Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[madhus369]

Wow. உங்க சித்திரங்கள் கதைக்கு ஏத்த மாதிரி அமர்க்களமா இருக்கு.

[sexyrock006]

wow lift closed, semma. waiting for more hot updates. pavi exploring more......

[Shailajaa Suresh]

Beautiful updates

[Vino27]

Really super bro vera level bro

[yazhiniram]

---------------
Part 183 - 1
---------------

அந்த லிஃப்ட் கதவுகள் ரொம்ப மெதுவா எங்க ரெண்டு பேரையும் உள்ள வெச்சுச் சாத்திக்கிச்சு.

கதவு சாத்துன அந்த 'க்ளிக்' சத்தம் கேட்டதும் என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு பட்டாம்பூச்சி பறந்துச்சு.

இப்போ அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள நான், அப்புறம் அவன்.

வேற யாருமே இல்ல.

இங்க நடக்குற எந்த விஷயமும் இப்போ வெளி-உலகத்துக்கு தெரியாது.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு தனி உலகத்துல அடைபட்ட மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

அவன் என்னையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் கண்ணுல நேத்து ராத்திரி நான் பாத்த அதே தவிப்பு இப்போ மறுபடியும் எட்டிப் பாத்துச்சு.

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த ஒரு அடி கேப் கூட இப்போ ரொம்ப அதிகமாத் தோணுச்சு.

ஒரு காந்தம் எப்படி இரும்பை இழுக்குமோ, அதே மாதிரி அவனோட பார்வை என்னைய இழுத்துச்சு.

நான் என் கையில அந்த காலி குப்பை கவரப் பிடிச்சுக்கிட்டு நின்னேன்.

ஆனா என் கை லேசா நடுங்க ஆரம்பிச்சுது.

அவன் எந்த ஒரு அவசரமும் காட்டல.

ரொம்ப மெதுவா, ஒரு ஸ்டெப் எடுத்து என் பக்கம் வந்தான்.

அவன் நெருங்கி வர வர, எனக்கு மூச்சு முட்டுற மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் என்னைய அறியாமலே பின்னாடி போக ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா என் முதுகு ஏற்கனவே அந்த லிஃப்ட் கண்ணாடியில ஒட்டிக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

இதுக்கு மேல பின்னாடி போக எனக்கு எடம் இல்ல.

அவன் கரெக்ட்டா என் முன்னாடி வந்து நின்னான்.

அவன் மூச்சுக்காத்து என் மேல சூடாப் பட்டுச்சு.

நான் என் கண்களை லேசா கீழ இறக்கி அவனைப் பாத்தேன்.

அவன் முகம் இப்போ எனக்கு ரொம்பக் கிட்ட இருந்துச்சு.

நான் அவனைத் தடுத்து நிறுத்தணும்னு என் மைண்ட் சொல்லுச்சு.

ஆனா என் உடம்பு கொஞ்சம் கூட எனக்குக் கோ-ஆபரேட் பண்ணல.

அவன் மெதுவா அவனோட வலது கையத் தூக்குனான்.

அந்தக் கை நேரா வந்து என்னோட இடுப்ப லேசாத் தொட்டுச்சு.

அந்தத் தொடுதல் பட்டதும் என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரிச் சிலிர்த்துப் போச்சு.

நான் என் கையில வெச்சுருந்த அந்த டஸ்ட்பின்ன அப்படியே கீழ விட்டுட்டேன்.

அது 'சத்'னு சத்தம் போட்டுட்டு லிஃப்ட் தரைல விழுந்துச்சு.

நான் அதை எடுக்குறதுக்குக் கூடக் குனியல.

எனக்கு இப்போ அந்த குப்பை டப்பா முக்கியம் இல்ல.

என் முன்னாடி நிக்கிற இவன் தான் எனக்கு வேணும்னு என் மனசு சொல்லுச்சு.

அவன் என்னோட சம்மதத்தைப் புரிஞ்சுக்கிட்டான்.

அவனோட ரெண்டு கைகளையும் என்னோட இடுப்பச் சுத்திப் போட்டான்.

என்னைய அப்படியே இழுத்து அவனோட நெஞ்சோடு சேர்த்து அணைச்சுக்கிட்டான்.

அவன் நெஞ்சுல என்னோட முலைகள் ரெண்டும் நசுங்குற அளவுக்கு அவனோட பிடி அவ்ளோ டைட்டா இருந்துச்சு.

நான் போட்டுருந்த அந்தப் பேடட் பிரா கூட அந்த அழுத்தத்துல லேசா வளைஞ்சுது.

அவன் என்னையக் கட்டியணைச்ச அந்த செகண்ட், நான் என் உலகத்தையே மறந்துட்டேன்.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் மேல தூக்கி அவனோட கழுத்தைச் சுத்திப் போட்டேன்.

என் விரல்களை அவனோட தலைமுடிக்குள்ள விட்டு மெதுவா வருடினேன்.

அவன் முகம் என்னோட முகத்துக்கு நேரா வந்துச்சு.

அவன் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம, என்னோட உதடுகளத் தேடி வந்தான்.

அவன் மூஞ்சி எனக்கு நேரா நெருங்கி வரும்போதே, என் மனசுக்குள்ள ஒரு குறும்பு எட்டிப் பாத்துச்சு.

இப்புடி ஈஸியா அவனுக்கு என் உதட்டைக் குடுத்துடக் கூடாதுனு தோணுச்சு.

அவன் என்னையத் தேடி வந்தப்போ, நான் வேணும்னே என் தலைய லேசா இடது பக்கம் திருப்பிக்கிட்டேன்.

அவனோட உதடுகள் என் கன்னத்துல லேசா உரசிப் போச்சு.

அவன் எதிர்பார்க்காததால, அவனோட முகம் லேசா ஏமாற்றத்தோட சுருங்குச்சு.

"என்ன?" னு என் காதுக்குக் கிட்ட முனகுனான்.

நான் எதுவும் பேசாம ஒரு கியூட்டான சிரிப்போட அவனப் பாத்தேன்.

என் கண்கள்ல ஒரு விளையாட்டுத்தனம் இருந்துச்சு.

அவன் மறுபடியும் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே என்னோட முகத்தப் பிடிச்சு நேராக்க ட்ரை பண்ணான்.

இந்தத் தடவை நான் சட்டுனு என் வலது கையத் தூக்கி, என்னோட உதடுகளை மறைச்சுக்கிட்டேன்.

என் விரல்களுக்குப் பின்னாடி இருந்து அவனப் பாத்து லேசாச் சிரிச்சேன்.

அவன் என் கண்ணைப் பாத்துச் செல்லமா முறைச்சான்.

அவனுக்கு இப்போ என்னோட உதடுகள் வேணும்னு ரொம்பத் தவிப்பா இருந்துச்சு.

அவன் மூச்சுக்காத்து என்னோட கைகள் மேல சூடாப் பட்டுச்சு.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்த ஆசைய பாக்கப் பாக்க எனக்குச் சிரிப்பு வந்துச்சு.

"பவி... ப்ளீஸ்..." னு அவன் கெஞ்சுற மாதிரி முனகுனான்.

நான் என் கைய எடுக்காம, "ம்ஹூம்... முடியாது..." னு தலைய ஆட்டுனேன்.

அவன் ஒரு செகண்ட் என்னையே உத்துப் பாத்தான்.

இந்தக் லிஃப்ட்க்குள்ள நான் பண்ற இந்தச் சீண்டல் அவனுக்கு இன்னும் கிறக்கத்த ஏத்துச்சு.

அப்புறம் அவனோட இடது கையால, என் உதட்ட மறைச்சுட்டு இருந்த என்னோட கைய லேசாப் பிடிச்சான்.

அவன் பிடிச்ச விதம் ரொம்ப மென்மையா இருந்துச்சு.

என் மணிக்கட்ட லேசாப் பிடிச்சு, என் கைய மெதுவா என் முகத்தை விட்டு விலக்குனான்.

அவன் அப்புடி விலக்கும்போது, நான் அவனையே கண்ணிமைக்காம பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் கைய விலக்கிட்டு, அவன் டக்குனு என் உதட்டுக்கு வரல.

பதிலா, அவன் பிடிச்சுருந்த என்னோட உள்ளங்கையத் திருப்பி, அதுல ஒரு சூடான முத்தம் குடுத்தான்.

அவனோட உதடுகள் என் உள்ளங்கையில பட்ட அந்த நிமிஷம்...

அந்த முத்தத்தோட ஈரம் என் கைல பட்டதும், எனக்குள்ள இருந்த குறும்பு எல்லாம் அப்படியே கரைஞ்சு போச்சு.

அப்புறம் என் விரல் நுனிகள்ள ஒன்னொன்னா முத்தம் குடுத்தான்.

அவனோட இந்தச் செல்லமான சீண்டல் என்னைய ரொம்பத் தவிக்க வெச்சுது.

நான் என் இடுப்ப லேசா நெளிச்சுக்கிட்டேன்.

"லூசு..." னு நான் ரொம்ப சாஃப்ட்டா முனகினேன்.

