Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

------------
Part 152:
------------

என்னை மறுபடியும் அந்தப் போதைக்குள்ள கொண்டு வரணும்னு அவன் முடிவு பண்ணான்.

அவன் திடீர்னு எந்த ஒரு பேச்சும் பேசல.

அவன் போன் கேமராவை ரொம்ப மெதுவாத் திருப்புனான்.

கேமரா நேரா அவனோட அந்தச் சுன்னி கிட்ட போச்சு.

இந்த முறை அவன் கொஞ்சம் கூட இடைவெளி விடாம, கேமராவை அவ்ளோ க்ளோஸ்-அப்ல கொண்டு போய் நிறுத்துனான்.

அந்தச் சுன்னி ஸ்க்ரீன் ஃபுல்லா அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டாத் தெரிஞ்சது.

அதோட ஸ்கின் அவ்ளோ டைட்டா இழுத்துப் பிடிச்ச மாதிரி ஷைனிங்கா இருந்துச்சு.

அது மேல இருந்த நரம்புகள் எல்லாம் துடிக்குறது எனக்கு லைவ்வாத் தெரிஞ்சது.

அதோட மொட்டுப் பகுதி... அது அவ்ளோ உப்பிப் போய், செக்கச் செவேர்னு இருந்துச்சு.

அந்த மொட்டோட பிளவுல இருந்து, ஒரு சின்னத் துளி தண்ணி...

அவனோட கஞ்சி ரொம்ப மெதுவா கசிஞ்சு வெளிய வந்துச்சு.

அந்த ஒரு டிராப் தண்ணி அவ்ளோ திக்கா, ஒரு வைரம் மாதிரி அந்த வெளிச்சத்துல மின்னுச்சு.

அது மெதுவா வழிஞ்சு, அந்த மொட்டோட ஓரத்துல வந்து ஒரு சொட்டா விழப் போற மாதிரி நின்னுச்சு.

அதைப் பார்த்ததும் என் நெஞ்சுக்குள்ள ஏதோ ஒரு நரம்பு சுண்டி இழுத்த மாதிரி இருந்துச்சு.

"இதைப் பாருங்க மேடம்..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டா, ஒரு மயக்குற குரல்ல பேசுனான்.

நான் பதிலேதும் சொல்லாம என் எச்சிலை முழுங்கினேன்.

"இது எவ்ளோ தவிக்குதுனு பாருங்க..."

"இது உங்களுக்காகத் தான் மேடம் இப்டி அழுதுகிட்டு இருக்கு..."

"அந்த ஒரு துளித் தண்ணி உங்களை எவ்ளோ தேடுதுனு பாருங்க மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ போதையா வர்ணிச்சான்.

நான் என் கண்களை அந்த ஒரு சொட்டுத் தண்ணியிலயே வெச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

"உங்களுக்கு இது வேணும்னு நீங்க தான மேடம் சொன்னீங்க?"

"ப்ளீஸ் மேடம்... இதை மிஸ் பண்ண வேணாம் மேடம்..." னு அவன் என் மூளைக்குள்ள கொஞ்சம் கொஞ்சமா விஷத்தை ஏத்துனான்.

"உங்களோடதை நேர்ல பாக்கணும் போல இருக்கு மேடம்..."

"அதைப் பார்த்ததுக்கு அப்புறம் என்னால இங்க தனியா இருக்க முடியல மேடம்..." னு அவன் தொண்டையைச் செருமுனான்.

நான் என் போர்வையை அவ்ளோ டைட்டாப் பிடிச்சிருந்தாலும், என் மூச்சுக்காத்து மறுபடியும் வேகமா வர ஆரம்பிச்சுது.

"அப்போ அவ்ளோ ஆசையா சொல்லிட்டு, இப்போ ஏன் மேடம் இப்டிப் பயப்படுறீங்க?" னு அவன் என்னோட வார்த்தைகளையே எனக்கு எதிராத் திருப்புனான்.

அவன் கேட்டதுல ஒரு நியாயம் இருந்துச்சு.

நான்தான் எனக்கு அது வேணும்னு அவ்ளோ ஆசையாக் கேட்டேன்.

இப்போ அவன் நேர்ல வர்றேன்னு சொல்லும்போது நான் பயந்து நடுங்குறேன்.

"ப்ளீஸ் பிரகாஷ்... என்னை வற்புறுத்தாத... நான் காலைக் கட் பண்ணப் போறேன்..." னு நான் போனை விலக்கப் போனேன்.

"ஐயோ மேடம்... ப்ளீஸ் கட் பண்ணிடாதீங்க..." னு அவன் உடனே பதறுனான்.

"ப்ளீஸ் பவித்ரா... எனக்கு உங்களைப் பார்க்கணும்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டான்.

அவன் குரல் இப்போ ரொம்ப மெதுவா, ஒரு ஹிப்னாடைஸ் பண்ற மாதிரி மாறிடுச்சு.

"நான் ஒரு வராது போறது ஒண்ணுமே தெரியாது மேடம்..." னு அவன் மெதுவாச் சொன்னான்.

"யார் கண்ணுக்கும் நான் தெரிய மாட்டேன்..."

"உங்களை நான் கையால கூடத் தொட மாட்டேன் மேடம்..." னு அவன் ஒரு சத்தியம் பண்ணான்.

"சத்தியமா சொல்றேன், நான் எந்தத் தப்பும் பண்ண மாட்டேன்..."

"நீங்க போன்ல காட்டுன அதே அழகை, நான் என் கண்ணால நேர்ல பார்க்கணும்..."

"அந்த ஒரு தரிசனத்துக்காகத் தான் மேடம் நான் வர்றேன்..." னு அவன் ரொம்ப உருக்கமாச் சொன்னான்.

அவன் 'தொட மாட்டேன்'னு சொன்னதும், எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பயம் ஒரு செகண்ட் லேசா விலகுன மாதிரி இருந்துச்சு.

"நீ சொல்றது எல்லாம் சரி... ஆனா..." னு நான் இழுத்தேன்.

"எந்த ஆனாவும் இல்லை மேடம்... நான் தொந்தரவு பண்ண மாட்டேன்..."

"ப்ளீஸ் மேடம்...."

"நான் அவ்ளோ தவிப்போட இருக்கேன்..."

"ஜஸ்ட் ஒரு பத்து நிமிஷம்... நீங்க போனு சொன்னதும் நான் உடனே வெளிய போயிடுவேன்..." னு அவன் மன்றாடுனான்.

நான் ரொம்ப நேரம் எந்தப் பதிலும் சொல்லாம அமைதியா இருந்தேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு யுத்தம் ஆரம்பிச்சுது.

நான் அவனை வரக் கூடாதுனு தான் உறுதியா இருந்தேன்.

ஆனா... 'நான் தொட மாட்டேன், வெறும் பார்க்க மட்டும்தான் செய்வேன்'னு அவன் சொன்னது என் மூளைக்குள்ள ஒரு புது வழியைத் திறந்து விட்டுச்சு.

வெறும் பார்க்குறதுக்காக மட்டும் வரான்... அதுவும் பத்து நிமிஷம் தான்.

ரகு வாட்ச்மென் வயசானவரு, அவர் நைட்ல பாதி நேரம் சேர்லயே தூங்கிடுவாருனு எனக்கும் நல்லாத் தெரியும்.

அவர் எப்பவுமே எந்திரிக்க மாட்டார்.

கார்த்திக் இப்போ வர மாட்டார், அது நூறு சதவீதம் கன்பார்ம்.

அவர் காலையில நாலு மணிக்கு மேல தான் வீட்டுக்கே வருவார்.

யாரும் இந்த மிட்-நைட்ல முழிச்சுக்கிட்டு இருக்க வாய்ப்பே இல்லை.

எல்லா வீட்டு லைட்டும் இப்போ ஆஃப் ஆகித்தான் இருக்கும்.

அப்படிப் பார்த்தா, ரிஸ்க் ரொம்பக் கம்மிதான்.

அவன் என்னை நேர்ல பார்க்குறதுக்காக இவ்ளோ ரிஸ்க் எடுத்து வரத் தயாரா இருக்கான்.

நான் போன்ல காட்டுனதை விட, அவன் நேர்ல என் முன்னாடி உக்காந்து என் அழகை ரசிச்சுக் கெஞ்சினா எவ்ளோ சூப்பரா இருக்கும்னு என் ஈகோ லேசாத் தலை தூக்குச்சு.

அதே சமயம், என்னோட அந்த தவிப்பும் என்னை உசுப்பேத்துச்சு.

நான் இவ்ளோ நேரம் ஸ்க்ரீன்ல மட்டுமே பார்த்துக்கிட்டு இருந்த அந்தச் சுன்னியை...

என் கண்ணுக்கு நேரா, ஒரு ரெண்டு அடி தூரத்துல லைவ்வாப் பார்க்குறதுக்கான ஒரு வாய்ப்பு இது.

அதுவும் அவன் என்னைத் தொட மாட்டேன்னு சொல்லிட்டான்.

அப்போ நான் எந்த ஒரு தப்பும் பண்ணப் போறது இல்லை.

வெறும் கண்ணால பார்க்குறதுனால என்ன வந்துடப் போகுதுனு என் மனசு ஒரு கணக்கு போட்டுச்சு.

நான் போர்வையை ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டு, என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க...

அவன் வரச் சொல்றது சரியாத் தப்பானு என்னோட அந்த ரிஸ்க்கை ஒவ்வொன்னா அளந்து பார்க்க ஆரம்பிச்சேன்.

என் மனசுக்குள்ள இப்போ ரெண்டு குரல் மாறி மாறிப் பேச ஆரம்பிச்சுது.

ஒரு குரல்... என்னோட அந்த நல்ல புத்தி.

'பவி, நீ என்ன காரியம் பண்ணிட்டு இருக்க?'னு அது என்னைக் கேள்வி கேட்டுச்சு.

'நீ கல்யாணம் ஆன பொண்ணு... ஒரு குழந்தைக்கு அம்மா...'

'ஒரு வாட்ச்மேனை உன் வீட்டுக்கு கூப்பிடுறது எவ்ளோ தப்பு?'

'இதோட காலைக் கட் பண்ணிட்டு, போர்வையைப் போத்திட்டுத் தூங்கு பவி'னு அந்த நல்ல புத்தி என்னைத் தடுத்துச்சு.

ஆனா இன்னொரு குரல்... என்னோட அந்த அடங்காத தவிப்பு.

அது என்னைப் பார்த்து ரொம்பக் கேலியாச் சிரிச்சுது.

'தூங்க சொல்றியா? இப்போ உனக்கு எப்டித் தூக்கம் வரும்?'

'ராஜ் ஹால்ல வெச்சு உன்னைக் கசக்கிப் பிழிஞ்சாரே... அந்தச் சூடு இன்னும் உன் உடம்புல அப்படியே தான இருக்கு?'

'அவர் உன் முலைக்காம்புகளைத் தன் பற்களால கவ்வி இழுத்தாரே...'

'அந்தக் கடிச்ச தழும்பு இன்னும் உன் நெஞ்சுல சிவந்து போய் கிடக்குதே...'

'அந்த வலி உனக்கு அவ்ளோ சுகமா இருந்துச்சுல?'

'அவர் கை உன் இடுப்புல பட்ட அந்தத் தொடுதல்ல, உன் உடம்பெல்லாம் கொதிச்சுக்கிட்டு இருக்கே...'

'உன் புண்டைக்குள்ள இருந்து ஜூஸ் கொட்டி, உன் தொடைகள் எல்லாம் பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருக்கே...'

'இந்தச் சூட்டைக் தணிக்க உனக்கு எதாவது ஒன்னு இப்போ தேவையே?'னு அது என்னைக் குத்திக் காட்டுச்சு.

நான் பெட்ல சாஞ்சு உக்காந்துக்கிட்டு, ரொம்ப ஆழமா மூச்சு வாங்குனேன்.

என் கார்த்திக்கை நான் ஒரு நிமிஷம் நினைச்சுப் பார்த்தேன்.

அவர் கெட்டவர்லாம் கிடையாது.

என்னை எதிர்த்து ஒரு வார்த்தை சத்தமாத் திட்டுனது கூடக் கிடையாது.

வீட்டுக்குத் தேவையான எல்லா வசதியையும் அவர் பண்ணிக் கொடுத்திருக்கார்.

ஆனா, அவர் ஒரு ஒர்க்கஹாலிக் மெஷின்.

அவரோட உலகமே ஆபிஸ், மீட்டிங், டார்கெட்... இது மட்டும்தான்.

நான் ஒரு உயிருள்ள பொண்ணுங்குறதையே அவர் மறந்துட்டாரு.

நான் டெய்லி எவ்ளோ ஆசையா இருப்பேன்.

ராத்திரி நேரத்துல, அவர் ஆபிஸ்ல இருந்து வர்றதுக்காக நான் காத்திருப்பேன்.

ஆனா அவர் வருவார்... முகம் ஃபுல்லா அவ்ளோ டயர்டா இருக்கும்.

வந்த உடனே அவர் கண்ணு நேரா அந்த லேப்டாப்பத் தான் தேடும்.

அதை எடுத்து மடியில வெச்சுக்கிட்டு, டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சுடுவார்.

அந்த லேப்டாப் ஸ்க்ரீன் வெளிச்சம் அவரோட கண்ணாடியில பட்டுப் பிரதிபலிக்கும்.

நான் அவர் பக்கத்துல போய் உக்காந்து, என் முலைகள் அவர் தோள்பட்டையில உரசும் படி சாஞ்சு பார்ப்பேன்.

ஆனா அவர் என்னைப் பார்க்கவே மாட்டார்.

'பவி, எனக்கு ஒரு முக்கியமான மீட்டிங் இருக்கு, நீ தூங்கு'னு ரொம்பச் சாதாரணமாச் சொல்லுவார்.

நான் எவ்ளோ அழகாப் புடவை கட்டிட்டுப் போனாலும், அவர் என்னை ஒரு நாளும் ரசிச்சதே இல்லை.

'இந்த டிரஸ் உனக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கு பவி'னு அவர் வாயால நான் கேட்டதே கிடையாது.

அவரோட அந்த கவனிப்பின்மை தான், என்னை இப்போ இந்த நிலைமையில கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கு.

ஒரு பொண்ணா எனக்குக் கிடைக்க வேண்டிய அந்தத் தொடுதல், அந்த ரசனை... அதெல்லாம் எனக்குக் கார்த்திக்கிட்ட இருந்து கிடைக்கவே இல்லை.

அவர் என்னை ஒரு மனைவியா, ஒரு வீட்டுப் பொருளாத் தான் பார்த்தார்.

ஒரு ஆசையான பொண்ணா அவர் என்னை உணர்ந்ததே இல்லை.

அவரோட அந்தத் செக்ஸ்... அது அதை விடக் கொடுமை.

வெறும் ரெண்டே நிமிஷம் தான்.

அவர் கஞ்சியைக் கொட்டிட்டு, அப்படியே திரும்பிப் படுத்துத் தூங்கிடுவார்.

ஆனா நான்?

என் உடம்போட பசியைத் தீர்க்க முடியாம நான் படுற அந்தத் தவிப்பு, கார்த்திக்குக்கு ஒரு நாளும் புரிஞ்சதே கிடையாது.

ஆனா ராஜ்?

அவர் என்னை முதல் தடவை பார்த்த உடனே ரசிச்சார்.

'ரவிவர்மா பெயிண்டிங்'னு சொல்லி என்னைப் புகழ்ந்தார்.

என் புருஷன் பல வருஷமாச் சொல்லாத அந்த வார்த்தையை, அவர் ஒரே நாள்ல சொல்லிட்டார்.

அவர் என்னைப் பார்க்குற அந்தப் பார்வையில அவ்ளோ ஈர்ப்பு இருந்துச்சு.

ஒரு பொண்ணா நான் எவ்ளோ அழகானவனு எனக்கு அவர்தான் புரிய வெச்சார்.

இன்னைக்கு ஹால்ல வெச்சு அவர் என்னைப் பிடிச்ச அந்தப் பிடி...

எந்த ஒரு பர்மிஷனும் இல்லாம, ஒரு ஆம்பளைக்கான உரிமையோட அவர் என் முலைகளைக் கவ்வுனார், புண்டைய நக்கினார்.

அவர் என்னை ஆக்கிரமிச்ச விதம் எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

அவரோட அந்தச் சீண்டல் எனக்குள்ள பல வருஷமாத் தூங்கிக்கிட்டு இருந்த ஒரு நெருப்பைப் பத்த வெச்சுடுச்சு.

இப்போ அந்த நெருப்பு என் உடம்பு ஃபுல்லா பரவி, என்னைக் கொளுத்திக்கிட்டு இருக்கு.

இந்தத் தவிப்பை என்னால கண்ட்ரோல் பண்ணவே முடியல.

என் உடம்புக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய தீ எரிஞ்சுகிட்டு இருக்கு.

இப்போ அந்த நெருப்புக்கு எனக்குத் தண்ணி ஊத்தணும்.

கார்த்திக் இப்போ என் பக்கத்துல இருந்தாலும், அவரால இந்தத் தீயை அணைக்க முடியாதுனு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.

நான் போன் ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

அங்கே... பிரகாஷோட அந்தச் சுன்னி வீடியோல ரொம்ப விறைப்பா நின்னுச்சு.

அதை என் கண்ணால பார்த்ததும், என் உடம்புக்குள்ள இருக்குற நரம்புகள் எல்லாம் அப்படியே ஒரு வைப்ரேஷன்ல துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.

அந்தத் தவிப்பு என் மூளையை மொத்தமா ஆக்கிரமிக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் ரொம்ப உன்னிப்பா யோசிச்சேன்.

