Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Antony anto]

Friends don't imagine below

Your not prakesh

Your not raj

You must not imagine
Your in karthik

Please don't compare your own life

Pavitra is not your wife

Pavitra is a one imagination character name only

So 
this is just story
this is just story
this is just story
this is just story

Just read and enjoy don't compare 
another stories
another stories
another stories

[Sankamithira]

Yes the husband can be changed to cuckold so that she can enjoy with or without his permission

Karthik respect Raj and it is easy for Raj to make karthik as cuck. He can say karthik you are always busy. There should be someone that can take care of physical needs of your wife. It is the best way to keep your wife happy. She will love you more.

[yazhiniram]

------------
Part 181:
------------

நான் அவசர அவசரமா பாத்ரூம் போக ரெடியானேன்..

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பதற்றம் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

கார்த்திக் வர்றதுக்குள்ள நான் தூங்க போயிடணும்.

நான் பாத்ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சு, கதவை லேசாச் சாத்தினேன்.

கண்ணாடியில என்னோட அலங்கோலமான உருவத்த ஒரு செகண்ட் பாத்தேன்.

உடம்பெல்லாம் வேர்வை, எச்சில், அப்புறம் பிரகாஷோட சுன்னி வாசம்.

நான் டாய்லெட் சீட்ல உக்காந்து லேசா யூரின் போனேன்.

யூரின் போகும்போது என் புண்டை அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா, லேசாக் கூசுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவனோட அந்த முரட்டு விரல்கள் பண்ணுன மேஜிக் இன்னும் என் நரம்புகள்ல துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் வாஷ் பண்ணிட்டு எந்திரிச்சேன்.

ஷவரைப் பாத்தேன்.

'ஒரு குளியல் போட்டுடலாமா?' னு என் மனசு கேட்டுச்சு.

ஆனா டைம் பாத்தேன், கார்த்திக் எந்த நிமிஷமும் வீட்டுக்குள்ள வரலாம்.

நான் இப்போ குளிச்சா, என் முடி மொத்தமா நனைஞ்சுடும்.

ராத்திரி எதுக்கு குளிச்சேனு கார்த்திக் கண்டிப்பா டவுட் படுவாரு.

ஈரத் தலையோட நான் படுத்திருந்தா, அதுவே என்னையக் காட்டிக் குடுத்துடும்.

"வேணாம் பவி... ரிஸ்க் எடுக்காத..." னு எனக்கு நானே சொல்லிக்கிட்டேன்.

அந்த நிமிஷம் நான் ஒரு முடிவெடுத்தேன்.

என் உடம்புல ஒட்டியிருக்குற அந்தப் பிரகாஷோட கஞ்சியையும், அவனோட எச்சிலையும் நான் கழுவப் போறது இல்லை.

அது அப்டியே என் உடம்புல இருக்கட்டும்னு முடிவு பண்ணேன்.

நான் ஹேங்கர்ல மாட்டியிருந்த ஒரு சாஃப்ட்டான காட்டன் நைட்டிய எடுத்தேன்.

அது ரொம்ப நீளமான, டீசன்ட்டான நைட்டி.

நான் அந்த நைட்டிய என் தலை வழியா மாட்டி, மெதுவாப் போட்டேன்.

அந்த நைட்டி என் உடம்புல இறங்கி, நேராப் போய் என் தொடைகள்ல பட்டுச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல இன்னும் அந்தப் பிசுபிசுப்பு குறையல.

அவனோட அந்த ஜூஸ், என்னோட மதன நீர்... எல்லாமே என் ஸ்கின்ல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தக் காட்டன் நைட்டி பட்டதும், அது அந்த ஈரத்தோட சேந்து அப்படியே சட்டுனு ஒட்டிக்கிச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் லேசா முனகிட்டேன்.

அந்தத் துணி என் ஈரமான புண்டையில உரசும்போது, எனக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு லேசான சிலிர்ப்பு ஓடிச்சு.

நான் என் புண்டைய கழுவல.

என் உடம்புல இருந்து அவனோட கஞ்சி அப்புறம் சுன்னி வாசம் அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த வாசத்தோடயே, அந்தப் பிசுபிசுப்போடயே நான் பெட்ரூம்க்கு வந்தேன்.

அவ்ளோ மெதுவா, சத்தமே இல்லாமப் பெட்ல ஏறிப் படுத்தேன்.

ஒரு போர்வைய எடுத்து என் கழுத்து வரைக்கும் இழுத்துப் போத்திக்கிட்டேன்.

என் உடம்புல ஒட்டியிருக்குற அந்த ரகசியத்தை, அந்தப் போர்வைக்குள்ள நான் பத்திரமா மறைச்சுக்கிட்டேன்.

நான் என் கண்களை மூடினேன்.

என் உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு புது விதமான அமைதி.

என் நரம்புகள் எல்லாம் தளர்ந்து, அவ்ளோ ஒரு ரிலாக்ஸ்டான ஃபீல்.

இத்தனை வருஷமா நான் ஏங்குன அந்தத் திருப்தி இப்போ எனக்குக் கிடைச்சுருச்சு.

அந்தத் திருப்தியில, என் மூளை எந்த ஒரு யோசனையும் இல்லாம அப்படியே தூக்கத்துல விழுந்துச்சு.

நான் எப்போ தூங்குனேன்னு எனக்கே தெரியல.

ரொம்ப நேரம் நான் ஒரு ஆழ்ந்த, சோர்வான தூக்கத்துல கிடந்தேன்.

என் கனவுல கூட அவனோட அந்த விரல்களும், அவனோட மூச்சுக்காத்தும் தான் வந்து போச்சு.

திடீர்னு, 'விர்ர்ர்... விர்ர்ர்...' னு ஒரு சத்தம்.

என் காதுக்குக் கிட்ட எதோ அதிருது.

நான் டக்குனு கண் முழிச்சேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பயம் வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

ரூம்க்குள்ள நல்லா வெளிச்சம் வந்துருந்துச்சு.

விண்டோ கர்ட்டன் வழியா காலை வெயில் லேசா உள்ள எட்டிப் பாத்துச்சு.

நான் என் பக்கத்துல இருந்த நைட் ஸ்டாண்டைப் பாத்தேன்.

என் போன் தான் வைப்ரேட் ஆகிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவசரமாப் போனை எடுத்தேன்.

ஸ்கிரீன்ல டைம் பாத்தேன்... கரெக்ட்டா காலைல எட்டு முப்பது!

"அய்யோ..." னு நான் மனசுக்குள்ளயே அலறுனேன்.

ஸ்கிரீன்ல 'அம்மா' னு பேர் வந்துச்சு.

அம்மா தான் கால் பண்றாங்க.

நான் ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்காம, டக்குனு அந்த காலைக் கட் பண்ணேன்.

அந்த வைப்ரேஷன் சத்தத்துல கார்த்திக் முழிச்சுக்குவாரோனு எனக்கு அவ்ளோ ஒரு பதற்றம்.

நான் மெதுவா என் தலையத் திருப்பிப் பக்கத்துல பாத்தேன்.

என் போர்வையப் பகிர்ந்துகிட்டு, கார்த்திக் அவ்ளோ நல்லாத் தூங்கிட்டு இருந்தாரு.

அவரு எப்பவும் போல ஒருக்களிச்சுப் படுத்து, ரொம்பச் சோர்வாத் தூங்குறாரு.

நைட் ஷிஃப்ட் முடிச்சுட்டு வந்து, ரொம்ப டயர்டா இருப்பாரு போல.

அவரப் பாத்ததும் எனக்குள்ள ஒரு பெரிய நிம்மதி.

நான் மாடில இருந்து கீழ வந்து, நைட்டியப் போட்டுட்டுப் படுத்ததுக்கு அப்புறம் தான் அவரு வந்துருக்காரு.

அவருக்கு எதுவுமே தெரியல.

நேத்து ராத்திரி அவரோட பொண்டாட்டி ஒரு வாட்ச்மேன்கிட்ட என்னலாம் பண்ணுனானு அவருக்கு ஒரு துளி கூடச் சந்தேகம் வரல.

நான் எப்டி வந்து படுத்திருக்கேன்னு ஒரு செகண்ட் அவரு திரும்பிப் பாத்துருந்தா கூட நான் மாட்டியிருப்பேன்.

மாடில இருந்து வந்த அதே கோலத்துல தான் நான் இப்போ வந்து படுத்திருக்கேன்.

என் உடம்பு பூரா பிரகாஷோட கஞ்சி வாசம் இன்னும் அடிச்சுக்கிட்டுதான் இருக்கு.

என் தொடைக்கு நடுவுல அவனோட கஞ்சி காயாம அப்படியே பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு.

என் உதட்டுல, என் கழுத்துல, என் முலைக்காம்புல எல்லாம் இன்னொரு ஆம்பளையோட எச்சில் பட்டு காஞ்சு போயிருக்கு.

அந்த மாடில நடந்த அத்தனை விஷயத்தோட தடயமும் என் உடம்புல அப்படியே இருக்கு.

என் உடம்புல இருந்து வர்ற அந்த வாசனை எனக்கே அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா அடிக்குது.

ஒரு புருஷனா, தன் பொண்டாட்டி பக்கத்துல படுக்கும்போது அவ மேல எதோ புது வாசம் வருதுனு கண்டுபிடிக்கிறது அவ்ளோ கஷ்டமா என்ன?

சாதாரணமா ஒரு ஆம்பளை தன் பொண்டாட்டிய லேசா அணைச்சுப் படுத்தா கூடப் போதும்.

இல்லனா தூக்கத்துல எதேச்சையா அவன் கைகள் என் மேல பட்டா கூடப் போதும்.

என் உடம்புல இருக்கற மாற்றத்த, அந்த வித்யாசமான ஸ்மெல்லை டக்குனு கண்டுபிடிச்சுருவான்.

என் கழுத்துல இருக்குற அந்த லவ் பைட்ட பாத்துருக்கலாம்.

இல்லனா என் உதடு வீங்கிப் போயிருக்கறத நோட் பண்ணியிருக்கலாம்.

