Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

அவள் இதயத்தின் மொழி
கதாசிரியர்: யாழினி ராம்
எபிசோட் 186 முதல் 192 வரை –
ஒரு பழமொழி சொல்வார்கள்...
"கண்ணால் பேசின கதை, காதால் கேட்ட கதையை விட நீளும்."
அப்படித்தான் இந்த அத்தியாயங்களும் நகர்கின்றன.
இங்கே வார்த்தைகள் சாதாரணமாக பேசப்படவில்லை;
ஒவ்வொரு சொல்லும் ஒரு சதுரங்கக் காயாக நகர்கிறது.
ஒவ்வொரு பார்வையும் ஒரு மறைமுகக் கடிதமாக மாறுகிறது.
காதல் கதையா...?
காமக் கதையா...?
மனக் குழப்பத்தின் பயணமா...?
என்று வாசகனை யோசிக்க வைக்கும் இடத்தில் தான் யாழினி ராமின் எழுத்து வெற்றி பெறுகிறது.
"பூனைக்கு விளையாட்டு, எலிக்கு உயிராட்டம்" என்பார்கள்.
கார்த்திக்கின் அறியாமை அப்படித்தான் தெரிகிறது.
அவர் பார்க்கும் உலகம் ஒன்று.
ஆனால் அவரைச் சுற்றி நகரும் உணர்வுகளின் உலகம் வேறு.
அவர் கேட்கும் வார்த்தைகளில் இனிப்பு மட்டுமே இருக்கிறது.
ஆனால் அதே வார்த்தைகளில் மற்றவர்கள் கேட்பது வேறொரு மொழி.
அதனால் தான் இந்த அத்தியாயங்களில் கார்த்திக் ஒரு மனிதராக இல்லாமல், ஒரு குறியீடாக மாறுகிறார்.
அன்பு இருக்கிறது.
ஆனால் கவனம் இல்லை.
உரிமை இருக்கிறது.
ஆனால் ரசனை இல்லை.
இதைத்தான் பழமொழி சொல்கிறது:
"கையில் வெண்ணெய் வைத்துக் கொண்டு நெய்க்கு அலையாதே."
கையில் இருக்கும் பொக்கிஷத்தின் மதிப்பு தெரியாமல் வாழ்பவன், ஒருநாள் அதன் அருமையை இழந்த பிறகுதான் உணர்வான்.
ராஜ் என்ற கதாபாத்திரம் இந்த பகுதிகளில் மிகவும் வித்தியாசமாக நிற்கிறார்.
அவர் நேரடியாக எதையும் சொல்வதில்லை.
ஆனால் சொல்லாமல் சொல்வதில்தான் அவரது வெற்றி.
"வாய் பேசாததை கண் பேசும்" என்பார்கள்.
அவரது கண்களும் அதையே செய்கின்றன.
ஒரு பார்வை...
ஒரு சிரிப்பு...
ஒரு சாதாரண வசனம்...
இவையெல்லாம் சேர்ந்து ஒரு பெரிய உரையாடலாக மாறுகின்றன.
அவர் பேசும் ஒவ்வொரு சொல்லும் இரண்டு கதவுகள் கொண்டது.
ஒரு கதவை கார்த்திக் திறக்கிறார்.
மற்றொரு கதவை பவித்ரா திறக்கிறாள்.
அதனால்தான் ஒரே வார்த்தை இருவருக்கும் இருவேறு அர்த்தமாகிறது.
பவித்ராவின் மனநிலையை யாழினி ராம் மிக நுணுக்கமாக எழுதியிருக்கிறார்.
அவள் தவறு செய்ய வேண்டும் என்று நினைப்பதில்லை.
ஆனால் அவள் கவனிக்கப்பட வேண்டும் என்று ஏங்குகிறாள்.
அவள் தேடுவது உடல் அல்ல.
முதலில் தேடுவது கவனம்.
அதன்பிறகு புரிதல்.
அதன்பிறகு ரசனை.
அவை கிடைக்காத இடத்தில் தான் காமம் ஒரு நிழலாக வந்து நிற்கிறது.
பழமொழி சொல்கிறது:
"பசியை விட பாசிப் பசி கொடியது."
உடலின் பசி ஒருநாள் தீரும்.
ஆனால் மனதின் ஏக்கம் தீராமல் இருந்தால் அது நாளுக்கு நாள் பெருகும்.
பவித்ராவின் உள்ளத்திலும் அதுதான் நடக்கிறது.
இந்த அத்தியாயங்களில் மிக அழகாக காட்டப்பட்ட விஷயம்...
காதலும் காமமும் எதிரிகள் அல்ல.
இரண்டும் ஒரே நதியின் இரு கரைகள்.
காதல் இல்லாத காமம் வெறும் தீப்பொறி.
காமம் இல்லாத காதல் வெறும் நிழல்.
இரண்டும் சேர்ந்தால்தான் முழுமை.
இந்த உண்மையை நேரடியாக சொல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் எண்ணங்களால் உணர வைக்கிறார் எழுத்தாளர்.
"தூரத்து மலை பச்சை" என்பார்கள்.
கிடைக்காத ஒன்று எப்போதும் அழகாகத் தெரியும்.
கார்த்திக்கிடம் இருப்பது நிலைத்த உறவு.
ராஜிடம் இருப்பது புதிரான ஈர்ப்பு.
இந்த இரண்டிற்கும் நடுவில் சிக்கிக்கொண்டு தவிப்பது பவித்ராவின் மனம்.
அந்தத் தவிப்பை வாசகனும் உணர்கிறான்.
அதுவே எழுத்தின் பலம்.
எபிசோட் 186 முதல் 192 வரை வந்த இந்தப் பகுதிகளை ஒரு வரியில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்:
"பேசப்பட்ட வார்த்தைகளை விட, பேசப்படாத உணர்வுகளே அதிக சத்தம் போட்ட அத்தியாயங்கள் இவை."
காதல் மெளனமாக நின்ற இடத்தில்...
காமம் கிசுகிசுத்தது.
உரிமை தூங்கிய இடத்தில்...
ஏக்கம் விழித்துக்கொண்டது.
பார்வைகள் கடிதமாகவும்...
மௌனங்கள் மொழியாகவும்...
மனித மனத்தின் மறைக்கப்பட்ட மூலைகளை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிய அத்தியாயங்கள் இவை.
"அவள் இதயத்தின் மொழி" என்ற தலைப்புக்கு ஏற்றவாறு,
இதயத்தில் சொல்லப்படாத மொழிகளின் ஒலியை வாசகனுக்குக் கேட்க வைத்திருக்கிறார் கதாசிரியர் யாழினி ராம்.

