వల్లీ

[Tippubhai]

Valli, Prasad tho romance lo munigipoyina samayam lo, okkasari anukokunda, "Ranga Rao garu... korakakandi... please..." ani mellaga mulgindi. Aa maatalu tanaki teliyakundane bayataki vachchayi. Aa kshanam lo Prasad ki oka vishayam ardham ayyindi Valli manasulo inka Ranga Rao gnapakalu entha balanga unnayo, tana presence ni entha ga miss avuthundo.

Really wonderful thought brother.

[nagababu737]

super upadte icharu what a dream waiting for prasad

[Kangarookanna]

Waiting for your blast sir

[Anubantu]

Waiting for bed room....

[Kangarookanna]

Update ivvandi bro

[Anubantu]

Waiting for the blast?

[MKrishna]

please update

[Kangarookanna]

Update please sir

[Anubantu]

Update...

[venkujkc1984]

7.8 వర్షం రాత్రి - వల్లీ ప్రసాద్ గదిలో 

ఆ రోజు మధ్యాహ్నం 

మధ్యాహ్నం 12 గంటలు. ప్రసాద్ ఆఫీస్ లో తన పనుల్లో బిజీగా ఉన్నాడు. అతని ఫోన్ మోగింది. స్క్రీన్ మీద "రంగారావు గారు" అని కనిపించగానే, ప్రసాద్ ఒక క్షణం ఆగి, లోపల ఒక విధమైన ఉత్కంఠతో కాల్ అందుకున్నాడు.

"హలో, రంగారావు గారు… నమస్తే అండీ" ప్రసాద్ గౌరవంగా అన్నాడు.

"ప్రసాద్! ఎలా ఉన్నావు?" రంగారావు గారి గొంతులో ఒక విధమైన స్నేహపూర్వకమైన ఆత్మీయత, అదే సమయంలో పెద్దరికపు గాంభీర్యం ఉంది. "ఈ రోజు పట్నం వచ్చాను ఒక పని మీద, అదీ మీ ఆఫీస్ దగ్గరే, సరే 
ఒకసారి నిన్ను చూడాలనిపించింది."

"తప్పకుండా రంగరావు గారూ. చెప్పండి నన్ను ఎక్కడ కలవమంటారో" ప్రసాద్ అడిగాడు.

"నీ ఆఫీసుకు దగ్గర్లో ఉన్న 'కృష్ణ' హోటల్ కి మధ్యాహ్నం 1 గంటకు రాగలవా?"

"తప్పకుండా సార్. నేను 1 గంటకు అక్కడ ఉంటాను," అన్నాడు.

"సరే ప్రసాద్. అప్పుడు కలుద్దాం," అంటూ రంగారావు గారు ఫోన్ పెట్టేశారు.

ప్రసాద్ ఫోన్ ని టేబుల్ మీద పెట్టి, ఒక లోతైన ఊపిరి తీసుకున్నాడు. ఆయన ఎందుకు పిలిచారు? వల్లీ గురించి ఏమైనా మాట్లాడతారా? గత కొన్ని రోజులుగా జరిగిన విషయాల గురించి ఏమైనా చెబుతారా? అతని మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు తిరుగుతున్నాయి. కానీ ఒక విధమైన ఉత్సాహం కూడా ఉంది. రంగారావు గారిలాంటి పెద్ద మనిషి తనతో ఇంత సాన్నిహిత్యంగా మాట్లాడటం అతనికి ఒక విధమైన గర్వంగా, భాగ్యంగా అనిపించింది.

మధ్యాహ్నం ఒంటిగంట. ప్రసాద్ హోటల్ లోపలికి అడుగుపెట్టగానే, రంగారావు గారు లేచి నిలబడి, చిరునవ్వుతో ప్రసాద్‌ను హత్తుకున్నారు.

"రా ప్రసాద్... కూర్చో. నువ్వు రావడం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. పని మీద ఊరు వచ్చాను, కానీ నిన్ను చూడాలనిపించి పిలిచాను," అంటూ ప్రసాద్ చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని ప్రసాద్‌ను సోఫాలో కూర్చోబెట్టారు. ఇద్దరికీ భోజనం ఆర్డర్ చేశారు.

కొద్దిసేపు సాధారణ విషయాలు, రంగారావు గారి అన్నయ్య ఆరోగ్యం అక్కడి పనుల గురించి మాట్లాడుకున్న తర్వాత, రంగారావు గారు ప్రసాద్ కళ్ళలోకి లోతుగా చూశారు. అక్కడ ఒక నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.
రంగారావు "ఈ రోజు నిన్ను ఇక్కడికి పిలిచింది ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడడానికి. గత కొన్ని రోజులుగా మన మధ్య జరిగిన విషయాల గురించి... ముఖ్యంగా వల్లీతో నేను గడిపిన సమయం గురించి నా మనసులో ఉన్న మాట నీతో పంచుకోవాలనిపించింది."

ప్రసాద్ గౌరవంగా తల వంచి వింటున్నాడు.

రంగారావు గారు మెల్లగా, "నా స్థాయిలో ఉండి కూడా, నీ భార్య అందానికి మోహపడి, మన మధ్య ఉన్న పరిస్థితిని నా స్వంత కోరికల కోసం వాడుకున్నాను. నేను ఆ సరిహద్దులు దాటడం నీకు మరియు వల్లీకీ ఇబ్బంది కలిగించి ఉండొచ్చు. దీనికి నేను నా మనస్ఫూర్తిగా క్షమాపణ చెబుతున్నాను ప్రసాద్. అదే సమయంలో, నీ అంగీకారానికి, నీ సహకారానికి, నువ్వు చూపిన ఆ విశాల మనసుకు నేను ఎప్పటికీ రుణపడి ఉంటాను."

ప్రసాద్ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. అతను మెల్లగా తలెత్తి, "రంగారావు గారు... నేను అర్థం చేసుకోగలను. అలాగే మా ఇద్దరి తరఫునా నేను మీకు ఎంత రుణపడి ఉన్నానో మాటల్లో చెప్పలేను. మీరు మాకు చేసిన ఆ సహాయం వల్లనే మా ఇంటి మీద ఉన్న అన్ని అప్పులు పూర్తిగా తీరిపోయాయి. ఇప్పుడు మేము ఎలాంటి టెన్షన్ లేకుండా. అదంతా మీ వల్లేనండీ. మీరు మా ఇంటిని, మా జీవితాన్ని ఈ ఊబి నుండి బయటపడేశారు." అన్నాడు.
ప్రసాద్ మాటల్లో నిజాయితీతో కూడిన కృతజ్ఞత ఉంది. రంగారావు గారు అవకాశంగా భావించి వల్లీని కోరుకున్నారు, కానీ తమ జీవితంలోని భారీ భారాన్ని మోసి, వారిని అప్పుల ఊబి నుండి బయటపడేశారు అని ప్రసాద్ భావన. 

రంగారావు గారు చిరునవ్వు నవ్వి, "ప్రసాద్. నిజంగా నీకు ఒక విషయం తెలియాలి. నువ్వు ఈ భూమిపై ఉన్న అత్యంత అదృష్టవంతుడివి. వల్లీలాంటి అందమైన, అంతకంటే మంచి సంస్కారం, ఉన్న భార్య దొరకడం నిజంగా అరుదైన భాగ్యం. ఆమె అందం చూసి ఎందరో మగాళ్ళు మోహపడవచ్చు, కానీ ఆమె లోపలి మంచితనం, ఆమె కట్టుబాటు, ఆమె నీ పట్ల చూపే గౌరవం... అవి సామాన్య మగాళ్ళకు అందని ద్రాక్ష. నీవు ఎంతో అదృష్టవంతుడివి."

ఈ మాటలు విన్న ప్రసాద్ గుండె ఒక విధమైన గర్వంతో, హాయిగా నిండిపోయింది. తన భార్య గురించి ఇలా మెచ్చుకోవడం అతనికి ఎంతో ఆనందాన్ని ఇచ్చింది.

"రంగారావు గారూ... వల్లీ కూడా నాతో ఒక విషయం పంచుకుంది. మీరు కేవలం తన శరీరాన్ని మాత్రమే ఆస్వాదించలేదని, ఆమె మనసును, ఆమె భావోద్వేగాలను కూడా ఎంతో జాగ్రత్తగా, ప్రేమగా చూసుకున్నారని చెప్పింది. ఒక స్త్రీకి కావాల్సిన గౌరవం, జాగ్రత్త మీరు ఆమెకు ఇచ్చారని, తను ఎంతో సంతృప్తిగా, నిండైన మనసుతో చెప్పింది. ఆ విషయంలో నేను మీకు ఎంత రుణపడి ఉన్నానో మాటల్లో చెప్పలేను. ఆమె మనసును గాయపరచకుండా, ఆమెకు ఎంతో మర్యాద ఇచ్చినందుకు మీకు నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలండీ."

ప్రసాద్ మాటలు విన్న రంగారావు గారి కళ్ళలో ఒక విధమైన మెరుపు, అదే సమయంలో గౌరవం మెరిశాయి. 
ఆయన నెమ్మదిగా ముందుకు వంగి, ప్రసాద్ భుజం మీద తన చేయి వేసి, ప్రసాద్ కళ్ళలోకి చూస్తూ, 
"నేను ఆమెతో గడిపిన ప్రతి క్షణం ఆస్వాదించాను. కానీ ఒక విషయం నిర్మొహమాటంగా చెబుతాను... నేను ఆమె శరీరాన్ని ఆస్వాదించగలిగాను కానీ, ఆమె మనసులో నాకు చోటు దొరకలేదు. ఆమె మనసులో భర్తగా నువ్వు మాత్రమే నిండి ఉన్నావు. ఆమె మనసు పూర్తిగా నీదే ప్రసాద్." 

