Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Dumeelkumar]

Very good

[sisterlover24]

தலைவா காஜி பசங்களோட காவலனே சீக்கிரம் ஒரு பெரிய அப்டேட் போடுங்க நண்பா, தம்பி ரொம்ப ஏங்கி வீங்கி போய் இருக்கான், சீக்கிரம் பவித்ராவ ரவி அவளோட வெறி அடங்குற வரைக்கும் அவனோட ஆசை அடங்குற வரைக்கும் அணு அணுவா அனுபவிக்கனும் ????????????????????????

[jeyanthi.muthu4u]

Hi Yaazhiniram,

I guess this is not the first time Pavi is touching the dick of Prakash.. She has already jacked-off him in previous episodes, inside her house..

[Jailer2494]

Today update varuma?????

[Shajith]

“அவள் இதயத்தின் மொழி — நின்றுவிட்ட அந்த இரவு”
மொட்டை மாடியில் அந்த சில்லெனும் காற்று,
நிசப்தத்துக்குள்ள ஒரு ரகசியம் போல நுழைந்தது…
பவித்ராவின் மூச்சு மெதுவா துடிக்க,
பிரகாஷின் அருகாமை
அவள் உள்ளம் முழுக்க பரவ ஆரம்பிச்சது…
வார்த்தைகள் தேவையில்லை அந்த நேரத்தில்,
அவள் இதயமே பேசிக்கொண்டிருந்தது…
ஒரு நெருக்கம் —
அது சொல்ல முடியாத அளவுக்கு தீவிரம்,
ஒரு தொடுதல் —
அது நினைவுகளையே உருக்கிடும் அளவுக்கு சூடு…
அந்த இரவு…
அந்த காற்று கூட சாட்சியா நின்றது,
இரண்டு உள்ளங்களும்
ஒரே மொழியில் கரைந்த அந்த நிமிஷத்துக்கு…
ஆனா…
அங்கேயே கதை நின்றுடுச்சு…
நாங்கள் வாசகர்கள்,
அந்த நிமிஷத்தோட நடுவுலே சிக்கிக்கிட்டோம்…
அந்த பாதி சொல்லப்பட்ட உணர்ச்சிகள்,
இப்போ எங்களோட நெஞ்சுல முழுசா முழங்குது…
பவித்ரா என்ன உணர்ந்தாள்?
பிரகாஷ் அந்த நெருக்கத்தை எப்படித் தாங்கினான்?
அந்த இரவு எப்படி முடிந்தது?
இந்த கேள்விகள் எல்லாம்
எங்களோட இரவுகளையே விழிக்க வைக்குது…
எழுத்தாளரே…
நீங்க நிறுத்தின அந்த இடம்,
ஒரு கதையின் இடைவேளையில்ல…
அது எங்களோட இதயத்தின் துடிப்பே…
வாங்க…
அந்த மொட்டை மாடிக்குத் திரும்பி வாங்க…
அந்த காற்று இன்னும் காத்திருக்குது…
ஒரு வரி எழுதுங்க…
அந்த இரவு மீண்டும் உயிர் பெறட்டும்…

[intrested]

[intrested]

Super continue

[intrested]

பவித்ரா பிரகாஷ்

[Arul Pragasam]

Super sago

[Shajith]

"அவள் இதயத்தின் மொழி "
“மொட்டை மாடியின் மௌனம்”
மொட்டை மாடியின் மேலே
மெல்ல வீசும் காற்று—
சொல்லாமல் சொன்னது
ஒரு கதை தொடராத வேதனை...
சின்ன ரூமின் உள்ளே
ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் ஒளியில்
நிழல்கள் கூட நெருங்கிக் கொண்டிருந்தன—
அவை கூட காத்திருந்தன
பவித்திராவையும்… பிரகாஷையும்…
லைலான் கட்டிலின் மேல்
சுருங்கிய மடிப்புகளில்
மறைந்திருந்தது
அவர்களின் சொல்லாத வரிகள்…
அந்த இரவு—
முழுதாக எழுதப்படாமல்
நின்று போன ஒரு பத்தி போல
இதயத்தில் தங்கிக் கொண்டது…
“காதல் என்றால்
உடல் மட்டும் அல்ல—
ஒரு உயிர் இன்னொரு உயிரை
முழுதாய் உணரும் தருணம்…”
— (ஒரு பிரபலமான காதல் கதையின் வரிகள்)
அந்த வரிகள் போலவே
பவித்திராவின் மூச்சும்
பிரகாஷின் அமைதியும்
ஒரே தாளத்தில் இருந்தது…
ஆனால்—
எழுத்துக்கள் நின்றுவிட்டது
யாழினியின் பேனாவில்…
யாழினிக்காக…
யாழ் என்றால் இசை—
நீ எழுதும் ஒவ்வொரு வரியும்
ஒரு இதயத்தைக் குலுக்கும் ராகம்…
யாழினி—
நீ நிறுத்திய இடத்தில்
எங்கள் இதயம் இன்னும் நிற்கவில்லை…
அது ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது—
அடுத்த வரியை தேடி…
ஒரு வாசகரின் காத்திருப்பு
கதவு திறக்காத இரவு போல
உன் கதை நின்றுவிட்டது…
ஆனால்—
அதன் முன் நின்ற வாசகன்
இன்னும் திரும்பவில்லை…
“இன்னொரு வரி வரும்…” என்று
நம்பிக்கையை அணைத்துக் கொண்டு
அவன் காத்திருக்கிறான்…

[yazhiniram]

Hi Yaazhiniram,

I guess this is not the first time Pavi is touching the dick of Prakash.. She has already jacked-off him in previous episodes, inside her house..

It feels different from before. Earlier, when Pavi helped Prakash, it came across as something she did reluctantly—almost like she was giving medical help for him out of necessity rather than desire. But now, the situation has clearly changed. This time, she’s fully willing and emotionally involved. So even though the actions may seem similar on the surface, the atmosphere and meaning behind them are completely different.

[yazhiniram]

-----------
Part 166:
-----------

அவனோட முகம், இப்போ ஒரு குழந்தை மாதிரி அவ்ளோ ரிலாக்ஸா, ஒரு பெரிய சுகத்தை அனுபவிக்கிற மாதிரி மாறிடுச்சு.

அவனோட தொண்டைக்குழி அவ்ளோ வேகமா மேலயும் கீழயும் ஏறி இறங்குச்சு. 

அவன் உதடுகள் லேசாத் திறந்து, அதுல இருந்து "ஆஆஆஹ்... ஹ்ம்ம்ம்..." னு அவ்ளோ ஆழமான முனகல் சத்தம் தொடர்ச்சியா வந்துகிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் வலது கையால, அவனோட அந்த ராட்சசச் சுன்னியை அவ்ளோ மெதுவா, மேலயும் கீழயும் தடவிக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் சின்ன உள்ளங்கைக்குள்ள அது அவ்ளோ சூடா, ஒரு நெருப்புத் தடி மாதிரி கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. அதோட அந்தத் தடிமன், என் கைக்குள்ள முழுசா அடங்கவே இல்ல. 

என் விரல்கள் அந்தச் சுன்னியோட மேல புடைச்சுக்கிட்டு இருந்த நரம்புகள் மேல உரசும்போது, எனக்குள்ளயும் ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

நான் தடவத் தடவ, அது இன்னும் கொஞ்சம் என் கைக்குள்ளயே ஹார்டாகி, பெருசாகுறதை நான் அவ்ளோ கிளியரா ஃபீல் பண்ணேன்.

"என்ன பிரகாஷ்... நல்லா இருக்காடா உனக்கு?" னு நான் லேசா, ரொம்ப ஹஸ்கியா அவனைக் கேட்டேன்.

அவன் கண்ணைத் திறக்காமலேயே, "ஆஹ்... கொல்ற பவி... அப்டியே சுத்திப் புடி... விட்றாத..." னு முனகினான்.

அவன் விடுற அந்த ஒவ்வொரு முனகல் சத்தமும், எனக்குள்ள ஒரு பயங்கரமான தைரியத்தையும், ஒரு திமிரையும் கொடுத்துச்சு.

'ஒரு வாட்ச்மேன்.. ஆம்பளை. ஆனா, என்னோட ஒரு கை விரல்களால இவனை நான் அவ்ளோ பெரிய உச்சத்துக்குக் கொண்டு போறேன்'ங்குற அந்த நினைப்பு... 

அது எனக்கு கர்வத்தைக் கொடுத்துச்சு. 

"உன் மூச்சு ரொம்ப வேகமா அடிக்குதுடா..." னு நான் மறுபடியும் அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

"உன் கை அவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்கு பவி... நீ தொடும்போது... எனக்கு உசுரே போயிட்டு வருது..." னு அவன் முனகிட்டே தன் இடுப்பை லேசா முன்னாடி தள்ளினான்.

நான் ரொம்ப மெதுவா, என் விரல்களை அந்தத் தண்டுப் பகுதியில இருந்து இன்னும் கொஞ்சம் மேல கொண்டு போனேன்.

அதோட அந்தப் பெரிய, பிரவுன் கலர் மொட்டுப் பகுதியை என் கட்டை விரலால லேசாத் தடவினேன். 

அந்த மொட்டு அவ்ளோ சாஃப்ட்டா, அதே சமயம் அவ்ளோ ஹார்டா இருந்துச்சு. 

அந்த மொட்டோட நுனியில, ஒரு சின்ன ஈரம் கசிஞ்சு இருந்துச்சு. அது அவனோட ப்ரீ-கம். 

அந்தச் பிசுபிசுப்பான ஈரம் என் விரல்ல பட்டதும்....

"அய்யோ... என்னடா இப்டி இருக்கு?" னு நான் ஆச்சரியமாக் கேட்டேன்.

"அது உன் மேல இருக்குற ஆச பவி... அதை அப்படியே தடவி விடு..." னு அவன் கரகரப்பாச் சொன்னான்.

அவன் சொன்ன மாதிரியே, அந்த ஈரத்தை எடுத்து அவனோட தண்டுல தடவி, இன்னும் கொஞ்சம் வேகமா ஸ்ட்ரோக் பண்ண ஆரம்பிச்சேன். 

அந்த வழுவழுப்புல என் கை இன்னும் ஈஸியா மேலயும் கீழயும் போயிட்டு வந்துச்சு. 

இந்தச் செயலை நான் பண்ணப் பண்ண... என் புண்டை, அவ்ளோ ஜூஸை வெளிய தள்ளுச்சு.

என் பேண்ட்டி மொத்தமா நனைஞ்சு, அந்த ஈரம் என் தொடைகள் வழியாப் பிசுபிசுனு இறங்குறதை நான் ஃபீல் பண்ணேன். 

நான் என் மூச்சை அவ்ளோ சத்தமா உள்ளிழுத்தேன். என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு. 

நான் அவனோட அந்தச் சுன்னியையே வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு, என் உதட்டை கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"ஆஹ்... பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்ப ஹஸ்கியா முனகினேன். 

நான் முனகுன அந்தச் சத்தம் கேட்டதும், அவன் சடன்னா  தன் கண்களைத் திறந்தான்.

அவனோட கண்கள் இப்போ சிவந்து போய், ஒரு பசியோட, வேட்டைக்காரன் மாதிரி என்னைப் பார்த்துச்சு.

நான் இன்னொரு தடவை என் கையால அதை லேசாத் தடவப் போனேன்.

ஆனா... சடன்னு அவனோட இடது கை அவ்ளோ வேகமா முன்னாடி வந்து, என்னோட வலது கையின் மணிக்கட்டை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் லேசாத் திடுக்கிட்டேன்.

அவன் என் கையைத் தடுத்து நிறுத்துன விதம், அவ்ளோ அதிகாரமா பிடிக்குற மாதிரி இருந்துச்சு. 

