Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Antony anto]

நன்பா



படம் ஒன்று பார்கிறோம்

அதன் போக்கை தீர்மானிப்பது

அதன் இயக்குநர்



அதன்படி இதற்கான நியாமான

சூழ்நிலை யில் பவியின் கதாபாத்திரம்

நிதானமாக கொண்டு செல்வதால்



படிக்கும் போது இவ்வளவு அருமையாக

உள்ளது

இதே தளத்தில் 1000த்திற்கு மேல் கதைகள்

உள்ளது
அவை விரைவில் உச்சம் பெற்று விட்டது

ஆனால் இது முற்றிலும் வேறு திரும்ப திரும்ப
படித்து திரும்ப திரும்ப உச்சம் அடையும் கதை
அதன் போக்கு சரிதான்

[Shajith]

நன்பா



படம் ஒன்று பார்கிறோம்

அதன் போக்கை தீர்மானிப்பது

அதன் இயக்குநர்



அதன்படி இதற்கான நியாமான

சூழ்நிலை யில் பவியின் கதாபாத்திரம்

நிதானமாக கொண்டு செல்வதால்



படிக்கும் போது இவ்வளவு அருமையாக

உள்ளது

இதே தளத்தில் 1000த்திற்கு மேல் கதைகள்

உள்ளது
அவை விரைவில் உச்சம் பெற்று விட்டது

ஆனால் இது முற்றிலும் வேறு திரும்ப திரும்ப
படித்து திரும்ப திரும்ப உச்சம் அடையும் கதை
அதன் போக்கு சரிதான்

நண்பரே,
முதல்ல ஒரு விஷயம் தெளிவா சொல்லிக்கிறேன்…
நான் கதாசிரியரை குறை சொல்ல வரல. அந்த எழுத்து நடை, அந்த உணர்ச்சி, அந்த காம மனநிலையை இவ்வளவு டீப்பா எழுதுறது சாதாரண விஷயம் இல்லன்னு எனக்கும் நல்லாவே தெரியும்.

“கடலை தாண்டிப் போனவனுக்குத்தான் அலை உயரம் தெரியும்”ன்னு சொல்வாங்க…
அந்த மாதிரி இந்த கதையை ஆரம்பத்திலிருந்து படிச்சவனுக்குத்தான் இதோட ஆழமும் புரியும்.

நீங்க சொன்னது சரி — ஆயிரம் கதைகள்ல இது தனியா நிக்குற கதை.
அதனால்தான் நானும் இவ்வளவு நீளமா மனசார கருத்து சொல்றேன்.

ஆனா நண்பரே…
“அன்பு இருக்கும் இடத்துலதான் எதிர்பார்ப்பும் அதிகமா இருக்கும்.”
நான் சொல்றது வெறுப்புல வந்த வார்த்தை இல்ல.
ரொம்ப பிடிச்ச கதையோட மேல வந்த ஆதங்கம்.

ஒரே உணர்ச்சி வட்டத்துல நீண்டநாள் சுத்தும்போது, அந்த கதையை தினமும் காத்திருந்து படிக்கிற பழைய வாசகனுக்குள்ள ஒரு சின்ன சோர்வு வருது. அதைத்தான் நான் சொன்னேன்.

அதுக்காக கதையின் தரம் குறைஞ்சுருச்சுன்னு நான் எங்கயும் சொல்லல.
இன்னும் இப்போவும் அப்டேட் வந்த உடனே ஓடி வந்து படிக்க வைக்கிற சக்தி இந்த கதைக்கு இருக்கு.
அதுவே யாழினி ராம் அவர்களோட வெற்றி.

“நல்ல மண்வாசனை இருக்கும் நிலத்துலதான் மீண்டும் விதை போட ஆசை வரும்”ன்னு சொல்வாங்க…
அதுபோல இந்த கதையில இன்னும் புதிய திருப்பங்களும், புதிய நகர்வுகளும் வந்தா — இந்த கதை இன்னும் பெரிய உயரம் போகும்னு நம்புற வாசகர்தான் நான்.

