Incest என் குடும்பம்

[Dheena2003]

அத்தியாயம் 21

படிகளில் யாரோ ஏறி வரும் சத்தம் கேட்டது. மெல்லிய கொலுசு ஓசை அந்த நிசப்தமான மொட்டை மாடியில் எதிரொலித்தது. 'அக்கா தான் நம்மைத் தேடி வருகிறாள்' என்று நினைத்த ராசுக்குட்டி, அவசரம் அவசரமாகத் தன் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டான். அக்கா முன் பலவீனமாக நிற்க அவனுக்கு விருப்பமில்லை.


மெல்லத் திரும்பிப் பார்த்தவனுக்கு ஏமாற்றமும் அதிர்ச்சியும் ஒருசேரக் காத்திருந்தது. அங்கே வந்தது அவனது அக்கா மதுமிதா இல்லை; அவளது நாத்தனார் திவ்யா.

பட்டுப் பாவாடை சரசரக்க, கையில் ஒரு சிறிய தட்டுடன் அவள் மாடிக்கு வந்தாள். கீழே நடந்த அந்த ரணகளத்திற்குப் பிறகு, திவ்யாவின் முகம் முன்னைப் போலத் துறுதுறுப்பாக இல்லாமல் சற்றே அமைதியாக இருந்தது. ராசுக்குட்டியின் சிவந்த கண்களைப் பார்த்தவள், எதையும் கேட்காமல் அவன் அருகில் வந்து நின்றாள்.



"ஏன் இங்க வந்து தனியா நிக்கிறீங்க?" என்று மென்மையான குரலில் கேட்டாள்.

ராசுக்குட்டி பதில் சொல்லாமல் வானத்தைப் பார்த்தபடி நின்றான். "அண்ணி கோபப்பட்டதுல தப்பில்லைங்க... ஆனா அந்தப் பொம்பளை பேசினதுக்கு நீங்க ஏன் வருத்தப்படுறீங்க?" என்று கேட்டபடி, கையில் இருந்த தட்டை அவனிடம் நீட்டினாள். அதில் இரண்டு கிளாசில் சர்பத்தும் கொஞ்சம் மிச்சரும்  இருந்தது.

"நீங்க சரப்த குடிக்கலைன்னு  அண்ணிதான் கொடுத்து விடச் சொன்னாங்க. ஆனா அவங்க வரல... வந்தா மறுபடியும் அழுதுடுவீங்கன்னு என்னை அனுப்பி வச்சாங்க," என்று திவ்யா சொல்லும்போது, அவளது குரலில் ஒருவிதமான புரிதல் இருந்தது.

ராசுக்குட்டி அவளை ஏறிட்டுப் பார்த்தான். பாத்ரூமில் பார்த்த அந்தத் துடுக்குத்தனமான திவ்யாவிற்கும், இப்போது ஆறுதலாகப் பேசும் இந்தத் திவ்யாவிற்கும் எவ்வளவு வித்தியாசம்! அவன் தட்டை வாங்க மறுக்க, திவ்யா விடவில்லை. "இந்தாங்க... இப்போ நீங்க சாப்பிடலைன்னா அண்ணி கீழ உட்கார்ந்து அழுதுட்டு இருப்பாங்க. அவங்களுக்காகவாவது சாப்பிடுங்க," என்று ஒரு சின்ன அதிகாரத்துடன் சொன்னாள்.

அவளது அந்தப் பேச்சு ராசுக்குட்டியின் பிடிவாதத்தைத் தளர்த்தியது. தட்டை வாங்கிக் கொண்டவன், "நீங்க... நீங்க ஏன் வந்தீங்க?" என்று மெல்லக் கேட்டான்.

"உங்க தம்பி எவ்வளவு பெருசா வளர்ந்திருக்கான்னு பார்க்க வந்தேன்!" என்று அவள் மீண்டும் அதே குறும்புடன் கண் சிமிட்டினாள். அந்த இக்கட்டான சூழலிலும் அவள் செய்த அந்தக் கேலி, ராசுக்குட்டியின் மனப் பாரத்தைச் சட்டெனக் குறைத்து, அவன் இதழ்களில் ஒரு மெல்லிய புன்னகையை வரவழைத்தது.

அப்படி சிரிச்சிட்டீங்க... இப்பதான் அழகா இருக்கீங்க!" என்று திவ்யா மெல்லச் சொன்னபோது, அவளது குரலில் இருந்த நெருக்கம் ராசுக்குட்டியின் மனதைக் கரைத்தது. அவள் இன்னும் கொஞ்சம் அவனை நெருங்கி வந்து, தன் மென்மையான கையை நீட்டினாள். "என் பேரு திவ்யா ஸ்ரீ... உங்க பேரு என்ன?"

ராசுக்குட்டி அவளது கையைப் பற்றாமல், ஒரு சங்கடமான புன்னகையுடன், "என் பேரு ராஜேஷ்," என்றான்.

"ஓ... அப்போ ராசுக்குட்டிங்கிறது யாரு?" என்று அவள் புருவத்தை உயர்த்திச் சந்தேகமாகக் கேட்க, "அது... சும்மா வீட்ல செல்லமா கூப்பிடுவாங்க," என்று அவன் தலையைச் சொரிந்தான்.

"அப்படியா? நானும் உங்க 'தம்பி' பேர் தான் ராசுக்குட்டின்னு நினைச்சேன்!" என்று அவள் மீண்டும் பாத்ரூம் சம்பவத்தை இழுத்து வம்பு வளர்க்க, ராசுக்குட்டி மெல்ல முறைத்தான்.

"ஹலோ... ஹலோ... முறைக்காதீங்க! சும்மா விளையாட்டுக்குச் சொன்னேன்," என்று அவள் கலகலவெனச் சிரித்துக் கண்ணடித்தாள். அவள் அப்படித் துறுதுறுவெனப் பேசுவது ராசுக்குட்டியின் மனப் பாரத்தை மெல்லக் குறைத்தது. அவன் அவளை மேலிருந்து கீழ் வரை மெல்ல அளவெடுத்தான்.

திவ்யா பார்க்க அவ்வளவு லட்சணமாக இருந்தாள். அவளது கண்கள் மையிட்டுக் கருமையாக, எதையும் ஊடுருவிப் பார்ப்பது போல் தீர்க்கமாக இருந்தன. லேசாகத் துடிக்கும் அந்தச் சிவந்த உதடுகளும், செதுக்கி வைத்தது போன்ற அவளது மூக்கும் அவளுக்கு ஒரு தனி அழகைத் தந்தன. தன் தங்கை நந்தினி வயதுதான் இருக்கும், ஆனால் நல்ல உயரம். பட்டுப் பாவாடை சட்டையில் அவளது திரட்சியான மார்பகங்கள் அந்த இளமைக்கே உரிய பூரிப்போடு கச்சிதமாக இருந்தன.

அதே மொட்டை மாடியில் நேற்று இரவு அவள் அம்மா செலவியும் , பெரியப்பாவும் போட்ட ஆட்டம் அவன் நினைவுக்கு வராமல் இல்லை. அந்த நினைவுகள் ஒரு பக்கம் கசந்தாலும், முன்னே நிற்கும் திவ்யாவின் அழகு அவனுக்குள் ஒரு புதுவித கிளர்ச்சியை உண்டாக்கியது. திவ்யா தன் அம்மா செல்வி மாதிரி இல்லாமல், அப்பா மாதிரி நல்ல சிவப்பு நிறத்தில், ஒரு தேவலோகத்துச் சிலை போல் ஜொலித்தாள்.

திவ்யா தன் நெற்றி முடியைச் சரி செய்தபடி, "என்ன அப்படிப் பார்க்கிறீங்க? இன்னும் அந்தப் பாத்ரூம் ஞாபகத்திலேயே இருக்கீங்களா?" என்று அவள் மீண்டும் சீண்ட, ராசுக்குட்டிக்கு முகம் சிவந்தது.

கீழே உறவினர்கள் அனைவரும் கிளம்புவதற்குத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தனர். "அடியே திவ்யா... கிளம்புடி நேரம் ஆகுது!" என்று கீழே இருந்து பெரியவர்கள் குரல் கொடுக்க, "ஆ... இதோ வரேன் அண்ணி!" என்று திவ்யா பதிலளித்தாள். ராசுக்குட்டியும் தன் அக்கா மதுமிதாவையும் மற்றவர்களையும் வழியனுப்பி வைப்பதற்காக மாடியிலிருந்து கீழே இறங்கத் தயாரானான்.

திவ்யா கிளம்பும் முன் அவன் முகத்தைப் பார்த்து, "சரிங்க... நான் போயிட்டு வர்றேன்," என்று ஒரு அழகான புன்னகையுடன் தன் தலையைச் சாய்த்துச் சொல்ல, ராசுக்குட்டியும் மெல்லத் தலையசைத்து "சரி" என்றான்.

ஆனால் திவ்யா அங்கிருந்து நகரவில்லை. திடீரென, "அங்க என்னது அது?" என்று ராசுக்குட்டியின் பின்னால் கை காட்டித் திகைப்பது போல் நடித்தாள். ராசுக்குட்டி நிஜமாகவே ஏதோ இருக்கிறது என்று நம்பி, "எங்க?" என்று கேட்டபடி பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தான்.



அந்த நொடிதான் வாய்ப்பு! திவ்யா மின்னல் வேகத்தில் அவனை நெருங்கி, அவனது வலது கன்னத்தில் "பச்" என்று ஒரு அழுத்தமான, ஈரமான முத்தத்தைக் கொடுத்துவிட்டு, அவன் சுதாரிக்கும் முன்னே திரும்பிப் பார்க்காமல் படிக்கட்டுகளில் இறங்கி ஓடிவிட்டாள்.

ராசுக்குட்டி அப்படியே அதிர்ந்து போய் நின்றான். அவனது இதழோரம் ஒரு மெல்லிய புன்னகை மலர்ந்தது. தன் கன்னத்தில் இன்னும் காயாத அந்த எச்சில் ஈரத்தைத் தடவிப் பார்த்தான். பாத்ரூம் சம்பவத்தின் தர்மசங்கடம், கீழே நடந்த அவமானம் என அனைத்தும் அந்த ஒரு நொடி முத்தத்தில் காணாமல் போனது போலிருந்தது. அவளது துறுதுறுப்பைக் கண்டு தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டான்.

மொட்டை மாடிச் சுவரோரம் வந்து கீழே பார்த்தான். அங்கே வண்டிகள் வரிசையாகத் தயாராக நிற்க, உறவினர்கள் ஒவ்வொருவராக ஏறிக்கொண்டிருந்தனர். அக்கா மதுமிதா பாப்பாவைத் தூக்கிக்கொண்டு வண்டியில் ஏறப் போனவள், ஏதோ ஒரு உள்ளுணர்வில் மாடியைப் பார்த்தாள்.

அங்கே தன் தம்பி ராசுக்குட்டி நிற்பதைக் கண்டதும் அவளது முகம் மலர்ந்தது. ராசுக்குட்டி கைகளை அசைத்து அக்காவுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் "டாட்டா" சொல்ல, மதுமிதாவும் கையை அசைத்து விடைபெற்றாள். திவ்யா வண்டிக்குள் ஏறிய பிறகும், ஜன்னல் வழியாகத் தலையை நீட்டி, ராசுக்குட்டியைப் பார்த்து ஒரு குறும்புச் சிரிப்புடன் கண்ணடித்தாள். வண்டிகள் ஒவ்வொன்றாக அந்தப் பெரிய பண்ணை வீட்டை விட்டு நகரத் தொடங்கின.

எல்லோரும் கிளம்பிப் போனதும், அந்தப் பெரிய பண்ணை வீடு சட்டென அமைதியானது. சில நிமிடங்களுக்கு முன்பு வரை கலகலப்பாகவும், ஆக்ரோஷமாகவும் இருந்த அந்த இடம் இப்போது வெறிச்சோடிக் கிடந்தது. பத்மா பெரியம்மா மட்டும் களைப்புடன் அங்கிருந்த எச்சில் தட்டுகளை எடுத்து அடுக்கிக் கொண்டிருந்தார்.

ராசுக்குட்டி மெல்லப் படி இறங்கி வந்து, பெரியம்மாவுக்கு உதவியாகத் தட்டுகளை எடுத்துச் செல்லத் தொடங்கினான்.

"டேய் ராசு... இருக்கட்டும்டா, நானே பார்த்துக்கிறேன். நீ மாடியிலயே ஓய்வெடு," என்று பெரியம்மா தடுத்தும் அவன் கேட்கவில்லை. அங்கிருந்த மேசைகளை இழுத்துப் போட்டுச் சரிசெய்து, வீட்டை ஒழுங்குபடுத்தினான். அவன் காட்டிய அந்தப் பொறுப்பும், அமைதியும் பெரியம்மாவின் மனதை நெகிழச் செய்தது.

அவன் அருகில் வந்த பத்மா, அவன் கன்னத்தைச் செல்லமாகத் தடவிக்கொடுத்தார். "இம்புட்டுப் பொறுப்பா இருக்கிற புள்ளைய... அந்தச் சண்டாளி எப்படிப் பேசிட்டுப் போறா பார்த்தியா?" என்று வஞ்சனையோடு கேட்டார். மகனை அவமானப்படுத்திய அந்தப் பெண்மணியின் மீதான கோபம் இன்னும் அவர் மனதை விட்டு நீங்கவில்லை.



"அதை விடுங்க பெரியம்மா... அவங்க பேச்சை எல்லாம் நான் மனசுல வச்சுக்கல," என்று ராசுக்குட்டி அமைதியாகச் சொன்னான்.  

"நீ ஒன்னும் பஞ்சத்துல அடிபட்டவன் கிடையாதுடா. இந்த வீட்டுக்கு நீயும் ஒரு வாரிசுதான். மதுமிதா அக்கா பேசினதுல ஒரு துளி கூடத் தப்பில்லை. அவங்களுக்குத் தங்கம் இருந்தா, எங்களுக்கு நீ இருக்கடா," என்று பெரியம்மா உருக்கமாகச் சொன்னபோது, ராசுக்குட்டியின் உள்ளம் குளிர்ந்தது.



திவ்யாவின் முத்தம் தந்த ஒருவிதமான சிலிர்ப்பும், அக்காவின் வீரமும், இப்போது பெரியம்மாவின் இந்த அரவணைப்பும் ராசுக்குட்டியை  நெகிழ செய்தது .

வீட்டு வேலைகள் அனைத்தையும் முடித்துவிட்டு, உடல் களைப்பில் ஓய்வெடுக்கச் சென்றாள் பத்மா. தன் அறையில் கட்டிலில் சாய்ந்திருந்தவள், "ராசு... இங்க வாயேன்" என்று மெல்லிய குரலில் அழைத்தாள்.

ராசுக்குட்டி உள்ளே வந்து, "என்ன பெரியம்மா?" என்று வினவ, "என்கூட வந்து படுடா, கொஞ்சம் பேசணும்" என்றாள். அந்த ஒற்றை ஆள் படுக்கையில் அவள் ஓரமாகப் படுத்து இடம் ஒதுக்க, ராசுக்குட்டி தயக்கத்துடனேயே அவள் உடலோடு ஒட்டிப் படுத்தான்.



அவன் படுத்த அடுத்த நொடி, பத்மா அவனை இறுக அணைத்துக் கொண்டாள். அவள் அணைத்த வேகத்தில், அவளது அந்தப் பருத்த மார்பகங்கள் ராசுக்குட்டியின் தோள்பட்டையில் பலமாக அழுந்தின. அந்த கதகதப்பில் ராசுக்குட்டியின் உடல் சூடாகியது. "உன் அப்பனை மாதிரியே நல்ல பையன்டா நீ. அதனாலதான் உன்னை எனக்கு ரொம்ப ரொம்ப பிடிக்குது," என்று அவன் காதோரம் கிசுகிசுத்தாள்.

"பெரியம்மா... ஏதோ பேசணும்னு சொன்னீங்களே?" என்று அவன் பேச்சை மாற்ற முயன்றான்.

"அது அப்புறம்... இப்ப எனக்கு ஒரு உம்மா கொடு," என்று அவள் உரிமையோடு கேட்க, ராசுக்குட்டி மெல்ல அவளது கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்தான்.

