Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி
------------------
Part 172 - 2:
------------------

அவன் வெறும் முத்தத்தோட நிப்பாட்டல.

தன்னோட வாயை லேசாத் திறந்து, என்னோட அந்த மென்மையான கழுத்துச் சதையைத் தன் உதடுகளால அவ்ளோ ஆசையாக் கவ்வி உறிஞ்ச ஆரம்பிச்சான்.

'ச்லக்... ம்ம்ம்...' னு அவன் என் கழுத்தை எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லாம, ரசனையாச் சப்புனான்.

அந்த உறிஞ்சல்... அது நேரா என் மூளைக்குள்ள போய், என்னோட கண்ட்ரோலை மொத்தமா உடைச்சுது.

அவன் என் கழுத்து நரம்பை லேசாப் பற்களால கவ்வி இழுக்கும்போது, என்னோட இடுப்புக்குள்ள ஆயிரம் பட்டாம்பூச்சி ஒன்னாப் பறக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் என்னைய அறியாமலே என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

என் தலையை லேசா இடது பக்கமாச் சாய்த்து, அவனுக்கு என் கழுத்தை இன்னும் வசதியாக் காட்டிக் கொடுத்தேன்.

"ஆஆஹ்... பிரகாஷ்... ம்ம்ம்ம்..." னு நான் ஒரு கிறுக்கி மாதிரி முனக ஆரம்பிச்சேன்.

என்னோட இப்போ ஓல் வேண்டாம்ங்கிற எண்ணம் எல்லாம், அவனோட நாக்கு என் கழுத்துல விளையாடுறப்போ மொத்தமா உருகிப் போச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் காத்துல இன்னும் விறைச்சுப் போய் நின்னுச்சு.

அவன் என் கழுத்தை உறிஞ்சுற அந்தச் சுகத்துல, என் புண்டைல முட்டிக்கிட்டு இருக்குற அவன் சுன்னியோட அழுத்தத்தை நான் ஒரு செகண்ட் மறந்துட்டேன்.

அந்தப் போதையில, என் உடம்பு ஆட்டோமேட்டிக்கா லேசா ரிலாக்ஸ் ஆச்சு.

நான் டைட்டாப் பிணைச்சு வெச்சிருந்த என் தொடைகள், அவனோட அந்த மாய முத்தத்துல லேசாத் தளர்வாகி அகலமா விரிஞ்சுது.

அவன் இதான் சான்ஸ்னு நெனச்சுட்டான்.

இந்தச் சுகத்தைக் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் கொடுத்தா நான் தானா அவன் வழிக்கு வந்துடுவேனு அவனுக்கு நல்லாப் புரிஞ்சிடுச்சு.

நான் மயக்கத்துல முனகிக்கிட்டு இருக்கும்போதே...

அவன் தன் இடுப்பை ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஆனா ஒரு அழுத்தமான போர்ஸோட முன்னாடி தள்ளுனான்.

அவன் கழுத்தை உறிஞ்சிக்கிட்டே குடுத்த அந்தத் தள்ளுல...

அவனோட சுன்னி... இன்னும் ஒரு மில்லிமீட்டர் என்னோட புண்டைக்குள்ள திணறிக்கிட்டு இறங்குச்சு.

அவ்ளோதான்...

கழுத்துல கிடைச்ச சுகத்தை எல்லாம் மீறி, என் புண்டை விரிஞ்ச சுகம்... என் மூளையைச் சுளீர்னு முழிக்க வெச்சுது.

அந்த சுன்னி என் புண்டைய பிளக்குற மாதிரி ஒரு உணர்வைக் கொடுத்ததும், என் மயக்கம் எல்லாம் செத்துப் போச்சு.

"ம்ம்மாஹ்..." னு நான் சட்டுனு கத்தி என்னோட முனகலை நிப்பாட்டுனேன்.

இந்த சுகத்தைக் காட்டி, என்னைய மயக்கி அவன் சுன்னிய உள்ள தள்ளப் பாக்குறான்னு எனக்கு தெரிஞ்சுது.

நான் டக்குனு சுதாரிச்சுக்கிட்டேன்.

எங்க என் உடம்பு அவனுக்கு முழுசாத் தொறந்து குடுத்துடுமோங்குற பயம் வந்துச்சு.

நான் என் ரெண்டு கைகளாலயும் அவனோட நெஞ்சை அவ்ளோ பலமாப் பிடிச்சுப் பின்னாடி தள்ளுனேன்.

"டேய் லூசுப் பயலே! உனக்குக் கொஞ்சம் கூடப் பொறுமையே இல்லையாடா?" னு நான் ஒரு பக்கம் தவிப்புலயும், இன்னொரு பக்கம் மயக்கத்துலயும் கத்துனேன்.

நான் அப்படித் திட்டுனதும் அவன் லேசாச் சிரிச்சான்.

"என் தேவதைய இப்டிப் பாக்குறப்போ, எனக்கு எப்படிடி பொறுமை இருக்கும்?" னு அவன் அவ்ளோ ஒரு தவிப்போட என் முகத்துக்கு நேரா முனகினான்.

அவன் குரல் காமத்துல ஊறிப்போய் இருந்துச்சு.

அவனோட வார்த்தைகள் என் காதுல விழுந்ததும், என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரிச் சிலிர்த்துப் போச்சு.

அவன் மூச்சுக்காத்து என்னோட உதடுகள் மேல ரொம்ப அனலாப் பட்டுச்சு.

அவன் என்னைய இப்படி பாக்குறான்ங்கிற நெனப்பு எனக்குள்ள அவ்ளோ ஒரு கர்வத்தைக் கொடுத்துச்சு.

அவன் என்னைய அடையணும்னா, அவன் இன்னும் கொஞ்சம் எனக்காக ஏங்கணும்.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் அவனோட தலைமுடிக்குள்ள அவ்ளோ ஆசையா விட்டேன்.

என் விரல்கள் அவனோட முடிக்குள்ள புகுந்து, அவனோட முடியை ரொம்ப மெதுவா, ஆனா கொஞ்சம் அழுத்தமாப் பிடிச்சுப் பின்னாடி இழுத்தேன்.

"அதுக்குனு... இப்டி எடுத்தவுடனே இவ்ளோ அவசரமா உள்ள தள்ளுவியாடா?" னு நான் லேசா மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

நான் அவன் முடியைப் பிடிச்சு இழுத்ததும், அவனோட முகம்  கொஞ்சம் பின்னாடி போச்சு.

ஆனா அவனோட சுன்னி... அது என்னோட புண்டையோட இன்னும் அவ்ளோ டைட்டாத் தான் ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் சுன்னியோட நுனி என்னோட என் புண்டைல இருந்து ஒரு மில்லிமீட்டர் கூட விலகல.

நான் அவன் கண்ணை நேராப் பார்த்து முறைச்சேன்.

அதுல கோபத்தை விட, ஒரு செல்லமான திமிர் தான் அதிகமா இருந்துச்சு.

"இல்லடி... நான் அவசரப்படலடி..." னு அவன் முனகிக்கிட்டே, என்னைய இன்னும் வம்பிழுத்தான்.

"நான் ரொம்ப மெதுவாத் தானடி பண்ணுவேன்..."

அவன் அப்படி சொல்லும்போதே, அவனோட இடுப்பு லேசா ஒரு உள்ள தள்ளுச்சு.

அந்த தள்ளுல, அவனோட சுன்னி இன்னும் உள்ள போக ட்ரை பண்ணுச்சு.

அதனால நான் என்னைய அறியாமலே என் கண்களை லேசா மூடித் திறந்தேன்.

என் பற்கள் என்னோட கீழ் உதட்டை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

"பொய் சொல்லாதடா லூசு." னு நான் ஒரு பக்கம் தவிப்புலயும், இன்னொரு பக்கம் மயக்கத்துலயும் கத்துனேன்.

"உனக்குக் கொஞ்சம் கூடப் பொறுமையே இல்லையாடா?" னு நான் அவனைப் பாத்து கேட்டேன்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த வெறி கொஞ்சம் கூடக் குறையல.

அவன் இப்போ என்னைய முழுசா அனுபவிக்க காத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

"கொஞ்சம் உள்ள போகட்டும்டி... ஒன்னும் ஆகாதுடி..." னு அவன் மறுபடியும் லேசா முன்னாடி வர ட்ரை பண்ணான்.

அவனோட உடம்பு என் மேல இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாப் பதிஞ்சுது.

அவனோட மார்பு, என்னோட முலைகள் மேல நசுங்கிச்சு.

என் காம்புகள் எல்லாம் அவனோட நெஞ்சு முடியில உரசி, எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

ஆனா நான் என் முடிவுல ரொம்ப உறுதியா இருந்தேன்.

நான் என் வலது கையால அவனோட நெஞ்சை அவ்ளோ பலமாப் பிடிச்சுப் பின்னாடி தள்ளுனேன்.

"போடா! எனக்கு இப்போதைக்கு இது வேணாம்டா..." னு நான் ரொம்பத் தெளிவா, ஆனா ஒரு கெஞ்சலோட சொன்னேன்.

"இன்னைக்கு இது வேணாம் அவ்ளோதான்..."

நான் அப்படிச் சொன்னதும், அவனோட முகத்துல ஒரு தவிப்பு வந்துச்சு.

"ஏன்டி? என்னாச்சு... பிடிக்கலையா..." னு அவன் குரல் உடைஞ்சுது.

"அப்டி இல்லடா... எனக்கு இப்போதைக்கு இது வேணாம்..."

"நான் இதுக்கு இப்போ ரெடியா இல்லடா..." னு நான் என் நிலைமையை அவனுக்குப் புரிய வைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

"ப்ளீஸ்... அதை வெளிய எடுடா..." னு நான் என் தொடைகளை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசினேன்.

நான் தொடைகளை மூடும்போது, அவனோட சுன்னி என்னோட சதைகளுக்கு நடுவுல அவ்ளோ சூடா மாட்டிக்குச்சு.

அந்தச் சூடு என்னைய என்னமோ பண்ணுச்சு.

ஆனா அவன் அதை வெளிய எடுக்கறதாத் தெரியல.

"ஒரு நிமிஷம்தான்டி... கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோடி..." னு அவன் என்னையச் சமாதானம் பண்ணப் பாத்தான்.

அவன் என் காதுக்கு அவ்ளோ கிட்ட வந்து ஹஸ்கியா முனகினான்.

"அது இன்னும் கொஞ்சம் உள்ள போனா உனக்கு அவ்ளோ பிடிக்கும்டி..." னு அவன் ஆசையா என்னைய மயக்கப் பாத்தான்.

அவன் மூச்சுக்காத்து என் கழுத்துல பட்டு, என்னைய அப்படியே உருக வெச்சுது.

அவன் சொல்றது உண்மைதான்னு எனக்குத் தெரியும்.

அவன் இப்போ உள்ள உட்டா, நான் ஒரு புது உலகத்துக்கே போயிடுவேன்னு எனக்கும், என் புண்டைக்கும் நல்லாவே தெரியும்.

ஆனா, இப்போ நான் அந்தச் சொர்க்கத்துக்குப் போக விரும்பல.

