Incest என் குடும்பம்

[Ironman0]

Super update nanba

[Love heart broken]

Bro please continue ? waiting for next part

[Lashabhi]

Super story bro, bonding between madhumitha and Raas kutti out of the world, akka yaengira oru uravai thaandi, lover yaengira sthanathil pakkoombothu beautifulla irukku, emotions between Raas kutti and malar இஸ் very touching. Total story is magnetic.

[David2025]

yapa saamy enna mathiri kathai ppa ...family emotion , sentiment , action , romance , appadiye padam partha feel , bro ovvoru scene um rasichu eluthuna mathiri irukku ...athilayum last teaser onnu vachiye , vera level ...athukakave naan advance pay pannathukum ready ...seekirm release pannu thala ..worth worth worth for 125

[Vkdon]

Super update nanba 19 to 23 vera mari periyamma va kathara vittan .enna akka kooda um periyamma koodavum full ah mater nadanthu iruntha nalla irukkum . Next update la sambavam irukum nu ethir pakkuren . Divya kooda romance ethir pathen first meet ku idhu pothum next meet la pathukuvom. Next update eluthitingala bro

[Dheena2003]

ராசுக்குட்டி அவளது கண்களைப் பார்க்க முடியாமல் தவித்து, "அக்கா... நான் வரணும்னு தான் நினைச்சேன். ஆனா கடைசி நேரத்துல லீவு கிடைக்கல க்கா..." என்று மிகவும் அப்பாவியாகச் சொன்னான்.


அவன் சொன்ன பதிலில் இன்னும் ஆத்திரமடைந்த மது, "நாயே... நாயே!" என்று கத்தியபடி அவன் தலையில் ஓங்கி ஒரு கொட்டு வைத்தாள். "இதுவே உன் சொந்த அக்காவா இருந்தா வராம இருந்திருப்பியா? நான் எட்டயிருப்பவ... ஒருத்திதானே, அதனாலதானே என் கல்யாணத்துக்கு வரலை?" என்று அவள் ஆவேசமாகச் சொல்லும்போதே, அவளது குரல் உடைந்து விம்மலாக மாறியது. நிலவொளியில் அவளது கன்னங்களில் கண்ணீர் முத்துக்கள் உருண்டு ஓடின.

அவளது அந்த வார்த்தைகள் ராசுவின் நெஞ்சைத் துளைத்தன. அவள் அடியைத் தாங்கியவன், அவளது கண்களில் வடிந்த அந்தக் கண்ணீரைத் தாங்க முடியாமல்  . சட்டென அவளது தோள்களைப் பற்றி, அவளை அப்படியே தன் மார்போடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டான்.



அந்த அணைப்பில் ஒரு சொட்டு காமமும் இல்லை. தன் உயிரான அக்கா அழுது கொண்டிருக்கிறாள் என்கிற தவிப்பும், அவளை ஆற்றுப்படுத்த வேண்டும் என்கிற தம்பிக்குரிய பாசமுமே அந்த அறையின் இருட்டில் மேலோங்கி நின்றது. மதுவும் அவனது மார்பில் முகம் புதைத்து, இத்தனை நாள் தேக்கி வைத்திருந்த அத்தனை பாரத்தையும் கண்ணீராகக் கொட்டினாள்.


மல்லிகைப் பூக்களின் வாசம் இருவருக்கும் இடையே ஒரு பாசத் திரையாகப் படர, ராசு அவளது தலையை மென்மையாகத் தடவிக் கொடுத்தான். "மன்னிச்சிடு க்கா... இந்த கல்யாணம் உன் விருப்பப்படி நடக்கலைன்னு எனக்குத் தெரியும். என்னாலயும் சரியான நேரத்துக்கு வர முடியாம போயிட்டு, இல்லனா..." என்று அவன் இழுக்க...

"இல்லனா வந்து பெரிய கிழி கிழிச்சிருப்பே! அதான் நீ வெளிநாட்டுக்குக் கிளம்புறதுக்கு முன்னாடியே, இந்தக் கல்யாணத்துல எனக்கு இஷ்டம் இல்லை, நான் ஒருத்தனை லவ் பண்றேன்னு உன் கால்ல விழாத குறையா சொன்னேனே... அப்போ என்னடா செஞ்ச? எந்த ஊர்ல போய் கிழிச்ச?" என்று பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு உறுமினாள் மதுமிதா.

அவளது ஆக்ரோஷமான கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் ராசுக்குட்டி திணறினான். "அது... அது வந்து க்கா... அப்போ நான் வெளிநாட்டுக்குப் போறதுக்குத் தேவையானப் பணத்தைத் திரட்டுற அவசரத்துல இருந்தேனா... அதான் சரியா கவனிக்க முடியல," என்று எதோ ஒரு சாக்கைச் சொல்லி மழுப்பினான்.

"எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்டா மயிறு!" என்று மது உறுமியபோது, அவளது மூச்சுக்காற்று அனலாக ராசுவின் கழுத்தில் பட்டது. அவனது சட்டைக் காலரைப் பிடித்துத் தன் பக்கம் இன்னும் ஆக்ரோஷமாக இழுத்தாள்.

"உனக்கு உன் சம்பாத்தியம் பெருசாப் போச்சு. இங்க ஒருத்தி செத்துச் சுண்ணாம்பா போயிட்டு இருக்கேன்னு உனக்குத் தோணல. உன்னை நம்பித் தானேடா அன்னைக்கு உண்மையைச் சொன்னேன்? ஆனா நீ ஒரு வார்த்தை கூட எனக்காகப் பேசல. கடைசியில என் கழுத்துல   தாலி கட்டுற வரைக்கும் நீ வேடிக்கை பார்த்துட்டுத் தானே இருந்தே?" என்று அவள் கேட்கும்போது, அவளது மார்பகம் அவன் மார்பில் ஏறி இறங்கிய  
அவளது கோபத்தில் நியாயம் இருப்பதை உணர்ந்த ராசு, தலைகுனிந்து நின்றான். மதுமிதாவின் கண்களில் இப்போது கோபம் தணிந்து, ஒருவிதமான ஏமாற்றமும் ஏக்கமும் கலந்திருந்தது. இருவருக்கும் இடையே இருந்த அந்தத் தனிமை, கோபத்தைத் தாண்டி வேறொரு உணர்வைத் தூண்டத் தொடங்கியது

அத்தியாயம் 15

"ஏன் க்கா... பழனி மாமா உன்னைச் சரியா கவனிக்கிறது இல்லையா? நீ... நீ சந்தோஷமா இல்லையா?" என்று ராசுக்குட்டி தயங்கித் தயங்கிக் கேட்டான்.