"ப்ச்... இது சின்ன பாப்பாவுக்கு கொடுக்கிற முத்தம். எனக்கு இங்க வேணும்," என்று தன் சிவந்த உதடுகளைக் குவித்துக் காட்டினாள் பத்மா. ராசுக்குட்டி ஒரு நிமிடம் திகைத்துப் போய் விக்கினான். "பெரியம்மா... இது..." என்று அவன் இழுக்க, "கொடுடா செல்லம்" என்று அவள் ஆசையோடு அவனை இழுத்து அணைத்தாள்.

வேறு வழியின்றி, ராசுக்குட்டி தன் உதடுகளை அவளது உதடுகளோடு சேர்த்தான். முதலில் மென்மையாகத் தொடங்கிய அந்த முத்தம், பத்மாவின் வேகத்தில் ஆழமானது. அவனது தயக்கத்தைப் பார்த்த பத்மா, சட்டெனத் தன் இதழ்களைத் திறந்து அவன் வாய்க்குள் தன் நாவை நுழைத்தாள். ராசுக்குட்டி தன் நாவை உள்ளே நுழைக்கச் சற்றுத் தயங்கியபோது, அவளே அவனது நாவைப் பற்றி இழுத்துத் தன் வாய்க்குள் போட்டுச் சுவைத்தாள்.



ஒரு நீண்ட, ஆழமான முத்தத்தில் இருவரும் கரைந்தனர்.

பத்மா அவன் நெஞ்சில் முகம் கவிழ்ந்து, அவனது மார்பு ரோமங்களைத் தன் விரல்களால் கோதியபடி மெல்லப் பேசினாள். "ஏன்டா... இம்புட்டு வயசு ஆகியும் ஒரு முத்தம் கொடுக்க ஏன்டா இப்படித் தயங்குற?" என்று அவள் கேட்கும்போது, அவளது மூச்சுக் காற்று அவன் நெஞ்சில் அனலாகப் பட்டது.

அவன் வெட்கமாய் சிரித்துக் கொண்டே அவளது இடையை மெல்ல வருடினான். “அதில்ல பெரியம்மா... எனக்கும் உங்க மேலே ஆசை உண்டு. ஆனாலும் ஒரு சின்ன பயம். யாருக்காவது தெரிஞ்சா எத்தனை சங்கடம்?”

அவள் சட்டெனத் தலை நிமிர்ந்து அவன் கண்களைப் பார்த்தாள். "தெரியாமப் பாத்துக்கணும்டா ராசு... அதுதான் ஆம்பிளை சாமார்த்தியம். இப்போ நாம மட்டும் தானே இங்க இருக்கோம்?" என்று சொல்லிவிட்டு, பத்மா அவன் மேல் அப்படியே புரண்டு ஏறினாள்.

அவளது பருத்த மேனி அவன் மீது அழுத்தமாகப் படிய, ராசுக்குட்டியின் மூச்சு திணறியது. அவள் தன் முகத்தோடு அவன் முகத்தைத் தேய்த்து, மூக்கோடு மூக்கை உரசி ஒரு சின்ன உராய்வை ஏற்படுத்தினாள். கன்னத்தோடு கன்னம் வைத்துத் தேய்த்தவள், அவனது முரட்டு மீசையைத் தன் பற்களால் லேசாகக் கடித்தாள். பின், தன் எச்சில் படர்ந்த இதழ்களால் அவனது உதடுகளில் ஈரத்தைத் தடவினாள்.

"ஏன்டா... 5 வருஷம் முன்னாடி என் குண்டியையெல்லாம் ஆசையாத் தடவிக் கொடுத்தியே...




 இப்போ ஏன்டா இப்படிப் பம்முற?" என்று அவள் குறும்பாகக் கேட்க, அந்தப் பழைய நினைவுகள் ராசுக்குட்டியின் ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்தன.

அவன் எதைக் கேட்டும் பதில் சொல்லாமல் இளித்தபடியே அவளைப் பார்க்க, "என்ன இளிப்பு வேண்டிக் கிடக்கு? பதில் சொல்லுடா ராசா!" என்று அவள் அவன் மார்பில் செல்லமாகக் கிள்ளினாள். அவளது அணைப்பும், அந்த வாலிபப் பேச்சும் ராசுக்குட்டியை அப்படியே கட்டிப் போட்டது.

பத்மா அவன் கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தபடி, "நான் மட்டும் உனக்கு அத்தையா இருந்திருந்தா, என் மதுவை உனக்கே கட்டி வச்சிருப்பேன்டா..." என்று கொஞ்சலாகச் சொல்ல,

"மது அக்கா வேணாம்... நீயே என்னைக்கட்டிக்க," என்று விளையாட்டாகச் சொன்னவன், அவளது நெற்றியில் ஒரு அழுதமான முத்தத்தைப் பதித்தான்.

அவள் கலகலவெனச் சிரித்தாள். 



"இனிமே எப்படிடா கட்டிக்கிறது? வயசு காலம் கடந்து போச்சே... இனி உன்னை வச்சிக்கத்தான் முடியும்!" என்று அவள் அந்த வார்த்தையில் ஒரு குறும்புச் சுவையைக் கூட்டிச் சொல்ல, ராசுக்குட்டிக்குக் கிக்கேறியது.



"அதுக்கென்ன பெரியம்மா... தாராளமா வச்சிக்கோ!" என்று அவன் அவளது இடையை இன்னும் நெருக்கமாக இழுக்க, பத்மா அவன் மேல் அப்படியே உருகிப் போனாள்.

"வச்சிக்கத்தான் போறேன்... என் தங்கம்டா நீ!" என்று அவன் முகத்தை இரு கைகளாலும் வருடி, ஒரு தாய்மை கலந்த காமத்தோடு முத்தமிட்டாள். "உன்னை எப்பவும் என் நெஞ்சுக்குள்ளயே வச்சிருக்கேன்டா ராசு..." என்று சொல்லிக்கொண்டே, அவனது பரந்த மார்பை மெல்லத் தடவினாள். அவளது விரல்கள் அவன் நெஞ்சில் விளையாட, அவனை  நெஞ்சோடு அணைத்து கொள்ள...பிரா அணியாத மார்புகள் கிண்ணென்று முகத்தில் அழுந்தியது...

[Dheena2003]

பத்மாவின் அந்தப் பருத்த மார்புகள், எந்தத் தடையுமின்றி ராசுக்குட்டியின் முகத்தில் கிண்ணென்று அழுந்தியது. அந்த மென்மையும் கதகதப்பும் அவனை என்னவோ செய்தது. "ஏன் பெரியம்மா... இந்த ஊரில் யாரும் பிரா போட மாட்டாங்களா?" என்று அவன் விவரம் புரியாமல் கேட்க, ..."


"ம்க்கும்... இந்த வெயிலிலே பிரா முடியுமா? இருக்குறதையே கழட்டிப் போட்டிட்டு ஓடலாமான்னு இருக்கு. சாயந்திரம் பாரு... ஜாக்கெட்டு கூடப் போட மாட்டேன். உக்கிரம் தாங்க முடியாது. சில நேரம் கரண்ட் இல்லைன்னா பேன் கூட சுத்தாது... வீட்டுக்கொல்லைப்புறத்துலதான் பாய் விரிச்சுத் தூங்க வேண்டியதுதான். ஆமா... நீ என்ன இப்போ தூங்காம பிரா ஆராய்ச்சி பண்ணிக்கிட்டு இருக்கே?" என்று அவள் அவன் மூக்கைப் பிடித்துத் திருகினாள்.

"இல்லே... சும்மா தான்..." என்று சொன்ன ராசுக்குட்டி, அவளது நெஞ்சோடு முகத்தை இன்னும் ஆழமாக அழுத்தி அணைத்துக்கொண்டான்.

"சின்னப் பிள்ளையிலே என் நெஞ்சு மேலேயேதான் தூங்குவே... நெஞ்சுல, முதுகுல, இடுப்புலேன்னு என் மேலயேதான் படுப்பே. நீ நல்லாத் தூங்குன பிறகுதான் உங்க அப்பா வந்து உன்னைத் தூக்கிட்டுப் போவாரு. அங்கே போய் முழிப்பு வந்துட்டா ஓ-ன்னு அழுவியாம்..." என்று பழைய நினைவுகளில் மூழ்கினாள் பத்மா.

"இப்போ உன் மேல படுத்துக்கவா?" என்று அவன் கேட்க, "நீதான் வளர வளர நிறுத்திட்டே... நான் எப்பவும் போல இப்பவும் அதே ஆசையோடத்தான் இருக்கிறேன்," என்று அவள் பச்சைக்கொடி காட்டினாள்.

ராசுக்குட்டி அவளை மெல்ல மல்லாக்கத் தள்ளி, அவள் மேல் அப்படியே படர்ந்தான். பத்மா அவனை அணைத்து, அவன் தலையைக் கோதிவிட்டு முதுகைத் தடவிக்கொடுத்தாள். அந்த இதமான வருடலிலும், அவளது மார்புகளின் வாசனையிலும் ராசுக்குட்டி அப்படியே சொக்கிப்போனான். அவளது கிண்ணென்ற மார்புகளில் முகம் புதைத்து, 



அவளது வயிற்றுச் சூட்டில் தன் வயிற்றை அமுக்கி, அவள் தொடைகளின் மேல் தன் பருத்த ஆண்மை அழுந்தி இருக்க... அப்படியே அயர்ந்து தூங்கிப் போனான்.

பத்மாவிற்குத் தூக்கம் வரவில்லை. அவள் தன் கைகளால் அவன் முதுகிலிருந்து தடவிக்கொண்டே வந்து, அவனது திரண்ட குண்டிகளைத் தடவித் தடவி அழுத்திவிட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அவனது மூச்சுக்காற்று அவள் மார்பிடுக்கில் சூடாகப் படர, ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விட்டாள். அவன் நன்கு உறங்கியதை உறுதி செய்த பின், மெல்ல அவனை இறக்கிப் படுக்க வைத்துவிட்டு, தன் சேலையைச் சரிசெய்தபடி அங்கிருந்து கிளம்பிச் சென்றாள்.

ராசுக்குட்டி எவ்வளவு நேரம் தூங்கினான் என்று அவனுக்கே நினைவில்லை. பத்மா பெரியம்மாவின் அந்த இதமான அணைப்பிலும், மார்பகங்களின் கதகதப்பிலும் அவன் உலகத்தையே மறந்து உறங்கிவிட்டான். மெல்லக் கண் விழித்துப் பார்த்தபோது, அறையினுள் வெளிச்சம் குறைந்திருந்தது.

எழுந்து அமர்ந்து, அவிழ்ந்து கிடந்த கைலியை எடுத்து இடுப்பில் இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டான். சுற்றிப் பார்த்தான்; பெரியம்மா எப்போது எழுந்து போனாள் என்று கூட அவனுக்குத் தெரியவில்லை. ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தபோது, சூரியன் மறையும் நேரத்தின் இளஞ்சிவப்பு ஒளி மரக்கிளைகளின் ஊடே கசிந்து கொண்டிருந்தது. மாலை மங்கி அந்தி சாயும் நேரமென்று அவனுக்குப் புரிந்தது.

தூக்கக் கலக்கம் இன்னும் முழுமையாக நீங்கவில்லை. உடல் ஒருவிதமான அயர்ச்சியில் இருக்க, சிறுநீர் கழிப்பதற்காக மெல்ல எழுந்து வீட்டின் கொல்லைப்புறத்திற்குச் சென்றான்

கொல்லைப்புறத்தில் குளிர்ந்த காற்று இதமாக வீசிக் கொண்டிருந்தது. ராசுக்குட்டி தூக்கக் கலக்கத்தோடு கிணற்றடியின் ஓரம் ஒதுங்கி, தன் கைலியைச் சற்றே தூக்கிக் கொண்டு சிறுநீர் கழிக்கத் தொடங்கினான். அப்போது திடீரென, "ராசுக்குட்டி... முழிச்சிட்டியாடா?" என்று பெரியம்மாவின் குரல் மிக அருகில் கேட்டது.

எதிர்பாராத அந்தக் குரலில் திடுக்கிட்டுப் போன ராசுக்குட்டி, பதற்றத்தில் கையைச் சற்றே நகர்த்த, அவனது சிறுநீர் அவனது காலிலேயே பட்டது. இதைக் கவனித்துவிட்ட பத்மா, "புளக்" என்று சத்தமாகச் சிரித்துவிட்டாள். "என்னடா இது... இம்புட்டு வயசாகியும்  மிரண்டு நிக்கிறியே!" என்று அவள் கேலி செய்ய, ராசுக்குட்டிக்கு வெட்கத்தில் முகம் சிவந்தது.

சிறுநீரை அடக்கிவிட்டுத் தன் கைலியைச் சரி செய்தவன், நிமிர்ந்து பெரியம்மாவைப் பார்த்தான். அவளது கோலத்தைக் கண்டவன் . கிணற்றுக்கு ஒதுக்குப்புறமாக ஒரு கல்லில் உட்கார்ந்து துணிகளைத் துவைத்துக்கொண்டிருந்தாள் பத்மா. அவள் ஜாக்கெட், பாடி என மேலே எதுவுமே அணியவில்லை. வெறும் பாவாடையை மட்டும் மார்பு வரை ஏற்றிச் சுருக்கிக் கட்டியிருந்தாள்.



அவள் குனிந்து துணி துவைக்கும்போது, மார்பு வரை ஏற்றித் துணித்திருந்த அந்தப் பாவாடை அவளது பாரமான மார்பகங்களின் பாரம் தாங்காமல் மெல்லக் கீழே இறங்கிச் சரிந்து கொண்டிருந்தது. தண்ணீரில் நனைந்த அந்தப் பாவாடை, அவளது திரட்சியான உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டு, அவளது மார்பு வடிவத்தை அப்படியே அப்பட்டமாகக் காட்டியது. பாவாடையின் மெல்லிய துணி வழியாக அவளது அந்தச் சிவந்த மார்புக் காம்புகள் 'மறை காயாக'த் துருத்திக் கொண்டு தெரிந்தன.

பத்மா எதையும் கவனிக்காதவள் போல் துணிகளைப் பிழிந்து கொண்டே, "காலுல பட்டதை முதல்ல கழுவுடா... அப்படியே அந்த வாளியில தண்ணி மொண்டு கொடு, இந்தத் துணியை அலசணும்," என்று சொன்னாள். அவள் பேசும்போது மார்புகள் அதிர, ராசுக்குட்டிக்குத் தொண்டை வறண்டது

கால்களைக் கழுவிவிட்டு வந்த ராசுக்குட்டி, கிணற்றிலிருந்து தண்ணீரை இறைத்து அவளிடம் கொடுத்தான். பத்மா துணிகளை அலச, அவனும் கூடவே இருந்து ஒத்தாசை செய்தான். அலசிய ஈரத்துணிகளைத் தூக்கிக் கொண்டு போய், அங்கிருந்த கொடியில் ஒவ்வொன்றாகக் காயப் போட்டான்.

துணிகளைத் தொங்கவிட்டுத் திரும்பியவனுக்கு அங்கே காத்திருந்தது ஒரு மாபெரும் காட்சி. பத்மா அங்கேயே கிணற்றடியில் குளிக்கத் தொடங்கினாள். வாளி நிறையத் தண்ணீரை மொண்டு, தன் தலை வழியாக அப்படியே சரித்துக் கொண்டாள்.

குளிர்ந்த தண்ணீர் அவள் மேல் பட்ட அடுத்த விநாடி, அவள் மார்பு வரை ஏற்றித் தார் பாய்ச்சிப் பிணைத்திருந்த அந்த ஒற்றைப் பாவாடை முழுவதுமாக நனைந்து உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டது. ஈரமான அந்த மெல்லிய துணி, அவளது திரட்சியான மார்பகங்களின் வடிவத்தை அணுவணுவாக அப்பட்டமாகக் காட்டிக் கொடுத்தது. நனைந்த வேகத்தில் அவளது பருத்த மார்புக் காம்புகள் குளிரிலும் கிளர்ச்சியிலும் விறைத்துக் கொண்டு, அந்தத் துணியைத் தள்ளிக் கொண்டு வெளியே துருத்திக் தெரிந்தன.

தண்ணீர் அவளது முகத்திலிருந்து வழிந்து மார்பிடுக்கில் ஓடுவதையும், நனைந்த பாவாடை அவளது எடுப்பான இடைக்கும் தொடைக்கும் இடையே ஒரு வரைபடம் போலப் படிந்திருப்பதையும் பார்த்த ராசுக்குட்டிக்கு உடல் சிலிர்த்தது.