రంగారావు గారు మాట కొనసాగిస్తూ, 
"ప్రసాద్... నీ మాటలు నాకు చాలా ఆనందాన్ని ఇచ్చాయి. వల్లీ లాంటి వ్యక్తిని బాధపెట్టడం నా వల్ల కాదు.  కానీ, నువ్వు చెప్పినందుకు నేను ఒక విషయం స్పష్టంగా, నీ మనసులో ఎలాంటి సందేహాలు లేకుండా చెప్పాలనుకుంటున్నాను. దయచేసి దీన్ని నా మాటగా నమ్ము."

రంగారావు గారి గొంతులో ఒక దృఢమైన హామీ, ఒక బాధ్యత స్పష్టంగా వినిపించాయి. "నువ్వు, వల్లీ... మీ ఇద్దరి జీవితాల్లో, మీ దాంపత్యంలో నేను ఎప్పుడూ ఎటువంటి అడ్డంకులు సృష్టించను. మీ గౌరవానికి, మీ ఆత్మగౌరవానికి ఎటువంటి భంగం కలగనివ్వను. అది నా మాట. బెడ్రూమ్ తలుపు మూసుకున్న తర్వాత జరిగేది వేరే విషయం... అది మనం ముగ్గురం ఒప్పుకున్న ఒక రహస్య బంధం. కానీ ఆ తలుపు తెరిచి బయటకు వచ్చాక, నీ భార్య పట్ల, మీ పట్ల నాకున్న గౌరవం ఒక్క ఇంచు కూడా తగ్గదు. బయట ప్రపంచంలో, సమాజంలో ఆమె నీ భార్య. నీ భార్య అని పిలుచుకునే హక్కు, ఆ గౌరవం ఎప్పటికీ నీకు మాత్రమే ఉంటుంది. నీ గౌరవానికీ హక్కుకీ ఎలాంటి ఢోకా ఉండదు. ఈ విషయంలో నేను చాలా జాగ్రత్తగా ఉంటాను. నేను నీకు మాటిస్తున్నాను ప్రసాద్."

రంగారావు గారి ఆ మాటలు, ఆయన ఇచ్చిన హామీ ప్రసాద్ గుండెలోని అభద్రతా భావాన్ని తొలగించాయి. తన భార్యను మరొకరు అనుభవిస్తున్నారనే బాధ కంటే, తన భర్తగా తనకున్న గౌరవం, తన భార్య పట్ల తనకున్న హక్కు ఎప్పటికీ పోవని ఆయన ఇచ్చిన భరోసా ప్రసాద్‌కు ఎంతో హాయిని, ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది.

ప్రసాద్ కళ్ళలో కృతజ్ఞతతో నీళ్ళు తిరిగాయి. అతను లేచి నిలబడి, రంగారావు గారి చేతులను గౌరవంగా తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.
"మీ మాట నాకు ఎప్పటికీ గుర్తుంటుందండీ. మీరు నాకు ఇచ్చిన ఈ భరోసా చాలు, మరేమీ అవసరం లేదు."

రంగారావు గారు నవ్వుతూ ప్రసాద్‌ను తిరిగి కుర్చీలో కూర్చోబెట్టారు. "చాలు ప్రసాద్, ఇంకెందుకు ఈ భావోద్వేగాలు? ఒక మగాడు తన భార్యను మరొకరికి అర్పించే ధైర్యం చేయడం అంటే మామూలు విషయం కాదు.  ఇప్పుడు చెప్పు ఇంతకీ వల్లీ ఎలా ఉంది? నిజం చెప్పాలంటే, నీ ముందు ఆమె గురించి నా మనసులోని మాటలు, నా అనుభూతులు పూర్తిగా బయటపెట్టలేకపోతున్నాను."

ప్రసాద్ ముఖంలో ఒక కృతజ్ఞత కనిపించింది. అతను మెల్లగా నవ్వి, రంగారావు గారి కళ్ళలోకి చూస్తూ: "ఆమె బాగానే ఉంది సార్. చాలా సంతోషంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది."

ప్రసాద్ కాసేపు ఆలోచించాడు. అతని మనసులో ఒక ప్రశ్న తిరుగుతోంది, కానీ అడగడానికి సంకోచంగా ఉంది. కానీ రంగారావు గారి స్నేహపూర్వక వాతావరణం అతనికి ధైర్యాన్ని ఇచ్చింది. అతను మెల్లగా, కాస్త సంకోచంతో: "మిమ్మల్ని ... ఒక విషయం అడగవచ్చా? ఆ రోజు రాత్రి... ఆమె మీతో ఎలా ప్రవర్తించింది? ఆమె సహకరించిందా? లేదా ఏమైనా ఇబ్బంది పడిందా? "

రంగారావు గారు ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వి:
"ప్రసాద్... వల్లీ నిజంగా ఒక అద్భుతం. ఆమె మొదట చాలా ఇబ్బందిపడింది, అది సహజం. ఆమెతో గడిపిన ప్రతి క్షణం నాకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చింది.  అలాగే తన ఆలోచనలకు విలువనిస్తూ నేను ఆమెను ప్రేమగా, మర్యాదగా చూసుకున్న తర్వాత… కొద్దిగా మామూలయింది. ఆ రాత్రి ఆమె తనవంతుగా సహకరించింది. ఆమె శరీరం, ఆమెలో దాగి ఉన్న ఆ మత్తు, ఆమె శరీరంలోని ఆ స్పందన... ఇవి నాకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి. ప్రసాద్. నువ్వు ఆమెను ఎంత బాగా అర్థం చేసుకున్నావో నాకు అర్థమైంది. ఒక స్త్రీ శరీరాన్ని ఆస్వాదించాలంటే, ఆమె మనసులో భయం ఉండకూడదు. నువ్వు ఆమెకు ఇచ్చిన ఆ నమ్మకమే, ఆమెను నా ముందు మరింత లొంగుబాటుగా మార్చాయి. ఇవి మాటల్లో చెప్పలేని అనుభూతులు. నీ భార్య నిజంగా ఒక రతీదేవి లాంటిది. ఆమె అందం చూసిన వాడికి నిద్ర పట్టదు.”

ప్రసాద్ ముఖం కాస్త ఎర్రబడింది, కానీ అతని కళ్ళలో ఒక విచిత్రమైన గర్వం, తృప్తి మెరిశాయి. తన భార్యను మరొక మగాడు ఇంత మర్యాదగా వర్ణించడం అతనికి ఒక విచిత్రమైన ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. 
రంగారావు గారు నెమ్మదిగా లేచి, ప్రసాద్ భుజం మీద చేయి వేశారు. ఆయన "గృహిణి అంటే ఇల్లాలు కాదు, ప్రసాద్. ఆమె మనసు. ఆ మనసు నీదే, శరీరం ఎక్కడికి వెళ్లినా, ఆమె తిరిగి నీ చేతుల్లోకే వస్తుంది. నువ్వు ఆమెను ప్రేమించు, గౌరవించు. మిగిలినది... సమయం చూసుకుంటుంది. నువ్వు నిజమైన మగాడివి ప్రసాద్."

ప్రసాద్ లేచి నిలబడి, రంగారావు గారి చేతులను గౌరవంగా తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. "మీ మాట నాకు ఎప్పటికీ గుర్తుంటుంది సార్. నేను ఆమెను మరింత ప్రేమిస్తాను, మరింత అర్థం చేసుకుంటాను."
రంగారావు గారు నవ్వుతూ, " నేను వాగ్దానం చేసినట్లు, బయట ప్రపంచంలో ఆమె నీ భార్యే. లోపల జరిగేది... మన ముగ్గురి మధ్య ఒక రహస్య గీతం మాత్రమే."

రంగారావు గారు బిల్లు కోసం వెయిటర్ కి సైగ్ చేసి, ప్రసాద్ వైపు తిరిగి: "ఇంకా ఒక చిన్న విషయం ప్రసాద్. ఈ రోజు సాయంత్రం నేను మళ్ళీ ఊరికి బయలుదేరుతున్నాను. కానీ త్వరలోనే మళ్ళీ వస్తాను. అప్పుడు మనం మళ్ళీ ఇలాగే కలుద్దాం. ఇంకా... అప్పుడు... మళ్ళీ..." ఆయన కాసేపు ఆగి, ఒక చిలిపి నవ్వుతో కొనసాగించారు, "వల్లీని అడిగినట్లు చెప్పు. ఆమె సంతోషంగా ఉండాలి."

ప్రసాద్ నవ్వుతూ, "తప్పకుండా. ఆమెను మీరు అడిగినట్లు చెబుతాను."

బిల్లు వచ్చింది. రంగారావు గారు బిల్లు కట్టేసాక ఇద్దరూ లేచి, రంగారావు గారు ప్రసాద్ ని హత్తుకున్నారు. ఆ ఆలింగనంలో కేవలం ఒక రహస్య బంధం, మరియు ఒక గౌరవం ఉన్నాయి.

రంగారావు గారు ప్రసాద్ భుజం మీద చేయి వేసి, గది బయటకు నడుస్తూ అన్నారు: "ఇంటికి వెళ్ళు ప్రసాద్. ఈ రోజు మనం మాట్లాడుకున్న విషయాలు, ఈ భరోసా... అన్నీ నీతో తీసుకెళ్ళు."

