா ரெடி ஆயிட்டீங்க, கிளம்பலாம் வாங்க!" என்று உள்ளுக்குள்  பெருமிதத்தோடும் சந்தோஷத்தோடும் காரை நோக்கிப் புறப்படத் தயாரானார்கள் .

அப்போது, அந்த  மாளிகையின்  போர்டிகோ பகுதியில், அங்கே வேலை பார்க்கும் வேலைக்காரர்கள், தோட்டக்காரர்கள் மற்றும் சமையல்காரர்கள் என நான்குக்கும் மேற்பட்ட பணியாளர்கள் அனைவரும் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு வரிசைகட்டி மரியாதையுடன் வந்து நின்றனர். அவர்கள் அனைவரும் பண்ணை வீட்டுப் பயணத்திற்காகப் புறப்படும் பெரிய குடும்பத்திற்கு விடை கொடுப்பதற்காகவும், வழியனுப்புவதற்காகவும் அங்கே காத்திருந்தனர்.

அவர்களில் பல வருடங்களாக அந்த மாளிகையில் விசுவாசமாக வேலை பார்த்து வரும் ஒரு 35 வயதான வேலைக்காரப் பெண்மணி, கம்பீரமாக பட்டுச் சட்டையுடன் நின்றுகொண்டிருந்த ஜெகதீஷைப் பார்த்து, "பெரிய ஐயா... நீங்க எல்லாரும் பண்ணை வீட்டுக்குப் போயிட்டு வர்றதுக்குள்ள, இங்க மாளிகையில ஏதாவது  வேலைகள் இருந்தா சொல்லுங்க ஐயா, நாங்க எல்லாரும் சேர்ந்து அதை   முடிச்சு வச்சிடுறோம்," என்று  பவ்யமாகக் கேட்டாள்.



அவள் கேட்டதைக் கேட்டு ஜெகதீஷ் வாய்விட்டு அலாதியாகச் சிரித்தான். "ஹா..ஹா..ஹா ... நல்லாக் கேட்ட போம்மா! என்னைக்கு உன்னோட இந்தச் சின்ன அம்மா  இந்த மாளிகைக்குள்ள தன் காலை எடுத்து  வந்தாளோ, அன்னைக்கே இந்த வீட்டுல இருக்கிற எல்லாப் பொறுப்பையும், அதிகாரத்தையும் அவகிட்டயே நான் மொத்தமா ஒப்படைச்சிட்டேன்," என்று  வஞ்சகக் குறும்போடு கூறினான்.

அவன் மேலும் தொடந்து, "நம்மளோட ஆட்டம், பாட்டம், வேலை எல்லாமே வீட்டுக்கு வெளிய மட்டும்தான்... அங்க நாம என்னதான் பெரிய ராஜாவாக இருந்தாலும், இந்த வீட்டுக்குள்ள கால் எடுத்து வச்சு நுழைஞ்சதும் அவதான் நமக்கு எல்லாம்! அவதான் இந்த மாளிகையோட மகாராணி, அவ கை காட்டுறதுதான் இங்க பொறுப்பு," என்று  மாளிகையின் சின்னம்மாவின் அதிகாரத்தைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசினான்.

ஜெகதீஷ் அப்படி   அடங்கிப் போவதைப் பற்றிப் பேசியதும், அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த குடும்பத்தினர் மற்றும் வேலைக்காரர்கள் என அனைவரும் ஒன்றாகச் சேர்ந்து சிரித்துவிட்டனர். கூட்டத்தோடு கூட்டமாக நின்ற விவேக்கும், தன் மாமனாரின் அந்தப் பேச்சைக் கேட்டு   ,   சிரித்தான்.

ஜெகதீஷ் என்னதான் அந்த வயதான காலத்திலும் தன் உடம்பை  திமிராகவும், கம்பீரமாகவும் ஒரு மிலிட்டரி மேன் போலத் தோற்றத்தோடு வைத்திருந்தாலும், வீட்டில் தன் பொண்டாட்டியான சகுந்தலா அத்தையிடம் மட்டும் அப்படியே  அப்பாவியாக பதுங்குவது, விவேக்கிற்குள் ஒரு  வியப்பையும் அதே நேரத்தில்  சிரிப்பையும் வரவழைத்தது.

