Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Gilmalover]

Dear friend,
This is not really a review of the story; it is a suggestion based on your personal fantasy.
As readers, we are always free to discuss the writing style, character development, pacing, emotions, and plot. Those kinds of comments help both the author and fellow readers.
However, asking the author to reshape the story according to individual fantasies changes the very purpose of the narrative. The direction of the story and the journey of its characters belong entirely to the author.
Let's appreciate the story for what it is, and if we have criticism, let it be about the storytelling—not about turning the characters into our own imagination.

I am with him. If pavi had been with one man for her sexual needs what you say is acceptable. She is nothing less than slut/whore yearning for different cocks. Every time she sees raj and Prakash she gets wet. What more you expect from readers.

[Shajith]

I am with him. If pavi had been with one man for her sexual needs what you say is acceptable. She is nothing less than slut/whore yearning for different cocks. Every time she sees raj and Prakash she gets wet. What more you expect from readers.

Everyone is free to interpret a fictional character differently. But a reader's opinion should be based on the story, not on insulting labels. If you believe Pavi's characterization is inconsistent, point out the specific scenes and explain your reasoning. Calling a fictional character offensive names doesn't make the argument stronger; it only weakens the discussion. Let's discuss the writing, the psychology, and the character development—not with abuse, but with logic and respect.

[Gilmalover]

Everyone is free to interpret a fictional character differently. But a reader's opinion should be based on the story, not on insulting labels. If you believe Pavi's characterization is inconsistent, point out the specific scenes and explain your reasoning. Calling a fictional character offensive names doesn't make the argument stronger; it only weakens the discussion. Let's discuss the writing, the psychology, and the character development—not with abuse, but with logic and respect.

Let the author say she is woman with high libido and continue instead projecting her as pure, loving and doting wife.

[Shajith]

Let the author say she is woman with high libido and continue instead projecting her as pure, loving and doting wife.

That's your interpretation, and you're entitled to it. But a character can be emotionally conflicted. Human emotions are rarely black and white. A person may struggle between duty, affection, desire, guilt, and responsibility at the same time. Exploring those contradictions is part of storytelling. If you think the characterization isn't convincing, explain which scenes led you to that conclusion. That would be a meaningful literary discussion.

[Nesamanikumar]

Bro, even she come to prakash with the child he will accept her.

Enna bro, karthik oru potta avanukku poranthathum pottaya than irukkum adhoda amma watch man ku kala viricha mathiri Avan pondati avanoda amma senja pola  oru pichakaran sunniya oombi, koodhiya virichi okka solli kenjuva. Andha potta payala hero prakashku pillai akura thiyagam ellam yen . Prakash eh nalla aambala pullaya 10 koduppan  pavikku

[Shajith]

Enna bro, karthik oru potta avanukku poranthathum pottaya than irukkum adhoda amma watch man ku kala viricha mathiri Avan pondati avanoda amma senja pola  oru pichakaran sunniya oombi, koodhiya virichi okka solli kenjuva. Andha potta payala hero prakashku pillai akura thiyagam ellam yen . Prakash eh nalla aambala pullaya 10 koduppan   pavikku

You're free to imagine a different storyline, but that doesn't make it the author's story. Criticizing the plot is perfectly fine, but insulting fictional characters doesn't strengthen your opinion. If you feel the story should take a different direction, explain why based on the narrative. Good literary discussions are built on reasoning, not on abusive language.

[Shajith]

ஒரு கதையை கதையாகப் பாருங்கள்; கதாசிரியரின் கற்பனையை வாசகரின் கற்பனையால் கட்டுப்படுத்த நினைக்காதீர்கள்.
"கற்றது கைமண் அளவு; கல்லாதது உலகளவு." ஒரு கதையின் நோக்கம் என்ன என்பதை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாமல், இரண்டு வரி படித்துவிட்டு கதையின் திசையை மாற்றச் சொல்வது விமர்சனம் அல்ல.
இந்த இணையதளத்தில் கதை எழுதும் எந்தக் கதாசிரியருக்கும் யாரும் சம்பளம் கொடுப்பதில்லை; பொருளாதார உதவியும் செய்வதில்லை. தங்களுடைய குடும்பம், வேலை, பொறுப்புகள் ஆகியவற்றுக்கு நடுவில் நேரம் ஒதுக்கித்தான் அவர்கள் எழுதுகிறார்கள். அதற்கு நாம் தர வேண்டியது ஊக்கம்தான்; உத்தரவு அல்ல.
"ஆயிரம் பேர் ஆயிரம் விதம் சொல்வார்கள்; ஆனால் பாதை ஒன்றுதான்." கதையின் பாதையைத் தீர்மானிப்பது கதாசிரியரின் உரிமை. வாசகரின் உரிமை, அந்தப் பாதை நம்பும்படியாக இருக்கிறதா, எழுத்து எப்படி இருக்கிறது, கதாபாத்திர வளர்ச்சி சரியாக இருக்கிறதா என்பதைச் சொல்வதுதான்.
"இவனை கொல்லுங்கள், இவளை அங்கே அனுப்புங்கள், கதை இப்படித்தான் போக வேண்டும்" என்று சொல்வது விமர்சனம் அல்ல; அது இன்னொரு கதையை எழுதும் முயற்சி.
கதாசிரியர் யாழினி ராம் பலமுறை தெளிவாகச் சொல்லியிருக்கிறார்: "கதையில் குறைகள் இருந்தால் சுட்டிக்காட்டுங்கள்; அதைத் திருத்திக் கொள்கிறேன்" என்று. ஆனால் அந்த மாதிரியான விமர்சனம் குறைவாகவும், கதையை மாற்றச் சொல்லும் கருத்துகள் அதிகமாகவும் இருப்பது வருத்தம்தான்.
"சொல் அளந்து சொன்னால் சொந்தம் பெருகும்." கருத்து சொல்லுங்கள்; ஆனால் அது கதையைப் பற்றியதாக இருக்கட்டும், கதாசிரியரின் கற்பனையை உடைக்கும் வகையில் அல்ல.
ஒரு நல்ல கதையை ஊக்கப்படுத்துவது எளிதல்ல; ஆனால் அதை தேவையற்ற கருத்துகளால் பாதிப்பது மிகவும் எளிது. அதனால்தான் பல நல்ல கதைகள் பாதியிலேயே நின்றுவிடுகின்றன.
உங்கள் கற்பனைக்கு ஏற்ற கதை வேண்டும் என்றால், நீங்கள் எழுதுங்கள். நிச்சயம் நாங்களும் வாசகர்களாகப் படித்து, மரியாதையுடன் கருத்து சொல்வோம். அதே மரியாதையை, எழுதிக் கொண்டிருக்கும் கதாசிரியர்களுக்கும் கொடுப்போம். அதுதான் நல்ல வாசகரின் அடையாளம்.

ஒரு விஷயம் மட்டும் புரிந்துகொள்ளுங்கள்.
ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் வந்தவுடன், "இவனை கொல்லுங்கள்", "இவளை இவனுடன் சேர்த்துவிடுங்கள்", "கதையை இப்படித்தான் மாற்றுங்கள்" என்று கதையின் போக்கையே மாற்றச் சொல்வது விமர்சனம் அல்ல.
மனித மனதைப் பற்றி ஆய்வு செய்த பல உளவியல் நிபுணர்கள், "Fantasy–Reality Distinction" (கற்பனைக்கும் நிஜ வாழ்க்கைக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை உணர்வது) என்பது மனநலத்தில் மிகவும் முக்கியமான திறன் என்று கூறுகிறார்கள். ஒரு கதையை கதையாகப் பார்க்காமல், அதை நிஜ வாழ்க்கையுடன் கலக்கத் தொடங்கினால், அந்த விவாதமும் சரியான திசையில் செல்லாது.
கதாசிரியர் உருவாக்கும் கதை அவருடைய கற்பனை. வாசகரின் உரிமை, அந்தக் கதையில் உள்ள பலம், பலவீனம், எழுத்து நடை, கதாபாத்திர வளர்ச்சி ஆகியவற்றைப் பற்றி கருத்து சொல்வதுதான்; கதையை முழுவதும் தன் விருப்பத்திற்கு மாற்றச் சொல்வது அல்ல.
"சொல் சுடும்; வாள் சுடாது." அதனால் கருத்து சொல்லுங்கள்; ஆனால் அது கதையை வளர்க்கும் கருத்தாக இருக்கட்டுமே தவிர, கதாசிரியரின் கற்பனையை கட்டுப்படுத்தும் உத்தரவாக இருக்க வேண்டாம்.

[harry9944]

கதை ஆசிரியரை கதையை எழுத விடுங்கள் தேவையற்ற உங்கள் வாதத்தை பொது வெளியில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள் பலமுறை எடுத்து கூறி சொல்லப்பட்டுள்ளது இருப்பினும் புரிந்து கொள்ளாதவர்கள் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் உங்கள் விவாதங்களை இந்த கதையின் தலைப்பில் போன்று பொது வெளியில் உங்கள் கருத்துக்களை பரிமாறிக் கொள்ளுங்கள் க தை இவ்வாறு நகர்கிறது  அதனை இவ்வாறு நடத்தினால் நன்றாக இருக்கும், இங்கே வந்து விவாதம் செய்வதால் எழுத்தாளர் அவரது சுதந்திரமான படைப்பினை தர இயலாது அவரை தயவு செய்து குழப்பாதீர்கள் இவ்வளவு ஒரு நடையும் ஒரு எழுத்தும் ஒரு தேர்ச்சி பெற்ற நாவலாசிரியர் அல்லது ஒரு தேர்ச்சி பெற்ற  இயக்குனரால்  கூட தர முடியாது  அவ்வளவு துல்லியமாக அவர் தனது படைப்புகளை  தந்து  கொண்டிருக்கிறார் தயவுசெய்து அதனை கெடுத்து விடாதீர்கள் இங்கே வருபவர்கள் அனைவரும் தங்களது  வேலைப்பளுவை களைவதற்காக இங்கே வந்து கதை படித்து செல்கின்றனர்  அதனை கெடுக்காதீர்கள்

[Shajith]

கதை ஆசிரியரை கதையை எழுத விடுங்கள் தேவையற்ற உங்கள் வாதத்தை பொது வெளியில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள் பலமுறை எடுத்து கூறி சொல்லப்பட்டுள்ளது இருப்பினும் புரிந்து கொள்ளாதவர்கள் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் உங்கள் விவாதங்களை இந்த கதையின் தலைப்பில் போன்று பொது வெளியில் உங்கள் கருத்துக்களை பரிமாறிக் கொள்ளுங்கள் க தை இவ்வாறு நகர்கிறது  அதனை இவ்வாறு நடத்தினால் நன்றாக இருக்கும், இங்கே வந்து விவாதம் செய்வதால் எழுத்தாளர் அவரது சுதந்திரமான படைப்பினை தர இயலாது அவரை தயவு செய்து குழப்பாதீர்கள் இவ்வளவு ஒரு நடையும் ஒரு எழுத்தும் ஒரு தேர்ச்சி பெற்ற நாவலாசிரியர் அல்லது ஒரு தேர்ச்சி பெற்ற  இயக்குனரால்  கூட தர முடியாது  அவ்வளவு துல்லியமாக அவர் தனது படைப்புகளை  தந்து  கொண்டிருக்கிறார் தயவுசெய்து அதனை கெடுத்து விடாதீர்கள் இங்கே வருபவர்கள் அனைவரும் தங்களது  வேலைப்பளுவை களைவதற்காக இங்கே வந்து கதை படித்து செல்கின்றனர்  அதனை கெடுக்காதீர்கள்