அதனால் தயவுசெய்து என் கருத்தை தவறாக எடுத்துக்காதீங்க நண்பரே.
நான் விமர்சிக்க வரல…
மனசார ரசிச்ச ஒரு வாசகரோட உணர்ச்சியைத்தான் பகிர்ந்தேன்.

[Nesamanikumar]

Awesome. Pavi should get pregnant with prakash child and punish her husband and make him father of another man children

[opheliyaa]

Good update

[fuckandforget]

Superb

[Rangabaashyam]

Pavitra should run away with prakash and marry him for good sex daily. It is the reason she is hating her husband.prakah will worship her beauty for life.

[madhus369]

Awesome. இப்படியே தொடர்ந்து எழுதுங்க. உங்க நடையை பார்த்து ரசிக்க பல பேர் இங்க வராங்க. இதே போல தொடரவும்.

அது சரி.... பிரகாஷுக்கு, பவித்ராவின் குண்டியில் இஷ்டமே இல்லயா? அங்க போகவே மாட்டேங்கறானே? பின்னால இருந்து பண்ண ராஜுக்கும் ஆசை இல்லையா?

[Ananthukutty]

Pavitra should run away with prakash and marry him for good sex daily. It is the reason she is hating her husband.prakah will worship her beauty for life.

Rightly said 
What is the point in living with potta purusan like this

[Fucko]

நல்லா இருக்கு ஆனா தப்பா இருக்கு
அப்போ குடும்பத்துக்காக உழைப்பவன் எல்லாம் ஆண்மையற்றவன்
மன்மத லீலை வென்ற எவரும் இல்லை
ஆனால் ஒரு பெண்ணை திருப்தி படுத்த இரண்டு இன்ச் போதும்

இந்தக் கதையின் கேரக்டர் பிரியாணி
பிரியாணி மட்டுமே கணவனை விடுங்கள் குழந்தையை கொலை செய்ய தூண்டும் அதை எனக்கு நினைவுபடுத்துகிறது
இந்தக் கதையின் ஆசிரியர் கணவன் மனைவி இருவரும் சேர்ந்து எழுதும் கதை இது
ஒரு பெண்ணே ஒரு பெண்ணை இழிவுபடுத்தும் கதையை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது
இதற்குப் பதில் நீங்கள் மாற்றுக் கருத்து தெரிவிக்கும் போது நான் அதற்கு பதில் அளிக்கிறேன்
: ?

[Shajith]

நல்லா இருக்கு  ஆனா தப்பா இருக்கு
அப்போ குடும்பத்துக்காக உழைப்பவன் எல்லாம் ஆண்மையற்றவன்
மன்மத லீலை வென்ற எவரும் இல்லை
ஆனால் ஒரு பெண்ணை திருப்தி படுத்த இரண்டு இன்ச் போதும்

இந்தக் கதையின் கேரக்டர் பிரியாணி
பிரியாணி மட்டுமே கணவனை விடுங்கள் குழந்தையை கொலை செய்ய தூண்டும் அதை எனக்கு நினைவுபடுத்துகிறது
இந்தக் கதையின் ஆசிரியர் கணவன் மனைவி இருவரும் சேர்ந்து எழுதும் கதை இது
ஒரு பெண்ணே ஒரு பெண்ணை இழிவுபடுத்தும் கதையை  ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது
இதற்குப் பதில் நீங்கள் மாற்றுக் கருத்து தெரிவிக்கும் போது நான் அதற்கு பதில் அளிக்கிறேன்
: ?

 நண்பரே,
முதல்ல ஒரு விஷயம் தெளிவா புரிஞ்சுக்கணும்.

“கண்ணாடி கெட்டதுன்னா காட்சி கெட்டதில்லை”ன்னு சொல்வாங்க… அதே மாதிரி ஒரு கதை எப்படி எழுதப்படுதுன்னு விட, அதை எப்படி வாசிக்கிறோம் என்பதுதான் முக்கியம்.

இந்த “அவள் இதயத்தின் மொழி” என்பது ஒரு கற்பனை கதை தான். ஆரம்பத்திலேயே இது fiction, imaginationன்னு தெளிவா சொல்லப்பட்டிருக்கு.