[Jailer2494]

Super updates. Thank you so much for the comeback.

[Pushpa Purusan]

Now it feels pity only on Pavithra. Karthik doesn't deserve her anymore.

[kumar2021]

Cant able to resist . Waiting for next update. Super

[Losliyafan]

Awesome update

Karthik is useless bastard and deserve to be punished. Pavitra should make him father of bastard child.

[Antony anto]

கதைய தொடர்ந்து எழுதுவதற்கு நன்றி

[Shajith]

"ஆற்றில் போன தண்ணீர் திரும்பாது, ஆனால் மனதில் விழுந்த வார்த்தை நிழலாய் நடந்து கொண்டே இருக்கும்..."
186 முதல் 192 வரை வந்த அத்தியாயங்கள், ஒரு சம்பவத்தின் கதை அல்ல; ஒரு காம பயணக் குறிப்புகள்.
வீட்டின் வாசலில் நின்றவர் ஒருவர், வார்த்தையால் வலை பின்னுகிறார்.
வீட்டுக்குள் இருப்பவர் ஒருவர், வானத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
இரண்டுக்கும் நடுவே, இதயம் மட்டும் மொழிபெயர்க்க முடியாத ஒரு மொழியில் பேசிக்கொண்டிருக்கிறது.
"காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சு" என்று பழமொழி சொன்னாலும், சில நேரங்களில் கையில் இருப்பதன் அருமை தெரியாது; தூரத்தில் மின்னுவது தான் பொக்கிஷமாகத் தோன்றும்.
இந்த அத்தியாயங்களில், வாசகனை கவர்வது சம்பவம் அல்ல; சொல்லாமல் சொல்லப்படும் சைகைகள்.
காற்று வீசுகிறது என்று யாரும் பார்க்கவில்லை, ஆனால் அசையும் இலைகள் அதன் வருகையை அறிவித்துவிடுகின்றன.
அதேபோல், சில பார்வைகள் பேசவில்லை, சில வார்த்தைகள் பெயரைச் சொல்லவில்லை, ஆனால் அர்த்தங்கள் மட்டும் நூறு கதவுகள் திறக்கின்றன.
"தீயினால் சுட்ட புண் ஆறும், நாவினால் சுட்ட வடு ஆறாது" என்ற பழமொழியைப் போல, இங்கு காயப்படுத்துவது செயல் அல்ல; சில சாதாரண வார்த்தைகளே.
ஒரு பக்கம் கடமையை வாழ்க்கை என்று நம்பும் மனிதன்.
மற்றொரு பக்கம் வாழ்க்கையை ரசனையாகப் பார்க்கும் மனிதன்.
நடுவில் தன்னைத் தானே புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கும் ஒரு பெண்.
அதுவே இந்த அத்தியாயங்களின் மையம்.
இங்கே வெற்றி பெற்றது யார்? தோற்றது யார்?
அதற்கான பதிலை எழுத்தாளர் தரவில்லை.
ஆனால், "குருடன் ராஜா ஆனாலும் கண்ணாடி பொய் சொல்லாது" என்பதுபோல், ஒவ்வொருவரின் உண்மையையும் அவர்களுக்கே மெதுவாகக் காட்டுகிறார்.
186 முதல் 192 வரை, கதை ஓடவில்லை.
மனங்கள் நடந்தன.
உரையாடல்கள் பேசவில்லை.
நிழல்கள் பேசின.
சொற்கள் வரவில்லை.
சுட்டிக்காட்டல்கள் வந்தன.
அதனால்தான் இந்த அத்தியாயங்கள், ஒரு சம்பவ நினைவாக இல்லாமல், ஒரு மனக்கண்ணாடியாக மாறுகின்றன.
இறுதியில் ஒரு கேள்வி மட்டும் மீதம்:
இதயம் கேட்கும் மொழியை மனம் மொழிபெயர்க்குமா?
அல்லது...
மனம் மறைக்கும் மொழியை இதயம் ஒருநாள் வெளிப்படுத்துமா..?

