[sankarmaestro]

நண்பா சீக்கிரசம் உங்கள் அடுத்த பதிவை எதிர்நோக்கி காத்துக்கிடக்கிறோம் பண்ணை வீட்டு காமங்களை காண ஆவல் அதிகமாகிறது.
please next update

[sankarmaestro]

ஆஹா மிகவும் சூடான பதிவு கதையின் எதிபார்ப்பு எகுறுகிறது பல வேலைக்கு நடுவே தாங்கள் இந்த சேவையை செய்கிறீர்கள் மிகவும் நன்றி இந்த தளத்திலேயே அதிக ரசிகர்களின் வரவேற்ப்பு பெறும் என்பதில் எந்த சந்தேகமுமில்லை . வைதேகி ஜகதீஷ் பிரபாகர் குடும்பம் பார்க்கும் போதே காமங்கள் செய்ய வேண்டும்

[Sparo]

Bro waiting for your update

[Manmadhaa]

எல்லோரும் என்னிடம் கதையைத் தொடர்வதற்குத் தான் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறீர்கள். ஆனால், இதே மாதிரி சுற்றும் சில அரைவேக்காடு ஜந்துகளும், சைக்கோக்களும் இருக்கும் வரை என்னால எப்படித் தொடர்ந்து எழுத முடியும் நண்பர்களே?

இந்த மாதிரி லூசுப்பயல்களுக்கு இது வெறும் கற்பனைக் கதை, அவனோட சொந்த நிஜ வாழ்க்கையில் நடந்த சம்பவம் இல்லை என்பதை எப்படிப் புரியவைப்பது என்றே தெரியவில்லை. இவனுங்களுக்கு ஒரு சாதாரணக் கதையைக் கடந்து போகவும் துப்பில்லை, அதே நேரத்தில் மற்றவர்களை நிம்மதியாக எழுதவும் அனுமதிக்க மாட்டானுங்க.

நாம் இங்கே வருவதே கொஞ்சம் ரிலாக்ஸா கதையை எழுதி ஸ்ட்ரெஸ் ஃப்ரீ   ஆகத்தான். ஆனால், இப்படிப்பட்ட லூசுகளும், மென்டல் களும் கமெண்ட் பாக்ஸில் வந்து வாந்தி எடுக்கும்போது நம்ம ஸ்ட்ரெஸ் இன்னும் அதிகமாகத்தான் செய்யும் நண்பர்களே.

ஆகையால், இப்படிப்பட்ட அறிவுகெட்ட அரைவேக்காடுகள் இந்த சைட்டில் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் வரை, கண்டிப்பா நம்மள நிம்மதியா எழுத விடமாட்டாங்க. கதையை ரசிக்கும் நல்ல வாசகர்களுக்கு நான் என்றும் கடமைப்பட்டவன், ஆனால் இந்த மாதிரி கழிசடைகளின் கமெண்ட்டுகளைப் பார்த்துக்கொண்டு என் நிம்மதியை இழக்க விரும்பவில்லை 

ஹாய் டேவிட் :) பத்துக்கு ரெண்டு பேரு இப்டித்தான் இருப்பாங்க...ஆனா எட்டு பேரு உங்களயும் உங்க எழுத்தையும் விரும்பறாங்கல்ல...அவங்கள பாருங்க....எல்லா கமெண்ட்ஸ்க்கும் மதிச்சு ரிப்ளை கொடுக்கணும் தான்....அதுக்காக வம்புக்குனே வர்ற கமெணட்ஸ ஜஸ்ட் சிரிப்பு ஸ்மைலி போட்டு ரிப்ளை பண்ணிட்டு போய்ட்டே இருங்க..... "கதைய கதையா பாருங்க"ன்னு நீங்க சொன்ன விளக்கம் கூட சொல்லத் தேவையில்ல...காரணம்....ஒரு திரைப்படமோ அல்லது கதையோ அதுல வர்ற விசயங்கள் உலகத்துல நடந்துட்டுத்தான் இருக்கும்....என்ன...எல்லாருக்கும் அது தெரியாது.....இந்த உலகத்துல நடக்காத விசயம்னு எதுவும் இல்ல....அதுவும் காமத்துல சொல்லவே வேணாம்...எல்லாமே ஆதிகாலந்தொட்டு இப்போவும் நடந்துட்டுதான் இருக்கு....எப்பவும் இருக்கும்...இது இயற்கை....இங்க வந்து கதறவங்களுக்கு என்னன்னா...ஒன்னு நமக்கு இப்டி இல்லியேங்கற காண்டு அல்லது நாம இதுவரைக்கும் போட்டு வச்சிருந்த வட்டம் சதுரமெல்லாம் ஒடஞ்சுடுமோங்கற பயம்....அதனால வர்ற கோபத்துல வன்மத்த கொட்டுவாங்க :) அடுத்தவங்களுக்கு தொந்தரவு தராத எதுவும் தப்பில்ல....அதனால....இதையெல்லாம் கண்டுக்காம தூக்கி போட்டுட்டு போய்ட்டே இருங்க....எழுதறது நம்ம வேலை அதுல கவனம் செலுத்துவோம்.... ஃபன்னி ஃபெலோஸ்க்கு எல்லாம் கோபப்பட்டு எனர்ஜி வேஸ்ட் பண்ணாதீங்க.... :) உங்க கதை நல்லாருக்கு....தொடர்ந்து எழுதுங்க....

[sankarmaestro]

வணக்கம் நண்பரே உங்களுக்கு எந்த மன  குழப்பமும் வேண்டாம் உங்கள்  எழுத்துக்கு நாங்கள் இருக்கிறோம் பலனை எதிர்பாராது கடமையை செய்யும் தங்கள் பணி மேலானது, கவலைப்படாமல் தங்கள் கதை தொடர்ந்து எழுதுங்கள் யாரோ  ரூ சிலரின் தவறான புரிதலுக்காக  உங்கள் ரசிகர்களின் எதிர்பார்ப்பை வீணாக்க வேண்டாம்
 
இப்படிக்கு, தங்கள் அடுத்த பதிவை எதிர்பார்க்கும் உங்கள் ரசிகர்களில் ஒருவன்

[Mass4u]

ஆண்டவரே பண்ணை வீட்டுக்கு போயிடங்களா இல்லையா.

இன்னும் அங்கத கூத்து அடிச்சிட்டு இருக்காங்களா.

சீக்கிரம் ஒரு பதிவை இறக்குங்கள் தலைவா என்ன நடக்க போகுதுன்னு தெரியாம கொலப்பமா இருக்கு.

[Sparo]

Bro waiting for your update

[moledcock]

Waiting

[David2025]

Episode Number - 15

சகுந்தலா இப்படி வீட்டில் இருக்கும் ஒவ்வொருத்தரையும் தனித்தனியாக விரட்டி,   பண்ணை வீட்டுப் பயணத்திற்கு ரெடி பண்ணுவதற்குள் பெரும்பாடாகப் போராடிக் கொண்டிருந்தாள். அதே வேலையில், வைதேகி இன்று   மங்கலகரமான பட்டுப் புடவையைத்தான் உடுக்க வேண்டும் என்று நேற்றே தீர்க்கமாக முடிவு செய்திருந்ததால், தன்  பெட்ரூமில் இருந்த  அலமாரியைத் திறந்து வைத்துப் புடவைகளை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக எடுத்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.




அவளது மெத்தை கட்டிலில் சில பட்டுப் புடவைகள் அங்கேயும் இங்கயுமாகச் சிதறி அலங்கோலமாகக் கிடக்க,  அவளோ , அலமாரியில் அடுக்கப்பட்டிருந்த சேலைகளை இன்னும் தீவிரமாகப் புரட்டிப் புரட்டித் தேடிக்கொண்டிருந்தாள். விவேக்கைக் கவிழ்க்கும் அந்தத் திட்டத்தில் தானும் மற்றவர்களை போல மங்களகரமாக காட்சியளிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

ஹாலில் இருந்த அனைவருக்கும் காபிக் கொடுத்து முடித்த சகுந்தலா, மீதமிருந்த  கடைசி கிளாஸ் காபியை எடுத்துக்கொண்டு வைதேகியின் அறைக்குள் நுழைந்தாள். அங்கே துணிகள் எல்லாம் கட்டிலிலும் தரையிலுமாக அலங்கோலமாகச் சிதறிக் கிடப்பதைக் கண்டதும், "வைதேகி... என்னடி இது? ரூம் முழுக்கத் துணிகளை இப்படி அசிங்கமாப் போட்டு வச்சிருக்கே?" என்று  கேட்டாள்.

  

"ஐயோ அண்ணி...  ஜெகதீஷ் அண்ணன் நேத்து நைட்டே என்கிட்ட  பேசும்போது, இன்னைக்குப் பண்ணை வீட்டுக்கு வரும்போது என்னை ஒரு அழகான சிவப்பு நிறப் பட்டுப் புடவையை மட்டும் உடுத்துட்டு வரச் சொன்னாங்க. ஆனா அந்தப் பாழாய்ப் போன சிவப்புச் சேலை எங்கே இருக்குன்னு தெரியாமத்தான் விடியற்காலையில இருந்து இப்படித் தேடிட்டு இருக்கேன் அண்ணி," என்று அலமாரியைப் பார்த்தபடியே அவளிடம் பேசிக்கொண்டே தேடினாள் வைதேகி.

