Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[ambulibaba123]

நண்பரே, இப்படி ஒரேடியாக எங்களை காய வைத்தால் நாங்கள் என்ன செய்வது? மிகவும் சூடான சமயத்தில் இடைவெளி விட்டு விட்டீர்கள். விரைவில் நேரம் கிடைக்கும் போது பதிவிடுங்கள்.
 நன்றி.

[Vino27]

Ada pongaya nalla writers la ipadiye dha panringa rmba varutham dha bro may be idhu pola nadakradhu intha site oda carse pola Iruku story rmba nalla poitu Iruku bro I understand ur situation but Inga unga story kaga periya fan following Iruku bro so please continue ur story bro it's my humble request

[yazhiniram]

-----------
Part 156:
-----------

நான் ஓகே தான்னு சொல்ற மாதிரி, என் தலையை மட்டும் ரொம்ப மெதுவா மேலயும் கீழயும் ஆட்டினேன்.

நான் தலையாட்டுனதைப் பார்த்ததும், அவன் முகத்துல ஒரு ரம்மியமான சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவன் கண்கள் நேரா என் கண்களைப் பார்த்துச்சு.

"ஏன் மேடம் இவ்ளோ நடுங்கறீங்க?" னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கேட்டான்.

"எனக்கு... இல்லை... ஒண்ணுமில்ல" னு நான் தரையைப் பார்த்துக்கிட்டே சொன்னேன்.

"நிஜமாவே பயமா இருக்குங்களா மேடம்?" னு அவன் ஒரு அக்கறையோட விசாரிச்சான்.

"கொஞ்சம் தயக்கமா இருக்கு பிரகாஷ்..." னு நான் மெதுவாச் சொன்னேன்.

"சாரி மேடம், உங்களுக்கு பிடிக்கலையா?" 

"ஹ்ம்ம்... அப்டி இல்ல பிரகாஷ்..."

"நீங்க வேணாம்னு சொன்னா, வேணாம் மேடம்..." னு அவன் சொன்னான்.

"ஹ்ம்ம்... இல்ல என்னவோ மாதிரி இருக்கு..."

"நான் பாக்க மட்டும்தான் கேட்டேன் மேடம், நீங்க வொர்ரி ஆகாதிங்க" னு அவன் எனக்கு அவ்ளோ தைரியம் கொடுத்தான்.

அவன் குரல்ல இருந்த அந்தப் பவ்யம், எனக்குள்ள இருந்த நடுக்கத்தைக் கொஞ்சம் குறைச்சுது.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசாம, என் கீழ் உதட்டை என் பற்களால ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"இப்படியே நின்னுகிட்டு இருக்கப் போறிங்களா?" னு அவன் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டான்.

நான் என் பார்வையைத் தரையில இருந்து நிமிர்த்தாம, என் கைகளை மட்டும் லேசாப் பிசைஞ்சுக்கிட்டேன்.

அவன் தன் கையை நீட்டி, அந்த ரூமோட மூலைல இருந்த பழைய வயர் கட்டிலைக் காட்டுனான்.

"அங்க உட்காருங்க மேடம்... ரொம்ப நேரம் நிக்க வேண்டாம், கால் வலிக்கும்..." னு அவன் ரொம்ப மரியாதையாச் சொன்னான்.

நான் என் கண்களை லேசாத் தூக்கி அந்தக் கட்டிலைப் பார்த்தேன்.

"நான் நிக்கிறேன் பிரகாஷ்..." னு நான் ஒரு பச்சக் குழந்தை மாதிரி சொன்னேன்.

"ஏன்? அந்தக் கட்டில் அவ்ளோ பழசா இருக்கானு பாக்குறீங்களா?" னு அவன் கேட்டான்.

"அப்படி இல்லை..." 

"தெரில மேடம், இது பழசுதான்... நீங்க வரதுக்கு முன்னாடி தான் தட்டிச் சுத்தமா வெச்சிருக்கேன்..."

"உங்க புடவை அழுக்காகாது, நீங்க போய் உக்காருங்க..." னு அவன் என்னை கன்வின்ஸ் பண்ணான்.

"பரவாயில்ல பிரகாஷ்..."

"பின்ன ஏன் மேடம் சிலையாவே நிக்கிறங்க? நா வேணா வெளிய நிக்கட்டுமா" னு அவன் என்னைக் கொஞ்சம் வம்பிழுத்தான்.

"வேண்டாம்..." னு என் வாயில இருந்து சடன்னு வார்த்தை வந்துச்சு.

அவன் பற்கள் வெளிய தெரிய அவ்ளோ பிரகாசமாச் சிரிச்சான்.

"அப்போ போய் உக்காருங்க மேடம்..." னு அவன் மறுபடியும் கட்டிலைக் காட்டுனான்.

அந்த ரூம் எண்ட்ரன்ஸ் வழியா சில்லுனு ஒரு சம்மர் நைட் காத்து உள்ள வந்துச்சு.

அந்தக் காத்து என் முகம் மேல படும்போது, அது அவ்ளோ இதமா இருந்துச்சு.

என் ஏசி பெட்ரூம்ல கூட இவ்ளோ ஜில்லுனு ஒரு காத்து எனக்குக் கிடைச்சது இல்லை.

அந்தக் கூலிங்கான காத்து என் உடம்புல பட்டதும், எனக்கு லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.

நான் என் உதட்டை விட்டுட்டு, லேசா ஒரு மூச்சு விட்டேன்.

மெதுவா என் வலது காலை எடுத்து முன்னாடி வெச்சேன்.

என் கணுக்கால்ல இருந்த கொலுசு 'க்ளிங்' னு ஒரு சின்னச் சத்தம் போட்டுச்சு.

அந்த அமைதியான ரூம்ல, அந்தக் கொலுசு சத்தம் அவ்ளோ செக்ஸியா கேட்டுச்சு.

"உங்க கொலுசு சத்தம் கூட அவ்ளோ அழகா இருக்கு மேடம்..." னு அவன் பின்னாடி இருந்து கமெண்ட் பண்ணான்.

எனக்குக் கூச்சமா இருந்துச்சு, நான் பதிலேதும் சொல்லாம நடந்தேன்.

நான் கட்டியிருந்த அந்த மெரூன் புடவை என் தொடைகள்ல உரசிக் கிட்டு லேசாப் பறந்துச்சு.

நான் ரொம்பப் பொறுமையா, ஒவ்வொரு அடியா எடுத்து வெச்சு அந்தக் கட்டிலை நோக்கி நடந்தேன்.

என் கால்கள் தரையில படும்போது லேசா நடுங்குச்சு.

நான் நடக்கும்போது என் இடுப்பு லேசா வளைஞ்சு நெளிஞ்சு போறதை அவன் பின்னாடி இருந்து கண் இமைக்காமப் பார்த்தான்.

நான் அந்தக் கட்டிலுக்குப் பக்கத்துல போய் நின்னேன்.

அது ரொம்பப் பழைய இரும்பு வயர் கட்டில்.

அந்த வயர்கள் எல்லாம் ஒன்னோடு ஒன்னு பின்னிக்கிட்டு, லேசாத் துருப் பிடிச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் மெதுவாத் திரும்பி, அந்தக் கட்டிலோட ஓரத்துல உக்காந்தேன்.

நான் என் வெயிட்டைக் கொடுத்து உக்காந்த அடுத்த செகண்ட்...

'க்ரீஈஈச்...' னு ஒரு சத்தம் அந்த வயர் கட்டில்ல இருந்து அவ்ளோ சத்தமா கேட்டுச்சு.

அந்த அமைதியான மாடி ரூம்ல, அந்தச் சத்தம் அவ்ளோ பெருசா எதிரொலிச்சுது.

அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்டதும் எனக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டுச்சு.

நான் பயந்து போய் ஒரு செகண்ட் லேசாத் துள்ளி எந்திரிக்கப் பார்த்தேன்.

என் கண்கள் அப்படியே விரிஞ்சு, என் முகம் பயத்துல மாறிப்போச்சு.

பிரகாஷ் இதைப் பார்த்துட்டு அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சான்.

"பயப்படாதிங்க மேடம்... அந்த கட்டில் அப்படிதான், அலாரம் மாதிரி சத்தம் போடும்..." னு அவன் கிண்டல் பண்ணான்.

"நீங்க இவ்ளோ அழகா வந்து உக்காந்தா, அதுவும் சத்தம் போடத் தான செய்யும் மேடம்?" னு அவன் என்னைக் கலாய்ச்சான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும், என் பயம் போய் எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு.

என் கன்னங்கள் அப்படியே செக்கச் செவேர்னு சூடாகிப் போச்சு.

நான் உடனே என் தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டேன்.

"சிரிக்காத பிரகாஷ்..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதாச் சிணுங்குனேன்.

"சாரி மேடம்... ஆனா நீங்க பயந்த விதம் அவ்ளோ கியூட்டா இருந்துச்சு..." னு அவன் சிரிப்பை அடக்கிக்கிட்டே சொன்னான்.

நான் என் பார்வையை என் மடியிலயே வெச்சுக்கிட்டேன்.

என் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்து, என் மடியில வெச்சு ரொம்ப டைட்டாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

என் விரல்கள் ஒன்னோடு ஒன்னு அவ்ளோ இறுக்கமாப் பின்னிக்கிச்சு.

நான் என் புடவையோட ஓரத்தை என் கைக்குள்ள சுருட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அந்த வயர் கட்டில் என் தொடைகளுக்குக் கீழ லேசா அழுந்துச்சு.

அந்த வயரோட டிசைன் என் குண்டில பதியுற மாதிரி எனக்கு ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

நான் போட்டுருந்த அந்த புடவை, அந்த வயர் வலையில உரசிக் கிட்டு ஒரு செக்ஸியான ஃபீலைக் கொடுத்துச்சு.

நான் என் கால்களை ரெண்டையும் ஒன்னாச் சேர்த்து வெச்சு, ரொம்ப அடக்கமான ஒரு பொண்ணு மாதிரி உக்காந்திருந்தேன்.

என் முலைகள் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள மூச்சு வாங்குற ஸ்பீடுல ஏறி இறங்குச்சு.

நான் என் முந்தானையை லேசா இழுத்து, என் இடுப்போட வளைவை மறைக்க ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா அந்தத் துணி அவ்ளோ மெல்லிசா இருந்ததால, எதையும் மறைக்க முடியல.

என் வெக்கம் என்னை மொத்தமா ஆக்கிரமிச்சுக் கிச்சு.

நான் ஒரு பச்சக் குழந்தை மாதிரி, தரையை மட்டும் தான் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் கால் விரல்கள் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டுத் தவிச்சுது.

அவன் என்னை எப்படிப் பார்க்குறான்னு எனக்கு நல்லாத் தெரிஞ்சது.

ஆனா அவனை நிமிர்ந்து பார்க்க எனக்கு அவ்ளோ தயக்கமா இருந்துச்சு.

என் கன்னங்கள்ல ஆரம்பிச்ச அந்தச் சூடு, என் காது மடல் வரைக்கும் பரவிச்சு.

நான் என் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, தரையில இருந்த ஒரு சின்னக் கல்லை வெறிச்சுப் பார்த்தேன்.

அந்த ரூம் செட்டப்... அந்த லைட்... எல்லாமே எனக்கு ஒரு புது ஃபீலிங்கைக் கொடுத்துச்சு.

அந்த குண்டு பல்பு வெளிச்சம், என் மேல அவ்ளோ மெதுவா விழுந்துச்சு.

இந்தக் குட்டியான ரூம், எந்த ஒரு அலங்காரமும் இல்லாம ரொம்பச் சாதாரணமாத் தான் இருந்துச்சு.

சுத்தி எந்தப் பூக்களும் தொங்கல, பன்னீரோ, சந்தனமோ இங்க தெளிக்கப்படல.

ஆனா... எனக்குள்ள ஓடுன அந்த ஃபீலிங் அவ்ளோ புதுசா, அவ்ளோ சிலிர்ப்பா இருந்துச்சு.

நான் அஞ்சு வருஷத்துக்கு முன்னாடி, கல்யாணப் பட்டுப் புடவையில உக்காந்திருந்தப்போ கூட எனக்கு இப்படி ஒரு நடுக்கம் வந்ததே இல்லை.

அன்னைக்கு அது ஒரு கடமைக்காக நடந்த சடங்கு மாதிரி தான் இருந்துச்சு.

ஆனா இன்னைக்கு... இந்த ராத்திரி நேரத்துல, எந்த ஒரு சத்தமும் இல்லாத இந்த இருட்டுல...

ஒரு பழைய இரும்பு வயர் கட்டில்ல, என் கைகளை மடியில பிணைச்சு வெச்சுக்கிட்டு உக்காந்திருக்கப்போ...

இது ஏதோ நான் புதுசாக் கல்யாணம் பண்ணிட்டு, ஃபர்ஸ்ட் நைட் ரூம்க்குள்ள உக்காந்திருக்க மாதிரி ஒரு உணர்வு எனக்குள்ள ஓடிச்சு.