அவன் என் கைய விட்டுக் கீழ இறக்கிட்டு, இப்போ நேரா என் கண்ணப் பாத்தான்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்த ஈர்ப்பு என்னைய என்னவோ பண்ணுச்சு.

நான் இப்போ அவனைத் தடுக்க ட்ரை பண்ணல.

நான் தானா என்னோட முகத்த லேசா கீழ இறக்கி அவனுக்குக் குடுத்தேன்.

அவனோட முகம் மறுபடியும் என் முகத்துக்கு நேரா வந்துச்சு.

இந்த முறை நான் என் தலையத் திருப்பல.

அவனோட உதடுகள் என்னோட உதடுகள் மேல லேசா உரசுச்சு.

இன்னிக்கோட முதல் ஸ்பரிசமே என்னைய ஒரு மாதிரி கிறுக்குப் பிடிக்க வெச்சுது.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

அவனோட மீசை முடி என் உதட்டுக்கு மேல லேசாக் குத்துச்சு.

அவன் என்னோட கீழ் உதட்ட லேசாக் கவ்வி இழுத்தான்.

அந்தக் கவ்வுதல்ல ஒரு அதிகாரம் இருந்துச்சு.

நான் என் வாய லேசாத் தொறந்து அவனுக்கு வழி விட்டேன்.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ரொம்ப ஆசையா முத்தம் குடுக்க ஆரம்பிச்சோம்.

அந்த முத்தத்துல எந்த ஒரு அவசரமும் இல்ல.

ரொம்ப ரொமான்டிக்கா, ஒருத்தரை ஒருத்தர் ரசிச்சு முத்தம் குடுத்தோம்.

என் கைகள் ரெண்டும் அவனோட நெஞ்சுல லேசாப் பதிஞ்சு இருந்துச்சு.

அவன் என் உதட்ட உறிஞ்சுறப்போ 'ச்லக்' னு ஒரு சத்தம் வந்துச்சு.

அந்தச் சத்தம் எனக்குள்ள இருக்கற மோகத்தை இன்னும் அதிகமாக்குச்சு.

அவனோட நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு இருக்குறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

அவனோட நாக்கு மெதுவா என் வாய்க்குள்ள வந்துச்சு.

அது ஒரு சிலிர்ப்போட என் பற்களைத் தாண்டி உள்ள நுழைஞ்சுது.

நான் என்னோட நாக்கால அவனோட நாக்கைத் தேடிப் போயித் தொட்டேன்.

ரெண்டு பேரோட நாக்கும் ஒன்னோடு ஒன்னு பிணைஞ்சு விளையாண்டுச்சு.

எங்க ரெண்டு பேரோட எச்சிலும் ஒன்னாச் சேர ஆரம்பிச்சுது.

அந்த சத்தம் அந்த அமைதியான லிஃப்ட்க்குள்ள கிளியராக் கேட்டுச்சு.

அவனோட யூனிபார்ம் மேல என் மார்பு உரசும்போது எனக்கு லேசாக் கூசுச்சு.

அந்த லிப்ட் பேன் காத்துல அவனோட சூடு எனக்கு ரொம்ப இதமா இருந்துச்சு.

நான் நேத்து ராத்திரி அனுபவிச்ச அதே ருசி இப்போ மறுபடியும் எனக்குக் கிடைச்சுது.

அந்த உவர்ப்பான டேஸ்ட் என் நாவில பரவுச்சு.

அவனோட எச்சில் என் தொண்டைக்குள்ள மெதுவா எறங்குச்சு.

அது எனக்கு ஒரு வித்யாசமான மயக்கத்தைக் குடுத்துச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் ஆட்டோமேட்டிக்கா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக்கிச்சு.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள லேசா ஈரம் கசியுறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

அந்த லிஃப்ட் மேல போயிட்டு இருக்குற அந்த லேசான அதிர்வு என் காலுக்குத் தெரிஞ்சது.

அதுவே எங்களுக்கு ஒரு தாளம் போடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள ஒரு தனி உலகத்துல இருந்தோம்.

ஆனா என் மனசு வேற ஏதோ ஒரு உலகத்துல மிதந்துகிட்டு இருந்துச்சு.

அவனோட வாய்க்குள்ள இருந்து ஒரு வித்யாசமான டேஸ்ட் வந்துச்சு.

அது அவனோட வாசம், அவனோட ஃபீல்.

என் இடுப்பு தானா முன்னாடி போய் அவன உரச ட்ரை பண்ணுச்சு.

அவனோட கைகள் என் இடுப்ப இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அது என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் கிறங்க வெச்சுது.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் அவனோட கழுத்த சுத்திப் போட்டேன்.

என் விரல்களை அவனோட முடியில விட்டு லேசா வருடினேன்.

நான் அவன இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் உடம்பை அவனோட உடம்போடு நல்லாத் தேய்ச்சுக்கிட்டேன்.

என் தொடைக்கு நடுவுல ஆட்டோமேட்டிக்கா ஒரு பிசுபிசுனு சுரக்க ஆரம்பிச்சுது.

அந்த ஈரம் என் பேண்ட்டிக்குள்ள பரவுறத என்னால நல்லா உணர முடிஞ்சுது.

நான் என்னைய அறியாமலே என் முகத்த இன்னும் கொஞ்சம் சாச்சுக்கிட்டேன்.

என்னோட உதடுகள் அவனோட உதடுகளோட இன்னும் இறுக்கமா ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் அவனோட உதடுகளை இன்னும் கொஞ்சம் ஆக்ரோஷமாச் சப்ப ஆரம்பிச்சேன்.

என் மேல் உதட்ட அவன் கவ்வும்போது, நான் அவனோட கீழ் உதட்ட என் பற்களால லேசாக் கவ்வி இழுத்தேன்.

அந்த உறிஞ்சல்ல என்னோட மொத்த மூச்சும் அவனுக்குள்ள போற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் கைகள் அவனோட கழுத்த சுத்தி ரொம்ப டைட்டாப் பிணைஞ்சுக்கிச்சு.

அவனோட தலைமுடிக்குள்ள என் விரல்கள் நுழைஞ்சு லேசா வருடிச்சு.

அவன் என் இடுப்பப் பிடிச்சுப் பிசைஞ்சுகிட்டே எனக்குப் பதில் முத்தம் குடுத்தான்.

என்னோட துணிக்கு மேலயே அவனோட விரல்கள் என் சதையத் தேடுச்சு.

அவன் விரல்கள் என் இடுப்புச் சதையில பதியுறப்போ, என் நரம்புகள் எல்லாம் சுண்டி இழுத்துச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் மூச்சு விடக் கூட கேப் இல்லாம முத்தம் குடுத்துக்கிட்டு இருந்தோம்.

அந்த முத்தத்துல எந்த ஒரு அவசரமும் இல்ல, ஆனா ஒரு வெறி இருந்துச்சு.

என் கண்கள் இறுக்கமா மூடியிருந்துச்சு.

நாங்க நிக்குற இந்த லிஃப்ட் மேல போயிட்டு இருக்குங்குற நெனப்பு கூட எனக்கு இல்ல.

இந்த உலகத்துல இப்போ நாங்க ரெண்டு பேரு மட்டும் தான் இருக்கிற மாதிரி தோணுச்சு.

அவனோட உதடுகளை நான் ஒரு நிமிஷம் கூட விட விரும்பல.

நான் அவன இன்னும் ஆசையா இழுத்து ஒரு முத்தம் குடுத்தேன்.

அப்போ... என் வயிற்றுப் பகுதியில என்னவோ ஹார்டா இடிக்குற மாதிரி ஃபீல் ஆச்சு.

நான் லேசா என் இடுப்ப இன்னும் கொஞ்சம் முன்னாடி தள்ளிப் பாத்தேன்.

அவனோட பேண்ட்டுக்குள்ள... அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னி...

நேத்து ராத்திரி என்னையத் துடிக்க வெச்ச அதே சுன்னி.

அது இப்போ அவனோட யூனிபார்ம் பேண்ட்டையும் தாண்டி அதோட சைஸ் எனக்குத் தெரிஞ்சது.

அதைப் ஃபீல் பண்ணதும் என் உடம்பே ஒரு நிமிஷம் தூக்கிப் போட்டுச்சு.

இப்போ அது என் துணிக்கு மேலயே என்னைய முட்டிட்டு நிக்குது.

என் புருஷன் மேல லேப்டாப்ப வெச்சுக்கிட்டு உக்காந்துருக்காரு.

நான் இங்க கீழ ஒரு வாட்ச்மேன் கூட லிஃப்ட்க்குள்ள முத்தம் குடுத்துட்டு இருக்கேன்.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்த மோகம் இப்போ உச்சிக்குப் போயிடுச்சு.

ஒரு லிஃப்ட்க்குள்ள நின்னுகிட்டு இப்டி ஒரு காரியம் பண்றோம்ங்குற நெனப்பே என்னையத் தவிக்க விட்டுச்சு.

எந்த நிமிஷமும் வெளிய யாராவது, ஏதாது புளோர்ல பட்டனை அமுக்கி லிஃப்ட் நிக்கலாம்.

யாராவது தொறந்து பாத்தா நாங்க மாட்டிக்குவோம்.