அவள் சொன்னதைக் கேட்டதும் சகுந்தலா   . "ஏன்டி வைதேகி... உன் அண்ணன் ஜெகதீஷுக்குச் சிவப்பு கலர் பட்டுச் சேலை இல்லைன்னா வேற எந்தக் கலரும் கண்ணுக்குத் தெரியாதா? அவரோட ஆசைக்கு ஏத்த மாதிரிதான் இன்னைக்கு டிரஸ் பண்ணுவியா என்ன?"  அதெல்லாம் அப்புறமாப் பார்த்துக்கலாம், இப்போதைக்குக் கைவசம் இருக்குற ஏதாவது ஒரு பட்டுச் சேலையை உடுத்திட்டுச் சீக்கிரம் கிளம்புற வழியைப் பாரு. அங்கே மணி ஒன்பதாகப் போகுது, நமக்கு  நேரமில்லை... சீக்கிரம் கிளம்பியாகணும்," என்று தன் கையில் இருந்த காபி கப்பை அங்கிருந்த  மேஜையின் மீது வைத்தபடி அவசரைப்படுத்தினாள் சகுந்தலா.

ஆனால் வைதேகியோ தன் தேடலை நிறுத்துவதாக இல்லை. "இருங்க அண்ணி... இன்னும் இந்த ஒரு அடுக்கை மட்டும்  தேடிப் பார்த்துடுறேன். அண்ணன் ஆசைப்பட்டுச் சொன்ன சிவப்புச் சேலையைக் கட்டிக்கிட்டுப் போனாத்தானே  எனக்கும் திருப்தியா இருக்கும் !" என்று தன் அண்ணன் ஜெகதீஷின்  ஆசையை புரிந்து கொண்டு விடாமல் அலமாரியைப் புரட்டினாள்.

சகுந்தலா அவளது அந்த  பிடிவாதத்தைப் பார்த்துவிட்டு, "சரி... சரி...   ஆனா  10 மணிக்குள்ள எல்லோரும்  வண்டியில ஏறி உட்கார்ந்திருக்கணும், ஆமா!" என்று அவளுக்குக் கறாராக எச்சரிக்கை விடுத்துவிட்டு, அடுத்த வேலையைக் கவனிப்பதற்காக அவளது அறையை விட்டு மெதுவாக நகர்ந்தாள்.

"அண்ணி... கிடைச்சிடுச்சு அண்ணி!" என்று சிவப்பு நிறப் பட்டுப் புடவையை அலமாரியின் அடிப் பகுதியிலிருந்து ஒரு வழியாகக் கண்டுபிடித்து எடுத்த வைதேகி, பெரும் சாதனை செய்துவிட்டது போலச் சத்தம்போட்டுக் கத்தினாள். பளபளக்கும் அந்தச் சிவப்புச் சேலையைத் தன் மார்போடு அணைத்துக் கொண்டு, ஜெகதீஷ் அண்ணனின்  பார்வைக்கு இது  பொருத்தமாக இருக்கும் என்று மனதிற்குள் கணக்குப் போட்டு குதூகலித்தாள்.




அறை வாசல் வரை சென்ற சகுந்தலா அத்தை, அவளது அலறல் சத்தம் கேட்டுத் திடுக்கிட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தாள். "அதுக்கு ஏண்டி  இப்படி ஊரைக் கூட்டுற மாதிரி கத்துற? புடவை கிடைச்சிடுச்சுல்ல... பேசாம அதை எடுத்துட்டுச் சீக்கிரம் பாத்ரூம்குள்ள போய்க் குளிச்சிட்டு, லட்சணமா ரெடியாகிட்டு வெளிய வர்ற வழியைப் பாரு," என்று சலிப்போடு சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து நகரப் போனாள்.

"அண்ணி... அண்ணி... ஒரே ஒரு நிமிஷம் நில்லுங்க அண்ணி!" என்று வைதேகி அவசர அவசரமாகச் சகுந்தலாவைத் தடுத்துக் கூப்பிட்டாள். தன் கையில் இருந்த அந்தச் சிவப்பு நிற ஜாக்கெட்டைத் தலைகீழாகப் புரட்டிப் பார்த்தபடி, சகுந்தலாவிடம் ஏதோ ஒரு உதவியைக் கேட்கத் தயங்குவது போல  நெளிந்தாள்.

"இப்போ என்னடி  ? இன்னும் என்ன  ?" என்று சகுந்தலா அத்தை இடுப்பில் கையை வைத்தபடி வாசலில் இருந்தே திரும்பிப் பார்த்தாள். "மாப்பிள்ளை விவேக் கீழே வர்றதுக்குள்ள எல்லாரையும் வண்டியில ஏத்தணும்னு நான் இங்கே அரக்கப்பரக்க ஓடிக்கிட்டு இருக்கேன், நீ என்னன்னா இன்னும் கிளம்பாம என்னையே சுத்திச் சுத்தி வர்றே!" என்று அதட்டினாள்.

"உங்ககிட்ட ஒரு சின்ன ஹெல்ப் அண்ணி... கொஞ்சம் இங்க உள்ள வாங்களேன் ," என்று வைதேகி குழைந்தாள்.  , சகுந்தலா அத்தையும் தன்  சேலையைச் சரிசெய்துகொண்டே, "அப்படி என்னடி உனக்கு  அவசரமான உதவி வேண்டி கிடக்கு?" என்று கேட்டபடி மறுபடியும் அவளருகே நடந்து வந்தாள்.

 
சகுந்தலா அருகில் வந்ததும், வைதேகி தன் கையில் இருந்த அந்த  சிவப்புப் பட்டு ஜாக்கெட்டை நீட்டினாள். "அண்ணி... இந்தச் சிவப்புப் புடவையோட பிளவுஸ் தையல் இப்போ எனக்குக் கொஞ்சம் டைட்டா இருக்கு அண்ணி. இது இப்போ இருக்கிற என் உடம்புக்குக் கண்டிப்பா செட்டாகாது, போட்டா முன்ன  ரொம்ப அமுக்கும். நீங்க கொஞ்சம்  இதோட ஓரத் தையலை மட்டும் எனக்காகப் பிரிச்சுத் தாங்களேன்... அதுக்குள்ள நான் வேகமாப் போய்க் குளிச்சிட்டு வந்திடுறேன்," என்று கெஞ்சினாள்.

அவள் சொன்னதைக் கேட்டுச் சகுந்தலா  தன் உதடுகளைச் சுழித்து  சிரித்தாள். "ஹக்கும்! சைஸ் பெருசாகாம அப்புறம் எப்படி இருக்கும்? நீ இந்த வீட்டுக்கு வந்து இன்னும் ஒரு மாசம் கூட முழுசா ஆகல. அதுக்குள்ள என் வீட்டுக்காரர்  , என் மகன் தினேஷும் உன்னை மாத்தி மாத்தி   வச்சு   பிசைஞ்சு சாறை எடுத்திருக்காங்க. அவங்க கைகள்ல மாட்டி   கன்னாபின்னா ன்னு பிசைஞ்சா, அந்தப் பழம் அப்புறம் பெருசாகாம என்ன பண்ணும்?" என்று தன் கணவனும் மகனும் வைதேகியுடன் இந்த இருபது நாளில் நடத்திய  காம ஆட்டத்தை நாசுக்காகச் சொல்லி  கிண்டலடித்தாள்.

ஆனால் வைதேகி அதைக்கேட்டு அஞ்சவில்லை, மாறாகக்  வெட்கப்பட்டுக்கொண்டே பதிலடி கொடுக்கத் துவங்கினாள். "ஏன் அண்ணி... எடுத்த உடனே உங்க வீட்டு ஆம்பளைங்களை மட்டும் குறை சொல்லுறீங்க? இந்த வீட்டு ஆம்பளைங்கதான் அப்படி வக்கிரமா அலையுறாங்கன்னா, உங்களை மாதிரி இருக்குற பொம்பளைங்களை பத்தி நான் சொல்லவா வேணும்? நீங்களும் வஞ்சனாவும்  என்ன என்னனா பண்ணுனிங் ன்னு சொல்லவா வேணும் " என்று சகுந்தலாவைப் பார்த்துப் பதிலுக்குக் கண் அடித்துக் கிண்டலடித்தாள்.

சகுந்தலா அத்தை தன் பட்டு முந்தானையை லேசாக இழுத்துவிட்டு, "என்ன பண்ணச் சொல்றே வைதேகி? உனக்கும் கிட்டத்தட்ட என் வயசுதான் ஆகுது. ஆனா, உன்னோட இந்த  சைஸ் எல்லாம் இன்னும்  இளமையா, கச்சிதமா இருக்கு. அப்படி இருக்கும்போது இந்த வீட்டு எங்க கைகள் மட்டும் சும்மா இருக்குமா என்ன ? இப்போ கூட பாரு, உள்ள பிரா போடாம  உன்னோட அந்த ரெண்டு முலைகளும் எப்படியடி விறைப்பா முறைச்சுப் பார்க்குது!" என்று பச்சையாகப் பேசினாள்.

அப்படிப் பேசிக்கொண்டே, சகுந்தலா சற்றும் எதிர்பாராத வேளையில் தன் கையை நீட்டி, வைதேகியின் அந்தப் பருத்த  முலையை "பாம்... பாம்" என்று ஒரு பஞ்சுத் தலையணையை அமுக்குவது போலத் தன் உள்ளங்கையால் அமுக்கி   குறும்பு செய்தாள். அவளது கை பட்டதும் வைதேகியின்  நரம்புகள் அனலாகச் சிலிர்த்தன.