ஆனா கார்த்திக்... அவரு எதையும் கவனிக்கல.

அவரு என்னையத் திரும்பிப் பாக்கல, என்னையத் தொடல, என் மேல வீசுற அந்த வாசனையக் கூட அவரு கொஞ்சமும் உணர்ல.

எப்பவும் போல ஆபிஸ் டென்ஷன்ல வந்துருக்காரு.

டயர்டா டிரஸ்ஸ மாத்திட்டு, ஒரு எந்திரம் மாதிரி வந்து படுத்துத் தூங்குறாரு.

அவரப் பாக்கும்போது எனக்குக் கோபம் வரல, ஆனா ஒரு விரக்தி தான் வந்துச்சு.

இவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணிட்டு வந்து என் புருஷன் பக்கத்துல நான் படுத்துருக்கேன்.

ஆனா அவரு என்னையக் கண்டுக்கவே இல்லைங்குற அந்த நெனப்பு...

அது என்னைய ரொம்பத் தெளிவா யோசிக்க வெச்சுது.

இன்னைக்கு நேத்து இல்ல, கல்யாணம் ஆன புதுசுல இருந்தே அவரு இப்டித் தான் இருக்காரு.

நான் என்ன டிரஸ் போடுறேன், என்னோட முடி எப்டி இருக்குனு அவர் என்னைக்காவது ஒரு நாள் ரசிச்சுப் பாத்துருப்பாரா?

என் மூஞ்சி வாடிப் போயிருக்கா, இல்ல சந்தோஷமா இருக்கானு என்னைக்காவது கவனிச்சுருப்பாரா?

கிடையாது.

நான் ஒரு பொண்ணு, எனக்கும் ஆசை இருக்கும், எனக்கும் தவிப்பு இருக்கும்னு அவரு என்னைக்காவது யோசிச்சுருப்பாரா?

அதுவும் கிடையாது.

அவரோட உலகம் அந்த லேப்டாப்பும், ஆபிஸும், மீட்டிங்கும் மட்டும் தான்.

என்னைக்குமே என்னைய ஒரு பொக்கிஷமா, ஒரு பொண்டாட்டியா அவர் ட்ரீட் பண்ணதே இல்ல.

வீட்ல சமைக்க, குழந்தை பாத்துக்க ஒரு மெஷின் மாதிரி தான் என்னைய வெச்சுருக்காரு.

அவரோட இந்த அலட்சியம் தான்...

என்னைய ஒரு பொண்ணா அவர் மதிக்காத இந்தத் தொடர் கவனிப்பின்மை தான்...

இன்னைக்கு என்னைய இந்த நிலைமைக்குக் கொண்டு வந்து விட்டுருக்கு.

நான் எந்த அளவுக்குப் பட்டினி கிடந்திருந்தா, ஒரு வாட்ச்மேன் குடுக்குற பார்வைக்கு இப்டி உருகியிருப்பேன்?

அவன் குடுக்குற முத்தத்துக்காக என் புண்டைய விரிச்சுக் காட்டிட்டு நின்னுருப்பேன்?

ராஜ் மாதிரி ஒரு ஆள் என் நெஞ்சப் பிசையும்போது, தடுத்து நிறுத்தாமக் கூச்சத்துல சிலிர்த்துப் போயிருப்பேன்?

இதெல்லாம் எனக்கே ஆச்சரியமாத் தான் இருக்கு.

ஆனா இது அத்தனைக்கும் காரணம் கார்த்திக் தான்.

அவரு மட்டும் என்னைய ஒரு பொண்ணா மதிச்சு, என் ஆசையப் புரிஞ்சுகிட்டு என் மேல அன்பு காட்டியிருந்தா...

நான் கேட்டப்போல்லாம் என்னைத் தள்ளி விடாம, என்னைய நெஞ்சோடு அணைச்சு முத்தம் குடுத்துருந்தா...

சத்தியமா சொல்றேன், நான் இந்தத் தப்பப் பண்ணியிருக்கவே மாட்டேன்.

ஒரு வாட்ச்மேன் முன்னாடி எந்தத் துணியும் இல்லாமப் படுத்துக் கிடக்குற அந்த நிலைமைக்கு நான் போயிருக்கவே மாட்டேன்.

என்னோட தப்புக்கு முழுக்க முழுக்கக் காரணம், கார்த்திக்கோட இந்த அலட்சியம் தான்.

அவரு எனக்குக் குடுக்கத் தவறுன அந்த அன்பைத் தேடித் தான், என் உடம்பு இப்போ வேற ஆம்பளைங்ககிட்ட அலைஞ்சுகிட்டு இருக்கு.

அவரு குடுக்காத அந்தத் திருப்தியத் தேடித் தான் நான் இப்டித் தடம் மாறிப் போயிட்டேன்.

நான் இப்போ ஒரு இந்த கோலத்துல, இன்னொருத்தனோட கஞ்சிய உடம்புல வச்சுக்கிட்டு வந்து படுத்துருக்கேன்.

ஆனா அதக் கூடக் கண்டுபிடிக்க முடியாத அளவுக்கு அவரு என்னைய மறந்து தூக்கத்துல ஆழ்ந்துருக்காரு.

என்னைக்குமே நான் அவருக்கு ஒரு பொருட்டாவே இருந்ததில்லை.

அது இன்னைக்கும் நிரூபணம் ஆகிடுச்சு.

ஒரு வகையில அவரு இப்டி இருக்குறது எனக்கு வசதியாப் போச்சுனு தான் சொல்லணும்.

நான் எவ்ளோ பெரிய தப்பு பண்ணாலும் அவரு கண்டுபிடிக்கப் போறது இல்லங்குற தைரியம் எனக்குள்ள வந்துருச்சு.

இந்த அலட்சியம் தான் எனக்கு ஒரு சுதந்திரத்தைக் குடுத்துருக்கு.

இனிமே நான் தப்பு பண்றதுக்கு எந்த ஒரு குற்ற உணர்ச்சியும் படத் தேவையில்லைனு தோணுச்சு.

அவரு எதையும் கவனிக்கல, எந்தக் கேள்வியும் கேக்கல.

"அப்பாடா..." னு நான் ஒரு பெரிய மூச்சை மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

நான் ரொம்ப நிதானமா, கட்டில்ல இருந்து எந்திரிச்சு உக்காந்தேன்.

நான் எந்திரிச்சு உக்காந்த அந்த நிமிஷம்...

என் உடம்புல அத்தனை நரம்பும் சேர்ந்து ஒன்னா ஒரு வலியைப் பாஸ் பண்ணுச்சு.

"ஸ்ஸ்ஸ்..." னு நான் என் பற்களைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என்னோட தொடைகள் ரெண்டும் அவ்ளோ புடுங்கி எடுக்குற மாதிரி வலிச்சுது.

நேத்து மாடில அந்த வயர் கட்டில்ல படுத்து, அவ்ளோ நேரம் என் கால்களை அகட்டி வெச்சுருந்தேன்.

அதோட எஃபெக்ட் இப்போ தொடை நரம்புல நல்லாவே தெரிஞ்சது.

என் இடுப்பு எலும்புலாம் ஒரு மாதிரி வெயிட்டா, தளர்ந்து போயிருந்துச்சு.

என் தாடையில ஒரு லேசான பிடிப்பு.

அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னிய, என்னோட வாய்க்குள்ள அவ்ளோ ஆசையாச் சப்பி உறிஞ்சேனே...

அதுனால வந்த வலி அது.

என் அடிவயிறு ரொம்ப வெயிட்டா, ஒரு மாதிரித் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் புண்டை இதழ்கள் இன்னும் லேசா வீங்கிப் போய், ஒரு கூச்சத்தோட இருந்துச்சு.

என் உடம்பு பூரா இப்டி ஒரு சோர்வு, ஒரு வலி இருந்தாலும்...

எனக்குள்ள, என் மனசுல ஒரு விவரிக்க முடியாத எனர்ஜி ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவ்ளோ பிரெஷ்ஷா ஃபீல் பண்ணேன்.

பல வருஷமா அடைஞ்சு கிடந்த ஒரு சிறைய விட்டு வெளிய வந்த மாதிரி ஒரு உணர்வு.

நான் ஒரு முழுமையான பொண்ணா, அவ்ளோ பவர்புல்லா ஃபீல் பண்ணேன்.

என் புருஷனோட அந்த ரெண்டு நிமிஷக் கடமைக்குத் தலையாட்டுன பவித்ரா இப்போ இல்ல.

நான் எனக்கான இன்பத்தை, ஒரு முரட்டுத்தனமான ஆர்கஸத்தை நேத்து அனுபவிச்சுட்டேன்.

அந்த நெனப்பு என் வலியை எல்லாம் ஒரு இன்பமா மாத்துச்சு.

நான் கார்த்திக் மேல போத்தி இருந்த போர்வைய லேசா இழுத்து விட்டு, அவரு டிஸ்டர்ப் ஆகாத மாதிரி பெட்டை விட்டு எறங்குனேன்.

என் கால் தரைல பட்டதும் லேசாத் தடுமாறுச்சு.

நான் மெதுவா நடந்து போயி, ஹேங்கர்ல இருந்த என்னோட டவலை எடுத்தேன்.

டவலை எடுத்துக்கிட்டு நேரா அட்டாச்டு பாத்ரூம்க்குள்ள போனேன்.

நான் நடக்கும்போதே, என்னோட நைட்டி என் தொடையில லேசா உரசுச்சு.

அந்த உரசல்ல, நேத்து ராத்திரியோட வாசம் மறுபடியும் என் மூக்குல அடிச்சுச்சு.

பிரகாஷோட கஞ்சி வாசம், அவனோட வேர்வை வாசம்...

எல்லாம் என் நைட்டிக்குள்ள அடைபட்டு, இப்போ லேசா வெளிய வந்துச்சு.

அந்த வாசம் என் மூளைக்குள்ள நேத்து ராத்திரியோட அத்தனை காட்சியையும் ஒரு செகண்ட்ல ஓட விட்டுச்சு.

நான் பாத்ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சு, கதவை பத்திரமா லாக் பண்ணேன்.

