23-04-2026, 02:11 AM
haha raasukutti ah mamakutti ah aakitangale, athai ah thevai ilama thevudiya aakitinga very disappointed.. ore sentiment scene ah poitu iruku bore adikuthu nanba
|
Incest என் குடும்பம்
|
|
23-04-2026, 02:11 AM
haha raasukutti ah mamakutti ah aakitangale, athai ah thevai ilama thevudiya aakitinga very disappointed.. ore sentiment scene ah poitu iruku bore adikuthu nanba
24-04-2026, 10:17 AM
(23-04-2026, 02:11 AM)Rajar32 Wrote: haha raasukutti ah mamakutti ah aakitangale, athai ah thevai ilama thevudiya aakitinga very disappointed.. ore sentiment scene ah poitu iruku bore adikuthu nanba உங்கள் கருத்துக்களை முதலில் வரவேற்கிறேன் நண்பா! நிச்சயமாக ராசுக்குட்டி, மாமக்குட்டி ஆகப்போவதில்லை நண்பா. அதேபோல், பெரியம்மாவை நீங்கள் குறிப்பிட்டது போல் ஆக்கும் எண்ணமும் எனக்கு இல்லை. கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களில் இதற்கான விடை உங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும். கதை கொஞ்சம் போரடிப்பதாக நீங்கள் சொன்னதை என்னால் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. தொடக்கத்தில் சில உணர்வுப்பூர்வமான காட்சிகள் தேவைப்படுவதால் அப்படித் தோன்றலாம். ஆனால், போகப்போக கதையின் விறுவிறுப்பும் சுவாரசியமும் உங்களை நிச்சயம் ஈர்க்கும் என்று நம்புகிறேன். தொடர்ந்து இணைந்திருங்கள்... நன்றி!
24-04-2026, 10:21 AM
(22-04-2026, 11:14 AM)pandianmadurai Wrote: தடைகளை உடைத்தெரிந்து, தொடர்ந்து பதிவுகளை இடுங்கள் நண்பரே. (22-04-2026, 01:14 PM)Vkdon Wrote: Super update nanba 28 part um padichiten semaya irukku athai kooda sema attam veetla amma kooda kalyana nal attam pakka waiting nanba. Seekiram next update eluthitu sollunga மிக்க நன்றி நண்பா! கதையைத் தொடர்ந்து படித்து உங்கள் ஆதரவைத் தருவதற்கு ரொம்ப மகிழ்ச்சி. இப்போது கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களை எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். தற்போது 33-வது பாகத்தின் இறுதிக்கட்ட வேலைகளில் இருக்கிறேன். பாகம் 29 முதல் 33 வரை விரைவில் எனது டெலிகிராமில் பதிவிட்டுவிட்டு, அது குறித்த தகவலை இங்கே உங்களுக்குத் தெரியப்படுத்துகிறேன். சுவாரசியமான திருப்பங்களுடன் அடுத்தடுத்த அப்டேட்கள் வரும். தொடர்ந்து இணைந்திருங்கள்... நன்றி
24-04-2026, 03:22 PM
(This post was last modified: 26-04-2026, 08:51 AM by Dheena2003. Edited 2 times in total. Edited 2 times in total.)
அத்தியாயம் 16
மொட்டை மாடியில் மதுமிதா ஒரு நிமிடம் கூட அமைதியாக இருக்கவில்லை. குறுக்கும் நெடுக்குமாக நடந்துகொண்டிருந்தவள், அவ்வப்போது சுற்றுச்சுவர் வழியாகத் தெருவை எட்டி எட்டிப் பார்த்தாள். இத்தனை காலம் சரியான உடலுறவு என்கிற தீனி இல்லாத அவளது உடம்பு, இன்றைக்கு நடக்கப்போகும் அந்த முரட்டுத்தனமான ஆட்டத்திற்காகக் தாகத்தில் தவித்தது. அவளது பெண்மை 'கபகப'வெனத் துடிக்க, ஒவ்வொரு அசைவிலும் அந்த மல்லிகைப் பூ வாசமும், அவளது மேனிச் சூடும் ஒன்றோடொன்று போட்டிப் போட்டன. 'ராசு அவனைப் பார்த்திருப்பானா? இப்போ எங்கே வந்துட்டு இருப்பாங்க?' என்று நகத்தைக் கடித்தபடி ஒருவிதமான பதட்டம் கலந்த உற்சாகத்துடன் காத்துக்கொண்டிருந்தாள் மதுமிதா. அப்போது, தூரத்தில் ராசுக்குட்டியின் சைக்கிள் மெல்லத் தெரிந்தது. அதைப் பார்த்ததும் மதுவின் கண்கள் ஜொலித்தன. "வந்துட்டான்... ராசு வந்துட்டான்!" என்று முணுமுணுத்தவள், அடுத்த நொடியே பின்னால் அமர்ந்திருந்த உருவத்தை உற்றுப் பார்த்தாள். அது கணேஷ்தான் என்று உறுதி செய்ததும், அவளது மேனியில் ஒருவித நடுக்கம் பரவியது. 'வாடா கணேஷா... இன்னைக்கு நான் உனக்குத்தான். என்னை என்ன வேணாலும் பண்ணு... நான் கதறக் கதற என்னை அனுபவிடா!' என்று மனதிற்குள் ஏங்கினாள். தம்பி அருகில் இருக்கிறான் என்கிற கூச்சம் கூட அவளுக்குத் துளியும் இல்லை. அவசர அவசரமாகத் தன் மாராப்பைச் சரி செய்துகொள்வது போல் பாசாங்கு செய்தாலும், ரவிக்கையும் உள்ளாடையும் இல்லாத அவளது மார்பின் எழுச்சி அந்த மெல்லிய சேலைக்குள் துள்ளிக்குதித்தது. சைக்கிள் பண்ணை வீட்டின் காம்பவுண்டிற்குள் நுழைந்து நின்றது. கீழே அமைதி நிலவியது. மதுமிதா படிக்கட்டுப் பக்கம் ஓடிப் போய் ஆவலோடு நின்றாள். இருட்டில் இரண்டு உருவங்கள் மேலே ஏறி வருவது தெரிந்தது. முதலில் ராசுக்குட்டி ஏறினான். அவனது முகம் இரும்பைப் போல இறுகிக் கிடந்தது. அவனுக்குப் பின்னால், ஒரு கையைத் தொங்கப்போட்டுக்கொண்டு, தலையைக் குனிந்தபடி தள்ளாடித் தள்ளாடி ஏறி வந்தான் கணேஷ். "கணேஷா..." என்று மதுமிதா தழுதழுத்த குரலில் அழைத்துக்கொண்டே ஓடி வந்தவள், சந்தோஷத்தில் ராசுக்குட்டியை அப்படியே இறுக்கித் தழுவிக்கொண்டாள். "ரொம்ப தேங்க்ஸ் டா ராசு!" என்று அவள் சொன்னபோது, மேலாடை ஏதுமில்லாத அவளது அந்தப் பஞ்சு மெத்தை மார்புகள் ராசுவின் மார்பில் அழுந்தி நசுங்கின. ஆனால் ராசுக்குட்டியின் மனதில் எந்தச் சலனமும் இல்லை; அருவருப்புதான் மேலோங்கியது. அவனைச் சட்டென விலக்கிவிட்டவள், "ராசுக்குட்டி... நீ அப்படியே இந்தப் படிக்கட்டு ஓரமாவே இருடா. நாங்க அப்படியே அந்தத் தண்ணீர் தொட்டி மறைவுக்குப் போயிட்டு வரோம்," என்று சொல்லிவிட்டு, ஆசை ஆசையாகக் கணேஷின் கையைப் பற்றி இழுத்தாள். ராசுக்குட்டி அவனைத் தும்சம் செய்திருந்தாலும், அடியெல்லாம் உடம்பின் உள்ளே விழுந்திருந்தது. முகத்தில் காயங்கள் தெரியாதபடி கழுத்தில் கசிந்த ரத்தத்தைத் துடைத்து, கச்சிதமாகவே அவனை அழைத்து வந்திருந்தான். போதையில் தள்ளாடுவது போலத் தெரிந்த கணேஷை, 'தன் மீதான தாகத்தில் தள்ளாடுகிறான்' என்று மதுமிதா தப்பாகப் புரிந்து கொண்டாள். அவர்கள் அந்த இருட்டு மறைவை நோக்கிச் செல்வதைப் பார்த்த ராசுக்குட்டி, தன் மீசையை முறுக்கிக்கொண்டு ஒரு குரூரமானச் சிரிப்பை உதிர்த்தான். 'போடி போ... அடிச்ச அடியில இனிமே அவன் தாலி கட்டுன பொண்டாட்டியைக் கூடத் தொடுறதுக்கு யோசிப்பான். அவனோட அந்தத் தில்லாலங்கடி வேலை எல்லாம் இன்னையோட முடிஞ்சுது!' என்று மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டான். அங்கே அந்தத் தண்ணீர் தொட்டி மறைவில்... மதுமிதா அவனைச் சுவரோடு சாய்த்து, பசியெடுத்த பெண்புலி போல அவன் முகமெங்கும் முத்தங்களால் அபிஷேகம் செய்தாள். அவனது நெற்றியிலும், கன்னத்திலும், இதழ்களிலும் அவள் தன் மென்மையான உதடுகளைப் பதிக்கும்போதெல்லாம், கணேஷுக்குப் பேரின்பத்திற்குப் பதில் நரக வேதனைதான் மிஞ்சியது. ராசுக்குட்டி அடித்த அடியில் அவனது தாடை எலும்புகள் நகரக்கூட முடியாமல் முனகின. அவள் அவனை இறுக்கி அணைக்கும்போது, அந்த உடைந்த தோள்பட்டை எலும்பு ஒன்றோடு ஒன்று உரச, அவனால் வலியைக் கூட வெளியே சொல்ல முடியாமல் கண்கள் சொருகியது. மதுவின் அந்தத் தீண்டல்கள் அவனுக்குக் கள்ளிப்பால் போலக் கசந்தன. ஒரு கட்டத்தில் மதுமிதாவுக்குச் சந்தேகம் வந்தது. 