Incest என் குடும்பம்

[Dheena2003]

அத்தியாயம் 12  

அடுத்த நாள் காலை, பொழுது புலர்ந்தும் புலராத அந்த அதிகாலை வேளையில், கிராமமே அதிரும்படி ஒரு பெரும் சத்தம் கேட்டது.



ராசுக்குட்டியின் வீட்டைச் சுற்றி மூன்று ராட்சத டிராக்டர்கள் வந்து நின்றன. அவற்றிலிருந்து குதித்த ஒவ்வொரு ஆளும் கருகருவெனப் பாறையைப் போன்ற உடம்போடும், கையில் வீச்சரிவாள் மற்றும் உருட்டுக் கட்டைகளோடும் இறங்கினார்கள். 50-க்கும் மேற்பட்ட அந்த முரட்டு ஆட்களின் கண்களில் ரத்த வெறி தாண்டவமாடியது. அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஒரு வேட்டையாடும் ஓநாயைப் போல வீட்டைச் சூழ்ந்து வளைத்தார்கள்.



உள்ளே, ராசுக்குட்டி இன்னும் அந்தப் பழைய நினைவுகளின் வலியிலும், வைத்தியர் கொடுத்த மருந்தின் மயக்கத்திலும் ஆழ்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்தான். அடுப்பங்கரையில் அம்பிகா, தன் மகனுக்காகப் பால் காய்ச்சிக் கொண்டிருந்தாள். பாலில் எழும் ஆவி போல அவளது மனதிலும் ஏதோ ஒரு இனம் புரியாத பயம் குடிகொண்டிருந்தது.



முற்றத்தில் கோலம் போட வந்த நந்தினி, கையில் கோலப்பொடி கிண்ணத்தோடு வாசலுக்கு வந்தாள். தலையை நிமிர்ந்து பார்த்தவள் அப்படியே உறைந்து போனாள். தன் வீட்டைச் சுற்றி ஒரு பெரும் படையே கையில் ஆயுதங்களோடு நிற்பதைப் பார்த்ததும், அவளது கை நடுங்கியது.



"சலசல..." அவளது கையிலிருந்த கோலப்பொடி கிண்ணம் நழுவித் தரையில் விழுந்து சிதறியது. கிண்ணம் உருளும் சத்தம் அந்த நிசப்தமான அதிகாலையில் ஒரு அபாயச் சங்காக ஒலித்தது.



"அ... அம்மா...!" என்று நந்தினியின் தொண்டையிலிருந்து ஒரு மெல்லியக் கதறல் மட்டுமே வந்தது.



வெளியே நின்றிருந்த கூட்டத்தில் ஒருவன், தன் கையில் இருந்த சிலம்பு காம்பை தரையை ஓங்கித் தேய்த்தான். அந்த கம்பு உரசும் சத்தம் நந்தினியின் நரம்புகளைச் சுண்டி இழுத்தது....



அதற்குள் அங்க அம்பிகாவும் வந்து விட , அந்த கூட்டத்தில் நின்றிருந்த அந்த ஒற்றை ஆள், மற்ற எல்லோருக்கும் ஒரு சைகை செய்தான். அவன் கையை உயர்த்தியதும், அந்த 50 முரட்டு ஆட்களும் கைகட்டி இரண்டு அடி பின்னாடி நின்றனர். அந்த ஒரு சைகையில் இருந்த அதிகாரம், அவன் அந்தக் கூட்டத்தின் தலைவன் என்பதை அப்பட்டமாகத் தெரிவித்தது.



அவன் கையில் இருந்த சிலம்பு கம்பை ஒரு சுழற்றுச் சுழற்றினான். அந்தக் கம்பு காற்றில் சுழலும் சத்தம் 'உஷ்... உஷ்...' என்று பயமுறுத்தியது. அவன் மெல்ல, அடிமேல் அடி வைத்து அவர்களை நெருங்கினான்.



பனிப்பொழிவு அதிகமாக இருந்ததால், அந்த அதிகாலை வெளிச்சத்தில் அவன் முகம் சரியாகத் தெரியவில்லை. ஒரு இருண்ட உருவம் போலத்தான் தெரிந்தது. ஆனால் அவன் நெருங்க நெருங்க, அவனது முகம் வெளிச்சத்துக்கு வந்தது.



ஒரு கருகருவென்ற முகம், முறுக்கிய மீசை, நெற்றியில் ஒரு பெரியத் தழும்பு. அவன் கண்களில் இருந்த அந்த ரத்த வெறி, ராசுக்குட்டியைத் தேடுவது போல இருந்தது. அம்பிகாவுக்கு அந்த முகம் பழக்கப்பட்டதாக இருந்தது.





"டேய்... நீ... நீ.."


ஆனால், அந்த இருண்ட உருவம் வெளிச்சத்திற்கு வந்ததும், திடீரென ஒரு கள்ளச் சிரிப்பை உதிர்த்தது.

"அட என்ன மாமி... என்னைய அடையாளம் தெரியலையா? நாந்தான்... உங்க ராசுக்குட்டியோட தோஸ்த்து... இந்த ஊரு வேலுவே!" என்று பல்லை இளித்துக்கொண்டே, தன் கையில் இருந்த சிலம்பு காம்பை ஸ்டைலாக ஒரு சுழற்றுச் சுழற்றித் தரையில் ஊன்றினான்.


ஆமாம், இது வேலுக்குட்டிதான்! ராசுக்குட்டியின் சிறுவயது நண்பன் அவனைக் கண்டதும் அம்பிகாவும் நந்தினியும் ஒரு நிமிடம் ஸ்தம்பித்து நின்று, பின் 'புளக்'கெனச் சிரித்துவிட்டார்கள். நந்தினி தன் பயத்தைத் தள்ளிவிட்டு, "அடப்பாவிகளா... விடியக்காலையிலேயே வந்து மனுசனை இப்படி பீதியாக்கிட்டீங்களே!" என்று மூச்சைப் பிடித்துக்கொண்டு சிரித்தாள்.






அம்பிகா தன் இடுப்பில் கட்டியிருந்த சேலை முந்தானையை லேசாகத் தளர்த்திவிட்டு, "ஏலேய் வேலு, நீ இங்க என்னடா பண்ணுற? விடிய காலங்காத்தால டிராக்டரைக் கட்டிக்கிட்டு, இம்புட்டு ஆளுகளோட வந்து நிக்குற?" என்று நக்கலாகக் கேட்டாள்.



"என்ன மாமி இப்படி கேட்டுப்புட்டீங்க? என் தோஸ்து ராசுக்குட்டி அஞ்சு வருஷம் கழிச்சு ஊருக்கு வந்திருக்கான். அவனைப் பாக்கணும்னு ஆசையா ஓடி வந்தேன். ஆனா, நேத்து ராத்திரி அவனுக்கு ஏதோ அடிதடி ஆச்சுன்னு கேள்விப்பட்டேன். என் ராசுக்குட்டி மேலேயே கை வைக்க இந்த ஊர்ல எவன்டா துணிஞ்சான்? அவனைப் பார்த்துட்டு சும்மா இருக்கச் சொல்லுறீங்களா என்ன?" என்று வேலு ஆவேசமாகக் கேட்டான்.


வேலு தன் கையில் இருந்த சிலம்பு காம்பை மீண்டும் ஒருமுறை 'உஷ்... உஷ்...' என்று காற்றில் சுழற்றி, "அந்தப் பய எவன், எதுன்னு மட்டும் சொல்லுங்க மாமி... இப்பவே போயி அவன் சோலியை முடிச்சு, பார்சல்ல கட்டி எடுத்துட்டு வந்துடுறேன்!" என்று ஏதோ பார்டர்ல போர் புரியப் போற தளபதி மாதிரி கர்ஜித்தான்.




அம்பிகா சிரிப்பை அடக்க முடியாமல், "ஏலேய் வேலு... முதல்ல உன் ஆக்ரோஷத்தை நிறுத்துடா. அதெல்லாம் ஒன்னும் பெரிய விஷயம் இல்ல. முதல்ல உன் 'படைத் தளபதி'களையெல்லாம் போச் சொல்லு. தெருவுல போறவன் வர்றவன் எல்லாம் ஏதோ ஷூட்டிங் நடக்குதுன்னு வேடிக்கை பார்க்குறாங்க. உள்ள வா... சூடா ஒரு காப்பியைக் குடிச்சுக்கிட்டே பேசலாம்," என்று சொல்லிவிட்டு, அடுப்பில் வைத்திருந்த பால் பொங்கிவிடப் போகிறதே என அவசரமாக உள்ளே ஓடினாள்.


வேலு தன் நண்பர்களிடம், "டேய்... நீங்க கெளம்புங்கடா! நான் அப்புறமா வர்றேன்!" என்று சைகை காட்ட, அந்த மூணு டிராக்டர்களும் 'டுர்ர்ர்' எனச் சத்தம் போட்டுக்கொண்டு கிளம்பின.

[b]முற்றத்தில் நந்தினி மீண்டும் கோலப்பொடி கிண்ணத்தை எடுத்து கோலம் போட ஆரம்பித்தாள். வேலு சும்மா இருக்காமல், அவளுக்குத் தன் வீரத்தைக் காட்ட வேண்டும் என்று நினைத்தான். கையிலிருந்த சிலம்பு காம்பை விசிறிப் பறக்கவிட்டு, கையைச் சுற்றி, கழுத்தைச் சுற்றி எனப் படுவேகமாகச் சுழற்றினான். ஒரு கட்டத்தில் கம்பை மேலே தூக்கிப் போட்டு கேட்ச் பிடித்து, ஏதோ ஒலிம்பிக் தங்கம் வென்றது போல ஒரு போஸ் கொடுத்தான்.

[/b]


கோலம் போட்டு முடித்து நிமிர்ந்த நந்தினி, அவனை ஒரு இகழ்ச்சியானப் பார்வையால் அளவெடுத்தாள். "ஏலேய்... என்னடா காலங்காத்தால வாசல்ல நின்னு 'சர்க்கஸ்' காமிச்சிட்டு இருக்க? ஊருக்குள்ள வேற எங்கயும் எடம் கிடைக்கலையா உனக்கு?" என்று நக்கலாகக் கேட்டாள்.





வேலு அப்படியே 'ஷாக்' ஆகிப் போனான். "என்னது... சர்க்கஸா? அடிப்பாவி மகளே! நான் உசுரக் கொடுத்து, காத்துல வித்தை காட்டி, என் வீரத்தைக் காட்டிட்டு இருக்கேன்... நீ என்னடான்னா புசுக்குன்னு சர்க்கஸ்ன்னு சொல்லி என் கௌரவத்தையே காலி பண்ணிட்டியே!" என்று நெஞ்சைப் பிடித்துக்கொண்டு சோகமாக நடித்தான்.




"உன்னால பாரு... என் கோலப்பொடி எல்லாம் சிதறி கெடக்கு. மரியாதையா அதைத் துடைச்சுட்டு உள்ள வா, இல்லைன்னா அந்தப் பழைய துடைப்பத்தை எடுத்து உன் காலை ஒடிச்சுருவேன் பாத்துக்க!" என்று நந்தினி குறும்பாகச் சொல்ல,



அப்போது பின்னாடியே வந்த அம்பிகா, "ஏலேய் வேலு... அவ கெடக்கிறா விடு தம்பி, நீ பேசாம உள்ள வா. சூடா காப்பி குடிச்சிட்டுப் போலாம்," என்று அவனை அழைத்தாள்.



"பார்த்தியா நந்தினி... மாமிக்கு இருக்கிற அந்த மரியாதை கூட உனக்கு இல்ல! மாமி... உங்க மரியாதைக்காகவும், அந்தப் பாசத்துக்காகவும் (முக்கியமா அந்த காபிக்காகவும்) நான் உள்ள வரேன்," என்று வீரமாகச் சொன்னவன், தன் மானத்தை விடக் காபி முக்கியம் என்று நினைத்து, சிலம்பு காம்பை ஓரமாய் வைத்துவிட்டுத் துள்ளிக் குதித்து வீட்டுக்குள் நுழைந்தான்.