நான் அவ்ளோ தேடி எடுத்துப் போட்ட அந்த புடவை.

என் நெத்தியில நான் எனக்காகத் தேடி வெச்ச அந்த பொட்டு.

இது எல்லாமே என்னை ஒரு அனுபவம் வாய்ந்த பொண்ணா காட்டல, ஒரு பச்சக் குழந்தை மாதிரி, ஒரு புதுப் பொண்ணு மாதிரி மாத்தியிருந்துச்சு.

என் கண்ணுக்கு நேரா, ஒரு மூணு அடி தூரத்துல அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் பட்டு வேட்டியோ, வாசனைத் திரவியமோ அவன் மேல இல்லை.

ஒரு சாதாரண, கசங்குன டீ-ஷர்ட்... கீழ ஒரு கட்டம் போட்ட லுங்கி.

ஆனா அந்த நிமிஷம், அந்த ரூம்க்குள்ள... அவன் என்னோட புருஷன் மாதிரி என் முன்னாடி நின்னுக்கிட்டு இருக்கான்.

ஒரு புருஷனுக்குரிய அந்த அதிகாரம், அந்த உரிமை அவனோட பார்வையில அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

என் புருஷன் கார்த்திக் கூட, என் முன்னாடி இப்படி ஒரு தவிப்போட, என்னோட அழகுக்காக ஏங்கி நின்னதே கிடையாது.

ஆனா இவன்... என் உடம்பை ஏதோ உலகத்துல கிடைக்காத ஒரு பொக்கிஷம் மாதிரி பாக்குறான்.

நான் என் பார்வையை நிமிர்த்தாம, அவனோட கால் பாதங்களையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவனோட லுங்கிக்குக் கீழ தெரிஞ்ச அந்தப் புடைப்பு... எனக்காக விறைச்சுப் போய் நிக்குற அந்தத் தவிப்பு என் மனசுக்குப் புரிஞ்சுது.

என் நெஞ்சு ரொம்ப வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

நான் மூச்சு விடுற சத்தம் அந்த அமைதியான ரூம்ல எனக்கே அவ்ளோ சத்தமா கேட்டுச்சு.

என் கை விரல்கள், நான் கட்டியிருந்த புடவையோட ஓரத்தை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிசைஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் உள்ளங்கையில லேசா வேர்த்துப் போயிருந்துச்சு.

அவன் எப்போ தன் காலை எடுத்து முன்னாடி வைப்பான்?

அவன் எப்போ வந்து என் பக்கத்துல உக்காருவான்?

அவன் கை முதல்ல என் மேல எங்க படும்?

என் தோள்பட்டையைத் தொடுவானா? இல்ல என் கன்னத்துல லேசா கை வைப்பானா?

இப்படி ஆயிரம் கேள்விகள் என் மூளைக்குள்ள ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் எப்ப என்னைத் தொடுவான்னு ஒரு புதுப் பொண்ணு தவிக்குற மாதிரி நான் தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தேன்.

என் தொடைக்கு நடுவுல சுரந்த அந்த ஈரம், என் பேண்ட்டியை நனைச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் உடம்புல ஓடுற ரத்தம் அவ்ளோ சூடா, என் நரம்புகளை எல்லாம் சுண்டி இழுத்துச்சு.

அந்தச் சிலிர்ப்பு என் முதுகுத் தண்டு வழியா மெதுவா மேல ஏறுறதை நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

என் கல்யாணத்தன்னைக்கு நைட் எனக்கு இருந்த அந்தப் பயம், இப்போ ஒரு போதையா மாறி என்னைக் கட்டிப்போட்டுச்சு.

நான் அவனோட முதல் அசைவுக்காக, என் உசுரைக் கையில பிடிச்சுக்கிட்டு ரொம்ப அடக்கமா, அவ்ளோ ஆசையாக் காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

கார்த்திக் கூட எனக்கு ஃபர்ஸ்ட் நைட் நடந்தப்போ கூட, நான் இவ்ளோ வெக்கப்படல.

அப்போ அது ஒரு கடமை மாதிரி, எந்த ஒரு ஃபீலிங்கும் இல்லாம நடந்து முடிஞ்சுது.

ஆனா இப்போ... என் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு செல்லும் துடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

நான் உக்காந்ததும், அவன் மெதுவா என்னை நோக்கி நடந்து வந்தான்.

அவன் நடக்குற சத்தம் என் காதுல விழுந்துச்சு.

அவன் கால் பாதம் தரையில படுற ஒவ்வொரு சத்தமும் என் நெஞ்சுல இடி மாதிரி அடிச்சுது.

என் நெஞ்சு 'திக் திக்'னு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அவன் கரெக்ட்டா என் பக்கத்துல வந்து நின்னான்.

நான் என் பார்வையைக் கீழயே வெச்சிருந்ததால, அவனோட அந்த லுங்கிப் பகுதி மட்டும் என் கண்ணுக்குத் தெரிஞ்சது.

அந்த லுங்கிக்குள்ள இருந்து, அவனோட சுன்னி அதுல தூக்கிட்டு அவ்ளோ விறைப்பா முன்னாடி நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அது என் கண்ணுக்கு நேரா, ஒரு அடி தூரத்துல ஆடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் எச்சிலை ரொம்பச் சிரமப்பட்டு முழுங்கினேன்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கூப்பிட்டான்.

"ஹ்ம்ம்..." னு நான் லேசா முனகினேன்.

"நான் இங்கேயே நிக்கவா? இல்ல..." னு அவன் லேசா இழுத்தான்.

"என்ன?" னு நான் தரையைப் பார்த்துக்கிட்டே கேட்டேன்.

"நானும்... உங்க பக்கத்துல உக்காந்துக்கட்டுமா?" னு அவன் ரொம்ப மரியாதையாக் கேட்டான்.

அவன் அப்படிக் கேட்டதும் எனக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.

ஒரு வாட்ச்மேன்... என் பக்கத்துல உக்காரப் பர்மிஷன் கேக்குறான்.

"ஹ்ம்ம்... உக்காரு..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதாப் பதில் சொன்னேன்.

"நீங்க ஓகே சொன்னா மட்டும் தான் உக்காருவேன்..." னு அவன் உறுதிப்படுத்திக்கிட்டான்.

"உக்காரு பிரகாஷ்..." னு நான் என் மூச்சை இழுத்து விட்டுக்கிட்டே சொன்னேன்.

அவன் மெதுவா அந்தக் கட்டில்ல உக்காந்தான்.

அவன் உக்காந்ததும், அந்தக் கட்டில் மறுபடியும் லேசாச் 'க்ரீச்' னு சத்தம் போட்டுச்சு.

இந்த முறை நான் பயப்படல, லேசாச் சிரிச்சேன்.

"பார்த்திங்களா... நான் சொன்னேன்ல மேடம் அது கத்தும்னு..." னு அவன் என்னை மறுபடியும் கிண்டல் பண்ணான்.

நான் என் பார்வையை விலக்கிக்கிட்டு, என் புடவையை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

ஆனா அவன் என் மேல உரசிக் கிட்டு உக்காரல.

எனக்கும் அவனுக்கும் நடுவுல ஒரு ஒரு அடி கேப் விட்டு, ரொம்பத் தள்ளித் தான் உக்காந்தான்.

அவன் உக்காந்ததும், அந்த வயர் கட்டில் அவனோட வெயிட்டுக்கு லேசா உள்ள அமுங்குச்சு.

அந்த அமுக்கத்துல, நான் லேசா அவன் பக்கம் சாயுற மாதிரி ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

நான் உடனே சுதாரிச்சுக்கிட்டு, என் உடம்பை இன்னும் கொஞ்சம் தள்ளி வெச்சு ரொம்பக் குறுக்கி உக்காந்துகிட்டேன்.

நான் அப்படித் தள்ளிப் போனதை அவன் கவனிச்சிட்டான்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, ஒரு தயக்கத்தோட கூப்பிட்டான்.

"சொல்லு பிரகாஷ்..." னு நான் என் பார்வையைத் தரையில இருந்து எடுக்காமலேயே கேட்டேன்.

"உங்களுக்கு இப்போ ஓகே தான மேடம்?" னு அவன் மரியாதையாக் கேட்டான்.

அவன் ஒரு ஆம்பளையாத் தன் அதிகாரத்தைக் காட்டாம, இப்படிப் பவ்யமாப் பர்மிஷன் கேட்டது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

"ஹ்ம்ம்... ஓகே..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதா முனகினேன்.

அவன் என் முகத்தையே கொஞ்ச நேரம் பார்த்தான்.

என் விரல்கள் புடவையை அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சிருந்ததை அவன் நோட் பண்ணான்.

"உங்களுக்கு எதாவது அன்கம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்கா மேடம்?" னு அவன் மறுபடியும் அக்கறையா விசாரிச்சான்.

"இல்லையே... ஏன் இப்டிக் கேக்குற?" னு நான் லேசா என் இமைகளைத் தூக்கிப் பார்த்தேன்.

"இல்ல... நீங்க ரொம்பக் குறுக்கி உக்காந்துருக்கீங்க..."

"இந்தக் கட்டில் வேற ரொம்பச் சின்னதா இருக்கு... உங்களுக்கு இது  அன்கம்ஃபர்ட்டபிளா இருக்குமோனு தோணுச்சு மேடம்..." னு அவன் இழுத்தான்.

"அதெல்லாம் இல்ல பிரகாஷ்... எனக்கு இடம் கரெக்ட்டாத் தான் இருக்கு..." னு நான் சமாளிச்சேன்.

"நான் வேணா... இன்னும் கொஞ்சம் தள்ளி உக்காந்துக்கட்டுமா?"

"இல்லனா... நான் நிக்குறேன் மேடம்... நீங்க ஃப்ரீயா உக்காருங்க..." னு அவன் சடன்னு கட்டில விட்டு எழுந்திரிக்கப் போனான்.

அவன் நிக்குறேன்னு சொன்னதும் எனக்குக் கஷ்டமா இருந்துச்சு.

"ஐயோ... வேண்டாம் பிரகாஷ்... நீ அப்டியே உக்காரு..." னு நான் என் கைய லேசா நீட்டி அவசரமாச் சொன்னேன்.

"உங்களுக்கு எந்தத் தொந்தரவும் இல்லைல மேடம்?" னு அவன் அப்படியே அரைகுறையா நின்னபடி கேட்டான்.

"இல்ல... இதுவே பரவாயில்லை... நீ கீழலாம் உக்கார வேண்டாம்..." னு நான் உறுதியாச் சொன்னேன்.

"தேங்க்ஸ் மேடம்..." னு சொல்லிட்டு அவன் மறுபடியும் அதே இடத்துல மெதுவா உக்காந்தான்.

"இந்த வயர் கட்டில் வேற ரொம்பப் பழசா இருக்கு..."

"நீங்க வீட்ல அவ்ளோ பெரிய சாஃப்ட்டான பெட்ல தூங்குறவங்க..." னு அவன் ரொம்பப் பரிதாபமா, என் மேல அவ்ளோ அக்கறையாச் சொன்னான்.

"எனக்கு எந்தக் கஷ்டமும் இல்லை பிரகாஷ்... நீ சும்மா இரு..." னு நான் லேசாச் சிணுங்குனேன்.

அந்த ஒரு அடி கேப்... அது ஒரு வாட்ச்மேனுக்கும், கல்யாணமான பொண்ணுக்கும் நடுவுல இருந்த ஒரு மரியாதையான இடைவெளி.

ஆனா அந்த கேப்புக்குள்ள அவ்ளோ சூடு பரவிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் விரல்கள் என் புடவையை இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிச்சு.

அவனோட வேர்வை வாசம் லேசா என் மூக்குக்கு வந்துச்சு.

அது ஒரு ஆம்பளையோட நிஜமான வாசம்.

எந்த ஒரு பெர்ஃபியூமும் போடாத, ஒரு ராவானா வாசம்.

அந்த வாசம் என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

நான் அவனோட முதல் அசைவுக்காக காத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் என் கையைப் பிடிப்பானா? இல்ல என் தோள் மேல கை போடுவானானு என் மனசு அடிச்சுக்கிச்சு.

ஆனா அவன் எந்த அசைவும் காட்டாம அமைதியா உக்காந்திருந்தான்.

நான் லேசா என் ஓரக்கண்ணால அவனைப் பார்த்தேன்.

அவனும் என்னையே தான் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

ரெண்டு பேரும் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசாம, அந்த அமைதியில தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தோம்.

அந்த ரூம்ல எங்க ரெண்டு பேரோட மூச்சுக்காத்து மட்டும் தான் கேட்டுச்சு.

அவனோட மூச்சு ரொம்ப வேகமா வந்துச்சு.

என் மூச்சு லேசாத் திக்கித் திக்கி வந்துச்சு.

அந்த ஒரு அடி கேப்பைத் தாண்டி, அவனோட உடம்புச் சூடு என் மேல படுற மாதிரி எனக்கு ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

அவன் தான் அந்த அமைதியை மொதல்ல உடைச்சான்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்பத் தாழ்வான குரல்ல கூப்பிட்டான்.