மதுமிதா ஒரு நிமிடம் அமைதியாகி, நிலவு காயும் அந்த வெட்டவெளியைப் பார்த்துப் பெருமூச்சு விட்டாள். "என்ன சொல்லணும்னு தெரியலடா ராசு. அவர் ரொம்ப நல்லவர்தான், என் மேல பாசமாத்தான் இருக்காரு, பார்த்துப் பார்த்துதான் கவனிச்சுக்கிறாரு... அதுல எந்தக் குறையும் இல்லை. ஆனா..."



"ஆனா என்ன க்கா...?"



மது அவனை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள். அவளது கண்கள் அந்த இருட்டில் ஒரு தாகத்தோடு மின்னின. "அவருக்கு அந்த அளவுக்கு... அந்த மாதிரியான விஷயத்துல வெவரம் பத்தாதுடா," என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்.



ராசுக்குட்டிக்கு விஷயம் புரிந்தாலும், புரியாதது போலவே நடித்தான். "அந்த விஷயம்னா... என்ன க்கா சொல்ற?"



"டேய்! நீ ஒன்னும் பால் குடிக்கிற பாப்பா கிடையாது. உனக்கு நான் என்ன சொல்ல வந்தேன்னு நல்லாவே தெரியும், என்கிட்ட நடிக்காதடா!" என்று சொன்ன மது, அவனது கன்னத்தை ஆசையாகவும் வஞ்சமாகவும் கிள்ளினாள்.  





"ஓ... அதைச் சொல்றியா? ஏன் க்கா, மாமாவுக்கு உன் மேல இஷ்டம் தானே?"



"அதெல்லாம் இஷ்டம்தான்... ஆனா, அந்த விஷயத்துல ரொம்பச் சோர்வா போயிடுறாருடா. ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் கூடத் தாக்குப் பிடிக்க மாட்டேங்குறாரு. அவருக்கு எப்போவுமே உடம்புல ஒரு அசதி இருந்துகிட்டே இருக்கு. எனக்குள்ள இருக்கிற வேகம், அவருக்குத் துளியும் இல்லை. பொம்பள மனசுக்குள்ள எவ்வளவோ ஆசைகள் இருக்கும்னு அவருக்குப் புரியவே மாட்டேங்குது," என்று சொல்லும்போதே மதுவின் கை ராசுவின் தோள்களில் தழுவி, அவனது சட்டையை இன்னும் இறுக்கமாகப் பிடித்தது.



மல்லிகைப் பூக்களின் வாசம் அவள் மேனியிலிருந்து இன்னும் உக்கிரமாக வீசியது. "கல்யாணமாகி மூணு வருஷம் ஆகுது ராசு... ஆனா ஒரு நாள் கூட மனசுக்கும் உடம்புக்கும் திருப்தியா அவர் என்னை வச்சுக்கல. பாப்பா பிறந்ததுக்கு அப்புறம் அது இன்னும் மோசமாயிடுச்சு," என்று அவள் குமுறலாகச் சொன்னபோது, அவளது மார்பின் அழுத்தம் ராசுவுக்குள் இருந்த ஆண்மையைக் கிளறத் தொடங்கியது.



அதுக்காக தாண்டா உன்னை இப்படி மொட்ட மாடிக்கு வரச் சொன்னேன்," என்று மதுமிதா சொல்லும்போதே அவளது குரலில் ஒருவிதமான குழைவும், கிறக்கமும் கலந்திருந்தது.



ராசுக்குட்டியின் எண்ணங்கள் அனைத்தும் தாறுமாறாகச் சிதறின. 'அப்போ... அக்கா அந்தச் சுகத்துக்காகத்தான் என்னை இங்கே வரச் சொல்லிருக்காளா?' என்று அவன் நினைக்கும்போதே, அவனது கை கால்கள் லேசாக நடுங்கின, மேனியில் இருந்த முடிகள் எல்லாம் சிலிர்த்துக் கொண்டன. தன் கண் முன்னே நின்றிருக்கும் இந்தப் பேரழகி, தன் அக்கா என்கிற திரையைத் தாண்டி ஒரு தாகம் கொண்ட பெண்ணாகத் தெரிந்தாள்.



"சொல்லுக்கா... நான் என்ன பண்ணனும்?" என்று அவன் தழுதழுத்த குரலில் கேட்டான்.



மது இன்னும் அவனிடம் நெருங்கி வந்தாள். அவளது மேனியின் வெப்பம் ராசுவின் மேல் அப்பட்டமாகப் படர்ந்தது. "டேய்... ஒரு அக்கா இதைச் சொல்லுறேன்னு நீ தப்பா நினைக்கக் கூடாதுடா. எனக்கு இப்போ இருக்குற ஒரே துணை நீ தாண்டா," என்று குழைவாகச் சொன்னவள், மெல்ல அவனது சட்டையின் மேல் பட்டனைத் தன் விரல்களால் வருடினாள்.





அவளது கை நடுங்கியதா அல்லது அவனது இதயம் துடித்ததா என்று தெரியவில்லை, அந்த வேகத்தில் அவனது சட்டையின் மேல் பட்டன் கழன்று கொண்டது. அந்தத் திறந்த இடைவெளி வழியாக அவனது அகன்ற மார்பு நிலவொளியில் மின்ன, மதுவின் பார்வை அந்தப் பரப்பில் ஒரு தாகத்தோடு படர்ந்தது.



அவளது எண்ணம் இப்போது முழுமையாகப் புரிந்துவிட்டது. அவளை இப்போதே வாரி அணைத்து, அவள் இத்தனை காலம் தேக்கி வைத்திருக்கும் அந்த ஏக்கத்தைத் தீர்க்க வேண்டும் என்று ராசுக்குட்டியின் ஆண்மை துடித்தது. மல்லிகைப் பூக்களின் வாசம் அவனது புத்தியைச் சிதறடிக்க, அவன் அவளது இடுப்பை வளைக்கத் துடித்தான்.



இருந்தாலும், அக்கா தன் வாயால் அந்த வார்த்தையைச் சொல்லட்டும் என்று அவன் அமைதியாகக் காத்திருந்தான். அந்தத் தண்ணீர் தொட்டியின் இருட்டில், இருவரின் மூச்சுக் காற்றும் ஒன்றோடு ஒன்று கலந்து அனலாக வீசிக் கொண்டிருந்தது.



