[Kalifa]

கதை அருமமையாக உள்ளது அவன் அம்மா மாமா ட ஓழு வாங்குறத பாத்துட்டு என்ன செய்யப்போறானோ அதே போல கடைசில இவனும் இந்த குடும்ப கூத்துக்குள்ள எப்படி சேரபோறானோனு பாக்க ஆசையா இருக்கு

இப்டி இலைமறைகாயா கதைய கொண்டு போற உங்க style நல்லா இருக்கு

[saranrajan1986]

Please some one suggest me these kind of stories

[Kalifa]

Waiting for update bro

[motfuc]

Arumaya athiradiyaa poguthu kadhai...keep it coming bro.

[David2025]

சகுந்தலாவின் அழுத்தத்தில் தன்னைச் சாந்தப்படுத்திக் கொண்ட வைதேகி, தன் மகனின் கன்னத்தைத் தன்  கைகளால் மென்மையாக வருடினாள். "அப்படியெல்லாம் ஒன்னும் இல்லடா விவேக். உன்னையும்... இந்தத் தங்கமான மருமகள் ரேகாவையும் நினைச்சுத் தான் நாங்க இங்க ரொம்பப் பெருமையா பேசிட்டு இருந்தோம்டா," என்று பொய் சொல்லி மறைத்தாள்.

"உன் பெத்த அம்மா நான்... இந்த ரேகா குடும்பத்தோட அந்தஸ்தையும், அவங்களோட அன்பையும் எப்படிப் புரிஞ்சுக்கிட்டு ஏத்துக்கிட்டேனோ... அதே மாதிரி நீயும் ஒரு நாள் இந்த மாளிகையோட ரகசியங்களை  புரிஞ்சுக்கிட்டு எங்களைப் போலவே மாறிடுவேடா விவேக்," என்று சொல்லிவிட்டு, விறுவிறுவெனச் சமையலறையை விட்டு வெளியே சென்றாள்.

அம்மா வெளியே போனதும், விவேக்குக்கு அம்மாவின் அந்தப் பேச்சு பெரும் நெருடலாகவே இருந்தது. "என்னடா இது... அம்மா ஏதோ ஒரு பெரிய ரகசியத்தை நம்மகிட்ட இருந்து மறைக்கப் பார்க்குறாங்களா? இல்லை அவங்களால சொல்ல முடியாம ஏதோ ஒரு மர்மத்துல தவிக்குறாங்களா?" என்று தன்  கண்ணாடியைத் துடைத்தபடி, தீராத பெரும் குழப்பத்தோடு அங்கேயே நின்று யோசிக்கத் தொடங்கினான்.

மேலே ரேகாவின்  அறைக்குள் படுக்க வந்த விவேக்கிற்கு அசாத்தியமான அமைதிக்கு நடுவிலும் தூக்கம் வரவில்லை. அந்தப் பஞ்சு மெத்தையின் சுகம் அவனது உடம்பை வளைத்தாலும், அவனது  மூளை மட்டும் ஓயாமல் வேலை செய்து, மறுபடியும் மறுபடியும் அதே கேள்விகளைக் கேட்டு அவனைக் குடைந்து கொண்டிருந்தது. "நிச்சயமாக இந்த மாளிகைக்குள் எனக்குத் தெரியாமல் ஏதோ ஒரு  தப்பு நடக்குது, ஆனா அது என்னன்னுதான் என்னால துல்லியமாகக் கண்டுபிடிக்க முடியலையே!" என்று தனக்குள்ளேயே விடை தெரியாமல் தவித்தான்.



"நான் அங்கே டைனிங் டேபிளிலோ அல்லது ஹாலிலோ எதை ஒழுக்கமாப் பேசினாலும் சுற்றியிருக்கிறவங்க எல்லாரும் குபீர்னு சிரிக்கிறாங்க; ஆனா எதுக்காக அப்படிச் சிரிக்கிறாங்கன்னு எனக்கு ஒண்ணுமே புரியலையே!" என்று தன்   கைகளின் விரல்களை ஒன்றோடு ஒன்று பிணைத்துக் கொண்டு, நெஞ்சு படபடப்புடன்  பெட்ரூமுக்குள் விறுவிறுவெனத் தெற்கிலும் வடக்குமாக ஆக்ரோஷத்துடன் நடந்துகொண்டிருந்தான் விவேக்.

இதே நேரத்தில், கீழே  ஹாலில் ரேகா, சகுந்தலா, வைதேகி மூவரும் சோபாவில் சோகமாக அமர்ந்திருக்க, அவர்கள் முன்னால் வந்த ஜெகதீஷ்  அவர்களை உற்றுப் பார்த்தார். "என்னப்பா ஆச்சு உங்க மூணு பேருக்கும்? ஏதோ பெரிய சொத்தையே பறிகொடுத்த மாதிரி மூஞ்சியை  சோகமா வச்சுக்கிட்டு இப்படி அமைதியா உட்கார்ந்திருக்கீங்க?" என்று சுருட்டுப் புகையைப் பறக்கவிட்டபடி விஷயத்தைக் கேட்கத் தொடங்கினார்.

சகுந்தலா  சற்றும் தாமதிக்காமல், சற்று முன்பு சமையலறைக்குள் வைதேகியின் கண்ணீரோடு நடந்த அந்த உணர்ச்சிப் பூர்வமான சம்பவங்களையும், மாப்பிள்ளை விவேக் கேட்ட குதர்க்கமான கேள்விகளையும்   ஜெகதீஷிடம் சொல்லி வருந்தினாள். "நம்ம பேச்சைக் கேட்டுப் பாவம்  சம்பந்தி ரொம்பக் கலங்கிட்டாங்க  ," என்று  சகுந்தலா கூறினாள்.

"ஓஹோ... இந்த ஒரு சின்ன விஷயத்துக்காகத்தான் என் செல்லத் தங்கச்சி வைதேகி இவ்ளோவு சோகமாக இருக்காளா?" என்று ஜெகதீஷ்  குறும்புடன் கேட்டார். உடனே வைதேகியின் அருகில் சோபாவில் அமர்ந்து, எல்லாரும் பார்க்கும்போதே அவளது  ,  கன்னத்தை தன் விரல்களால் மென்மையாகக் கிள்ள

அவரது செய்கையால் லேசாக இடுப்பை நெளித்த வைதேகி, "அண்ணே... உங்களுக்கு வேணா இது சாதாரண விளையாட்டாத் தெரியலாம், ஆனா பெத்த தாயா எனக்குத்தான் உள்ளுக்குள்  பயமா இருக்கு அண்ணே! விவேக் எப்போ உண்மையை அரைகுறையாப் புரிஞ்சுக்கிட்டு வெடிப்பானோன்னு என் நெஞ்சு நடுங்குது," என்று  ஆதங்கப்பட்டாள்.

"என்ன  தங்கச்சிம்மா இப்படிப் பேசிட்டே! என்னைக்கு நீ இந்த ஜெகதீஷோட குடும்பத்துக்குள்ள கால் எடுத்து வச்சு எங்களுக்கு துணையாக வந்தியோ, அப்போவே உன் குடும்பமும் உன்னோட இந்த பிள்ளைகளும் என் முழுப் பொறுப்புடா! கவலைப்படாதே... அதுக்குன்னு ஒரு சரியான நேரம் வரும், அப்போ நம்ம மருமகன் விவேக்கை எல்லா  புரிய வச்சு நம்ம வழிக்கே கொண்டு வரலாம்," என்று உறுதியளித்து, சற்றும் யோசிக்காமல் வைதேகியைத் தன் அகன்ற, பலமான மார்போடு சேர்த்து இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டார்.