"சொல்லு..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதாப் பதில் சொன்னேன்.

"எனக்கு என்னமோ இது கனவு மாதிரி இருக்கு..." னு அவன் சொன்னான்.

"ஏன்?" னு நான் லேசாத் திரும்பிப் பார்த்தேன்.

"நீங்க... என் பக்கத்துல... இவ்ளோ இருட்டுல... அதுவும் புடவையில..."

"நான் நிஜமாத் தான் முழிச்சுட்டு இருக்கேனானு எனக்குச் சந்தேகமா இருக்கு..." னு அவன் உருகினான்.

"சும்மா ஓவரா பில்டப் கொடுக்காத பிரகாஷ்..." னு நான் சிரிச்சேன்.

"நிஜமாப் மேடம்... நான் நேர்ல அவ்ளோ மோசமா இருக்கேனா?" னு அவன் திடீர்னு கேட்டான்.

"அப்டிலாம் இல்ல... ஏன் இப்டிக் கேக்குற?" னு நான் ஆச்சரியப்பட்டேன்.

"பின்ன ஏன் என் முகத்தைப் பாக்கவே மாட்டேங்குறீங்க?"

"எப்பப் பார்த்தாலும் தரையையே பாத்துட்டு இருக்கீங்க..." னு அவன் கேட்டான்.

"எனக்கு என்னவோ மாதிரி இருக்கு பிரகாஷ்..." னு நான் என் மனசுல உள்ளதைச் சொன்னேன்.

"என்கிட்டயுமா மேடம்?" னு அவன் சிரிச்சான்.

"ஹ்ம்ம்..."

"வீடியோ கால்ல அவ்ளோ தைரியமா இருந்தீங்க... இப்போ நேர்ல வந்ததும் தரையைப் பாத்துட்டு இருக்கீங்க..." னு அவன் என்னைக் கலாய்ச்சான்.

"அது வேற... இது வேறடா..." னு நான் செல்லமாச் சிணுங்குனேன்.

"ஆனா எனக்கு இதுதான் ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு மேடம்..."

"நீங்க இப்படிப வெக்கப்படுறது அவ்ளோ கியூட்டா இருக்கு மேடம்..." னு அவன் சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் என் கன்னங்கள் மறுபடியும் சிவந்து போச்சு.

நான் என் உதட்டைச் சுழிச்சுக்கிட்டு, லேசாச் சிரிச்சேன்.

"நான் உங்ககிட்ட ஒன்னு சொல்லட்டுமா?" னு அவன் கேட்டான்.

"சொல்லு..."

"நீங்க புடவையில வருவீங்கன்னு நான் சத்தியமா எதிர்பார்க்கல..."

"நான் தான் போன்லயே சொன்னேன்லடா... புடவை கட்ட மாட்டேன்னு..."

"ஆனா எனக்காகக் கட்டிட்டு வந்துருக்கீங்க... தேங்க்ஸ் மேடம்..." னு அவன் என் கண்களைப் பார்த்துச் சொன்னான்.

"அது... சும்மா வீட்ல கட்டுற புடவை தான்..." னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னேன்.

"யாரு சொன்னா? இது சாதாரணப் புடவையா இருக்கலாம் மேடம்..."

"ஆனா இது உங்க மேல பட்டதும் பட்டுப் புடவை மாதிரி ஜொலிக்குது..." னு அவன் வர்ணிச்சான்.

"ரொம்பப் பொய் சொல்ற பிரகாஷ்..."

"சத்தியமா சொல்றேன் மேடம்... இந்த மெரூன் கலர் உங்களுக்கு அவ்ளோ அழகா இருக்கு..."

"அந்தப் பொட்டு... உங்க முகம்... எல்லாமே ஏதோ தேவதை மாதிரி இருக்கு மேடம்..." னு அவன் வாய் நிறையப் புகழ்ந்தான்.

"ரொம்பப் புகழ்ற பிரகாஷ்... போதும்..." னு நான் என் பார்வையைத் தரையில வெச்சுக்கிட்டே மெதுவா முனகினேன்.

"நான் இன்னும் உங்களை புகழவே ஆரம்பிக்கல மேடம்..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஆனா ஒரு செக்ஸியான டோன்ல சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் எனக்குள்ள ஒரு சூடு கிளம்புச்சு.

நான் என் கால்களை லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

அந்த ரூம்ல இப்போ ரொம்ப அமைதியா இருந்துச்சு.

அவன் என்னை அப்படியே உற்றுப் பார்த்தான்.

அவன் தொண்டைக்குழி லேசா ஏறி இறங்குறதை நான் என் ஓரக்கண்ணால கவனிச்சேன்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்பத் தயக்கத்தோட கூப்பிட்டான்.

"சொல்லு பிரகாஷ்..." னு நான் என் முந்தானையை லேசா விரல்களால முறுக்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"நான்... நான் உங்ககிட்ட ஒரு பர்மிஷன் கேட்கட்டுமா?" னு அவன் ரொம்ப மரியாதையாக் கேட்டான்.

நான் என் கண்களை லேசாத் தூக்கி அவனைப் பார்த்தேன்.

"என்ன பர்மிஷன்?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

"அது... நான் உங்களை எப்பவுமே 'மேடம்'னு கூப்பிடுறது எனக்கே ஒரு மாதிரி தள்ளி நிக்கிற மாதிரி இருக்கு..."

"நான்... உங்க பேர் சொல்லி கூப்பிடட்டுமா, யாரும் இல்லாதப்ப மட்டும்?" னு அவன் ரொம்பப் பவ்யமாக் கேட்டான்.

அந்த அமைதியான மாடி ரூம்ல, ஒரு வாட்ச்மேன் என் பேரைச் சொல்லிக் கூப்பிடப் பர்மிஷன் கேக்குறான்.

இது எனக்கு அவ்ளோ புதுசா இருந்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளை, என்னோட விருப்பத்துக்கு இவ்ளோ மரியாதை கொடுக்குறது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்குள்ள ஒரு குறும்பு வந்துச்சு.

"ம்ஹூம்... கூடாது..." னு நான் என் தலையை இடதும் வலதுமா ஆட்டி, ரொம்பப் பிடிவாதமாச் சொன்னேன்.

நான் 'கூடாது'னு சொன்னாலும், என் உதட்டுல இருந்த அந்தச் சிரிப்பை அவன் நோட் பண்ணிட்டான்.

நான் அவனை வம்பிழுக்கிறேன்னு அவனுக்கு நல்லாப் புரிஞ்சிடுச்சு.

அவன் முகத்துல ஒரு ரம்மியமான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"ப்ளீஸ் மேடம்... எனக்காக..." னு அவன் லேசாத் தலையைச் சரிச்சுக் கேட்டான்.

"உங்க அழகைப் பார்த்ததும், அந்தப் பேரை என் வாயால கூப்பிடணும்னு எனக்கு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் கெஞ்சினான்.

நான் அவனைப் பார்த்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்புச் சிரிச்சேன்.

"ஓஹோ... இப்போ சார் ரொம்பப் புதுசாப் பர்மிஷன்லாம் கேக்குற?" னு நான் அவனைக் கலாய்ச்சேன்.

"ஏன் மேடம்? நான் பர்மிஷன் கேட்கக் கூடாதா?" னு அவன் ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி முழிச்சான்.

"கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி வீடியோ கால்ல பேசும்போதெல்லாம் பேர் சொல்லித் தான கூப்பிட்ட?"

"வாட்ஸ்அப் மெசேஜ்ல கூட அப்படித்தானே கூப்பிட்ட?"

"அப்போலாம் என்கிட்ட பர்மிஷன் கேட்டியா என்ன?" னு நான் அவனை மடக்கிப் பிடிச்சேன்.

அவன் அப்படிக் கேட்டதும் லேசாத் தன் தலையைச் சொறிஞ்சான்.

அவன் முகத்துல ஒரு வெக்கமான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"அது... அது வீடியோ கால்ல மேடம்..."

"அப்போ உங்களைப் பார்த்த தவிப்புல... என் மூளையே வேலை செய்யல..."

"எனக்கு என் மேலயே கண்ட்ரோல் இல்லை, அதான் அப்படிப் பேசிட்டேன்..." னு அவன் ரொம்பத் தயக்கமாச் சொன்னான்.

"ஓ... இப்போ மட்டும் உனக்குக் கண்ட்ரோல் வந்துடுச்சா?" னு நான் அவனை விடாம வம்பிழுத்தேன்.

"இப்போ நீங்க என் பக்கத்துல நேர்ல உக்காந்திருக்கீங்க..."

"இந்த லைட் வெளிச்சத்துல... உங்க முகத்தைப் பக்கத்துல பார்த்ததும், எனக்கு ஒரு மாதிரி கூச்சமா இருக்கு..."

"நீங்க அவ்ளோ பெரிய ஆளு... நான் ஒரு சாதாரண ஆள்..."

"அதான் பர்மிஷன் கேட்டேன்..." னு அவன் ரொம்பத் தெளிவா, ஆனா அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.

அவனோட அந்த டீசன்ஸி, எனக்குள்ள இருந்த ஈகோவை ரொம்பச் சாஃப்ட்டாத் தடவி கொடுத்துச்சு.

அவன் என்கிட்ட அவ்ளோ பவ்யமா நடந்துக்கிற விதம் என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

நான் அவனைப் பார்த்து லேசாப் புருவத்தைத் தூக்கினேன்.

"கூப்பிடட்டுமா... பவித்ரா?" னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, அந்தப் பேரை அவ்ளோ செக்ஸியா உச்சரிச்சான்.

அவன் வாயில இருந்து 'பவித்ரா'னு வந்த அந்த ஒரு நொடி...

என் உடம்பெல்லாம் ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

என் கன்னங்கள் அப்படியே செக்கச் செவேர்னு சூடாகிப் போச்சு.

நான் வெக்கத்துல என் கண்களை உடனே கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

என் கால் விரல்கள் தரையில லேசாச் சுருங்கி விரிஞ்சது.

ஒரு ஆம்பளை என் பேரை இவ்ளோ ஆசையாச் சொல்லி நான் கேட்டதே இல்லை.

ஆனா பிரகாஷ் கூப்பிட்டதுல அவ்ளோ உயிரு இருந்துச்சு.

அதுல அவ்ளோ ரசனை இருந்துச்சு.

நான் என் முந்தானையை என் விரல்களால இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா முறுக்கிக்கிட்டேன்.

"பவித்ரானு கூப்பிடாத..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதா முனகினேன்.

அவன் முகத்துல உடனே ஒரு ஏமாற்றம் வந்துச்சு.

"ஏன் மேடம்? உங்களுக்குப் பிடிக்கலையா?"

"நான் தப்பா எதாவது சொல்லிட்டேனா?"

"சாரி... நான் வேணா இனிமே மேடம்னே கூப்பிடுறேன்..." னு அவன் உடனே பின்வாங்கினான்.

"அப்படி இல்லை பிரகாஷ்..." னு நான் அவனைத் தடுத்தேன்.

"பவித்ராங்குற பேர் ரொம்ப நீளமா இருக்கு..."

"அது ஒரு மாதிரி ரொம்ப ஃபார்மலா இருக்கு..." னு நான் என் வார்த்தைகளை இழுத்தேன்.

"பின்ன எப்படிக் கூப்பிடுறது?" னு அவன் ரொம்பக் குழப்பமாக் கேட்டான்.

நான் என் கண்களை லேசாத் தூக்கி அவனைப் பார்த்தேன்.

என் கீழ் உதட்டைப் பற்களால லேசா கவ்விக்கிட்டேன்.

"பவி... னு கூப்பிடு..." னு நான் ரொம்ப மெதுவாச் சொன்னேன்.

"அது இன்னும் நல்லா இருக்கும்..." னு நான் ஒரு மயக்கமான டோன்ல சொன்னேன்.

நான் 'பவி'னு கூப்பிடச் சொன்னதும், அவன் முகத்துல ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்பு எரிஞ்ச மாதிரி ஒரு சந்தோஷம் வந்துச்சு.

அவனோட கண்கள் அவ்ளோ பிரகாசமா மாறிடுச்சு.

அவன் உதடுகள் லேசா விரிஞ்சு அவ்ளோ அழகாச் சிரிச்சான்.

"பவி..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு காத்து மாதிரி முனகினான்.

அவன் 'பவி'னு சொன்ன அந்த விதம்... என் நெஞ்சுக்குள்ள ஏதோ ஒரு நரம்பை மீட்டின மாதிரி இருந்துச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல மறுபடியும் ஒரு சூடான ஈரம் கசிஞ்சது.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசாம, என் பார்வையை என் மடியில வெச்சுக்கிட்டேன்.

என் விரல்கள் என் புடவையை ரொம்ப இறுக்கமாப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

"நீ இந்தப் பேர்ல அவ்ளோ கியூட்டா இருக்க பவி..." னு அவன் ரொம்ப ரசனையாச் சொன்னான்.