'என்ன இவன்... ஒரு மனுஷன் இவ்வளவு தூரம் முத்தமிட்டுக் கொஞ்சுறேன், ஒரு சலனமும் இல்லாம மரக்கட்டை மாதிரி நிக்கிறானே!' என்று எண்ணியவள், அவனது முகத்தை நிலவொளியில் ஏறிட்டுப் பார்த்தாள். "என்னடா கணேஷ்... என்ன ஆச்சு? ஏன் இவ்வளவு அமைதியா இருக்கே?" என்று கேட்டபடி அவனது கன்னத்தை மென்மையாக வருடினாள். கணேஷ் மெல்ல வாயைத் திறந்தான். அவனது பார்வை தற்செயலாகப் படிக்கட்டுப் பக்கம் திரும்பியது. அங்கே இருட்டில் ராசுக்குட்டி தன் அருவாளைச் சுழற்றியபடி இவர்களையே உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போன்ற ஒரு பிரமை அவனுக்கு ஏற்பட்டது. சட்டென ராசுவின் மிரட்டல் அவன் காதுகளில் ஒலித்தது. அவனால் வாய்திறந்து பேசக்கூட முடியவில்லை. ஒவ்வொரு முறை தாடையை அசைக்கும்போதும் நரம்புகள் இழுத்துப் பிடிப்பது போன்ற வலி. கஷ்டப்பட்டுத் தன் வாயைத் திறந்தவன், "மது... இது வேண்டாம் மது. எனக்கும் கல்... கல்யாணம் ஆகிடுச்சு. எனக்குன்னு ஒரு வாழ்க்கை இருக்கு. இனிமே இதெல்லாம் வேண்ட... வேண்டாம்..." என்று சொல்லிவிட்டு மூச்சிரைக்கத் தவித்தான். மதுமிதா அப்படியே உறைந்து போனாள். நிலவொளியில் ஜொலித்துக்கொண்டிருந்த அவளது ஆசைகள் அனைத்தும், அவன் சொன்ன அந்த ஒற்றை வார்த்தையில் சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறின. மல்லிகைப் பூக்களின் வாசம் இப்போது அவளுக்குப் பிணவாடை போலத் தோன்றியது. "என்னடா சொன்ன? வேண்டாம்னு சொல்ல உனக்கு எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா என் முன்னாடியே வந்து இப்படிப் பேசுவ? அன்னைக்குக் கோயில்ல பார்த்தப்போ இதெல்லாம் உனக்குத் தெரியலையா? இப்போ மட்டும் எப்படிடா திடீர்னு ஞானோதயம் வந்துச்சு?" என்று மது ஆவேசமாகக் கத்தினாள். அவளது கைகள் அவன் சட்டையைப் பிடித்து உலுக்கியபோது, கணேஷின் உடைந்த தோள்பட்டை கொடுமையான வேதனையைத் தர, அவன் அலறக்கூட முடியாமல் சுருண்டு விழுந்தான். அவனது தள்ளாட்டத்தை மது தன் அவமானமாகப் பார்த்தாள். "தம்பியை அனுப்பி உன்னை இங்க வரவச்சதுக்கு, நீ எனக்குக் கொடுக்கிற மரியாதை இதுதானா? உனக்காக இங்க மேலாடை இல்லாம, நாணத்தை விட்டு ஒருத்தி காத்துட்டு இருக்கேன்... ஆனா நீ பெண்டாட்டி பத்திப் பேசுறியா?" என்று அவள் வெறிபிடித்தவள் போல் கத்தினாள். படிக்கட்டு ஓரத்தில் நின்றிருந்த ராசுக்குட்டிக்கு மதுவின் அலறல் கேட்டது. அவன் மெல்ல மீசையை முறுக்கிக்கொண்டான். அந்தத் தண்ணீர் தொட்டி மறைவில் நடக்கும் நாடகம் அவன் எதிர்பார்த்ததுதான். தன் அக்காவின் காமத் தீயை விட, தான் கொடுத்த அடியும் மிரட்டலும் கணேஷுக்குப் பெரியதாகப் போய்விட்டது என்பதை அவன் உணர்ந்து கொண்டான். கணேஷ் என்று ஆசையோடு அவனை நெருங்கிச் சென்ற மதுமிதாவைத் தடுத்து, அவன் இரண்டு அடி பின்வாங்கிப் போனான். "இதைச் சொல்லத்தான் நான் வந்தேன் மது. இனிமே என்னைப்பார்க்க வராதே... என்னை மறந்துடு," என்று ஒரு வழியாகத் தன் வாயைத் திறந்து சொன்னவன், அவளது முகத்தைக் கூட ஏறிட்டுப் பார்க்கத் துணிவில்லாமல் விறுவிறுவெனப் படிக்கட்டை நோக்கி நடந்தான். அவமானம் ஒருபுறம், ஏமாற்றம் ஒருபுறம் என மதுமிதா அப்படியே நிலைகுலைந்து போனாள். நிலவொளியில் ஜொலித்த அவளது மேனி இப்போது வேர்வையிலும் வேதனையிலும் நனைந்திருந்தது. படிக்கட்டு ஓரத்தில் காத்துக்கொண்டிருந்த ராசுக்குட்டி, கணேஷ் தள்ளாடியபடி ஓடி வருவதைப் பார்த்துவிட்டு, "என்னடா... நம்ம நினைச்ச நேரத்தை விடவும் ரொம்பச் சீக்கிரமா வர்றீங்க?" என்று ஒரு நக்கலான சிரிப்போடு கேட்டான். அவனுக்குப் பின்னாடியே மதுமிதா தலையைத் தொங்கப்போட்டுக்கொண்டு, ஒருவிதமான சோகத்தோடும் பெரும் ஆத்திரத்தோடும் நடந்து வந்தாள். கழற்றிப் போட்டிருந்த தன் ரவிக்கையையும், உள்ளாடையையும் ஒரு கையில் சுருட்டிப் பிடித்திருந்தாள். ராசுக்குட்டி ஒன்றுமே தெரியாத அப்பாவி போல, "என்ன க்கா... என்னாச்சு? எதுக்கு இப்படி வாரீங்க?" என்று கேட்டான். மதுமிதா ராசுவைப் பார்த்துப் பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு உறுமினாள். "டேய்! இவனை முதல்ல இங்கிருந்து போகச் சொல்லுடா... இவன் முகத்திலேயே நான் முழிக்க விரும்பல. இழுத்துட்டுப் போய்த் தொலை இவனை!" என்று கோபத்தில் ஆவேசமாகக் கத்தினாள். "என்னது... அவனை இதுக்காகவே இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு கூட்டிட்டு வந்தேன்! வந்தது வந்துட்டான், சட்டுபுட்டுன்னு காரியத்தை முடிச்சிட்டு வாங்க. நான் இங்கயே இருக்கேன்," என்று ராசுக்குட்டி ஒன்றுமே தெரியாதது போல மிகவும் அக்கறையாக நடித்தான். மதுமிதா பல்லைக் கடித்தபடி ராசுவின் முகத்தைப் பார்த்தாள். அவளது கண்கள் கோபத்தில் அனலாகத் தெரித்தன. "ராசுக்குட்டி... என் கோபத்தைக் கிளறாதே! இந்த நாய் மூஞ்சியில முழிக்கவே எனக்குப் பிடிக்கல. கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி என்னவெல்லாம் பேசிட்டு இருந்தான்? இப்போ வந்து பொண்டாட்டிதான் பிடிச்சிருக்குன்னு என்கிட்டயே சீன் போடுறான். இவனை இனி என் ஜென்மத்துல பார்க்கவே மாட்டேன்!" என்று ஆவேசமாகக் கத்தினாள். கணேஷ் தலை குனிந்தபடி நிற்க, மதுமிதா மேலும் சீறினாள். "ஏதோ நான் மட்டும் தேவடியா மாதிரி, இவன் பெரிய உத்தமன் மாதிரி பேசிட்டு இருக்கான். இவனை இப்போவே இங்கிருந்து போகச் சொல்லு... இல்லன்னா நானே இவன் கழுத்தை நெரிச்சுக் கொன்றுவிடுவேன்!" ராசுக்குட்டிக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை. அக்கா வாயாலேயே அவன் 'தேவையில்லை' என்று சொல்ல வைத்ததுதான் அவனது பெரிய வெற்றி. இருந்தாலும் அதை முகத்தில் காட்டிக்கொள்ளாமல், "கணேஷ்... பயப்படாதடா. நான் இங்க பார்த்துக்குறேன். நீ அக்கா கூடக் கொஞ்ச நேரம் இருந்துட்டு வா," என்று தேன் ஒழுகப் பேசினான். ஆனால் அவனது பேச்சில் இருந்த இனிமை, அவன் கண்களில் இருந்த அந்த உக்கிரமான ஆக்ரோஷத்தோடு ஒத்துப் போகவில்லை. அவன் கண்ணில் தெரிந்த அந்த அருவாள் முனை மிரட்டலைத் தற்செயலாகக் கவனித்த கணேஷுக்கு, 'இன்னும் ஒரு நிமிடம் இங்கிருந்தால் நமக்குப் பாடைதான்' என்பது புரிந்துவிட்டது. "ஐயோ! ஆளை விடுங்கடா சாமி..." என்று முணுமுணுத்தவன், படியில் இறங்கி ஓடாத குறையாகக் கீழே குதித்தான். படிக்கட்டு வழியாகப் போனால் யாரிடமாவது சிக்கிக்கொள்வோமோ என்கிற பயத்தில், நேராகக் காம்பவுண்ட் சுவரைத் தாண்டி இருட்டுக்குள் மறைந்தான். மொட்டை மாடியில் இப்போது மதுமிதாவும் ராசுக்குட்டியும் மட்டுமே இருந்தனர். அந்த நள்ளிரவு அமைதியில், மதுவின் விம்மல் சத்தம் மட்டும் கேட்டது. ராசுக்குட்டி மெல்ல அவளருகே சென்றான். தரையில் சிதறிக் கிடந்த அவளது மேலாடைகளைத் தன் கைகளால் எடுத்து அவளிடம் நீட்டினான். மதுமிதா அதை வாங்கிக் கோபத்தில் ஒரு ஓரமாக விசிறி எறிந்தாள். "இது ஒன்னுதான் கேடு... போய்த் தொலைக்கட்டும்!" என்று ஆத்திரத்தில் ஏதோ சொல்ல வந்தவள், ஏமாற்றத்தின் விளிம்பில் விம்மித் தணிந்தாள். அவளது அந்தத் தவிப்பையும், தளர்ச்சியையும் பார்த்த ராசுக்குட்டி, மெல்ல அவளைத் தன் கைகளால் அணைத்துக்கொண்டான். அதுவரை ஒரு வேங்கையைப் போலச் சீறிக்கொண்டிருந்த மதுமிதா, தம்பியின் அணைப்பில் அப்படியே அடங்கிப் போனாள். அவனது அகன்ற