"ஆஆ... அண்ணி! கையை எடுங்க அண்ணி... என்ன இப்போ நீங்களுமா ஆரம்பிச்சிட்டீங்க!" என்று வைதேகி செல்லமாகக் கூச்சலிட்டபடி, இரண்டு அடி பின்னாடி சென்று தன் கைகளால் அவளது கையைத் தட்டிவிட்டாள். அவளது முகம் வெட்கத்தால் அப்படியே    சிவந்து போனது.

"சரி... சரி... லேட் பண்ணாதே, குடு அந்த ஜாக்கெட்டை.    தையலைப் பிரிச்சுத் தர்றேன்," என்று அந்தச் சிவப்பு நிறப் பிளவுஸைத் தன் கையில் வாங்கிக் கொண்டாள் சகுந்தலா. அதன் பட்டுத் துணியின் மென்மையை ரசித்தபடி, வைதேகியின் முன்னழகின் பிரம்மாண்டத்தை மனதிற்குள் கணித்தாள்.

பிளவுஸைக் கையில் வாங்கிய சகுந்தலா, வைதேகியின் அந்தப் பருத்த மார்பழகின் அளவை மனதிற்குள் துல்லியமாகக் கணித்தபடி, ஜாக்கெட்டின் உள்பக்க ஓரத் தையலைத் தன் விரல்களால் மெதுவாகத் தடவிப்பார்த்தாள். "எனக்கு என்னமோ இதோட ஒரு தையலைப் பிரிச்சு விட்டா மட்டும் போதாதுன்னு தோணுது வைதேகி. உன்னோட இந்த  சைஸுக்கு அதுவும் பத்தாது," என்று ஜாக்கெட்டின் தையல் அமைப்பை ஆராய்ந்தாள்.

"எதுக்கும் கொஞ்சம் இரு, நான் இதோட ரெண்டு தையலையுமே சேர்த்துப் பிரிச்சுவிடுறேன். அப்புறமா நீ இதைப் போட்டுப் பார்த்துட்டு   சொல்லு,  

"சரி அண்ணி, நீங்க அதைப் பிரிங்க... அதுவரைக்கும் இந்தக் கட்டில்லயும் தரையிலயும் அலங்கோலமாகக் கிடக்கிற துணியை எல்லாம் நான் மடிச்சு அலமாரிக்குள்ள உள்ள வைக்கிறேன்," என்று அங்கே சிதறிக்கிடந்த பட்டுச் சேலைகளை ஒவ்வொன்றாக எடுத்து வைதேகி மடிக்க ஆரம்பித்தாள். சகுந்தலா அத்தை அங்கே சோபாவில் அமர்ந்து, அந்தச் சிவப்பு ஜாக்கெட்டின் தையலை விறுவிறுவெனத் ஊசியால் பிரிக்க ஆரம்பித்தாள்.

 மேலே தன் படுக்கையறையில், விவேக் குளித்து முடித்துவிட்டு அந்தப்  ஆளுயரக் கண்ணாடி முன்பு  வந்து நின்றான். தன் உடம்பைத் துடைத்துவிட்டு, ரேகா அவனுக்காக அன்போடு எடுத்து வைத்திருந்த அந்த   பட்டுச் சட்டையையும், தங்கக் கரை பார்டர் போட்ட பட்டு வேட்டியையும் எடுத்து மிகவும் நேர்த்தியாக உடுத்திக் கொண்டான்.

தன் தலையை அழகாக வாரி, முகத்தைச் சரிசெய்து கண்ணாடியில் தன்னைத் தானே ஒருமுறை திருப்தியோடு பார்த்துக் கொண்டான். "என்னதான் நம்ம ஊர்ல விதவிதமா மாடர்ன் டிரஸ் போட்டாலும், நம்ம பாரம்பரியத் தமிழ் மரபுப்படி பட்டுச் சட்டையும் வேட்டியும் கட்டுனாத்தான்யா உடம்புக்கும் மனசுக்கும் ஒரு தனி கெத்து,   கிடைக்குது!" என்று தனக்குள்ளேயே பெருமையோடு சந்தோஷப்பட்டுக் கொண்டான்.

தன் தோற்றப் பொலிவோடு, முகத்தில் ஒரு புதிய புன்னகை ததும்ப, பட்டு வேட்டியின் சலசலப்பு சத்தம் கேட்க அவன் மாடிப் படிகளில் இருந்து மெதுவாகக் கீழே இறங்கி வந்தான். அவன் ஒவ்வொரு படியாக இறங்கி வரும்போது, அந்த ஆடம்பர மாளிகையின் ஹால் பகுதி முழுவதுமாக வாசனை மிகுந்த சாம்பிராணி புகைமண்டலமாக  தெய்வீகமாகக் காட்சியளித்தது.

  

அந்தச் சாம்பிராணியின் நறுமணம் வீடு முழுக்க நிறைந்து கிடக்க, அதைத் தன் நாசிக்குள் ஆழமாகச் சுவாசித்துக் காற்றை உள்ளே இழுத்தான் விவேக். "எப்பா... என்ன ஒரு நறுமணம்! மனசுக்கு அவ்ளோவு அமைதியா இருக்கு. அப்படியே ஏதோ ஒரு பெரிய பழமையான கோயிலுக்குள்ள நுழைஞ்ச மாதிரி ஒரு ஃபீல் கிடைக்குதே!" என்று வியப்போடு தனக்குள்ளேயே முணுமுணுத்துக் கொண்டான்.

அவன் வியந்து நின்ற அந்த விநாடியில், அங்கே பரவிக் கிடந்த சாம்பிராணி புகையைக் கிழித்துக் கொண்டு, ஒரு கையில் மங்கலகரமான ஆரத்தி தட்டுடனும், மறு கையில் சாம்பிராணி கரண்டியுடனும் அவன் முன்னால் ஒரு பேரழகி வந்து நின்றாள். அவள் வேறு யாருமல்ல, அவனது செல்லத் தங்கை திவ்யாதான்.



அவளைக் கண்டதும் விவேக் அப்படியே மேலிருந்து கீழ் வரை பார்த்து மிரண்டு, ஒரு நொடி ஸ்தம்பித்துப் போய் நின்றான். அவனால் தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. எப்பொழுதுமே வீட்டில் அரைகுறைச் சுடிதாரில் சுற்றி வருபவள், துப்பட்டாவைக் கூடச் சரியாகப் போடாமல் எப்போதும் தன்னிடம் வம்பு வளர்த்து மல்லுக்கட்டியவளா இவள் என்று அவனது மூளை யோசித்தது.

ஏன், நேற்று இரவு வரை கூட இந்த மாளிகைக்குள் எல்லாரும் பார்க்கும் படி, தன் வெள்ளைத் தொடைகள் அப்பட்டமாகத் தெரியும் அளவுக்கு மிகக் கவர்ச்சியான மினி ஸ்கர்ட்டுடன்   சுற்றித் திரிந்தவளா இவள் என்று அவனது வாய் ஆச்சரியத்தில் தானாகவே பிளந்தது. அவளது இந்தத் திடீர்  மாற்றம் அவனுக்குப் பெரும் அதிர்ச்சியைத் தந்தது.

ஏனெனில், திவ்யா இன்று   தமிழ்நாட்டுப் பெண்ணுக்கே உரிய அந்தப் பாரம்பரியமான பட்டு அரைத் தாவணியை    லட்சணமாக உடுத்தியிருந்தாள். தலை நிறைய நறுமணம் வீசும் மல்லிகைப் பூவைச் சூடி, நெற்றியில் மங்கலகரமான சந்தனப் பொட்டும் குங்குமமும் வைத்து, ஒரு தெய்வீகப் பிறவி போல அத்தனை அழகாகக் காட்சியளித்தாள்.

விவேக் தன்னைத் தேவாமிர்த தரிசனம் காண்பது போல வெறித்துப் பார்ப்பதைக் கண்ட திவ்யா, "என்ன அண்ணா... அப்படியே வாயைப் பிளந்துட்டுப் பார்த்துட்டே இருக்கே?  என்று தன் காந்தக் குரலில் நளினமாகக் கேட்டாள்.

தங்கையின் கேள்விக் கணைகள் அவனது காதில் விழுந்தாலும், அவளது அந்த அசாத்தியமான பேரழகின் மயக்கத்தில் இருந்த அவனது மூளைக்கு அது உடனடியாகப் போய்ச் சேரவில்லை. அவன் இன்னும் அதே ஆச்சரியத்தில் அவளது ஒட்டுமொத்த அழகையும் அணு அணுவாக ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்  

அவள் அணிந்திருந்த அந்தத் தாவணி உடை, அவளது இடுப்பில் இருந்து மார்பு வரை எந்த இடத்திலும் துளியும் சதைப்பகுதி வெளியே தெரியாதவாறு,  அவ்ளவு நேர்த்தியாகவும் ஒழுக்கமாகவும் அவளது உடம்பை மூடி  அவளை ஒரு குடும்பப் குத்துவிளக்காகக் காட்டியது.

விவேக் இன்னும் சிலையாக நிற்பதைக் கண்டு, திவ்யா தன் கையில் இருந்த தட்டை லேசாக நகர்த்தி, அவனது முகத்திற்கு நேரே தன் விரல்களால் "டக், டக்" என்று சத்தமாக ஒரு சொடுக்குப் போட்டாள். "என்ன அண்ணா ஆச்சு உனக்கு? எங்கே தொலைஞ்சு போயிட்டே?" என்று சிரித்துக் கொண்டே கேட்டாள்.