நண்பரே, நான் யாரிடமும் வீணாக விவாதம் செய்வதற்காக இங்கே வரவில்லை. "நல்லதை காக்க மௌனம் போதாது; நேரத்தில் சொல்லும் சொல்தான் துணை" என்பதால்தான் சில கருத்துகளுக்கு பதில் சொல்கிறேன்.
கதாசிரியர் பலமுறை, "கதையைப் பற்றிய விமர்சனம் செய்யுங்கள்; ஆனால் தேவையற்ற, கதையுடன் தொடர்பில்லாத கருத்துகள் தொடர்ந்தால் கதையை நிறுத்த வேண்டிய நிலை வரும்" என்று தெளிவாகக் கூறியிருக்கிறார். அந்த நிலை வரக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் என் பதில்கள்.
"கிணறு வற்றிய பிறகு அணை கட்டினால் பயன் இல்லை." ஒரு நல்ல கதை நின்ற பிறகு வருத்தப்படுவதை விட, அது தொடர வேண்டும் என்பதற்காக இப்போதே ஆதரவு கொடுப்பது நல்லதல்லவா?
"ஒரு பூவை வளர்க்க பல நாள் ஆகும்; பறிக்க ஒரு நொடி போதும்." ஒரு கதையை உருவாக்குவது எளிதல்ல. ஆனால் தேவையற்ற கருத்துகளால் எழுத்தாளரின் மனதை சோர்வடையச் செய்வது மிகவும் எளிது.
"சொல் அளந்து சொன்னால் சொந்தம் வளரும்." அதுபோல, கதையைப் பற்றிய விமர்சனம் எப்போதும் வரவேற்கத்தக்கது. ஆனால் கதையை மாற்ற வேண்டும், கதாபாத்திரத்தை இப்படி நடத்த வேண்டும் என்று தொடர்ந்து வற்புறுத்துவது எழுத்தாளரின் படைப்புச் சுதந்திரத்தை பாதிக்கும்.
நான் யாரையும் எதிரியாகப் பார்க்கவில்லை. ஒரு நல்ல கதையை ரசிக்கும் வாசகராக, அந்தக் கதை பாதியிலே நின்றுவிடக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் பேசுகிறேன். நல்ல படைப்பை காப்பது கதாசிரியரின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல; நல்ல வாசகரின் பொறுப்பும் கூட.
நாம் அனைவரும் வாசகர்கள்தான். நல்ல கதைகள் தொடர்ந்து வர வேண்டும் என்பதில் ஒரே அணியாக இருப்போம்; அதுதான் கதாசிரியருக்கும், வாசகர்களுக்கும் செய்யும் சிறந்த மரியாதை.

[Ballet]

ராஜ் பாவமில்லையா யாழினி

[Ballet]

அருமையான கதை சொல்லும்விதம் யாழினி

[AjitKumar]

This is not spiritual story. This is sex story. Without using bad words you can't write. Comments will also be like that only. Ignore and proceed

[Shajith]

This is not spiritual story. This is sex story. Without using bad words you can't write. Comments will also be like that only. Ignore and proceed

I respectfully disagree. A story can explore human emotions, relationships, and even intimacy without encouraging abusive or vulgar discussions. Readers are always free to criticize the writing, pacing, characterization, or plot. But reducing every discussion to explicit language isn't necessary. Respectful criticism enriches a story; abusive comments do not. Let's encourage good storytelling and healthy discussions.

[AjitKumar]

I respectfully disagree. A story can explore human emotions, relationships, and even intimacy without encouraging abusive or vulgar discussions. Readers are always free to criticize the writing, pacing, characterization, or plot. But reducing every discussion to explicit language isn't necessary. Respectful criticism enriches a story; abusive comments do not. Let's encourage good storytelling and healthy discussions.

People come here for relaxation and spit the bloody shit out for few minutes. They live and hate the characters and express them in the words known to them. Not everyone like you can write only appreciation in multiple paragraph

[Shajith]

People come here for relaxation and spit the bloody shit out for few minutes. They live and hate the characters and express them in the words known to them. Not everyone like you can write only appreciation in multiple paragraph

I agree that everyone has a different way of expressing their opinions. But freedom of expression also comes with responsibility. Criticism is always welcome; abuse is not. No one expects every reader to write long paragraphs. Even a single respectful sentence is enough if it discusses the story. The issue is not the length of the comment—it's the quality of it. As the saying goes, "Words once spoken cannot be taken back." Let's make our comments add value to the story, not discourage the people who spend their time creating it.

[yazhiniram]

------------
Part 204:
------------

அந்த ஒரு வார்த்தை, இந்த ரூம்க்குள்ள ஒரு புது உலகத்தையே உருவாக்குச்சு.

அவனோட குரல்ல இருந்த ஆசை என்னை என்னவோ பண்ணுச்சு.

அவன் அப்புடியே மெதுவா பெட் மேல ஏறினான்.

அவனோட ஒரு முழங்கால் அந்த சாஃப்ட்டான மெத்தைல அழுந்துச்சு.

பெட் லேசா ஒரு பக்கம் சாஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

அடுத்த காலையும் பெட் மேல எடுத்து வச்சான்.

அவன் மெதுவா ஊர்ந்து என் மேல வந்தான்.

நான் என் கண்ணை இமைக்காம அவனையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவனோட ரெண்டு கைகளையும் என் உடம்புக்கு ரெண்டு பக்கமும் வச்சுக்கிட்டான்.

அவன் என்னைய முழுசா லாக் பண்ணிட்டான்.

அவனோட விறைச்ச சுன்னி என் பாவாடைக்கு மேல என் தொடையில லேசா உரசிக் கிட்டு வந்துச்சு.

அது எவ்ளோ சூடா இருக்குனு அந்தத் துணியைத் தாண்டியும் என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

அவன் முகம் இப்போ என் முகத்துக்கு நேரா மேல இருந்துச்சு.

நான் அவன் எனக்கு முத்தம் குடுப்பான்னு தான் நெனச்சேன்.

என் உதடுகளை லேசா விரிச்சு அவனுக்காக வெயிட் பண்ணேன்.

ஆனா அவன் முகம் என் முகத்துக்கு வரல.

அவன் அப்புடியே கீழ இறங்குனான்.

அவனோட முகம் என் நெஞ்சைத் தாண்டி கீழ போச்சு.

அவன் முகம் நேரா என் தொப்புள் கிட்ட வந்து நின்னுச்சு.

அவனோட சூடான மூச்சுக்காத்து என் தொப்புள் குழி மேல பட்டுச்சு.

எனக்கு அப்புடியே உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி சிலிர்த்துச்சு.

பிரகாஷ் என் தொப்புளையே அப்புடியே விழுங்குற மாதிரிப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் மூச்சுக்காத்து என் வயித்துல படும்போதெல்லாம் என் உடம்பு தூக்கித் தூக்கிப் போட்டுச்சு.

அவனோட தாடி முடி என் வயித்துல உரச ஆரம்பிச்சுது.

அந்த முடி லேசாக் குத்துறப்போ எனக்கு ஒரு வித்யாசமான கூச்சம் வந்துச்சு.

நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

"ஸ்ஸப்பா... என்னடா பண்ற..." னு நான் மெதுவா முனகுனேன்.

அவன் எந்த பதிலும் சொல்லல.

அவனோட சூடான உதடுகள என் தொப்புள் மேல வச்சான்.

என் சில்லுன வயித்துல அவனோட சூடான உதடு பட்டதும் எனக்குள்ள கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் என்னைய அறியாம என் கைகளால அந்தப் பெட்ட டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் என் தொப்புளச் சுத்தி முத்தம் குடுக்க ஆரம்பிச்சான்.

ஒவ்வொரு முத்தமும் எனக்குள்ள ஒரு கிக்கை ஏத்துச்சு.

அவன் நாக்கு மெதுவா வெளிய வந்துச்சு.

அது என் தொப்புள் குழிக்குள்ள நுழைஞ்சுது.

"ஆஹ்..." னு நான் லேசாக் கத்திட்டேன்.

என் இடுப்பு ஆட்டோமேட்டிக்கா மேல தூக்குச்சு.

அவன் நாக்கு அந்தப் சின்னக் குழிக்குள்ள சுழட்டிச் சுழட்டி விளையாண்டுச்சு.

எனக்கு ரொம்பக் கூச்சமா இருந்துச்சு.

அந்தக் கூச்சம் என்னையச் சிரிக்க வச்சுது.

"ஹிஹி... ஏய்... கூசுதுடா..." னு நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே நெளிஞ்சேன்.

ஆனா அவன் கேக்குற நிலைமையில இல்ல.

அவன் என் தொப்புள முழுசா நக்கி எடுத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் பெட்ல முன்னும் பின்னுமா நெளிஞ்சுகிட்டு இருந்தேன்.

என் புண்டை இப்போ ரொம்ப வேகமாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அந்தக் கூச்சமும், அவனோட அந்த முத்தமும் சேந்து எனக்குள்ள ஆசையத் தூண்டி விட்டுச்சு.

என் பாவாடைக்கு அடியில என் பேண்ட்டி இப்போ முழுசா நனைஞ்சு போயிடுச்சு.

ஒரு சூடான ஜூஸ் என் தொடை இடுக்குல வழிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என் தொப்புளுக்குள்ள முகம் புதைச்சு உறிஞ்சினான்.

"ஸ்ஸ்ப்ப்... பிரகாஷ்... ப்ளீஸ்..." னு நான் சிணுங்குனேன்.

என் முலைகள் ரெண்டும் என் ஈரமான ஜாக்கெட்டுக்குள்ள விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் முகம் இப்போ தொப்புள விட்டு லேசா மேல ஏறுச்சு.

என் இடுப்பு வளைவுல அவனோட நாக்கால ஒரு கோடு போட்டான்.

என் சதைய லேசாப் பற்களால கடிச்சு இழுத்தான்.

"ஆஆஹ்..." னு நான் மறுபடியும் கத்துனேன்.

அவனோட கைகள் என் இடுப்பைப் பிடிச்சு அழுத்துச்சு.

நான் நகர முடியாதபடி என்னைய லாக் பண்ணான்.

"சும்மா படுடி..." னு அவன் முனகுனான்.