ప్రసాద్ తల ఊపుతూ, "తప్పకుండా సార్. మీ మాటలు నాకు ఎప్పటికీ గుర్తుంటాయి."

హోటల్ బయటకు వచ్చారు. ఆకాశంలో మబ్బులు కదులుతున్నాయి, ఒక విధమైన ప్రశాంతత వాతావరణంలో అలుముకుంది.

రంగారావు గారు ప్రసాద్ చేతిని గట్టిగా ఒక్కసారి కుదిపి, "జాగ్రత్త ప్రసాద్. మళ్ళీ కలుద్దాం," అని చెప్పి, తన కారు వైపు నడిచారు.

ప్రసాద్ నిలబడి, రంగారావు గారు కారు ఎక్కువరకు చూశాడు. ఆయన కారు కళ్ళ మరుగున పడే వరకు అక్కడే నిలబడ్డాడు. ఆ తర్వాత అతను ఒక లోతైన ఊపిరి తీసుకున్నాడు. అతని మనసులో ఎన్నో భావాలు తిరుగుతున్నాయి - కృతజ్ఞత, గర్వం, ప్రేమ, మరియు ఒక విచిత్రమైన తృప్తి.

ప్రసాద్ మళ్ళీ ఆఫీస్ కి చేరుకొని పని చూసుకొని, బస్సు లో ఇంటికి బయలుదేరాడు. ప్రసాద్ మనసులో ఒకే ఒక కోరిక - ఇంటికి చేరుకుని, వల్లీని చూసి, ఆమెను తన కౌగిలిలోకి తీసుకోవాలి. ఈ రోజు రంగారావు గారు చెప్పిన మాటలు, ఆయన ఇచ్చిన భరోసా... అన్నీ వల్లీతో పంచుకోవాలి. మరియు ఈ రాత్రి... ఈ రాత్రి వల్లీతో... ఇలా ఆలోచిస్తూ ఇంటికి చేరుకున్నాడు.


రాత్రి - ప్రసాద్ మరియు వల్లీ మధ్య
రాత్రి 9 సమయం. బయట వర్షం ఇంకా కురుస్తూనే ఉంది. కానీ ఇప్పుడు మెల్లగా, హాయిగా. గదిలో మసక వెలుతురు, పడకగదిలోని చిన్న లైటు మాత్రమే వెలుగుతోంది. ప్రసాద్ మరియు వల్లీ ఇద్దరూ మంచం మీద పడుకున్నారు. ప్రసాద్ వల్లీని తన వైపు తిప్పుకుని, ఆమె జుట్టులో మెల్లగా వేళ్ళు తిప్పుతున్నాడు. 
రోజంతా రవి  మాటల వల్ల, జరిగిన సంఘటనల వలన, వాతావరణం వల్ల, మధ్యాహం నుంచి రంగారావు గారి తలపులతో, ఆమె శరీరం లోపల వేడెక్కి ఉంది. 

వల్లీ ప్రసాద్ ఛాతీ మీద తల వాల్చి, అతని గుండె చప్పుడు వింటోంది. ఆమె కళ్ళలో ఒక విధమైన ఆత్రుత, ఉత్కంఠ. మధ్యాహ్నం ప్రసాద్ చెప్పిన మాటలు - "రాత్రి పడుకునేటప్పుడు చెప్తా" - ఆమె మనసులో రోజంతా తిరుగుతూనే ఉన్నాయి. 

వల్లీ మనసులో ఒకే ఒక ప్రశ్న తిరుగుతోంది - “ఈ రోజు రంగారావు గారు ఫోన్ చేశారా? నా గురించి ఏమైనా అడిగారా?” ఆ ప్రశ్న ఆమె పెదవుల వరకు వచ్చి, ఆపై సిగ్గుతో వెనక్కి తగ్గింది. నేరుగా అడగడం ఎలా? 

ప్రసాద్ ఆమె మెడ మీద మెల్లగా ముద్దు పెడుతూ, ఆమె చెవిలో గుసగుసలాడాడు, "ఈ రోజు చాలా బిజీగా గడిచిపోయింది వల్లీ. ఉదయం నుండి ఫోన్ మీద ఫోన్..."

వల్లీ గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. ఆమె నటించడానికి ప్రయత్నించింది, కానీ ఆమె శ్వాసలోని చిన్న మార్పు ప్రసాద్ గమనించాడు.

"అవును... మీరు ఎప్పుడూ బిజీగా ఉంటారు," అంది, కానీ ఆమె కళ్ళు అతని కళ్ళలోకి చూడలేకపోయాయి.
ప్రసాద్ ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆమె మనసులోని ఉద్వేగాన్ని అతను స్పష్టంగా చదవగలిగాడు. కానీ అతను వెంటనే ఆ విషయం ప్రస్తావించలేదు. బదులుగా, ఆమె భుజాలపై మెల్లగా వేళ్ళు తిప్పుతూ, "ఈ రోజు రంగారావు గారు ఫోన్ చేసారు..." అని అంటూ ఆపేశాడు.

వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుపోయింది. ఆమె తల ఎత్తి, అతని కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె పెదవులు కొంచెం విచ్చుకున్నాయి, కానీ మాటలు రాలేదు.

"ఏమైంది వల్లీ?" అంటూ ప్రసాద్ ఒక చిలిపి చిరునవ్వు నవ్వాడు. "రంగారావు గారు ఏమన్నారో తెలుసుకోవాలని లేదా?"

వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. "అ... అలా ఏమీ లేదండీ." అంది ఆమె తల పక్కకు తిప్పుకుంటూ. కానీ ఆమె శరీర భాష మరో కథ చెబుతోంది - ఆమె శ్వాస వేగవంతమైంది, ఆమె కళ్ళు ఒక విధమైన ఆశతో మెరుస్తున్నాయి.

ప్రసాద్ ఆమె గడ్డం పట్టుకుని, మెల్లగా తన వైపు తిప్పుకున్నాడు. "అబద్ధం చెప్పకు వల్లీ. నీ కళ్ళు, నీ శ్వాస... అన్నీ వేరేగా చెప్తున్నాయి."

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. "కానీ..." "కానీ ఏమీ లేదు వల్లీ," అంటూ ప్రసాద్ ఆమె జుట్టులో వేళ్ళు పోనిస్తూ, "ఈ రోజు మధ్యాహ్నం రంగారావు గారు ప్రత్యేకంగా ఫోన్ చేశారు. 'ప్రసాద్, నీ ఆఫీసుకు దగ్గర్లో ఉన్న హోటల్ కి రా, లంచ్ చేద్దాం' అన్నారు. నేను వెళ్ళేసరికి ఆయన లేచి నిలబడి, నన్ను గట్టిగా హత్తుకున్నారు. నా చేతులు పట్టుకుని, నా కళ్ళలోకి చూస్తూ..."

ప్రసాద్ కాసేపు ఆగి, వల్లీ కళ్ళలోకి లోతుగా చూశాడు.
"మొదట నన్ను పట్టుకుని క్షమాపణ అడిగారు వల్లీ. 'ప్రసాద్, నా స్థాయిలో ఉండి కూడా, నీ భార్య అందానికి మోహపడి, మన మధ్య ఉన్న పరిస్థితిని నా స్వంత కోరికల కోసం వాడుకున్నాను. దీనికి నేను నీ దగ్గర హృదయపూర్వకంగా క్షమాపణ చెబుతున్నాను' అన్నారు."

వల్లీ కళ్ళు కొంచెం పెద్దవయ్యాయి.
ప్రసాద్, "కానీ వల్లీ... ఆయన నీ గురించి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టగానే, ఆయన కళ్ళలో ఒక విధమైన మెరుపు వచ్చింది. ఆయన మాటల్లో ఎంత ఆత్రుత ఉందో తెలుసా వల్లీ? 'ప్రసాద్, నీ భార్య నిజంగా ఒక రతీదేవి లాంటిది. ఆమె అందం చూసిన వాడికి నిద్ర పట్టదు, ఆమెని చూస్తేనే మగాడి మతి పోతుంది' అన్నారు."

ఆ పేరు, ఆ మాటలు వినగానే వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. ఆమె మనసులో ఆయనతో గడిపిన ఆ రాత్రి జ్ఞాపకాలు - ఆ బలమైన స్పర్శ, ఆ రతి సుఖం, ఆ మరపురాని అనుభూతి - ఒక్కసారిగా మెదిలాయి. ఆ జ్ఞాపకం ఆమెలోని కోరికను అమాంతం పెంచేసింది. ఆమె కళ్లు మూసుకుని, ప్రసాద్‌ను మరింత గట్టిగా హత్తుకుంది.

"హ్మ్మ్..." అని ఆమె మూలుగుతూ అంది. "కానీ ఇప్పుడు... నేను పూర్తిగా మీదే."

ప్రసాద్ ఆమె ములుగులోని మాటలలోని ఆ తీవ్రమైన కోరికను గమనించాడు. కానీ అతను ఆమెను మరింత రెచ్చగొట్టాలనుకున్నాడు. "వల్లీ... ఆయన నీ గురించి మాట్లాడుతుంటే, నాకు ఎంత గర్వంగా అనిపించిందో తెలుసా? 'నా భార్య ఇంత అందంగా ఉందంటే, నేను భాగ్యవంతుడిని' అనిపించింది. కానీ ఒక విషయం గమనించాను - ఆయన నీ గురించి మాట్లాడుతుంటే, ఆయన కళ్ళలో ఒక విధమైన మెరుపు ఉంది. అది నాకు అర్థమైంది వల్లీ."