டேய்... உனக்குத்தான் தெரியுமே, நான் முனியாண்டி பையன் கணேஷைக் காதலிச்சேன்னு. அவனுக்குக் கல்யாணம் ஆகிடுச்சு, நானும் அவனைச் சுத்தமா மறந்துட்டேன். ஆனா நேத்து கோவில்ல இருந்து வரும்போது எதிர்த்தாப்புல பார்த்தேன். அவனும் என்னைப் போலத்தான் ரொம்ப ஏங்கிப் போயிருக்கான். அதான் அவனை இன்னைக்கு இங்கே வரச் சொல்லிருக்கேன். நீதாண்டா அவனை அழைச்சுட்டு வரணும். அவன் நம்ம வடக்குத் தெருவுலதான் இருக்கான். யார் கண்ணுலயும் படாம அவனை இங்க கூட்டிட்டு வாடா," என்று மதுமிதா குழைவாகச் சொன்னாள்.



அதுவரை அக்கா தனக்காகத்தான் வந்திருக்கிறாள், தன் மேல் இருக்கும் தாகத்தால்தான் இப்படிப் பேசுகிறாள் என்று எண்ணிக் கனவு கண்டுகொண்டிருந்த ராசுக்குட்டிக்கு, இடி விழுந்தது போல இருந்தது. 'அந்தப் பயல் போன கணேஷுக்காகத்தான் இவ்வளவு சிங்காரமா?' என்று நினைக்கும்போதே அவன் உடைந்து போனான். அதுவும் ஒரு தம்பியாகத் தன்னையே அந்தக் காரியத்தைச் செய்யச் சொல்கிறாளே என்று கேட்கும்போது, கோபத்தில் அவனது கண்கள் சிவந்தன.



"அக்கா... உனக்கு என்ன பைத்தியமா? கல்யாணம் ஆனவ இப்படிப் பேசலாமா? அந்த நாயைப் போய் நான் ஏன் கூட்டிட்டு வரணும்? முடியாது!" என்று ஆவேசமாகக் கத்தினான்.



அதுவரை குழைவாகப் பேசிய மதுமிதா, சட்டெனத் தன் சுயரூபத்தைக் காட்டினாள். அவளும் எகிறினாள். "டேய்... உன்னால தாண்டா என் கல்யாணம் அவன்கூட நடக்காம போச்சு. நீ அன்னைக்கு உதவி செஞ்சிருந்தா நான் ஏன் இன்னொருத்தன்கூடக் குடும்பம் நடத்தப் போறேன்? அதான் சொல்றேன், நீதான் அவனை இப்போ கூட்டிட்டு வரணும். இன்னைக்கு மட்டும் நீ அவனை அழைச்சுட்டு வரல... அப்புறம் ஊர் அறிய நானே நாளைக்கு அவனைத் தேடிப் போவேன். அப்போ உன் மானம், மரியாதை எல்லாம் என்னாகும்னு பாத்துக்கோ!" என்று ஆவேசமாகச் சீறினாள்.



ராசுக்குட்டிக்குக் கைகள் பரபரத்தன. ஒரு தம்பியாகத் தன்னை இவ்வளவு கேவலமான ஒரு வேலைக்கு ஏவுகிறாளே என்கிற ஆத்திரத்தில், மதுவின் கன்னம் சிவக்கப் 'பளார்' என்று ஒரு அறை விட அவனது கைகள் துடித்தன.



மல்லிகைப் பூக்களின் வாசம் இப்போது அவனுக்கு அருவருப்பைத் தந்தது. தன் முன்னே நிற்பது பாசமான அக்காவா அல்லது காமத்தால் அறநெறி தவறிய ஒரு பெண்ணா என்கிற குழப்பத்தில் அவன் கைகளை இறுக மூடிக்கொண்டு நின்றான்.



"இந்த பாரு ராசு, நீ இப்போ யாருக்கும் தெரியாம அவனை இங்க கூட்டிட்டு வந்தா, இந்த மொட்டை மாடியில யாருக்கும் தெரியாம நாங்க காரியத்தை முடிச்சுப்போம். நாங்க பண்ணி முடிக்கிற வரைக்கும் நீதான் எங்களுக்குக் காவல் நிக்கணும். எல்லாம் முடிஞ்சதும் அவனைப் பத்திரமா கொண்டு போய் அவன் வீட்ல விட்டுட்டு வந்திரு," என்று மதுமிதா மிகவும் சாதாரணமாக, ஒரு வேலையை ஏவுவது போலச் சொல்லி முடித்தாள்.

 



ராசுக்குட்டிக்கு அந்த இடத்திலேயே ஆத்திரம் பொத்துக்கொண்டு வந்தது. இதயம் ரத்தக் கண்ணீர் வடித்தது. 'அக்கா... என்னைப் பெத்தவளுக்குச் சமமா நினைச்சேனேடி உன்னை! இப்போ என்னை எப்படிப் பார்க்குற? ஒரு தம்பியாகவா? இல்லை, ஒரு தேவிடியாவுக்கு ஆள் பிடிச்சுத் தரும் புரோக்கராகவா?' என்று நினைக்கும்போது அவனது உடம்பு ஆத்திரத்தில் நடுங்கியது.



மல்லிகை வாசம் வீச, சிங்காரித்துக் கொண்டு வந்த அக்காவின் அந்தப் பொலிவான முகம், இப்போது அவனுக்கு ஒரு சாக்கடையைப் போல அருவருப்பாகத் தெரிந்தது.



"அக்கா... உன்னை உசிரை விட மேலா மதிச்சேன். ஆனா நீ ஒரு கீழ்த்தரமான பொம்பளையா மாறிட்டியே! உன் தம்பியைப் பார்த்து எவனோ ஒருத்தனுக்குக் காவல் நிக்கச் சொல்றதுக்கு உனக்கு எப்படிடி மனசு வந்துச்சு? செத்துடுவேன் க்கா... ஆனா இந்தக் காரியத்துக்கு மட்டும் நான் ஒத்துக்க மாட்டேன்," என்று பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு சொன்னான்.



மதுமிதா அவனை ஏளனமாகப் பார்த்தாள்.

 

 "ரொம்பப் பேசாதடா ராசு. அன்னைக்கு என் காதலை நீ மதிக்காததுனாலதான் இன்னைக்கு நான் இப்படி நிக்கிறேன். நீ செஞ்ச பாவத்துக்கு நீதான் பரிகாரம் செய்யணும். நீ வரலைன்னா பரவாயில்லை... நான் இப்போதே வடக்குத் தெருவுக்குக் கிளம்புறேன். வழியில எவனாவது பார்த்தா, 'உன் தம்பி தான் என்னை அனுப்பி வச்சான்'னு சொல்லி உன் மானத்தையும் சேர்த்து கப்பல் ஏத்துவேன்," என்று மிரட்டினாள்.



ராசுக்குட்டி திகைத்துப் போய் நின்றான். அவளது பிடிவாதம் அவனுக்குத் தெரியும். சொன்னதைச் செய்யத் தயங்கமாட்டாள். அந்தப் பண்ணை வீட்டின் கௌரவமும், பெரியப்பாவின் மானமும், தன் குடும்பத்தின் மரியாதையும் இந்தப் பித்துப்பிடித்தப் பெண்ணின் கையில் ஒரு நூலாய் ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது.