(சரி, யாருடா இந்த புது கேரக்டர்னு கேக்குறீங்களா? இவன்தான் நம்ம ஹீரோவோட ஆருயிர் நண்பன் சிங்காரவேலன். ஆனா, ஊரே இவனை 'வேலு ன்னுதான் கூப்பிடும். ஆளு பார்க்கப் பயங்கரமான டெரர் பீஸ் மாதிரி இருந்தாலும், மனசு அப்படியே ஒரு குழந்தை மனசு.



அதுலயும் தன் நண்பன் ராசுக்குட்டின்னா இவனுக்கு உசுரு. பள்ளிக்கூட காலத்துல இருந்தே ராசுக்குட்டி மேல அவ்வளவு பாசம். அதான், ராசுக்குட்டிக்கு ஏதோ அடின்னு கேள்விப்பட்டதும், ரத்தக் கொதிப்பு ஏறித் தன் கூட்டாளி, பங்காளிங்களோட டிராக்டர்ல ஏறி வந்துட்டான்.



அப்புறம் ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்ல மறந்துட்டேன் பாருங்க... 'என்னடா இவனுக்கு இவ்வளவு பில்டப் கொடுக்குறாங்களே'ன்னு நீங்க நினைக்கலாம். அதுக்கு ஒரு பலமான காரணம் இருக்கு நண்பர்களே! நம்ம வேலு  கடந்த மூணு வருஷமா நம்ம நந்தினியை ஒருதலையா காதலிச்சுட்டு இருக்கான். இது அவனைத் தவிர இந்த உலகத்துல வேற யாருக்கும் தெரியாது.



சரி, அந்த லவ் மேட்டரை அப்புறமா நிதானமாப் பார்த்துக்கலாம்... இப்போ வாங்க, கதைக்குள்ள போவோம்!)





உள்ளே வந்த சிங்காரவேலன் (நம்ம வேலு ), கட்டிலில் கட்டுடன் படுத்திருந்த தன் நண்பன் ராசுக்குட்டியின் நிலமையைக் கண்டு அப்படியே உறைந்து போய் நின்றான். அந்த முரட்டு உடம்புக்குள் இருந்த மென்மையான இதயம் துடித்தது. நேற்று வரை சிங்கமாகச் சுற்றி வந்தவன், இன்று ஒரு உடைந்த சிலையாகக் கிடப்பதைக் கண்டு அவனது கண்கள் உண்மையிலேயே கலங்கின.



அதற்குள் அம்பிகா ஆவி பறக்கும் காபியுடன் வர, அதை வாங்கிக் குடித்தபடியே ராசுக்குட்டியின் அருகில் அமர்ந்தான் வேலு.



டேய் ராசு... உண்மையச் சொல்லுடா. எந்தப் பய மகன் உன் மேல கை வச்சான்?



ஆனால் ராசுக்குட்டி அமைதியாக இருந்தான். மலர் அத்தையைப் பற்றித் தெரிந்தால் தன் குடும்பத்தின் மானம் போய்விடும், அதுமட்டுமில்லாமல் தன் நண்பன் வேலு ஆவேசத்தில் எதாவது அசம்பாவிதம் செய்துவிடுவான் என்று பயந்தான். கடைசி வரை எவ்வளவோ வற்புறுத்திக் கேட்டும், ராசுக்குட்டி அந்த 'கசப்பான' உண்மையை அவனிடம் சொல்லவே இல்லை. "சும்மா ஏதோ சின்னத் தகராறுடா வேலு... விட்டுடு," என்று மழுப்பிவிட்டான்.



அதுவரை அந்த வீடே ஒரு மயான அமைதியில், சோகத்தில் மூழ்கிக் கிடந்தது. ஆனால் வேலு உள்ளே வந்த பிறகு கதையே மாறிவிட்டது. நண்பன் உண்மையைச் சொல்லவில்லை என்றாலும், அவனைச் சோகத்தில் இருந்து மீட்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தான் வேலு



அவன் பேச ஆரம்பித்தான்... தன் வளைகுடா நாட்டுப் பயணக் கனவுகள், ஊருக்குள் அவன் செய்த சின்னச் சின்ன லொள்ளுகள், அந்த மூன்று டிராக்டர் ஆட்களை அவன் எப்படி 'பில்டப்' கொடுத்துக் கூட்டி வந்தான் என்று அவன் விவரிக்க விவரிக்க... அந்த வீடே சிரிப்பொலியில் குலுங்கியது.



"மாமி... இவன் அங்க துபாய்ல ஒட்டகம் மேய்ச்சுட்டு இருந்திருப்பான் போல, இங்க வந்து பெரிய பில்டப் கொடுக்குறான் பாருங்க!"



ராசுக்குட்டியின் முகத்திலும் நீண்ட நேரத்திற்குப் பிறகு ஒரு மெல்லியப் புன்னகை அரும்பியது. தன் நண்பனின் பேச்சும், அந்த வீட்டின் கலகலப்பும் அவனது மனப் பாரத்தைச் சற்று குறைத்தது.



சோகமாக இருந்த அந்த வீடு, வேலுவின் வருகையால் மீண்டும் உயிர் பெற்றது.





சரிடா ராசு, நான் போயிட்டு வர்றேன். சாயந்திரம் வந்து பார்க்கிறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு வேலு கிளம்ப எத்தனித்தான்.



[b]அப்போது அம்பிகா அவன் கையை வாஞ்சையோடு பற்றிக்கொண்டாள். "ஐயா ராசா... நீ வந்ததுக்கு அப்புறம் தான்யா, ரெண்டு நாளா அழுகையுமாவே இருந்த இந்த வீடு கொஞ்சம் சிரிச்சிருக்கு. நீ வந்தாத்தான் என் புள்ளைக்கும் கொஞ்சம் தெம்பு வருது," என்று நெகிழ்ச்சியோடு சொன்னவள், தன் மகன் போலவே பாவித்து வேலுவின் கன்னத்தைக் கிள்ளி முத்தமிட்டாள்[/b]

[Dheena2003]

அத்தியாயம் 13

வேலு ஒரு நிமிடம் நெகிழ்ந்து போனாலும், அடுத்த நொடியே தன் நக்கல் பாணிக்கு மாறினான். "அட என்ன மாமி... இப்படிச் சொல்லிப்புட்டீங்க! இது நம்ம வீடு மாமி. இனி பாருங்க, நம்ம ராசுக்குட்டி பழையபடி ஓடி ஆடிச் சிரிப்பான், அதுக்கு இந்தச் சிங்கக்குட்டி கேரண்டி ! ஆனா உங்களுக்குத் தெரிஞ்ச இந்த வேலுவோட அருமை... உங்க பொண்ணு இருக்கே..."


அப்படியே ஓரக்கண்ணால் நந்தினியைப் பார்த்தபடி, "சரியான ராங்கி மாமி உங்க பொண்ணு! என்னைப் பார்த்தாலே சர்க்கஸ் காரன்னு சொல்லுது," என்று ஒரு போலி வருத்தத்தோடு சொன்னான்

நந்தினி சும்மா இருப்பாளா? வாசலில் நின்றிருந்த சிங்கக்குட்டியை நோக்கி ஒரு பாய்ச்சல் பாய்ந்தாள்.

"டேய்... என்னைப் பத்தி என்னடா அங்கே பேசிட்டு இருக்கே?" என்று அவள் குரலை உயர்த்த, வேலுவுக்கு லேசாக 'பக்' என்றது.

"ஐயோ... இவளுக்குக் கேட்டுடுச்சா?" என்று முனகியபடி, "மாமி, நான் கிளம்புறேன்!" என்று சொல்லிவிட்டு அவன் வாசலை நோக்கி ஓடப் பார்த்தான். அம்பிகா இதைப் பார்த்து வாய்விட்டுச் சிரித்துவிட்டாள்.

ஆனால் நந்தினி விடுவதாக இல்லை. அவன் வாசலில் காலை எடுத்து வைப்பதற்குள், மின்னல் வேகத்தில் ஓடிப் போய் அவனது சட்டைக் காலரைப் பின்னாடியே பிடித்து இழுத்தாள்.

"டேய்... நில்லுடா! என்னைப் பத்தி எங்க அம்மாகிட்ட என்னவோ சொன்னியே... என்ன சொன்னே? மரியாதையாச் சொல்லிட்டுப் போ!" என்று அவள் அதிகாரமாகக் கேட்க, வேலு அப்படியே சிலையாக நின்றான்.

சட்டைக் காலரைப் பிடித்து இழுத்த வேகத்தில் வேலுவின் உடல் சற்றே பின்னோக்கிச் சாய்ந்தது. நந்தினியின் முகத்துக்கு மிக அருகில் அவனது முகம் இருந்தது. அந்த நெருக்கத்தில் அவளது மூச்சுக்காற்று அவன் கழுத்தில் பட, நம்ம சிங்கக்குட்டிக்கு அப்படியே இதயம் 'லப்டப்' என ஒரு தாளம் தப்பியது.

இருந்தாலும் மானத்தை விடக்கூடாது என்று நினைத்து, உடம்பை விறைப்பாக்கிக் கொண்டு சொன்னான், "ஏய்... என்னது 'நீ', 'டா'ன்னு போட்டுப் கூப்பிடுற? எனக்கு உன் அண்ணன் வயசுதான் இருக்கும்ன்னு உனக்குத் தெரியும்ல? மரியாதையா  கூப்பிடு!"

நந்தினி அவனது சட்டைக் காலரைச் சற்றுத் தளர்த்திவிட்டு, அவன் கண்களை உற்றுப் பார்த்தாள். "ஓ... அப்படியா சங்கதி? உன்னை அண்ணன்னு கூப்பிடணுமாக்கும்? சரிடா... அண்ணாவே! போதுமா?" என்று அவள் கேலியாக இழுக்க...

வேலுவுக்கு நெஞ்சுக்குள் 'பகீர்' என்றது. 'அடி சண்டாளி! மனசுக்குள்ள உன்னை மூணு வருஷமா உசுருக்கு உசுரா லவ் பண்ணிட்டு இருக்கேன்... நீ என்னடான்னா அண்ணன்னு கூப்பிட்டு என் ஆசையில மண்ணை அள்ளிப் போட்டுருவியோ?' என்று அவனது அடிவயிறு கலங்கியது.

சட்டெனச் சுதாரித்துக்கொண்ட வேலு, "ஏய்... ஏய்... வேண்டாம்! ஒரு பேச்சுக்குச் சொன்னா உடனே செஞ்சுருவியா? அந்த அண்ணன் கூப்பிடு எல்லாம் எனக்குச் செட் ஆகாது. நீ பழையபடியே 'நீ', 'டா'ன்னே கூப்பிட்டுக்கோ... அதுல தான் ஒரு மரியாதை இருக்கு!" என்று அவசர அவசரமாகச் சமாளித்தான்.

நந்தினிக்குச் சிரிப்பு வந்தது. "சரி,  அது இருக்கட்டும்... அது என்ன எங்க அம்மாவை மட்டும் 'மாமி... மாமி...'ன்னு கூப்பிடுற? மத்தவங்களைச் சித்தி, பெரியம்மான்னு கூப்பிடுறவன், எங்க அம்மாகிட்ட மட்டும் ஏன் இந்த ஒட்டுதல்?" என்று குறுக்கு விசாரணை செய்தாள்.

வேலுவுக்கு வியர்க்க ஆரம்பித்தது. 'ஐயோ... இவ எப்போ பாரு நம்மள லாக் பண்ணுறதே வேலையா வச்சிருக்காளே!' என்று நினைத்துக்கொண்டான். உள்ளுக்குள், 'உங்க அம்மா எனக்கு அத்தை முறை வரணும், நீ எனக்குப் பொண்டாட்டி முறை வரணும்... அதான் மாமின்னு கூப்பிடுறேன்' என்று சொல்லத் துடித்தது நாக்கு. ஆனால், இப்போதைக்குச் சொன்னால் அண்ணன் ராசுக்குட்டியே எழுந்து வந்து உதைப்பான் என்று பயந்தான்.

"அ... அது... அது ஒன்னும் இல்ல நந்து. சும்மா கூப்பிட்டுப் பழகிடுச்சு. எங்க ஊர்ல பெரியவங்களை அப்படித் தான் கூப்பிடுவோம்," என்று மழுப்பினான்.