அவரது அந்தப்  அன்பைக் கண்டதும் சகுந்தலாவும் ரேகாவும் நெகிழ்ந்து போய், சோபாவில் ஜெகதீஷை இருபுறமும் அணைத்துக் கொண்டனர். விவேக்கைச் சமாதானப்படுத்தி, இந்த மாளிகையின் அந்தரங்கக் கலாச்சாரத்தைப் புரிய வைப்பது அத்தனை சாதாரணக் காரியம் இல்லை என்பது ஜெகதீஷுக்கும் நன்றாகவே தெரியும். ஆனாலும், தன் மருமகனைத் தங்கள்  பாதையில் இழுக்க எந்த எல்லைக்கும் போக அவன் துணிந்திருந்தான்; அவனைப் பொறுத்தவரை இனி வைதேகியின் குடும்பம் வேற யாரும் இல்லை, அது தன்னோட சொந்தக் குடும்பம்! அந்த  குடும்பத்தின் கௌரவத்துக்காக எமனைக்கூட எதிர்க்கத் துணியும் அந்தச் சிங்க மிருகம், எல்லாம் சரியான நேரத்துக்காகக் காத்திருந்தது!

ஹாலில் நடந்த விவாதத்தைக் கேள்விப்பட்டு, மேலே அறையில் இருக்கும் விவேக்கைத் தவிர, அந்தப்  குடும்பத்தின் மற்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் அங்கே வந்து சேர்ந்தார்கள். தினேஷும் அவனது மனைவி வனஜாவும் கூடக் குட்டிப் பாப்பாவைத் தூங்க வைத்துவிட்டு அங்கே வந்துவிட, அந்த மாளிகையின் பிரம்மாண்டமான வரவேற்பறை ஒரு வக்கிரமான போர்க்களத்தின் ஆலோசனை கூடம் போல மாறியது.

தன் அம்மாவின் வருத்தமான நிலையை உற்றுப் பார்த்த தங்கை திவ்யா, மெதுவாக ஜெகதீஷின் அருகில் வந்தாள். இப்போது ஜெகதீஷ்  வலதுபுறம்  அம்மா வைதேகியும், இடதுபுறம்   திவ்யாவும் அமர்ந்து, அவரை ஒருசேர இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்துக் கொண்டனர்.

திவ்யா தன் மினி ஸ்கர்ட் பிராக்கின் அசைவுகளோடு ஜெகதீஷின் தோளில் சாய்ந்து, "மாமா... உங்களுக்கு இன்னும் என் அண்ணன் விவேக்கைப் பத்திச் சரியாத் தெரியல மாமா! நான் சென்னையில இருக்கும்போது வீட்டை விட்டு வெளிய போகும்போது ஒரு துப்பட்டா போடாம இருந்தாலே, என்னை அடிக்கக் கூட அவன் தயங்க மாட்டான். அவ்ளவு ஒழுக்கக் கோட்பாடு பேசுறவன் அவன்!" என்று பயத்துடன் கூறினாள்.

"அப்படிப்பட்டக் கறாரான அண்ணன்கிட்ட, நம்ம ரெண்டு குடும்பமும் சேர்ந்து இங்க ஆடிக்கிட்டு இருக்கிற இந்த   வழக்கங்கள் எல்லாம் தெரிய வந்தா... அவன் எப்படி  நடந்துப்பான்னு நினைச்சாலே என் குலை நடுங்குது மாமா!" என்று திவ்யா தன் இளமை முலைகள் ஜெகதீஷின் மார்பில் பிதுங்கும்படி அவரை இன்னும் பலமாக இறுக்கிக் கொண்டாள்.

அவர்கள் இருவரின் பயத்தையும் ஆதங்கத்தையும் கண்ட ஜெகதீஷ்  , சற்றும் யோசிக்காமல் வைதேகியையும் திவ்யாவையும் தன்  மார்போடு இன்னும் பலமாக அமுக்கி அணைத்துக் கொண்டார். வைதேகியின் அந்த மெல்லிய நைட்டியின் திறந்த பட்டன்கள் வழியே அப்பட்டமாக எட்டிப்பார்த்த அவளது முதிர்ந்த மார்பின் சூடும், திவ்யாவின் இளமைச் சூடும் அவரது நெஞ்சில் அனலாக இறங்கியது.

அவர்கள் இருவரின் முகத்தையும் தன்  கைகளால் மெதுவாக நிமிர்த்திய ஜெகதீஷ்,   "இங்க பாரு வைதேகி... இங்க பாரு திவ்யா குட்டி... இந்த ஜெகதீஷ் ஒன்றும் சாதாரண ஆள் இல்லை! என் குடும்பத்தோட கௌரவத்துக்காக  எந்த எல்லைக்கு வேணாலும் போவேன்!" என்று கர்ஜித்தார்.

  

அப்படியே தன் குடும்பத்தினர் அனைவரும் தன்னைச் சுற்றி  நிற்பதைத் தன் கைகளால் சுட்டிக்காட்டியவர், "இங்க பாருங்க எல்லாரும்... நாளைக்குக் காலையில நாம எல்லாரும் ஒண்ணாச் சேர்ந்து நம்மளோட  அந்தப் பெரிய ஃபார்ம் ஹவுஸுக்கு போறோம்! அங்கே வச்சு நம்ம ஒட்டுமொத்தக் குடும்பத்தோட இலக்கும் ஒண்ணாத்தான் இருக்கணும்!" என்றார் தீர்க்கமாக.

"அதாவது... நம்ம விவேக்கை நம்ம  பாதைக்குக் கொண்டு வர எல்லாரும் ஒண்ணாச் சேர்ந்து முயற்சிக்கணும்! நாளைக்கு  விடு திரும்புவதுக்குள்ள , விவேக் அவனோட கொள்கை எல்லாத்தையும் காத்துல பறக்கவிட்டு நம்மளோடு நம்மளாய் ஒருத்தனா மாறியிருக்கணும்!" என்று தன் பக்கத்தில் இருந்த சகுந்தலாவின் தோளை அணைத்தபடி ஜெகதீஷ்  வெறித்தனமாகக் கர்ஜித்தார்.

அங்கே கூடி இருந்த சகுந்தலா, ரேகா, தினேஷ், வனஜா மற்றும் வைதேகி எனப் பண்ணைக் குடும்பத்தினர் அனைவரும் ஜெகதீஷின் அந்த  சதியை ஆமோதிப்பது போலத் தங்களின் தலைகளை ஆட்டிச் சம்மதித்தனர். விவேக்கின் ஒட்டுமொத்தக் கொள்கையையும் ஒரே நாளில் சிதைத்து, தங்களின் காமக் கடலில் மூழ்கடிக்க அவர்கள் அனைவரும் ஒருமித்த மனதோடு வஞ்சகத் திட்டம் தீட்டினர்.

இருந்தாலும், நாளைக்கு அந்தப் பண்ணை வீட்டில் நடக்கப் போகும் அந்த விசித்திர விபரீதம் எப்படி வேணாலும் முடியலாம்; ஏனெனில் விவேக் ஒன்றும் அத்தனை எளிதில் வீழும் சாதாரண ஆள் இல்லை! நேர்மை, கண்ணியம், சுயகௌரவம் என அசாத்தியமான ஒழுக்கத்தோடு வாழும் அவனது  மனம் , நாளைக்கு நடக்கப்போகும் அந்த வக்கிர விருந்தில் பலியாகப் போவது விவேக்கா... இல்லை இந்த மாபெரும் பண்ணைக் குடும்பமா? காண்போம் அடுத்த விறுவிறுப்பான பதிவில்!

[Mass4u]

தல அந்த ஒரு நாள சீக்கிரம் முடிசிராதிங்க கொஞ்சம் லாங்கா கொண்டு போங்க செந்தில தெனற விடுங்க.

ஏதோ டுவிஸ்ட் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். ஜெகதீஷ் மாம்ஸ் கௌரவம்னு சொல்லும் போது சிரிப்பு தா வருது. ரொம்ப நல்ல கௌரவமாக இருக்கு.

இன்னொரு விஷயம் தலைவா ஹீரோ ஃபேமிலி அங்க போணதுல இருந்து நடந்த விஷயத்த ஒரு ஃப்ளாஷ்பேக் மாதிரி போடலாமா இது என்னோட வேண்டுகோள் pls

எதுவும் தப்பா சொள்ளிருந்தா மண்ணிச்சசூசூ...... 