இந்த ரிஸ்க் தான் என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் உசுப்பேத்தி விட்டுச்சு.

நான் என்னைய அறியாமலே என் இடுப்ப அவனோட அந்தப் புடைப்பு மேல லேசாத் தேய்ச்சேன்.

என் இடுப்ப வளைச்சு அவனோட அந்த புடைப்புல ஒரு அழுத்தம் குடுத்தேன்.

நான் தேய்ச்சதும் அவன் தொண்டைக்குள்ள ஒரு முனகல் சத்தம் கேட்டுச்சு.

அவனோட அந்தச் சத்தம் எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் ஆசைய ஏத்துச்சு.

அவனாலயும் என்னோட அந்த உரசல தாங்க முடியலனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

நான் மறுபடியும் என் இடுப்ப முன்னும் பின்னுமா அவனோட அந்தத் தடி மேல உரச ஆரம்பிச்சேன்.

ஒரு ரிதத்தோட ரொம்ப மெதுவா மேலயும் கீழயும் என்னோட இடுப்ப ஆட்டுனேன்.

ஒவ்வொரு தடவை நான் ஆட்டோம்போதும், அந்தத் தடி என் வயிறுல அழுந்திச்சு.

நான் தேய்க்கத் தேய்க்க, அது இன்னும் கொஞ்சம் புடைச்சுக்கிட்டு என் மேல இடிச்சுது.

"ம்ம்ம்..." னு நான் ஒரு கிறக்கத்துல முனகினேன்.

என் வாய்ல இருந்து வந்த அந்த முனகல் எனக்கே ரொம்பப் புதுசா இருந்துச்சு.

அந்த குறுகலான லிஃப்ட்க்குள்ள எந்த ஒரு எடமும் இல்லாம நாங்க நெருங்கி நின்னோம்.

என் முலைகள் அவனோட நெஞ்சுல லேசா நசுங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் போட்டுருந்த பேடட் பிரா கூட அந்த அழுத்தத்துல லேசா வளைஞ்சுது.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தருக்குள்ள ஒருத்தர் கரைஞ்சு போயிருந்தோம்.

நான் அவனோட எச்சில முழுங்கிக்கிட்டு அவனையே உறிஞ்சிக்கிட்டு இருந்தேன்.

அது எனக்குக் கூச்சத்தக் குடுக்கல, பதிலா என்னைய ரொம்பத் தவிக்க விட்டுச்சு.

அவன் என் முதுகத் தடவிக்கிட்டே என்னைய இன்னும் அவனோடு ஒட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

அவனோட கைகள் என் முதுகுல இருந்து இடுப்புக்கு எறங்கி, என்னைய அவனுக்கு நேரா அழுத்துச்சு.

அவன் குடுக்குற அந்த அழுத்தத்துல, அவனோட சுன்னி என் வயிறுல இன்னும் கொஞ்சம் ஹார்டாப் பதிஞ்சுது.

அவன் அப்புடி அழுத்துனதும், என் கால் விரல்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா சுருண்டுக்கிச்சு.

என் செருப்புக்குள்ள என்னோட கால் விரல்கள் ஒரு சுகத்துல நெளிஞ்சுது.

நான் என் கால்களை லேசா அகட்டி நின்னுக்கிட்டேன்.

அவனோட அணைப்புல என்னோட மொத்த உடம்பும் அப்படியே தளர்ந்து போச்சு.

ஒரு வாட்ச்மேனோட வாசம் எனக்கு இப்புடி ஒரு கிறக்கத்தக் குடுக்கும்னு நான் நெனச்சுக் கூடப் பாக்கல.

இந்த நிமிஷம் அப்டியே உறைஞ்சு போகக் கூடாதானு எனக்குத் தோணுச்சு.

எந்த ஒரு தொந்தரவும் இல்லாம இப்டியே நாங்க ரொம்ப நேரம் இருக்கணும்னு என் மனசு ஏங்குச்சு.

அந்த முத்தத்தோட வேகம் குறையாம, நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு புது உலகத்துல மிதந்தோம்.

என் புண்டை ஆட்டோமேட்டிக்கா ஈரமாக்கிக்கிட்டு, நான் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

[yazhiniram]

---------------
Part 183 - 2
---------------

திடீர்னு... "பீப்... பீப்..." னு ஒரு சத்தம்.

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் நான் லேசாத் திடுக்கிட்டேன்.

என் காதுல அந்த லிஃப்ட் டிஜிட்டல் போர்டோட சத்தம் விழுந்துச்சு.

அந்த லிஃப்ட் லேசா ஸ்லோ ஆகுற மாதிரி ஒரு உணர்வு என் காலுக்குத் தெரிஞ்சது.

அது அஞ்சாவது மாடிக்கு வந்துருச்சுனு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

யாரோ வெளிய இருந்து லிஃப்ட் பட்டனை அமுக்கியிருக்காங்க.

ஆனா நாங்க இன்னும் அந்த முத்தத்துல இருந்து விலகல.

என் உதடுகள் அவனோட உதடுகளோட ஒட்டிக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

சட்டுனு அந்த லிஃப்ட் கதவு தொறக்க ஆரம்பிச்சுது.

கதவு லேசா விலகுனதும், வெளிய இருந்து ஒரு சில்லுன காத்து உள்ள வந்துச்சு.

அந்தக் காத்து என் முகத்துல பட்ட அந்த செகண்ட்...

என் மைண்ட்ல ஒரு பெரிய அலாரம் அடிச்சுது.

'அய்யோ, யாராவது பாத்துட போறாங்க!' னு என் மனசு அலறுச்சு.

நான் டக்குனு என் கைகளை அவனோட கழுத்துல இருந்து எடுத்தேன்.

அவனோட நெஞ்சைப் பிடிச்சு லேசாப் பின்னாடி தள்ளிட்டு, நான் அவசரம் அவசரமா விலகினேன்.

என் நெஞ்சு படபடனு ஏறி எறங்குச்சு.

நான் கீழ குனிஞ்சு, தரைல கிடந்த அந்த டஸ்ட்பின் கவர அவசரமா கையில எடுத்தேன்.

என் தலைமுடி எல்லாம் கலைஞ்சு போயிருந்துச்சு.

நான் என் ஒரு கையால என் முடிய அள்ளிப் பின்னாடி போட்டேன்.

என் சுடிதார் ஷால் லேசா விலகியிருந்துச்சு, அதச் சரி பண்ணி என் நெஞ்சை மூடிக்கிட்டேன்.

நான் இதெல்லாம் பண்ணிக்கிட்டு இருக்கும்போதே...

அந்த லிஃப்ட் கதவு முழுசாத் தொறந்துடுச்சு.

நான் நிமிர்ந்து வெளிய பாத்தேன்.

அங்க... ரெண்டு சின்னப் பசங்க நின்னுக்கிட்டு இருந்தாங்க.

ஒரு பத்து, பன்னிரண்டு வயசு இருக்கும் அவங்களுக்கு.

அவங்க கையில ஒரு பேட் வெச்சுக்கிட்டு நின்னாங்க.

நான் அப்புடியே பதறிப் போய், லிஃப்ட்டோட ஒரு மூலைல போய் நின்னுக்கிட்டேன்.

அந்தப் பசங்க என்னைய ஒரு மாதிரி குழப்பமாப் பாத்தாங்க.

'இந்த ஆன்ட்டி ஏன் இப்புடி பண்றாங்க?' னு அவங்க மூஞ்சில ஒரு கேள்வி தெரிஞ்சது.

ஆனா அவங்களுக்கு எதுவும் புரியல.

நான் என் மூச்சு வாங்குறத கண்ட்ரோல் பண்ண அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேன்.

என் கன்னம் ரெண்டும் முத்தம் குடுத்த வெக்கத்துல தக்காளி மாதிரிச் சிவந்து போயிருந்துச்சு.

அதை மறைக்க நான் என் தலைய லேசாக் குனிஞ்சுகிட்டேன்.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் பேசிக்கிட்டே லிஃப்ட்க்குள்ள ஏறுனாங்க.

அவங்க நேராப் போய் பதினொன்னாவது மாடி பட்டனைப் பிரஸ் பண்ணாங்க.

நான் என் கண்களால ஓரமாப் பிரகாஷப் பாத்தேன்.

அவனப் பாத்ததும் எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

ஒரு செகண்ட் முன்னாடி என்னைய வெறியாச் சப்புன அதே ஆள் தானா இவன்னு தோணுச்சு.

அவன் இப்போ அவ்ளோ சீரியஸா, ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான வாட்ச்மேன் மாதிரி நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் கைகள் ரெண்டையும் பின்னாடி கட்டிக்கிட்டு, ரொம்ப டீசன்ட்டா நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் முகத்துல அந்த முத்தத்தோட எந்த ஒரு அறிகுறியும் இல்ல.

அவனோட அந்த நடிப்பப் பாக்கும்போது எனக்குள்ள லேசாச் சிரிப்பு வந்துச்சு.

ஆனா நான் அத வெளிய காட்டிக்காம அமைதியா நின்னேன்.