அவள் விறுவிறுவெனப் படிக்கட்டை நோக்கிச் செல்லத் தொடங்க, ராசுக்குட்டிக்கு என்ன செய்வது என்றே புரியவில்லை. அவளைத் தடுத்து நிறுத்தப் போனால் சத்தம் வரும், விட்டால் ஊரே சிரிக்கும்.



"நில்லுக்கா!" என்று ஆவேசமாக அவளை வழிமறித்தான்.



"நில்லு... அவசரப்படாத! உனக்காகப் போய் தொலைக்கிறேன்," என்று ராசுக்குட்டி பல்லைக் கடித்தபடி சொன்னான். அவனது ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் ரத்தம் கசிவது போன்ற வேதனை இருந்தது.



படிக்கட்டில் காலை எடுத்து வைத்த மதுமிதா, அவன் சம்மதித்ததும் ஒரு விஷத்தன்மை கொண்ட சிரிப்போடு திரும்பினாள். "தெரியும்டா தம்பி... இந்த அக்காவுக்காக இந்தத் தம்பி என்ன வேணாலும் பண்ணுவான்னு எனக்குத் தெரியும்!" என்று அருகில் வந்து, அவனது கன்னத்தில் ஆசையாக ஒரு முத்தமிட்டாள்.

 



ஆனால், அந்த முத்தம் ராசுவுக்குத் தேள் கொட்டியது போல இருந்தது. அவளது எச்சில் பட்ட இடத்தில் ஒருவித அருவருப்பு பரவ, இருவரும் பழையபடி அந்தத் தண்ணீர் தொட்டி மறைவில் இருந்த இருட்டான இடத்திற்கு வந்தார்கள்.



அவனது கோபமான முகத்தைப் பார்த்த மதுமிதா, "என்னடா தம்பி... இன்னும் அக்கா மேல கோபத்துல இருக்க போல?" என்று கொஞ்சும் குரலில் கேட்டு, அவனது தோள்பட்டையில் கையை போட்டு அணைக்க வந்தாள்.



ராசுக்குட்டி ஆவேசமாக அவளது கையை உதறித் தள்ளினான். "இந்த பாரு... இனிமே உன் வாயால 'தம்பி, தம்பி'ன்னு சொல்லாதே! இப்படி ஒரு கேவலமான காரியத்தைச் செய்யச் சொல்லிட்டு, எவன் முகத்தையாவது பார்த்து நீ தம்பின்னு சொல்லுவியா? எப்போ போகணும்னு மட்டும் சொல்லு... போய் அந்த நாயைக் கூட்டிட்டு வர்றேன்," என்று கண்கள் சிவக்கக் கத்தினான்.

[Dheena2003]

தம்பியின் மன வேதனையைச் சற்றும் புரிந்துகொள்ளும் நிலையில் மதுமிதா இல்லை. அவளது புத்தியை மல்லிகைப் பூ மணமும், கணேஷின் நினைவும், அடக்க முடியாத காமமும் முழுமையாக மறைத்திருந்தது.



"இருடா ராசு... இப்போ வேணாம். நம்ம ஊர்க் கோவில்ல 11 மணிக்கு மணி அடிக்கும். அதுக்கு அப்புறம் போ. அவனை நான் 11 மணிக்குத்தான் கோவில் தெருவுல வந்து நிக்கச் சொல்லிருக்கேன்," என்று ஒரு குறும்பானச் சிரிப்போடு சொன்னாள். ஒரு தம்பியின் முன்னால், தான் செய்யப்போகும் கள்ளக்காதல் சந்திப்பை இவ்வளவு வெளிப்படையாகச் சொல்ல அவளுக்குக் கூச்சமே இல்லை.



ராசுக்குட்டிக்கு ஆத்திரம் தாங்கவில்லை. அவளது கையைப் பிடித்துக் கரடுமுரடாக இழுத்தவன், அவளது மணிக்கட்டில் இருந்த கடிகாரத்தைப் பார்த்தான். 11 மணி ஆவதற்கு இன்னும் 20 நிமிடங்கள் இருந்தன.



அவளது கையை அருவருப்போடு உதறித் தள்ளியவன், அவளது முகத்தைக் கூடப் பார்க்கப் பிடிக்காமல் அப்படியே எதிர் திசையில் திரும்பிக்கொண்டான். அந்த 20 நிமிடங்கள் அவனுக்கு 20 யுகங்களாகத் தெரிந்தன. வானத்தில் இருந்த நிலவு கூடத் தன் அக்காவின் இந்த விபரீதச் செயலால் கறை படிந்து போனது போல அவனுக்குத் தோன்றியது.



டேய் தம்பி அப்படியே திரும்பி இருந்துக்க டா ன்னு சொல்லிய மது , அந்த இருட்டில் கொஞ்சம் பின்னாடி சென்று தன் முந்தானைக்குள் கையை விட்டு "பட் ..பட் ...ன்னு பிளவுசின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக கழட்டினாள் 



அவன் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு கல்லாய் நின்றான். அந்த நிசப்தமான இரவில், "பட்... பட்..." என அவளது ரவிக்கையின் கொக்கிகள் ஒவ்வொன்றாகக் கழலும் சத்தம் அவனது செவிகளில் ஈயத்தைக் காய்ச்சி ஊற்றுவது போல இருந்தது. அவளது வளையல்கள் ஒன்றோடொன்று மோதிச் சிணுங்கிய அந்த ஓசை, அடுத்து நடக்கப்போகும் விபரீதத்தை முன்கூட்டியே எச்சரித்தது.



திடீரென்று, ஒரு மென்மையானத் துணி ராசுவின் தோள்பட்டையில் வந்து விழுந்தது. பதற்றத்துடன் அதை எடுத்துப் பார்த்தவன் அப்படியே உறைந்து போனான். அது அக்கா அணிந்திருந்த அதே ரவிக்கை! அந்தத் துணியில் படிந்திருந்த அவளது மேனிச் சூடும், மல்லிகை வாசமும் அவனது கைகளை நடுங்கச் செய்தன.



"அக்கா... என்ன பண்ற நீ?" என்று அவன் அதிர்ச்சியில் அலறிக் கொண்டே திரும்பிய அந்த நொடி, அவனது முகத்தில் இன்னொரு துணி வந்து விழுந்தது. அது அவளது மாராப்பைத் தாங்கி நின்ற உள்ளாடை    ...ப்ர ...ப்ரா ....!! அதை கையில் ஏந்தியபடி ராசுக்குட்டி நிலைகுலைந்து அவளைப் பார்த்தான். 