அவளது சொடுக்கு சத்தத்தில் சுயநினைவுக்கு வந்த விவேக், "ஆ... திவ்யா! நிஜமாவே சொல்றேன், இந்தத் தாவணி டிரஸ்ல நீ  சூப்பரா இருக்கேடி. உன்னோட இந்த அழகைப் பார்த்தா எனக்கே என் கண்ணே பட்டுரும்போல இருக்கு,  லட்சணமா இருக்கே என் தங்கம்!" என்று மிகவும் குழைவாகப் பாராட்டினான்.

அவனது பாராட்டுதலைக் கேட்டதும் திவ்யா, "ஹா... ஹா... ஹா..." என்று தன் பற்கள் தெரிய அலாதியாக, மென்மையாகச் சிரித்தாள். "என்ன அண்ணா நீ...  தங்கச்சியவே இப்படி  சைட் அடிக்கிறியா?" என்று  குறும்போடு அவனிடம் நக்கலாகக் கேட்டாள்.

"ச்சி... போடி  !" என்று விவேக்  வெட்கப்பட்டு  அவளது கையில் இருந்த அந்த ஆரத்தி தட்டின் நடுவே இருந்த திருநீற்றை  தன் கையில் எடுத்து, தன் நெற்றியில்  பக்தியோடு பூசிக்கொண்டான்.

  

அவன் விபூதி பூசி முடித்ததும், திவ்யா அவனிடம் ஒரு கள்ளப் புன்னகையை உதிர்த்துவிட்டு, தன் கையில் இருந்த அந்தச் சாம்பிராணி தட்டோடு மெதுவாக நகர்ந்து, அங்கே இருந்த புகைக் கூட்டத்திற்கு நடுவே ஒரு மாய மோகினி போல மீண்டும் மறைந்து சென்றாள்.

விவேக்குக்கு இன்று காலை முதலே தன் மனதுக்கு எல்லாமே  பிடிச்ச விஷயங்களாகவே வரிசையாக நடப்பது போல் ஒரு நல்ல ஃபீல் இருந்தது. வீட்டின் இந்தத் தெய்வீகமான சாம்பிராணி மணம், தன் செல்லத் தங்கையின் இந்த உன்னதமான பாரம்பரியத் தாவணி தரிசனம் என அனைத்தும் அவனது உள்ளத்துக்குள் ஒரு மாபெரும் சந்தோஷத்தையும் நிம்மதியையும் அள்ளித் தந்தது.

 மாமனார் ஜெகதீஷும்  வனஜாவும், சமையலறையில் அத்தை சகுந்தலாவும் அப்பா பிரபாகரனும் தனக்கு முன்னால் நடத்திய அந்த அநாகரீக வக்கிர லீலைகளின் நிழல் கூடத் தெரியாமல், இந்த அப்பாவி  விவேக் தன் குடும்பத்தின் போலிப் புனிதத்தை நினைத்து  பெருமையோடு பண்ணை வீட்டுப் பயணத்திற்குத் தயாராகி நின்றான்!


அதே வேலையில், சகுந்தலா  சோபாவில் அமர்ந்து தன்னிடம் இருந்த அந்தச் சிவப்பு நிறப் பட்டு பிளவுஸின் ஓரத் தையல்களை விறுவிறுவெனப் பிரித்து முடித்தாள். தையலைப் பிரித்துவிட்டு, "இந்தா  வைதேகி, நல்லா லூஸ் பண்ணிட்டேன்," என்று அதை வைதேகியிடம் நீட்ட, வைதேகியும் தன் அறையின் கட்டிலிலும் தரையிலுமாகச் சிதறிக்கிடந்த பட்டுச் சேலைகளை எல்லாம் ஒரு வழியாக அழகாக மடித்து அலமாரிக்குள் வைத்துவிட்டு, அதைத்   வாங்கிக்கொண்டாள்.



ஜாகெட்டின் தையல்களைப் பார்த்த வைதேகி, "அப்பாடா... ரொம்ப தேங்க்ஸ் அண்ணி! இது அப்படியே இருக்கட்டும்... நான் முதல்ல பாத்ரூம்குள்ள போய்க் குளிச்சிட்டு வந்து, அப்புறமா  இதை ஒரு தபா போட்டுப் பார்த்துட்டுச் சரியா இருக்கான்னு சொல்றேன்," என்று  சகுந்தலாவிடம் கூறினாள்.

[David2025]

ஆனால் சகுந்தலா  அதற்குச் சம்மதிக்கவில்லை. "அம்மாடி வைதேகி! நீ இப்போ பாத்ரூம்குள்ள போயி  நிதானமாக் குளிச்சிட்டு வெளிய வர்ற வரைக்கும் என்னால இங்கேயே வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்க முடியாதுடி. மணி ஏற்கனவே ஒன்பதாகப் போகுது... பேசாம இப்போவே என் முன்னாடியே இதை ஒரு தடவ போட்டுப் பார்த்துட்டு, அதுக்கப்புறமா நீ சமத்தாக் குளிக்குற வேலையைப் பாரு," என்று கறாராகக் கட்டளையிட்டாள்.

வைதேகியும் சில நொடிகள் யோசித்துவிட்டு, "ஹ்ம்ம்... நீங்க சொல்றதும் ஒரு வகையில சரிதான் அண்ணி. அப்புறம் குளிச்சு முடிச்சதுக்குத் அப்புறம் டைட்டா இருந்தா மறுபடியும் பிரிச்சிட்டு இருக்கணும்," என்று சம்மதித்தாள். அப்படிச் சொல்லிக்கொண்டே, தன் இடுப்பில் சொருகியிருந்த சேலையின் முந்தானையை அப்படியே தளர்வாகக் கீழே சரியவிட்டவள், சிறிதும் கூச்சமின்றிச் சகுந்தலாவின் கண்ணெதிரே தன் பிளவுஸின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்க்க ஆரம்பித்தாள்.

அவள் தன்  விரல்களால் அந்த ஜாக்கெட்டின் முன் கொக்கிகளை "பட்... பட்... பட்..." என அவசரமாக அவிழ்க்க அவிழ்க்க, உள்ளே இருந்த அவளது  செலுத்த - பப்பாளி முலைகள் இரண்டும் அந்தத் துணியின் இறுக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, திமிறிக்கொண்டு விறுவிறுவென வெளியே எட்டிப்பார்த்தன.  

 

அவள் தன் ஜாக்கெட்டின் அந்தப்   கடைசி கொக்கியையும் அவிழ்த்துவிட்டாள், அவ்வளவுதான்! உள்ளே அவள்  பிரா  போடாமல்   இருந்ததால், இருபுறமும் இருந்த அந்த இரண்டு பப்பாளி முலைகளும்  எந்த , தடையின்றித் துள்ளிக்கொண்டு அப்படியே வெளியில் குதித்து விழுந்தன.



அவளது அந்தப் பேரழகைக் கண் இமைக்காமல்  பார்த்துக் கொண்டிருந்த சகுந்தலா  , உள்ளுக்குள் காம வெறி உசுப்பத் தன் தொண்டைக்குள் இருந்த எச்சிலை "மடக்"கென்று பலமாக விழுங்கினாள். வைதேகியின் அந்தப் பருத்த மார்பகங்களின் அளவு, சகுந்தலாவின் கண்ணைக் கூசச் செய்து, அவளது பெண்மைக்கே ஒரு விசித்திரமான நடுக்கத்தைக் கொடுத்தது.

"இவளுக்கு மட்டும் இந்த வயசுலயும் முலைகள்  கீழே தொங்கவே இல்லை போலயே! இவ்வளவு பெருசாவும்,  இருந்தும் கூட, இன்னும் நல்லா விறைப்பா, இரும்புத் தடி மாதிரி கும்ம்னு நிமிர்த்துட்டு நிக்குதே!" என்று வைதேகியின் அந்த இளமை வளைவுகளைப் பார்த்துச் சகுந்தலா அத்தை உள்ளுக்குள் கொஞ்சமாகப் பொறாமை கொண்டாள்.



வைதேகியின் அந்தப்   முலைகளின் நடுவே,  பருத்துத் தடித்தக் கரிய நிறக் காம்புகளும், அதைச் சுற்றிப் படர்ந்திருந்த அந்த அகலமானக் கறுத்த வட்ட வளையமும்    விறைத்து நின்று காட்சியளித்தன. அந்தப் பால் வெள்ளை நிறத் தேகத்திற்கு அந்த கறுப்பு நிறக் காம்புகளின் புடைப்பு, சகுந்தலாவின் காமக் கண்களுக்கு  வக்கிர விருந்தாக அமைந்தது.

வைதேகி   பிளவுஸை முழுமையாக அவிழ்த்துவிட்டு, அதை அந்த மெத்தை பெட்டின் மீது ஓரமாக விசிறி அடித்தாள். அவள் உடம்பை வளைத்து அப்படி வீசிய போது,   அவளது   முலைகள் இரண்டும்   குலுங்கின. பின், சகுந்தலா  தையலைப் பிரித்துக் கொடுத்த அந்தப் புதிய சிவப்பு நிறப் பட்டு பிளவுஸைத் தன் கைகளில் எடுத்து, விறுவிறுவெனத் தன் கைகளை ஜாக்கெட்டின் கைகளுக்குள் நுழைத்துப் போட முயன்றாள்.