நந்தினி அவன் முகத்தையே ஒரு நிமிடம் பார்த்தாள். அவளது பார்வையில் ஏதோ ஒரு சந்தேகம் மின்னி மறைந்தது. "சும்மாதானே? இல்லை வேற ஏதும் உள்நோக்கம் இருக்கா?" என்று அவள் கேட்க, வேலுவுக்குத் தொண்டை அடைத்தது.

நந்தினி தன் கைவிரல்களை மடக்கிக் காட்டி, வேலுவின் மூக்குக்கு நேராகக் கொண்டு சென்றாள். "இந்தப்பாரு... உன் நடவடிக்கைகளை எல்லாம் நான் கவனிச்சுட்டுதான் வர்றேன். காலேஜ் போற தூரத்துல இருந்து ரூட் விடுறது, கோவிலுக்குப் போனா அங்கே வந்து பல்லைக் காட்டுறது... இதெல்லாம் எனக்குப் பிடிக்காது, பார்த்துக்கோ!" என்று எச்சரிக்கும் விதமாக அவனை முறைத்தாள்.

வேலு தப்பிப்பதற்காக அங்கேயும் இங்கேயும் விழித்தான். அப்போதுதான் சுவரில் ஒரு பல்லி இருப்பதை கவனித்தான். 'இவ கிட்ட இருந்து தப்பிக்க இதுதான் வழி' என்று நினைத்தவன், சட்டென அந்தப் பல்லியைத் தட்டிவிட்டான்.

அது நேராக நந்தினியின் தலையில் விழுந்து, அவளது தோள்பட்டை வழியாக ஓடியது. "ஐயோ... பல்லி! பல்லி!" என்று அலறிய நந்தினி, பயத்தில் துள்ளிக்குதித்தாள். பதற்றத்தில் தன் தாவணியைக் கீழே போட்டுவிட்டு உதறினாள். 



அவளது அலறல் சத்தமும், பயத்தில் துள்ளிக் குதித்த வேகமும், தாவணி விலகிய தருணமும் ஒருவிதக் கவர்ச்சியானக் காட்சியைக் கண்முன் நிறுத்தின. தாவணி விலகியதில் அவளது மார்பின் வனப்பும், அந்தப் பல்லி ஓடிய வேகத்தில் மார்பகங்கள் துள்ளிக்குதித்ததும் வேலுவின் கண்களுக்கு விருந்தளித்தன. அந்தப் பல்லி விழுந்த பயம், அவளது மேனியில் ஒருவித நடுக்கத்தை ஏற்படுத்த, அந்த நடுக்கம் அவள் உடம்பில் இன்னும் பல மாற்றங்களைக் காட்ட, வேலு ஒரு நிமிடம் திகைத்துப் போனான்

அதுமட்டுமில்லாமல், கீழே விழுந்த அந்தப் பல்லி தன் காலடியில் வந்துவிடுமோ என்கிற பயத்தில், முன்னால் நின்றிருந்த வேலுவை ஆக்ரோஷமாகக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள்.


நந்தினியின் அந்தப் பலமானப் பிடியில் அவளது மேனி வேலுவின் மார்போடு அழுத்தமாகப் பொருந்தியது. அந்த நெருக்கத்தில் அவளது இளமைத் துடிப்பு வேலுவின் தேகத்தில் மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. வேலு ஒரு நிமிடம் கண்களை மூடி அந்த சுகத்தை அனுபவித்தான். 'ஆஹா... அந்தப் பல்லிக்கு ஒரு கோவில் கட்டி கும்பிடலாம் போலயே!' என்று மனசுக்குள் நினைத்துக்கொண்டான்.



அவன் பார்வை மெல்லக் கீழே இறங்கி, தன்னை இறுக்கக் கட்டிப்பிடித்திருக்கும் நந்தினியைப் பார்த்தது. ஏதோ அவளைப் பல்லியிடம் இருந்து காப்பாற்றுவது போலப் பாவனை செய்து, அவளை இன்னும் இறுக்கமாகத் தூக்கி அணைத்துக்கொண்டான்.



வேலுவின் மனதிற்குள் அப்போது ஒரு இளையராஜா பாடல் டூயட்டாக ஒலிக்க, அவன் சந்தோஷத்தின் உச்சத்துக்கே சென்றான்.



ஆனால் சில நிமிடங்களிலேயே சுதாரித்துக்கொண்ட நந்தினி, வேலுவிடம் இருந்து விலகிச் சென்றாள். சிதறிக் கிடந்த தன் தாவணியை எடுத்துத் தன் மேனியை மறைத்தபடி, "டேய் நாயே! எல்லாம் உன்னாலதான்டா!" என்று ஆத்திரத்தில் கத்தினாள். தரையில் கிடந்த அந்தத் துடைப்பக் கட்டையை எடுத்துக் கொண்டு அவனை அடிக்கப் பாய்ந்தாள்.



வேலு அங்கிருந்து துள்ளிக்குதித்து வாசலை நோக்கி ஓடினான். தூரமாகப் போனவன், சட்டெனத் திரும்பி அவளைப் பார்த்து, "நந்து... அந்த சீனை என்னால வாழ்க்கையில மறக்கவே முடியாதுடி!" என்று குறும்பாக ஒரு கண்ணடித்தான்.


அவளது கோபம் இன்னும் அதிகமாக, கையில் இருந்த துடைப்பக் கட்டையை ஓங்கி அவன் முதுகைக் குறிவைத்து வீசினாள். கட்டை அவன் முதுகில் 'டொக்' என விழுந்தும், அந்த வலியைப் பொருட்படுத்தாமல் சிரித்துக்கொண்டே ஓடி மறைந்தான் சிங்கக்குட்டி.

"சீ... கழுதை! இவன் மேலயா போய் விழுந்தேன்?" என்று நந்தினி தன்னைத்தானே நொந்துகொண்டாள். பல்லி விழுந்ததை விட, அவனைப் போய் அணைத்துக்கொண்டது அவளுக்கு ஒருவித அருவருப்பாகவும் சங்கடமாகவும் இருந்தது. உடனே குளித்துவிட்டு அந்தத் தவிப்பைத் தீர்க்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்தவள், கொள்ளைப்புறம் நோக்கி விறுவிறுவெனச் சென்றாள்.



  குளித்துவிட்டு, ஈரக்கூந்தலைத் துடைத்தபடி உள்ளே வந்தாள் நந்தினி. அவளது முகம் இன்னும் அந்தச் சங்கடத்திலும் கோபத்திலும் சிவந்து போயிருந்தது.



வாசலில் நின்றிருந்த அம்பிகா, தன் மகள் மீண்டும் குளித்துவிட்டு வருவதைப் பார்த்து ஆச்சரியமடைந்தாள். "என்னடி நந்தினி... காலையிலேயே ஒரு தரம் குளிச்சிட்டுத்தானே கோலம் போட வந்தே? இப்போ மறுபடியும் எதுக்குக் குளிச்சிட்டு வர்ற?" என்று குழப்பத்துடன் கேட்டாள்.



நந்தினி ஒரு நிமிடம் தடுமாறினாள். 'அந்தச் வேலு பையன் மேல விழுந்த அருவருப்புல தான் குளிச்சேன்' என்று உண்மையைச் சொல்ல முடியுமா?


"அது... அது ஒன்னும் இல்லம்மா. கோலம் போடும்போது மேல பல்லி விழுந்துருச்சு. அது உடம்பெல்லாம் ஓடுன மாதிரி ஒரு அருவருப்பு... அதான் மனசு கேக்காம மறுபடியும் குளிச்சிட்டு வந்தேன்," என்று திக்கித் திணறிச் சமாளித்தாள்

[b]நந்தினி ஒரு நிமிடம் தடுமாறினாள். 'அந்தச் வேலு பையன் மேல விழுந்த அருவருப்புல தான் குளிச்சேன்' என்று உண்மையைச் சொல்ல முடியுமா?

[/b]


"அது... அது ஒன்னும் இல்லம்மா. கோலம் போடும்போது மேல பல்லி விழுந்துருச்சு. அது உடம்பெல்லாம் ஓடுன மாதிரி ஒரு அருவருப்பு... அதான் மனசு கேக்காம மறுபடியும் குளிச்சிட்டு வந்தேன்," என்று திக்கித் திணறிச் சமாளித்தாள்.



அம்பிகா அவளைப் பாவமாகப் பார்த்துவிட்டு, "சரிடி... நீ போய் அண்ணன் அறையைக் கொஞ்சம் துடைச்சுப் போடு. நான் அப்படியே சந்தைக்குப் போயிட்டு வர்றேன். பத்தியம்னு பையன் நாக்கு செத்துப்போயிருக்கும். இன்னைக்கு வாய்க்கு ருசியா ஆட்டுக்கறி சமைச்சுப் போடணும்," என்று சொல்லிக்கொண்டே ஒரு பையை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினாள்.



நந்தினி ஒரு வாளியில் தண்ணீர் எடுத்துக்கொண்டு அண்ணன் அறைக்குள் சென்றாள். அங்கே அந்தப் பழைய நார்க்கட்டிலில் ராசுக்குட்டி மேலுடல் வெறுமையாக, தோள்பட்டைக் கட்டோடு படுத்திருந்தான். அவன் கண்கள் மூடியிருந்தாலும், அவன் தூங்கவில்லை என்பது அவனது நெற்றிச் சுருக்கங்களிலேயே தெரிந்தது.



நந்தினி உள்ளே வந்து தரையை விளக்கமாறால் பெருக்கிவிட்டு, ஈரத்துணியால் துடைக்கத் துவங்கினாள். குனிந்து தரையைத் துடைக்கும்போது அவளது ஈரக்கூந்தலில் இருந்து ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர் தரையில் தெறித்தது.







அமைதியாக இருந்த அந்த அறையில், விளக்கமாறு தரையில் உராய்ந்த சத்தமும், நந்தினியின் கை வளையல்கள் ஒன்றோடொன்று மோதி எழுப்பிய மெல்லிய ஒலியும் மட்டுமே கேட்டன. அந்த நிசப்தம் ராசுக்குட்டியின் மனபாரத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது. மெல்லத் தன் இமைகளைத் திறந்தான்.



ஆனால், அவன் கண்ட காட்சி அவனது நரம்புகளை ஒரு நிமிடம் புடைக்கச் செய்தது.



நந்தினி தரையைத் துடைப்பதற்காகக் குனிந்திருந்த நிலையில், அவளது தாவணி முந்தானை தோளிலிருந்து விலகித் தளர்வாகக் கீழே தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. குளித்துவிட்டு வந்த ஈரத்தோடு, அவள் அணிந்திருந்த ரவிக்கை அவளது மேனியில் அப்பியிருக்க, நந்தினியின் மார்புப் பிளவு   அப்பட்டமாக அவன் கண்களுக்குத் தெரிந்தது







முக்கியமாக,   ராசுக்குட்டி ஆசை ஆசையாகத் தன் தங்கைக்கு வாங்கிப் போட்ட அந்தத் தங்கச் செயின், அவளது மார்பகப் பள்ளத்தாக்கிற்கு நடுவே ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது. அவள் குனிந்து ஒவ்வொரு முறை தரையைத் துடைக்கும் போதும், அந்தச் செயின் அவளது மென்மையான மேனியில் உரசி அங்கும் இங்கும் அலைபாய்ந்தது.



அவளது இளமையும், அந்தப் பிளவுபட்ட வனப்பும், அந்தச் சங்கிலியின் ஆட்டமும் அந்த அறையின் உஷ்ணத்தை ஏற்றியது போல இருந்தது. ராசுக்குட்டி தன் பார்வையைத் திசைதிருப்ப முயன்றான், ஆனால் அந்தத் தங்கச் சங்கிலி அவனது நினைவுகளைப் பின்னோக்கி இழுத்தது







தன் வளையல் சத்தத்தால் அண்ணன் எழுந்துவிடுவானோ என்ற அச்சத்தில், நந்தினி மெல்ல அண்ணனை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள். அப்போதுதான் கவனித்தாள்... அண்ணனின் கண்கள் எங்கே இருக்கின்றன என்று! அவள் திடுக்கிட்டுத் தன் உடம்பைக் குனிந்து பார்த்தாள்.