அவன் குரல் என் வயித்துக்குப் பக்கத்துல இருந்து ஹஸ்கியாக் கேட்டுச்சு.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு அந்தச் சுகத்தை அனுபவிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

அவனோட தாடி குத்துற அந்தச் சொர சொரப்பும், நாக்கோட அந்த வழவழப்பும் என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.

என் மூச்சு ரொம்ப வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

நான் என் கைகளால அவனோட முடியப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் தலைய லேசா வருடி விட்டேன்.

அவன் என் தொப்புளைச் சுத்தி முத்தம் குடுத்துக்கிட்டே மெதுவா மேல வந்தான்.

அவனோட சூடான முகம் என் நெஞ்சுக் கிட்ட வந்துச்சு.

என் ஜாக்கெட் ஏற்கனவே தண்ணியில நனைஞ்சு, என் உடம்போட அப்புடியே ஒட்டி இருந்துச்சு.

அந்த ஜாக்கெட் குள்ள பிரா இல்லாததால, என் காம்புகள் ரொம்பத் தெளிவா வெளிய தெரிஞ்சுது.

அவனோட பார்வை இப்போ என் ஜாக்கெட் மேல போச்சு.

அந்த ஏசி காத்துல என் முலைகள் ரொம்ப எடுப்பா நின்னுச்சு.

அவன் அதைப் பாத்ததும் லேசா எச்சில் முழுங்குனான்.

அவனோட விரல்கள் மெதுவா மேல வந்துச்சு.

என் ஜாக்கெட்டோட அந்த முதல் ஹூக் கிட்ட அவனோட கை வந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் அந்த முதல் ஹூக்கைத் தொடப் போச்சு.

ஆனா அந்த செகண்ட்...

எனக்கு இப்போ ஒரு விளையாட்டு விளையாடணும்னு தோணுச்சு.

அவன் அவ்ளோ ஈஸியா என் ஜாக்கெட்ட கழட்டிடக் கூடாதுனு நெனச்சேன்.

அவன் விரல் அந்த ஹூக்கைப் பிடிக்கப் போனப்போ...

நான் சட்டுனு என் ரெண்டு கையையும் கீழ கொண்டு வந்தேன்.

அவனோட ரெண்டு மணிக்கட்டையும் என் கைகளால டக்குனு பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"வேணாம்... இரு..." னு நான் செல்லமா, கிசுகிசுப்பான குரல்ல சொன்னேன்.

நான் என் கண்ணை லேசாச் சிமிட்டி அவனப் பாத்தேன்.

அவன் என்னையக் கொஞ்ச நேரம் அப்புடியே பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் அவனத் தடுக்குறதப் பாத்து அவன் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவன் லேசாச் சிரிச்சான்.

"என்னடி..." னு அவன் ரொம்ப லோவான குரல்ல கேட்டான்.

"வேணாம்... எனக்கு வெக்கமா இருக்கு..." னு நான் பொய் சொன்னேன்.

நிஜத்துல எனக்குக் கொஞ்சமும் வெக்கம் இல்ல.

எனக்கு அவனோட தொடுதல் இப்போ உடனே வேணும்.

ஆனா அவன உசுப்பேத்தணும், அவனோட திமிரத் தூண்டி விடணும்னு அப்டிச் சொன்னேன்.

"வெக்கமா இருக்கா?" னு அவன் நக்கலாக் கேட்டான்.

"ஆமா..." னு நான் தலைய ஆட்டுனேன்.

"இவ்ளோ நேரம் இல்லாத வெக்கம் இப்போ எங்க இருந்துடி வந்துச்சு?"

"தெரியல... ஆனா கழட்டாத..."

நான் என் கைகளால அவனோட மணிக்கட்ட இன்னும் லேசாப் பிடிச்சுத் தள்ளுனேன்.

அவன் என்னோட கண்களை நேராப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தான்.

அவனோட பார்வையில இப்போ ஒரு வெறி வந்துருச்சு.

நான் தள்ள தள்ள, அவன் உடம்புல எந்த அசைவும் இல்ல.

நான் எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டுத் தள்ளுனாலும், அவன் கைய ஒரு இன்ச் கூட என்னால நகர்த்த முடில.

என் சின்னக் கைகள் அவனோட மணிக்கட்டப் பிடிச்சுக்கிட்டுத் தவிச்சுது.

அடுத்த செகண்ட், அவன் ஒரு முடிவுக்கு வந்தான்.

அவனோட ஒரு கையால என்னோட ரெண்டு கைகளையும் பிடிச்சான்.

அவனோட கை கரடுமுரடா இருந்துச்சு.

என் ரெண்டு கைகளையும் அவன் ஒரே கைக்குள்ள அப்புடியே அடக்கிட்டான்.

அவன் அப்புடியே என் கைகளைத் தூக்குனான்.

என் ரெண்டு கைகளையும் என் தலைக்கு மேல கொண்டு போனான்.

அந்தப் பெட்ல, என் தலைக்கு நேர் மேல என் கைகளை வச்சு ஒரே கையால அழுத்துனான்.

இப்போ என்னோட ரெண்டு கைகளும் என் தலைக்கு மேல முழுசா லாக் ஆகிடுச்சு.

என்னால அசைக்கக் கூட முடில.

நான் அப்புடியே சிலையா பெட்ல படுத்துக்கிடக்கிறேன்.

என் நெஞ்சு இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் மேல தூக்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"இப்போ என்னடி பண்ணுவ?" னு அவன் என் முகத்துக்கு நேரா வந்து கேட்டான்.

அவன் மூச்சுக்காத்து என் உதட்டுல பட்டுச்சு.

நான் எந்த பதிலும் சொல்லாம அவனையே ஆச்சரியமாப் பாத்தேன்.

என் மூச்சு இன்னும் வேகமாச்சு.

"விடுடா..." னு நான் சும்மாப் பேருக்குச் சிணுங்குனேன்.

"மாட்டேன்டி..." னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே கீழ பாத்தான்.

இப்போ அவனோட இன்னொரு கை ஃப்ரீயா இருந்துச்சு.

அவன் அந்த ஃப்ரீயான கைய மெதுவா கீழ கொண்டு போனான்.

என் ஜாக்கெட் ஹூக் கிட்ட அவனோட விரல்கள் மறுபடியும் வந்துச்சு.

நான் தலைக்கு மேல கை லாக் ஆகி, எதுவும் பண்ண முடியாமப் படுத்துருந்தேன்.

என் உடம்பு பூரா ஒரு நடுக்கம் ஓடிச்சு.

அவன் என்ன செய்யப் போறான்னு எனக்குத் தெரியும்.

ஆனா அந்த நிமிஷத்துக்காக என் புண்டை அவ்ளோ பசியோட காத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் அந்த முதல் ஹூக்கைப் பிடிச்சுது.

என் ஜாக்கெட் ரொம்ப டைட்டா இருந்ததால, அந்த ஹூக் ரொம்ப இறுக்கமா மாட்டி இருந்துச்சு.

அவனுக்கு அத ஒரு கையால திறக்குறது கொஞ்சம் கஷ்டமாத் தான் இருந்துச்சு.

அவன் அன்னிக்கு மாதிரி கிழிச்சுடுவானோனு பயந்தேன்.

ஆனா அவன் கொஞ்சம் கூடப் பதறல. அவன் கத்துக்கிட்டான் போல.

அவன் விரலால லேசா அழுத்திப் பொறுமையா அந்த ஹூக்கை இழுத்தான்.

'க்ளிக்...' னு அந்த முதல் ஹூக் திறக்குற சத்தம் அந்த அமைதியான ரூம்க்குள்ள கேட்டுச்சு.

முதல் ஹூக் திறந்ததும், என் கழுத்துக்குக் கீழ இருந்த அந்தப் பிரஷர் லேசாக் குறைஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

என் ஜாக்கெட் லேசா விலகி, என் நெஞ்சுக் குழி வெளிய தெரிஞ்சுது.

அவன் அதப் பாத்துக்கிட்டே அடுத்த ஹூக் கிட்டப் போனான்.

'க்ளிக்...' னு ரெண்டாவது ஹூக் ஓபன் ஆச்சு.

இப்போ என் நெஞ்சுப் பகுதி இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாத் தெரிய ஆரம்பிச்சுது.

அந்தப் பிளவு, என் முலைகளுக்கு நடுவுல இருக்குற அந்த ஆழமான கோடு வெளிய தெரிஞ்சுது.

அவன் கண்ணு அப்புடியே அந்த எடத்துல ஒட்டிக்கிச்சு.

அவன் என் நெஞ்சைப் பாத்துக்கிட்டே மூணாவது ஹூக்கைப் பிடிச்சான்.

என் கைகள் இன்னும் அவனோட முரட்டுப் பிடியில என் தலைக்கு மேல லாக் ஆகித் தான் இருந்துச்சு.

நான் லேசா நெளிய ட்ரை பண்ணேன், ஆனா அவன் பிடியை இன்னும் கொஞ்சம் டைட் பண்ணான்.

"அசையாதடி..." னு அவன் ஆர்டர் போட்டான்.

அந்தக் கட்டளைக்கு நான் அப்புடியே அடிபணிஞ்சேன்.

நாலாவது ஹூக், அப்புறம் அஞ்சாவது ஹூக்...

அவன் விரல்கள் ரொம்ப லாவகமா, பொறுமையா ஒவ்வொன்னாத் திறந்துச்சு.

'க்ளிக்... க்ளிக்...' னு வரிசையா எல்லாம் ஓபன் ஆச்சு.

என் ஜாக்கெட் இப்போ ரெண்டா விலகிப் போச்சு.

அந்த ஈரமான துணி என்னோட முலைகளை விட்டு விலக விலக...

என் பிரா இல்லாத முலைகள் இப்போ முழுசா வெளிய தெரிய ஆரம்பிச்சுது.

அந்த ஏசி காத்து நேரா என் முலைகள் மேல பட்டுச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் சின்னக் கல் மாதிரி விறைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் கண்கள் அப்புடியே விரிஞ்சு போச்சு.

அவனோட மூச்சுக்காத்து ரொம்ப வேகமா, சத்தமா வெளிய வந்துச்சு.

கடைசி ஹூக்கையும் அவன் கழட்டிட்டான்.

இப்போ அந்த ஜாக்கெட் எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம என் உடம்பு மேல சும்மாப் போத்தி இருந்த மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் என்னையப் பாத்து ஒரு பெருமூச்சு விட்டான்.

அவன் முகத்துல ஒரு வெற்றி தெரிஞ்சுது.

என் வெக்கத்தையும் திமிரையும் உடைச்சு, என்னையத் திறந்திட்டோங்குற மிதப்பு.

அவன் மெதுவா அந்த ஜாக்கெட்டோட ரெண்டு ஓரத்தையும் பிடிச்சான்.

அவனோட சூடான விரல்கள் என் நெஞ்சுச் சதை மேல லேசா உரசுச்சு.