“கற்பனைக்குள்ள கால் வச்சா கற்பனை விதிகளையும் ஏத்துக்கணும்”ன்னு ஒரு பழமொழி மாதிரி சொல்வாங்க.
அதே மாதிரி, இது உண்மை வாழ்க்கை சம்பவம்னு யாரும் சொல்லல.

ஒருத்தருக்கு பிடிக்கும், ஒருத்தருக்கு பிடிக்காது — அது அவரவர் விருப்பம்.
ஆனா பிடிக்கலன்னா அதை விட்டு போகலாம்; கதைக்குள்ள போய் தன்னோட கருத்தை கட்டாயப்படுத்துறது சரி இல்ல.

“கடல் எல்லாருக்கும் ஒரே மாதிரி நீர் கொடுக்கும்; ஆனா எல்லாரும் அதுல நீந்த முடியாது”ன்னு சொல்வாங்க.
அதே மாதிரி, இந்தக் கதையும் எல்லாருக்கும் பிடிக்கணும்னு அவசியம் இல்ல.

கதாசிரியருக்கு அவரோட கற்பனை, அவரோட எழுத்து சுதந்திரம் இருக்கு.
அதுல வெளியில் இருந்து விதி போட முடியாது.

“மரம் நிழல் கொடுக்கும்; ஆனா அந்த நிழல்ல நிற்கணுமா இல்லையா என்பது நம்ம முடிவு”ன்னு சொல்வாங்க.
அதே மாதிரி, இந்தக் கதையை படிக்கணுமா வேண்டாமா என்பது வாசகரோட தேர்வு.

அதனால் தயவுசெய்து, கதை எழுதுற சுதந்திரத்தையும், கற்பனை உலகத்தையும் மதிச்சு பாருங்க நண்பரே. ?

[Shajith]

நல்லா இருக்கு  ஆனா தப்பா இருக்கு
அப்போ குடும்பத்துக்காக உழைப்பவன் எல்லாம் ஆண்மையற்றவன்
மன்மத லீலை வென்ற எவரும் இல்லை
ஆனால் ஒரு பெண்ணை திருப்தி படுத்த இரண்டு இன்ச் போதும்

இந்தக் கதையின் கேரக்டர் பிரியாணி
பிரியாணி மட்டுமே கணவனை விடுங்கள் குழந்தையை கொலை செய்ய தூண்டும் அதை எனக்கு நினைவுபடுத்துகிறது
இந்தக் கதையின் ஆசிரியர் கணவன் மனைவி இருவரும் சேர்ந்து எழுதும் கதை இது
ஒரு பெண்ணே ஒரு பெண்ணை இழிவுபடுத்தும் கதையை  ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது
இதற்குப் பதில் நீங்கள் மாற்றுக் கருத்து தெரிவிக்கும் போது நான் அதற்கு பதில் அளிக்கிறேன்
: ?

“அன்புள்ள வாசகர்களுக்கு ஒரு சிறிய வேண்டுகோள்… ‘அரைவேதம் அறியாமல் ஆர்ப்பரிக்காதே’ன்னு சொல்வாங்க. ஒரு கதையை நாலு லைன், அல்லது இடையில ஒரு எபிசோடு மட்டும் பார்த்து முழு கதையையும் மதிப்பிடுவது சரியான அணுகுமுறை அல்ல.
‘கல் தூசி கண்டால் கல் முழுவதும் மதிப்பிட முடியாது’ன்னு பழமொழி சொல்லும் போல, ஒரு படைப்பை முழுமையாக வாசித்த பிறகே அதன் கருத்தையும் பயணத்தையும் புரிந்து கொள்ள முடியும். “அளவுக்கு மீறினால் அமுதமும் நஞ்சு”ன்னு சொல்வாங்க… அதே மாதிரி, அவசரமாக கருத்து சொல்வதும் தவறான புரிதலை உருவாக்கும்.
‘கதை என்பது ஒரு கற்பனை உலகம்’ என்பதை முதலில் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இது யாருடைய நிஜ வாழ்க்கையையும் பிரதிபலிப்பதில்லை; எழுத்தாளரின் கற்பனை, எழுத்து நடை, கதையின் போக்கு—all are creative expression.
பிடித்தால் முழுமையாக வாசிக்கலாம், பிடிக்கவில்லை என்றால் அமைதியாக விலகலாம். ஆனால் கதையின் பயணத்தை முழுமையாக அறியாமல் அவசர விமர்சனம் செய்வது சரியான வாசிப்பு அணுகுமுறை அல்ல.
‘சொல்லும் முன் சிந்தி’ன்னு பெரியவர்கள் சொன்னது போல, ஒரு கதையை முழுமையாக படித்து பிறகே கருத்து சொல்லுவது நல்லது.
எழுத்தாளரின் உழைப்பையும், கற்பனையையும் மதிக்கலாம் என்பதே வாசகரின் அடிப்படை பண்பு.”