[David2025]

மறுநாள் காலையில் விவேக் அந்த சொகுசான படுக்கையறையில் போர்வையை நன்றாக இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு, குளிர்ச்சியான ஏசி காற்றில் ஆழ்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்தான்.   முந்தைய நாள் இரவின் பெரும் குழப்பங்களும் அவனது மூளையைச் சோதித்திருக்க, அவன் அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த விநாடியில், அவனது தோளை லேசாகத் தட்டி, "தம்பி... தம்பி..." என்று ஒரு புதிய, மங்கலகரமான குரல் மெதுவாக எழுப்பியது.



அப்போது தூக்கக் கலக்கத்தில் இருந்த விவேக், தன்னை எழுப்புவது தன் அம்மாவாகத்தான் இருக்கும் என்று நினைத்து, "ம்மா... ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் ம்மா... அப்புறமா எந்திரிக்கிறேன்," என்று முணுமுணுத்தபடியே, தன் போர்வையைத் தலையோடு சேர்த்து இன்னும் இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டு படுத்துக்கொண்டான்.

"தம்பி... எழுந்திருப்பா! கீழே உனக்காக உங்க மாமாவும், அம்மாவும் எல்லாரும்   கிளம்புறதுக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்காங்கப்பா," என்று மீண்டும் ஒரு காந்தக் குரலில், காதுகளுக்கு அத்தனை இனிமையாக அந்தப் பெண் உருவம் அவனைத் தொட்டு எழுப்பியது. அவளது கைகளின் மென்மையான தொடுதல் அவனது தோள்களில் ஒரு புதிய சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

விவேக் வேண்டாம் வெறுப்பாக, தன் இரண்டு கண்களையும் கைகளால் கசக்கிக்கொண்டு, "ம்மா... ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் படுத்துக்குறேன்னு சொன்னா கேட்க மாட்டியா..." என்று சலித்தபடியே இமைகளைத் திறந்து முழித்தான். அப்போது அவனது கண்களுக்கு முன்னால் இருந்த அந்தப் பெண்ணின் உருவம் காலையின் வெளிச்சத்தில் சற்று மங்கலாகத் தெரிந்தது.

ஒரு பிரகாசமான மஞ்சள் நிறப் பட்டுப் புடவையுடன், தலை நிறைய நறுமணம் வீசும் மல்லிகைப் பூவைச் சூடிக்கொண்டு ஒரு பெண் உருவம் அங்கே நின்றிருந்தது. ஆனால், அவளது குரலும் அந்த மல்லிகைப் பூவின் வாசனையும் தன் அம்மா வைதேகியினுடையது இல்லை என்பதை அவனது உள்மனது சட்டென்று உணர்ந்துகொண்டது. "இது யாராக இருக்கும்?" என்ற கேள்வியோடு, தன் அருகில் டேபிளில் இருந்த சோடா புட்டிக் கண்ணாடியை எடுத்து அவசரமாக மாட்டிவிட்டு அவளை உற்றுப் பார்த்தான்.

தன் கண்ணாடியை மாட்டிவிட்டு எதிரில் நின்ற அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்த விவேக், உண்மையாலுமே அப்படியே பேச்சற்று, பெரும் பிரமிப்பில் உறைந்து போனான். தன் வாழ்நாளில், சினிமாப் படங்களில் மட்டுமே பார்த்த அசாத்தியமான பேரழகோடு ஒரு பெண் அவனது கண் முன்னால் நின்றிருந்தாள். அவளது உடலின் நிறம் அப்படியே பால் போன்ற வெள்ளை வெளேரென, ஒரு வடநாட்டுப் பெண்ணை விஞ்சும் அளவுக்கு அத்தனை பளிச்சென்று பிரகாசித்தது.

அவளது முகம் எந்தவொரு புள்ளியும் இல்லாத பளிங்குச் சிலை போல அவ்வளவு அழகாகவும், அசாத்தியமான லட்சணத்தோடும் காட்சியளித்தது. அதிலும் அவள் உடுத்தியிருந்த அந்த ஆடம்பரமான மஞ்சள் பட்டுச் சேலை, அவளது செழுமையான,  ஆன வளைவுகளை மிகக் கச்சிதமாக மூடி மறைத்திருந்தது. அவளது தோற்றம் அப்படியே சொர்க்கத்திலிருந்து பூமிக்கு இறங்கி வந்த ஒரு தேவதையைப் போல விவேக்கின் கண்களைக் கூசச் செய்தது.



இந்த மாளிகைக்குள் வந்ததில் இருந்து அவன் எத்தனையோ பெண்களைப் பார்த்திருந்தாலும், இவளை இதற்கு முன்னால் பின்னால் எங்குமே பார்த்ததே இல்லை. முற்றிலும் புதியவளாக இருந்தாலும், அவளது காந்தக் கண்களில் இருந்த ஏதோ ஒரு விசித்திரமான வசிய ஈர்ப்பு விவேக்கின் ஒட்டுமொத்தக் கவனத்தையும் தன் பக்கம் ஈர்த்து இழுத்தது. அவளது உதடுகளில் இருந்த அந்த மெல்லிய புன்னகை அவனது  மூளையை ஒரே விநாடியில் செயலிழக்கச் செய்தது.

தன் வாழ்நாளில் எந்தவொரு பெண்ணையும் தேவையற்றக் காமக் கண்களோடு ஏறிட்டுப் பார்க்காத உத்தமன் அவன். காதலி ரேகா தன் வாழ்க்கையில் வந்த பின்பு, அவள்தான் தன் சரிபாதி, அவளோடுதான் தன் வாழ்க்கை என்று அத்தனை ஒழுக்கக் கோட்பாடுகளோடு வாழ்ந்து வந்த அந்த நேர்மையான விவேக்கின் நெஞ்சுக்குள், இவளது பேரழகைக் கண்ட அடுத்த நொடி ஒரு மாபெரும் சுனாமித் தாக்குதலே ஏற்பட்டது.

அவளது பால் போன்ற வெண்மை நிறமும், அந்தப் பட்டுப் புடவையின் நேர்த்தியும் அவனது நடுத்தரக் கொள்கை மூளையை முற்றிலும் உலுக்கி, அவனது மனதிற்குள் ஒரு விவரிக்க முடியாத புதிய கலகத்தை அப்பட்டமாகத் தோற்றுவித்தது. இவள் யார், இந்த அதிகாலையில் தன் படுக்கையறைக்குள் எப்படி வந்தாள் என்று தெரியாமல், விவேக் அவளது அழகில் தன்னை மறந்து அப்படியே மெய்மறந்து நாற்காலியில் அமர்ந்திருப்பது போலக் மெத்தையில் அமர்ந்து வெறித்துப் பார்க்கத் தொடங்கினான்.

"என்ன தம்பி...  அப்படி உற்றுப் பார்க்கிறீங்க? இன்னும் உங்களுக்கு என்னை அடையாளம் தெரியலையா?" என்று அந்தப் பேரழகி தன் காந்தக் குரலில் குழைவாகக் கேட்டாள். தன் சோடா புட்டிக் கண்ணாடியை மாட்டிக்கொண்டு விவேக் அங்கே பேந்த பேந்த முழிப்பதைக் கண்டவள், அதைத் தன் வசியக் கண்களால் அணு அணுவமாக ரசித்தபடி, "ஹா... ஹா... ஹா..." என்று சோலைக்குயில் கூவுவது போல அத்தனை அழகாக, நளினமாகச் சிரித்தாள்.

அவள் சிரிக்கும் போது அவளது பால் போன்ற வெள்ளை வெளேரென்ற கன்னங்கள் சிவந்து மின்னியதை விவேக் தன் வாழ்நாளில் கண்டதே இல்லை. அவனுக்குள் ஒண்ணுமே புரியவில்லை. "யாரடா இது... விடியற்காலையில நம்ம பெட்ரூம்குள்ள வந்து இவ்ளோ உரிமையா, ஆசையா பேசுறது?" என்று தெரியாமல், அவளது அந்த அசாத்தியமான முகத்தை இன்னும் கூர்மையாக, அப்படியே உற்றுப் பார்த்தான்.