அந்த உரசல் எனக்குள்ள ஒரு கூச்சத்தைக் குடுத்துச்சு.

அவன் அந்தத் துணிய என் தோள்பட்டையில இருந்து மெதுவாப் பின்னாடி இழுத்தான்.

நான் பெட்ல படுத்துருந்ததால, அவன் என்னைய லேசா மேல தூக்குனான்.

என் கைகள் இப்போவும் அவனோட பிடியில தலைக்கு மேல இருந்துச்சு.

அவன் ரொம்ப ஈஸியா அந்த ஈரமான துணிய என் உடம்பை விட்டு உருவுனான்.

அந்த ஜாக்கெட் என் முலைகளை உரசிக் கிட்டு, என் கைகள் வழியா நழுவிப் போச்சு.

என் உடம்புல இருந்து அந்தத் துணி பிரியுற ஃபீல் ரொம்பத் த்ரில்லா இருந்துச்சு.

அவன் அந்த ஜாக்கெட்ட முழுசாக் கழட்டி, பெட்ல தூக்கி வீசுனான்.

அது போய் அந்தப் பக்கம் விழுந்துச்சு.

இப்போ என் உடம்போட மேல்பகுதியில ஒரு ஒட்டுத்துணி கூட இல்ல.

என் கைகளை மேல தூக்கி வச்சுருக்கறதால, என் முலைகள் ரெண்டும் ரொம்ப எடுப்பா, டைட்டாத் தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அந்தச் சில்லுன ஏசி காத்துல என் உடம்பு லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.


------------
Part 205:
------------

அந்தச் சில்லுன ஏசி காத்துல என் உடம்பு லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.

என் ஜாக்கெட் இப்போ என்ன விட்டுப் பிரிஞ்சு தரைல கிடக்கு.

பிரகாஷ் என் மேல அப்புடியே குனிஞ்சு நின்னான்.

அவனோட முகம் என் முகத்துக்கு ரொம்பப் பக்கத்துல இருந்துச்சு.

அவன் கண்கள் என் முலைகளை வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் போட்டுருந்தது ஒரு மெல்லிய காட்டன் பிரா.

பாத்ரூம்ல தண்ணியில பட்டு அது லேசாக நனைஞ்சுருந்துச்சு.

அந்த துணி என் முலைகளோட அப்புடியே ஒட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் அந்தக் குளிருல விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு.

பிராவ தாண்டி அது வெளிய துருத்திக்கிட்டுத் தெரிஞ்சுது.

அவன் அதையே பாக்குறதப் பாத்து எனக்கு வெக்கமா இருந்துச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கைகள் ரெண்டும் இப்போவும் என் தலைக்கு மேல அவனோட பிடியில தான் இருந்துச்சு.

அவன் என்னையப் பாத்து ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சான்.

அவனோட அந்தச் சிரிப்புல ஆயிரம் அர்த்தம் ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.

இப்போ அவனோட பார்வை மெதுவாச் கீழ இறங்குச்சு.

என் நெஞ்சைத் தாண்டி, என் வயிறு பக்கம் போச்சு.

அவனோட ஒரு கை என் தலைக்கு மேல என் கைகளைப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

இன்னொரு ஃப்ரீயான கை மெதுவா என் இடுப்பைத் தேடி வந்துச்சு.

அவனோட விரல்கள் என் சாஃப்ட்டான வயித்துல பட்டதும் நான் சிலிர்த்தேன்.

அவன் விரல்கள் என் இடுப்பு வளைவுல உரசிக் கிட்டுப் போச்சு.

என் பாவாடையோட மேல் பகுதி கிட்ட அவனோட கை வந்துச்சு.

நான் எப்பவுமே புடவை கட்டும்போது பாவாடையை ரொம்ப டைட்டாக் கட்டுவேன்.

இடுப்புல அந்த நாடாவை வச்சு ரெண்டு முடிச்சுப் போட்டுருந்தேன்.

அப்போ தான் புடவை நழுவாம, இடுப்பு ஷேப் அழகாத் தெரியும்னு கட்டுனேன்.

ஆனா இப்போ அந்த முடிச்சு அவனுக்கு ஒரு தடையா இருந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் அந்த நாடாவோட முடிச்சைத் தொட்டுப் பாத்துச்சு.

அது இறுக்கமா, என் சதையோட பதிஞ்சு இருந்துச்சு.

அவன் ஒரு கையால அந்த முடிச்சை அவிழ்க்க ட்ரை பண்ணான்.

ஆனா அது அவ்ளோ ஈஸியா வரல.

அவன் விரல்கள் லேசாத் தடுமாறுச்சு.

"என்னடி இவ்ளோ டைட்டாக் கட்டிருக்க..." னு அவன் முனகுனான்.

நான் அவனப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சேன்.

"அது அப்டித் தான்..." னு நான் சொன்னேன்.

அவன் என்னப் பாத்து ஒரு பார்வை பாத்தான்.

அப்புறம் என் தலைக்கு மேல பிடிச்சுருந்த என் கைகளை மெதுவா விட்டான்.

இப்போ அவனோட ரெண்டு கைகளும் ஃப்ரீ ஆயிடுச்சு.

நான் என் கைகளைக் கீழ கொண்டுபோய் அவனை தடுக்கலாம்னு நெனச்சேன்.

ஆனா எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஆச என்னைய அசைய விடல.

நான் என் கைகளை மேலயே வச்சுக்கிட்டேன்.

தலையணையில என் கைகளை ரெண்டையும் சும்மாப் போட்டுக்கிட்டேன்.

அவன் இப்போ ரெண்டு கைகளாலயும் என் பாவாடை நாடாவைப் பிடிச்சான்.

அவனோட விரல்கள் அந்த மெல்லிய கயித்துல விளையாண்டுச்சு.

அவன் கொஞ்சம் பலம் குடுத்து அந்த முடிச்சை இழுத்தான்.

அந்த நாடா என் இடுப்புச் சதையில லேசா அழுந்துச்சு.

"ஆஹ்... மெதுவாடா..." னு நான் சிணுங்குனேன்.

அவன் என்னப் பாத்து கண்ணடிச்சான்.

அடுத்த செகண்ட், அந்த முடிச்சு அவிழ்ந்துருச்சு.

அந்தக் கயிறு தளர்ந்ததும், என் இடுப்பைச் சுத்தி இருந்த அந்த இறுக்கம் சட்டுனு போயிடுச்சு.

என் வயிறு அப்புடியே ரிலாக்ஸ் ஆன மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

ரொம்ப நேரமா மூச்சு அடக்கி வச்சுருந்த மாதிரி, இப்போ ஃப்ரீயா மூச்சு விட்டேன்.

அவன் அந்த நாடாவை ரெண்டு பக்கமும் பிரிச்சு விட்டான்.

இப்போ என் பாவாடை எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாமத் தளர்ந்து கிடந்துச்சு.

அவன் அவனோட ரெண்டு கைகளையும் என் இடுப்புக்கு ரெண்டு பக்கமும் வச்சான்.

அந்தப் பாவாடையோட ஓரத்தை ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சான்.

அவன் முகத்துல இப்போ ஒரு தீர்மானமான பார்வை.

அவன் என்னப் பாத்துக்கிட்டே, அந்தப் பாவாடையைக் கீழ இழுத்தான்.

அது என் இடுப்புல இருந்து மெதுவா நழுவ ஆரம்பிச்சுது.

அந்தத் துணி என் உடம்பை உரசிக் கிட்டு கீழ போகுற உணர்வு எனக்குள்ள ஏதோ பண்ணுச்சு.

அவன் இழுக்க இழுக்க, என் பாவாடை என் தொடைகளைத் தாண்டி கீழ போச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் இப்போ அந்த ஏசி காத்துல பட்டுச் சில்லுனு ஆச்சு.

நான் அவனையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் என் பாவாடையை என் முழங்கால் வரைக்கும் இழுத்தான்.

அவன் இழுக்குற வேகத்துக்கு, என் உடம்பு பெட்ல லேசா முன்னாடி நகர்ந்துச்சு.

கடைசியா அந்தப் பாவாடை என் கால்களை விட்டு முழுசா வெளியே வந்துருச்சு.

அவன் அந்தத் துணியை அப்படியே ஒரு கையால சுருட்டிப் பிடிச்சான்.

எந்த ஒரு யோசனையும் இல்லாம, அதைப் பெட்டை விட்டுத் தரைல வீசுனான்.

அது பறந்து போய் தரைல விழுந்துச்சு.

இப்போ இந்த ரூம்க்குள்ள ஒரு அமைதி.

ஏசி ஓடுற அந்தச் சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுச்சு.

நான் இப்போ என் பெட்ல, நடு மையத்துல படுத்துருக்கேன்.

என் உடம்புல இப்போ புடவை இல்ல, ஜாக்கெட் இல்ல, பாவாடை இல்ல.

நான் போட்டுருக்கிறது வெறும் பிராவும் ஜட்டியும் மட்டும்தான்.

அந்த பிரா லேசான ஈரத்தோட என் முலைகளைக் கவர் பண்ணியிருந்துச்சு.

நான் போட்டுருந்த ஜட்டி ஒரு லைட் பிங்க் கலர் காட்டன் ஜட்டி.

அது இப்போ முழுசா நனைஞ்சு போய் இருந்துச்சு.

என் தொடை இடுக்குல வழிஞ்ச அந்த ஜூஸ் பட்டு, ஜட்டியோட நடுப்பகுதி இருண்டு போயிருந்துச்சு.

அந்த ஈரம் என் புண்டையோட ஷேப்பை அப்பட்டமா வெளிய காட்டுச்சு.

அவன் முகம் இப்போ நேரா என் காலுக்கு நடுவுல, கொஞ்சம் தள்ளி இருந்துச்சு.

அவனோட கண்கள் நேரா என் ஈரமான ஜட்டியப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தப் பார்வை எவ்ளோ பசியோட இருந்துச்சுனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் அப்புடியே பெட்ல மல்லாக்கக் கிடக்குறேன்.

ரூம்ல இருந்த டியூப் லைட் வெளிச்சம் ரொம்பப் பிரகாசமா என் மேல பட்டுச்சு.

அந்த வெளிச்சம் என் உடம்போட ஒவ்வொரு வளைவையும் தெளிவாக்காட்டுச்சு.

என் தொடை, என் இடுப்பு, என் நெஞ்சுனு எல்லா எடமும் பளபளனு மின்னுச்சு.

திடீர்னு என் மனசுல ஒரு வித்யாசமான யோசனை வந்துச்சு.

ஒரு ரெண்டு நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி வரைக்கும் நான் எந்தக் கூச்சமும் இல்லாம இருந்தேன்.

அவன் சுன்னிய என் வாய்க்குள்ள வச்சு அவ்ளோ ஆசையா ஊம்பிக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் தொண்டை வரைக்கும் இடிக்கும்போது கூட நான் வெக்கப்படல.