[harry9944]

"ஆற்றில் போன தண்ணீர் திரும்பாது, ஆனால் மனதில் விழுந்த வார்த்தை நிழலாய் நடந்து கொண்டே இருக்கும்..."
186 முதல் 192 வரை வந்த அத்தியாயங்கள், ஒரு சம்பவத்தின் கதை அல்ல; ஒரு மனதின் பயணக் குறிப்புகள்.
வீட்டின் வாசலில் நின்றவர் ஒருவர், வார்த்தையால் வலை பின்னுகிறார்.
வீட்டுக்குள் இருப்பவர் ஒருவர், வானத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
இரண்டுக்கும் நடுவே, இதயம் மட்டும் மொழிபெயர்க்க முடியாத ஒரு மொழியில் பேசிக்கொண்டிருக்கிறது.
"காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன் குஞ்சு" என்று பழமொழி சொன்னாலும், சில நேரங்களில் கையில் இருப்பதன் அருமை தெரியாது; தூரத்தில் மின்னுவது தான் பொக்கிஷமாகத் தோன்றும்.
இந்த அத்தியாயங்களில், வாசகனை கவர்வது சம்பவம் அல்ல; சொல்லாமல் சொல்லப்படும் சைகைகள்.
காற்று வீசுகிறது என்று யாரும் பார்க்கவில்லை, ஆனால் அசையும் இலைகள் அதன் வருகையை அறிவித்துவிடுகின்றன.
அதேபோல், சில பார்வைகள் பேசவில்லை, சில வார்த்தைகள் பெயரைச் சொல்லவில்லை, ஆனால் அர்த்தங்கள் மட்டும் நூறு கதவுகள் திறக்கின்றன.
"தீயினால் சுட்ட புண் ஆறும், நாவினால் சுட்ட வடு ஆறாது" என்ற பழமொழியைப் போல, இங்கு காயப்படுத்துவது செயல் அல்ல; சில சாதாரண வார்த்தைகளே.
ஒரு பக்கம் கடமையை வாழ்க்கை என்று நம்பும் மனிதன்.
மற்றொரு பக்கம் வாழ்க்கையை ரசனையாகப் பார்க்கும் மனிதன்.
நடுவில் தன்னைத் தானே புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கும் ஒரு பெண்.
அதுவே இந்த அத்தியாயங்களின் மையம்.
இங்கே வெற்றி பெற்றது யார்? தோற்றது யார்?
அதற்கான பதிலை எழுத்தாளர் தரவில்லை.
ஆனால், "குருடன் ராஜா ஆனாலும் கண்ணாடி பொய் சொல்லாது" என்பதுபோல், ஒவ்வொருவரின் உண்மையையும் அவர்களுக்கே மெதுவாகக் காட்டுகிறார்.
186 முதல் 192 வரை, கதை ஓடவில்லை.
மனங்கள் நடந்தன.
உரையாடல்கள் பேசவில்லை.
நிழல்கள் பேசின.
சொற்கள் வரவில்லை.
சுட்டிக்காட்டல்கள் வந்தன.
அதனால்தான் இந்த அத்தியாயங்கள், ஒரு சம்பவ நினைவாக இல்லாமல், ஒரு மனக்கண்ணாடியாக மாறுகின்றன.
இறுதியில் ஒரு கேள்வி மட்டும் மீதம்:
இதயம் கேட்கும் மொழியை மனம் மொழிபெயர்க்குமா?
அல்லது...
மனம் மறைக்கும் மொழியை இதயம் ஒருநாள் வெளிப்படுத்துமா..?