பத்மா தன் கைகளால் முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டே, "என்னடா ராசு... அப்படிப் பார்க்கிறே? தண்ணி சில்லுன்னு இருக்குடா... நீயும் ஒரு வாளி ஊத்திக்கிறியா?" என்று சிரித்துக் கொண்டே கேட்க, அவள் அசைந்த வேகத்தில் அந்த ஈரப் பாவாடை அவளது முலைகளின் பாரத்தைத் தாங்க முடியாமல் இன்னும் கொஞ்சம் கீழே சரிந்தது.

சோப்புக் கட்டியை எடுத்த பத்மா, தன் மேனியெங்கும் தேய்க்கத் தொடங்கினாள். முதுகில் சோப்புப் போடுவதற்காக அவள் கைகளை வளைத்து மார்பை முன்னால் எக்கி நிமிர்ந்தபோது, மார்பு வரை ஏற்றிச் செருகியிருந்த அந்தப் பாவாடை தளர்ந்து, எந்த விநாடியும் கீழே விழுந்துவிடுமோ என்பது போல இருந்தது. ராசுக்குட்டி மூச்சடைத்துப் போய், 'இப்போ விழுந்துடும்... இதோ இப்போ விழுந்துடும்' என்று தவிப்போடு அதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.



ராசுக்குட்டி  தன் அழகில் நிலைகுலைந்து நிற்பதை ஓரக்கண்ணால் ரசித்த பத்மா, "என்னடா ராசு... அப்படிப் பார்க்கிறே? இந்த முதுகுல கொஞ்சம் சோப்புப் போட்டு விட்றியா? கை எட்டலடா செல்லம்," என்று மெல்லிய குழைவோடு கேட்டாள்.

இதற்காகவே காத்திருந்தது போல, ராசுக்குட்டி தன் கைலியை மடிதுக்கிக் கட்டிக்கொண்டு அவளிடம் நெருங்கினான். அவளிடமிருந்து சோப்பை வாங்கியவன், அவளது முதுகுப் புறத்திற்குச் சென்றான். அவளது பளபளக்கும் வழுவழுப்பான முதுகு, அந்த அந்தி நேரத்து வெளிச்சத்தில் நெய்யால் வார்க்கப்பட்ட சிலை போல மின்னுவதைக் கண்டு அவன் கைகள் நடுங்கின.

கழுத்தின் கீழிருந்து முதுகின் அடிவாரம் வரை சோப்பைத் தேய்த்தவன், மெல்லத் தன் உள்ளங்கைகளை அவள் முதுகில் படரவிட்டான். தண்ணீரில் நனைந்திருந்த அவளது தோல், தொட்டாலே வழுக்கிக் கொண்டு போகும் அளவுக்கு அவ்வளவு மென்மையாக இருந்தது. அவன் கைகள் அவளது முதுகெலும்பின் தடத்தில் மெல்லக் கீழே இறங்கி, பாவாடை செருகப்பட்டிருந்த இடத்தின் இடுப்பு மடிப்பு வரை சென்றபோது, பத்மா ஒரு நீண்ட பெருமூச்சை விட்டாள்.



 ராசுக்குட்டியின் கைகள் அவளது முதுகின் வழுவழுப்பில் கிறங்கி, மெல்லத் தரையிறங்கி இடுப்பு மடிப்பைத் தாண்டி கீழே செல்லத் துடித்தன. ஆனால், மார்பு வரை ஏற்றி இறுகக் கட்டப்பட்டிருந்த அந்தப் பாவாடை முடிச்சு அவனது வேகத்தைத் தடுத்தது. அவனது தவிப்பை உணர்ந்த பத்மா, சட்டெனத் திரும்பி ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு சிரித்தாள்.

"இருடா ராசு... முடிச்சு ரொம்ப டைட்டா இருக்கு போல, கொஞ்சம் அவுத்துக்குறேன்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, முன்னால் இருந்த அந்தப் பாவாடை முடிச்சை மெல்லத் தளர்த்தினாள். ஒரு கையில் பாவாடை நழுவிவிடாமல் மார்போடு சேர்த்துப் பிடித்துக் கொள்ள, முடிச்சு தளர்ந்த அடுத்த நொடி அவளது திரட்சியான மார்பகங்கள் பக்கவாட்டில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.



தளர்ந்த அந்தப் பாவாடைக்குள் தன் கையை நுழைத்த ராசுக்குட்டி, அவளது கழுத்து வழியாக முன்னால் குனிந்து பார்த்தவன் விக்கித்துப் போனான். அங்கே சோப்பு நுரை படிந்து, பனிப்பொழிவில் நனைந்த மலைக் குன்றுகளைப் போல அவளது இரு முலைகளும் தளர்ந்து ஊசலாடிக்கொண்டிருந்தன. காம்புப் பகுதி மட்டும் இன்னும் அந்தப் பாவாடைத் துணிக்குள் பாதியளவு மறைந்திருக்க, அந்த அரைகுறைத் தோற்றம் அவனது ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்தது.

ராசுக்குட்டி எச்சிலை விழுங்கியபடி, முதுகுப் பக்கம் சோப்புப் போடுவது போலப் பாசாங்கு செய்துகொண்டே, தன் கைகளைக் கக்கத்தின் வழியாக மெல்ல முன்னால் நகர்த்தினான். அவன் கைகள் எதைத் தேடி வருகின்றன என்பது பத்மாவிற்கு நன்றாகவே புரிந்தது. அவள் தன் கைகளைச் சற்றே உயர்த்தி அவனுக்கு வழிவிட, ராசுக்குட்டியின் முரட்டுத்தனமான கைகள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முன்னேறி, இறுதியாக அவளது அந்தப் பருத்த மார்புகளைத் தொட்டன.

அந்த மென்மையான, சூடான ஸ்பரிசம் பட்ட அடுத்த நொடி, ராசுக்குட்டியின் சுன்னி நரம்புகள் புடைக்க, கைலிக்குள் அவனது ஆண்மை ஒரு முரட்டுத் தடியைப் போல விம்மித் தூக்கிக் கொண்டது. பத்மா அவனது கைகளின் அழுத்தத்தில் ஒரு நீண்ட முனகலை வெளிப்படுத்தினாள்.

தொடரும் .....!!! பகுதி 22 (Free Version): 16/05/2026 அன்று வெளியாகும்

[Dheena2003]

 இந்தக் கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களைப் படிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறீர்களா?




இந்தக் கதையின் அத்தியாயம் 51  வரையிலான  பகுதிகளும் தற்போது Paid Version-இல் கிடைக்கிறது. விறுவிறுப்பான திருப்பங்கள் மற்றும் கூடுதல் காட்சிகளுடன் படிக்க விரும்புபவர்கள், எனது டெலிகிராம்  என்னைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

தொடர்பு கொள்ள:  Telegr@m-- @Dheena_Writer or mail me-- [email protected]

உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி!

The Update story up to  Part 51  is now available in the Paid Version! If you want to read ahead and experience the full intensity of the narrative, reach out to me directly on Telegr@m.

Message me here:  Telegr@m-- @Dheena_Writer or mail me-- [email protected]

Thank you for supporting my work!

[Utchamdeva2]

அருமையான கதை...

[Royal enfield]

Nanba super

[moledcock]

Nice story

[kingdick]

Super bro ithu semaya irukku innum konjam mathu va senjirukalam

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking continue your own way

[janalovek]

Waiting for update

[Dheena2003]

அத்தியாயம் 22

 
 
ராசுக்குட்டியின் விரல்கள் அவளது மார்பின் அடிப்பகுதியைத் தாண்டி, இன்னும் ஓரங்குலம் மேலே போனால் அந்தப் பருத்த கனிகளை முழுமையாகப் பற்றிவிடலாம்; அந்தச் கருத்த காம்புகளைத் தன் உள்ளங்கையால் வருடிக் கொடுத்துவிடலாம். அவனது மூச்சுக்காற்று அவளது பிடரியில் அனலாகப் படிய, அவன் கைகள் முன்னேறத் துடித்தன.
 
ஆனால், அதே சமயம் ஒரு மெல்லிய தயக்கம் மின்னலென அவன் மனதைக் குறுக்கிட்டது. பெரியம்மா என்கிற உறவுமுறை ஒருபுறமும், இன்னும் வெளிச்சம் முழுமையாக மறையாத அந்த மாலை நேரத்துக் கொள்ளைப்புறச் சூழலும் அவனை ஒரு கணம் பின்வாங்கச் செய்தன.
 
பத்மாவிற்கும் உடல் சிலிர்த்தது. அவனது கைகள் தரும் அந்த சுகத்தில் அவள் கரைந்து கொண்டிருந்தாலும், அதற்கு மேல் அவனை அனுமதித்தால்  நிலைமை கையை மீறிப் போய்விடும் என்பதும் அவளுக்குப் புரிந்தது. ஒருவேளை யாராவது பார்த்தால் என்னாவது என்கிற அச்சம் அவளது வேட்கையைச் சற்றே தடுத்தது.
 
அவன் கைகள் அந்த எல்லைக்கோட்டில் தவிப்பதைப் புரிந்துகொண்ட பத்மா, மெல்ல அவனது கையைப் பற்றினாள். "போதும்டா ராசு... ரொம்பத் தேய்ச்சுட்டே... இனிமே நான் குளிச்சுட்டு வர்றேன்," என்று சற்றே தழுதழுத்த குரலில் சொன்னாள். அவள் கையைத் தடுத்தாலும், அவனது கையைப் பற்றியிருந்த அவளது பிடி மட்டும் தளரவில்லை.
 
ராசுக்குட்டி தன் கையை முன்னால் இருந்து உருவிக்கொண்டாலும், அவனது வேட்கை அடங்கவில்லை. கையை மெல்ல முதுகுப்புறம் கொண்டு வந்தபோது, ஏற்கெனவே தளர்ந்திருந்த அந்தப் பாவாடை இடுப்புக்குக் கீழே சற்றே இறங்கி இருந்தது. பத்மாவின் அந்தப் பருத்த குண்டிகளின் பிளவு மேலிருந்து லேசாக எட்டிப் பார்க்க, ராசுக்குட்டியின் கைகள் தானாகவே அங்கே தஞ்சம் புகத் துடித்தன.
 
"பெரியம்மா இருங்க... இங்கேயும் கொஞ்சம் அழுக்கு இருக்கு, போட்டு விடுறேன்," என்று ஒரு சாக்கில் சோப்பை எடுத்துத் தேய்த்தவன், அதை ஓரமாக வைத்துவிட்டுத் தன் வெறும் கைகளால் அவளது முதுகுத் தண்டை வருடினான். முதுகு எலும்பின் வழியாக மெல்லக் கீழே இறங்கிய அவனது விரல்கள், அந்த இரு குண்டிகளுக்கும் நடுவே இருந்த அந்த ஆழமான பள்ளத்தாக்கைத் தொட்டன.
 
அந்தத் தீண்டலில் பத்மா கண்கள் சொக்கிக் கொள்ள, அவளது நினைவுகள் அப்படியே ஐந்து வருடம் பின்னோக்கிச் சென்றன. அன்று இதே கொல்லைப்புறத்தில் தான், அவளுக்கு வயிற்றுப்போக்கு ஏற்பட்டு உடலெங்கும் தளர்ந்து போயிருந்தாள். ராசுக்குட்டிதான் அவளைத் தாங்கிப் பிடித்து வீட்டுக்குள் அழைத்து வந்தான். அதுமட்டுமல்லாமல், ஒரு தாயைப் போல அவன்தான் அன்று அவளுக்குக் குண்டியைச் சுத்தமாகக் கழுவியும் கொடுத்தான்.
 
ஏற்கெனவே அவன் கைகள் விளையாடிய இடம் என்பதால், அவளுக்குள் இருந்த அந்தச் சின்னத் தயக்கமும் இப்போது காணாமல் போனது. பத்மா அவன் கேட்காமலேயே பாவாடையை இன்னும் சற்றே தளர்த்திச் சரி செய்ய, எந்த மறைப்புமின்றி அவளது அந்த இரண்டு மாம்பழக் குண்டிகளும் ராசுக்குட்டியின் கண்களுக்கு விருந்தாகக் காட்சியளித்தன.

[/url][url=https://ibb.co/JW4VvJZ8]
 
அந்தப் பருத்த சதைகளின் வழவழப்பில் ராசுக்குட்டி எச்சிலை விழுங்கினான்.. ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னால் இதே கொல்லைப்புறத்தில் பார்த்த அதே அங்கங்கள்தான் என்றாலும், அன்று இருந்த சூழ்நிலையே வேறு. அன்று பெரியம்மா நோயால் துவண்டு கிடக்க, ராசுக்குட்டியின் மனதில் பரிதாபமும் ஒரு மகனுக்குரிய கடமையுமே மேலோங்கி இருந்தது. ஆனால் இன்று அவனுக்குள் காமத்தீ கொழுந்துவிட்டு எரிந்து கொண்டிருந்தது. முன்னால் நிற்பது உறவுமுறை என்பதைத் தாண்டி, ஒரு செதுக்கி வைக்கப்பட்ட பெண்மை என்கிற எண்ணமே அவன் ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்தது.
 
குண்டியின் மேல்பகுதியில் சோப்பு நுரையுடன் அவன் கைகள் விளையாட, நுரை வழுக்கிக் கொண்டு இரண்டு பருத்த சதைகளுக்கு நடுவே இருந்த அந்தப் பள்ளத்தாக்கிற்குள் அருவியைப் போலப் புகுந்து வழிந்தது. சோப்பு நுரையின் வழவழப்பில் ராசுக்குட்டியின் கைகள் தன்னிச்சையாகக் கீழே இறங்கின. அந்த இரு மாம்பழக் குண்டிகளையும் நன்றாகத் தன் உள்ளங்கையால் அழுத்திப் பிசைந்து, சோப்பு நுரையுடன் சேர்த்து ராவி விட்டான்.
 
அப்படியே தன் கையை இன்னும் ஆழமாகக் கொண்டு சென்றவன், அங்கே சிறியதாக ஒன்று தட்டுப்பட, அது அவளது ஆசனவாய் என்று புரிந்து கொண்டான். தன் ஆள்காட்டி விரலால் அந்த ஆழமான பிளவின் மையத்தில் ஒரு கோடு வரைந்தான். அந்தத் தீண்டலில் அவளது ஆசனவாய் தசை சுருங்கி விரிய, அதைச் சுற்றி விரலால் வட்டம் வரைந்தான். சுகம் தாங்க முடியாமல் பத்மா, "ராசு... ஓ... ஆஅ..." என்று வாய்விட்டு முனகினாள். அவளது உடல் சிலிர்த்து நடுங்கினாலும், அவள் அவனைத் தடுக்கவில்லை; மாறாக அந்தத் தீண்டலை இன்னும் அதிகமாக வேண்டி நின்றாள்.
 
சோப்பு நுரை அந்த இடத்தை இன்னும் வழுவழுப்பாக்க, ராசுக்குட்டி தன் ஆள்காட்டி விரலை மெல்ல அழுத்தினான். அந்த இளஞ்சிவப்பு நிற ஓட்டையைச் சுற்றித் தேய்த்துக்கொண்டே, சட்டெனத் தன் விரலை அந்தப் பிளவுக்குள் "சலக்" என நுழைத்தான். பத்மா ஒரு கணம் ஆடிப்போய் விட்டாள். அவன் விரலை உள்ளே விட்டு விட்டு எடுத்து குடைய ஆரம்பித்தான்.
 

 
அந்தி சாயும் அந்த இளஞ்சூரியனின் மங்கலான வெளிச்சத்தில், கொல்லைப்புறத்து வெட்டவெளியில் தன் குண்டியை அவன் பிசைவதும் குடைவதும் அவளுக்குள் இதுவரை கண்டிராத ஒரு புதுவித உணர்ச்சியைத் தூண்டியது. மூச்சு வாங்க, கண்கள் சொருக, கால் விரல்கள் மண்ணில் எக்கி நடுங்க... வார்த்தைகள் வராமல் அப்படியே சிலையென நின்று தவித்தாள் பத்மா.
 