"என்னடா... என்னாச்சு?" னு நான் பதற்றமாக் கேட்டேன்.

அவன் என் கையை லேசா விலக்கி விட்டுட்டு, என் கண்களை அவ்ளோ ஆழமாத் துளைச்சான்.

அவனோட மூச்சுக்காத்து என் முகத்துல அவ்ளோ சூடாப் பட்டுச்சு.

"போதும்டி..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, ஆனா அவ்ளோ தீர்க்கமாச் சொன்னான்.

அந்த ஒரு வார்த்தை... அந்த ஒற்றை வார்த்தை நெலமைய தலைகீழா மாத்திடுச்சு.

'டி...' 

அவன் என்னைய 'டி' போட்டுக் கூப்பிட்டுட்டான். 

இவ்ளோ நாளா 'மேடம்'னு கூப்பிட்டான். அப்புறம் தயங்கித் தயங்கி 'பவித்ரா'னு கூப்பிட்டான். அப்புறம் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி 'பவி'னு கூப்பிட்டான். 

ஆனா இப்போ... அவன் எந்தப் பர்மிஷனும் கேக்கல. எந்த ஒரு தயக்கமும் அவன் குரல்ல இல்லை. 

அவன் வாய்ல இருந்து அவ்ளோ அதிகாரமா, அவ்ளோ உரிமையா 'போதும்டி'னு அந்த வார்த்தை வந்து விழுந்துச்சு.

அந்த 'டி' கேட்டதும் நான் கோபப்படணும். 'இவன் என்னையப் பார்த்து எப்டிடா டி போடலாம்'னு என் ஈகோ சீறணும். 

"என்னடா சொன்ன இப்போ?" னு நான் கேட்க நினைச்சேன். ஆனா என் தொண்டையில இருந்து வார்த்தை வரல.

எனக்கு எந்தக் கோபமும் வரல. பதிலா, என் உடம்பெல்லாம் சடசடனு சிலிர்த்துப் போய், எனக்குள்ள ஒரு புயல் உருவாகிடுச்சு. 

ஒரு ஆம்பளை என்னைய அவ்ளோ உரிமையா கூப்பிடுறான்ங்கிற அந்த நினைப்பு... என்னை மொத்தமா உருக வெச்சுது.

"என்னோட முறைடி இப்போ..." னு அவன் அவ்ளோ ஹஸ்கியா, ஒரு கட்டளை இடுற மாதிரி கிசுகிசுத்தான்.

"இவ்ளோ நேரம் நீ என்னைய அவ்ளோ தவிக்க விட்டல... இப்போ நான் உன்னைத் தவிக்க விடுறேன்..."

"உன் மேல இருக்குற... அந்தப் பாடிய நான் இப்போ கழட்டப் போறேன்டி..." னு அவன் என் கண்ணைப் பார்த்துச் சொன்னான்.

நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லல. 

என் வாயில இருந்து வார்த்தைக்குப் பதிலா, "ஹ்ம்ம்ம்... ஆஹ்ஹ்..." னு மயக்கமான முனகல் மட்டும்தான் வந்துச்சு.

அவன் பேச்சுல இருந்த அதிகாரம், என்னோட ஈகோவையும், என்னோட அந்த திமிரையும் ஒரு செகண்ட்ல அடிச்சு நொறுக்கிடுச்சு.

நான் இப்போ வெறும் அவனோட பேச கேக்குற பொண்ணு மாதிரி, அவன் என்ன சொன்னாலும் கேக்குற நிலைமைக்கு வந்துட்டேன்.

நான் என் கண்களை லேசாச் சொருகிக்கிட்டு, அவனையே அமைதியாப் பார்த்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவன் ரொம்ப மெதுவா, எந்த ஒரு அவசரமும் இல்லாம... தன் ரெண்டு கைகளையும் முன்னாடி கொண்டு வந்தான்.

அவனோட உள்ளங்கைகள்... நேரா வந்து என்னோட இடுப்போட ரெண்டு பக்கத்துலயும் அவ்ளோ அழுத்தமாப் பதிஞ்சது.

"எவ்ளோ சாஃப்ட்டாடி இருக்கு உன் இடுப்பு..." னு அவன் முனகிக்கிட்டே, என் இடுப்புச் சதையை லேசாப் பிசைஞ்சான்.

"ஆஹ்... மெதுவாடா..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

அவன் கைகள் என் இடுப்புல இருந்து அப்படியே பின்னாடி வழுக்கிக்கிட்டு, என் முதுகுப் பக்கம் போச்சு.

என் முதுகுத் தண்டு வழியா அவனோட விரல்கள் லேசா உரசிக் கிட்டு மேல ஏறுச்சு.

அவனோட விரல்கள் நேராப் போய்... என் முதுகுக்குப் பின்னாடி இருந்த அந்த டார்க் மெரூன் கலர் பிராவோட ஹூக்குகளைத் தேடிப் பிடிச்சுது.

அவன் விரல்கள் அந்த இரும்பு ஹூக் மேல பட்ட அந்த செகண்ட்...

"அய்யோ..." னு நான் வாய் விட்டு முனகி, என் மூச்சை அவ்ளோ சத்தமா உள்ளிழுத்தேன்.

என் ஹார்ட் பீட் இப்போ ஒரு நிமிஷத்துக்கு ஆயிரம் தடவை அடிக்கிற மாதிரி அவ்ளோ வேகமா அடிச்சுது.

எனக்குள்ள இப்போ ஒரு பயங்கரமான, மூர்க்கத்தனமான புது மைண்ட் ஃபைட்ஆரம்பிச்சுது.

'அய்யோ பவி... அவன் என்ன பண்ணப் போறான்னு உனக்குப் புரியுதா?' னு என் மூளை அலறுச்சு.

'அவன் உன் பிராவைக் கழட்டப் போறான்டி... உன் முலைகள் முழுசா வெளிய வரப்போகுது...'

'நீ இப்போ டாப்லெஸ்ஸா நிக்கப் போற... அதுவும் ஒரு வாட்ச்மேன் முன்னாடி...'

'இது ரொம்பத் தப்பு பவி... இதைத் தடுத்து நிறுத்து... இதோட நிப்பாட்டிக்கோ...'

'அவன் கழட்டுறதுக்குள்ள உன் கையக் கொண்டு போய் மார்பை மறைச்சுக்கோ...' னு என் நல்ல புத்தி அவ்ளோ சத்தமா எனக்குள்ள கத்துச்சு.

நான் ஆட்டோமேட்டிக்கா என் ரெண்டு கைகளையும் முன்னாடி கொண்டு வந்து, என் நெஞ்சுக்குக் குறுக்கா வெச்சு மறைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

நான் என் முலைகளைக் கெட்டியாப் பிடிச்சுக்கப் போனேன்.

ஆனா... பிரகாஷ் என் செயலை பார்த்துட்டு, என் முகத்தை அவ்ளோ கூர்மையாப் பார்த்தான்.

அவனோட கண்கள்ல இப்போ அந்தப் பழைய பவ்யம், பயம் ஒரு துளி கூட இல்லை. 

அது ஒரு வேட்டைக்காரனோட பார்வை மாதிரி அவ்ளோ ஷார்ப்பா, என் நெஞ்சையே ஊடுருவித் துளைக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு. 

"கையக் கீழ போடுடி..." னு அவன் அவ்ளோ அதிகாரமாச் சொன்னான்.

அந்த 'டி' மறுபடியும் என் காதுல அவ்ளோ திமிரா வந்து விழுந்துச்சு. 

அவனோட குரல்ல இருந்த அந்த முரட்டு அதிகாரம், என் உடம்புக்குள்ள ஒரு பெரிய நடுக்கத்தை உருவாக்குச்சு. 

ஒரு கல்யாணமான பொண்ணைப் பாத்து, இவ்ளோ தைரியமா அவன் சொன்னது என்னை உள்ளுக்குள்ள ஆட்டிப் படைச்சுது.

அவனோட கண்கள்ல இருந்த அந்த வெறி, அந்தப் பசி... அது என்னை அப்படியே பாரலைஸ் பண்ணிடுச்சு. 

ஒரு பாம்பைப் பார்த்த தவளை மாதிரி நான் அப்படியே சிலையா உறைஞ்சு நின்னேன். 

அவன் கண்ணுல இருந்த அந்தத் தீ, என்னை எரிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு. 

என்னால என் கைகளை முழுசா நெஞ்சுக்குக் கொண்டு போக முடியல.

என் கைகள் அப்படியே காத்துல பாதி வழியில நின்னு போச்சு.

என் விரல்கள் லேசா நடுங்குச்சு. 

என் மார்பகங்களை மறைக்கணுங்குற என் எண்ணம், அவனோட அந்த ஒரே ஒரு பார்வையில சுக்குநூறா உடைஞ்சு காத்துல பறந்து போச்சு.

"என்னடி... பயமா இருக்கா உனக்கு?" னு அவன் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டான்.

அந்தச் சிரிப்புல இவ்ளோ நேரம் இருந்த அந்தத் தயக்கம் இல்ல,  வெறி பிடிச்ச ஒரு ஆம்பளை தெரிஞ்சான். 

அவன் விடுற மூச்சுக்காத்து என் தோள்பட்டையில அவ்ளோ சூடாப் பட்டுச்சு.

"பிரகாஷ்... ப்ளீஸ்... அதக் கழட்டாதடா..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

என் குரல் எனக்கே அவ்ளோ அந்நியமா, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி கெஞ்சுற டோன்ல வெளிய வந்துச்சு. 

என் உதடுகள் லேசாத் துடிச்சுது.

"ஏன்டி கழட்டக் கூடாது? நீ அவ்ளோ ஆசையாத் தானடி இருக்க?" னு அவன் என் காதுக்கிட்ட வந்து கிசுகிசுத்தான். 

"உன் முலை எவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்குதுனு எனக்கு இங்க இருந்தே கிளியராத் தெரியுதுடி... அப்புறம் என்னடி பொய் சொல்ற?" னு அவன் என்னை அவ்ளோ பச்சையா மடக்குனான்.

இப்போ டைரக்ட்-ஆ கெட்ட வார்த்தையும் பேச ஆரம்பிச்சுட்டான். ஆனா எனக்கு அது பிடிச்சுருக்கு.

"இல்லடா... எனக்கு அவ்ளோ கூச்சமா இருக்குடா... என்னால அப்பிடி நிக்க முடியாது..." னு நான் திக்கினேன்.

"நான்... எனக்கு வெக்கமா இருக்குதுடா..." னு என் கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே, என் பார்வையைத் தரையில இறக்கிக்கிட்டேன்.

"கூச்சப்பட எதுவுமே இல்லடி இங்க... நீ என்னோடதுடி இப்போ..." னு அவன் அவ்ளோ உரிமையா சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும், என் மனசுக்குள்ள இருந்த அந்த நல்ல பொண்ணு, இன்னொருத்தனோட பொண்டாட்டிங்கற எண்ணம் மொத்தமா அழிஞ்சு போச்சு. 

அவன் 'நீ என்னோடதுடி' னு சொன்னதும் என் உடம்பெல்லாம் ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல இருந்த ஈரம் இன்னும் கொஞ்சம் சூடாகி, என் பேண்ட்டியைத் தாண்டி வழிஞ்சது.

என் புருஷன் கார்த்திக் கூட என்னைய இவ்ளோ உரிமையா, அதிகாரமா 'என்னோடதுடி'னு எந்த நாளும் சொந்தம் கொண்டாடுனதே இல்ல.

ஆனா ஒரு வாட்ச்மேன், இன்னைக்கு ராத்திரி என்னைய முழுசா ஆட்கொள்ளப் போறான்ங்குற அந்த நினைப்பு எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

"உன் அழகை நான் முழுசாப் பாக்கணும்டி... என்னைத் தடுக்காத..." னு அவன் சொல்லிக்கிட்டே தன் விரல்களால அந்த ஹூக்கை லேசா அமுக்குனான்.