நான் பதிலேதும் சொல்லாம என் உதட்டை லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டுச் சிரிச்சேன்.

அவன் கொஞ்சம் கொஞ்சமா என்கிட்ட நெருங்குறது எனக்குப் புரிஞ்சுது.

"பவி... நான் உன்ன ஒன்னு கேக்கட்டுமா?" னு அவன் தயங்கித் தயங்கிக் கேட்டான்.

"என்ன?" னு நான் என் பார்வையைக் கீழயே வெச்சுக்கிட்டுக் கேட்டேன்.

"நான்... இந்தப் புடவையை லேசாத் தொட்டுப் பார்க்கலாமா?" னு அவன் ஒரு பெர்மிஷன் கேட்டான்.

"புடவையா?" னு நான் ஆச்சரியப்பட்டேன்.

"ஆமா... இது எவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்குனு பாக்கணும்..."

"நான் வேற எதுவும் பண்ண மாட்டேன்... தொட்டுப் பார்க்கட்டுமா?" னு அவன் அவ்ளோ டீசண்டாக் கேட்டான்.

அவன் என்னைத் தொடுறேன்னு கேக்கல, என் புடவையைத் தொடுறேன்னு கேட்டது எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம, சும்மா லேசாத் தலையாட்டினேன்.

அவன் தன்னோட வலது கையை மெதுவா முன்னாடி கொண்டு வந்தான்.

அவன் கை காத்துல நகர்ந்து வர்றதை நான் என் ஓரக்கண்ணால பார்த்தேன்.

என் மடியில, நான் என் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்து வெச்சிருந்தேன்.

என் கைகள் சாஃப்ட்டா இருந்துச்சு.

அவன் கை என்னோட கையை நோக்கி வந்துச்சு.

அவன் கை கொஞ்சம் கறுத்துப்போய், நரம்புகள் எல்லாம் புடைச்சு, அவ்ளோ ரஃப்பா இருந்துச்சு.

ஒரு வாட்ச்மேனோட அந்த கை, என்னோட அந்த மென்மையான கையை நெருங்கிச்சு.

அவன் என் புடவையைத் தொடல.

அவன் கை நேரா வந்து... என் மடியில வெச்சிருந்த என்னோட கைகள் மேல ரொம்பச் சாஃப்ட்டா உக்காந்துச்சு.

இது தான் இன்னைக்கு ராத்திரி, எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடந்த முதல் தொடுதல்.

"பிரகாஷ்..." னு நான் பதறிப்போய் லேசா முனகினேன்.

"ஒரே ஒரு செகண்ட் பவி..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாச் சொன்னான்.

அவனோட ஸ்கின், என்னோட சாஃப்ட்டான கை மேல பட்ட அந்த ஒரு நொடி...

என் உடம்புக்குள்ள ஆயிரம் வாட்ஸ் கரண்ட் பாஸ் ஆன மாதிரி ஒரு பெரிய ஷாக்.

"ஆஹ்..." னு நான் ரொம்பச் சின்னதா, என்னையறியாம முனகி மூச்சை இழுத்தேன்.

என் கண்கள் அப்படியே விரிஞ்சது.

என் ஹார்ட் பீட் இப்போ டபுள் மடங்கு வேகமா அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அவனோட கை அவ்ளோ சூடா, கொதிக்கிற மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்தச் சூடு என் கை வழியாப் பாய்ஞ்சு, என் உடம்பு முழுக்கப் பரவுச்சு.

ரெண்டு வேற வேற நிறம், வேற வேற விதம் இருக்குற கைகள் ஒன்னாச் சேர்ந்ததைப் பார்க்க அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.

என் வெள்ளையான கைக்கு மேல, அவனோட அந்தக் கறுப்பான கை அவ்ளோ அழுத்தமாப் பதிஞ்சிருந்துச்சு.

அவனோட உடம்புல இருந்து சூடு என் உடம்புக்குள்ள பாய்ஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

[xbiilove]

Excellent update

[xbiilove]

Real first night of pavi is going to be with prakash in the dirty bed under open sky. After this she will not feel Karthick cock inside her.

[flamingopink]

நன்றி ' நண்பா
கதையை தொடர்ந்தமைக்கு
வாசகர்களை முழு விருந்துக்கு
தயார் படுத்துவது போல்
உள்ளது இந்த பதிவு
மிகவும் சூடேற்றும் தொடக்கம்
தொடரவும்

[Jailer2494]

OMG... OG is back... excellent update...keep rocking bro

[Thalaidhoni]

Poovukkul boogambam

Ivlo veruppoda andha potta paya kooda yen kudumbam nadathanum. First night la irunthe veruppaa Onnu vivagarathiu pannu illena avanayum avanal porantha kutti potta payyanayum ella kalla kadhal pannum pombalainga pottu thallura mathiri pottu thallitu prakash kooda settle agidu. Nalla vachi seivam. Enna nan solrathu.

[kumar2021]

Super update sir.

[yazhiniram]

எல்லாரோட கமெண்ட்ஸ்க்கும் ரொம்ப நன்றி.

முதல்ல ஒரு விஷயத்தை தெளிவுபடுத்திக்கிறேன். நான் கதையை நிறுத்தப் போறதில்லை. ஆனா, இனிமேல் அடுத்தடுத்த அப்டேட்ஸ் வர ரொம்பவே தாமதம் ஆகும். அதுக்காக மன்னிச்சுக்கோங்க. எனக்கு என் வேலையும், என் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையும் இதைவிட ரொம்ப முக்கியம். அதுல நான் முழுசா கவனம் செலுத்த வேண்டியிருக்கு. எனக்கு நேரம் கிடைக்கும்போது கண்டிப்பா அப்டேட் பண்றேன்.

அப்புறம் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்... மேல ஒருத்தர் போட்டிருந்த கமெண்ட் பார்த்து நான் நிஜமாவே அதிர்ச்சியாயிட்டேன். தயவுசெஞ்சு புரிஞ்சுக்கோங்க, இது ஏதோ ஒரு sex story, ஒரு fantasy, அவ்வளவுதான். இதை என்னைக்குமே நிஜம்னு நினைக்காதீங்க. எனக்கு நிஜத்துல இப்படி நடக்குறது துளிகூட பிடிக்காது.

ஏன், இந்த கதையில கூட அந்த Main Character-oda குடும்ப வாழ்க்கை எந்த விதத்துலயும் பாதிக்கப்படக் கூடாதுன்னு தான் நான் நினைக்கிறேன். புருஷனுக்கு தெரியாம நடக்குற ஒரு cheating fantasy, அவ்வளவுதான். கதையில கூட அவங்க வாழ்க்கைய கெடுக்க எனக்கு இஷ்டம் இல்ல. அப்படி இருக்கப்போ, சில பேர் இப்படி கொலை பண்றது, குடும்பத்தை அழிக்கிறதுன்னு ரொம்ப மோசமா யோசிக்கிறது எனக்கு ரொம்பவே ஷாக்கிங்கா இருக்கு. ஸாரி, இந்த மாதிரி கமெண்ட்ஸ் பண்றத தயவுசெஞ்சு இதோட நிப்பாட்டுங்க. இது ரொம்ப தப்பு.

நம்ம ஊர்லயும், இந்தியா முழுக்கவுமே நடக்குற சில மோசமான சம்பவங்களை பார்க்கும்போது, கதையை நிஜம்னு நினைச்சு நீங்க பண்ற இந்த மாதிரி கமெண்ட்ஸ் எனக்கு ரொம்பவே பயமா இருக்கு. ஒரு கட்டத்துல இந்த கதையை இதோட முழுசா நிறுத்திடலாமான்னு கூட என்னை யோசிக்க வச்சிடுச்சு.

கடைசியா ஒன்னு சொல்லிக்கிறேன்... நிஜ வாழ்க்கை வேற, காமம் (Sex & Lust) வேற. இது வெறும் சிற்றின்பம், நம்ம மைண்ட ரிலாக்ஸ் பண்றதுக்காக மட்டும்தான். இதை நிஜ வாழ்க்கையோட என்னைக்குமே ஒப்பிட்டு பார்க்காதீங்க. இந்த கதையில வர்ற மாதிரி நிஜத்துல எதையும் முயற்சி பண்ணி பார்க்குறதுன்னு எந்த முட்டாள்தனமும் பண்ணாதீங்க. மத்தவங்க வாழ்க்கையையும் கெடுக்காதீங்க, உங்க வாழ்க்கையையும் வீணடிச்சுக்காதீங்க.

இது ஜஸ்ட் ஒரு பொழுதுபோக்கு கதை. அதை கதையா மட்டும் பார்க்குறவங்க தொடர்ந்து படிங்க.

[Rajani Rajendran]

எல்லாரோட கமெண்ட்ஸ்க்கும் ரொம்ப நன்றி.

முதல்ல ஒரு விஷயத்தை தெளிவுபடுத்திக்கிறேன். நான் கதையை நிறுத்தப் போறதில்லை. ஆனா, இனிமேல் அடுத்தடுத்த அப்டேட்ஸ் வர ரொம்பவே தாமதம் ஆகும். அதுக்காக மன்னிச்சுக்கோங்க. எனக்கு என் வேலையும், என் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையும் இதைவிட ரொம்ப முக்கியம். அதுல நான் முழுசா கவனம் செலுத்த வேண்டியிருக்கு. எனக்கு நேரம் கிடைக்கும்போது கண்டிப்பா அப்டேட் பண்றேன்.

அப்புறம் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்... மேல ஒருத்தர் போட்டிருந்த கமெண்ட் பார்த்து நான் நிஜமாவே அதிர்ச்சியாயிட்டேன். தயவுசெஞ்சு புரிஞ்சுக்கோங்க, இது ஏதோ ஒரு sex story, ஒரு fantasy, அவ்வளவுதான். இதை என்னைக்குமே நிஜம்னு நினைக்காதீங்க. எனக்கு நிஜத்துல இப்படி நடக்குறது துளிகூட பிடிக்காது.

ஏன், இந்த கதையில கூட அந்த Main Character-oda குடும்ப வாழ்க்கை எந்த விதத்துலயும் பாதிக்கப்படக் கூடாதுன்னு தான் நான் நினைக்கிறேன். புருஷனுக்கு தெரியாம நடக்குற ஒரு cheating fantasy, அவ்வளவுதான். கதையில கூட அவங்க வாழ்க்கைய கெடுக்க எனக்கு இஷ்டம் இல்ல. அப்படி இருக்கப்போ, சில பேர் இப்படி கொலை பண்றது, குடும்பத்தை அழிக்கிறதுன்னு ரொம்ப மோசமா யோசிக்கிறது எனக்கு ரொம்பவே ஷாக்கிங்கா இருக்கு. ஸாரி, இந்த மாதிரி கமெண்ட்ஸ் பண்றத தயவுசெஞ்சு இதோட நிப்பாட்டுங்க. இது ரொம்ப தப்பு.

நம்ம ஊர்லயும், இந்தியா முழுக்கவுமே நடக்குற சில மோசமான சம்பவங்களை பார்க்கும்போது, கதையை நிஜம்னு நினைச்சு நீங்க பண்ற இந்த மாதிரி கமெண்ட்ஸ் எனக்கு ரொம்பவே பயமா இருக்கு. ஒரு கட்டத்துல இந்த கதையை இதோட முழுசா நிறுத்திடலாமான்னு கூட என்னை யோசிக்க வச்சிடுச்சு.

கடைசியா ஒன்னு சொல்லிக்கிறேன்... நிஜ வாழ்க்கை வேற, காமம் (Sex & Lust) வேற. இது வெறும் சிற்றின்பம், நம்ம மைண்ட ரிலாக்ஸ் பண்றதுக்காக மட்டும்தான். இதை நிஜ வாழ்க்கையோட என்னைக்குமே ஒப்பிட்டு பார்க்காதீங்க. இந்த கதையில வர்ற மாதிரி நிஜத்துல எதையும் முயற்சி பண்ணி பார்க்குறதுன்னு எந்த முட்டாள்தனமும் பண்ணாதீங்க. மத்தவங்க வாழ்க்கையையும் கெடுக்காதீங்க, உங்க வாழ்க்கையையும் வீணடிச்சுக்காதீங்க.

இது ஜஸ்ட் ஒரு பொழுதுபோக்கு கதை. அதை கதையா மட்டும் பார்க்குறவங்க தொடர்ந்து படிங்க.

 very well said

[Jailer2494]

Poovukkul boogambam

Ivlo veruppoda andha potta paya kooda yen kudumbam nadathanum. First night la irunthe veruppaa Onnu vivagarathiu pannu illena  avanayum avanal porantha kutti potta payyanayum ella kalla kadhal pannum pombalainga pottu thallura mathiri pottu thallitu prakash kooda settle agidu. Nalla vachi seivam. Enna nan solrathu.

These type of comments are the reason for the story discontinuity in this site. Author pls ignore these type of comments. Readers pls don't post these type of comments.