அவள் தன் பருத்த மார்பகங்களை அந்தச் சிவப்பு ஜாக்கெட்டுக்குள் திணித்து, அதன் முன் கொக்கிகளைப் போட முயன்ற அந்த அடுத்த நொடி... அறையின் கதவு "பட்டென"  திறக்கப்பட்டு யாரோ ஒரு ஆம்பளை வம்படியாக உள்ளே நுழைந்தான்! கதவு திறந்த சத்தம் கேட்டு அந்த அறையின்   ஒரு நிமிடம் அப்படியே உறைந்து போனது.

திடுக்கிட்டுப் போன வைதேகி, ஒருவேளை  தன் மகன் விவேக் தான் தங்களைக் கவனித்துவிட்டு உள்ளே வந்திருப்பானோ என்று பயந்து நடுங்கினாள். தன் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் அவிழ்த்து, அப்பட்டமாகத் திறந்து கிடக்கும் தன்  முலைகளை அவனிடமிருந்து மூடி மறைப்பதற்காக, சற்றும் யோசிக்காமல் அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த சகுந்தலா  உடம்பிற்குப் பின்னாடி நைஸாகப் பதுங்கிக்கொண்டாள்.

  

ஆனால், அந்த  அறைக்குள் விறைப்போடு நுழைந்தது விவேக் இல்லை; மாறாக, சகுந்தலா அத்தையின்  மகனான தினேஷ் தான் அங்கே வந்திருந்தான். கதவைத் திறந்து கொண்டு வந்தவனைப் பார்த்ததும், அது விவேக் இல்லை என்பதை உறுதி செய்த சகுந்தலாவும் வைதேகியும் ஒரு  நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டனர்.

"டேய் தினேஷ்... நீதானாடா அது!  கதவை இப்படித் திறந்துட்டு வர்றியே... நானும் விவேக்  வந்துட்டான்னு நினைச்சு  பயந்தே போய்ட்டேன்டா!" என்று வைதேகி சகுந்தலாவின் பின்னாடிருந்து மெதுவாகத் தன் உடம்பை அசைத்து முன்னால் வந்தாள். அவன் ஏற்கனவே தன்னை பல தடவை அனுபவித்திருக்கிறான்  என்ற தைரியத்தில் அவளுக்குள் இருந்த பயம் நீங்கியது.

சகுந்தலாவின் பின்னால் இருந்து வைதேகி வெளிப்பட்ட அந்த விநாடியில், தினேஷின் காமக் கண்கள் நேராக அவளது மார்பகங்களின் மீதுதான்  வந்து விழுந்தன. அவசர அவசரமாக அவள் மாட்டியிருந்த அந்தச் சிவப்பு நிறப் பட்டு பிளவுஸின் கொக்கிகள் எதுவும் இன்னும் போடப்படாததால், அவளது ஒட்டுமொத்த முன்னழகும் அவனது பார்வைக்கு  விருந்தாக மாறியது.



தினேஷ் தன் எச்சிலை விழுங்கியபடி, வைதேகியின் அந்தப் பருத்த பப்பாளி முலைகளைத் தன் காமக் கண்களால் அ  வெறித்துப் பார்த்தான். அந்தச் சிவப்பு ஜாக்கெட்டின் ஓரங்கள் இருபுறமும் விலகி நிற்க, அவளது அந்தப்  முலைகளின் கறுத்த காம்புகள்   பிளவுஸின் துணிக்கு பின்னால் பாதியளவு மறைந்தும், பாதியளவு வெளியேயும்  எட்டிப்பார்த்துக் கொண்டிருந்தன.

அவளது அந்தப் பால் வெண்மையான சதைப்பகுதியும், அந்தப் பெரிய கறுத்த வட்ட வளையத்தின் சில பகுதிகளும் ஜாக்கெட்டின் இடுக்கின் வழியே  விறைப்பாக அவனுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.  அவளது மார்பின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான செழுமையும், கும்மென்ற விறைப்பும் தினேஷின் ஆண்மையை நொடிப் பொழுதில் அடியோடு நிலைகுலைய வைத்தது.

தன் அம்மாவின் முன்னிலையிலேயே, வைதேகியின் அந்தப் பழுத்த மார்பழகைப் பார்த்த தினேஷின் முகத்தில் ஒரு கள்ளத்தனமான வக்கிரப் புன்னகை படர்ந்தது. "ஆஹா... விடியற்காலையிலேயே என்ன ஒரு  தரிசனம் !" என்று அவன் தன் கைகளைத் தேய்த்தபடி, அவளது முலைகளின் அசைவையே தன் கண்களால் விழுங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

வைதேகி அவன் பார்ப்பதை உணர்ந்தாலும், தன் ஜாக்கெட்டை மூடாமல், "டேய் தினேஷ்... அப்படியே வெறித்துப் பார்க்குறே? சீக்கிரம் ரெடி ஆகு ... நான் பாத்ரூம்குள்ள போய்க் குளிக்கணும்," என்று தன் பருத்த முலைகள் குலுங்க அவனிடம் குழைந்தாள்.  

  தினேஷோ காம வெறி தலைக்கேறி, "ஆமா அத்தை... உங்களை இப்படிப் பார்த்து ரொம்ப நாள் ஆச்சு!" என்று தன்  கையை நீட்டி, அவளது அந்தச் சிவப்பு பட்டு பிளவுஸின் வழியே அப்பட்டமாகத் திறந்திருக்கும் முலைகளைப் பிடிப்பதற்காக ஆசையோடு முன்னேறினான்.

 

அவன் கையை நீட்டிய அடுத்த விநாடி, அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த அவனது  தாய் சகுந்தலா  அவனது கையில் "சுள்ளென" ஒரு அடி அடித்தாள். "டேய் தினேஷ்! இப்போ மணி என்னாகுதுன்னு உனக்கு அறிவு இருக்காடா? அவளே இப்போதான் ஒருவழியா நான் தையலைப் பிரிச்சுக் கொடுத்த பிளவுஸைப் போட்டுப் பார்த்துட்டு, அவசரமாப் பாத்ரூம்குள்ள குளிக்கப் போறா. இந்த நேரத்துல இங்க வந்து அவகிட்ட அங்கயும் இங்கயும் கையை வச்சு எதாவது வம்பு பண்ணுனே, உன்னோட விரலை அடியோட துளைச்சிருவேன், ஜாக்கிரதை!" என்று தன் விரலை நீட்டி மகனை உக்கிரமாக எச்சரித்தாள்.

அம்மா அப்படி ஆக்ரோஷமாக அடித்ததும், தினேஷ் தன்  ஆசையை அடக்க முடியாமல் சோகமாகத் தன் கையைப் பின்வாங்கிக் கொண்டான். தினேஷின் அந்த ஏமாற்றமான முகத்தை  பார்த்த வைதேகி, தன் குலுங்கும் முலைகளைச் மறைத்தபடி "புளக்" என்று தன் வாயைப் பொத்திக்கொண்டு   சிரித்துவிட்டாள்.

தினேஷ் தன் அம்மாவைப் பார்த்து  பாவமாகத் தன்  ஆதங்கத்தை கொட்டத் தொடங்கினான். "அம்மா... இது உனக்கே நியாயமா சொல்லு? நான்   அவசர வேலைக்காக ஒரு வாரம் வெளியூர் போயிருந்ததால என்னால எதையும் பண்ண முடியாம  பட்டினியா கிடந்தேன். சரி, வேலை முடிஞ்சு வீட்டுக்கு வந்ததும் எல்லாரையும் வச்சு வழக்கம் போல ஜாலியா பண்ணிக்கலாம்னு நினைச்சா, அதுக்குள்ள  விவேக்  இங்க வந்துட்டான்னு சொல்லி என் ஆசை எல்லாத்துக்கும் தடா பண்ணி வச்சிட்டீங்க!" என்று  குமுறினான்.

"சரி, விவேக் பயத்தால உங்களையெல்லாம் தொட முடியலனாலும், என்  பொண்டாட்டி வனஜா  வச்சு என் பசியைத் தீர்த்துக்கலாம்னு பார்த்தா, அவளுக்குக்  நாலு நாளா பீரியட்ஸ்  ஆகிக் கிடக்கு. இன்னைக்குத்தான் அவளுக்கு உடம்பு சரியாகி வீட்டுக்குத் தலைக்கு ஊத்தியிருக்கா, சரி இன்னைக்கு அவளை வச்சு ஆரம்பிக்கலாம்னு பார்த்தா, நீங்க எல்லாரும் சேர்ந்து இன்னைக்குப் பண்ணை வீட்டுக்குக் கிளம்புறீங்க! என்ன பார்த்தா உனக்குக் கொஞ்சமாவது பாவமா தெரியலையா  ? எனக்குன்னு ஆசை, பசி எல்லாம் இருக்காதா?" என்று  ஏக்கத்தோடு பாவமாகச் சொன்னான்.

தினேஷ்  காமப் பட்டினியைப் பற்றிப் பேசியதைக் கேட்டு, சகுந்தலா அத்தையும் வைதேகியும் உண்மையாலுமே மனதுக்குள் சோகமானார்கள். அந்த  மாளிகையின்  விதிகளின்படி, தங்களுக்குள் வக்கிரமாக உறவு கொள்வதற்கு மட்டுமே எந்தவொரு தடையும் எப்போதும் இருந்தது இல்லை. யாருக்கு யாருடன் இஷ்டமோ, அவர்கள் அனைவரும் முழுமனதோடு தங்களின் காமப் பசியைத் தீர்த்துக் கொள்வார்கள்.