அவன் என்னைய அடையணும்னா, அதுக்கு அவன் இன்னும் தவிக்கணும்.

"எனக்கு நீ குடுத்த சந்தோஷம் போதும்டா இப்போ..." னு நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"இன்னைக்கு நீ என்னைய எவ்ளோ சந்தோஷப்படுத்திட்டனு உனக்குத் தெரியாதா?"

"அதுவே எனக்குப் போதும்டா..."

"நீ மொதல்ல அதை வெளிய எடுடா! இது போதும் இன்னிக்கு..." னு நான் கிட்டத்தட்ட தெளிவா சொல்லிட்டேன்.

என்னோட வார்த்தைகள்ல எந்த கோபமும் இல்ல, ஒரு மாதிரி கெஞ்சுற விதம், உரிமையான வேண்டாம்னு சொல்ற எண்ணம் தான் இருந்துச்சு.

நான் அப்படிப் பாவமா மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டதும், அவன் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆனான்.

ஆனா அவன் தன்னோட இடுப்பைப் பின்னாடி இழுக்கல.

"சரி... உள்ள விடலடி..." னு அவன் என் முகத்தைப் பார்த்துப் பொய் சொன்னான்.

"இப்டியே வெச்சுக்கிறேன்டி..." னு அவன் என்னைய ஏமாத்த ட்ரை பண்ணான்.

அவன் அப்படிச் சொல்லும்போதே, அவனோட சுன்னி என் புண்டை இதழ்கள் மேல லேசா 'தப்'னு ஒரு அழுத்தம் கொடுத்துச்சு.

அதுக்குள்ள இருக்குற அந்தத் துடிப்பு, என்னோட கூதியில கிளியராத் தெரிஞ்சது.

நான் அவனைக் கோபமா முறைச்சேன்.

"ஆமா, இப்டியே வெச்சுக்கிட்டு அப்டியே நைசா கொஞ்சம் கொஞ்சமா உள்ள தள்ளிடுவ..." னு நான் என் உதட்டைக் குவித்து அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

"உன்னைப் பத்தி எனக்குத் தெரியாதாடா பொறுக்கி?" னு நான் அவனை உரிமையாத் திட்டினேன்.

"நீ இப்டி உரசிகிட்டு உள்ள வெச்சு நிக்கும்போது..."

"அதால எப்டி சும்மா இருக்க முடியும்னு எனக்குத் தெரியாதா என்ன?"னு நான் அவனோட சுன்னிய காமிச்சு சொன்னேன்.

நான் அப்படி ஓப்பனாப் பேசுனதும், அவன் சிரிச்சான்.

"உள்ள விட மாட்டேண்டி, என நம்பு..." னு அவன் ரொம்ப இன்னசென்ட்டாச் சொன்னான்.

"பொய் சொல்லாதடா!" னு நான் அவன் நெஞ்சை மறுபடியும் லேசாத் தள்ளுனேன்.

"நீ மூச்சு விட்டா கூட, அது முன்னாடி வந்து, எனக்குள்ள உள்ள போகுதுடா..."

"அதான் ப்ளீஸ் எடுடா..." னு நான் என் தொடைகளை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமா மூடுற மாதிரி ஆக்‌ஷன் பண்ணேன்.

நான் தொடைகளை மூடும்போது, என்னோட புண்டை ஜூஸ் எல்லாம் அவனோட சுன்னியில பட்டுப் பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிச்சு.

அந்த ஈரம் அவனுக்கு இன்னும் போதையை ஏத்துச்சு.

"பவி..." னு அவன் என்னையக் கெஞ்சுற மாதிரி, அவ்ளோ ஒரு ஏக்கத்தோடப் பாத்தான்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்தத் தவிப்பு, என்னைய அப்படியே உருக வைக்குது.

அவனை இப்டிப் பாதியில விடுறது எனக்குக் கஷ்டமாத் தான் இருந்துச்சு.

ஆனா நான் என் முடிவுல ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருந்தேன்.

நான் என் கண்களை லேசா மூடிக்கிட்டேன்.

"டேய்... உண்மையாலுமே எனக்கு இப்போ வேணாம்டா..." னு நான் மறுபடியும் என்னோட ஆசையெல்லாம் அடக்கிட்டு சொன்னேன்.

"இன்னிக்கு நீ கொடுத்த சந்தோசமே போதும்டா..." னு நான் சொன்னேன்.

"இன்னைக்கு எனக்கு ஆல்ரெடி பெரிய ஒரு சந்தோஷத்தைக் குடுத்துட்டடா..."

"அதுல இருந்து நான் வெளிய வரவே இன்னும் ரொம்ப நேரம் ஆகும்டா..."

"எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் டைம் வேணும்டா..." னு நான் ரொம்ப அன்பா அவன்கிட்ட என் நிலைமையைப் புரிய வெச்சேன்.

"இன்னொரு நாள் வெச்சுக்கலாம்... என்னைய இப்போதைக்கு விட்டுரு... ப்ளீஸ்டா..." னு நான் என் கண்களை மூடிக்கிட்டு கெஞ்சினேன்.

நான் அப்படிச் சொல்லும்போதே, என் வாய் லேசாத் துடிச்சுது.

ஒரு பொண்ணா நான் என் ஆசையை எவ்ளோ கஷ்டப்பட்டுக் கண்ட்ரோல் பண்றேன்னு அவனுக்கு நல்லாவே புரிஞ்சிருக்கும்.

நான் என் இடுப்பை லேசாப் பின்னாடி இழுத்து, அவனோட அந்தச் சூட்டுல இருந்து என்னைய விடுவிச்சுக்க ட்ரை பண்ணேன்.

நான் என் கால் விரல்களை கட்டில்ல ஹார்டா அமுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

இது ஏதோ பயம் கிடையாது.

என் உடம்பு இப்போ எந்த அளவுக்கு ஒரு சூட்டுல இருக்குனு எனக்குத் தெரியும்.

நான் நினைச்சா, ஒரு பெரிய மூச்சை உள்ளிழுத்துக்கிட்டு என் இடுப்பை மேல தூக்கி, அவனை முழுசா உள்ள வாங்கிக்க முடியும்.

ஆனா... அதுக்கு என் மனசு எடம் குடுக்கல.

அதுக்குக் காரணம், அவனோட அந்தச் சுன்னியோட சைஸ்.

அது என்னோட வாசல்ல லேசாப் பதிஞ்ச அந்த ஒரு இன்ச்... அது குடுத்த ஃபீல்...

இதோட மொட்டு மட்டுமே என் புருஷனோட சுன்னிய விடப் பல மடங்கு பெருசா இருந்துச்சு.

அந்த மொட்டோட அகலம், என்னோட புண்டையின் பிங்க் நிற இதழ்களை அவ்ளோ ஈவு இரக்கமே இல்லாம நாலாப் பக்கமும் விரிச்சுப் பிளந்துச்சு.

அந்த ஒரு இன்ச் உள்ள போனதுக்கே, என்னோட அடிவயிறு வரைக்கும் ஒரு புல்நெஸ் வந்துடுச்சு.

இது முழுசா...  என் கூதிக்குள்ள எறங்குச்சுனா... என் நெலமை என்ன ஆகும்?

அந்த நெனப்பே என்னைய ஒரு மாதிரி கிறுக்குப் பிடிக்க வெச்சுது.

எனக்கு முழு சுகம் வேணும்னா, இந்த முரட்டுத் சுன்னி என்னோட புண்டைல முழுசா போய்த்தான் ஆகணும்.

ஆனா... அதை இப்போ, இந்த நிமிஷத்துல நான் பண்ணிக்க விரும்பல.

நான் அவனுக்கு முழுசா விருந்து கொடுக்க போறேங்கிறது உறுதி ஆயிடுச்சு இப்போ.

ஆனா அது எப்போங்குறத நான் தான் முடிவு பண்ணுவேன்.

அதுக்கு இப்போ இது சரியான நேரம் இல்ல.

அவன் என்னைய அடையணும்னா, அதுக்கு அவன் இன்னும் தவிக்கணும்.

அவனுக்கு என் மேல இருக்குற வெறியை நான் இன்னும் ஏத்தணும்.

அதுமட்டுமில்லாம, இந்தப் பழைய வயர் கட்டில்ல... இந்த மாடி அழுக்கு ரூம்ல... என்னோட அந்த முதல் அனுபவத்தை நான் கொடுக்க விரும்பல.

அதுக்குனு ஒரு நல்ல எடம் வேணும், ஒரு நல்ல மெத்தை வேணும்.

அவன் என்னைய ஒரு ராணி மாதிரிப் படுக்க வெச்சு, அவன் எனக்கு சொர்க்கத்தைக் காட்டணும்.

அந்த ஒரு காரணத்துக்காகத் தான் நான் இப்போ அவனைப் தடுத்து நிறுத்துனேன்.

நான் என் கால்களை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு சேர்க்க ட்ரை பண்ணேன்.

நான் அப்படி முனகிக்கிட்டே அவனப் பின்னாடி தள்ளுனதும்...

பிரகாஷ் அப்படியே கொஞ்சம் உறைஞ்சு போயிட்டான்.

அவனோட மூச்சு வாங்குற சத்தம் அப்படியே சட்டுனு நின்னு போச்சு.

அவன் என் முகத்தையே பாத்தான்.

நான் அவனோட நெஞ்சைப் பிடிச்சுத் தள்ளிக்கிட்டே என் கண்களை மூடி மூச்சு வாங்கிக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் என்னையப் பலவந்தமா அமுக்கிப் பிடிக்கல.

அவன் என் கைகளைத் தட்டி விடல.

எந்த ஒரு ஆம்பளையா இருந்தாலும், தன்னோட சுன்னி அவ்ளோ விறைப்போட ஒரு பொண்ணோட புண்டை வாசல்ல நிக்கும்போது...

அவன் அந்த எடத்துல இருந்து பின்னாடி வர மாட்டான்.

ஒரு பொண்ணு எவ்ளோ கத்துனாலும், கதறுனாலும்... "கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோடி" னு சொல்லிப் பலவந்தமா உள்ள தள்ளிடுவான்.

தன்னோட அந்த உச்சக்கட்ட ஆசையைத் தீர்த்துக்கறதுல தான் அவனுக்குப் புத்தி வேலை செய்யும்.

ஆனா... பிரகாஷ் அப்படிப் பண்ணல.

அவன் முகத்துல ஒரு செகண்ட் பெரிய ஒரு ஏமாற்றம் வந்து விழுறத நான் பாத்தேன்.

அது ஏமாற்றம்னு சொல்றதை விட, ஒரு ஆம்பளையோட தாங்க முடியாத தவிப்புனு தான் சொல்லணும்.

அவன் இப்போ சொர்க்க வாசல்ல நின்னுகிட்டு இருந்தான்.

இன்னும் ஒரு இன்ச் முன்னாடி தள்ளியிருந்தா, அவன் நினைச்சது நடந்துருக்கும்.

அவன் இத்தனை நாளா தவம் கிடந்த அந்தப் பொக்கிஷம் அவனுக்கு முழுசாக் கிடைச்சிருக்கும்.

நான் ஒரு தனியா அவனைத் தடுத்து நிறுத்தியிருக்கவே முடியாது.