Please keep your comments short. We come here eagerly for updates, but long, repetitive posts make us feel disappointed and irritated. Two lines are enough—half-page comments feel overwhelming and boring. We respect your enthusiasm, but constant lengthy remarks are not enjoyable for everyone. If you’d like to share more, social media platforms are better suited for that.We really appreciate your interest, but please avoid adding such long comments. Short and simple remarks are enough—big, repetitive posts make it tiring for others to read. Keeping it brief will help everyone enjoy the updates without feeling overwhelmed.

[NityaSakti]

Awesome update

Karthik is useless bastard and deserve to be punished. Pavitra should make him father of bastard child.

Yes. Agree. It is the best life time punishment she can give him.
But what is the need to stay with a small cock husband who does not care her feelings. Divorce is common these days. Most of divorce is only due fault of men and cheating of women. Why she stuck to a person who is no way compatible to her.
What if her son comes to know in future.
Till such time she thinks about divorce she can fuck and enjoy with these two men

[fuckandforget]

Great writing
The way raj indirectly ask for pavitra and pavitra enjoying the humiliation of her husband is super.

[Shajith]

Please keep your comments short. We come here eagerly for updates, but long, repetitive posts make us feel disappointed and irritated. Two lines are enough—half-page comments feel overwhelming and boring. We respect your enthusiasm, but constant lengthy remarks are not enjoyable for everyone. If you’d like to share more, social media platforms are better suited for that.We really appreciate your interest, but please avoid adding such long comments. Short and simple remarks are enough—big, repetitive posts make it tiring for others to read. Keeping it brief will help everyone enjoy the updates without feeling overwhelmed.

Thank you for sharing your thoughts. I truly appreciate your honest feedback.

I must admit that my comments became longer than necessary because of my enthusiasm for the story and the emotions I felt while reading it. I got carried away expressing my thoughts, and I understand that it may have been overwhelming for some readers.

If my lengthy comments caused any inconvenience, irritation, or disappointment, I sincerely apologize. That was never my intention.

I assure you that I will be more mindful in the future. I will make a genuine effort to keep my comments short, simple, and to the point. I certainly do not want to create a situation where anyone feels the need to raise the same concern again.

Thank you once again for bringing this to my attention in a respectful manner. I respect your opinion, and I will do my best to improve going forward.

Have a great day!..

[Vasanthan]

Very good and thrilling. The way raj told karthik that he is not eating pavi properly and insulted him is remarkable

[Ananthukutty]

Excellent updates

[Shajith]

Waiting ?


roll the dice online

[Joseph Rayman]

Lovely

[sexyrock006]

wow, waiting for the next hot updates.... prakash or raj yaru avala kilikaporanga she is ready for both ofthem

[Antony anto]

கமண்ட் கொஞ்சம் சிறியதாக
கூறவும்

பெரிய கமண்ட் எழுத்தாளரை
குழப்புகிறதுஆ

அது கதையையும் திசை மாற்றுகிறது

[madhus369]

Your writing is awesome. Rarely does a writer use this kind of patience and details in the conversations in an erotic way. You are doing it the best.

உங்களை மிஞ்சிக்க இங்க ஆளே கிடையாது. நடத்துங்க. இவ்வளவு நாளுக்கு அப்புறம்... அட்லீஸ்ட்... ஒருத்தராவது பவியை முழுக்க பண்ணினா நல்ல இருக்கும்...

[Shajith]

" அவள் இதயத்தின் மொழி "
அன்புள்ள கதாசிரியர் யாழினி ராம் அவர்களுக்கு,

"காத்திருந்தால் கனி கிடைக்கும்" என்பார்கள். ஆனால் இந்த முறை காத்திருப்பு கொஞ்சம் நீண்டுவிட்டதே! ?

"அவள் இதயத்தின் மொழி" அடுத்த அப்டேட்டுக்காக வாசகர்கள் அனைவரும் ஆவலுடன் காத்திருக்கிறோம். நேரம் கிடைக்கும்போது ஒரு சிறிய அப்டேட் கொடுத்தால் மகிழ்ச்சி.

உங்கள் எழுத்தின் அடுத்த பயணத்தை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கும் ஒரு வாசகர். ❤️

[Rockket Raja]

Very nice