[Chitrarassu]

Whether karthik works hard and earn money or not. He is a failure in bed. No woman would like a man like this. The child born is just fluke. The born child will also be a potta like Karthik. After he marres prakash need to fuck pavi marumagal also. In case pavi mamiyar visit the house, pavi should ask her lover to fuck her also as karthik father will also be a potta. Ha ha.. prakash will be lucky bastard. Pavitra got the best orgasm and happiness only through prakash. She should thank him by carrying his child and make him proud. A man happiest moment is hearing he has fathered a child. Pavi should give that. It is the best thank you gift and her best lifelong memory of the man that gave the happiness.

[venkygeethu]

அவள் இதயத்தின் மொழி கதாசிரியர், மதிப்பிற்குரிய யாழிணி ராம் அவர்களுக்கு…

“ஒரே இடத்தில் நின்ற நீர் கூட, ஒரு நாளைக்கு பிறகு சலிப்பைத் தரும்…”ன்னு பெரியவர்கள் சொல்லுவாங்க.
அதே மாதிரி கதையிலும் ஒரே உணர்ச்சி, ஒரே சுழற்சி, ஒரே முடிவில்லாத தடுமாற்றம் தொடர்ந்து வந்துகிட்டே இருந்தா, வாசகர்களோட மனசும் ஒரு கட்டத்துக்கு மேல சோர்வடையும் கதாசிரியரே.

இந்தக் கமெண்ட் ஒரு குறை சொல்லுற நோக்கத்துல எழுதப்படல.
இந்த “அவள் இதயத்தின் மொழி” கதையை முதல் எபிசோட்ல இருந்து இப்போ வரைக்கும் உயிரோட வாசிச்ச ஒரு உண்மையான வாசகரோட மனசுல இருந்து வர்ற வார்த்தைதான் இது.

உங்க எழுத்து நடை பற்றி நான் எப்போதும் பெருமையாத்தான் பேசுவேன்.
ஒரு பெண்ணோட மனசுக்குள்ள நடக்கிற காமத் தடுமாற்றத்தையும், உடம்போட போராட்டத்தையும், பயத்தையும், ஆசையையும்…
அதை இவ்வளவு நுணுக்கமா, உயிரோட எழுதுற திறமை எல்லாருக்கும் வராது.

அதனால்தான் இந்த வெப்சைட்டுல நான் இவ்வளவு நாளா தொடர்ந்து படிக்கிற ஒரே கதை இதுதான்.

ஆனா கதாசிரியரே…
இப்போ கதையோட போக்கு மட்டும் என்னமோ ஒரே வட்டத்துக்குள்ள சுத்திக்கிட்டே இருக்கிற மாதிரி தோணுது.

ராஜ்…
பிரகாஷ்…
பவித்ரா…

இந்த மூணு பேரோட உணர்ச்சி சுழற்சிக்குள்ளே கதை திரும்பத் திரும்ப நிக்கிற மாதிரி இருக்கு.

பவித்ராவுக்கு உணர்ச்சி வரும்…
அவள் தடுமாறுவாள்…
குடும்பம், கணவர், குழந்தை, சமூகம் எல்லாத்தையும் நினைப்பாள்…
அதுக்கப்புறம் அந்த விஷயம் அப்படியே பாதியில நின்னுரும்.

திரும்ப வேறொரு சூழ்நிலை…
திரும்ப அதே மயக்கம்…
திரும்ப அதே பயம்…
திரும்ப அதே நிறுத்தம்…

இப்படி நூற்றி எண்பது எபிசோட்க்கு மேல போயிட்டிருக்குது கதாசிரியரே.