இந்த அபார்ட்மெண்ட்ல மொத்தம் எழுநூறு ஃபிளாட்ஸ்க்கு மேல இருக்கு.

இவ்ளோ கூட்டத்துல, ஒரு வாட்ச்மேன் ராத்திரி நேரத்துல ஏதோ வேலையாப் போறான்னு தான் எல்லாரும் நினைப்பாங்க.

அவன் கார் துடைக்கப் போறான்னு சொல்லிட்டு வந்தா, யார் அவனைக் கேள்வி கேட்கப் போறாங்க?

அதுவும் என்னை தேடி தான் அவன் வரான்னு யாருக்குமே சந்தேகம் வராது.

என் மனசு இப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சமா அந்த ரிஸ்க்கை ஏத்துக்கப் பழகிடுச்சு.

என்னை அறியாமலேயே என் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

"மேடம்..." னு பிரகாஷ் ஸ்க்ரீன்ல ரொம்ப மெதுவா கூப்பிட்டான்.

அவன் குரல் கொஞ்சம்  தயக்கத்தோட இருந்துச்சு.

"என்ன?" னு நான் ஒரு மயக்கமான குரல்ல கேட்டேன்.

"என்ன மேடம் அமைதியா இருக்கீங்க?" 

"நான் வரட்டுமா மேடம்?" னு அவன் மறுபடியும் கேட்டான்.

"இல்ல பிரகாஷ்... எனக்குப் பயமா இருக்கு..." னு நான் சொன்னேன்.

"பயம்லாம் வேணாம் மேடம்... நான் பாட்டுக்கு வந்துட்டு அப்படியே போயிடுறேன்..."

"யாரும் பாக்க மாட்டாங்க மேடம்..." னு அவன் எனக்குத் தைரியம் கொடுத்தான்.

"உனக்குத் தெரியாது பிரகாஷ்... இது ரொம்ப ரிஸ்க்..." னு நான் மறுபடியும் தயங்கினேன்.

"என்ன மேடம் ரிஸ்க்? சார் தான் ஆபிஸ் போயிட்டாருல?"

"அவர் வரமாட்டாருனு நீங்க தான சொன்னீங்க?"

"அப்றம் என்ன மேடம்?" னு அவன் என்னைக் கேள்வி கேட்டான்.

"அவர் வரமாட்டார் தான்... ஆனா எனக்குத் தயக்கமா இருக்குடா..." னு நான் மெதுவாச் சொன்னேன்.

"அப்டிலாம் சொல்லாதீங்க மேடம்..."

"என் நிலைமையைக் கொஞ்சம் பாருங்க..." னு அவன் கேமராவை நேரா அந்தச் சுன்னி கிட்ட கொண்டு போனான்.

"இது எப்டி நிக்குதுனு பாருங்க மேடம்..."

"உங்களுக்காகத் தான இது இப்டி அழுதுகிட்டு இருக்கு?" னு அவன் கேட்டான்.

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டி, ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தேன்.

அந்த ராடு ரொம்ப விறைப்பா ஆடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

"மேடம்... ப்ளீஸ் மேடம்..."

"ஒரே ஒருவாட்டி நான் நேர்ல பாத்துக்குறேன் மேடம்..."

"நான் உங்களைத் தொட மாட்டேன்... சத்தியமா..." னு அவன் நெஞ்சுல கை வெச்சுச் சத்தியம் பண்ணான்.

"நிஜமாத் தொட மாட்டியா?" னு நான் ஒரு கன்ஃபர்மேஷன் கேட்டேன்.

"சத்தியமா தொட மாட்டேன் மேடம்..."

"அது எவ்ளோ அழகா இருக்கீங்கனு ஒருவாட்டி நேர்ல பாத்துட்டு அப்படியே வந்துடுறேன்..." னு அவன் சொன்னான்.

அவன் அவ்ளோ உருகிக் கேட்டதும், என் மனசுல இருந்த அந்த கடைசித் தடையும் உடைஞ்சு போச்சு.

"சரிடா..." னு என் வாயில இருந்து அந்த வார்த்தை ரொம்ப மெதுவா வந்துச்சு.

நான் சம்மதம் சொன்னதும், பிரகாஷோட முகம் அப்படியே பிரகாசமாச்சு.

"நிஜமாவா மேடம்? நிஜமாவா சொல்றீங்க?" னு அவன் ஒரு சின்னப் பையன் மாதிரி கேட்டான்.

"ஆமாடா... ஆனா ஒரு கண்டிஷன்..." னு நான் நிறுத்துனேன்.

"என்ன கண்டிஷன்னாலும் சொல்லுங்க மேடம்... நான் கேக்குறேன்..." னு அவன் அவசரப்பட்டான்.

"நீ சொன்ன மாதிரி... வெறும் பார்க்க மட்டும்தான் செய்யணும்..."

"என்னைத் தொடக் கூடாது..." னு நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டாச் சொன்னேன்.

"சத்தியமா மேடம்... நான் ஒரு விரலால கூடத் தொட மாட்டேன்..." னு அவன் உறுதியாச் சொன்னான்.

"ஆனா..." னு நான் மறுபடியும் இழுத்தேன்.

"என்ன ஆனா?" னு அவன் தவிப்போட கேட்டான்.

"நீ என் வீட்டுக்கு வரக் வேண்டாம்..." னு நான் என் முடிவைத் தெளிவாச் சொன்னேன்.

"என் வீட்டுக்குள்ள எதுவும் இந்த நேரத்துல வேணாம்... அது ரிஸ்க்..."

அவன் இதை எதிர்பார்க்கல.

அவனோட கை அந்த ராடு மேல அப்படியே நின்னு போச்சு.

"வீட்டுக்கு வரக் கூடாதா? அப்றம் எங்க மேடம் பாக்குறது?" னு அவன் ரொம்பக் குழப்பமாக் கேட்டான்.

"வீட்டுக்கு வர்றது ரொம்ப ரிஸ்க் பிரகாஷ்..."

"ஏன் மேடம்? சார் தான் வர மாட்டாருல?"

"அவர் வர மாட்டார் தான்... ஆனா வீட்டுச் சாவி அவரோட பேக்ல எப்பவுமே இருக்கும்..."

"ஒருவேளை அவருக்கு வேலை முடிஞ்சு, சீக்கிரம் வந்துட்டாருனா என்ன பண்றது?"

"ஆமா மேடம்... அதுவும் கரெக்ட் தான்..." னு அவனுக்கும் அந்த ரிஸ்க் புரிஞ்சுது.

"நீங்க சொல்றது கரெக்ட் தான் மேடம்... வீட்டுக்கு வர்றது வேணாம்..." னு அவன் ஒத்துக்குட்டான்.

"அப்போ... வேற எங்க மேடம் பாக்குறது?" னு அவன் ரொம்பத் தவிப்போட கேட்டான்.

"ஏதாவது ஐடியா இருக்கா மேடம்?" னு அவன் என்னையே நம்பி இருந்தான்.

நான் என் கண்களைச் சுழற்றி ரூம் ஃபுல்லா பார்த்தேன்.

எனக்கு எந்த ஒரு ஐடியாவும் வரல.

"தெரியலடா... எனக்கு ஒன்னுமே தோணல..." னு நான் சலிச்சுக்கிட்டேன்.

"கொஞ்சம் யோசிங்க மேடம்...?"

"இல்ல பிரகாஷ்... எனக்குப் பயமா இருக்கு..."

"நம்ம இது வேணாம் ..." னு நான் என் முடிவை மாத்திக்கப் பார்த்தேன்.

"ஐயோ மேடம்... ப்ளீஸ்... அப்படி சொல்லாதீங்க..." னு அவன் உடனே பதறுனான்.

"பின்ன என்ன பண்றது?..." னு நான் சொன்னேன்.

"இல்ல மேடம்... எதாவது வழி இருக்கும்..."

"என்னை ஏமாத்திடாதீங்க மேடம்..." னு அவன் ரொம்பப் பாவமாச் சொன்னான்.

அவன் முகம் அப்படியே ஏமாற்றத்துல சுருங்கிப் போச்சு.

அவனோட கண்கள்ல இருந்த அந்த வெளிச்சம் காணாமப் போயிடுச்சு.

அவன் தோள்பட்டை லேசாத் தொங்கி, ரொம்பப் பாவமா ஸ்க்ரீனைப் பார்த்தான்.

"ப்ளீஸ் மேடம்... எதாவது ஒரு சொல்லுங்க..."

"உங்களைப் பார்க்காம நான் எப்படி மேடம் தூங்குவேன்?" னு அவன் கெஞ்சினான்.

அவன் முகம் வாடிப் போனதைப் பார்க்க எனக்கு ரொம்பக் கஷ்டமா இருந்துச்சு.

அந்த நேரத்துல, பேன் ஓடிக்கிட்டு இருந்தாலும், என் நெத்தில லேசா வேர்த்துப் கொட்டிச்சு.

இந்த சம்மர் வெயில், நைட்ல கூட ரொம்ப உப்பசமா இருந்துச்சு.

நான் ஒரு கையால என் நெத்தியில இருந்த வேர்வையைத் துடைச்சேன்.

அந்த உப்பசம் தான், எனக்கு ஒரு புது ஐடியாவைக் கொண்டு வந்துச்சு.

இன்னைக்குக் காலையில... நான் வெளிய போகும்போது பிரகாஷ் என்கிட்ட பேசினது என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

நான் அவன் முகம் பிரெஷ்ஷா இருந்ததைப் பார்த்து, 'என்ன பிரகாஷ் ரொம்ப பிரெஷா இருக்கனு?'னு கேட்டேன்.

அதுக்கு அவன் ரொம்ப சாதாரணமா ஒரு பதில் சொன்னான்.

'ஆமா மேடம்... டெர்ராஸ் போய்ட்டு வாட்டர் செக் பண்ணிட்டு வரேன்னு சொன்னான்...'

'அங்க ஒரு ரூம் ஜில்லுனு இருக்கும்,'னு சொன்னான்.

அவன் சொன்ன அந்த இடம்... தண்ணீர் டேங்குக்குக் கீழ இருக்குற அந்தச் சின்ன ரூம்.

அது எனக்கு உடனே ஸ்பார்க் ஆச்சு.

நான் பெட்ல இருந்து கொஞ்சம் நிமிர்ந்து உக்காந்தேன்.

"பிரகாஷ்..." னு நான் கொஞ்சம் வேகமா கூப்பிட்டேன்.

"என்ன மேடம்? எதாவது ஐடியா வந்ததா?" னு அவன் தவிப்போட கேட்டான்.

"நீ இன்னைக்குக் காலையில... அந்த மாடியைப் பத்திச் சொன்னியல?" னு நான் கேட்டேன்.

"மாடியா? ஆமா மேடம்... சம்மர்னால அங்க தான் நான் ரெஸ்ட் எடுக்க போவே..." னு அவன் சொன்னான்.

"அந்தத் தண்ணீர் டேங்குக்குக் கீழ ஒரு சின்ன ரூம் இருக்குனு சொன்னல?" னு நான் மறுபடியும் கேட்டேன்.

"ஆமா மேடம்... அது ரொம்பச் சின்ன ரூம் தான்... அங்க எப்பவும் ஜில்லனு இருக்கும்..." னு அவன் சொன்னான்.

"அந்த ரூம்க்கு நைட்ல யாராவது வருவாங்களா?" னு நான் என் சந்தேகத்தைக் கேட்டேன்.

"யாருமே வர மாட்டாங்க மேடம்... அது யாருக்குமே தெரியாது..."

"எனக்கும், இன்னும் ஒரு சிலருக்கு தான் அந்த இடம் பிடிக்கும்... மத்தவங்க யாரும் அங்க வர மாட்டாங்க..." னு அவன் ரொம்பத் தெளிவாச் சொன்னான்.

நான் என் உதட்டைக் லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டுச் சிரிச்சேன்.

அந்த இடம் ஒரு ரொம்ப ஐசோலேட்டடான இடம்.

யாரும் அவ்ளோ சீக்கிரம் அந்தப் பக்கமே வர மாட்டாங்க.

அதை விடச் சேஃபான இடம் வேற எதுவும் இல்லைனு என் புத்திக்கு உரைச்சுது.

"அப்போ... நாம அங்க மீட் பண்ணலாமா?" னு நான் என் பிளானைச் சொன்னேன்.

அவன் அதைக் கேட்டதும், ஸ்க்ரீன்ல அவன் கண்கள் அப்படியே விரிஞ்சது.

அவன் முகத்துல ஒரு புது வெளிச்சம் வந்துச்சு.

"மாடியிலயா?" னு அவன் ஒரு த்ரில்லான குரல்ல கேட்டான்.

"ஆமாடா... அங்க மீட் பண்ணலாம்..." னு நான் ரொம்ப கேஷுவலாச் சொன்னேன்.

"ஓ மை காட்... மேடம்..." னு அவன் தொண்டைக்குள்ளயே முனகினான்.

"ஆனா எனக்கு ஒரு சந்தேகம்..." னு நான் மறுபடியும் லேசாத் தயங்கினேன்.

"என்ன மேடம்? தயங்காமக் கேளுங்க..." னு அவன் சொன்னான்.

"மாடியில... கேமரா எதாவது வெச்சிருக்காங்களா?" னு நான் ரொம்பப் பயத்தோட கேட்டேன்.

"இல்ல மேடம்... மாடியில எந்தக் கேமராவும் இல்லை..."

"நம்ம செக்யூரிட்டி கேமரா எல்லாம் கீழ பேஸ்மெண்ட்லயும், லிஃப்ட் வாசல்லயும் தான் இருக்கு..."

"மாடிக்குக் கேமரா வைக்கவே இல்லை மேடம்..." னு அவன் எனக்குத் தைரியம் கொடுத்தான்.

"நீ உண்மையா தான சொல்ற?" னு நான் மறுபடியும் கன்ஃபார்ம் பண்ணேன்.

"சத்தியமா மேடம்... ஒரு கேமரா கூட இல்லை..."

"நீங்க பயப்படாம வாங்க மேடம்..." னு அவன் உறுதியாச் சொன்னான்.

அவன் சொன்னதைக் கேட்டதும் எனக்கு ரொம்ப நிம்மதியா இருந்துச்சு.

அந்த மாடியில, அந்தச் சின்ன ரூம்க்குள்ள, அவனோட அந்தச் சுன்னியோட நான் மீட் பண்ணப் போறேங்குற அந்தத் த்ரில்...

எனக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு வைப்ரேஷனைக் கொடுத்துச்சு.

"சரி... அப்போ பிளான் ஓகே..." னு நான் சம்மதிச்சேன்.

[yazhiniram]

-------------
Part 153:
-------------

"சரி... அப்போ ஓகே..." னு நான் என் தலையை லேசா ஆட்டிச் சம்மதம் சொன்னேன்.

நான் சம்மதம் சொன்னதும், பிரகாஷோட முகத்துல ஆயிரம் வாட்ஸ் பல்பு எரிஞ்ச மாதிரி ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவன் பற்கள் எல்லாம் வெளிய தெரிய அவ்ளோ பிரகாசமாச் சிரிச்சான்.

அவன் கண்கள்ல இருந்த அந்தத் தவிப்பு இப்போ ஒரு புது வெளிச்சமா மாறிடுச்சு.

"தேங்க்ஸ் மேடம்..."

"நான் இப்போவே என் ரூம்ல இருந்து கிளம்புறேன்..." னு அவன் கேமரா முன்னாடி அவ்ளோ அவசரமாச் சொன்னான்.

"ரொம்பப் அவசரப்படாத பிரகாஷ்..."

"மெதுவா வா..." னு நான் அவனை அமைதிப்படுத்தினேன்.

"நான் இங்க இருந்து கிளம்பி, அபார்ட்மெண்ட் கேட் வர ஒரு பத்து நிமிஷம் ஆகும்..." னு அவன் விரல் விட்டு டைம் கால்குலேட் பண்ணான்.

"அதுக்கப்புறம் உள்ள எப்படி வருவ?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

"வாட்ச்மென்கிட்ட  கார் கிளீன் பண்ண போறேன்னு சொல்லிட்டு நேரா உள்ள வந்துடுறேன், அவர் கேட்ட தூக்கம் வரல அதானு சொல்லிடுவேன்..."

"அவர் என்னய ஒன்னும் கண்டுக்க மாட்டாரு..." னு அவன் ரொம்பக் கூலாச் சொன்னான்.

"சரி, அப்புறம் எப்படி டெர்ரஸ் போவ?"

"நான் லிஃப்ட்ல வர மாட்டேன் மேடம்... அது தேவையில்லாத ரிஸ்க்..."

"அதனால நான் படிகள் வழியாவே நடந்து வர்றேன்..." னு அவன் சொன்னான்.

அவன் அப்படிச் சொன்னதும் நான் என் கண்களை விரிச்சுப் பார்த்தேன்.

"படிகளிலயா?"

"நீ என்ன லூசா பிரகாஷ்?"

"இது பதிமூணாவது மாடி ஆச்சேடா... படில ஏறி வருவியா?" னு நான் ஷாக்காகிக் கேட்டேன்.

"பரவாயில்ல மேடம்..."

"உங்களுக்காக நான் எத்தனை மாடி வேணாலும் ஏறி வருவேன்..." னு அவன் ஒரு செக்ஸியான ஸ்மைல் கொடுத்தான்.

"போடா..." னு நான் வெக்கத்துல சிரிச்சேன்.=

"படியில வந்தா யாரும் பார்க்கவும் மாட்டாங்க... ரொம்பச் சேஃப்..."

"நான் கரெக்ட்டா பதினைஞ்சு நிமிஷத்துல டெர்ரஸ் வந்துடுவேன்..." னு அவன் உறுதியாச் சொன்னான்.

"சரி... மாடி கதவு பூட்டியிருக்காதா?"