ஆனால் பாவம், தினேஷ் தன் அவசர வேலைக்காகப் பத்து நாட்களாக வெளியூர் சென்றிருந்ததால் அவனால் யாரையும் பதம் பார்க்க முடியாமல் போய்விட்டது. அவன் வந்த உடனேயே ஒழுக்கத்தின் சிகரமான விவேக்கும் இந்த வீட்டிற்குள் வந்துவிட்டான். ஒரு நாளைக்கு எப்படியாவது ஒரு பெண்ணின் அந்தரங்கத்தைப் பதம் பார்த்துப் பழகிய ஒரு காம மிருகம், கடந்த பத்து நாட்களாகச் சொட்டுச் சாறு கூட இல்லாமல் பட்டினியாகக் கிடப்பதை அந்த இரண்டு பொம்பளைகளும்  சோகமாக உணர்ந்தார்கள்.

சகுந்தலா  தன் மகனின் நிலையைப் புரிந்து கொண்டு, அவனது அருகே வந்து அவனது கன்னத்தை மென்மையாகத் தன் கைகளால் வருடினாள். "பாவம்டா என் செல்லப் புள்ள! பெத்த தாயா நானே இந்த வீட்டுல உனக்கு முன்னாடி அம்புட்டு லட்சணமா இருந்தும் கூட, இந்த விவேக் பயத்தால உன்னோட அந்த  ஆசையை உடனே நிறைவேற்றி வைக்க முடியாமக் கைக்கட்டி நிக்கிறேனே," என்று தன் பாசத்தைக் காமமாக வெளிப்படுத்தினாள்.



அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த வைதேகியும் தன் ஜாக்கெட்டை லேசாக மூடியபடி, "ஆமா அண்ணி...  விவேக்  மட்டும் நம்ம வீட்டுக்கு வராமல் இருந்திருந்தால், எப்போவும் போல நீங்க எல்லாரும் தினேஷ் கூடச்    சந்தோஷமா இருந்திருப்பீங்க. அவனுக்கும் இந்த மாதிரிப் பத்து நாள் பட்டினி கிடக்குற நிலைமை வந்திருக்காது," என்று  சொல்ல 

சகுந்தலா அத்தை உடனே வைதேகியைப் பார்த்து, "சே... என்ன வைதேகி நீ அப்படிப் பேசிட்டே? என்னதான் இருந்தாலும் அவனும் நம்ம வீட்டுப் பிள்ளைதானே, அவனையும் நாம நம்ம  வலைக்குள்ள கொண்டு வரத்தான் போறோம்," என்று கூறினாள். பின் தன் மகன் தினேஷ் பக்கம் ஆசையோடு திரும்பியவள், "டேய் கண்ணா... இன்னும் கொஞ்ச நாள் மட்டும் பொறுத்துக்கோடா செல்லம்.   காரியத்தை முடிச்சதும், எல்லாரும் நம்ம பழையபடி  சந்தோஷமா, ஜாலியா இருக்கலாம்," என்று அவனது கன்னத்தை  வருடியபடி ஆறுதல் கூறினாள்.

சோகமான முகத்துடன் அந்த அறையை விட்டு வெளியே போக எத்தனித்த தினேஷை, "தினேஷ்... ஒரே ஒரு நிமிஷம் நில்லுடா!" என்று தன் காந்தக் குரலில் தடுத்தாள் வைதேகி.

அறை வாசல் வரை சென்றவன், அவளது அழைப்பைக் கேட்டு ஆச்சரியத்துடன் தன் முகத்தைத் திருப்பிப் பார்த்தான். அவனது  கண்கள் இன்னும் அவளது அந்தச் சிவப்பு பட்டு பிளவுஸின் வழியே அப்பட்டமாகத் திறந்திருக்கும் முலைகளையே வெறித்துக் கொண்டிருந்தன.

வைதேகி அவனது பார்வையின் தகிப்பைப் புரிந்து கொண்டு, "முதலில் அந்த  கதவை நல்லா சாத்திட்டு, இப்படி என் முன்னாடி வா ," என்று அலாதியான  குறும்போடு கூறினாள்.

தினேஷும் சற்றும் தாமதிக்காமல், கதவை உள்பக்கமாக "டப்"பென்று அடித்துச் சாத்திவிட்டு, தன் விறைத்த வேட்டியின் அசைவோடு மறுபடியும் அவர்கள் இருவரின் முன்னாலும் வந்து  நின்றான்.

வைதேகி அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த சகுந்தலாயையும் தினேஷையும் மாற்றி மாற்றித் தன்  கண்களால் பார்த்தாள். "என் தங்கமான தினேஷ் இப்படிப் பத்து நாளாப் பட்டினியா கிடந்து கஷ்டப்படுவதை என்னால  சும்மா பார்த்துட்டு இருக்க முடியாது அண்ணி," என்று தன் வஞ்சக எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தினாள்.

அப்படியே தினேஷின் பக்கம் திரும்பியவள், "தம்பி தினேஷ்... இப்போ இருக்கிற அவசர சூழ்நிலையில என்னால உனக்கு முழுசா தந்து உதவ முடியாது. ஆனா, இப்போதைக்கு உன்னோட அந்த  சூட்டை கொஞ்சமா குறைச்சு உன்னை சாந்தப்படுத்த   முடியும்," என்றாள்.

தினேஷுக்கு வைதேகி என்ன சொல்ல வருகிறாள் என்பது முழுமையாகப் புரிந்து கொள்வதற்கு முன்னரே,   அவனது காலடிக்குக் கீழே வைதேகி  துணிச்சலாக மண்டியிட்டு அமர்ந்தாள்.

மண்டியிட்டு அமர்ந்த வைதேகி, சகுந்தலாவை நிமிர்ந்து பார்த்து, "அண்ணி... நீங்க மட்டும்  கதவை மட்டும் கொஞ்சம்  பார்த்துக்கோங்க அண்ணி," என்று சொல்லிவிட்டு, தினேஷின் பட்டு வேட்டியின் இடுப்பு முடிச்சின் மேல் தன்  கையை வைத்தாள்.

அவளது அந்த அதிரடியான  செய்கையைக் கண்ட சகுந்தலா அத்தை பதற்றமடைந்து, "ஹே வைதேகி! என்னடி பண்றே  ? ஒருவேளை விவேக் மாப்பிள்ளை   டக்குனு கீழ வந்துட்டான்னா என்ன பண்றது?   என்று எச்சரித்தாள்.

ஆனால் வைதேகி அவளது எச்சரிக்கையைக் காதில் வாங்கிக் கொள்ளவே இல்லை. தினேஷின் பட்டு வேட்டியின் இடுப்பு முடிச்சைத் தன்  விரல்களால் விறுவிறுவென அவிழ்த்து, அவனது வேட்டியை அப்படியே தளர்வாகக் கீழே உருவித் தள்ளினாள்.

"ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல எல்லாத்தையும் நான்  முடிச்சிடுறேன் அண்ணி! அதையும் மீறி  விவேக்  இங்க வந்துட்டான்னா வரட்டும்... அவனுக்கும் இந்த அம்மாவோட உண்மையான அந்தரங்க  என்னன்னு  தெரியட்டும்," என்று  

 சொல்லிக்கொண்டே, வேட்டி கழன்று வெறும் ஜட்டியோடு நின்ற தினேஷின் முன்னால், அவனது அந்த இறுக்கமான ஜட்டியின் இலா ளாஸ்டிக் பார்டரைப் பிடித்து ஒரே இழுப்பாகக் கீழே இழுத்து அவனது விறைப்பை அப்பட்டமாக வெளியாக்கினாள்.



கடந்த பத்து நாட்களாகச் சொட்டுச் சாறு கூட இல்லாமல் விறைத்துக் கிடந்த தினேஷின் அந்த இரும்புத் தடி போன்ற ஆண்மை, ஜட்டியின் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு வைதேகியின் முகத்திற்கு நேரே   துள்ளி விழுந்தது.

வெறும் ஐந்து நிமிஷத்தில் காரியத்தை முடிக்க வேண்டும் என்ற  அவசரத்தில், வைதேகி சற்றும் தாமதிக்காமல், அப்படியே தினேஷின் அந்த இரும்புத் தடி போன்ற ஆண்மையோடு தன் முகத்தை முழுமையாக வச்சு அழுத்திக்கொண்டாள். அவனது காம நரம்புகள் புடைத்து நின்ற அந்த விறைப்பின் மீது தன்  முகத்தைச்  தேய்த்து, அவனது அந்தரங்கச் சூட்டைத் தன் மேனியில் அணுவணுவாக வாங்கினாள்.

அவனது ஆண்மையின் தடிமன் வைதேகியின் பட்டு போன்ற கன்னம், நெற்றி, பவள உதடுகள் என ஒட்டுமொத்த முகத்திலும்  உரசிச் செல்லச் செல்ல  தினேஷுக்குள் இதுவரை பாய்ந்து கொண்டிருந்த சூடான ரத்தம் காம வெறியால்  உக்கிரமாகக் கொதிக்க ஆரம்பித்தது. அவனது இடுப்பு நரம்புகள் விறைத்து, ஆண்மை இன்னும் பல மடங்கு நீண்டு பருத்துத் தடித்தது.