அந்த இரும்பு ஹூக் மேல அவனோட முரட்டு விரல் பட்டதும், என் முதுகுத் தண்டு சிலிர்த்துச்சு.

 அவன் விரலோட அந்த ஸ்பரிசம் என் முதுகு ஸ்கின்னை அப்படியே சுடுதண்ணி ஊத்துன மாதிரி சுட்டுச்சு.

"பிரகாஷ்... வேணாம்டா, எனக்கு ரொம்ப வெக்கமா இருக்கு..." னு நான் மறுபடியும் ஒரு சின்ன முனகலோட அவனைத் தடுத்தேன். 

நான் வாய் வார்த்தையாத் தடுத்தாலும், என் உடம்பு அவனுக்கு முழுசாச் சம்மதம் கொடுத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"என்கிட்டே என்னடி வெக்கம்..." னு அவன் என் முதுகுல லேசா வருடினான்.

அவனோட அந்த உழைச்சுத் தழும்பேறுன பெரிய கைகள், என்னோட அந்த வழுவழுப்பான முதுகுச் சதையில மேலயும் கீழயும் அவ்ளோ செக்ஸியாத் தடவுச்சு. 

அவன் வருடுன அந்த சுகத்துல, என் முதுகுல இருந்த சின்னச் சின்ன முடிகள் எல்லாம் அப்படியே குத்திட்டு நின்னுச்சு. 

என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு.

என் முலைக்காம்புகள் அந்தப் பிராவுக்குள்ள அவ்ளோ ஹார்டா விறைச்சுப் போய், 'என்னை எப்படா இந்த இருட்டுல இருந்து வெளிய எடுப்ப'னு அந்தத் துணியைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வரத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் ஆச என்னோட எல்லாத் தடைகளையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உடைக்க ஆரம்பிச்சுது.

'ஆமா... அவன் கழட்டட்டும்... அவன் என் முலைகளைப் பாக்கட்டும்...'

'அவன் கண்ணுல இருக்குற அந்தப் பசியைப் பாரு... அவன் பாத்தா என்ன தப்பு?'

'அதுக்காகத் தான நான் எல்லாம் விட்டுட்டு இவ்ளோ தூரம் வந்தேன்?'

'அரை அம்மணமா நிக்குறப்போ இல்லாத வெக்கம், முலையக் காட்டும்போது மட்டும் புதுசா வந்துடுமா என்ன?'

'என் முலைகள் அந்த டைட்டான பிராவுக்குள்ள மூச்சு முட்டித் தவிக்குது... அதை ஃப்ரீயாக்குனா எனக்கும் எவ்ளோ சுகமா இருக்கும்?' னு என் கெட்ட புத்தி என்னைத் தூண்டுச்சு.

'அவனோட கைகள் என் முலைகளைப் பிசைஞ்சா எவ்ளோ சூப்பரா இருக்கும்... அதுக்கு முதல்ல இந்தப் பிரா என் உடம்பை விட்டுப் போகணும்ல?'னு என் காமம் என் கூச்சத்தை மொத்தமா விழுங்கிடுச்சு. 

நான் என்னோட அந்தப் போலி வெக்கத்தை எல்லாம் ஓரமாத் தூக்கிப் போட்டேன்.

நான் என் கைகளை அப்படியே தொளதொளனு கீழ தொங்கப் போட்டுட்டேன்.

நான் அவனுக்கு முழுசா, எந்தத் தடையும் இல்லாமச் சம்மதம் சொல்லிட்டேன்.

அவன் ரொம்ப மெதுவா, அந்தப் பிராவோட முதல் ஹூக்கை லேசாத் திருகுனான்.

'க்ளிக்...' னு ஒரு சின்னச் சத்தம்.

அந்த முதல் ஹூக் கழண்டதும், என் நெஞ்சைச் சுத்தி இருந்த அந்த இறுக்கம் லேசாத் தளர்ந்துச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் முனகினேன்.

அடுத்து ரெண்டாவது ஹூக்... 

'க்ளிக்...'

"உன் ஸ்கின் எவ்ளோ சாஃப்ட்டாடி இருக்கு பின்னாடி..." னு அவன் முனகிக்கிட்டே,

அடுத்து மூணாவது ஹூக்...

'க்ளிக்...'

அவ்ளோதான். 

அந்தப் பிராவோட மொத்தப் பிடிமானமும் இப்போ போயிடுச்சு.

என் நெஞ்சை அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்த அந்த ரப்பர் பேண்ட் டென்ஷன் சடன்னு ரிலீஸ் ஆச்சு. 

என் முதுகுல ஒரு பெரிய பாரம் எறங்குன மாதிரி நான் ஒரு பெரிய மூச்சை அவ்ளோ சத்தமா வெளிய விட்டேன்.

அந்தப் பிரா இப்போ என் முதுகுக்குப் பின்னாடி எந்தப் பிடிமானமும் இல்லாம, முன்னாடி என் முலைகள் மட்டும் தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் தன் ரெண்டு கைகளையும் என் முதுகுல இருந்து எடுத்து, ரொம்பச் சாஃப்ட்டா முன்னாடி கொண்டு வந்தான்.

அவன் விரல்கள் நேராப் போய், என் ரெண்டு தோள்பட்டையிலயும் இருந்த அந்தப் பிராவோட ஸ்ட்ராப்புகளை (straps) பிடிச்சுது.

அவன் என் கண்களை நேராப் பார்த்தான். 

அவன் பார்வையில அவ்ளோ பெரிய காமம் இருந்துச்சு.

"ரெடியா பவி?" னு அவன் காத்து மாதிரி கேட்டான்.

நான் வெக்கத்துல என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன். என் உதட்டை அவ்ளோ ஹார்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

அவன் அந்த ஸ்ட்ராப்புகளை என் தோள்பட்டையில இருந்து ரொம்ப மெதுவா... லேசா உருவி விட்டான்.

அந்த ஸ்ட்ராப்புகள் என் தோள்பட்டையில இருந்து வழுக்கிக்கிட்டு, என் கைகள் வழியாப் பின்னாடி நழுவுச்சு.

எந்த ஒரு சப்போர்ட்டும் இல்லாத அந்த மெரூன் கலர் காட்டன் பிரா...

என் முலைகளை விட்டு மெதுவா விலகி, அப்படியே கீழ 'சர்ர்ர்'னு சரிஞ்சுது.

அது என் வயிற்றுல உரசிக் கிட்டு, என் தொடைகள்ல பட்டு... நேராத் தரையில போய் ஒரு சின்ன 'பொத்'ங்குற சத்தத்தோட விழுந்துச்சு.

அவ்ளோதான்.

எனக்கும் அவனுக்கும் நடுவுல இருந்த துணி இப்போ மொத்தமா உடைஞ்சு போச்சு.

நான் இப்போ... மாடி ரூம்ல, அந்த மங்கலான மஞ்சள் லைட் வெளிச்சத்துல... வாட்ச்மேன் முன்னாடி...

முழுசா, மேல எந்த ஒரு பொட்டுத் துணியும் இல்லாம, கம்ப்ளீட் டாப்லெஸ்ஸா நின்னேன்.

அந்தச் சில்லுன ராத்திரிக் காத்து நேரா வந்து என்னோட முலைகள் மேல பட்டுச்சு.

அது பட்டதும் என் உடம்பெல்லாம் சடசடனு சிலிர்த்துப் போச்சு. எனக்கு லேசாக் குளிருச்சு.

அந்தப் பிராவோட பிடியில இருந்து ரிலீஸ் ஆன என்னோட அந்தப் பால் மாதிரி வெள்ளையான மாம்பழங்கள்...

அது எந்த ஒரு தடையும் இல்லாம, காத்துல லேசா 'பவுன்ஸ்' ஆகி முன்னாடி துள்ளி ஆடுச்சு.

என் முலைகள் அவ்ளோ அழகா, ஒரு பெர்ஃபெக்ட்டான ரவுண்ட் ஷேப்ல, அந்த லைட் வெளிச்சத்துல பளபளனு மின்னுச்சு.

அதோட நடுவுல இருந்த அந்த முலைக்காம்புகள்... 

அது அவ்ளோ ஹார்டா, விறைச்சுப் போய், ரெண்டு டார்க் பிரவுன் கலர் திராட்சை மாதிரி நேரா அவனைப் பார்த்துப் பாயிண்ட் பண்ணிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

இந்தக் காட்சிய நானே என் கண்ணால பார்த்ததும், எனக்கு அவ்ளோ பெரிய கூச்சம், வெக்கம் வந்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளை என் முலைகளை இப்படிப் பச்சையா, எந்தத் துணியும் இல்லாமப் பாக்குறத என்னால தாங்கிக்கவே முடியல.

"அய்யோ..." னு பதறிப்போய், நான் சடன்னு என் ரெண்டு கைகளையும் மேல தூக்கி, என் முலைகளை அவ்ளோ இறுக்கமா மூடிக்க மறைக்கப் போனேன்.

என் கைகள் என் நெஞ்சுல படுறதுக்குள்ள...

"கைய எடுடி..." னு ஒரு குரல் இடி மாதிரி என் காதுல விழுந்துச்சு.

நான் அப்படியே அதிர்ந்து போய் நின்னேன்.

அவனோட கைகள் காத்துல அவ்ளோ வேகமாப் பாய்ஞ்சு வந்து, என்னோட ரெண்டு மணிக்கட்டுகளையும் அவ்ளோ ஹார்டாப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

"டேய்... விடுடா... எனக்கு அசிங்கமா இருக்குடா..." னு நான் என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டுக் கெஞ்சினேன்.

"எதுக்குடி அசிங்கம்? நீ என்னோட தேவதைடி..." னு அவன் அவ்ளோ வெறியாச் சொன்னான்.

"நான் பாக்கணும்டி... மறைக்காத... கையக் கீழ போடு..." னு அவன் அதிகாரமாச் சொல்லி, என் கைகளை என் நெஞ்சுக்குப் போக விடாம தடுத்து நிறுத்துனான்.

அவன் என் கைகளை லேசா விலக்கி, என் தொடைகள் பக்கத்துல கொண்டு போய்த் தள்ளுனான்.

நான் எந்த ஒரு சண்டையும் போடல. 

நான் அவனைத் தடுக்க ட்ரை பண்ணவே இல்லை.

அவனோட அந்த அதிகாரத்துக்கு முன்னாடி, நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி அவ்ளோ அடக்கமா, கீழ்ப்படிஞ்சு நின்னேன்.

என் கைகளைத் தொங்கப் போட்டுட்டு, நான் என் நெஞ்சை அவனுக்கு முழுசா அர்ப்பணிச்சேன்.

ஆனா என்னால அவன் முகத்தை நிமிர்ந்து பாக்க முடியல. 

நான் வெக்கத்துல என் முகத்தை மொத்தமா வலது பக்கமாத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

என் கன்னங்கள் அவ்ளோ சூடாகி, ரத்தம் கட்டுன மாதிரி செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால அவ்ளோ இறுக்கமாப் கடிச்சுக்கிட்டேன். 

என் கால் விரல்கள் தரையில சுருங்குச்சு.

பிரகாஷ் இப்போ என் முன்னாடி நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் கண்களை என்னால பாக்க முடியலனாலும், அவனோட மூச்சுக்காத்து என் முலைகள் மேல அவ்ளோ அனலாப் படுறதை நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

என்னோட அந்த அம்மணமான, முலைகளைப் பார்த்ததும்... 

அவனோட மூளை மொத்தமா வேலை செய்றதை நிப்பாட்டிடுச்சு.