அவளது மார்புக் குளம் அப்பட்டமாகத் தெரிய, ராசுக்குட்டி அதையே கண்கொட்டாமல், ஒருவித வெறித்த பார்வையோடு பார்த்துக் கொண்டிருப்பது நந்தினிக்கு ஒரு மாதிரி ஆனது. அவளது இதயம் படபடவென அடித்துக் கொண்டது. உடல் முழுவதும் ஒரு புதுவிதமானக் கூச்சம் பரவியது.



'இப்போவே இந்த அறையை விட்டு ஓடிவிடலாமா?' என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் தோன்றியது. ஆனால், சற்று முன் அந்த வேலு பையன் பார்த்தபோது ஏற்பட்ட அந்த அருவருப்புத் தன்மை, இப்போது அண்ணன் பார்க்கும்போது அவளுக்கு ஏற்படவில்லை. மாறாக, அவளது அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய இனம் புரியாத உணர்வு தோன்றியது. அண்ணனின் அந்தப் பார்வை அவளுக்கு ஏதோ ஒரு விதத்தில் பிடித்திருந்தது.



அவள் நினைத்திருந்தால், அந்த நொடியே எழுந்து நின்று தன் தாவணியைச் சரி செய்து, அந்த அப்பட்டமானக் காட்சியை மறைத்திருக்கலாம். ஆனால், அவள் அதைச் செய்யவில்லை. மாறாக, அவள் கட்டிலுக்குக் கீழே துடைப்பது போலப் பாவனை செய்து, இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாகக் குனிந்தாள்.



நந்தினி கட்டிலுக்குக் கீழே துடைப்பது போலப் பாவனை செய்து, இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமாகக் குனிந்தாள். அவள் குனிந்த வேகத்தில், அவளது இளமைத் ததும்பும் மார்பகங்கள் ரவிக்கைக்குள் இருந்து இன்னும் அதிகமாக வெளியே முட்டித் தள்ளின. அந்தத் தங்கச் சங்கிலி, அவளது மார்பகப் பள்ளத்தாக்கின் இருண்ட, ஆழமானப் பகுதிக்குள் மெல்லச் சரிந்து, அவளது வெம்மையானச் சதையை உரசியபடி ஆடியது.







அவ்ளோவு தான்! ராசுக்குட்டியின் பொறுமை இற்றுப் போனது. அவனது வேட்டியின் அடியில், ஆண்மையின் எழுச்சி நரம்புகளைப் புடைக்கச் செய்து துடித்தது. அவனது கண்கள் அந்த முலை பள்ளத்தாக்கில் நிலைத்து நின்றன. அங்கே, அவள் அணிந்திருந்த கருப்பு நிற உள்ளாடையின்  லேசான விளிம்பும், அந்தத் தங்கச் சங்கிலியும் கலந்திருந்த அந்தக் காட்சி, அவனது கண்களுக்கு ஒரு காம விருந்தாக அமைந்தது. தன் தங்கை தன்னை கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்பது கூட அவனது மங்கிய புத்தியில் படவில்லை. அவன் கண்களை விரித்து, அந்த வனப்பை அணு அணுவாக ரசித்தான். காமத்தின் உஷ்ணத்தில் அவனது உதடுகள் காய்ந்து போக, நாக்கால் அவற்றை ஈர்ப்படுத்தினான்.

 



அறையில் நிலவிய அந்த நிசப்தம் இப்போது ஒரு காமத் தீயாக உருவெடுக்கத் தொடங்கியது. நந்தினிக்குத் தெரியும், அண்ணனின் கண்கள் எங்கே நிலைகுத்திப் போயிருக்கின்றன என்று. தன் மார்பகங்களின் எழுச்சியில் அவன் ஆவி தொலைந்து கொண்டிருப்பதை அவள் ஓரக்கண்ணால் ரசித்தாள்.



உள்ளுக்குள் பட்டாம்பூச்சிகள் சிறகடிப்பது போன்ற ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் அவளது அடிவயிற்றில் ஊடுருவியது. கடந்த இரண்டு நாட்களாக     ஏதோ ஒரு கசப்பான விஷயத்தால் முகம் முழுக்க வேதனையோடு, செத்துப்போன பிணமாகக் கிடந்தவன் அவன். ஆனால், இன்று தன்னை—தன் மார்பின் அந்த அப்பட்டமான வனப்பைப்—பார்க்கும்போது அவனது முகம் மாறுகிறது, கண்களில் ஒரு புதுவிதமான உயிர்ப்புத் தெரிகிறது, அவன் நரம்புகள் துடிக்கின்றன என்றால், அதற்காக அவள் எதையும் செய்யத் துணிந்தாள்.



தன் அண்ணனின் அந்தப் புதிய உற்சாகத்திற்காக, தன் மானம், தர்மம் என எல்லாவற்றையும் தியாகம் செய்ய அவள் தயாராக இருந்தாள். அவன் கண்கள் தன் முலை பள்ளத்தாக்கின் ஆழத்தை அணு அணுவாக ரசிப்பதைப் பார்த்தவள், சட்டென முந்தானையைச் சரி செய்வதற்குப் பதிலாக, இன்னும் ஒரு படி மேலே போனாள்.



துடைப்பது போன்ற பாவனையில், அப்படியே மெல்ல அசைந்தாள். அந்த அசைவில் அவளது மார்பகங்கள் ரவிக்கைக்குள் ஒரு பெரிய அலை போலத் ததும்பி ஆடின. அந்தத் தங்கச் சங்கிலி இப்போது இன்னும் ஆழமாக இறங்கி, அவளது பிளவின் அடிவாரத்தைத் தொட்டுத் திரும்பியது. ராசுக்குட்டியின் மூச்சுக்காற்று இப்போது ஒரு சூறாவளியாக மாறியிருந்தது.







அறையின் வெப்பநிலை இப்போது தகிக்கும் அனலாக மாறியிருந்தது. ராசுக்குட்டியின் ஒவ்வொரு அசைவையும், அவனது பார்வையில் தெரிந்த அந்தப் பசியையும் நந்தினி ரசித்துக் கொண்டே இருந்தாள். அவனது காயப்பட்ட மனதிற்குத் தன் மேனியே மருந்தாகட்டும் என்ற முடிவோடு, அவள் அடுத்த கட்டத்திற்குத் தயாரானாள்.



தரையைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தவள், மெல்ல நகர்ந்து அப்படியே கட்டிலின் ஓரம் இருக்கும் சுவரைத் துடைப்பது போல் பாவனை செய்தாள். அவள் கட்டிலுக்கு மிக அருகில் வருவதைக் கண்ட ராசுக்குட்டி, பதற்றத்திலும் குற்ற உணர்விலும் சட்டெனக் கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டான். அவனது இதயம் உலைக்களத்தைப் போல அடித்துக்கொண்டது. அவனது இந்தத் தவிப்பைக் கண்ட நந்தினிக்கு உள்ளுக்குள் ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு பிறந்தது.



அவள் சுவரைத் துடைக்க ஆரம்பித்தாள். தன் தங்கை தன்னை கவனித்து விடுவாளோ என்ற பயத்தில் கண்களை மூடியிருந்தவன், ஒரு கட்டத்தில் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் மெல்ல இமைகளைத் திறந்தான்.



அவன் கண்ட காட்சி... அவனுள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த அத்தனை நரம்புகளையும் வெறிகொண்டு எழச் செய்தது!



நந்தினி அவன் தலைமாட்டில் சுவரைத் துடைப்பது போல் குனிந்திருந்தாள். அவள் குனிந்திருந்த கோணம், சரியாக அவன் முகத்திற்கு நேராக அவளது மார்பகங்களைக் கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருந்தது. அவனது கண்களுக்கும், அந்தத் ததும்பு இளமைக்கும் இடையே வெறும் ஒரு ஜான் இடைவெளிதான் இருந்தது.



குளித்துவிட்டு வந்த அந்த ஈரவாசனையும், ரவிக்கைக்குள் அடைபட்டுக் கிடக்கும் அந்தச் சதையின் வெம்மையும் கலந்து ஒரு விசித்திரமான மணம் அவன் மூக்கைத் துளைத்தது. அவனது மூச்சுக் காற்று அனலாக வெளிவந்து, அவளது மார்புப் பள்ளத்தாக்கில் பட்டுச் சிதறியது. அந்தச் சூடான காற்றுத் தன் மேனியில் பட்டதும் நந்தினிக்கு உடல் சிலிர்த்தது.



அவள் அணிந்திருந்த அந்தத் தங்கச் சங்கிலி, இப்போது ராசுக்குட்டியின் முகத்திற்கு நேராக ஊஞ்சலாடியது.



அவன் குனிந்து ஒரு முத்தம் கொடுத்தால் கூட, அது அந்தச் சங்கிலியைத் தாண்டி அவளது மார்பின் ஆழத்தைத் தொட்டுவிடும் தூரத்தில் இருந்தது. ரவிக்கையின் பிடிமானம் தளர்ந்து, அவளது மார்பகங்கள் வெளியே விழத் துடிப்பது போலத் தெரிந்தன.



ராசுக்குட்டியின் கண்கள் அந்தப் பிளவின் ஆழத்தை வெறித்துப் பார்த்தன. அவனது வாய் காய்ந்து போக, அவன் அறியாமலேயே அவன் நாக்கு உதடுகளைத் துழாவியது. நந்தினி வேண்டுமென்றே மெதுவாகச் சுவரைத் துடைக்க, அந்தத் ததும்பும் மேனி அவன் முகத்தின் முன் ஒரு நடனத்தையே ஆடியது. அந்த அறையில் இப்போது உறவு முறைகள் மறைந்து, வெறும் ஆணும் பெண்ணும் மட்டுமே எஞ்சி நின்றனர்.



 அவளது மார்பிலிருந்து வழியும் அந்த இளமையின் வாசம் அவன் மூக்கைத் துளைத்தது. கட்டிலில் இருந்தவன், தன் காயத்தையும் வலியையும் மறந்து, அந்தப் பள்ளத்தாக்கிற்குள் புதைந்து போகத் துடித்தான். நந்தினி வேண்டுமென்றே மெதுவாகத் துடைத்தாள், அவன் அந்த விருந்தை இன்னும் அதிக நேரம் சுவைக்கட்டும் என்று.



ராசுக்குட்டியின் கை இப்போது மெல்லக் கட்டிலை விட்டு இறங்கி, நந்தினியின் பக்கம் நகர்ந்தது. அவனது விரல்கள் துடித்தன... அந்தச் சங்கிலியைத் தொடுவதற்கா? அல்லது அந்தச் சங்கிலி ஊஞ்சலாடும் அந்த மென்மையானச் சதையைக் கசக்குவதற்கா?



அப்போது எதிர்பாராமல் (அல்லது அனிச்சையாக வேண்டுமென்றே) சுவரைத் துடைத்துக் கொண்டிருந்தவள், கைகள் பிடிமானமின்றி அப்படியே கீழே விழுந்தாள். அவள் விழுந்த வேகத்தில், அவளது பஞ்சு போன்ற மென்மையான மார்பகங்கள் ரவிக்கைக்குள் இருந்து ததும்பி வெளியே வந்து, சரியாக அந்தத் தருணத்தில் தன் உதடுகளை ஈரப்படுத்தத் தன் நாக்கை வெளியே எடுத்த ராசுக்குட்டியின் முகத்தில் மோதின. அவனது நாக்கு அவளது மார்புப் பிளவின் அந்த ஆழமான, வெம்மையானச் சதையோடு உரசி நசுங்கியது.



ராசுக்குட்டிக்கு மூச்சே நின்றுவிடும் போலிருந்தது. அவனது நாக்கு அந்த மென்மையானச் சதைகளைத் தொட்டு உரசி வர... "ஆஅ...!" அவனது ஆண்மை தார்மாறாகத் துடித்தது. அவனையும் அறியாமல் வாயை அகலமாக விரிக்க, அவளது மார்பின் மேற்சதை அவனது வாய்க்குள் அடிபினைந்தது. அந்தத் தருணம், காலம் உறைந்து நின்றது







தன் அண்ணனின் நாக்கு தன் மார்பில் பட்டு உரசியதும், நந்தினிக்குச் சொல்ல முடியாத ஒரு உணர்வு உடல் முழுவதும் பரவியது. ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போன்ற நடுக்கம். ஆனாலும், தன்னை மிகவும் சிரமப்பட்டுக் கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு, "ஐயாயோ... அண்ணா! கை வலிக்கிது!" என்று பொய்யாகக் கத்தினாள். விழுந்த வேகத்தில், அண்ணனின் முகத்திற்குச் சரியாக ஒரு அழுத்தம் கொடுத்துவிட்டுச் சட்டென எழுந்தாள்.