ஆனா இப்போ...

இந்த வெளிச்சத்ல, வெறும் உள்ளாடையோட ஒரு ஆம்பளை முன்னாடி படுத்துருக்கேன்ங்குற நெனப்பு என்னை அடிச்சுது.

அதுவும் என் கட்டில்ல.

நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணு, ஒரு கொழந்தைக்கு அம்மா.

இந்தச் சமூகம் சொல்லிக் குடுத்த அந்த அடக்கம், அந்த வெக்கம் சட்டுனு என்னைப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

என் மனசுக்குள்ள தப்பு செய்றோமோங்குற பயம் இல்ல.

ஆனா ஒரு பொண்ணுக்கு இயல்பா வர்ற அந்தத் தயக்கம், ஒரு பச்சாதாபம் என் உடம்பை ஆக்கிரமிச்சுது.

சட்டுனு என் கன்னம் ரெண்டும் சூடாகிச் செவந்து போச்சு.

என் உடம்பே ஒரு மாதிரி வெக்கத்துல கூசுச்சு.

நான் என்னைய அறியாமலேயே ரியாக்ட் பண்ண ஆரம்பிச்சேன்.

தலைக்கு மேல இருந்த என் ரெண்டு கைகளையும் டக்குனு கீழ கொண்டு வந்தேன்.

என் நெஞ்சுக்குக் குறுக்க என் கைகளை வச்சு ரொம்ப டைட்டாக் கட்டிக்கிட்டேன்.

என் ஈரமான பிரா மேல என் கைகளை வச்சு என் முலைகளை மறைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

அந்தப் பிளவு, என் காம்புகள் வெளிய தெரியக் கூடாதுனு கைகளை வச்சு மூடிக்கிட்டேன்.

அதே செகண்ட், விரிஞ்சு கிடந்த என் ரெண்டு கால்களையும் டக்குனு சேத்துக் கட்டிக்கிட்டேன்.

என் தொடைகளை ஒன்னோடு ஒன்னு ரொம்ப டைட்டா அழுத்திக்கிட்டேன்.

என் முழங்கால்களைச் சேர்த்து வச்சு, என் ஈரமான ஜட்டி அவன் கண்ணுக்குத் தெரியாத மாதிரி மறைச்சேன்.

நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரிச் சுருண்டு படுத்துக்கிட்டேன்.

என் முகத்தை அவனப் பாக்க முடியாம ஒரு பக்கமாகத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

என் தலைமுடி என் முகத்து மேல விழுந்து என் வெக்கத்தை மறைக்க ட்ரை பண்ணுச்சு.

நான் என் உதட்டை இறுக்கக் கடிச்சுக்கிட்டுப் பெட்ஷீட்டைப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

எனக்கே ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

இவ்ளோ தூரம் வந்த அப்புறம், இப்போ போய் நான் ஏன் இப்டி வெக்கப்படுறேன்னு எனக்குப் புரியல.

ஆனா என்னால அந்த வெளிச்சத்ல அவனோட பசியான பார்வையை ஃபேஸ் பண்ண முடில.

என் உடம்பு அவனப் பாத்து ரொம்பக் கூசுச்சு.

நான் அப்புடியே கைகளைக் குறுக்கக் கட்டிக்கிட்டு, முழங்காலைச் சேத்து வச்சுக்கிட்டுத் தவிச்சேன்.

"பவி..." னு பிரகாஷ் முனகுனான்.

நான் அவனப் பாக்காமலேயே, "பாக்காதடா..." னு சிணுங்குனேன்.

என் குரல் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு கொழந்தை சிணுங்குற மாதிரி வந்துச்சு.

"திரும்புடா..." னு நான் மறுபடியும் முனகுனேன்.

பிரகாஷ் ஒரு செகண்ட் எந்த ரியாக்‌ஷனும் காட்டல.

அவன் அப்புடியே உறைஞ்சு போய் என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவளுக்கு என்ன ஆச்சுனு அவனுக்குப் புரியல.

ஆனா அடுத்த செகண்ட், அவன் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு, அவ்ளோ ஆசையா ஊம்பி விட்ட ஒரு பொண்ணு...

இப்போ திடீர்னு ஒரு கன்னிப் பொண்ணு மாதிரி வெக்கப்பட்டு உடம்பை மறைக்கிறதப் பாக்க அவனுக்கு ரொம்பப் புதுசா இருந்துச்சு.

இந்த விளையாட்டு அவனுக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

அவளோட இந்தத் தயக்கம், இந்த வெக்கம் அவனோட நரம்புகளை இன்னும் சுண்டி இழுத்துச்சு போல.

அவன் சுன்னி சட்டுனு ஒரு துடிப்புத் துடிச்சுது.

அது இன்னும் கொஞ்சம் ஹார்டாகிப் பெட்ஷீட்ட குத்துற மாதிரி விறைச்சு நிக்கிறதை நான் ஓரக்கண்ணால பாத்தேன்.

அவன் முகம் இப்போ ஒரு வெறியோட, ஆனா ஒரு குறும்பான ஈர்ப்போட இருந்துச்சு.

அவன் முழங்கால் போட்டுக்கிட்டே பெட்ல கொஞ்சம் முன்னாடி நகர்ந்து வந்தான்.

அவனோட உடம்பு மெதுவா என் பக்கம் நெருங்கி வந்துச்சு.

நான் இன்னும் என் கைகளை நெஞ்சுல கட்டிக்கிட்டு, தொடைகளைச் சேத்து வச்சுக்கிட்டு முகம் திருப்பிக் கிடந்தேன்.

என் ஹார்ட் பீட் இப்போ என் தொண்டைக்குள்ள அடிக்கிற மாதிரித் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

[yazhiniram]

------------
Part 206:
------------

பெட்ல நான் அப்படியே சுருண்டு படுத்துருக்கேன்.

என் ரெண்டு கைகளையும் என் நெஞ்சுக்குக் குறுக்க டைட்டாக் கட்டியிருக்கேன்.

என் தொடைகள் ரெண்டையும் ஒன்னோடு ஒன்னு இறுக்கமாச் சேர்த்து வச்சுருக்கேன்.

நான் என் முகத்தை ஒரு பக்கமாத் திருப்பிக்கிட்டு, பெட்ஷீட்டைப் பாத்துக்கிட்டுத் தவிச்சேன்.

என்னோட இந்த திடீர் வெக்கம் அவனுக்குப் புதுசா இருந்துச்சு.

அவன் என் பக்கம் மெதுவா நகர்ந்து வர்றான்.

அந்த பெட் ஸ்ப்ரிங் லேசாச் சத்தம் போடுது.

அவனோட நிழல் என் முகத்து மேல விழுந்துச்சு.

அவன் இப்போ எனக்கு நேர் மேல வந்து குனிஞ்சு நிக்கிறான்.

அவனோட மூச்சுக்காத்து என் நெத்தி மேல பட்டுச்சு.

நான் என் கண்ணை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

என் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்

"என்னடி"னு அவன் ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல கேட்டான்.

நான் பதிலே சொல்லாம தலையை மட்டும் லேசா ஆட்டுனேன்.

"எனக்கு... வெக்கமா இருக்குடா..." னு நான் மெதுவா முனகுனேன்.

"லைட்டை ஆஃப் பண்ணிடலாமா..." னு நான் சிணுங்குனேன்.

அவன் உடனே, "வேணான்டி..." னு திமிராச் சொன்னான்.

"நான் உன்னை வெளிச்சத்துல பாக்கணும்..."

"உன் உடம்போட ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் நான் ரசிக்கணும்..."

அவன் சொல்றதைக் கேக்கும்போதே என் புண்டைக்குள்ள ஒரு துடிப்புத் துடிச்சுது.

ஆனாலும் என்னால என் கைகளை நெஞ்சை விட்டு எடுக்க முடில.

என் முலைகள் அந்த ஈரமான பிராக்குள்ள அடங்கி இருந்துச்சு.

என் காம்புகள் விறைச்சுப் போய், என் கைகளுக்கு அடியில உறுத்திக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என் கைகளை லேசாப் பிடிச்சான்.

"கையை எடு பவி..." னு அவன் காதோரமா வந்து சொன்னான்.

"வேணாம்..." னு நான் மறுத்தேன்.

அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே அவனோட பிடியைக் கொஞ்சம் டைட் பண்ணான்.

அவனோட கைகளுக்கு முன்னாடி என் கைகள் ஒன்னுமே இல்ல.

அவன் என் ரெண்டு மணிக்கட்டையும் பிடிச்சு லேசா இழுத்தான்.

நான் முரண்டு பிடிச்சேன்.

ஆனா அவன் ஈஸியா, எந்த ஒரு கஷ்டமும் இல்லாம என் கைகளை விலக்குனான்.

என் நெஞ்சை மூடியிருந்த என் கைகளை அப்படியே ரெண்டு பக்கமும் பிரிச்சான்.

என் கைகளைத் தூக்கி, பெட்ல எனக்கு ரெண்டு பக்கமும் வச்சு அழுத்துனான்.

இப்போ என் நெஞ்சுப் பகுதி எந்த மறைப்பும் இல்லாம அவன் கண்ணுக்கு முன்னாடி திறந்துகிடந்துச்சு.

நான் என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டு, மூச்சைப் பிடிச்சுக்கிட்டுப் படுத்துருந்தேன்.

நான் போட்டுருந்தது ஒரு மெல்லிய, லைட் பிங்க் கலர் காட்டன் பிரா.

அது தண்ணியில நனைஞ்சு, என்னோட சருமத்தோட அப்படியே ஒட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் முலைகளோட ஷேப் அப்பட்டமா வெளிய தெரிஞ்சுது.

என் காம்புகள் ரெண்டும் அந்த ஈரத் துணியைத் தாண்டி, சின்னக் கல் மாதிரி துருத்திக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் கண்ணு அப்படியே அந்த எடத்துல ஒட்டிக்கிச்சு.

அவன் என்னைப் பாத்துக்கிட்டே அவனோட கையை மெதுவாக் கீழ கொண்டு போனான்.

அவன் விரல்கள் என் இடுப்புச் சதை மேல பட்டுச்சு.

என் உடம்பு ஒரு ஜெர்க் ஆச்சு.

அவன் அந்த ஒரு கையாலயே என் இடுப்பைப் பிடிச்சு லேசா மேல தூக்குனான்.

நான் பெட்ல இருந்து என் முதுகை லேசா வளைச்சுத் தூக்குனேன்.

அவன் கை என் முதுகுக்கு அடியில உள்ள போச்சு.

அந்த மெத்தைக்கும் என் முதுகுக்கும் நடுவுல அவனோட முரட்டு கை நுழைஞ்சுது.

அவனோட விரல்கள் அந்த பிராவோட பின் பக்க ஹூக்கைத் தேடிப் பிடிச்சுது.