அவளது பேரழகுக்கு எந்தவொரு செயற்கையான மேக்கப்பும் தேவையே இல்லை என்பது அவளது முகத்தைப் பார்த்த உடனே அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. அத்தனை இயற்கையான பொலிவு அவளிடம் குடிகொண்டிருந்தது. அவளது நெற்றியில் மங்கலகரமான குங்குமமும், கழுத்தில் தடிமனான பவுன் சங்கிலியோடு ஒரு மஞ்சள் கயிற்றுத் தாலியும் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. "அப்படியென்றால் இவள் ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆனவள்! ஆனா... இந்த ஆடம்பர மாளிகையில இவள் யாரோட மனைவியாக இருக்கும்?" என்று தன்  மூளையைக் கசக்கித் தீவிரமாக யோசித்தான்.

அவன் இன்னும் குழப்பத்திலேயே ஆழ்ந்திருப்பதைப் பார்த்த அந்த வடநாட்டுத் தேவதை போன்ற பெண், "என்ன தம்பி நீங்க... இன்னுமா என்னை யாருன்னு உங்களுக்குத் தெரியல?" என்று மிகவும் செல்லமாகக் கடிந்து கொண்டாள். அப்படிப் பேசிக்கொண்டே, விவேக் சற்றும் எதிர்பார்க்காத வேளையில் அவனது அருகில் இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி வந்து, தன்  , மென்மையான வலது கையால் அவனது இரு கன்னங்களையும் பாசத்தோடு வருடினாள்.

அவள் தன் அருகில் வந்து தொட்ட அந்த விநாடியில், விவேக்கின் உடம்பில் இருந்த அத்தனை முடிகளும் அப்படியே சிலிர்த்துக்கொண்டு நட்டு நின்றன. அவளது பால் போன்ற கைகளின் மென்மையான ஸ்பரிசம் தன் நடுத்தரக் கன்னத்தில் பட்ட அடுத்த கணமே, அவனது ஆண்மையின் நரம்புகள் அனைத்தும் விறைப்பாகப் புடைக்கத் தொடங்கின.

"என்ன ஒரு மென்மை... என்ன ஒரு கதகதப்பு!" என்று அவளது கையின் சூட்டில் விவேக் அப்படியே திக்குமுக்காடிப் போனான். இதுவரை தன் காதலி ரேகாவின் கைகளில் கூட இப்படியொரு அலாதியான, பட்டு போன்ற மென்மையை அவன் உணர்ந்ததே இல்லை. தன் கொள்கை மூளையையும் தாண்டி, அவளது உள்ளங்கையின் அந்த அபாரமான மென்மையை அவன் உள்ளுக்குள் பயங்கரமாக ரசிக்கத் தொடங்கினான். அவளது வசியப் பார்வையில் அவனது ஒழுக்கக் கோட்டை மெல்ல அதிரத் தொடங்கியது!

அப்போது, "விவேக்... விவேக்!" என்று ஆசையோடு கூவியபடி, கையில் ஒரு மார்டன் பட்டு வேட்டியும் பட்டுச் சட்டையுடனும் அந்த அறைக்குள் துள்ளிக்குதித்து உள்ளே நுழைந்தாள் அவனது காதலி ரேகா.

அவள் உள்ளே வந்த வேகத்தில், "விவேக், எழுந்துட்டியா? இந்தா... சீக்கிரம் போய்  குளிச்சிட்டு இந்த டிரஸ்ஸைக் கட்டிக்கோ," என்று சொல்லி அவனிடம் அந்தப் பட்டு ஆடைகளை நீட்டினாள்.



நேற்று இரவு வரை மினி ஸ்கர்ட்டும் இறுக்கமான டி-ஷர்ட்டுமாக அரைகுறை ஆடையில் வலம் வந்த ரேகா, இன்று முற்றிலும் மாறி ஒரு பாரம்பரியமான சுடிதாரில், நேர்த்தியாகத் தலை நிறைய மல்லிகைப் பூவைச் சூடி அத்தனை லட்சணமாகக் காட்சியளித்தாள்.

அவளது இந்தத் திடீர் மாற்றம் விவேக்கிற்கு ஆச்சரியத்தைத் தந்தாலும், அவனது   கண்ணாடிக்கு பின்னால் இருந்த கண்கள் மட்டும், ரேகாவின் அருகில் நின்றிருந்த அந்த மஞ்சள் பட்டுச் சேலை அணிந்த வடநாட்டுத் தேவதையிடமிருந்து துளியும் நீங்க மறுத்தது.

அங்கே நின்றிருந்த அந்தப் பால் வெள்ளை அழகி, ரேகாவைப் பார்த்து மெல்லக் கண் அடித்து, "என்ன ரேகா இது... உன் ஆளு சென்னைல இருந்து வந்துட்டு என்னை இப்படிப் பேந்த பேந்த முழிச்சுப் பார்க்கிறாரு? என்னை பத்தி நீ இன்னும் இவர்கிட்ட எதுவும் சொல்லலையா?" என்று குறும்புடன் கேட்டாள்.

"ஐயோ அண்ணி! நான் நேத்துல இருந்து இருந்த அவசரத்துல உங்க விஷயத்தை இவர்கிட்ட சொல்லவே மறந்தே போய்ட்டேன் அண்ணி," என்று தன் தலையில் செல்லமாக அடித்துக் கொண்டாள் ரேகா.

"நேத்து நைட்டு நாங்க சாப்பிடும்போது கூட நீங்க  பாப்பாவுக்குப் பால் கொடுத்துட்டு இருந்ததால கீழ சாப்பிட வரலல... அதான் இவனுக்கு உங்களை அடையாளம் தெரியல," என்று ரேகா விளக்கமளித்தாள்.

உடனே விவேக்கின் பக்கம் திரும்பி, "டேய் விவேக்... என்ன அப்படி வாயடைச்சுப் பார்க்குற? இன்னுமா இவங்களை யாருன்னு உனக்குத் தெரியல? இவங்கதான் என் தினேஷ் அண்ணாவோட வைஃப், என் செல்ல வனஜா அண்ணி!" என்று அவளது தோளைப் பிடித்துத் தன்னோடு பாசமாய் இழுத்துக் கொண்டாள்.

வனஜா அண்ணி என்ற பெயரைக் கேட்டதும் விவேக்கின்  மூளையில் நேற்று இரவு டைனிங் டேபிளில் அவளது மார்பகப் பாலைப் பற்றிப் பேசிய அந்த வக்கிரமான பேச்சுகள் அனைத்தும் மின்னல் போல நினைவுக்கு வந்து அவனது நரம்புகளைக் குடையத் தொடங்கின.

வனஜா மீண்டும் அவனது முகத்தைக் குறும்போடு பார்த்து, "என்ன தம்பி... இப்போவாச்சு அக்காவை அடையாளம் தெரியுதா?" என்று தன் பவள உதடுகள் தெரிய அதே காந்தப் புன்னகையுடன் கேட்டாள்.

விவேக் பயங்கரமாக நெளிந்து, "ஆஅ... சாரி  ! நேத்து உங்களை நான் நேர்ல பார்க்கல, அதான் டக்குனு அடையாளம் தெரியாம முழிச்சுட்டேன்," என்று தன் முகத்தில் வெட்கத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு சமாளித்தான்.

அவன் வெட்கப்படுவதைப் பார்த்த ரேகா சும்மா இருக்காமல், "டேய் விவேக்! இவங்க உனக்கு முறைப்படி அக்கா  ... அதுக்குள்ள ஏதோ அத்தை மகளைப் பார்த்த மாதிரி இப்படிப்   வெட்கப்படுற?" என்று அவனைப்  வம்புக்கு இழுத்துக் கலாய்த்தாள்.



அவள் சொன்னதைக் கேட்டு வனஜா அண்ணி தன் ஒரு கையை வாயில் பொத்திக்கொண்டு, தன் பருத்த மார்புகள் லேசாக அசையும் வண்ணம் கலகலவென ஆசையோடு சிரித்துவிட்டாள்.