எழுந்தவளால் அண்ணனின் முகத்தைக்கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. பார்த்தால், அவனது காம வெறியும், தன் மார்பின் மேல் படிந்த அவனது எச்சிலின் தடமும் அவளை இன்னும் சங்கடப்படுத்தும் என்று பயந்தாள். அனல் பறக்கும் முகத்தோடு, தன் தாவணியைச் சரிசெய்து மூடிக்கொண்டு அங்கிருந்து வெளியேறினாள்.



ராசுக்குட்டிக்கு நடந்தது எதுவுமே கனவு இல்ல, நிஜம் என்பதை நம்ப முடியவில்லை. தன் தங்கையின் அந்தத் ததும்பும் இளமையும், அவளது மார்பின் வெம்மையும், அவனது நாக்கில் இன்னும் படிந்திருக்கும் அவளது சுவையும் அவனை ஒரு புது உலகத்திற்கே கூட்டிச் சென்றது.



நந்தினி தன் அறைக்குள் ஓடிவந்தவள், கண்ணாடியில் தன் முகத்தைப் பார்க்கக்கூட வெட்கப்பட்டாள். அவளது முகம் காமத்தின் உஷ்ணத்தில் சிவந்து போயிருந்தது. அவளது கழுத்தோரம், மார்பில் இன்னும் அண்ணனின் அந்த ஆண் வாசனை—அவனது எச்சிலின் மணம்—பிடித்திருந்தது.



காலையில் வேலுவின் வாசனை அவள் மேல் பட்டபோது, அருவருப்பாக இருக்கிறது என்று குளிக்க ஓடினாள். ஆனால், அண்ணனின் அந்த வாசனை போகாமல் இருக்க, ஒரு வாரம் குளிக்காமல் இருக்கக்கூட அவள் தயாராக இருந்தாள். அந்தத் தீண்டல் அவளுக்குள் ஒரு புதுவிதமான காதலைத் தூண்டியது.



"உன் உதடுகள் என் மார்பில்

ஓவியம் வரைந்த அந்த நொடி,

சகோதரம் மறைந்து

காமம் மலர்ந்ததே ஏன்?

உன் எச்சிலின் வாசனையில்

குளிக்காமல் நான் காத்திருக்க,

இது பாசமா... இல்லை,

பரிசுத்தமான காதலா?"

இந்தக் கதை  உங்களுக்குப் பிடித்திருந்தால் மறக்காமல் 'லைக்கும்', உங்கள் மேலான 'கருத்துகளையும்' கீழே உள்ள கமெண்ட் பகுதியில் தெரிவியுங்கள். உங்கள் ஆதரவே என்னை இன்னும் சிறப்பாக எழுதத் தூண்டும்! நன்றி  ..!!


தொடரும்...!!

[kingdick]

Nice story bro.....
Regular ah updates kudunga
Part 11 la super narration

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way
Rasu and Nandhini veedu thuduikura scene semma

[pandianmadurai]

அருமையான எழுத்துக்கள்.

தொடருங்கள் நண்பரே

[Royal enfield]

அருமையான பதிவு நண்பா வாழ்த்துகள்

[Nibsa69]

கவிதை அருமை

[Ironman0]

Good and hot update nanba.....
Romba naal Achu intha mathiri incest story vanthu love and romance ah poguthu super....

[Lashabhi]

Yaeppa yaeppa, yaenna maari oru feelings, yaenna maari varigal, vaerra level, outstanding writing, super, love between sister and brother is super, raskutti aala mudiyala paavam, let's see, yaeppa yaeppadi enjoy panna poraan nu. Ithu mulukka mulukka oru pure love, lust na velu kuda paduthirpa brother ku dhrogam pannirpa. So what sister having on brother is pure love.

[Din@10]

Super update bro

[Fun_Lover_007]

அருமையான பதிவு.

[Thebeesx]

சூப்பரா போகுது தொடருங்கள்

[David2025]

Bro when u will publish next episode, I am ready to buy , if it is ready let me know Thanks

[Dheena2003]

அத்தியாயம் 14 ( Teaser)

 

ராசுக்குட்டி இப்போது ஓரளவுக்குத் தேறிவிட்டான். காயங்கள் ஆறிவிட்டாலும், மனதின் ஆழத்தில் அந்தப்   அத்தை செய்த துரோகத்தின் வடுக்கள் அப்படியேதான் இருந்தன. கடந்த இரண்டு நாட்களாகத் தோட்டத்திற்குச் சென்று வேலை பார்த்தது அவனுக்குச் சற்று நிம்மதியைக் கொடுத்திருந்தது. மண்ணோடும் மரம் செடிகளோடும் புழங்கும்போதுதான் அந்த அசிங்கமான நினைவுகள் மறைகின்றன.

 
வழக்கம்போல் அன்று தோட்டத்திற்குப் போவதற்காகச் சட்டையை மாற்றிக் கொண்டிருந்தான் ராசுக்குட்டி. அப்போது அம்பிகா உள்ளே வந்தாள்.
 
"ராசு..." என்று மென்மையாகக் குரல் கொடுத்தாள்.

"என்னம்மா?" என்று கேட்டபடித் தன் தோள்பட்டையைச் சரிசெய்துகொண்டான்.
 
"ராசு, உன் பெரியப்பனை ஒரு எட்டு வீட்டுக்குப் போய் பார்த்துட்டு வாயேன் ராசா. நீ ஊருக்கு வந்து பத்து பதினைஞ்சு நாளாச்சு. இன்னமும் நீ அங்கிட்டுப் போகலைன்னா, உன் பெரியம்மா அப்புறம் நம்ம வீட்டுக்கு வந்து தையா தக்கான்னு குதிக்கும். 'பெரியப்பனை மதிக்க மாட்டேங்குறான்'னு ஊர் பூராம் தம்பட்டம் அடிக்கும்,"  என்று சொல்லிக்கொண்டே கையில் இருந்த காபி டம்ளரை அவனிடம் நீட்டினாள்.

அதை வாங்கி ஒரு மிடறு உறிஞ்சிக் குடித்தவனுக்கு, அம்மா சொல்வது நியாயமாகத்தான் பட்டது. தான் வெளிநாட்டுக்கு வேலைக்குப் போனபோது பெரியப்பாதான் முன்நின்று பணம் கொடுத்து உதவி செய்தார். அப்படி இருக்கையில், ஊருக்கு வந்து இத்தனை நாட்களாகியும் அவரைப் போய்ப் பார்க்காமல் இருப்பது தப்புதான் என்று அவனது மனசாட்சி சொன்னது.

"சரிம்மா, நீ சொல்றதும் சரிதான். அந்தப் பையில பெரியம்மாவுக்கு வாங்கிட்டு வந்த சேலை, மத்த சாமானெல்லாம் இருக்கும், அதை எடுத்து வை. நான் அப்படியே ஒரு எட்டு போயிட்டு வந்திடுறேன்," என்றான்.

ராசுக்குட்டி புதுச் சட்டையை மாட்டிக்கொண்டு கிளம்பத் தயாரானான். அம்பிகா ஒரு பையில் பெரியம்மாவுக்கு வாங்கிய பட்டுச் சேலை, பெரியப்பாவுக்கு வேட்டி, மற்றும் சில வெளிநாட்டுச் சாமான்களை அடுக்கி எடுத்து வைத்தாள்.

 

அவன் கையில பையைக் கொடுத்த அம்பிகா, "ராசு... ஒன்னு சொல்ல மறந்துட்டேன். உன் அக்கா மது, நீ அவ கல்யாணத்துக்கு வரலைன்னு உன் மேல பயங்கரக் கடுப்புல இருப்பா. அவளுக்குத்தான் கொஞ்சம் வாய் நீளம்னு உனக்குத் தெரியுமே... கண்டமேனிக்கு ஏதாச்சும் பேசுவா. அதுக்காக நீயும் ஏட்டிக்குப் போட்டியா எகிறிட்டு நிக்காதே. கொஞ்சம் அனுசரிச்சுப் போயிட்டு வா,"" என்று எச்சரித்து அனுப்பி வைத்தாள்.


சட்டென எதோ நினைத்தவள், "அப்புறம் ராசு... அங்க போன உடனே திரும்பி வந்துறாத. அக்கா இப்போதான் விசேஷத்துக்காகத் தாய் வீட்டுக்கு வந்திருக்கா. அதனால அங்கே ஒரு ரெண்டு நாள் ஆற அமர தங்கிட்டு வா. அப்போதான் அவ கோபமும் குறையும், பெரியம்மாவும் சந்தோஷப்படுவார்," என்று கூடுதல் அன்புக்கட்டளையிட்டு அனுப்பி வைத்தாள்.

ராசுக்குட்டி சைக்கிளை மிதித்துக்கொண்டு ஊர் எல்லையைத் தாண்டும்போது, மனதுக்குள் பழைய நினைவுகள் அலைமோதின.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

முழுப் பதிப்பும் 15/04/2026 அன்று வெளியாகும்

---------------------------------------------------------------------------------------------

நண்பர்களே, அடுத்தடுத்த பார்ட்ஸ்க்கு வெயிட் பண்ண முடியலயா? பகுதி 14 முதல் 18 வரை இப்போதே ரெடியா இருக்கு!

    மொத்தம் 136 பக்கங்கள் கொண்ட செம விறுவிறுப்பான கதை.

    ஒவ்வொரு பார்ட்டுக்கும் ஏத்த மாதிரி சூப்பரான போட்டோஸ் சேர்த்திருக்கேன்.

உங்களுக்கு இந்த Paid Version வேணும்னா, உடனே என்னை டெலிகிராம்ல  காண்டாக்ட் பண்ணுங்க:

 Telegr@m ID - @DraftingDreams

 

[Naveen111213]

Very good flow

Good narration and tempting screenplay

Keep it up nanbaa

All the best

[Dheena2003]

அத்தியாயம் 14

ராசுக்குட்டி இப்போது ஓரளவுக்குத் தேறிவிட்டான். காயங்கள் ஆறிவிட்டாலும், மனதின் ஆழத்தில் அந்தப்   அத்தை செய்த துரோகத்தின் வடுக்கள் அப்படியேதான் இருந்தன. கடந்த இரண்டு நாட்களாகத் தோட்டத்திற்குச் சென்று வேலை பார்த்தது அவனுக்குச் சற்று நிம்மதியைக் கொடுத்திருந்தது. மண்ணோடும் மரம் செடிகளோடும் புழங்கும்போதுதான் அந்த அசிங்கமான நினைவுகள் மறைகின்றன.


வழக்கம்போல் அன்று தோட்டத்திற்குப் போவதற்காகச் சட்டையை மாற்றிக் கொண்டிருந்தான் ராசுக்குட்டி. அப்போது அம்பிகா உள்ளே வந்தாள்.

"ராசு..." என்று மென்மையாகக் குரல் கொடுத்தாள்.

"என்னம்மா?" என்று கேட்டபடித் தன் தோள்பட்டையைச் சரிசெய்துகொண்டான்.

"ராசு, உன் பெரியப்பனை ஒரு எட்டு வீட்டுக்குப் போய் பார்த்துட்டு வாயேன் ராசா. நீ ஊருக்கு வந்து பத்து பதினைஞ்சு நாளாச்சு. இன்னமும் நீ அங்கிட்டுப் போகலைன்னா, உன் பெரியம்மா அப்புறம் நம்ம வீட்டுக்கு வந்து தையா தக்கான்னு குதிக்கும். 'பெரியப்பனை மதிக்க மாட்டேங்குறான்'னு ஊர் பூராம் தம்பட்டம் அடிக்கும்,"  என்று சொல்லிக்கொண்டே கையில் இருந்த காபி டம்ளரை அவனிடம் நீட்டினாள்.