వల్లీ శ్వాస ఆగిపోయినట్లయింది. ఆమె కళ్ళు తెరిచి, ప్రసాద్ కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె కళ్ళలో సిగ్గు, కోరిక, మరియు ఒక విధమైన భయం కలిసి ఉన్నాయి.

"మీకు... మీకు కోపం రాలేదా?" అంది ఆమె వణుకుతున్న గొంతుతో.

ప్రసాద్ చిరునవ్వు నవ్వాడు. "కోపమా? నా భార్య అందాన్ని మరొకరు గుర్తించడం నాకు గర్వకారణం వల్లీ. కానీ ఒక విషయం మాత్రం నిజం - ఆయన కళ్ళలో ఆ మెరుపు చూసినప్పుడు, నాకు ఒక విచిత్రమైన ఆనందం కలిగింది. నా భార్యను మరొకరు కోరుకుంటున్నారని తెలిసినప్పుడు, నాకు నీ పట్ల మరింత కోరిక కలిగింది."

మొదట ఆమె మెడ మరియు భుజాలపై మెల్లగా ముద్దు పెడుతూ: "ఈ మెడ వంపు చూస్తేనే మగాడి మతి పోతుంది వల్లీ... కళ్ళు ఇక్కడే ఆగిపోతాయి. ఆయనకి కూడా అలాగే జరిగుంటుంది." ఆ మాటలు వినగానే వల్లీ శ్వాస కొంచెం భారీగా మారింది.

ప్రసాద్ నెమ్మదిగా ఆమె చీర అంచును పట్టుకున్నాడు. ఆ పట్టు వస్త్రం వేళ్ళ మధ్య జారుతుంటే, ఆమె శరీరం ఒక విచిత్రమైన ఉద్వేగంతో వణికింది. ప్రసాద్ మెల్లగా ఆమె చీర అంచును జారుస్తూ, ఆమె భుజాల నుండి కిందకు దించాడు. చీర నెమ్మదిగా ఆమె శరీరం నుండి విడిపోతూ, నేలపై జారింది. ఇప్పుడు ఆమె కేవలం లంగా మరియు రవికలో మాత్రమే ఉంది. 

"ఈ చీర నిన్ను కప్పి ఉంచినా, లోపల దాగి ఉన్న అందాన్ని ఎవరైనా ఊహించగలరా వల్లీ?" ప్రసాద్, ఆమె చెవికి దగ్గరగా వంగి. "రంగారావు గారు ఈ చీర అంచు చూసినప్పుడే... లోపల ఎంత నిండుదనం దాగి ఉందో ఊహించుకుని ఉంటారు. 'నీ చీర కట్టు చూస్తేనే మగాడి ఊహలు పరుగులు తీస్తాయి'”

ప్రసాద్ వేళ్ళు నెమ్మదిగా పైకి జారాయి. బ్లౌజుకు ఉన్న హుక్స్ ఒక్కొక్కటిగా తెరుచుకున్నాయి. బ్లౌజు భుజాల నుండి జారి కిందపడగానే, తీసేసిన తర్వాత, ఆమె వక్షోజాలు స్వేచ్ఛగా ముందుకు వచ్చాయి. ప్రసాద్ కళ్ళు అప్పగించుకుని చూశాడు. ఆ పరిపూర్ణమైన గుండ్రని ఆకృతి, వయసును ధిక్కరిస్తూ నిలబడిన ఆ బిగుతు, పాలనురుగులా మెరుస్తున్న ఆ చర్మం... 

అతను ఆమె వక్షోజాలను మృదువుగా నిమురుతూ, "నీ అందం చూసి ఎవరైనా ఆకర్షితులవుతారు వల్లీ. రంగారావు గారు మాత్రమే కాదు, ఈ ఊళ్లో ఎంతమంది మగాళ్ళు నీ వెనక పడి వుంటారో నేను ఉహించగలను? కానీ నా భాగ్యం ఏమిటంటే, ఈ అందమంతా నాదే."

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్ళు నిండిపోయాయి. ఆమెకు మాటలు రాలేదు. ప్రసాద్ ఆమె చెంపలపై మెల్లగా ముద్దు పెడుతూ, "ఏడుస్తున్నావా వల్లీ? భయపడుతున్నావా?"

"లేదండీ, మీరు నన్ను ఇంతగా ప్రేమిస్తున్నారని, అర్థం చేసుకుంటున్నారని నేను ఊహించలేదు," అంది ఆమె గొంతు బొంగురుపోతూ.

ప్రసాద్ తన చేతులతో ఆమె వక్షోజాలను మెల్లగా అందుకున్నాడు. బొటనవేళ్ళతో  ఆమె చనుమొనల చుట్టూ, సున్నితంగా తిప్పడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ గులాబీ రంగు ముచ్చికలు అతని స్పర్శకు బిగుసుకుపోయాయి. "ఈ మృదుత్వం... ఈ వెచ్చదనం... ఆయన దృష్టి ఇక్కడ ఎంతసేపు ఆగి ఉండి ఉంటుందో?" ప్రసాద్ తన పెదవులతో మెల్లగా ఆమె ఎడమ వక్షోజంపై ఆగాడు. ప్రసాద్ మొదట మెల్లగా ముద్దు పెట్టాడు, ఆపై నాలుకతో ఆమె ముచ్చిక చుట్టూ మెల్లగా తిప్పుతూ, ఆ చనుమొనను  చీకడం మొదలుపెట్టాడు. 

ప్రసాద్ ఆమె చనుమొనను నాలుకతో చుట్టూ తిప్పుతూ, "ఈ చనుమొనల గులాబీ రంగు, పొంగు చూస్తే మగాడి గుండె ఆగిపోతుంది. రంగారావు గారు చిత్తయిపోయుంటారు వీటిని చూడగానే...” అన్నాడు. ప్రసాద్ మాటలకు వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా విల్లులా వంగింది. "అహ్... ఏవండీ... సున్నితంగా..." ఆమె చేతులు అతని భుజాలను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. 

ప్రసాద్ ముద్దులు ఆమె ఛాతీ నుండి జారి, ఆమె పొట్టపైకి వచ్చాయి. ఆమె నాభి వద్ద ఆగి, ఆ లోతైన బొడ్డును చూస్తూ "ఈ బొడ్డు లోతు... ఆయన దృష్టి ఖచ్చితంగా ఇక్కడే ఎక్కువ సేపు ఉండి వుంటుంది.”

ప్రసాద్ తన నాలుకను ఆమె నాభి లోపలికి మెల్లగా దూర్చి, ఆ వెచ్చదనాన్ని, ఆ తీయని తడిని రుచి చూసింది. వల్లీ శ్వాస భారీగా మారింది. "అహ్... ఏవండీ... ఇంత లోతుగా... వద్దు... ఆయన ఊసెందుకు ఎత్తుతున్నారు, తట్టుకోలేకపోతున్నా... అక్కడ..." కానీ ఆమె తొడలు అసంకల్పితంగా కొంచెం వెడల్పుగా తెరుచుకున్నాయి. 

ప్రసాద్ మరింత కిందకు జారుతూ ముద్దాడుతూ, ఆమె లంగా నాడాను పట్టుకుని, ఒక్కసారిగా లాగాడు. లంగా నెమ్మదిగా కిందకు జారింది. ఇప్పుడు వల్లీ పూర్తిగా నగ్నంగా ఉంది. ఆమె తొడలు ప్రసాద్ కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమయ్యాయి. 

ఇప్పుడు ప్రసాద్ పెదవులు ఆమె తొడలపై జారాయి. ఆ మృదుత్వాన్ని ముద్దులాడుతూ, మరింత గాఢంగా: "ఈ తొడల మృదుత్వం... బలం... 'ఈ తొడల మధ్య బందీ అయిపోవాలని ఎంతమంది తపిస్తున్నారో, ఇందులో ఊపిరి ఆగేంత వరకు ఇంకిపోవాలని ఎంతమంది కోరుకుంటున్నారో’" అన్నాడు.

చివరగా, ప్రసాద్ పెదవులు ఆమె లోపలి తొడలపై మెల్లగా విహరించాయి. ప్రతి ముద్దుతో ఆమె శరీరం మరింత వణికింది. ఆ తొడల మధ్య నుండి వెలువడుతున్న ఆ స్త్రీ సువాసన, ఆ తడి ప్రసాద్ మెదడును పూర్తిగా మైకం చేసింది. ప్రసాద్ ముఖం ఆమె తొడల మధ్యకు చేరుకుంది. ఆమె స్త్రీత్వపు రహస్యం ఇప్పుడు ఆయన ముందు పూర్తిగా ఆవిష్కృతమైంది. తడితో మెరుస్తూ. 