நான் முதுகு லேசாத் தூக்கிக்கிட்டு, என் முலைகளை முன்னாடி தள்ளிக்கிட்டு நின்னேன்.

அவன் விரல்கள் அந்த ரெண்டு ஹூக்கையும் தொட்டுப் பாத்துச்சு.

அவனோட விரல்கள் லேசா அழுத்தி, அந்த ஹூக்கை இழுத்துச்சு.

'க்ளிக்...' னு ஒரு சத்தம்.

அவ்ளோ நேரம் என் நெஞ்சை இறுக்கிப் பிடிச்சுருந்த அந்த பேண்ட் சட்டுனு ரிலீஸ் ஆச்சு.

என் விலா எலும்புகள் இப்போ ரொம்ப ஃப்ரீயா விரிஞ்சுது.

நான் ஒரு பெரிய மூச்சை வெளிய விட்டேன்.

அந்த பிரா இப்போ எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாமத் தளர்ந்து போச்சு.

அவனோட கைகள் மறுபடியும் முன்னாடி வந்துச்சு.

அவன் இப்போ என்னோட தோள்பட்டைக்கு வந்தான்.

அந்த பிராவோட ரெண்டு ஸ்ட்ராப்களையும் அவனோட விரல்களால பிடிச்சான்.

அவன் என் கண்ணைப் பாத்துக்கிட்டே, மெதுவா அந்த ஸ்ட்ராப்களைக் கீழ இறக்குனான்.

அந்தப் பிரா என் முலைகளை விட்டுப் பிரியப் பிரிய...

அந்தக் குளிர்ந்த ஏசி காத்து நேரா என் மேல பட்டுச்சு.

கடைசியா அவன் அந்தப் பிராவை முழுசா என் கைகளை விட்டு உருவி எடுத்தான்.

அதை எடுத்துப் பெட்ல ஒரு ஓரமாத் தூக்கிப் போட்டான்.

இப்போ... என் உடம்போட மேல எந்த ஒரு துணியும் இல்ல.

என் முலைகள் ரெண்டும் முழுசாத் திறந்துகிடந்துச்சு.

என் முலைகள் எடுப்பா, உருண்டையா, பாக்க அவ்ளோ அழகா அவன பாத்துட்டு நின்னுச்சு.

பிரா போனதும், ஏசி காத்து நேரா என் காம்புகள் மேல பட்டுச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் ஒரு செகண்ட்ல அப்படியே செக்கச் செவேர்னு மாறிடுச்சு.

குளிருல அது இன்னும் கொஞ்சம் ஹார்டாகி, சின்னக் கல் மாதிரி விறைச்சுப் போச்சு.

அவன் என் முலைகளையே இமைக்காமப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் வெக்கத்துல என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கன்னம் ரெண்டும் செவந்து சூடாகிப் போச்சு.

"எவ்ளோ அழகுடி நீ..." னு அவன் முனகுனான்.

அவனோட குரல் ரொம்ப உடைஞ்சு, ஒரு தவிப்போட வந்துச்சு.

"உன்னை இப்டிப் பாக்கவே எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்குடி..."

என் புண்டை இப்போ ரொம்ப வேகமாத் துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அவனோட பார்வை என் நெஞ்சுல இருந்து விலகவே இல்ல.

அவன் தன் தலையைக் கீழ கொண்டு வந்தான்.

நான் நெனச்சேன், அவன் என் காம்புகள் மேல லேசா முத்தம் குடுப்பான்னு.

ரொம்ப சாஃப்ட்டா, ஒரு ரொமான்டிக்காத் தொடங்குவான்னு நான் எதிர்பார்த்தேன்.

அவனோட முகம் நேரா என் இடது முலைகிட்ட வந்துச்சு.

அவன் வாய் அப்படியே பெருசாத் திறந்துகிச்சு.

அடுத்த செகண்ட்...

அவனோட வாய், என் முழு முலையையும் அப்படியே கவ்விக்கிச்சு.

"ஸ்ஸ்ப்ப்..." னு அவன் உறிஞ்சுற சத்தம் கேட்டுச்சு.

ஒரு பெரிய பழத்தைக் கடிச்சுத் திங்குற மாதிரி, என் முலையை அவனோட வாய்க்குள்ள வச்சு அழுத்துனான்.

ஏசி காத்துல சில்லுனு இருந்த என் முலை மேல...

அவனோட சூடான எச்சிலும், வாயோட சூடும் பட்டதும் எனக்கு கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் என் காம்பைத் தன் பற்களால லேசாக் கவ்வி இழுத்தான்.

நான் எதிர்பார்க்காத முரட்டுத்தனமான வேகம் என்னைப் பதற வச்சுது.

"ஆஹ்ஹ்..." னு நான் என் வாயைத் திறந்து சத்தம் போட்டேன்.

அவன் என் காம்பை ரொம்ப ஃபோர்ஸா உறிஞ்சினான்.

அவனோட நாக்கு என் காம்பைச் சுத்திச் சுத்தி சுழண்டுச்சு.

ஒவ்வொரு தடவை அவன் உறிஞ்சும்போதும், என் அடிவயிறு சுருங்கி விரிஞ்சுது.

அந்த நரம்புகள் நேரா என் புண்டையோட கனெக்ட் ஆகியிருக்கிற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

அவன் மேல உறிஞ்ச உறிஞ்ச, என் கீழ இருந்து ஜூஸ் கொட்டிக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அது மட்டும் இல்ல.

அவனோட வாய் என் இடது முலையைத் தின்னுக்கிட்டு இருக்கும்போதே...

அவனோட இன்னொரு கை நேரா என் வலது முலை மேல பட்டுச்சு.

அந்தக் கை என் மென்மையான முலையை அப்படியே முழுசாக் கவ்விப் பிடிச்சுது.

அவன் அதைச் சும்மாத் தடவல.

ஒரு மாவுப் பிசையுற மாதிரி, ரொம்ப அக்ரஸிவாப் பிசைஞ்சான்.

அவனோட விரல்கள் என் முலைச் சதையை அழுத்தி நசுக்குச்சு.

என் வலது காம்பை அவனோட கட்டை விரலாலயும் ஆள்காட்டி விரலாலயும் பிடிச்சுத் திருகுனான்.

அந்தச் சொர சொரப்பான கைகள் என் மேல படுறது எனக்கு ஒரு புது விதமான சுகத்தைக் குடுத்துச்சு.

அந்த சுகம் என்னைப் பைத்தியம் ஆக்கிடுச்சு.

ஒரு பக்கம் அவனோட சூடான வாய் என்னைக் கவ்வி உறிஞ்சிக்கிட்டு இருக்கு.

இன்னொரு பக்கம் அவனோட கைகள் என்னை நசுக்கிக்கிட்டு இருக்கு.

இந்த ரெண்டு உணர்வுகளும் சேர்ந்து எனக்குள்ள ஒரு பெரிய பிளாஸ்ட் ஆகுற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் நரம்புகளால இந்தச் சுகத்தைத் தாங்கிக்க முடியல.

என் மூச்சுக்காத்து ரொம்ப வேகமா, சத்தமா வெளிய வந்துச்சு.

என் இடுப்பு தானா மேல தூக்கிக்கிச்சு.

என் முலைகளை நானே அவனோட வாய்க்குள்ள இன்னும் ஆழமாத் தள்ளுனேன்.

என் கைகள் இப்போ ஃப்ரீயா இருந்துச்சு.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் அவனோட தோள்பட்டை மேல வச்சேன்.

அவனோட தோள்பட்டையை ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் நகங்கள் அவனோட முதுகுச் சதையில லேசாக் குத்தி இறங்குச்சு.

நான் என் தலையைப் பின்னாடி சாய்ச்சு, பெட்ல அழுத்துனேன்.

என் தலைமுடி எல்லாம் பெட்ல கலைஞ்சு விழுந்து கிடந்துச்சு.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டு, வாயைத் திறந்து கத்துனேன்.

"ஆஆஆஹ்... பிரகாஷ்..."

என் குரல் அந்த ரூம் பூரா எதிரொலிச்சுது.

நான் அவன் பேரைச் சொல்லிக் கத்துறதை அவன் ரொம்ப ரசிச்சான்.

அவன் உறிஞ்சுற வேகத்தை இன்னும் கொஞ்சம் கூட்டினான்.

"ச்லப்... ச்லப்..." னு அவன் வாய் என் முலைகள் மேல போடுற சத்தம் கேட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அவனோட எச்சில் என் முலைகள் பூரா வழிஞ்சு பளபளனு ஆச்சு.

என் ஜட்டி இப்போ முழுசா நனைஞ்சு, பெட்ஷீட் வரைக்கும் ஈரம் ஆக ஆரம்பிச்சுது.

நான் என் முழங்கால்களை மடக்கி, பெட்ல அழுத்தி என் உடம்பைத் தூக்கிக்கிட்டே இருந்தேன்.

அவன் என்னை ஒரு சக்கையாப் பிழிஞ்சு எடுத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த நிமிஷம், நான் கார்த்திக்கோட பொண்டாட்டியா இல்ல.

நான் ஒரு ஆம்பளையோட ஆசைக்குத் தீனி போடுற பொண்ணா மாறிட்டேன்.

அவனோட ஒவ்வொரு உறிஞ்சலும் என்னைப் புதுசாப் பிறக்க வச்சுது.


------------
Part 207:
------------

அவன் வாய் என் வலது முலையை விட்டு மெதுவா விலகுச்சு.

அவனோட வாயில இருந்து என் காம்பு வெளிய வந்த அந்த நிமிஷம் எனக்குள்ள ஒரு ஏக்கம் வந்துச்சு.

என் காம்புல அவனோட எச்சில் முழுசா நனைஞ்சு பளபளனு இருந்துச்சு.

ஏசி காத்து அந்த ஈரத்துல பட்டதும், என் காம்பு இன்னும் கொஞ்சம் ஹார்டா விறைச்சுப் போச்சு.

அவன் தன் முகத்தை மெதுவா மேல கொண்டு வந்தான்.

அவனோட உதடுகள் என் நெஞ்சுக் குழி வழியா மேல ஏறுச்சு.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

என் கைகள் ரெண்டும் அவனோட தோள்பட்டையை ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

அவன் முகம் இப்போ நேரா என் கழுத்துப் பக்கம் வந்துச்சு.

அவனோட சூடான மூச்சுக்காத்து என் கழுத்து நரம்புகள் மேல பட்டுச்சு.

எனக்கு அப்படியே உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.

அவன் சும்மா முத்தம் குடுக்கல.

தன்னோட வாயை நல்லாத் திறந்து, என் கழுத்துச் சதையை அப்படியே கவ்வுனான்.

அவன் பற்கள் என் சருமத்துல லேசாக் கீறுச்சு.

"ஆஹ்ஹ்... பிரகாஷ்..." னு நான் கத்துனேன்.

அவன் என் கழுத்துல ரொம்ப அழுத்தி, மூச்சு முட்ட முத்தம் குடுத்தான்.