அவன் முன்னாடி என்னோட எதிர்ப்பு ஒரு தூசு மாதிரி தான்.

ஆனா அவன் என்னைய ஒரு துரும்பு கூடப் பலவந்தப்படுத்தல.

அவன் என்னோட பேச்ச கேட்டுட்டு, அப்படியே பெட்டிப் பாம்பு மாதிரி அடங்கிட்டான்.

அவன் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு போராட்டம் நடக்குறது அவன் முகத்துலயே தெரிஞ்சது.

அவன் என்னையே ரொம்ப அமைதியாப் பாத்தான்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்தப் பசி, இப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சமா மறைஞ்சு, ஒரு காதலா மாறுச்சு.

"சரிடி.. இப்போ நான் பண்ணல..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, ஒரு உடைந்த குரல்ல சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொல்லிட்டு, தன் இடுப்பை ரொம்ப மெதுவாப் பின்னாடி இழுத்தான்.

அவனோட அந்த கருஞ்சுண்ணி மொட்டு, என்னோட புண்டைல இருந்து சாஃப்ட்டா வெளிய வந்துச்சு.

அது என்னோட ஜூஸ்ல நனைஞ்சு வெளிய வரும்போது, 'சலக்... ப்ளக்' னு ஒரு சின்னச் சத்தம் கேட்டுச்சு.

அந்தச் சூடு என்னைய விட்டு விலகுனதும், சில்லுன காத்து மறுபடியும் என் வாசல்ல பட்டுச்சு.

என் புண்டைச் சுவர்கள் எல்லாம் ஆட்டோமேட்டிக்கா லேசாச் சுருங்கி அடைச்சுக்கிச்சு.

அவன் முழுசாப் பின்னாடி நகர்ந்து, என் கால்களுக்கு நடுவுல முட்டிப் போட்டு உக்காந்துக்கிட்டான்.

அவன் என்னையே பாத்தான்.

"நான்... நான் கொஞ்சம் தப்பாப் புரிஞ்சுக்கிட்டேன் பவி... நீ இடுப்பைத் தூக்கி உரசானதும், அது உனக்கு வேணும்னு நெனச்சுட்டேன்..." னு அவன் குரல் லேசாத் தயங்குச்சு.

அவன் தன் கைகளைத் தொடை மேல வெச்சுக்கிட்டு ரொம்பத் தள்ளி உக்காந்தான்.

"சாரிடி... உனக்குப் பிடிக்கலனா... நான் எதுவும் பண்ண மாட்டேன்..." னு அவன் என்னைப் பார்த்து ஒரு சிரிப்போட சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்ன அந்த நிமிஷம்...

என் நெஞ்சுக்குள்ள ஏதோ ஒடைஞ்சு சிதறுன மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் அப்படியே, அவனையே பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

எனக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஒரு எமோஷனல் மாற்றம் நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

'என்ன ஆளு இவன்?' னு என் மனசு அவ்ளோ ஆச்சரியமா அவனைக் கேட்டுச்சு.

என் புருஷன் கார்த்திக்க நெனச்சுப் பாத்தேன்.

அவருக்கு ஆசை வந்துடுச்சுனா, எனக்கு வேணுமா வேணாமானு எதுவுமே கேக்க மாட்டாரு.

அவர் பாட்டுக்கு அவர் வேலைய முடிச்சுட்டுப் படுத்துத் தூங்கிடுவாரு.

அதே மாதிரி அந்த ராஜ்...

அவர் என்னைய அந்த ரூம்குள்ள வெச்சு பிசைஞ்சப்போ, நான் எவ்ளோ தவிச்சேன்.

என் இஷ்டத்தப் பத்தி அவருக்கு எந்தக் கவலையும் இல்ல.

ஜஸ்ட் கொஞ்ச நேரம் என் புண்டைய நக்கிட்டு, என தூண்டி விட்டுட்டு, அவரோட பொண்டாட்டி கூப்பிட்டதும், அவர் பாட்டுக்குப் போயிட்டாரு.

ஆனா இவன்... இந்த வாட்ச்மேன் பிரகாஷ்...

தன்னோட ஆசை உச்சியில இருந்தப்போ கூட...

நான் ஒரே ஒரு வார்த்தை 'வேணாம்'னு சொன்னதுக்காக, அப்படியே நிப்பாட்டிட்டான்.

தன்னோட சுகத்தை விட, என் வார்த்தைக்கு பெரிய மதிப்பு குடுத்துப் பின்னாடி போயிட்டானே.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு காதல், ஒரு மரியாதை இவன் மேல இப்போ வந்துச்சு.

"பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்ப எமோஷனலா முனகினேன்.

"ஒன்னுமில்லடி... நீ ரிலாக்ஸ்-ஆஹ் இரு..." னு அவன் என்னைய சமாதானம் பண்ணான்.

"நான் எப்பவுமே வேணாம்னு சொல்லலடா... எனக்குப் இப்போ வேணாம் அவ்ளோதான்..." னு நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரிச் சொன்னேன்.

"எனக்குப் புரியுதுடி..." னு அவன் புரிஞ்சுக்கிட்டு சொன்னான்.

நான் கொஞ்சம் மெதுவா லேசாப் பாதி எழுந்து உக்காந்தேன்.

நான் உக்காந்ததும், என் முலைகள் ரெண்டும் என் நெஞ்சுல லேசா இடிச்சு ஆடுச்சு.

என் பார்வை ஆட்டோமேட்டிக்கா அவனோட தொடைகளுக்கு நடுவுல போச்சு.

அங்க... அவனோட அந்த மான்ஸ்டர் சுன்னி...

இன்னும் கொஞ்சம் கூட விறைப்பு குறையாம, எட்டு இன்ச்சுக்கு மேல கூரையை பாத்துக்கிட்டு அவ்ளோ செங்குத்தா நின்னுச்சு.

அந்தக் காத்துல, அந்தப் பெரிய நரம்புகள் எல்லாம் முறுக்கேறித் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அது லேசா முன்னும் பின்னும் தன்னிச்சையா ஆடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த மொட்டோட நுனியில இருந்து, லேசா ஒரு சொட்டு கஞ்சி கசிஞ்சு வழியுறத நான் பாத்தேன்.

அதுல என்னோட மதனநீர், அவனோட எச்சில் எல்லாம் கலந்து அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஒரு மாதிரி மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்த லைட் வெளிச்சத்துல அந்த கஞ்சி சொட்டு அவ்ளோ தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

அவன் சுன்னி பாக்க பாவமா, ஏதோ பசியில அழுதுக்கிட்டு இருக்குற ஒரு குழந்தை மாதிரி எனக்குத் தெரிஞ்சது.

அதைப் பாத்ததும், எனக்குள்ள பெரிய ஒரு குற்ற உணர்ச்சி வந்துச்சு.

'பாவி... எவ்ளோ தவிப்புல இருப்பான் அவன்?'

உன் வாழ்க்கையிலயே உனக்கு இதுவரை கிடைக்காத ஒரு இன்பத்தை, ஒரு முழுமையான உச்சத்தை அவன் தன் வாயால உனக்கு கொடுத்தான்.

உனக்காக தொப்புள்ல இருந்து, கால் பாதத்துல இருந்து எல்லா எடத்துலயும் முத்தம் கொடுத்து உன்னைய ஒரு தேவதை மாதிரி ஆக்குனான்.

உன்ன அழகாச் சொர்க்கத்துல மிதக்க வெச்சான்.

அவ்ளோ நேரம் உன்னய சந்தோஷப்படுத்துன ஒரு ஆம்பளைய...

இப்டி அவன் ஆசையோட உச்சத்துல இருக்கும்போது, பாதியிலயே அனாதையாட்டம் விட்டுட்டு நீ எப்டிப் போக முடியும்?

அது அவனுக்கு நீ பண்ற அவ்ளோ பெரிய துரோகம் இல்லையா?

அவனுக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஒரு நெருப்பு எரிஞ்சுகிட்டு இருக்கு.

அதை அணைக்காம நீ எப்டி அமைதியா இருக்கிறது?

இப்படியெல்லாம் என்னோட மனசுக்குள்ள எண்ணம் வந்துச்சு..

இப்போ என் உடம்புக்குள்ள ஒரு புது விதமான தைரியம் வந்துச்சு.

நான் ஓல் வாங்க ரெடியா இல்லை. எனக்கு  அந்த இன்பம் இப்போ வேணாம்.

அதுக்கு நான் கொஞ்சம் டைம் எடுத்துக்கணும்.

ஆனா... அவனை நான் ஏமாத்த கூடாது.

அவன் எனக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருக்கான். எனக்காக உடனே புரிஞ்சு தள்ளி போய்ட்டான்.

அவனோட இந்தத் தவிப்பப் போக்க, நான் எதாவது பண்ணியே ஆகணும்.

அவனோட துடிக்குற சுன்னியைப் பாக்கப் பாக்க, எனக்குள்ள ஒரு புது ஆசை துளிர் விட்டுச்சு.

நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சு உள்ளிழுத்தேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு முடிவை நான் எடுத்தேன்.
Like Reply
Do not mention / post any under age /rape content. If found Please use REPORT button.
Super update
Like Reply
அவள் இதயத்தின் மொழி
“ஒரு பெண்ணின் உடம்பு மௌனமா இருந்தாலும்…
அவள் மூச்சு மட்டும் அவளோட ஆசைய கத்திக்கிட்டே இருக்கும்…”
இருள் நனைந்த மாடிக்குள்
இமை மூடி கிடந்தாள் பவித்ரா…
உடம்பெல்லாம் இன்னும்
உச்சத்தின் அதிர்வைத் தாங்கிக்கிட்டு…
மெல்ல நடுங்கிக்கிட்டிருந்தது.
அவள் மூச்சு சூட்டில்
வேர்த்து நின்றான் பிரகாஷ்…
அவள் உதட்டின் முனகலை
தன்னோட வெறிக்கான அழைப்பா நெனச்சு
அவளருகே நெருங்கினான்.
பவித்ராவின்
பிங்க் நிற இதழ்கள் மேல
அவன் தீச்சூடு பட்ட நொடி…
அவள் நரம்பெல்லாம்
மின்னல் பட்ட மரம் மாதிரி
துடிச்சுப் போச்சு.
“ஆஆஹ்…”னு
கண்களை இறுக்கமா மூடினாள் அவள்…
சுகமா?
பயமா?
அல்லது…
அதுக்கு நடுவில இருக்கும்
அந்தக் கிறுக்குப் போதையா?
அவளுக்கே புரியல.
பிரகாஷின் ஒவ்வொரு மூச்சும்
அவள் கழுத்தில் உரசும்போது…
அவள் உடம்பு
மெல்ல உருகுற மெழுகா மாறிச்சு.
ஆனா…
அந்த நொடியில் கூட
பவித்ரா தன்னோட ஆசைய அடக்கினாள்.
“இப்போ வேண்டாம்…”னு
மூச்சு நடுக்கத்தோட சொன்ன அந்த வார்த்தை…
ஒரு கெஞ்சல் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின்
தன்னையே காப்பாத்திக்கிற போராட்டம்.
அவன் நின்றான்.
அவள் வார்த்தைக்காக.
அவள் உடம்புக்காக.
அவள் சம்மதத்துக்காக.
அந்த நிமிஷத்துல தான்
பவித்ராவுக்கு புரிஞ்சது—
சில ஆண்கள்
உடம்பை மட்டும் தொடுவாங்க…
ஆனா சிலர் மட்டும்
ஒரு பெண்ணின் எல்லையையும் மதிப்பாங்க.
அதனாலதான்
அந்த இரவு முழுக்க…
அவள் உடம்பை விட
அவள் மூளைதான் அதிகமா நடுங்கிச்சு.
“காமம் என்பது வெறும் உடம்பின் பசி இல்ல…
ஒரு பெண்ணின் ‘வேணாம்’னு சொல்ற மூச்சுக்கூட
கேட்கத் தெரிஞ்ச ஆம்பளையின் வெறிதான் உண்மையான போதை…”
இன்றைய அப்டேட் கொடுத்த கதாசிரியருக்கு மனமார்ந்த நன்றி.
“ஒவ்வொரு வரியிலும் சூட்டை மட்டும் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின் உள்ளங்காயத்தையும் உணர வச்சுட்டீங்க…??❤️
  • Shajith happy
[+] 3 users Like Shajith's post
Like Reply
இது பவியோட உணர்வு மொழி மட்டும அல்ல
பெண்களின் காம உணர்வின் மொழி
பெண்களின் உணர்ச்சி மொழியை
உணர்வு மொழியாக எழுத்தாக்க மாக்கியதற்கு
வாழ்த்துகள்
தொடரவும்
வெறுமனே இது ஒர் ஒல் என்று ரசிக்காமல்
பவியை உள்வாங்கி மிக அற்புதமான மன வெளியாடலின்
காமத்தின் கரையில் நின்று
அதை பவியோடு உள்வாங்கி அனுபவிக்கும்
அற்புத தருணங்களின்
குன்றுன் உச்சியில் அனுபவிக்கும்
காற்றின் வேகமான தொடதலின் ஆனந்தம்
தொடரவும்
Like Reply
“இதயத்தின் மொழி” — இந்த கதையை நான் சாதாரணமாக படிக்கவில்லை… மனசோட படிச்சேன். ஒவ்வொரு பார்ட்டும் வந்ததும் காத்திருந்து படிக்கிற வாசகராக தான் இந்த கமெண்ட்.
முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லணும் ஆசிரியரே… உங்கள் எழுத்து ஸ்டைல், பவித்ராவின் பின்னணி, அவள் மனநிலை, அவள் தள்ளிப்போகும் அந்த உணர்ச்சிகள் — எல்லாமே ரொம்ப அழகா இருக்கு. ஒரு பெண்ணின் மனசுக்குள்ள இருக்கும் பயம், தயக்கம், காதல், காமம்… இதையெல்லாம் இவ்வளவு உணர்ச்சியோட எழுதுறது சாதாரண விஷயம் இல்ல. அதுக்காக உண்மையிலேயே பாராட்டு.

ஆனா… “அளவுக்கு மீறினால் அமிர்தமும் நஞ்சு”ன்னு ஒரு பழமொழி இருக்கு இல்லையா? அதுபோல, ஒரு கதை ரொம்ப நீளமாக ஒரே உணர்ச்சியிலேயே சுற்றிக்கிட்டே போனால், எவ்வளவு பிடித்த கதையாக இருந்தாலும் ஒரு கட்டத்தில் வாசகரின் மனசு சோர்ந்து போயிடும்.

இப்போ வரைக்கும் ராஜியோடவும் சரி, பிரகாஷோடவும் சரி — அதே தயக்கம், அதே தள்ளிப்போடுற உணர்ச்சி, அதே “வேண்டாம்… வேண்டாம்…”ன்னு ஓடிக்கிட்டே இருக்கும் அந்த சீன் தான் மீண்டும் மீண்டும் வருது போல இருக்கு.
“ஒரே காய்ச்சலை தினமும் காட்டினா, மருந்துக்கும் சலிப்பு வரும்”ன்னு சொல்வாங்க. அதுபோல கொஞ்சம் சீன்கள் மாறி, கதைக்கு ஒரு புதிய மூச்சு வந்தா இன்னும் வேற லெவலுக்கு போயிருக்கும்.

நான் சொல்ல வருவது — கதையை சீக்கிரம் முடிச்சிடுங்கன்னு இல்ல.
ஆனா “சுவிங்கம் மாதிரி இழுத்தால் சுவை குறையும்”ன்னு தான் ஒரு வாசகராக தோணுது.
ஏன்னா இந்த வெப்சைட்டில நான் மிகவும் விரும்பி, காத்திருந்து படிக்கிற கதை இதுதான். அதனாலதான் இந்த அளவுக்கு மனசுக்குள் இருந்ததை சொல்ல தோணிச்சு.
பிடிக்காத கதைக்கு யாரும் இவ்வளவு நீளமா கருத்து எழுத மாட்டாங்க. பிடித்ததால தான் இந்த உரிமை.

“காத்திருந்த காதலுக்கு ஒரு முத்தம் போதும்…
ஆனா முடிவே இல்லாத காத்திருப்புக்கு மனசே சோர்ந்து போகும்…”

அந்த மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்க்தான் இப்போ கதையை படிக்கும்போது வருகிறது.
பவித்ரா கதாபாத்திரம் அழகு. பிரகாஷ் கதாபாத்திரம் ஆழம். ஆனால் அந்த உணர்ச்சிகள் ஒரே வட்டத்துக்குள்ள சுற்றிக்கிட்டே இருந்தா, வாசகரின் எதிர்பார்ப்பும் மெதுவா சோர்ந்து போயிடும்.

இது குறை சொல்ல எழுதுற கமெண்ட் கிடையாது ஆசிரியரே…
ஒரு நல்ல கதையை இன்னும் சிறப்பாக பார்க்கணும் என்று ஆசைப்படுற வாசகரின் மனசு தான்.

கடைசியாக ஒரு சின்ன வேண்டுகோள்…
இந்த கமெண்ட்ல நான் ஏதாவது தவறாக பேசிட்டேன்னா, அல்லது உங்க மனசை புண்படுத்துற மாதிரி ஏதாவது வார்த்தை இருந்தா, என் மனசார இரு கையையும் கூப்பிட்டு தாழ்மையோட மன்னிப்பு கேட்டுக்கிறேன்.
என் நோக்கம் குறை சொல்லுவது இல்ல…
“பிடித்ததால் சொல்லும் உரிமை, வெறுத்ததால் வரும் விமர்சனம் அல்ல…” ❤️
  • Shajith happy
[+] 1 user Likes Shajith's post
Like Reply
Fantastic
Like Reply
(12-05-2026, 12:45 PM)Shajith Wrote: “இதயத்தின் மொழி” — இந்த கதையை நான் சாதாரணமாக படிக்கவில்லை… மனசோட படிச்சேன். ஒவ்வொரு பார்ட்டும் வந்ததும் காத்திருந்து படிக்கிற வாசகராக தான் இந்த கமெண்ட்.
முதலில் ஒரு விஷயம் சொல்லணும் ஆசிரியரே… உங்கள் எழுத்து ஸ்டைல், பவித்ராவின் பின்னணி, அவள் மனநிலை, அவள் தள்ளிப்போகும் அந்த உணர்ச்சிகள் — எல்லாமே ரொம்ப அழகா இருக்கு. ஒரு பெண்ணின் மனசுக்குள்ள இருக்கும் பயம், தயக்கம், காதல், காமம்… இதையெல்லாம் இவ்வளவு உணர்ச்சியோட எழுதுறது சாதாரண விஷயம் இல்ல. அதுக்காக உண்மையிலேயே பாராட்டு.

ஆனா… “அளவுக்கு மீறினால் அமிர்தமும் நஞ்சு”ன்னு ஒரு பழமொழி இருக்கு இல்லையா? அதுபோல, ஒரு கதை ரொம்ப நீளமாக ஒரே உணர்ச்சியிலேயே சுற்றிக்கிட்டே போனால், எவ்வளவு பிடித்த கதையாக இருந்தாலும் ஒரு கட்டத்தில் வாசகரின் மனசு சோர்ந்து போயிடும்.

இப்போ வரைக்கும் ராஜியோடவும் சரி, பிரகாஷோடவும் சரி — அதே தயக்கம், அதே தள்ளிப்போடுற உணர்ச்சி, அதே “வேண்டாம்… வேண்டாம்…”ன்னு ஓடிக்கிட்டே இருக்கும் அந்த சீன் தான் மீண்டும் மீண்டும் வருது போல இருக்கு.
“ஒரே காய்ச்சலை தினமும் காட்டினா, மருந்துக்கும் சலிப்பு வரும்”ன்னு சொல்வாங்க. அதுபோல கொஞ்சம் சீன்கள் மாறி, கதைக்கு ஒரு புதிய மூச்சு வந்தா இன்னும் வேற லெவலுக்கு போயிருக்கும்.

நான் சொல்ல வருவது — கதையை சீக்கிரம் முடிச்சிடுங்கன்னு இல்ல.
ஆனா “சுவிங்கம் மாதிரி இழுத்தால் சுவை குறையும்”ன்னு தான் ஒரு வாசகராக தோணுது.
ஏன்னா இந்த வெப்சைட்டில நான் மிகவும் விரும்பி, காத்திருந்து படிக்கிற கதை இதுதான். அதனாலதான் இந்த அளவுக்கு மனசுக்குள் இருந்ததை சொல்ல தோணிச்சு.
பிடிக்காத கதைக்கு யாரும் இவ்வளவு நீளமா கருத்து எழுத மாட்டாங்க. பிடித்ததால தான் இந்த உரிமை.

“காத்திருந்த காதலுக்கு ஒரு முத்தம் போதும்…
ஆனா முடிவே இல்லாத காத்திருப்புக்கு மனசே சோர்ந்து போகும்…”

அந்த மாதிரி ஒரு ஃபீலிங்க்தான் இப்போ கதையை படிக்கும்போது வருகிறது.
பவித்ரா கதாபாத்திரம் அழகு. பிரகாஷ் கதாபாத்திரம் ஆழம். ஆனால் அந்த உணர்ச்சிகள் ஒரே வட்டத்துக்குள்ள சுற்றிக்கிட்டே இருந்தா, வாசகரின் எதிர்பார்ப்பும் மெதுவா சோர்ந்து போயிடும்.

இது குறை சொல்ல எழுதுற கமெண்ட் கிடையாது ஆசிரியரே…
ஒரு நல்ல கதையை இன்னும் சிறப்பாக பார்க்கணும் என்று ஆசைப்படுற வாசகரின் மனசு தான்.