"அதுக்குச் சாவி யார்கிட்ட இருக்கும்?" னு நான் என் அடுத்த சந்தேகத்தைக் கேட்டேன்.

"என்கிட்டே தான் இருக்கு, நா எடுத்துட்டு வந்துடறேன் மேடம்."

"நான் நேரா அந்தத் தண்ணீர் டேங்க் ரூம்க்குப் போயிடுறேன்..."

"அங்க போயிட்டு நான் உங்களுக்கு கால் பண்றேன்..."

"அதுக்கப்புறம் நீங்க வாங்க..." னு அவன் ஒரு பெர்ஃபெக்ட் பிளான் போட்டான்.

எனக்கு அவனோட பிளான் ரொம்பச் சரியாத் பட்டுச்சு.

இதுல மாட்டிக்கிறதுக்கு எந்த ஒரு வாய்ப்பும் இல்லைனு என் மனசு கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் ஆச்சு.

"சரி பிரகாஷ்... நீ வா..." னு நான் தலையாட்டினேன்.

"ஓகே மேடம்..." னு சொன்னவன், சடன்னா போன் கேமராவை மறுபடியும் கீழ திருப்புனான்.

ஸ்க்ரீன்ல அவனோட அந்த சுன்னி குளோஸ்-அப்ல தெரிஞ்சது.

அவன் அதைத் தன் வலது கையால ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டான்.

அது அவ்ளோ ஷைனிங்கா, நரம்புகள் எல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு நின்னுச்சு.

"பார்த்திங்களா மேடம்..."

"இது உங்களுக்காக தான் அவ்ளோ ஆசையா வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கு..."

"சீக்கிரம் வாங்க..." னு அவன் தொண்டைக்குள்ளயே ரொம்பச் செக்ஸியா முனகினான்.

அவனோட அந்தச் சுன்னியைப் பார்த்ததும்... என் உடம்புக்குள்ள மறுபடியும் ஒரு கரண்ட் பாஸ் ஆச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல இருந்த ஈரம் இன்னும் அதிகமாச் சுரந்து வழிய ஆரம்பிச்சுது.

"ஆஆஆஹ்ஹ்ஹ்..." னு நான் என்னையறியாம அவ்ளோ சத்தமா என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு முனகிட்டேன்.

நான் முனகினதைக் கேட்டதும் அவன் ரொம்ப ரசிச்சுச் சிரிச்சான்.

அவன் கேமராவை மறுபடியும் தன் முகத்துக்கு நேரா கொண்டு வந்தான்.

"பவித்ரா..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, ஒரு எதிர்பார்ப்போட கூப்பிட்டான். மறுபடியும் 'மேடம்' ஐ சுட் பண்ணிட்டான்.

எனக்கு கோவம் வரல.

"என்னடா?" னு நான் மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"எனக்கு ஒரு சின்ன ஆசை... நீ தப்பா நினைக்கக் கூடாது..." னு அவன் லேசாத் தயங்கினான்.

"என்னனு சொல்லு..." னு நான் என் தொடைகளை ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டு கேட்டேன்.

"நீ மாடிக்கு வரும்போது... புடவை கட்டிட்டு வர முடியுமா?" னு அவன் ஒரு புது ரெக்வெஸ்ட் வெச்சான்.

அவன் அப்படிக் கேட்டதும் நான் அப்படியே உறைஞ்சு போனேன்.

நான் இங்க பெட்ல ஒட்டுத்துணி கூட இல்லாம முழு அம்மணமா உக்காந்திருக்கேன்.

அவனுக்கு நான் என்னோட மொத்த உடம்பையும் காட்டிட்டேன்.

அப்படியிருக்கும்போது, இப்போ புடவை கட்டிட்டு வரச் சொல்றானேனு எனக்கு ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

"புடவையா?"

"நான் எதுக்குடா இப்போ அதுவும் இந்த நேரத்துல  புடவை கட்டணும்?" னு நான் என் புருவத்தைச் சுருக்கிக் கேட்டேன்.

"ப்ளீஸ்... எனக்கு உன்னைப் புடவையில பாக்கணும்னு அவ்ளோ ஆசையா இருக்கு..." னு அவன் ஒரு நாய் குட்டி மாதிரி மூஞ்சிய வெச்சுக்கிட்டுக் கெஞ்சினான்.

"நீ ரொம்பப் பண்ற பிரகாஷ்..."

"இந்த ராத்திரி நேரத்துல, நான் மாடிக்குப் புடவை கட்டிட்டு வந்தா யாராவது பார்த்தா என்ன நினைப்பாங்க?" னு நான் லாஜிக்காக் கேட்டேன்.

"யாரும் பாக்க மாட்டாங்க... நீ தான் மாடிக்கு வரப் போறியே..."

"ப்ளீஸ் எனக்காக... ஒரே ஒரு தடவை..." னு அவன் விடாமக் கேட்டான்.

"சரி, நான் புடவை கட்டிட்டு வந்தா... அப்புறம் நான் அதைக் கழட்ட மாட்டேன்..."

"நீ புடவையோட தான் பாக்கணும்... ஓகேவா?" னு நான் அவனை வம்பிழுக்க ஒரு கண்டிஷன் போட்டேன்.

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் போன்ல அவ்ளோ சத்தமாச் சிரிச்சான்.

"நீ கழட்ட வேண்டாம்..." னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

"அப்புறம்?"

"உன் இடுப்புல இருக்குற அந்தப் புடவையை... என் கையால நானே ஒவ்வொன்னா கழட்டணும்..."

"அதுதான் என்னோட ஆசையே..." னு அவன் ரொம்பப் போதையா, என் கண்ணைப் பார்த்துச் சொன்னான்.

அவன் 'என் கையால கழட்டணும்'னு சொன்னதும், எனக்குள்ள இருந்த எல்லா நரம்பும் சுண்டி இழுத்துச்சு.

என் இடுப்புல அவன் கை படுற மாதிரி ஒரு ஃபீல் எனக்குள்ள ஓடிச்சு.

"அதுக்கெல்லாம் சான்ஸே இல்லை..." னு நான் வெக்கத்தோட என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

"நான் புடவை எல்லாம் கட்ட மாட்டேன்டா..."

"புடவை கட்டுறது இந்த நேரத்துல ரொம்பக் கஷ்டம்... எனக்கு வேணாம்..."

"நான் சாதாரணமா ஒரு நைட்டி போட்டுட்டு வர்றேன்..."

"நீ புடவையை எல்லாம் எதிர்பார்க்காத..." னு நான் திட்டவட்டமாச் சொன்னேன்.

அவன் முகத்துல லேசான ஏமாற்றம் தெரிஞ்சாலும், அவன் அதை அவ்ளோ பெருசா எடுத்துக்கல.

"சரி... நீ எப்படி வந்தாலும் எனக்கு ஓகே தான்..."

"நீ வந்தா மட்டும் போதும்..." னு அவன் எந்த வற்புறுத்தலும் இல்லாம ரொம்பச் சாஃப்ட்டா ஒத்துக்கிட்டான்.

"சரி, நீ கிளம்பு..." னு நான் சொன்னேன்.

"நான் பதினைஞ்சு நிமிஷத்துல உனக்குக் கால் பண்றேன்..."

"கால் வந்ததும் நீ மெதுவா மாடிக்கு வா..." னு சொல்லிட்டு அவன் போனை கட் பண்ணான்.

ஸ்க்ரீன் இருட்டானதுக்குப் அப்புறம்... அந்த ரூம்ல ஒரு நிசப்தம் பரவுச்சு.

நான் பெட்ல அப்படியே அம்மணமா உக்காந்திருந்தேன்.

என் உடம்பெல்லாம் வேர்த்துப் போயிருந்துச்சு.

என் நெஞ்சு அவ்ளோ வேகமா ஏறி இறங்குச்சு.

நான் என்ன பண்ணப் போறேங்குற அந்த ரியாலிட்டி இப்போதான் என் மூளைக்குள்ள கொஞ்சம் கொஞ்சமா இறங்குச்சு.

நான் மெதுவா என் போன்ல டைம் பார்த்தேன்.

மணி இப்போ பதினொன்றரை ஆகிடுச்சு.

நான் அவன்கிட்ட வீடியோ கால் பேச ஆரம்பிச்சு ஒன்றரை மணி நேரம் ஓடிடுச்சு.

டைம் போனதே எனக்குச் சுத்தமாத் தெரியல.

இந்த ஒன்றரை மணி நேரத்துல, நான் என் வெக்கத்தை எல்லாம் விட்டுட்டு வாட்ச்மேன்கிட்ட என்னோட மொத்த உடம்பையும் காட்டிட்டேன்.

இதுக்குக் காரணம் நான் மட்டும் இல்ல.

கார்த்திக்கோட அந்தத் தொடர்ச்சியான கவனிப்பின்மை தான் என்னை இந்த அளவுக்கு மாத்தியிருக்கு.

அவரோட உலகத்துல எனக்கு இடமே இல்லை.

அவருக்கு லேப்டாப், வேலை, ஆபிஸ்... இதுதான் எல்லாமே.

நான் எவ்ளோ ஆசையா டிரஸ் பண்ணிட்டு அவர் முன்னாடி போய் நின்னாலும், அவர் என்னைக் கண்டுகிட்டதே கிடையாது.

ஒரு புருஷனா, அவர் எனக்குக் கொடுக்க வேண்டிய அந்தத் தொடுதலை அவர் பல நாளா கொடுத்ததே இல்லை.

அதனால தான், ராஜ் லேசாத் தொட்டதும் என் உடம்பு அவ்ளோ சூடேறிடுச்சு.

ராஜோட அந்தச் சீண்டல் தான் எனக்குள்ள இருந்த பசியைத் தூண்டிவிட்டுச்சு.

இப்போ அந்தச் சூட்டைத் தணிக்க, நான் பிரகாஷை நம்பி மாடிக்குப் போகப் போறேன்.

நான் பெட்ல இருந்து ரொம்ப மெதுவா எந்திரிச்சேன்.

என் கால்கள் லேசா நடுங்குச்சு.

நான் நைட்டி தான் போட்டுட்டுப் போறேன்னு அவன்கிட்ட சொன்னேன்.

ஆனா, அவன் அவ்ளோ ஆசையாப் புடவையில வர முடியுமானு கேட்டான்.

அவனோட அந்த ஆசையை நிறைவேத்தணும்னு என் மனசுக்குப் பட்டுச்சு.

நான் நேரா பாத்ரூம நோக்கி நடந்தேன்.

பாத்ரூம் கதவைச் சாத்திட்டு, உள்ளே இருந்த கண்ணாடியைப் பார்த்தேன்.

அந்த லைட் வெளிச்சத்துல... என் முழு அம்மண உடம்பு அந்த கண்ணாடியில அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

நான் என்னையே கொஞ்ச நேரம் கண் இமைக்காம வெறிச்சுப் பார்த்தேன்.

என் முகம் அவ்ளோ சிவந்து, ஒரு தக்காளிப் பழம் மாதிரி கொதிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் தலைமுடி எல்லாம் கலைஞ்சு, என் தோள்பட்டை மேல அவ்ளோ செக்ஸியா விழுந்து கிடந்துச்சு.

நான் மூச்சு வாங்குறதுல, என் முலைகள் கண்ணாடியில ஏறி இறங்குறது எனக்குத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

அவை அவ்ளோ அழகா முன்னாடி நிமிர்ந்து நின்னுச்சு.

அந்த முலைக்காம்புகளைச் சுத்தி இருந்த அந்த லேசான சிவப்புக் கறைகளை நான் உற்றுப் பார்த்தேன்.

அது ராஜ் தன் பற்களால கவ்வி இழுத்துக் கடிச்ச அந்தத் தழும்புகள்.

அந்த வடுக்களைப் பார்த்ததும், என் உடம்புக்குள்ள ஒரு லேசான சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

பிரகாஷ்க்கிட்ட இப்போ நான் முழுசா சரணடையப் போறேன்ங்குற நினைப்பு, என் நரம்புகளை எல்லாம் சூடேத்துச்சு.

நான் மெதுவாத் திரும்பி, ஷவரை நோக்கி நடந்தேன்.

ஷவரோட அந்த ஸ்டீல் ஹேண்டிலை என் வலது கையால பிடிச்சேன்.

தண்ணி ரொம்பச் சில்லுனு வேண்டாம்னு, லேசான வெதுவெதுப்பான சூட்டுக்கு அதை அட்ஜஸ்ட் பண்ணேன்.

நான் ஷவரை ஆன் பண்ணேன்.

ஷவர்ல இருந்து தண்ணி "ஸ்ஸ்ஸ்..." னு ஒரு சத்தத்தோட கொட்ட ஆரம்பிச்சுது.

அந்தச் சத்தம் பாத்ரூம் ஃபுல்லா எதிரொலிச்சுது.

நான் என் கண்களை லேசா மூடிக்கிட்டு, ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி எடுத்து வெச்சேன்.

அந்தச் சூடான தண்ணிக்கு நேரா என் தலையைக் கொண்டு போனேன்.

என் தோல் அவ்ளோ சூடா இருந்ததால, அந்த வெதுவெதுப்பான தண்ணி பட்டதும் அவ்ளோ ரிலாக்ஸா இருந்துச்சு.

இப்போ தண்ணி நேரா என்னோட அந்த முலைகள் மேல கொட்ட ஆரம்பிச்சுது.

அந்தத் தண்ணி என் முலைக்காம்புகள் மேல பட்டதும்... "ஸ்ஸ்ஸ்..." னு நான் என்னையறியாம முனகிட்டேன்.

அந்தக் காம்புகளைச் சுத்தி இருந்த அந்தப் பற்களோட தழும்புகள் மேல தண்ணி படும்போது...

ஒரு லேசான சுருக்குங்குற வலி தெரிஞ்சது.

அந்தக் காயத்துல தண்ணி படுறப்போ அவ்ளோ இதமா, அவ்ளோ சுகமா இருந்துச்சு.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் மெதுவா மேல கொண்டு போனேன்.

என் ஈரமான முலைகளை என் உள்ளங்கைகளால ரொம்ப மெதுவாத் தாங்கிப் பிடிச்சேன்.

அந்தத் தண்ணிக்கு இடையில, என் கைகளால அந்த முலைகளை லேசாப் பிசைஞ்சு விட்டேன்.

ராஜ் கடிச்ச இடத்தை என் கட்டை விரலால ரொம்ப சாஃப்ட்டாத் தடவிக்கிட்டேன்.

அந்தத் தழும்பு ஒரு ஆம்பளையோட அதிகாரத்தை எனக்கு ஞாபகப்படுத்துச்சு.

இப்போ இன்னொரு ஆம்பளைக்காக நான் மாடிக்குப் போகப் போறேன்.

நான் பக்கத்துல இருந்த அந்த பாடி வாஷ் பாட்டிலை எடுத்தேன்.

அதை என் இடது உள்ளங்கையில கொஞ்சமா அழுத்தி விட்டேன்.

அந்த ஜெல் அவ்ளோ வாசனையா, ரொம்பச் சாஃப்ட்டா இருந்துச்சு.

என் ரெண்டு கைகளையும் சேர்த்துத் தேய்ச்சு, அந்த ஜெல்ல நுரையா மாத்துனேன்.

அந்தச் சூடான நுரையை என் கழுத்துல இருந்து தடவ ஆரம்பிச்சேன்.

என் தோள்பட்டை, என் கைகள், என் முதுகு ஃபுல்லா அந்த நுரையைத் தேய்ச்சேன்.

அப்புறம் என் கைகள் நேரா என் முலைகளுக்கு வந்துச்சு.

அந்த சோப்பு நுரையில என் முலைகள் அவ்ளோ வழுவழுனு மாறிடுச்சு.

என் விரல்கள் அந்த முலைகள் மேல சறுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு.

அந்த வழவழப்பான தொடுதல் எனக்கு அவ்ளோ போதையா இருந்துச்சு.

நான் என்னோட முலைக்காம்புகளை அந்த நுரையோட சேர்த்து லேசா திருகி விட்டேன்.

"ஆஹ்..." னு என் தொண்டைக்குள்ள இருந்து ஒரு சின்ன முனகல் வந்துச்சு.

என் உடம்பு இப்போ அவ்ளோ சென்சிட்டிவா மாறிடுச்சு.

நான் என் கைகளை அப்படியே கீழ கொண்டு போனேன்.

என் தட்டையான வயிறு ஃபுல்லா அந்த நுரையைத் தேய்ச்சேன்.

என் விரல்கள் என்னோட அந்த ஆழமான தொப்புள் குழிக்குள்ள நுழைஞ்சு வெளிய வந்துச்சு.

பிரகாஷ் அந்தத் தொப்புளை நக்கணும்னு சொன்னது என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.

என் விரலை அந்தத் தொப்புளுக்குள்ள வெச்சு லேசா சுழற்றினேன்.

என் அடிவயிற்றுக்குள்ள ஏதோ ஒரு நரம்பு சுண்டி இழுத்த மாதிரி இருந்துச்சு.

நான் ரொம்ப ஆழமா மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே என் கைகளை இன்னும் கீழ இறக்கினேன்.

என் தொடைக்கு நடுவுல... அந்த ரகசியமான இடத்துக்கு என் விரல்கள் போச்சு.

அங்க ஏற்கனவே என்னோட மதன நீர் கசிஞ்சு, அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் அவ்ளோ தவிப்போட ஒன்றரை மணி நேரம் போன்ல உக்காந்திருந்தேன்.

அந்த ஜூஸ் என் தொடைகள் ஃபுல்லா காஞ்சு போயிருந்துச்சு.

நான் என் ரெண்டு தொடைகளையும் லேசா அகட்டி வெச்சேன்.

ஷவர் தண்ணி நேரா என்னோட அந்தப் பகுதி மேல பட்டுச்சு.