வைதேகி தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டு, அவனது அந்த நீளமான சுண்ணியின் மேல் அடியோடு கவிழ்ந்திருந்தாள். அதன் தகிக்கும் வெப்பத்தையும், அசாத்தியமான நீளத்தையும், அவள் பல நாளாக எதிர்பார்த்திருந்த அந்தப்  தடிமனையும் தன் முகத்தாலும் உதடுகளாலும் அலாதியாக அனுபவித்து உணர்ந்தாள். தன் தேன் சிந்தும் இதழ்களை அவனது ஆண்மையின் மொட்டு நுனியிலிருந்து அடிப் பகுதி வரை  அழுத்தமாகத் தேய்த்துத் தேய்த்து  சுகம் கொடுத்தாள்.

[David2025]

அவளது முகத்தின் மென்மையும், இதழ்களின் உஷ்ணமும் தன் விறைப்பின் மீது  உரசியதும் தாங்க முடியாமல், தினேஷ் தன் இடுப்பை முன்னால் எக்கி, "ஆஆஹ்... வைதேகி அத்தை..."  லேசாகக் காம வெறியுடன் முனகினான். பெத்த தாய் சகுந்தலா அத்தை அங்கே கதவோரம் நின்று விவேக் வர்றானானு கண்காணித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கூடப் பொருட்படுத்தாமல், வைதேகி அவன் மகனின் சுண்ணிக்குத் தன் உதடுகளால் ஆசைதீர முத்தமிட்டு, அந்த  விபரீத லீலையை  தீவிரமாக அரங்கேற்றினாள்!


நேரம் இல்லாததால் வைதேகி சற்றும் தாமதிக்காமல், அவனது அந்த விறைத்த ஆண்மையை லபக்கென்று தன் வாய்க்குள் கவ்விக்கொண்டு  வெறித்தனமாக ஊம்ப ஆரம்பித்தாள். அவளது வாயின் உஷ்ணமும், எச்சிலின் ஈரப்பசையும் அவனது இரும்புத் தடியைச் சுற்றிலும் வசியமாகப் படர, தினேஷ் காமப் போதையின் உச்சிக்கே செல்லத் தொடங்கினான்.

 

"ஆஆ....ஸ்ஸ்ஸ்......" என்று அந்த  அறையிலேயே சுகம் தாளாமல் முனகி முனகி, வைதேகி கொடுக்கும் அந்த  சுகத்தை அணு அணுவமாக அனுபவித்தான் தினேஷ். அவன் முகத்தின் உணர்ச்சிகளை  பார்க்க விரும்பிய வைதேகி, தன் வாயை அவனது சுண்ணியிலிருந்து லேசாக விடுவித்துக்கொண்டு, அப்படியே மூச்சு வாங்கியபடி அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.

"அத்தை... அப்படியேதான் அத்தை... ரொம்ப நாள் ஆச்சு அத்தை இந்தச் சுகத்தைப் பார்த்து... இன்னும் வேகமாப் பண்ணுங்க!" என்று தினேஷ் காமக் கிறக்கத்தில் முனகிக் கொண்டே அவளது தலையைப் பற்றினான்.

வைதேகி அவனது வெறியைப் புரிந்துகொண்டு, மீண்டும் வேகமாக அவனது சுண்ணியைத் தன் வாய்க்குள் போட்டுக்கொண்டு வெறித்தனமாக "சலப், சலப்" என்று முன்னும் பின்னுமாகத் தன் தலையை அசைத்து ஊம்பினாள். அவள் ஊம்ப ஊம்ப அவளது வாயோரம் பெருகி வழிந்த எச்சிலை அப்படியே விழுங்கி, அந்தச் சுண்ணியின் ஆண்மைச் சுவையை அலாதியாக அனுபவித்தாள்.

 

அவளது  நாக்கு அவனது ஆண்மையின் முன் தோலை மெதுவாகப் பின்னுக்குப் புளுத்தி, சிவந்து தடித்திருந்த அந்தச் சுண்ணி மொட்டை ஆசை ஆசையாய் நக்கி நக்கிச் சுவைத்தாள். அதே நேரத்தில், அவளது இடது கை அவனது தடித்த கொட்டைகளை அடியில் இருந்து வருடி வருடி இழுத்துவிட்டுக்கொண்டே இருக்க, அவனது சுண்ணி அவளது மூக்கின் மேல் உரச உரச, அந்த விறைப்பின் அடிப்பாகத்திலும் தன் நாக்கால்  நக்கினாள்.

மீண்டும் அவனது ஒட்டுமொத்த நீளத்தையும் தன் வாய்க்குள் கவ்விக்கொண்டு சப்பி உறிஞ்சினாள் வைதேகி. அந்த ஆக்ரோஷமான அசைவில், அவளது  கூந்தல் முன்னால் வந்து அவளது முகத்தை மறைக்க, தினேஷ் தன்  கரங்களால் அவளது கூந்தலைக் காதலோடு பின்னுக்கு ஒதுக்கிவிட்டான்.

அவள் மண்டியிட்டு விறுவிறுவென ஊம்புவதற்கு ஏற்றாற்போல், அவள் அணிந்திருந்த அந்தச் சிவப்பு ஜாக்கெட்டின் இடுக்கிலிருந்து வெளியே துள்ளிக் குதித்து ஆடும் அவளது அந்தப் பருத்த  முலைகளைத் தினேஷ் தன் எச்சில் ஊறும் கண்களால்   ரசித்தான். வெளிய  விவேக் வந்திருப்பது தெரியாமல்   ,  சகுந்தலா அத்தை காவல் காக்க, அந்த மாளிகையின் வக்கிர அந்தரங்க லீலை  விபரீதமாக அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது!


அவளது  வாய் ஜாலத்திலும் அந்த  சுகத்திலும் தினேஷ் தன்னை முற்றிலும் மறந்தான். அவனது அந்த முரட்டுச் சுண்ணி முன்னும் பின்னுமாக அவளது வாய்க்குள் ஆழமாகப் போய் வெறித்தனமாக வெளிவந்து கொண்டிருந்தது. தன் வாய்க்குள் அவனது அந்தச் சூடான இரும்புத் தடி அசைந்து கொடுப்பதை வைதேகி அணுவணுவாக ரசித்து அனுபவித்தாள். அவளது வாயின் கதகதப்பும், ஈரப்பசையும் அவனை அப்படியே சொர்க்கத்துக்கே அழைத்துச் சென்றது. 

 


தன்  அம்மாவின் முன்னால், தன் தங்கையின் வருங்கால மாமியார் தன் சுண்ணியை வாய்க்குள் கவ்விப் பிடித்திருக்கிறாள் என்ற வக்கிர நினைப்பு அவனது ஆண்மையை நிலைகுலையச் செய்தது.

அந்தச் சுகம் இன்னும் வேண்டும் வேண்டும் என்ற மிருக வெறி அவனுக்குள் ஏறியது. வெறி தலைக்கேறிய தினேஷ், வைதேகியின் தலைமுடியை  பிடித்துக்கொண்டு, அவளது வாய்க்குள் வேக வேகமாக முரட்டுத்தனமாக ஓக்க ஆரம்பித்தான். அவளது வாய் முழுக்க அவனது ஆண்மையின் எச்சிலும் சாறும் இழைந்து வழிய, அவளது கறுத்த காம்புகள் கொண்ட முலைகள் அவனது இடுப்பு அசைவுக்கு ஏற்பக் குலுங்கி ஆடியது.

திடீரென்று அவனது  சுண்ணி  வேகமாய் வந்து, அவளது தொண்டையை "டக்"கென்று முட்டியதும் வைதேகி திணறிப்போய், கண்கள் விரிய  அவனைப் பார்த்தாள். ஆனால் அவனோ அவளைச் சற்றும் நிமிரவிடாமல், அவளது தலையைத் தன் பலமான கரங்களால் இறுக்கிப் பிடித்துக்கொண்டு, அவளது தொண்டை வரை சுண்ணியை விட்டு  முரட்டுத்தனமாய் ஓத்துக்கொண்டே இருந்தான்.



"போதும்..." என்று பீதிகொண்ட கண்களால் வைதேகி தன் வாயை அவனது கோலிடமிருந்து விடுவித்துக்கொள்ளத் தன் தலையை இப்படியும் அப்படியும் அசைக்க முயன்றாள். ஆனால், தினேஷ் தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு, எவ்வித இரக்கமும் இல்லாமல் தன் பத்து நாள் காம வெறியை அவளது  தொண்டைக்குள் காட்டிப் பதம் பார்த்தான். ஒரு பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்புக் கம்பியை வாய்க்குள் விட்டு விட்டு எடுப்பது போல அவனது சுண்ணி அவளது வாய்க்குள் முன்னும் பின்னுமாகப் போய் வந்துகொண்டிருந்தது.

வைதேகிக்கு மூச்சு விடமுடியாமல் தத்தளித்து, அவளது கணக்ளின் ஓரமா  கண்களில் கண்ணீர் முட்ட, தினேஷின் பலமான தொடைகளில் தன் கைகளால் "பளார்... பளார்..." என்று அடித்துத் தடுத்தாள். அவள் வலிக்க வலிக்கக் கத்த நினைத்தாள்; ஆனால் அவனது தடித்த ஆண்மை அவளது  வாயையு அடியோட அடைத்திருந்ததால் அவளால் சத்தமிட முடியவில்லை.

"ம்ம்ம்ம்ம்ம்.... உக்... உம் உம் உம் ம்ம்ம்..." என்று அவளது தொண்டைக்குள் இருந்து திணறல் சத்தம் மட்டுமே வெளிவந்தது. அவளது வாயின் இரு ஓரங்களிலிருந்தும் எச்சில் அனலாக ஒழுகி அவளது  ஜாக்கெட்டையும், அவளது   முலைகளையும் நனைத்தது.   காமப் போரில் படபடவென எம்பின.