அவன் அப்படியே மந்திரிச்சுவிட்ட மாதிரி ஆகி, வாயப் பிளந்துகிட்டு ஒரு சிலை மாதிரி நின்னான்.

அவனோட வாய் ஆச்சரியத்துல லேசாத் திறந்துக்கிச்சு.

அவனோட மனசுக்குள்ள, அவன் இப்போ என் முலைகளுக்கு முன்னாடி மண்டியிட்டு உக்காந்துட்டான்ங்குறது எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

"அடேங்கப்பா..." னு அவனோட தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு முனகல் வெளிய வந்துச்சு.

"என்னாடி இது... சாமி இவ்ளோ அழகாப் படைச்சிருக்கான்டி உன்னை..." னு அவன் அவ்ளோ பச்சையா வர்ணிச்சான்.

"டெய்லி காலையில நீ கேட்-ஐ தாண்டி நடக்கும்போதெல்லாம்... என் கண்ணு உன் முகத்துல இருக்காதுடி..." னு அவன் மூச்சு வாங்குனான்.

"அந்த டைட்டான சுடிதாருக்குள்ளயும், புடவைக்குள்ளயும்... இது முன்னாடி முட்டிக்கிட்டு நிக்குமே... அதப் பாத்து எவ்ளோ நாள் நான் ஏங்கியிருக்கேன் தெரியுமாடி?" னு அவன் குரல் அவ்ளோ கரகரப்பா, ஒரு வெறியோட வந்துச்சு.

நான் வெக்கத்துல என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

அவன் அந்தப் பழைய விஷயங்களைச் சொல்லச் சொல்ல, என் முலைக்காம்புகள் இன்னும் கொஞ்சம் ஹார்டாச் சிலிர்த்துக்கிச்சு.

"இதை எப்டிடி இத்தனை நாளா மறைச்சு வெச்சிருந்த?"

"ஒவ்வொரு தடவை நீ மூச்சு விடும்போதும், நடக்கும்போதும், அது துணிக்குள்ள முன்னும் பின்னும் ஆடுமே... அந்த அசைவைப் பாத்துட்டு, நான் ராத்திரி பூராத் தூங்காம, வீட்ல புரண்டு புரண்டு படுத்துத் தவிச்சிருக்கேன்டி..." னு அவன் தவிப்போட சொன்னான்.

"அப்போல்லாம் என் கற்பனையில, இது எவ்ளோ பெருசா இருக்கும், எந்த ஷேப்ல இருக்கும்னு ஆயிரம் தடவை நினைச்சுப் பாத்துருக்கேன்..." அவன் ஒரு பெரிய மூச்சை விட்டான்.

"என் கற்பனைய விட... இப்போ நேர்ல, லஇப்படி பாக்க அவ்ளோ அழகா இருக்குடி பவி..." 

"இது முலையா... இல்ல என்னோட நிலவு?"

"எவ்ளோ அழகா, எவ்ளோ கியூட்டா இருக்குடி..." னு அவன் பிதற்ற ஆரம்பிச்சான்.

"அந்த நடுவுல இருக்குற காம்பு... அவ்ளோ விறைப்பா, என்னைய வான்னு கூப்பிடுற மாதிரியே குத்திக்கிட்டு நிக்குதுடி..." னு அவன் கண்கள் அப்படியே என் காம்புகள் மேலயே ஒட்டிக்கிச்சு.

"டேய்... சும்மா இருடா... எனக்குக் கூச்சமா இருக்கு..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

நான் என் தொடைகளை இன்னும் இறுக்கமாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன். 

ஒரு ஆம்பளை என் முலைகளை இப்டி எந்த ஒளிவுமறைவும் இல்லாமப் பச்சையா வர்ணிக்க வர்ணிக்க, என் புண்டைக்குள்ள இருந்து ஜூஸ் கொப்பளிச்சுக்கிட்டு வந்து பேண்ட்டியை நனைச்சுது.

"நீ கூச்சப்படாதடி... நீ இவ்ளோ நாள் என்கிட்ட இருந்து மறைச்சு வெச்சிருந்த சொர்க்கத்தை நான் இப்போ பாத்துட்டு இருக்கேன்..." னு அவன் லேசாத் தள்ளாடுனான்.

"இந்த லைட்ல... இது அப்படியே பால் மாதிரி வெள்ளையாப் பளபளனு மின்னுதுடி பவி..." 

"உன் புருஷன் அவ்ளோ கொடுத்து வெச்சவண்டி..." னு அவன் குரல்ல ஒரு பொறாமையும், அதே சமயம் என்னைப் பத்தின ஏக்கமும் கலந்து வந்துச்சு.

"இந்த மாம்பழங்களை... இந்தச் செக்ஸியான உடம்பை அவன் எந்தத் தடையுமில்லாம டெய்லி பாப்பான்ல..." 

நான் கார்த்திக் பத்தி பேச கூடாதுனு அவனுக்கு அவ்ளோ ஸ்ட்ரிக்ட்டா ரூல்ஸ் போட்டிருந்தேன். 

புருஷன் பத்திப் பேசுனா அவ்ளோதான்னு கூட ஆரம்பத்துல மிரட்டியிருந்தேன். 

ஆனா இப்போ... எந்தத் தயக்கமும் இல்லாம, என் புருஷனபத்தி அவன் அவ்ளோ கேஷுவலா, உரிமையா என் முகத்துக்கு நேரா சொல்றான். 

சாதாரணமா இருந்திருந்தா, என் வாயைத் திறந்து, 'அவரை பத்திப் பேச உனக்கு என்னடா தகுதி இருக்கு?'னு நான் கத்தியிருக்கணும். 

அவனோட கன்னத்துல ஓங்கி அறைஞ்சிருக்கணும். 

ஆனா... என்னால ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச முடியல. 

என் தொண்டைக்குள்ள வார்த்தைகள் அப்படியே செத்துப் போச்சு. 

என் உடம்புல எந்த ஒரு அசைவும் இல்லை.

நான் என் முலைகளை அம்மணமா அவனுக்குக் காட்டிட்டு நிக்கிற இந்த நிலைமையில, அவனைத் தடுத்து நிறுத்துற எந்த ஒரு அதிகாரமும் இப்போ என்கிட்ட இல்லை. 

நான்  அமைதியா அவன் சொல்றதை கேட்டுக்கிட்டு மட்டும் தான் இருந்தேன்.

நான் எந்தப் பதிலும் சொல்ல முடியாம, என் கீழ் உதட்டை அவ்ளோ இறுக்கமா, ஒரு குற்ற உணர்ச்சியோடயும் ஆசையோடயும் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன். 

ஏன்னா... அவன் கேட்ட அந்த கேள்வி, ஏதோ ஒரு கூர்மையான ஊசி மாதிரி என் மனசுக்குள்ள இருக்குற ஒரு பெரிய உண்மையைச் சுருக்குனு குத்துச்சு.

கார்த்திக்... ஒரு நாள் கூட என் அழகை இப்படி ஒரு செகண்ட் நின்னு, தவிச்சுப் போய்,  வாய் பிளந்து பாத்ததே இல்லை. 

அவருக்கு இது வெறும் சதை... 

அவரோட அவசரத் தேவைக்கு இருட்டுல யூஸ் பண்ணிக்கிற ஒரு மெஷின் அவ்ளோதான். 

டிரஸ்ஸைக் கழட்டுனாருனா, எந்த ஒரு ரசனையும் இல்லாம லைட்டை ஆஃப் பண்ணிட்டு, ஒரு கடமைக்கு வேலைய முடிச்சுட்டுப் படுத்துக் குறட்டை விட்டுத் தூங்கிடுவாரு.

என் முலைகளை ஒரு கலைப்படைப்பு மாதிரி அவர் என்னைக்காவது ரசிச்சிருக்காரா? அதுக்கு இவ்ளோ பெரிய ஒரு அங்கீகாரம் கொடுத்திருக்காரா? சத்தியமா இல்லை. 

ஆனா இந்த வாட்ச்மேன்... ஏதோ ஏழு ஜென்மமா தவம் இருந்து சாமி தரிசனம் கிடைச்ச மாதிரி, என் நெஞ்சைப் பாத்து அவ்ளோ வெறியா, உடம்பெல்லாம் நடுங்கப் பைத்தியம் பிடிச்சு நிக்கிறான். 

என் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு வளைவு நெளிவையும் அவன் கண்கள் அவ்ளோ பசியாப் பாத்துச் சாப்பிடுது.

அந்த நினைப்பு... என் புருஷனே ரசிக்காத என் அழகை, எந்த ஒரு சம்பந்தமும் இல்லாத இன்னொரு ஆம்பளை இவ்ளோ உருகி உருகி ரசிக்கிறான்ங்குற அந்த நிதர்சனம்... 

என் நெஞ்சு ஆட்டோமேட்டிக்கா இன்னும் கொஞ்சம் நிமிர்ந்து, என் முலைகளை அவன் கண்ணுக்கு இன்னும் கிளியராக் காட்டுச்சு. 

என் புருஷன் என்னைக் கண்டுக்கலங்குற அந்த ஏக்கம், அந்த வலி எல்லாம் இப்போ இந்த வாட்ச்மேனோட தவிப்பைப் பாக்கப் பாக்க மொத்தமாத் தீர்ந்து போச்சு.

"என் கைக்கு... உன்னோட இந்த உடம்பு எவ்ளோ பெரிய அதிர்ஷ்டம் தெரியுமாடி?"



"நான் இப்போ, இவ்ளோ அழகா, செக்ஸியா இருக்குற உன்னோட மாம்பழங்களுக்கு முன்னாடி நிக்கிறேன்..."

அவன் அப்படிச் சொல்லிக்கிட்டே, என்னோட முலைகளை அவ்ளோ உற்றுப் பார்த்தான்.

அவனோட அந்தப் பார்வை, என் முலைகளோட ஒவ்வொரு இன்ச்சையும் அப்படியே ஸ்கேன் பண்ணுச்சு.

திடீர்னு, அவனோட கண்கள் என் இடது பக்க முலையோட மேல் வளைவுல போய் அப்படியே நிலைச்சு நின்னுச்சு.

அவன் புருவம் லேசாச் சுருங்குச்சு.

அந்த லைட் வெளிச்சத்துல... என் இடது முலையோட அந்தப் பால் மாதிரி வெள்ளையான ஸ்கின்னுக்கு மேல, ஒரு சின்ன, லேசான சிகப்புக் கலர் வடு அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

அது வேற ஒன்னும் இல்ல... டின்னர் முடிஞ்சதுக்கு அப்புறம், ராஜ் என்னோட முலையை அவ்ளோ வெறியாக் கவ்விப் பிடிச்சுக் கடிச்சப்போ உருவான அந்தப் பைட் மார்க்.

அது இன்னும் முழுசா மறையாம, ஒரு சின்ன காயமா, லேசான ரத்தக்கட்டோட அங்க அப்படியே இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் முகம் சடன்னு மாறுச்சு. 

அவனோட வலது கை காத்துல லேசா மேல ஏறி, அந்தத் தழும்புக்கு நேரா வந்து, என் ஸ்கின் மேல படாம ஒரு மில்லிமீட்டர் தூரத்துல அப்படியே நின்னுச்சு.

அவனோட விரல்ல இருந்து வந்த சூடு அந்தத் தழும்பு மேல பட்டுச்சு.

"பவி... இங்க என்னடி ஒரு மாதிரி லேசாச் சிவந்துருக்கு?" னு அவன் குரல் சடன்னு அவ்ளோ ஒரு அக்கறையோட, அவ்ளோ ஒரு தவிப்போட கேட்டுச்சு.

"இந்த எடத்துல என்னமோ மாதிரி இருக்கே... அடிபட்டுச்சா உனக்கு?" னு அவன் ஒரு சந்தேகத்தோட கேள்வி கேட்டான்.