அதை வாங்கி ஒரு மிடறு உறிஞ்சிக் குடித்தவனுக்கு, அம்மா சொல்வது நியாயமாகத்தான் பட்டது. தான் வெளிநாட்டுக்கு வேலைக்குப் போனபோது பெரியப்பாதான் முன்நின்று பணம் கொடுத்து உதவி செய்தார். அப்படி இருக்கையில், ஊருக்கு வந்து இத்தனை நாட்களாகியும் அவரைப் போய்ப் பார்க்காமல் இருப்பது தப்புதான் என்று அவனது மனசாட்சி சொன்னது.

"சரிம்மா, நீ சொல்றதும் சரிதான். அந்தப் பையில பெரியம்மாவுக்கு வாங்கிட்டு வந்த சேலை, மத்த சாமானெல்லாம் இருக்கும், அதை எடுத்து வை. நான் அப்படியே ஒரு எட்டு போயிட்டு வந்திடுறேன்," என்றான்.

ராசுக்குட்டி புதுச் சட்டையை மாட்டிக்கொண்டு கிளம்பத் தயாரானான். அம்பிகா ஒரு பையில் பெரியம்மாவுக்கு வாங்கிய பட்டுச் சேலை, பெரியப்பாவுக்கு வேட்டி, மற்றும் சில வெளிநாட்டுச் சாமான்களை அடுக்கி எடுத்து வைத்தாள்.

அவன் கையில பையைக் கொடுத்த அம்பிகா, "ராசு... ஒன்னு சொல்ல மறந்துட்டேன். உன் அக்கா மது, நீ அவ கல்யாணத்துக்கு வரலைன்னு உன் மேல பயங்கரக் கடுப்புல இருப்பா. அவளுக்குத்தான் கொஞ்சம் வாய் நீளம்னு உனக்குத் தெரியுமே... கண்டமேனிக்கு ஏதாச்சும் பேசுவா. அதுக்காக நீயும் ஏட்டிக்குப் போட்டியா எகிறிட்டு நிக்காதே. கொஞ்சம் அனுசரிச்சுப் போயிட்டு வா,"" என்று எச்சரித்து அனுப்பி வைத்தாள்.

சட்டென எதோ நினைத்தவள், "அப்புறம் ராசு... அங்க போன உடனே திரும்பி வந்துறாத. அக்கா இப்போதான் விசேஷத்துக்காகத் தாய் வீட்டுக்கு வந்திருக்கா. அதனால அங்கே ஒரு ரெண்டு நாள் ஆற அமர தங்கிட்டு வா. அப்போதான் அவ கோபமும் குறையும், பெரியம்மாவும் சந்தோஷப்படுவார்," என்று கூடுதல் அன்புக்கட்டளையிட்டு அனுப்பி வைத்தாள்.


ராசுக்குட்டி சைக்கிளை மிதித்துக்கொண்டு ஊர் எல்லையைத் தாண்டும்போது, மனதுக்குள் பழைய நினைவுகள் அலைமோதின.

  

அக்கா மதுமிதா... அவனுக்கும் அவளுக்கும் அப்படி ஒரு பாசம். ஆனால், அவன் வெளிநாடு செல்வதற்கு முன்னால் அவள் அவனிடம் ஒரு ரகசியத்தைச் சொன்னாள். தான் ஒருத்தனைக் காதலிப்பதாகவும், அவனையே கல்யாணம் செய்துகொள்ளப் போவதாகவும், அதற்குத் தம்பியாகிய அவன்தான் பக்கபலமாக இருக்க வேண்டும் என்றும் கேட்டுக்கொண்டாள்.

ஆனால், ராசுக்குட்டி அதை அப்போது பெரிதாகப் பொருட்படுத்தவில்லை. வேலை, வெளிநாட்டுப் பயணம் என்ற முனைப்பில் இருந்தவன், அக்கா காதலித்த அந்தப் பையனைப் பற்றி விசாரித்தபோது அவன் ஒரு உருப்படாத உதாரி என்பது தெரிந்தது. குடித்துவிட்டு ஊர் சுற்றும் பொறுப்பில்லாத ஒருவனுக்குத் தன் அக்காவைக் கொடுக்க அவனுக்குத் துளியும் விருப்பமில்லை.

மதுமிதாவின் திருமணத்திற்கு அவன் வர முடியாமல் போனது ஒரு பக்கம் என்றாலும், அவன் வராததால் அவளால் தன் காதலை வீட்டில் தைரியமாகச் சொல்ல முடியாமல் போனது. கடைசியில், காதலனை விட்டுவிட்டு, வீட்டில் பார்த்த மாப்பிள்ளையைக் கட்டிக்கொள்ள வேண்டிய சூழ்நிலைக்கு மது தள்ளப்பட்டாள். அவளது காதல் முறிவுக்குத் தானும் ஒரு மறைமுகக் காரணம் என்பது ராசுக்குட்டிக்கும் தெரியும்.

'ஒருவேளை நான் இருந்திருந்தா, அவ காதலனைச் சேர்த்து வச்சிருப்பேனா? இல்லை, இப்போ நடந்த மாதிரி ஒரு நல்ல இடத்துல அவளைக் கட்டிக் கொடுத்திருப்பேனா?' - இந்த ஊசலாட்டம் அவன் மனதுக்குள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது.


ராசுக்குட்டி சைக்கிளை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே நுழையும்போது, ..அதே பெரிய பண்ணை வீடு. பெயின்ட் மட்டும் புதிதாக அடித்து இருந்தார்கள். திண்ணையில் அமர்ந்து வெற்றிலை போட்டுக் கொண்டிருந்த முத்துப்பாண்டி பெரியப்பா அவனைப் பார்த்துச் சட்டென எழுந்தார். "வாடா ராசு! இப்பதான் உனக்கு வழி தெரிஞ்சுதா?

பெரியப்பா வயித்துல தொந்தி விழுந்து தலையில முடி கொட்டி வழுக்கை விழுந்து இருந்தது.
“என்ன பெரியப்பா முடிலாம் கொட்டி போச்சு. ஆளே அடயாளம் தெரியாம போய்ட்டீங்க” எனச் சொல்லியபடி உள்ள நுழைந்தான் .



அதற்குள் பேச்சு சத்தம் கேட்டு , அடுப்பங்கக்கரியில் இருந்த பெரியம்மா , சதை கேட்டு வெளிய வந்தால் ராசுவை பார்த்ததும் “வாடா ராசு . இந்த பெரியம்மாவை உனக்கு தேடவே இல்லியாடா. எத்தன வருஷமாச்சு உன்ன பார்த்து. ஆளே இளச்சு கரிச்சுப் போய்ட்ட. ஒழுங்கா வேலா வேலைக்கு சாப்புடுவியா. இல்ல ஏதோ கடமைக்குச் சாப்பிட்டு இருக்கியாடா.  ” எனப் பாசத்தோட கேட்டு அவனை வாராய் அணைத்தாள் 

பெரியப்பாவுக்கு வயதான அறிகுறிகள் தெரிந்தாலும், பத்மா பெரியம்மா ஐந்து வருடங்களுக்குப் பிறகும் கட்டுக்குலையாத கனி போல அப்படியே இருந்தாள். அடுப்பங்கரையில் வேலை செய்துகொண்டிருந்த அவசரத்தில், முந்தானையைச் சரிசெய்யாமல் அவள் வெளியே வந்த விதம் ராசுவின் நாடித் துடிப்பை எகிற வைத்தது.



நாற்பதுகளைத் தொட்டாலும், அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான மார்பகங்கள் இறுக்கமான ரவிக்கைக்கும் கட்டுப்படாமல் திமிறிக்கொண்டு நின்றன. ஒரு பெரும் பகுதி ரவிக்கையைத் தாண்டி வெளியே துருத்திக் கொண்டு தெரிய, அந்தப் பொலிவானத் தேகம் ராசுவின் கண்ணில் அப்பட்டமாக விழுந்தது. அவள் ஓடி வந்து அவனை வாஞ்சையோடு அணைத்தபோது, அந்த மென்மையான அழுத்தமும் அவளது மேனியின் தகிப்பும் ராசுவின் மூச்சைக் காற்றிலேயே உறையச் செய்தது.

அவள் மூச்சு வாங்கியபடி பேசும்போது, இடுப்பு மெல்ல வளைய... சற்றே இறங்கிய சேலைக்கு இடையில் அவளது ஆழமானத் தொப்புள் குழி ஒரு ரகசியச் சுனை போலத் தெரிந்தது. அந்த ஒரு நொடித் தரிசனம் ராசுவின் பார்வையைச் சிதறடித்து, அவனுள் ஒரு இனம்புரியாதப் போதையை ஏற்றியது.



""பெரியம்மா... நான் நல்லாதான் இருக்கேன்," என்று ராசுக்குட்டி தழுதழுத்த குரலில் சொன்னான். அவனது கண்கள் இன்னும் பெரியம்மாவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமானத் தோற்றத்திலிருந்து மீளவில்லை.

அவன் கையில் இருந்த கனமானப் பையை வாங்கிய பத்மா, "வாடா... உள்ளே வந்து உட்காரு," என்று அவள் முன்னே நடக்கச் அவனும்  பின்னாடியே வந்தான் 

ராசுக்குட்டி முன்னே பெரியமாவின் பின்னே நடந்தாலும் , அவனது கவனம் முழுவதும் முன்னாடி பொய் கொண்டிருந்த பெரியம்மா மீதே இருந்தது. அவள் நடந்து போகும்போதே , அவளது அந்தப் பருத்தப் பின்புறம்   தளுக்கு புளுக்குன்னு ஆடியது. சேலையின் மடிப்புகளுக்குள் மறைந்திருந்தாலும், அந்த அசைவு ராசுவின் கண்களுக்கு ஒரு விருந்தாக அமைந்தது. அந்த தாளம் தப்பாத ஆட்டத்தைப் பார்த்தபடியே ஒருவிதப் போதையில் வீட்டுக்குள் நுழைந்தான்.

 

"என்னடா பேக்ல இவ்வளவு வச்சு இருக்க? இந்த கனம் கனக்குது!" எனப் பத்மா மூச்சு வாங்கிக் கேட்க,  


"உங்க எல்லாருக்கும் டிரஸ் எடுத்து வந்து இருக்கேன் பெரியம்மா...  ," என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே நுழையவும்    அங்கே கட்டில் ஓரத்தில் மது அக்கா அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்தான். அவள் தன் மடியில் இருந்த ஒரு வயதுக் குழந்தைக்குப் பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

ராசுக்குட்டி உள்ளே வந்த வேகத்தில், மதுவின் ஒரு பக்க மார்பகத்தின் இளஞ்சிவப்பு முனையை அந்தக் குழந்தை ஆசையோடு சப்பிக்கொண்டிருந்தது அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. சட்டென ராசுவைப் பார்த்ததும், மது திடுக்கிட்டுத் தன் மாராப்பை இழுத்து அந்த வனப்பை மறைத்துக் கொண்டாள்.

"ம்மா... இவனை எதுக்கும்மா உள்ள வரச் சொன்னே?" என்று ராசுக்குட்டியைப் பார்த்ததுமே சீறினாள் மது.



பெரியம்மா பத்மா குறுக்கிட்டு, "அடியே... அவன் என் தங்கச்சிப் பையன்டி! ஏதோ உன் வீட்டுக்கு வந்த அந்நியன் மாதிரி எகிறுற... நீ உட்காருடா ராசா," என்று ஒரு நாற்காலியை எடுத்துப் போட்டுவிட்டு, காபி போட அடுப்பங்கரைக்குச் சென்றாள்.

ராசுக்குட்டி அக்காவையே பார்த்தான். அவள் முகத்தில் கோபம் கொப்பளித்தது; ஒரு கட்டுவிரியனைப் போல அவனைத் தீண்டத் துடித்தாள். மடியில் இருந்த பாப்பா பால் குடித்து முடித்ததோ என்னவோ, மது தன் கையை ரவிக்கைக்குள் விட்டு அந்தப் பருத்த முலையைச் சரிசெய்து, ஹூக்கை மாட்டினாள். அந்த அசைவில் அவளது மார்பின் மேல்பகுதி ரவிக்கையை மீறித் துள்ளியது.