[Pushpa Purusan]

Superb
There will be different kinds of comments as these stories are read by perverts. No need to answer or advice. Just ignore.

[NovelNavel]

Poovukkul boogambam

Ivlo veruppoda andha potta paya kooda yen kudumbam nadathanum. First night la irunthe veruppaa Onnu vivagarathiu pannu illena  avanayum avanal porantha kutti potta payyanayum ella kalla kadhal pannum pombalainga pottu thallura mathiri pottu thallitu prakash kooda settle agidu. Nalla vachi seivam. Enna nan solrathu.

Nee yen romba pongure thala.. cool down cool. 
kadhaiya kadhaiya padichiya kai adichiya nu poyitte iru.  

[Vijay42]

எல்லாரோட கமெண்ட்ஸ்க்கும் ரொம்ப நன்றி.

முதல்ல ஒரு விஷயத்தை தெளிவுபடுத்திக்கிறேன். நான் கதையை நிறுத்தப் போறதில்லை. ஆனா, இனிமேல் அடுத்தடுத்த அப்டேட்ஸ் வர ரொம்பவே தாமதம் ஆகும். அதுக்காக மன்னிச்சுக்கோங்க. எனக்கு என் வேலையும், என் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையும் இதைவிட ரொம்ப முக்கியம். அதுல நான் முழுசா கவனம் செலுத்த வேண்டியிருக்கு. எனக்கு நேரம் கிடைக்கும்போது கண்டிப்பா அப்டேட் பண்றேன்.

அப்புறம் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்... மேல ஒருத்தர் போட்டிருந்த கமெண்ட் பார்த்து நான் நிஜமாவே அதிர்ச்சியாயிட்டேன். தயவுசெஞ்சு புரிஞ்சுக்கோங்க, இது ஏதோ ஒரு sex story, ஒரு fantasy, அவ்வளவுதான். இதை என்னைக்குமே நிஜம்னு நினைக்காதீங்க. எனக்கு நிஜத்துல இப்படி நடக்குறது துளிகூட பிடிக்காது.

ஏன், இந்த கதையில கூட அந்த Main Character-oda குடும்ப வாழ்க்கை எந்த விதத்துலயும் பாதிக்கப்படக் கூடாதுன்னு தான் நான் நினைக்கிறேன். புருஷனுக்கு தெரியாம நடக்குற ஒரு cheating fantasy, அவ்வளவுதான். கதையில கூட அவங்க வாழ்க்கைய கெடுக்க எனக்கு இஷ்டம் இல்ல. அப்படி இருக்கப்போ, சில பேர் இப்படி கொலை பண்றது, குடும்பத்தை அழிக்கிறதுன்னு ரொம்ப மோசமா யோசிக்கிறது எனக்கு ரொம்பவே ஷாக்கிங்கா இருக்கு. ஸாரி, இந்த மாதிரி கமெண்ட்ஸ் பண்றத தயவுசெஞ்சு இதோட நிப்பாட்டுங்க. இது ரொம்ப தப்பு.

நம்ம ஊர்லயும், இந்தியா முழுக்கவுமே நடக்குற சில மோசமான சம்பவங்களை பார்க்கும்போது, கதையை நிஜம்னு நினைச்சு நீங்க பண்ற இந்த மாதிரி கமெண்ட்ஸ் எனக்கு ரொம்பவே பயமா இருக்கு. ஒரு கட்டத்துல இந்த கதையை இதோட முழுசா நிறுத்திடலாமான்னு கூட என்னை யோசிக்க வச்சிடுச்சு.

கடைசியா ஒன்னு சொல்லிக்கிறேன்... நிஜ வாழ்க்கை வேற, காமம் (Sex & Lust) வேற. இது வெறும் சிற்றின்பம், நம்ம மைண்ட ரிலாக்ஸ் பண்றதுக்காக மட்டும்தான். இதை நிஜ வாழ்க்கையோட என்னைக்குமே ஒப்பிட்டு பார்க்காதீங்க. இந்த கதையில வர்ற மாதிரி நிஜத்துல எதையும் முயற்சி பண்ணி பார்க்குறதுன்னு எந்த முட்டாள்தனமும் பண்ணாதீங்க. மத்தவங்க வாழ்க்கையையும் கெடுக்காதீங்க, உங்க வாழ்க்கையையும் வீணடிச்சுக்காதீங்க.

இது ஜஸ்ட் ஒரு பொழுதுபோக்கு கதை. அதை கதையா மட்டும் பார்க்குறவங்க தொடர்ந்து படிங்க.

ஒருசிலரை திருத்த முடியாது நண்பா....

2005,06 காலங்களில் 1,2,பேர்தான் குடும்ப அப்பா,மகள்,அண்ணன்,தங்கை காமகதைகள் வரும்.அம்மா, மகன் ஓக்குறத ரொம்ப ஆர்வமா எழுதுற கூட்டம் இந்த Xossipy அதிகமா கொட்டி கிடக்கு.
எனக்கு இவர்களிடம் ஒரு கேள்வி டேய் அம்மா 35,40 இளமையா இருப்பாங்க அஜால் குஜாலா இருக்க கற்பனையை பொங்க விடுறீங்க ஆனா 80,90 அவர்களுக்கு ஆகும்போது நடு ரோட்டில் பிச்சை எடுக்க விடுவீங்களாடா தற்குறி பசங்களா?

நண்பா :
சிறுவயதில் பல காதல் எப்படி குடும்பத்திற்கு கட்டுப்பட்டதோ அதேபோல் விவரம் வந்து திருமணமான பின் அடுத்தவர் மீது வரும் காமமும் 1 தடவை இன்பம் அடைந்ததும் குடும்பத்தை தேடி ஓடி வந்திரனும் இல்லையென்றால் பலபேர் விந்து மை ஊத்தும் கழிவறை ஆகிவிடும் ....

திரும்ப வந்ததுக்கு நன்றி நண்பா

[venkygeethu]

எல்லாரோட கமெண்ட்ஸ்க்கும் ரொம்ப நன்றி.

முதல்ல ஒரு விஷயத்தை தெளிவுபடுத்திக்கிறேன். நான் கதையை நிறுத்தப் போறதில்லை. ஆனா, இனிமேல் அடுத்தடுத்த அப்டேட்ஸ் வர ரொம்பவே தாமதம் ஆகும். அதுக்காக மன்னிச்சுக்கோங்க. எனக்கு என் வேலையும், என் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையும் இதைவிட ரொம்ப முக்கியம். அதுல நான் முழுசா கவனம் செலுத்த வேண்டியிருக்கு. எனக்கு நேரம் கிடைக்கும்போது கண்டிப்பா அப்டேட் பண்றேன்.

அப்புறம் இன்னொரு முக்கியமான விஷயம்... மேல ஒருத்தர் போட்டிருந்த கமெண்ட் பார்த்து நான் நிஜமாவே அதிர்ச்சியாயிட்டேன். தயவுசெஞ்சு புரிஞ்சுக்கோங்க, இது ஏதோ ஒரு sex story, ஒரு fantasy, அவ்வளவுதான். இதை என்னைக்குமே நிஜம்னு நினைக்காதீங்க. எனக்கு நிஜத்துல இப்படி நடக்குறது துளிகூட பிடிக்காது.

ஏன், இந்த கதையில கூட அந்த Main Character-oda குடும்ப வாழ்க்கை எந்த விதத்துலயும் பாதிக்கப்படக் கூடாதுன்னு தான் நான் நினைக்கிறேன். புருஷனுக்கு தெரியாம நடக்குற ஒரு cheating fantasy, அவ்வளவுதான். கதையில கூட அவங்க வாழ்க்கைய கெடுக்க எனக்கு இஷ்டம் இல்ல. அப்படி இருக்கப்போ, சில பேர் இப்படி கொலை பண்றது, குடும்பத்தை அழிக்கிறதுன்னு ரொம்ப மோசமா யோசிக்கிறது எனக்கு ரொம்பவே ஷாக்கிங்கா இருக்கு. ஸாரி, இந்த மாதிரி கமெண்ட்ஸ் பண்றத தயவுசெஞ்சு இதோட நிப்பாட்டுங்க. இது ரொம்ப தப்பு.

நம்ம ஊர்லயும், இந்தியா முழுக்கவுமே நடக்குற சில மோசமான சம்பவங்களை பார்க்கும்போது, கதையை நிஜம்னு நினைச்சு நீங்க பண்ற இந்த மாதிரி கமெண்ட்ஸ் எனக்கு ரொம்பவே பயமா இருக்கு. ஒரு கட்டத்துல இந்த கதையை இதோட முழுசா நிறுத்திடலாமான்னு கூட என்னை யோசிக்க வச்சிடுச்சு.

கடைசியா ஒன்னு சொல்லிக்கிறேன்... நிஜ வாழ்க்கை வேற, காமம் (Sex & Lust) வேற. இது வெறும் சிற்றின்பம், நம்ம மைண்ட ரிலாக்ஸ் பண்றதுக்காக மட்டும்தான். இதை நிஜ வாழ்க்கையோட என்னைக்குமே ஒப்பிட்டு பார்க்காதீங்க. இந்த கதையில வர்ற மாதிரி நிஜத்துல எதையும் முயற்சி பண்ணி பார்க்குறதுன்னு எந்த முட்டாள்தனமும் பண்ணாதீங்க. மத்தவங்க வாழ்க்கையையும் கெடுக்காதீங்க, உங்க வாழ்க்கையையும் வீணடிச்சுக்காதீங்க.

இது ஜஸ்ட் ஒரு பொழுதுபோக்கு கதை. அதை கதையா மட்டும் பார்க்குறவங்க தொடர்ந்து படிங்க.

உங்களின் கருத்துக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி உள்ளது ஆனால் இந்த கதை மீது ஆர்வம் உள்ளவர்கள் மிக அதிகம் என்று உங்களுக்கே தெரியும் நெகடிவ் கமெண்ட்ஸ் பற்றி சிந்திக்காமல் விரும்பி படிக்கும் வாசகர்களின் மனநிலை புரிந்து எழுதுங்கள் நண்பா ஏற்கனவே பதினைந்து பகுதிகள் முடித்ததாக குறிப்பிட்டிருந்தீர்கள் அதை கொஞ்சம் காலம் தாழ்த்தாமல் இரண்டு நாட்கள் கேப் ல பதிவிடலாமே


உண்மைக்கும் கற்பனைக்கும் உள்ள வித்தாயசம் தெரியாதவர்கள் பலவற்றை கூறுவார்கள் அவர்களை புறம்தள்ளுங்கள் உங்களின் அந்த ஆங்கில கதையையும் தொடர்ந்தால் இன்னும் நல்லா இருக்கும் நண்பா

[Krish World]

Poovukkul boogambam

Ivlo veruppoda andha potta paya kooda yen kudumbam nadathanum. First night la irunthe veruppaa Onnu vivagarathiu pannu illena  avanayum avanal porantha kutti potta payyanayum ella kalla kadhal pannum pombalainga pottu thallura mathiri pottu thallitu prakash kooda settle agidu. Nalla vachi seivam. Enna nan solrathu.

கதையை கதையா மட்டும் படிங்கடா கசுமாலங்களா.. 

நிஜ வாழ்க்கையில் மட்டும் தான் நீ சொல்றது எல்லாம். 

இங்க காம கதைல புருஷன் என்னதான் பொட்டயா இருந்தாலும் கல்லானாலும் கணவன் புல்லானாலும் புருஷன் னு இருந்துகிட்டு அவனுக்கு தெரியாம அவனை புண்படுத்தாம .. தனக்கு என்ன தேவையோ அதை அடுத்தவங்க கிட்ட இருந்து பெற்று கொண்டு புருஷன் கிட்ட எந்த எதிர்பார்ப்பும் வைக்காமல் அவன் கொடுத்த குழந்தையை கடவுள் கொடுத்த குழந்தையை போல வளர்த்து எடுப்பவள் தான் இந்த கதையில் வருகிற பெண்கள். 

ஒரு விஷயம் புரிஞ்சிக்கணும், கடவுள் எல்லா ஆண்களையும் நீண்ட தடித்த சுண்ணியுடன் படைக்கவில்லை. அப்படி படைத்தது இருந்தால் கள்ள தொடர்பு எல்லாம் இருக்காது என்றும் சொல்ல முடியாது ஏனென்றால் அந்த நிலையிலும் சில பேருக்கு ஒருத்தர விட ஒருத்தர் பெட்டெர் ஆஹ் தெரிவாங்க.. 

ஒவ்வொருத்தரின் மனா நிலை ஒரு ஒரு மாதிரி.
 ஒரு விஷயத்தை பொறுமையுடன் கையாளும் திறமை.. மனதை ஒருமைப்படுத்தி நீண்ட நேரம் நின்று விளையாடும் சக்தி எல்லாம் எல்லா ஆண்களுக்கும் இருக்காது.. ஏன்னா ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு பிரச்சனை. ஆபீஸ் ல குடும்பத்துல, உடம்புல, கடன், நண்பர்களால், துரோககிகளால் , 

ஒவ்வொரு நாளும் வீட்டுக்கு வந்தால் பொண்டாட்டிய திருப்தி படுத்துவதற்கு அவர்கள் உடலும் மனமும் ஒத்துழைக்க முடியாது.. அந்த மாதிரி நேரத்துல தன்னை நம்பி ஒரு பொண்ணு இருக்கிறது அவுங்களுக்கு மறந்திரும்.. அங்க தான் எல்லா பிரச்னையும் தொடங்கும். 