 
அந்த விரலை அவன் 'புளக்'கென்று வெளியே எடுத்ததும், அந்தச் சிவந்த ஆசனவாய் தசை சட்டெனச் சுருங்கி மூடிக்கொண்டது. ராசுக்குட்டி மறுபடியும் அதைச் சுற்றித் தன் விரலால் வலம் வந்தான். 'பெரியம்மாவிடம் ரொம்பத்தான் எல்லை மீறுகிறோமோ?' என்ற ஒரு சிறு குற்ற உணர்ச்சி அவனுள் எட்டிப் பார்த்தது. தடவிக்கொண்டிருந்த விரலை மெல்ல எடுக்க முயன்றபோது, பத்மா அந்தச் சுகத்தை இன்னும் அதிகமாக வேண்டி நின்றாள்.
 

 
அவன் கையை எடுக்கப் போவதை உணர்ந்தவள் போல், தன் குண்டியை இன்னும் சற்று எக்கிப் பின்னால் தள்ளி, நன்றாகக் குனிந்து கொடுத்தாள். "இன்னும் வேண்டும்" என்று சொல்லாமல் சொல்லும் அவளது செய்கையைப் புரிந்துகொண்ட ராசுக்குட்டி, அப்படியே தரையில் மண்டியிட்டான்.
 
தன் குண்டியில் ஏதோ அனல் காற்று வீசுவதைத் திரும்பிப் பார்த்தாள் பத்மா. அங்கே ராசுக்குட்டி மண்டியிட்டு அமர்ந்திருப்பதையும், அவனது சூடான மூச்சுக்காற்று தன் குண்டிப் பிளவில் படுவதையும் கண்டவளுக்கு உடல் சிலிர்த்தது. அவன் அடுத்ததாக என்ன செய்யப்போகிறான் என்கிற தவிப்பும், எதிர்பார்ப்பும் அவளை ஆட்கொள்ள, அவள் தலையைத் திருப்பி அவனைப் பார்த்தாள்.
 
ராசுக்குட்டி இமைகொட்டாமல் அந்தச் சிவந்த ஆசனவாயைப் பார்த்து ரசித்தான். தன் இரு கைகளாலும் அவளது அந்தப் பருத்த குண்டிகளைத் தனித்தனியாகப் பிரித்து நன்றாக விரித்தான். இப்போது எவ்வித மறைப்புமின்றி, அந்தப் பிளவின் மையத்தில் இருந்த குண்டி ஓட்டை சுருங்குவதும் விரிவதுமாக இருந்தது. அந்த அந்தி நேரத்து வெளிச்சத்தில், அந்த அழகிய கண்கொள்ளாக் காட்சியைக் கண்டு ராசுக்குட்டி தன் எச்சிலை ஆசையோடு விழுங்கினான்.
 

 
ராசுக்குட்டி தன் முகத்தை அவளது குண்டிக்கு மிக அருகில் கொண்டு சென்றான். சோப்பு நுரை படிந்து வழவழவென இருந்த அந்தப் புட்டங்களை, வெறி கொண்ட தன் கைகளால் ஆசை தீரப் பிசைந்தான். அவனது விரல்கள் அந்தச் சதைகளுக்குள் புதைந்து மீண்டன.
 

[Dheena2003]

[b]பத்மா இன்பத்தின் உச்சிக்கே சென்றாள். தன் முழங்கைகளை துணி துவைக்கும் கல்லில் பலமாக ஊன்றிக்கொண்டு, தலையை நன்றாக உயர்த்தி வானத்தைப் பார்த்தபடி நின்றாள். ராசுக்குட்டி அவளது கொழுத்த குண்டிப் பிளவை இரு கைகளாலும் பலமாக விரித்தான். அந்தத் தார் பாய்ந்த பாவாடை இன்னும் விலக, ஒட்டிக் கிடந்த அந்தச் சதைகளுக்கு இடையே இருண்ட பள்ளம் போல அவளது ஆசனவாய் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.
[/b]
 



 

அவன் அப்படியே அவள் குண்டியின் மீது கவிழ்ந்தான். அந்தச் சதைகளில் முத்தமிட்டு, மெல்லத் தன் பற்களால் கடித்தான். கடித்த சதையை மொத்தமாகத் தன் வாய்க்குள் கவ்விச் சப்பினான். பத்மா இன்பத்தில் துள்ளினாள்; உடல் சிலிர்த்துத் தன் குண்டியைத் தூக்கி ஆட்டினாள். கிளுகிளுப்புடன் சன்னமாகச் சிரித்தபடி, "ராசு... என்னடா பண்ற..." என்று முனகினாள்.

 


[b] [/b]


அந்தச் சோப்பு வாசனையோடு கலந்திருந்த அவளது மேனி வாசம் அவனை இன்னும் கிறங்கடித்தது. ஆழமாக மூச்சை இழுத்து அந்த நறுமணத்தைச் சுவாசித்தவன், அவள் குண்டி முழுவதும் எச்சில் ஈரம் பட நக்கத் தொடங்கினான். பின், அவள் குண்டிகளை இருபுறமும் விலக்கிப் பிடித்து, அந்த மலவாய் ஓட்டையில் தன் நாக்கை வைத்து ஒரு நீண்ட கோடு இழுத்தான்.


 

 
பத்மா இன்பச் சிலிர்ப்புடன் துள்ளி, தன் இடுப்பை எக்கி குண்டியை அரையடி மேலே தூக்கினாள். ராசுக்குட்டி தன் கைகளை அவளது தொடைகளுக்குள் விட்டுப் பிரிக்க, அவளது புண்டையும் அந்த அந்தி வெளிச்சத்தில் தெரிந்தது. ஆனால், அவன் கவனம் முழுவதும் அந்த மலவாயிலேயே இருந்தது. அவன் தன் முகத்தை அந்தப் பிளவுக்குள் புதைத்து, அவளது குண்டி ஓட்டையை அப்படியே சப்பி எடுத்தான். தன் நாக்கைச் சுருட்டி அந்தச் சிறிய துவாரத்திற்குள் விட்டுத் தேய்த்தும், நுனி நாக்கால் அந்த இடத்தை வருடியும் அவன் காட்டிய வித்தை பத்மாவை நிலைகுலையச் செய்தது.
 
  
 
இதெல்லாம் அவள் வாழ்நாளில் அனுபவித்திராத ஒரு சுகம். அவள் கணவனுக்கு அவளது புண்டையும் முலைகளும்தான் இலக்கு. ஆனால், ஒருமுறை கூட அவன் உதடுகள் அவளது குண்டி ஓட்டையை ருசித்ததில்லை. ராசுக்குட்டியோ இந்தச் சுகத்தில் கரை கண்டவனாக, அவளது மலவாய் ஓட்டையில் உதடுகளை வைத்து உறிஞ்சி, நாக்கால் துழாவினான்.
 

 
"ம்ம்ம்ம்ம்மா... ஷ்ஷ்ஷ்..." என்று பத்மா உடலை அசைத்து, தன் குண்டியை இன்னும் உயர்த்தி அவனது வாய்க்கு வசதியாகக் காட்டினாள். இன்பம் என்றால் இதுவல்லவோ இன்பம் என்று அவள் மனதுக்குள் கூவினாள். அந்தத் திறந்த வெளியில், அந்திச் சூரியனின் சாட்சியாக, தன் பெரியம்மாவின் குண்டியை ஒரு வாலிபன் ஆசை தீர ருசித்துக் கொண்டிருந்தான்.
 
"ஐயோ... இத்தனை வருஷத்துல இப்படி ஒரு சுகத்தை நான் பார்த்ததே இல்லைடா," என்று அவள் மூச்சு வாங்கச் சொல்ல, ராசுக்குட்டிக்கு இன்னும் வேகம் கூடியது. அவன் தன் முகத்தை நகர்த்தி, அவளது இரு குண்டி மேடுகளையும் தன் கைகளால் நன்றாகப் பிசைந்து, அந்தப் பள்ளத்தில் தன் எச்சிலை வாரி இறைத்தான்.
 
பின்பு, தன் நாக்கை நீட்டி அந்தப் பிளவின் ஆழத்திலிருந்து மேடு வரை ஒரு நீண்ட நக்கல் போட்டான். அந்த ஈரமும், அவனது நாவின் சொரசொரப்பும் பத்மாவை நிலைகுலைக்க, அவள் தன் இடுப்பைத் தாளத்திற்கு ஏற்ப ஆட்டினாள். அவள் ஒரு பக்கமாகத் தலையைத் திருப்பி, தன் பின்னால் மண்டியிட்டுக் கிடக்கும் ராசுக்குட்டியின் வெறியைப் பார்த்தாள்.
 
ராசுக்குட்டி இப்போது அவளது குண்டி ஓட்டையை மட்டும் இலக்காகக் கொள்ளாமல், சுற்றியுள்ள அந்த வழுவழுப்பான சதைகளையும் தன் வாயால் கவ்வி இழுத்தான்


 
ஆஆஆ... ராசு... அம்மாவால முடியலடா... போதும்... நிறுத்த..." என்று அலறிய பத்மா, கால்கள் நிற்கப் பலமில்லாமல் நடுங்க, தன் முழங்கைகளை அந்தக் கல்லில் இன்னும் பலமாக ஊன்றித் தலைகவிழ்ந்தாள். அவளது உடல் வில்லாக வளைந்து குலுங்கிய வேகத்திலேயே, ராசுக்குட்டிக்குத் தெரிந்துவிட்டது—அவள் தன் இன்பத்தின் உச்சத்தைத் தொட்டுவிட்டாள் என்று.
 

[Dheena2003]

தன் வாழ்நாளில் ஆசனவாயில் ஒரு சிறு விரல் கூடப் படாமல் வாழ்ந்தவள் அவள். அவளது கணவன் அவளை ஒரு இயந்திரமாகவே பார்த்திருந்த நிலையில், இன்று ஒரு வாலிபனின் நாக்கு அந்தத் தீண்டத்தகாத இடத்தில் செய்த வித்தையில், அவள் இதுவரை கண்டிராத ஒரு மாபெரும் உச்சத்தை எட்டினாள். அவளது குண்டித் தசைகள் துடிக்க, அந்த இடத்திலிருந்து ஒரு மெல்லிய திரவம் கசிய, அவள் அப்படியே அந்தத் துணி துவைக்கும் கல்லிலேயே சரிந்து கிடந்தாள்.
 
ராசுக்குட்டி தன் முகத்தை எடுக்கவில்லை. அவளது அந்த இன்ப அவஸ்தையைத் தன் நாக்கால் வழித்துத் துடைத்தான். பத்மாவின் மூச்சுத் திணறல் குறையச் சற்று நேரமானது. மெல்லச் சுதாரித்தவள், திரும்பித் தன் பின்னால் மண்டியிட்டுக் கிடக்கும் ராசுக்குட்டியின் தலையைத் தன் கைகளால் கோதி அணைத்துக் கொண்டாள்.
 
 ராசுக்குட்டி நிமிர்ந்து அவளைப் பார்த்தான்; அவனது முகமெல்லாம் அவளது எச்சிலும் சோப்பு நுரையும் கலந்து ஒரு போர்வீரனைப் போலக் காட்சியளித்தது.
 
அந்தச் சிறு கணம் இருவருக்கும் இடையே இருந்த பெரியம்மா-மகன் என்கிற உறவுப் பாலத்தைக் கடந்து, ஒரு ஆண்-பெண் என்கிற உணர்வோடு அந்த இருண்ட கொல்லைப்புறத்தில் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர்.
 
பத்மா தள்ளாடியபடி எழுந்தாள். அவள் உடல் இன்னும் அந்த உச்சத்தின் அதிர்விலிருந்து மீளவில்லை. மார்பு வரை இறங்கியிருந்த பாவாடையை மீண்டும் இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டவள், கிணற்றிலிருந்து ஒரு செம்பு தண்ணீரை எடுத்து ராசுக்குட்டியின் முகத்தில் ஊற்றி, தன் கைகளாலேயே அவனது முகத்தில் இருந்த எச்சிலையும் சோப்பு நுரையையும் துடைத்துவிட்டாள்.
 
அவனது இரு கன்னங்களையும் தன் மென்மையான உள்ளங்கைகளால் தாங்கிப் பிடித்தாள். அவளது கண்கள் நன்றியிலும் காமத்திலும் கனிந்திருக்க, அவனது நெற்றியில் ஒரு அழுதமான முத்தத்தைப் பதித்து அவனை அணைத்துக்கொண்டாள். அந்த அணைப்பில் ஒரு தாயின் அரவணைப்பும் இருந்தது, ஒரு காதலியின் தவிப்பும் இருந்தது.
 
சரியாக அந்தத் தருணத்தில், வீட்டின் வெளிப்பக்கம் புல்லட் வண்டி வந்து நிற்கும் 'டக் டக் டக்' என்ற சத்தம் கேட்டது.
 
"போடா குட்டி... உன் பெரியப்பா வந்துட்டாரு," என்று அவள் பதற்றத்துடன் சொல்ல, அவனை உடனே வீட்டுக்குள் செல்லும்படி சைகை காட்டினாள். அவளது குரலில் ஒருவித நடுக்கம் இருந்தாலும், முகத்தில் ஒரு திருப்தியான புன்னகை மிஞ்சியிருந்தது.
 
ராசுக்குட்டி அவளைப் பிரிய மனமில்லாமல், அவளது இடையில் கை போட்டு இழுத்து, அவளது கன்னத்தில் ஒரு ஆழ்மன முத்தத்தைப் பதித்தான். அந்த ஒரு முத்தத்தில் பல அர்த்தங்கள் பொதிந்திருந்தன. சட்டென விலகி, இருண்ட அந்தப் பாதையில் விறுவிறுவென நடந்து வீட்டிற்குள் நுழைந்தான். பெரியப்பா வீட்டிற்குள் நுழையும்போது, ராசுக்குட்டி எதுவும் நடக்காதது போல ஹாலில் அமர்ந்திருந்தான். ஆனால், அவனது நாவிலும் கைகளிலும் இன்னும் பெரியம்மாவின் அந்த வழுவழுப்பான மேனியின் சுவை அப்படியே ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.
 
அன்று இரவு ராசுக்குட்டி பெரியம்மா வீட்டிலேயே தங்கிவிட்டான். பெரியப்பா வீட்டில் இருந்ததால் இருவரும் வெளிப்படையாக எதுவும் பேசிக்கொள்ள முடியவில்லை என்றாலும், அவர்கள் கண்கள் ஆயிரம் கதைகள் பேசின. ஹாலில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து ரகசியமாகப் புன்னகைத்துக் கொள்வதும், யாருக்கும் தெரியாமல் பார்வையைப் பரிமாறிக்கொள்வதும் ஒரு சுகமான விளையாட்டாக இருந்தது.
 
யாரும் கவனிக்காத நேரத்தில், ராசுக்குட்டி அவள் அருகில் செல்லும்போது சட்டென அவளது அந்தப் பருத்த குண்டியில் 'பட்டென' ஒரு அடி அடிப்பான். பத்மா வலியால் "ஆ..." என்று மெலிதாக முனகி, குண்டியைத் தடவிக்கொண்டே அவனை முறைப்பாள்.


 
 அந்த முறைப்பில் கோபத்தை விட, 'இங்கேயாடா இப்படி பண்ணுவே?' என்கிற ஒரு இன்பமான மிரட்டலே மேலோங்கி இருக்கும். அந்த வலியையும் அவள் உள்ளுக்குள் ரசிக்கவே செய்தாள்.
 
சாப்பாட்டு நேரத்தில் அந்தச் சித்து விளையாட்டு இன்னும் சூடு பிடித்தது. ராசுக்குட்டி கீழே அமர்ந்து சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்க, பத்மா அவனுக்குப் பரிமாறினாள். வேண்டும் என்றே தன் சேலை முந்தானையைச் சற்றுத் தளர்த்திக்கொண்டவள், அவன் முன்னே குனிந்து குழம்பு ஊற்றுவது போல் தன் மார்புப் பிளவை அப்பட்டமாகக் காட்டினாள். ஜாக்கெட் இல்லாமல் பாவாடையை மட்டும் கட்டிப் பார்த்த அந்த உருவம், இப்போது ஜாக்கெட்டுக்குள் திமிறிக்கொண்டு அவன் கண் முன்னே ஆடியது.
 

 
ராசுக்குட்டி உணவை விழுங்க முடியாமல், வாயைத் திறந்து அவளது மார்புகளையே விக்கித்துப் பார்த்தபடி நெளிந்தான். அவன் தவிப்பதைக் கண்டு பத்மா உள்ளுக்குள் கர்வப்பட்டாள். இப்படி அவன் அவளைச் சீண்டுவதும், அவள் அவனை ஏங்க வைப்பதுமாக அந்த இரவு ஒரு மாயாஜாலமாக நகர்ந்தது.
 