வனஜாவின் அந்தச் சிரிப்பும், ரேகாவின் நக்கலும் விவேக்கிற்குப் பெரும் தர்மசங்கடத்தைத் தந்தது. "ஐயோ விவேக்... என்னடா பண்ணுற நீ?   ரேகா முன்னாடியே  அக்கா முறை பொண்ணை பார்த்து  இப்படியா ஜொள்ளு ஊத்துவே?" என்று தனக்குள்ளேயே தன் கொள்கை மூளையைக் கடிந்து கொண்டான்.

வனஜா தன் புடவை முந்தானையைத் தோளில் சரிசெய்து, "சரி தம்பி... சீக்கிரம் ரெடி ஆகிட்டு கீழே வாங்க. எல்லாரும் நம்ம பண்ணை வீட்டுக்குக் கிளம்புறோம். அங்கே இருக்கிற  கோவிலுக்கு இன்னைக்கு ஒரு சின்ன விசேஷம் இருக்கு," என்று அழகாகச் சிரித்தபடி ரேகாவுடன் அந்த அறையை விட்டு வெளியே சென்றாள்.

அவர்கள் இருவரும் போனதும், "எப்பா... என்ன ஒரு பேரழகுடா சாமி! ஆனா... இவள் எனக்கு அக்கா முறைன்னு ரேகா சொன்னதுதான் கொஞ்சம் வருத்தமா இருக்கு," என்று தன் கொள்கையையும் தாண்டித் தனக்குள்ளேயே ரகசியமாக வருந்திக் கொண்டே மெத்தையை விட்டு எழுந்தான் விவேக். பின் தன் கையில் பிரஷை எடுத்துக்கொண்டு, சோம்பல் முறித்தபடி பாத்ரூமை நோக்கி நடந்தான்.

நேற்று இரவு அந்தப்  மாளிகையில்    விவேக்கிற்குத் தெரியாமல் அவனது கொள்கை மூளையை முற்றிலும் சிதைப்பதற்காகத் தீட்டப்பட்ட அந்த வக்கிரத் திட்டம், இன்று காலை முதல் அரங்கேறத் தொடங்கியிருந்தது. ஜெகதீஷின் கறாரான அறிவுரைப்படி, வீட்டில் இருக்கும் அனைவருமே இன்று ஏதோ ஒரு மங்கலகரமான விசேஷத்திற்குப் போவது போலத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள். பொதுவாகவே அந்த மாளிகைக்குள் அரைகுறை ஆடைகளுடனும்,  முலைகள் குலுங்க நைட்டிகளுடனும் உல்லாசமாகச் சுற்றித் திரியும் அந்தப் பெண்கள், இன்று அப்படியே தலைகீழாக மாறி பட்டுச் சேலைகளிலும், மல்லிகைப் பூக்களிலும் தங்களை அலங்கரித்துக் கொண்டனர்.

அந்தத் திட்டத்தின் முதல் கட்டமாக, சகுந்தலா அதிகாலையிலேயே குளித்து முடித்து,   ஒரு அடர் பச்சை நிறப் பட்டுச் சேலையை உடுத்தியிருந்தாள். குளித்து முடித்த அவளது ஈரத் தலைமுடி காய வேண்டும் என்பதற்காகத் தலையில் ஒரு வெள்ளைத் டவலைக் கொண்டையாகச் சுற்றியபடி, சமையலறைக்குள் நின்றுகொண்டு குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும் சுடச்சுடக் காபி போட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.



அவள் அடுப்பில் பாத்திரத்தை வைத்து, அதற்குள் பாலை ஊற்றிக் கொண்டிருந்த அந்த அமைதியான விநாடியில், அவளது பின்னாடி இருந்து ஒரு ஆண் உருவம் சத்தமில்லாமல் அடியெடுத்து வைத்து வந்தது. சகுந்தலா சற்றும் எதிர்பாராத வேளையில், அந்த உருவம் அவளது இடுப்போடு சேர்த்து அவளைப் பின்னாடி இருந்து சட்டெனக் கெட்டியாகக் கட்டிப்பிடித்தது.

திடீரென்று தன் இடுப்பில் ஒரு ஆணின் பலமான கரங்கள் அமுங்குவதை உணர்ந்த சகுந்தலா, பயங்கரமாகத் திடுக்கிட்டுப் போனாள். அந்தப் பதற்றத்தில் அவளது கைகள் லேசாக நடுங்க, கிளாசில் ஊற்றிக் கொண்டிருந்த பாலில் ஒரு பகுதி மேடையின் மீது "சளக்" என்று சிந்தி அசிங்கமானது.



ஆனால், அவளைப் பின்னாடி இருந்து இறுக்கிய அந்த ஆண்மகன் அவளது பதற்றத்தைத் துளியும் பொருட்படுத்தவில்லை. குளித்து முடித்து வந்த அவளது பழுத்த உடம்பில் இருந்து வீசிய அந்த விலையுயர்ந்த சோப்பின் நறுமணமும், பவுடரின் வாசனையும் அவனது காம நரம்புகளைத் தூண்டின. அவன் தன் முகத்தை அவளது கழுத்து வளைவில் புதைத்து, அந்த ஈரமான நறுமணத்தை ஆழமாக உறிஞ்சி மோந்து பார்த்தான்; பின் அவளது பிடரியிலும் கழுத்திலும் தன் உதடுகளைப் பதித்து "நச்" என்று ஒரு வெறியூட்டும் முத்தத்தைக் கொடுத்தான்.

அவள் தன் உடம்பை லேசாக நெளித்துக்கொண்டு, சலிப்போடு தன் தலைக்குப் பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தாள். அங்கே அவளை வக்கிரமாக அணைத்து நின்று கொண்டிருந்தது வேறு யாரும் இல்லை; விவேக்கின்  அப்பா பிரபாகர் தான்! "ஐயோ... என்ன சம்பந்தி இது! விடியற்காலையிலேயே உங்க பையன் இங்க வந்துடுவாங்கன்ற பயம் இல்லாம இப்படியா வந்து கட்டிப்பிடிக்குறது? பாருங்க... நீங்க பண்ணுன வேலையால  பாலும் மேடையில சிந்தி வீணாப் போச்சு!" என்று போலியான சலிப்புடன் தன் உதடுகளைக் சுளித்தாள்.

"அதற்கு பிரபாகர் தன்  கண்களை உருட்டி  சிரித்தான். "பாத்திரத்துல இருந்த பால் சிந்தினா என்ன சம்பந்தி? அதான் இங்க ரெண்டு சொம்புல   பால் வச்சிருக்கீங்களே... பால் பத்தலைன்னா இதுல இருந்து நாம் வேண்டிய அளவு கறந்துக்கலாம்!" என்று  

சொல்லிக்கொண்டே, அவளது இடுப்பில் இருந்த தன் வலது கையை மெதுவாக மேல்நோக்கி நகர்த்தினான். அவளது பச்சை நிறப் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை நைஸாக விலக்கி, அந்த இறுக்கமான ஜாக்கெட் துணியையும் தாண்டி, அவளது அந்தப் பருத்த மாம்பழ முலையைத் தன்  உள்ளங்கையால் "காப்பென" கவ்விப் பிடித்தான்.



அவன் கவ்வியதோடு நிறுத்தாமல், அவளது அந்தப் பழுத்த முலையை தன் விரல்களால் மென்மையாக அமுக்கி, அதே நேரத்தில்  பிழிந்து  சுகம் கண்டான். பிரபாகரனின் அந்த திடீர்  தீண்டலில் சகுந்தலாவின் வாய் உறைந்து, "ஆஹ்..." என்று ஒரு மெல்லிய காம முனகல் அவளது தொண்டைக்குள் இருந்து வெளிவந்தது.