ராசுக்குட்டி மெதுவாக எழுந்து, அவள் மடியில் இருந்த பாப்பாவை ஆசையோடு நெருங்கினான். "டேய் குட்டி... மாமா வந்திருக்கேன் பாருடா!" என்று சொல்லிக்கொண்டே குழந்தையைத் தூக்கச் சென்றான்.

"டேய் நாயே! குழந்தையைத் தூக்காதடா..." எனத் திட்டிக்கொண்டே மது சட்டென எழுந்து நின்றாள். தன் மாராப்பை இன்னும் இறுக்கி இழுத்து இடுப்பில் சொருகிக்கொண்டு, "என் பிள்ளையைக் கொடுடா..." என அவனிடமிருந்து பிடுங்குவது போல முன்னே வந்தாள்.
 
அக்கா கோபமாக இருப்பாள் என்று ராசுக்குட்டிக்குத் தெரியும், ஆனால் இந்த அளவுக்கு உக்கிரமாக இருப்பாள் என்று அவன் எதிர்பார்க்கவில்லை. அடுப்பங்கரையில் இருந்து இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த பெரியம்மா பத்மா, கையில் காபி டம்ளருடன் வெளியே வந்து, "ஏண்டி... ஏன் அந்தப் புள்ளையை இப்படி வாட்டி வதைக்கிற?" என்று அதட்டினாள்.

"பின்ன என்னம்மா? இந்த நாயி என் கல்யாணத்துக்குக் கூட வரல... அது கூடப் பரவாயில்லை. ஊருக்கு வந்து எத்தனை நாளாவுது? ஒரு எட்டு வந்து புள்ள பெத்தவளைப் பார்த்திருப்பானா? இவனை எத்தனை நாள் என் மடியில போட்டு கொஞ்சிருப்பேன்... அப்பலாம் அக்கா அக்கான்னு என் மடியிலேயே படுத்துக்குவான். இப்போ வெளிநாட்டுப் பணம் வந்ததும் எல்லாம் மறந்து போச்சா?" எனக் கோபமாகப் பேசிவிட்டு, மதுவின் கண்கள் லேசாகக் கலங்கின. அதை மறைக்க மாடிக்கு வேகமாக ஓடினாள்.

[Dheena2003]

ராசுக்குட்டிக்கு மது அக்கா எப்போதும் சிடுசிடுவெனப் பேசுபவள் என்று தெரியும். ஆனால், அவளது கண்ணீர் அவனது மனதை என்னவோ செய்தது. தான் செய்த அலட்சியம் அவளை இந்த அளவுக்குக் காயப்படுத்தியிருக்குமே என்று நினைத்தபோது அவனுக்கும் சங்கடமாக இருந்தது.

பெரியம்மா காபியை அவனிடம் நீட்டி, "விடுடா ராசு... அவ அப்படித்தான். கோபம் தலைக்கேறினா எதை வேணா பேசுவா. ஆனா உன் மேல அவளுக்கு உசிரே இருக்கு.ன்னு அவனை சமாதானம் படுத்தினாள் , 

கொல்லைப்புறத்தில் குளிக்கச் சென்றிருந்த பெரியம்மாவின் மகன் மதன் அப்போதுதான் உள்ளே வந்தான். ராசுக்குட்டியைப் பார்த்ததும் அவனுக்கு அளவில்லா மகிழ்ச்சி. "என்னடா ராசு! எப்ப வந்தே?" என்று கேட்டபடி ஓடி வந்து அவனை ஆசையோடு கட்டிக்கொண்டான். இருவரும் வெளிநாட்டு அனுபவங்களையும் ஊர் கதைகளையும் பேசத் தொடங்கினர்.

  

பெரியம்மாவும் மதனும் அவனிடம் சகஜமாகப் பேசிக்கொண்டே இருந்தாலும், ராசுக்குட்டியின் கண்கள் மட்டும் அடிக்கடி அந்த மாடிப் படிக்கட்டுகளையே சுற்றி வந்தன. 'அக்கா இன்னும் இறங்கி வரமாட்டாளா? என் மேல் பரிதாபப்பட்டு ஒரு வார்த்தை பேசமாட்டாளா?' என அவனது மனம் ஏங்கிக்கொண்டிருந்தது.

ஆனால் அன்று நாள் முழுவதும் மதுமிதா கீழே வரவே இல்லை. அவள் காட்டிய பிடிவாதம் ராசுவின் மனதை பாரமாக்கியது. மதியம் சாப்பாட்டைக் கூடப் பெரியம்மாதான் தட்டில் வைத்து மாடிக்குக் கொண்டு போய் கொடுத்துவிட்டு வந்தார். ஆனாலும் ராசுக்குட்டிக்கு ஒரு ஆறுதல் கிடைத்தது; மதுவின் ஒரு வயதுக் குழந்தை அவனிடம் நன்றாக ஒட்டிக்கொண்டது.

அவன் அந்தக் குழந்தையைத் தூக்கி வைத்துக்கொண்டு நாள் முழுக்கக் கொஞ்சி விளையாடினான். அந்தக் குழந்தை அச்சு அசல் மது அக்கா போலவே இருந்தது. குழந்தையைத் தூக்கித் தழுவும்போதும், அதன் கன்னங்களில் முத்தம் கொடுக்கும்போதும், மதுவின் மேனியில் வீசும் அதே இளம்பால் வாசனையும் மல்லிகை மணமும் அவனுக்குள் ஏதோ ஒரு கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.

இரவு நேரம் நெருங்கியதும், மது அக்காவின் கணவன் பழனி வீட்டுக்கு வந்தார். அவர் வேறு யாருமல்ல, பெரியப்பாவின் அக்கா  மகன்; ராசுக்குட்டிக்கு முறை மாப்பிள்ளைதான். ஏற்கனவே அறிமுகமானவர் என்பதால் ராசுவிடம் மிகவும் சகஜமாகப் பேசினார். ஆனால், இவ்வளவு நடந்தும் மது அக்கா இரவு வரை கீழே வரவே இல்லை.

'நாம இங்கே இருக்கிறதுனாலதான் அக்கா கீழே வராம பிடிவாதம் பிடிக்கிறாளோ?' என்று ராசுக்குத் தோன்றியது. "பெரியப்பா, நான் கிளம்புறேன்... தோட்டத்துல நாளைக்கு விடியக்காலையில வேலை இருக்கு," என்று கிளம்ப எத்தனித்தான். பெரியப்பாவும் பெரியம்மாவும் தங்குமாறு வற்புறுத்தினாலும், ராசு பிடிவாதமாக இருந்தான்.

கடைசியில், "உனக்கும் சேர்த்துதான் சமைச்சிருக்கேன்... சாப்பிட்டுத்தாவது போடா," என்று பெரியம்மா கெஞ்ச, அவனால் மறுக்க முடியவில்லை. சாப்பிடுவதற்கு முன்னால் கை கால்களை அலம்பிக் கொள்ளலாம் என்று கொல்லைப்புறத்தில் இருக்கும் கிணற்றடிக்குச் சென்றான்.

இருள் சூழ்ந்த அந்தப் பகுதியில், திடீரென்று பின்னால் இருந்து ஒரு உருவம் பாய்ந்து வந்து அவன் கழுத்தைப் பிடித்துச் சுவரோடு சாய்த்தது. ராசுக்குட்டி பயத்தில் கத்தப் போனான், ஆனால் கத்துவதற்குள் ஒரு மென்மையான கரம் அவன் வாயை அழுத்திப் பொத்தியது. அது மதுமிதா!

அவளது பிடி அவ்வளவு இறுக்கமாக இருந்தது. அவளது மார்பகங்கள் அவன் மார்பில் மோதி நசுங்க, அவளது மூச்சுக் காற்று அனலாக அவன் முகத்தில் பட்டது.

"டேய் நாயே! என்கிட்ட பேசாமலே ஊருக்குப் போயிடலாம்னு பாத்தியா? இன்னைக்கு நீ இங்கதான் தங்கணும். நைட்டு மொட்டை மாடியில படுத்துக்கோ... நான் அங்கே வருவேன். என்கிட்ட பேசாம நீ தப்பிக்க முடியாது!" என்று எச்சரித்தவள், அவன் பதிலுக்கு எதையும் சொல்லும் முன்பே அவனைத் தள்ளிவிட்டுவிட்டு மின்னலாக மறைந்தாள்.

ராசுக்குட்டிக்கு மூச்சு வாங்கியது. 'அடப்பாவிகளா... இதைச் சொல்றதுக்கா இப்படி ஒரு கொலைவெறி? இவ நம்மகிட்ட பேசவும் மாட்டேங்குறா, ஆனா போகவும் விட மாட்டேங்குறா... இவளை நம்பி இங்கே தங்கலாமா?' என்று யோசித்தான்.

சிரித்துக்கொண்டே உள்ளே வந்தவன், "சரி பெரியம்மா, இன்னைக்கு நைட்டு இங்கேயே தங்கிடுறேன்," என்றான்.

சாப்பிடும்போது கூட மது அக்கா அவனைக் கண்டுகொள்ளவே இல்லை. ஆனால் மொட்டை மாடியில் நிலவு காயும் அந்த நள்ளிரவில், தன்னிடம் அவள் என்ன கணக்குத் தீர்க்கப் போகிறாள் என்ற எதிர்பார்ப்பு ராசுக்குட்டியின் நெஞ்சை அடைத்தது.

அப்போது அங்கே ஒரு புதிய வரவு. அக்காவின் மாமியார், அதாவது பெரியப்பாவின் அக்கா செல்வி அங்கே வந்தாள். "அட... மருமகனும் இங்கதான் இருக்காரா?" என்று ராசுக்குட்டியைப் பார்த்ததும் தன் அகன்ற கண்களை உருட்டி, ஒரு மெல்லிய புன்னகையுடன் கேட்டாள்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்த ராசுக்குட்டி அவசரமாக எழுந்து, "வாங்க அத்தை... எப்படி இருக்கீங்க?" என நலம் விசாரித்தான்.

"சின்ன வயசுல பார்த்தது... எம்புட்டு வளர்ந்திருக்கான்!" என்று சொல்லிக் கொண்டே, அவனது கன்னத்தை வஞ்சனையோடு கிள்ளி, ஒரு முத்தமிட்டாள். அந்த முத்தத்தில் உறவுமுறைத் தாண்டி ஏதோ ஒரு ஆழமான அழுத்தம் இருந்தது போல ராசுக்குத் தோன்றியது.

செல்வி — நிறம் கருப்பாக இருந்தாலும், சரியான நாட்டுக்கட்டை போன்ற உடற்கட்டு. பெரியப்பா குடும்பம் போல இவர்களும் நல்ல வசதி படைத்தவர்கள் என்பதால், அவளது கழுத்திலும் கைகளிலும் தங்க நகைகள் ஜொலித்தன.  

  

"வாங்க அண்ணி, அப்படியே உட்காருங்க. உங்களுக்கும் இலை போடுறேன்," என்று பெரியம்மா பத்மா உபசரிக்க, செல்வி அத்தையும் சிரித்துக்கொண்டே அமர்ந்தாள். எல்லோரும் அமர்ந்து சாப்பிட்டபடி பழைய கதைகளைப் பேசி அரட்டை அடிக்க, அந்தச் சாப்பிடும் இடமே கலகலப்பாக இருந்தது.  
 
சாப்பிட்டு முடித்ததும், ஒரு வழியாக எல்லோரும் உறங்குவதற்காகத் தங்கள் அறைகளுக்குச் செல்லத் தொடங்கினர். மதன், ராசுவை ஒரு தனி அறைக்கு அழைத்துச் சென்றான். "ராசுக்குட்டி, நீ இந்த அறையிலேயே படுத்துக்கோடா... உனக்குத் தேவையான எல்லாம் இங்கே இருக்கு," என்று சொல்லி, கட்டிலில் படுக்கை விரிப்புகளைச் சரிசெய்து கொடுத்துவிட்டுச் சென்றான்.

அந்த அறை மிகவும் வசதியாகவும், காற்றோட்டமாகவும் இருந்தது. ஆனால், ராசுக்குத் தூக்கம் வரவில்லை. மது அக்கா கொல்லைப்புறத்தில் சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் அவன் காதுக்குள் ரீங்காரமிட்டுக் கொண்டே இருந்தன.