அவன் அந்தக் கேள்வியைக் கேட்ட அடுத்த செகண்ட்... என் நெஞ்சுக்குள்ள ஹார்ட் பீட் அப்படியே நின்னு போச்சு.

என் மூளைக்குள்ள ஒரு  சங்கு ஊதுச்சு. 'அய்யோ... மாட்டிக்கிட்டோமே...' னு என் மனசு அலறுச்சு.

'இது ராஜ் கடிச்ச தழும்புனு இவன்ட்ட சொல்லவா முடியும்' னு எனக்குள்ள ஒரு பதற்றம் வந்துச்சு.

ஆனா அந்தப் பதற்றத்தை நான் என் முகத்துல காட்டல.

நான் சடன்னு என் பார்வையைத் தரைக்கு இறக்கிக்கிட்டேன். என் கால் விரல்களைத் தரைல லேசாத் தேய்ச்சுக்கிட்டேன்.

நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி அவ்ளோ கியூட்டா, வெக்கத்துல திக்கித் திக்கிப் பேச ஆரம்பிச்சேன்.

"அது... அது ஒன்னும் இல்ல பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்ப சாஃப்ட்டா முனகினேன்.

"பின்ன எப்டிடி இப்டி ஒரு சிகப்புக் கறை வந்துச்சு?" னு அவன் விடாம கேட்டான்.

"எனக்கே தெரியலடா..." னு நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"அந்த... அந்த மெரூன் பிரா... நான் அவ்ளோ டைட்டாப் போட்டிருந்தேன்ல... அதுல இருக்குற அந்த அண்டர்வைர்... அது இவ்ளோ நேரமா ரொம்ப ஹார்டா அழுத்திட்டே இருந்துச்சு..."

"நீ கழட்டும்போது கூடக் கஷ்டப்பட்டல... அந்தப் பிரா அவ்ளோ டைட்டா அழுத்துனதால தான் இப்டி லேசாச் சிவந்துடுச்சுனு நினைக்கிறேன்..." னு நான் அவ்ளோ அழகா, அவனுக்கு எந்தச் சந்தேகமும் வராத மாதிரி ஒரு பொய்யைச் சொன்னேன்.

நான் சொன்ன அந்தப் பொய்யை அவன் ஒரு செகண்ட் கூடச் சந்தேகப்படல. 

அவனுக்கு அது உண்மையாத் தெரிஞ்சது.

அவனோட கண்கள் இப்போ ஆச்சரியத்துல இன்னும் விரிஞ்சது.

"அடக் கடவுளே... அவ்ளோ சாஃப்ட்டாடி உன் உடம்பு?" னு அவன் ஆச்சரியமாக் கேட்டான்.

"ஜஸ்ட் ஒரு சின்னத் துணி அழுத்துனதுக்கே... இவ்ளோ வெள்ளையான ஸ்கின் இப்டிச் செக்கச் செவேர்னு காயம் மாதிரி ஆயிடுச்சா?"

"ஒரு சின்னப் பூ மாதிரி இருக்கடி நீ..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிப் போய், என் அழகை இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமா ரசிச்சான்.

"ஒரு துணி பட்டதுக்கே இப்படிச் சிவக்குதுனா..." அவன் குரல் இப்போ அக்கறையில இருந்து, ஒரு முரட்டுத்தனமான காமத்துக்கு மாறுச்சு.

"இதை என் கையால லேசாப் பிசைஞ்சா... உன் ஸ்கின் எப்டி சிவந்து போயிடும்னு நினைச்சுப் பாக்குறேன்டி..." னு அவன் சொல்லும்போதே அவன் கைகள் காத்துல, என் முலைகளைப் பிசையுற மாதிரி லேசாத் துடிச்சுது.

"அந்தப் பிரா படுத்துன பாட்டை விட... நான் உன்னை ரொம்பச் சாஃப்ட்டாத் தாங்குவேன்டி..."

"அப்டியே இந்த மாம்பழத்தைக் கடிச்சுத் தின்னணும் போல இருக்குடி எனக்கு..."

"அந்தப் பிரா கொடுத்துட்டுப் போன அந்தச் சிகப்பு வடுவை... என் எச்சிலால, என் நாக்கால நக்கி ஆத்தணும் போல அவ்ளோ வெறியா இருக்குடி எனக்கு..." னு அவன் தன் உதடுகளை அவ்ளோ காமமா எச்சிலால நனைச்சுக்கிட்டான்.

"அந்தப் பிரவுன் கலர் காம்பை என் பற்களால லேசாக் கவ்வி இழுத்தா... நீ எப்படிடி வலி தாங்காம, சுகத்துல துடிப்ப?" னு அவன் அவ்ளோ பச்சையாக் கேக்குறப்போ...

அவன் வார்த்தைகள் என் காதுல விழுந்ததும், என் முதுகுத் தண்டு வழியா ஒரு பெரிய எலக்ட்ரிக் கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு. 

என் புண்டை அவ்ளோ வேகமாச் சுருங்கி விரிஞ்சுது.

"இதை அப்படியே என் வாய்க்குள்ள முழுசா வெச்சு... ஒரு குழந்தை மாதிரி உறிஞ்சிக் குடிக்கணும் போல அவ்ளோ வெறியா இருக்குடி எனக்கு..." னு அவன் அவ்ளோ முரட்டுத்தனமாத் தன் ஆசையை என் முகத்துக்கு நேராச் சொன்னான்.

அவன் அப்படிப் பச்சையா, அசிங்கமாப் பேசுனது எனக்குக் கோபத்தைக் கொடுக்கல.

பதிலா, எனக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஆசைய கிளறி விட்டு, என் பேண்ட்டியை இன்னும் ஈரமாக்குச்சு.

நான் வெக்கத்துல இன்னும் கொஞ்சம் கூனிக்குறுகி, என் முகத்தை இன்னும் திருப்பிக்கிட்டேன்.

என் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. ஒரு ஆம்பளை என் அழகைப் பார்த்துப் பைத்தியம் ஆகி நிக்கிறத நான் அவ்ளோ ரசிச்சேன்.

[Shajith]

" அவள் இதயத்தின் மொழி "
மொட்டை மாடியின் மேல்
இரவு மெதுவாக சாய்ந்திருந்தது…
காற்று கூட மெளனமாய்
ஒரு கதை கேட்க நின்றது…
சின்ன ரூமின் உள்ளே
ஜீரோ வாட்ஸ் பல்ப் ஒளி—
மஞ்சள் நிற நிழலாய்
அவர்களை சுற்றி நின்றது…
பவிதிரா…
அவள் கண்களில் ஒரு கேள்வி—
சொல்ல முடியாத ஏக்கம்…
இதயம் முழுக்க நிரம்பிய உணர்ச்சி…
பிரகாஷ்…
அவன் அமைதியில் ஒரு பதில்—
சொல்லாமல் சொல்லும்
அந்த நெருக்கத்தின் மொழி…
லைலான் கட்டில் கூட
அந்த இரவின் சாட்சியாய்—
ஒவ்வொரு நொடிக்கும்
சிறிது சிறிதாய் மூச்சு விடும் போல…
அந்த வரிகள்—
இன்று வந்த அப்டேட்டில்
ஒவ்வொரு எழுத்தும்
ஒரு இதயத் துடிப்பைப் போல இருந்தது…
பவிதிராவின் தவிப்பு—
எழுத்துக்களில் மட்டும் இல்லை…
அதை படிக்கும் நம்முள் கூட
அது ஒலிக்கிறது…
அவள் உணர்ச்சியின் அலை—
வரிகளைக் கடந்து வந்து
நம்ம உள்ளத்தைத் தொட்டது…
ஒரு வாசகரின் எதிர்பார்ப்பு…
இது மட்டும் போதவில்லை…
நீ நிறுத்திய இடம்
எங்கள் சிந்தனையை நிறுத்தவில்லை…
இன்னும் கொஞ்சம்—
இன்னும் ஆழமாக—
இந்தக் கதையின் அடுத்த அலை
எங்களை அடைய வேண்டும்…
நாங்கள் காத்திருக்கிறோம்…
ஒரு பெரிய அப்டேட்டுக்காக…
உன் எழுத்தின் அடுத்த மூச்சுக்காக…
நன்றி மடல் (ஒரு வாசகரிடமிருந்து)
இவ்வளவு நாட்கள் காத்திருந்த மனசுக்கு
இன்று நீ கொடுத்த இந்த அப்டேட்—
ஒரு சாதாரண எழுத்தல்ல…
ஒரு உணர்ச்சி…
நீ எழுதுற ஒவ்வொரு வரியும்
நம்ம உள்ளத்தோட பேசுது…
அதனால்தான் நாங்க காத்திருக்கிறோம்…
இன்னும் எழுதுங்க…
இன்னும் ஆழமாக எழுதுங்க…
உங்கள் கதைக்காக காத்திருக்கும்
ஒரு வாசகரின் மனமார்ந்த நன்றி…

[Jailer2494]

Semma update super

[Jailer2494]

It feels different from before. Earlier, when Pavi helped Prakash, it came across as something she did reluctantly—almost like she was giving medical help for him out of necessity rather than desire. But now, the situation has clearly changed. This time, she’s fully willing and emotionally involved. So even though the actions may seem similar on the surface, the atmosphere and meaning behind them are completely different.

Yes earlier it's a treatment but now it's a pure desire from Pavi

[zacks]

பவி கதையின் கடைசி வரைக்கும் பிரகாஷ்க் கோ அல்லது  ராஜ்க்கோ, பலி தான் காலை விரிக்க போவதில்லை... கதையாசிரியர் கதையை மிகுந்த உணர்ச்சின் உச்சத்தில் கதையை நகர்த்துவார்... யாரிடமும் பவி சேர மாட்டால...என்னெற்றால் அவளுக்கு ஒரு ஆண்மகன் தன்னை பார்த்து உனர்ச்சி வசப்பட வேண்டும்...அவளும் சேர்த்து புண்டை தண்ணீரை இறைப்பாள்...ஆனால் அவனுடைய பூலை புண்டையில் வாங்க மாட்டாள்....இது ஒரு வகையான காமம்...கடைசியாக அவளின் பத்தினி தானம் வந்து அவளை காப்பற்றும்..பொறுத்து இருந்து பார்க்கலாம்..கதையாசிரியர் கதையை எப்படி நகர்ந்துகிறார் என்று....

இது ஒருவகையான Sex ஆனந்தம்... மற்றவர் தன்னை பார்த்து பரவசம் அடைவது..அதை தான் கண்ணால் பார்த்து புண்டை தண்ணீரை இறைப்பது..ஒருவகை யான சுகம்...பவி அதற்கு அடிமையாகி விட்டாள்...

எப்படியோ கதை மிகவும்  உணர்ச்சியாக  போகிறது...

[intrested]

போதும் பவித்ரா

காலை விரித்து விடு

[manigopal]

one of the finest writing i seen in recent times

[yazhiniram]

-----------
Part 167:
-----------

என் உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. 

நான் இப்போ அந்த லைட் வெளிச்சத்துல, என் முதுகுத் தண்டை நேராக்கி, நெஞ்சை நிமிர்த்தி நின்னேன்.

என் மேல ஒன்னும் இல்ல.

வெறும் அந்த மெரூன் கலர் காட்டன் பேண்ட்டி மட்டும் தான் என் இடுப்புல இருந்துச்சு.

அதுவும் நான் இவ்ளோ நேரமாப் பட்ட தவிப்புல, என் புண்டையில இருந்து சுரந்த ஜூஸ்ல மொத்தமா நனைஞ்சு, ஒரு ஈரத் துணியா என் சதையோட ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் எனக்கு நேர் எதிரே, ஒரு பொட்டுத் துணி கூட இல்லாம அம்மணமா நின்னான்.