அதே விநாடியில், பிரபாகரன் அவளைத் தன் உடம்போடு இன்னும் விறைப்பாக அமுக்கினான். அவனது கைலிக்குள் இரும்புத் தடி போல விறைத்து நின்ற அவனது சுண்ணி, சகுந்தலாவின் பட்டுச் சேலைக்கு மேலாக அவளது பருத்த, செழுமையான குண்டிகளின் பிளவுக்கு நடுவே அப்பட்டமாக உரசித் தேய்த்தது

அவளது குண்டிகளின் கதகதப்பில் பிரபாகரன் தன் இடுப்பை முன்னும் பின்னும் அசைத்து வக்கிரமாகத் தேய்க்க, சகுந்தலா தன் கையில் இருந்த கிளாஸை ஓரமாக போட்டுவிட்டு, தன் இரண்டு கைகளாலும் பிரபாகரனின் கைகளைப் பற்றித் தடுத்தாள். "அன்னே... சும்மா இருங்க அண்ணே!  விவேக் இப்போதான் தூங்கி எழுந்து மேல பிரஷ் பண்ணிட்டு இருக்கான். அவன் எப்போ வேணாலும் கீழ வரலாம்," என்று   எச்சரித்தாள்.

[Sparo]

பண்ணை வீட்டில் நடக்க போகும் நிகழ்வுகாக காத்திருக்கிறேன்
நண்பரே
வாழ்த்துக்கள்

[David2025]

"உங்களை இப்படி அசல் பட்டுப் புடவையில பார்த்து ரொம்ப நாள் ஆச்சு, அதான் என்னால துளியும் கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல சம்பந்தி," என்று பிரபாகரன் காம வெறியுடன் முனகியபடி, அவளது பளபளக்கும் கழுத்து வளைவை மீண்டும் தன் கூர்மையான பற்களால் லேசாகக் கடித்துச் சுவைத்தான். அவளது பட்டுச் சேலையின் நறுமணமும், குளித்து முடித்த உடம்பின் கதகதப்பும் அவனது ஆண்மை நரம்புகளை அடியோடு முறுக்கேற வைத்திருந்தது.


சகுந்தலா அவனது அந்த உக்கிரமான கடியின் சுகத்தை அணு அணுவாக அனுபவித்துக் கொண்டே, "அதுக்காக இப்படியா விடிஞ்சும் விடியாததுமா சமையலறைக்குள்ள வச்சு எல்லாத்தையும் ஆரம்பிப்பீங்க? நேத்துத்தானே அவரு (ஜெகதீஷ்) பண்ணை வீட்டுக்குச் போய்ச் சேர்ற வரைக்கும் எல்லாரையும் கொஞ்சம் அடக்க ஒடுக்கமா இருக்கச் சொன்னாரு... நீங்க என்னடான்னா விவேக் மேல இருக்கிற பயமே இல்லாம இங்க வந்து என்கிட்ட இப்படி வம்பு பண்ணிட்டு இருக்கீங்க!" என்று அவனது நெஞ்சில் தன் முழங்கையால் செல்லமாக இடித்தாள்.

பிரபாகரன் அவளது பேச்சைத் துளியும் காதில் வாங்காமல், அவளது ஜாக்கெட்டுக்கு மேல் மார்பகங்களை மேலும் கீழுமாகப் பிசைந்து கொண்டே, "என்ன சம்பந்தி... என்னைக்கும் இல்லாத புதுசா இன்னைக்குப் பார்த்து உள்ளே டைட்டா ப்ரா போட்டிருக்கீங்க?" என்று   வியப்புடன் கேட்டான். அப்படியே தன் இடுப்பை அவளது குண்டியோடு இன்னும் பலமாக உரசி, "உள்ளே ஜட்டியும்   மாட்டியிருக்கீங்க போல!" என்று வக்கிரமாகக் கேட்டுக்கொண்டே, அவளது இரண்டு முலைகளையும் ஒண்ணாச் சேர்த்துத் தன் பெரிய கைகளால் பிடித்து அமுக்கித் தன் இடுப்பை அசைத்தான்.

அவனது அந்த அநாகரீகமான வக்கிரப் பேச்சும், அவளது பட்டுச் சேலையைத் தாண்டி அவளது குண்டிகளில் மிக ஆக்ரோஷமாக உரசிய அவனது ஆண்மையின் சூடும் சகுந்தலாவை  நிலைகுலைய வைத்தது. அவளது உடம்பில் காம அலைகள் விறைப்பாக எழ, "சரி... சரி... இப்போதைக்குக் கையை எடுங்க முதல்ல.  காபி ஆறிப்போகப் போகுது, அப்புறம் எல்லாரும் தேடப் போறாங்க," என்று தன் ஜாக்கெட்டுக்குள் புகுந்து விளையாடிய அவனது கைகளை ஒருவழியாகக் கஷ்டப்பட்டுப் போராடி வெளியே இழுத்தாள்.

பிரபாகரன் அவளது குண்டியில்  "பட்ட " என்று ஒரு தட்டுத் தட்டிவிட்டு, தன் கைகளை  விலக்கிக் கொண்டான். சகுந்தலா மூச்சு வாங்கிக் கொண்டே, தன் கலைந்த பட்டுச் சேலையையும், நழுவிய முந்தானையையும் அவசர அவசரமாகச் சரிசெய்து கொண்டு, மேடையில் சிந்தியிருந்த பாலை ஒரு துணியால் துடைத்துச் சுத்தம் செய்தாள்.

"என்ன ரெண்டு பேரும்... காலையிலேயே  ஆட்டத்தை சமையலறைக்குள்ளேயே ஆரம்பிச்சுட்டீங்க போல இருக்கு!" என்று  குறும்போடு கேட்டுக்கொண்டே உள்ளே நுழைந்தாள் ரேகா.  

ரேகாவைக் கண்டதும் விவேக்கின் அப்பா பிரபாகர்  கூச்சத்தில் திடுக்கிட்டுப் போனார். தன் மருமகள் முன்னாடியே இப்படிச் சம்மந்தியின் முலையைப் பிசைந்து மாட்டிக்கொண்டோமே என்ற பதற்றத்தில், "அது... அது ஒன்னும் இல்ல ரேகா குட்டி... நான் சும்மா காபி... ஆஆ... ஆமா, காலையில காபி குடிக்கலாம்னு தான் சமையலறைக்குள்ள வந்தேன்," என்று தன் டவல் முடிச்சை சரி செய்தபடி அப்பாவியாக இழுத்தார்.

ரேகா  குறும்புச் சிரிப்போடு , பிரபாகரனை நோக்கி இன்னும் நெருங்கி வந்தாள். "ஏன் மாமா... நீங்க நிஜமாவே இங்க காபி குடிக்க வந்தீங்களா? இல்லை என் மம்மியோட   பாலைக் குடிக்க வந்தீங்களா?" என்று டபுள் மீனிங்கில் பச்சையாகக் கேட்டு அவரது நெஞ்சில் தன் விரலால் குத்தினாள்.



மருமகளே இப்படி ஓப்பனாகக் கேட்டதும், "ஐயோ... இப்படி அசிங்கமா மாட்டிக்கிட்டோமே!" என்று தெரியாமல் பிரபாகர் முகம் முழுக்க அசடு வழிய விழித்தார். அங்கே பாத்திரங்களைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்த சகுந்தலா  தன் மகளின் இந்த  நக்கல் பேச்சைக் கேட்டுச் சிரிப்பை அடக்க முடியாமல், வாயைப் பொத்திக்கொண்டு அடுப்புப் பக்கம் திரும்பிக் கொண்டாள்.

ரேகா இன்னும் பிரபாகரனின் அருகில் நெருங்கி வந்து, அவளது காந்தக் கண்களை உருட்டி   . "ஏன் மாமா... உங்க கை என் மம்மியோட ஜாக்கெட்டுக்கு   வச்சு   பிசையும்போதே நான் வாசல்ல வந்து நின்னுட்டேன் தெரியுமா?" என்று சொல்லி கலகலவென மெல்லச் சிரித்தாள்.