மார்பில் தன் முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டு, ஏமாற்றத்தின் பாரம் தாங்காமல் விம்மத் தொடங்கினாள். அவளது கண்ணீர் அவனது சட்டையை நனைத்துத் தாரை தாரையாக வழிந்தது. அந்தத் துக்கத்திற்கும், அவளது ஆசை நிராசையானதற்கும் திரைக்குப் பின்னால் தான் ஆடிய ஆட்டம்தான் காரணம் என்று ராசுக்குட்டிக்குத் தெரியும். இருப்பினும், ஒரு தம்பியாக அவளை அணைத்து முதுகைத் தட்டிக் கொடுத்தான். "விடு அக்கா... எதுக்கு இப்படி அழுதுட்டு இருக்கே? அவன் ஒரு பொறுக்கி... உனக்கு அவனை விட நல்ல ஆளா கிடைக்கவா போறான்? அவன் தான் உன்னை வேண்டாமனு சொல்லிட்டுப் போயிட்டான்ல, அப்புறம் எதுக்கு அவனை நினைச்சு வருத்தப்படுற?" என்று மென்மையாகச் சமாதானம் படுத்தினான். மதுமிதா அவனது அணைப்பிலேயே சில நிமிடங்கள் இருந்தாள். "எனக்கு என்ன குறைச்சல் ராசு? இவ்வளவு தூரம் நான் இறங்கி வந்தும் அவன் என்னை மதிக்காம போயிட்டானே... என் மனசு எவ்வளவு துடிச்சிருக்கும்னு உனக்குத் தெரியுமாடா?" என்று கேவிக்கேவி அழுதாள். ராசுக்குட்டி அவளது தலையை மெல்ல வருடிவிட்டான். "நீ அழகுக்கா... உன்னைக் கொண்டாடுறவன் உனக்கு வருவான். இவன் மாதிரி பயந்தாங்கொள்ளி எல்லாம் உனக்குச் சரிப்பட்டு வரமாட்டான். இப்போதைக்கு அமைதியா இரு," என்று சொல்லி அவளை மெல்லத் தேற்றினான். மதுமிதாவின் அழுகை மெல்லக் குறையத் தொடங்கியது. தம்பியின் அரவணைப்பு அவளுக்கு ஒரு விதமான நிம்மதியைக் கொடுத்தது. தான் செய்த தப்பு, தனக்கே ஒரு பாடமாக மாறியதை அவள் உணரத் தொடங்கினாள். ராசுக்குட்டி அவளை அப்படியே அணைத்தபடி, அந்த நள்ளிரவு நிலவொளியில் நின்றிருந்தான். கள்ளக்காதலை விட, இரத்த உறவின் அரவணைப்பு மேலானது என்பதைத் தன் மௌனத்தாலேயே அவளுக்குப் புரிய வைத்தான். அந்த நள்ளிரவு அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு, படிக்கட்டுகளில் யாரோ ஏறி வரும் 'சலங்... சலங்...' என்ற கொலுசு சத்தம் கேட்டது. ராசுக்குட்டி திடுக்கிட்டுத் தலையைச் சாய்த்துப் பார்த்தான். நிலவொளியில் ஏறி வருவது யார் என்று தெரிந்ததும் அவனுக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது. வந்தது மதுமிதாவின் மாமியார் செல்வி! "அக்கா... உன் மாமியார் வராங்க!" என்று ராசுக்குட்டி பதற்றத்துடன் கிசுகிசுத்தான். அவ்வளவுதான், மதுமிதாவுக்கு ரத்த ஓட்டமே நின்றுவிட்டது போல இருந்தது. உள்ளாடை ஏதுமின்றி, ரவிக்கையையும் கழற்றி எறிந்துவிட்டுத் தம்பியிடம் தஞ்சம் புகுந்திருக்கும் கோலத்தில் மாமியார் பார்த்துவிட்டால்... நினைக்கும்போதே அவளுக்குக் கைகால்கள் நடுங்கின. ஆத்திரத்தில் எறிந்த தன் ஆடைகளை இருட்டில் தேடினாள், ஆனால் பதற்றத்தில் அவை எங்கே விழுந்தது என்றே தெரியவில்லை. கொலுசு சத்தம் இப்போது மொட்டை மாடியின் விளிம்பைத் தொட்டுவிட்டது. செல்வியின் தலை படிக்கட்டு மறைவிலிருந்து மேலே எட்டிப் பார்த்தது. ராசுக்குட்டி ஒரு விநாடி கூடத் தாமதிக்கவில்லை. மதுமிதாவின் கையைப் பிடித்துத் தரதரவென இழுத்தவன், அவளை அப்படியே தூக்கி அங்கிருந்த சிமெண்ட் தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இறக்கினான். தானும் சட்டென அவளோடு உள்ளே குதித்து, அந்தத் தொட்டியின் விளிம்பிற்கு கீழே குனிந்து மறைந்துகொண்டான். அதற்குள் மேலே வந்த செல்வி, "என்ன... ஏதோ பேச்சுச் சத்தம் கேட்டதே?" என்று சந்தேகத்துடன் கேட்டபடி மொட்டை மாடிக்குள் நுழைந்தாள். செல்வி அந்த இருட்டில் நாலாபுறமும் சுற்றி முற்றிப் பார்த்தாள். மல்லிகைப் பூக்களின் வாசம் காற்றில் பலமாக வீசியது. "மது... மதுமிதா!" என்று மெல்லிய குரலில் கூப்பிட்டுப் பார்த்தாள். ஆனால் அங்கே ஒரு நிழல் கூட அசையவில்லை. தண்ணீர் தொட்டிக்குள், மதுமிதா ராசுக்குட்டியின் மார்போடு ஒட்டிப் போய், மூச்சைக் கூட விட பயந்து நின்றிருந்தாள். மேலாடை இல்லாத அவளது உடல் நடுக்கத்தில் அவனோடு உரசிக் கொண்டிருந்தது. ராசுக்குட்டி அவளது வாயைத் தன் கைகளால் பொத்தி, வெளியே சத்தம் வராதபடி அமுக்கிக் கொண்டிருந்தான். செல்வி தண்ணீர் தொட்டிக்கு மிக அருகில் வந்தாள். "பூனை எதாவது வந்திருக்குமோ?" என்று தனக்குத் தானே முணுமுணுத்தவள், தரையில் கிடந்த மதுமிதாவின் ரவிக்கையைத் தற்செயலாகப் பார்த்துவிட்டால் எல்லாம் முடிந்துவிடும். ராசுக்குட்டியின் இதயம் ஒரு நிமிடம் துடிப்பதை நிறுத்தியது செல்வி மெல்லக் குனிந்து தரையில் கிடந்த அந்தத் துணியைக் கையில் எடுத்தாள். தண்ணீர் தொட்டிக்குள் பதுங்கியிருந்த இருவருக்கும் மூச்சே நின்றுவிடும் போலிருந்தது. ஆனால், நல்லவேளையாக இருட்டில் அது ரவிக்கை என்பது செல்விக்குச் சரியாகத் தெரியவில்லை. "இந்தப்புள்ள துணியைக் காயப்போடும்போது கிளிப் போட்டுப் போடமாட்டாளோ? காத்துல இவ்வளவு தூரம் அடிச்சிட்டு வந்திருக்கு," என்று முணுமுணுத்தபடி, அதை எடுத்து அங்கிருந்த கொடியில் போட்டு ஒரு கிளிப்பை மாட்டிவிட்டாள். தலைக்கு வந்த கத்தி தலைப்பாகையோடு போனது போன்ற நிம்மதி ராசுக்குட்டிக்கும் மதுமிதாவுக்கும் ஏற்பட்டது. செல்வி அங்கிருந்து நகர்ந்து படிக்கட்டு நோக்கிச் செல்வது வரை இருவரும் சிலையாக நின்றனர். அவளது கொலுசு சத்தம் கீழ்த் தளம் வரை சென்று அடங்கிய பிறகுதான், மதுமிதா ராசுக்குட்டியின் கையைத் தன் வாயிலிருந்து மெல்ல நகர்த்தினாள். "டேய்... இப்படியா இறுக்கிப் பிடிப்ப? மூச்சே முட்டும் போல இருக்குடா!" என்று சொல்லியபடி வேகவேகமாக மூச்சு வாங்கினாள். அந்தப் பதற்றத்தில் அவளது மார்பின் எழுச்சிகள் ராசுவின் மார்பில் உரசித் துடித்தன. "ஸ்ஸ்ஸ்... மெதுவா அக்கா! இன்னும் அவங்க கீழே போய் அவங்க அறைக்குள்ள நுழைஞ்சிருக்க மாட்டாங்க. சத்தம் கேட்டா மறுபடி வந்துடுவாங்க," என்று ராசுக்குட்டி எச்சரித்தபடி அவள் காதுக்கருகே கிசுகிசுத்தான். தொட்டியில் இடுப்பு வரை தண்ணீர் இருக்க, இருவரது ஆடைகளும் நனைந்து உடலோடு ஒட்டிக் கொண்டிருந்தன. மேலாடை ஏதுமின்றி நின்ற மதுமிதாவின் குளிர்ச்சி, தண்ணீரின் ஜில்லிப்பு, மற்றும் அருகாமையில் இருந்த தம்பியின் கதகதப்பு என அந்த இடம் ஒரு விசித்திரமான சூழலில் இருந்தது. "தண்ணி ரொம்பக் குளிருதுடா ராசு... இப்போ எப்படி வெளியே போறது?" என்று மதுமிதா நடுங்கிய குரலில் கேட்டாள். அவளது நடுக்கம் ராசுவின் உடலிலும் பரவியது. இடுப்பு வரை தண்ணீரில் நனைந்தபடி, அந்த நள்ளிரவில் மாமியார் கண்ணில் படாமல் தப்பிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருவரும் ஒருவரையொருவர் அணைத்தபடி நின்றனர். ராசுக்குட்டி மெல்லத் தலையை நீட்டிப் பார்த்து யாரும் இல்லை என்பதை உறுதி செய்தான். தொட்டியை விட்டு வெளியே குதித்தவன், மதுமிதாவைத் தூக்கிவிடக் கையை நீட்டினான். மதுமிதா இடுப்பு வரை நனைந்த பாவாடையோடு கஷ்டப்பட்டு ஏறிக்கொண்டிருந்த அந்த விநாடி, படிக்கட்டுகளில் மீண்டும் காலடிச் சத்தம் கேட்டது. இம்முறை வந்தது மதுபாண்டி பெரியப்பா! ராசுக்குட்டிக்குத் தலை சுற்றியது. "ஐயோ... அப்பா வர்றார்!" என்று மதுமிதா அலறிக் கொண்டே பின்வாங்கிய அடுத்த நொடி, ராசுக்குட்டி அவசரத்தி்ல் அவள் கையை விட்டான். மதுமிதா 'பொத்தென' மீண்டும் அந்தத் தண்ணீருக்குள்ளேயே விழுந்தாள். பெரியப்பா மேலே வருவதற்குள் ராசுக்குட்டியும் மின்னல் வேகத்தில் உள்ளே