அந்த ரூம்ல இப்போ எந்த ஒரு சத்தமும் இல்ல.

வெறும் எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சு வாங்குற சத்தம் மட்டும்தான் அவ்ளோ சத்தமா, ஒரு புயல் காத்து மாதிரி மாறி மாறி வீசிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவனோட கண்கள் என் முலைகள்ல இருந்து மெதுவா மேல ஏறி, என் கண்களை நேராப் பார்த்துச்சு.

அந்த ஐ-கான்டாக்ட்... அது வார்த்தையே இல்லாம பேசுச்சு.

ஒரு செகண்ட் கூட அவன் கண்ணை இமைக்கல. நானும் என் பார்வையைத் திருப்பல.

"பவி..." னு அவன் ரொம்ப ஹஸ்கியா, ஒரு நடுக்கத்தோட கூப்பிட்டான்.

"ஹ்ம்ம்..." னு நான் ஒரு காத்து மாதிரி முனகினேன்.

"இது கனவா பவி? இல்ல நிஜமாத் தான் நீ என் முன்னாடி இப்படி நிக்கிறியா?" னு அவன் கண்ணை விரிச்சுக் கேட்டான்.

"ஏன்டா? கனவுல மட்டும் தான் என்னை இப்படிக் கற்பனை பண்ணிருக்கியா?" னு நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே கிண்டல் பண்ணேன்.

"கனவுல கூட நீ இவ்ளோ அழகா இல்லடி... இப்போ என் கண்ணுக்கு நேரா நிக்கிற இந்த அழகுக்கு முன்னாடி, நான் கண்ட கனவெல்லாம் தூசுடி..." னு அவன் உருகினான்.

"அப்போ... பாத்துட்டல, நான் கெளம்புட்டுமா?" னு நான் லேசாக் குறுஞ்சிரிப்போட கேட்டேன்.

"அய்யோ... இல்லடி, நீ இப்டியே நில்லு..." னு அவன் பதறுனான்.

"ஏன்? இவ்ளோ நேரம் நீ மட்டும் என்ன நின்னு வேடிக்கை பாத்தல? இப்போ கிளம்பலாம்..." னு நான் அவனை வம்பிழுத்தேன்.

"வேடிக்கை பாக்குற நேரம் முடிஞ்சிடுச்சுடி..." னு அவன் தன் உதட்டை நக்கினான்.

அவன் பேசப் பேச, அவனோட தொண்டைக்குழி ஏறி இறங்குச்சு.

அவனோட அந்த ராட்சசச் சுன்னி, காத்துல லேசா 'தப்... தப்...' னு அடிச்சுக்கிச்சு.

அந்த ரூம்ல இப்போ ஒரு தவிப்பு உருவாகிடுச்சு.

அந்தத் தவிப்பு என்னோட தொண்டையை அப்படியே இறுக்கிப் பிடிச்சு, எனக்கு மூச்சு முட்டுற அளவுக்குக் கொண்டு போச்சு.

பிரகாஷ் ரொம்ப மெதுவா, தன்னோட தலையை லேசா முன்னாடி சாய்த்து, என் முகத்தை நோக்கி வந்தான்.

அவன் கிட்ட வர வர... என் ஹார்ட் பீட் ஒரு முரட்டு டிரம்ஸ் அடிக்கிற மாதிரி 'டம்... டம்...' னு என் காதுக்குள்ளேயே அவ்ளோ சத்தமா அடிச்சுது.

அவன் என்ன பண்ணப் போறான்னு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சிடுச்சு.

அவன் என்னைக் கிஸ் பண்ணப் போறான்.

"டேய்... என்னடா பண்ற?" னு நான் மூச்சு முட்டக் கேட்டேன்.

"உனக்குத் தெரியாதாடி?" னு அவன் இன்னும் ஒரு ஸ்டெப் கிட்ட வந்தான்.

"எனக்குத் தெரியாது... நீயே சொல்லு..." னு நான் பின்னாடி நகர ட்ரை பண்ணேன்.

அவன் என் இடுப்பைத் தன் ரெண்டு கையால கெட்டியாப் பிடிச்சு என்னை நிறுத்துனான்.

"சொல்ல மாட்டேன்டி... செஞ்சு காட்டுறேன்..." னு அவன் மூச்சுக்காத்து என் உதட்டுல பட்டுச்சு.

"பிரகாஷ்... விடுடா... எனக்கு வேணாம்..." னு நான் பொய்க் காரணம் சொன்னேன்.

"சும்மா சாக்கு சொல்லாதடி..." னு அவன் சிரிச்சான்.

என் வாழ்க்கையில, கார்த்திக்கைத் தவிர வேற யாரும்  என் உதட்டுல கிச் பண்ணதில்லனு இருந்தேன்.

ஆனா இன்னைக்கு மத்தியானம் தான், ராஜ் என்னோட அந்த ரூல்ஸை மொத்தமா உடைச்சாரு. அவர் என்னோட உதட்டை அவ்ளோ வெறியா, எந்த ஒரு பர்மிஷனும் இல்லாம கவ்விச் சப்புனாரு.

அவராவது என் புருஷனோட பழைய பாஸ்.

ஆனா இப்போ... கேட்ல வெயில்ல நின்னு எனக்குச் சல்யூட் அடிக்கிற ஒரு வாட்ச்மேன் என்னைக் கிஸ் பண்ணப் போறான்.

ராஜ் கொடுத்த அந்த சமுத்தத்துக்கும், இந்த வாட்ச்மேன் குடுக்கப் போற முத்தத்துக்கும் நடுவுல நான் நிக்கிறோமேங்குற அந்த நினைப்பு, என்னை அப்படியே உலுக்கி எடுத்துச்சு.

நான் பயத்துலயும், ஒரு புது விதமான த்ரில்லயும் என் கண்களை மெதுவா மூடிக்கிட்டேன்.

என் கண் இமைகள் அவ்ளோ வேகமாப் படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு. என் உதடுகள் லேசா நடுங்குச்சு.

பிரகாஷோட முகம் இப்போ எனக்கு அவ்ளோ கிட்ட... ஆபத்தான அளவுக்குக் கிட்ட வந்துடுச்சு.

நான் நடுக்கத்துலயும், ஒரு போதையிலயும் என் கண்களை மெதுவா மூடிக்கிட்டேன்.

என் கண் இமைகள் அவ்ளோ வேகமாப் படபடனு அடிச்சுக்கிச்சு. என் உதடுகள் லேசா நடுங்குச்சு.

பிரகாஷோட முகம் இப்போ எனக்கு அவ்ளோ கிட்ட... ஆபத்தான அளவுக்குக் கிட்ட வந்துடுச்சு.

அவனோட மூச்சுக்காத்து என் உதடுகள் மேல அவ்ளோ சூடாப் பட்டுச்சு.

"பவி..." னு அவன் என் உதட்டுக்கு ஒரு மில்லிமீட்டர் தூரத்துல அவ்ளோ கரகரப்பா முனகினான்.

அடுத்த செகண்ட்... அவனோட உதடுகள் வந்து என்னோட உதடுகள் மேல லேசா, ரொம்பச் சாஃப்ட்டாப் பட்டுச்சு.

அந்த முதல் ஸ்பரிசம்... அது எனக்குள்ள ஒரு அதிகமான எலக்ட்ரிக் கரண்ட்டைப் பாஸ் பண்ணுச்சு.

ஆனா... அவன் அவ்ளோ கிட்ட வந்ததும், அவன்கிட்ட இருந்து வந்த ஒரு வாசம் என் மூக்குல அவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா அடிச்சுது.

அது கார்த்திக் கிட்ட இருந்து வர வாசம் இல்லை.

அது ராஜ்  கிட்ட இருந்து வர பெர்ஃபியும்  வாசம் இல்லை.

இது... ஒரு லோ-கிளாஸ் வாசம்.

அவன் வீடியோ கால் வர்றதுக்கு முன்னாடியே குளிச்சிட்டுத் தான் வந்திருக்கான்.

அவன் உடம்புல இருந்து அந்த சோப்பு வாசம் லேசா வந்துச்சு.

ஆனா... அந்தச் சோப்பு வாசனையையும் தாண்டி, ஒரு வாட்ச்மேனா அவன் பகல் பூரா வெயில்ல நின்னு வேலை செஞ்ச அந்த ஆம்பளை வாசம்...

அந்த வியர்வை நாற்றம், அவனோட அந்த உடம்பு வாசம், எல்லாமே ஒன்னாச் சேர்ந்து அடிச்சுது.

அந்த வாசம் என் மூக்குல பட்ட அந்த முதல் செகண்ட்...

என் மூளை உடனே என்னைய எச்சரிச்சுது.

'ச்சீ... என்னடி வாடை இது? இவனையா நீ கிஸ் பண்ணப் போற?' னு என் மனசு ஒரு நிமிஷம் முழிச்சுக்கிச்சு.

எனக்கு அப்படியே ஒரு மாதிரி முகம் சுளிக்குற ஃபீலிங் வந்துச்சு.

அவனோட உதடு என் உதட்டுல பட்டதும், நான் அவனை ஏத்துக்க முடியாம, என்னையறியாம என் உதடுகளை அவ்ளோ டைட்டா இறுக்கி மூடிக்கிட்டேன்.

அவன் என்னைக் கிஸ் பண்ண ட்ரை பண்ணான்... ஆனா நான் என் வாயத் திறக்கவே இல்லை.

அவனோட உதடுகள் ரொம்ப வறண்டு போய், காய்ஞ்சு, வெடிச்சுப் போய் இருந்துச்சு.

என்னோட உதடுகள் சாஃப்ட்டா இருந்துச்சு.

அவனோட அந்த உதடுகள், என் சாஃப்ட்டான உதடுகளை லேசா உரசினது.

"என்னடி? வாயைத் திறக்க மாட்டேங்குற?" னு அவன் என் உதட்டுல இருந்து லேசா விலகிக் கேட்டான்.

"உன் மேல ஏதோ  வாசம் அடிக்குது..." னு நான் முகத்தைச் சுளிச்சேன்.

"வசமா? நான் குளிச்சிட்டுத் தானடி வந்தேன்..." னு அவன் தன் கையைத் தூக்கித் தன் அக்குளை மோப்பம் பிடிச்சான்.

அவன் அப்படிப் பண்ணதப் பாத்து எனக்குச் சிரிப்பு வந்துடுச்சு.

"டேய் லூசு... அது இல்லடா..."

"உனக்குப் பிடிக்கலையா?" னு அவன் லேசாக் கோபப்படுற மாதிரி நடிச்சான்.

"அப்டிலாம் இல்லடா... ஆனா எனக்குப் பழக்கமில்ல..." னு நான் திக்கினேன்.

"பழக்கமில்லனா இப்போ பழகிக்கோ..." னு அவன் சடன்னு என்னை நோக்கி வந்தான்.

நான் வாயத் திறக்காம, தயக்கத்தோட உதடுகளை இறுக்கி மூடிக்கிட்டு நிக்குறதப் பாத்துட்டு, அவன் கொஞ்சமும் கோபப்படல. 

எந்த ஒரு அவசரமும் அவன் முகத்துல இல்ல.

அவன் ரொம்பப் பொறுமையா, ஒரு சின்னப் பூவைக் கையாளுற மாதிரி தன்னோட ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா மேல கொண்டு வந்தான்.

அவனோட விரல்கள்... என்னோட கன்னங்களை அவ்ளோ அன்பாப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அவன் கைகள் பட்டதும் நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி லேசாச் சிலிர்த்துப் போய், என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

"பவி... என் செல்லம்ல... என்னாச்சு உனக்கு? ஏன் இப்டிப் பயப்படுற?" னு அவன் என் உதட்டுக்கு அவ்ளோ பக்கத்துல முனகினான்.