பிரபாகர், "ஓஹோ... அப்போ நீ எல்லாத்தையும் நேர்லயே பார்த்துட்டியா ரேகா குட்டி?" என்று முகம் முழுக்க அசடு வழிய முழித்தார். "சரிம்மா... நீங்க மம்மியும் மகளுமா பேசிட்டு இருங்க. நான் விவேக் வர்றதுக்குள்ள சீக்கிரம் போய்க் குளிச்சிட்டு வந்திடுறேன்," என்று அங்கிருந்து நைஸாகக் கிளம்ப முயன்றவரை, ரேகா சற்றும் எதிர்பாராத வேளையில் அவளது  கரங்களால் அவரது கையைப் பிடித்துத் தடுத்தாள்.

"எங்க மாமா  அவ்ளோ அவசரமா ஓடுறீங்க? கொஞ்சம் நில்லுங்க மாமா!" என்று தன் காந்தக் கண்களால் அவரை வசியப்படுத்துவது போலப் பார்த்து ரேகா  தடுக்க . அவளது அந்தத் திடீர்  தடையைக் கண்டு பிரபாகரின் நெஞ்சு படபடவென அடித்துக் கொண்டது.( ஏனெனில் அந்த வீட்டில் ரேகா ரொம்ப குசும்புக்காரி , இன்னைக்கி நம்மள வச்சு என்ன பண்ணபோறாளோன்னு கூச்சத்தில் நெளிந்தார் )

"ஐயோ ரேகா... நீ தப்பா நினைக்கிற மாதிரி எல்லாம் அங்க ஒன்னும் நடக்கலடா. நான் சும்மா விளையாட்டுக்குத்தான் உங்க மம்மிகிட்ட..." என்று ஏதோ சொல்லிச் சமாளிக்க வந்த பிரபாகரை, ரேகா தன் கை சைகையால் தடுத்து நிறுத்தினாள். "போதும் மாமா... உங்க வாய் என்னதான் பொய் சொல்லிச் சமாளிச்சாலும், உங்களோட  இது  காட்டிக் கொடுத்துடுச்சே மாமா!" என்று சொன்னபடியே, அவரது இடுப்பில் கட்டியிருந்த துண்டையும் தாண்டி அங்கே ஒரு பெரிய கூடாரம் போலப் புடைத்து நின்ற அவனது சுண்ணியின் மீது "பட்டென" தன் பிஞ்சுக்கையை அமுக்கி வைத்தாள்.

  

"ஆஆ... மருமகளே!" என்று பிரபாகர் அந்தத் திடீர் அதிர்ச்சியிலும், அவளது கைகளின் மென்மையான தீண்டலின் போதையாலும் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துப் போய் அப்படியே நெளிந்தார். தன் வருங்கால மருமகளே தன் ஆண்மையைப் பகிரங்கமாகப் பிடிப்பதை அவருக்கு புதிது இல்லை என்றாலும் இப்படி அவள் அம்மா முன்னாடி பிடிச்சது கொஞ்சம் சங்குஜமாக இருந்தது .

ஆனால் ரேகாவோ, தன்  அம்மா சகுந்தலா அங்கே அருகிலேயே நின்றுகொண்டிருக்கிறோம் என்ற எந்தவொரு சலனமும் இல்லாமல்,  வக்கிரத் துணிச்சலோடு தன் வருங்கால மாமனாரின் அந்த விறைத்த சுண்ணியைத் துண்டின் மேலாகவே தன் கைகளால் முன்னும் பின்னும் அசைத்து மெதுவாக உருவிவிட்டாள். அந்தத் மெல்லிய துண்டைத்தாண்டி அவனது ஆண்மை  இரும்புத் தடி போல விறைத்து, சூடாகக் கல் போல நின்றிருந்த அந்த அசாத்தியமான விறைப்பை -ஐ ரேகாவால் தன் உள்ளங்கையில்  உணர முடிந்தது.

அதுவரை அவர்கள் பக்கமாகத் திரும்பி, ஒரு கள்ளப் புன்னகையுடன் கிளாஸில் காபியை ஊற்றிக் கொண்டிருந்த சகுந்தலா  , சட்டென்று இவர்களின் பக்கம் திரும்பினாள். தன் சொந்த மகளின் கைகள் பிரபாகரின் அந்தப் புடைத்த கூடாரத்தை  உருவிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்ததும் பதறிப்போய், "அடியே ரேகா... என்னடி இது விடியற்காலையிலேயே  !" என்று கத்திக்கொண்டே அவளது கையில் "பட்டென" அடித்துத் தட்டிவிட்டாள்.

     

"உங்க அப்பா  நேத்து நைட்டு விடிய விடிய நமக்கு என்னென்ன  சொன்னாரு  அதுக்குள்ள மறந்துட்டியாடி? பண்ணை வீட்டுக்கு போறது  வரைக்கும் எல்லாரையும் கொஞ்சம் அடக்கி வாசிக்கச் சொன்னாருல்ல... அப்புறம் என்னடி இங்க வந்து மாமன்கிட்ட வம்பு பண்ணிட்டு இருக்கே?" என்று சகுந்தலா தன் மகளைப் பார்த்து செல்லமாக அதட்டினாள்.

ரேகா தன் கையைத் தடவிக்கொண்டே, "ஐயோ மம்மி... மாமாவை இப்படிப் பார்த்தா ரொம்பப் பாவமா இருக்கு மம்மி! வேணும்னா நான் மாமா கூடச் சேர்ந்து அவரோட பாத்ரூம்ல ஒண்ணாப் போய் குளிச்சிட்டு வரவா மம்மி?" என்று தன் காமத்தைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல், அவளது கைகள் மீண்டும் பிரபாகரனின் அந்தப் புடைத்த கூடாரத்தை நோக்கிச் சென்றது.

அவள் கையை நீட்டுவதைக் கண்ட சகுந்தலா, இந்த முறை இன்னும் கொஞ்சம் பலமாக "பட்டென" அவளது கையில் அடித்தாள். "நீ அவன்கூட ஒண்ணா ஒரே பாத்ரூம்குள்ள குளிக்கப் போனா அங்கே என்னவெல்லாம் பண்ணுவீங்கன்னு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்டி! பேசாம காபியை எடுத்துட்டு ஹாலுக்குப் போ!" என்று மகளை மிரட்டிவிட்டு, பிரபாகரனின் பக்கம் திரும்பினாள். "சம்பந்தி... நீங்களும்   இங்க நின்னுட்டு  வம்பை வளர்க்காம, சீக்கிரம் போய்க் குளிச்சிட்டு வாங்க சம்பந்தி," என்று அவரை அவசரப்படுத்தி அங்கிருந்து அனுப்ப முயற்சித்தாள் .


பிரபாகர் சமையலறையை விட்டு வெளியே செல்ல மனசே இல்லாமல் சில நொடிகள் தயங்கி நின்றான். அவனது  நரம்புகள் அவனைக் கட்டுப்படுத்தத் தவற, என்ன நினைத்தானோ சட்டென்று மீண்டும் சமையலறைக்குள் திரும்பி வந்தான். நேராகச் சகுந்தலாவை நெருங்கி, அவளது  இரு கன்னங்களையும் தன் பலமான கரங்களால் பற்றித் தன் பக்கமாகத் திருப்பினான். சகுந்தலா சற்றும் எதிர்பாராத வேளையில், அவளது பவள உதடுகளில் தன் உதடுகளைப் பதித்து "நச்சென" ஆழமாக ஒரு முத்தத்தைத் தொடங்கினான்.



அவன் வெறும் உதட்டோடு நிறுத்தாமல், அவளது பற்களின் இடுக்கைத் திறந்து தன் ஈரமான நாக்கை அவளது வாய்க்குள்  நுழைத்தான்  அவளது வாயின் உள்பகுதிகள் அனைத்தையும் தன் நாக்கால் சுழற்றி நக்கியவன்  அவளது மென்மையான நாக்கோடு தன் நாக்கைச் சேர்த்து வெறித்தனமாக உரசித் தேய்த்து அந்த எச்சில் சுவையை அணு அணுவாக உறிஞ்சிக் குடித்தான். சகுந்தலாவும் அந்தத் திடீர் முத்தத்தின் போதையில் கண்மூடி, அவனது கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு சுமார் 10 வினாடிகள் அந்த ஆழ்ந்த முத்தத்தை நன்றாகக் குழைந்து அனுபவித்தாள்.