"వల్లీ... నీ శరీరంలోని ప్రతి మడత, ప్రతి వంపు, ప్రతి రహస్యం. ఆయన ఆశ... ఆయన కోరిక... ఈ క్షణం కోసమే ఆయన ఎదురుచూశారేమో వల్లీ," ప్రసాద్ గుసగుసలాడాడు. ఆయన వెచ్చని శ్వాస ఆమె యోనిపై పడుతోంది. 
ప్రసాద్ పెదవులు మెల్లగా ఆమె యోనిపై ఆగాయి. నాలుక సున్నితంగా, లయబద్ధంగా కదులుతోంది. ఆ తీయని స్పర్శ వల్లీ శరీరంలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా ప్రసరించింది. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుని, ఆపై నెమ్మదిగా వదులైంది. "ఆహ్... ఏవండీ... అబ్బా... " ఆమె చేతులు అతని జుట్టులో పోని, తలను మరింత దగ్గరకు లాక్కుంది. ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి, కానీ ఆమె మనసు మాత్రం వేరే లోకంలో విహరిస్తోంది. ప్రసాద్ శరీరం అయినా, ఆమె పెదవులకు, చర్మానికి అందిన అనుభూతి మాత్రం ఒక ఆధిపత్యం, అనుభవం కలిగిన మగాడి స్పర్శలా మారింది. 

ప్రసాద్ తలెత్తి, వల్లీ కళ్ళలోకి చూశాడు. ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు, ముఖంలో మైకం. 
వల్లీ కళ్ళు మూసుకుని, ప్రసాద్‌ను మరింత గట్టిగా హత్తుకుంది. 

"ఈ తడి... ఈ వెచ్చదనం... ఒక మగాడికి ఇది ఎంత మత్తుని ఇస్తుందో తెలుసా వల్లీ?" ప్రసాద్ గుసగుసలాడాడు. "రంగారావు గారు ఒకవేళ ఈ తడిని రుచి చూసి... ఈ లోతులన్నింటినీ తన నాలుకతో వెతికినట్లైతే... ఆయనకి నిజంగా స్వర్గమే దొరికినట్లు."

ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుని, ఆపై నెమ్మదిగా వదులైంది. "ఆహ్... ఏవండీ... అబ్బా... ఎప్పుడూ లేనిది ఇంత ఇదిగా... ఆయన గురించి వద్దండీ ప్లీజ్... నన్ను... నన్ను చంపేస్తున్నారు..." ఆమె చేతులు అతని జుట్టులో పోని, తలను మరింత దగ్గరకు లాక్కుంది.

ప్రసాద్ నాలుక మరింత లోతుగా, మరింత లయబద్ధంగా కదిలింది. "ఆయన లాంటి మగాడు నిన్ను ఇలా తాకినప్పుడు... నీ శరీరం ఇలాగే స్పందించిందా వల్లీ? ఆయన బలమైన చేతులు నిన్ను చుట్టుకున్నప్పుడు, ఆయన పెదవులు ఇక్కడ విహరించినప్పుడు... నీ గుండె ఇలాగే కొట్టుకుందా?"

వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది. ప్రసాద్ మాటలు ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపాన్ని మరింత స్పష్టం చేస్తున్నాయి. ఆయన గంభీరమైన స్పర్శ, ఆయన ఆధిపత్యం, ఆయన అనుభవం... అన్నీ ఆమె మనసులో మెదులుతున్నాయి.

ప్రసాద్ నాలుక ఇంకా లయబద్ధంగా కదులుతోంది. "ఆయన కళ్ళు ఈ తడిని చూస్తే... ఆయన చేతులు ఈ వంపులను పట్టుకుంటే... ఆయన పెదవులు ఈ రహస్యాన్ని ఆస్వాదిస్తే... నీ శరీరం ఎంత లోతుగా స్పందించుంటుందో?"

వల్లీ ఇక ఆగలేకపోయింది. ప్రసాద్ మాటలు, ఆయన నాలుక స్పర్శ, మరియు ఆమె మనసులో మెదులుతున్న రంగారావు గారి రూపం... అన్నీ కలిసి ఆమెను పూర్తిగా పిచ్చెక్కించేశాయి. ఆమె శరీరం ఒక ఉప్పెనలా విడుదలవడానికి సిద్ధమైంది.

"ఆహ్... ఏవండీ... వద్దు... ఇంకా... నేను... నేను..." 

[venkujkc1984]

వల్లీలో రేగిన కైపు: 

ప్రసాద్ యొక్క ఈ సూక్ష్మమైన మానసిక ప్రేరణ వల్లీలోని అన్ని అడ్డంకులను కరిగించేసింది. ఆమెకు ఇక ఆగలేకపోయింది. అప్పుడే వల్లీ ఒక నిర్ణయానికి వచ్చింది. ఆమె చేతులు ప్రసాద్ భుజాలను గట్టిగా పట్టుకుని, అతనిని పైకి లాగింది. "చాలు... ఇంకా నేను..." ఆమె గొంతులో ఒక విధమైన ఆధిపత్యం, ఒక లోతైన కోరిక కలిసి ఉన్నాయి. ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా ఆమె వైపు చూశాడు. వల్లీ కళ్ళలో ఇప్పుడు సిగ్గు లేదు, కేవలం ఒక లోతైన తపన, కోరిక మాత్రమే మెరుస్తోంది. 

ఆమె అతనిని మెల్లగా నెట్టి, మంచం మీద పడుకోబెట్టింది. ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా, కానీ చిరునవ్వుతో ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు. వల్లీ ఇప్పుడు అతని పైన చేరాడు. ఆమె జుట్టు వీడిపోయి, ఆమె ముఖం చుట్టూ పరుచుకుంది. ఆమె కళ్ళలో ఒక విచిత్రమైన మెరుపు, ఒక లోతైన నిర్ణయం. ఇప్పుడు ఆధిపత్యం వల్లీ చేతుల్లోకి వచ్చింది.

ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై, మెడపై, కడుపుపై ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ కిందకు జారింది.

ఆమె పెదవులు మొదట అతని మెడపై ఆగాయి. ఆ వెచ్చని చర్మంపై ఆమె పెదవులు మెల్లగా విహరించాయి. ఆమె నాలుక ఆమె మెడ వంపులో మెల్లగా తిరుగుతూ వుంటే ప్రసాద్ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది.

"ఆహ్... వల్లీ..." అతని గొంతులో మత్తు పెరిగింది.

ఆమె పెదవులు అతని ఛాతీపైకి జారాయి. ఆ గట్టి కండరాలు, ఆ వెచ్చదనం ఆమె పెదవులకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి. ఆమె నాలుక అతని ఛాతీ మధ్యలో మెల్లగా తిరుగుతూ, ఆ చర్మంపై ఒక తీయని రాపిడిని సృష్టించింది.

ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి. ప్రసాద్ శరీరం అయినా, ఆమె మనసులో మెదులుతున్న రూపం మాత్రం వేరు. ఆ బలమైన శరీరం, ఆ ఆధిపత్యం... అన్నీ ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపాన్ని మరింత స్పష్టం చేస్తున్నాయి.

ఆమె పెదవులు ఇప్పుడు అతని ఛాతీ మధ్యలో మెల్లగా కదులుతున్నాయి. ఆ రెండు నిప్పిల్స్ మధ్య, ఆ గట్టి కండరాలపై, ఆమె నాలుక ఒక తీయని మార్గంలో ప్రయాణిస్తోంది. ఆమె శ్వాస అతని చర్మంపై పడుతోంది, ఆ వెచ్చదనం అతని శరీరంలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా ప్రసరిస్తోంది.

ప్రసాద్ పైనుండి ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని గమనిస్తున్నాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి, కానీ ఆమె పెదవుల కదలికలు, ఆమె శ్వాస భారీతనం... అన్నీ చెబుతున్నాయి ఆమె మనసులో ఏముందో.

"ఎంత బాగుందో వల్లీ..." అతను గుసగుసలాడాడు, ఆమె జుట్టులో వేళ్ళు నిమురుతూ. "నీ పెదవుల స్పర్శలో నీ తపన నాకు అర్థమవుతోంది."

వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది, కానీ ఆమె ఆపలేదు. ఆమె పెదవులు ఇప్పుడు అతని కడుపుపైకి జారాయి. ఆ గట్టి కండరాలు, ఆ వెచ్చదనం ఆమె పెదవులకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి. 

వల్లీ చేతులు అతని లుంగీ అంచును పట్టుకున్నాయి. ప్రసాద్ శ్వాస ఆగిపోయినట్లయింది. అతను ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు, ఆమె ముఖంలోని ఆ  కోరిక అతనికి కనిపిస్తోంది.

వల్లీ ఆ లుంగీని కిందకు లాగింది. ఆమె చేతులతో అతని గట్టిపడిన మగతనాన్ని బయటకు తీసింది. ఇప్పుడు అతని మగతనం నిటారుగా, గర్వంగా నిలబడి ఉంది. ఆ దృఢత్వం, ఆ పరిమాణం, ఆ వేడి... అన్నీ వల్లీ కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమయ్యాయి. ఆమె ఒక్క క్షణం ఆగింది. ఆమె కళ్ళు అతని మగతనంపై ఆగాయి. "ఇది... ఇది..." ఆమె గుసగుసలాడింది, ఆమె చేతివేళ్ళు మెల్లగా దాని చుట్టూ తిరుగుతున్నాయి. "ఎంత బలంగా... ఎంత దృఢంగా..."

ఆమె మనసులో మాత్రం వేరే రూపం మెదులుతోంది.
ఆమె మెల్లగా వంగి, దానిపై ఒక కోరికతో కూడిన ముద్దు పెట్టింది.