ஆனால், , அந்த வேலைக்காரப் பெண்மணி ஜெகதீஷ்  சொன்ன அந்தப் பேச்சைக் கேட்டுவிட்டு, நேராக அந்த மாளிகையின் அதிகாரப் பொறுப்பில் இருக்கும் சகுந்தலா அத்தையிடம் சென்று வேலை கேட்காமல், அவளைக் கடந்து நேராக அங்கே பட்டுச் சேலையில் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்த விவேக்கின் அம்மா வைதேகியின் முன்னால் வந்து நின்றாள்.

வைதேகியின் முன்னால் வந்து கைகளைக் கட்டியவள், "அம்மா... சின்ன அம்மா... நீங்க சொல்லுங்கம்மா! இந்த வீட்டுல நாம அடுத்து என்ன வேலை செய்யணும், எதை எப்படிப் பார்த்துக்கணும்னு நீங்க உத்தரவு போடுங்க, நான் அப்படியே செய்றேன்," என்று சகுந்தலாவை அடியோட புறக்கணித்துவிட்டு,  வைதேகி முன் நின்றதை பார்த்து விவேக் மிரண்டுபோனான் 

உடனே வைதேகி தன் இடுப்பில் தளர்வாக இருந்த அந்தப் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை  இழுத்து,  இறுக்கமாகத் தன்  இடுப்பில் சொருகிக் கட்டிக்கொண்டாள்.  



வேலைக்காரர்களைத் தன்  கண்களால் வெறித்து நோக்கி, ஒரு  ராணி போன்ற கமாண்டிங் பொசிஷனில் அதிரடியாக மாறினாள். "பொன்னி... நாங்க எல்லாரும் பண்ணை வீட்டுக்குப் போயிட்டு வர்றதுக்கு எப்படியும் ஒரு நாலு அஞ்சு நாள் ஆகும். அதுவரைக்கும்  மேல இருக்குற  ரூம் எல்லாத்தையும் ஒரு தூசி துும்பும் இல்லாம சுத்தமாத் தொடைச்சு வச்சிருக்கணும், புரியுதா?" என்று   திமிராக, அதிகாரத் தோரணையில் கட்டளையிட்டாள்.

அவள்  திமிரோடு கையாளுவதைப் பார்த்து அங்கிருந்தவர்கள் மிரள, "சுப்பையா..." என்று அடுத்ததாக அந்தத் தோட்டக்காரனை     சத்தமிட்டுக் கூப்பிட, அந்த வயதான தோட்டக்காரர் சின்ன அம்மாவின் அதிகாரக் குரலுக்குப் பயந்து பம்மிக்கொண்டு நடுங்கியபடி அவளுக்கு முன்னால் வந்து நின்றார். "என்ன சின்னம்மா?" என்று அவர் கை கட்டி இழுக்க, "அந்தத் தெற்குப் பக்கத் தென்னை மரத்துல காய்ந்த ஓலை எல்லாம் ஏன் இன்னும் அப்படியே தொங்கிட்டு இருக்கு? நாங்க வர்றதுக்குள்ள தோட்டம் முழுக்கப் பளபளன்னு இருக்கணும்!" என்று சுற்றியிருந்த அத்தனை வேலைக்காரர்களையும், தோட்டத்து ஆட்களையும் தன் ஒற்றை ஆதிக்கக் குரலால் அடியோடு டாமினேட் செய்து, ஒத்தை ஆளாக நின்று மிரட்டி வேலை வாங்கினாள் 

மாளிகையின் பணியாளர்கள் அனைவரும் வைதேகியின்   தோரணையைப் பார்த்து பயந்து பணிவோடு சரின்னு தலை அசைந்தாலும் , அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த விவேக்கிற்கு மட்டும் அவளது அந்தச் செய்கை ஏனோ ஒரு மாதிரியாக, . "என்ன இது... பெரிய மாமா ஜெகதீஷுக்குப் பிறகு அவரோட மனைவி சகுந்தலா அத்தைதானே இந்த மாளிகையோட முழு அதிகாரப் பொறுப்புல இருக்கணும்? ஆனா, என் அம்மா வைதேகி ஏன் இங்க இருக்குற எல்லாரையும் இந்த அளவுக்குத் தன் கைக்குள்ள வச்சு மிரட்டி வேலை வாங்குறாங்க?" என்று அவனது அப்பாவி மூளையில்  சந்தேகப் பொறி தட்டியது.