அந்த வெதுவெதுப்பான தண்ணி அந்த அடர்த்தியான முடிகள் மேல விழுந்து வழிஞ்சுது.

நான் என் விரல்களால அந்த முடிகளை லேசாத் தேய்ச்சு விட்டேன்.

அந்த சோப்பு நுரையை எடுத்து என்னோட அந்தப் புண்டை மேல மெதுவாத் தடவினேன்.

அந்த இதழ்கள் அவ்ளோ வீங்கிப் போய், ரொம்ப சென்சிட்டிவா இருந்துச்சு.

நான் சோப்பு நுரையோட என் விரலை அந்தப் பிளவுக்குள்ள லேசா விட்டுத் தேய்ச்சேன்.

அந்த வழவழப்புல என் விரல் அவ்ளோ ஈஸியா சறுக்கிக்கிட்டுப் போச்சு.

என் புண்டைக்குள்ள இருந்த அந்த ஜூஸ், சோப்பு நுரையோட கலந்து அவ்ளோ சாஃப்ட்டா மாறிடுச்சு.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டேன்.

"ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆஹ்..." னு நான் ஷவர் சத்தத்துக்கு நடுவுல ரொம்பச் சத்தமா முனகினேன்.

பிரகாஷ் அதை நேர்ல பார்க்கப் போறான், ஒருவேளை அவன் அதைத் தொட்டா...

அந்த நினைப்பே என்னை அவ்ளோ சூடேத்துச்சு.

நான் என் தொடைகளோட இடுக்குகள், என் கெண்டைக்கால், என் பாதம் வரைக்கும் அந்த நுரையைத் தேய்ச்சேன்.

ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் அந்த ஷவர் தண்ணியிலயே அப்படியே உறைஞ்சு போய் நின்னேன்.

என் உடம்புல இருந்த வேர்வை, அந்தப் பிசுபிசுப்பு எல்லாமே அந்தத் தண்ணியில கழுவப்பட்டுச்சு.

என் ஸ்கின் இப்போ அவ்ளோ பிரெஷ்ஷா, ஒரு ரோஜாப் பூ மாதிரி மாறிடுச்சு.

நான் என் கைகளால முகத்துல வழிஞ்ச தண்ணியைத் துடைச்சு விட்டேன்.

என் கண்கள் நேரா அந்தப் பாத்ரூம் ஷெல்ஃப்ல இருந்த என்னோட ட்ரிம்மர் மேல பட்டுச்சு.

நான் ஒரு நிமிஷம் என் தொடைகளைச் சேர்த்து வெச்சுக்கிட்டு யோசிச்சேன்.

அந்த முடிகளை ட்ரிம் பண்ணிட்டுப் போலாமா?

அப்படியே கிளீனா ஷேவ் பண்ணிட்டா, அவனுக்குப் பார்க்க இன்னும் அவ்ளோ கிளியரா இருக்குமேனு என் மனசு சொல்லுச்சு.

நான் என் வலது கையால என்னோட அந்த ஈரமான முடிகளை லேசாத் தொட்டுப் பார்த்தேன்.

அது தண்ணியில நனைஞ்சு அவ்ளோ அடர்த்தியா, ரொம்பச் சாஃப்ட்டா இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் போன்ல பேசும்போது, 'அந்த முடிகள் அவ்ளோ கியூட்டா இருக்கு மேடம்'னு வர்ணிச்சான்.

அவனுக்கு அந்த அடர்த்தியான முடிகளோட பாக்குறது தான் அவ்ளோ பிடிச்சிருந்துச்சு.

அது மட்டுமில்லாம, எனக்கு இப்போ டைம் இல்லை.

அவன் பதினைஞ்சு நிமிஷத்துல மாடிக்கு வந்துடுவேன்னு சொல்லியிருக்கான்.

அவன் கால் பண்றதுக்குள்ள நான் ரெடியாகணும்.

ட்ரிம் பண்ண உக்காந்தா அதுக்கே ரொம்ப நேரம் ஆகிடும்.

அதனால, நான் அந்த முடிகளை ஒன்னும் பண்ண வேண்டாம்னு முடிவு பண்ணேன்.

அது எப்படி அடர்த்தியா, ஒரு காடு மாதிரி நேச்சுரலா இருக்கோ... அப்படியே அவனுக்குக் காட்டலாம்னு விட்டுட்டேன்.

நான் என் தலையில இருந்த தண்ணியை என் கைகளால கோதி விட்டேன்.

ஷவரோட அந்த ஸ்டீல் ஹேண்டிலைப் பிடிச்சு, தண்ணியை ஆஃப் பண்ணேன்.

தண்ணி கொட்டுற சத்தம் சடன்னு நின்னதும், பாத்ரூம்க்குள்ள ஒரு பயங்கரமான அமைதி வந்துச்சு.

என் உடம்புல இருந்து தண்ணித் துளிகள் சொட்டுச் சொட்டாப் பாத்ரூம் டைல்ஸ்ல விழுகுற சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுச்சு.

நான் ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

பக்கத்துல இருந்த ஹேங்கர்ல மாட்டியிருந்த அந்தப் பெரிய வெள்ளை கலர் டவலை எடுத்தேன்.

அந்த டவலை என் உடம்பைச் சுத்தி ரொம்ப டைட்டாப் போத்திக்கிட்டேன்.

என் முலைகளுக்கு மேல வெச்சு அந்த டவலை மடிச்சுச் சொருகுனேன்.

என் தொடைகளுக்குப் பாதி வரைக்கும் அந்த டவல் என்னை மூடியிருந்துச்சு.

என் ஈரமான தலைமுடியை இன்னொரு சின்ன டவலால லேசாத் துடைச்சு விட்டேன்.

நான் பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்து, என் வார்ட்ரோப் முன்னாடி நின்னேன்.

என் உடம்புல சுத்தியிருந்த அந்த வெள்ளை டவலை லேசாப் பிடிச்சேன்.

அந்த டவலோட முடிச்சை என் விரல்களால மெதுவா அவிழ்த்தேன்.

அந்த டவல் அப்படியே என் உடம்பை உரசிக் கிட்டு கீழ நழுவுச்சு.

அது என் கால்களைத் தாண்டி, தரைல போய் விழுந்துச்சு.

என் உடம்பு மறுபடியும் முழு அம்மணமா சில்லுனு ஆச்சு.

நான் வார்ட்ரோபைத் திறந்து என்னோட புடவைகளைத் தேடினேன்.

வீட்டுக்குக் கட்டுற மாதிரி, ரொம்பச் சாதாரணமா இருக்குற ஒரு புடவையைத் தான் நான் தேடினேன்.

என் கை ஒரு டார்க் மெரூன் கலர் புடவை மேல பட்டுச்சு.

அது ரொம்ப மெல்லிய, எந்த ஒரு டிசைனும் இல்லாத ஒரு பிளைன் நைலான் புடவை.

அந்தப் புடவை உடம்போட அப்படியே ஒட்டி, ஒரு பொண்ணோட வளைவுகளை அவ்ளோ அப்பட்டமாக் காட்டும்.

நான் அந்தப் புடவையை வெளிய எடுத்தேன்.

அதை என் நெஞ்சோடு வெச்சு, கண்ணாடியில என்னைப் பார்த்தேன்.

அந்த மெரூன் கலர் என் ஸ்கின்னுக்கு அவ்ளோ சூப்பரா மேட்ச் ஆச்சு.

நான் புடவையை அப்படியே பெட் மேல வெச்சேன்.

அதுக்கு மேட்ச்சிங்கா பிரா எடுத்தேன்.

அந்த பிராவோட எலாஸ்டிக் ரொம்ப டைட்டா என் நெஞ்சைப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

அந்த எலாஸ்டிக், ராஜ் சார் கடிச்சிருந்த அந்தத் தழும்புகள் மேல லேசா உரசும்போது எனக்குச் சுருக்னு சிலிர்த்துச்சு.

நான் கண்ணாடியில என் நெஞ்சைப் பார்த்தேன்.

நான் என் கைகளால அந்த பிரா கப்பை லேசா அட்ஜஸ்ட் பண்ணி விட்டேன்.

இப்போ என் முலைகள் இன்னும் கொஞ்சம் தூக்கலா, அவ்ளோ செக்ஸியாத் தெரிஞ்சது.

அடுத்து நான் ஒரு பேண்ட்டியை எடுத்தேன்.

அதா போட்டதும் என் அடிவயிற்றுல இருந்த அந்த அடர்த்தியான முடிகளை அந்தப் பேண்ட்டி ரொம்பப் பத்திரமா உள்ள மறைச்சுக்கிச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல இருந்த அந்த ஈரத்தை, அந்த காட்டன் துணி அப்படியே உறிஞ்சிக்கிச்சு.

அடுத்து என்னோட இன்-ஸ்கர்ட் எடுத்தேன்.

என் தொப்புளுக்குக் கொஞ்சம் கீழ வெச்சு, அந்தப் பாவாடை நாடாவை அவ்ளோ டைட்டா இழுத்தேன்.

அந்த முடிச்சை நான் ரொம்ப இறுக்கமாப் போட்டேன்.

இப்போ நான் அந்தப் புடவைக்கு மேட்ச்சிங்கான ஜாக்கெட்டைஎடுத்தேன்.

அது ஒரு மெல்லிய காட்டன் பிளவுஸ்.

அதன் கழுத்து வளைவு ரொம்ப ஆழமா, டீப்பா இருந்துச்சு.

என் ரெண்டு முலைகளும் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள ரொம்ப டைட்டா அடைபட்டுச்சு.

அந்த ஜாக்கெட் என்னோட முலைகளுக்கு அவ்ளோ ஃபிட்டா இருந்துச்சு.

நான் மூச்சு விடும்போதெல்லாம் என் முலைகள் அந்த ஜாக்கெட்ட மீறிக்கிட்டு வெளிய வரப் பாத்துச்சு.

இப்போ நான் பெட் மேல இருந்த அந்தப் புடவையைக் கையில எடுத்தேன்.

நான் மடிப்புகள் எடுக்கல.

அதை அப்படியே ரொம்ப கேஷுவலா, சிங்கிள் ப்ளீட்டா என் இடது தோள்பட்டை மேல போட்டேன்.

முந்தானை என் முலைகள் மேல விழுந்து, என் முதுகுக்குப் பின்னாடி சரிஞ்சது.

அந்த நைலான் துணி அவ்ளோ மெல்லிசா, ஒரு ட்ரான்ஸ்பரன்ட் ஷீட் மாதிரி இருந்துச்சு.

அதனால, அது என் முலைகளோட ஷேப்பை அப்படியே அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு.

அவன் புடவையைக் கழட்டணும்னு போன்ல அவ்ளோ ஆசையாப் பேசுனான்.

அதனால, நிறையப் பின் குத்தாம, ஒரே ஒரு பின் மட்டும் குத்துனா அவனுக்குக் கழட்ட ஈஸியா இருக்கும்னு நான் முடிவு பண்ணேன்.

அடுத்து, என் வயிற்றுப் பகுதியில இருந்த அந்தப் புடவையை என் ரெண்டு கைகளாலயும் எடுத்தேன்.

அதைச் சின்னச் சின்ன மடிப்புகளா என் விரல்களால மடிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

ஒன்னு, ரெண்டு, மூணு, நாலு, அஞ்சு, ஆறு... ஆறு மடிப்புகள் எடுத்தேன்.

அந்த மடிப்புகளை ஒன்னாச் சேர்த்து என் கையில பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

அதை அப்படியே என் தொப்புளுக்குக் கீழ, என் பாவாடைக்குள்ள ரொம்ப ஆழமாச் சொருகுனேன்.

நான் சொருகுன விதம் அவ்ளோ டைட்டா, என் அடிவயிற்றை அழுத்திப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

நான் புடவை கட்டியிருந்த விதம்... ஆபிஸ்க்குப் போற மாதிரி ரொம்ப நீட்டா இல்லை.

கொஞ்சம் கலைஞ்சு, அவ்ளோ செக்ஸியா, ஒரு ஆம்பளையோட கண்ணை உறுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் வலது பக்க இடுப்பு வளைவு புடவைக்கு வெளிய எந்த மறைப்பும் இல்லாம அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது.

என் தட்டையான வயிறு, அந்த ஆழமான தொப்புள்... எல்லாமே அந்தப் புடவைக்கு இடையில கேப் விட்டு வெளிய ரொம்ப சூடாத் தெரிஞ்சது.

நான் கண்ணாடியை உற்றுப் பார்த்தேன்.

என் முகம் அவ்ளோ பிரெஷ்ஷா இருந்துச்சு.

என் கண்கள்ல ஒரு புது விதமான போதை தெரிஞ்சது.

நான் எந்த ஒரு மேக்கப்பும் போட விரும்பல.

பவுடர், லிப்ஸ்டிக் எதுவுமே நான் யூஸ் பண்ணல.

என் முகம் நேச்சுரலாவே அவ்ளோ பளபளனு, வேர்வையோட லேசான ஈரத்துல மின்னுச்சு.

என் டிரெஸ்ஸிங் டேபிள்ல இருந்த ஸ்டிக்கர் பொட்டு அட்டையை என் கையில எடுத்தேன்.

அதுல இருந்து ஒரு சின்ன மெரூன் கலர் பொட்டை எடுத்து, என் ரெண்டு புருவங்களுக்கு நடுவுல ஒட்டுனேன்.

அந்தப் பொட்டு என் முகத்துக்கு அவ்ளோ பெரிய அழகைக் கொடுத்துச்சு.

என் கைவிரல்களால என் தலைமுடியை லேசாச் சீவி விட்டேன்.

நான் எந்த ஒரு கிளிப்பும் போடாம, தலைமுடியை அப்படியே ஃப்ரீயா என் தோள்பட்டை மேல விட்டுட்டேன்.

என் முடிகள் என் முலைகள் மேல லேசா விழுந்து கிடந்துச்சு.

நான் என்னையே கண்ணாடியில ரொம்ப நேரமா ரசிச்சுப் பார்த்தேன்.

நான் இப்போ ஒரு ஃபர்ஸ்ட் நைட் ரூம்க்குப் போற புதுப் பொண்ணு மாதிரி ரெடியாகி நின்னேன்.

ஒரு வாட்ச்மேனை மாடியில மீட் பண்ண, நான் இவ்ளோ அழகாப் புடவை கட்டிட்டு ரெடியாகி நிக்கிறேன்.

இந்த நினைப்பு என் மூளைக்குள்ள ஓடும்போதே எனக்கு மூச்சு முட்டுச்சு.

என் உடம்புல ஒரு லேசான நடுக்கம் இருந்துச்சு.

என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு, என் முலைகள் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள ஏறி இறங்குச்சு.

நான் ஒரு தப்பான காரியம் பண்ணப் போறேங்குற அந்த உணர்வு எனக்குள்ள அவ்ளோ பெரிய த்ரில்லைக் கொடுத்துச்சு.












நைட்டியை விடப் புடவையில என்னைப் பாக்குறப்போ அவனுக்கு இன்னும் ரொம்பப் பிடிக்கும்னு எனக்குத் தெரியும்.

நான் டவலை அவிழ்த்துக் கீழ போட்டேன்.

என் உடம்பு மறுபடியும் முழு நிர்வாணமா அந்த ஏசி காத்துல சில்லுனு ஆச்சு.

நான் வார்ட்ரோபைத் திறந்து என்னோட புடவைகளைத் தேடினேன்.

பட்டுப் புடவையோ, ரொம்ப கிராண்டான புடவையோ கட்டக் கூடாது.

அது ரொம்பச் சந்தேகத்தை வரவழைச்சிடும்.

வீட்டுக்குக் கட்டுற மாதிரி, ஒரு சாதாரண நைலான் புடவையைத் தான் நான் தேடினேன்.

என் கை ஒரு டார்க் மெரூன் கலர் புடவை மேல பட்டுச்சு.

அது ரொம்ப மெல்லிய, எந்த ஒரு டிசைனும் இல்லாத ஒரு பிளைன் நைலான் புடவை.

அந்தப் புடவை உடம்போட அப்படியே ஒட்டி, வளைவுகளை அவ்ளோ அப்பட்டமாக் காட்டும்.

நான் அந்தப் புடவையை எடுத்தேன்.

அதுக்கு மேட்ச்சிங்கா ஒரு டார்க் மெரூன் கலர் பிரா எடுத்தேன்.

என் கையில அந்த பிராவைப் பிடிச்சுக்கிட்டு, என் முலைகளை லேசாத் தூக்கி அதுக்குள்ள வெச்சேன்.

ரெண்டு கைகளையும் பின்னாடி கொண்டு போய், அந்த பிராவோட ஹூக்கை மாட்டுனேன்.

அது ரொம்ப டைட்டான பிரா.

அந்தக் கப்ஸ்குள்ள என் முலைகள் அவ்ளோ இறுக்கமா, மூச்சு முட்டுற மாதிரி உக்காந்துச்சு.

அந்த பிராவோட எலாஸ்டிக், ராஜ் சார் கடிச்சிருந்த அந்தத் தழும்புகள் மேல லேசா உரசும்போது எனக்கு லேசாச் சிலிர்த்துச்சு.

நான் கண்ணாடியில என் நெஞ்சைப் பார்த்தேன்.

அந்த பிராவுக்குள்ள, என் முலைகளோட பாதிப் பகுதி அள்ளிக்கிட்டு வெளிய தெரிஞ்சது.

அடுத்து நான் ஒரு சாஃப்ட்டான காட்டன் பேண்ட்டியை எடுத்தேன்.

என் வலது காலைத் தூக்கி அதுக்குள்ள விட்டேன்.

அப்புறம் என் இடது காலை விட்டேன்.