இப்போ நான் ஒரு சேஃபான எடத்துக்கு வந்துட்டேன்.

என்னை யாரும் இங்க தொந்தரவு பண்ண முடியாது.

நான் ரொம்ப நிதானமா, என் இடுப்புல ஒட்டியிருந்த அந்த நைட்டிய லேசா மேல தூக்குனேன்.

அது என் ஸ்கின்ல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அதத் தல வழியா உருவி, அப்படியே பாத்ரூம் தரைல போட்டேன்.

இப்போ நான் அந்த பாத்ரூம் லைட் வெளிச்சத்துல முழு அம்மணமா நின்னேன்.

நேராப் போயி ஷவரை ஆன் பண்ணேன்.

சுடு தண்ணி கொட்ட ஆரம்பிச்சுது.

நான் அந்த வெதுவெதுப்பான தண்ணிக்குக் கீழ போயி நின்னேன்.

அந்தச் சுடு தண்ணி என் சோர்வான உடம்புல பட்டதும்...

"ஹப்பா... ஆஆஹ்..." னு நான் ஒரு பெரிய நிம்மதியோட முனகினேன்.

அந்தச் சூடு என் தொடை வலிக்கு அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.

நான் சோப்பை எடுத்து என் உடம்புல தேய்க்க ஆரம்பிச்சேன்.

என் கழுத்துல, என் முதுகுல, என் இடுப்புலனு எல்லா எடத்துலயும் சோப்புப் போட்டுத் தேய்ச்சேன்.

என் கைகள் மெதுவா என் தொடைக்கு நடுவுல போச்சு.

அங்க அந்தப் பிசுபிசுப்பான, காஞ்சு போன கஞ்சி ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா, தண்ணி ஊத்தி அந்த எடத்தைக் கிளீன் பண்ணேன்.

சோப்பு நுரையும், பிரகாஷோட அந்த மிச்சங்களும் ஒன்னாச் சேர்ந்து தரைல வழியுறத நான் பாத்தேன்.

அதைப் பாக்கும்போது எனக்குக் கூச்சமாவோ, அசிங்கமாவோ தோணல.

பதிலா, நேத்து ராத்திரி அவனோட அந்த விரல்கள் எனக்குள்ள செஞ்ச மேஜிக் என் கண் முன்னாடி வந்துச்சு.

அவன் எப்டித் தவிப்போட என் புண்டைய நக்குனான்...

நான் எப்டி ஒரு கிறுக்கி மாதிரி என் ஜூஸை அவனோட வாய்க்குள்ள பீய்ச்சி அடிச்சேன்...

அந்த நெனப்பு வந்ததும், எனக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு மாதிரி ஜிவ்வுனு இழுத்துச்சு.

என் புண்டை இதழ்கள் லேசாக் காத்துல சுருங்கி, மறுபடியும் ஒரு சென்சிட்டிவ்வான ஃபீலைக் குடுத்துச்சு.

நான் முகத்துக்கு சோப்புப் போட்டு நல்லாக் கழுவுனேன்.

என் உதடுகள அவ்ளோ அழுத்தமாத் தேய்ச்சுக் கழுவுனேன்.

நான் கழுவும்போது... அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னிய நான் வாய்க்குள்ள வெச்சுச் சப்புன அந்த ருசி மறுபடியும் எனக்கு ஞாபகம் வந்துச்சு.

அவனோட சுன்னி மொட்டு என் தொண்டையில இடிச்சது...

அவனோட கஞ்சி என் வாய்க்குள்ள சூடாப் பாய்ஞ்சது...

நான் அதை அவ்ளோ ஆசையா முழுங்குனது...

இந்த நெனப்புகள் எல்லாம் என் மூளைக்குள்ள ஒரு படமா ஓடுச்சு.

என் அடிவயிறு லேசாச் சிலிர்த்து அடங்குச்சு.

நான் தலைக்கு ஷாம்பூ போட்டு, அவ்ளோ நிதானமா உடம்பு பூராக் கிளீன் பண்ணேன்.

ஒரு பதினைஞ்சு நிமிஷம் அந்தச் சுடு தண்ணிக்குக் கீழேயே நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் உடம்புல இருந்த அந்தப் பிசுபிசுப்பு, அந்த வாசம் எல்லாமே அந்தத் தண்ணியோட போயிடுச்சு.

நான் ஷவரை ஆஃப் பண்ணிட்டு, என் டவலை எடுத்து உடம்பைச் சுத்திக்கிட்டேன்.

பாத்ரூம் கண்ணாடி பூரா ஆவி படிஞ்சு மங்கலா இருந்துச்சு.

நான் என் கையால அந்தக் கண்ணாடியில இருந்த ஆவிய லேசாத் துடைச்சு விட்டேன்.

கண்ணாடி தெளிவானதும், நான் என்னோட பிரதிபலிப்பப் பாத்தேன்.

நேத்து ராத்திரியோட மயக்கம் இப்போ என்கிட்ட இல்ல.

நான் இப்போ ஒரு பகல் வெளிச்சத்துல, நிதர்சனமான உண்மையப் பாத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.

என் உடம்புல இருந்து பிரகாஷோட கஞ்சி வாசம் போயிருக்கலாம்.

ஆனா... அவன் குடுத்த அந்த அடையாளங்கள் என்னைய விட்டுப் போகல.

என் கண்கள் நேராப் போய் என் முலைகள்ல விழுந்துச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் இன்னும் அவ்ளோ வீங்கிப் போய், ஒரு மாதிரி ரெட் கலர்ல சிவந்து இருந்துச்சு.

அவன் பற்களால கடிச்சு உறிஞ்சதுனால, அந்த எடம் அவ்ளோ சென்சிட்டிவ்வா, தொட்டாலே கூசுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அதுக்குக் கீழ... அந்த இடது பக்க முலைல...

ராஜ் குடுத்த அந்த ப்ரூஸ் மார்க்.

அது இப்போ நேத்த விட இன்னும் கொஞ்சம் டார்க்கா, நீலக் கலர்ல அவ்ளோ கிளியராத் தெரிஞ்சது.

அடுத்து என்னோட பார்வை என் கழுத்துக்குப் போச்சு.

கடவுளே...

என் கழுத்தோட வலது பக்கத்துல... ஒன்னு இல்ல, ரெண்டு இல்ல...

மூணு டார்க்கான லவ் பைட்ஸ்!

பிரகாஷ் முத்தம் குடுக்குறேன்னு சொல்லி, அவ்ளோ ஆக்ரோஷமா உறிஞ்சி வெச்சுருந்தான்.

அது செக்கச் செவேர்னு, ரத்தம் கட்டுன மாதிரி அவ்ளோ பிரகாசமா என் வெள்ளையான ஸ்கின்ல தெரிஞ்சது.

நான் ரொம்ப மெதுவா என் விரல்களால அந்த மார்க்ஸ் மேல தொட்டுப் பாத்தேன்.

அது லேசா வலிச்சுது.

இந்தக் கண்ணாடியில தெரியுற உருவம்... இது நான் தானா?

நான் என்னோட உடம்பப் பாத்து ஒரு நிமிஷம் மெய்மறந்து நின்னேன்.

இது ஒரு சாதாரண ஹவுஸ்வைஃப்போட உடம்பு இல்ல.

இது ஒரு திருப்தியான பொண்ணோட உடம்பு.

என் உடம்பு பூரா இந்த ரெண்டு ஆம்பளைங்களும் அவங்களோட ரசனையப் பதிச்சு வெச்சுருக்காங்க.

கார்த்திக் என்னைக்காவது என் உடம்ப இப்டி ரசிச்சுருக்காரா?

இல்ல.

ஆனா இவங்க ரெண்டு பேரும் என்னைய ஒரு பொக்கிஷம் மாதிரி அனுபவிச்சுருக்காங்க.

இந்த நெனப்பு வந்ததும், நான் எந்த ஒரு குற்ற உணர்ச்சியும் படல.

பதிலா... என் உதட்டுல ஒரு திமிரான சிரிப்பு வந்துச்சு.

ஒரு கர்வமான சிரிப்பு.

நான் இப்போ வெறும் கார்த்திக்கோட பொண்டாட்டி மட்டும் இல்ல.

நான் அந்தப் பழைய பவித்ராங்குற எல்லையத் தாண்டிட்டேன்.

இதுக்கு அப்புறம் என்னால அந்தப் பழைய பவித்ராவா நடிக்க முடியாது.

எனக்கு இந்தப் புது பவித்ராவ அவ்ளோ புடிச்சுருக்கு.

நான் இந்த அழகை, இந்த ரகசியத்தை அவ்ளோ ரசிச்சேன்.

நான் டவலை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாக் கட்டிக்கிட்டு, பாத்ரூம் கதவத் தொறந்து வெளிய வந்தேன்.

கார்த்திக் இன்னும் எந்திரிச்சுருக்கல.

அவரு அவ்ளோ ஆழமான தூக்கத்துல இருந்தார்.

நான் சத்தமே இல்லாமப் போய் என்னோட வார்ட்ரோப்பைத் தொறந்தேன்.

நான் என்ன டிரஸ் போடுறதுனு ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சேன்.

என்னோட சாதாரணமான நைட்டியோ, இல்ல கழுத்து கொஞ்சம் இறக்கமா இருக்குற சுடிதாரோ இப்போ என்னால போட முடியாது.

போட்டா, என் கழுத்துல இருக்குற அந்த மூணு லவ் பைட்ஸும் அப்படியே ஊருக்கே தெரிஞ்சிடும்.

கார்த்திக் பாத்தாருனா அவ்ளோதான், பெரிய பூகம்பமே வெடிச்சிடும்.

இல்லனா அவர் கண்டுக்காம கூட விடலாம்.

ஆனா நான் ரிஸ்க் எடுக்க விரும்பல.

நான் என் துணிகளெல்லாம் லேசாத் தள்ளிப் பாத்தேன்.

கடைசியா, ஒரு முழு நீள, ஹை-நெக் சுடிதார் ஒன்ன எடுத்தேன்.

அது கழுத்து வரைக்கும் ஃபுல்லா மூடி இருக்கும்.