கடைசியாக ஒரு சின்ன வேண்டுகோள்…
இந்த கமெண்ட்ல நான் ஏதாவது தவறாக பேசிட்டேன்னா, அல்லது உங்க மனசை புண்படுத்துற மாதிரி ஏதாவது வார்த்தை இருந்தா, என் மனசார இரு கையையும் கூப்பிட்டு தாழ்மையோட மன்னிப்பு கேட்டுக்கிறேன்.
என் நோக்கம் குறை சொல்லுவது இல்ல…
“பிடித்ததால் சொல்லும் உரிமை, வெறுத்ததால் வரும் விமர்சனம் அல்ல…” ❤️


உங்களோட இந்த கமெண்ட் பார்த்தேன். நிஜமாவே எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு. நீங்க எதையும் தப்பா சொல்லிடல, அதனால மன்னிப்பெல்லாம் கேட்கவே வேண்டாம். உங்களுக்குப் பிடிச்ச கதைங்குற உரிமையில நீங்க சொன்ன இந்த விமர்சனத்தை நான் ரொம்ப பாசிட்டிவ்வா, முழு மனசோட ஏத்துக்கிறேன்.

கதை ஒரே இடத்துல சுத்துற மாதிரியும், கொஞ்சம் லேக்ஆகுற மாதிரியும் உங்களுக்குத் தோணுச்சுன்னா அது நூற்றுக்கு நூறு நியாயமான விஷயம் தான். நீங்க சொன்ன அந்த 'சுவிங்கம்' உதாரணம் ரொம்ப கரெக்ட். ஆனா, பவித்ரா மாதிரி ஒரு சாதாரண, அடக்கமான குடும்பப் பொண்ணு, தன் புருஷனைத் தாண்டி இன்னொரு ஆம்பளைகிட்ட முழுசாத் தன்னை ஒப்படைக்கப் போறா. அது அவ்ளோ ஈஸியா உடனே நடந்துடாது இல்லையா? அந்தப் பயம், தயக்கம், குற்ற உணர்ச்சி... இது எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உடையணும். அதைச் சடன்னு உடைச்சுட்டா கதையோட எதார்த்தம் மிஸ் ஆகிடும்னு தான் நான் இவ்ளோ பொறுமையா கொண்டு போறேன்.

அதுமட்டுமில்லாம, இதுல இன்னொரு முக்கியமான விஷயமும் இருக்கு. பவித்ராவோட அந்த முதல் முழுமையான உடலுறவு இந்த மாதிரி ஒரு பழைய, அழுக்கான, தூசு படிஞ்ச வயர் கட்டில்ல நடக்குறது எனக்குச் சம்மதம் இல்லை. அவளுக்குக் கிடைக்கப் போற அந்த முதல் பெரிய சுகம், அவளோட பெட்ரூம்ல, ஒரு நல்ல கம்ஃபர்ட்டான மெத்தையில, எந்த ஒரு அவசரமும், பயமும் இல்லாம பொறுமையா நடக்கணும்னு நான் ஆசைப்படுறேன். அதுக்குத் தான் இந்தக் காத்திருப்பு.

இன்னொன்னு, இப்போதான் அவ வாழ்க்கையிலயே முதல் தடவையா இவ்ளோ பெரிய ஒரு ஆர்கஸத்தை (உச்சக்கட்டத்தை) அடைஞ்சு, உடம்பெல்லாம் தளர்ந்து போயிருக்கா. அவ உடம்பு இப்போதைக்கு பிரகாஷோட அந்த 'மான்ஸ்டர்' சைஸ் சுன்னிய முழுசா உள்ள வாங்குற அளவுக்கு இன்னும் தயாரா இல்லை. இதெல்லாம் கணக்கு பண்ணித் தான் நான் இந்த சீனை இப்போதைக்கு இப்டி முடிச்சேன். முதல் உடலுறவு தடவை  முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் வேணா, நாம இந்த மாதிரி வித்யாசமான இடங்களை எக்ஸ்ப்ளோர் பண்ணலாம்.

ஆனா நீங்க சொல்ற பாயிண்ட் எனக்கு நல்லாவே புரியுது. இனி ஒரே தயக்கத்தை காட்டாம, சீக்கிரமே கதையோட கியரை மாத்தி, நீங்க எதிர்பார்க்குற மாதிரி விறுவிறுப்பா கொண்டு போறேன். உங்களோட இந்தக் காத்திருப்பு கண்டிப்பா வீண் போகாது, இனி வரும் பகுதிகள் உங்களை இன்னும் ரொம்ப எங்கேஜிங்கா வெச்சுருக்கும். தொடர்ந்து படிங்க...
[+] 3 users Like yazhiniram's post
Like Reply
Marvelous updates
Like Reply
அப்பப்பா கண்களில் நீர் காமத்துடன் வழிகிறது. ஆனால் கதை நீண்டு கொண்டே இருக்கிறது. அதுவே வாசர்களுக்கு ஒரு சலிப்பை ஏற்படுத்தும். இது எனது சிறிய எண்ணம்.
இது எனது பார்வை, தவறாக என்ன வேண்டாம்
மேலும் தொடரவும்..

.
Like Reply
Excellent
Like Reply
(12-05-2026, 01:32 PM)yazhiniram Wrote: உங்களோட இந்த கமெண்ட் பார்த்தேன். நிஜமாவே எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு. நீங்க எதையும் தப்பா சொல்லிடல, அதனால மன்னிப்பெல்லாம் கேட்கவே வேண்டாம். உங்களுக்குப் பிடிச்ச கதைங்குற உரிமையில நீங்க சொன்ன இந்த விமர்சனத்தை நான் ரொம்ப பாசிட்டிவ்வா, முழு மனசோட ஏத்துக்கிறேன்.

கதை ஒரே இடத்துல சுத்துற மாதிரியும், கொஞ்சம் லேக்ஆகுற மாதிரியும் உங்களுக்குத் தோணுச்சுன்னா அது நூற்றுக்கு நூறு நியாயமான விஷயம் தான். நீங்க சொன்ன அந்த 'சுவிங்கம்' உதாரணம் ரொம்ப கரெக்ட். ஆனா, பவித்ரா மாதிரி ஒரு சாதாரண, அடக்கமான குடும்பப் பொண்ணு, தன் புருஷனைத் தாண்டி இன்னொரு ஆம்பளைகிட்ட முழுசாத் தன்னை ஒப்படைக்கப் போறா. அது அவ்ளோ ஈஸியா உடனே நடந்துடாது இல்லையா? அந்தப் பயம், தயக்கம், குற்ற உணர்ச்சி... இது எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உடையணும். அதைச் சடன்னு உடைச்சுட்டா கதையோட எதார்த்தம் மிஸ் ஆகிடும்னு தான் நான் இவ்ளோ பொறுமையா கொண்டு போறேன்.

அதுமட்டுமில்லாம, இதுல இன்னொரு முக்கியமான விஷயமும் இருக்கு. பவித்ராவோட அந்த முதல் முழுமையான உடலுறவு இந்த மாதிரி ஒரு பழைய, அழுக்கான, தூசு படிஞ்ச வயர் கட்டில்ல நடக்குறது எனக்குச் சம்மதம் இல்லை. அவளுக்குக் கிடைக்கப் போற அந்த முதல் பெரிய சுகம், அவளோட பெட்ரூம்ல, ஒரு நல்ல கம்ஃபர்ட்டான மெத்தையில, எந்த ஒரு அவசரமும், பயமும் இல்லாம பொறுமையா நடக்கணும்னு நான் ஆசைப்படுறேன். அதுக்குத் தான் இந்தக் காத்திருப்பு.

இன்னொன்னு, இப்போதான் அவ வாழ்க்கையிலயே முதல் தடவையா இவ்ளோ பெரிய ஒரு ஆர்கஸத்தை (உச்சக்கட்டத்தை) அடைஞ்சு, உடம்பெல்லாம் தளர்ந்து போயிருக்கா. அவ உடம்பு இப்போதைக்கு பிரகாஷோட அந்த 'மான்ஸ்டர்' சைஸ் சுன்னிய முழுசா உள்ள வாங்குற அளவுக்கு இன்னும் தயாரா இல்லை. இதெல்லாம் கணக்கு பண்ணித் தான் நான் இந்த சீனை இப்போதைக்கு இப்டி முடிச்சேன். முதல் உடலுறவு தடவை  முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம் வேணா, நாம இந்த மாதிரி வித்யாசமான இடங்களை எக்ஸ்ப்ளோர் பண்ணலாம்.

ஆனா நீங்க சொல்ற பாயிண்ட் எனக்கு நல்லாவே புரியுது. இனி ஒரே தயக்கத்தை காட்டாம, சீக்கிரமே கதையோட கியரை மாத்தி, நீங்க எதிர்பார்க்குற மாதிரி விறுவிறுப்பா கொண்டு போறேன். உங்களோட இந்தக் காத்திருப்பு கண்டிப்பா வீண் போகாது, இனி வரும் பகுதிகள் உங்களை இன்னும் ரொம்ப எங்கேஜிங்கா வெச்சுருக்கும். தொடர்ந்து படிங்க...



“உங்கள் பதிலை பார்த்தேன் ஆசிரியரே. உண்மையிலேயே ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு. ஒரு வாசகரா சொன்ன என் கருத்தை இவ்வளவு பாசிட்டிவா எடுத்துக்கிட்டதுக்கு நன்றி.

‘அளவுக்கு மீறினால் அமிர்தமும் நஞ்சு’ன்னு சொல்வாங்க… அதுபோலதான் நான் சொன்ன அந்த நீள உணர்வு. ஆனா இப்போ நீங்கள் சொன்ன விளக்கத்தை கேட்ட பிறகு, அந்த build-up-க்கும் ஒரு காரணம் இருக்குன்னு இன்னும் நல்லா புரியுது.

குறிப்பா காமத்துப்பால்ல வர்ற ஒரு திருக்குறள் நினைவுக்கு வருது —
“காமத்துப் பாலினால் பெண்மை அறியும்…”
(அந்த அளவுக்கு பெண்களின் மனசுல உணர்ச்சி, தயக்கம், காதல் எல்லாம் இருக்குன்னு சொல்ற மாதிரி ஒரு உணர்வு)

நான் அந்த திருக்குறளை முழுசா ஆழமா புரிஞ்சதில்லை. ஆனா உங்கள் கதையோட ஓட்டத்தில தான் அந்த உணர்ச்சிகளோட depth என்னன்னு கொஞ்சம் கொஞ்சமா புரிய ஆரம்பிச்சது.

“பெண்மையின் மனசு ஒரு கடல் மாதிரி… பார்க்க அமைதியா இருக்கும், ஆனா உள்ளே ஆயிரம் அலைகள் ஓடிக்கிட்டே இருக்கும்”ன்னு சொல்வாங்க… அந்த மாதிரி தான் பவித்ரா கதாபாத்திரமும்.

நான் சொன்னது முழுக்க ஒரு வாசகரோட பார்வை தான். உங்க எழுத்தை குறை சொல்லணும் என்ற எண்ணமே இல்லை. உண்மையிலேயே இந்த கதை நான் ரொம்ப விரும்பி படிக்கிற கதை.