“சுற்றி சுற்றி வந்த காற்று கூட, ஒருநாள் திசை மாறணும்…”

அதே மாதிரி கதையும் ஒரு கட்டத்துக்கு மேல நகரணும்னு வாசகர்கள் எதிர்பார்ப்பாங்க.

நீங்க முன்னாடி சொன்னீங்க —
“இன்னும் கொஞ்சம் எபிசோட்ல எல்லாம் நார்மலாகிடும்…”ன்னு.
ஆனா அந்த “கொஞ்சம்”ன்னு சொன்னதுக்குள்ளேயே ஐம்பது எபிசோடு கடந்து போயிடுச்சு.

“முளைத்த செடி வளரணும்…
அதே மண்ணில நிக்கக்கூடாது…”

இந்தக் கதைக்கும் அது பொருந்தும்னு தோணுது கதாசிரியரே.

நான் திரும்பவும் ஒரு விஷயம் தெளிவா சொல்லிக்கிறேன் —
உங்களை குறை சொல்லணும்னு இல்ல.
உங்க கற்பனைக்குள்ள தலையிடணும்னும் இல்ல.
எழுதுறது முழுக்க முழுக்க கதாசிரியரோட உரிமை.

ஆனா இந்தக் கதையை மனசார நேசிச்ச ஒரு வாசகரா, இந்த உணர்வை சொல்லணும் போல இருந்தது.

புதியா படிக்கிறவர்களுக்கு இந்த உணர்ச்சி சுழற்சி இன்ட்ரெஸ்ட்டா இருக்கலாம்.
ஆனா முதல் எபிசோட்ல இருந்து படிச்சவங்களுக்கு, கதை எங்கே போயிட்டு எங்கே வந்தாலும் திரும்ப அதே இடத்துல நிக்கிற மாதிரி தோணுது.

“அடிக்கடி ஒரே பாடல் கேட்டாலும், ஒரு நேரத்துக்கு பிறகு காதுக்கு சோர்வு வரும்…”

அதே மாதிரி, ஒவ்வொரு தடவையும் கதை உச்சத்துக்கு போய் அப்படியே டிராப் ஆகுறது, வாசகர்களோட எதிர்பார்ப்பையும் மெதுவா சோர்வடைய வைக்குது.

இந்தக் கதையில முக்கியமான விஷயம் என்னன்னா —
பவித்ராவுக்கு அவளோட கணவர் கார்த்திக்கிட்ட கிடைக்காத காம உணர்ச்சி, ராஜ்கிட்டயும் பிரகாஷ்கிட்டயும் கிடைக்குது.
ஆனா அந்த உணர்ச்சிகள் ஒவ்வொரு தடவையும் மேலோட்டமா வந்து நின்னுடுது.

தடவுதல்…
தழுவுதல்…
மயக்கம்…
பயம்…

இதோட முடிஞ்சிடுது.

ஒரு கட்டத்துக்கு மேல கதை நகரும்னு எதிர்பார்க்குற வாசகர்களுக்கு, அது திரும்பத் திரும்ப பாதியில நின்னுடுற மாதிரி தோணுது கதாசிரியரே.

“பாதி வழியில் நின்ற பயணம், மனசுக்குத்தான் அதிக சோர்வு தரும்…”

ஆனா இந்த எல்லாத்தையும் தாண்டி நான் ஒரு விஷயம் மட்டும் மறுக்க மாட்டேன் —
உங்க எழுத்து இன்னும் என்னை இந்தக் கதையை விடாம படிக்க வைக்குது.
அதுதான் உங்க மிகப்பெரிய வெற்றி.

எவ்வளவு விமர்சனம் இருந்தாலும், உங்க எழுத்து நடைக்கு என்னோட மரியாதை எப்போதும் குறையாது.
அதனால்தான் இந்த நீளமான கமெண்ட் கூட எழுதணும்னு தோணுச்சு.