நான் என் தலையை மட்டும் லேசா ஆட்டினேன்.

"பயப்படாமத் திறடி என் தேவதை..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.

அவன் அப்படி முனகிக்கிட்டே, தன்னோட பற்களால என்னோட கீழ் உதட்டை லேசாக் கவ்விப் பிடிச்சான்.

அவன் அப்படிப் பற்களால கவ்வி, லேசா ஒரு இழுப்பு இழுத்தான்.

"ஆஹ்..." னு எனக்கு லேசான வலியும், அதே சமயம் அளவே இல்லாத ஒரு இனிமையான சுகமும் ஒன்னா வந்துச்சு.

நான் அந்தச் செல்லமான வலியைத் தாங்க முடியாம, ஆட்டோமேட்டிக்கா என் வாயை லேசாத் திறந்தேன்.

நான் வாயத் திறந்த அந்த அடுத்த செகண்ட்... 

அவனோட தவிப்பு என் வாய்க்குள்ள மெதுவாப் பாய்ஞ்சுது.

அவனோட நாக்கு அவ்ளோ வேகமாப் புகுந்து, என் வாய்க்குள்ள வந்துச்சு.

அவனோட நாக்கு, என்னோட நாக்கைத் தேடிப் பிடிச்சு, அவ்ளோ அன்பாப் பின்னிச்சு.

அவனோட நாக்கு என் வாய்க்குள்ள வந்ததும், அவனோட எச்சில் என் வாய்க்குள்ள கலந்துச்சு.

அந்த டேஸ்ட்... அது ரொம்ப லோக்கலான, ஏதோ கடையில குடிச்ச டீயோட டேஸ்ட்டும், அவனோட எச்சில் டேஸ்ட்டும் கலந்து இருந்துச்சு.

முதல் சில செகண்டுகள், அந்த வாசம், அந்த டேஸ்ட் எனக்குப் பழக்கமில்லாத ஒன்னா, கொஞ்சம் ஒத்துக்காத மாதிரித் தான் தோணுச்சு.

இந்தச் சாதாரண வாட்ச்மேனோட அந்த ஒரிஜினல் வாசம் கொஞ்சம் தயக்கத்தைக் கொடுத்துச்சு.

நான் லேசா அவனை விட்டுப் பின்னாடி நகர ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா... 

அவன் விடாம என் உதட்டை அவ்ளோ ரசனையாச் சப்பச் சப்ப... 

அவனோட நாக்கு என் நாக்கோட அவ்ளோ உரிமையா விளையாட விளையாட...

அவன்கிட்ட இருந்து வந்த அவனோட அந்தத் தவிப்பு, அந்த அளவற்ற ஆச...

அது எனக்குள்ள இருந்த அந்தத் தயக்கத்தை ஒரு செகண்ட்ல அப்படியே உடைச்சுத் தள்ளிடுச்சு.

அந்த வாசம்... 

அந்த லோ-கிளாஸ் ஸ்மெல்... 

அந்த வியர்வை...

அது எல்லாமே எனக்கு ஒரு புது விதமான, அவ்ளோ இனிமையான போதையை எனக்குள்ள ஏத்த ஆரம்பிச்சுது.

'ஆமா... இவன் ஒரு சாதாரண வாட்ச்மேன் தான்... ஆனா உன்னை எவ்ளோ தாங்குறான் பாரு...'

'இவனோட வாசம் தான் நிஜமான ஆம்பிளையோட வாசம்...' னு என் மூளைக்குள்ள ஒரு குரல் கேட்டுச்சு.

என் மனசுக்குள்ள இருந்த அந்தத் தடைகள் எல்லாமே சுக்குநூறா உடைஞ்சு, நான் இப்போ ஒரு மெழுகுவர்த்தி மாதிரி உருக ஆரம்பிச்சேன்.

இப்போ நான் அவனுக்கு மொத்தமா, ஒரு குழந்தை மாதிரி அடங்கிப் போக ஆரம்பிச்சேன்.

என்னோட நாக்கை மெதுவா முன்னாடி கொண்டு போய், அவனோட நாக்கோட நான் கூச்சத்தோடயே விளையாட ஆரம்பிச்சேன்.

என் ரெண்டு கைகளையும் அவ்ளோ தயக்கத்தோட மேல தூக்கினேன்.

அவனோட கழுத்தைச் சுத்தி என் கைகளைப் போட்டு, அவனை அவ்ளோ ஆசையா என்னை நோக்கி இழுத்தேன்.

என் விரல்கள் அவனோட தலைமுடிக்குள்ள புகுந்து, அதை லேசா வருடி விட்டுச்சு.

"ம்ம்ம்... ஆஹ்ஹ்... பிரகாஷ்..." னு நான் அவனோட வாய்க்குள்ளேயே, ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி முனகினேன்.

அவன் என் முத்தத்துல அவ்ளோ மயங்கிப் போய், கிஸ்ஸ கேப் விட்டுப் பேசினான்.

"நல்லா இருக்காடி என் முத்தம்? என் இளவரசிக்குப் பிடிச்சிருக்கா?" னு அவன் என் மூக்குல லேசா உரசிக் கேட்டான்.

"ம்ம்ம்... ஏதோ ஒரு மாதிரி இருக்குடா..." னு நான் வெக்கத்துல என் முகத்தை அவனோட நெஞ்சுல புதைச்சுக்கிட்டேன்.

"என்னடி ஒரு மாதிரி இருக்கு? பிடிக்கலையா உனக்கு?" னு அவன் என் முகத்தை லேசா நிமிர்த்திப் பார்த்தான்.

"அப்டிலாம் இல்லடா... எனக்கு பிடிச்சிருக்கு..." னு நான் என் கன்னங்கள் சிவக்க, அவ்ளோ கியூட்டாச் சொன்னேன்.

என் பதிலைக் கேட்டதும் அவன் முகத்துல அவ்ளோ ஒரு சந்தோஷம் வந்துச்சு.

தன்னோட ரெண்டு கைகளால என்னோட இடுப்பை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சு, என்னை அப்படியே அவனோட உடம்போடு ஒட்டப் பிடிச்சு இழுத்தான்.

அவனோட உள்ளங்கைகள், என் மெல்லிய இடுப்புச் சதையில பட்டதும், நான் ஒரு சின்னப் பொண்ணு மாதிரி லேசாத் துள்ளிப் போனேன்.

அவனோட விரல்கள் என் இடுப்போட வளைவை அவ்ளோ அதிகாரமா, ஆனா அதே சமயம் ஒரு விலையுயர்ந்த கண்ணாடிப்பொருளைப் பிடிக்குற மாதிரி அவ்ளோ அன்பா, பக்குவமா வளைச்சுப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

நான் ஒரு இன்ச் கூடத் தப்பிச்சுப் போக முடியாத அளவுக்கு, அவனோட அந்த இரும்பு மாதிரி கைகள் என்னை லாக் பண்ணிடுச்சு.

அவன் என்னை இழுத்த அந்த வேகத்துல, எங்க ரெண்டு பேரோட உடம்பும் இப்போ எந்த ஒரு கேப்பும் இல்லாம, அவ்ளோ டைட்டா உரசிக் கிச்சு.

காத்து கூட நுழைய முடியாத அளவுக்கு நாங்க ரெண்டு பேரும் அவ்ளோ நெருக்கமா ஒட்டி நின்னோம்.

அவனோட உடம்பு ஏதோ கொதிக்கிற உலை மாதிரி அவ்ளோ சூடா, ஒரு நெருப்புத் தணல் மாதிரி இருந்துச்சு.

 என்னோட அந்தச் சாஃப்ட்டான உடம்பு, அவனோட அந்தச் சூட்டுல அப்படியே மெழுகு மாதிரி உருக ஆரம்பிச்சுது.

நான் என்னையறியாம என் கண்களை மூடிக்கிட்டு, அவனோட தோள்பட்டையை இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

என்னோட முலைகள்...

அதுவரைக்கும் அந்த மாடிக் காத்துல சிலிர்த்துக்கிட்டு இருந்த என்னோட மாம்பழங்கள், அவன் என்னைய முன்னாடி இழுத்த அந்த ஃபோர்ஸ்ல காத்துல லேசாத் துள்ளி...

அது நேராப் போய் அவனோட அந்த ஹார்டான, முடி நிறைஞ்ச நெஞ்சுல 'பொத்'னு அவ்ளோ அழுத்தமா மோதிக்கொச்சு.

ஒரு பாறையில ஒரு வெண்ணெய் கட்டி மோதின மாதிரி, என்னோட அந்த மென்மையான சதை அவனோட முரட்டு நெஞ்சுல பட்டு அப்படியே அமுங்கி நசுங்குச்சு.

என் முலைகளோட அந்த முழு வெயிட்டையும் அவனோட நெஞ்சு தாங்கிக்கிச்சு.

அந்த முதல் ஸ்பரிசம், எந்தத் துணியும் இல்லாம எங்க ரெண்டு பேரோட பச்சையான உடம்பும் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசின அந்தச் செகண்ட்... என் உடம்புக்குள்ள ஆயிரம் வோல்ட் கரண்ட் பாய்ஞ்சுது.

என் மூளைக்குள்ள ஒரு பெரிய இடி இறங்குன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் தொண்டைக்குள்ள இருந்து "ஆஆஆஹ்... பிரகாஷ்..." னு ஒரு நீண்ட முனகல், எந்த ஒரு கண்ட்ரோலும் இல்லாம அவ்ளோ கியூட்டா வெளில வந்துச்சு.

என் முலைக்காம்புகள் அவ்ளோ விறைப்பா அவனோட நெஞ்சு சதையில குத்தி நசுங்குச்சு.

அந்தப் பிரவுன் கலர் காம்புகள், கூச்சத்திலயும் வெக்கத்திலயும் அவ்ளோ ஹார்டா ஒரு கல் மாதிரி மாறி, அவனோட ஸ்கின்னை அப்படியே துளைக்கிற அளவுக்கு அவ்ளோ திமிரா முன்னாடி நீட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.

அவன் மூச்சு விடும்போதெல்லாம், அவனோட நெஞ்சு ஏறி இறங்க, என்னோட அந்தச் சென்சிட்டிவானகாம்புகள் அதுல உரசி எனக்குப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

அவனோட அந்த நெஞ்சு முடி, என் முலைகளோட சாஃப்ட்டான ஸ்கின்ல அவ்ளோ கரகரனு உரசி, எனக்கு அளவே இல்லாத ஒரு இன்பத்தைக் கொடுத்துச்சு.


அதே சமயம்... கீழ என் தொடைப் பகுதியில ஒரு மேஜிக் நடந்துச்சு.

அவன் என்னை இடுப்போடு சேர்த்து இழுத்துப் பிடிச்சதால...

அவனோட ராட்சசச் சுன்னி, எந்த ஒரு தடையும் இல்லாம, நேராப் போய் என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ ஹார்டா இடிச்சுக்கிச்சு. 

அது ஏதோ ஒரு சூடான இரும்பு ராடை என் மேல வெச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. 

என்னோட ரெண்டு தொடைகளுக்கும் நடுவுல இருந்த அந்தச் சின்ன கேப்ல அது கரெக்ட்டா ஃபிட் ஆகி, என்னைய அப்படியே லாக் பண்ணிடுச்சு. 

நான் லேசா அசைய நினைச்சா கூட என்னால முடியாதுங்குற அளவுக்கு அவன் இடுப்பு என்னை அவ்ளோ டைட்டா அழுத்திப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

அது என் பேண்ட்டிக்கு மேலேயே, என்னோட அந்த ஈரமான புண்டைக்கு நேரா அவ்ளோ முரட்டா முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு. 