ரவிக்கையும் உள்ளாடையும் கழற்றப்பட்ட நிலையில், மதுமிதா வெறும் சேலையை மட்டும் மேலோட்டமாகப் போர்த்தித் தன் மார்புகளை மறைத்தபடி அவன் முன் வந்து நின்றாள். அந்த மெல்லிய சேலை அவளது பிரம்மாண்டமான வனப்பை மறைக்கப் போதுமானதாக இல்லை. அவள் மூச்சு வாங்கும் வேகத்தில், அந்தச் சேலையின் இழைப்பிற்குப் பின்னால் அவளது அந்தப் பால் குடங்கள் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

 



குளிரிலோ அல்லது காமத் தவிப்பிலோ அவளது மார்புக் காம்புகள் அந்தத் துணியையும் மீறி விறைத்துக்கொண்டு குத்திக் கொண்டு நின்றன. எப்பேர்ப்பட்ட ஆணையும் நிலைகுலையச் செய்யும் அந்தப் பேரழகு, ராசுக்குட்டியின் உணர்ச்சிகளை ஒரு நிமிடம் தூண்டிவிட்டாலும், அடுத்த கணமே அவனுள் ஆத்திரம் தான் மேலோங்கியது.



"என்னடா அப்படிப் பாக்குற? உன் அக்கா இவ்வளவு அழகா இருக்கான்னு இப்பதான் தெரியுதா?" என்று அவள் ஏளனமாகத் தன் இடையை நெளித்துக் கேட்டாள். 

 



என்னக்கா இது...?" என்று தன் கையில் இருந்த அவளது ரவிக்கையையும், உள்ளாடையையும் ஒருவித அருவருப்போடும் வலியோடும் தூக்கிக் காட்டினான் ராசுக்குட்டி. அவன் கைகள் நடுங்கின.



"டேய்... அவன் வந்துட்டான்னா சட்டுபுட்டுன்னு காரியத்தை முடிக்கணும்ல? அதான் முன்னாடியே கழட்டி வச்சுக்கிட்டேன். அதை அங்கே ஓரமாப் போடு," என்று மதுமிதா எந்தச் சலனமும் இன்றிச் சொன்னாள். ஒரு தம்பியிடம் இதையெல்லாம் இவ்வளவு வெளிப்படையாகப் பேச அவளுக்கு எப்படி மனது வந்தது என்று அவனது இதயம் துடித்தது.



அவளது வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் ஈட்டியாக அவன் நெஞ்சைத் துளைக்க, ராசுக்குட்டியின் கண்ணோரத்தில் முதல் கண்ணீர்த்துளி மெல்ல எட்டிப் பார்த்தது. தான் தெய்வமாக மதித்த அக்கா, ஒரு அந்நியனுக்காகத் தன் துகிலைத் தன் முன்னாலேயே உரித்துவிட்டு நிற்பதை அவனால் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. ஆனால், காமப் போதையில் இருந்த மதுவின் கண்களுக்குத் தம்பியின் அந்த ரத்தக் கண்ணீர் தெரியவே இல்லை.



அதே சமயம், ஊர்க் கோவிலில் இருந்து "டங்... டங்..." என மணிச் சத்தம் கணீரென்று ஒலித்தது. நள்ளிரவு 11 மணி!



"டேய் ராசுக்குட்டி... மணி அடிச்சிருச்சு பாரு! போடா... போய் நம்ம ஆளைக் கூட்டிட்டு வா," என்று உற்சாகமாகக் கூறி, அவனது தோள்பட்டையைத் தட்டி அவசரப்படுத்தினாள் மது.





ராசுக்குட்டி மெல்ல முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டான். அவளது அந்தப் பொலிவான மேனியைப் பார்க்கப் பிடிக்காமல், கண்ணில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டான். நெருப்பில் நடப்பதைப் போன்ற ஒரு உணர்வோடு, பாரமான இதயத்துடன் அவளை விட்டு விலகி நடந்தான்.



படிக்கட்டுகளில் அவன் இறங்கும்போது, பின்னால் மதுமிதா தன் மாராப்பைச் சரிசெய்து கொண்டு, அந்தத் தண்ணீர் தொட்டியின் இருட்டில் தன் கள்ளக்காதலனுக்காகத் தாகத்தோடு காத்திருப்பது அவனுக்குத் தெரிந்தது. ஒரு தம்பியாகத் தன் அக்காவைக் காமுகனிடம் தாரை வார்க்கப் போகும் அந்தப் பெரும் பாவம் அவன் தோள்களை அழுத்தியது.



ராசுக்குட்டி பழைய சைக்கிள் ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு, ஊர் அடங்கிய அந்த நிசப்தத்தில் வடக்குத் தெருவை நோக்கிப் புறப்பட்டான். பெடலை மிதிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அவனது கௌரவம் அந்தச் சக்கரங்களுக்கு அடியில் நசுங்குவது போல ஒரு வலி. ஆள் நடமாட்டம் அதிகம் இல்லை என்றாலும், ஆங்காங்கே தெரிந்த ஓரிரு மனித நடமாட்டங்கள் கூட அவனது முகத்தில் கரியைப் பூசுவது போலத் தோன்றியது.







கோவில் மரத்தடிக்கு வந்து சேர்ந்தபோது, அங்கே இருட்டில் ஒரு சிகரெட்டின் நெருப்புப் புள்ளி மட்டும் மின்மினிப் பூச்சி போல அலைபாய்ந்தது. ராசுக்குட்டியைப் பார்த்ததும், சுவரில் சாய்ந்து புகை பிடித்துக்கொண்டிருந்த அந்த உருவம் நிமிர்ந்தது.



"அடேய் ராசு... வந்துட்டியா?" என்று எழுந்து நின்றான் கணேஷ்.



ராசுக்குட்டி சைக்கிளை ஒரு ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு அவனை மேலிருந்து கீழ் வரை அளவெடுத்தான். பார்க்கவே நோஞ்சா மாதிரி ஒரு சப்பைப் பயலாக இருந்தான். ராசுக்குட்டி ஒரு குத்து விட்டாலே ஆள் ஆம்புலன்ஸில் ஏற வேண்டியதுதான். அவன் அருகே நெருங்க நெருங்க, கணேஷின் வாயிலிருந்து சாராய வாடை குப்பென்று அடித்து ராசுவின் மூக்கைத் துளைத்தது.





'சீ... அக்காவுக்குப் போயும் போயும் இவன்தானா கிடைச்சான்?' என்று ஆத்திரம் அவன் நெஞ்சை அடைத்தது. தன் அக்கா அந்த மல்லிகைப் பூ வாசனையோடு, மேலாடையின்றி யாருக்காகக் காத்திருக்கிறாளோ, அவன் இங்கே சாராய நெடியோடு அருவருப்பாக நின்றிருந்தான்.