எப்படி ஒருத்தன் தொழிலில் அலுவலகத்தில் படிப்பில் தோல்வி தோல்வி என்று இருந்தால் வாழ்க்கையை வேர்த்து போவானோ அதே நிலைமை தன வீட்டில் தனியா இருக்கும் பொம்பளைக்கு. புருஷன் என்னைக்காவது தன்னை திருப்தியா செய்வான் னு நெனச்சு நெனச்சி காத்திருந்து ஏமாந்து இப்போ சந்தர்ப்பத்தை பயன் படுத்தி தன்னை உயிரோட வச்சிருக்க முயற்சி பண்ணுறா

இது உடல் தேவைகள் முடிந்ததும் மறைந்து போனால் பிரச்னையில்லை  எப்போ அதும் மனம் சார்ந்து போகிறதோ அப்போ தான் வெறுப்பு, கோபம் எரிச்சல் தொடர்ச்சியாக விவாகரத்து அல்லது கொலை 

நாம பேப்பர் ல படிக்கிற செய்தி எல்லாம் வெரி அஞ்சு பெர்ஸன்ட் தான். இந்த கதைல வர்ற மாதிரி இந்த உலகத்துல பல மடங்கு நடந்து கிட்டு தான்  இருக்கு.. வெளியில் தெரிவதில்லை அவ்ளோதான்.

சில கதையில் மனைவி உண்மையில் புருஷன் மேல அன்பு வச்சி இருப்பாள் அதே நேரம் அவனோட உடல் சார்ந்த பிரச்னையை அவனத இயலாமையை புரிஞ்சி இருப்ப. அப்படி இருக்கும் போது கணவன் மேல அவளுக்கு வெறுப்பு வராது. ஒரு பரிதாப உணர்ச்சி தான் வரும். 

யாரோ ஒருத்தன சொன்ன மாதிரி.. சந்தர்ப்பம் சரியா அமையாத வரைக்கும் எல்லா புருசனும் ராமன்கள் தான் எல்லா பொம்பளையும் பத்தினி தான் 

கதையில வர மூழ்கி போயிட்ட இப்படி தான் கதைல நடக்குறது எல்லாம் நமக்கு நடக்குற மாதிரி தோணும். அப்படி தான் இவனும் கோபப்பட்டு பதிவு போட்டுடானு நெனைக்கிறேன். 

தம்பி இனிமேல் நீ இங்க கதை படிக்க வருவது மனா ரீதியான தொல்லைகளை உருவாக்கும்.. போயி குடும்பம் பொழைப்புல கவனத்தை செலுத்து. அது தான் உனக்கு நல்லது.

[Chitrarassu]

Looks like the authors need to put clear disclaimer warning the readers not to get involved in the story too much.

[Dumeelkumar]

Forget and forgive these guys my lord. They dont know what they are talking. Amen.

[yazhiniram]

---------------
Part 157 - 1:
---------------

அவனோட உடம்புல இருந்து சூடு என் உடம்புக்குள்ள பாய்ஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் கை என்னோட கைகள் மேல ரொம்பச் சாஃப்ட்டா உக்காந்திருந்துச்சு.

என் விரல்கள் லேசா நடுங்குறதை அவன் கரெக்ட்டா ஃபீல் பண்ணான்.

அவனோட கட்டை விரல், என் கைகளோட மூட்டுப் பகுதியில லேசா அசைஞ்சது.

அவன் ரொம்ப மெதுவா, என் தோல் மேல ஒரு சின்னக் கோலம் போடுற மாதிரி வருடி விட்டான்.

அந்தத் தொடுதல் என்னைப் பதற்றப்படுத்தல. 

அது அவ்ளோ இதமா, என் உடம்புல இருந்த பயத்தை எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உறிஞ்சி எடுக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்த அமைதியான ரூம்ல, அவனோட குரல் இப்போ ஒரு கிசுகிசுப்பு மாதிரி வெளிய வந்துச்சு.

"பவி..." னு அவன் லேசாத் தொண்டையைச் செருமிக்கிட்டுக் கூப்பிட்டான்.

நான் என் பார்வையைத் தரையிலயே வெச்சுக்கிட்டு, "ஹ்ம்ம்..." னு மட்டும் முனகினேன்.

"உன் கை எவ்ளோ சாஃப்ட்டா இருக்குனு உனக்குத் தெரியுமா?" னு அவன் என் கையை லேசா அழுத்திப் பிடிச்சான்.

நான் என் உதட்டைப் பற்களால லேசாக் கவ்விக்கிட்டேன்.

"ஒரு ரோஜாப் பூவ தொடுற மாதிரி அவ்ளோ ஸ்மூத்தா இருக்கு பவி..." னு அவன் வர்ணிச்சான்.

"சும்மா ஓவரா பில்டப் கொடுக்காத பிரகாஷ்..." னு நான் வெக்கத்துல லேசாச் சிரிச்சேன்.

அவன் என் முகத்தைப் பார்த்து லேசாச் சிரிச்சான். 

அவன் பற்கள் அந்த மஞ்சள் லைட்ல பளிச்சுனு தெரிஞ்சது.

"நான் ஒன்னு சொல்லட்டுமா பவி?" னு அவன் தன் உடம்பை லேசா என் பக்கம் திருப்பினான்.

"சொல்லு..." னு நான் என் முந்தானையை லேசா விரல்களால முறுக்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"நான் உண்மையைச் சொல்றேன்... கோபிச்சுக்கக் கூடாது, ஓகேவா?"

"சரி, சொல்லுடா... என்ன பெரிய உண்மை?" னு நான் லேசா அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

"அது... நீ நினைக்கிற மாதிரி இன்னைக்கு நேத்து இல்லை பவி..."

"நான் உன்னை நான் இங்க வேலைக்கு சேர்ந்த நாள்ல இருந்து ரசிச்சுட்டு இருக்கேன்..." னு அவன் ஒரு பெரிய ரகசியத்தை உடைச்சான்.

அவன் அப்படி ஆரம்பிச்சதும் நான் என் கண்களை லேசாத் தூக்கி அவனைப் பார்த்தேன்.

"என்னது...?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

"ஆமா பவி..."

"டெய்லி காலையில எட்டரை மணிக்கு..."

"நீ உன் பையனை ஸ்கூல் வேன்ல ஏத்தி விட வருவியே... ஞாபகம் இருக்கா?" னு அவன் லேசாத் தொண்டையைச் செருமிக்கிட்டுக் கேட்டான்.

"ஹ்ம்ம்... நான் டெய்லி வருவேனே..." னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னேன்.

"ஆனா எனக்கு அந்த எட்டரை மணிங்குற டைம் தான் பவி ரொம்ப ஸ்பெஷல்..." னு அவன் என் கண்களைப் பார்த்துச் சொன்னான்.

"ஏன்டா?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

"நான் நைட் ஃபுல்லா டியூட்டி பாத்துட்டு, தூக்கம் கண்ணைச் சுத்துனாலும்..."

"சரியா எட்டேகால் மணிக்கு போய் என் முகத்தைக் கழுவிட்டு, கேட்ல வந்து நின்னுடுவேன்..."

"எதுக்குடா?" னு நான் ஒரு சிரிப்போட கேட்டேன்.

"உன்னைப் பாக்கத் தான் பவி..." னு அவன் எந்த ஒரு தயக்கமும் இல்லாம உண்மையைச் சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் நான் லேசா ஆச்சரியப்பட்டேன்.

"டேய்... நான் காலையிலவா?"

"தூங்கி எந்திரிச்ச முகத்தோட, சாப்பாட்டு வேல செஞ்ச களைப்போட, தலை முடியை அள்ளி முடிஞ்சுக்கிட்டுப் பேய் மாதிரி தான வருவேன்?" னு நான் என்னையே கொஞ்சம் தாழ்த்திக்கிட்டேன்.

"யார் சொன்னா நீ பேய் மாதிரி இருக்கனு?" னு அவன் உடனே பதறுனான்.

"அப்போ நீ சாதாரணமா ஒரு காட்டன் புடவையோ, இல்ல ஒரு சுடிதாரோ போட்டுட்டு வருவ..."

"ஆனா அந்த நேச்சுரலான அழகுல... நீ அவ்ளோ பிரெஷ்ஷா இருப்ப பவி..." னு அவன் வர்ணிச்சான்.

"நிஜமாவா?" னு நான் வெக்கத்துல என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"சத்தியமா பவி..."

"உன் முகத்துல எந்தப் மேக்கப்-ம் இருக்காது... ஆனா உன் ஸ்கின் அந்த காலை வெயில்ல அவ்ளோ பளபளனு இருக்கும்..."

"நீ ஒரு கையில உன் பையனோட வாட்டர் பாட்டிலைப் பிடிச்சுட்டு, இன்னொரு கையில அவனைக் கூட்டிட்டு வருவ..."

"அப்போ உன் முகத்துல இருக்குற அந்த பாசம்... அது அவ்ளோ அழகா இருக்கும் பவி..." னு அவன் சொல்லும்போதே அவன் கண்கள்ல ஒரு ஈரம் தெரிஞ்சது.

ஒரு வாட்ச்மேன் என்னைப் பார்த்து இவ்ளோ தூரம் ரசிச்சிருக்கான்னு கேட்கும்போது, எனக்குள்ள ஒரு பெரிய சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

"அப்போ நீ என்னைத் தப்பாலாம் பாக்கலைல பிரகாஷ்?" னு நான் லேசாத் தயங்கிக் கேட்டேன்.

"நான் உன்னை ஒரு தேவதை மாதிரி பார்த்தேன் பவி..."

"நீ உன் பையனை வேன்ல ஏத்தி விட்டுட்டு, அவனுக்கு ஒரு 'டாட்டா' காட்டிட்டு நிப்ப பாரு..."

"அப்போ லேசா அடிக்கிற காத்துல உன் முடி பறக்கும்..."

"அதைப் பார்த்ததுக்கு அப்புறம், நீ திரும்பி அபார்ட்மெண்ட்டுக்குள்ள நடப்ப பாரு..."

"அப்போ தான் என் உசுரு போக ஆரம்பிக்கும்..." னு அவன் தன் நெஞ்சுல கை வெச்சுச் சொன்னான்.

நான் என் வாயை லேசாத் திறந்து, மூச்சு வாங்குனேன்.

"டேய்...?" னு நான் அவ்ளோ ஆச்சரியமா கேட்டேன்.

"ஆமா பவி... நீ திரும்பி நடக்கும்போது..."

"நான் கேட்ல நின்னுட்டு உன்னையே தான் வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருப்பேன்..." னு அவன் சொன்னான்.

"ஏன்டா... அப்படி என்னைப் பாக்குற அளவுக்கு நான் என்ன பண்ணேன்?" னு நான் என் முந்தானையை லேசா விரல்களால முறுக்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"நீ ஒன்னும் பண்ணல பவி... உன் அழகு தான் என்னைப் பண்ணிடுச்சு..."

"நான் உன்னை முன்னாடி இருந்து பாக்குறதை விட, உன் பின்னாடி அழகைப் பாக்கத் தான் அவ்ளோ ஆசைப்படுவேன்..." னு அவன் ஓப்பனாச் சொன்னான்.

அவன் 'பின்னாடி அழகு'னு சொன்னதும் என் கன்னங்கள் அப்படியே செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

நான் என் பார்வையை உடனே தரையில இறக்கிக்கிட்டேன்.

என் கால் விரல்கள் ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டுத் தவிச்சுது.

"நீ திரும்பி நடக்கும்போது..." அவன் மறுபடியும் ஆரம்பிச்சான்.

"அந்த டிரஸ்ஸா இருந்தாலும் சரி, சுடிதாரா இருந்தாலும் சரி..."

"அதுக்குள்ள உன் இடுப்பு லேசா வளைஞ்சு வளைஞ்சு ஆடுமே..." னு அவன் அவ்ளோ செக்ஸியான ஒரு டோன்ல சொன்னான்.

என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

"நீ ஒவ்வொரு எட்டு வைக்கும்போதும்..."

"உன் வலது பக்க இடுப்பு மேல ஏறி, இடது பக்க இடுப்பு கீழ இறங்கும்..."

"அந்த ஒரு ரிதம்... அது ஒரு பாட்டு மாதிரி இருக்கும் பவி..."

"அதை வாட்ச் பண்றதே எனக்கு அவ்ளோ பெரிய ஆசையா இருக்கும்..." னு அவன் தன் கண்களை லேசா மூடிக்கிட்டு வர்ணிச்சான்.