இந்தக் கமெண்ட்ல ஏதாவது வார்த்தை உங்களுக்கு வருத்தம் கொடுத்திருந்தா, அதுக்கு மனசார மன்னிப்பு கேட்டுக்கிறேன்.
ஆனா இந்த விமர்சனம் வெறுப்பால வந்தது இல்ல…
இந்தக் கதையை அதிகமா நேசிச்சதால வந்தது மட்டும் உண்மை கதாசிரியரே.”

Please dont give negative comments and stop the author I you like the way you mentioned the you might start your own story as you wish

[venkygeethu]

நல்லா இருக்கு  ஆனா தப்பா இருக்கு
அப்போ குடும்பத்துக்காக உழைப்பவன் எல்லாம் ஆண்மையற்றவன்
மன்மத லீலை வென்ற எவரும் இல்லை
ஆனால் ஒரு பெண்ணை திருப்தி படுத்த இரண்டு இன்ச் போதும்

இந்தக் கதையின் கேரக்டர் பிரியாணி
பிரியாணி மட்டுமே கணவனை விடுங்கள் குழந்தையை கொலை செய்ய தூண்டும் அதை எனக்கு நினைவுபடுத்துகிறது
இந்தக் கதையின் ஆசிரியர் கணவன் மனைவி இருவரும் சேர்ந்து எழுதும் கதை இது
ஒரு பெண்ணே ஒரு பெண்ணை இழிவுபடுத்தும் கதையை  ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது
இதற்குப் பதில் நீங்கள் மாற்றுக் கருத்து தெரிவிக்கும் போது நான் அதற்கு பதில் அளிக்கிறேன்
: ?

யோவ் உனக்கு புடிக்கலைனா போயிடு சும்மா நல்ல எழுதிட்டு இருந்த கதையாசிரியரை கடுப்பேத்தி கதையை நிப்பாட்ட வைக்கிறேதே ஒரு கும்பல் உன்னை போல இருக்கு புடிக்கலைனா படிக்காதே இல்லை உனக்கு புடிச்ச மாதிரி நீயே எழுது

[veeravaibhav]

Pavitra is now unofficial slut of Raj and Prakash.

She will be fucked by Raj in the morning after her useless husband go to office. Her morning shift will complete with that.

She will sleep for few hours and get ready to fuck with prakash till her husband returns.

Her pussy will be busy leaking throughout the day and night

It is going to be interesting read for readers and marathon fuck for pavitra.

Excellent narration

[Krishna Grace]

நல்லா இருக்கு  ஆனா தப்பா இருக்கு
அப்போ குடும்பத்துக்காக உழைப்பவன் எல்லாம் ஆண்மையற்றவன்
மன்மத லீலை வென்ற எவரும் இல்லை
ஆனால் ஒரு பெண்ணை திருப்தி படுத்த இரண்டு இன்ச் போதும்

இந்தக் கதையின் கேரக்டர் பிரியாணி
பிரியாணி மட்டுமே கணவனை விடுங்கள் குழந்தையை கொலை செய்ய தூண்டும் அதை எனக்கு நினைவுபடுத்துகிறது
இந்தக் கதையின் ஆசிரியர் கணவன் மனைவி இருவரும் சேர்ந்து எழுதும் கதை இது
ஒரு பெண்ணே ஒரு பெண்ணை இழிவுபடுத்தும் கதையை  ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது
இதற்குப் பதில் நீங்கள் மாற்றுக் கருத்து தெரிவிக்கும் போது நான் அதற்கு பதில் அளிக்கிறேன்
: ?

கதையை கதையாக மட்டும் பார்க்க வேண்டும் என்று தாழ்மையுடன் கேட்டுக்கொள்கிறேன்.. தயவுசெய்து இம்மாதிரி கமெண்ட்டுகளை போட்டு கதையை பாதியில் நிறுத்தும்படி செய்து விடாதீர்கள்.. உங்களுக்கு பின்பாய்ண்டாக எல்லாமும் சரியாக இருக்க வேண்டுமென்றாள் கிரிஷ்டோஃபர் நோலன் படத்தை போய் பார்க்குமாறு தாழ்மையுடன் கூறிக்கொள்கிறேன்.. 

உங்கள் லாஜிக் மற்றும் உண்மைத்தன்மையை அப்படத்தை பார்த்து பூர்த்தி செய்து கொள்ளுங்கள் நண்பரே..