ఆమె మెల్లగా వంగింది. ఆమె పెదవులు మొదట అతని మగతనం అగ్రభాగాన్ని తాకాయి. మెల్లగా, సున్నితంగా. ఆమె నాలుక ఆ వేడిని, ఆ దృఢత్వాన్ని రుచి చూసింది. ప్రసాద్ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. "ఆహ్... వల్లీ..." అతని చేతులు ఆమె జుట్టులో గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

ప్రసాద్ పైనుండి ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని గమనిస్తున్నాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి, కానీ ఆమె పెదవుల కదలికలు, ఆమె శ్వాస భారీతనం... అన్నీ చెబుతున్నాయి ఆమె మనసులో ఏముందో. 
వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది, కానీ ఆమె ఆపలేదు. ఆమె మరింత లోతుగా, మరింత ఉత్సాహంగా కదలడం మొదలుపెట్టింది.

ప్రసాద్ నవ్వుతూ, మరింత మత్తుగా,: "వల్లీ నీ మనసు కోరికను నా శరీరంతో తీర్చుకుకో. ఇంకా లోతుగా..."
ప్రసాద్ మాటలు ఆమెను పూర్తిగా పిచ్చెక్కించేలా చేసింది.

ప్రసాద్ మెల్లగా వంగి, వల్లీ జుట్టులో వేళ్ళు వేసి నిమురుతూ, ఒక చిలిపి, కానీ లోతైన గొంతుతో అన్నాడు:
"వల్లీ... మన పెళ్లయిన కొత్తలో నేను ఎన్నో రోజులు బ్రతిమాలుతూ బ్రతికాను కదా... నీ ఈ పెదవులతో నాకు ఆ స్పర్శ, ఆ తపన దొరకలేదు. కానీ ఇప్పుడు చూడు... ఈ పెదవులతో ఎంత మాయగా, ఎంత లోతుగా చేస్తున్నావ్. ఇవాళ ఏమైంది నా రాణి గారికి? ఏమిటి ఈ కొత్త మత్తు? ఏదైనా గుర్తొస్తోందా?"

ప్రసాద్ మాటలు విన్న వల్లీ ఒక్కసారిగా ఆగింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, ఒక క్షణం పాటు నిజాయితీగా, సిగ్గుగా పైకి చూసింది.
"ఛీ... ఏమీ లేదు. ఏమీ గుర్తు రాలేదు. మీరే నా రాజు, నా ప్రపంచం" అంది మెల్లగా, కానీ ఆమె గొంతులోని వణుకు ఆమె అబద్ధాన్ని బయటపెడుతోంది. ఆమె చెంపలు సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయి.

ప్రసాద్ ఒక మత్తెక్కించే చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆమె ముఖాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, ఆమె కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ: "అబద్ధం చెప్పకు నా రాణీ. నేను నీకు రాజును, నువ్వు నాకు రాణివి... అది నిజమే, ఎప్పటికీ నిజమే. కానీ..."

ప్రసాద్ కావాలనే కాసేపు ఆగి, ఆమె పెదవులపై మెల్లగా ముద్దు పెట్టి, మరింత మత్తుగా కొనసాగించాడు: "...మధ్యలో ఒక చక్రవర్తికి ఈ మహారాణి తన అంతఃపురంలో చోటిచ్చిందిగా? అదేమన్నా గుర్తుకు వచ్చిందేమోనని అడుగుతున్నాను..."

ఆ 'చక్రవర్తి' అనే మాట వినగానే వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా విద్యుత్ షాక్ కొట్టినట్లు వణికింది. ఆమె కళ్ళు వెడల్పుగా తెరుచుకున్నాయి. రంగారావు గారి గంభీరమైన రూపం, ఆయన ఆధిపత్యం, ఆయన స్పర్శ... అన్నీ ఒకేసారి ఆమె మనసులో మెదిలాయి. భర్త తన మనసులోని అత్యంత లోతైన రహస్యాన్ని ఇంత నిర్మొహమాటంగా, ఇంత ప్రేమగా బయటపెట్టాడనే భావన ఆమెను పూర్తిగా నిస్సహాయురాలిని చేసింది.
ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి, కానీ అవి సిగ్గు వల్ల కాదు, అతిశయించిన కోరిక వల్ల. 
ప్రసాద్ ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని చూసి, మరింత రెచ్చగొట్టే స్వరంలో: "గుర్తుకు వచ్చిందా? నా రాణీ... మరి స్వాగతం పలుకు."

ఇక వల్లీకి ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. ఆమె మళ్ళీ ప్రసాద్ మగతనం వైపు వంగింది.
ఇప్పుడు ఆమె చేస్తున్నది కేవలం భర్తను కాదు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. ప్రసాద్ శరీరం అయినా, ఆమె చేతులకు, పెదవులకు అందిన అనుభూతి మాత్రం పూర్తిగా మారిపోయింది. ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపం స్పష్టంగా మెదిలింది. ఆమె పెదవులు ప్రసాద్ మగతనాన్ని తాకుతున్నప్పుడు, ఆమెకు అది రంగారావు గారిదే అనిపించింది. పై నుండి ప్రసాద్ ఆమె తలను నిమురుతూ, ఆమె మనసులోని ఆ మాయా లోకానికి, ఆ రహస్య ఆరాధనకు సాక్షిగా, ప్రోత్సాహకంగా ఉండిపోయాడు.

ప్రసాద్ మాటలకి వల్లీ కోరికలు శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్నాయి, ఆమె అంతరంగం పూర్తిగా ఆ చక్రవర్తి ఆధిపత్యంలో లీనమైపోయింది.

వల్లీ తన పెదవులతో, నాలుకతో ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఆరాధిస్తూనే ఉంది. ఆ 'చక్రవర్తి' రూపం ఆమె మనసులో మెదులుతుండటంతో, ఆమె చేస్తున్న పనిలో ఒక విధమైన పారవశ్యం కనిపించింది. కొన్ని నిమిషాల పాటు ఆమె చేసిన ఆ మాయాజాలానికి ప్రసాద్ ఉలిక్కిపడ్డాడు.

"ఆహ్... వల్లీ... నేను... నేను..." అంటూ ప్రసాద్ గట్టిగా మూలిగి వల్లీ నోటిని పక్కకి తప్పించాడు.  అతని శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుని, తన వేడి ప్రవాహాన్ని ఆమె చేతిలో విడుదల చేశాడు. ఆ తర్వాత అలసటతో మంచంపై కుప్పకూలిపోయాడు. వల్లీ మెల్లగా లేచింది. ఆమె పెదవులు, చేతులు ఇంకా వణుకుతున్నాయి. ఆమె మనసులో ఒక విచిత్రమైన మైకం, ఒక లోతైన తృప్తి నిండి ఉంది. ఆమె చేతిలోని ఆ వేడి, ఆ తడి... అన్నీ ఆమెకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి.

ఆమె మెల్లగా లేచి, ఒక టవల్ తీసుకుని, ప్రసాద్ శరీరాన్ని, తన చేతులను శుభ్రపరచింది. ఆమె చేతులు అతని చర్మంపై మెల్లగా తిరుగుతున్నాయి, కానీ ఆమె మనసు మాత్రం ఇంకా ఆ మాయా లోకంలోనే ఉంది. ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై తల వాల్చి పడుకుంది. 

వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె శరీరం ఒక విధమైన మైకంలో, ఒక లోతైన విశ్రాంతిలో ఉంది. ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపం ఇంకా మెదులుతోంది - ఆయన ఆధిపత్యం, ఆయన అనుభవం, ఆయన స్పర్శ. 

సుమారు అరగంట తర్వాత...
నిద్రలో ఉన్నా ప్రసాద్ మనసులో ఆ 'చక్రవర్తి' ఆధిపత్యం, వల్లీ చేసిన ఆ సేవ గురించిన ఆలోచనలు, రంగారావు గారు చెప్పిన మాటలు... అన్నీ మళ్ళీ మెదలడంతో అతనిలోని మగతనం మళ్ళీ పూర్వవైభవంతో నిలబడింది.

అతను మెల్లగా లేచి వల్లీని కదిపాడు. "వల్లీ... లేచి నన్ను చూడు," అని గుసగుసలాడాడు.

వల్లీ మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. ప్రసాద్ కళ్ళలో ఒక కొత్త రకమైన మెరుపు, ఆకలి చూసి ఆమెకు అర్థమైంది. ప్రసాద్ ఆమెను తన వైపు లాక్కుని, మళ్ళీ ముద్దుల వర్షం కురిపించడం మొదలుపెట్టాడు. మెడ, ఛాతీ, నాభి, తొడలు... ఇలా ఆమె శరీరం అంతటా తన పెదవులతో ఆరాధిస్తూ, మళ్ళీ ఆమె రహస్య ప్రదేశం వద్దకు చేరుకున్నాడు. అతని స్పర్శకు వల్లీ శరీరం మళ్ళీ వేడెక్కడం మొదలైంది. ఇప్పుడు అతను ఆమెలోకి ప్రవేశించడానికి సిద్ధమవుతున్నాడు.

అప్పుడే వల్లీ ఒక చిలిపి నవ్వుతో, ప్రసాద్ ఛాతీపై చేయి వేసి అతన్ని ఆపింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక విధమైన ఎగతాళి, అదే సమయంలో లోతైన అవగాహన మెరుస్తోంది.
"ఏంటి మహా రాజు గారు... ఇవాళ మంచి మూడ్‌లో ఉన్నారు?" అంటూ నవ్వుతూ అడిగింది.

ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా, కానీ చిరునవ్వుతో ఆమె వైపు చూశాడు.