அவன் சற்றும் தாமதிக்காமல், கூட்டத்திலிருந்து நைஸாக விலகி, வேலைக்காரர்களை மிரட்டிக் கொண்டிருந்த வைதேகியின் பக்கத்தில் நெருங்கி வந்தான். அவளது பட்டுச் சேலைத் தோளைத் தொட்டு, "அம்மா... என்னம்மா இது? இங்க வந்து எல்லாரையும் உன் இஷ்டத்துக்கு இப்படித் திமிராக் கத்தி வேலை வாங்கிட்டு இருக்கீங்க? பெரிய மாமாவும் சகுந்தலா அத்தையும் பக்கத்துலயே நிக்கிறாங்க... அவங்க மனசுக்குள்ள நம்மளப் பத்தி தப்பா நினைச்சிறப் போறாங்கம்மா! இது அவங்களோட வீடு, அவங்களோட அதிகாரம்... அதைச் சுத்தமா மறந்துட்டீங்களா?" என்று விவேக் அவளது காதுக்கு அருகில் குனிந்து,  பதற்றத்தோடு ரகசியமாகக் கேட்டு எச்சரித்தான்!

விவேக் அவளது காதுக்கு அருகில் குனிந்து அப்படி  கேட்டதும், வைதேகியின் முகத்தில் ஒரு ஏளனமான  புன்னகை படர்ந்தது. வேலைக்காரர்களை மிரட்டிக் கொண்டிருந்தவள், அப்படியே சட்டெனத் திரும்பித் தன் மகன் விவேக்கைக் கூர்மையாகப் பார்த்தாள்.

"டேய் விவேக்... என்னடா இன்னும் உன் அம்மாவை அந்தப் பழைய  வீட்டு வைதேகின்னு நினைச்சுட்டே பேசிட்டு இருக்கியா? உனக்கு இன்னும் இந்த மாளிகையோட  அதிகாரம் எப்படின்னு தெரியலடா!" என்று தன் நெஞ்சை நிமிர்த்தி 



"இந்த  மாளிகையில இருக்குற அத்தனை  , அதிகாரமும், இங்க இருக்குற மனுஷங்க எல்லாரும் இப்போ என்னோட முழு கண்ட்ரோல்ல தான் இருக்காங்க. உங்க  மாமனார் ஜெகதீஷ் அண்ணன் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி சொன்னது உன் காதுல கேட்கலையாடா?" என்று தன் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை இடுப்பில் இன்னும் இறுக்கினாள்.

"இந்த வீட்டுக்கு சின்ன அம்மா... அதாவது உங்க மாமனாருக்கு சின்ன வீடு... சின்ன வீடா நான் தான் இங்க எல்லா பொறுப்பையும்..." என்று  தன் வாயைத் தவறவிட்டாள் வைதேகி.

"என்னது...!!! என்னம்மா சொல்றே?" என்று விவேக் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட அடுத்த நொடி அப்படியே பேரிடி தாக்கியது போல் அடியோட ஷாக் ஆகி, கண்கள் விரிய அவளது முகத்தைப் பார்த்தான். அவனது அப்பாவி நெஞ்சம் ஒரு நிமிடம் அப்படியே துடிக்க மறந்து நின்றது.



அவன் அதிர்ச்சியடைந்ததைப் பார்த்ததும் வைதேகிக்குத் தன் தவறு சட்டெனப் புரிந்தது. "சாரி... சாரிடா விவேக்! அவசரத்துல வாய் தவறி சின்ன வீடுன்னு மாத்திச் சொல்லிட்டேன்... நான் சின்னம்மா... சின்னம்மான்னு சொல்ல வந்தேன்டாப்பா," என்று தன் முகத்தில் வழிய வந்த வியர்வையைச் சமாளித்துக் கொண்டே போலியாகச் சிரித்தாள்.