அந்தப் பேண்ட்டியை மெதுவா என் தொடைகள் வழியா மேல இழுத்தேன்.

அது என் இடுப்புக்கு வந்து ரொம்ப டைட்டா உக்காந்துச்சு.

என் அடர்த்தியான முடிகளை அந்தப் பேண்ட்டி ரொம்பப் பத்திரமா உள்ள மறைச்சுக்கிச்சு.

அடுத்து என்னோட இன்-ஸ்கர்ட் எடுத்தேன்.

அதை என் கால்கள் வழியா உள்ள விட்டு, என் இடுப்புக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

என் தொப்புளுக்குக் கொஞ்சம் கீழ வெச்சு, அந்தப் பாவாடை நாடாவை அவ்ளோ டைட்டா முடிச்சுப் போட்டேன்.

அந்த முடிச்சு என் இடுப்புல அழுத்தமாப் பதிஞ்சுச்சு.

இப்போ நான் அந்தப் புடவைக்கு மேட்ச்சிங்கான ஜாக்கெட்டை எடுத்தேன்.

அது ஒரு காட்டன் பிளவுஸ்.

என் கைகளை அதுக்குள்ள விட்டு, அதை என் தோள்பட்டைக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

முன்னாடி இருந்த அந்த ஹூக்குகளை ஒவ்வொன்னா மாட்ட ஆரம்பிச்சேன்.

கீழ இருந்து மேல... ஒன்னு, ரெண்டு, மூணு, நாலு.

அந்த ஜாக்கெட் என்னோட முலைகளுக்கு அவ்ளோ டைட்டா இருந்துச்சு.

நான் ஹூக் மாட்டுனதும், என் முலைகள் ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு நெருங்கி, நடுவுல அந்தப் பிளவு அவ்ளோ ஆழமா வெளிய வந்துச்சு.

அந்த மெரூன் கலர் ஜாக்கெட், என் வெள்ளையான ஸ்கின்னை இன்னும் பளிச்சுனு காட்டுச்சு.

இப்போ நான் அந்தப் புடவையைக் கையில எடுத்தேன்.

புடவையோட ஒரு முனையை எடுத்து, என் பாவாடைக்குள்ள வலது பக்கம் சொருகுனேன்.

அப்படியே அந்தப் புடவையை என் உடம்பைச் சுத்தி ஒரு ரவுண்டு கொண்டு வந்தேன்.

பின்னாடி வழியா இழுத்து, மறுபடியும் முன்னாடி கொண்டு வந்து சொருகுனேன்.

என் வயிறு, என் தட்டையான இடுப்பு எல்லாம் அந்த நைலான் துணியால லேசா மூடிக்கிச்சு.

அடுத்து அந்தப் புடவையோட முந்தானைப் பகுதியை எடுத்தேன்.

அதை மடிப்புகள் எடுக்காம, அப்படியே ரொம்ப கேஷுவலா, சிங்கிள் ப்ளீட்டா என் இடது தோள்பட்டை மேல போட்டேன்.

அந்த நைலான் துணி அவ்ளோ மெல்லிசா இருந்ததால, அது என் முலைகளோட ஷேப்பை அப்படியே அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு.

என் பிளவுஸோட கழுத்து வளைவு, என் முலைகளோட பிளவு எல்லாமே அந்தத் துணிக்கு அடியில ரொம்பத் தெளிவாத் தெரிஞ்சது.

நான் முந்தானையை ரொம்பச் சரியா அட்ஜஸ்ட் பண்ணி, என் தோள்பட்டையில ஒரு சின்னப் பின் குத்துனேன்.

அவன் புடவையைக் கழட்டணும்னு ஆசைப்பட்டான்ல?

அதனால, ஒரே ஒரு பின் மட்டும் குத்துனா, அவனுக்குக் கழட்ட ஈஸியா இருக்கும்னு நான் முடிவு பண்ணேன்

புடவைய அப்படியே என் தொப்புளுக்குக் கீழ, என் பாவாடைக்குள்ள ரொம்ப ஆழமாச் சொருகுனேன்.

நான் புடவை கட்டியிருந்த விதம்... ரொம்ப சிம்பிளா இல்லை.

ஆனா அவ்ளோ செக்ஸியா, கண்ணை உறுத்துற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் இடுப்பு வளைவு, என் வயிறு, என் தொப்புள்... எல்லாமே அந்தப் புடவைக்கு இடையில கேப் விட்டு வெளிய தெரிஞ்சது.

நான் கண்ணாடியை உற்றுப் பார்த்தேன்.

என் முகம் அவ்ளோ பிரெஷ்ஷா இருந்துச்சு.

நான் எந்த ஒரு மேக்கப்பும் போடல.

என் டிரெஸ்ஸிங் டேபிள்ல இருந்த ஸ்டிக்கர் பொட்டு அட்டையை எடுத்தேன்.

அதுல இருந்து ஒரு சின்ன பொட்டை எடுத்து, என் ரெண்டு புருவங்களுக்கு நடுவுல ஒட்டுனேன்.

என் தலைமுடியை எந்த ஒரு கிளிப்பும் போடாம, அப்படியே ஃப்ரீயா என் தோள்பட்டை மேல விட்டுட்டேன்.

நான் என்னையே கண்ணாடியில ரசிச்சுப் பார்த்தேன்.

நான் இப்போ ஒரு ஃபர்ஸ்ட் நைட் ரூம்க்குப் போற புதுப் பொண்ணு மாதிரி ரெடியாகி நின்னேன்.

என் உடம்புல ஒரு நடுக்கம் இருந்துச்சு.

என் நெஞ்சு படபடனு அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் ஒரு தப்பான காரியம் பண்ணப் போறேங்குற அந்த உணர்வு எனக்குள்ள அவ்ளோ த்ரில்லைக் கொடுத்துச்சு.

நான் ரெடியாகி முடிச்ச அந்த செகண்ட்...

என் பெட்ல கிடந்த என் போன் வைப்ரேட் ஆச்சு.

நான் உடனே போனை எடுத்தேன்.

ஸ்க்ரீன்ல பிரகாஷோட நம்பர் இருந்துச்சு.

"ஹலோ..." னு நான் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாச் சொன்னேன்.

"மேடம்... நான் வந்துட்டேன் மேடம்..." னு அவன் குரல் அவ்ளோ மூச்சு வாங்கிக்கிட்டு வந்துச்சு.

அவன் பதிமூணு மாடியும் படிகள்ல ஏறி வந்திருக்கான்.

"யாராவது பார்த்தாங்களா?" னு நான் பதற்றமாக் கேட்டேன்.

"யாரும் பாக்கல மேடம்... நான் ரொம்பச் சேஃபா வந்துட்டேன்..."

"மாடி கதவு திறந்து தான் இருக்கு..."

"நீங்க வாங்க மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ எதிர்பார்ப்போட சொன்னான்.

[yazhiniram]

----------
Part 154:
----------

அவன் போனை கட் பண்ணியதும், அந்த ரூம்ல ஒரு நிசப்தம் பரவுச்சு.

நான் என் போனை பெட் மேல வெச்சுட்டு, மறுபடியும் கண்ணாடியைப் பார்த்தேன்.

நான் மூச்சை உள்ளிழுத்து மெதுவா வெளிய விட்டேன்.

கண்ணாடியில தெரிஞ்ச என்னோட உருவத்தை நான் உற்றுப் பார்த்தேன்.

என் முகம் அவ்ளோ பிரெஷ்ஷா, செக்கச் செவேர்னு ஒரு தக்காளிப் பழம் மாதிரி சிவந்து போயிருந்துச்சு.

என் நெத்தியில நான் வெச்சிருந்த அந்த மெரூன் கலர் பொட்டு எனக்கு அவ்ளோ அழகா மேட்ச் ஆச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த மெல்லிய நைலான் புடவை, என் உடம்போட வளைவுகளை அவ்ளோ அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு.

என் பிளவுஸோட கழுத்து வளைவுல, என் முலைகளோட பிளவு ரொம்பச் செக்ஸியாத் தெரிஞ்சது.

நான் ரொம்ப அழகாக இருக்கேன்னு எனக்கே தோணுச்சு.

ஆனா... என் மனசுக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய யுத்தம் நடக்க ஆரம்பிச்சுது.

நான் இப்போ செய்யப் போறது எவ்ளோ தப்புனு என் புத்தி என்னை எச்சரிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு, ராத்திரி பன்னிரண்டு மணிக்கு ஒரு வாட்ச்மேனைத் தேடி மாடிக்குப் போறேன்.

இது ரொம்பத் தப்பான ஒரு காரியம்.

மாட்டிக்கிட்டா என் மானம், என் குடும்பம் எல்லாமே காத்துல பறந்துடும்.

நான் கார்த்திக்கை நினைச்சுப் பார்த்தேன்.

கார்த்திக் என்ன கெட்டவரா?

என்னைத் தப்பாப் பேசுனது கிடையாது.

ஆனா... அவர் என்னைக் கவனிச்சதும் கிடையாது.

அவரோட உலகமே அந்த ஆபிஸ் லேப்டாப் தான்.

அவருக்கு மீட்டிங், டார்கெட், ஆபிஸ் வேலை... இதுல தான் முழு கவனம் இருக்கு.

என் உடம்புக்குனு ஒரு தேவை இருக்குனு அவர் என்னைக்காவது ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சிருக்காரா?

நான் இவ்ளோ அழகா புதுசா டிரஸ் போட்டுட்டு வந்து நின்னாக் கூட, அவர் ஒரு தடவை நிமிர்ந்து பாக்க மாட்டார்.

அவரோட அந்தத் தொடர்ச்சியான கவனிப்பின்மை தான், என்னைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமா இந்த நிலைமைக்குக் கொண்டு வந்துருச்சு.

நான் ஒரு பொண்ணு, எனக்கும் ஆசைகள் இருக்கும்னு அவர் ஏன் புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்குறார்?

அந்த ஏக்கம் தான் என்னை இப்போ இவ்ளோ தூரம் தள்ளியிருக்கு.

அது மட்டுமா?

இன்னைக்கு ராஜ் ஹால்ல வெச்சு என்னைப் பிழிஞ்செடுத்தார்.

அவரோட அந்தத் தொடுதல்...

அவர் என் நெஞ்சுல கடிச்ச அந்தக் கடி... என் புண்டைய நக்குனா விதம்...

அது எனக்குள்ள தூங்கிக்கிட்டு இருந்த ஒரு பெரிய நெருப்பைப் பத்த வெச்சுடுச்சு.

என் உடம்பெல்லாம் இப்போ அவ்ளோ சூடா கொதிக்குது.

இந்தச் சூட்டைத் தணிக்க எனக்கு எதாவது ஒன்னு இப்போவே வேணும்.

பிரகாஷ் இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்கான்.

அவன் பதின்மூணு மாடி படிகள்ல எனக்காக ஏறி வந்திருக்கான்.

நான் அவனை ஏமாத்தக் கூடாது.

அவன் என்னைத் தொட மாட்டேன்னு போன்ல சத்தியம் பண்ணியிருக்கான்.

நான் வெறும் நேர்ல போய் அவனைப் பாக்கப் போறேன்.

அவனோட அந்தச் சுன்னியை மறுபடியும் என் கண்ணால நேர்ல பாக்கணும்னு எனக்கு அவ்ளோ தவிப்பா இருக்கு.

அவன் என் அழகைப் புகழ்ந்து பேசுறதை நான் என் காதால கேட்கணும்.

அது எனக்கு அவ்ளோ பெரிய ஒரு போதையைக் கொடுக்குது.

நான் போயிட்டு, ஒரு பத்து நிமிஷம் அவன்கிட்ட பேசிட்டு அப்படியே திரும்பி வந்துடுவேன்.

நான் எந்தத் தப்பும் பண்ண மாட்டேன்.

இப்படி எனக்கு நானே ஆயிரம் காரணங்களைச் சொல்லி என் மனசைத் தேத்திக்கிட்டேன்.

இந்தத் தவிப்பு என்னோட மூளையை மொத்தமா பிளாக் பண்ணிடுச்சு.

என் உடம்புல ஓடுற அந்தச் சூடு தான் இப்போ என்னை ஆட்டி வைக்குது.

நான் ரொம்ப மெதுவா, எந்தச் சத்தமும் இல்லாம என் பெட்ரூம் கதவைத் திறந்தேன்.

ஹால்ல ஒரே இருட்டா இருந்துச்சு.

கதவோட தாழ்ப்பாளைப் பிடிச்சப்போ என் கை அவ்ளோ நடுங்குச்சு.

நான் மெதுவாத் தாழ்ப்பாளைத் திறந்து, கதவை லேசா இழுத்தேன்.

'க்ளிக்' னு ஒரு சின்னச் சத்தம் கேட்டு கதவு திறந்துச்சு.

நான் வெளிய வந்து, அபார்ட்மெண்ட் காரிடாரைப் பார்த்தேன்.

அது அவ்ளோ அமைதியா, ஏதோ மயானம் மாதிரி இருட்டா, ஒரு மாதிரி பயமா இருந்துச்சு.

லைட் வெளிச்சம் மட்டும் லேசா விட்டு விட்டு எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் வீட்டுக்கதவை ரொம்பச் சத்தமில்லாம சாத்தி, வெளிய இருந்து பூட்டினேன்.

என் கையில இருந்த சாவி 'க்ளிங்' னு லேசாக் சத்தம் போட்டுச்சு.

நான் உடனே பதறிப்போய் அந்தச் சாவியை ரொம்ப டைட்டா என் கையில இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் மெதுவா நடந்து லிஃப்ட் கிட்ட வந்தேன்.

லிஃப்ட் பட்டனை அழுத்தினதும், அந்த ரெட் கலர் லைட் எரிஞ்சுது.

ஒரு பத்து செகண்ட்ல லிஃப்ட் கதவு திறக்க, நான் உள்ள நுழைஞ்சேன்.

லிஃப்ட் கதவு சாத்துனதும், எனக்குள்ள ஒரு புதுப் பயம் வந்துச்சு.

நான் பதின்மூணாவது மாடி பட்டனை அழுத்தினேன்.

லிஃப்ட் மெதுவா மேல நகர ஆரம்பிச்சுது.

அதோட மோட்டார் சத்தம் அந்த அமைதியில எனக்கு அவ்ளோ பெருசா கேட்டுச்சு.

ரெண்டு... மூணு... நாலு...

மாடிகளோட நம்பர் ஸ்க்ரீன்ல மாற மாற, என் ஹார்ட் பீட் இன்னும் வேகமாச்சு.

என் வயிறுக்குள்ள ஏதோ பட்டாம்பூச்சி பறக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

ஒருவேளை இந்த லிஃப்ட் நடுவுல ஏதாவது ஒரு மாடியில நின்னுட்டா என்ன பண்றது?

யாராவது நைட் ஷிப்ட் முடிஞ்சு வீட்டுக்கு வந்து, லிஃப்ட்ல ஏறுனா என்ன ஆகும்?

நான் இவ்ளோ செக்ஸியா, சிங்கிள் ப்ளீட்ல புடவை கட்டிட்டு நிக்கிறதைப் பார்த்தா அவங்க என்ன நினைப்பாங்க?

என் முந்தானை அவ்ளோ மெல்லிசா இருக்கு.

என் ஜாக்கெட் பிளவு, தொப்புள் எல்லாம் அப்பட்டமாத் தெரியுது.

யாராவது பார்த்தா என் மானமே போயிடுமே?

என் கைகள் அவ்ளோ சில்லுனு ஆச்சு.

நான் என் புடவையை இன்னும் கொஞ்சம் டைட்டா இழுத்துப் போத்திக்கிட்டேன்.

எட்டு... ஒன்பது... பத்து...

பத்தாவது மாடி வந்ததும் என் மூச்சு அப்படியே நின்னு போச்சு.

இது ராஜோட ஃப்ளோர்.

ஒருவேளை ராஜ் இப்போ முழிச்சுக்கிட்டு இருந்து, லிஃப்ட் கதவு திறந்தா?

அவர் என்னை இந்த கோலத்துல பார்த்தா, என்னை அப்படியே லிஃப்ட்க்குள்ளயே வெச்சுப் பிழிஞ்சிடுவாரே?

என் கால்கள் பயத்துல லேசா நடுங்குச்சு.

நான் என் கண்களை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டுக் கடவுளை வேண்டிக்கிட்டேன்.

பதினொன்னு... பன்னிரண்டு... பதின்மூணு.

அப்பாடா, லிஃப்ட் எந்த மாடியிலயும் நிக்கல.

லிஃப்ட் கதவு லேசாத் திறந்துச்சு.

நான் வெளிய வந்தேன்.

இப்போ மாடிக்குப் போக இன்னும் ஒரு செட் படிகள் ஏறணும்.

நான் ரொம்ப மெதுவா, ஒவ்வொரு படியா ஏற ஆரம்பிச்சேன்.

என் கால்ல இருந்த கொலுசு லேசாச் சத்தம் போட்டுச்சு.

நான் உடனே என் கால் விரல்களை மட்டும் வெச்சுப் சத்தமில்லாம நடந்தேன்.

படிகளோட முடிவுல... அந்த மாடியோட பெரிய இரும்புக் கதவு தெரிஞ்சது.

பிரகாஷ் சொன்ன மாதிரியே, அந்தக் கதவு லேசாத் திறந்திருந்துச்சு.

ஒரு சின்ன கேப் மட்டும் தெரிஞ்சது.

நான் என் கையை வெச்சு அந்தக் கதவை ரொம்ப மெதுவாத் தள்ளினேன்.

'க்ரீஈஈச்...' னு லேசாச் சத்தம் கேட்டு கதவு முழுசாத் திறந்துச்சு.

நான் மாடிக்கு வெளிய கால் எடுத்து வெச்சேன்.