குதித்தான். விழுந்த வேகத்தில் இருவரும் தண்ணீருக்குள் ஒருமுறை முழுமையாக மூழ்கி எழுந்தார்கள். ஏற்கெனவே ரவிக்கையும், உள்ளாடையும் கழற்றப்பட்டு வெறும் சேலையை மட்டும் மேலோட்டமாகப் போர்த்தியிருந்த மதுமிதாவுக்கு, தண்ணீர் தொட்டி ஒரு பெரிய சிக்கலை உண்டாக்கியது. தண்ணீரில் விழுந்த வேகத்தில், அவளது மாராப்பு சேலை அவளது மேனியை விட்டு நழுவி, தண்ணீரோடு தண்ணீராக உருவிக்கொண்டு மேலே மிதக்கத் தொடங்கியது. இப்போது மதுமிதா மேலாடை எதுவுமின்றி, வெறும் பாவாடையோடு மட்டுமே தண்ணீருக்குள் நின்றிருந்தாள். குளிரினாலும், பயத்தினாலும் அவளது உடல் நடுங்கத் தொடங்கியது. தன் தம்பியின் முன்னால் இப்படி ஒரு கோலத்தில் நிற்பதா என்று அவளுக்குப் பதற்றம் ஒருபுறம், அப்பாவிடம் சிக்கிக் கொண்டால் என்ன ஆகுமோ என்கிற பயம் மறுபுறம். தொட்டிக்குள், மதுமிதா தன் மேனியைத் தண்ணீருக்குள் மறைத்தபடி, கைகளால் மார்புகளை அணைத்துக்கொண்டு ஒடுங்கி நின்றாள். ராசுக்குட்டி அவளுக்குப் பின்னால் அரணாக நின்று, இருவரும் மூச்சைக் கூட வெளியே விடாமல் சிலையாக உறைந்தனர். தண்ணீரில் மிதக்கும் அந்தப் பட்டுச் சேலை நிலவொளியில் லேசாகத் தெரிந்தது. பெரியப்பா எட்டிப் பார்த்தால், எல்லாம் முடிந்துவிடும். அக்கா - தம்பி இருவரின் மானமும், ஒரு பாவச் செயலின் விளிம்பில் இப்போது ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது. பெரியப்பா முத்துபாண்டிக்கு அந்தத் தண்ணீர் சத்தம் மிகத் தெளிவாகக் கேட்டிருந்தது. அவர் சந்தேகத்துடன் தொட்டியைச் சுற்றிச் சுற்றி வந்தார். ஆனால், அந்தத் தொட்டி சற்று உயரமாக இருந்ததால், எட்டிப் பார்ப்பதற்கு அவர் அந்தச் சிமெண்ட் படிக்கட்டில் ஏற வேண்டும். அவருக்கு இருக்கும் அந்தப் பெரிய தொப்பையை வைத்துக் கொண்டு அதில் ஏறுவது என்பது அவருக்குச் சாத்தியமில்லாத காரியம். "எதோ தண்ணி விழுற சத்தம் கேட்டுச்சே... தொட்டியில ஓட்டை எதுவும் விழுந்துடுச்சோ?" என்று மண்டையைச் சொரிந்தபடி அங்கும் இங்கும் நடந்துகொண்டிருந்தார். தண்ணீர் தொட்டிக்குள் ராசுக்குட்டியும் மதுமிதாவும் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, கற்சிலை போல உறைந்து நின்றனர். மேலாடை ஏதுமின்றி, வெறும் பாவாடையுடன் தண்ணீருக்குள் நின்றிருந்த மதுமிதாவின் உடல் குளிரிலும் பயத்திலும் 'தகதக'வென நடுங்கிக் கொண்டிருந்தது. ராசுக்குட்டியின் சட்டையும் நனைந்து அவன் உடலோடு ஒட்டியிருக்க, அவன் தன் அக்காவின் நடுக்கத்தைத் தன் மார்பில் உணர்ந்தான். பெரியப்பா சரியாகத் தொட்டியின் விளிம்பிற்கு அருகில் வந்து நின்றார். "ஒருவேளை பூனை எதாவது உள்ள விழுந்துடுச்சோ?" என்று முணுமுணுத்தவர், கையைத் தூக்கித் தொட்டியின் மேலே தடவிப் பார்த்தார். அவரது கை விரல்கள் தொட்டியின் விளிம்பைத் தொட்ட போது, உள்ளே இருந்த மதுமிதா பயத்தில் ராசுக்குட்டியின் தோளில் முகத்தைப் புதைத்துக்கொண்டாள். தம்பியின் கைகள் அவளை அரவணைத்துத் தேற்றின. அந்த ஒரு விநாடி, காலம் நின்றுவிட்டது போல இருந்தது. பெரியப்பா அண்ணாந்து பார்த்தார். "நல்ல நிலா வெளிச்சம்... ஆனா ஆளக் காணோம். சரி, காலையில பாத்துக்கலாம்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, மீண்டும் மண்டையைச் சொரிந்தபடி படிக்கட்டை நோக்கித் திரும்பினார். ராசுக்குட்டியும் மதுமிதாவும் தொட்டியின் விளிம்பில் லேசாகத் தலையை உயர்த்தி எட்டிப் பார்த்தார்கள். முத்துப்பாண்டி பெரியப்பா அங்கே குட்டி போட்ட பூனை போலத் திண்ணையும் மொட்டை மாடியின் விளிம்புமாக அங்கும் இங்கும் நடந்துகொண்டிருந்தார். ஏதோ ஒன்றை அவர் தீவிரமாகத் தேடுவது போலவும், எதற்கோ காத்துக் கொண்டிருப்பது போலவும் இருந்தது. "என்னாக்கா இது... பெரியப்பா இந்நேரத்துக்குப் போய்த் தூங்காம இப்படி அலைஞ்சிட்டு இருக்காரு?" என்று ராசுக்குட்டி குரலைத் தாழ்த்திக் கேட்டான். "அதாண்டா எனக்கும் தெரியல! படுத்தா அடுத்த நிமிஷம் குறட்டை விட்டுத் தூங்குற மனுஷன்... இன்னைக்கு என்னமோ ஆவி புடிச்ச மாதிரி இப்படி நடந்துட்டு இருக்காரு," என்று மதுமிதா நடுங்கியபடி சொன்னாள். அவள் குளிரில் உதறிக் கொண்டிருந்தாள். இடுப்பு வரை தண்ணீரில் நனைந்திருக்க, மேலாடை இல்லாமல் தன் உடலைத் தண்ணீருக்குள்ளேயே ஒடுக்கி வைத்திருப்பது அவளுக்கு மிகுந்த சிரமத்தைக் கொடுத்தது. "ராசு... இப்படியே இருந்தா எனக்கு ஜன்னி வந்துடும் போல இருக்குடா. தண்ணி ஐஸ் மாதிரி சுடுது," என்று தன் தம்பியின் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டாள். தண்ணீருக்குள் ஒரு தர்மசங்கடமான போராட்டம் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. வெளியே அதிகாரத்தோடு அமர்ந்திருக்கும் தந்தை, உள்ளே மானத்தைக் காக்கப் போராடும் மகளும், அவளுக்கு அரணாக நிற்கும் தம்பியும். முத்துப்பாண்டி பெரியப்பா படிக்கட்டுப் பக்கமாகத் திரும்பிப் பார்த்து, "ஹ்ம்ம்... வா... வா..." என்று ரகசியமாகத் தன் கையை அசைத்து யாரையோ அழைத்தார். தண்ணீர் தொட்டிக்குள் குளிரில் விறைத்துப்போயிருந்த ராசுக்குட்டியும் மதுமிதாவும் ஒருவரை ஒருவர் குழப்பத்துடன் பார்த்துக் கொண்டனர். 'இந்நேரத்துல பெரியப்பா யாரை வரச் சொல்றாரு?' என்று அவர்கள் அரவமில்லாமல் எட்டிப் பார்த்தபோது, படிக்கட்டுகளில் இருந்து அந்த 'ஜில்... ஜில்...' கொலுசு சத்தம் மீண்டும் கேட்டது. இருளில் இருந்து மெல்ல உருவம் வெளிப்பட, அங்கே வந்து நின்றது மதுமிதாவின் மாமியார் - அதாவது முத்துப்பாண்டியின் சொந்த அக்கா செல்வி! தொடரும் ...!! பகுதி 17 (Free Version): 26/04/2026 அன்று வெளியாகும் ----------------------------------------------------------- இந்தக் கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களைப் படிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறீர்களா? இந்தக் கதையின் அத்தியாயம் 33 வரையிலான அனைத்துப் பகுதிகளும் தற்போது Paid Version-இல் கிடைக்கிறது. விறுவிறுப்பான திருப்பங்கள் மற்றும் கூடுதல் காட்சிகளுடன் படிக்க விரும்புபவர்கள், எனது டெலிகிராம் என்னைத் தொடர்பு கொள்ளலாம். தொடர்பு கொள்ள: Telegr@m-- @Dheena_Writer or mail me [email protected] உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி!" The complete story up to Part 33 is now available in the Paid Version! If you want to read ahead and experience the full intensity of the narrative, reach out to me directly on Telegr@m. Message me here: Telegr@m - @Dheena_Writer or mail me [email protected] Thank you for supporting my work! -------------------------------------------- எனது கதைகளைத் தொடர்ந்து பின்பற்றி வரும் டெலிகிராம் நண்பர்களுக்கு ஒரு முக்கிய அறிவிப்பு. எனது புதிய Telegr@m ID குறித்த விவரத்தை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இனி கதைகள் சம்பந்தமான சந்தேகங்கள், கருத்துக்கள் அல்லது என்னைத் தொடர்பு கொள்ள விரும்புபவர்கள் இந்த புதிய ஐடி மூலம் என்னை அணுகலாம்: ✈️ Telegr@m ID: @Dheena_Writer தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவை எதிர்பார்க்கிறேன். நன்றி!