நான் இவ்ளோ நேரமாப் பட்ட தவிப்புல என் பேண்ட்டி ஏற்கனவே மொத்தமா நனைஞ்சு, ஒரு ஈரத் துணியா என் சதையோட ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. 

இப்போ அவனோட அந்த விறைப்பான உறுப்பு, அந்த ஈரமான பேண்ட்டி மேல அவ்ளோ அழுத்தமா உரசினது.

அதோட அந்த நெருப்பு மாதிரி சூடு, என் பேண்ட்டியைத் தாண்டி என் புண்டைக்குள்ள அப்படியே அனலாப் பாய்ஞ்சுது. 

ஒவ்வொரு தடவை அவன் மூச்சு விடும்போதும், அவனோட வயிறு சுருங்கி விரியும்போது, அந்தச் சுன்னி என்னோட அந்தச் சென்சிட்டிவ்வான இடத்துல லேசா 'தப்... தப்...'னு அழுத்தித் தேய்ச்சுது. 

அந்த உரசல்ல எனக்கு உடம்பெல்லாம் அப்படியே கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

நான் அந்தச் சூட்டைத் தாங்க முடியாம, அவ்ளோ ஒரு கூச்சத்தோட என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன். 

என் கால் விரல்கள் தரையில அவ்ளோ ஹார்டாச் சுருங்கிப் பிடிச்சுக்கிச்சு. 

என் முலைகள் அவனோட நெஞ்சுல நசுங்கித் தவிச்சுது. நான் ஒரு இன்னொருத்தனோட பொண்டாட்டிங்கிறத மறந்துட்டு, அவனோட அந்த அரவணைப்புக்குள்ள உருகிப் போயிருந்தேன்.

"ஆஹ்... பிரகாஷ்... என்னடா அங்க அவ்ளோ சூடா இடிக்குது?" னு நான் ஒன்னுமே தெரியாத மாதிரி, லேசாச் சிணுங்கிக்கிட்டே கேட்டேன். 

என் குரல் அவ்ளோ கியூட்டா, ஒரு குழந்தை எதோ ஒரு பொம்மையப் பாத்து ஆச்சரியப்படுற மாதிரி அவ்ளோ இன்னசென்ட்டா இருந்துச்சு. 

"அது உன்னைப் பாத்ததும் வந்த சூடுடி பவி..." னு அவன் என் காது மடலை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டே சொன்னான். 

அவனோட பற்கள் என் காதுல பட்டதும், என் முதுகுத் தண்டு வழியா ஒரு சிலிர்ப்பு ஓடிச்சு. 

அவன் விடுற மூச்சுக்காத்து என் கழுத்துல அவ்ளோ சூடாப் பட்டு என்னைய உருக்குச்சு. 

அவனோட அந்தச் சாஃப்ட்டான கடி, என்னைய இன்னும் கொஞ்சம் அவன் மேல சாய வெச்சுது.

"கொஞ்சம்... தள்ளி நில்லு..." னு நான் லேசா அவனை விலக்க ட்ரை பண்ணேன். 

ஆனா நிஜத்துல நான் அவனைத் தள்ளல. 

என் ரெண்டு சாஃப்ட்டான கைகளையும் அவனோட அந்த ஹார்டான நெஞ்சுல வெச்சு, ஒரு பெயரளவுக்காகப் பின்னாடி லேசாத் தள்ளுனேன். 

என் மனசுக்குள்ள 'இன்னும் கொஞ்சம் கிட்ட வாடா, என்னைய இன்னும் டைட்டாப் பிடிடா'னு தான் தோணுச்சு.

அவன் நான் செஞ்ச அந்தச் சின்ன ஆக்‌ஷனைப் பாத்துட்டு லேசாச் சிரிச்சான். 

"தள்ளி நின்னா உனக்குத் தாங்காதேடி... இப்டியே ஒட்டி நில்லு என் தேவதை..." னு அவன் என்னை இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டான். 

அவனோட முரட்டுக் கைகள் என்னைய அவ்ளோ சேஃபா, ஒரு பாப்பாவத் தூக்கி வெச்சுக்கிற மாதிரி அவ்ளோ பத்திரமா அணைச்சுக்கிச்சு. 

அவனோட அந்த அரவணைப்புல, நான் செக்யூரா ஃபீல் பண்ணேன். 

என்னோட முலைகளை அவன் நெஞ்சோட நெஞ்சா அவ்ளோ ரசனையா ஒட்டிப் பிடிச்சான்.

அவன் லேசாத் தன் முகத்தைப் பின்னாடி கொண்டு போனான். 

எங்க ரெண்டு பேரோட உதடுகளும் லேசாகப் பிரிஞ்சது. 

ஆனா எங்க மூச்சுக்காத்து இன்னும் ஒன்னோடு ஒன்னு கலந்துக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

"எப்டி இருக்குடி?" னு அவன் என் உதட்டை விட்டு லேசா விலகி, மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே கேட்டான். 

அவன் கண்கள்ல அவ்ளோ ஒரு குறும்பான பார்வை இருந்துச்சு. 

நான் என் முகத்துல ஒரு சின்ன வெக்கத்தோட, என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன். 

"ஒரு மாதிரி இருக்குடா..." னு நான் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னேன். 

என் கன்னங்கள் அவ்ளோ கியூட்டா, தக்காளிப் பழம் மாதிரிச் சிவந்து போயிருந்துச்சு. 

நான் என் விரல்களால அவனோட நெஞ்சு முடியை லேசாச் சுருட்டி விளையாடிக்கிட்டே அதைச் சொன்னேன்.

"ஓ...? அப்போ நான் நிப்பாட்டிக்கவா?" னு அவன் லேசா விலகப் போனான். 

அவன் தன் இடுப்பை லேசாப் பின்னாடி இழுத்தான். 

அந்தச் சுன்னியோட உரசலும் ஒரு செகண்ட் நின்னு போச்சு. 

அந்தச் சூடு விலகுனதும் எனக்கு ஒரு தவிப்பு வந்துச்சு. 

"அய்யோ... வேண்டாம்டா..." னு நான் ஆட்டோமேட்டிக்கா அவனோட கழுத்தை இன்னும் கெட்டியாப் பிடிச்சு இழுத்தேன். 

நான் என் கால் விரல்களைத் தூக்கி, அவனுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் கிட்டப் போய், என் இடுப்பை அவனோட இடுப்போட மறுபடியும் ஒட்டிக்கிட்டேன்.

என்னோட அந்தத் தவிப்பைப் பாத்து அவன் லேசாச் சிரிச்சான்.

"பின்ன? பிடிக்காததை ஏன்டி சாப்பிடணும்?" னு அவன் கிண்டல் பண்ணான். 

"பிடிக்கும்டா... அது எனக்கு பிடிச்சு இருக்குடா..." னு நான் என் வெக்கத்தை எல்லாம் விட்டுட்டு, ஒரு குழந்தை தனக்குப் பிடிச்ச சாக்லேட் கேக்குற மாதிரி அவ்ளோ கியூட்டாக் கெஞ்சினேன். 

நான் பேசும்போது என் உதடுகள் லேசாப் பவுட் ஆகி, அவனை அவ்ளோ டெம்ப்ட் பண்ணுச்சு.

என் கண்கள்ல அவனோட முத்தத்துக்கான ஏக்கம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

"கேட்டுக் வாங்குறதப் பாரு என் தேவதைய..." னு அவன் அவ்ளோ ரசனையாச் சிரிச்சான். 

அவனோட கட்டை விரல் என்னோட கீழ் உதட்டை லேசா வருடி, அங்க இருந்த அவனோட எச்சிலைத் துடைச்சு விட்டுச்சு.

நான் அவ்ளோ அழகா, ஒரு தேவதை மாதிரி அவன் முன்னாடி முகம் சிவந்து நின்னேன்.

"சிரிக்காதடா லூசு..." னு நான் செல்லமா அவனோட மார்புல லேசா அடிச்சேன். 

என் கண்களை ஆசையா மூடிக்கிட்டு, என் உதடுகளை அவனைக் கிஸ் பண்ணக் கூப்பிடுற மாதிரி முன்னாடி நீட்டுனேன். 

என்னை இனிமேலும் தவிக்க விட அவனுக்கு மனசு வரல.

அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே மறுபடியும் என் உதடுகளை அவ்ளோ காதலோட கவ்வுனான்.

இந்தத் தடவை அந்த கிஸ்... வெறும் உதட்டோட நிக்கல.

அது அவ்ளோ மூர்க்கமா, ஆனா அதே சமயம் ஒரு பூவைக் கையாளுற மாதிரி அவ்ளோ சாஃப்ட்டா மாறிடுச்சு.

அவனோட நாக்கு என் தொண்டை வரைக்கும் உள்ள போய் வந்துச்சு.

எங்க ரெண்டு பேரோட எச்சிலும் ஒன்னோடு ஒன்னு கலந்து, என் தாடையில லேசா வழிஞ்சுது.

நான் அவனோட கழுத்து முடியை, அவனோட தலையை அவ்ளோ ஆசையாப் பிடிச்சு இழுத்தேன்.

நான் ஒரு ஆம்பளைக்குள்ள, ஒரு பொம்மை மாதிரி அடங்கிப் போய் நின்னேன்.

"ம்ம்ம்ம்... ம்ம்ம்ம்..." னு நான் அவ்ளோ சத்தமா, என் மொத்த மயக்கத்தையும் அந்த முனகல்ல வெளிக் கொண்டு வந்தேன்.

அவனோட உடம்போட சூடு, என்னோட முலைகளோட சாஃப்ட்னஸ், அந்தச் சுன்னியோட இடி...

இது எல்லாமே சேர்ந்து என்னைப் பித்து பிடிச்ச மாதிரி மாத்திடுச்சு.

நான் கார்த்திக் பொண்டாட்டிங்குறதை மறந்துட்டேன்.

இப்போ நான் அவனோட அரவணைப்புக்கு, அவனோட காதலுக்கு ஏங்குற ஒரு சாதாரண பொம்பளை.

நாங்க ரெண்டு பேரும் அவ்ளோ ஆசையா, மூச்சு முட்ட முட்ட மாத்தி மாத்திக் கிஸ் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தோம்.

[Shajith]

“அவள் இதயத்தின் மொழி” கதையின் அன்பு எழுத்தாளர் " யாழினிராம் " அவர்களுக்கு,
இன்றைய அப்டேட்டிற்காக மனமார்ந்த நன்றி. கதையின் ஒவ்வொரு வரியும் எங்களைப் போன்ற வாசகர்களை உணர்ச்சியால் இழுத்துச் செல்கிறது. குறிப்பாக இப்போது பவித்ரா மற்றும் பிரகாஷ் வாழ்க்கையின் முக்கியமான தருணத்தை எட்டியிருக்கையில், அந்த அனுபவத்தை இன்னும் விரிவாக படிக்க வேண்டும் என்ற ஏக்கம் அதிகமாகிறது.
அதனால், சின்னதாய் அல்லாமல் கொஞ்சம் பெரிய அப்டேட்டாக வழங்கினால், அது எங்களுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியை தரும். உங்கள் எழுத்து மீது இருக்கும் நம்பிக்கையாலும், கதையின் மீதான ஈர்ப்பாலும் தான் இந்தச் சிறிய வேண்டுகோள்.
எங்களைப் போன்ற வாசகர்களின் அன்பையும் ஆதரவையும் ஒரு சிறிய வார்த்தையாக உங்கள் அப்டேட்டில் குறிப்பிடினாலும், அது எங்களுக்கு பெரும் சந்தோஷமாக இருக்கும்.
மீண்டும் நன்றி தெரிவித்து, அடுத்த அப்டேட்டை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கிறோம். ❤️