அவனோட நாக்கு என் கழுத்து நரம்பைச் சுத்திச் சுத்தி விளையாண்டுச்சு.

ஒரு எடத்துல அவனோட உதடுகளை வச்சு ரொம்ப டைட்டா உறிஞ்சினான்.

பிரகாஷோட முரட்டுத்தனமான முத்தங்கள் என்னைப் பைத்தியம் ஆக்குச்சு.

நான் அவனுக்கு அடியில துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் தலைமுடி அந்தத் தலையணை பூராப் பரவிக் கலைஞ்சு கிடந்துச்சு.

என் விரல்கள் அவனோட தோள்பட்டைச் சதையில அழுந்துச்சு.

என் நகங்கள் அவனோட முதுகுல லேசாக் குத்தி இறங்குச்சு.

அவன் ஒவ்வொரு தடவ உறிஞ்சும்போதும், என் அடிவயிறு சட்டுனு சுருங்கி விரிஞ்சுது.

"ம்ம்ம்... அம்மா... ஆஆஹ்..."

என் வாயில இருந்து அந்த முனகல் சத்தம் நிக்காம வந்துக்கிட்டே இருந்துச்சு.

அவன் என் கழுத்தை விட்டு மெதுவா என் காலர் போன் கிட்ட வந்தான்.

அந்த எலும்பு மேல அவனோட உதடுகளை வச்சுத் தேய்ச்சான்.

நான் என் இடுப்பை லேசாத் தூக்கித் தூக்கிக் கீழ போட்டேன்.

அவன் ஒரு கையால என் தலையைப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

இன்னொரு கையால என் இடுப்பைப் பிடிச்சு அழுத்துனான்.

நான் அவனோட கண்ட்ரோல்ல முழுசா மாட்டிக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பக்கம் தப்பு பண்றோமோங்குற நெனப்பு.

ஆனா இன்னொரு பக்கம், இந்தச் சுகம் எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

அவனோட அந்தச் சூடான வாய் என் கழுத்துல இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக் கீழ இறங்குச்சு.

அவன் முகம் மறுபடியும் என் நெஞ்சைக் கடந்துச்சு.

அவனோட தாடி என் காம்புகள் மேல உரசிக் கிட்டுப் போனப்போ நான் சிணுங்குனேன்.

இப்போ அவனோட கைகள் அவனோட வேலையை ஆரம்பிச்சுது.

அவன் என் தோள்பட்டையில இருந்து தன் கைகளை மெதுவாக் கீழ கொண்டு வந்தான்.

என் விலா எலும்புகளைத் தாண்டி, என் வயிறு கிட்ட அவனோட கைகள் இறங்குச்சு.

என் தொப்புள் குழி மேல அவனோட கட்டை விரல் லேசா உரசுச்சு.

அவன் கைகள் இன்னும் கொஞ்சம் கீழ போச்சு.

இப்போ அவன் என் உடம்புல கடைசியா மிச்சம் இருக்குற அந்த ஒத்தத் துணி கிட்ட வந்துட்டான்.

என் லைட் பிங்க் கலர் ஜட்டி.

அது இப்போ சாதாரணமா இல்ல.

நான் இவ்ளோ நேரம் பட்ட அந்தத் தவிப்புல, என் புண்டை சுரந்த ஜூஸ் பூராப் பட்டு அது முழுசா நனைஞ்சு கிடந்துச்சு.

என் தொடைகளுக்கு நடுவுல அந்த ஜட்டி ரொம்ப இறுக்கமா ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் விரல்கள் அந்த ஜட்டியோட எலாஸ்டிக் மேல பட்டுச்சு.

அவன் சும்மாத் தொடல.

அவனோட சூடான விரல்கள் அந்த ஈரமான துணி மேலயே லேசாத் தடவுச்சு.

என் புண்டையோட ஷேப் அந்தத் துணி வழியா அவனுக்கு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது.

நான் என் தொடைகளை லேசாச் சேர்த்து வச்சுக்க ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா அவன் தன் ஒரு கையால என் முழங்காலைப் பிடிச்சு லேசா விலக்கி விட்டான்.

இப்போ நான் அவனுக்கு முன்னாடி முழுசாத் திறந்து கிடந்தேன்.

அவன் தன் விரல்களை மடிச்சு, அந்த ஜட்டியோட எலாஸ்டிக்குக்கு உள்ள விட்டான்.

என் சாஃப்ட்டான இடுப்புச் சதைக்கும், அந்த எலாஸ்டிக்குக்கும் நடுவுல அவனோட முரட்டு விரல்கள் நுழைஞ்சுது.

என் மூச்சுக்காத்து இப்போ ரொம்பச் சத்தமா வெளிய வந்துச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் என் முகத்தைப் பாத்துக்கிட்டே ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சான்.

அவன் எலாஸ்டிக்கைப் பிடிச்ச கை, லேசா அதைக் கீழ இழுத்துச்சு.

நான் அவனுக்குக் கோஆபரேட் பண்ண நெனச்சேன்.

என் இடுப்பைப் பெட்ல இருந்து மெதுவா மேல தூக்குனேன்.

நான் இடுப்பைத் தூக்குன அந்த ஆக்‌ஷன், அவனுக்கு ஒரு பெரிய சிக்னலைக் குடுத்துச்சு.

நான் இதுக்காக எவ்ளோ தூரம் காத்துக்கிட்டு இருக்கேன்னு அவனுக்குப் புரிஞ்சுருச்சு.

அவன் என் இடுப்புக்கு ரெண்டு பக்கமும் அந்த ஜட்டியைக் கெட்டியாப் பிடிச்சான்.

ரொம்ப மெதுவா, ஒரு கிஃப்ட் பேப்பரைத் திறக்குற மாதிரி அதை இழுத்தான்.

அந்த ஈரமான துணி என் புண்டையை உரசிக் கிட்டு, என் தொடை வழியா நழுவுச்சு.

என் புண்டை இப்போ எந்த ஒரு கவரும் இல்லாம அந்த ஏசி காத்துல பட்டுச்சு.

ஒரு லேசான சில்லுன ஃபீல் என் தொடை இடுக்குல வந்துச்சு.

அவன் அந்த ஜட்டியை என் முழங்கால் வரைக்கும் இழுத்தான்.

அங்க இருந்து என் கெண்டைக்கால் வழியாப் பாதத்துக்குக் கொண்டு வந்தான்.

அவன் இழுக்க இழுக்க, என் உடம்பு பெட்ஷீட்ல லேசா உரசிக் கிட்டு முன்னாடி நகர்ந்துச்சு.

கடைசியா அந்த ஜட்டி என் கால் பாதங்களை விட்டு வெளிய வந்துருச்சு.

அவன் அந்த ஈரமான பிங்க் ஜட்டியைத் தன் கைக்குள்ள சுருட்டிப் பிடிச்சான்.

அதைத் தொடும்போதே அதுல இருக்குற என் ஜூஸோட பிசுபிசுப்பு அவனுக்குத் தெரிஞ்சுருக்கும்.

அவன் அதை அப்படியே பெட்டை விட்டுத் தரைல தூக்கிப் போட்டான்.

அது போய் என் பாவாடைக்கு மேல சாஃப்ட்டா விழுந்துச்சு.

இப்போ நான் முழுசா அம்மணமா அந்தப் பெட்ல படுத்துருக்கேன்.

என் உடம்புல என் தாலிய தவிர, ஒரு நூல் கூட இல்ல.

என் தலைமுடி கலைஞ்சு, என் முலைகள் விறைச்சு, நான் ஒரு ஓவியம் மாதிரி மல்லாக்கக் கிடந்தேன்.

ரூம்ல இருந்த டியூப் லைட் வெளிச்சம் என் உடம்போட ஒவ்வொரு வளைவுலயும் பட்டு மின்னுச்சு.

பிரகாஷ் அப்படியே தன் முழங்கால்களைப் பெட்ல வச்சுப் பின்னாடி நகர்ந்தான்.

அவன் இப்போ என் காலுக்கு நடுவுல, கொஞ்சம் தள்ளி உக்காந்துருந்தான்.

அவனோட பார்வை இப்போ என் முகத்துல இல்ல.

என் முலைகள்லயும் இல்ல.

அவனோட கண்கள் நேரா என் தொடைகளுக்கு நடுவுல, என் புண்டை மேல ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் என் கால்களை லேசா அகட்டி வச்சுருந்தேன்.

அவன் அப்படியே முச்சு விட மறந்து உறைஞ்சு போய் உக்காந்துருந்தான்.

அவனோட கண்கள் அப்படியே அகலமா விரிஞ்சு போச்சு.

அவன் முகத்துல ஒரு ஷாக்.

அவன் என்ன எதிர்பார்த்தான்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்.

ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி...

அந்த மாடியில, அந்த வாட்டர் டேங்க்கு அடியில...

அந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல...

அப்போ என் புண்டை இப்டி இல்ல.

அதுல நிறைய முடி இருந்துச்சு.

ஒரு அடர்த்தியான காடு மாதிரி, ரொம்ப நாளா ஷேவ் பண்ணாம இருட்டா இருந்துச்சு.

அன்னைக்கு இருட்டுல அவன் அந்த முடியோட தான் என் புண்டையை நக்கினான்.

அவனோட விரல்கள் அந்த முடிக்கு நடுவுல தான் உள்ள போச்சு.

அதனால இப்போவும் அதே மாதிரி ஒரு காட்டைத் தான் அவன் எதிர்பார்த்தான்.

ஆனா இப்போ...

என் தொடைக்கு நடுவுல ஒரு முடி கூட இல்ல.

அது இப்போ ஒரு சின்னக் கொழந்தையோட சருமம் மாதிரிப் பளபளனு இருந்துச்சு.

அது ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, வழுவழுனு மின்னுச்சு.

என் புண்டை ரொம்பப் புஷ்டியா, கொழு கொழுனு ஒரு இனிப்புப் பண்டம் மாதிரி உப்பிக் கிடந்துச்சு.

அந்தப் பிங்க் கலர் இதழ்கள் கொஞ்சம் கூட எந்த மறைப்பும் இல்லாமப் பளிச்சுனு தெரிஞ்சுது.

என் புண்டை இதழ்களுக்கு நடுவுல இருந்து அந்த ஜூஸ் கசிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த ஜூஸ் பட்டு, என்னோட புண்டை அப்படியே கிளாஸ் மாதிரி மின்னுச்சு.

வெளிச்சம் அது மேல படும்போது, அது அவ்ளோ சுத்தமா, செக்ஸியா இருந்துச்சு.

அவன் அதைப் பாத்ததும் அவனுக்குப் பேச்சு வரல.

அவனோட ராட்சச சுன்னி ஆட்டோமேட்டிக்கா மேல தூக்கிக் குதிச்சுது.

அவன் அதையே கண் இமைக்காம வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனுக்கு இப்போ ஒரு விஷயம் ரொம்பத் தெளிவாப் புரிஞ்சுடுச்சு.