24-04-2026, 03:57 PM
Good update bro
Keep rocking Continue your own way
25-04-2026, 07:33 AM
Bro sema update twist mela twist ah Iruku apdiye konduponga super continue
Love heart broken ?
25-04-2026, 12:48 PM
நண்பா,
இப்பதான் 29-லிருந்து 33 பாகம் வரைக்கும் முழுசா படிச்சு முடிச்சேன். நிஜமா சொல்றேன் நண்பா... செம! ஒவ்வொரு சீனையும் சும்மா தெறிக்க விட்டுட்டீங்க. முக்கியமா அந்த ராசுக்குட்டி - மதுமிதா சீன் இருக்கே... சான்ஸே இல்லை, செம அனல்! அதுவும் போதாதுன்னு கடைசியில மாமியார் செல்வியும் வந்து அந்த கிஸ் குடுத்த சீன்லாம் சும்மா அள்ளுது. அம்மா கூட நடக்குற அந்த ரொமான்ஸை ஒவ்வொரு பாகத்திலயும் அவ்வளவு ரசிச்சுப் படிச்சேன். உங்க வர்ணனைக்கும், அந்த மேக்கிங்கிற்கும் ஒரு பெரிய சல்யூட். ரொம்ப ஆவலா பாகம் 34-க்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கேன் நண்பா. சீக்கிரம் அடுத்த பாகத்தோட வாங்க!
26-04-2026, 09:26 AM
அத்தியாயம் 17
தொட்டிக்குள் இருந்த மதுமிதாவுக்குத் தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. ஒரு பக்கம் ஆச்சரியம், இன்னொரு பக்கம் பயம். "அத்தை எதுக்கு இங்க வர்றாங்க?" என்று மதுமிதா ராசுவின் காதருகே மெல்லியக் காற்றாகக் கேட்டாள். செல்வி மெல்ல நடந்து வந்து முத்துப்பாண்டிக்கு அருகில் நின்றாள். "என்ன பாண்டி... யாராவது பார்த்தாங்களா? " என்று அவள் கேட்ட குரலில் ஒருவிதமான ஏக்கம் தெரிந்தது. முத்துப்பாண்டி அவளது கையைப் பற்றித் தன் அருகில் இழுத்து அமர வைத்தார். "யாரும் பார்க்கலைக்கா. அந்தப் புள்ளை மதுமிதா தூங்கிடுச்சுன்னு நினைக்கிறேன். மருமகனும் அவனோட ரூமுக்குப் போயிட்டா . அதான் உன்னை வரச் சொன்னேன்," என்றார் முத்துப்பாண்டி. தண்ணீருக்குள் இருந்த ராசுக்குட்டிக்கும் மதுமிதாவுக்கும் இப்போதுதான் விஷயம் மெல்லப் புரியத் தொடங்கியது. விடிய விடியத் தர்மம் பேசும் பெரியவர்கள், இந்த நள்ளிரவில் மொட்டை மாடியில் எதற்காக இப்படித் திருட்டுத்தனமாகச் சந்திக்கிறார்கள்? மதுமிதாவுக்குத் தன் மீதிருந்த குற்ற உணர்வு மெல்லக் குறைந்து, தன் மாமியார் மற்றும் தந்தை மீதான கோபம் தலைக்கேறியது. அவள் தன் தம்பியின் கையைத் தண்ணீருக்குள் பலமாக அழுத்தினாள். ராசுக்குட்டியும் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயிருந்தான். ஊருக்கே ஒழுக்கம் சொல்லிக் கொடுக்கும் பெரியப்பா, தன் சொந்த அக்காவிடமே இப்படி ஒரு உறவில் இருப்பார் என்று அவன் கனவிலும் நினைக்கவில்லை. வெளியே குளிர்காற்று வீச, உள்ளே இடுப்பு வரை தண்ணீரில் நனைந்து, மேலாடை எதுவுமின்றி இருந்த மதுமிதா, தன் மாமியாரும் தந்தையும் பேசிக்கொள்வதை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். முத்துப்பாண்டி தன் அக்கா செல்வியை இழுத்துத் தன் மடியில் உட்கார வைக்க, அவளும் ஒரு பதின்வயதுக் காதலியைப் போல நாணத்துடன் அவர் மடியில் அமர்ந்து கொண்டாள். தன் கைகளை அவர் கழுத்தைச் சுற்றிப் போட்டுக்கொண்டு, அவர் கண்களையே உற்றுப் பார்த்தாள். அவர்கள் என்ன பேசிக்கொள்கிறார்கள் என்பது தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இருந்த இவர்களுக்குத் தெளிவாகக் கேட்கவில்லை என்றாலும், அங்கே அரங்கேறிய சேட்டைகள் எதையும் இவர்கள் பார்க்கத் தவறவில்லை. ![]() முத்துப்பாண்டி பேசிக்கொண்டே தன் அக்கா செல்வியின் கன்னத்தில் மென்மையாக முத்தமிட்டது, நவீன காலக் காதலர்களை மிஞ்சும் வகையில் இருந்தது. அதற்குப் பதிலுக்குச் செல்வியும் தன் தம்பியான முத்துப்பாண்டியின் தலையைக் கோதிவிட்டு, செல்லமாக அவர் மூக்கைப் பிடித்துத் திருகினாள். அவரது உதடுகளைக் கிள்ளி அவள் செய்த குறும்புகள், அங்கிருந்த மல்லிகைப் பூக்களின் வாசனையை விடத் தீவிரமாக இருந்தன. தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இடுப்பு வரை தண்ணீரில் நனைந்து, மேலாடை எதுவுமின்றி ஒடுங்கிக் கிடந்த மதுமிதாவும் ராசுக்குட்டியும் இந்தத் தர்மசங்கடமான காட்சியை வாய்பிளந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். மதுமிதாவுக்குத் தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. 'தன் தந்தை இவ்வளவு பெரியக் காமக் கோட்டையையா தன் மாமியாரிடம் கட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்?' என்று அவள் திகைத்துப் போனாள். ராசுக்குட்டிக்கோ, ஊருக்கே ஒழுக்கம் பேசும் பெரியப்பா, தன் சொந்த அக்காவிடமே ஒரு மொட்டை மாடி ரொமான்ஸ் டிராக்கை ஓட்டிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்துத் தலை சுற்றியது. பெரியப்பா செல்வியின் இடையைச் சுற்றித் தன் கைகளைப் போட்டு இழுத்து அணைக்க, செல்வி அவரது தோளில் சாய்ந்து கொண்டு நிலவைப் பார்த்தபடி ஏதோ சொன்னாள். இருவருக்குள்ளும் இருந்த அந்த அன்னியோன்னியம், அவர்கள் பல வருடங்களாக இந்தத் திருட்டுத் தொடர்பில் இருப்பதை அப்பட்டமாகத் தோலுரித்துக் காட்டியது. மதுமிதா தன் தம்பியின் கையைத் தண்ணீருக்குள் பலமாக அழுத்திக் கிள்ளினாள். அவளது கண்கள் கோபத்திலும் ஆச்சரியத்திலும் விரிந்திருந்தன. 'இவர்கள் பேசுவதை விட இவர்கள் செய்யும் இந்தச் சின்னச் சின்னச் சேட்டைகள்தான் ராசுவுக்கும் மதுவுக்கும் பெரிய அதிர்ச்சியைத் தந்தன.' தண்ணீரின் ஜில்லிப்பை விட, வெளியே நடக்கும் இந்த 'அசிங்கமான' ஆட்டம் மதுமிதாவின் ரத்தத்தை அதிகமாகச் சூடாக்கியது. தன் தம்பியின் மார்பில் சாய்ந்தபடி, தன் தந்தையின் இன்னொரு முகத்தைத் திரையில் பார்ப்பது போல வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். மதுமிதா தன் தம்பியின் காதருகே முகம் கொண்டு வந்து, "என்னடா... ரெண்டு பெருசுகளும் பிட்டுப் படத்துல பார்க்குற மாதிரி நமக்கு ஷோ காட்டுறாங்க?" என்று கோபம் கலந்த ஏக்கத்துடன் கேட்டாள். அவள் குரலில் அதிர்ச்சியும், தன் தந்தை இப்படி நடந்து கொள்கிறாரே என்கிற ஆத்திரமும் ஒருசேரத் தெரிந்தன. குளிரில் நனைந்த அவள் மேனி தம்பியின் மார்பில் உரசிக்கொண்டிருக்க, அவளது கண்கள் அந்த ஜோடியையே வெறித்தன. ராசுக்குட்டிக்கு அங்கே நடப்பது என்ன என்று நன்றாகவே தெரிந்தது. பெரியப்பா தன் அக்காவின் சேலைத் தலைப்பைச் சரி செய்வது போலக் கைகளை அலைபாய விடுவதும், செல்வி அத்தை அவரது மார்பில் சாய்ந்து குழைவதும் சாதாரணப் பேச்சு கிடையாது என்பதை அவன் உணர்ந்தான். ஆனால், தன் அக்கா மதுமிதாவிடம் இப்போதைக்கு இதை உறுதிப்படுத்த அவன் விரும்பவில்லை. "இல்லக்கா... எனக்கு இன்னும் அவங்க தப்பா நடந்துக்கிற மாதிரி தெரியல. சும்மா ஏதோ குடும்பக் கதையைப் பேசிட்டு இருக்காங்க போல," என்று உண்மையைத் தெரிந்தே மறைத்தான் ராசுக்குட்டி. "சும்மாப் பேசிட்டா இருக்காங்க? மடியில உட்கார வச்சுட்டு கொஞ்சுறதுதான் சும்மாப் பேசுறதா?" என்று மதுமிதா பல்லைக் கடித்தாள். அப்போது வெளியே, முத்துப்பாண்டி செல்வியின் காதோரம் ஏதோ ரகசியமாகச் சொல்லிச் சிரிக்க, செல்வி வெட்கப்பட்டு அவர் மார்பில் ஒரு செல்லக் குத்து விட்டாள் "ஆமாக்கா பார்த்தியா... அவங்க ஏதோ ஜாலியாப் பேசிக்கிறாங்க. எனக்கு இதுல ஒன்னும் பெருசாத் தப்பாத் தெரியல," என்று ராசுக்குட்டி தன் அக்காவைச் சமாதானப்படுத்த முயன்றான். ஆனால், அடுத்த நொடி அங்கே அரங்கேறிய காட்சி, அவன் சொன்ன சமாதானங்கள் அனைத்தையும் சுக்குநூறாக உடைத்து எறிந்தது. முத்துப்பாண்டி, தன் அக்கா செல்வியின் தாடையை மெல்ல உயர்த்திப் பிடித்தார். நிலவொளியில் அவள் முகம் சிவந்து காணப்பட, எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி அவள் உதட்டில் தன் இதழ்களைப் பதித்து ஓர் ஆழமான, இறுக்கமான முத்தத்தைக் கொடுத்தார். முதலில் சற்றே அதிர்ந்து 'ஜெர்க்'கான செல்வி, அடுத்த விநாடியே அந்த முத்தத்திற்கு முழுமையாகத் தன்னை ஒப்புக்கொடுத்தாள். தம்பியின் முத்தம் தன்னைத் துளைப்பது போன்ற உணர்வில், அவர் சட்டைக் காலரை இரு கைகளாலும் பற்றித் தன்னோடு இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டாள். தன் இதழ்களை மெல்லப் பிளந்து, தம்பியின் நாவிற்கு வழிவிட்டவள், கண்களை மூடி அந்த இன்பத்தில் திளைத்தாள். தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மதுமிதாவுக்கும் ராசுக்குட்டிக்கும் ரத்தம் உறைந்து போனது. 