ஒருவழியாகப் பிரபாகரன் அவளது வாயிலிருந்து தன் உதடுகளை முறித்து எடுத்தபோது, இருவரின் எச்சிலும் நூலாய் இழைந்து பிரிந்தது. சகுந்தலா மூச்சு வாங்கிக் கொண்டு நிற்க, அங்கே அருகில் நின்று இதையெல்லாம் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்த ரேகா சும்மா இருக்கவில்லை. சமையல் மேடையில் சாய்ந்து நின்ற பிரபாகரன் சற்றும் திடுக்கிடும் வண்ணம், அவனது இடுப்பில் கட்டியிருந்த அந்த ஒற்றைத் துண்டின் முடிச்சை ரேகா தன்  விரல்களால் சட்டென்று பிடித்திழுத்தாள்.

அவள் இழுத்த அடுத்த விநாடி, அந்தத் துண்டு அவனது இடுப்பிலிருந்து அவிழ்ந்து "பொத்தென"க் கீழே சுருண்டு விழுந்தது.  காலையிலேயே தன் வருங்கால மருமகள் மற்றும் சம்மந்திக்கு முன்னால் ஒரு சொட்டுத் துணி கூட இல்லாமல் முற்றிலும் முழு அம்மணமாக நடுவழியில் நின்றான்.

அவனது இடுப்புத் துண்டு விழுந்ததும், அவனது அந்தப் புடைத்த கூடாரமான சுண்ணி, அத்தனை பெரிய அளவோடு விறைத்து, இரும்புத் தடி போல நேராக நீட்டி நின்று கொண்டு சகுந்தலாவையும் ரேகாவையும் பார்த்து  முறைப்பது போல் காட்சியளித்தது. "ஐயோ... மருமகளே! என்ன காரியம் பண்ணிட்டேடி!" என்று பதறிய பிரபாகர், தன் இரண்டு கைகளையும் தன் ஆண்மையின் மீது வைத்து அதை அவசர அவசரமாக மறைக்கப் பார்த்தான்.

அவன் அம்மணமாக நின்று தவிப்பதைக் கண்ட சகுந்தலாவும் ரேகாவும் பயங்கரமாகக் கைதட்டி, அந்தச் சமையலறைக்குள்ளேயே "கலகலவென"   உரக்கச் சிரிக்க ஆரம்பித்தனர். "பாருங்க மம்மி... உங்க ஆளோட அழகை!" என்று ரேகா தன் அம்மாவிடம் சொல்லி மேலும் நக்கலாகச் சிரித்தாள்.



பாவம் பிரபாகரன், அதற்கு மேல் அங்கே நிற்க முடியாமல் முற்றிலும் அம்மணமாகவே தன் கைகளால் தன் ஆண்மையைப் பொத்திக்கொண்டு, தாழ்வாரத்தின் வழியே  பாத்ரூமை நோக்கி  வேகமாக ஓடி ஒழிந்தான். அவன் சமையலறையை விட்டு வெளியேறி பாத்ரூமை நோக்கி  ஓடும்போது, அவனது இடுப்பில் அசைந்தாடிய அந்த நீளமான சுண்ணி, அவனது ஓட்டத்தின் வேகத்திற்குத் தகுந்தவாறு முன்னும் பின்னும், மேலும் கீழுமாக  நடனமாடியபடி    அசைந்தது.

[b] [/b]

அவன் ஓடிப் போய் பாத்ரூமிற்குள் நுழைந்து கதவை "டப்" என்று சாத்தும் வரை, இங்கே சமையலறையில் இருந்த அம்மாவும் மகளும் தங்கள் வயிற்றைப் பிடித்துக்கொண்டு, சிரிப்பை அடக்க முடியாமல்  மாமனாரைக் கேலி செய்து குபீர் குபீர் என்று சிரித்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்.  

இந்தக் கதைக்கு ஏத்த மாதிரி வந்திருக்கிற போட்டோஸ் எல்லாமே கதைக்கு இன்னும் செம மாஸ் குடுத்திருக்கு என்பதில் எந்த டவுட்டும் இல்லை. ஆனா, இதுக்கெல்லாம் முழு கிரெடிட்ஸும் என் பிரெண்ட் தீனாவுக்கே சேரும். ஏன்னா, இதிலிருக்கிற ஒவ்வொரு போட்டோவையும் அவன் தான் எனக்கு எடுத்துக் குடுத்தான். சோ, போட்டோஸை பார்த்துட்டு வர்ற எல்லா புகழும் தீனா ஒருத்தனுக்கே! தேங்க்ஸ் டா தீனா!

இந்த போட்டோஸுக்காவது ஒரு லைக் போடுங்க நண்பா, மீண்டும் சந்திப்போம் அடுத்த பதிவில்! 




To be continued - 

[David2025]

தல அந்த ஒரு நாள சீக்கிரம் முடிசிராதிங்க கொஞ்சம் லாங்கா கொண்டு போங்க செந்தில தெனற விடுங்க.

ஓகே [b]ப்ரோ 
[/b]
ஏதோ டுவிஸ்ட் இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். ஜெகதீஷ் மாம்ஸ் கௌரவம்னு சொல்லும் போது சிரிப்பு தா வருது. ரொம்ப நல்ல கௌரவமாக இருக்கு.

அதை எழுதும்போதுகூட சிரிச்சிட்டுதான் எழுதினேன் [b]ப்ரோ , 
[/b]


இன்னொரு விஷயம் தலைவா ஹீரோ ஃபேமிலி அங்க போணதுல இருந்து நடந்த விஷயத்த ஒரு ஃப்ளாஷ்பேக் மாதிரி போடலாமா இது என்னோட வேண்டுகோள் pls

கண்டிப்பா ஒரு பெரிய பிளாஷ் பேக் இருக்கு ப்ரோ , சரியான நேரத்தில் அது வரும் ப்ரோ 


 

[motfuc]

Images ellame athiri puthiriyaa irukku. Deena brovukku oru Hi-Fi. Semma interestinga poguthu bro. apdiye continue pannunga...

[Arunkumar7895]

Truly tempting eah and every line of your story
Also dont reveal vivek this cat & mouse game soon,make him wait tense to know what happening in the family.

Special Credits to your friend Dheena.And to you too for giving credits to him

[Mass4u]

ஏதோ பெரிய திட்டமா இருக்கு இத எப்படி விவேக் கடந்து வர போரான் பாக்க ஆவலா இருக்கேன் ப்ரோ. அங்க ஏதோ நடக்க போகுது.

எனக்கு ரிப்ளே பண்ணதுகு நன்றி ப்ரோ.  

ஒரு கமெண்ட் போடுறதுக்கே கால்மணி நேரம் ஆகுது அதுலயும் 2 மிஸ்டேக் விட்டுட்டேன் ஆனா நீங்க இவளோ பெருசா எழுதுறீங்க கஷ்டம் தா ப்ரோ. ரைடர்சா பாராட்டலாம் இதுக்குள்ள யாராவது ஏதாவது சொல்லி குட்டய கொலப்பிற்றாங்க.

நல்ல அப்டேட் தலைவா இப்படியே கொண்டு பொங்க.

[Vkdon]

Super update nanba vivek ku Inga nadakurathu therinja enna pannuvano therila . Neenga sonnathu unma than nanba pics nalla irukku . Story ku pics theva bro oru story ah nalla katturathu pics than bro.

[Dick123]

நல்ல கதை. நல்லா கொண்டு போறீங்க நண்பா

[saranrajan1986]

super bro , the narration and writing top class 
AND special thanks to Dheena bro

[divine99]

is this story already completed????

[Sparo]

Bro waiting for your update

[David2025]

Bro waiting for your update

Bro update ready , waiting for pic - Ai images from dheena bro 

[Mass4u]

Bro update ready , waiting for pic - Ai images from dheena bro 

ஆவி பறக்க பறக்க போடுங்க தல படிக்க படிக்க ஃபோன் தீ பிடிக்கணும். ஐ அம் வெயிட்டிங்......