வீட்டுக்குள்ள நான் பெரும்பாலும் அந்த மாதிரித் துணி போட மாட்டேன்.

ஆனா இன்னைக்கு எனக்கு வேற வழி இல்ல.

நான் மொதல்ல என் முடியத் துவட்டி, அவசரமாப் பின்னல் போட்டுக்கிட்டேன்.

அப்புறம் ஒரு பேடட் பிராவை எடுத்தேன்.

என் காம்புகள் அவ்ளோ வீங்கிப் போய் சென்சிட்டிவ்வா இருக்கு.

சாதாரண பிரா போட்டா, துணி உரசும்போதெல்லாம் எனக்கு வலிக்கும்.

அதனால அந்தப் பேடட் பிராவப் போட்டு, என் முலைகளைப் பத்திரமா மறைச்சுக்கிட்டேன்.

அதுக்கு மேல அந்த ஹை-நெக் சுடிதாரப் போட்டேன்.

அந்தச் சுடிதார் என் கழுத்தை முழுசா மறைச்சுடுச்சு.

நான் மறுபடியும் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு என்னைய செக் பண்ணிக்கிட்டேன்.

அந்த லவ் பைட்ஸ் ஒரு துளி கூடத் தெரியல.

எல்லாமே அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா மறைஞ்சு போச்சு.

நான் லேசாப் பவுடர் அடிச்சு, நெத்தியில ஒரு குட்டிப் பொட்டு வெச்சுக்கிட்டேன்.

இப்போ நான் பாக்குறதுக்கு... டீசன்ட்டான, அடக்கமான, எந்த ஒரு தப்பும் பண்ணாத ஒரு நல்ல குடும்பப் பொண்டாட்டி மாதிரி இருந்தேன்.

ஆனா... இந்தத் துணிக்கு அடியில நான் மறைச்சு வெச்சுருக்குற அந்த ரகசியங்கள்...

என் புண்டைல இருக்குற வீக்கம், என் காம்புல இருக்குற அந்த ரணம், என் கழுத்துல இருக்குற லவ் பைட்ஸ்...

இந்த கான்ட்ராஸ்ட்... 

இது எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான த்ரில்லைக் குடுத்துச்சு.

நான் வெளிய இப்போ பாக்க பத்தினி மாதிரி இருக்கிறேன், ஆனா என் உடம்புக்குள்ள ரெண்டு ஆம்பளைங்களோட ஸ்பரிசம் ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கு.

இந்த நெனப்பு என்னைய ரொம்பப் பவர்புல்லா ஃபீல் பண்ண வெச்சுது.

நான் எல்லாமே முடிச்சுட்டு, பெட்ரூமை விட்டு ரொம்ப கேஷுவலா வெளிய வந்தேன்.

வீடு அவ்ளோ அமைதியா, எந்த ஒரு சத்தமும் இல்லாம இருந்துச்சு.

காலை வெயில் விண்டோ வழியா வீட்டுக்குள்ள அவ்ளோ பிரகாசமா அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் நேரா நடந்து கிச்சனுக்குள்ள போனேன்.

எதுவுமே நடக்காத மாதிரி, ரொம்ப ரொம்பச் சாதாரணமா இன்னைக்கான வேலைய ஆரம்பிக்க ரெடியானேன்.

[yazhiniram]

------------
Part 182:
------------

எதுவுமே நடக்காத மாதிரி, ரொம்ப ரொம்பச் சாதாரணமா இன்னைக்கான வேலைய ஆரம்பிக்க ரெடியானேன்.

நான் கிச்சனுக்குள்ள நுழைஞ்சதும், அங்க இருந்த அமைதி எனக்கு இதமா இருந்துச்சு.

ஜன்னல் வழியா வந்த காலை வெயில் என்னோட முகத்துல லேசாப் பட்டுச்சு.

நான் மெதுவா நடந்து போய் ஸ்டவ்வை ஆன் பண்ணேன்.

அந்த நீலக் கலர் நெருப்பு லேசாச் சத்தம் போட்டுக்கிட்டு எரிய ஆரம்பிச்சுது.

நான் பால் பாத்திரத்தை எடுத்து அந்த அடுப்பு மேல வெச்சேன்.

நான் ஃபில்டர்ல காபி தூள் போட்டு, சுடு தண்ணி ஊத்தி டிகாஷன் எறங்குற வரைக்கும் அமைதியா நின்னேன்.

நான் அப்புடியே அந்த கிச்சன் ஸ்லாப் மேல சாஞ்சு நின்னேன்.

அப்போ என்னோட தொடைகள் ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு லேசா உரசுச்சு.

அந்த உரசல்ல, எனக்குள்ள நேத்து ராத்திரி நடந்த அத்தனை விஷயமும் ஒரு படமா ஓடுச்சு.

அந்த மாடியில இருந்த பழைய வயர் கட்டில் என்னைய எப்டித் தாங்குச்சுனு நெனச்சுப் பாத்தேன்.

பிரகாஷோட அந்த  மூணு விரல்கள் என்னோட  புண்டைல குடைஞ்சது.

அதோட எஃபெக்ட் இப்போ வரைக்கும் என் தொடை நரம்புகள்ல ஒரு சுகமான வலியாப் படர்ந்துருந்துச்சு.

அந்த வலி எனக்குக் கஷ்டமா இல்ல, அது ஒரு விவரிக்க முடியாத போதையா இருந்துச்சு.

நான் என் கைகளை மார்புக்குக் குறுக்காக்கிக் கட்டிக்கிட்டேன்.

என் கைகள் படும்போது, பிராவுக்குள்ள இருந்த என் காம்புகள் லேசா நசுங்கிச்சு.

அது நசுங்குனப்போ, சுளீர்னு ஒரு கூச்சம் என் நெஞ்சுல இருந்து அடிவயிறு வரைக்கும் பாஸ் ஆச்சு.

பிரகாஷ் நேத்து  ஆக்ரோஷமா என் காம்புகளைப் பற்களால கடிச்சு உறிஞ்சிருந்தான்.

அந்த வீக்கம் இன்னும் குறையல, அது அப்படியே சென்சிட்டிவ்வா துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் ஒரு குடும்பப் பொண்ணா இப்போ இங்க நின்னு காபி போட்டுக்கிட்டு இருக்கேன்.

ஆனா எனக்குள்ள நான் மறைச்சு வெச்சுருக்கற ரகசியங்கள் யாருக்கும் தெரியாது.

பால் நல்லாக் கொதிச்சு மேல வந்துச்சு.

நான் அடுப்பை சிம்ல வெச்சுட்டு, ரெண்டு டம்ளர்ல டிகாஷன் ஊத்துனேன்.

சர்க்கரை போட்டு, ஆவி பறக்கக் காபியை ஆத்துனேன்.

அந்த ஃபில்டர் காபியோட வாசம் கிச்சன் பூராப் பரவி, என்னைய ரொம்ப ரெஃப்ரெஷ் ஆக்குச்சு.

நான் காபியை ஆத்திக்கிட்டு இருக்கும்போதே, ஹால்ல இருந்து ஒரு சத்தம் வந்துச்சு.

என்னோட போன் வைப்ரேட் ஆகி, ரிங் ஆகுற சத்தம் கேட்டுச்சு.

நான் காபி டம்ளரை அப்படியே கவுண்டர்டாப்ல வெச்சுட்டு அவசரமா ஹாலுக்குப் போனேன்.

ஸ்கிரீன்ல பாத்தா, அப்பா வீட்ல இருந்து வீடியோ கால் வந்துட்டு இருந்துச்சு. 

அவங்க கால்ல காலைல கட் பண்ணதுக்கு மறுபடியும் கூப்பிடுறாங்க.

அதாவது என்னோட நாலு வயசுப் பையன் தான் கூப்பிடுறான்.

அவன் மூஞ்சிய ஸ்கிரீன்ல பாத்த அந்த செகண்ட், எனக்குள்ள இருந்த அத்தனை எண்ணங்களும் சட்டுனு மறைஞ்சு போச்சு.

நான் உடனே ஒரு பாசமான அம்மாவா மாறிட்டேன்.

நான் அந்த வீடியோ காலை அட்டெண்ட் பண்ணேன்.

"அம்மாஆஆ..." னு அவன் அவ்ளோ கியூட்டா, மழலைக் குரல்ல கத்துனான்.

அவன் மூஞ்சில அவ்ளோ ஒரு சந்தோஷம் தெரிஞ்சது.

"செல்லம்... என் பட்டுக்குட்டி எந்திரிச்சுட்டியா?" னு நான் அவ்ளோ அன்பா அவன்கிட்ட கேட்டேன்.

என் குரல்ல எந்த ஒரு தப்பும் பண்ணாத, ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான அம்மாவோட வாஞ்சை நிறைஞ்சு இருந்துச்சு.

"நான் தோசை சாப்டேன் மா... நீ சாப்டியா?" னு அவன் கண்ணைக் கசக்கிக்கிட்டே கேட்டான்.

"இன்னும் இல்லடா தங்கம், இப்போதான் காபி போடுறேன்..." னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

நான் அவன்கிட்ட அப்புடியே கொஞ்சிக்கிட்டுப் பேசிக்கிட்டு இருந்தேன்.

அப்போ கரெக்ட்டா, மாஸ்டர் பெட்ரூம் கதவு தொறக்குற சத்தம் கேட்டுச்சு.

கார்த்திக் தூக்கக் கலக்கத்தோட, மெதுவா நடந்து வெளிய வந்தாரு.

அவரு தலைமுடி எல்லாம் கலைஞ்சு, ரொம்பச் சோர்வா இருந்தாரு.

அவரு நேரா வந்து என் பக்கத்துல நின்னுக்கிட்டாரு.

போன் ஸ்கிரீன்ல பையன் மூஞ்சியப் பாத்ததும், அவரோட தூக்கக் கலக்கம் எல்லாம் போயி ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

"டேய் ரவுடி, அங்க தாத்தா என்ன பண்றாரு?" னு அவரு அவ்ளோ கேஷுவலாப் பேச ஆரம்பிச்சாரு.