சம்மர் நைட்டோட அந்தச் சில்லுன காத்து என் வேர்த்த முகம் மேல பட்டுச்சு.

அந்தக் காத்து பட்டதும் என் உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி சிலிர்த்துச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த மெல்லிய நைலான் புடவை, காத்துல லேசாப் பறந்து என் தொடைகளைச் சுத்திப் பின்னிக்கிச்சு.

நான் மாடியைச் சுத்திப் பார்த்தேன்.

அது அவ்ளோ இருட்டா, வெறும் நிலா வெளிச்சத்துல மட்டும் லேசாத் தெரிஞ்சது.

என் கண்கள் அந்தப் பெரிய தண்ணீர் டேங்கைத் தேடிச்சு.

அதோ... அந்த மூலையில அந்தப் பெரிய சிமெண்ட் டேங்க் தெரிஞ்சது.

அதுக்கு அடியில ஒரு சின்ன ரூம் இருந்துச்சு.

உள்ளே இருந்து ஒரு மங்கலான, ரொம்ப வார்ம் ஆன மஞ்சள் கலர் லைட் வெளிச்சம் வெளிய வந்துச்சு.

நான் மெதுவா அந்த ரூமை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

திடீர்னு... அந்தக் கதவுக்குப் பின்னாடி இருந்து ஒரு உருவம் நகர்றது எனக்குத் தெரிஞ்சது.

அது வேற யாரும் இல்லை, பிரகாஷ் தான்.

அவன் அந்த இருட்டுல எனக்காக வெயிட் பண்ணிக்கிட்டு இருந்தான்.

என்னைப் பார்த்ததும், அவன் இருட்டுல இருந்து நிலா வெளிச்சத்துல வெளிய வந்தான்.

அவன் பேண்ட், ஷர்ட் போடல.

மேல ஒரு ரொம்பப் பழைய டீ-ஷர்ட் மட்டும் போட்டிருந்தான்.

கீழ ஒரு கட்டம் போட்ட லுங்கியை மடிச்சுக் கட்டியிருந்தான்.

அவனோட அந்த உடம்பு, அந்த லுங்கியில காமெடியா தெரிஞ்சது.

இவனுக்கா நான் இப்டி ரெடி ஆகி வந்துருக்கேன்னு தோணுச்சு. அதே சமயம் இவனுக்கு இல்ல, இவனோடதுக்கு தான் வந்துருக்கனு பீல் ஆச்சு.

என்னைப் பார்த்ததும் அவன் அவ்ளோ வேகமா என்னை நோக்கி நடந்து வந்தான்.

நான் என் நடையை அப்படியே நிப்பாட்டிட்டேன்.

அவன் என் முன்னாடி வந்து நின்னான்.

நான் அவனை என் கண்ணால முழுசாப் பார்த்தேன்.

இந்த நிலா வெளிச்சத்துல அவன் முகம் அவ்ளோ ரஃப்பாத் தெரிஞ்சது.

அவன் என்னை விட கொஞ்சம் குள்ளம் தான்.

நான் அவனை லேசாக் குனிஞ்சு தான் பாக்கணும்.

ஆனா அவனோட அந்தப் பார்வை...

அதுல இருந்த அந்த ஆசை, அந்தத் தவிப்பு என்னை அப்படியே நிலைகுலைய வெச்சுது.

ஒரு ஆம்பளை, ஒரு பொண்ணை இப்படித் தான் பாக்கணும்.

அவன் என்ன ஏதோ ஒரு சாப்பாடு மாதிரி பாக்குறான்.

அவன் கண்கள் என் முகத்துல நிக்கல.

நேரா என் கழுத்து, என் முலைகளோட பிளவு, என் இடுப்புனு என் உடம்பு முழுக்க மேய்ஞ்சுது.

ஒரு வாட்ச்மேன் என்னை உத்து  பாக்குறான்ங்குற அந்த ஈகோ இப்போ எனக்குள்ள இல்லை.

ஒரு ஆம்பளை, என்னோட அழகுக்கு அடிமையாகி நிக்கிறான்ங்குற கர்வம் தான் எனக்குள்ள இருந்துச்சு.

அவன் பார்வை என் புடவையை மீறி உள்ள ஊடுருவுற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

நான் அவ்ளோ மெல்லிசான நைலான் புடவை கட்டியிருக்கேன்.

அவன் கண்ல இருக்குற அந்தச் சூடு, என் ஸ்கின்னை அப்படியே சுடுற மாதிரி இருந்துச்சு.

கார்த்திக் என்னை ஒரு நாளும் இப்படிப் பார்த்ததே கிடையாது.

ஆனா பிரகாஷோட கண்கள்ல அவ்ளோ உயிர் இருந்துச்சு.

அவன் கண்ல இருந்த அந்தத் தேடல், எனக்குள்ள இருந்த ஆசையை இன்னும் நூறு மடங்கு அதிகமாக்குச்சு.

இவன் முன்னாடி நான் நிக்கிறதுக்கு அவ்ளோ பெருமையா இருந்துச்சு.

நான் இப்போ ஒரு ஹை-கிளாஸ் பொண்ணு இல்லை.

இவன் ஆசைப்படுற ஒரு சாதாரணப் பொண்ணு.

அவனோட அந்த லுக் என்னை அப்படியே கட்டிப்போட்டுச்சு.

என் கால்கள் ரெண்டும் லேசா நடுங்குறது எனக்கே தெரிஞ்சது.

நான் என் தொடையை ஒன்னோடு ஒன்னு லேசா உரசிக் கிட்டேன்.

அந்தப் பேண்ட்டிக்குள்ள என் மதன நீர் சுரக்குறது எனக்கு நல்லா ஃபீல் ஆச்சு.

அவன் என்னை அப்படியே தாண்டிப் போனான்.

நேரா அந்த மாடி இரும்புக் கதவு கிட்ட போனான்.

அந்தக் கதவை ரொம்பச் சத்தமில்லாமச் சாத்துனான்.

அதோட பெரிய இரும்புத் தாழ்ப்பாளை உள்ள இருந்து ரொம்ப டைட்டாப் போட்டான்.

'க்ளக்' னு அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் என் நெஞ்சு ஒரு தடவை துடிச்சு அடங்குச்சு.

இப்போ இந்த மாடியில நானும் அவனும் மட்டும் தான் லாக் ஆகியிருக்கோம்.

அவன் மறுபடியும் என்னைப் பார்த்துத் திரும்பி வந்தான்.

என்கிட்ட இருந்து ஒரு ரெண்டு அடி தள்ளி நின்னுக்கிட்டான்.

அந்த மாடியில ஒரு சில செகண்ட் எந்த ஒரு பேச்சும் இல்லை.

வெறும் காத்து அடிக்கிற சத்தம் மட்டும்தான் கேட்டுச்சு.

அவனோட கண்கள் என் மேல இருந்து ஒரு செகண்ட் கூட நகரல.

எனக்கு அவ்ளோ வெக்கமா இருந்துச்சு, நான் என் பார்வையை லேசாக் கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, ஒரு காத்து மாதிரி முனகினான்.

"நீங்க... நீங்க தேவதை மாதிரி இருக்கீங்க மேடம்..." னு அவன் அவ்ளோ உருகிச் சொன்னான்.

"நான் புடவையில வருவீங்கனு எதிர்பார்க்கவே இல்லை..."

"எனக்காகக் கட்டிட்டு வந்திருக்கீங்க... ரொம்ப தேங்க்ஸ் மேடம்..." னு அவன் என் முகத்தைப் பார்த்துப் பேசுனான்.

அவன் அப்படிப் புகழ்ந்ததும், எனக்கு வெக்கத்துல முகம் சிவந்து போச்சு.

நான் என் உதட்டைக் லேசாக் கடிச்சுக்கிட்டு, "ஹ்ம்ம்..." னு மட்டும் மெதுவாச் சொன்னேன்.

"இந்த நிலா வெளிச்சத்துல... உங்க முகம் அவ்ளோ பிரகாசமா இருக்கு மேடம்..."

"ரொம்ப வழியாத பிரகாஷ்..." னு நான் கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா நடிக்க ட்ரை பண்ணேன்.

ஆனா என் குரல்ல இருந்த அந்தச் செக்ஸியான நடுக்கம் என்னைக் காட்டிக் கொடுத்துருச்சு.

"வாங்க மேடம்... அந்த ரூமை காமிக்குறேன்..." னு அவன் சொன்னான்.

அவன் முன்னாடி நடக்க ஆரம்பிச்சான்.

நான் அவனுக்குப் பின்னாடி ரொம்ப மெதுவா நடந்தேன்.

அவன் அந்த மங்கலான லைட் வெளிச்சத்தை நோக்கி நடந்தான்.

அவன் நடக்கும்போதே... ரெண்டு எட்டுக்கு ஒரு தடவை பின்னாடி திரும்பி என்னைப் பார்த்தான்.

அவன் கண்கள் நேரா என் இடுப்பையும், என் முலைகளையும் தான் ஃபோகஸ் பண்ணுச்சு.

அவன் என்னை உற்றுப் பார்த்ததும், அவன் தொண்டைக்குழி ஏறி இறங்குறதை நான் கவனிச்சேன்.

அவன் முன்னாடி திரும்புவான், அப்புறம் மறுபடியும் என்னைப் பார்ப்பான்.

அவன் அப்படிப் பார்க்கும்போதெல்லாம் என் புடவை இன்னும் லேசான மாதிரி எனக்கு ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

நாங்க ரெண்டு பேரும் அந்தச் சின்ன ரூம் வாசலுக்கு வந்துட்டோம்.

அவன் முதல்ல அந்த ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சான்.

அந்த ரூம் ரொம்ப ரொம்பச் சின்னதா இருந்துச்சு.

மேல ஒரு மஞ்சள் கலர் ஜீரோ வாட் பல்பு எரிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் உள்ள போய் நின்னுக்கிட்டு, என்னைப் பார்த்துத் திரும்பினான்.

அவன் என்னை உள்ள வரச் சொல்லி சைகை காட்டுனான்.

நான் அந்த ரூமோட வாசற்படியில என் கால் விரல்களை வெச்சு அப்படியே நின்னுட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள இப்போ மறுபடியும் ஒரு பெரிய தவிப்பு வந்துச்சு.

இது தான் என்னோட கடைசி எல்லை.

இந்த மாடியில, ஓப்பன் ஸ்பேஸ்ல இருந்த வரைக்கும் எனக்கு ஒரு சின்னத் தைரியம் இருந்துச்சு.

எதாவது நடந்தா நான் அப்படியே ஓடிப் போயிடலாம்னு ஒரு நம்பிக்கை.

ஆனா இந்த ரூம்க்குள்ள நான் காலெடுத்து வெச்சுட்டா...

அதுக்கப்புறம் என்னால திரும்பி வர முடியாது.

இந்த இருட்டான ரூம் ஒரு பெரிய கூண்டு மாதிரி எனக்குத் தெரிஞ்சது.

உள்ள போனதும் அவன் என்ன பண்ணுவான்னு எனக்குத் தெரியாது.

அவன் தொட மாட்டேன்னு சத்தியம் பண்ணியிருக்கான்.

ஆனா அவனோட கண்களைப் பார்த்தா, அவன் என்ன சும்மா விடுற மாதிரி தெரியல.

அவனோட லுங்கியில அவ்ளோ பெரிய புடைப்பு இப்போ அப்பட்டமாத் தெரியுது.

அந்தச் சுன்னி அவ்ளோ விறைப்பா எனக்காக உள்ள வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்கு.

என் புத்தி மறுபடியும் கதறுச்சு.

'வேண்டாம் பவி... இது ரொம்பத் தப்பு... அப்படியே திரும்பி ஓடிடு...'னு ஒரு குரல் கேட்டுச்சு.

நான் திரும்பிப் போயிடலாமானு ஒரு அரை செகண்ட் யோசிச்சேன்.

நான் என் காலை லேசாப் பின்னாடி எடுத்தேன்.

ஆனா... அந்தத் தவிப்பு என்னை விடல.

நான் வீடியோ கால்ல பார்த்த அந்தச் சுன்னி என் கண்ணு முன்னாடி வந்து போச்சு.

அதை நேர்ல பாக்காம என்னால இங்க இருந்து போக முடியாது.

நான் உள்ள போய், அவன் பக்கத்துல நின்னு, அவனோட மூச்சுக்காத்தை என் மேல ஃபீல் பண்ணனும்.

என் உடம்புல இருக்குற சூட்டை எதாவது பண்ணியே ஆகணும்.

நான் அவன்கிட்ட என்னைத் தரப் போறது இல்லை.

ஆனா அவனோட அந்தத் தவிப்பை நேர்ல பார்த்து நான் ரசிக்கணும்.

இந்த ஆசை என் பயத்தை மொத்தமா விழுங்கிடுச்சு.

நான் என் கண்களை லேசா மூடிக்கிட்டேன்.

என் உதட்டை ரொம்ப இறுக்கமா கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய முடிவெடுத்தேன்.

நான் என் வலது காலை லேசாத் தூக்கினேன்.

அந்த வாசற்படியைத் தாண்டி, நான் அந்தச் சின்ன ரூம்க்குள்ள என் காலை எடுத்து வெச்சேன்.

[yazhiniram]

----------
Part 155:
----------

அந்த வாசப்படியத் தாண்டி, நான் ரூம்க்குள்ள என் வலது காலை எடுத்து வெச்சேன்.

என் கால் பாதம் அந்தப் பழைய சிமெண்ட் தரையில பட்டதும், உடம்பெல்லாம் சில்லுனு ஒரு சிலிர்ப்பு வந்துச்சு.

நான் உள்ளே வந்ததும் அந்த ரூமை ஒரு செகண்ட் சுத்திப் பார்த்தேன்.

அது ரொம்பக் சின்ன ரூம்.

ஒரு ஆறு ஏழு பேர் வந்து நின்னா புல் ஆயிடும்.

அந்த ரூம்க்குனு தனியா எந்த ஒரு கதவும் இல்லை.

வெறும் ஒரு ஓப்பன் என்ட்ரன்ஸ் மட்டும் தான் இருந்துச்சு.

அந்த ரூமோட ஒரு மூலைல, ஒரு பழைய இரும்பு வயர் கட்டில் கிடந்துச்சு.

அதுல லேசாத் துருப் பிடிச்சிருந்ததால, அவ்ளோ பழசாத் தெரிஞ்சது.

மேல இருந்து ஒரு மஞ்சள் கலர் குண்டு பல்பு தொங்கிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அந்தப் பல்போட வெளிச்சம் அவ்ளோ ஒரு வார்ம் ஆன ஃபீலிங்கைக் கொடுத்துச்சு.

அந்த வெளிச்சத்துல, ரூமோட மூலைகள்ல எல்லாம் டார்க்கான ஷேடோ விழுந்திருந்துச்சு.

அந்த இடம் அவ்ளோ ரகசியமா, ஏதோ ஃபர்ஸ்ட் நைட் ரூம் மாதிரி செட்டப் பண்ணி வெச்ச ஃபீல் கொடுத்துச்சு.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு நிமிஷம் நான் என் கல்யாண நாளுக்குப் போன மாதிரி இருந்துச்சு.

அன்னைக்கு ராத்திரி, பட்டுப் புடவை கட்டி, நிறைய நகை போட்டு, பால் சொம்போட நான் கார்த்திக் ரூம்க்குள்ள போனேன்.

ஒரு கடமைக்காகத் தான் அன்னைக்கு நான் அந்த ரூம்க்குள்ள காலெடுத்து வெச்சேன்.

என் உடம்புக்குள்ள அப்போ எந்த ஒரு பெரிய தவிப்பும் இல்லை, ஒரு சாதாரண பயம் மட்டும்தான் இருந்துச்சு.

கார்த்திக் அன்னைக்கு என் புடவையைக் கழட்டும்போது கூட எனக்கு இவ்ளோ சூடு கிளம்பல.

ஆனா இன்னைக்கு...

என் உடம்புல எந்த ஒரு நகையும் இல்லை, கழுத்துல வெறும் தாலி மட்டும் தான்.

வெறும் ஒரு சாதாரண மெல்லிய நைலான் புடவை.

ஆனா என் நரம்புகளுக்குள்ள இப்போ ஓடுற அந்தச் சூடு, அன்னைக்கு இருந்ததை விட ஆயிரம் மடங்கு அதிகமா கொதிக்குது.

ஒரு புதுப் பொண்ணு, தன் புருஷனைப் பார்க்கப் போறப்போ எவ்ளோ வெக்கப்படுவாளோ...

அதை விட பல மடங்கு அதிகமா நான் இப்போ கூனிக்குறுகி நிக்கிறேன்.

இந்த இருட்டான, பழைய சிமெண்ட் ரூம் தான் இப்போ என்னோட ஃபர்ஸ்ட் நைட் ரூம்.

அந்தப் பழைய துருப் பிடிச்ச இரும்பு வயர் கட்டில் தான் எங்களோட படுக்கை.

அந்த குண்டு பல்பு தான் எங்களோட ரொமான்டிக் லைட்டிங்.

என் முன்னாடி லுங்கியோட நிக்கிற இந்த பிரகாஷ் தான்... இப்போதைக்கு என்னோட மாப்பிள்ளை.

இப்படி நினைக்கும்போதே என் அடிவயிற்றுக்குள்ள ஒரு சூடான பந்து உருளுற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஒரு கள்ளத்தமான ஆசைக்காக, நடு ராத்திரியில புடவை கட்டிட்டு வந்து நிக்கிற இந்த நிலைமை...

இது தப்புனு என் புத்தி கத்துனாலும், ஒரு பொண்ணா எனக்கு இது அவ்ளோ பெரிய சுகத்தைக் கொடுத்துச்சு.