"வர மாட்டேன்னு நினைச்சேன்... அக்கா அனுப்பி வச்சாளா?" என்று பல்லை இளித்தான் கணேஷ். அவன் சிரித்தபோது, பல் தேய்த்து எத்தனை காலம் ஆனதோ என்று கேட்கும் அளவுக்குப் பற்களில் மஞ்சள் கரை படிந்திருந்தது.



"கையேடு அக்காவையும் குட்டி வந்திருக்கலாம்ல இங்கயே முடிச்சிக்கலாம் .. ?" என்று அவன் நக்கலாகக் கேட்க, ராசுக்குட்டியின் கைகள் துடித்தன.



"அதிகம் பேசாதே... பின்னாடி ஏறு. சத்தம் போடாம வரணும்," என்று ராசுக்குட்டி பல்லைக் கடித்தபடி சொன்னான்.



கணேஷ் தள்ளாடிக்கொண்டே சைக்கிளின் பின்னால் ஏறிக்கொண்டான். அவன் ஏறிய வேகத்தில் ராசுவின் முதுகில் அவனது அந்தச் சாராய மூச்சு பட்டது. அந்தச் சைக்கிள் இப்போது ஒரு பாவ மூட்டையைச் சுமந்துகொண்டு பண்ணை வீட்டை நோக்கி நகரத் தொடங்கியது. வழியில் தெரிந்த அம்மன் கோவில் சிலைகள் கூடத் தன்னைப் பார்த்து எள்ளி நகையாடுவது போல ராசுவுக்குத் தோன்றியது





சைக்கிளின் பின்னால் அமர்ந்திருந்த கணேஷ், ராசுக்குட்டியின் தோள் மேல் தன் அசுத்தமான கையைப் போட்டான். சாராய நெடியோடு அவன் வாயைத் திறக்க, வார்த்தைகள் ஒவ்வொன்றும் விஷமாகக் கசிந்தன.



"அப்புறம்... உன் அக்கா புள்ளை எல்லாம் பெத்திருக்கான்னு சொன்னாங்க. இப்போ பால் குடம் நல்லா நிரம்பி இருக்குமே?" என்று மீண்டுமொரு முறை நக்கலாகச் சொல்ல, கைப்பிடியைப் பிடித்திருந்த ராசுவின் கைகள் இறுகின. அவனது நரம்புகள் புடைக்க, ரத்தம் கொதி நிலைக்கு ஏறியது.



அந்தப் பொறுக்கி அத்தோடு நிறுத்தவில்லை. ராசுவின் முதுகில் தட்டியபடி, "நேத்து கோவில்ல பார்த்தேன்... முன்னாடி பார்த்ததுக்கும் இப்போவும் ஆளே நல்லா புசுபுசுன்னு மாறிட்டா. அப்படியே அவ அம்மா ஜாடை! ரெண்டுமே சரியான நாட்டுக்கட்டைங்க தான்," என்று தன் அக்காவை மட்டுமல்லாமல், தாய்க்குச் சமமான பெரியம்மாவையும் சேர்த்து இழிவுபடுத்திப் பேசினான்.



அவ்வளவுதான்! அதுவரை கௌரவத்திற்காகக் கட்டுப்பட்டு இருந்த ராசுக்குட்டியின் பொறுமை அடியோடு சரிந்தது. தன் ரத்தத்தையும், தன்னை வளர்த்தவளையும் ஒரு சாராயக் குடிகாரன் இப்படிப் பேசுவதைக் கேட்டுக் கொண்டு அவனால் மேற்கொண்டு ஒரு அடி கூட நகர முடியவில்லை.





ராசுக்குட்டி சைக்கிளைச் சரேலென பிரேக் போட்டு நிறுத்தினான். மணலில் டயர்கள் உரசி 'சச்...' என்ற சத்தத்துடன் சைக்கிள் நின்றது. "அட என்னாச்சு ராசுக்குட்டி?" என்று கேட்டபடியே, பின்னால் இருந்த கணேஷும் தடுமாறி இறங்கினான்.

ராசுக்குட்டி சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான். தூரத்தில் ஒரே ஒரு ஆள் மட்டும் இவர்களைக் கடந்து போய்க்கொண்டிருந்தான். "ஒண்ணுக்கு வருது... இருங்க வந்துடுறேன்" என்று சொன்னபடி, ராசுக்குட்டி ஒரு இருட்டான புதருக்குப் பின்னால் ஒதுங்குவது போல் வேட்டியைத் தூக்கிக்கொண்டு உள்ளே சென்றான்.



கணேஷ் அந்தச் சாராயப் போதையில் சிரித்துக்கொண்டே, "அட, இதுக்கா இவ்வளவு உசரம்? நானும் என்னமோ ஏதோன்னு பயந்துட்டேன்," என்று சொன்னபடி, அவனும் ராசுக்கு அருகே இருந்த இன்னொரு புதர் மறைவிற்குச் சென்றான்.



நிசப்தமான அந்த நள்ளிரவில், புதருக்குப் பின்னால் இருள் அடர்ந்து கிடந்தது. தன் அக்காவை வெறும் தசைப்பிண்டமாகப் பேசிய அந்தப் பொறுக்கியின் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ராசுவின் காதுக்குள் ஈட்டியாகத் தைத்துக்கொண்டிருந்தது. "பால் குடம்," "நாட்டுக்கட்டை" என்று அவன் சொன்ன அருவருப்பான வார்த்தைகள் ராசுவின் ரத்தத்தை எரிக்க, புதருக்குள் மறைந்தவன் தன் வேட்டியைச் சரிசெய்து கொண்டு ஒரு வேங்கையைப் போலத் தயார் நிலையில் நின்றான்.



ராசுக்குட்டி அந்த நபர் மறையும் வரை வேட்டையை மடித்துக் கட்டி, மீசையை முறுக்கியபடி காத்திருந்தான். அவனது கண்கள் கோபத்தில் கனன்று கொண்டிருந்தன. அந்த ஆள் பார்வையில் இருந்து மறைந்ததும், புதருக்குள் தன் வேலையை முடித்துவிட்டு வெளியே வரத் தயாராக இருந்த கணேஷைக் கவனித்தான்.



கணேஷ் தன் ஆணுறுப்பை ஆட்டியபடியே, "டேய்... இன்னைக்கு உனக்குச் செம வேட்டைடா!" என்று தனக்குத் தானே சொல்லிக்கொண்டு, எவ்விதக் கூச்சமும் இன்றி அதை வேட்டிக்குள் சுருட்டினான். அவன் பேசிய ஒவ்வொரு வார்த்தையும், அந்தச் சாராய வாடையும் ராசுவின் பொறுமையைச் சோதித்தன.