ஆனால், அன்று இரவு ராசுக்குட்டியின் அறையில் அவனது தம்பி மதன் தூங்குவதற்காக வந்திருந்தான். அதனால் அதற்கு மேல் எதுவும் அரங்கேற வாய்ப்பில்லாமல் போனது. இருவரும் தனித்தனி அறைகளில் படுத்திருந்தாலும், அவர்களின் நினைவுகள் மட்டும் ஒன்றாகவே இருந்தன.
 

[Dheena2003]

 பத்மாவிற்குப் படுத்தால் தூக்கம் வரவில்லை. மதியக் கொல்லைப்புறத்து நினைவுகள் அவளை அலைக்கழித்தன. ராசுக்குட்டியின் நாக்கு தன் மலவாயில் செய்த அந்த ரசவாதம் அவளை உறங்க விடாமல் தவிக்க வைத்தது. அவன் நினைவிலேயே புரண்டு படுத்தவள், அடக்க முடியாத வேட்கையில் தன் புண்டையை தலையணையோடு சேர்த்து வைத்து அழுத்தி உரசிப் பார்த்தாள்.  



ஆனாலும் , பத்மாவிற்குள் எரிந்து கொண்டிருந்த அந்தத் தீயை அணைக்கத் தலையணையின் உரசல் போதவில்லை. கொல்லைப்புறத்தில் ராசுக்குட்டி காட்டிய அந்த வித்தை, அவளது நரம்புகளைத் தறி கெடச் செய்திருந்தது. அருகில் முத்துப்பாண்டி எருமை போலக் குறட்டை விட்டுத் தூங்கிக் கொண்டிருக்க, அவளுக்குச் சித்தம் கலங்கியது. ஒரு வெறியில் புரண்டு அவர் மேல் விழுந்தாள்.



தூக்கக் கலக்கத்தில் இருந்த முத்துப்பாண்டி, தன் நெஞ்சில் ஏதோ பாரம் அழுத்துவதையும், மென்மையான கைகள் தன் மார்பைத் தடவுவதையும் உணர்ந்து திடுக்கிட்டு விழித்தார். மங்கலான அந்த இரவு வெளிச்சத்தில் பத்மாவைப் பார்த்தார். சேலை முந்தானை எங்கோ சரிந்து கிடக்க, அவள் ஒரு காலை அவர் வயிற்றில் போட்டு அவரை ஆக்கிரமித்திருந்தாள்.


 


"ஏய்... என்னடி ஆச்சு?" என்று அவர் அதட்டலாகக் கேட்க, பத்மா பதில் பேசவில்லை. அவளது கைகள் மார்பிலிருந்து வழுக்கிக் கொண்டு கீழே இறங்கி, வேட்டிக்குள் சுருண்டு படுத்திருந்த அவரது ஆண்மையைச் சட்டெனப் பற்றிக் கொண்டது.



முத்துப்பாண்டிக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. 'சிறுக்கி மவ... நாமளே ராத்திரி வேணும்னு கிட்டப் போனாலும் எட்டி உதைப்பா... இன்னைக்கு அவளாவே வந்து உரசுறாளே!' என்று அவர் வியந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே, அவள் கைகள் வேட்டியை விலக்கி அவரது உறுப்பை வேகமோடு உருவத் தொடங்கின.



ஆனால் பகல் முழுதும் அலைந்த களைப்பில் இருந்த முத்துப்பாண்டிக்கு இப்போது அதில் நாட்டம் இருக்கவில்லை. "விடுடி... நேரம் காலம் தெரியாம சேட்டை பண்ணிக்கிட்டு... போய்த் தூங்கு," என்று அவள் கையைத் தட்டிவிட்டார்.



அவரது மறுப்பு பத்மாவின் காமத்தீயில் எண்ணெயை ஊற்றியது போலிருந்தது. "முடியாது" என்று அவர் சொன்னது அவளுக்குக் கேட்கவே இல்லை. அவரைப் பலமாகப் படுக்கையில் தள்ளிவிட்டு, அவர் மேல் ஏறி அமர்ந்தாள். விரிந்து கிடந்த தன் கலைந்த தலைமுடியை வாரிச் சுருட்டி ஒரு கொண்டையாகப் போட்டாள்.



முத்துப்பாண்டி திகைத்துப் போயிருக்க, பத்மா ஆவேசமாகத் தன் சேலையை உருவி எறிந்தாள். பிளவுஸ் ஹூக்குகளை 'பட் பட்' எனப் பிிக்காத குறையாகக் கழற்றி ஒரு மூலையில் வீசினாள். அந்த இருட்டில் மனைவியின் இந்த விஸ்வரூபத்தைக் கண்டு அவர் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார்.



"ஏய் பத்மா... என்னடி இது?" என்று அவர் கேட்க, அவள் மவுனமாகத் தன் மார்பகங்களை அவர் முகத்தில் அழுத்திக் காட்டினாள். எத்தனையோ முறை அவர் கெஞ்சியும் தூக்கம் தான் முக்கியம் என்று ஒதுங்கியவள், இன்று அவளாகவே இப்படிச் செய்வதைப் பார்த்து அவருக்குத் தன் பொண்டாட்டி தானா என்கிற சந்தேகம் வரும் அளவுக்கு இருந்தது அவளது ஆவேசம். பத்மாவின் மனதில் இப்போது முத்துப்பாண்டி இல்லை; கொல்லைப்புறத்தில் ராசுக்குட்டி கொடுத்த அந்த அதிர்வுகள் மட்டுமே அவளை ஆட்டிப் படைத்துக் கொண்டிருந்தன.





பத்மாவின் வேகம் முத்துப்பாண்டியை நிலைகுலைய வைத்தது. ஜாக்கெட் இல்லாத தன் பருத்த மார்புகளை அவரது பரந்த மார்போடு போட்டு அழுத்திக் கொண்டு, மேலும் கீழுமாக ஆவேசமாக உரசினாள். சட்டை இல்லாமல் படுத்திருந்த முத்துப்பாண்டியின் மேல், அவளது கொழுத்த மார்பகங்களின் சூடும், அவளது கழுத்தில் இருந்த தாலிக்கொடியும் கன்னாபின்னாவென உரச... அவரது நரம்புகள் முறுக்கேறின.



ஏற்கெனவே தூக்கத்திலும் களைப்பிலும் இருந்த முத்துப்பாண்டிக்குள், அந்தத் தீண்டல்கள் ஒரு பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தின. அவரது நெஞ்சில் பத்மாவின் மார்புக் காம்புகள் உரசி விளையாட, அவருக்குள் உறங்கிக்கொண்டிருந்த ஆண் மிருகம் மெல்ல விழித்துக்கொண்டது. பத்மாவின் மூச்சுக்காற்று அனலாக அவர் முகத்தில் வீச, அவளது உடல் அவரோடு ஒன்றிப் பிணைந்திருந்தது.



"என்னடி... இம்புட்டு ஆவேசம்?" என்று அவர் அவளது இடையைப் பற்றி இழுக்க, பத்மா பதில் சொல்லாமல் அவரது உதடுகளைத் தன் உதடுகளால் கவ்விக்கொண்டாள். அவரது ஆண்மை இப்போது வேட்டிக்குள் துடித்துக்கொண்டு வீறுகொண்டு எழுந்தது. அவளது ஆவேசமான அந்த விஸ்வரூபத்தில், முத்துப்பாண்டியின் களைப்பு எல்லாம் காணாமல் போனது.



அவர் அவளை அப்படியே புரட்டிப்போட்டுத் தன் வசமாக்க முயன்றார். ஆனால் பத்மாவோ, "இன்னைக்கு நான் சொல்ற மாதிரிதான் எல்லாம் நடக்கணும்..." என்பது போல அவர் மேல் அதிகாரம் செலுத்தி, அவரைத் தன் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருந்தாள். இருவருக்கும் இடையே அந்த இரவு ஒரு காட்டுத்தீயாகப் பரவத் தொடங்கியது.



பத்மாவின் வேகம் இன்று ஒரு கட்டுக்கடங்காத காட்டாறு போல இருந்தது. முத்துப்பாண்டியின் முகம் முழுவதும் வெறித்தனமாக முத்தமிட்டவள், அவரது எதிர்ப்பை சற்றும் சட்டை செய்யாமல் அவரது உதடுகளைத் தன் இதழ்களால் கவ்விக்கொண்டாள். அவரது உதடுகளை வன்மையாகப் பிரித்தவள், தன் நாக்கை ஒரு போர்வாளைப் போல அவரது வாய்க்குள் பலவந்தமாகச் செலுத்தினாள்.



அவளது நாக்கு அவரது வாய்க்குள் புகுந்து, அவரது நாக்கைச் சுழற்றித் தீண்டி ஒரு ஆதிக்கப் போரைத் தொடங்கியது. முத்துப்பாண்டி மூச்சுத் திணறிப் போனார். தன் பொண்டாடியின்  முத்தம் இவ்வளவு ஆக்ரோஷமாக இருக்குமென்று அவர் கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அவள் அவரை முத்தமிடவில்லை, மாறாக அவரை முழுவதுமாகத் தன் வசப்படுத்த முயன்றாள். அவளது எச்சில் அவரது வாயோடு கலக்க, அந்த ஆழமான முத்தத்தில் ஒரு பேரதிிகாரத்தை நிலைநாட்டினாள்.



அவள் குனிந்து அவரை அழுத்திப் பிடித்திருந்த விதத்தில், முத்துப்பாண்டியால் நகரக் கூட முடியவில்லை. அவர் கைகளை அவளது இடுப்பில் வைத்துத் தள்ள முயன்றாலும், பத்மா தன் முலைகளின் பாரத்தால் அவரை அமுக்கி, தன் நாவால் அவரது வாய்க்குள் வித்தை காட்டினாள். இது ஒரு சாதாரண முத்தமல்ல; ராசுக்குட்டி கொடுத்த அந்தத் தீண்டல்களை அப்படியே தன் கணவனிடம் காட்டித் தீர்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.



பத்மாவின் இந்தத் தீவிரமான ஆக்கிரமிப்பில் முத்துப்பாண்டி மெல்ல மெல்லத் தன் சுயத்தை இழந்து, அவளது ஆதிக்கத்திற்கு அடிபணிந்தார். அவளது நாக்கு அவரது அண்ணத்தைத் தொட்டுத் துழாவ, அவருக்குள் இருந்த ஆண்மை உச்சகட்ட வீரியத்துடன் துடிக்கத் தொடங்கியது.





முத்துப்பாண்டியின் பிடியிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொண்ட பத்மா, அவரது நெஞ்சில் ஈரம் பட முத்தமிட்டாள். அப்படியே மெல்லக் கீழே இறங்கி, அவரது வயிற்றுப் பகுதியில் தன் இதழ்களைப் பதித்துத் தடவினாள். அங்கே வேட்டி விலகி, கம்பீரமாக நட்டுக்கொண்டு நின்ற அவரது ஆண்மையை ஆசையோடு பார்த்தவள், தன் மென்மையான கைகளால் அதை இறுகப் பற்றி உருவினாள்.





மெல்லக் கண்களை மூடிக்கொண்டாள் பத்மா. இப்போது அவளது கற்பனையில் இருப்பது முத்துப்பாண்டி அல்ல; கொல்லைப்புறத்தில் தன்னை ஆட்டிப்படைத்த அந்த இளஞ்சிவப்பு நிறத்து ராசுக்குட்டி! தன் முன்னே நிற்பது ராசுக்குட்டியின் வீரியம் என்று எண்ணிக் கொண்டவள், கண்களைத் திறக்காமலேயே அந்தத் தடியைத் தன் முகம் முழுவதும் தேய்த்து அதன் சூட்டை ரசித்தாள்.



முத்துப்பாண்டிக்கு நடப்பது எதுவுமே நம்பும்படியாக இல்லை. "என்னடி நடக்குது இங்க?" என்று அவர் வியப்போடு பார்க்க, பத்மா சட்டெனத் தன் ஆதிக்கத்தைத் தொடங்கினாள். எப்போதுமே வேண்டாவெறுப்பாகத் தீண்டும் அவள், இன்று ஒரு பசித்த வேங்கையைப் போல அவரது சுண்ணியைத் தன் வாய்க்குள் திணித்தாள்.

 



முழுத் தடியையும் தன் வாய்க்குள் ஆழமாக இறக்கியவள், அவரது அடிவயிறு வரை முகம் பதியும்படி அழுத்தி உறிஞ்சினாள். அவளது கன்னங்கள் குழிந்து மீள, அந்த முரட்டுத்தனமான ஊம்பலில் முத்துப்பாண்டிக்கு உயிரே போவது போலிருந்தது. அவள் மென்மையாகச் செய்யவில்லை; மாறாக, ஒரு பேரதிகாரத்துடன் அந்தத் தடியைத் தன் நாவால் சுழற்றி, உதடுகளால் இறுகப் பற்றிச் சப்பினாள். அவரது சுண்ணியின் மகுடப் பகுதியைத் தன் அண்ணத்தில் வைத்து அழுத்தி அவள் காட்டிய வித்தையில், முத்துப்பாண்டி கட்டிலின் விளிம்பைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு அலறினார்.



"ஆஅ... பத்மா... மெல்லடி... மெல்ல..." என்று அவர் கெஞ்சினாலும், அவள் விடுவதாக இல்லை. கண்களை மூடிக்கொண்டு ராசுக்குட்டியின் நினைவிலேயே அந்தத் தடியை ஒரு சர்க்கரைப் பாகு போலச் சுவைத்து, தன் ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டினாள்.

[Dheena2003]

அத்தியாயம் - 23 

தன் மனைவியின் ஒவ்வொரு செயலிலும் திக்குமுக்காடிப் போன முத்துப்பாண்டி, அவள் காட்டிய அந்த அசுர வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் தவித்தார். அவளது வாயின் வெப்பமும், நாக்கின் சுழற்சியும் அவரது உயிரை உறிஞ்சுவது போல இருக்க, தாங்க முடியாமல் தன் இடுப்பை அசைத்து அவள் பிடியிலிருந்து விடுபடப் போராடினார்.


ஆனால், பத்மா விடுவதாக இல்லை. அவர் இடுப்பை எப்படி ஆட்டினாலும், அதை ஒரு வேட்டை நாய் போல லாவகமாகத் தொடர்ந்து கவ்வி, வெறி கொண்டு ஊம்பினாள். அவளது ஆதிக்கத்தில் அவர் சிறைப்பட்டார். ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் அவரால் அந்த இன்ப அவஸ்தையைத் தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை. கட்டிலின் விளிம்பை நகங்களால் கீறி இறுக்கிப் பிடித்தவர், இடுப்பை மேலே எக்கி, "ஆஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்... பத்மா... போகுதுடி... ஆஅ..." என்று அலறினார்.



அடுத்த நொடி, அவரது ஆண்மையிலிருந்து விந்து 'புளக்'கென்று பீய்ச்சி அடித்தது. அது நேராக அவளது தொண்டைக்குள் சூடாக இறங்கியது. பத்மா ஒரு சொட்டுக் கூட வீணாக்காமல், அதை ஏதோ தேவாமிர்தம் போலக் கருதி அப்படியே பருகினாள். அவளது கண்கள் இன்னும் மூடியே இருந்தன; அவள் பருகுவது முத்துப்பாண்டியின் விந்துவாக இருந்தாலும், அவளது ஆழ்மனம் அதை ராசுக்குட்டியின் வீரமாகவே எண்ணி ருசித்தது.

முத்துப்பாண்டி அப்படியே தளர்ந்து கட்டிலில் சாய்ந்தார். "அப்பாடா... முடிஞ்சது... போதுமடி ராட்சசி... என்னையவே கொன்னுட்டே," என்று மூச்சு வாங்கச் சொன்னார்.

ஆனால், பத்மாவின் காமத்தீ இன்னும் அணையவில்லை. அவள் மதியத்திலிருந்து சுமந்து கொண்டிருக்கும் அந்த வேட்கை, வெறும் ஊம்பலில் அடங்கிவிடக் கூடியதல்ல. மெல்ல நிமிர்ந்து தன் உதடுகளைத் துடைத்துக் கொண்டவள், களைத்துப் போய் கிடக்கும் தன் கணவனை ஒருவித ஏளனத்தோடு பார்த்தாள். அவளது உடலில் இன்னும் வேர்வை அரும்பியிருந்தது, கண்கள் இன்னும் செந்நிறமாக மின்னிக் கொண்டிருந்தன. ராசுக்குட்டி கொல்லைப்புறத்தில் ஆரம்பித்து வைத்த அந்தப் பெரும் தீயை முழுமையாக அணைக்க அவள் அடுத்த கட்டத்திற்குத் தயாரானாள்.