அங்கேயே காவல் காத்து நின்று இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த சகுந்தலா அத்தைக்கு வைதேகியின் தத்தளிப்பான நிலையைப் பார்த்து லேசாகப் பாவம் வந்தது. "டேய் தினேஷ்... விடுடா! அவளுக்கு மூச்சுமுட்டுதுடா...  !" என்று பதற்றத்துடன் அவனது தோளில் தன் கைகளால் பலமாக அடித்தாள். ஆனால் அவனோ காம வெறியின் உச்சத்தில் இருந்ததால், அம்மாவின் பேச்சைக் கேட்காமல் விடாமல் அவளது வாயிலேயே ஓத்துக்கொண்டிருந்தான்.

அதே விநாடி, அறையின்  கதவு "பட்டென"  திறந்து கொள்ள, பட்டுச் சட்டையும் வேட்டியுமாக மங்கலகரமான தோற்றத்தில் உள்ளே நுழைந்தான் விவேக்! அவனது திடீர் வருகையால் அந்த மாளிகையின் வஞ்சக அந்தரங்கக் கூத்து கையும் களவுமாகப் பிடிபடும் விபரீத நிலையை எட்டியது!




------------- 

விவேக்கிடம் எப்போதும் கண்ணும் கருத்துமாகப் போற்றிப் பாதுகாத்து வந்த அவனது ஒட்டுமொத்தக் குடும்பத்தின் போலிப் புனிதமும், அந்தப் பரம்பரை ரகசியமும் இன்று அவனது கண்களுக்கு முன்னாலேயே அக்குவேறு ஆணிவேறாக உடையப் போகிறது. ஒழுக்கம், நேர்மை, பத்தினித்தனம் என்று வாழ்ந்து வந்த ஒரு உத்தமப் பிள்ளை, தன் சொந்த அம்மாவும் அத்தையும் ஒரு வக்கிர மிருகத்தோடு சேர்ந்து நடத்தும் இந்த அநாகரீக அந்தரங்க லீலையை நேரில் பார்த்த பிறகு எப்படி ஏற்றுக்கொள்ளப் போகிறான்? இந்த ஆடம்பர மாளிகைக்குள் இப்போது என்ன மாதிரியான மாபெரும் பிரளயமும் விபரீதமும் வெடிக்கக் காத்திருக்கிறது?

இல்லை, எத்தனையோ வஞ்சக வலைகளைப் பின்னிப் பழகிய இந்த வீட்டின் மனிதர்கள், தங்களின் கள்ளப் பேச்சுகளாலும் காமச் சூழ்ச்சிகளாலும் அந்த அப்பாவி விவேக்கை இப்போதும் நைஸாகப் பேசிச் சமாதானம் செய்து தங்களின் வக்கிர வலைக்குள் வீழ்த்தி விட்டார்களா? இந்தத் திகைப்பூட்டும் கேள்விகளுக்கான விடைகளை அடுத்த பதிவில்  காணலாம்!


உங்களுக்கு இந்தக் கதை பிடிச்சிருந்தா, மறக்காம ஒரு லைக் போட்டுட்டு போங்க ப்ரோ ...!! 

[David2025]

நண்பர்களே, தாமதமான பதிவுக்கு மன்னிக்கவும். சொல்லப்போனால் இதோட அப்டேட்டை 3 நாளைக்கு முன்னாடியே எழுதி முடிச்சிட்டேன். ஆனா, AI image-க்காக தீனா ப்ரோவுக்காகக் காத்திருந்தேன். பாவம், அவர் ஏதோ ஒரு வேலையில பிஸியா இருந்தார், இருந்தாலும் எனக்காக இதைச் செஞ்சு கொடுத்தார். நான் மீண்டும் அவரை கஷ்டப்படுத்த விரும்பல நண்பா. எனவே அடுத்தடுத்த பதிவுல படம் இல்லாமலே கதையைப் பதிவிடலாம்ன்னு இருக்கேன். உங்களுக்கு அது ஓகே-வா, இல்ல கொஞ்சம் லேட் ஆனாலும் படத்தோட படிக்க விரும்புறீங்களான்னு தெரியப்படுத்துங்க. நன்றி!

[krishnaid123]

கதையோடு படம் இருந்தால் அது தனி சுகம் இருந்தாலும் அவரையும் தொல்லை செய்யாமல் உங்கள் பதிவை போடுங்கள். அப்டேட்ஸ் காத்து நிற்கும் போது இதனால் லேட் ஆக வேண்டாம்

[Sparo]

அருமையான பதிவு நண்பரே
சிறப்பாக உள்ளது
ஒவ்வொரு வரியையும் ரசனையோடு
எழுதியுள்ளீர்கள்

நண்பரே எனக்கு ஒரு சந்தேகம் உள்ளது விவேக்கிற்கு
ஒரு நாள் உண்மை தெரிய வரும் அப்போது ரேகா குடும்பத்தை
ஏற்று கொள்வானா அல்லது தன்னை ஏமாற்றியதற்காக தன்
குடும்பத்தையும் ரேகாவின் குடும்பத்தையும் பழி வாங்குவானா
அவனின் செயல்பாடுகள் எப்படி இருக்கும்

[Arunkumar7895]

Your story pics is awesome,but presuuring deena bro for this is slightly sad,
Even without the pics also your narration will make tempt
So if he free upload with images,otherwise u can post story itself bro...

[paki6216]

வழக்கம் போல, இன்னொரு ஹாட்டான அப்டேட்........ செம்ம சூப்பர்......... படங்கள் இருந்தால் கூடுதல் பலமே தவிர, படங்கள் இல்லாமல் பதிந்தாலும் அழகு தான்.........

[sankarmaestro]

ஒரு like இல்ல ஓராயிரம் likku கள் போடலாம் இந்த பதிவிர்க்கு,உங்கள் கதைக்காகவே தினமும் எதிர் பார்த்து காத்துக்கொண்டிருந்தேன் தங்கள் கதை எனக்கு ஒரு தவிர்க்க முடியாத ஒன்று,இந்த முழு கதையையும் படிக்க வாய்ப்பு அளித்தால் என வழக்கயின் மறக்கமுடியாத நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகிவிடும்

உங்கள் கதையின் கரு மற்றும் கதையை நகர்த்துக் கொண்டு செல்லும் விதம் உங்கள் அலாதியான வர்ணனைகள் எங்களை பாடாய் படுத்துகிறது.

வைதேகி போர்சன் மிக காமமாய் உள்ளது இந்த கதையில் இதுவரை நான் வைதேகியின் ரசிகன்.

உங்கள் அடுத்த பதிவை சீக்கிரம் போடுங்கள்,

அடுத்த நீண்ட பதிவிர்க்காக வழிமேல் விழி விழி வைத்து காத்திருக்கும் ஒரு காதலனை போல உங்கள் கதையின் காதலானகி விட்டேன் விரைவில் தங்கள் அடுத பதிவை எதிர்நோக்கி உங்கள் ரசிகன்...

[sankarmaestro]

படங்கள் இல்லை என்றாலும் பரவாஇல்லை   உங்கள்கற்ப்பனைகளும் வர்ணனைய்களுமே 
 எங்களுக்கு போதும் எனவே தங்கள் அடுத்த பதிவை விரைவாக போடுவீர்கள் என நம்புகிறேன்.

[Vkdon]

நண்பர்களே, தாமதமான பதிவுக்கு மன்னிக்கவும். சொல்லப்போனால் இதோட அப்டேட்டை 3 நாளைக்கு முன்னாடியே எழுதி முடிச்சிட்டேன். ஆனா, AI image-க்காக தீனா ப்ரோவுக்காகக் காத்திருந்தேன். பாவம், அவர் ஏதோ ஒரு வேலையில பிஸியா இருந்தார், இருந்தாலும் எனக்காக இதைச் செஞ்சு கொடுத்தார். நான் மீண்டும் அவரை கஷ்டப்படுத்த விரும்பல நண்பா. எனவே அடுத்தடுத்த பதிவுல படம் இல்லாமலே கதையைப் பதிவிடலாம்ன்னு இருக்கேன். உங்களுக்கு அது ஓகே-வா, இல்ல கொஞ்சம் லேட் ஆனாலும் படத்தோட படிக்க விரும்புறீங்களான்னு தெரியப்படுத்துங்க. நன்றி!

Avaru kitta kettu eapdi pannanum nu kathukonga bro . Avara disturb pannama neengale pannidalam

[sankarmaestro]

நன்றிகள் பல எங்களுக்காக இந்த கதையை தொடர்ந்ததற்க்கு . நான் படித்த வரையில் உங்களை போன்ற எழுத்தாளரை பார்த்தது இல்லை,

இதற்க்கு மேல் இந்த கதை எப்படி தொடரும் என்று எங்களால் யூகிக்க முடியவில்லை , உங்கள் கற்ப்பனை திறன் அபாரமானது மேலும் உங்கள் வசனங்கள் ஒரு திறக்கதைக்கு சமமாக மயக்கும் வார்த்தைகளும் வரன்னிக்கும் அழகும் எங்களை திக்குமுக்காடச் செய்கிறது . பண்ணைவீட்டு களியாட்டங்களை காண காத்துக்கிடக்கிறோம் .

உங்கள் பணி தொடர மனமார்ந்த நன்றிகள்.