"ச்சீ... அதையேல்லாமா உன்னிப்பா கவனிப்ப?" னு நான் என் ஒரு கையால முகத்தைப் பாதியா மூடிக்கிட்டு வெக்கத்தோட கேட்டேன்.

"பின்ன? எவனாவது உன்னைப் பாத்தா கண்ணை எடுக்க முடியுமா?" னு அவன் என்னைக் கேள்வி கேட்டான்.

நான் சிரிப்பை அடக்க முடியாம என் உதட்டை இன்னும் டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

"டேய்... நீ அவ்ளோ பெரிய திருட்டுப் பயலா?"

"நான் உன்னை எவ்ளோ நல்லவன்னு நினைச்சேன்..." னு நான் அவனைச் செல்லமா வம்பிழுத்தேன்.

"நான் நல்லவன் தான் பவி... ஆனா உன்னைப் பார்த்தா எவன் நல்லவனா இருக்க முடியும்?" னு அவன் லேசாச் சிரிச்சான்.

நான் என் தொடைகளை ரொம்ப டைட்டா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள அந்த ஈரம் பிசுபிசுனு சுரக்குறது எனக்கு நல்லாத் தெரிஞ்சது.

அவன் பேசப் பேச, என் உடம்பு அவ்ளோ சூடா கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"உன் இடுப்பு மட்டும் இல்லை பவி..." னு அவன் என் கையை லேசா அழுத்திப் பிடிச்சான்.

"வேற என்னடா கவனிச்ச?" னு நான் ஒரு கிறக்கமான குரல்ல கேட்டேன்.

"உன் பின்னாடி அந்தப கூந்தல்..."

"நீ தலைக்குக் குளிச்சிட்டு வந்திருந்தா... அந்தப் பின்னல் முனையில இருந்து லேசாத் தண்ணி சொட்டும்..."

"அந்தப் பின்னல் உன் முதுகுல உரசிக் கிட்டு, முன்னும் பின்னும் ஆடிக்கிட்டே போகுமே..."

"அந்த முடிகள் உன் இடுப்பு வரைக்கும் வந்து ஆடுறதைப் பாக்க அவ்ளோ சூப்பரா இருக்கும்..." னு அவன் என் தலைமுடியைக் கூட அவ்ளோ ரசனையாச் சொன்னான்.

"ஹ்ம்ம்..." னு நான் சொன்னேன்.

"எனக்கு அது ரொம்ப பிடிக்கும் பவி..."

"அந்த முடி உன் முதுகுல உரசும்போதெல்லாம், நான் தான் உன்னை உரசுற மாதிரி ஒரு கற்பனை எனக்குள்ள ஓடும்..." னு அவன் சொன்னதும் எனக்குள்ள ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

"நீ ரொம்ப மோசம் பிரகாஷ்..." னு நான் லேசா முனகினேன்.

"நான் மோசம் தான் பவி..."

"உன் முதுகுப் பகுதி அவ்ளோ அழகா... அந்தச் ட்ரேஸ்ல அவ்ளோ டைட்டாத் தெரியும்..."

"அதைப் பார்க்கும்போது எனக்குப் பைத்தியமே பிடிச்சுடும் பவி..." னு அவன் என் கண்ணைப் பார்த்துச் சொன்னான்.

நான் என் மூச்சை நல்லா உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

"நான் இதுலாம் நோட் பண்ணதே இல்லயாடா?" னு நான் ஒரு குழந்தை மாதிரி கேட்டேன் .

"நீ என்னைப் பார்க்க மாட்டேன்னு எனக்குத் தெரியும் பவி..."

"நீ பாட்டுக்கு வேகமா நடந்து போயிடுவ..."

"நான் உனக்கு குட் மார்னிங் சொல்லணும்னு என் வாய் வரைக்கும் வரும்..."

"ஆனா நீ அவ்ளோ பெரிய ஆளு, நான் ஒரு சாதாரண வாட்ச்மேன்..."

"நான் குட் மார்னிங் சொன்னா, நீ தப்பா நினைப்பியோனு எனக்கு அவ்ளோ பயமா இருக்கும்..." னு அவன் தன்னோட தயக்கத்தைச் சொன்னான்.

அவனோட அந்தத் தயக்கம், எனக்கு அவன் மேல அவ்ளோ பெரிய மரியாதையைக் கொடுத்துச்சு.

"அதனால நான் சும்மா கையைக் கட்டிக்கிட்டு உன்னையே ரசிச்சுட்டு இருப்பேன்..."

"நீ நடந்து போற அந்த நடையை, உன் பின்னாடி அழகைப் பாக்குறதுக்காகவே..."

"நான் எட்டரை மணிக்கு கரெக்ட்டா கேட்ல வந்து நின்னுடுவேன் பவி..." னு அவன் தன் ஆசையை மொத்தமா கொட்டித் தீர்த்தான்.

"நான் உன்னைக் கடந்து போகும்போது... வேற என்ன பண்ணுவே?" னு நான் லேசாத் தலை சாய்த்துக் கேட்டேன்.

"வேறயா, உன்ன வாசம் புடிப்பேன்.." னு அவன் முகம் பிரகாசமாச்சு.

"அந்த ஷாம்பூ வாசனையோட, உன் உடம்போட அந்த நேச்சுரலான வாசனையும் கலந்து வரும்..."

"அந்த காத்துல உன் வாசம் என் மூக்குல பட்டதும்..."

"நான் என் மூச்சை நல்லா உள்ளிழுத்து... அந்த வாசனையை என் நெஞ்சுக்குள்ள அப்படியே சேமிச்சு வெச்சுப்பேன்..."

"அதுக்கப்புறம் அன்னைக்கு ஃபுல்லா எனக்குப் பசியே இருக்காது பவி..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிப் பேசுனான்.

அவன் பேசப் பேச, என் உடம்புக்குள்ள ஏதோ ஒரு மேஜிக் நடந்த மாதிரி இருந்துச்சு.

ஒரு பொண்ணா எனக்குக் கிடைக்க வேண்டிய அந்த முழுமையான ரசனை, இன்னைக்கு ஒரு வாட்ச்மேன்கிட்ட இருந்து எனக்குக் கிடைச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

நான் அவ்ளோ அழகா இருக்கேனாங்குற ஒரு கர்வம் என் உடம்பு முழுக்கப் பரவிச்சு.

கார்த்திக் என்னை ஒரு நாளும் இப்படி ரசிச்சதே இல்லை.

ஆனா இவன்... நான் போடுற சாதாரண டிரஸ்ஸை, என் நடையை, என் கூந்தலை அவ்ளோ தூரத்துல இருந்து எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பும் இல்லாம ரசிச்சிருக்கான்.

அவன் சொல்லச் சொல்ல, என் மனசுக்குள்ள இருந்த அந்தப் குற்ற உணர்ச்சி, அந்த வெக்கம் எல்லாமே காத்துல பறந்துடுச்சு.

"டேய்... நீ அவ்ளோ பெரிய திருட்டுப் பயலா?" 

"நான் உன்னை எவ்ளோ நல்லவன்னு நினைச்சேன்..." னு நான் என் கண்களை உருட்டிச் செல்லமாத் திட்டினேன்.

"நான் நல்லவன் தான் பவி... ஆனா உன் அழகைப் பார்த்தா எவன் நல்லவனா இருக்க முடியும்?" னு அவன் என்னைக் கேள்வி கேட்டான்.

நான் சிரிப்பை அடக்க முடியாம என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

என் கன்னங்கள் அப்படியே சூடாகிப் போச்சு.

"இது மட்டுமா? இன்னும் இருக்கு பவி..." னு அவன் என் கையை இன்னும் லேசாத் தடவிக்கிட்டே சொன்னான்.

"இன்னும் என்னடா பண்ண?" னு நான் ஆர்வமாக் கேட்டேன்.

"சாயங்காலம் ஆறு மணிக்கு..." னு அவன் லேசா என் விரல்களை வருடிக்கிட்டே ஆரம்பிச்சான்.

"என்னடா ஆறு மணிக்கு?" னு நான் லேசாப் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

"நீ அபார்ட்மெண்ட் பார்க்குல வாக்கிங் போவியே... ஞாபகம் இருக்கா?" னு அவன் என் கண்களைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

"ஹ்ம்ம்... நான் டெய்லி வாக்கிங் போவேனே... அதுக்கென்ன இப்போ?" னு நான் ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொன்னேன்.

"நீ சும்மா வாக்கிங் போக மாட்ட பவி..."

"என்னைக்காவது நீ டிராக் பேண்டும், ஒரு டீ-ஷர்ட்டும் போட்டுட்டு வருவ..." னு அவன் எனக்குத் தெரியாத விஷயங்களை எல்லாம் சொல்ல ஆரம்பிச்சான்.

"அது வாக்கிங் போறப்போ போடுற சாதாரண டிரஸ் தானடா?" னு நான் லேசாச் சிரிச்சேன்.

"உனக்கு அது சாதாரணமா இருக்கலாம் பவி..."

"ஆனா என்னைப் மாதிரி ஆசையாப் பாக்குற ஆட்களுக்கு, அது அவ்ளோ பெரிய விருந்து..." னு அவன் சொன்னான்.

"டேய்..." னு நான் வெக்கத்துல என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

"நிஜமாத் தான் பவி... அந்த டிராக் பேண்ட் உனக்கு அவ்ளோ டைட்டா இருக்கும்..."

"உன் இடுப்புல இருந்து கால் வரைக்கும்... அது அப்படியே உன் ஸ்கின்னோட உரசிக் கிட்டு ஒட்டி இருக்கும்..."

"நீ நடக்கும்போது, அந்தத் துணிக்குள்ள உன் தொடைகள் உரசிக் கிட்டு போறதை நான் எவ்ளோ ரசிச்சுப் பாத்துருக்கேன்..."

"நீ ரொம்ப மோசம் பிரகாஷ்... எப்படியெல்லாம் பாத்துருக்க..." னு நான் என் புடவையை லேசா முறுக்கிக்கிட்டே சிணுங்குனேன்.

"நான் மட்டும் இல்லை பவி... அந்தப் பார்க்குல வாக்கிங் வர்ற பாதி ஆம்பளைங்க கண்ணு உன் மேல தான் இருக்கும்..."

"எல்லாரும் உன் அழகை வச்சக் கண்ணு வாங்காமப் பாப்பாங்க..."

"ஆனா நான் பாக்குற பார்வை வேற... அதுல அவ்ளோ ஆச மட்டும்தான் இருக்கும்..."

"உன்னை அப்படியே தூக்கிட்டு போகணும்னு தோணும்..." னு அவன் குரல் கொஞ்சம் ஹஸ்கியா மாறுச்சு.

"நீ பாட்டுக்குக் காதுல ஹெட்செட் போட்டுட்டுப் பாட்டுக் கேட்டுக்கிட்டே வேகமா நடப்ப..."

"உன் உலகத்துல நீ இருப்ப... உன்னை யாரு பாக்குறாங்கனு கூட உனக்குத் தெரியாது..."

"ஆனா என் உலகமே நீ நடக்குற அந்த நடையில தான் சுத்தும்..."

"அந்தக் டீ-ஷர்ட்ல நீ வேகமா நடக்கும்போது..." அவன் லேசாத் தொண்டையைச் செருமுனான்.

"என்ன நடக்கும்போது?" னு நான் என் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டு, லேசா முனகினேன்.

"உன் முன்னாடி... அந்த டீ-ஷர்ட்டுக்குள்ள உன் முன்னாடி இருக்குற ரெண்டும் லேசாத் துள்ளித் துள்ளி ஆடுமே..." னு அவன் பச்சையா, ஆனா அவ்ளோ ரசனையாச் சொன்னான்.

அவன் 'அப்டி  துள்ளி ஆடும்'னு சொன்னதும், என் உடம்பெல்லாம் ஒரு பெரிய கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

"பிரகாஷ்!" னு நான் அதிர்ச்சியில என் வாயை லேசா மூடிக்கிட்டேன்.

"உண்மையத் தான பவி சொல்றேன்... நான் எதையும் மறைக்க விரும்பல..."

"நீ வலது காலை எடுத்து வைக்கும்போது உன் வலதும்..."

"இடது காலை எடுத்து வைக்கும்போது இடதும்..."

"அப்படியே மேலயும் கீழயும் ஒரு ரிதம்ல ஆடும் பாரு..."

"அதைப் பாக்கவே எனக்கு உசுரு போயிடும் பவி..." னு அவன் என் கண்களை நேராப் பார்த்துச் சொன்னான்.

நான் வாக்கிங் போகும்போது ஒரு வாட்ச்மேன் என்னை இவ்ளோ ஆசையாப் பார்த்திருக்கான்னு நினைக்கும்போதே என் மூச்சு லேசா முட்டுச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல ஒரு பிசுபிசுப்பான ஈரம் சடன்னு சுரந்து வழிய ஆரம்பிச்சுது.

நான் என் தொடைகளை ரொம்ப டைட்டா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

"நீ நடக்குற வேகத்துக்கு... அது ரெண்டும் முன்னாடி முட்டிக்கிட்டு நிக்கும்..."