முத்துப்பாண்டி களைப்பில் கண்ணைச் சொருகிப் படுத்திருக்க, பத்மா ஆவேசமாக அவர் முன்னே எழுந்தாள். தன் பாவாடையின் நாடாவை ஒரே இழுப்பாக உருவி, கால்களால் உதைத்துத் தள்ளிவிட்டு நிர்வாணமாக நின்றாள். அவரது தோள்பட்டையின் இருபுறமும் தன் கால்களைக் கவட்டை போல விரித்து வைத்து ஏறியவள், தன் புண்டையை நேராக அவர் முகத்திற்கு நேராகக் கொண்டு சென்றாள்.

"பத்மா... சத்தியமா முடியலடி... என்னடி பண்ற?" என்று முத்துப்பாண்டி சோர்வில் தத்தளித்தபடி கேட்க, பத்மாவிற்கு ஆத்திரம் தான் வந்தது.

அவரது தலைமுடியை இரு கைகளாலும் வெறித்தனமாகப் பற்றி இழுத்தவள், சொதசொதவென்று ஈரம் கசிந்து கொண்டிருந்த தன் புண்டையை அவர் முகத்தோடு அமுக்கித் தேய்த்தாள். அவளது புண்டை இதழ்கள் அவரது மூக்கு முதல் வாய் வரை கவ்விக்கொள்ள, அந்த மணம் அவரைச் சுழற்றியது. ஆனாலும் களைப்பில் அவர் வாயைத் திறக்காமல் இருக்க, பத்மா  கெட்ட வார்த்தையைச் சொல்லிச் சீறினாள்.

"நக்குடா... தேவிடியா மகனே... அப்படியே நக்குடா! என்னடா அப்படியே படுத்திருக்க? நல்லா ஆழமா நக்குடா நாயே!" என்று அவள் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் கெட்ட வார்த்தைகளைப் பிரயோகித்தபடி, தன் புண்டையை அவர் முகத்தோடு வைத்து மேலேயும் கீழேயும் தேய்த்தாள்.



முத்துப்பாண்டிக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. கல்யாணமாகி இத்தனை வருடத்தில், ஒருநாள் கூட தன்னை 'டேய்' என்று கூடச் சொல்லாத பத்மா, இன்று இவ்வளவு பச்சை பச்சையாகப் பேசுவதை அவரால் நம்பவே முடியவில்லை. அவளுக்குப் பேய் ஏதும் பிடித்துவிட்டதா என்று ஒரு கணம் நடுங்கித்தான் போனார்.

ஆனால், அந்தப் புண்டையிலிருந்து வீசிய நறுமணமும், அதன் கதகதப்பும் மெல்ல மெல்ல அவரது சோர்வை விரட்டியது. அவள் கத்திய கத்தில் பயந்துபோயும், அந்தப் பித்தின் வேகத்திலும் தன் நாக்கை மெல்ல வெளியே நீட்டினார். சரியாகப் புண்டையின் பிளவுக்குள் தன் நாக்கை வைத்து அவர் மேலும் கீழும் சுழற்றி நக்க ஆரம்பிக்க, பத்மாவின் உடம்பு சிலிர்த்தது.

"அப்படித்தான்டா... இன்னும் நல்லா ஆழமா நக்குடா என் புண்டைய... ருசிச்சு நக்குடா!" என்று அவள் இன்னும் வேகமாகக் கத்தினாள். முத்துப்பாண்டிக்கும் அந்தத் தேன் சுவை பிடித்துப்போக, தன் முழு நாக்கையும் வெளியே நீட்டி ஒரு வெறி பிடித்தவனைப் போல அவளது புண்டையை ருசித்து நக்கத் தொடங்கினார்.



புண்டையை அவர் முகத்தில் தேய்த்து உறையெடுத்த பத்மா, சட்டெனத் தன் கைகளைக் கட்டிலில் ஊன்றி, இடுப்பை இன்னும் உயர்த்தி முன்னே நகர்ந்தாள். இப்போது அவளது அந்தப் பருத்த குண்டி மேடுகளும், அதன் நடுவே இருந்த அந்தச் சிவந்த ஆசனவாய் துவாரமும் நேராக முத்துப்பாண்டியின் முகத்திற்கு முன்னால் வந்து நின்றன.

அதுவரை புண்டையை நக்கிக்கொண்டிருந்த முத்துப்பாண்டி, சட்டென மலம் கழிக்கிற அந்த இடம் தன் முகத்திற்கு நேராக வந்ததும், ஒரு கணம் அருவருப்பில் முகம் சுளித்தார். "ஏய்... பத்மா... இது என்னடி..." என்று சொல்லி முகத்தைத் திருப்ப முயன்றார்.

ஆனால் பத்மா விடுவதாக இல்லை. "என்னடா அருவருப்பா இருக்கா? நக்குடா... என் குண்டி ஓட்டையை நல்லா நக்குடா!" என்று அதிகாரத்தோடு கத்தியவள், தன் குண்டியை அப்படியே அவர் முகத்தோடு அழுத்தித் தேய்த்தாள். அவளது ஆசனவாய் துவாரம் அவரது உதடுகளில் பட்டு நசுங்கி, நன்றாக விரிந்து கொடுத்தது.

அவளது குண்டிச் சதைகளின் அழுத்தத்தில் முத்துப்பாண்டியால் மூச்சு கூட விட முடியவில்லை. அவர் திணறுவதைப் பார்த்து ரசித்த பத்மா, "இன்னைக்கு இதுதான்டா உனக்குச் சோறு... நல்லா ஆழமா நாக்கை விடுடா," என்று மிரட்டினாள். அந்த அதிகாரத்திற்கும், அந்த இடத்திலிருந்து வீசிய ஒருவிதமான விசித்திரமான வாசத்திற்கும் கட்டுப்பட்டு, முத்துப்பாண்டி தன் நாக்கை மெல்ல வெளியே நீட்டினார்.

முதலில் தயங்கியவர், பின் அவளது கட்டளைக்கு அடிபணிந்து அந்தச் சிறிய ஓட்டையைச் சுற்றித் தன் நாக்கால் நக்கி எடுத்தார். பத்மா இன்பத்தில் தன் குண்டியை இன்னும் ஆட்டி, அவர் நாக்கை அந்தத் துவாரத்திற்குள் திணிக்கச் செய்தாள். பத்மாவின் இந்த ஆதிக்கம் முத்துப்பாண்டியை ஒரு அடிமையைப் போல மாற்றியிருந்தது. அவர் தனது சோர்வையும் அருவருப்பையும் மறந்து, அவளது குண்டி ஓட்டையை வெறித்தனமாக நக்க, பத்மா கட்டிலில் தன் கைகளை ஊன்றி அந்தச் சுகத்தில் மிதந்தாள்.



குண்டி ஓட்டையை அவர் நக்குவதில் கிளர்ச்சியுற்ற பத்மா, அப்படியே தன் கையைப் பின்னுக்குக் கொண்டு வந்து முத்துப்பாண்டியின் சுண்ணியைப் பற்றினாள். ஏற்கனவே ஒருமுறை விந்துவை வெளியேற்றியதால் சற்றே தளர்ந்து போயிருந்த அது, பத்மாவின் முரட்டுத்தனமான தீண்டலில் மெல்ல வீரியம் கொள்ளத் தொடங்கியது. அவள் விடாமல் உருவ உருவ, அது மறுபடியும் தன் எழுச்சியைப் பெற்று நேராக நிமிர்ந்து நின்றது.

அதை உணர்ந்தவள், சட்டெனத் தன் நிலையை மாற்றி அவர் மேல் கவிழ்ந்து, அந்த எழுச்சி பெற்ற தடியை மீண்டும் தன் வாய்க்குள் திணித்தாள். இரண்டாவது முறையாக அதை ஊம்பத் தொடங்கியபோது அவளது வேகமும் ஆக்ரோஷமும் இன்னும் பலமடங்கு கூடியிருந்தது.

"ம்ம்ம்... ம்ம்ம்..." என்று அடிக்குரலில் முனகியபடி, அவள் அவரது தடியை ஆழமாகத் தன் தொண்டை வரை இறக்கிச் சுவைத்தாள். முத்துப்பாண்டி இப்போது முழுவதுமாக அவளது கட்டுப்பாட்டில் இருந்தார். ஒரு பக்கம் அவளது புண்டையின் வாசம், மறுபக்கம் அவள் தன் ஆண்மையை ஆழமாக உறிஞ்சி எடுக்கும் அந்த வேகம்... அவர் அப்படியே மெய்மறந்து படுக்கையில் கிடந்தார்.

பத்மா தன் தலையை மேலும் கீழுமாக ஆட்டி, அந்தத் தடியின் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் தன் எச்சிலால் நனைத்து மெருகேற்றினாள். அவரது சுண்ணி இப்போது பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்புத் தூணைப் போலக் கணகணவெனச் சூடாக இருந்தது. அவளது வாயின் வெதுவெதுப்பில் முத்துப்பாண்டிக்கு மீண்டும் ஒருமுறை இன்ப வெள்ளம் பாயத் தயாரானது. ஆனால் பத்மா அவ்வளவு சீக்கிரம் அவரை விடுவதாக இல்லை; அன்று இரவு அவளுக்கானது, அவளது தீராத தாகத்திற்கான போர் அது!

இறுதிக் கட்டமாக அவர் மேலிருந்து மெல்ல எழுந்த பத்மா, கால்களை இருபுறமும் கவட்டை போல விரித்து முத்துப்பாண்டியின் இடுப்புக்கு நேராக அமர்ந்தாள். முத்துப்பாண்டி ஒரு பெருமூச்சு விட்டு அவளையே மலைப்புடன் பார்த்தார். பத்மா தன் கைகளால் அவரது தடியைப் பிடித்து, ஏற்கனவே ஈரக்கசிவில் சொதசொதவென இருந்த தன் புண்டையின் வாசலில் வைத்து மெல்ல அழுத்தினாள். அந்தத் தடி முழுவதுமாக உள்ளே இறங்கியதும், அவளது முகத்தில் ஒரு பரவசமும் வெறியும் ஒருசேர மின்னியது.

அடுத்த நொடி, பத்மா தன் இடுப்பை உயர்த்தி ஆவேசமாக அவர் மேல் குதித்து ஓக்கத் தொடங்கினாள். அவள் ஒவ்வொரு முறை மேலே எழும்பி கீழே அமரும்போதும், அவளது கொழுத்த மார்பகங்கள் தறிகெட்டுத் துள்ளிக் குதித்தன. சதையோடு சதை மோதும் "டப்... டப்..." என்ற சத்தமும், அந்தப் பழைய கட்டில் அசைந்து கொடுத்த "கீச்... கீச்..." என்ற சத்தமும் அந்த அறையெங்கும் எதிரொலித்தன. முத்துப்பாண்டியால் அவளது வேகத்திற்கு ஈடுகொடுக்கவே முடியவில்லை. ஒரு காட்டுப் பெண் போல அவள் அவர் மேல் ஏறிச் சவாரி செய்த வேகத்தில், அவர் கட்டிலின் விரிப்பைப் பலமாகப் பற்றிக் கொண்டார். அவளது முகம் வெறியால் சிவந்து, கண்கள் சொருகி, ஒருவிதமான மிருகத்தனமான இன்பத்தில் அவள் திளைப்பதைக் கண்டு அவர் திகைத்துப் போனார்.




பத்மா இப்போது ஒரு வெறிபிடித்த வேங்கையைப் போல முத்துப்பாண்டியின் மேல் ஏறி அமர்ந்து, தன் இடுப்பைச் சுழற்றிச் சுழற்றி ஓக்கத் தொடங்கினாள். அவளது புண்டைக்குள் அந்தத் தடி ஆழமாக இறங்கி முட்டும் போதெல்லாம், அவளுக்குள் ஒரு மின்னல் பாய்ந்தது. ஆனால், அந்த இன்பத்தின் ஊற்றாக அவள் முத்துப்பாண்டியை நினைக்கவே இல்லை.

அவள் தன் கண்களை இறுக மூடிக்கொண்டாள். அந்த இருண்ட இமைத் திரைக்குப் பின்னால், அவளது மூளைக்குள் ராசுக்குட்டியின் முகம் மட்டுமே விஸ்வரூபம் எடுத்து நின்றது. "ராசு... என்னைக் கொல்லுடா... இன்னும் வேகமா..." என்று அவள் மனதுக்குள் கதறினாள். கொல்லைப்புறத்தில் தன் குண்டி ஓட்டையைச் சப்பிய அந்த வாலிபனின் நாக்குத் தீண்டலும், அவனது முரட்டுத்தனமான கைகளும் தான் இப்போது தன்னை ஓப்பதாக அவள் கற்பனை செய்தாள்.

முத்துப்பாண்டிக்கு மேலே குதித்துக் கொண்டிருக்கும் தடி தன் கணவனுடையது அல்ல, அது அந்த இளஞ்சிவப்பு நிறத்து சிங்கக்குட்டி ராசுக்குட்டியுடையது என்று எண்ணியபோது, அவளது வேகம் இன்னும் பலமடங்கு கூடியது. "டப்... டப்... சலக்... சலக்..." என்று சதையோடு சதை மோதும் ஓசை அந்த அறையை நிரப்பியது. பத்மா தன் தலைமுடியை விரித்துப் போட்டுக்கொண்டு, ஒரு பேய் பிடித்தவளைப் போலத் தன் இடுப்பை ஏற்றி இறக்கினாள்.

முத்துப்பாண்டி மூச்சுத் திணறிப்போய், "பத்மா... மெல்லடி... இடுப்பு ஒடிஞ்சிடப் போகுது..." என்று அலறினார். ஆனால், பத்மாவின் காதுகளுக்கு அது ராசுக்குட்டியின் குரலாகவே கேட்டது. "ராசு... அப்படியேதான்டா... இன்னைக்கு என்னைத் தீர்த்துக்கடா..." என்று கற்பனையில் அவனைத் தழுவியபடி, உச்சகட்ட வெறியோடு தன் கணவன் மேல் ஏறிச் சவாரி செய்தாள். அந்த இருட்டில், தன் கணவனின் உடலைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, தன் மூளைக்குள் அந்த வாலிபனை ஆசை தீர ஓத்துத் தள்ளிக் கொண்டிருந்தாள் பத்மா


முத்துப்பாண்டிக்கு இது இரண்டாவது முறை என்பதால், அவரால் சற்று நேரம் தாக்குப் பிடிக்க முடிந்தது. ஆனால் பத்மாவின் வேகம் குறையவே இல்லை. அவள் தன் இடுப்பைச் சுழற்றியும், குதித்தும் அவரை அணுஅணுவாகச் சிதைத்தாள். "ஆஆ... பத்மா... மெல்லடி..." என்று அவர் முனகினாலும், அவள் தன் பிடியை விடவில்லை. அவரது தடி அவளது ஆழமான கிணற்றுக்குள் புகுந்து புறப்படுவதை உணர்ந்த முத்துப்பாண்டி, அவளது வேகத்தில் தானும் மெல்லக் கரைந்து போனார். அவரது இடுப்புத் தசைகள் துடிக்க, உச்சக்கட்ட இன்பம் அவரை நெருங்கியது.

திடீரென முத்துப்பாண்டி, "ஆஆஆ... பத்மா... வந்துருச்சுடி..." என்று அலறியபடி மீண்டும் ஒருமுறை விந்துவைப் பீய்ச்சி அடித்தார். அவர் விந்துவை வெளியேற்றியதும் 'அப்பாடா, இதோடு விட்டால் சரி' என்று பயந்து போய் அவளைப் பார்த்தார். ஒருவேளை அவள் மூன்றாவது சுற்றுக்குத் தயார் செய்வாளோ என்று அவர் உள்ளுக்குள் நடுங்கினார். ஆனால் அதிர்ஷ்டவசமாக, அடுத்த சில விநாடிகளிலேயே பத்மாவும் ஒரு பலமான முனகலோடு தன் இடுப்பை அவர் மேல் அழுத்தித் தேய்த்து உச்சத்தை எட்டினாள். அவளது உடல் அப்படியே அவர் மேல் சரிந்தது; இருவரது மூச்சுக்காற்றும் அனலாக வீசியது.