நான் கையில அந்த குப்பை டப்பாவை பிடிச்சுக்கிட்டு ஒரு நல்ல குடும்பப் பொண்ணு மாதிரிப் போஸ் குடுத்தேன்.

லிஃப்ட் கதவு மறுபடியும் சாத்திக்கிச்சு.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் அவங்களுக்குள்ள ஏதோ கிரிக்கெட் பத்திப் பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

அவங்க கவனம் எங்க மேல இல்ல.

லிஃப்ட் மேல நோக்கிப் போக ஆரம்பிச்சுது.

அந்த ரெண்டு பசங்களும் லிஃப்ட்டோட கதவைப் பாத்து நின்னுகிட்டு இருந்தாங்க.

அவங்க முதுகு தான் எனக்குத் தெரிஞ்சது.

என் நெஞ்சு இன்னும் படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

ஒரு நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி நடந்த அந்த முத்தம் என்னோட மூச்சுல இன்னும் ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என்னோட உதடுகள் லேசாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் ஹார்ட் பீட் இன்னும் நார்மலுக்கு வரல.

அப்போ, அந்த லிஃப்ட் கண்ணாடியில அவனோட முகம் எனக்குத் தெரிஞ்சது.

அவன் பார்வை நேரா என் மேல தான் இருந்துச்சு.

அவன் என்னையத் தான் உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்த சீரியஸ்னஸ் சட்டுனு மறைஞ்சு, ஒரு குறும்பு எட்டிப் பாத்துச்சு.

அவன் லேசா என்னைப் பாத்துக் கண்ணடிச்சான்.

நான் அதிர்ச்சியில என் கண்களை லேசா விரிச்சேன்.

'இந்த பசங்க முன்னாடி இவன் என்ன சேட்டை பண்றான்?' னு என் மனசு பதறுச்சு.

நான் என் கண்ணாலயே அவனுக்கு 'சும்மா இரு'னு ஒரு சிக்னல் குடுத்தேன்.

என் பார்வை அவனத் திட்டுற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா அவன் முகத்துல எந்த ஒரு பயமும் இல்ல.

அவன் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

அவன் என்னையப் பாத்துட்டு, பின்னாடி கட்டியிருந்த அவனோட கைகளை மெதுவா ரிலீஸ் பண்ணான்.

அதைப் பாத்ததும் என் தொண்டை லேசா வறண்டு போச்சு.

'இவன் என்ன பண்ணப் போறான்?' னு என் மைண்ட் அலர்ட் ஆச்சு.

நான் என் கையில இருந்த அந்த காலி குப்பை டப்பாவை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவனோட இடது கை, அவனோட உடம்பை விட்டு லேசா விலகி என் பக்கம் வர ஆரம்பிச்சுது.

நான் கண்ணாடியில அதைப் பாத்துக்கிட்டே இருந்தேன்.

அவன் கை என் பக்கம் வர வர, என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுச்சு.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் முன்னாடி நின்னுகிட்டு, தோனியப் பத்திப் பேசிட்டு இருக்காங்க.

அவங்களுக்குப் பின்னாடி, இவனோட கை என்னையத் தேடி வருது.

நான் மறுபடியும் என் பார்வையால அவன முறைச்சேன்.

'வேணாம்டா, பசங்க இருக்காங்க, அமைதியா இரு'னு என் மூஞ்சி அவ்ளோ தவிப்போட அவனப் பாத்துச்சு.

நான் என் புருவத்தை லேசாச் சுருக்கி அவனத் தடுத்து நிறுத்த ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா அவன் முகம் ரொம்ப கூலா, என்னையச் சீண்டுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவனோட கை இப்போ என்னோட சுடிதார் ஷால் பக்கத்துல வந்துருச்சு.

எந்த நிமிஷமும் அவன் கை என் மேல பட்டுடும்ங்குற அந்த எதிர்பார்ப்பு...

அது என் உடம்புக்குள்ள ஒரு சிலிர்ப்பை உண்டாக்குச்சு.

நான் என் மூச்சை லேசா அடக்கி வெச்சுக்கிட்டேன்.

என் கால் விரல்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா அந்த செருப்புக்குள்ள சுருங்கிப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அவனோட விரல்கள் மெதுவா என்னோட சுடிதார் துணிய உரச ஆரம்பிச்சுது.

அவன் என்னையத் தொடப் போறான்னு தெரிஞ்சதும் என் புண்டை ஆட்டோமேட்டிக்கா ஈரமாச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு செகண்ட் அப்படியே இழுத்துப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அப்போ... திடீர்னு என்னோட இடுப்புப் பகுதியில அவன் தொடுற மாதிரி ஃபீல் ஆச்சு.

நான் சட்டுனு என் கண்ணக் கீழ கொண்டு போனேன்.

பிரகாஷோட இடது கை மெதுவா நகர்ந்து வந்து, என் சுடிதார் வழியா என்னோட இடுப்பத் தொட்டுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கை விரல்கள் என் இடுப்புச் சதையில லேசா அழுத்துச்சு.

நான் அதிர்ச்சியோட அவனைப் பாத்தேன்.

அவன் முகம் நேரா லிஃப்ட் கதவப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

யாரோ பாத்தா, அவன் ரொம்பச் சின்சியரா நின்னுட்டு இருக்கற மாதிரி தான் தெரியும்.

ஆனா அவனோட கை மட்டும் எனக்குக் கீழ வேலையக் காட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவனோட கட்டை விரல் என்னோட இடுப்பு வளைவுல ரொம்ப சாஃப்ட்டாத் தடவுச்சு.

இந்தச் பசங்க முன்னாடி இவன் இப்டிப் பண்றானேனு எனக்கு ஒரு பக்கம் பதற்றமா இருந்துச்சு.

ஆனா இன்னொரு பக்கம்... இது ஒரு வார்த்தையில சொல்ல முடியாத த்ரில்லைக் குடுத்துச்சு.

நான் என் கண்களாலேயே அவனைப் பாத்து ஒரு வார்னிங் குடுத்தேன்.

'என்ன பண்ற நீ? கைய எடு...' னு என் பார்வை அவனக் கோபமாத் திட்டுச்சு.

ஆனா நான் அவன் கையத் தட்டி விடல.

நான் தடுத்து நிறுத்துவேன்னு அவன் நெனச்சான்.

ஆனா நான் அமைதியா நின்னதப் பாத்து அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் தைரியம் வந்துச்சு.

அவன் என் பார்வையப் புரிஞ்சுக்கிட்டு, லேசா அவன் தலையச் சாச்சு என்னையப் பாத்தான்.

அவன் கண்ணாலயே, 'சின்னப் பசங்க தான... அவங்களுக்கு ஒன்னும் தெரியாது...' னு ஒரு சிக்னல் குடுத்தான்.

அவன் குடுத்த அந்தச் சிக்னல், என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆக்குச்சு.

'அவனுக பாக்கலடி, உன்னைய தெரியாம தான் நான் தொடுறேன்'னு அவனோட பார்வை சொல்லுச்சு.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு அவனை பாத்தேன்.

அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள இருந்த கண்ணாடியில நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டோம்.

அவனோட கை இப்போ என் இடுப்ப விட்டு மெதுவா நகர்ந்து பின்னாடி போச்சு.

அவன் கை பின்னாடி நகரும்போது, என் சுடிதார் துணி லேசா கசங்குச்சு.

அவனோட விரல்கள் என்னோட பின்பக்கத்தத் தேடிப் போச்சு.

என் குண்டி மேல அவனோட கை மெதுவா வந்து உக்காந்துச்சு.

அங்க பட்டதும் எனக்குள்ள ஒரு சின்ன நடுக்கம் ஓடிச்சு.

என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்கு மேலயே அவன் என் குண்டிய ரொம்ப சாஃப்ட்டாப் பிசைஞ்சான்.

அவன் பிசையுற வேகம் மெதுவா, ஆனா ரொம்ப அழுத்தமா இருந்துச்சு.

அவனோட அஞ்சு விரல்களும் என் குண்டிச் சதையப் பிடிச்சு லேசாக் கசக்குச்சு.

நான் எந்த ஒரு சத்தமும் வெளிய வராம இருக்க, என் மூச்ச அடக்கி வெச்சுக்கிட்டேன்.

என் வாய் லேசாத் தொறந்து இருந்துச்சு, ஆனா சத்தம் மட்டும் வெளிய வரல.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்த மோகம் இப்போ உச்சிக்கு ஏற ஆரம்பிச்சுது.

முன்னாடி ரெண்டு பசங்க நின்னுக்கிட்டு இருக்காங்க.

ஆனா அவங்களுக்குப் பின்னாடி, என் குண்டி இவனோட கைக்குள்ள சிக்கித் தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

இந்த நெனப்பே என்னைய ஒரு மாதிரி கிறுக்குப் பிடிக்க வெச்சுது.

என் முகம் கண்ணாடி வழியா அவனப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கண்களும் கண்ணாடி வழியா என்னையவே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தக் கண்ணாடியில நடந்த அந்தப் பார்வை... அது ஒரு அழகான கவிதை மாதிரி இருந்துச்சு.

நாங்க ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசிக்கல.

எங்க உதடுகள் மூடித் தான் இருந்துச்சு.