వల్లీ మళ్ళీ కొంటెగా, అతని పెదవులపై వేలు వేస్తూ అంది, "పెళ్లయిన కొత్తలో అప్పుడప్పుడు రెండు, మూడు సార్లు చేసేవారు... కానీ ఆ తర్వాత ఒక్క సారి అయ్యాక అలసిపోయి పడుకుండి పోయేవారు. మరి ఇన్నాళ్లయ్యాకా... ఇప్పుడు మళ్ళీ ఎందుకండి ఇలా రెండో సారికి సిద్ధమవుతున్నారు? హహహ..." అంటూ మెల్లగా నవ్వింది.

ప్రసాద్ కి అర్థమైంది. 
ప్రసాద్ నవ్వుతూ, ఆమె పెదవులపై ముద్దు పెట్టి, మరింత గుసగుసలాడాడు: "మహారాణి గారికి సేవ చేయడానికి... పైనుండి ఆ 'చక్రవర్తి' ఆశీర్వాదం, ఆయన ఇచ్చిన ఆ 'ఉత్సాహం' ఉంటే... ఈ మహారాజుకి శక్తి ఎందుకు రాదు చెప్పు?"

ఈ మాటలు వినగానే వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమెకు అర్థమైంది, ఈ రాత్రి జరుగుతున్నదంతా కేవలం భార్యాభర్తల మధ్య జరుగుతున్న శృంగారం కాదు, అది ముగ్గురి మధ్య జరుగుతున్న ఒక మాయాజాలం అని. 
"అలాగే... మహారాజా... రండి ఇంకా లోతుగా..." అంటూ వల్లీ తన కాళ్ళను అతని నడుము చుట్టూ బిగుసుకుంది.

ప్రసాద్ నవ్వుతూ, ఆమె కోరికను తీర్చుతూ ఆమెలోకి లోతుగా ప్రవేశించాడు. ఈ సారి ఆ కలయికలో ప్రసాద్ తన మగతనాన్ని వల్లీ లోతుల్లోకి ఒకేసారి బలంగా దూర్చాడు. ఆ లోతు, ఆ బిగుతుకు వల్లీ నోటి నుండి ఒక లోతైన, కైపైన మూలుగు వెలువడింది. "ఆహ్... ఏవండీ..." అంటూ ఆమె తన గోళ్ళతో అతని భుజాలను గట్టిగా పట్టుకుంది.

ప్రసాద్ తన నడుము కదలికలను మొదలుపెట్టాడు. మొదట్లో నెమ్మదిగా, లోతుగా... ఆపై క్రమంగా వేగాన్ని పెంచుతూ, తన పూర్తి బరువును ఆమె శరీరంపై వేస్తూ ఆమెను సుఖపెట్టడం మొదలుపెట్టాడు.
థప్... థప్... థప్... అంటూ వారి శరీరాలు ఢీకొంటున్న శబ్దం.

ప్రసాద్ మెల్లగా వంగి, వల్లీ చెవిలో గుసగుసలాడాడు: "చూడు వల్లీ... ఈ 'చక్రవర్తి' శక్తి ఎలా ఉందో! నీ మహారాజుకి ఇంత ఉత్సాహం, ఇంత బలం ఎప్పుడూ ఉండేది కాదు కదా? ఈ చక్రవర్తి శక్తి ఎలా ఉందో? ఆయన ఆశీర్వాదంతో నీ రాజు ఎలా మారాడో? నీ కోసం ఈ రాజు ఎంత లోతుకు వెళ్ళగలడో చూడు... "

ఈ మాటలు వినగానే వల్లీ శరీరం ఒక విద్యుత్ షాక్ కొట్టినట్లు వణికింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. ప్రసాద్ బరువు, అతని కదలికల్లోని ఆధిపత్యం, అతని శ్వాసలోని వేడి... అన్నీ ఆమె మనసులో రంగారావు గారి గంభీరమైన రూపంతో మిళితమయ్యాయి. ఆమెకు తెలియకుండానే, ఆమె మనసు ఆ నిషిద్ధ ఊహలోకి జారిపోయింది. తనను తాను ఆ చక్రవర్తి కౌగిలిలో, ఆయన ఆధిపత్యంలో పూర్తిగా అప్పగించేసింది.

ప్రసాద్ తనపై ఎక్కి తనను ఆధిపత్యంతో కదులుతుంటే, ఆమె మనసులో ఆ 'చక్రవర్తి' రూపం మరింత స్పష్టంగా మెదిలింది. 

ఆమె తన కాళ్ళను ప్రసాద్ నడుము చుట్టూ మరింత బిగుసుకుంది. తన గోళ్ళతో అతని వీపును గీరుతూ, భర్తను కాకుండా మనసులోని చక్రవర్తిని ఉద్దేశించి మూలిగింది: "ఆహ్... అవును... ఇంకా లోతుగా.... నన్ను పూర్తిగా ఆక్రమించండి చక్రవర్తీ... నా ప్రాణాలు తోడెయ్యండి మహారాజా..."

ప్రసాద్ కి ఆమె ఈ స్థితిని చూస్తుంటే ఒక విచిత్రమైన, అత్యున్నతమైన ఆనందం కలుగుతోంది. తన భార్య, తన మంచంపై, తన కళ్ళ ముందే మరొక మగాడి స్పర్శను ఊహించుకుని మత్తులో మునిగిపోతుంటే... అది ప్రసాద్ మగతనానికి, అతని మనసుకి ఇచ్చే ఉత్సాహం అంతా ఇంతా కాదు. తన భార్యలోని ఈ రహస్య కోరికలను తాను తీర్చగలుగుతున్నాననే భావన అతన్ని మరింత రెచ్చగొట్టింది.

"అలాగే నా మహారాణీ... నేను నిన్ను పూర్తిగా చీల్చేస్తాను. నీ లోపల నా ముద్రను శాశ్వతంగా వేస్తాను," అంటూ 
ప్రసాద్ మరింత ఆవేశంగా కదులుతున్నాడు. 

ప్రసాద్ కి ఒక విధమైన మైకం కలిగింది. తన భార్య తనను 'చక్రవర్తి' అని పిలవడం, ఆమె శరీరం మరొక మగాడి ఆధిపత్యాన్ని కోరుకుంటూ తన కింద మెలికలు తిరగడం... అతనిలోని మగతనాన్ని మరింత రెచ్చగొట్టాయి. అతను తన వేగాన్ని మరింత పెంచాడు. ప్రతిసారీ లోపలికి దూసుకుపోతూ, ఆమె గర్భాశయం తాకేంత లోతుకు చేరుకున్నాడు.

ప్రసాద్ వేగం ఇప్పుడు శిఖరాగ్రానికి చేరుకుంది. అతను వల్లీ జుట్టును పట్టుకుని, తలను మెల్లగా వెనక్కి లాగి, ఆమె మెడపై, ఆమె వక్షోజాలపై ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ, అదే సమయంలో కింద నుండి బలంగా, లయబద్ధంగా తోస్తూ ఉన్నాడు.

వల్లీ శరీరం విల్లులా వంగి, ప్రసాద్ ప్రతి తోపుడుకి అనుగుణంగా మెలికలు తిరుగుతోంది. ఆమె ముఖంలో సిగ్గు, మత్తు, మరియు ఒక విధమైన లొంగుబాటు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె చేతులు ప్రసాద్ వీపును గట్టిగా గీరుతున్నాయి, ఆ తీయని నొప్పి ప్రసాద్ లోని మగాడిని మరింత రెచ్చగొడుతోంది.

వల్లీ శరీరం ఇప్పుడు పూర్తిగా ప్రసాద్ అధీనంలోకి వచ్చేసింది. ఆమె ప్రతి కదలికకు స్పందిస్తూ, తన పిరుదులను పైకి ఎత్తి అతనికి సహకరిస్తోంది. ఇద్దరి శరీరాల నుండి చెమట చుక్కలు కారుతున్నాయి, కానీ వారి తపన మాత్రం అక్షయంగా ఉంది. 

"ఆహ్... వల్లీ... నీ ఈ మత్తు, నీ ఈ లొంగుబాటు... నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తున్నాయి. ఈ ఆనందం వేరే ఎవరికీ దొరకదు వల్లీ..." అంటూ ప్రసాద్ గర్జిస్తూ, తన వేగాన్ని మరింత పెంచాడు.

వల్లీకి ఇక మాటలు రాలేదు. కేవలం మూలుగులు, నిట్టూర్పులు మాత్రమే బయటకు వస్తున్నాయి. 
చివరికి, వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుపోయింది. ఆమె లోపలి కండరాలు ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఇనుప బంధనంలా పట్టుకున్నాయి. "ఆహ్హ్హ్... రాజా... నేను... నేను కరిగిపోతున్నాను... ఆహ్!" అంటూ ఆమె శరీరం తీవ్రమైన పారవశ్యంతో వణికిపోయింది. ఆమె నోటి నుండి ఒక దీర్ఘమైన, కైపైన మూలుగు వెలువడింది. ఆమె శరీరం మెలికలు తిరుగుతూ, ఒక ఉప్పెనలా విడుదలైంది.