'தம்பி... அக்கா... என்ன உறவு இது?' என்று ராசுக்குட்டி திகைத்து நிற்க, மதுமிதா கோபத்தில் மூச்சிரைத்தாள். "இப்பவும் இது சாதாரணப் பேச்சுன்னு சொல்லுடா ராசு!" என்று மதுமிதா அவன் காதருகே சீறினாள். அவளது கண்கள் அந்த ஜோடியின் அசிங்கமான நெருக்கத்தை வெறித்தன. வெளியே, அந்த முத்தம் நீண்ட நேரமாகத் தொடர்ந்தது. ஒரு காலத்தில் இவர்களுக்கு ஒழுக்கம் சொல்லிக் கொடுத்த அதே மனிதர், இன்று ஒரு பெண்ணின் மோகத்தில் தன் உறவு முறையையே மறந்து நின்றார். செல்வியோ, தன் தம்பியின் அணைப்பில் ஒரு பதின்வயதுப் பெண்ணைப் போலக் கரைந்து போயிருந்தாள். அந்தத் தண்ணீர் தொட்டிக்குள், மேலாடை இல்லாமல் தன் தம்பியின் மார்போடு ஒட்டி நின்றிருந்த மதுமிதாவுக்கு, வெளியே நடக்கும் இந்தக் காட்சி ஒரு விசித்திரமான கிளர்ச்சியையும், அதே சமயம் பெரும் ஆத்திரத்தையும் கொடுத்தது. "பெரிய மனுஷங்க பண்ற காரியத்தைப் பாரு..." என்று அவள் முணுமுணுத்தபோது, அவளது இதயம் வேகமாகக் துடித்தது இதை நேரில் பார்த்த ராசுக்குட்டி முற்றிலும் மிரண்டுதான் போனான். ஆங்கிலப் படங்களில் வரும் அந்தத் தீவிரமான முத்தக் காட்சியை, தன் கண்முன்னே 'லைவ்' ஆகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அங்கே அவர்கள் பரிமாறிக்கொண்ட அந்த ஆக்ரோஷமான முத்தம், இங்கே தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இருந்த மதுமிதாவை வியர்க்க வைத்தது. முதலில் கோபப்பட்டவள், இப்போது இமைக்காமல் அந்த நெருக்கத்தைப் பார்க்கத் தொடங்கினாள். 'இந்த வயதிலும் தன் அப்பா இவ்வளவு அழகாகவும், ஆழமாகவும் முத்தமிடுகிறாரே!' என்று அவளது கோபம் தணிந்து ஒருவித ரசிப்புத்தன்மை அவளுள் ஏற்பட்டது. செல்வி தன் தம்பியின் இதழ்களைத் தன் இதழ்களால் கவ்வி இழுத்தாள். முத்துப்பாண்டி அவளது கீழ் இதழைத் தன் பற்களால் மெல்லக் கடித்து இழுக்க, செல்வி வலியும் இன்பமும் கலந்த ஒரு முனகலோடு தன் வாயை இன்னும் நன்றாகத் திறந்தாள். இருவரின் நாவுகளும் ஒன்றோடொன்று போரிடுவது போலச் சுழன்றன. ![]() செல்வி தன் நாக்கை முத்துப்பாண்டியின் வாய்க்குள் ஆழமாக நுழைத்து, அவரது நாவோடு பின்னிப் பிணைந்து துழாவினாள். இருவரது நாவுகளும் ஒருவரை ஒருவர் சுவைப்பதும், நக்குவதும் அந்த நிசப்தமான இரவில் ஒரு மெல்லிய ஈரப்பதமான சத்தத்தை உண்டாக்கியது. எச்சில் வழிய வழிந்து, ஒருவரின் மூச்சுக் காற்று இன்னொருவரின் முகத்தில் பட, அவர்கள் உலகத்தையே மறந்து அந்த ஈரமான போரில் மூழ்கிப் போயிருந்தனர். தண்ணீர் தொட்டிக்குள், இதைப் பார்த்த மதுமிதாவுக்குத் தாகம் எடுத்தது. தன் தந்தை இவ்வளவு முரட்டுத்தனமாகக் காதல் செய்வார் என்று அவள் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவள் அறியாமலேயே தன் அருகில் இருந்த ராசுக்குட்டியின் தோளைத் தன் நகங்களால் அழுத்தினாள். ராசுக்குட்டியோ, "இது என்னடா கூத்து!" என்பது போலப் பேச்சற்று நின்றான். வெளியே அந்த முத்தப் போர் நீண்ட நேரம் தொடர்ந்தது. ஒரு கட்டத்தில் செல்வி மூச்சு வாங்கத் தள்ளி வந்து, முத்துப்பாண்டியின் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள். அவளது முகம் சிவந்து போய், கண்கள் காமக் கிறக்கத்தில் சொருகிக் கிடந்தன இத்தோடு நிறுத்திவிடுவார்களா அல்லது இன்னும் அத்துமீறுவார்களா என்கிற எதிர்பார்ப்போடு மதுமிதாவும் ராசுக்குட்டியும் இமைக்காமல் அவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். தாகம் கொண்ட இரு வேங்கைகளைப் போல அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சுவைத்த விதம், தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இருந்த இருவரின் ரத்த ஓட்டத்தையும் எகிற வைத்திருந்தது. அங்கே முத்துப்பாண்டி தன் அக்கா செல்வியிடம் காதருகே ஏதோ ரகசியமாகச் சொல்ல, அதைச் கேட்டதும் செல்வி கலகலவெனச் சிரித்தாள். "போடா ஆசைப்பிடிச்சவனே!" என்பது போல அவனது தொப்பை வயிற்றில் செல்லமாக ஒரு குத்து விட்டுவிட்டு, அவரது மடியில் இருந்து மெல்ல எழுந்தாள் தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இருந்த இருவருக்கும், 'அப்பாடா, இதோடு கிளம்பிவிடுவார்கள்' என்கிற நிம்மதி ஒருபுறம் இருந்தாலும், அடுத்த என்ன நடக்கும் என்கிற ஆர்வம் மறுபுறம் துடித்தது. அப்பாடா... ஒருவழியா கிளம்பிப் போறாங்க!" என்று தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இருந்த மதுமிதாவும் ராசுக்குட்டியும் ஒரு நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்டனர். குளிரிலும் நடுக்கத்திலும் விறைத்துப் போய் நின்ற அவர்களுக்கு, இப்போது அங்கிருந்து தப்பித்துத் தன் அறைக்குச் சென்றால் போதும் என்று இருந்தது. ஆனால், வெளியே இருந்தவர்களின் ஆட்டம் இனிமேல்தான் ஆரம்பமாகப் போகிறது என்பது போல அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். திடீரென்று முத்துப்பாண்டி தன் அக்கா செல்வியிடம் ஏதோ ஒரு ரகசியத்தைக் கோரிக்கையாகச் சொல்ல, அதைத் தமாஷாகக் கேட்ட செல்வி, "ஆஹா... அதெல்லாம் இப்போ முடியாது போடா!" என்று தலையை அசைத்துச் சிரித்தபடி ஓடினாள். அவள் ஓட, பின்னாடியே முத்துப்பாண்டியும் அவளைப் பிடிக்க ஓடினார். அந்த நள்ளிரவில், மொட்டை மாடியில் இரண்டு வயதானவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் துரத்திக் கொண்டு விளையாடுவது விசித்திரமாகவும், அதே சமயம் அதிர்ச்சியாகவும் இருந்தது. மதுமிதா தன் தம்பியின் தோளைத் தொட்டு, "டேய் ராசு... இங்க என்னடா நடக்குது? ரெண்டு பேரும் சின்னப் பிள்ளைங்க மாதிரி ஓடிப் பிடிச்சு விளையாடிட்டு இருக்காங்க!" என்று வியப்புடனும் கோபம் கலந்த ஏக்கத்துடனும் கேட்டாள். செல்வி அந்த மொட்டை மாடியின் தூணுக்குப் பின்னால் ஒளிந்து கொள்ள, முத்துப்பாண்டி அவளைச் சுத்தி வந்து மடக்க முயன்றார். "பாண்டி... வேணாம்... விட்ரு!" என்று செல்வி மெல்லிய குரலில் செல்லமாகக் கத்தினாள். ராசுக்குட்டி -- "ஆமாக்கா... ரெண்டு பேரும் ஜாலியா இருக்காங்க. இதெல்லாம் தப்பு இல்லக்கா..." என்று ராசுக்குட்டி தன் வாயைச் சொல்லி முடிப்பதற்குள், வெளியே ஒரு அதிரடியான மாற்றம் நிகழ்ந்தது. முத்துப்பாண்டி எட்டிச் செல்வியைப் பிடிக்கப் பாய, அவள் துள்ளி ஓடித் தப்பிக்க முயன்றாள். ஆனால், அந்த வேகத்தில் அவளது சேலை முந்தானை மட்டும் முத்துப்பாண்டியின் கையில் வசமாகச் சிக்கிக்கொண்டது. ![]() அவர் விடாமல் அந்தப் பட்டுச் சேலையைச் 'சர்ரென' இழுக்க, ஒரு கணம் நிலைதடுமாறிய செல்வி பம்பரம் போலச் சுழன்றாள். அடுத்த நொடி, அவள் மேனியிலிருந்து