"எப்பா... கொஞ்ச நேரத்துல எனக்குத் தலையே சுத்திற மாதிரி ஆயிடுச்சுமா! நீ என்னடான்னா திடீர்னு இப்படி ஒரு  வார்த்தையைச் சொல்றே... சரி சரி, அதுக்காக வேலைக்காரங்க முன்னாடி இப்படி இஷ்டத்துக்குக் கத்தாதீங்கம்மா, பெரிய மாமாவும் அத்தையும் தப்பா நினைச்சிடப் போறாங்க," என்று விவேக் தன் நெஞ்சில் கையை வைத்துப் பெருமூச்சு விட்டான்.

விவேக் அப்படிச் சொன்னதும்   அவளுக்குள்  திமிர் இன்னும் அதிகமானது. "டேய் விவேக்... நல்லா கேட்டுக்கோ, இது   என்னோட கோட்டைடா! என்னை இங்க கேள்வி கேட்குறதுக்கோ, துணிவோட எதிர்த்துப் பேசுறதுக்கோ இங்க யாருக்கும் தகுதியில்லை, துணிவும் இல்லை," என்று சவாலாகக் கூறினாள்.

அப்படி சொல்லிவிட்டு, மறுபடியும் அங்கே பயந்து நடுங்கிக் கொண்டு நின்ற வேலைக்காரர்களைப் பார்த்து, அதே பழைய மிரட்டும் அதிகாரத் தொனியில் தன் கைகளை நீட்டிப் பேச ஆரம்பித்துவிட்டாள் வைதேகி.   

விவேக்கிற்கு உண்மையாலுமே ஒரு வகையில் அவளது இந்த அதீதமான ஆதிக்கம் கொஞ்சம் நெருடலாகவும் விசித்திரமாகவும் இருந்தாலும், அவனது நல்ல குணத்திற்கு அது வேறு மாதிரியாகப் பட்டது. ஒரு சாதாரணக் குடும்பத்தில் இருந்து வந்து, இப்படி ஒரு  மாளிகையை ஆளும் அளவுக்கு அவளுக்கு இத்தனை முழு உரிமையையும், சுதந்திரத்தையும் கொடுத்த ஜெகதீஷ் மாமாவின் குடும்பத்தினர் மீது அவனுக்குள் இருந்த மரியாதை இன்னும் பல மடங்கு கூடியது.



"மாமனார் ஜெகதீஷும், சகுந்தலா அத்தையும் எவ்ளோ தங்கமான மனுஷங்க... என் அம்மாவுக்கு இந்த வீட்டுல  மதிப்பும் மரியாதையும் கொடுத்து மகாராணி மாதிரி வச்சிருக்காங்க!" என்று விவேக் தன் மனதுக்குள் நினைத்து, தன் குடும்பத்தின் மீதான பாசத்தில் இன்னும் ஆழமாக மூழ்கினான்.

அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த பொன்னி, சுப்பையா உள்ளிட்ட எல்லா வேலையாட்களும் வைதேகியின் அந்த உக்கிரமான அதிகாரத்திற்கு அடியோடப் பணிந்து, "சரிங்க சின்னம்மா... நீங்க சொன்னபடியே நாங்க எல்லா வேலையையும் கச்சிதமா முடிச்சு வச்சிடுறோம்மா!" என்று கைகூப்பி அவளுக்கு முன்னால் வணங்கி நின்றார்கள்.

அவர்கள் அனைவரும் மரியாதையுடன் கைகூப்பி வழிவிட, அந்த மாபெரும் மாளிகையின் வாசலில், பட்டுச் சேலைகள் மின்ன, கழுத்தில் தங்கச் சங்கிலிகள் ஜொலிக்க, ஒரு முடிசூடா மகாராணி போல  திமிரோடும்  கம்பீரத்தோடும் காட்சி அளித்தாள் வைதேகி.



"கிளம்பலாம் வாங்க  வண்டி ரெடியா இருக்கு!" என்று உற்சாகமாகக் கூப்பிட, அந்த வஞ்சகக் குடும்பத்தின் ரகசியப் பண்ணை வீட்டுப் பயணம் அனல் பறக்கும் காம அஸ்திவாரத்துடன் அங்கே முறைப்படித் தொடங்கியது!