என் உடம்புல இருக்குற ஒவ்வொரு செல்லும் இப்போ ஒரு புதுப் பொண்ணு மாதிரி சிலிர்க்க ஆரம்பிச்சுது.

என் தலை குனிஞ்சிருக்க, என் கால் விரல்களால நான் தரையை லேசாக் கோலிக் கிட்டு இருந்தேன்.

அவன் எப்போ வந்து என்னைத் தொடுவான்னு ஒரு பயங்கரமான எதிர்பார்ப்பு.

அவன் கை என் ஸ்கின் மேல படும்போது நான் எப்படி ரியாக்ட் பண்ணுவேன்னு எனக்குள்ள ஆயிரம் கற்பனைகள்.

ஒரு புது மாப்பிள்ளை, தன் பொண்டாட்டியோட முந்தானையை எவ்ளோ ஆசையா விலக்குவானோ...

அதே மாதிரி இவன் என் நைலான் புடவையைக் கழட்டுவான்னு நினைக்கும்போதே என் மூச்சு முட்டுச்சு.

என் முலைகள் ரெண்டும் அந்த எதிர்பார்ப்புல ஜாக்கெட்டை முட்டிக்கிட்டு விம்முச்சு.

என் புண்டை, ஒரு புதுப் பொண்ணோட வெக்கத்தோட, ஆனா ஒரு முரட்டுத்தனமான பசியோட துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் புருஷன்கிட்ட எனக்குக் கிடைக்காத அந்த சுகம், இவன்கிட்ட முழுசாக் கிடைக்குமாங்குற நினைப்பு என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

நான் ரொம்ப மெதுவா என் மூச்சை உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

நான் வாசல்கிட்டயே அப்படியே உறைஞ்சு போய் நின்னுட்டேன்.

என் நெஞ்சு படபடனு ஒரு ட்ரெயின் மாதிரி அடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் மூச்சு வாங்குற வேகம் இப்போ ரொம்ப அதிகமாயிடுச்சு.

என் மூக்கு வழியா காத்து அவ்ளோ சூடா வெளிய போயிட்டு உள்ள வந்துச்சு.

பிரகாஷ் எனக்கு நேர் எதிரா, ஒரு மூணு அடி தூரத்துல நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனை நேர்ல பார்த்ததும், எனக்குள்ள ஒரு கூச்சம் வந்துச்சு.

நான் கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் போன்ல என் உடம்புல ஒரு நூல் கூட இல்லாம அவன்கிட்ட காட்டிட்டு இருந்தேன்.

என் ரகசியமான இடங்களை எல்லாம் அவன் அவ்ளோ ஓப்பனாப் பார்த்தான்.

ஆனா இப்போ... நான் புடவை கட்டிட்டு, அவன் முன்னாடி நிக்கிறேன்.

புடவை கட்டியிருந்தாலும், அவன் முன்னாடி நான் முழு அம்மணமா நிக்கிற மாதிரி எனக்கு ஒரு ஃபீல் வந்துச்சு.

என்னால என் தலையை நிமிர்த்தி அவனோட முகத்தை நேராப் பார்க்கவே முடியல.

என் வெக்கம் என்னை மொத்தமாத் தாக்குச்சு.

நான் என் பார்வையை அப்படியே கீழ இறக்கிக்கிட்டேன்.

என் கால்களுக்குக் கீழ இருந்த தரையை நான் வெறிச்சுப் பார்த்தேன்.

என் கால் விரல்கள் கூச்சத்துல லேசாச் சுருங்கி விரிஞ்சது.

என் ரெண்டு கைகளும் அவ்ளோ பதற்றமா இருந்துச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த நைலான் புடவையோட ஓரத்தை என் விரல்களால ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் அதை அவ்ளோ இறுக்கமாப் பிடிச்சதுல, என் விரல் நகங்கள் எல்லாம் வலிக்க ஆரம்பிச்சுது.

பிரகாஷ் அப்படியே ஒரு எடத்துல சிலை மாதிரி நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் என்கிட்ட நெருங்கி வரல.

அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்த இடத்துல இருந்து என்னை அப்படியே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த மங்கலான மஞ்சள் லைட் வெளிச்சத்துல... நான் எப்படி அவனுக்குத் தெரிஞ்சேனு தெரியல.

ஆனா அவன் கண்கள் என்னோட பாதங்கள்ல இருந்து ஆரம்பிச்சுது.

என் கால் விரல்களுக்கு நான் போட்டிருந்த அந்த நெயில் பாலிஷ், அந்த மஞ்சள் வெளிச்சத்துல அவ்ளோ செக்ஸியா மின்னுச்சு.

என் கணுக்கால்ல கிடந்த அந்த வெள்ளிக் கொலுசு, என் ஸ்கின்னுக்கு அவ்ளோ அழகா மேட்ச் ஆச்சு.

அவனோட பார்வை என் கொலுசைத் தாண்டி மெதுவா மேல ஏறுச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த நைலான் புடவை, அவ்ளோ மெல்லிசா ஒரு ட்ரான்ஸ்பரன்ட் ஷீட் மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்தப் புடவை என் தொடைகள் மேல உரசிக் கிட்டு, என் கால்களோட ஷேப்பை பாவாடைக்கு மேல அப்படியே அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு.

நான் உள்ள போட்டுருந்த அந்த இன்-ஸ்கர்ட், என் முழங்காலுக்கு மேல வரைக்கும் லேசாத் தெரிஞ்சது.

அவன் கண்கள் என் தொடைகளை அவ்ளோ ரசனையாப் பார்த்துச்சு.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி அவன் இதே தொடைகளை எந்த ஒரு டிரஸ்ஸும் இல்லாம ஸ்க்ரீன்ல பார்த்தான்.

இப்போ புடவைக்கு அடியில அது லேசா மறைஞ்சிருக்கிறது அவனுக்கு அவ்ளோ போதையை ஏத்துச்சு.

அவனோட பார்வை என் தொடைகளைத் தாண்டி என் இடுப்புக்கு வந்துச்சு.

என் இடுப்புல நான் வெச்சிருந்த அந்தச் சிங்கிள் ப்ளீட்...

அது என் வலது பக்க இடுப்பு வளைவை எந்த ஒரு மறைப்பும் இல்லாம வெளிய காட்டிச்சு.

என் இடுப்போட அந்த மார்பிள் ஸ்கின், மஞ்சள் லைட்ல தங்கம் மாதிரி பளபளனு இருந்துச்சு.

நான் பயத்துல மூச்சு வாங்கும்போதெல்லாம், என் வயிறு லேசா உள்ள போயிட்டு வெளிய வந்துச்சு.

அங்க இருந்த அந்த டீப்பான தொப்புள் குழி...

அது ஒரு இருட்டான குகை மாதிரி அவனோட கண்களை அப்படியே கட்டிப்போட்டுச்சு.

அவன் அந்தத் தொப்புளையே ரொம்ப நேரமா வெறிச்சுப் பார்த்தான்.

அவனோட தொண்டைக்குழி ஏறி இறங்குறதை நான் என் ஓரக்கண்ணால கவனிச்சேன்.

அவனோட பார்வை என் இடுப்பைத் தாண்டி இன்னும் மேல ஏறுச்சு.

என் ஜாக்கெட்... அந்த  பிளவுஸ்.

அது என் முலைகளுக்கு அவ்ளோ ஃபிட்டா, ரொம்ப டைட்டாப் பிடிச்சிருந்துச்சு.

நான் மூச்சு வாங்குற அந்த ஸ்பீடுல, என் முலைகள் ரெண்டும் அந்த ஜாக்கெட்டுக்குள்ள முன்னும் பின்னும் துள்ளி ஆடுச்சு.

அந்த அசைவு அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.

என் முலைகளுக்கு நடுவுல இருந்த அந்தப் பிளவு... அது அவ்ளோ டீப்பா வெளிய தெரிஞ்சது.

அந்த நைலான் முந்தானை என் தோள்பட்டையில ஒரு பின் போட்டு லேசா மறைச்சிருந்துச்சு.

ஆனா அந்தத் துணி அவ்ளோ மெல்லிசா இருந்ததால, என் முலைகளோட ஷேப் அப்படியே அப்பட்டமா அவனுக்கு விருந்து வெச்சுது.

அவனோட கண்கள் அந்தப் பிளவுக்குள்ளயே மாட்டித் தவிச்சுது.

ஃபைனலா, அவனோட பார்வை என் முகத்துக்கு வந்துச்சு.

என் முகம் அவ்ளோ சிவந்து போய், வேர்வையில நனைஞ்சிருந்துச்சு.

என் நெத்தியில நான் வெச்சிருந்த அந்த மெரூன் கலர் பொட்டு, என்னை ஒரு தேவதை மாதிரி காட்டுச்சு.

என் கண்கள் கீழ குனிஞ்சிருக்க, என் நீளமான இமைகள் அவ்ளோ அழகாத் தெரிஞ்சது.

என் முடிகள் லேசாப் பறந்து என் கன்னத்துல உரசிக் கிட்டு இருந்துச்சு.

நான் என் உதட்டை ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டு நடுங்கிக்கிட்டு இருந்தேன்.

பிரகாஷ் அப்படியே ஹிப்னாடைஸ் ஆன மாதிரி என்னைப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனால தன் கண்களை என்னை விட்டு ஒரு மில்லிமீட்டர் கூட நகர்த்த முடியல.

ஒரு வாட்ச்மேனா இருந்துகிட்டு, இவ்ளோ கிளாஸியான ஒரு பொண்ண தன் கண் முன்னாடி பாக்குறது அவனுக்கு அவ்ளோ த்ரில்லைக் கொடுத்துருக்கும் போல.

அவன் மூச்சு விடுற சத்தம் ஒரு சூறாவளி மாதிரி எனக்குக் கேட்டுச்சு.

அந்த ரூம்ல வேற எந்த ஒரு சத்தமும் இல்லை.

வெறும் என்னோட மூச்சுக்காத்தும், அவனோட மூச்சுக்காத்தும் மட்டும்தான் மாறி மாறி வந்துச்சு.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசல.

என் நடுக்கம் அந்தப் புடவையோட அசைவுலயே அவனுக்குத் தெரிஞ்சது.

நான் எவ்ளோ கூச்சப்படுறேன்னு பிரகாஷுக்கு ரொம்ப நல்லாப் புரிஞ்சிடுச்சு.

அவன் இந்த நேரத்துல ரொம்பச் சாமர்த்தியமா நடந்துக்க முடிவு பண்ணான்.

என்னை உடனே தொட்டோ, இல்ல அவசரப்பட்டோ என் பயத்தை அதிகமாக்கக் கூடாதுனு அவன் நினைச்சான்.

அவன் ரொம்ப அமைதியாத் தன் தொண்டையைச் செருமுனான்.

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் நான் லேசாத் திடுக்கிட்டேன்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப மெதுவா, அவ்ளோ சாஃப்ட்டாக் கூப்பிட்டான்.

அவன் குரல்ல எந்த ஒரு அதிகாரமும் இல்லை, எந்த ஒரு தவிப்பும் இல்லை.

அது அவ்ளோ பவ்யமா, ரொம்ப மரியாதையா இருந்துச்சு.

"நீங்க நிஜமாவே வந்துட்டீங்க  மேடம்..." னு அவன் ரொம்ப உருகிச் சொன்னான்.

நான் என் தலையை நிமிர்த்தாம, "ஹ்ம்ம்..." னு மட்டும் முனகினேன்.

"என்னால நம்பவே முடியல..."

"எனக்காக நீங்க இவ்ளோ தூரம் வருவனு நான் கனவுல கூட நினைக்கல..." னு அவன் சொன்னான்.

"நான் வர மாட்டேன்னு தான நினைச்ச?" னு நான் தரையைப் பார்த்துக்கிட்டே கேட்டேன்.

"ஆமா... நீங்க வர மாட்டேன்னு தான் நினைச்சேன்..."

"நான் கிளம்பும்போது கூட... நீங்க கண்டிப்பா வர மாட்டேங்கன்னு தான் என் மனசு சொல்லுச்சு..."

"பின்ன எதுக்குடா இவ்ளோ தூரம் படி ஏறி வந்த?" னு நான் அவனைக் கொஞ்சம் வம்பிழுத்தேன்.

"என் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன நம்பிக்கை மேடம்... என் தேவதை எனக்காக வருவாங்கன்னு..." னு அவன் சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னான்.

"நீ ரொம்பத் தான் ஐஸ் வைக்கிற பிரகாஷ்..." னு நான் லேசாச் சிரிச்சேன்.

"சத்தியமா ஐஸ் இல்லை மேடம்..."

"இந்த புடவையில... நீங்க அவ்ளோ சூப்பரா இருக்கீங்க..."

"அப்படியே வானத்துல இருந்து எறங்கி வந்த ஒரு ஏஞ்சல் மாதிரி இருக்கீங்க..." னு அவன் வாய் நிறையப் புகழ்ந்து தள்ளுனான்.

"நான் சும்மா சாதாரண நைலான் புடவை தான கட்டிட்டு வந்துருக்கேன்..." னு நான் இழுத்தேன்.

"இது சாதாரணப் புடவையா இருக்கலாம் மேடம்..."

"ஆனா நீங்க கட்டுனதும் இது பட்டுப் புடவை மாதிரி ஜொலிக்குது..." னு அவன் வர்ணிச்சான்.

"நீங்க இவ்ளோ அழகா இருப்பனு எனக்குத் தெரியாது மேடம்..."

"நான் எவ்ளோ லக்கி..."

"எனக்குப் போன ஜென்மத்துப் புண்ணியம் தான் உங்கள இங்க வர வெச்சிருக்கு..." னு அவன் ரொம்பச் சென்டிமென்டாப் பேசுனான்.

அவனோட அந்த வார்த்தைகள்... அதுல இருந்த அந்த மரியாதை, அந்த ரசனை...

இதெல்லாம் கேட்கக் கேட்க, எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா உருக ஆரம்பிச்சுது.

நான் ஒரு தப்பான ஆள்கிட்ட வந்து மாட்டிக்கிட்டோமோங்குற அந்த ரியாலிட்டி இப்போ லேசா மறைய ஆரம்பிச்சுது.

அதுக்குப் பதிலா... இது ஒரு ரொமான்டிக்கான, யாருக்கும் தெரியாத ஒரு ரகசியக் காதல் மாதிரி எனக்கு ஃபீல் ஆக ஆரம்பிச்சுது.

நான் கார்த்திக்கை நினைச்சுப் பார்த்தேன்.

அவர் என்னை ஒரு நாளும் இப்படிப் புகழ்ந்ததே கிடையாது.

அவர் எப்பவுமே வேலையில முழுகிக் கிடப்பார்.

நான் எவ்ளோ அழகா டிரஸ் பண்ணாலும் அவர் கண்ணுக்குத் தெரியாது.

அவரோட அந்த கவனிப்பின்மை தான் என்னை இவ்ளோ தூரம் கூட்டிட்டு வந்திருக்கு.

ராஜோட அந்தப் பார்வையும், தொடுதலும் தான் எனக்குள்ள ஒரு பொண்ணு இருக்கானு எனக்கு ஞாபகப்படுத்துச்சு.

ராஜ் கொடுத்த அந்தச் சூடு தான், இப்போ என்னைக் கூலிங் தேடி இங்க வர வெச்சிருக்கு.

நான் என் மனசுக்குள்ள ஒரு நிமிஷம் ராஜையும் பிரகாஷையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தேன்.

ராஜ் என்னைத் தொட்டப்போ, அவர் என்கிட்ட ஒரு வார்த்தை கூடப் பர்மிஷன் கேக்கல.

எனக்குச் சம்மதம் இருக்கா, இல்லையானு அவர் ஒரு செகண்ட் கூட யோசிக்கல.

அவர் பாட்டுக்கு வந்தார், அவர் இஷ்டத்துக்கு என் மேல கை வெச்சார்.

என் உடம்பை ஏதோ ஒரு பொருள் மாதிரி அவர் இஷ்டத்துக்குப் பிசைஞ்சார்.

அவரோட அந்தத் தொடுதல்ல ஒரு அதிகாரம் தான் இருந்துச்சு.

நான் அவருக்குக் கீழ அடங்கிப் போகணும்ங்குற ஒரு அதிகாரம் தான் அவர் கண்ல தெரிஞ்சது.

ஆனா... இப்போ என் கண் முன்னாடி நிக்கிற இந்தப் பிரகாஷைப் பார்த்தேன்.

இவன் ஒரு சாதாரண வாட்ச்மேன்.

நான் இப்போ அவன் கூப்பிட்டதுக்காக ஒரு ரூம்க்குள்ள வந்து நிக்கிறேன்.

நான் அவனுக்கு முழுச் சம்மதம் கொடுத்துத் தான் இங்க வந்திருக்கேன்.

நான் இப்போ எந்த ஒரு பாதுகாப்பும் இல்லாம, அவன்கிட்ட மாட்டிக்கிட்டு இருக்கேன்.

அவன் நினைச்சா இப்போ என்னை என்ன வேணாலும் பண்ணலாம்.

ஆனாலும்... அவன் என்கிட்ட ஒரு அடி கூட நெருங்கி வரல.

என்னைத் தொடுறதுக்கு முன்னாடி, 'நீங்க ஓகேவா மேடம்?' னு அவன் அவ்ளோ அக்கறையா கேக்குறான்.

எனக்குப் பயமா இருக்கானு என் முகத்தைப் பார்த்துத் தெரிஞ்சுக்குறான்.

அவனோட அந்தச் சுன்னி எனக்காக அவ்ளோ தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கு.

அது என் உடம்புக்காக அவ்ளோ துடிக்குதுனு எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.

ஆனாலும் அவன் தன்னோட ஆசையை அடக்கிக்கிட்டு, எனக்காக ஒரு தூரத்துல நிக்கிறான்.