சேலை முழுவதுமாக விலகி முத்துப்பாண்டியின் கையில் வந்து விழுந்தது. இப்போது செல்வி, நிலா வெளிச்சத்தில் வெறும் ரவிக்கையுடனும் பாவாடையுடனும் அவர் முன் நின்றாள். முத்துப்பாண்டி அந்தச் சேலையை ஓரமாக வீசி எறிந்துவிட்டு, மீண்டும் அவளைப் பிடிக்கத் துரத்தினார். அந்த வெட்டவெளி மொட்டை மாடியில், செல்வி தன் மேனி அழகைச் சுமந்து கொண்டு சிரித்துக்கொண்டே ஓடினாள். அவள் ஓடும் வேகத்தில், அந்த இறுக்கமான ரவிக்கைக்கும் மேலாக அவளது கனமான மார்பகங்கள் 'குலுங்க குலுங்க'த் துள்ளின. அவள் மூச்சிரைக்க ஓடும்போது, ரவிக்கையின் கழுத்துப்பகுதி வழியே அவளது ஆழமான மார்புப் பிளவு நிலவொளியில் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. ரவிக்கையின் மேல்புறம் விம்மித் தணிந்த அவளது மார்பின் மேல்பகுதிகள் , அவள் ஒவ்வொரு முறை துள்ளி ஓடும்போதும் வெளியே குதித்துவிடுவது போல அசைந்தாடின. ஒரு நடுத்தர வயதுப் பெண்ணின் முதிர்ந்த அழகு, அந்த நள்ளிரவு நிலவில் ரவிக்கைக்குள் அடங்க மறுத்து அலைபாய்ந்தது. தண்ணீர் தொட்டிக்குள் இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த மதுமிதாவுக்கும் ராசுக்குட்டிக்கும் பேச்சே வரவில்லை. மதுமிதாவுக்குத் தன் மாமியாரின் அந்த மேனி அழகைப் பார்த்து ஒரு நிமிடம் பிரமிப்பாக இருந்தது. ராசுக்குட்டியோ, தன் பெரியப்பா ஒரு இளவட்டத்தைப் போலத் தன் அக்காவைத் துரத்திப் பிடிப்பதைப் பார்த்துத் திகைத்து நின்றான். "பாண்டி... வேணாம்டா... விட்ரு... யாராவது பாத்துடப் போறாங்க!" என்று செல்வி சிரித்துக் கொண்டே ஓடினாலும், அவளது கண்கள் தன் தம்பியின் பிடியில் சிக்கவே ஏங்கின. மதுமிதாவால் தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. வீட்டில் இருக்கும்போது யாராவது வெளியாட்கள் வந்தாலோ, அல்லது ஒரு ஆண்மகன் எதிரே வந்தாலோ, தன் இடுப்பு மடிப்பு கூடத் தெரியாத அளவிற்குச் சேலையை இழுத்துப் போர்த்தி, மகா பத்தினி போலத் திரியும் அந்தச் செல்வி அத்தையா இது? இவ்வளவு பெரியக் குடும்பத்தின் கௌரவத்தைச் சுமக்கும் மாமியார், இன்று இப்படி ஒரு பதின்வயதுப் பெண்ணைப் போலப் பாதி உடலோடு ஓடுவதைப் பார்த்து அவள் திகைத்துப் போனாள். மறுபுறம் ராசுக்குட்டியின் நிலைமையோ வேறு. எதிரில் ஓடி ஆடித் திரும்புபவர் தன் அக்காவின் மாமியார் என்பதையே அவன் அந்த நொடி மறந்து போனான். செல்வி அத்தை ஓடும்போது, அவளது அந்தப் பெரிய மார்பகங்கள் ரவிக்கைக்குள் அடங்காமல் மேலேயும் கீழேயும் துள்ளி விளையாடுவதைக் கண்டு அவன் இமைக்காமல் ரசித்தான். செல்வி ஒவ்வொரு முறை குனியும்போதும், நிமிரும்போதும் அந்தப் பால் குடங்கள் ஊஞ்சல் ஆடுவது போலப் பக்கவாட்டில் அலைபாய்ந்தன. செல்வி அத்தை மாநிறத்திற்கும் சற்றே கூடுதல் கருப்பாக இருந்தாலும், அவளது உடல்வாகு செதுக்கி வைத்த சிலையைப் போல அவ்வளவு அருமையாக இருந்தது. அந்த நள்ளிரவு நிலவொளியில், அவளது கருமை நிற மேனி ஒருவித மினுமினுப்போடு காட்சியளித்தது. ![]() "என்னடா அப்படிப் பார்க்குற?" என்று மதுமிதா மெல்ல அவன் தோளைத் தட்டினாள். "இல்லக்கா... அத்தைக்கு இவ்வளவு பெரிய... அதாவது, இவ்வளவு அழகா இருப்பாங்கன்னு நான் நினைச்சுக்கூடப் பார்க்கலை," என்று உளறிக் கொட்டினான் ராசுக்குட்டி. வெளியே ஆட்டம் இன்னும் சூடுபிடித்தது. முத்துப்பாண்டி ஒரு வழியாக ஓடிச் சென்று செல்வியைப் பின்னாலிருந்து கட்டிப் பிடித்தார். அவர் கைகள் அவளது வயிற்றைச் சுற்றி வளைக்க, செல்வி அவரது பிடியில் சிக்குண்டாள். மூச்சிரைக்க நின்ற அவளது அந்த விம்மல்கள், அவள் மார்பகங்களை இன்னும் வேகமாகத் துள்ளச் செய்தன. முத்துப்பாண்டி தன் அக்காவை பின்னாலிருந்து அணைத்தபடி, தன் கைகளை முன்னால் கொண்டு வந்தார். செல்வியின் மூச்சுக் காற்று வேகமாக வெளிவர, அவர் அவளது ரவிக்கையின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாகக் கழற்றத் தொடங்கினார். செல்வி மேலோட்டமாகத் தடுப்பது போல நடித்தாலும், உள்ளுக்குள் தன் தம்பியின் தீண்டலுக்காக ஏங்கினாள். அவர் கழற்றுவதற்கு வசதியாகத் தன் மார்பை நன்றாக எக்கி கொடுத்து, எந்தச் சிரமமுமின்றி ஒத்துழைத்தாள். 'பட்... பட்...' என ஒவ்வொரு கொக்கியும் விடுபட, அந்த இறுக்கமான ரவிக்கைக்கும் உள்ளே விம்மித் தணிந்த அவளது மார்பகங்கள் வெளியே துள்ளி வரத் தயாராக இருந்தன. கடைசி கொக்கியும் கழன்ற அந்த விநாடி, சிறைப்பட்டிருந்த இரு மாம்பழங்களும் விடுபட்டுத் துள்ளிக் கொண்டு வெளியே வந்தன. நிலவொளியில் செல்வி அத்தையின் அந்த முதிர்ந்த மேனி அழகு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. ![]() இதைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியடைந்த மதுமிதா, சட்டெனத் தன் கைகளால் ராசுக்குட்டியின் கண்களைப் பொத்தினாள். "டேய்... பார்க்காதடா!" என்று பதறினாள். கண்களைப் பொத்தியதால் எரிச்சலான ராசுக்குட்டி, "அக்கா... என்னக்கா பண்ணுற? கையை எடு... விடு!" என்று அவள் கைகளை அகற்ற முயன்றான். வெளியே நடக்கும் அந்த உச்சகட்டக் காட்சியைப் பார்க்க விடாமல் தடுப்பது அவனுக்குப் பெரும் ஆத்திரத்தைத் தந்தது. "டேய்! அது நம்ம அத்தைடா... அவங்களை இப்படிப் பார்க்காத. இது பாவம்டா," என்று மதுமிதா மிரட்டலும் கெஞ்சலும் கலந்த குரலில் சொன்னாள். ஆனால் அவளே ஒரு பக்கம் கண்கொட்டாமல் தன் தந்தையின் லீலைகளைப் பார்த்துக் கொண்டுதான் இருந்தாள். "ஏன் அக்கா... அவங்க பண்றது மட்டும் சரியா? நான் பார்த்தா தப்பா? கையை எடு..." என்று ராசுக்குட்டி முணுமுணுத்தான் வெளியே, முத்துப்பாண்டி தன் கைகளால் செல்வியின் அந்த மேனி அழகை ஆசை தீர வருடிக்கொண்டிருந்தார். செல்வி நிலவைப் பார்த்தபடி, தன் தம்பியின் அணைப்பில் அப்படியே உருகிப் போனாள். தண்ணீர் தொட்டிக்குள், மேலாடை இல்லாமல் தன் தம்பியின் மார்போடு ஒட்டி நின்றிருந்த மதுமிதாவுக்கும், கண்களைப் பொத்தித் தவிக்கும் தம்பிக்கும் இடையில் ஒரு போராட்டமே நடந்தது. ராசுக்குட்டி ஆக்ரோஷத்தோடு தன் அக்காவின் கையைத் தட்டிவிட்டான். "அக்கா! என்ன சின்னப் புள்ளத் தனமா பண்ணிட்டு இருக்க? விடு!" என்று எரிச்சலோடு அவள் பக்கம் திரும்பியவன், அடுத்த நொடி அப்படியே வாயடைத்துப் போனான். காரணம், அதுவரை தன் தம்பி தன் நிர்வாண மார்புகளைப் பார்த்துவிடக் கூடாது என்று தண்ணீருக்குள் மார்பு வரை பதுங்கியிருந்த மதுமிதா, வெளியே தன் தந்தைக்கும் அத்தைக்கும் இடையில் நடந்த அந்த உச்சகட்டக் காட்சியைக் கண்ட அதிர்ச்சியிலும் ரசிப்பிலும், தன்னையும் அறியாமல் தண்ணீருக்குள் எழுந்து நின்றுவிட்டாள். அவள் சட்டென எழுந்த வேகத்தில், தண்ணீர்ப் படலம் விலக, அவளது கோதுமை நிற மேனி நிலவொளியில் ஜொலித்தது. ராசுக்குட்டியின் கண்களுக்கு நேரே, மிக அருகில் அவளது இரு மார்பகங்களும் அழகிய ஓவியம் போலக் காட்சியளித்தன. அத்தையின் மார்பகங்கள் கருமை நிறத்தில் இருந்தன என்றால், மதுமிதாவின் மார்பகங்கள் பளபளக்கும் கோதுமை நிறத்தில், பசும்பால் போன்ற நளினத்தோடு மின்னின. அந்த ஜிலுஜிலுக்கும் தண்ணீரின் குளிர்ச்சியால், அவளது மார்புக் காம்புகள் அடர் பழுப்பு நிறத்தில் விறைத்துக் கொண்டு கூர்மையாக நின்றன. கோதுமை நிற மார்பகங்களுக்கு நடுவே, அவளது மஞ்சள் கயிறு தாலி , அந்த ஆழமான மார்புப் பள்ளத்தில் ஊஞ்சலாடுவது போலத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. அந்த மஞ்சள் கயிறு, அவளது மாநிற மேனிக்கும், விறைத்த