[Shajith]

Please dont give negative comments and stop the author I you like the way you mentioned the you might start your own story as you wish

“நண்பரே, முதல்ல ஒரு விஷயம் தெளிவாக புரிஞ்சிக்குங்க…
நான் எந்த இடத்துலயும் ‘இப்படி தான் கதை எழுதணும்’ன்னு கதாசிரியரை நிர்பந்தப்படுத்தவே இல்ல. ‘கேட்டவன் கேள்விக்காரன், சொன்னவன் சொற்போகன்’ன்னு பழமொழி இருக்கு. நான் ஒரு வாசகராக என்னோட கருத்தை மட்டும் தான் பகிர்ந்தேன்.

இந்த கதையை நான் நேற்று வந்து நாலு லைன் படிச்சுட்டு கமெண்ட் போடுறவன் கிடையாது. ஃபர்ஸ்ட்டு எபிசோடுலேருந்து தொடர்ந்து படிச்சுட்டு வர்ற வாசகன். அதனால தான் கதையின் போக்கு எங்கே திரும்ப திரும்ப வருது, எந்த இடத்துல அதே உணர்ச்சி மீண்டும் மீண்டும் சுற்றுது என்பதைக் குறிப்பிட்டேன்.

நான் எங்கயாவது ‘கதை மோசம்’, ‘எழுதாதீங்க’, ‘நிறுத்துங்க’ன்னு சொன்னேனா? இல்ல.
மாறாக, கதாசிரியரின் எழுத்து நடை, கற்பனை, டீடெய்லிங்—all those things நான் பல தடவை பாராட்டி இருக்கேன். அதை படிச்சவர்களுக்கு நல்லாவே தெரியும்.

ஆனா ‘ஒரே கல்லை எத்தனை தடவை உருட்டினாலும் அதே இடத்துல தான் நிக்கும்’ன்னு சொல்வாங்க. அதே மாதிரி, பவி–ராஜ்–பிரகாஷ் emotional cycle திரும்ப திரும்ப வந்து drop ஆகுறதுதான் என் point. அது ஒரு வாசகரோட observation. அதைக் கருத்தா எடுத்துக்கணுமா வேண்டாமா என்பது முழுக்க கதாசிரியரின் விருப்பம்.

இன்னொரு விஷயம்…
‘முடிஞ்சா நீங்களே ஒரு கதை எழுதுங்க’ன்னு சொல்வது சரியான பதில் இல்ல நண்பரே. ஒரு சினிமா பார்க்கிறவன் director ஆகணும்னு அவசியம் இல்ல; ஒரு உணவை சாப்பிடுறவன் chef ஆகணும்னும் அவசியம் இல்ல. வாசகருக்கு கருத்து சொல்ல உரிமை இருக்கு. அதே நேரம் அந்த கருத்தை ஏற்கணுமா வேண்டாமா என்பது எழுத்தாளரின் உரிமை.

நான் இங்கே தலையிட வரல.
ஒரு உண்மையான, தொடர்ச்சியாக படிக்கிற வாசகரா என்னோட எண்ணத்தை மரியாதையா பகிர்ந்தேன். அதைக் கமெண்ட்டா பார்க்காமல் ‘நிர்பந்தம்’ன்னு எடுத்துக்கிட்டீங்கன்னா, அது உங்கள் பார்வை.

‘கேட்டவனுக்கு கேள்வி தவறு இல்லை; புரியாதவனுக்கு பதில் பயன் இல்லை’ன்னு சொல்வாங்க. அதனால் முதல்ல நான் போட்ட கமெண்ட்டை முழுசா புரிஞ்சிக்கிட்டு அப்புறம் reply பண்ணுங்க நண்பரே.”

[AjitKumar]

Very good

[Joseph Rayman]

Masterpiece writing from woman POV

[Chellapandiapple]

வாசகர்களிடையே இவ்வளவு கருத்து வேறுபாடுகள்
தயவுசெய்து கதையை கற்பனையாக மட்டுமே பாருங்கள்
பவித்ரா பிரகாஷ் மற்றும் ராஜ் இவர்கள் அனைவருமே கற்பனை கதாப்பாத்திரங்கள் மட்டுமே