"தாத்தா பேப்பர் படிக்கிறாருப்பா..." னு அவன் மழலையில சொன்னான்.

நாங்க ரெண்டு பேரும் சேந்து அந்தப் போன் ஸ்கிரீனப் பாத்துச் சிரிச்சுப் பேசிக்கிட்டு இருந்தோம்.

வெளிய இருந்து பாக்குற யாருக்குமே, நாங்க அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டான ஒரு கியூட்டான ஃபேமிலியாத் தான் தெரிவோம்.

அப்படிதான் இருந்தோம் ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடி வர.

என் பையன், என் புருஷன், நான்... ஒரு குறையும் இல்லாத அழகான குடும்பம்.

கார்த்திக் என் மேல லேசா உரசுற மாதிரி நின்னுக்கிட்டுப் பேசுனாரு.

ஆனா அவருக்குத் தெரியாது, அவர் உரசுற இந்த உடம்புக்குள்ள எவ்ளோ பெரிய ரகசியம் மறைஞ்சுருக்குனு.

என் கழுத்துல இருக்குற அந்த லவ் பைட்ஸை நான் இந்தச் சுடிதார் வெச்சு மறைச்சுருக்கேன்.

என் முலைல இருக்குற அந்த ராஜோட மார்க்கை நான் பத்திரமாப் பொத்தி வெச்சுருக்கேன்.

எதுவுமே தெரியாம, என் புருஷன் இப்போ அவரு பையன்கிட்ட பேசிக்கிட்டு இருக்காரு.

இந்த முரண்பாடு எனக்குள்ள ஒரு வித்யாசமான கிலுகிலுப்பக் குடுத்துச்சு.

ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் நாங்க பையன்கிட்ட பேசிட்டு காலைக் கட் பண்ணோம்.

கால் கட் ஆனதும், கார்த்திக் மெதுவா நடந்து போய் டைனிங் டேபிள்ல உக்காந்தாரு.

அவரு சேர்ல சாஞ்சுக்கிட்டு, லேசாத் தலையச் சொறிஞ்சுகிட்டாரு.

"நான் காபி எடுத்துட்டு வரேன்..." னு சொல்லிட்டு நான் கிச்சனுக்குப் போனேன்.

நான் காபியை எடுத்துட்டு வந்து அவர் முன்னாடி வெச்சேன்.

அவருக்கு எதிர்த்த மாதிரி இருக்குற சேர்ல நானும் என் காபியோட உக்காந்துக்கிட்டேன்.

நான் ரொம்ப அமைதியா என்னோட காபியை லேசா ஊதி ஊதிக் குடிச்சேன்.

கார்த்திக் காபியை ஒரு வாய் குடிச்சிட்டு என்னைப் பாத்தாரு.

"நேத்து ராஜ் சாரும் ரேணுகாவும் எப்போ வந்தாங்க?" னு அவரு ரொம்பச் சாதாரணமாப் பேச்சை ஆரம்பிச்சாரு.

அவரு அப்புடிக் கேட்டதும், என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு செகண்ட் திக்னு ஆச்சு.

நான் காபி டம்ளரக் கீழ வெச்சுட்டு, என் முகத்துல எந்தப் பதற்றத்தையும் காட்டிக்கல.

"அவங்க கரெக்ட்டா ஒரு ஏழே முக்கால் போல வந்தாங்க..." னு நான் ரொம்பக் கூலாச் சொன்னேன்.

"ஓஹ்... சாப்பாடுலாம் எப்டி இருந்துச்சு? ராஜ் சாருக்குப் புடிச்சுருந்ததா?" னு அவரு கேட்டாரு.

அவரு 'சாப்பாடு'னு கேட்டதும், எனக்குக் கொஞ்சம் கூச்சமா இருந்துச்சு.

ராஜ் நேத்து என் முலையப் பிசைஞ்சதும், என் புண்டைய நக்கி என்ன சூடேத்துனதும் தான் என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

"ஆமா... ரொம்பப் புடிச்சுருந்துச்சுனு சொன்னாரு..." னு நான் லேசா என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"ஆனா என்ன, ராஜ் சார் டெசர்ட் வேணும்னு அவ்ளோ பிடிவாதம் பிடிச்சாரு..."

"அதான் கொஞ்சம் டெசர்ட் குடுத்தேன்... அது சாப்பிட்டு முடிக்கவே லேட் ஆயிடுச்சு..." னு நான் எந்த ஒரு நடுக்கமும் இல்லாமச் சொன்னேன்.

நான் 'டெசர்ட்'னு சொன்னதுக்கு எனக்கு மட்டும் தான் அந்த டபுள் மீனிங் தெரியும்.

அவரு என் காம்பைக் கவ்வி உறிஞ்சது, என் புண்டைய நக்கினது தான் அந்த டெசர்ட்னு கார்த்திக்குக்கு எப்டிப் புரியும்?

நான் சொன்னதைக் கார்த்திக் ரொம்பச் சாதாரணமா எடுத்துக்கிட்டாரு.

"அப்புறம் எப்போ கிளம்புனாங்க அவங்க?" னு அவரு காபிய மறுபடியும் குடிச்சுக்கிட்டே கேட்டாரு.

"ஒரு ஒன்பதே கால் போலக் கிளம்பிட்டாங்க..." னு நான் பதில் சொன்னேன்.

அவரு காபி டம்ளரக் கீழ வெச்சுட்டு என்னைய உத்துப் பாத்தாரு.

"அதுக்கப்புறம் நீ தூங்கிட்டியா பவி?" னு அவரு கேக்கும்போது எனக்குப் பகீர்னு ஆச்சு.

'அய்யோ, இவரு எதுக்கு இப்போ இதுலாம் கேக்குறாரு?' னு என் ஹார்ட் பீட் எகிறிடுச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு செகண்ட் அப்புடியே உறைஞ்சு போச்சு.

ஆனா நான் என் மூஞ்சிய இன்னசென்ட்டா வெச்சுக்கிட்டேன்.

"இல்ல... எனக்குத் தூக்கமே வரல..." னு நான் ஒரு கியூட்டான பொய்யை ஆரம்பிச்சேன்.

"அப்புறம் என்ன பண்ணிட்டு இருந்த?" னு அவரு கேட்டாரு.

"சும்மா இன்ஸ்டாகிராம் ரீல்ஸ் பாத்துக்கிட்டே படுத்துருந்தேன்..."

"தூக்கம் வரலனு ரொம்ப நேரம் போன் நோண்டிக்கிட்டே இருந்துட்டேன்..."

"கரெக்ட்டா ஒரு மூன்றரை மணி இருக்கும், அப்போதான் கண்ணே அசந்துச்சு..." னு நான் எவ்ளோ தெளிவா ஒரு பொய்யச் சொன்னேன்.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும், கார்த்திக் லேசாத் தலைய ஆட்டுனாரு.

"ஓஹோ... அதான் லேட்டா எந்திரிச்சியா இன்னைக்கு..." னு சொல்லிட்டு அவரு மீதி காபியக் குடிச்சு முடிச்சாரு.

நான் சொன்ன அந்தப் பொய்யை அவரு எந்த ஒரு சந்தேகமும் இல்லாம அப்படியே நம்பிட்டாரு.

அவரு நம்புனதப் பாக்கும்போது எனக்குக் கொஞ்சம் நிம்மதியா இருந்துச்சு.

அதே நேரத்துல, ஒரு புருஷன் தன் பொண்டாட்டியப் பத்தி எவ்ளோ கேர்லெஸ்ஸா இருந்தா இப்டி எந்த ஒரு கேள்வியும் கேக்காம இருப்பார்னு எனக்கு ஆச்சரியமாவும் இருந்துச்சு.

அவரு எந்தக் குறுக்குக் கேள்வியும் கேக்கல, என்னையத் துருவித் துருவி விசாரிக்கல.

"சரி, நான் போய் பிரஷ் பண்ணிட்டு வர்றேன்..." னு சொல்லிட்டு அவரு பாத்ரூம்க்குப் போயிட்டாரு.

நான் என் காபியக் குடிச்சு முடிச்சுட்டு, அந்த டம்ளரைக் கழுவி வெச்சேன்.

அதுக்கப்புறம் அந்தச் சண்டே காலைப் பொழுது ரொம்ப இயல்பா நகர ஆரம்பிச்சுது.

நாங்க ரெண்டு பேரும் உக்காந்து பொறுமையாத் தோசை சாப்பிட்டோம்.

சாப்பிட்டு முடிச்சதும், கார்த்திக் பைக் சாவிய எடுத்துக்கிட்டுக் கீழ போனாரு.

சண்டேங்குறதால சிக்கன் எடுத்துட்டு வர்றேன்னு சொல்லிட்டுப் போனாரு.

அவரு போன கொஞ்ச நேரத்துலயே ஃப்ரெஷ்ஷான சிக்கன் வாங்கிட்டு வந்தாரு.

நான் அதைக் கழுவி, மசாலா எல்லாம் ரெடி பண்ணிச் சமைக்க ஆரம்பிச்சேன்.

சிக்கன் கிரேவியோட வாசம் வீடு பூராப் பரவ ஆரம்பிச்சுது.

நான் கிச்சன்ல வேலையா இருக்கும்போதே, கார்த்திக் பாத்ரூம் போயிக் குளிச்சுட்டு ஃப்ரெஷ்ஷா வெளிய வந்தாரு.

அவரு தலையத் துவட்டிக்கிட்டே நேராப் போய் அவரோட லேப்டாப் பேக்கை எடுத்தாரு.

அதை எடுத்துக்கிட்டு, அதோட சார்ஜரையும் கையில் வெச்சுக்கிட்டு நேரா கெஸ்ட் பெட்ரூம்க்குள்ள போனாரு.

"எனக்குக் கொஞ்சம் ஆபிஸ் வொர்க் இருக்கு பவி..." னு சொல்லிட்டு அவரு கதவைச் சாத்திக்கிட்டாரு.

இன்னைக்கு ஞாயிற்றுக்கிழமை, ஆபிஸ் லீவு நாள்.