"நீ ஒரு நாலு ரவுண்ட் அடிச்சதும், உனக்கு லேசா வேர்க்க ஆரம்பிக்கும்..."

"அதை நீ நோட் பண்ணிருக்கியா பவி?" னு அவன் கேட்டான்.

"ஹ்ம்ம்... வேர்க்கும் தான்..." னு நான் திக்கித் திக்கிச் சொன்னேன்.

"உன் கழுத்துல இருந்து வேர்வை மெதுவா வழிஞ்சு..."

"அந்த டீ-ஷர்ட்டோட நெஞ்சுப் பகுதியில நனையும்..."

"அந்த ஈரம் பட்டதும், அந்த மெல்லிய டீ-ஷர்ட் உன் நெஞ்சோட இன்னும் டைட்டா ஒட்டிக்கும்..."

"அப்போ உன் காம்போட ஷேப் லேசா வெளிய புடைச்சுக்கிட்டுத் தெரியும்..."

"ஐயோ... பிரகாஷ்... ப்ளீஸ்..." னு நான் என் ரெண்டு கைகளால முகத்தை மூடிக்கிட்டேன்.

"நான் சொல்றதைக் கேளு பவி..." னு அவன் என் கைகளை ரொம்ப மெதுவா விலக்கி விட்டான்.

"அந்தக் காம்பு லேசா விறைச்சுக்கிட்டுத் தெரியறதைப் பார்த்ததும்... எனக்கு இங்க அப்படியே நரம்பெல்லாம் சுண்டி இழுக்கும்..."

"அதை நான் எங்க இருந்து பாப்பேன் தெரியுமா?" னு அவன் ஒரு கள்ளச் சிரிப்போட கேட்டான்.

"எங்கடா இருந்து பாப்ப?" னு நான் தவிப்போட கேட்டேன்.

"கேட்ல இருந்து பாத்தா சரியாத் தெரியாதுனு..."

"நான் செக்யூரிட்டி ரவுண்ட்ஸ் போறேன்னு பொய் சொல்லிட்டுப் பார்க்குக்கு வந்துடுவேன்..."

"நீ என்னை ஒவ்வொரு தடவை கிராஸ் பண்ணிப் போகும்போதும்..."

"அது எனக்கு அவ்ளோ பெரிய ஆசையை கொடுக்கும் பவி..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.

"டேய்... நீ அவ்ளோ பெரிய திருட்டுப் பயலா?" னு நான் செல்லமா அவனை முறைச்சேன்.

"நான் திருடன் தான் பவி... உன் அழகைத் திருடித் திருடிப் பார்த்த திருடன்..."

"நீ அந்த இடத்தை கிராஸ் பண்ணிப் போகும்போது..."

"உன் முன்னாடி அழகை விட, உன் பின்னாடி அழகு அவ்ளோ தூக்கலாத் தெரியும்..."

"அந்த டிராக் பேண்ட்ல உன் இடுப்பு வளைஞ்சு நெளிஞ்சு ஆடுறதைப் பாத்து..."

"நான் அங்க ஏதாது மரத்துல சாஞ்சுகிட்டு... என் மூச்சை அடக்கிப் பிடிச்சுப்பேன்..."

"நீ என்னை விட்டுத் தள்ளிப் போகப் போக... என் கண்கள் உன் பின்னழகையே தான் வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருக்கும்..."

"உன் முதுகுல அந்தப் பெரிய முடி பின்னல் லேசா ஆடிக்கிட்டே போகும்..."

"அதுக்குக் கீழ... உன் தொடைகள் ரெண்டும் உரசிக் கிட்டு நடக்குற அந்த நடை..."

"அதை நினைக்கும்போதே இப்போ கூட எனக்கு உடம்பெல்லாம் எரியுது பவி..." னு அவன் தன் லுங்கியை லேசாச் சரி பண்ணிக்கிட்டான்.

அவனோட அந்த லுங்கிப் புடைப்பு இப்போ இன்னும் பெருசா, ஒரு மூங்கில் மாதிரி விறைச்சுப் போய் நின்னதை நான் கவனிச்சேன்.

என் மனசுக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய ஒரு கர்வம் வந்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளை, என்னோட நடையை, என் வேர்வையை, என் அசைவை இவ்ளோ ரசிச்சிருக்கான்னு கேட்கும்போது... எனக்குள்ள ஒரு பொண்ணு முழுசா முழிச்சுக்கிட்டா.

"நீ... நீ ரொம்ப மோசம்டா..." னு நான் என் கையை லேசா உருவப் பார்த்தேன்.

ஆனா அவன் என் கையை விடல, இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

நான் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம, என் தொடைகளை ரொம்ப டைட்டா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள அந்த ஈரம் பிசுபிசுனு சுரக்குறது எனக்கு நல்லாத் தெரிஞ்சது.

அவன் பேசப் பேச, என் உடம்பு அவ்ளோ சூடா கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"ஆனா எனக்கு உன் மேல அவ்ளோ பெரிய ஆசை வந்ததுக்கு இன்னொரு முக்கியமான காரணம் இருக்கு பவி..." னு அவன் குரல் கொஞ்சம் சீரியஸா மாறுச்சு.

"என்ன காரணம்?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

"அது வந்து..." னு அவன் லேசாத் தயங்கினான்.

அவன் என் கண்களை நேராப் பார்க்காம, என் கைகளை மட்டும் லேசாத் தடவிக்கிட்டே கீழ பார்த்தான்.

"சொல்லு பிரகாஷ்... என்ன தயக்கம்?" னு நான் அவன் கையை லேசா அழுத்தினேன்.

"உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா பவி?"

"ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடி... நீ உன் பயனோட வாக்கிங் வந்த..."

"அன்னைக்கு நீ ஒரு புடவை கட்டியிருந்த..." னு அவன் அந்த நாளை ரொம்பத் தெளிவா ஞாபகப்படுத்துனான்.

நான் என் கண்களை லேசா மேல தூக்கி யோசிச்சேன்.

"ஆமா... " னு நான் சொன்னேன்.

"நீ நடந்து போகும்போது, அந்த புடவைக்குள்ள உன் இடுப்பு லேசா வளைஞ்சு வளைஞ்சு ஆடுச்சு..."

"நான் செக்யூரிட்டி ரூம்ல இருந்து உன் அழகையே கண்ணு விரிய வெறிச்சுப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்..." னு அவன் ஒரு திருடனைப் மாதிரி உண்மையை ஒத்துக்கிட்டான்.

நான் உடனே லேசா நிமிர்ந்து உக்காந்தேன்.

என் கண்கள் ஆச்சரியத்துல விரிஞ்சது.

"ஓ... அன்னைக்கு நீ தான் அப்பிடி வெறிச்சுப் பாத்துட்டு இருந்தியா?" னு நான் கேட்டேன்.

"ஆமா பவி..."

"நீ சடன்னா என்ன பாத்துட்ட..."

"அப்போ நான் உன்னையே சைட் அடிச்சிட்டு இருந்ததை நீ கரெக்ட்டாப் பாத்துட்ட..." னு அவன் சொல்லும்போதே அவன் குரல்ல ஒரு சின்ன நடுக்கம் இருந்துச்சு.

"ஆமா ஆமா... எனக்கு நல்லா ஞாபகம் இருக்குடா..."

"நான் உன்னைப் பார்த்ததும், நீ டக்குனு தலையைத் திருப்பி வேற ஏதோ பாக்குற மாதிரி நடிச்ச..." னு நான் அவனைப் பார்த்துக் கிண்டலாச் சிரிச்சேன்.

அவன் முகத்துல இப்போ அவ்ளோ பெரிய வெக்கம் வந்துச்சு.

"ஆனா நீ அதை விடல பவி..."

"உன் முகத்துல அவ்ளோ பெரிய கோபம் வந்துச்சு..."

"உன் செருப்பு 'டக் டக்'னு சத்தம் போட... நீ நேரா என்னைக் குறிவெச்சு நடந்து வந்த..."

"நீ நடந்து வர்றதைப் பார்த்ததும் என் உசுரே என் கைல வந்துடுச்சு பவி..." னு அவன் அந்தப் பயத்தை எவ்ளோ அழகா விவரிச்சான்.

நான் சிரிப்பை அடக்க முடியாம என் வாயை ஒரு கையால மூடிக்கிட்டேன்.

"நீ நேரா என் முன்னாடி வந்து நின்னு, உன்னோட அந்தப் பெரிய கண்களை உருட்டி என்னைப் பார்த்த..."

"அந்தக் கோபத்துல உன் மூக்கு நுனி அவ்ளோ சிவந்து போயிருந்துச்சு..."

"நீ அவ்ளோ டென்ஷன்ல இருந்த..."

"'என்னடா பாக்குற? இங்க வேலை பாக்க வந்தியா இல்ல போற வர்ற பொம்பளைங்கள சைட் அடிக்க வந்தியா?'னு நீ அவ்ளோ சத்தமா என்னைத் திட்டுன..." னு அவன் நான் அன்னைக்குக் கேட்ட அதே வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

நான் என் தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டு அவ்ளோ வெக்கத்தோட சிரிச்சேன்.

"அன்னைக்கு நான் உன்னை அவ்ளோ திட்டுனேனா?" னு நான் ரொம்பச் செல்லமாக் கேட்டேன்.

"திட்டுனியா? நீ என்னைக் கிழி கிழி நுகிழிச்சிட்ட பவி..."

"நீ அப்படிச் சத்தம் போட்டதும், எனக்கு அப்படியே உடம்பெல்லாம் வேர்த்துப் கொட்டிடுச்சு..."

"'சாரி மேடம்... நான் எதுவும் பாக்கல மேடம்'னு நான் திக்கித் திக்கிப் பொய் சொன்னேன்..."

"ஆனா நீ, 'இன்னொரு தடவை உன் கண்ணு என் மேல பட்டுச்சு... நேரா செக்ரட்டரிகிட்ட சொல்லி உன் வேலையப் பிடுங்கிடுவேன்'னு மிரட்டிட்டுப் போன..." னு அவன் முழு சம்பவத்தையும் சொன்னான்.

"ஐயோ... பாவம்டா நீ..." னு நான் அவன் கையை இன்னும் கொஞ்சம் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

"நீ அன்னைக்குத் திட்டிட்டுப் போனதும், எனக்கு ரெண்டு நாளாத் தூக்கமே இல்லை பவி..."

"நீ எப்படியும் என் மேல கம்ப்ளைன்ட் பண்ணிடுவ..."

"எனக்கு வேலை போயிடும்னு அவ்ளோ பயத்துல, நான் உன்னைப் பார்த்தாலே பயத்தோடதான் பாப்பேன்..."

"நீ காலைல வாக்கிங் வந்தா, நான் அவொய்ட் பண்ணிடுவேன்..." னு அவன் எவ்ளோ பயந்தான்னு ரொம்ப காமெடியாச் சொன்னான்.

நான் அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சிட்டேன்.

அந்த அமைதியான ரூம்ல என் சிரிப்பு அவ்ளோ கியூட்டா கேட்டுச்சு.

"டேய்... நீ பயந்துட்டன்னு எனக்கு தெரியும்டா..." னு நான் உண்மையச் சொன்னேன்.

"தெரியுமா? அப்புறம் ஏன் நீ என்னைக் கண்டுக்கல?" னு அவன் ஆச்சரியமாக் கேட்டான்.

"எனக்கு உன்னைப் பார்த்தா அவ்ளோ சிரிப்பா வரும்..."

"நான் சும்மா தான மிரட்டுனேன், இவன் நெசமாவே பயந்துட்டானேனு நினைச்சு நான் சிரிப்பேன்..." னு நான் என் மனசுல இருந்ததைச் சொன்னேன்.

"உனக்கு அது சிரிப்பா இருந்துச்சு... ஆனா எனக்கு உள்ளுக்குள்ள அவ்ளோ பயம் பவி..."

"ஆனா அந்தப் பயத்தை விட... நீ என் மேல காட்டுன அந்தக் கோபம் தான் எனக்குள்ள ஒரு பெரிய மேஜிக் பண்ணுச்சு..." னு அவன் குரல் மறுபடியும் ஹஸ்கியா மாறுச்சு.

"கோபம் எப்படிடா மேஜிக் பண்ணும்?" னு நான் என் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

"நீ என்னைத் திட்டுனப்போ... உன் உதடுகள் அவ்ளோ அழகாத் துடிச்சுது..."

"உன் கண்கள்ல இருந்த அந்தத் திமிறு... ஒரு ஹை-கிளாஸ் பொண்ணுகிட்ட இருக்குற அந்த ஆட்டிடியூட்..."

"அது எனக்கு அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு பவி..."

"என்னை அவ்ளோ திட்டுன ஒரு மேடமை, எப்படியாவது என்கிட்ட அடலீஸ்ட் பிரிண்ட்லியாவது பேச வெக்கணும்னு தோணுச்சு..." னு அவன் எந்த ஒளிவுமறைவும் இல்லாமச் சொன்னான்.