தன் வாழ்நாளில் பத்மாவிடமிருந்து இப்படி ஒரு ஆவேசமான ஓழ்வை முத்துப்பாண்டி பார்த்ததே இல்லை. ஏன், தன் மனைவி மட்டுமல்ல, அவர் உறவு வைத்திருந்த அவரது தங்கை செல்வி கூட இத்தனை சுகத்தைத் தந்ததில்லை. செல்வி மட்டுமல்லாமல், தன் பண்ணையில் வேலை செய்யும் பெண்கள் மற்றும் சில சொந்தக்காரப் பெண்களுடன் அவர் பழகியிருந்தாலும், இன்று பத்மா காட்டிய இந்த விஸ்வரூபத்திற்கும், கொடுத்த இந்த அசுர இன்பத்திற்கும் ஈடு இணை எதுவுமே இல்லை. இந்த ஒரு இரவை அவர் தன் ஆயுளுக்கும் மறக்க மாட்டார். உடலின் சத்து முழுவதும் தீர்ந்து போனது போல உணர்ந்த முத்துப்பாண்டி, அப்படியே சுயநினைவை இழந்து ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குள் மூழ்கினார்.

மறுநாள் காலை, ராசுக்குட்டி கண்விழித்தபோது வீடு முழுவதும் சாம்பிராணி வாசனை கமகமவெனத் தூக்கியது. "என்னடா இது, நம்ம ஊர் கோயில் திருவிழாவே இங்க வந்த மாதிரி இருக்கு?" என்று குழம்பியபடி அவன் எழுந்து வந்தான். பூஜை அறையிலிருந்து 'டிங் டிங்' என மணிச் சத்தம் கேட்க, உள்ளே எட்டிப் பார்த்தான்.

அங்கே பத்மா பெரியம்மா, விடியற்காலையிலேயே குளித்து முழுகி, முகம் நிறைய மஞ்சளுடன், மங்களகரமாகப் பட்டுச் சேலையில் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தாள். பயபக்தியுடன் சாமிப் படத்திற்கு ஆர்த்தி எடுத்துக் கொண்டிருந்தவளைப் பார்த்து ராசுக்குட்டிக்குத் தலை சுற்றியது.



"என்ன பெரியம்மா... இன்னைக்கு என்ன விசேஷம்? வீடே மங்களகரமா இருக்கு?" என்று அவன் சந்தேகமாகக் கேட்க, ஆர்த்தியை முடித்துவிட்டு வெட்கத்தோடு திரும்பினாள் பத்மா. தட்டில் இருந்த விபூதியை எடுத்து அவன் நெற்றியில் அழுத்திப் பூசியவள், அவன் காதோரம் குனிந்து, "போடா குட்டி... நேத்து ராத்திரி என்னைப் போட்டு அந்தப் பாடு படுத்திட்டு, இப்ப ஒண்ணுமே தெரியாத புள்ளையாட்டம் கேக்குறியா?" என்று ஒரு குறும்பானப் பார்வை பார்த்துவிட்டு, விறுவிறுவெனத் தன் அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

ராசுக்குட்டி நின்ற இடத்திலேயே அப்படியே உறைந்து போனான். "நான் எப்போ இவளைப் பாடு படுத்தினேன்? நேத்து சாயந்தரம் கொல்லைப்புறத்துல பண்ணதுக்கு இப்பவா இப்படி ரியாக்ஷன் கொடுக்குறாங்க? அதுவும் விபூதி பூசிவிட்டுச் சொல்றாங்க... ஒருவேளை சாமி வந்துடுச்சோ?" என்று பேந்தப் பேந்த விழித்தபடி தலையைச் சொரிந்து கொண்டான்.

அடுத்ததாகப் பத்மா தன் அறைக்குள் சென்று, இன்னும் குறட்டை விட்டுக் கொண்டிருந்த முத்துப்பாண்டியை தட்டி எழுப்பினாள். "என்னங்க... என்னங்க... எழுந்திருங்க..." என்று ஒரு சினிமா ஹீரோயின் ரேஞ்சுக்குக் காதலோடு அழைத்தாள்.

முத்துப்பாண்டி மெல்லக் கண்ணைத் திறந்து பார்த்தார். எதிரே பத்மா நின்றிருப்பதைப் பார்த்ததும், நேற்று இரவு அவள் ஆடிய அந்த 'அகோர ருத்ரதாண்டவம்'—கெட்ட வார்த்தையில் கத்தியது, குண்டியைக் காட்டி ஓக்கச் சொன்னது—எல்லாம் ரீப்ளே போல ஓட, "ஐயோ... மறுபடியுமா! எம்மா... விட்டுடுடி!" என்று பதறி அடித்து எழுந்து சுவரோடு ஒட்டி நின்றார்.



"என்னங்க இது? ஏன் இப்படிப் பதறுறீங்க? இந்தாங்க விபூதி வச்சுக்கோங்க," என்று தட்டை நீட்டியவள், திடீரென அவர் காலில் விழுந்து ஆசிர்வாதம் வாங்கக் குனிந்தாள். முத்துப்பாண்டிக்குக் குலைநடுங்கிப் போனது. "ஐயோ... காலைப் புடிச்சு இழுத்து மறுபடியும் ஆரம்பிக்கப் போறாளா?" என்று பயந்துபோய், காலைத் தூக்கிக் கட்டிலுக்கு மேலே வைத்துப் பதுங்கிக் கொண்டார்.

"என்னங்க இது? ஆசீர்வாதம் வாங்கணும்... காலைக் கீழே போடுங்க," என்று அவள் அன்பாகச் சொல்ல, முத்துப்பாண்டிக்குக் குழப்பத்தில் பித்து பிடிக்கும் போலிருந்தது.

'என்னடா இது சோதனை... அந்நியன் படத்துல வர்ற விக்ரம் மாதிரி நிமிஷத்துக்கு நிமிஷம் கெட்டப்பை மாத்துறாளே! நேத்து ராத்திரி பச்சை பச்சையாப் பேசிட்டுப் புண்டையை நக்கச் சொன்னது இவளா? இல்லை, இப்போ சாம்பிராணி வாசனையோட சாமி கும்பிடுறது இவளா? இதுல எது ரெமோ, எது அந்நியன்னு தெரியலையே!' என்று அவர் திருதிருவென விழித்தார்.

அன்று பத்மாவின் முகத்தில் ஒரு புதுவிதமான ஒளி வீசியது. வீடே களைகட்டியிருந்தது. எல்லோரிடமும் அன்பாகப் பேசுவதும், தடல்புடலாகச் சமைத்துப் போடுவதுமாக அவள் சுறுசுறுப்பாக இயங்கினாள். ராசுக்குட்டி வந்து நான்கு நாட்கள் ஆகிவிட்டதால், அவன் கிளம்புவதற்குத் தயாரானான். முத்துப்பாண்டியும் மதனூம் அவனை வழியனுப்ப வாசலில் வந்து நிற்க, உள்ளே இருந்து பத்மாவின் குரல் கேட்டது.

"டேய், உன் பெரியம்மா கூப்பிடுறா... என்னன்னு கேட்டுட்டு வா," என்று பெரியப்பா சொல்ல, ராசுக்குட்டி அடுப்பங்கரைக்குச் சென்றான்.

அங்கே சென்றதும், பத்மா அவன் கையைப் பிடித்துச் சுவரோரத்தில் மறைவான இடத்திற்கு இழுத்துச் சென்றாள். வாசலில் யாராவது வருகிறார்களா என்று நோட்டம் விட்டவள், சட்டெனத் தன் முந்தானையை ஒதுக்கி, பிளவுசுக்குள் கைவிட்டுச் சுருட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த ஐந்நூறு ரூபாய் நோட்டுக் கட்டை எடுத்தாள்.

"இந்தாடா குட்டி, செலவுக்கு வச்சுக்கோ," என்று எண்ணிப் பார்க்காமல் அவன் பாக்கெட்டில் திணித்தாள். அதை வாங்கியவன், அவளைப் பார்த்துக் குறும்புடன் சிரித்துவிட்டு, அந்தப் பணத்தை மூக்கின் அருகில் வைத்து ஆழமாகச் சுவாசித்தான். "அப்பா... அந்தப் பால் மணம் அப்படியே இருக்கு பெரியம்மா!" என்று அவன் சொல்ல, "சீ போடா!" என்று வெட்கத்துடன் அவனைத் தள்ளிவிட்டாள்.

அவள் கையைப் பிடித்துச் சுவரோடு சாய்த்தவன், இருபுறமும் கைகளை ஊன்றி அவளிடம் நெருங்கினான். அந்த முந்தானை விலகிய மார்புப் பிளவில் முகத்தைப் புதைத்து ஆழமாகச் சுவாசித்தான். பத்மா இன்பத்தில் தன் மார்பை எக்கி, அவன் பிடரி முடியைக் கோதிவிட்டாள். அப்படியே முகத்தை மேலே கொண்டு வந்தவன், அவளது இதழ்களில் தன் இதழ்களைப் பதித்து ஆழமாக முத்தமிட்டான். அவளும் தன் பிரியமான காதலனுக்குக் கொடுப்பது போல, நாக்கைச் சுழற்றி அவன் உதட்டைக் கடித்து முத்தத்தை வாரி வழங்கினாள்.

"ராசுக்குட்டி... கிளம்பலையா?" என வெளியே பெரியப்பாவின் குரல் கேட்டதும், முத்தத்தை முறித்துக் கொண்டவன், கடைசியாக அவள் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, "போயிட்டு வாரேன் பெரியம்மா!" என்று சொல்லி விடைபெற்றான். பத்மா தன் தலைமுடியைச் சரிசெய்து, கலைந்திருந்த உதட்டுச் சாயத்தைத் துடைத்தபடி பின்னாடியே வந்தாள்.



வாசலில் மதன் தனது பழைய புல்லட்டைச் சர்வீஸ் செய்து பளபளப்பாக நிறுத்தி வைத்திருந்தான். "டேய், இந்த பைக்கை நீயே வச்சுக்கோடா," என்று அவன் அசால்ட்டாகச் சொல்ல, ராசுக்குட்டி மறுத்தான். ஆனால் பெரியப்பாவும் வற்புறுத்த, பின்னாலிருந்து பத்மா, "அவன் உனக்காகத்தான் ரெடி பண்ணியிருக்கான், எடுத்துக்கோடா," என்று சொல்லவும் கடைசியில் ஒப்புக்கொண்டான்.

தான் கொண்டு வந்திருந்த பழைய சைக்கிளை அங்கேயே போட்டுவிட்டு, கம்பீரமாகத் தன் வேட்டியை மடித்துக் கட்டினான். அந்த முரட்டுத்தனமான புல்லட்டிற்கும், அவனது கட்டுக்கோப்பான உடம்புக்கும், முறுக்கிய காட்டுவா மீசைக்கும் அந்த வண்டி அவனுக்காகவே பிறந்தது போல இருந்தது.

தன் வலது காலைத் தூக்கி 'கிக்கர்' மீது வைத்து ஒரு அழுத்து அழுத்தினான். "டுபக்... டுபக்... டுபக்..." என அந்தப் பழைய புல்லட் உறுமியபடி புகையைக் கக்கி ஸ்டார்ட் ஆனது. அந்தச் சத்தமே அவனது ஆண்மைக்கு ஒரு மகுடம் சூட்டியது போல இருந்தது. சைட் மிரரில் தன் மீசையை ஒருமுறை நீவி முறுக்கியவன், அனைவரையும் பார்த்து "போயிட்டு வாரேன்!" என்று சொல்லி ஆக்ஸிலரேட்டரைத் திருகினான். வண்டி ஒரு சீறும் சிங்கத்தைப் போல முன்னே பாய்ந்தது.



இங்கே வரும்போது ஒருவிதமான பாரமான மனதோடு வந்தவன், இப்போது போகும்போது பல நினைவுகளைச் சுமந்து சென்றான். அக்காவின் மார்பில் பால் குடித்தது, நாத்தனாருடன் நடந்த அந்த விபரீதம், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாகப் பெரியம்மாவின் கொல்லைப்புறத்தில் அந்தப் பருத்த குண்டியை ருசித்தது என இந்த நான்கு நாட்கள் அவனது வாழ்க்கையையே புரட்டிப் போட்டிருந்தன. புல்லட்டின் வேகத்திற்கு ஈடாக அவனது நினைவுகளும் சீறிப் பாய்ந்தன.

புல்லட்டை மெல்ல உருட்டிக் கொண்டு வந்த ராசுக்குட்டி, தன் வீட்டின் வாசலில் ஒரு உருவம் நிற்பதைக் கண்டதும் சட்டென வண்டியின் வேகத்தைக் குறைத்தான். அங்கே அவனது அத்தை மலர் நின்றிருந்தாள். எந்த முகத்தை தன் வாழ்நாளில் பார்க்கவே கூடாது என்று அவன் நினைத்தானோ, அதே முகம் இன்று தன்னைத் தேடி தன் வீட்டு வாசலில் வந்து நிற்பது அவனுக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்கவில்லை.

மரத்தடி நிழலில் பதுங்கியிருந்த ராசுக்குட்டிக்கு, வாசலில் நிற்பது மலர் அத்தை என்று தெரிந்ததும் ரத்தம் கொதித்தது.  மூன்று வாரங்களுக்கு முன்பு அந்த மழை இரவில், சேறும் சகதியுமாகத் தான் பார்த்த அதே உருவம்! அன்று அந்த அருவருப்பான கோலத்தில் அவளைப் பார்த்தபோது ஏற்பட்ட அதே குமட்டலும், ஆத்திரமும் இப்போதும் அவனுக்குள் பொங்கியது.

"அன்னைக்கு நான் மூஞ்சியில துப்பிட்டு வந்த பிறகும், எந்தத் தைரியத்துல இங்க வந்து நிக்கிறா? 'அம்மணமா' அலைஞ்சது பத்தாதுன்னு இப்போ குடும்பத்து வாசல்ல வந்து நிக்கிறாளே!" என்று அவன் பற்களைக் கடித்தான். அவனது முரட்டுக்கைகள் புல்லட்டின் ஹேண்டில் பாரை உடைப்பது போல இறுக்கிப் பிடித்தன.

மரத்தின் பின்னால் பதுங்கியிருந்த ராசுக்குட்டியின் கண்கள் தழலாக எரிந்தன. வாசலில் மலர் அத்தையும், அவனது அம்மா அம்பிகாவும் நீண்ட நேரமாக ஏதோ சீரியஸாகப் பேசிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தவனுக்கு ஆத்திரம் முட்டிக்கொண்டு வந்தது.

"அம்மா... என்னம்மா நீ? எதுக்கு இவளை வாசல்ல நிக்க வச்சுப் பேசிக்கிட்டு இருக்க? இவ ஒரு அருவருப்பான ஆளுன்னு உனக்குத் தெரியலையே!" என்று மனதிற்குள் கத்தினான். அத்தையின் அந்தத் துரோகம் அவன் கண்ணிலேயே இன்னும் ஆடிக்கொண்டிருக்க, அவனது அம்மா அவளிடம் இவ்வளவு நெருக்கமாகப் பேசுவதை அவனால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை.

'சே... இவ இன்னைக்கு வருவான்னு தெரிஞ்சிருந்தா, பெரியம்மா வீட்டிலேயே இன்னும் ரெண்டு நாள் தங்கியிருப்பேன். அங்க மதுவோடவும், பெரியம்மாவோடவும் இருந்த அந்த நிம்மதி எல்லாம் இவளைப் பார்த்ததும் போச்சே!' என்று ஆத்திரத்தில் பற்களைக் கடித்தான். அந்தத் திருநீறு பூசிய முகத்தோடு மங்களகரமாக வழியனுப்பிய பெரியம்மாவின் நினைவும், இப்போதிருக்கும் இந்த மலரின் முகமும் அவனுக்குப் பெரும் முரணாகத் தெரிந்தது.

இன்று முழுக்க இங்கே இருந்தால், கண்டிப்பாக இவள் முகத்தில் முழிக்க வேண்டியிருக்கும். அந்த அசிங்கமான காட்சியைச் சுமந்து கொண்டு, அவளிடம் இயல்பாகப் பேச அவனால் ஒருபோதும் முடியாது.