அன்பான வாசகர்களே..    இந்த ஒட்டுமொத்தக் குடும்பமும் பண்ணை வீட்டுப் பயணத்தில் விவேக்கை வைத்துக் கூட்டாக அரங்கேற்றவிருக்கும் அந்த விபரீதத் திட்டம் தான் என்ன? விவேக் உண்மையாலுமே தன் குடும்பத்தினரின் இந்த வக்கிர வலையில் சிக்கி அவர்களுடன் ஒன்று சேர்ந்துவிடுவானா? அல்லது அவனது போலிப் புனிதக் குடும்பத்தின் அநாகரீக முகத்திரையைக் கிழிக்கும் வகையில் வேறேதேனும் அதிரடித் திருப்பங்களும் அதிர்ச்சிகளும் அவனுக்குக் காத்திருக்கின்றனவா?

காமமும், வஞ்சகமும், துரோகமும் நிறைந்த இந்த  பண்ணை வீட்டுப் பயணத்தில் அடுத்து நடக்கப் போகும் அந்த அதிரடியான காமக் கூத்துக்களை அடுத்த பதிவிலிருந்து  கொஞ்சம் கொஞ்சமாக  தெரிந்து கொள்வோம்... தொடர்ந்து இணைந்திருங்கள்!...இந்த பதிவு பிடிச்சிருந்தா மறக்காம ஒரு லைக் போட்டுட்டு போங்க! நன்றி

அப்புறம், இந்த கதைக்கு ஏத்த மாதிரி படத்தை உருவாக்கித் கொடுத்த நம்ம தல தீணா ப்ரோவுக்கு ஒரு நன்றி சொல்லுங்க நண்பர்களே! அவனோட படம் இல்லாம என்னோட கதை இந்த அளவுக்கு ரிச் ஆகிருக்குமான்னு தெரியல.

[Vkdon]

Vivek ah anni ah vachi illana sangunthala va vachi than madakka papanga . En na vivek ku avanga mela oru asai irukku . Next update la papom Inga irukka appove vivek ah veliya vachitu bathroom la nalla okkuranga anga enna nadakumo

[sankarmaestro]

பதிவு போட்டதுக்கும் என்னை உங்கள் ரசிகனாக ஏற்றுக்கொண்டதற்க்கும் நன்றி நண்பரே ,உங்கள் கதையை நீங்கள் திரைக்கதை போல கொண்டு செல்லும் விதம் அருமை . இதைப்போல இலைமறை காயாக ஆங்காங்கே காம வசனங்களை தூவி உணர்ச்சிகளை தூண்டும் கலை தெரிந்த ஆசிரியரை இப்போதுதான் பார்க்கிறேன் உங்கள் கதை ஒரு திரைப்படம் பார்ப்பதைப்போல் ஒரு மன மகிழ்ச்சியை தருகிறது தங்கள் பணிக்கு எனது நன்றிகள் மேலும், பண்ணைவீட்டில் நடக்கப்போகும் காம ஆட்டங்களை மெருகேற்றிய உங்கள் பன்பட்ட எழுத்து திறமையுடன் படிக்க காத்திருக்கிறோம் நன்றி.
தங்களிடம் இதே போன்று வேறு கதைகள் இருந்தால் எனக்கு வேண்டும், உங்கள் telegram id பதிவிடுங்கள் உங்களை தொடர்பு கொள்கிறேன்

[Sparo]

Fantastic update bro

[sankarmaestro]

அதிரடியான திடீர் திருப்பங்களும் ஆச்சரியங்களுடனும் கூடிய காம நாடகம் அருமை . நாங்கள் நினைத்து பார்க்க முடியாத அத்தியாயத்தை தந்தமைக்கு நன்றி . விவேக் முன்னாள் வைதேகியின் அந்தரங்கத்தை எப்போது நாங்கள் காண்பது, பண்ணை வீட்டிலாவது எங்கள் எதிர்பார்ப்பு நிறைவேறுமா காத்திருக்கிரர் உங்கள் அடித்த சூடான பதிவிர்க்காக

[motfuc]

கதை போற வேகமும் அதுக்கு ஏத்த மாதிரி படங்களும் சேந்து பட்டைய கெளப்புது

[yscienced]

super story, cotinue

[Arunkumar7895]

Always making story hornier than previous update is classy
Really the pics tells half of the story,Credits to Dheena...