ஆனா எங்க ரெண்டு பேரோட கண்களும் ஆயிரம் கதையப் பேசுச்சு.

அவன் கண்கள் என்னையப் பாத்து, 'உன் உடம்ப நான் ரொம்ப மிஸ் பண்றேன்...' னு சொல்லுச்சு.

'நேத்து ராத்திரி இந்த உடம்ப எப்டிப் பிசைஞ்சேன் ஞாபகம் இருக்கா?'னு அவன் பார்வை என்னையக் கேட்டுச்சு.

அவன் பிசையப் பிசைய, என்னோட புண்டை இன்னும் கொஞ்சம் தவிப்போடத் துடிச்சுது.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள ஒரு லேசான ஈரம் கசியுறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் அவனப் பாத்து என்னோட கண்களாலேயே ஒரு பதில் சொன்னேன்.

என்னோட கண்கள் அவனுக்கு ஒரு சத்தியம் பண்ணுச்சு.

'உனக்கு பொறுமையே இல்லடா. நான் இங்கதான் இருக்கான், அவசரப்படாத' னு என் பார்வை அவனுக்கு ஒரு பிராமிஸ் பண்ணுச்சு.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் ஏதோ சத்தமாச் சிரிச்சுப் பேசிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

அவங்களுக்குப் பின்னாடி இப்டி ஒரு ரொமான்ஸ் நடக்குதுனு அவங்களுக்குத் துளி கூடத் தெரியாது.

அவங்க சிரிப்புச் சத்தம் தான் அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள கேட்டுச்சு.

ஆனா எனக்குள்ள, என் நரம்புகள்ல ஒரு போர்க்களமே நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

இந்தத் திருட்டுத்தனமான சீண்டல் எனக்குள்ள ஒரு அடங்காத மோகத்தை ஏத்துச்சு.

நான் என் கால்களை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

என் உடம்புக்குள்ள இருக்குற அந்த ஜூஸ் இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாச் சுரந்துச்சு.

அது என் தொடையில லேசாப் படுற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் என் பார்வைய அவன்கிட்ட இருந்து எடுக்கவே இல்ல.

அவனோட கண்கள் என்னைய அப்படியே முழுங்குற மாதிரி பாத்துச்சு.

அவனோட விரல்கள் என் குண்டியில இருக்குற அந்த வளைவுகளைத் தேடித் தேடிப் பிசைஞ்சுது.

ஒவ்வொரு தடவை அவன் பிசையும்போதும், என் உடம்பு லேசா முன்னாடி நகர்ந்துச்சு.

நான் என்னையக் கண்ட்ரோல் பண்ண அவ்ளோ கஷ்டப்பட்டேன்.

யாருக்கும் எந்தச் சந்தேகமும் வராத மாதிரி அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

ஆனா எனக்கு மட்டும் தான் அவனோட அந்தத் தொடுதலோட வேகம் தெரிஞ்சது.

அவனோட கட்டை விரல் என்னோட குண்டி இடுக்குல லேசாப் பட்டுச்சு.

அந்த எடத்துல அவன் தொட்டதும்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, என் கண்ணை ஒரு செகண்ட் மூடித் திறந்தேன்.

அவன் அதைப் பாத்துட்டு இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாப் பிசைஞ்சான்.

அந்த லிஃப்ட் ரொம்ப மெதுவா மேல போயிட்டு இருக்குற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

ஒவ்வொரு செகண்டும் எனக்கு ஒரு வருஷம் மாதிரி நகர்ந்துச்சு.

இந்தச் சின்ன லிஃப்ட்க்குள்ள, இந்த வெளிச்சத்துல, இவன் என்னைய இப்டிப் படுத்துறானேனு நான் தவிச்சேன்.

ஆனா அந்தத் தவிப்பு எனக்கு ரொம்பப் புடிச்சுருந்துச்சு.

அவன் என் குண்டிய லேசா ஒரு அழுத்தம் குடுத்துட்டு அப்புடியே கைய வெச்சுக்கிட்டான்.

அந்த அழுத்தம் எனக்குள்ள ஒரு செக்ஸியான கிறக்கத்தக் குடுத்துச்சு.

நான் அவனுக்கு முழுசா அடங்கிட்டேன்னு அவனுக்கு நல்லாவே புரிஞ்சிடுச்சு.

அவன் என் குண்டியில இருந்து கைய எடுக்காமலேயே என்னையப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் தங்களோட பேட்டக் கீழ வெச்சுட்டு ஏதோ சொல்லிக்கிட்டு இருந்தாங்க.

அவங்க பேட் சத்தம் கேட்டதும் நான் லேசாத் திடுக்கிட்டேன்.

ஆனா அவன் அசையல.

அவன் ரொம்ப நிதானமா என் குண்டிய லேசாத் தடவிக்கிட்டே இருந்தான்.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்தப் பசியை அவன் இன்னும் அதிகமாக்கிக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் என் கையில இருந்த டஸ்ட்பின்ன பிடிச்சுக்கிட்டே என்னோட நெஞ்ச லேசா நிமிர்த்துனேன்.

என் முலைகள் அந்தச் சுடிதாருக்குள்ள லேசாத் தூக்கிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவனோட பார்வை என் கண்ணாடியில இருந்து மெதுவா இறங்கி என் நெஞ்சுப் பக்கம் போச்சு.

அவன் என் முலைகளைப் பாக்குறத நான் கண்ணாடியிலயே பாத்தேன்.

அவன் பார்வை படும்போதே என் காம்புகள் இன்னும் விறைச்சுப் போச்சு.

அவன் என் குண்டியப் பிசைஞ்சுகிட்டே என் முலைகளைப் பாத்துக்கிட்டு நின்னான்.

அந்த ஒரு பார்வை எனக்குள்ள ஆயிரம் மின்சாரம் பாய்ஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் என் கால்களை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்குள்ள இருக்குற அந்த ஈரம் இப்போ என் பேண்ட்டிய நனைச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் என்னைய ஒரு பொம்மை மாதிரி ஆட்டி வெச்சுக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் அவனோட அந்தத் தொடுதலுக்கு அவ்ளோ அடிமையாகிட்டேன்.

அவனோட ஒவ்வொரு விரல் அசைவும் எனக்கு ஒரு புது உலகத்தைக் காட்டுச்சு.

நான் அந்த லிஃப்ட் கண்ணாடியில என்னையவே ஒரு தடவ பாத்தேன்.

என் முகம் அவ்ளோ பிரகாசமா, ஒரு போதையில மிதக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் கண்கள்ல அவ்ளோ ஒரு ஆசை தேங்கிக் கிடந்துச்சு.

நான் ஒரு பொண்ணா இப்போ அவ்ளோ முழுமையா ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் கார்த்திக்கோட பொண்டாட்டிங்குற நெனப்பு கூட இப்போ என் மைண்ட்ல இல்ல.

நான் இப்போ வெறும் பவித்ரா... இவனோட ஆசைக்காகத் துடிக்குற ஒரு பொண்ணு.

அவன் என் குண்டிய இன்னும் ஒரு தடவ நல்லா அழுத்திப் பிசைஞ்சான்.

நான் என் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டு லேசா என் இடுப்பப் பின்னாடி தள்ளுனேன்.

அவனோட கைக்குள்ள என்னோட குண்டிய நான் இன்னும் கொஞ்சம் வசதியாக் குடுத்தேன்.

அவன் அதைப் புரிஞ்சுக்கிட்டு இன்னும் கொஞ்சம் ஆசையா வருடினான்.

அப்போ... 'டிங்...' னு ஒரு சத்தம் கேட்டுச்சு.

லிஃப்ட் ஏழாவது மாடிக்கு வந்துருச்சு.

நான் எறங்க வேண்டிய ஃப்ளோர் வந்ததும், அவன் சட்டுனு அவனோட கைய என் குண்டியில இருந்து எடுத்துட்டான்.

அவன் மறுபடியும் வாட்ச்மேன் போஸ்க்கு மாறிட்டான்.

லிஃப்ட் கதவு தொறந்துச்சு.

அந்தப் பசங்க ரெண்டு பேரும் எனக்கு வழி விட்டாங்க.

"தேங்க்ஸ் தம்பி..." னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொல்லிட்டு வெளிய வந்தேன்.

நான் வெளிய வரும்போது, ஒரு செகண்ட் திரும்பிப் பிரகாஷப் பாத்தேன்.

அவன் என்னையே பாத்துக்கிட்டு நின்னான்.

நான் அவனப் பாத்து ஒரு சிரிப்பச் சிரிச்சேன்.

அந்தச் சிரிப்புல, என்னோட அத்தனை ஆசையும் இருந்துச்சு.

அவனும் லேசாப் புன்னகைச்சான்.

லிஃப்ட் கதவு மெதுவாச் சாத்திக்கிச்சு.

நான் திரும்பி நடந்து என் வீட்டு வாசலுக்கு வந்தேன்.

சத்தமே இல்லாமக் கதவத் தள்ளிட்டு உள்ள போனேன்.

உள்ள போனதும் கதவச் சாத்திட்டு, நேரா அந்த கெஸ்ட் பெட்ரூம் பக்கம் போனேன்.