இனி வரும் பகுதிகள் இன்னும் வேகமா, இன்னும் interesting ஆகும் என்று நம்புறேன். தொடர்ந்து படிக்கிறேன் ...
  • Shajith happy
Like Reply
"  அவள் இதயத்தின் மொழி "
“கதாசிரியருக்கு ஒரு பணிவான வேண்டுகோள்.
நீங்கள் கதையை எப்படிக் கொண்டு போகணும்னு முடிவு பண்ணுவது முழுக்க உங்கள் விருப்பம் தான். கேரக்டர்கள் எப்படி நகரணும், எந்த சீனில் என்ன நடக்கணும் என்பதும் உங்களுடைய creativity. அதில் நாங்கள் தலையிடும் உரிமை எங்களுக்கு இல்லை.
ஆனா ஒரு வாசகராக நான் சொல்லுறது ஒரு சிறிய வேண்டுகோள் தான். அதையும் தவறாக எடுத்துக்க வேண்டாம்.
‘விருப்பம் வேறு, வாசிப்பு வேறு’ன்னு சொல்வாங்க இல்லையா? அதுபோல என் விருப்பம் இதுதான் — பவித்ரா கதாபாத்திரத்தின் அந்த முதல் அனுபவம், அவளுடைய அந்த ஆழமான உணர்ச்சி, அந்த முதல் முழுமையான காதல் மற்றும் உடல் இணைவு — அது பிரகாஷ் உடன்தான் முதலில் நிகழணும் என்பதுதான் என் வாசகர் மனதின் ஒரு சிறிய எதிர்பார்ப்பு. அதன் பிறகே மற்ற நிகழ்வுகள் வந்தாலும் அது கதைக்கு இன்னும் ஒரு ஆழத்தை தரும் என்று தோன்றுகிறது.
ஆனா மீண்டும் சொல்றேன் — அது முழுக்க உங்கள் எழுத்தாளரின் முடிவு தான். நான் ஒரு வாசகரா என் ஆசையை மட்டும் சொல்லுறேன். எந்த தவறான நோக்கத்திலும் இல்ல, யாரையும் கட்டாயப்படுத்துற எண்ணமும் இல்ல.
‘காதல் என்பது கட்டாயம் அல்ல… அது காலத்தின் கைவசம் இருக்கும் ஒரு அழகு’ன்னு சொல்வாங்க… அதுபோல உங்கள் கதையின் ஓட்டமும் உங்கள் கையில் தான்.
இன்னொரு விஷயம் — இந்த கதை படிக்கும்போது உண்மையிலேயே ஒரு ‘cooling effect’ மாதிரி இருக்கு. வெளியே வெயில் அடிக்குற மாதிரி சூழ்நிலையில கூட, இந்த கதை ஒரு மனசுக்கு அமைதியா feel கொடுக்குது. அதுக்காக உண்மையிலேயே நன்றி.
ஆனா ஒரு சின்ன request — முடிஞ்ச அளவுக்கு daily update கொடுக்க முயற்சி பண்ணுங்க. எங்களுக்கு இந்த கதை ஒரு habit மாதிரி ஆகிடுச்சு.
உங்களுக்கும் வேலைப்பளு, personal life எல்லாம் இருக்கும் என்பதை நாங்கள் புரிஞ்சுக்கிறோம். இருந்தாலும் வாசகர்களின் அன்பு சார்ந்த ஒரு வேண்டுகோள் தான் இது.
தொடர்ந்து எழுதுங்க… நாங்க தொடர்ந்து படிக்கிறோம் ...
  • Shajith happy
[+] 2 users Like Shajith's post
Like Reply
Great update
Like Reply
பெண் மனசு ஆழமென்று
ஆம்பளைக்குத் தெரியும்
அது பொம்பளைக்கும் தெரியும்
அந்த ஆழத்திலே என்ன உண்டு
யாருக்குத் தான் தெரியும்?
♫♫
அது யாருக்குத் தான் தெரியும்?
Like Reply
(12-05-2026, 03:48 PM)Vishal Ramana Wrote: பெண் மனசு ஆழமென்று
ஆம்பளைக்குத் தெரியும்
அது பொம்பளைக்கும் தெரியும்
அந்த ஆழத்திலே என்ன உண்டு
யாருக்குத் தான் தெரியும்?
♫♫
அது யாருக்குத் தான் தெரியும்?

ஆறும் அது ஆழம் இல்ல
அது சேரும் கடலும் ஆழம் இல்ல

ஆறும் அது ஆழம் இல்ல
அது சேரும் கடலும் ஆழம் இல்ல
ஆழம் எது அய்யா
அந்த பொம்பள மனசு தான்யா
ஆழம் எது அய்யா
அந்த பொம்பள மனசு தான்யா
அடி அம்மாடி
அதன் ஆழம் பார்த்ததாரு

அடி ஆத்தாடி
அத பார்த்த பேர கூறு நீ
[+] 1 user Likes Vishal Ramana's post
Like Reply
Inum mulusa ulla vidalaya...Aiyoo,mudila...inum evlo page pokumo
Like Reply
Super sago... he licked her down... she should do the same first and when it comes to mating. She has to decorate her bed room like first night make him wear her husband vesti sattai and she wear the wedding saree and make it a memorable night for rest of her years. He is the first person to give her complete orgasm. She has give a great blow job and drink his juices fuly.
Like Reply
என்னபாஸ் மறுபடி சான்ஸ் மிஸ் ஆ ஐயோ ரொம்ப சோதிக்கிறீங்க (பவி) பாவம் பா நாங்க (பிரகாஷ் ) இப்படி எல்லாம் கூடி வரும்போது சட்டென நின்னுபோச்சே அடுத்து எப்போ பாஸ் சீக்கிரம் ஆசையை( எங்க ப்ளஸ் பிரகாஷ் ) நிறைவேதுங்க
Like Reply
If it's another woman, she would have shouted fuck me deep and hard and stretch me bastard
Like Reply
-----------------
Part 173 - 1:
-----------------

என் மனசுக்குள்ள ஒரு முடிவை நான் எடுத்தேன்.

அந்த ஒரு செகண்ட்ல, என்கிட்ட இருந்த தயக்கம், அந்த சின்ன நடுக்கம் எல்லாமே மொத்தமா காத்துல பறந்து போச்சு.

அதுக்குப் பதிலா, ஒரு புது விதமான தைரியம், ஒரு சின்ன குறும்புத்தனம் எனக்குள்ள வந்துச்சு.

இவ்ளோ நேரமா, நான் கீழ படுத்துட்டு அவனோட ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா இப்போ நிலைமை அப்படியே தலைகீழா மாறிடுச்சு.

அவன் என்னோட ஒரு வார்த்தைக்காக, நான் 'வேணாம்'னு சொன்னதுக்காகத் தன்னோட ஆசையா அடக்கிட்டு என் முன்னாடி அமைதியா உக்காந்துருக்கான்.

அது எனக்குள்ள ஒரு பெரிய சந்தோஷத்தைக் கொடுத்துச்சு.

நான் தான் இப்போ இந்த எடத்துல ராணிங்குற ஒரு கெத்து என் மனசுக்குள்ள வந்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளைய என்னோட முழு கண்ட்ரோல்ல வெச்சுருக்கேன்ங்குற அந்த ஃபீல், என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் லூசு மாதிரி மாத்திட்டு இருந்துச்சு.

நான் மெதுவா, என்னோட முழங்கைகளை அந்தக் கட்டில்ல ஊன்றி, லேசா மேல வந்தேன்.

என் முதுகு அந்தக் கட்டில்ல இருந்து விலகும்போது, அந்த வயர்ல ஒட்டியிருந்த என் வேர்வை 'சளக்'னு ஒரு சத்தத்தோடப் பிரிஞ்சுது.

நான் என் ரெண்டு உள்ளங்கைகளையும் அந்தக் கட்டிலோட பிளாஸ்டிக் வயர்கள் மேல ஊன்றி, கொஞ்சம் கொஞ்சமா என் மேல் உடம்பைத் தூக்கினேன்.

என் வயிறு லேசா மடிஞ்சு, நான் எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லாம ரொம்ப ரிலாக்ஸா முன்னாடி வந்தேன்.

ஒரு பொண்ணு முன்னாடி அம்மணமா இருந்தா கூட, ஆட்டோமேட்டிக்கா என் கைகள் ரெண்டும் என் நெஞ்சை மறைக்கப் போகும்.

ஆனா இன்னைக்கு, எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாம இவன் முன்னாடி இருக்கேன்.

என் உடம்புல இருந்த பயம், வெக்கம் எல்லாமே இப்போ காணாமப்போச்சு.

பதிலா, 'நான் எவ்ளோ அழகா இருக்கேன் பாருடா'ங்குற ஒரு திமிர் என் நெஞ்சை நிமிர வெச்சுது.

நான் மெதுவா, ஒரு சிரிப்போட அந்தக் கட்டில்ல உக்காந்தேன்.

நான் உக்காந்ததும், என்னோட முலைகள் ரெண்டும் சில்லுன காத்துல லேசா ஆடிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

என் காம்புகள் ரெண்டும் சிலிர்த்துப் போய், விறைச்சு நின்னதை அவன் கண்ணமைக்காமப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் பார்வை என் முகத்துல இல்ல, என்னோட நெஞ்சுல, என் இடுப்பு வளைவுலனு என் மொத்த அம்மண உடம்பையும் பாத்திட்டு இருந்துச்சு.

நான் என்னோட பார்வையை அவன் மேல இருந்து எடுத்து, லேசாத் தலையைக் குனிஞ்சு என்னோட உடம்பையே நான் ஒரு தடவை பாத்தேன்.

என் பார்வை என் முலைகளைத் தாண்டி, என் வயிறைத் தாண்டி... நேராப் போய் என் தொடைகளுக்கு நடுவுல நின்னுச்சு.

அங்க... என்னோட புண்டை முழுசாத் திறந்து கிடந்துச்சு.

அவன் அவ்ளோ நேரம் நக்கி, அவனோட விரல்களால ஒத்து, என் புண்டை இதழ்கள் எல்லாம் வீங்கிப் போயிருந்துச்சு.

புண்டை பருப்பு சிலிர்த்துக்கிட்டு, இன்னும் ஏதோ ஒரு தவிப்புல துடிச்சுக்கிட்டு இருக்குறது என் கண்ணுக்கே செக்ஸியாத் தெரிஞ்சது.

அந்த லைட் வெளிச்சத்துல, நான் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம, என் ரெண்டு கால்களையும் இன்னும் கொஞ்சம் அகலமா விரிச்சு அவனுக்கு நேரா உக்காந்தேன்.

எனக்குள்ள இருந்த அந்த ஆசை, என் கூதியில எவ்ளோ ஒரு ஈரத்தை உருவாக்கியிருக்குனு நான் அப்போதான் முழுசாப் பாத்தேன்.

என் கூதிக்கு நடுவுல வழிஞ்ச அந்த ஜூஸ் எல்லாம் அப்படியே என் தொடையில பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் என் கால்களுக்கு நடுவுல முட்டிப் போட்டு உக்காந்து, என்னையே ஒரு மாதிரி ஆச்சரியமாப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

"என்னடா பாக்குற?" னு நான் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டேன்.

"சும்மாதான்டி பாக்குறேன்?" னு அவன் குரல் லேசாத் தயங்குச்சு.

நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம, என் ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா முன்னாடி கொண்டு போனேன்.

என் கைகள், நேரா அவனோட அந்த தோள்பட்டைகள் மேல உக்காந்துச்சு.