வீட்ல பொண்டாட்டி தனியா இருக்கா, அவ கூடக் கொஞ்ச நேரம் டைம் ஸ்பெண்ட் பண்ணலாம்னு அவருக்கு ஒரு துளி கூடத் தோணவே இல்லை.

அவரு பாட்டுக்கு அந்த லேப்டாப்பக் கட்டிக்கிட்டு ரூம்க்குள்ள முடங்கிட்டாரு.

இதுதான் கார்த்திக், எப்பவுமே இப்டித் தான் அவரு வேலை வேலைனு இருப்பாரு.

ஆனா இன்னைக்கு அவரு இப்டிப் போனது எனக்கு ஒரு வகையில ரொம்ப வசதியாப் போச்சு.

எனக்கு எந்த ஒரு தொந்தரவும் இல்லாம, நான் என் உலகத்துல தனியா இருக்க முடிஞ்சுது.

நான் கிச்சன்ல சிக்கன் கிரேவி, ரசம்னு எல்லா சமையலையும் பொறுமையா முடிச்சேன்.

சமையல் முடிஞ்சதும் வீட்டைச் சுத்தம் பண்ற வேலைய ஆரம்பிச்சேன்.

துடைப்பத்தை எடுத்து ஹால் பூராப் பெருக்க ஆரம்பிச்சேன்.

நான் முன்னாடியும் பின்னாடியும் வளைஞ்சு பெருக்குறப்போ, என் உடம்புல லேசா வலிச்சுது.

நான் பெருக்குற அந்த வேகத்துல, என் முலைகள் லேசா முன்னும் பின்னும் ஆடுச்சு.

நான் போட்டுருந்த அந்தப் பேடட் பிரா, என் வீங்குன காம்புகள் மேல உரசும்போது ஒரு வித்யாசமான ஃபீல் வந்துச்சு.

அந்த உரசல்ல ஒரு சின்ன வலி இருந்தாலும், அது எனக்கு ஒரு சுகமான கிறக்கத்தக் குடுத்துச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசும்போது, நேத்து அந்த வயர் கட்டில்ல நடந்த சம்பவங்கள் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

பிரகாஷோட நாக்கும், அவனோட விரல்களும் என் வாசலுக்குள்ள போயிட்டு வந்த வேகம்...

அவனோட நாக்கு என் சதையக் கிழிச்ச அந்த ஈரம்...

அவனோட அந்த ராட்சச சுன்னி என் தொண்டைக்குள்ள இடிச்ச அந்தப் பிரஷர்...

அது எல்லாத்தையும் நெனச்சுப் பாக்கும்போதே என் புண்டை ஆட்டோமேட்டிக்கா லேசாத் துடிச்சுது.

எனக்குள்ள ஒரு பிசுபிசுப்பான ஈரம் சுரக்குறத நான் நல்லாவே ஃபீல் பண்ணேன்.

நான் பெருக்கிக்கிட்டே அப்படியே நின்ன எடத்துலயே சிலிர்த்துப் போய் நின்னுட்டேன்.

என் உதட்டுல என்னைய அறியாமலே ஒரு கிறக்கமானா சிரிப்பு வந்துச்சு.

அந்தச் சோர்வோடயே நான் வீடு பூரா மாப் போட்டுத் துடைச்சு முடிச்சேன்.

வீடு அவ்ளோ நீட்டா, சுத்தமா ஆயிடுச்சு.

வேலை எல்லாம் முடிஞ்சதும், வீட்ல இருந்த குப்பையெல்லாம் ஒன்னாச் சேத்தேன்.

ரெண்டு பெரிய கவர்ல கிச்சன் குப்பைகளையும், மத்த குப்பைகளையும் எடுத்துக்கிட்டேன்.

நான் அந்த கவரைக் கையில பிடிச்சுக்கிட்டு, டஸ்ட்பின்ல குப்பையப் போடுறதுக்காக மெதுவா வெளிய வந்தேன்.

வீட்ட லாக் பண்ணிட்டு, காரிடார்ல நடந்து போய் லிஃப்ட்க்காக வெயிட் பண்ணேன்.

என் கையில இருந்த அந்த ரெண்டு குப்பை கவரும் கொஞ்சம் வெயிட்டா இருந்துச்சு.

லிஃப்ட் வந்ததும் உள்ள ஏறி, கிரவுண்ட் ஃப்ளோர் பட்டனைப் பிரஸ் பண்ணேன்.

லிஃப்ட் கீழ போயிட்டு இருக்கும்போதே என் மனசுக்குள்ள ஒரு எதிர்பார்ப்பு வந்துச்சு.

'கீழ போனா பிரகாஷ இருப்பானா?' னு என் மூளை கணக்குப் போட்டுச்சு.

அவன என்ன இப்போ பாக்குறப்போ எப்படி பாப்பான்னு எனக்குள்ள அவ்ளோ ஒரு தவிப்பு.

லிஃப்ட் கிரவுண்ட் ஃப்ளோர்ல நின்னதும் நான் மெதுவா வெளிய வந்தேன்.

என் கண்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா அந்தச் செக்யூரிட்டி கேபின் பக்கமும், கேட் பக்கமும் தேடுச்சு.

நான் குப்பையத் தூக்கிட்டுப் போய் அந்தப் பெரிய டஸ்ட்பின்ல போட்டேன்.

அப்போ கூட என் பார்வை அந்த மெயின் கேட்ல தான் சுத்தி முத்தித் தேடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஆனா பிரகாஷ் அங்க எங்கயுமே இல்ல.

அந்த கேபின் காலியாத் தான் இருந்துச்சு, அவனப் பாக்கவே முடியல.

அவனப் பாக்க முடியலையேங்குற ஏமாற்றம் எனக்குள்ள லேசா எட்டிப் பாத்துச்சு.

"எங்க போயிருப்பான் இவன்..." னு மனசுக்குள்ளயே முனகிக்கிட்டேன்.

ஒரு வேளை வேற ஏதாவது வேலய போயிருப்பானோனு தோணுச்சு.

அவன் எனக்காக ஏங்குற நாள் போய், நான் அவனை தேடி அலைய வெச்சுட்டான்.

நான் லேசான ஒரு சலிப்போட, கொஞ்சம் ஏமாற்றத்தோட மறுபடியும் லாபிக்கு நடந்து வந்தேன்.

நான் லாபிக்கு வந்து, மறுபடியும் மேல போறதுக்காக லிஃப்ட் பட்டனை அமுக்குனேன்.

அந்த டிஜிட்டல் போர்டுல நம்பர் கீழ எறங்கி வர்றதப் பாத்துக்கிட்டே அமைதியா நின்னேன்.

சுத்தி முத்திப் பாத்தேன், காரிடார்ல யாருமே இல்ல.

மொத்த லாபியும் அவ்ளோ அமைதியா, வெறிச்சோடிப் போயிருந்துச்சு.

ஒரு சாஃப்ட்டான 'டிங்' சத்தத்தோட அந்த லிஃப்ட் என் முன்னாடி வந்து நின்னுச்சு.

ரெண்டு கதவுகளும் ரொம்ப மெதுவா ரெண்டு பக்கமும் தொறந்துச்சு.

நான் உள்ள போறதுக்காக ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி வெச்சேன்.

ஆனா உள்ள பாத்ததும் நான் அப்படியே உறைஞ்சு போய் நின்னுட்டேன்.

லிஃப்ட்க்குள்ள... பிரகாஷ் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனப் பாத்த அந்த செகண்ட், என் தொடைக்கு நடுவுல ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

என் புண்டை ஆட்டோமேட்டிக்கா 'தப்'னு ஒரு துடி துடிச்சு லேசா ஈரமாச்சு.

அவன் நேத்து ராத்திரி நான் பாத்த அதே முகம் தான்.

ஆனா இப்போ யூனிபார்ம் போட்டுட்டு, ஒரு வாட்ச்மேன் கெட்டப்ல நின்னான்.

நான் வெளிய நிக்கிறதப் பாத்ததும் அவனோட முகம் அவ்ளோ பிரகாசமா மாறுச்சு.

அவனோட கண்கள்ல அவ்ளோ ஒரு ஆசை, அவ்ளோ ஒரு ஈர்ப்பு தெரிஞ்சது.

நான் இப்போ போட்டுருக்கறது அந்த ஃபுல்-நெக் சுடிதார்.

எந்த ஒரு எடமும் தெரியாத மாதிரி டீசன்ட்டா, ஒரு குடும்பப் பொண்ணு மாதிரி புல்லா பொத்தி அடக்கமா நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவனோட கண்கள் என்னோட அந்தச் சுடிதார மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு ஸ்கேன் பண்ணுச்சு.


எனக்குள்ள இருக்குற அந்த ரகசியம் அவனுக்கு மட்டும்தானே தெரியும்.

நான் அவனப் பாத்து லேசா ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சேன்.

ஆனா அவன் உடனே எந்தப் பதிலும் சொல்லல.

அவனோட கண்கள் டக்குனு என்னையத் தாண்டிப் பின்னாடி போச்சு.

லாபில யாராவது வர்றாங்களானு ஒரு தடவ செக் பண்ணான்.

அவனோட பார்வை பார்க்கிங் ஏரியா பக்கமும் போயிட்டு வந்துச்சு.

அப்புறம் அந்த மாடிப் படிகள் வழியா யாராவது எறங்கி வர்றாங்களானு லேசா எட்டிப் பாத்தான்.

லிஃப்ட் பக்கத்துல நாங்க ரெண்டு பேரு மட்டும் தானா இருக்கோம்னு அவன் கன்பார்ம் பண்ணிக்கிட்டான்.

நான் என் கையில இருந்த அந்த காலி குப்பை டப்பாவ இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன், இவன் பாக்குற பார்வைக்கு.

சுத்தி யாரும் இல்லனு தெரிஞ்சதும், அவனோட பார்வை மறுபடியும் நேரா என் மேல வந்துச்சு.

இப்போ அவன் முகம் அவ்ளோ ரிலாக்ஸா மாறிடுச்சு.

நான் இப்போ போட்டுருக்கறது அந்த ஃபுல்-நெக் சுடிதார்.