கார்த்திக் என்ன பண்ணிட்டு இருக்காருனு பாக்க லேசா எட்டிப் பாத்தேன்.

அவரு லேப்டாப்ப மடியில வெச்சுக்கிட்டு, ஸ்கிரீனையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.

அவரோட உலகம் அந்த லேப்டாப்க்குள்ள மட்டும் தான் சுழன்றுகிட்டு இருந்துச்சு.

அவரோட பொண்டாட்டி இப்போ வெளிய போயி ஒரு வாட்ச்மேன்கிட்ட முத்தம் குடுத்துட்டு, அவனோட கையில குண்டியப் பிசைய விட்டுட்டு வந்துருக்கானு அவருக்கு ஒரு பர்சன்ட் கூடத் தெரியாது.

அவரு லேப்டாப்ல ஏதோ டைப் பண்ணிக்கிட்டு இருக்குறதப் பாத்ததும் எனக்குள்ள ஒரு நிம்மதி.

எதுவுமே நடக்காத மாதிரி நான் கிச்சன் பக்கம் திரும்பினேன்.

ஆனா என் உதட்டுல இருக்குற ருசியை நான் மறுபடியும் லேசா நக்கிக்கிட்டேன்.

[Shajith]

"அவள் இதயத்தின் மொழி"
லிஃப்ட் கதவு மூடிக்கொண்ட நொடி
உலகமே வெளியே நின்று விட்டது போல…
உள்ளே மட்டும் ஒரு மூச்சின் சத்தம்
ஒரு பார்வையின் வெப்பம்
மற்றும் சொல்லப்படாத இரகசியத்தின் அழுத்தம்.
“டிங்…” என்ற ஒலி கூட
அந்த நொடியில் ஒரு எச்சரிக்கையா இல்ல…
ஒரு சிரிப்பா இருந்தது போல.
“மறைத்த தீயில் வாசனை அதிகம்”
என்று ஒரு பழமொழி இருந்தால்
அது அந்த லிஃப்டுக்குள்ளே நடந்து கொண்டிருந்தது.
கண்ணாடி ஒரு சாட்சி மாதிரி நின்றது
ஆனா அது சாட்சி மட்டும் இல்லை…
அது இருவரின் மனதையும் பிரதிபலிக்கும்
ஒரு மௌனக் கத்தி போல இருந்தது.
அவன் நிதானம் ஒரு முகமூடி
அதுக்குள்ள ஒரு சூடு
அது ஒவ்வொரு நொடியும் வெளியே வர முயற்சிக்குது போல…
அவள் அமைதி போல நடிக்கிறாள்
ஆனா உள்ளுக்குள்
ஒரு இடைவெளி கூட இல்லாத நெருக்கம்
மெதுவா சுவாசிக்குது.
ஒரு பழமொழி சொன்னால்
“கண் பேசும் மொழிக்கு வார்த்தை தேவை இல்லை”
அது இங்க உயிரோடு இருந்தது.
அந்த லிஃப்டின் சிறிய சுவர்களுக்குள்
இரண்டு பேர் மட்டும் இல்ல…
இரண்டு கட்டுப்பாடுகள் மோதிக்கொண்டு இருந்தது.
ஒரு பக்கம் நிற்கும் நியாயம்
மற்ற பக்கம் நகரும் ஈர்ப்பு.
கதவு திடீரென்று திறந்தபோது
உலகம் உள்ளே வந்து விழுந்தது போல…
சிறிய குரல்கள்
சின்ன சிரிப்புகள்
நிஜத்தின் நடிப்பு.
அந்த நொடியில்
முகங்கள் மாறின
உணர்வுகள் மறைக்கப்பட்டன
ஆனா கண்கள் மட்டும் மறைக்க மறுத்தன.
ஒரு கணம் தான்…
ஆனா அந்த ஒரு கணத்தில்
நடந்தது ஒரு முழு வசந்தம் போல
அல்லது ஒரு முழு புயல் போல.
லிஃப்ட் மேலே போகுது
ஆனா உள்ளே இருந்த வெப்பம்
இன்னும் கீழே இறங்காமல்
அதே இடத்தில் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தது.
ஒரு பார்வை மட்டும்
ஒரு சிறிய சிரிப்பு மட்டும்
அது சொல்லியது:
? “வெளியில் உலகம் இருக்கலாம்…
ஆனா இந்த நொடி இன்னும் முடிவடையவில்லை.”
கதவு மூடப்பட்டது.
ஆனா அந்த மூடிய கதவுக்குள்
ஒரு திறந்த உணர்வு மட்டும்
இன்னும் அசைந்து கொண்டிருந்தது.
லிஃப்ட் கதவு மூடிக்கிடந்த ஒரு நொடியில்
உலகமே சத்தம் இல்லாத இருளாய் மாறியது…
நானும் அவனும் மட்டும்
ஒரே மூச்சின் சிறையில் சிக்கிய இரண்டு நிழல்கள்.
கண்ணாடி பேசாத வார்த்தைகள் சொன்னது,
கண்கள் மட்டும் சட்டம் மீறி நடந்தது.
“பழமொழி சொல்ற மாதிரி…”
அமைதி கூட இங்கே சத்தமா இருந்தது.
மேல் தளமும் கீழ் தளமும் இடையே
ஒரு தவிப்பு ஏறி இறங்கிக் கொண்டிருந்தது.
வெளி உலகம் கதவுக்குப் பின் நின்றாலும்
உள்ளே இருந்தது ஒரு மறைமுக போர்க்களம்.
சாதாரணம் போல நின்ற முகங்களுக்குள்
ஆயிரம் அர்த்தங்கள் மறைந்து கிடந்தது.
ஒரு பார்வை — “பார்க்காதே”ன்னு சொன்னது,
மறுபார்வை — “பார்த்துட்டேன்”ன்னு சொன்னது.
லிஃப்ட் ஒவ்வொரு மாடியும் கடந்தப்போ
மனசு மட்டும் இடம் மாறி கொண்டே இருந்தது.
ஒரு நொடியில் நெருக்கம்,
மறுநொடியில் தவிப்பு…
இரண்டுக்கும் நடுவில் நின்றது நியாயம் இல்லாத ஆசை.
வெளியே சின்ன பிள்ளைகள் சிரிக்கிற சத்தம்
உள்ளே நடக்குற அமைதியை உடைத்தது.
“உலகம் பார்க்குது…”ன்னு புத்தி சொன்னாலும்
இதயம் கேட்கல… அது வேற மொழி.
அந்த நிமிஷத்தில்
ஒரு வாழ்க்கை இரண்டாகப் பிளந்தது—
ஒன்று வெளியே நடக்கும் நடிப்பு,
மற்றொன்று உள்ளே எரியும் உண்மை.
லிஃப்ட் கதவு திறந்ததும்
எல்லாம் ஒரு சாதாரண நாளாக மாறினது.
ஆனா அந்த சாதாரணத்துக்குள்ளேயே
ஒரு அபூர்வ ரகசியம் புதைந்து போனது.
வீடு திரும்பியபோது
அமைதியா இருந்த சுவர்கள் கூட
ஏதோ பார்த்த மாதிரி இருந்தது…
ஆனா அவள் மட்டும் அறிந்தாள்—
சில நொடிகள் வாழ்க்கையை மாற்றாது…
ஆனா உள்ளுக்குள்ளே
முழுசா எரிச்சு விடும்.

[Shajith]

" அவள் இதயத்தின் மொழி "