அவனோட ஸ்கின் சூடா, வேர்த்துப் போய் இருந்துச்சு.

நான் என் விரல்களால அவனோட தோள்பட்டையை அவ்ளோ ஆசையா லேசப் பிசைஞ்சேன்.

"நீ இப்போ படு..." னு நான் லேசா என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"ஏண்டி, நா கட்டில்ல படுக்கணுமா?" னு அவன் முனகினான்.

"ஆமா. பின்ன? என்னையே பாத்துட்டு இப்டியே இருக்க போறியா? கட்டில்ல மல்லாக்கப் படுடா..." னு நான் அவனைப் பாத்துக் கண்ணடிச்சேன்.

அவன் முகத்துல கொஞ்சம் சந்தோஷம் வந்துச்சு.

நான் அவனோட தோள்பட்டையை லேசாப் பின்னாடி தள்ளுனேன்.

அவன் நான் தள்ளுன வேகத்துக்கு அப்படியே பின்னாடி சாய்ஞ்சான்.

நான் தள்ளத் தள்ள, அவன் அப்படியே மெதுவாப் பின்னாடி போயி, அந்தக் கட்டில்ல மல்லாக்கப் படுத்தான்.

அவன் முதுகு அந்தக் கட்டில்ல பட்டதும், அந்தப் கட்டில் 'கீச்... மூச்...' னு சத்தம் போட்டுச்சு.

அவன் இப்போ முழுசா அந்தக் கட்டில்ல, என் கண்ணுக்கு நேரா மல்லாக்கப் படுத்துக் கிடந்தான்.

அவனோட கால்கள் ரெண்டும் கட்டில்ல இருந்து கீழ தொங்கிக்கிட்டு, லேசா விரிஞ்சு கிடந்துச்சு.

அவன் கைகள் எந்த ஒரு அசைவும் இல்லாம அவனோட பக்கவாட்டுல தளர்வா விழுந்து கிடந்துச்சு.

"கைகளை இப்டியே வெச்சுக்கணும்... நான் என்ன பண்ணாலும் அசையக் கூடாது... புரிஞ்சுதா?" னு நான் அவனுக்கு ஆர்டர் போட்டேன்.

"சரிடி... நீ என்ன பண்ணாலும் நான் கம்முனு இருக்கேன்..." னு அவன் சிரிச்சான்.

நான் என் ரெண்டு முட்டிகளையும் ஊன்றி, இன்னும் கொஞ்சம் அவன் தொடைக்கு நடுவுல மெதுவாத் தவழ்ந்து போனேன்.

என் உடம்பு முன்னாடி நகரும்போது, என் முலைகள் லேசா ஆடிக்கிட்டே வந்துச்சு.

அவனோட விரிஞ்சு கிடக்கிற கால்களுக்கு நடுவுல, நான் வசதியா என் முட்டிகளை ஊன்றி உக்காந்தேன்.

இப்போ நான் அவனுக்கு நடுவுல உக்காந்துருக்கேன்.

நான் என்னோட பார்வையை அவனோட முகத்துல இருந்து மெதுவா கீழ கொண்டு போனேன்.

அவனோட நெஞ்சு, அவனோட தொப்பை, எல்லாத்தையும் தாண்டி...

என் பார்வை நேரா வந்து, அவனோட தொடைக்கு நடுவுல நின்ன அந்த மான்ஸ்டர் சுன்னி மேல விழுந்துச்சு.

கடவுளே...

அது காத்துல அவ்ளோ செங்குத்தா, என் முகத்துக்கு நேரா ஒரு டவர் மாதிரி நின்னுகிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் மல்லாக்கப் படுத்திருக்கறதால, அந்தச் சுன்னியோட நீளம் இப்போ இன்னும் தெளிவா என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது.

எட்டு இன்ச்சுக்கும் மேல, கருகருனு, அந்த மங்கலான லைட்ல அது பிரம்மாண்டமா இருந்துச்சு.

அதன் மேல இருந்த நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு பாம்பு மாதிரிச் சுத்திச் சுத்திப் புடைச்சுப் போய் இருந்துச்சு.

அந்த சுன்னி மொட்டு... அது ஒரு பெரிய காளான் மாதிரி விரிஞ்சு, என் கண்ணுக்கு நேரா நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.

அந்த மொட்டோட நுனியில இருந்து, லேசா அந்த கஞ்சி கசிஞ்சு பளபளனு மின்னிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் உக்காந்துருக்க பொசிஷன்ல, அந்த மொட்டு என்னோட முகத்துக்கு அவ்ளோ கிட்ட இருந்துச்சு.

நான் அதையே ஒரு மாதிரி ஆசையோட உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

எனக்குள்ள ஒரு நெனப்பு சட்டுன்னு வந்துச்சு.

போன வாரம், என் வீட்ல மருந்து தடவுற சாக்குல இந்த சுன்னிய என் கையால கை அடிச்சு விட்ருக்கேன்.

ஆனா அன்னைக்கு சூழ்நிலை வேற.

அன்னைக்கு நான் என் ஆசையை மறைச்சுக்கிட்டு, ஏதோ மெடிக்கல் ஹெல்ப் பண்ற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டே அவனுக்குக் கை அடிச்சு விட்டேன்.

ஆனா இன்னைக்கு... நிலைமை வித்யாசமா இருக்கு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்லாம, முழு அம்மணமா இந்தக் கட்டில்ல இருக்கோம்.

இன்னைக்கு நான் எந்த சாக்கும் இல்ல. எந்த ஒரு பயமும் எனக்குள்ள இல்லை.

என்னோட ஆசைக்காக, என்னோட சந்தோஷத்துக்காக நான் இப்போ இதைப் பிடிக்கப் போறேன்.

ஆனா என் கை உடனே முன்னாடி போகல. என் கண்ணுக்கு நேரா ஆடிக்கிட்டு இருக்குற அவனோட சுன்னியையே உத்து பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அந்த மங்கலான மஞ்சள் லைட் வெளிச்சத்துல, அது மேல இருந்த நரம்புகள் எல்லாம் அவ்ளோ தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

நான் இதுவரைக்கும் ஒரு சுன்னிய இவ்ளோ உத்துப் பாத்ததே கிடையாது.

கார்த்திக்கோடத நான் பாத்துருக்கேன். ஆனா அவசரமா லேசாப் பாத்தது தான்.

அதுவும் நான் அதைப்பத்தி அவர்கிட்ட ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசுனதே இல்லை.

'அது எப்டி இருக்கு, எவ்ளோ பெருசா இருக்கு'னுலாம் ஒரு பொண்டாட்டி புருஷன்கிட்ட பேசுறது ரொம்பத் தப்புனு தான் நான் இத்தனை வருஷமா நெனச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஆனா இப்போ, எனக்குக் கீழ அம்மணமாப் படுத்துக் கிடக்குற ஒரு வாட்ச்மேனோடத...

நான் ரசனையோட, ஒரு ஆசையோட உத்துப் பாத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.

அவன் என்னையே பாத்துக்கிட்டு இருக்கான், நான் சுன்னிய உத்து பாத்துக்கிட்டு இருக்கேன்னு அவன் பாக்குறான்.

என் நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு தயக்கம், ஒரு குடும்பப் பொண்ணுக்கே உரிய கூச்சம் லேசா எட்டிப் பாத்துச்சு.

அவன்கிட்ட இந்த சுன்னிய பத்திப் பேசணும், இத எப்டிடா இவ்ளோ பெருசா வெச்சுருக்கனு கேக்கணும்னு என் மனசுக்குள்ள ஒரு ஆசை.

ஆனா வார்த்தைகள் வாயில இருந்து வெளிய வர மாட்டேங்குது.

நான் ரொம்ப மெதுவா என்னோட பார்வையை சுன்னில இருந்து மேல தூக்கி, அவனோட கண்களைப் பாத்தேன்.

அவன் கண்கள்ல ஒரு சிரிப்பு இருந்துச்சு.

நான் அவனோடதப் பாத்து ஒரு மாதிரி ஆயிருக்கேன்னு அவனுக்கு நல்லாவே புரிஞ்சிருந்துச்சு.

"என்னடி அப்புடி உத்துப் பாக்குற?" னு அவன் லேசா முனகினான்.

அவன் அப்படிப் கேட்டதும், எனக்குள்ள வெக்கம் சட்டுனு என் முகத்துல அடிச்சுது.

நான் டக்குனு என் பார்வையைத் கீழ கொண்டு போனேன்.

"அது... ஒன்னுமில்ல..." னு நான் என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன்.

என் குரல் கம்மியா, ஒரு முனகல் மாதிரி தான் வெளிய வந்துச்சு.

அவன் லேசாச் சிரிச்சான்.

"ஒன்னுமில்லையா? அப்புறம் ஏன்டி கண்ணை எடுக்காம அப்புடிப் பாத்துக்கிட்டு இருந்த?" னு அவன் என்னைய இன்னும் வம்பிழுத்தான்.

நான் மறுபடியும் என் கண்களை லேசா மேல தூக்கி அவனைப் பாத்தேன்.

"சும்மா இருடா..." னு நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரிச் சிணுங்குனேன்.

"சொல்லுடி?" னு அவன் விடாப்பிடியா கேட்டான்.

நான் என் கைகளை என்னோட தொடைகள் மேல வெச்சுக்கிட்டு, லேசா நெளிஞ்சேன்.

என் பார்வை மறுபடியும் ஆட்டோமேட்டிக்கா அவனோட சுன்னி மேல போச்சு.

நான் என் வலது கையை லேசா முன்னாடி தூக்கி, ஒரு விரலால அதை நோக்கி தூரத்துல இருந்து பாயிண்ட் பண்ணேன்.

நான் அதை நேரடியா வார்த்தையில சொல்ல எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு.

"அது... அது என்னடா..." னு நான் பாதி வார்த்தையில நிறுத்திட்டேன்.

"எதுடி?" னு அவன் ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி இன்னசென்ட்டா கேட்டான்.

"டேய்... லூசு... உனக்கே தெரியாதா?" னு நான் செல்லமா அவனை முறைச்சேன்.

"எனக்குத் தெரியலையே... நீயே சொல்லுடி..." னு அவன் சிரிச்சான்.

என் மனசுக்குள்ள இருந்த தயக்கத்தை நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உடைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

"அது என்னடா... இப்படி நிக்குது..." னு நான் ரொம்ப மெதுவா கேட்டேன்.

நான் இப்டி ஒரு வார்த்தைய என் வாயால கேட்டதே எனக்கு புதுசா, ஒரு போதையா இருந்துச்சு.

"எப்டி நிக்குது?" னு அவன் இன்னும் பேச வைக்க ட்ரை பண்ணான்.

"ஏதோ... ஒரு மொபைல் டவர் மாதிரி நிக்குதுடா..." னு நான் சொல்லும்போதே என் முகம் அவ்ளோ செவந்து போச்சு.

நான் என் கைகளால முகத்தை மூடிக்கிட்டேன்.

"அய்யோ... என்னைய இப்டிலாம் பேச வெக்கிறியேடா பொறுக்கி..." னு நான் கைகளுக்குள்ளயே முனகினேன்.