వల్లీ లోపలి ఆ బిగుతు, ఆమె మూలుగులు ప్రసాద్ ఓపికను పూర్తిగా పోగొట్టాయి. అతను తన చివరి శక్తినంతా ఒకే చోట కేంద్రీకరించి, చివరిసారిగా అత్యంత లోతుగా, బలంగా ఆమెలోకి దూసుకుపోయాడు. ఆమె లోపలి కండరాలు ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఇనుప బంధనంలా బిగించాయి. ఆమెలో ఒక భారీ ఉప్పెన విడుదలైంది.
ఆమె శరీరం ఇచ్చిన ఆ తీయని బిగుతు, ఆమె మూలుగులు ప్రసాద్ నియంత్రణను పూర్తిగా కోల్పోయేలా చేశాయి. "ఆహ్... వల్లీ... నా ప్రాణమంతా నీకే..." అంటూ ప్రసాద్ ఒక చివరి, అత్యంత బలమైన తోపు తోసి, తన వేడి ప్రవాహాన్ని ఆమె లోతుల్లోకి విడుదల చేశాడు. 

"ఆహ్... వల్లీ... నా రాణీ... నీ కోసం... అన్నీ నీకే!" అతని శరీరం ఉద్వేగంతో వణికిపోతూ, ఆమెపైనే కుప్పకూలిపోయాడు. అతని శరీరం ఉద్వేగంతో వణికిపోయింది. అతనిలోని వేడి వీర్యం ధారాళంగా ఆమె లోతుల్లోకి ప్రవహించింది. ఆ మూలుగులో ఆమె పట్ల ఉన్న ప్రేమ, ఆధిపత్యం, మరియు వారి రహస్య బంధం పట్ల ఉన్న తృప్తి స్పష్టంగా వినిపించాయి.

ప్రసాద్ తన బరువు మొత్తాన్ని వల్లీ శరీరంపై వదిలేస్తూ, ఆమె ఛాతీపై తల వాల్చాడు. ఇద్దరి గుండెలు గాలి కోసం పరితపిస్తున్నట్లు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి. శరీరాలు చెమటతో తడిసిపోయి ఉన్నా, ఆ వెచ్చదనం వారికి ఎంతో హాయినిచ్చింది.

వల్లీ ప్రేమగా అతని తలను నిమురుతూ, అతని నుదుటిపై ముద్దు పెట్టింది. "మీరు నాకు ఎంతో ఇష్టం... మీరు నా ప్రాణం," అంటూ గుసగుసలాడింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఒక విధమైన శాంతి, లోతైన తృప్తి ఉన్నాయి. ఆమె మనసులోని చక్రవర్తి మాయాజాలం శాంతించి, ఇప్పుడు భర్త పట్ల ఉన్న ప్రేమ మరింత బలపడింది.

ఇద్దరి గుండెలూ గాలి కోసం పరితపిస్తున్నట్లు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి. శరీరాల నుండి కారుతున్న చెమట వారిద్దరినీ మరింత దగ్గర చేసింది. కొన్ని నిమిషాల పాటు ఇద్దరూ అలాగే పడుకున్నారు. ఆ మాయాజాలం, ఆ ఉద్వేగం మెల్లగా శాంతించి, ఒక లోతైన ప్రశాంతత మిగిలింది.

ప్రసాద్ మెల్లగా లేచి, వల్లీ పక్కన పడుకున్నాడు. ఆమెను తన వైపు తిప్పుకుని, ఆమె నుదుటిపై, ఆమె కళ్ళపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టాడు. వల్లీ కళ్ళు మెల్లగా తెరిచి, ప్రసాద్ వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఆ మత్తు తగ్గి, ఒక లోతైన ప్రేమ, కృతజ్ఞత మెరుస్తోంది.

ప్రసాద్ ఆమె చెక్కిలిని నిమురుతూ, మెల్లగా "నీకు నేను ఎంత ఇష్టమో, నువ్వు నీ మనసు కూడా నాకు అంతే ఇష్టం వల్లీ."

ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై తల వాల్చి, అతని గుండె చప్పుడు వింటూ మెల్లగా ఉండగా  ప్రసాద్ ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. బయట వర్షం ఇంకా కురుస్తోంది. ఆ రాత్రి వారి దాంపత్య బంధం మరింత బలంగా, మరింత లోతైన అవగాహనతో కొత్త పునాదుల మీద నిలబడింది.

ఉదయం 5 గంటలు. 

ప్రసాద్ కళ్ళు తెరిచాడు. అతని పక్కనే వల్లీ నిద్రపోతోంది, తల అతని ఛాతీపై వాల్చి. రాత్రి జరిగినవన్నీ ఒక మాయా స్వప్నంలా అతనికి అనిపించింది. కానీ వల్లీ శరీరపు వెచ్చదనం, ఆమె జుట్టు నుండి వచ్చే సువాసన... అన్నీ నిజమే అని చెబుతున్నాయి.

అతను మెల్లగా లేచి, ఆమెను కదల్చకుండా జాగ్రత్తగా పక్కకు జరిగాడు. బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్ళి, ముఖం కడుక్కుని తిరిగి వచ్చేసరికి వల్లీ కూడా మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. 

ఇద్దరి కళ్ళు కలిశాయి. కానీ ఈసారి రాత్రిలా కాదు - ఇద్దరి ముఖాల్లో ఒక విధమైన సిగ్గు, ఒక చిన్న చిరునవ్వు, మరియు ఒక విచిత్రమైన సంకోచం కనిపించాయి. రాత్రి జరిగిన ఆ తీవ్రమైన అనుభవాల తర్వాత, ఉదయం ఒకరినొకరు చూసుకోవడం ఇద్దరికీ కాస్త ఇబ్బందిగానే అనిపించింది.

"ఉదయం అయిపోయింది..." వల్లీ మెల్లగా అంది, దుప్పటిని తన శరీరం చుట్టూ మరింత బిగుసుకుంటూ. ఆమె చెంపలు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి.

"అవును..." ప్రసాద్ కూడా సిగ్గుగా నవ్వాడు.

ప్రసాద్ మెల్లగా మంచం అంచున కూర్చుని, వల్లీ చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. ఆమె కళ్ళలోకి ప్రేమగా చూస్తూ:
"వల్లీ... నా కళ్ళలోకి చూడు. నిన్న రాత్రి జరిగినదంతా మన ప్రేమకు, మన బంధానికి మరింత బలం చేకూర్చింది. నీ మనసులో ఏమైనా సందేహాలు ఉంటే, భయం ఉంటే... అన్నీ పక్కన పెట్టు. నీవు నాదే... ఎప్పటికీ నాదే. ఈ ఒక్క విషయం మాత్రం నీ మనసులో శాశ్వతంగా దాచుకో."

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. "కానీ ఏవండీ... నిన్న రాత్రి..."

ప్రసాద్ ఆమె చేతిని మెల్లగా నిమురుతూ, "నిన్న రాత్రి జరిగినది మన మధ్య ఉన్న నమ్మకానికి, ప్రేమకు ఒక నిదర్శనం. నీ కోరికలను, నీ భావోద్వేగాలను నేను గౌరవిస్తాను. నీవు నా భార్యవి, నా జీవిత భాగస్వామి. ఈ విషయంలో ఎటువంటి మార్పు లేదు."

వల్లీ తల ఊపింది, ఆమె ముఖంలో ఇప్పుడు సిగ్గు లేదు, కేవలం ప్రేమ, నమ్మకం, మరియు ఒక తృప్తి మాత్రమే ఉంది. 

కొద్ది సేపటి తర్వాత కాఫీ కప్పులు చేతిలో పట్టుకుని ఇద్దరూ సోఫాలో కూర్చున్నారు. ఉదయం వెలుతురులో ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఆ తీయని సిగ్గు, ప్రేమ ఇంకా పూర్తిగా వీడలేదు. 

ప్రసాద్ కాఫీ తాగుతూ, నింపైన స్వరంతో అన్నాడు, “వల్లీ ఎల్లుండి రవి పుట్టినరోజు కదా. ఈ సారి వాడికి చాలా ప్రత్యేకమైన, ఒక అద్భుతమైన బహుమతి ఇవ్వాలి.” అన్నాడు.

వల్లీ కళ్ళు మెరిశాయి. ఆమె ముఖంలో ఒక చిలిపి చిరునవ్వు వికసించింది. ఆమె ప్రసాద్ చేతిని పట్టుకుని, ఉత్సాహంగా అంది, "అవును... నాకూ అదే ఆలోచన వచ్చింది. ఈసారి రవికి ఒక అద్భుతమైన బహుమతి ఇవ్వాలి."

[Anubantu]

Tooo good narration andi
Asalu what a writing
Excellent update
Convention between prasad and ranga rao is excellent... increased the respect between then
Valli adavance in sex peaks more here.
Nice sex episode

Waiting for the birthday gift
Thanks for update

[Ravikiran.cuckold]

Adbutham me rachana

[Tippubhai]

Thanks for the wonderful update. Eagerly waiting for Ranga rao.

[nagu65595]

Nice story

[Kangarookanna]

Vere level konni nuvve rayagalavu bro kani prasad ni matram cuckold ni cheyaku

[MINSK]

మీరచనా శైలి అద్భుతం! మీరు రచనతో వల్లీ గౌరవాన్ని ఎన్నో రెట్లు పెంచారు. నేను ఎన్నో కథలు చదివాను కాని ఇది చాలా ప్రత్యేకం. ప్రేమ నమ్మకం గౌరవం ఉండి అసూయ లేకపోతే ప్రపంచాన్ని జయించ వచ్చు. ధన్యవాదములు

[mohan1432]

సూపర్ అప్డేట్

[maleforU]

Fantastic story

[Vizzus009]

Excellent update