அவன் கண்கள்ல என்னைப் பத்தின ஒரு கேவலமான எண்ணம் கொஞ்சம் கூட இல்லை.

அவன் என்னைக் கூட்டிக் கொண்டு வந்து ஏதோ பண்ணணும்னு நினைக்கல.

அவன் என்னைப் பார்க்குற அந்தப் பார்வை... அதுல அவ்ளோ அன்பு இருக்கு.

அது வெறும் உடம்புக்கான ஒரு பார்வை கிடையாது.

ஒரு ஆம்பளை, ஒரு பொண்ணை உசுருக்கு உசுரா நேசிச்சா எப்படிக் பார்ப்பானோ...

அந்த மாதிரி ஒரு காதல் அவன் கண்கள்ல அப்பட்டமாத் தெரியுது.

அவன் என்னைப் போன்ல ஒரு தேவதைனு சொன்னான்.

இப்போ நேர்ல பார்க்கும்போதும், அவன் என்னை ஒரு தேவதையப் பாக்குற மாதிரி தான் பாக்குறான்.

இந்த மெரூன் கலர் புடவையில நான் நிக்கிறதை, அவன் ஏதோ ஒரு பெரிய பொக்கிஷத்தைப் பாக்குற மாதிரி ரசிக்கிறான்.

அவனோட வார்த்தைகள்ல எந்த ஒரு கட்டாயமும் இல்லை.

நான் கஷ்டப்படக் கூடாதுனு அவன் ஒவ்வொன்னும் பார்த்துப் பார்த்துப் பண்றான்.

அவன் என்கிட்ட காட்டுறது, தப்பான ஒரு ஆசை கிடையாது.

அது ஒரு வெளியே சொல்ல முடியாத ஒரு ரகசியமான காதல்.

ஒரு கல்யாணமான பொண்ணு மேல அவன் வெச்சிருக்க ஒரு ஈர்ப்பு.

அவனோட இந்த அன்பைப் பார்க்கும்போதே... என் நெஞ்சுக்குள்ள ஏதோ ஒன்னு சுருக்னு குத்துச்சு.

நான் என் கீழ் உதட்டை ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்குள்ள ஒரு குற்ற உணர்ச்சி லேசாத் தலை தூக்குச்சு.

'பவி... நீ எல்லாருக்கும் பெரிய துரோகம் பண்ற?' னு என் மனசு என்னைக் கேட்டுச்சு.

இவன் உன்னை அவ்ளோ நேசிக்கிறான்.

உன் மேல அவ்ளோ உருகி உருகிக் காதல் வெச்சிருக்கான்.

ஆனா நீ?

நீ இங்க வந்ததே என்னோட சுயநலத்துக்காகத் தான்.

என் புருஷன் என்னைக் கவனிக்கலங்குற அந்த ஏமாற்றம்...

ராஜ் என்னைத் தொட்டதுல கிளம்புன அந்தச் சூடு...

இந்த ரெண்டுக்கும் ஒரு தீர்வு தேடித் தான் நான் இங்க வந்திருக்கேன்.

என்னோட இந்த உடம்புத் தவிப்பை அடக்குறதுக்குத் தான் நான் இவனை யூஸ் பண்றேன்.

அவனோட அந்தச் சுன்னியைப் பார்த்து, என் உடம்பைக் கொஞ்சம் குளிர்ச்சிக்கத் தான் நான் இங்க நிக்கிறேன்.

எனக்கு இவன் மேல எந்த ஒரு காதலும் கிடையாது.

நான் இவனுக்கு எந்த ஒரு அன்பையும் திருப்பிக் கொடுக்கப் போறது இல்லை.

அது என்னால முடியாதுனு எனக்கும் தெரியும், அவனுக்கும் தெரியும்.

ஆனாலும் அவன் என் மேல காட்டுற இந்த அக்கறையும், மரியாதையும் என்னைக் கூனிக்குறுக வெச்சுது.

ஒரு வாட்ச்மேனுக்கு இருக்கிற அந்தப் பண்பு, என் புருஷனுக்கோ, அந்த ராஜ்க்கோ இல்லையேனு எனக்குத் தோணுச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டி அவனைப் பார்த்தேன்.

அவன் அதே எடத்துல, கையைக் கட்டிக்கிட்டு எனக்காக அவ்ளோ அமைதியா நின்னுட்டு இருந்தான்.

அவன் என் சம்மதத்துக்காக வெயிட் பண்ற அந்த விதம் என்னைப் பைத்தியம் பிடிக்க வெச்சுது.

இந்த உலகத்துல எந்த ஒரு ஆம்பளையும் ஒரு பொண்ணுக்கு இவ்ளோ ஸ்பேஸ் கொடுக்க மாட்டான்.

நான் இவனுக்கு எந்தக் காலத்துலயும் சொந்தமாக முடியாது.

ஆனா இப்போ, இந்த நிமிஷம், இந்த இருட்டான ரூம்க்குள்ள... நான் அவனுக்கு மட்டும் தான் சொந்தம்.

நான் என் உடம்பைக் குறுக்கிக்கிட்டு நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன்.

நான் மூச்சு விடுற ஒவ்வொரு தடவையும், அவனோட அந்த அன்பை நான் காத்துல ஃபீல் பண்ணேன்.

என் உடம்புல இருந்த நடுக்கம் இப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சமாக் குறைய ஆரம்பிச்சுது.

எனக்குள்ள இருந்த அந்தப் பயம், ஒரு இதமான தவிப்பா மாறிடுச்சு.

அவன் என் மேல வெச்சிருக்க அந்த ஆசை, என்னை அப்படியே உருக வெச்சுது.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசாம, என் கண்களாலயே அவனுக்கு ஒரு நன்றி சொன்னேன்.

அவனோட அந்தச் சாஃப்ட்டான பார்வை, என் மனசுல இருந்த எல்லாத் தடைகளையும் உடைச்சுடுச்சு

என் விரல்கள் புடவையைப் பிடிச்சிருந்த அந்த இறுக்கம் லேசா லூசாச்சு.

"மேடம்... இங்க பாருங்க..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கூப்பிட்டான்.

நான் ரொம்ப மெதுவா... என் நீளமான இமைகளை மேல தூக்கினேன்.

நான் முதல் முறையா, அந்த ரூம்க்குள்ள அவனோட முகத்தை நேராப் பார்த்தேன்.

என் கண்கள் அவனோட கண்களைச் சந்திச்சுது.

அந்த மஞ்சள் லைட் வெளிச்சத்துல... அவனோட முகம் ரொம்ப டார்க்காத் தெரிஞ்சது.

அவன் ரொம்ப ஹேண்ட்சம்லாம் கிடையாது.

ஆனா அவனோட அந்த லுக்கில் ஒரு ஈர்ப்பு இருந்துச்சு.

நான் அவனை முழுசா ஸ்கேன் பண்ணேன்.

அவன் என்னை விட குள்ளமாத் தான் இருந்தான்.

நான் நிமிர்ந்து பாக்கத் தேவையில்லை, என் கண்ணுக்கு நேரா அவன் முகம் இருந்துச்சு.

ஒரு அழகான கல்யாணமான பொண்ணு ... அவளுக்கு முன்னாடி ஒரு குள்ளமான வாட்ச்மேன்.

இந்த ஒரு கான்ட்ராஸ்ட் பாக்குறதுக்கே அவ்ளோ த்ரில்லா, கொஞ்சம் காமெடியா, ஆனா அவ்ளோ செக்ஸியா இருந்துச்சு.

அவன் மேல ஒரு ரொம்பப் பழைய, கசங்குன ஒரு டீ-ஷர்ட் போட்டிருந்தான்.

அதோட காலர் எல்லாம் லேசாத் தொங்கிப் போயிருந்துச்சு.

கீழ ஒரு கட்டம் போட்ட லுங்கியை மடிச்சுக் கட்டியிருந்தான்.

அவனோட அந்தத் தோற்றம் அவ்ளோ சிம்பிளா, ஒரு சாதாரண ஆளா அப்பட்டமாக் காட்டுச்சு.

ஆனா... என் கண்கள் அவனோட முகத்துலயோ, அந்த டீ-ஷர்ட்டுலயோ ரொம்ப நேரம் நிக்கல.

என் பார்வை ரொம்ப ஆட்டோமேட்டிக்கா, அவனோட இடுப்புக்குக் கீழ இறங்குச்சு.

அவனோட அந்த லுங்கிக்கு நடுவுல...

அந்த மடிச்சுக் கட்டியிருந்த இடத்துக்குக் கொஞ்சம் கீழ...

அவ்ளோ அப்பட்டமா, ஒரு டென்ட் போட்ட மாதிரி ஒரு புடைப்புத் தெரிஞ்சது.

அதைப் பார்த்ததும் என் மூச்சுக்காத்து அப்படியே தொண்டைக்குள்ள மாட்டிக்குச்சு.

என் கண்கள் அந்தப் புடைப்பு மேலயே ஒட்டிக்கிச்சு.

அதுக்குள்ள என்ன இருக்குனு எனக்கு ரொம்ப நல்லாத் தெரியும்.

கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி தான் அந்தச் சுன்னியை நான் போன்ல வீடியோ கால்ல பார்த்தேன்.

அது எவ்ளோ தடிமனா, நரம்பு புடைச்சு, கஞ்சி வழிய வழிய நிமிர்ந்து நின்னுச்சுனு என் மூளைக்குள்ள அந்த இமேஜ் அப்படியே ஓடுச்சு.

இப்போ அந்தச் சுன்னி தான், இந்த லுங்கித் துணியை அவ்ளோ டைட்டா முட்டிக்கிட்டு நிக்குது.

அந்தத் துணி அதை மறைக்க ரொம்பக் கஷ்டப்படுற மாதிரி எனக்குத் தோணுச்சு.

அதோட நீளம்... அது அவனோட அடிவயிற்றுல இருந்து தொடங்கி, நேரா முன்னாடி வந்து அவ்ளோ விறைப்பா நீட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவனோட அந்தச் சாதாரணமான முகத்துக்கும், அவன் லுங்கிக்குள்ள ஒளிஞ்சுகிட்டு இருக்குற அந்த ஆயுதத்துக்கும் சம்மந்தமே இல்லாத மாதிரி இருந்துச்சு.

அந்தப் புடைப்பைப் பார்க்கப் பார்க்க... என் உடம்புக்குள்ள ஒரு புதுச் சூடு கிளம்புச்சு.

என் தொடைக்கு நடுவுல அவ்ளோ பிசுபிசுனு ஈரம் வழிய ஆரம்பிச்சுது.

நான் உள்ள பேண்ட்டி போட்டிருந்தாலும், அந்த ஈரம் அதை நனைச்சு, என் தொடையில சுருக்னு பட்டுச்சு.

நான் என் ரெண்டு தொடைகளையும் ரொம்ப டைட்டா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

என் நல்ல புத்தி மறுபடியும் லேசா எட்டிப் பாத்துச்சு.

'பவி... நீ கார்த்திக்கோட பொண்டாட்டி... எவ்ளோ டீசண்டான லைஃப் உன்னோடது...'

'இப்போ வந்து ஒரு வாட்ச்மேனோட லுங்கிப் புடைப்பை இவ்ளோ ரசனையாப் பாத்துட்டு இருக்கியே?'னு ஒரு குரல் கேட்டுச்சு.

ஆனா என் தவிப்பு அதை உடனே அடக்கிடுச்சு.

'கார்த்திக் லேப்டாப்பைத் தானடி டெய்லி பாக்குறார்?'

'அவரோட அந்தச் சுன்னி உனக்கு ஒரு நாளும் திருப்தி கொடுத்தது இல்லை...'

'ராஜ் உன்னைத் தொட்டதுல கிளம்புன சூட்டை, இந்த லுங்கிக்குள்ள இருக்குற சுன்னி தான்டி இன்னைக்குத் தணிக்கப் போகுது...'னு என் மனசு எனக்குப் பதில் சொல்லுச்சு.

நான் என் பார்வையை அந்தப் புடைப்புல இருந்து மறுபடியும் அவனோட முகத்துக்குக் கொண்டு வந்தேன்.

அவன் என் கண்களையே வெறிச்சுப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.

நான் அவனோட லுங்கியைப் பார்த்ததை அவன் கரெக்ட்டா நோட் பண்ணிட்டான்.

அவன் முகத்துல இப்போ ஒரு கர்வமான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"என்ன மேடம்... என்ன பாக்குறீங்க?" னு அவன் லேசாச் சிரிச்சுக்கிட்டே கேட்டான்.

"ஒ... ஒன்னும் இல்லை..." னு நான் திக்கித் திக்கிச் சொன்னேன்.

"உங்களுக்கு அது அவ்ளோ பிடிச்சிருக்கா?" னு அவன் என்னை வம்பிழுத்தான்.

"போடா..." னு நான் லேசாச் சிணுங்கிட்டு என் முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டேன்.

"சரி சரி... நான் ஒன்னும் கேக்கல மேடம்..." னு அவன் சிரிச்சான்.

ஆனாலும் அவன் தன் லிமிட்டைத் தாண்டல.

அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்த எடத்துல இருந்து, ஒரு அடியை மட்டும் ரொம்ப மெதுவா முன்னாடி எடுத்து வெச்சான்.

அவன் என்கிட்ட ரொம்ப நெருங்கி வரல, ஒரு மரியாதையான கேப் மெயின்டைன் பண்ணான்.

"மேடம்..." னு அவன் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கேட்டான்.

"நீங்க  ஓகேவா?" னு அவன் அவ்ளோ அக்கறையா விசாரிச்சான்.

நான் எந்த ஒரு வார்த்தையும் பேசல.

என் தொண்டை அவ்ளோ வறண்டு போயிருந்துச்சு.

நான் என் கண்களை லேசாச் சிமிட்டி, என் கீழ் உதட்டை என் பற்களால ரொம்ப டைட்டாக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

நான் ஓகே தான்னு சொல்ற மாதிரி, என் தலையை மட்டும் ரொம்ப மெதுவா மேலயும் கீழயும் ஆட்டினேன்.

[yazhiniram]

நண்பர்களே, இத்தனை நாட்கள் படித்ததற்கு நன்றி. 

எனக்கு மிகவும் சலிப்பு ஏற்பட்டதால் தான் இந்தக் கதையை எழுதத் தொடங்கினேன். 

இப்போது மீண்டும் என் பாதையில் கவனம் செலுத்த வேண்டும், அதனால் இனி இப்படி அடிக்கடி அப்டேட்கள் எதிர்பார்க்க வேண்டாம்.

நான் இன்னும் 15 பகுதிகள் எழுதியுள்ளேன், அதை பிறகு பதிவிடுவேன். 

அதன் பிறகு நான் தொடர்ந்தும் எழுதுவேனா இல்லையா என்பது தெரியவில்லை. இது என் வேலை அல்ல, வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமே. 

உங்களுக்கு இது பிடித்திருந்தால் சந்தோஷம், ஆனால் நான் தொடர்ந்து எழுதுவேன் என்று எதிர்பார்க்க வேண்டாம். 

ஒருநாள் மீண்டும் சலிப்பு வந்தால் எழுதலாம்.

அனைவருக்கும் நன்றி.

[madhus369]

Nice erotic writing. COntinue as far as you can.

[intrested]

இவ்ளோ செக்ஸியா ஒரு பெண்ணின் உணர்வுகளை மென் காமம் நடையில் உடைத்து எழுதிய வரிகள் எங்கும் படித்தது இல்லை..

கிட்டத்தட்ட இதுவரை நேரடி புணர்ச்சி நடை பெற வில்லை.. ஆனால் நாங்கள் பலமுறை உச்சம் பெற்று விட்டோம்..

உங்களுக்கு சற்று அயர்ச்சி வந்து இருந்தால் தாராளமா ஓய்வு கொள்ளுங்கள்.. ஆனால் எழுத்தை நிறுத்தாதீர்கள்..

கமெண்ட் லைக்ஸ் என ஒரு சிறு வட்டத்தில் உங்களை அடைக்க நினைக்காதீர்கள்.. யாரும் உங்களுக்கு அப்படி தனிப்பட்ட முறையில் எதிர்பார்க்க சொன்னாலும் அனுமதிக்க வேண்டாம்..

உங்கள் எழுத்து மட்டுமே இப்போது டாப்..

நன்றி.. தொடர்ந்து உங்களை நாடுவோம்..

[venkygeethu]

இவளவு அழகாக கொண்டு போய்கிட்டு இருந்த நீங்க திடீர்னு இப்படி ஒரு குண்டை தூக்கி போட்டுடீங்களே பாஸ் அட டா ப்ளீஸ் கோன்டினுக்கே பண்ணுங்க பாஸ் பிரகாஷ் ஆவலை விட எங்களின் ஆவல் அதிகமாக இருக்குது நன்றாக போகிறது இந்த இரவு நேரம் மொட்டை மாடி சின்ன ரூம் பிரகாஷ் மற்றும் பவி தனிமை எல்லாமே தத்ரூபமாய் மனதில் நிக்கிறது தயவு கூர்ந்து உங்களின் முடிவை மாற்றிவிடுங்கள் ராஜ் பவி காம்பினேஷன் விட பிரகாஷ் பாவி காம்போ சூப்பர் இவ்வளவு சிரமப்பட்ட நீங்களும்(யாழினி ராம் ) சரி பிரகாஷும் சரி இப்படி பத்தியில் போக கூடாது நண்பா சீக்கிரம் அடுத்த நிகழ்வை தொடருங்கள் அந்த பழைய wire கட்டில் ஆட பாவி துடிக்க பிரகாஷ் வியர்க்க அப்பா நினைக்கும்போதே

அடுத்து என்ன

[Thilka]

Super