வேட்டியைச் சரிசெய்து கொண்டு கணேஷ் நிமிர்ந்தபோது, அவனுக்கு முன்னால் எமனாக வந்து நின்றான் ராசுக்குட்டி. போதையில் தள்ளாடியபடி சைக்கிள் அருகே வந்தவன், உக்கிரமாக நின்று கொண்டிருந்த ராசுவைப் பார்த்து, "சீக்கிரம் சைக்கிள் எடுடா... உன் அக்கா அங்கே தவிச்சுக்கிட்டு..." என்று அவன் பேசி முடிப்பதற்குள், ராசுவின் வலது கை இரும்புத் துண்டாக மாறி அவன் நெஞ்சில் இறங்கியது.



'தடா...க்!'



இரும்புச் சுத்தியால் அடித்தது போன்ற அந்த அடியில், கணேஷ் இரண்டு மூன்று அடி பின்னுக்குத் தள்ளப்பட்டு, அங்கிருந்த ஒரு முள் மரத்தில் மோதித் தொப்பென்று கீழே விழுந்தான். தத்தளித்து எழுந்தவனுக்கு என்ன நடந்தது என்றே புரியவில்லை. பூமி சுழல்வது போலவும், கண்கள் இருண்டு போவது போலவும் இருந்தது. அவன் கண்களைக் கசக்கிப் பார்க்கும் அந்த ஒரு நொடிக்குள், ராசுக்குட்டி ஒரு வேங்கையைப் போலப் பாய்ந்து வந்து அவன் நெஞ்சிலேயே ஓங்கி ஒரு மிதி விட்டான்.



அந்த வேகத்தில் கணேஷ் ஐந்து அடி தூரம் சுருண்டு விழுந்தான். அவன் தரையில் விழுந்த வேகத்தில், அவனது இடது தோள்பட்டை எலும்பு 'நார்ர்ர்...' என்று முறிந்த சத்தம் அந்த நிசப்தமான இரவில் தெளிவாகக் கேட்டது.



"ஆ...ஆ..." என்று கத்தக் கூட அவனுக்குத் தெம்பில்லை. நெஞ்சின் கூட்டில் காற்று அடைத்துக்கொள்ள, வாய் வழியே நுரை தள்ளியது. எலும்பு உடைந்த அந்தத் தாங்க முடியாத வலி அவனது போதையைச் சுத்தமாக இறக்கிவிட்டது



கணேஷ் தன் உடைந்த கையைத் தாங்கியபடி, சொல்லொணா வலியால் துடித்தான். அவனால் வாய்விட்டுப் பேசக்கூட முடியவில்லை; அவ்வளவு வேதனை. ஆனால் ராசுக்குட்டியின் ஆத்திரம் அடங்கவில்லை. அவன் தன் வேட்டிக்கு பின்னால் செருகி வைத்திருந்த அந்தப் பளபளக்கும் அருவாளை உருவினான்.



நிலவொளியில் அந்த இரும்பு மின்னிய விதமும், ராசுக்குட்டி ஒரு வேட்டையாடும் மிருகத்தைப் போலக் கம்பீரமாக நின்ற தோரணையும் பார்த்த கணேஷுக்குப் பயத்தில் மூச்சு முட்டியது. அவன் உடுத்தியிருந்த வேட்டியிலேயே ஒண்ணுக்குப் போய்விட்டான். அந்தச் சாராய வாடையோடு இப்போது சிறுநீர் நாற்றமும் கலந்தது.



ராசுக்குட்டி பாய்ந்து வந்து அருவாளின் கூர்மையான முனையை கணேஷின் சங்கு மடியில் வைத்துக் கழுத்தோடு அமுக்கினான். அந்த ஜில்லிட்ட இரும்பு பட்ட மாத்திரத்தில், தோலைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒரு சொட்டு ரத்தம் 'சரேல்' என வழிந்து அவனது சட்டையை நனைத்தது. இன்னும் ஒரு நூலளவு அழுத்தம் கொடுத்திருந்தால், கணேஷின் தலை தனியாகக் கீழே விழுந்திருக்கும்.



"இங்க பாருடா நாயே... இப்போ உன்னை மொட்டை மாடிக்குக் கூட்டிட்டுப் போவேன். அங்கே என் அக்கா முன்னாடி நின்னு, 'இனிமே இதெல்லாம் தப்பு... எனக்குன்னு ஒரு குடும்பம் இருக்கு, என் பொண்டாட்டிக்குத் துரோகம் பண்ண மாட்டேன்'னு சொல்லிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பி வரணும். அதை விட்டுட்டு, அங்கே ஏதாவது எசகுபிசகா நடந்துச்சு... என் அக்கா முன்னாடியே உன் தலையைச் சீவி அவ மடியில போட்டுட்டுப் போயிட்டே இருப்பேன்!" என்று கண்கள் சிவக்க மிரட்டினான் ராசுக்குட்டி.



அருவாள் முனையில் மரணத்தைக் கண்ட கணேஷ், உடைந்த தோள்பட்டையையும் பொருட்படுத்தாமல் தலையை ஆட்டிச் சம்மதித்தான். அவனது காமவெறி எல்லாம் இப்போது உயிர்ப்பயமாக மாறிப் போயிருந்தது.



"எழுந்திருடா!" என்று கர்ஜித்த ராசு, அவனைத் தரதரவென இழுத்து வந்து சைக்கிளில் உட்கார வைத்தான்.


சைக்கிளை மிதிக்கும்போது ராசுவின் கைகளில் இருந்த அந்த அருவாள் அவன் தொடையில் உரசிக்கொண்டிருந்தது. மொட்டை மாடியில் மல்லிகைப் பூ மணக்க, மேலாடையின்றித் தாகத்தோடு காத்திருக்கும் மதுமிதாவுக்குத் தெரியாது — தான் எதிர்பார்த்து வரும் காதலன், இப்போது தன் தம்பியின் அருவாள் முனைக்கு அடிபணிந்து ஒரு நடைப்பிணமாக வந்து கொண்டிருக்கிறான் என்று!


தொடரும் ....!!! ...பகுதி 16 (Free Version): 24/04/2026 அன்று வெளியாகும்

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


இந்தக் கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களைப் படிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறீர்களா?



இந்தக் கதையின் அத்தியாயம் 33   வரையிலான அனைத்துப் பகுதிகளும் தற்போது Paid Version-இல் கிடைக்கிறது. விறுவிறுப்பான திருப்பங்கள் மற்றும் கூடுதல் காட்சிகளுடன் படிக்க விரும்புபவர்கள், எனது டெலிகிராம்  என்னைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.