எபிசோடு 183 & 184 – என்னுடைய கருத்து
லிஃப்ட் என்ற ஒரு சின்ன இடத்தை வைத்து இவ்வளவு பதற்றமும், கிளுகிளுப்பும், மனஅலைச்சலும் நிறைந்த காட்சியை உருவாக்க முடியும் என்பதை இந்த இரண்டு எபிசோடுகள் அழகாக காட்டுகின்றன.
ஒரு கதவு மூடும்போது சில நேரங்களில் உலகமே மூடிக்கொள்ளும் என்பார்கள்; அந்த உணர்வை இந்த எபிசோடுகள் முழுவதும் உணர முடிந்தது. ஒவ்வொரு நொடியும் அடுத்த நொடி என்ன ஆகுமோ என்ற எதிர்பார்ப்பில் நகர்கிறது. குறிப்பாக லிஃப்ட் நின்ற ஒவ்வொரு தளமும், கதவு திறக்கும் ஒவ்வொரு தருணமும், வாசகரின் இதயத் துடிப்பை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உயர்த்துகிறது.
"நெருப்புக்கு அருகில் சென்றால் வெப்பம் கூடும்" என்பார்கள்; அதுபோல சில சந்திப்புகள் வார்த்தைகள் இல்லாமலே உணர்ச்சிகளைத் தூண்டிவிடும். இந்த எபிசோடுகளில் அதுதான் நடந்தது. பார்வைகள் பேசும் இடத்தில் வார்த்தைகள் தேவையில்லை என்பதற்கு நல்ல உதாரணம்.
183-வது எபிசோடில் உருவாக்கப்பட்ட அந்த தனிமை உணர்வு, இருவருக்கும் இடையே இருந்த அமைதியான ஈர்ப்பு, வாசகனை கதைக்குள் இழுத்துச் செல்கிறது. "காற்றைக் காண முடியாது; ஆனால் அதன் தாக்கத்தை உணர முடியும்" என்பதுபோல், நேரடியாக சொல்லப்படாத உணர்வுகளே இந்த அத்தியாயத்தின் பலம்.
184-வது எபிசோடில் லிஃப்ட் கதவு திறந்த பின்பும் பதற்றம் குறையவில்லை. மாறாக, யாருக்கும் தெரியாமல் நடக்கும் சிறிய பார்வைப் பரிமாற்றங்கள், அமைதியான குறும்புகள், வெளியில் சாதாரணமாகத் தோன்றும் சூழலுக்குள் மறைந்திருக்கும் உணர்ச்சி அலைகள்—இவை அனைத்தும் கதையை இன்னும் சுவாரஸ்யமாக்குகின்றன.
"அடக்கி வைத்த நதி தான் கரையை மீறி ஓடும்" என்பார்கள். சில உணர்வுகள் அப்படித்தான். வெளியில் அமைதி போலத் தெரிந்தாலும், உள்ளே அவை பேரலையாக எழும். அந்த மனநிலையை இந்த இரண்டு எபிசோடுகளும் நன்றாக வெளிப்படுத்தியுள்ளன.
குறிப்பாக லிஃப்ட் என்ற குறுகிய இடத்தை ஒரு தனி உலகமாக மாற்றிய விதம் பாராட்டத்தக்கது. வாசகர் அங்கே நின்று எல்லாவற்றையும் நேரில் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது போன்ற உணர்வை எழுத்து தருகிறது. அதுதான் இந்த பகுதிகளின் மிகப்பெரிய வெற்றி.
"பூவைப் பார்த்தாலே தேனீக்கு வழி தெரியும்" என்பார்கள்; அதுபோல் சில உணர்வுகளுக்கு விளக்கம் தேவையில்லை. ஒரு பார்வை, ஒரு நொடி அமைதி, ஒரு சிறிய தயக்கம்—அதுவே பல கதைகளைச் சொல்லிவிடும். இந்த எபிசோடுகள் அதைப் பல இடங்களில் அழகாக நினைவூட்டுகின்றன.
மொத்தத்தில், எபிசோடு 183 மற்றும் 184 இரண்டும் பதற்றம், எதிர்பார்ப்பு, மனக்கிளர்ச்சி, மறைக்கப்பட்ட உணர்வுகள் ஆகியவற்றின் கலவையாக வாசகரை கடைசி வரி வரை ஈர்த்துச் செல்கின்றன.
யாழினி ராம் அவர்களுக்கு எபிசோடு 183 & 184க்காக மனமார்ந்த நன்றி...

[Losliyafan]

Prakash has already brought the bitch out of her. Now he is oiling by keeping in touch. This will increase the itch. Pavi should lock the husband in guest room and fuck with prakash in her marital bed. Or give sleeping pills to husband and fuck next to him.

[jiivajothii]

Prakash has already brought the bitch out of her. Now he is oiling by keeping in touch. This will increase the itch. Pavi should lock the husband in guest room and fuck with prakash in her marital bed. Or give sleeping pills to husband and fuck next to him.

Seriya sonninga 
Innum eduku andha pota purusanukku bayapdura. Pilla illadha veetula kelavane thulli vilayaduvan. Indha sunni setha thevidiya payyan laptop la vela pakura mathri  scene potu matter padam pakurana illa kadhai padikirana. 

[sundarb]

Pavi can take right bold decision to diverse or leave him and his child start life as she want with his style to satisfy his body,manasu need not to cheat karthi as he is normal common man after marriage and come child as per story. But she also to enjoy his life as she want as per his friend need not worry society etc and come out.

[intrested]

[intrested]

[Sharmila0495]

❤️ அற்புதமான Adultery Story!
அவள் இதயத்தின் மொழி கதை ஒரு அழகான, அடக்கமான இளம் மனைவி பவித்ராவின் உள்ளார்ந்த ஆசைகளையும், திருமண வாழ்க்கையின் ஏக்கத்தையும் மெதுவாக விரித்துச் சொல்லும் captivating narrative. 25 வயது பவித்ரா, தன் workaholic கணவன் கார்த்திக்கின் அலட்சியத்தால் உடல் ரீதியான திருப்தி இல்லாமல் தவிக்கும் நிலையை, அவளது உடல் மாற்றங்கள், தனிமை மற்றும் உள்ளக் குழப்பங்களுடன் அற்புதமாக சித்தரித்திருக்கிறது.
Slow build-up-இல் வரும் விவரணைகள், அவளது கவர்ச்சியான உடல், அடக்கமான பின்னணி மற்றும் எழும் ஆசைகள் எல்லாம் நம்மை ஆழமாக இழுக்கின்றன. இப்படி உணர்ச்சிகரமான மற்றும் erotic buildup கொண்ட கதை மிக ரசிக்கும்படியாக இருக்கு.
இந்த மாதிரி தீவிரமான மற்றும் நுணுக்கமான கதைக்கு பாராட்டுக்கள்! தொடர்ந்து எழுதுங்கள்... ❤️

[Shajith]

"அவள் இதயத்தின் மொழி "
“காதல் இருக்கிற இடத்தில் பசி இருக்காது; ஆனால் புரிதல் இல்லாத இடத்தில் மனம் அமைதியையே தேடி அலையும்…” என்ற பழமொழி போல, மனித உறவுகளின் மிக மெதுவான சிதைவுகளில் இருந்து இந்தக் கதை துவங்குகிறது. “விட்டால் பிடிக்கும்; பிடித்தால் விலகும்…” என்ற வாழ்க்கையின் முரண்பாடு போல, உணர்வுகள் இங்கு நேர்கோட்டில் நகர்வதில்லை… அவை மெதுவாக உடைந்து… உள்ளுக்குள் சிதறுகின்றன.


"பவித்ரா"…
ஒரு பெயர் அல்ல… ஒரு மௌனம்.
வெளியில் சிரிப்பு… ஆனால் உள்ளுக்குள் யாருக்கும் கேட்காத ஒரு அழுகை.
திருமண வாழ்க்கை என்ற கட்டமைப்புக்குள், அவள் எதிர்பார்த்த வெப்பம் மெதுவாக குளிராக மாறுகிறது.
“அரிசி காய்ந்தால் கஞ்சி கெடும்…” என்பதுபோல, கவனிக்கப்படாத உறவுகள் சத்தமின்றி கரைந்துபோகின்றன.


"கார்த்திக்"…
வேலை என்ற உலகத்தில் தொலைந்த ஒரு மனிதன்.
அவனுடைய நாட்கள் ஓடிக்கொண்டே இருக்கின்றன…
ஆனால் அவனுக்கும் அவளுக்கும் இடையிலான இடைவெளி மட்டும் நிற்கிறது.
“கண்ணுக்கு தெரியாத பிணைப்பு தான் உண்மையான உறவு” என்றாலும்… பேசப்படாத பிணைப்பு சில நேரங்களில் உயிரற்ற நிழலாக மாறிவிடுகிறது.


"பிரகாஷ்"....
ஒரு வாட்ச்மேன்… ஆனால் வெறும் வேலை அல்ல… ஒரு அமைதியின் உருவம்.
அவன் அதிகம் பேசுவதில்லை… ஆனால் அவன் மௌனம் புரிந்துகொள்கிறது.
“அமைதியாக இருப்பவன் பலவீனன் அல்ல” என்பதுபோல, அவனுடைய அமைதி ஒரு பாதுகாப்பாக மாறுகிறது.
பவித்ராவின் வாழ்க்கையில் அவன் ஒரு நிழலாக நுழைகிறான்…
ஆனால் அந்த நிழல் பயமல்ல… ஒரு ஆறுதல்.
“நல்ல மனம் இருந்தால் நெருக்கம் தானாக வரும்” என்பதுபோல, அவன் இருப்பு அவளுக்கு சொல்லப்படாத ஒரு ஆதரவாக மாறுகிறது.


"ராஜ்"…
முன்னாள் மேலாண்மை உலகில் இருந்த ஒரு மனிதன்.
அனுபவம் நிறைந்தவன்… பார்வை நேரானது… வார்த்தைகள் கூர்மையானவை.
“அனுபவம் அதிகமானால் அமைதி குறையும்” என்பதுபோல, அவனுடைய பேச்சில் எப்போதும் ஒரு அதிகார உணர்வு இருக்கும்.
பவித்ராவின் உலகில் அவன் நுழைவது ஒரு சவாலாகவே தோன்றுகிறது.
அவன் புரிந்துகொள்ள முயல்கிறான்… ஆனால் அவனுடைய புரிதல் சில நேரங்களில் அதிக அழுத்தமாக மாறுகிறது.
“அதிகம் பிடிக்க நினைத்தால் சில விஷயங்கள் விலகும்” என்பதுபோல, அவனுடைய இருப்பு கேள்விகளையும் குழப்பங்களையும் உருவாக்குகிறது.