அவன் கண்கள் என்னோட அந்த டிரஸ்ஸ மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு தடவ ரசனையாப் பாத்துச்சு.

"இந்த டிரஸ்ல அவ்ளோ கியூட்டா, ஹோம்லியா இருக்க பவி..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா முனகுனான்.

அவன் வாய்ஸ் சாஃப்ட்டா, எனக்கு மட்டும் கேக்குற மாதிரி வந்துச்சு.

'ஹோம்லியா இருக்க' னு அவன் சொன்னது எனக்கு அவ்ளோ வித்யாசமாப் பட்டுச்சு.

நேத்து ராத்திரி அவன்கிட்ட நான் எவ்ளோ வெக்கங்கெட்ட தனமா நடந்துகிட்டேன்.

அம்மணமா, அவனோட கஞ்சிய என் முகம் பூரா வாங்கி நான் எப்டி உக்காந்துருந்தேன்.

அந்தப் பவித்ராவுக்கும், இப்போ இந்தச் சுடிதார்ல நின்னுட்டு இருக்கற பவித்ராவுக்கும் எவ்ளோ வித்யாசம்.

அவன் அப்புடிச் சொன்னதும் எனக்கு அவ்ளோ வெக்கம் வந்துருச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டப் பற்களால லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் கன்னம் ரெண்டும் லேசாச் சிவந்து போறத என்னால ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

என் முகம் அவ்ளோ சூடாகிடுச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஆயிரம் பட்டாம்பூச்சி ஒன்னாப் பறக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் அவன நேராப் பாக்கம, என்னோட பார்வைய லேசாத் தரைக்குப் கொண்டு போனேன்.

என் வெக்கத்த மறைக்க ட்ரை பண்ணிக்கிட்டே, மெதுவா ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி எடுத்து வெச்சேன்.

எந்த ஒரு சத்தமும் இல்லாம நான் அந்த லிஃப்ட்க்குள்ள நுழைஞ்சேன்.

லிஃப்ட்க்குள்ள போனதும் நான் மெதுவாத் திரும்பி நின்னேன்.

நான் உள்ள போனதும், அவன் வெளிய போவான்னு தான் நான் நெனச்சேன்.

அவனோட டியூட்டி மெயின் கேட்ல தான இருக்கு.

கண்டிப்பா அவன் வெளிய நின்னு கதவ மூடுவான்னு என் மைண்ட் சொல்லுச்சு.

ஆனா அவன் வெளிய போகல.

அவன் அப்புடியே ரிலாக்ஸா அந்த லிஃப்ட்க்குள்ளயே நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

லிஃப்ட்டோட அந்த ஸ்டீல் சுவர்ல லேசாச் சாஞ்சுக்கிட்டு என்னையவே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் என் கைய நீட்டி, ஏழாவது மாடி பட்டனைப் பிரஸ் பண்ணேன்.

அந்தப் பட்டன்ல ஒரு சின்ன ரெட் கலர் லைட் எரிய ஆரம்பிச்சுது.

அப்போ கூட அவன் வெளிய போற மாதிரித் தெரியல.

எனக்குள்ள ஒரு சின்னக் குழப்பமும், அதே நேரத்துல ஒரு த்ரில்லும் ஒன்னா சேந்துச்சு.

லிஃப்ட் கதவு இப்போ எந்த நிமிஷமும் மூட ஆரம்பிச்சுடும்.

"என்னடா பண்ற? வெளிய போகலையா நீ?" னு நான் மெதுவா ஒரு குரல்ல கேட்டேன்.

என் குரல் வெளிய யாருக்கும் கேட்டுடக் கூடாதுனு நான் அவ்ளோ உஷாராப் பேசுனேன்.

என் கண்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா வெளிய லாபி பக்கம் போயிட்டு வந்துச்சு.

யாராவது இப்போ வந்து என்னையப் பாத்துடக் கூடாதுனு ஒரு சின்னப் பயம் எனக்குள்ள ஓடுச்சு.

"யாராவது வரப் போறாங்கடா..." னு நான் ஒரு சின்ன வார்னிங் குடுத்தேன்.

"வெளிய போடா லூசு..." னு நான் கண்ணாலயே அவன மிரட்டப் பாத்தேன்.

என் குரல்ல கோபம் இல்ல, ஒரு செல்லமான பதற்றம் தான் இருந்துச்சு.

நான் குடுத்த வார்னிங்கப் பாத்து அவன் கொஞ்சம் கூடப் பயப்படல.

அவன் முகத்துல அந்தப் பதற்றமே இல்ல.

அவன் ரொம்பக் கேஷுவலா அவனோட கைய நீட்டினான்.

அவன் கை என்னையத் தாண்டி முன்னாடி வரும்போது, என் தோள்பட்டைக்கு அவ்ளோ கிட்ட வந்துச்சு.

அவன் யூனிபார்ம்ல இருந்து வந்த அந்த வேர்வை வாசம் நேரா என் மூக்குல ஏறுச்சு.

அவன் கை நேராப் போய், மாடிக்கான பட்டனை பிரஸ் பண்ணுச்சு.

அந்தப் பட்டனும் இப்போ ரெட் கலர்ல எரிய ஆரம்பிச்சுது.

எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல.

நான் அவனைப் பாத்து என் புருவத்த லேசாத் தூக்குனேன்.

"ஏன் மாடிக்கு போற?" னு நான் ஒரு குறும்பான டோன்ல கேட்டேன்.

"உனக்கு அங்க என்ன வேலை இப்போ?" னு நான் என் கண்களாலயே அவனக் கேள்வி கேட்டேன்.

"வாட்டர் டேங்க் கொஞ்சம் செக் பண்ணனும்..." னு அவன் கூலா ஒரு பொய் சொன்னான்.

அவன் முகத்துல எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்ல.

அவன் வாய் பொய் சொன்னாலும், அவன் கண்கள் எங்கிட்ட உண்மையச் சொல்லுச்சு.

அவன் எதச் செக் பண்ண வர்றான்னு எனக்கு இப்போ லேசாப் புரிய ஆரம்பிச்சுது.

எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பதற்றம் இப்போ முழுசாப் போயி, ஒரு போதை ஏற ஆரம்பிச்சுது.

"இப்பதான செக் பண்ணிட்டு கீழ வந்த... மறுபடியுமா?" னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே அவனை வம்பிழுத்தேன்.

"உனக்கு டியூட்டி மேல அவ்ளோ அக்கறையா வந்துருச்சா இப்போ?" னு நான் என்னைய அறியாமலே கிண்டல் பண்ணேன்.

நான் அப்புடிக் கேட்டதும், அவன் கொஞ்சம் கூடத் தயங்கல.

அவன் அப்புடியே மெதுவா ஒரு இன்ச் முன்னாடி நகர்ந்து வந்தான்..

அவன் முன்னாடி வந்ததும், நான் ஆட்டோமேட்டிக்கா லேசப் பின்னாடி நகர்ந்தேன்.

என் முதுகு அந்த லிஃப்ட்டோட பின்னாடி இருந்த கண்ணாடியில லேசாப் பட்டுச்சு.

அவனோட கண்கள் என்னோட கண்களப் பாத்துட்டு, அப்புறம் ரொம்ப மெதுவா கீழ எறங்குச்சு.

அவனோட பார்வை நேராப் போய் என்னோட உதடுகள் மேல லாக் ஆச்சு.

என் உதடுகள் இன்னும் லேசா வீங்கிப் போயிருக்குனு அவனுக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சது.

நேத்து ராத்திரி இந்த உதட்ட வெச்சுத் தான் அவனுக்கு நான் அவ்ளோ பெரிய சொர்க்கத்தைக் காட்டுனேன்.

அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னிய என் வாய்க்குள்ள வாங்குன அதே உதடு இது.

அவன் அவ்ளோ வெறியாச் சப்பி வீங்க வெச்ச அதே உதடு.

அதை அவன் இப்போ அவ்ளோ ரசனையா உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் பார்வை என் உதட்டுல பட்ட அந்த செகண்ட், என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ ஒரு பிசுபிசுப்பு வந்துச்சு.

எனக்குக் கீழ ஏதோ ஒரு ஒரு ஃபீல்.

என் புண்டை இதழ்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா லேசாத் தொறந்துக்குச்சு.

அதைப் பாத்துக்கிட்டே அவன் முனகுனான்.

"இன்னொரு தடவ டபுள் செக் பண்ணனும்... கரெக்ட்டா இருக்கானு பாக்க..."

அவன் குரல் போதையா, என்னைய ஏதோ மயக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவன் சொல்றதோட அர்த்தம் எனக்கு அவ்ளோ தெள்ளத் தெளிவாப் புரிஞ்சுது.

அவன் மாடிக்கு டேங்க்-அ செக் பண்ணப் போகல.

என்னையச் செக் பண்ணத் தான் இப்புடிப் பொய் சொல்லிட்டு என் கூடவே லிஃப்ட்ல வர்றான்னு என் நரம்புகளுக்குப் புரிஞ்சிடுச்சு.

என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரிச் சிலிர்த்து அடங்குச்சு.

நான் எந்த பதிலும் சொல்லாம, என் கண்களாலேயே அவன ஆசையாப் பாத்தேன்.

என் வாய் வார்த்தைகள் வரல, என் தொண்டை வறண்டு போயிடுச்சு.

என் உதட்டை லேசாப் பற்களால கவ்விக்கிட்டு "ம்ம்ம்..." னு மட்டும் முனகினேன்.

என் முனகல்ல ஒரு சம்மதம், ஒரு தவிப்பு ஒழிஞ்சு இருந்துச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் அப்புடியே அந்தச் சின்ன லிஃப்ட்க்குள்ள ஒருத்தர ஒருத்தர் உத்துப் பாத்துக்கிட்டு நின்னோம்.

வெளிய லாபில இருந்த வெளிச்சம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா மறைய ஆரம்பிச்சுது.

அந்த லிஃப்ட் கதவுகள் ரொம்ப மெதுவா எங்க ரெண்டு பேரையும் உள்ள வெச்சுச் சாத்திக்கிச்சு.