அவன் சிரிச்சான்.

"இதுல என்னடி வெக்கம்?... என்கிட்ட நீ என்ன வேணாலும் பேசலாம்..." னு அவன் உரிமையாச் சொன்னான்.

அவனோட அந்த வார்த்தைகள், எனக்குள்ள இருந்த மிச்ச மீதி கூச்சத்தையும் மொத்தமா அழிச்சுது.

நான் என் கைகளை முகத்துல இருந்து மெதுவா எடுத்தேன்.

இப்போ என் முகத்துல பயம் இல்ல, பதிலா தைரியமான, சின்ன குறும்பான சிரிப்பு வந்துச்சு.

நான் மறுபடியும் அதை உத்துப் பாத்தேன்.

அதுல இருந்த நரம்புகள் என்னைய ரொம்ப அட்ராக்ட் பண்ணுச்சு.

"டேய்... நிஜமாவே கேக்குறேன்... இப்டி நின்னுட்டு இருந்தா வலிக்காதாடா உனக்கு?" னு நான் கேஷுவலா கேக்க ஆரம்பிச்சேன்.

"எதுக்குடி வலிக்கணும்?"

"இல்ல... அது மேல அந்த நரம்புலாம்... அப்புடிப் புடைச்சுக்கிட்டு முறுக்கேறி இருக்கே... பாக்கவே ஒரு மாதிரி இருக்குடா..." னு நான் என் நெஞ்சில கை வெச்சுக்கிட்டுச் சொன்னேன்.

"அதுக்கு பேரு உன் மேல இருக்குற ஆச... உன்னைப் பாத்ததும் அதுக்கு அவ்ளோ ஆச வந்துடுச்சு..." னு அவன் என் கண்களைப் பாத்துச் சொன்னான்.

"அவ்ளோ ஆசையா அதுக்கு?" னு நான் லேசா என் இடுப்பை வளைச்சு, இன்னும் கொஞ்சம் முன்னாடி சாய்ஞ்சு அதைப் பாத்தேன்.

"ஆமாண்டி... நீ எவ்ளோ அழகா இருக்க... அதைப் பாத்துட்டு இது எப்டிடி கம்முனு இருக்கும்?"

நான் லேசாச் சிரிச்சேன். இப்போ நான் அவன்கிட்ட அவனோட சுன்னிய பத்திப் பேச அவ்ளோ கம்ஃபர்ட்டபுள் ஆகிட்டேன்.

"ஆனா... இப்டி ஒன்னும் இல்லாம, இவ்ளோகிட்ட நேர்ல பாக்கும்போது தான்டா தெரியுது... இது எப்படி நிக்குதுனு..." னு நான் லேசா என் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

நான் ஓப்பனா, அவனோட சுன்னியோட விறைப்பைப் பத்தி என் வாயால கேட்டதும், அவனுக்கு சந்தோஷம் வந்துச்சு.

அவன் முகத்துல ஒரு பெருமையான சிரிப்பு விரிஞ்சது.

"பின்ன? என் தேவதை இப்டி என் முன்னாடி உக்காந்துருக்கும்போது, அது எப்டிடி கம்முனு இருக்கும்?" னு அவன் முனகினான்.

"அதுக்குனு இப்டியா... இதுல இருக்குற நரம்பெல்லாம் பாரு, எப்டிப் புடைச்சுக்கிட்டு இருக்கு..." னு நான் லேசா என் இடுப்பை வளைச்சு, இன்னும் கொஞ்சம் உத்துப் பாத்தேன்.

"அது உன்னைக் கொஞ்ச தான்டி அப்புடித் தவிக்குது... அது உனக்காக இப்டியே தான்டி நிக்கும்..." னு அவன் என் கண்களைப் பாத்து காதலோட சொன்னான்.

"அடேங்கப்பா... எவ்ளோ பெரிய பில்டப்..." னு நான் சத்தமாச் சிரிச்சேன்.

அவனோட அந்த பேச்சு, என்னைய ஃப்ரீயாக்கிக் கூச்சம் இல்லாம சிரிக்க வெச்சுது.

அவன் இப்போ என்னைய முழுசாப் பேச வெச்சுட்டான்.

ஒரு குடும்பப் பொண்ணு மாதிரி இல்லாம, எந்த ஒரு வெக்கமும் இல்லாம நான் அவனோட சுன்னிய பத்தி உரிமையாப் பேச ஆரம்பிச்சிட்டேன்.

"பில்டப் இல்லடி... உனக்காக மட்டும் தான்டி இது அப்புடித் துடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு..." னு அவன் மறுபடியும் சொன்னான்.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே என் தலையை ஆட்டினேன்.

"பொய் சொல்லாதடா லூசு... எந்தப் பொம்பளைய பாத்தாலும் உனக்கு இது இப்டித் தான் தூக்கிட்டு நிக்கும்..." னு நான் வேணும்னே அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

"சத்தியமா இல்ல... எனக்கு உன்னைப் பாத்தா மட்டும் தான்டி இப்டி ஆகுது..."

"என் சுன்னிக்கு நீ மட்டும் தான்டி வேணும்..." னு அவன் உருகிச் சொன்னான்.

நான் அவனோட அந்தக் கருப்பான, பிரம்மாண்டமான சுன்னிய மறுபடியும் மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ரசனையாப் பாத்தேன்.

என் கண்ணாலயே அதோட சைஸை நான் அளந்து பாத்தேன்.

அது நிஜமாவே ரொம்பப் பெருசா, ஒரு மான்ஸ்டர் சைஸ்ல இருந்துச்சு.

நான் அவ்ளோ நேரம் அதை உத்துப் பாத்துட்டு, மெதுவா, பெருமூச்சு விட்டேன்.

"நிஜமாவே கேக்குறேன்டா... இவ்ளோ பெருசா வெச்சுகிட்டு எப்டிடா இவ்ளோ நாள் சும்மா இருந்த?" னு நான் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம, கேஷுவலா, சிரிப்போட கேட்டேன்.

நான் அவ்ளோ ஃப்ரீயா, அந்த 'பெருசு'ங்குற வார்த்தைய யூஸ் பண்ணி அவனோட சுன்னியப் புகழ்ந்து கேட்டதும், அவனுக்கு அப்படியே உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.

நான் இப்போ அவனோட சைஸை பத்திப் பெருமையாப் பேசுறேன்னு அவனுக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

அவன் கண்கள்ல இப்போ ஒரு குறும்பு வந்துச்சு.

"எல்லாம் உனக்காகத் தான்டி பத்திரமா வெச்சிருந்தேன்..." னு அவன் என்னைப் பாத்துக் கண்ணடிச்சான்.

"இதை உனக்குத் தரணும்னு தானடி, நான் இத்தனை வருஷமா இதை யாருக்கும் தராம அப்புடியே பூட்டி வெச்சிருந்தேன்..." னு அவன் குறும்பா முனகினான்.

அவனோட பதில், அவன் என்னைய ஸ்பெஷலா ஃபீல் பண்ண வைக்கிற விதம்... எனக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஒரு சந்தோஷத்தைக் கொடுத்துச்சு.

இது பொய்னு தெரிஞ்சும் அவன் பேசுறது எனக்கு புடிச்சு இருந்துச்சு.

"பொய் சொல்லாதடா பொறுக்கி..." னு நான் செல்லமா, என் கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே அவனை திட்டினேன்.

"சத்தியமாடி... இது உனக்காகவே வந்தததுடி..."

"போதும்டா உன் உருட்டு..." னு சொல்லிக்கிட்டே நான் மெதுவா, என்னோட கையை முன்னாடி கொண்டு போனேன்.

இவ்ளோ நேரம் வாயால பேசுன நான், இப்போ அதை என் கையால தொட்டுப் பாக்கப் போறேன்.

அந்தப் பிரம்மாண்டமான சுன்னிய, என் உள்ளங்கையில ஃபீல் பண்ணப் போறேன் இப்போ.

நான் என் கையை முன்னாடி கொண்டு போகப் போக, என் ஹார்ட் பீட் மறுபடியும் லேசா அதிகமாச்சு.

அது ஒரு பயம் கிடையாது, ஒரு எதிர்பார்ப்பு.

என் கை லேசா நடுங்குச்சு.

என் விரல்கள் நேராப் போய், அவனோட அந்தத் துடிக்குற சுன்னியோட அடிப்பகுதியை லேசாத் தொட்டுச்சு.

அது என்னோட விரல்ல பட்ட அந்த முதல் செகண்ட்...

அவனோட சுன்னி ஆட்டோமேட்டிக்கா என் கையில 'தப்' னு ஒரு துடி துடிச்சுது.

அந்தத் துடிப்புல அவனோட இடுப்பு லேசா ஒரு இன்ச் மேல தூக்கிப் போட்டுச்சு.

"ஆஆஹ்... ம்ம்ம்ம்..." னு பிரகாஷ் கட்டில்ல தலையைச் சாய்த்துக்கிட்டே சத்தமா முனகினான்.

நான் அந்த சுன்னியை, என்னோட விரல்களால முழுசாப் பிடிச்சேன்.

போன வாரமே நான் இதைப் பிடிச்சிருக்கேன். ஆனா இப்போ இது இன்னும் ரொம்ப ஹார்டா, சூடா இருக்குற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

என்னோட கைகளை நான் முழுசாச் சேர்த்துப் பிடிச்சா கூட, அந்தச் சுன்னியோட மொத்த அகலமும் என் கைக்குள்ள அடங்கல.

அவ்ளோ ஒரு தடிமன், பாக்குறதுக்கே அவ்ளோ கெட்டியா இருந்துச்சு.

என் கை இவ்ளோ வெள்ளையா, ஒரு பஞ்சு மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா அந்தச் சுன்னி அவ்ளோ கருப்பா, நரம்பு புடைக்க இருந்துச்சு.

என் வெள்ளையான விரல்களுக்கும், அவனோட அந்தக் கருப்பான சுன்னிக்கும் இருந்த அந்த வித்யாசம்...

பாக்குறதுக்கே போதையா, எனக்குள்ள ஒரு புது ஆசையைத் தூண்டி விட்டுச்சு.

அது ஏதோ இரும்பு ராடு மாதிரி அனலா என் உள்ளங்கையில சுட்டுச்சு.

நான் என்னோட பிடியை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாக்கி, அந்த நரம்புகள் மேல என் விரல்களைப் பதிச்சேன்.

என்னோட கை அதை முழுசாச் சுத்திப் பிடிக்க முடியாம திணறுச்சு.

என் கட்டை விரலும் நடு விரலும் ஒன்னு சேரவே இல்லை.

அவ்ளோ பெரிய சுற்றளவு அந்த கருஞ்சுன்னிக்கு.

அது மேல ஓடுன அந்த நரம்புகள், என் விரல் நுனியில தடிமனா இடிச்சுச்சு.

அதுக்குள்ள ஒரு பெரிய ரத்த ஓட்டம் படபடனு துடிக்குறத என் கை அப்படியே ரொம்பத் தெளிவா ஃபீல் பண்ணுச்சு.
[+] 7 users Like yazhiniram's post
Like Reply




Users browsing this thread: 9 Guest(s)