“கண்டு, கேட்டு, உண்டு, உயிர்த்து, உற்று, அறியும் ஐம்புலனும் ஒண் தொடி கண்ணே உள.”
இந்தக் குறள் சொல்வது போல…
ஒரே ஒரு முகம்… ஒரே ஒரு உணர்வு…
முழு மனதையும் கைப்பற்றும் போது…
பெண் தன்னையே மெதுவாக இழக்கத் தொடங்குகிறாள்.


இன்றைய நிலை…
ஒரு கதை நிற்கிறது.
ஒரு மனம் காத்திருக்கிறது.
ஆனால் ஆயிரம் வாசகர்களின் இதயங்கள் அமைதியாக துடிக்கின்றன.

“காத்திருப்பது ஒரு கலை அல்ல… சில நேரங்களில் அது ஒரு வலி.”
கதாசிரியரின் வாழ்க்கை நமக்குத் தெரியாது…
அமைதி ஒரு காரணமா… சுமையா… அல்லது இடைவெளியா… எதுவும் தெரியாது.
ஆனால் சில மௌனங்கள் காரணம் இல்லாமல் வருவதில்லை.
ஆனால் அந்த மௌனத்தின் நடுவில் கூட…
ஒரு சிறிய வார்த்தை…
ஒரு சிறிய அப்டேட்…
ஆயிரம் இதயங்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கக்கூடியது.
யாழினி ராம் அவர்களுக்கு வாசகர்களின் அன்பான வேண்டுகோள் ஒன்றே…

“ஒரு வரி போதும்… நாங்கள் காத்திருப்பை மறந்து விடுவோம்.”
நாங்கள் வெறுமனே வாசிப்பவர்கள் அல்ல…
இந்தக் கதையின் ஒவ்வொரு மௌனத்திலும் வாழ்பவர்கள்.
“அவள் இதயத்தின் மொழி”
ஒரு கதை அல்ல…
முடியாத ஒரு உணர்வு…
மற்றும் தொடரும் ஒரு இதய வலி…

[harry9944]

ஐயா ராசா கதை எழுதுபவரை விட உன்னோட கருத்து தான் டெய்லி இங்க வந்துட்டு இருக்கு அதை ரெண்டு லைனா இருந்தா பரவாயில்லை ஆனால் டெய்லி அரை பக்கத்துக்கு நீ மட்டுமே ரிப்ளை பண்ணிட்டு இருக்க இங்க வர்றவன் எல்லாம் ஸ்ட்ரெஸ்ஸை குறைக்கறதுக்காக இங்க வந்து கதையை படிக்க வாறாங்க இதுல உன்னோட ரிப்ளை வேற , சரி ஏதோ புது அப்டேட் வந்து இருக்கு அப்படின்னு நம்பி வந்தா இங்க வந்து பார்த்தா அரைப்பக்கம் உன்னோட கமெண்ட் மட்டும் ரிப்ளை இருக்குது  ஐயா ராசா தயவு செய்து புரிஞ்சுக்கோ இதுக்கு மேலும் மென்மையாக சொல்ல முடியாது  

"அவள் இதயத்தின் மொழி "
“காதல் இருக்கிற இடத்தில் பசி இருக்காது; ஆனால் புரிதல் இல்லாத இடத்தில் மனம் அமைதியையே தேடி அலையும்…” என்ற பழமொழி போல, மனித உறவுகளின் மிக மெதுவான சிதைவுகளில் இருந்து இந்தக் கதை துவங்குகிறது. “விட்டால் பிடிக்கும்; பிடித்தால் விலகும்…” என்ற வாழ்க்கையின் முரண்பாடு போல, உணர்வுகள் இங்கு நேர்கோட்டில் நகர்வதில்லை… அவை மெதுவாக உடைந்து… உள்ளுக்குள் சிதறுகின்றன.


"பவித்ரா"…
ஒரு பெயர் அல்ல… ஒரு மௌனம்.
வெளியில் சிரிப்பு… ஆனால் உள்ளுக்குள் யாருக்கும் கேட்காத ஒரு அழுகை.
திருமண வாழ்க்கை என்ற கட்டமைப்புக்குள், அவள் எதிர்பார்த்த வெப்பம் மெதுவாக குளிராக மாறுகிறது.
“அரிசி காய்ந்தால் கஞ்சி கெடும்…” என்பதுபோல, கவனிக்கப்படாத உறவுகள் சத்தமின்றி கரைந்துபோகின்றன.


"கார்த்திக்"…
வேலை என்ற உலகத்தில் தொலைந்த ஒரு மனிதன்.
அவனுடைய நாட்கள் ஓடிக்கொண்டே இருக்கின்றன…
ஆனால் அவனுக்கும் அவளுக்கும் இடையிலான இடைவெளி மட்டும் நிற்கிறது.
“கண்ணுக்கு தெரியாத பிணைப்பு தான் உண்மையான உறவு” என்றாலும்… பேசப்படாத பிணைப்பு சில நேரங்களில் உயிரற்ற நிழலாக மாறிவிடுகிறது.


"பிரகாஷ்"....
ஒரு வாட்ச்மேன்… ஆனால் வெறும் வேலை அல்ல… ஒரு அமைதியின் உருவம்.
அவன் அதிகம் பேசுவதில்லை… ஆனால் அவன் மௌனம் புரிந்துகொள்கிறது.
“அமைதியாக இருப்பவன் பலவீனன் அல்ல” என்பதுபோல, அவனுடைய அமைதி ஒரு பாதுகாப்பாக மாறுகிறது.
பவித்ராவின் வாழ்க்கையில் அவன் ஒரு நிழலாக நுழைகிறான்…
ஆனால் அந்த நிழல் பயமல்ல… ஒரு ஆறுதல்.
“நல்ல மனம் இருந்தால் நெருக்கம் தானாக வரும்” என்பதுபோல, அவன் இருப்பு அவளுக்கு சொல்லப்படாத ஒரு ஆதரவாக மாறுகிறது.


"ராஜ்"…
முன்னாள் மேலாண்மை உலகில் இருந்த ஒரு மனிதன்.
அனுபவம் நிறைந்தவன்… பார்வை நேரானது… வார்த்தைகள் கூர்மையானவை.
“அனுபவம் அதிகமானால் அமைதி குறையும்” என்பதுபோல, அவனுடைய பேச்சில் எப்போதும் ஒரு அதிகார உணர்வு இருக்கும்.
பவித்ராவின் உலகில் அவன் நுழைவது ஒரு சவாலாகவே தோன்றுகிறது.
அவன் புரிந்துகொள்ள முயல்கிறான்… ஆனால் அவனுடைய புரிதல் சில நேரங்களில் அதிக அழுத்தமாக மாறுகிறது.
“அதிகம் பிடிக்க நினைத்தால் சில விஷயங்கள் விலகும்” என்பதுபோல, அவனுடைய இருப்பு கேள்விகளையும் குழப்பங்களையும் உருவாக்குகிறது.

“கண்டு, கேட்டு, உண்டு, உயிர்த்து, உற்று, அறியும் ஐம்புலனும் ஒண் தொடி கண்ணே உள.”
இந்தக் குறள் சொல்வது போல…
ஒரே ஒரு முகம்… ஒரே ஒரு உணர்வு…
முழு மனதையும் கைப்பற்றும் போது…
பெண் தன்னையே மெதுவாக இழக்கத் தொடங்குகிறாள்.


இன்றைய நிலை…
ஒரு கதை நிற்கிறது.
ஒரு மனம் காத்திருக்கிறது.
ஆனால் ஆயிரம் வாசகர்களின் இதயங்கள் அமைதியாக துடிக்கின்றன.

“காத்திருப்பது ஒரு கலை அல்ல… சில நேரங்களில் அது ஒரு வலி.”
கதாசிரியரின் வாழ்க்கை நமக்குத் தெரியாது…
அமைதி ஒரு காரணமா… சுமையா… அல்லது இடைவெளியா… எதுவும் தெரியாது.
ஆனால் சில மௌனங்கள் காரணம் இல்லாமல் வருவதில்லை.
ஆனால் அந்த மௌனத்தின் நடுவில் கூட…
ஒரு சிறிய வார்த்தை…
ஒரு சிறிய அப்டேட்…
ஆயிரம் இதயங்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கக்கூடியது.
யாழினி ராம் அவர்களுக்கு வாசகர்களின் அன்பான வேண்டுகோள் ஒன்றே…

“ஒரு வரி போதும்… நாங்கள் காத்திருப்பை மறந்து விடுவோம்.”
நாங்கள் வெறுமனே வாசிப்பவர்கள் அல்ல…
இந்தக் கதையின் ஒவ்வொரு மௌனத்திலும் வாழ்பவர்கள்.
“அவள் இதயத்தின் மொழி”
ஒரு கதை அல்ல…
முடியாத ஒரு உணர்வு…
மற்றும் தொடரும் ஒரு இதய வலி…

[Johnnythedevil]

Nice update

[Vasanthan]

Two minutes fucker should be humiliated to the core.

[kumar2021]

Fantastic script and awesome writing. Good tempt.

Tamil serial directorae thothuduvanga.

Good and tempting for next updates every time

[Antony anto]

Waiting