[Shajith]

[Deepika2021]

Slow, charming storytelling; Pavi Prakash's visuals are excellent.

[Shajith]

“ஒரு பெண்ணின் உடம்பு தப்பை மறைக்கலாம்… ஆனா அவள் மனசு அனுபவிச்ச உணர்ச்சியை மறைக்க முடியாது” — இந்த இரண்டு எபிசோடும் அதையே ரொம்ப ஆழமா உணர வச்சது யாழினி ராம் ..
பவித்ரா பாத்ரூம்ல நிக்குற அந்த சீன்ல இருந்து, கண்ணாடி முன்னாடி தன்னையே பார்த்துக்கிட்டு “நான் பழைய பவித்ரா இல்ல”ன்னு உணருற அந்த நிமிஷம் வரை… ஒவ்வொரு வரியும் வெறும் காமமா இல்ல, ஒரு பெண்ணோட உள்ளுணர்ச்சி, அடக்கி வச்ச ஏக்கம், கவனிக்கப்படாத தனிமை — இதெல்லாம் சேர்ந்து கொதிச்ச உணர்ச்சியா இருந்துச்சு.
“அடக்கி வைத்த நெருப்பு தான் அதிகமா எரியும்”ன்னு சொல்வாங்க… அதுக்கு உயிர் கொடுத்த மாதிரி இருந்தது இந்த எபிசோடு.
கார்த்திக்கோட அலட்சியம் ஒரு பக்கம்… பிரகாஷ், ராஜ் குடுத்த அந்த கவனம் இன்னொரு பக்கம்… அந்த contrast-ஐ நீங்க எழுதுன விதம் செம்ம. ஒரு பெண் தப்பை justify பண்ணிக்கிற மாதிரி இல்ல, அவள் ஏன் அந்த நிலைக்கு தள்ளப்பட்டாள்னு வாசகனே யோசிக்க வைக்கிறீங்க.
அதிலும் அந்த bathroom scene…
உடம்புல ஒட்டியிருக்கும் வாசம், கண்ணாடியில தெரியும் marks, shower கீழ நின்னு பழைய இரவை நினைச்சுக்குறது… இந்த detailing-ல தான் நீங்க வேற லெவல் யாழினி ராம். படிக்கிறவங்க scene-ஐ படிக்கல… அப்படியே வாழ்ற மாதிரி feel ஆகுது. 
“காதல் பேசாத இடத்தில் காமம் கத்திக்கிட்டு பேசும்”ன்னு ஒரு வரி இருக்கு… அதுக்கு உயிரோட எடுத்துக்காட்டு இந்த episode.
பவித்ரா guilt-ல இல்ல… power-ல இருக்கா. அது தான் இந்த character-ஐ சாதாரண affair character-ஆ இல்லாம dangerous-aa beautiful-aa மாற்றுது.
அதிலும் கடைசில ஹை-நெக் சுடிதார் போட்டுக்கிட்டு, வெளிய உலகத்துக்கு “நல்ல குடும்பப் பெண்” மாதிரி நடக்குற scene… uff! 
“வெளியே புனிதம்… உள்ளே புயல்”ன்னு சொல்லுற மாதிரி இருந்துச்சு.
ஒரு விஷயம் சொல்லணும் …
இந்த episode முழுக்க full explicit lines இருந்தாலும், எங்கயும் cheap feel வரல. அதுதான் உங்க writing strength. காமத்தை எழுதுறது easy… ஆனா காமத்துக்குள்ள emotion, loneliness, thrill, dominance, feminine awakening இதெல்லாம் கலந்து எழுதுறது ரொம்ப கஷ்டம். நீங்க அத பண்ணுறீங்க.
“பசித்தவனுக்கு உணவு கிடைத்த சந்தோஷம் எப்படி இருக்குமோ…
அன்புக்காக பட்டினி கிடந்தவளுக்கு கவனம் கிடைத்ததும் அப்படிதான் இருக்கும்” — இதை இந்த episode படிக்கும்போது ரொம்ப feel பண்ணேன்.
181-182 literally ஒரு slow poison மாதிரி.
படிச்ச பிறகும் scenes mind-ல இருந்து போகல.
Especially அந்த mirror realization scene… அது semma writing. 
யாழினி ராம் ...
நீங்க கதை எழுதல… வாசகனோட மனசுக்குள்ள characters-ஐ உயிரோட நடக்க வைக்கிறீங்க. Waiting for next episode. 

[Shajith]

“அவள் இதயத்தின் மொழி” — 181 & 182

அவள்…
ஒரு சாதாரண குடும்பப் பெண் இல்லை,
அடக்கி வைக்கப்பட்ட
காமத்தின் மூச்சு.

பவித்ரா…
அவள் உடம்பில் இன்னும் உலராமல் இருந்தது
ஒரு இரவின் ரகசியம்.
அவள் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னது
தன்னைக் காண அல்ல…
தன்னுள் பிறந்த
புது பெண்ணை ரசிக்க.

“காமம் ஒருமுறை விழித்தால்
அது வெட்கத்தைக் கூட போர்வையாக்கி தூங்க வைக்கும்…”
அதுக்கே உயிர் கொடுத்த மாதிரி இருந்தாள் அவள்.

ஷவர் தண்ணி
உடம்பில் ஒட்டிய வாசத்தை கழுவிச்சு…
ஆனா
அவள் நரம்பில் ஒட்டியிருந்த
பிரகாஷின் ஸ்பரிசத்தை
அந்தத் தண்ணியால கூட கழுவ முடியல.

அவள் கழுத்தில் இருந்த
அந்த லவ் பைட்ஸ் —
அது வெறும் அடையாளம் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின்
அடக்கி வைக்கப்பட்ட காமம்
முதல் தடவையா சத்தமா கத்திய தடயம்.

“பசித்த உடம்புக்கு உணவு கிடைத்தால் அமைதி வரும்…
பட்டினி கிடந்த காமத்துக்கு தொடுதல் கிடைத்தால் பெண் மாறிடுவாள்…”

அந்த மாற்றம்தான்
இந்த இரண்டு எபிசோட்ல
ஒவ்வொரு வரியிலும் எரிஞ்சது.

கார்த்திக் பக்கத்தில் தூங்கினாலும்,
அவள் மூச்சுக்குள்ள இருந்தது
பிரகாஷின் வாசம்.

வெளியே —
ஹை நெக் சுடிதாரில்
அடக்கமான மனைவி.

ஆனா…
அந்த துணிக்குக் கீழே
இன்னும் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது
ஒரு முரட்டான இரவின் நினைவு.

“காமம் மறைக்க தெரிந்த பெண்,
கண்களாலேயே பாவம் செய்ய கற்றுக்கொள்வாள்…”

பவித்ரா அப்படித்தான் நின்னாள்.
குற்ற உணர்ச்சியில்லாமல்…
கர்வத்தோடு.

அவள் உடம்பை
ஒருவன் ரசித்தான்…
அவள் தவிப்பை
ஒருவன் புரிந்தான்…
அந்த ஒரு இரவு,
அவளை
‘மனைவி’லிருந்து
‘பெண்’ஆக மாற்றிச்சு.

பிரகாஷ்…
அவன் கைகள்
அவள் தேகத்தை மட்டும் தொடல.
பல வருடமா பூட்டியிருந்த
அவள் காமத்தின் கதவைத் திறந்தது.

“சில பெண்கள்
முத்தத்தால் காதலிக்க மாட்டாங்க…
ஆனா
கவனிக்கிற பார்வையாலேயே
காமத்துக்கு அடிமையாவாங்க…”

அந்த பார்வையில்தான்
பவித்ரா உருகினாள்.

இந்த இரண்டு எபிசோடும்
வெறும் காமம் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின்
அடக்கப்பட்ட ஏக்கத்துக்கு
கிடைத்த விடுதலை.

படிக்கும்போது
வார்த்தைகள் தெரியல…
உடம்பே சூடேறுது.
காட்சிகள் தெரியல…
மூச்சே கனக்குது.

“அவள் இதயத்தின் மொழி”
இங்கிருந்து
இதயம் பேசல…
காமம்தான் பேசுது...

—
கதை ஆசிரியர்
யாழினி ராம் அவர்களுக்கு நன்றி. ..

[Arul Pragasam]

Super sago
Will the current go again and lift stop for one hour allowing they kiss like new found lovers. She can watch everything in mirror. Prakash can call pavi only when they are in bed otherwise only madam.

[Vasanthan]

Wonderful. She should give a quick blowjob and come back home and kiss her husband with same lips. Anyways that useless will not find the smell or taste. Pavitra has turned bold now. She should slowly humiliate her husband and it would give her more thrills and happiness than fucking with another man.

[Periyapoolan]

Potta payyanukku chicken onnu than kedu. Ennamo saptutu pondattiye othu kilichruvan. Pavitra should give cooked chicken to prakash and give palaya sadham to purusan saying chicken nalla illa nu.

[olumannan]

Potta payyanukku chicken onnu than kedu. Ennamo saptutu pondattiye othu kilichruvan. Pavitra should give cooked chicken to prakash and give palaya sadham to purusan saying chicken nalla illa nu.

That was a good one 

[olumannan]

Veetula irukka kuppaya thooki potudalam aana manasula udambula iruppadha

[Jayam Ramana]

Very good

[Thangaraasu]

Miga arumai

[Chellapandiapple]

i love pavithra

[Thalaidhoni]

Marvelous updates

[Thamizh13]

Update vera level thalaiva padikka padikka veriya agudhu

[zacks]

நண்பர்களோ,

எழுத்தரின் கற்பனை திறனையும் எழுத்து ஆற்றலையும் மற்றும் நமக்காக அவர் தனது நேரத்தை செலவு செய்து கதையை மிக அழகாக நகர்த்தி கொண்டு இருக்கிறார் அவரின் திறமைக்கு தயவு செய்து மதிப்பு கொடுக்கவும்.......நன்றி

[news.doctor123]

அருமை நண்பா!

எப்போது கார்த்திக் அந்த புண்டையை நக்குவான் ,அதற்கு அடிமாய் ஆவான் ?