"நைட்டு மொட்ட மாடியில படுத்துக்க... அங்க வருவேன்!"

ராசுக்குட்டி மெல்ல எழுந்து, சத்தமில்லாமல் அறையை விட்டு வெளியே வந்து மொட்டை மாடிக்குச் செல்லும் படிக்கட்டுகளில் ஏறினான்.

நிலவு பால் போலப் பொழிந்து கொண்டிருந்த அந்த நள்ளிரவில், மொட்டை மாடி அமைதியாக இருந்தது. குளிர்ந்த காற்று அவனது முகத்தில் பட, ராசு அங்கே இருந்த ஒரு கயிற்றுக் கட்டிலில் மல்லாக்கப் படுத்து வானத்தைப் பார்த்தான்.

நிசப்தமான அந்த நள்ளிரவில், படிக்கட்டுகளில் ஒரு மெல்லிய கொலுசுச் சத்தம் கேட்டது. யாரோ மேலே வருகிறார்கள்!

அக்கா தானா? அல்லது தன்னை   செல்வி அத்தையா? இல்லை, பெரியம்மா பத்மாவா? ராசுவின் இதயம் படபடவென அடித்துக்கொண்டது.

நிசப்தமான அந்த நள்ளிரவில், படிக்கட்டுகளில் கேட்ட மெல்லிய கொலுசுச் சத்தம் ராசுவின் இதயத் துடிப்பை அதிகமாக்கியது. நிலவொளியில் மெல்லத் தலைகாட்டியது அவன் எதிர்பார்த்த மது அக்கா தான். ஆனால், அவளைப் பார்த்த மாத்திரத்தில் ராசுக்குட்டிக்கு வாய் பிளந்துவிட்டது.

தலை நிறைய மல்லிகைப்பூச் சரம், கருகருவென மின்னும் கூந்தலை அழகாகச் சீவி முடித்திருந்தாள். எதோ ஒரு பெரிய ஊர்த் திருவிழாவிற்குச் சிங்காரித்துக்கொண்டு போவதைப் போல, மேனி முழுக்க வாசனை மணக்க அவள் மேலே வந்திருந்தாள்.

 

"என்ன இது... இந்த நேரத்துல எதுக்கு இவ்வளவு அலங்காரம்? திருவிழாவுக்குப் போற மாதிரியில்ல வர்றா!" என்று ராசுக்குட்டி வியப்பில் உறைந்து நிற்க, மது அவனை நெருங்கி வந்தாள்.

அவள் அருகில் வர வர, அவளது தலையில் இருந்த மல்லிகை மணமும், அவன் வெளிநாட்டிலிருந்து ஆசையாகத் தமக்கைக்கு வாங்கி வந்த அந்த விலையுயர்ந்த அத்தர் வாசனையும் கலந்து காற்றில் ஒரு காமப் போதையை உருவாக்கியது. அந்த வாசனை ராசுவின் மூளையை மயக்கச் செய்தது. அவன் ஏதோ கேட்பதற்காகத் தன் வாயைத் திறக்க, மது மின்னல் வேகத்தில் தன் மென்மையான உள்ளங்கையால் அவன் வாயைப் பொத்தினாள்.

"ஷ்..." என்று உதட்டில் விரல் வைத்து எச்சரித்தவள், "இங்கே வச்சு எதுவும் பேசாதே... சத்தம் கீழே கேட்கும்," என அவன் காதருகே குனிந்து கிசுகிசுத்தாள். அவளது சூடான மூச்சுக்காற்று அவன் காதுகளில் பட்டுத் தெறிக்க, ராசுவுக்கு உடல் சிலிர்த்தது.

அவன் கையைத் தன்  மென்மையான விரல்களால் கோர்த்துக்கொண்ட மது, அவனை இழுத்துக்கொண்டு மொட்டை மாடியின் மூலையில் இருந்த அந்த இருண்ட பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றாள். அங்கே தண்ணீர் தொட்டிக்கு மறைவாக இருந்த அந்த இருட்டான  இடத்திற்கு வரவும் , 

மது அவனது சட்டையைப் பிடித்துத் தன் பக்கம் இழுக்க, அவளது மார்பகங்கள் அவன் மார்பில் மென்மையாக உரசி நசுங்கின. "இப்போ சொல்லுடா நாயே... எம்புட்டுத் திமிரு இருந்தா என் கல்யாணத்துக்கு வராம இருப்பே?" என்று அதட்டினாள். ஆனால் அந்தச் சத்தத்தில் கோபத்தை விட ஒருவிதமான ஏக்கம் கலந்திருந்தது

அக்கா ..நான் வருன்னு தான் நினைச்சேன் ஆனா லீவு கிடைக்கல க்கா , ன்னு அப்பாவியாக அவன் சொல்ல , ஆத்திரத்தில் அவன் தலையில் கொட்டினால் , நாயே நாயே ..இதுவே உன் சொந்த அக்கா ன்ன வராம இருந்திருப்பியா நான் எவ்ளோ ஒருத்தி அதுனால தான என் கல்யாணத்துக்கு வரலைன்னு அவள் ஆத்திரத்தில் சொல்லும்போதே அவள் கண்ணில் கண்ணீர் கொப்பளித்தது 

அக்காவின் அடியை தங்கியவன் அவள் கண்ணில் வடிந்த கண்ணீரை அவனால் தங்கி கொள்ள முடியவில்லை , அவளை அப்படியே தன் மார்போடு அணைத்துக்கொண்டான் , அதில் எந்த காமம் எண்ணமும் இல்லை ஒரு அக்கா தம்பியின் பாசம் தான் இருந்தது இருவற்கிடையில் 

ராசுக்குட்டி அவளது கண்களைப் பார்க்க முடியாமல் தவித்து, "அக்கா... நான் வரணும்னு தான் நினைச்சேன். ஆனா கடைசி நேரத்துல லீவு கிடைக்கல க்கா..." என்று மிகவும் அப்பாவியாகச் சொன்னான்.

அவன் சொன்ன பதிலில் இன்னும் ஆத்திரமடைந்த மது, "நாயே... நாயே!" என்று கத்தியபடி அவன் தலையில் ஓங்கி ஒரு கொட்டு வைத்தாள். "இதுவே உன் சொந்த அக்காவா இருந்தா வராம இருந்திருப்பியா? நான் எட்டயிருப்பவ... ஒருத்திதானே, அதனாலதானே என் கல்யாணத்துக்கு வரலை?" என்று அவள் ஆவேசமாகச் சொல்லும்போதே, அவளது குரல் உடைந்து விம்மலாக மாறியது. நிலவொளியில் அவளது கன்னங்களில் கண்ணீர் முத்துக்கள் உருண்டு ஓடின.

அவளது அந்த வார்த்தைகள் ராசுவின் நெஞ்சைத் துளைத்தன. அவள் அடியைத் தாங்கியவன், அவளது கண்களில் வடிந்த அந்தக் கண்ணீரைத் தாங்க முடியாமல்  . சட்டென அவளது தோள்களைப் பற்றி, அவளை அப்படியே தன் மார்போடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டான்.

[b][/b]

அந்த அணைப்பில் ஒரு சொட்டு காமமும் இல்லை. தன் உயிரான அக்கா அழுது கொண்டிருக்கிறாள் என்கிற தவிப்பும், அவளை ஆற்றுப்படுத்த வேண்டும் என்கிற தம்பிக்குரிய பாசமுமே அந்த அறையின் இருட்டில் மேலோங்கி நின்றது. மதுவும் அவனது மார்பில் முகம் புதைத்து, இத்தனை நாள் தேக்கி வைத்திருந்த அத்தனை பாரத்தையும் கண்ணீராகக் கொட்டினாள்.


மல்லிகைப் பூக்களின் வாசம் இருவருக்கும் இடையே ஒரு பாசத் திரையாகப் படர, ராசு அவளது தலையை மென்மையாகத் தடவிக் கொடுத்தான். "மன்னிச்சிடு க்கா... இந்த கல்யாணம் உன் விருப்பப்படி நடக்கலைன்னு எனக்குத் தெரியும். என்னாலயும் சரியான நேரத்துக்கு வர முடியாம போயிட்டு, இல்லனா..." என்று அவன் இழுக்க...

"இல்லனா வந்து பெரிய கிழி கிழிச்சிருப்பே! அதான் நீ வெளிநாட்டுக்குக் கிளம்புறதுக்கு முன்னாடியே, இந்தக் கல்யாணத்துல எனக்கு இஷ்டம் இல்லை, நான் ஒருத்தனை லவ் பண்றேன்னு உன் கால்ல விழாத குறையா சொன்னேனே... அப்போ என்னடா செஞ்ச? எந்த ஊர்ல போய் கிழிச்ச?" என்று பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு உறுமினாள் மதுமிதா.

அவளது ஆக்ரோஷமான கேள்விக்கு பதில் சொல்ல முடியாமல் ராசுக்குட்டி திணறினான். "அது... அது வந்து க்கா... அப்போ நான் வெளிநாட்டுக்குப் போறதுக்குத் தேவையானப் பணத்தைத் திரட்டுற அவசரத்துல இருந்தேனா... அதான் சரியா கவனிக்க முடியல," என்று எதோ ஒரு சாக்கைச் சொல்லி மழுப்பினான்.

"எல்லாம் எனக்குத் தெரியும்டா மயிறு!" என்று மது உறுமியபோது, அவளது மூச்சுக்காற்று அனலாக ராசுவின் கழுத்தில் பட்டது. அவனது சட்டைக் காலரைப் பிடித்துத் தன் பக்கம் இன்னும் ஆக்ரோஷமாக இழுத்தாள்.

"உனக்கு உன் சம்பாத்தியம் பெருசாப் போச்சு. இங்க ஒருத்தி செத்துச் சுண்ணாம்பா போயிட்டு இருக்கேன்னு உனக்குத் தோணல. உன்னை நம்பித் தானேடா அன்னைக்கு உண்மையைச் சொன்னேன்? ஆனா நீ ஒரு வார்த்தை கூட எனக்காகப் பேசல. கடைசியில என் கழுத்துல   தாலி கட்டுற வரைக்கும் நீ வேடிக்கை பார்த்துட்டுத் தானே இருந்தே?" என்று அவள் கேட்கும்போது, அவளது மார்பகம் அவன் மார்பில் ஏறி இறங்கிய  
அவளது கோபத்தில் நியாயம் இருப்பதை உணர்ந்த ராசு, தலைகுனிந்து நின்றான். மதுமிதாவின் கண்களில் இப்போது கோபம் தணிந்து, ஒருவிதமான ஏமாற்றமும் ஏக்கமும் கலந்திருந்தது. இருவருக்கும் இடையே இருந்த அந்தத் தனிமை, கோபத்தைத் தாண்டி வேறொரு உணர்வைத் தூண்டத் தொடங்கியது



தொடரும் ....!!! ...பகுதி 15 (Free Version): 19/04/2026 அன்று வெளியாகும்

-----------------------------------------------------------------------------------------


இந்தக் கதையின் அடுத்தடுத்த பாகங்களைப் படிக்க ஆர்வமாக இருக்கிறீர்களா?



இந்தக் கதையின் அத்தியாயம் 23   வரையிலான அனைத்துப் பகுதிகளும் தற்போது Paid Version-இல் கிடைக்கிறது. விறுவிறுப்பான திருப்பங்கள் மற்றும் கூடுதல் காட்சிகளுடன் படிக்க விரும்புபவர்கள், எனது டெலிகிராம்  என்னைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

? தொடர்பு கொள்ள:  Telegr@m-- @DraftingDreams or mail me [email protected]

உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி!"

The complete story up to  Part 23  is now available in the Paid Version! If you want to read ahead and experience the full intensity of the narrative, reach out to me directly on Telegr@m.

? Message me here:  Telegr@m -  @DraftingDreams or mail me [email protected]

Thank you for supporting my work!

[Vkdon]

18 episode um padichiten bro super ah irukku motta maadi sambavam sema bro thanni thotti vera level bro . Pic innum add pannuga . Next part eluthitingala

[Ammapasam]

Good update bro
Keep rocking
Continue your own way

[Royal enfield]

Super brother