நான் இப்போ ஒரு எதேச்சையான சிச்சுவேஷன்ல மாட்டி இங்க படுக்கல.

நான் அவனுக்காக... அவனோட அந்த எட்டு இன்ச் தடிக்காகத் தான் இப்டி ரெடியாகி இருக்கேன்.

அவன் என் வீட்டுக்குள்ள நுழைவான், என் துணியைக் கழட்டுவான், என்னை அனுபவிப்பான்னு எனக்குத் தெரியும்.

அதனால தான், அவனுக்காகவே நான் அவ்ளோ மெனக்கெட்டு என் புண்டையை க்ளீன் பண்ணி வச்சுருக்கேன்.

இந்த உண்மை அவனுக்கு உறைச்சதும், அவனுக்கு ஒரு பெரிய ட்ரீட் கிடைச்ச மாதிரி ஆயிடுச்சு.

அவன் இப்போ என்னையப் பாத்த பார்வையில ஒரு பிரமிப்பு இருந்துச்சு.

ஒரு ஆச்சரியம், அதே சமயம் ஒரு அடங்காத பசி இருந்துச்சு.

நான் என் முகத்தை லேசாத் தூக்கி அவனைப் பாத்தேன்.

என் கன்னம் ரெண்டும் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

என் கைகளால என் முகத்தை லேசா மூடிக்கிட்டேன்.

ஆனா என் கால்களை நான் சேர்க்கல.

நான் என் ரெண்டு தொடைகளையும் லேசா ஆட்டி, இன்னும் கொஞ்சம் அகலமா விரிச்சு வச்சேன்.

என்னை இன்னும் நல்லாப் பாத்துக்கோங்குற மாதிரி, என் புண்டைய அவனுக்கு நேராக் காட்டுனேன்.

"என்ன..." னு நான் ஹஸ்கியா, ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல கேட்டேன்.

"என்னடா அப்டிப் பாக்குற..."

நான் கேட்ட விதத்துல ஒரு குறும்பு ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.

அவன் தொண்டைக்குள்ள எச்சிலை முழுங்குற சத்தம் எனக்குக் கேட்டுச்சு.

"பவி..." னு அவன் ரொம்ப முனகலான, உடைந்த குரல்ல கூப்பிட்டான்.

அந்த ஒரு வார்த்தையில அவ்ளோ அர்த்தம் இருந்துச்சு.

"இது... இது எனக்காகத் தான்..."

அவனால வாக்கியத்தை முழுசா முடிக்க முடில.

நான் என் விரல்களுக்கு இடுக்கு வழியா அவனைப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சேன்.

"ம்ம்ம்..." னு நான் சொன்னேன்.

என் குரல்ல இருந்த அந்த ஆச அவனப் பைத்தியம் ஆக்குச்சு.

அவன் மெதுவாத் தன் கைகளை முன்னாடி கொண்டு வந்தான்.

அவனோட விரல்கள் என் தொடை இடுக்குல ரொம்பப் பக்கத்துல வந்துச்சு.

ஆனா அவன் தொடல.

அந்த வழுவழுப்பான புண்டைக்கு மேல, காத்துல அவனோட விரல்களை வச்சு அதோட சூட்டை உணர்ந்தான்.

அந்த ஜூஸோட வாசம் நேரா அவனோட மூக்குக்குள்ள போச்சு.

நான் குளிச்சுட்டு வந்தப்போ போட்ட சோப்பு வாசனையும், என் உடம்போட இயல்பான வாசனையும் கலந்து அது ஒரு கிறக்கமா இருந்துச்சு.

அவன் மறுபடியும் என் முகத்தைப் பாத்தான்.

அவனோட முரட்டு சுன்னி அவன் வயித்துல போய் நச்சுனு இடிச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அதுல இருந்து ஒரு ட்ராப் ப்ரீ-கம் கசிஞ்சு பெட்ல சொட்டுச்சு.

நான் என் தொடைகளை உரசிக் கிட்டு, அவனுக்காகத் தவிச்சுக்கிட்டுப் படுத்துருந்தேன்.

[Shajith]

"அவள் இதயத்தின் மொழி" (204–207) பற்றிய விமர்சனம்
204 முதல் 207 வரை வந்துள்ள அத்தியாயங்கள், கதையின் வேகத்தை விட கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை மையமாக வைத்து நகர்கின்றன. அதுதான் இந்தப் பகுதிகளின் மிகப்பெரிய பலம். சம்பவங்கள் மட்டும் நகராமல், ஒவ்வொரு நிமிடத்திலும் பவித்ரா மற்றும் பிரகாஷின் உள்ளுணர்வுகள் எப்படி மாறுகின்றன என்பதையும் எழுத்தாளர் பொறுமையாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

இந்தப் பகுதியில் மிகவும் வலுவாகத் தெரிந்தது பவித்ராவின் மனப்போராட்டம். ஒரு பக்கம் அவளின் தயக்கம், வெட்கம், சமூகத்தில் வளர்ந்த மதிப்புகள்; மறுபக்கம் அவளின் உணர்ச்சிகளும் விருப்பங்களும். இந்த இரண்டுக்கும் இடையே அவள் போராடுவது இயல்பாகவும் நம்பும்படியாகவும் எழுதப்பட்டுள்ளது. இதனால் பவித்ரா ஒரு சாதாரண கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், உணர்வுகளுடன் வாழும் மனிதராக வாசகர் மனதில் நிற்கிறாள்.

பிரகாஷின் கதாபாத்திரமும் இந்த அத்தியாயங்களில் இன்னும் தெளிவாக உருவாகிறது. அவனுடைய செயல்களை மட்டும் சொல்லாமல், அவனுடைய மனநிலையையும், அவன் கவனிக்கும் சிறிய மாற்றங்களையும் எழுத்தாளர் காட்டியிருப்பது கதாபாத்திரத்திற்கு தனித்தன்மை கொடுக்கிறது.
எழுத்து நடை இந்தக் கதையின் மிகப்பெரிய பலம். காட்சிகள் வாசகர் கண்முன் விரிவது போல இருக்கும். சிறிய உடல்மொழிகள், பார்வைகள், அமைதி, மூச்சு, தயக்கம் போன்ற நுணுக்கங்களைப் பயன்படுத்தி காட்சிகளை உயிர்ப்பிக்கிறார். அதனால் அடுத்த வரி என்ன என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வம் தொடர்ந்து இருக்கும்.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த அம்சம், உரையாடல்கள் இயல்பாக இருப்பது. யாரும் இலக்கிய மேடைப் பேச்சு பேசுவது போல இல்லாமல், அந்தச் சூழ்நிலையில் ஒரு மனிதன் எப்படி பேசுவானோ அப்படியே இருக்கிறது. அதுதான் கதைக்கு உயிர் கொடுக்கிறது.

அதே நேரத்தில், ஒரு வாசகராக எனக்குத் தோன்றிய சிறிய கருத்து என்னவென்றால், சில இடங்களில் உணர்வைச் சொல்லும் வரிகள் மீண்டும் மீண்டும் வருவதால் காட்சியின் வேகம் சற்று குறைவது போல தோன்றுகிறது. அந்த இடங்களில் மனநிலையை இன்னும் சில புதிய உளவியல் சிந்தனைகள் அல்லது கதையின் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கிய நகர்வுகளால் நிரப்பியிருந்தால் தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.
மொத்தத்தில், 204–207 அத்தியாயங்கள் இந்தக் கதையின் உணர்ச்சி ஆழத்தை அதிகப்படுத்தும் அத்தியாயங்களாக இருக்கின்றன. கதையைப் படிக்கும் வாசகர், காட்சிகளை மட்டும் அல்லாமல் கதாபாத்திரங்களின் மனதுக்குள்ளேயே பயணம் செய்வது போன்ற உணர்வை பெறுகிறார். அதுவே இந்த எழுத்தின் வெற்றி.

என் மதிப்பீடு (ஒரு வாசகராக):
கதாபாத்திர உருவாக்கம் – ★★★★★ (5/5)
உணர்ச்சி வெளிப்பாடு – ★★★★★ (5/5)
எழுத்து நடை – ★★★★★ (5/5)
கதை நகர்வு – ★★★★☆ (4.5/5)
வாசகரை ஈர்க்கும் திறன் – ★★★★★ (5/5)

இறுதி கருத்து:
ஒரு நல்ல காம கதை வாசகரை சம்பவங்களால் மட்டும் ஈர்க்காது; கதாபாத்திரங்களின் மனதுக்குள் அழைத்துச் செல்லும். அந்த வகையில், இந்த அத்தியாயங்கள் பவித்ரா மற்றும் பிரகாஷின் உளவியல் மாற்றங்களை மையமாகக் கொண்டு, கதையின் உணர்ச்சி அடர்த்தியை மேலும் உயர்த்தியிருக்கின்றன. இதுவே இந்த எழுத்தின் தனித்துவமாக எனக்குத் தோன்றியது.

[Shajith]

❤️ பவித்ராவுக்கு – "அவள் இதயத்தின் மொழி"

அவள் இதயத்தின் மொழி...
வார்த்தைகளில் பிறக்கவில்லை...
விழிகளில் மலர்ந்தது...
வெட்கத்தில் மறைந்தது...
நம்பிக்கையில் உயிர் பெற்றது...

அவள் இதயம் சொன்ன மொழியை,
உலகம் கேட்கவில்லை...
ஆனால் அதை முழுமையாக
புரிந்த ஒரே மனம்... பிரகாஷ்தான்.


---

❤️ பிரகாஷுக்கு – "அவள் இதயத்தின் மொழி"

அவள் இதயத்தின் மொழி...
சத்தமாக பேசவில்லை...
மௌனத்திலேயே
ஆயிரம் கவிதைகள் எழுதியது.

அவள் கண்களில் தெரிந்த
நம்பிக்கையை வாசித்தவன் நீ...
அவள் சொல்லாத வார்த்தைகளைக் கூட
இதயத்தால் புரிந்தவன் நீ...

காமம் காதுகளால் கேட்கப்படுவதில்லை...
இதயத்தின் மொழியால்தான் உணரப்படுகிறது.


---

கதாசிரியர் யாழினி ராமுக்கு

"அவள் இதயத்தின் மொழி"
ஒரு தலைப்பு மட்டுமல்ல...
ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும்
இதயங்கள் பேசும் ஒரு மொழி.

204... 205... 206... 207...
காத்திருப்பை கவிதையாக்கி,
உணர்வுகளை எழுத்தாக்கி,
வாசகர்களின் மனதில்
அடுத்த அத்தியாயத்திற்கான ஏக்கத்தை விதைத்ததற்கு...

இதயத்தின் மொழியை எழுத்தின் மொழியாக மாற்றிய
கதாசிரியர் யாழினி ராம் அவர்களுக்கு
ஒரு வாசகரின் மனமார்ந்த நன்றிகள். ❤️