 தொடர்பு கொள்ள:  Telegr@m-- @Dheena_Writer or mail me [email protected]



உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி!"



The complete story up to  Part 33  is now available in the Paid Version! If you want to read ahead and experience the full intensity of the narrative, reach out to me directly on Telegr@m.



 Message me here:  Telegr@m - @Dheena_Writer or mail me [email protected]


Thank you for supporting my work!

[Royal enfield]

அருமை நண்பா

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[alisabir064]

சபாஷ்
ராசு செய்த செயல் தன்மானம் மிக்க கதாநாயகனுக்கு அழகு சேர்த்திருக்கிறது.

[Kama Kalaignan]

bro chapter starting la ithula sex scenes irukkum irukathunu oru chinna update iruntha nalla irukkum.
sex scene vanthu kitta thatta 10 chapter aguthu. full sex illatiyum atleast foreplay vathu irukkanum, athu kuda illana eppadi.
readers come to read sex story, not pure family story, this story has family content more and sex scenes very very less, it should be a mix of family and sex scenes.
starting chapters were superb now a days only story, no sex scenes.

[Ironman0]

Good going nanba super update

[Dheena2003]

bro chapter starting la ithula sex scenes irukkum irukathunu oru chinna update iruntha nalla irukkum.
sex scene vanthu kitta thatta 10 chapter aguthu. full sex illatiyum atleast foreplay vathu irukkanum, athu kuda illana eppadi.
readers come to read sex story, not pure family story, this story has family content more and sex scenes very very less, it should be a mix of family and sex scenes.
starting chapters were superb now a days only story, no sex scenes.

உங்க ஆதங்கம் எனக்குப் புரியுது நண்பா. இந்தக் கதை காமக் கதையாக இருந்தாலும், இதில் ஃபேமிலி சென்டிமென்ட் மற்றும் எமோஷனல் பாண்டிங் இருக்க வேண்டும் என்றுதான் நான் கொண்டு செல்கிறேன்.


என்னைப் பொறுத்தவரை, ஒரு கதாபாத்திரத்தை அறிமுகப்படுத்திவிட்டு அடுத்த பதிவிலேயே அவர்கள் கட்டிலில் சங்கமித்துவிட்டார்கள் என்று எழுதிவிடலாம். ஆனால், அப்படி எழுதினால் அந்த உணர்வும், நெருக்கமும் உங்களுக்குக் கிடைக்காது. கதாபாத்திரங்களுக்கு இடையே எவ்வளவு ஆழமான எமோஷனல் பாண்டிங் இருக்கிறதோ, அவ்வளவு தூரம் அந்தக் கதை உங்களோடு ஒன்றிப் போகும்.

நீங்க விரும்புற எல்லா விஷயங்களும் இந்தக் கதையில நிச்சயம் இருக்கும். சொல்லப்போனால், கதை நகர நகர அந்த மாதிரி காட்சிகள் தாராளமாக இடம் பெறும். இது ஒரு சிறிய கதை கிடையாது, 100 பகுதிகளுக்கு மேல் கொண்டு செல்லும் ஒரு மெகா தொடர். இன்னும் பல புதிய கதாபாத்திரங்கள் வரப்போகிறார்கள், இது வெறும் ஆரம்பம்தான். கதையோடு தொடர்ந்து இணைந்திருங்கள், நீங்கள் எதிர்பார்ப்பது எல்லாமே வரும். நன்றி நண்பா

[Dheena2003]

நண்பர்களே! நீங்கள் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்த 'ராசுக்குட்டியும் என் குடும்பமும்' கதையின் அடுத்த 18 பாகங்கள் (33 வரை) இப்போது விற்பனைக்குத் தயார்!


இந்த 18 பாகங்களில் நீங்கள் எதிர்பாராத அதிரடி ரொமான்ஸ், எமோஷனல் காட்சிகள், இன்டென்ஸ் ஃபோர்ப்ளே (Intense Foreplay) மற்றும் ராசுக்குட்டி - அத்தை இடையிலான தீராத காதலும் களியாட்டங்களும் நிறைந்திருக்கும். ஒரு அழகான சினிமா பார்ப்பது போன்ற உணர்வை இந்தத் தொடர் உங்களுக்குத் தரும்! 

கதை உடனே படிக்கத் தயார் நிலையில் உள்ளது! விருப்பமுள்ளவர்கள் உடனே Telegr@m --> @Dheena_Writer என்ற ஐடி-க்கு மெசேஜ் செய்யுங்கள். நன்றி!

[Lashabhi]

Inimae intha story will have vaerra level moments more stay tuned. What a extraordinary story, love, family emotions, sex, bonding, affection, super out of the world.

[Vkdon]

Telegram I'd close agiducha bro

[Naveen111213]

Super narration

Keep it up nanbaa

[Dheena2003]

வணக்கம் நண்பர்களே,

சில தொழில்நுட்ப காரணங்களாலும், சிலரின் தவறான ரிப்போர்ட் காரணமாகவும் எனது பழைய டெலிகிராம் கணக்கு மற்றும் சேனல் தற்போது முடக்கப்பட்டுள்ளது

இதனால் கதையின் வேகம் குறையும் என்று கவலைப்பட வேண்டாம். நமது கதைகள் தடையின்றித் தொடரும்! கதையைத் தள்ளிப்போடும் எண்ணம் எனக்கில்லை

தற்போது வரை அத்தியாயம் 28  வரை கதையை முழுமையாக எழுதி முடித்துவிட்டேன். அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களை எழுதும் பணி விறுவிறுப்பாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது.



புதிய டெலிகிராம் சேனல் இன்னும் ஓரிரு நாட்களில் தயாராகிவிடும். வரும் சனிக்கிழமை அல்லது ஞாயிற்றுக்கிழமைக்குள்   புதிய சேனலில் அடுத்த அப்டேட்டைத் தர திட்டமிட்டுள்ளேன்.



அதுவரை என்னைத் தொடர்பு கொள்ள விரும்புபவர்கள் எனது மின்னஞ்சல் முகவரிக்குத் தொடர்பு கொள்ளலாம்:

  [email protected]



எந்தத் தடைகள் வந்தாலும் நமது பயணம் தொடரும். உங்களின் அன்பிற்கும் ஆதரவிற்கும் மிக்க நன்றி!




அன்புடன்,
தீணா  (Drafting Dreams)

[pandianmadurai]

தடைகளை உடைத்தெரிந்து, தொடர்ந்து பதிவுகளை இடுங்கள் நண்பரே.

நல்வாழ்த்துக்கள்

[Vkdon]

Super update nanba 28 part um padichiten semaya irukku athai kooda sema attam veetla amma kooda kalyana nal attam pakka waiting nanba. Seekiram next update eluthitu sollunga