காம்புகளுக்கும் இடையில் ஒரு விசித்திரமான புனிதத்தையும் காமத்தையும் கலந்தே காட்டியது. ராசுக்குட்டி அப்படியே உறைந்து போனான். தன் அக்காவின் இந்த முழுமையான மேனி அழகை, இவ்வளவு அருகில், அதுவும் நிலவொளியில் பார்ப்பான் என்று அவன் கனவிலும் நினைக்கவில்லை. அவளது மார்பகங்களின் மென்மையும், அந்த விறைத்த காம்புகளும் அவனது இள ரத்தத்தைச் சூடாக்கின. மதுமிதா சட்டெனத் தன் தம்பியின் பார்வையை உணர்ந்தாள். அவளது கண்கள் விரிந்தன. "ராசு..." என்று தழுதழுத்த குரலில் கூப்பிட்டபடி, மீண்டும் தண்ணீருக்குள் பதுங்க முயன்றாள். ஆனால், அந்த ஒரு நொடிப் பார்வை, இருவருக்குள்ளும் இருந்த உறவின் எல்லையை அசைத்துப் பார்த்திருந்தது ஐயோ! அத்தை மானத்தைக் காப்பாத்தப் போய், என் மானத்தை இப்படி கப்பல் ஏத்திட்டேனே!" என்று மதுமிதா மனதிற்குள் கதறினாள். தம்பியின் கண்களில் தெரிந்த அந்தப் புதியப் பார்வை அவளை நிலைகுலையச் செய்தது. பதற்றத்தில் மீண்டும் தண்ணீருக்குள் பதுங்கியவள், தன் கைகளை மார்புக்குக் குறுக்காகக் கட்டிக்கொண்டு குறுகிப் போனாள். சங்கடத்திலும் வெட்கத்திலும் அவளது உடல் தண்ணீருக்குள் நெளிந்தது. அந்த நடுக்கத்தில், இடுப்பு வரை நனைந்திருந்த பாவாடை அவளது கால்களைச் சுற்றிப் பின்னி அவளைத் தடுமாறச் செய்தது. ராசுக்குட்டி இன்னும் அந்தப் பிரமிப்பிலிருந்து மீளவில்லை. அவன் கண்கள் மதுமிதாவின் முகம் பார்த்தாலும், மனக்கண்ணில் அந்தச் சில நொடித் தரிசனம் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்டது. கோதுமை நிறத்தில் மின்னிய அந்த மார்பகங்களும், அதற்கு நடுவே ஊஞ்சலாடிய அந்தத் தாலியும் அவனது எண்ணங்களைச் சிதறடித்தன. "அக்கா... அது... நான் வேணும்னே பார்க்கலக்கா," என்று ராசுக்குட்டி தழுதழுத்தான். அவன் குரலில் இருந்த நடுக்கம், அவனும் அந்தப் பாதிப்பில் இருப்பதை மதுமிதாவுக்கு உறுதிப்படுத்தியது. "விடுடா... இதுவும் ஒரு நேரம்னு நமக்கு இப்படி அமையுது," என்று தலையைக் குனிந்தபடி சொன்ன மதுமிதா, மெல்ல வெளியே எட்டிப் பார்த்தாள். வெளியே இன்னும் 'பெரியவர்களின்' ஆட்டம் ஓயவில்லை. முத்துப்பாண்டி செல்வியின் மேனியில் தன் கரங்களால் கவிதை எழுதிக்கொண்டிருக்க, செல்வி இன்பச் சுகத்தில் கண்ணயர்ந்து கிடந்தாள். ஒருபுறம் தந்தையின் லீலைகள், மறுபுறம் தம்பியின் முன்னால் தான் நின்ற கோலம்—இந்த இரட்டைச் சிக்கலில் மதுமிதா தவித்துப் போனாள். தண்ணீரின் ஜில்லிப்பு இப்போது அவளுக்குத் தெரியவில்லை; மாறாக, ராசுக்குட்டியின் அருகாமையும், அவன் கண்ட காட்சியும் அவளது மேனியைச் சூடாக்கிக் கொண்டிருந்தது. இருட்டுக்குள்ளும் அவளது முகம் சிவந்து போயிருப்பதை ராசுக்குட்டி கவனித்தான். டேய்... என்னடா இன்னும் அங்கயே பார்த்துட்டு இருக்க? திரும்புடா!" என்று மதுமிதா மெல்லிய குரலில் உறுமினாள். தன் மேனி அவனது கண்களில் பட்ட சங்கடம் அவளை வாட்டியது. "அக்கா... நீதானே சொன்ன அத்தையை அப்படிப் பார்க்கக்கூடாதுன்னு? அதான் உன் பக்கம் திரும்பி நிக்கிறேன்," என்று ராசுக்குட்டி ஒருவிதமான கள்ளச்சிரிப்புடன் சொன்னான். மதுமிதாவுக்கு இப்போது கோபப்படுவதா அல்லது சிரிப்பதா என்றே தெரியவில்லை. தன் தந்தையும் மாமியாரும் செய்யும் லீலைகளைப் பார்க்கும்போது, தனக்கும் தன் தம்பிக்கும் இடையில் ஏற்பட்ட இந்தச் சிறிய 'தரிசனம்' அவ்வளவு பெரிய தவறாக அவளுக்குத் தோன்றவில்லை. "ஐயோ... சரி சரி, பரவாயில்லை... பார்த்துத் தொலை!" என்று அவளும் மெல்லச் சிரித்தபடி அனுமதி கொடுக்க, ராசுக்குட்டி மெல்லத் திரும்பினான். இப்போது இருவரும் மீண்டும் தொட்டியின் விளிம்பில் தலையை வைத்து வெளியே வேடிக்கை பார்த்தனர். அங்கே முத்துப்பாண்டி பெரியப்பா ஒரு முழுநேரக் காதலனாகவே மாறியிருந்தார். செல்வியின் ஒரு மார்பகத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்திப் பலமாகப் பிசைந்தவர், அடுத்த நிமிடம் அப்படியே குனிந்து அதன் காம்பைத் தன் வாய்க்குள் திணித்து ஆழமாகச் சப்பத் தொடங்கினார். செல்விக்கு இன்பம் தாங்கவில்லை. தன் தம்பியின் தலைமுடியைச் செல்லமாகக் கோதிவிட்டபடி, அவர் இன்னும் ஆழமாகச் சுவைப்பதற்கு வசதியாகத் தன் மார்பை நன்றாக எக்கிக் கொடுத்தாள். "ம்ம்ம்... பாண்டி..." என்று அவளது வாய் முனக, அந்த நிசப்தமான இரவில் அவளது சிணுங்கல் சத்தம் தண்ணீர் தொட்டி வரை எதிரொலித்தது. செல்வியின் உடல் வளைந்து நெளிவதையும், முத்துப்பாண்டி ஒரு குழந்தையைப் போல அவளது மார்பில் பால் குடிப்பது போலச் சுவைப்பதையும் பார்த்த மதுமிதாவுக்குத் தாகம் எடுத்தது. "அப்பாவைப் பாருடா ராசு... ஒரு நிமிஷம் கூட விடாம எப்படி வேலை பாக்குறாரு!" என்று வியப்புடன் முணுமுணுத்தாள். ராசுக்குட்டியோ, வெளியே அத்தையின் மார்பில் பெரியப்பா செய்யும் வித்தைகளைப் பார்ப்பதா, அல்லது தன் பக்கத்திலேயே தண்ணீரில் நனைந்து, மேலாடை இல்லாமல் நிற்கும் அக்காவின் அழகை நினைத்துப் பார்ப்பதா என்று தெரியாமல் திணறினான். தொடரும் ...!! பகுதி 18 (Free Version): 29/04/2026 அன்று வெளியாகும் --------------------------------------------------------------------------------------------------- இந்தக் கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களைப் படிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறீர்களா? இந்தக் கதையின் அத்தியாயம் 33 வரையிலான அனைத்துப் பகுதிகளும் தற்போது Paid Version-இல் கிடைக்கிறது. விறுவிறுப்பான திருப்பங்கள் மற்றும் கூடுதல் காட்சிகளுடன் படிக்க விரும்புபவர்கள், எனது டெலிகிராம் என்னைத் தொடர்பு கொள்ளலாம். தொடர்பு கொள்ள: Telegr@m-- @Dheena_Writer or mail me [email protected] உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி!" The complete story up to Part 33 is now available in the Paid Version! If you want to read ahead and experience the full intensity of the narrative, reach out to me directly on Telegr@m. Message me here: Telegr@m - @Dheena_Writer or mail me [email protected] Thank you for supporting my work! -------------------------------------------- எனது கதைகளைத் தொடர்ந்து பின்பற்றி வரும் டெலிகிராம் நண்பர்களுக்கு ஒரு முக்கிய அறிவிப்பு. எனது புதிய Telegr@m ID குறித்த விவரத்தை இங்கே பகிர்ந்து கொள்கிறேன். இனி கதைகள் சம்பந்தமான சந்தேகங்கள், கருத்துக்கள் அல்லது என்னைத் தொடர்பு கொள்ள விரும்புபவர்கள் இந்த புதிய ஐடி மூலம் என்னை அணுகலாம்: ✈️ Telegr@m ID: @Dheena_Writer தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவை எதிர்பார்க்கிறேன். நன்றி!
26-04-2026, 10:37 AM
யப்பா சூப்பரான கதை நண்பா
26-04-2026, 11:18 AM
Good update bro
Keep rocking Continue your own way Keep it up Fantastic writing Suitable picture
26-04-2026, 02:52 PM
bro intha gif eppadi pannuninga , entha AI tool use pannuninga . please konjm soll mudyuma
26-04-2026, 03:11 PM
ஐயோ ராசு என்ன செய்ய போறானோ ??? தெரியவில்லையே....
26-04-2026, 04:04 PM
Sema story nanba
26-04-2026, 07:38 PM
Sema hot story nanba super
30-04-2026, 07:55 AM
30-04-2026, 08:02 AM
30-04-2026, 08:03 AM
30-04-2026, 08:05 AM
30-04-2026, 08:07 AM
|
|
« Next Oldest | Next Newest »
|