"இன்னைக்கு நாள் முழுக்க இவ இங்கதான் இருப்பா போல... உன் மூஞ்சில முழிக்கிறதுக்கு பதிலா நான் எங்கயாவது போயிடறேன்டி!" என்று முடிவெடுத்தவன், புல்லட்டைச் சத்தமில்லாமல் பின்னோக்கி உருட்டினான்.

தன்னைப் யாரும் பார்க்காத வண்ணம் வண்டியைத் திருப்பி, சட்டென கிக்கரை மிதித்தான். "டுபக்... டுபக்..." என புல்லட் உறுமியபடி கிளம்ப, நேராகத் தன் உயிர் நண்பன் வேலுவின் வீட்டை நோக்கிக் கிளம்பினான். மலர் அத்தை அங்கிருந்து நகரும் வரை வீட்டுப் பக்கமே தலை வைத்துப் படுக்கக் கூடாது என்பதில் அவன் உறுதியாக இருந்தான்

[Dheena2003]

அத்தியாயம் - 24

அவனது புல்லட் சீறிப் பாய்ந்தது, ஆனால் அவனது நினைவுகள் மட்டும் இன்னும் அந்த மழை இரவிலும், இப்போது அம்மாவிடம் மலர் பேசிக்கொண்டிருக்கும் அந்த மர்மத்திலும் சிக்கித் தவித்தன.



வேலுவின் வீட்டில் அரட்டை அடித்துவிட்டு, பொழுது நன்றாகச் சாய்ந்த பிறகுதான் ராசுக்குட்டி வீடு திரும்பினான். வாசலில் மலர் அத்தையின் நடமாட்டம் இல்லை என்பதைத் தூரத்திலிருந்தே உறுதி செய்துகொண்டு, ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சோடு புல்லட்டை ஓரங்கட்டிவிட்டு உள்ளே நுழைந்தான்.



அம்பிகா அவனைப் பார்த்ததும், "டேய் ராசுக்குட்டி வந்துட்டியா? பாவம்டா உன் அத்தை... உன்னைப் பாக்கணும்னு இம்புட்டு நேரம் காத்துக் கிடந்துட்டு இப்பதான் கிளம்பிப் போகுது. உன்னைப் பாக்கலையேன்னு அதுக்கு ரொம்ப வருத்தம்டா," என்றாள்.



'அவ மூஞ்சில முழிக்கக் கூடாதுன்னுதான் நான் இவ்வளவு நேரம் ஊர் சுத்துனேன்!' என்று ராசுக்குட்டி உள்ளுக்குள் பல்லைத் தேய்த்தபடி உறுமினான். அவள் எதற்காக வந்தாள், தன்னை ஏன் தேடினாள் என்று ஒரு வார்த்தை கூட அவன் கேட்கவில்லை.



"ம்மா... பசிக்குது. கண்டதையும் பேசிட்டு என் கடுப்பைக் கிளப்பாத. சோறு போடு, நான் குளிச்சிட்டு வர்றேன்," என்று கடுகடுவெனச் சொல்லிவிட்டு, சட்டையைக் கழற்றிப் போட்டுவிட்டுக் கொல்லைப்புறத்திற்குச் சென்றான்.



அம்பிகா அவனது முதுகையே விசித்திரமாகப் பார்த்தாள். "என்ன இது... அத்தைன்னாலே உசுருக்கு உசுரா இருப்பான். இன்னைக்கு என்னடான்னா அந்தப் பேச்சை எடுத்தாலே எரியுறான்?  என்று முணுமுணுத்தபடி அடுப்பங்கரைக்குச் சென்றாள்.



ராசுக்குட்டி குளித்துவிட்டு வந்து அமர, அவனுக்குச் சுடச்சுடக் கரிச் சோறு பரிமாறினாள் அம்பிகா. சாப்பிடும்போது பெரியம்மா வீட்டில் நடந்த கதைகளை ராசுக்குட்டி ஒவ்வொன்றாகச் சொன்னான். மதன் அண்ணன் தனக்குப் புல்லட் கொடுத்தது, பெரியம்மா கவனித்துக்கொண்ட விதம் என அந்தரங்க விஷயங்களைத் தவிர்த்து மற்ற எல்லாவற்றையும் விவரித்தான்.



எல்லாவற்றையும் பொறுமையாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அம்பிகா, திடீரெனக் குரலைத் தாழ்த்தி, "டேய்... உன் அத்தை எதுக்கு வந்துட்டுப் போகுதுன்னு தெரியுமா?" என்று கேட்டாள்.



சோற்றைக் கையில் எடுத்து வாய்க்குப் போகத் தயாரான ராசுக்குட்டி, 'அத்தை' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும் அப்படியே கையைத் தளர்த்திச் சோற்றைக் கீழே போட்டான். "ம்மா... சாப்பிடுறப்போ என்ன பேசணும்னு தெரியாதா? பசியில இருக்கேன், கோபப்படுத்தாத," என்று தட்டை விட்டு எழ முயன்றவனை அம்பிகா ஆக்ரோஷமாகத் தடுத்தாள்.



"டேய் நில்லுடா! நானும் பார்த்துட்டே இருக்கேன்... உன் அத்தைன்னு சொன்னாலே உனக்கு ஏன் இம்புட்டு எரியுது? அவ உனக்கு என்னடா செஞ்சா?" என்று அம்பிகா படபடக்க, ராசுக்குட்டிக்குத் தன் தொண்டைக்குள் வார்த்தைகள் முட்டிக்கொண்டு வந்தன.



"அந்தத் தேவிடியாவுக்கு இனிமே என்னால மரியாதை கொடுக்க முடியாது..." என்று அம்பிகாவின் காதில் விழாத வண்ணம் வாய்க்குள் முணுமுணுத்தபடி, தன் ஆத்திரத்தை அடக்கிக்கொண்டு மீண்டும் அமர்ந்தான். அவனது கண்கள் சிவந்திருந்தன. அந்த அசிங்கமான ரகசியத்தை அம்மாவிடம் சொல்லவும் முடியாமல், மெல்லவும் முடியாமல் அவனது நெஞ்சு பாரமானது.



அம்பிகா சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் ராசுக்குட்டியின் காதுகளில் ஈயத்தைக் காய்ச்சி ஊற்றியது போல இருந்தது.



"டேய்... உன் அத்தை இந்த ஊரை விட்டே போறாடா. இனிமே இங்க திரும்ப வர மாட்டா. போறதுக்கு முன்னாடி கடைசியா உன்னைப் பார்த்துட்டுப் போகத்தான் காலையில இருந்தே காத்துக்கிட்டு இருந்தா," என்று சொல்லி முடிக்கவும், ராசுக்குட்டியின் நெஞ்சு 'சுருக்'கென்றது.



"என்னம்மா சொல்ற? அத்தை ஊரை விட்டுப் போகுதா? ஏன்... என்ன ஆச்சு? என்ன பிரச்சனை?" என்று தழுதழுத்த குரலில் கேட்டான்.



"இப்போ மட்டும் வக்கணையா கேளு! நீ வெளிநாட்டுக்கு போன ஒரு வருஷத்துலயே அந்த நாசமா போன உன் மாமன், அத்தையைத் தவிக்கவிட்டுட்டு வேறொருத்தியை இழுத்துக்கிட்டு ஓடிட்டான்டா. போனது மட்டும் இல்லாம ஊரு முழுக்கக் கடனை இழுத்து வச்சுட்டுப் போயிட்டான். பாவம்டா... சொந்தக்காரன்னு ஒரு நாதி அவளை எட்டிப் பார்க்கல. இருக்கிற சொத்தையெல்லாம் வித்தும் அவளால அந்தக் கடனை அடைக்க முடியல. ஒரு வேளைச் சோத்துக்குக் கூடப் பிச்சை எடுக்குற நிலைமைக்கு வந்துட்டாடா..." என்று சொல்லும்போதே அம்பிகாவின் குரல் உடைந்தது.



அம்பிகா கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டே தொடர்ந்தாள், "நான்தான்டா அவளுக்கு அப்பப்போ அரிசியும் காய்கறியும் கொடுப்பேன். அப்போகூட, 'ராசுக்குட்டி வந்த பிறகு அவனைப் பார்த்துட்டு இந்த உயிர் போனா போதும்'னு உனக்காகவே உசிரைப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்தா. கடைசியில சுத்தி இருக்கிற கடன்காரங்க அவ கழுத்தை நெருக்க... வேற வழியே இல்லாம, முந்தானையை விரிச்சு அந்தப் பணத்தைச் சம்பாதிச்சாடா!"



இந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் ராசுக்குட்டிக்குத் தலை சுற்றியது. அவன் பார்த்த அந்த அருவருப்பானக் காட்சிக்கு பின்னால் இவ்வளவு பெரிய ரணமானக் கதையா?



"இனிமே இந்த ஊர்ல இருக்கப் பிடிக்கல, மெட்ராஸுக்குப் போறேன்னு சொல்லிட்டுப் போகத்தான் இன்னைக்கு வந்தா. போறதுக்கு முன்னாடி உன் முகத்தை ஒரு தடவை பார்த்தா போதும்னு சொன்னா..."



அம்மா சொல்லச் சொல்ல ராசுக்குட்டிக்கு மூச்சு முட்டியது. இதயம் தாறுமாறாக அடித்தது. கைகள் உதறின. "அப்போ... அன்னைக்கு நான் பார்த்தப்போ அத்தை..." என்று நினைக்கும்போதே அவனுக்குத் தன் மீதே அருவருப்பு வந்தது. தான் ஒரு தெய்வமாக நினைத்த அத்தை, தன்மானத்தைத் துறந்து அப்படி ஒரு தொழிலில் இறங்கியது அவனுக்காகவும், தன் சூழ்நிலைக்காகவும் தான் என்பதை உணர்ந்தபோது அவன் இதயம் சுக்குநூறாக உடைந்தது.



"அம்மா... நான் தப்பு பண்ணிட்டேன்மா! பெரிய தப்பு பண்ணிட்டேன்... ஐயோ... ஐயோ!" என்று தன் தலையிலேயே அடித்துக்கொண்டு கதறி அழுதான்.



"டேய் ராசு... என்னடா ஆச்சு? ஏன் இப்படி அழுவுற?" என்று அம்பிகா பதறிப்போய் அவன் தலையைத் தன் மடியில் சாய்த்துக்கொண்டாள்.



"அம்மா... அத்தையை நான் தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டேன்மா... அவளை அசிங்கமா பேசிட்டு வந்துட்டேன்மா..." என்று விம்மி விம்மி அழுதான் ராசுக்குட்டி. அவனது கண்ணீர் அம்பிகாவின் மடியை நனைத்தது. எந்த வலியையும் தாங்கும்   அவனது அந்த முரட்டு இதயம் , இப்போது தன் அத்தைக்கு இழைத்த அநீதியை நினைத்து ஒரு சிறு குழந்தையைப் போலக் குலுங்கி அழுதது.







"அம்மா, அத்தை எப்படிம்மா போகுது? எத்தனை மணிக்கு பஸ்ஸு?" என்று ராசுக்குட்டி பதற்றத்துடன் கேட்டான்.



"5 மணிக்குத்தான்டா பஸ்ஸு. மணி இப்போ அஞ்சு பத்தாயிடுச்சு... இந்நேரம் நம்ம ஊர் எல்லையைத் தாண்டிப் போயிருப்பாடா," என்று சொல்லும்போதே அம்பிகாவும் உடைந்து போய் அழுதாள்.



ராசுக்குட்டி சட்டெனத் தன் கண்ணீரைத் துடைத்தான். வாசலில் நின்றிருந்த அந்த முரட்டு புல்லட்டைப் பார்த்தான். "ம்மா... இன்னைக்கு என்ன ஆனாலும் சரி, அத்தையை அந்தப் பஸ்ஸை விட்டு இறக்கி இந்த ஊருக்குக் கூட்டிட்டு வருவேன். அவ இல்லாம நான் வரமாட்டேன்!" என்று ஆவேசமாகச் சொன்னவன், சட்டையைத் தோளில் மாட்டிக்கொண்டு ஓடினான்.





புல்லட்டில் ஏறி அமர்ந்தவனின் கண்களில் இப்போது ஒருவித வேட்டை வெறி தெரிந்தது. தன் அத்தைக்கு இழைத்த அநீதியைத் துடைக்கப் போகும் ஒரு வீரனின் ஆக்ரோஷம் அது. வலது காலைத் தூக்கி 'கிக்கரை' ஓங்கி ஒரு மிதி மிதித்தான். "டுபக்... டுபக்... டுரூம்..." என அந்த எஞ்சின் கர்ஜித்தது. அந்தச் சத்தம் ஊர் முழுக்க எதிரொலித்தது. ஆக்ஸிலரேட்டரை ஓங்கி முறுக்கியவன், கிளட்சை மெல்ல விட, புல்லட் ஒரு காட்டுக் குதிரையைப் போல முன்னங்கால்களைத் தூக்காத குறையாகச் சீறிப் பாய்ந்தது. காற்றைக் கிழித்துக்கொண்டு அவன் செல்லும் வேகத்தில் தெருப்புழுதி விண்ணைத் தொட்டது.



வேகமாகப் பேருந்து நிலையத்தை அடைந்தவன், அங்கிருந்தவர்களிடம், "சென்னை பஸ்ஸு போயிருச்சா?" என்று மூச்சிரைக்கக் கேட்டான்.



"ஆமாப்பா... கிளம்பிப் 20 நிமிஷம் ஆகுது. இப்போதான் அந்தத் திருப்பத்தைத் தாண்டிப் போச்சு," என்று அவர்கள் சொல்லி முடிக்கும் முன்னரே, ராசுக்குட்டி வண்டியைத் திருப்பினான்.




இப்போது ராசுக்குட்டி ஒரு பைக் ரெஸ்  பந்தய வீரனாக மாறினான். சாலை முழுக்க அவனது புல்லட்டின் இடி முழக்கம் மட்டுமே கேட்டது. எதிரே வந்த வண்டிகள் எல்லாம் அவனது வேகத்தைக் கண்டு மிரண்டு ஒதுங்கின. "அத்தை... என்னை மன்னிச்சிரு அத்தை! உன்னை எக்காரணத்தைக் கொண்டும் நான் போக விடமாட்டேன்!" என்று மனதுக்குள் கத்தியபடி, முறுக்கிய மீசையோடு காற்றைக் கிழித்துச் சென்றான்.

குற்றம் சுமந்த கோபக்காரன் - இன்று

குலதெய்வம் தேடிப் பாய்கிறான்!

தவறு செய்தவன் தவிப்பிலே - அந்தத்

தார்ச் சாலையைத் தீய்க்கிறான்!



முண்டாசு கட்டிய மீசையோ - இன்று

முத்தமிடத் துடிக்குது!

முந்தானை விரித்தக் கண்ணீரோ - இவன்

முதுகெலும்பை உடைக்குது!



எஞ்சின் உமிழும் இடி முழக்கம் - அத்தையின்

நெஞ்சின் பாரத்தை இறக்குமா?

துரத்திப் பிடிக்கும் வாலிபம் - அவள்

துயரம் முழுதும் துடைக்குமா?



மன்னிப்புக் கேட்கும் மனிதாபிமானம் - மண்டியிடக்

காத்துக் கிடக்குது!

மறுமுறை அத்தை மடி சேர - இந்தக்

காலம் கனன்று துடிக்குது!


காணலாம் அடுத்த பதிவில்...!! 

[Dheena2003]

 [b] இந்தக் கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களைப் படிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறீர்களா?
[/b]









இந்தக் கதையின் அத்தியாயம் 64  வரையிலான  பகுதிகளும் தற்போது Paid Version-இல் கிடைக்கிறது. விறுவிறுப்பான திருப்பங்கள் மற்றும் கூடுதல் காட்சிகளுடன் படிக்க விரும்புபவர்கள், எனது டெலிகிராம்  என்னைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.



தொடர்பு கொள்ள:  Telegr@m-- @Dheena_Writer or mail me-- [email protected]



உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி!



The Update story up to  Part 64  is now available in the Paid Version! If you want to read ahead and experience the full intensity of the narrative, reach out to me directly on Telegr@m.



Message me here:  Telegr@m-- @Dheena_Writer or mail me-- [email protected]


[b]Thank you for supporting my work![/b]

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[Kingofcbe007]

hot and excellent update

periyamma kita full ah ethum panama apdiye thotu thotu vitathu sema kick ah iruku

mama kuda thangachi bathroom la patha scene sema hot

[Royal enfield]

அருமை அருமை

[janalovek]

Waiting for update